Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013 18:20

Ελονοσία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η ελονοσία είναι μια λοιμώδης νόσος των ανθρώπων και άλλων ζώων

Η ελονοσία, ICD-10 Β50-Β54, μεταδίδεται από τα μολυσμένα κουνούπια από τα πρώτιστα (ένα είδος μικροοργανισμού) του γένους πλασμωδίου.

Ξεκινά με ένα τσίμπημα από ένα μολυσμένο θηλυκό κουνούπι το ανωφελές, το οποίο εισάγει τα πρώτιστα μέσω του σάλιου του στο κυκλοφορικό σύστημα.

Στο αίμα, τα πρώτιστα ταξιδεύουν στο ήπαρ για να ωριμάσουν και να αναπαραχθούν. Η ελονοσία προκαλεί συμπτώματα που τυπικά περιλαμβάνουν πυρετό και κεφαλαλγία, η οποία σε σοβαρές περιπτώσεις μπορούν να εξελιχθούν σε κώμα ή θάνατο. Η ασθένεια είναι ευρέως διαδεδομένη σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές σε μια ευρεία ζώνη γύρω από τον ισημερινό, όπως και ένα μεγάλο μέρος της Υποσαχάρια Αφρική, την Ασία και την Αμερική.

Πέντε είδη πλασμωδίου μπορεί να μολύνουν και να μεταδοθούν στον άνθρωπο. Η συντριπτική πλειοψηφία των θανάτων προκαλούνται από Ρ. falciparum και Ρ. vivax, ενώ οι  Ρ. ovale, και P. malariae μπορούν να προκαλέσουν μία γενικά ηπιότερη μορφή της ελονοσίας που είναι σπανίως θανατηφόρα. Το είδος P. knowlesi, στη Νοτιοανατολική Ασία, προκαλεί ελονοσία σε μακάκους, αλλά μπορεί, επίσης, να προκαλέσει σοβαρές λοιμώξεις και στον άνθρωπο. Η ελονοσία είναι διαδεδομένη σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές, δεδομένου ότι οι βροχοπτώσεις, οι υψηλές θερμοκρασίες, και τα στάσιμα νερά παρέχουν συνθήκες ιδανικές για τις προνύμφες κουνουπιών.

Η μετάδοση της νόσου μπορεί να μειωθεί με την πρόληψη από τα τσιμπήματα των κουνουπιών με κουνουπιέρες και εντομοαπωθητικά, ή με τα μέτρα ελέγχου των κουνουπιών, όπως ψεκασμό εντομοκτόνων και την αποστράγγιση λιμναζόντων νερών

Η ελονοσία συνήθως διαγιγνώσκεται από τη μικροσκοπική εξέταση του αίματος χρησιμοποιώντας ταινίες αίματος, ή με βασισμένες σε αντιγόνα ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις. Σύγχρονες τεχνικές που χρησιμοποιούν την αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης για την ανίχνευση του DNA του παρασίτου έχουν επίσης αναπτυχθεί, αλλά αυτές δεν χρησιμοποιούνται ευρέως στην ελονοσία, σε ενδημικές περιοχές λόγω του κόστους και της πολυπλοκότητάς τους.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει εκτιμήσει ότι το 2010, υπήρχαν 219 εκατ. τεκμηριωμένες περιπτώσεις της ελονοσίας. Εκείνη τη χρονιά, μεταξύ 660.000 και 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από την ασθένεια, πολλοί από τους οποίους ήταν παιδιά στην Αφρική. Ο πραγματικός αριθμός των θανάτων δεν είναι γνωστός με βεβαιότητα, γιατί  ακριβή στοιχεία δεν είναι διαθέσιμες σε πολλές αγροτικές περιοχές. Παρά την ανάγκη, δεν υπάρχει αποτελεσματικό εμβόλιο.

Πολλά φάρμακα είναι διαθέσιμα για την πρόληψη της ελονοσίας σε ταξιδιώτες σε ενδημικές για την ελονοσία χώρες (προφύλαξη). Μια ποικιλία από ανθελονοσιακά φάρμακα είναι διαθέσιμα. Η σοβαρή ελονοσία αντιμετωπίζεται με ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή  κινίνη, από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, ή αρτεμισινίνη παράγωγο του  artesunate, η οποία είναι ανώτερη της κινίνης τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες και δίνεται σε συνδυασμό με ένα δεύτερο αντιελονοσιακό φάρμακο, όπως, μεφλοκίνη. Αντίσταση έχει αναπτυχθεί σε αρκετά ανθελονοσιακά φάρμακα. Για παράδειγμα, ανθεκτικό στη χλωροκίνη P. falciparum έχει εξαπλωθεί στις περισσότερες περιοχές της ελονοσίας, και η αντίσταση στην αρτεμισινίνη έχει γίνει πρόβλημα σε ορισμένες περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας.


Κύρια συμπτώματα της ελονοσίας

Τα σημεία και τα συμπτώματα της ελονοσίας συνήθως αρχίζουν 8-25 ημέρες μετά τη μόλυνση. Ωστόσο, τα συμπτώματα μπορούν να εμφανιστούν αργότερα σε αυτούς που έχουν λάβει ανθελονοσιακά φάρμακα, όπως για πρόληψη.  Οι αρχικές εκδηλώσεις της νόσου είναι κοινές σε όλα τα είδη της ελονοσίας και είναι  παρόμοια με της γρίπης, όπως συμπτώματα που μπορεί να μοιάζουν με σηψαιμία, γαστρεντερίτιδα, και ιογενείς ασθένειες. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κεφαλαλγία, πυρετό, ρίγη, πόνο στις αρθρώσεις, εμέτους, αιμολυτική αναιμία, ίκτερο, αιμοσφαιρίνη τα ούρα, βλάβη του αμφιβληστροειδούς και σπασμούς.

Το κλασικό σύμπτωμα της ελονοσίας είναι μια αιφνίδια ψυχρότητα που ακολουθείται από πυρετό και εφίδρωση, κάθε δύο ημέρες (τριταίος πυρετός) σε P. vivax και P. ovale μολύνσεις, και κάθε τρεις ημέρες (τεταρταίος πυρετός) σε Ρ. malariae. P. falciparum λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει υποτροπιάζοντα πυρετό κάθε 36-48 ώρες ή λιγότερο έντονο και σχεδόν συνεχή πυρετό.

Σοβαρή ελονοσία προκαλείται συνήθως από το Ρ. falciparum (που συχνά αναφέρεται ως ελονοσία falciparum). Τα συμπτώματα της ελονοσίας falciparium εμφανίζονται 9-30 ημέρες μετά την μόλυνση.  Τα άτομα με εγκεφαλική ελονοσία εμφανίζουν συχνά νευρολογικά συμπτώματα, όπως παθολογική στάση σώματος, νυσταγμός, παράλυση συζυγούς βλέμματος (αποτυχία των οφθαλμών να γυρίσουν μαζί προς την ίδια κατεύθυνση), οπισθότονος, σπασμοί, ή κώμα.


Επιπλοκές

Υπάρχουν αρκετές σοβαρές επιπλοκές της ελονοσίας. Μεταξύ αυτών είναι η ανάπτυξη της αναπνευστικής δυσφορίας, η οποία εμφανίζεται σε 25% των ενηλίκων και 40% των παιδιών με σοβαρή ελονοσία Ρ. falciparum. Πιθανές αιτίες περιλαμβάνουν  μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα,  πνευμονία και σοβαρή αναιμία. Σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) μπορεί να αναπτυχθεί σε 5-25% στους ενήλικες και έως 29% των εγκύων γυναικών, αλλά είναι σπάνια στα μικρά παιδιά. Επίσης, μπορεί να συμβεί, συνμόλυνση από τον ιό HIV με την αύξηση της θνησιμότητας της ελονοσίας. Η νεφρική ανεπάρκεια είναι μια χαρακτηριστική του πυρετού Blackwater, όπου αιμοσφαιρίνη από λυμένα ερυθρά αιμοσφαίρια ρέει στα ούρα.

Η μόλυνση με Ρ. falciparum μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλική ελονοσία, μία μορφή σοβαρής ελονοσίας που περιλαμβάνει εγκεφαλοπάθεια. Σχετίζεται με λεύκανση του αμφιβληστροειδούς, που μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο κλινικό σημείο για διάκριση της ελονοσίας από άλλες αιτίες του πυρετού. Επίσης, σπληνομεγαλία, σοβαρή κεφαλαλγία, ηπατομεγαλία (διόγκωση του ήπατος), υπογλυκαιμία, και αιμοσφαιρινουρία με νεφρική ανεπάρκεια μπορεί να προκύψει.

Η ελονοσία σε έγκυες γυναίκες είναι μια σημαντική αιτία θνησιγένειας,  θνησιμότητας του εμβρύου και  χαμηλού βάρος κατά τη γέννηση, ιδίως σε λοίμωξη P. falciparum, αλλά και με P. vivax.


 

Ο κύκλος ζωής των παρασίτων της ελονοσίας

Ένα κουνούπι προκαλεί λοίμωξη με τη λήψη αίματος.  Τα σποροζωίδια εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος, και μεταναστεύουν στο ήπαρ. Μολύνουν τα κύτταρα του ήπατος, όπου πολλαπλασιάζονται σε μεροζωϊδια, προκαλούν ρήξη των κυττάρων του ήπατος, και να επιστρέφουν  στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι μεροζωίτες μολύνουν τα ερυθρά κύτταρα του αίματος, όπου μπορούν να αναπτύξουν σε μορφές δακτυλίου, τροφοζωίδια και σχιστά που με τη σειρά τους παράγουν περαιτέρω μεροζωίδια. Αναπαραγωγικές  μορφές παράγονται επίσης, που εάν ληφθούν από ένα κουνούπι, θα μολύνουν το έντομο και θα συνεχίσουν τον κύκλο ζωής.

Στον κύκλο ζωής του πλασμώδιου, ένα θηλυκό κουνούπι το ανωφελές μεταδίδει μια κινητική μολυσματική μορφή (που ονομάζεται σποροζωϊδιο) σε ένα σπονδυλωτό ξενιστή, όπως σε έναν άνθρωπο, ενεργώντας έτσι ως φορέα μετάδοσης. Τα σποροζωϊδια ταξιδεύουν μέσω των αιμοφόρων αγγείων στα ηπατικά κύτταρα (ηπατοκύτταρα), όπου αναπαράγουν τα σχιστά, που παράγουν χιλιάδες μεροζωίδια. Αυτά μολύνουν νέα ερυθρά αιμοσφαίρια για να ξεκινήσει μια σειρά από σχιστά να  παράγουν 8 έως 24 νέα μεροζωϊδια μολυσματικά, που προκαλούν ρήξη κυττάρων και ο κύκλος αρχίζει εκ νέου. Άλλα  μεροζωίδια αναπτύσσονται σε  γαμετοκύτταρα. Όταν ένα γονιμοποιημένο κουνούπι δαγκώνει ένα μολυσμένο άτομο, γαμετοκύτταρα λαμβάνονται με το αίμα. Τα αρσενικά και θηλυκά γαμετοκύτταρα αναπτύσσονται σε νέα σποροζωϊδια. Τα σποροζωίδια μεταναστεύουν στους  σιελογόνους αδένες του εντόμου, έτοιμα να μολύνουν ένα νέο ξενιστή σπονδυλωτό. Τα σποροζωϊδια εγχέεται στο δέρμα, μαζί με το σάλιο, όταν το κουνούπι ρουφάει αίμα. Μόνο τα θηλυκά κουνούπια μεταδίδουν τη νόσο. Τα αρσενικό κουνούπια τρέφονται με το νέκταρ των φυτών, και έτσι δεν μεταδίδουν την ασθένεια. Τα θηλυκά ανωφελή κουνούπια προτιμούν να τρέφονται το βράδυ. Τα παράσιτα της ελονοσίας μπορεί επίσης να μεταδοθούν και με μετάγγιση αίματος, αν και αυτό είναι σπάνιο.


