Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013 21:37

Κρυπτοσποριδίωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η Κρυπτοσποριδίωση είναι μια παρασιτική ασθένεια

 

Η Κρυπτοσποριδίωση, ICD-10 A07.2, προκαλείται από το Cryptosporidium, που ένα πρωτόζωο παράσιτο. Επηρεάζει τo έντερo και είναι τυπικά μία οξεία βραχυχρόνια μόλυνση. Eξαπλώνεται μέσω της κοπρανοστοματικής οδού και από μολυσμένο νερό. Το κύριο σύμπτωμα είναι η αυτοπεριοριζόμενη διάρροια σε άτομα με άθικτο ανοσοποιητικό σύστημα. Σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα, όπως σε ασθενείς με AIDS, τα συμπτώματα είναι ιδιαίτερα σοβαρά και συχνά μοιραία.

Το Κρυπτοσπορίδιο είναι ο μικροοργανισμός που απομονώνεται, συνηθέστερα, σε HIV-θετικούς ασθενείς με διάρροια.

Η θεραπεία είναι συμπτωματική, με ενυδάτωση, διόρθωση των ηλεκτρολυτών και διαχείριση του  πόνου. Το παράσιτο μεταδίδεται από τις περιβαλλοντικές κύστεις  (ωοκύστεις) που μετά υπάρχουν στο λεπτό έντερο και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε λοίμωξη των εντερικών επιθηλιακών ιστών.


Η κλινική εικόνα του νοσήματος περιλαμβάνει:

Έντονες υδαρείς διάρροιες, κοιλιακό άλγος και κοιλιακές κράμπες, απώλεια όρεξης, πυρετό, ναυτία, έμετο και αφυδάτωση. Στα άτομα με φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα η λοίμωξη είναι είτε ασυμπτωματική είτε εκδηλώνεται με οξέα διαρροϊκά επεισόδια, ενώ ένα μικρό ποσοστό ατόμων εμφανίζει εμμένουσα διάρροια διάρκειας μερικών εβδομάδων.

Ο αριθμός των ωοκύστεων που χρειάζεται για να νοσήσει ένα υγιές άτομο (λοιμογόνος δόση) είναι χαμηλός. Έχει περιγραφεί εμφάνιση κρυπτοσποριδίωσης, σε κατά τα άλλα υγιή άτομα, μετά από κατάποση 10-30 ωοκύστεων.

Σημειώνεται ότι σε ένα διαρροϊκό επεισόδιο μολυσμένου ανθρώπου ή ζώου απελευθερώνονται εκατομμύρια κρυπτοσπορίδια. Ο αγωγός που συμβάλλει περισσότερο στη μετάδοση του νοσήματος και στην εμφάνιση επιδημιών κρυπτοσποριδίωσης είναι το νερό (νερό δικτύου ύδρευσης, κολύμπι σε πισίνα/σιντριβάνι κλπ.).

Μία και μόνο βουτιά ενός μολυσμένου ατόμου αρκεί για να μολυνθεί μία πισίνα. Τα ανοσοκατεσταλμένα άτομα, τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι είναι πιθανό να εμφανίσουν σοβαρή μορφή κρυπτοσποριδίωσης που χαρακτηρίζεται από διάρροιες, όπως της χολέρας, σοβαρή δυσαπορρόφηση θρεπτικών συστατικών, ηλεκτρολυτικές διαταραχές και απώλεια έως και 10% του σωματικού τους βάρους. Τα άτομα που ανήκουν στις ευπαθείς αυτές ομάδες είναι πιθανό να γίνουν χρόνιοι φορείς του νοσήματος και τα συμπτώματα να επιστρέψουν σε περίπτωση που επιδεινωθεί η ανοσολογική κατάσταση τους.

Το παράσιτο μπορεί, επίσης, να μολύνει το χοληφόρο σύστημα προκαλώντας χολοκυστίτιδα και χολαγγειίτιδα. Σύμφωνα με μελέτες, η διάρκεια της συμπτωματικής φάσης του νοσήματος είναι περίπου 3,5 ημέρες για τα άτομα που δεν χρήζουν ιατρικής βοήθειας, 7 ημέρες για αυτούς που αναζητούν ιατρική φροντίδα, αλλά δεν χρήζουν νοσηλείας και 18,4 ημέρες για τα άτομα που εισάγονται στο νοσοκομείο.

Το νόσημα παρουσιάζει αυξημένη επίπτωση τους καλοκαιρινούς μήνες μέχρι και την αρχή του φθινοπώρου. 


Διάγνωση 
Υπάρχουν αρκετές διαγνωστικές μέθοδοι για τη διάγνωση της κρυπτοσποριδίωσης. Η μικροσκοπική μέθοδος χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό ωοκύστεων στα κόπρανα. Πριν δοθεί ένα αρνητικό αποτέλεσμα θα πρέπει να έχουν εξεταστεί τουλάχιστον 3 δείγματα κοπράνων. Στα περισσότερα εργαστήρια στον έλεγχο ρουτίνας δεν περιλαμβάνεται η εξέταση για κρυπτοσπορίδιο, ως εκ τούτου οι θεράποντες που υποψιάζονται την κρυπτοσποριδίωση θα πρέπει να ζητούν έλεγχο για το συγκεκριμένο παράσιτο. Από τις μεθόδους χρώσης χρησιμοποιείται η τροποποιημένη  οξεάντοχη χρώση (acid fast staining) η οποία βάφει τις ωοκύστεις κόκκινες. Αναφέρονται, επίσης, η αουραμίνη-ροδαμίνη μαζί με το πορτοκαλόχρωμο της ακριδίνης. 