Υποτροπιάζουσα  ελονοσία

Τα συμπτώματα της ελονοσίας μπορεί να επανεμφανιστούν μετά από περίοδους ελεύθερες συμπτωμάτων. Ανάλογα με την αιτία, η επανεμφάνιση μπορεί να χαρακτηριστεί είτε ως αναζωπύρωση, η υποτροπή ή επαναμόλυνση.

Επανεμφάνιση είναι όταν τα συμπτώματα επιστρέφουν μετά από μια περίοδο, ελεύθερη συμπτωμάτων και τα παράσιτα επιβιώνουν στο αίμα, ως αποτέλεσμα της ανεπαρκούς ή αναποτελεσματικής θεραπεία.

Υποτροπή είναι όταν τα συμπτώματα επανεμφανίζονται, αφού  τα παράσιτα έχουν εξαλειφθεί από το αίμα, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν ως αδρανείς υπνοζωϊτες στα ηπατικά κύτταρα. Η υποτροπή εμφανίζεται συνήθως μεταξύ 8-24 εβδομάδες και είναι κοινή με τις P. vivax και P. ovale λοιμώξεις.

Νέα μόλυνση είναι όταν  το παράσιτο που προκάλεσε στο παρελθόν μόλυνση έχει εξαλειφθεί από το σώμα, αλλά ένα νέο παράσιτο εισήχθη. Η επαναμόλυνση δεν μπορεί εύκολα να διακριθεί από την υποτροπή, αν και επανάληψη της μόλυνσης εντός δύο εβδομάδων από την θεραπεία για την αρχική μόλυνση συνήθως αποδίδεται σε αποτυχία της θεραπείας.


Παθοφυσιολογία

Η λοίμωξη της ελονοσίας αναπτύσσεται σε δύο φάσεις: μία που περιλαμβάνει το ήπαρ (εξωερυθροκυτταρική φάση), και μια  που περιλαμβάνει τα ερυθρά αιμοσφαίρια ή ερυθροκύτταρα (ερυθροκυτταρική φάση). Όταν ένα μολυσμένο κουνούπι διαπερνά το δέρμα σποροζωίδια από το σάλιο του κουνουπιού εισέρχονται  στην κυκλοφορία του αίματος και μεταναστεύουν στο συκώτι όπου μολύνουν τα  ηπατοκύτταρα και πολλαπλασιάζονται ασυμπτωματικά για διάστημα 8-30 ημερών.

Μετά από μια πιθανή λανθάνουσα περίοδο στο ήπαρ, αυτοί οι οργανισμοί διαφοροποιούνται για να δώσουν  χιλιάδες μεροζωϊδια τα οποία, μετά την ρήξη των κυττάρων του ξενιστή, διαφεύγουν στο αίμα και μολύνουν  τα ερυθρά αιμοσφαίρια για να ξεκινήσει το  ερυθροκυτταρικό στάδιο του κύκλου ζωής. Εντός των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα παράσιτα πολλαπλασιάζονται περαιτέρω, και πάλι προκαλούν ρήξη των κυττάρων του ξενιστή  και εισβάλουν σε νέα ερυθρά αιμοσφαίρια.

Μερικά σποροζωίδια P. vivax παράγουν υπνοζωϊτες  που παραμένουν αδρανείς για περιόδους από μερικούς μήνες 7-10 μήνες έως αρκετά χρόνια. Μετά από μια περίοδο λήθαργου, γίνεται επαναδραστηριοποίηση και παράγουν μεροζωϊτες. Οι υπνοζωϊτες είναι υπεύθυνοι για το μεγάλο χρόνο επώασης και τις αργές υποτροπές σε P. vivax λοιμώξεις.

Το παράσιτο είναι σχετικά προστατευμένο από την προσβολή από το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος, επειδή για κατοικεί μέσα στα κύτταρα του ήπατος και του αίματος και είναι σχετικά αόρατο στην ανοσολογική επιτήρηση. Ωστόσο, μολυσμένα κύτταρα του αίματος καταστρέφονται στο σπλήνα. Γι' αυτό το Ρ. falciparum παράσιτο εμφανίζει συγκολλητικές πρωτεΐνες στην επιφάνεια των μολυσμένων κυττάρων του αίματος, προκαλώντας τα κύτταρα του αίματος να κολλήσουν  στα τοιχώματα των μικρών αιμοφόρων αγγείων, με αποτέλεσμα να απομονωθεί το παράσιτο από τη γενική κυκλοφορία και τον σπλήνα. Η απόφραξη του μικροαγγειακού δικτύου προκαλεί συμπτώματα, όπως σε ελονοσία του πλακούντα και  μπορεί να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει εγκεφαλική ελονοσία.

Αν και οι πρωτεΐνες της κυτταρικής επιφάνειας εκτίθενται στο ανοσοποιητικό σύστημα, δεν χρησιμεύουν ως στόχοι του ανοσοποιητικού εξαιτίας της εξαιρετικής ποικιλομορφίας τους. Υπάρχουν τουλάχιστον 60 παραλλαγές του πρωτεΐνης σε παράσιτο και ακόμη περισσότερες παραλλαγές μέσα ολόκληρους πληθυσμούς των παρασίτων.


Γενετική αντίσταση στην ελονοσία

Αρκετοί γενετικοί παράγοντες παρέχουν κάποια αντίσταση  στην ελονοσία από το το Ρ. falciparum, όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία,  το στίγμα, η θαλασσαιμία, η ανεπάρκεια γλυκόζη-6-φωσφορικής αφυδρογονάσης, και η απουσία Duffy αντιγόνων στα ερυθρά αιμοσφαίρια.

Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία υπάρχει ένα ελάττωμα στο μόριο της αιμοσφαιρίνης στο αίμα. Αντί της διατήρησης του αμφίκοιλου σχήματος των ερυθρών κυττάρων του αίματος, το τροποποιημένο μόριο της αιμοσφαιρίνης S αναγκάζει το κύτταρο να είναι σα δρεπάνι ή να έχει ένα καμπυλωτό σχήμα. Λόγω του σχήματος δρεπανιού, το μόριο δεν είναι τόσο αποτελεσματικό στη λήψη ή απελευθέρωση  οξυγόνου. Η μόλυνση προκαλεί τα ερυθρά κύτταρα να λαμβάνουν περισσότερο σχήμα  δρεπανιού, και έτσι απομακρύνονται από την κυκλοφορία νωρίτερα. Αυτό μειώνει την συχνότητα με την οποία τα παράσιτα της ελονοσίας μπορούν να ολοκληρώσουν τον κύκλο ζωής τους στο κύτταρο. Τα άτομα που είναι ομόζυγα (με δύο αντίγραφα του αλληλόμορφου βήτα ανώμαλη αιμοσφαιρίνη) έχουν δρεπανοκυτταρική αναιμία, ενώ εκείνοι που είναι ετερόζυγοι (με ένα ανώμαλο αλληλόμορφο και ένα φυσιολογικό αλληλόμορφο)  έχουν αντίσταση στην ελονοσία.


Ηπατική δυσλειτουργία

Δυσλειτουργία του ήπατος ως αποτέλεσμα της ελονοσίας είναι σπάνια και συνήθως, είναι αποτέλεσμα μιας συνυπάρχουσας κατάσταση του ήπατος, όπως ιογενή ηπατίτιδα ή χρόνια ηπατική νόσο. Το σύνδρομο ονομάζεται μερικές φορές  ηπατίτιδα από ελονοσία, αν και φλεγμονή του ήπατος (ηπατίτιδα) στην πραγματικότητα δεν εμφανίζεται.


Η διάγνωση της ελονοσίας

Η ταινία του αίματος είναι το χρυσό πρότυπο για τη διάγνωση της ελονοσίας. Η ευαισθησία των ταινιών του αίματος κυμαίνεται 75-90% σε άριστες συνθήκες. Υπάρχει και η PCR.


Ταξινόμηση

Η ελονοσία έχει ταξινομηθεί είτε σε "σοβαρή" ή "απλή" από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).  

Θεωρείται σοβαρή όταν κάποιο από τα ακόλουθα κριτήρια είναι παρόντα, αλλιώς θεωρείται απλή.

  • Αδυναμία να σιττιστεί ο ασθενής
  • Δύο ή περισσότεροι  σπασμοί
  • Χαμηλή αρτηριακή πίεση (μικρότερη από 70 mmHg σε ενήλικες και 50 mmHg στα παιδιά)
  • Αναπνευστικά προβλήματα
  • Κυκλοφορική καταπληξία
  • Νεφρική ανεπάρκεια ή αιμοσφαιρίνη στα ούρα
  • Αιμορραγία ή αιμοσφαιρίνης κάτω (5 g/dL)
  • Πνευμονικό οίδημα
  • Γλυκόζη αίματος κάτω από 2,2 mmol / L (40 mg/dL)
  • Οξέωση ή επίπεδα γαλακτικού οξέος μεγαλύτερα από 5 mmol/L
  • Επίπεδα στο αίμα μεγαλύτερα από 100.000 ανά μικρόλιτρο (μΐ) σε περιοχές χαμηλής έντασης μετάδοσης ή 250.000 ανά μL σε περιοχές υψηλής έντασης μετάδοσης
  • Σοβαρή P. falciparum ελονοσία με νευρολογικά συμπτώματα, όπως κώμα (με κλίμακα Γλασκώβης λιγότερο από 11), ή με ένα κώμα που διαρκεί περισσότερο από 30 λεπτά μετά από επιληψία

Πρόληψη

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη της ελονοσίας περιλαμβάνουν φάρμακα, εξάλειψη των κουνουπιών, εξάλειψη και πρόληψη των τσιμπημάτων.

Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι η πρόληψη της ελονοσίας μπορεί να είναι πιο αποδοτική από τη θεραπεία της νόσου

Καταπολέμηση των κουνουπιών

Ο  ψεκασμός με κηροζίνη σε λιμνάζοντα νερά και ο ψεκασμός με DDT και άλλα εντομοκτόνα  έχει εφαρμοστεί.

Οι κουνουπιέρες δημιουργούν ένα προστατευτικό φράγμα κατά της ελονοσίας.

Κάλυψη των περιοχών  με στάσιμα νερά, όπως δεξαμενές νερού, που είναι ιδανικές περιοχές αναπαραγωγής για το παράσιτο και τα κουνούπια, μειώνοντας έτσι, τον κίνδυνο της μετάδοσης μεταξύ των ανθρώπων.

Προφύλαξη από την ελονοσία

Πολλά φάρμακα, τα περισσότερα από τα οποία χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ελονοσίας, μπορούν να ληφθούν για την πρόληψη από την ασθένεια κατά τη διάρκεια ταξιδιού σε ενδημικές περιοχές.

Η χλωροκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν το παράσιτο είναι ακόμη ευαίσθητο (2 δισκία, 300mg).

Σε ανθεκτικό P. falciparum στη χλωροκίνη χορηγείται, ένα από τα τρία φάρμακα μεφλοκίνη, δοξυκυκλίνη ή ο συνδυασμός της ατοβακουίνης και προγουανίλης, που είναι είναι η καλύτερα ανεκτός, γιατί η mefloquine συνδέεται με νευρολογικές και ψυχιατρικές παρενέργειες.

Η προφυλακτική λήψη θα ξεκινήσει  μία εβδομάδα πριν από την άφιξη και πρέπει να συνεχίσει τη λήψη τους για τέσσερις εβδομάδες μετά την αποχώρηση (ο συνδυασμός ατοβακουίνης και προγουανίλης  πρέπει να ξεκινήσει δύο ημέρες πριν και να συνεχιστεί για επτά ημέρες μετά).


Θεραπεία

Η θεραπεία της ελονοσίας εξαρτάται από τη σοβαρότητα της νόσου. Η απλή ελονοσία μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα από το στόμα.

Η πιο αποτελεσματική στρατηγική για τη μόλυνση Ρ. falciparum είναι η χρήση artemisinin σε συνδυασμό με άλλα ανθελονοσιακά (γνωστή ως θεραπεία συνδυασμού με αρτεμισινίνη - ACT), η οποία μειώνει την ικανότητα του παρασίτου για την ανάπτυξη αντίστασης σε οποιοδήποτε μεμονωμένο συστατικό του συνδυασμού  φαρμάκων.

Τα πρόσθετα ανθελονοσιακά περιλαμβάνουν την αμοδιακίνη, λουμεφαντρίνη, μεφλοκίνη ή σουλφαδοξίνη/πυριμεθαμίνη. Ένας άλλος συνιστώμενος συνδυασμός είναι dihydroartemisinin και piperaquine. Η ACT είναι περίπου 90% αποτελεσματική όταν χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μη επιπλεγμένης  ελονοσίας. 

Για τη θεραπεία της ελονοσίας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ο ΠΟΥ συνιστά τη χρήση της κινίνης συν κλινδαμυκίνη νωρίς στην εγκυμοσύνη (1ο τρίμηνο), και ACT σε μεταγενέστερα στάδια (2ο και 3ο τρίμηνο).  Στη δεκαετία του 2000, ελονοσία με μερική αντοχή σε artemisins προέκυψε στη Νοτιοανατολική Ασία.

H Σοβαρή ελονοσία απαιτεί την παρεντερική χορήγηση ανθελονοσιακών φαρμάκων. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2000 η πλέον χρησιμοποιούμενη θεραπεία για σοβαρή ελονοσία ήταν η κινίνη, αλλά η artesunate έχει δειχθεί να είναι ανώτερη από την κινίνη τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες. Η θεραπεία της σοβαρής ελονοσίας περιλαμβάνει, επίσης, υποστηρικτικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων της διαχείρισης  υψηλού πυρετού (υπερπυρεξία) και τις κρίσεις που μπορεί να προκύψουν από αυτό, και παρακολούθηση για αναπνευστική καταστολή, υπογλυκαιμία, και υποκαλιαιμία. Η μόλυνση με το P. vivax, P. ovale και P. malariae, συνήθως, αντιμετωπίζεται στο σπίτι με χλωροκίνη ή ACT), καθώς και η εκκαθάριση του ήπατος με πριμακουίνη.


Πρόγνωση

Όταν κατάλληλη θεραπεία χορηγείται υπάρχει πλήρης ανάκαμψη. Ωστόσο, η σοβαρή ελονοσία μπορεί να προχωρήσει πολύ γρήγορα και να προκαλέσει θάνατο μέσα σε λίγες ώρες ή ημέρες. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις της νόσου, τα ποσοστά θνησιμότητας μπορεί να φτάσουν το 20 %, ακόμη και με εντατική φροντίδα και τη θεραπεία. Μακροπρόθεσμα, αναπτυξιακές διαταραχές έχουν τεκμηριωθεί σε παιδιά που έχουν υποστεί επεισόδια σοβαρής ελονοσίας. Χρόνια λοίμωξη χωρίς σοβαρή νόσο μπορεί να εμφανιστεί σε διαταραχή της ανοσίας. Η ελονοσία προκαλεί εκτεταμένη και άμεση βλάβη στον εγκέφαλο. Μερικοί επιζώντες από εγκεφαλική ελονοσία έχουν αυξημένο κίνδυνο νευρολογικών και γνωστικών ελλειμμάτων, διαταραχών συμπεριφοράς, και επιληψίας.


Εμβόλιο κατά της ελονοσίας

Ένα άτομο μπορεί να προστατευθεί από μια μόλυνση P. falciparum, εφόσον λάβει περίπου χίλια τσιμπήματα από κουνούπια που μεταφέρουν μια έκδοση του παρασίτου μη-μολυσματικά μετά από μια δόση ακτινοβολίας με ακτίνες  Χ ακτινοβολία. Ένα αποτελεσματικό εμβόλιο δεν είναι ακόμη διαθέσιμο για την ελονοσία, αν και πολλά είναι υπό ανάπτυξη. Η εξαιρετικά πολυμορφική φύση πολλών πρωτεϊνών Ρ . falciparum οδηγεί σε σημαντικές προκλήσεις για το σχεδιασμό εμβολίων.

Οι πρόοδοι στις τεχνολογίες της  γενετικής μηχανικής καθιστούν δυνατή την εισαγωγή ξένου DNA εντός του γονιδιώματος του κουνουπιού και είτε μειώνουν τη διάρκεια ζωής του κουνουπιού, ή το κάνουν  πιο ανθεκτικό στο παράσιτο της ελονοσίας. Η τεχνική στείρωσης είναι μια γενετική μέθοδος ελέγχου σύμφωνα με την οποία  μεγάλοι αριθμοί στείρων αρσενικών κουνουπιών εκτρέφονται και απελευθερώνονται. Το ζευγάρωμα με άγρια θηλυκά μειώνει τον άγριο πληθυσμό στην επόμενη γενιά.  

Άλλα ζώα που μολύνονται

Σχεδόν 200 παρασιτικά είδη Plasmodium έχουν εντοπιστεί ότι μολύνουν πτηνά, ερπετά, και άλλα θηλαστικά, και περίπου 30 είδη φυσικά μολύνουν μη-ανθρώπινα πρωτεύοντα θηλαστικά.

Η υπερθέρμανση του πλανήτη αναμένεται να αυξήσει τον επιπολασμό και την παγκόσμια διανομή της ελονοσίας, γιατί οι υψηλές θερμοκρασίες παρέχουν ιδανικές συνθήκες για την αναπαραγωγή του παράσιτου.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Η αλλαγή του κλίματος και η επίπτωση στην υγεία μας

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 4234 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2020 21:27
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοχρωμάτωση Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοχρωμάτωση

    Η αιμοχρωμάτωση

    Αιμοχρωμάτωση είναι μία κληρονομική διαταραχή κατά την οποία υπάρχει υπερβολική απορρόφηση σιδήρου από το λεπτό έντερο. Εφ' όσον ο οργανισμός δε διαθέτει κάποιο μηχανισμό αποβολής του σιδήρου, η περίσσειά του εναποτίθεται στους αδένες και το μυϊκό ιστό, όπως το ήπαρ, το πάγκρεας και την καρδιά. Με την πάροδο των ετών, τα προσβαλλόμενα όργανα αρχίζουν να ανεπαρκούν 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική: Αυτοσωματικός υπολειπόμενος χαρακτήρας, επίκτητη, HLA-A3, HLA-B14, HLA-B7

    Επικρατέστερη ηλικία: Υπάρχει από τη γέννηση, τα συμπτώματα όμως, συνήθως εμφανίζονται κατά την 5η και 6η δεκαετία της ζωής 

    Επικρατέστερο φύλο: ΄Ανδρες = Γυναίκες

    • Τα κλινικά σημεία είναι συχνότερα στους άνδρες (8:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΧΡΩΜΑΤΩΣΗΣ

    • Αδυναμία (83%)
    • Κοιλιακά άλγη (58%)
    • Αρθραλγίες (43%)
    • Ανικανότητα ή απώλεια της σεξουαλικής ορμής (38%)
    • Αμηνόρροια (22%)
    • Δύσπνοια προσπαθείας (15%)
    • Νευρολογικά συμπτώματα (6%)
    • Ηπατομεγαλία (83%)
    • Υπέρχρωση του δέρματος (75%)
    • Απώλεια των τριχών του σώματος (20%)
    • Σπληνομεγαλία (13%)
    • Περιφερικό οίδημα (12%)
    • Ίκτερος (10%)
    • Γυναικομαστία (8%)
    • Ασκίτης (6%)
    • Ατροφία όρχεων
    • Ευαισθησία ήπατος 
    • Συμπτώματα σακχαρώδους διαβήτη

    ΑΙΤΙΑ ΑΙΜΟΧΡΩΜΑΤΩΣΗΣ

    • Ο μηχανισμός της αυξημένης απορρόφησης σιδήρου, παρά την αυξημένη εναποθήκευσή του, παραμένει άγνωστος. Ο μεταβολισμός του σιδήρου εμφανίζεται φυσιολογικός σε αυτή τη νόσο, εκτός από το υψηλότερο ποσοστό κυκλοφορούντος σιδήρου
    • Υπερφόρτωση σιδήρου μπορεί να οφείλεται σε θαλασσαιμία, σιδηροβλαστική αναιμία, ηπατική νόσο, υπερβολική πρόσληψη σιδήρου, χρόνιες μεταγγίσεις αίματος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΙΜΟΧΡΩΜΑΤΩΣΗΣ

    • Η νόσος οφείλεται σε γενετική διαταραχή. Μερικές μεταβλητές επηρεάζουν την ηλικία εμφάνισης των συμπτωμάτων και τη βαρύτητα τους 
    • Πρόσληψη σιδήρου, ειδικά από βιταμινούχα συμπληρωματικά σκευάσματα. Αυτά μπορεί να περιέχουν μεγάλες ποσότητες σιδήρου καθώς και βιταμίνης C, η οποία αυξάνει την απορρόφηση του 
    • Το αλκοόλ αυξάνει την απορρόφηση του σιδήρου (έως και 41% των συμπτωματικών ασθενών είναι αλκοολικοί)
    • Η απώλεια αίματος, όπως αυτή συμβαίνει στις γυναίκες κατά την έμμηνο ρύση και την εγκυμοσύνη, επιβραδύνει την εμφάνιση των συμπτωμάτων  

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΙΜΟΧΡΩΜΑΤΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Επαναλαμβανόμενες μεταγγίσεις 
    • Κληρονομικές αναιμίες με ανεπαρκή ερυθροποίηση 
    • Αλκοολική κίρρωση
    • Όψιμη δερματική πορφυρία
    • Ατρανσφεριναιμία
    • Υπερβολική πρόσληψη σιδήρου (σπάνια)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Κορεσμός τρανσφερίνης (η συγκέντρωση του σιδήρου του ορού, διαιρούμενη προς την ολική σιδηροδεσμευτική ικανότητα x 100): άνω του 70% είναι, πρακτικά, διαγνωστικός της υπερφόρτωσης με σίδηρο, 50% και άνω, χρήζει περαιτέρω διερεύνησης 
    • Φερριτίνη ορού: άνω των 300 mcg/L για τους άνδρες και 120 mcg/L για τις γυναίκες 
    • Σίδηρος ούρων
    • Αύξηση της αιμοσιδηρίνης των ούρων 
    • Υπεργλυκαιμία
    • Ελαττωμένη FSH
    • Ελαττωμένη LH
    • Ελαττωμένη τεστοστερόνη
    • Αυξημένη SGOT
    • Υπερπρωτεΐναιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα συμπληρώματα σιδήρου και οι μεταγγίσεις μπορεί να αυξήσουν το σίδηρο του ορού

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Φλεγμονώδεις αντιδράσεις, άλλες μορφές ηπατικής νόσου, συγκεκριμένοι όγκοι (π.χ. οξεία κοκκιοκυτταρική λευχαιμία), ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί να προκαλέσουν άνοδο της φερριτίνης του ορού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αύξηση των αποθηκών σιδήρου στο ηπατικό παρέγχυμα 
    • Ηπατική ίνωση και κίρρωση με ηπατομεγαλία 
    • Διόγκωση του παγκρέατος 
    • Περίσσεια αιμοσιδηρίνης στο ήπαρ, το πάγκρεας, το μυοκάρδιο, το θυρεοειδή, τους παραθυρεοειδείς, τις αρθρώσεις και το δέρμα
    • Καρδιομεγαλία
    • Εναπόθεση σιδήρου στις αρθρώσεις

    image 9

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Μετά την επιβεβαίωση της διάγνωσης, δοκιμασία ανοχής γλυκόζης για τον αποκλεισμό σακχαρώδους διαβήτη και ηχοκαρδιογράφημα για τον αποκλεισμό μυοκαρδιοπάθειας

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία, μέτρηση μαγνητικής ευαισθησίας χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση του σωματικού σιδήρου, δεν έχουν αποδειχθεί αξιόπιστες ούτε είναι ευρέως διαθέσιμες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η βιοψία ήπατος, με χρώση για την ανανέωση σιδήρου, είναι η βασική διαγνωστική δοκιμασία. Μπορεί επίσης, να επιβεβαιωθεί η παρουσία ή απουσία κίρρωσης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΧΡΩΜΑΤΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Απομάκρυνση της περίσσειας σιδήρου με επαναλαμβανόμενες φλεβοτομές, μία ή δύο φορές τη εβδομάδα, ώστε να επιτευχθεί και να διατηρηθεί μία ήπια αναιμία (αιματοκρίτης 37-39)
    • Όταν απομακρυνθεί η περίσσεια του σιδήρου, ετήσιο πρόγραμμα συντήρησης με φλεβοτομές, δια βίου, ώστε να διατηρηθούν οι αποθήκες σιδήρου στα φυσιολογικά επίπεδα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Πλήρης δραστηριότητα, εκτός αν υπάρχει βαριά καρδιοπάθεια 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Δίαιτα φτωχή σε σίδηρο, δεν αποδίδει σημαντικά οφέλη 
    • Αποφυγή αλκοόλ, τροφίμων εμπλουτισμένων σε σίδηρο και συμπληρωμάτων διατροφής πλουσίων σε σίδηρο
    • Περιορισμός της πρόσληψης βιταμίνης C σε μικρές δόσεις μεταξύ των γευμάτων 
    • Το τσάι προκαλεί χηλικές ενώσεις με το σίδηρο και μπορεί να χορηγείται κατά τη διάρκεια των γευμάτων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Κανένα. Μόνο όταν η φλεβοτομή είναι αδύνατη ή υπάρχει βαριά καρδιοπάθεια θα πρέπει να χορηγείται ο χηλικός παράγοντας δεφεροξαμίνη.

    H φλεβοτομία μειώνει τα επίπεδα σιδήρου στο φυσιολογικό. Η ποσότητα του αίματος που αφαιρείται και η συχνότητα αφαίρεσής του εξαρτώνται από την ηλικία, τη γενική υγεία και τη σοβαρότητα της υπερφόρτωσης σιδήρου.

    Αρχικά, αφαιρούνται περίπου 470 χιλιοστόλιτρα αίματος μια ή δύο φορές την εβδομάδα. Όταν τα επίπεδα σιδήρου σας επανέλθουν στο φυσιολογικό, το αίμα μπορεί να αφαιρείται λιγότερο συχνά, συνήθως, κάθε δύο έως τρεις μήνες. 

    Η θεραπεία της κληρονομικής αιμοχρωμάτωσης μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της κόπωσης, του κοιλιακού πόνου και του μελάγχρωσης του δέρματος. Μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη σοβαρών επιπλοκών, όπως ηπατική νόσος, καρδιακές παθήσεις και διαβήτης.

    Εάν έχετε ήδη μία από αυτές τις καταστάσεις, η φλεβοτομία μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου, και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και να την αντιστρέψει.

    Η φλεβοτομία δεν αναστρέφει την κίρρωση ή τον πόνο στις αρθρώσεις, αλλά μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη.

    Εάν έχετε κίρρωση, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει περιοδική εξέταση για καρκίνο του ήπατος. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει ένα κοιλιακό υπερηχογράφημα και αξονική τομογραφία.

    Χηλίωση για όσους δεν μπορούν να υποβληθούν σε αφαίρεση αίματος

    Εάν δεν μπορείτε να υποβληθείτε σε φλεβοτομία, επειδή έχετε αναιμία, για παράδειγμα ή καρδιακές επιπλοκές, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα φάρμακο για την απομάκρυνση του υπερβολικού σιδήρου. Το φάρμακο μπορεί να ενεθεί στο σώμα σας ή μπορεί να ληφθεί ως χάπι. Το φάρμακο δεσμεύει την περίσσεια σιδήρου, επιτρέποντας στο σώμα σας να αποβάλει το σίδηρο μέσω των ούρων ή των κοπράνων σας σε μια διαδικασία που ονομάζεται χηλίωση. Η χηλίωση δε χρησιμοποιείται, συνήθως, στην κληρονομική αιμοχρωμάτωση.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μέτρηση του αιματοκρίτη πριν από κάθε φλεβοτομή, αναστολή της φλεβοτομής αν ο αιματοκρίτης είναι χαμηλότερος από 36%
    • Προγραμματισμός μιας επιπρόσθετης φλεβοτομής όταν ο αιματοκρίτης είναι υψηλότερος από 40%
    • Όταν σταθεροποιηθεί η αναιμία, επανάληψη των μετρήσεων του κορεσμού της τρανσφερίνης και της φερριτίνης του ορού, ώστε να επιβεβαιωθεί η κένωση των αποθηκών σιδήρου 
    • Όταν έχει επέλθει κένωση των αποθηκών σιδήρου, 4 έως 6 φλεβοτομές ετησίως μπορούν να τις διατηρήσουν στα φυσιολογικά επίπεδα
    • Κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης, μέτρηση του κορεσμού της τρανσφερίνης και της φερριτίνης του ορού ετησίως
    • Βιοψία ήπατος για τον καθορισμό των αποθηκών σιδήρου του ορού και της φερριτίνης δεν έχουν γίνει φυσιολογικά

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Έλεγχος των μελών της οικογένειας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κίρρωση
    • Ηπάτωμα (μόνο στους ασθενείς με κίρρωση)
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Μυοκαρδιοπάθεια
    • Αρθρίτιδα
    • Υπογοναδισμός

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι ασθενείς που έχουν διαγνωσθεί πριν την ανάπτυξη κίρρωσης και έχουν αντιμετωπισθεί με φλεβοτομές, έχουν φυσιολογικό προσδόκιμο επιβίωσης 
    • Το προσδόκιμο επιβίωσης είναι μειωμένο στους ασθενείς με κίρρωση, σακχαρώδη διαβήτη και σε ασθενείς που χρειάζονται θεραπεία με φλεβοτομές για περισσότερους από 18 μήνες, μέχρι να επιστρέψουν οι αποθήκες σιδήρου στα φυσιολογικά επίπεδα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Αν και σπάνια, η υπερφόρτωση με σίδηρο μπορεί να εμφανισθεί νωρίς μέχρι και σε ηλικία 2 ετών. Η διαταραχή μπορεί να διαγνωσθεί πριν την κλινική της εκδήλωση

    ΚΥΗΣΗ

    Αποφυγή συμπληρώματος σιδήρου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Οι περισσότεροι ασθενείς με αιμοχρωμάτωση πεθαίνουν αδιάγνωστοι. Από τη στιγμή που η πρώιμη θεραπεία με φλεβοτομές μπορεί να προλάβει όλες τις επιπλοκές, οι ιατροί θα πρέπει να λαμβάνουν υπ'όψη τους αυτή τη διάγνωση συχνότερα

    Συμπληρώματα διατροφής για την αιμοχρωμάτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αιμοχρωμάτωση

    Hemochromatosis

    Διαβάστε, επίσης,

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Ηπάτωμα

    Θαλασσαιμία

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Το φυτικό οξύ στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο στο συκώτι

    Πορφυρία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αν έχετε κίνδυνο για καρκίνο στο συκώτι

    Καρκίνος ήπατος

    Αιμοχρωμάτωση

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Η νόστιμη πίτα του βοσκού Η νόστιμη πίτα του βοσκού

    Υγιεινή πίτα του βοσκού

    Πίτα του βοσκού

    ΚΡΕΑΣ: Το κρέας είναι η καλύτερη πηγή σιδήρου και πρωτεϊνών. Συγκεκριμένα, είναι πηγή αιμικού σιδήρου, το οποίο περιέχεται μόνο στο κρέας και τα θαλασσινά, και είναι αυτό που απορροφάται πιο εύκολα από τον οργανισμό. Οι πρωτεΐνες που περιέχει είναι απαραίτητες για την υγεία των μυών και των οργάνων. Είναι υψηλής ποιότητας, καθώς περιέχει όλα τα αμινοξέα που ο οργανισμός δεν μπορεί να δημιουργήσει από μόνος του. Το κρέας είναι πηγή φωσφόρου, καλίου, μαγνησίου και ψευδαργύρου, ο οποίος ενισχύει την άμυνα του οργανισμού. Ακόμη, περιέχει βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ειδικά τη Β12, η οποία είναι απαραίτητη για τη δόμηση του γενετικού μας υλικού και μπορεί να ληφθεί μόνο από ζωικά προϊόντα.

    ΑΡΝΙ: Το αρνί είναι από τις καλύτερα απορροφήσιμες πηγές σιδήρου η οποία και αυξάνεται ακόμα περισσότερο αν το καταναλώσουμε με λεμόνι. Επίσης είναι ιδιαίτερα πλούσια πηγή ψευδαργύρου. Ο ψευδάργυρος είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό με προστατευτική δράση απέναντι σε τυχόν ιώσεις. Επιπλέον, τα αρνί είναι πλούσιο σε σελήνιο, σε χαλκό και σε μαγγάνιο. Μια φυσιολογική μερίδα αρνιού αρκεί για να καλύψει τη συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη σε Β12 η οποία είναι μια ζωτικής σημασίας βιταμίνη καθώς βοηθάει κυρίως στη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος. Ακόμα, είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας του συμπλέγματος Β και ανόργανα συστατικά και μπορεί να αποτελέσει ένα εξαιρετικό συστατικό μιας υγιεινής διατροφής.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΕΛΙΝΟ: Το σέλινο, όπως, συμβαίνει με όλα τα λαχανικά αποτελείται σε μεγάλο του ποσοστό από νερό, ενώ περιέχει και φυτικές ίνες. Πολύ σημαντικά συστατικά του σέλινου είναι τα φλαβονοειδή, συστατικά με μεγάλη αντιοξειδωτική ικανότητα. Τα συστατικά αυτά προλαμβάνουν την καταστροφή των κυττάρων η οποία προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες. Μερικά από αυτά είναι η απιγενίνη, η λουτεολίνη, το λιμονένιο, η καμπεφερόλη, το p-κουμαρικό οξύ. Τέλος στο σέλινο συναντάμε και μικρές ποσότητες βιταμίνης Κ, φυλλικού οξέος, καλίου και βιταμίνης C. Το σέλινο είναι λιποδιαλυτικό. 

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    shepherds pie in dish shepherds pie beef mince recipe goodhousekeeping co uk

    Πίτα του βοσκού

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    675 γραμμάρια ψητό βιολογικό αρνί, κομμένο σε μικρά κομμάτια ή αρνίσιο ή μοσχαρίσιο βιολογικό κιμά

    2 κουταλιές της σούπας βιολογικό ελαιόλαδο

    1 κουταλάκι του γλυκού βιολογικό βούτυρο

    3 μικρά βιολογικά κρεμμύδια, ψιλοκομμένα

    3 βιολογικά καρότα, σε κύβους

    4 ραβδιά βιολογικό σέλινο, σε κύβους

    Μισό κουταλάκι ψιλοκομμένο φρέσκο βιολογικό θυμάρι

    Μισό κουταλάκι ψιλοκομμένο φρέσκο δεντρολίβανο

    Μισή κουταλιά της σούπας βιολογική κανέλα Κεϋλάνης

    2 κουταλάκι του γλυκού βιολογικός πελτές ντομάτας

    2 κουταλάκια του γλυκού βιολογικό κέτσαπ ντομάτας

    2 κουταλιές της σούπας βιολογική γούστερ σως 

    Μισό μπουκάλι βιολογικό κόκκινο κρασί

    25 γραμμάρια βιολογικό αλεύρι

    200ml βιολογικό ζωμό από βόειο κρέας

    900 γραμμάρια βιολογικός πουρές πατάτας με βούτυρο και γάλα, καρυκευμένο

    Τριμμένη βιολογική κεφαλογραβιέρα για πασπάλισμα

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο βιολογικό μαύρο πιπέρι

    Βιολογικό βρασμένο στον ατμό βιολογικό μπρόκολο, ως σαλάτα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Σε μία κατσαρόλα τσιγαρίζουμε ελαφρά το ψητό αρνί ή τον κιμά.
    2. Στην ίδια κατσαρόλα, λιώνουμε το βούτυρο, προσθέτουμε όλα τα λαχανικά και τα βότανα και αλατίζουμε, πιπέρι και κανέλα. Μαγειρέψτε για 5-6 λεπτά μέχρι να αρχίσει να μαλακώνει.
    3. Προσθέστε το αρνί ή τον κιμά μαζί με τον πελτέ ντομάτας, τη γούστερ σως, τη κέτσαπ ντομάτας και ανακατέψτε. Προσθέστε το κρασί σε παρτίδες των 150 ml, μειώνοντας κατά τρία τέταρτα κάθε φορά. 
    4. Προσθέστε το αλεύρι και μαγειρέψτε για 2-3 λεπτά. Αφήστε το να βράσει, σκεπάστε το και σιγοβράστε σε χαμηλή θερμοκρασία για 1,5 ώρα. Εάν η σάλτσα γίνει πολύ παχιά προσθέστε λίγο νερό, αλλά όχι πάρα πολύ.
    5. Κατά το τελευταίο μισό του χρόνου μαγειρέματος, φτιάξτε το πουρέ. Βεβαιωθείτε ότι δεν είναι πολύ χαλαρό.
    6. Προθερμάνετε το φούρνο στους 220˚C. Αδειάζετε σε ένα ταψί τη σάλτσα αρνιού ή τον κιμά και το πουρέ από πάνω. Πασπαλίστε με το τυρί.
    7. Βάζετε λίγο βούτυρο πάνω από πάνω και ψήνετε στο φούρνο για 20 λεπτά μέχρι να ροδίσει και η σάλτσα να βράζει στις άκρες.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    shepherd s pie e77d5a6c

    Διαβάστε, επίσης,

    Κοτόπουλο με κρέμα γλυκοπατάτας

    Τάρτα με μαραθόριζες και γραβιέρα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καυκαλήθρες

    Αραβική πίτα με παντζάρι, πιπεριές και χούμους

    Να τρώτε άγρια χόρτα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαντζουράνα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μάραθο

    Ποιοι πρέπει να καταναλώνουν τσουκνίδα

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    www.emedi.gr

     

  • Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Η αιμορραγία από τον κόλπο κατά τη διάρκεια της κύησης, μπορεί να οφείλεται σε μεγάλο αριθμό αιτίων και ποικίλλει σε ένταση από ήπια (με φυσιολογική έκβαση της κύησης) έως επικίνδυνη για τη ζωή της μητέρας και του εμβρύου. Η αιμορραγία μπορεί να είνια λιγοστή έως άφθονη, καφεοειδής έως ζωηρή κόκκινη, ανώδυνη ή επώδυνη. Τα διάφορα αίτια διακρίνονται σε κολπικά, τραχηλικά, μητρικά. Η διαφοροδιάγνωση βασίζεται στην εβδομάδα της κύησης 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γεννητικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγική ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    • Η αιμορραγία μπορεί να είναι λιγοστή έως άφθονη
    • Το χρώμα ποικίλλει από καφεοειδές έως ζωηρό κόκκινο 
    • Μπορεί να είναι ανώδυνη ή επώδυνη

    ΑΙΤΙΑ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    • Κολπική φλεγμονή ή τραυματισμός
    • Τραχηλίτιδα
    • Πολύποδες τραχήλου
    • Νεοπλασία τραχήλου
    • Υπεραιμία τραχήλου
    • Αιμορραγία μετά από επαφή 
    • Έκτοπη κύηση
    • Μύλη κύηση
    • Αιμορραγία από μεταμόσχευση 
    • Αυτόματη έκτρωση
    • Πρόδρομος πλακούντας 
    • Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα
    • Αιμορραγία πριν από τον τοκετό
    • Άγνωστα - στο 50% των αιμορραγιών του 1ου τριμήνου δεν ανευρίσκεται κανένα αίτιο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    Ποικίλλουν, ανάλογα με το άτομο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κολπικά ή τραχηλικά αίτια μπορεί να παρουσιασθούν κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Αιμορραγία 1ου τριμήνου - έκτοπη κύηση, μύλη κύηση ή αυτόματη έκτρωση
    • Αιμορραγία 2ου ή 3ου τριμήνου - πρόδρομος πλακούντας, πρόωρη αποκόλληση πλακούντα ή αιμορραγία πριν από τον τοκετό 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική αίματος 
    • Ποσοτική β-ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (HCG) - σε πρώιμη αιμορραγία της κύησης, τακτική παρακολούθηση κάθε 2 ημέρες. Τα επίπεδα είναι χαμηλά σε αυτόματη έκτρωση, πολύ υψηλά σε μύλη κύηση και αυξάνονται βαθμιαία στην έκτοπη ή ενδομήτρια κύηση
    • Ομάδα αίματος και διασταύρωση - Rh αρνητικοί ασθενείς έχουν ανάγκη από Rho (D) ανοσοσφαιρίνη (RhoGAM). Σε μεγάλη αιμορραγία απαιτείται μετάγγιση 
    • Παράγοντες πήξης (ινωδογόνο, προϊόντα ινωδογονόλυσης, αιμοπετάλια - χρήσιμα στην αιμορραγία 3ου τριμήνου και την επαπειλούμενη έκτρωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογραφία - ο αμνιακός σάκος είναι ορατός την 5η-6η εβδομάδα, οι καρδιακοί παλμοί του εμβρύου ανιχνεύονται στην 8η-9η εβδομάδα. Διάγνωση μύλης κύησης με 98% ακρίβεια. Ανίχνευση του πλακούντα μπορεί να δείξει το βαθμό της αποκόλλησης κατά την πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα
    • Τακτική υπερηχογραφία μπορεί να είναι διαγνωστική σε πρώιμη κύηση

    placenta previa

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Σε αιμορραγία 1ου τριμήνου - εξέταση πυέλου, παρακέντηση πυέλου δια μέσου του οπισθίου δουγλασσείου χώρου, λαπαροσκόπηση, λαπαροτομία
    • Σε αιμορραγία 2ου ή 3ου τριμήνου - ανίχνευση του πλακούντα με το υπερηχογράφημα πριν την εξέταση πυέλου. Σε πρόδρομο πλακούντα δεν συνιστάται αμφίχειρη εξέταση ή μητροσκόπηση, προετοιμασία για καισαρική τομή 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Σε αιμορραγία 1ου τριμήνου, οι περισσότερες ασθενείς είναι εξωτερικοί 
    • Σε αιμορραγία τελευταίου τριμήνου, οι περισσότερες ασθενείς χρειάζονται νοσοκομειακή παρακολούθηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αφού διαγνωσθεί έκτοπη ή μύλη κύηση, απαιτείται άμεση χειρουργική αντιμετώπιση 
    • Σε αιμορραγία 3ου τριμήνου, η ποσότητα του αίματος και ο κίνδυνος για τη μητέρα ή το έμβρυο συνιστούν είτε επείγουσα είτε συντηρητική αντιμετώπιση με σκοπό την πληρέστερη ανάπτυξη του εμβρύου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Κλινοστατισμός, αποφυγή συνουσίας και ντους

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πληροφορούμε την ασθενή να αναφέρει αμέσως μεταβολές στην ποσότητα και την συχνότητα των αιμορραγιών και να αναζητήσει βοήθεια όταν εμφανισθεί κοιλιακός πόνος ή ξαφνική αύξηση της αιμορραγίας. Πρέπει να εξετασθούν όλα τα υπολείμματα ιστών που εξήλθαν από τον κόλπο. Παρηγορητική προσέγγιση σε αποβολή του εμβρύου  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Καθημερινή ή κάθε εβδομάδα, εξαρτάται από τη διάγνωση και τη σοβαρότητα της αιμορραγίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναιμία
    • Καταπληξία
    • Θάνατος εμβρύου ή μητέρας
    • Λοίμωξη
    • Χοριοκαρκίνωμα ή διεισδυτική μύλη σε περίπτωση υδατόμορφης μύλης
    • Πρόωρος τοκετός με τις σχετικές επιπλοκές 
    • Διαταραχές της πήξης

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαρτάται από την αιτία της αιμορραγίας, τη σοβαρότητα και την έγκαιρη διάγνωση. 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εξαρτώνται από την αιτία της κολπικής αιμορραγίας

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    Επιπλοκή της κύησης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    preganant belly stethoscope 1200x628 facebook 1200x628

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δυσπαρεύνια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων

    Ενδομητρίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του κόλπου

    Μήπως έχετε κολπική ξηρότητα;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο τραχήλου μήτρας

    Κολπική αδένωση

    Γιατί μερικές γυναίκες παθαίνουν εύκολα κολπίτιδες;

    Τραχηλίτιδα

    Ερμηνεία των αποτελεσμάτων του τεστ παπ

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    Καρκίνος ενδομητρίου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοφιλία Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοφιλία

    Αιμορροφιλία ή αιμοφιλία

    Η αιμοφιλία ή αιμορροφιλία Α και η αιμοφιλία ή αιμορροφιλία Β είναι όμοιες, κλινικά, κληρονομικές αιμορραγικές διαταραχές, που οφείλονται σε ανεπάρκεια των παραγόντων της πήξης VIII (αιμοφιλία Α) ή IX (αιμοφιλία Β)

    • Η βαρύτητα της νόσου εξαρτάται από το ποσοστό της παρουσίας των παραγόντων της πήξης. Όταν η δραστικότητα των παραγόντων είναι μικρότερη του 1% η νόσος είναι βαριά, με δραστικότητα 1-5% η βαρύτητα είναι μέτρια, ενώ με δραστικότητα 5-25% η νόσος είναι ήπια. Οι ασθενείς με δραστικότητα μεγαλύτερη του 25%, σπανίως, θα παρουσιάσουν προβλήματα πήξης τους αίματος κατόπιν τραυματισμού ή χειρουργικής επεμβάσεως 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Γενετική: Τόσο η αιμοφιλία Α όσο και η Β μεταδίδονται με το φυλοσύνδετο, υπολειπόμενο χαρακτήρα

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Και οι δύο είναι συγγενείς διαταραχές 
    • Η βαριά μορφή της νόσου εκδηλώνεται από τη γέννηση ή μέσα στο 1ο έτος της ζωής 
    • Η ήπια μορφή της νόσου μπορεί να μη διαγνωσθεί μέχρι και την ενηλικίωση 

    Επικρατέστερο φύλο: Οι γυναίκες είναι, γενικά, ασυμπτωματικοί φορείς. Σπάνιες εξαιρέσεις εμφανίζονται ως αποτέλεσμα αιμομιξίας, συνύπαρξης συνδρόμου Turner ή εξαιρετικά συχνή συνεισφορά και των δύο Χ χρωματοσωμάτων στα κύτταρα του θήλεος παιδιού από τον πατέρα (φαινόμενο Lyon), με αποτέλεσμα να επικρατούν στη γυναίκα-φορέα κύτταρα που έχουν χ-χρωμόσωμα με το αιμοφιλικό γονίδιο, προερχόμενο από τον πατέρα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    • Αιμορραγίες στους μαλακούς ιστούς, τους μυς και τις αρθρώσεις που φορτίζονται με βάρος 
    • Η αιμορραγία εμφανίζεται από ώρες έως ημέρες μετά τον τραυματισμό, μπορεί να προσβάλλει κάθε όργανο και μπορεί να συνεχίζεται για ώρες έως ημέρες
    • Σύνδρομο διαμερισμάτων και ισχαιμικές βλάβες νεύρων από μεγάλα αιματώματα
    • Οι επαναλαμβανόμενες αιμορραγίες μέσα σε μία άρθρωση προκαλούν οστεοαρθρίτιδα, αρθρική ίνωση και αγκύλωση 
    • Αιματουρία

    ΑΙΤΙΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    Συγγενή 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    Θετικό οικογενειακό ιστορικό. Ο κίνδυνος μετάδοσης μπορεί να προσδιοριστεί με τους απλούς κανόνες γενετικής του Mendel για φιλοσύνδετο, υπολειπόμενο χαρακτήρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νόσος του Von Willebrand
    • Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ (ο παράγων ΙΧ είναι εξαρτώμενος από τη βιταμίνη Κ)
    • Ανεπάρκεια άλλων παραγόντων της πήξης, α-ινωδογοναιμία, δυσινωδογοναιμία, διαταραχές της ινωδόλυσης, διαταραχές των αιμοπεταλίων 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ο χρόνος της ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης (a-PTT) είναι παρατεταμένος, ενώ ο αριθμός των αιμοπεταλίων και ο χρόνος προθρομβίνης είναι φυσιολογικοί
    • Ο χρόνος ροής είναι παρατεταμένος στο 15-20% των ασθενών με αιμοφιλία Α
    • Ο a-PTT διορθώνεται όταν το δείγμα αναμιγνύεται με φυσιολογικό πλάσμα 
    • Αιμοφιλία Α - διαγνωστική δοκιμασία θεωρείται η ανεύρεση χαμηλού παράγοντα VIII
    • Αιμοφιλία Β - διαγνωστική δοκιμασία θεωρείται η ανεύρεση χαμηλού παράγοντα ΙΧ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατη χρήση ασπιρίνης παρατείνει το χρόνο ροής, οδηγώντας σε σύγχυση με τη νόσο Von Willebrand

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αρθρική αιμοσιδήρωση 
    • Καταστροφή των αρθρικών χόνδρων 
    • Πάχυνση των περιαρθρικών ιστών 
    • Οστέϊνη υπερτροφία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αιμοφιλία Α - η σύγκριση του ποσοστού του παράγοντα VIII προς τον πρωτεϊνικό παράγοντα του  Von Willebrand, είναι διαγνωστική στο 95% των περιπτώσεων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ασθενής 
    • Θεραπεία με μεταγγίσεις κατ'οίκον 
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για μεταγγίσεις κατόπιν σοβαρών επεισοδίων αιμορραγίας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποφυγή ασπιρίνης ή φαρμάκων που περιέχουν ασπιρίνη 
    • Ταχεία έναρξη αντιμετώπισης. Συχνά τα συμπτώματα προηγούνται της εμφανούς αιμορραγίας 
    • Μη επιπεπλεγμένη αιμορραγία των μαλακών ιστών ή πρώιμο αίμαρθρο, χρήζουν μίας μετάγγισης ώστε να επιτευχθεί δραστικότητα 15-20%
    • Πιο εκτεταμένο αίμαρθρο ή οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία, χρήζουν δύο μεταγγίσεων την ημέρα για 72 ή περισσότερες ώρες, ώστε να επιτευχθεί δραστικότητα 25-50%
    • Επικίνδυνη για τη ζωή αιμορραγία του ΚΝΣ - χρήζει διατήρησης δραστικότητας άνω του 50% για 2 εβδομάδες 
    • Χειρουργική επέμβαση - χρήζει διατήρησης δραστικότητας άνω του 50% προεγχειρητικά και για 2 εβδομάδες μετεγχειρητικά
    • Φροντίδα από ορθοπεδικό και φυσιοθεραπεία ώστε να προληφθούν μόνιμες μυϊκές συσπάσεις και να διατηρηθεί η κινητικότητα των αρθρώσεων 
    • Εμβολιασμός κατά της ηπατίτιδας Β αμέσως μετά τη διάγνωση 
    • Καλή υγιεινή φροντίδα των δοντιών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    • Προσπάθεια για διαβίωση, όσο το δυνατόν, πιο φυσιολογική 
    • Περιορισμός της δραστηριότητας ανάλογα με την ανεπάρκεια του παράγοντα της πήξης - είναι σημαντική η διατήρηση μιας, όσο το υνατόν, καλύτερης φυσιολογικής κατάστασης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελεύθερη 

    depositphotos 68784567 stock illustration hemophilia inheritance

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ο ασθενής και η οικογένεια του θα πρέπει να διδαχθούν τα συμπτώματα και τα σημεία που οφείλουν να προσέχουν 
    • Γενετική συμβουλή 
    • Φροντίδα στο σπίτι και λήψη, από τον ίδιο τον ασθενή, της συμπληρωματικής του θεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αιμοφιλία Α:

    • Χρειάζεται προϊόντα πλάσματος εμπλουτισμένα με παράγοντα VII (κρυοΐζημα, συμπυκνωμένος παράγων VIII)
    • 1 μονάδα παράγοντα VIII (1 mL πλάσματος) αυξάνει το επίπεδο στο πλάσμα του δέκτη κατά 2% ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους 
    • Υπολογισμός του ποσού του παράγοντα VIII που απαιτείται: αριθμός των μονάδων που απαιτούνται = (επιθυμητή δραστικότητα επί τοις εκατό, μείον την παρούσα δραστικότητα επί τοις εκατό επί το σωματικό βάρος σε χιλιόγραμμα) διαιρεμένο δια του 2% για κάθε μονάδα ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους
    • Για παράδειγμα: άνδρας 70 Kg με δραστικότητα 5% χρειάζεται να έχει δραστικότητα 25%. Υπολογισμός του αριθμού των μονάδων που χρειάζονται = [(25% - 5%) Χ (70 Kg)]/2% ανά Kg = [(25-5) X 70]/2 = 700 μονάδες (ή περίπου 7 σακούλες κρυοϊζήματος)
    • Ο χρόνος ημίσειας ζωής του παράγοντα VIII, και τρεις φορές την ημέρα, όταν χρειάζεται αυστηρός έλεγχος του επιπέδου αυτού

    Αιμοφιλία Β:

    • Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα για ελαφρά έως μέτρια αιμορραγία. Συνήθως, χρειάζονται 500 mL δύο φορές την ημέρα. Υπάρχει ο κίνδυνος υπερφόρτωσης όγκου
    • Συμπυκνωμένος παράγων ΙΧ για μέτρια έως βαριά αιμορραγία και για ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Μια μονάδα/Kg θα ανυψώσει τα επίπεδα κατά 1%

    Προφυλάξεις: Αιμοφιλία Β - Τα προϊόντα παράγοντα ΙΧ, περιέχουν ίχνη ενεργοποιημένων παραγότων που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ, επομένως είναι θρομβογενή και υπάρχει ο κίνδυνος θρομβοεμβολής 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η δεσμοπρεσσίνη θα πρέπει να χρησιμοποείται σε ήπιες καταστάσεις, για να ανεβάσει παροδικά τα επίπεδα του παράγοντα VIII
    • Το ε-αμινοκαπροϊκό οξύ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ελαφρές οδοντικές επεμβάσεις κατόπιν μιας έγχυσης παράγοντα VIIΙ. Το ε-αμινοκαπροϊκό οξύ αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο θρομβοεμβολής και θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή όταν χορηγείται και παράγοντας ΙΧ
    • Ασθενείς με αναστολείς κατά του παράγοντα VIII μπορεί να χρειασθούν εντατική πλασμασφαίρεση, μεγάλες δόσεις παράγοντα, έγχυση συμπυκνωμένου συμπλέγματος προθρομβίνης (προϊόντα παράκαμψης) ή χοίρειο παράγοντα VIII

    Η αιμορροφιλία αντιμετωπίζεται με θεραπεία αντικατάστασης.

    Αυτό περιλαμβάνει την παροχή ή αντικατάσταση των παραγόντων πήξης που είναι πολύ χαμηλοί ή λείπουν σε έναν ασθενή με την πάθηση. Οι ασθενείς λαμβάνουν παράγοντες πήξης με ένεση ή ενδοφλεβίως.

    Οι θεραπείες του παράγοντα πήξης για θεραπεία αντικατάστασης μπορούν να προέρχονται από ανθρώπινο αίμα ή μπορούν να παραχθούν συνθετικά σε εργαστήριο.

    Συνθετικά παραγόμενοι παράγοντες ονομάζονται ανασυνδυασμένοι παράγοντες πήξης.

    Οι ανασυνδυασμένοι παράγοντες πήξης θεωρούνται πλέον η θεραπεία επιλογής επειδή μειώνουν περαιτέρω τον κίνδυνο μετάδοσης λοιμώξεων που μεταφέρονται στο ανθρώπινο αίμα.

    Μερικοί ασθενείς θα χρειαστούν τακτική θεραπεία αντικατάστασης για να αποτρέψουν την αιμορραγία. Αυτό ονομάζεται προφυλακτική θεραπεία.

    Αυτό συνιστάται, συνήθως, για άτομα με σοβαρές μορφές αιμορροφιλίας Α.

    Άλλοι λαμβάνουν θεραπεία ζήτησης, μια θεραπεία που χορηγείται μόνο μετά την έναρξη της αιμορραγίας και παραμένει ανεξέλεγκτη.

    Είναι πιθανές επιπλοκές από τη θεραπεία της αιμορροφιλίας, όπως η ανάπτυξη αντισωμάτων κατά των θεραπειών και οι ιογενείς λοιμώξεις από παράγοντες πήξης του ανθρώπου.

    Μπορεί να προκληθεί βλάβη στις αρθρώσεις, τους μυς και άλλα μέρη του σώματος εάν καθυστερήσει η θεραπεία. Άλλες θεραπείες, για μέτριες μορφές αιμορροφιλίας Α, περιλαμβάνουν τη δεσμοπρεσσίνη, μια τεχνητή ορμόνη που διεγείρει την απελευθέρωση του αποθηκευμένου παράγοντα VIII, και τα αντιϊνωδολυτικά φάρμακα που εμποδίζουν την διάσπαση των θρόμβων.

    Το 2013, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε το Rixubis, μια κεκαθαρμένη πρωτεΐνη που δημιουργήθηκε με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA, για ασθενείς με αιμοφιλία Β.

    Το Rixubis είναι παράγοντας αίματος IX και στοχεύει στην πρόληψη και τον έλεγχο της υπερβολικής αιμορραγίας αντικαθιστώντας τον παράγοντα πήξης που λείπει ή είναι σε χαμηλά επίπεδα σε ασθενείς με αιμοφιλία Β.

    Στο μέλλον, οι γονιδιακές θεραπείες θα είναι διαθέσιμες. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τακτικοί επανέλεγχοι κάθε 6 έως 12 μήνες, θα πρέπει να περιλαμβάνουν εξέταση του μυοσκελετικού, έλεγχο για την ύπαρξη αναστολέων, δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας και εξετάσεις για την ανίχνευση αντισωμάτων κατά ιών ηπατίτιδας και του ιού του ανθρώπινου συνδρόμου ανοσοανεπάρκειας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενετική συμβουλή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η μετάγγιση παραγόντων VIII, ΙΧ και αίματος, μπορεί να προκαλέσει ιογενή ηπατίτιδα, χρόνια ηπατοπάθεια και σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS). Πάντως, πρόσφατες βελτιώσεις στην παρασκευή προϊόντων παράγοντα VIII μπορεί να οδηγήσουν στην πρόληψη της μετάδοσης των ιών της ηπατίτιδας Β και C και του HIV
    • Αιμοφιλία Α - 10-20% των ασθενών, αναπτύσσουν αναστολείς του παράγοντα VIII, και συχνότερα αυτοί με βαριά νόσο που έχουν λάβει πολλαπλές μεταγγίσεις. Ο τύπος Ι (ταχείας αντίδρασης) αναστολέων, απενεργοποιεί ταχύτατα τον παράγοντα VIII και αναστέλλει την αποτελεσματικότητα των μεταγγίσεων. Ο τύπος ΙΙ (βραδείας αντίδρασης) αναστολέων βρίσκεται σε χαμηλές συγκεντρώσεις και μπορεί να ενεργοποιείται σε υψηλότερες, από τις κανονικές, δόσεις παράγοντα VIII

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επαναλαμβανόμενα αίμαρθρα οδηγούν, τελικά, σε παραμόρφωση και δυσλειτουργία των αρθρώσεων 
    • Η επιβίωση είναι φυσιολογική για τους ασθενείς με ήπια μορφή της νόσου ενώ η θνησιμότητα αυξάνει κατά 2 έως 6 φορές γι'αυτούς με μέτρια έως βαριά νόσο κυρίως λόγω των λοιμωδών επιπλοκών 
    • Το μέσο προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών με αυτή τη νόσο, έφθασε στο μέγιστο του στα τέλη της δεκαετίας του 1970, δηλαδή τα 68 χρόνια - από τότε πέφτει λόγω της εμφάνισης του AIDS
    • Έως και 70% των ασθενών εμφανίζουν θετικές ορολογικές δοκιμασίες για HIV, ιδιαίτερα αυτοί με τη βαριά μορφή της νόσου, το 4% των τελευταίων αναπτύσσει AIDS

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η μέση ηλικία εμφάνισης των συμπτωμάτων είναι τα 1,5 χρόνια για την βαριά μορφή της νόσου (συχνά εμφανίζεται στον 1ο χρόνο της ζωής), τα 3 χρόνια για τη μέτρια και τα 5 χρόνια για την ήπια μορφή της νόσου

    ΚΥΗΣΗ

    • Η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών είναι ασυμπτωματικοί φορείς, αν και υπάρχει η μικρή πιθανότητα μια φορέας να εμφανίσει αιμορραγία κατά τη διάρκεια της κύησης ή του τοκετού 
    • Παλαιότερα χρειαζόταν η λήψη δείγματος εμβρυϊκού αίματος και ο έλεγχος της πηκτικότητας του για να τεθεί προγεννητική διάγνωση. Νεότερες τεχνικές περιλαμβάνουν την αναγνώριση περιορισμένου πολυμορφισμού σε τμήμα μικρού μήκους ή την έλλειψη γονιδίου ή την αναδιάταξή του σε δείγμα χοριακών λαχνών ή υγρού αμνιοκέντησης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Υπάρχει ανασυνδυασμένος παράγων VIII. Παρουσιάζει βιολογική δραστικότητα και κλινική αποτελεσματικότητα παρόμοια με αυτή του παράγοντα VIII του πλάσματος, χωρίς τον κίνδυνο μετάδοσης των ιών της ηπατίτιδας ή του HIV. Υπάρχουν προϊόντα παραγόντων VIII και ΙΧ που παρασκευάζονται από ανθρώπινο πλάσμα με μία μέθοδο μονοκλωνικού αντισώματος και, κατόπιν, θέρμανση ή καθορισμό του προϊόντος. Αυτά τα προϊόντα παρουσιάζουν το χαμηλότερο κίνδυνο μετάδοσης ηπατίτιδας Β και πρακτικά, κανένα κίνδυνο μετάδοσης HIV
    • Αιμοφιλία Α: ανεπάρκεια παράγοντα VIII, κλασσική αιμοφιλία
    • Αιμοφιλία Β: ανεπάρκεια παράγοντα ΙΧ, νόσος Christmas

    Haemophilia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος Von Willebrand

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Αιματέμεση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Ύφαιμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Εξαγωγή δοντιού

    Βαζοπρεσσίνη

    Ανεπάρκεια της προθρομβίνης του αίματος

    Όταν στο νεογέννητο εμφανίζεται αιμάτωμα στο κεφάλι

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Τι να κάνετε αν τρέχει η μύτη σας αίμα

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Θρομβοπενία

    Μήπως τρέχει συχνά η μύτη σας αίμα;

    Αιματουρία

    Αιμορροφιλία

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Θηλώματα Θηλώματα

    Ακροχορδώνες ή θηλώματα

    Ακροχορδώνες ή θηλώματα είναι καλοήθεις, ανώδυνοι όγκοι του δέρματος που χαρακτηρίζονται από σαφώς αφοριζόμενη κυκλική πάχυνση του επιθηλίου. Οφείλονται στον ανθρώπινο ιό του θηλώματος  και μεταδίδονται με άμεση επαφή ή έμμεσα από πρόσφατη παραμονή του ιού σε υγρό περιβάλλον.

    Διακρίνονται πέντε κλινικές μορφές ακροχορδόνων που προκαλούνται από ειδικούς γονότυπους του ανθρώπινου ιού θηλωμάτων (HPV):

    • Κοινές ακροχορδώνες (verruca vulgaris)
    • Ακροχορδώνες του πέλματος (verruca plantaris)
    • Ομαλές ακροχορδώνες (verruca plana)
    • Οξυτενή κονδυλώματα (condyloma acuminatum)
    • Ακροχορδωνοειδή επιδερμοδυσπλασία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες και παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Κοινές ακροχορδώνες: Επιπολής βλατιδώδη επάρματα στο χρώμα του δέρματος με τραχιά επιφάνεια, διαμέτρου 5-10 mm. Μπορεί να συρρέουν σε μωσαϊκό διάμετρο 1-3 cm.
    • Ακροχορδώνες του πέλματος: επιπολής βλατιδώδη επάρματα στο χρώμα του δέρματος (συνήθως πιο επίπεδες από τις κοινές ακροχορδόνες) επίπεδα, διαμέτρου συνήθως όχι μεγαλύτερης από 2-3 cm.
    • Ομαλές ακροχορδώνες: βλατίδες επίπεδες ή ελαφρώς επηρμένες στο χρώμα του φυσιολογικού δέρματος, διαμέτρου 1-3 mm, μερικές φορές σε γραμμική κατανομή.
    • Οξυτενή κονδυλώματα: λεπτές, εύκαμπτες, ψηλές βλατιδώδεις εκβλαστήσεις, μερικές φορές με ανθοκραμβοειδή επιφάνεια που μοιάζουν με κουνουπίδι. Τα κονδυλώματα δεν μοιάζουν ούτε επισκοπικά ούτε ψηλαφητά με τις ακροχορδώνες.
    • Ακροχορδωνοειδής επιδερμοπλασία: Επίπεδες, εξέρυθρες βλάβες χεριών και ώμων που εμφανίζονται στην παιδική ηλικία και παραμένουν σε ολόκληρη τη διάρκεια της ζωής.

    ΑΙΤΙΑ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    Ανθρώπινος ιός των θηλωμάτων (HPV)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    • Χρήση αποδυτηρίων
    • Τραυματισμός δέρματος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τύλοι (κατά τη διατομή ανευρίσκεται ένας πυρήνας κερατίνη,ς ενώ στις ακροχορδώνες πολλαπλά αιμορραγικά σημεία)
    • Ουλώδης εντός
    • Μολυσματική τέρμινθος (κεντρικό ομφαλοειδές εντύπωμα και χαρακτηριστικό μαργαριτοειδές χρώμα μετά από απόξεση)
    • Πλατιά κονδυλώματα (της σύφιλης)
    • Σμηγματορροϊκή κερατίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Ο ανθρώπινος ιός θηλώματος ανευρίσκεται στους πυρήνες και τα πυρήνια της κοκκώδους και κερατίνης στιβάδας της επιδερμίδας
    • Οι ακροχορδώνες των πελμάτων παρουσιάζουν υπερκεράτωση (υπερπλασία όλων των στιβάδων της επιδερμίδας προς το δερμοεπιδερμικό όριο)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η οριστική διάγνωση τίθεται με τις παρακάτω δοκιμασίες, δεν σχετίζονται όμως κλινικά με τις περισσότερες εκδηλώσεις:

    • Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο 
    • Ανοσοϊστοχημικός έλεγχος
    • Νουκλεϊκό οξύ και υβριδοποίηση
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Διατομή ή αφαίρεση και απλή επισκόπηση θέτουν τη διάγνωση στις περισσότερες περιπτώσεις

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    Οι αυτόματες υποτροπές είναι συχνές και σχετίζονται με ανοσολογική αντίδραση. Συνιστάται συντηρητική θεραπεία που δεν καταλείπει ουλές. Κάθε αγωγή έχει 60-70% επιτυχία. Η θεραπεία επιτυγχάνεται όταν αποκατασταθούν οι φυσιολογικές γραμμές του δέρματος

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Οι ακροχορδώνες των πελμάτων μερικές φορές προκαλούν έντονη δυσφορία με συνέπεια μείωση της δραστηριότητας

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση σχετικά με την φύση της διαταραχής, κάλυψη των ακροχορδόνων κατά τη διάρκεια της θεραπείας για την αποφυγή αυτοενοφθαλμισμού και μετάδοσης σε άλλα άτομα

    Human Papillomavirus

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Καταστροφή ή εξαίρεση:

    • Κρυοπηξία - συχνά προτιμάται εξαιτίας του μικρού κινδύνου σχηματισμού ουλών. Η ψύξη των ακροχορδόνων που εντοπίζονται γύρω από τα νύχια καταστρέφουν την μήτρα, με αποτέλεσμα την παραμόρφωση του νυχιού 
    • Χειρουργικές μέθοδοι, όπως εξαίρεση με ηλεκτροκαυτηρίαση, ακτίνες Laser και απόξεση (ο ιός αποβάλλεται και στους ατμούς, γι' αυτό πρέπει να χρησιμοποιούνται μάσκες)

    Χημειοθεραπεία:

    • Όλες οι θεραπείες συνίστανται σε όσο το δυνατό ριζικότερη απόξεση, και στη συνέχεια διαβροχή της περιοχής με ζεστό νερό για την ύγρανση της ακροχορδώνας 
    • Duofilm - καθημερινά για 3 μήνες 
    • Trans-Ver-Sal (εφαρμογή σαλικυλικού οξέος) - καθημερινό για περίπου 6 βδομάδες
    • Κερατολυτικά (σαλικυλικό οξύ σε προπυλενογλυκερόλη) - εφαρμογή στις ακροχορδώνες κάθε βράδυ 
    • Τοπικά ρετινοειδή (Retin-A) - σε επίπεδα κονδυλώματα, εξαιτίας του σχηματισμού λιγότερων ουλών από την κρυοπηξία ή τις χειρουργικές μεθόδους. Συνιστάται σε ακροχορδόνες του προσώπου. Εφαρμογή 2 φορές την ημέρα για 4-6 εβδομάδες
    • Βάμμα βενζοϋπεροξειδίου - 2 φορές την ημέρα για 4-6 εβδομάδες
    • Άλλα - διχλωροξεικό οξύ, τριχλωροξεικό οξύ, ποδοφυλλίνη, 5-φλουορουρακίλη, νιτρικός άργυρος, ιδοξουριδίνη 
    • Επίδεση - ο ευκολότερος και φθηνότερος τρόπος, καλύπτουμε την ακροχορδώνα με αδιάβροχη ταινία η οποία παραμένει μια εβδομάδα. Στη συνέχεια αφαιρούμε την ταινία και αφήνουμε ανοιχτή τη βλάβη για 12 ώρες, επανατοποθέτηση αν η ακροχορδώνα επιμένει. Με την κάλυψη δεν δημιουργείται ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη του ιού. Συνιστάται σε ακροχορδόνες που εντοπίζονται γύρω από τα νύχια 
    • Μπλεομυκίνη - σε ενδοδερμική ένεση, ακριβή και επώδυνη μέθοδος, έχει όμως ποσοστό επιτυχίας 75%

    Ανοσοθεραπεία:

    Δινιτροχλωροβενζόλη - η τελευταία μέθοδος που καταφεύγουμε εξαιτίας των παρενεργειών και πιθανών μεταλλάξεων που προκαλεί 

    Ιντερφερόνη - εντός των βλαβών των οξυτενών κονδυλωμάτων 

     

    Κάλυψη κονδυλωμάτων με κολλητική ταινία: μπορεί να ξεφλουδίσει στρώματα του δέρματος και να διεγείρει το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Μουλιάστε, βάλτε άμμο και βάλτε κολλητική ταινία στην περιοχή. Αφαιρέστε και επαναλάβετε τη διαδικασία κάθε 5-6 ημέρες έως ότου η μυρμηγκιά εξαφανιστεί. Εάν λειτουργεί θα πρέπει να φύγει εντός 4 εβδομάδων.

    Η κανθαριδίνη είναι συχνά ο τρόπος για τη θεραπεία για μικρά παιδιά, επειδή δεν πονά στην αρχή, αν και μπορεί να μυρίζει, να προκαλεί φαγούρα, κάψιμο ή πρήξιμο λίγες ώρες αργότερα.

    Για τα επίμονα κονδυλώματα, οι κρέμες απολέπισης με γλυκολικό οξύ, ισχυρότερο σαλικυλικό οξύ ή τρετινοΐνη βοηθούν. Η Diphencyprone (DCP) και η imiquimod (Aldara) ερεθίζουν το δέρμα  για να ενθαρρύνουν το ανοσοποιητικό σύστημα να δράσειί.

    Το 5-Fluorouracil είναι φάρμακο για τον καρκίνο που χρησιμοποιείται, επίσης.
    Δεν υπάρχει ακόμη τρόπος να αποφευχθούν τα κονδυλώματα, αλλά μπορείτε να μειώσετε τις πιθανότητες να τα πάρετε ή να τα εξαπλώσετε:

    Μην αγγίζετε, διαλέγετε ή ξύνετε τα κονδυλώματά σας ή μην αγγίζετε τα άλλα.
    Πλύνετε τα χέρια σας μετά τη θεραπεία των κονδυλωμάτων.
    Κρατήστε τα κονδυλώματα στεγνά.
    Φορέστε αδιάβροχα σανδάλια ή σαγιονάρες σε δημόσια ντους, αποδυτήρια και γύρω από δημόσιες πισίνες.

    Προφυλάξεις: Προφύλαξη του φυσιολογικού δέρματος κατά την εφαρμογή των τοπικών χημικών ουσιών 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Το 1/3 ακροχορδωνοειδούς επιδερμοδυσπλασίας εμφανίζει κακοήθη εξαλλαγή 

    wartsbad2

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κάλυψη ακροχορδόνων υπό θεραπεία

    Αποφυγή επαφής με το υγρό του τραύματος μετά από κρυοπηξία

    Μην αγγίζετε ή ξύνετε τα θηλώματα

    Πλύνετε τα χέρια σας μετά τη θεραπεία 

    Κρατήστε τα θηλώματα στεγνά.

    Φορέστε αδιάβροχα σανδάλια ή σαγιονάρες σε δημόσια ντους, αποδυτήρια και γύρω από δημόσιες πισίνες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυτοενοφθαλμισμός 
    • Σχηματισμός ουλών
    • Χρόνιος πόνος μετά από αφαίρεση των ακροχορδόνων και σχηματισμού ουλής 
    • Παραμόρφωση νυχιού μετά από βλάβη της μήτρας του νυχιού

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Καλή, πλήρης υποχώρηση με ή χωρίς θεραπεία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας
    • Μεταμόσχευση νεφρού
    • Άλλες καταστάσεις με ανοσοκαταστολή
    • Νόσος Lewandowsky-Lutz (σχετίζεται με επιδερμοδυσπλασία)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συχνότερο στα παιδιά 

    Γηριατρικό: Λιγότερο συχνό σε μη ανοσοκατασταλμένους ενήλικες

    ΚΥΗΣΗ

    Η ποδοφυλλίνη αντενδείκνυται 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    wart

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Χελιδώνιο

    Medorrhinum στην ομοιοπαθητική

    Χελιδώνιο

    Σύφιλη

    Ορθοπρωκτικό απόστημα

    Διάγνωση ασθενειών από τα πόδια

    Οι αιμορροΐδες

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Κρυοθεραπεία

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Μυρμηγκιές

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Διάγνωση ασθενειών από τα πόδια

    Η καλύτερη προστασία στο σεξ

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

    Το αίμα στο σπέρμα

    Τραχηλίτιδα

    Τα μυστικά του στοματικού έρωτα

    Πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας

     Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Γνωρίστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

    Κρέμα Aldara

    Για όσους έχουν κονδυλώματα πρωκτού

    Θηλώματα του τραχήλου της μήτρας

    Thuja occidentalis

    Μολυσµατική τέρµινθος

    Το θαλασσινό αλάτι στην ομοιοπαθητική

    Το εμβόλιο HPV

    Ασφαλές το εμβόλιο έναντι του ιού HPV

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Διφθερίτιδα Επιγλωττίτιδα »