Οι συνήθεις χρωστικές, δηλαδή η τρίχρωμη και σιδηρούχος αιματοξυλίνη αποφεύγονται. Διάγνωση μπορεί να τεθεί και μέσω της ιστολογικής εξέτασης υλικού βιοψίας.

Σήμερα η μέθοδος εκλογής είναι ο ανοσοφθορισμός με μονοκλωνικά (και πολυκλωνικά) αντισώματα. Η μέθοδος αυτή εμφανίζει τη μεγαλύτερη ευαισθησία και ειδικότητα. Η ανίχνευση αντισωμάτων δεν χρησιμοποιείται και δεν διατίθενται αντιδραστήρια στο εμπόριο. 
Τέλος, σε εξειδικευμένα εργαστήρια χρησιμοποιούνται μοριακές μέθοδοι, με PCR.


Θεραπεία 

  • Η θεραπευτική αντιμετώπιση της κρυπτοσποριδίωσης είναι κυρίως συντηρητική. Συνιστάται η λήψη υγρών από το στόµα για την αποκατάσταση των υγρών και των ηλεκτρολυτών που χάνονται.
  • Η δίαιτα ελεύθερη λακτόζης βοηθάει στην επίσπευση της ανάρρωσης.
  • Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί ενδοφλέβια χορήγηση υγρών αν και η νόσος θεωρείται συνήθως αυτοπεριοριζόμενη.
  • Μπορεί να χορηγηθεί νιταζοξανίδη (αντιδιαρροϊκό φάρμακο που χρησιμοποιείται σε παρασιτώσεις) σε κατά τα άλλα υγιή άτομα άνω του ενός έτους.
  • Εναλλακτικές θεραπείες είναι η χορήγηση αζιθρομυκίνης και παρομομυκίνης. Δεν υπάρχει καμία αξιόπιστη θεραπεία για εντερίτιδα από τα κρυπτοσπορίδια.
  • Ορισμένοι παράγοντες, όπως η παρομομυκίνη, ατοβακόνη, νιταζοξανίδη, και η αζιθρομυκίνη χρησιμοποιούνται μερικές φορές, αλλά συνήθως έχουν μόνο προσωρινά αποτελέσματα.

Δεν αποκλείεται η πιθανότητα υποτροπής. Η θνητότητα για τους ασθενείς με AIDS υπολογίζεται ανάλογα με το δείκτη CD4+. Ασθενείς με CD4+ πάνω από 180 κύτταρα/μL συνήθως ανακάμπτουν με υποστηρικτική φροντίδα και φαρμακευτική αγωγή στο νοσοκομείο, ενώ η λοίμωξη αποβαίνει συνήθως θανατηφόρα σε ασθενείς με CD4+ κάτω από 50 κύτταρα/μL, εντός τριών έως έξι μηνών. Η καλύτερη θεραπευτική προσέγγιση είναι η προσπάθεια βελτίωσης της ανοσολογικής κατάστασης, έτσι ώστε τα συμπτώματα να υποχωρήσουν από μόνα τους.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Ureaplasma 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 1872 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2020 07:09
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πομφολυγώδες πεμφιγοειδές

    Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές είναι χρόνιο καλόηθες πομφολυγώδες εξάνθημα που θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα.

    Περιορίζεται σε άτομα ηλικίας άνω των 60 χρόνων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Αιματολογικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μεγαλύτερη των 60 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Μεγάλες πομφόλυγες διαμέτρου 2 έως 5 cm. Περιφερικά μερικές φορές μικρές φυσαλίδες
    • Πομφόλυγες οι οποίες αναπτύσσονται σε δέρμα το οποίο φαίνεται φυσιολογικό (συνήθως) ή ερυθηματώδες (μερικές φορές)
    • Οι πομφόλυγες παραμένουν άθικτες για πολλές ημέρες 
    • Αρχικά εντοπίζονται στα άκρα και αργότερα στον κορμό
    • Μερικές φορές εντοπίζεται στο τριχωτό της κεφαλής, στις παλάμες, στα πέλματα και στους βλεννογόνους 
    • Άθικτες φυσαλίδες υποδηλώνουν τις διαβρωτικές βλάβες (το αντίθετο παρατηρείται στην πέμφιγα)
    • Οι πομφόλυγες είναι γεμάτες από διαυγές υγρό (συνήθως)
    • Πομφόλυγες με ελαφρά αιμορραγικό υγρό (μερικές φορές)
    • Κνησμός (μερικές φορές εντονότατος)
    • Μερικοί ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί
    • 10-20% της επιφάνειας του δέρματος είναι μονίμως προσβεβλημένο

    ΑΙΤΙΑ

    Αυτοάνοση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    Άνδρες, ηλικίας πάνω από 60 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πέμφιγα
    • Πομφολυγώδες πολύμορφο ερύθημα 
    • Ερπητοειδής δερματίτιδα
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στο 70% υπάρχουν αυτοαντισώματα κατά της βασικής μεμβράνης (με ανοσοφθορισμό). Αυτά ανιχνεύονται στον ορό ή στο δέρμα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πομφόλυγα η οποία εντοπίζεται σε περιοχή κάτω από την επιδερμίδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Με το μικροσκόπιο αναδεικνύονται φυσαλίδες υποεπιδερμικά με φλεγμονή γύρω από τη βλάβη στην οποία διαπιστώνεται επίσης και ηωσινοφιλική διήθηση
    • Μελέτες με ανοσοφθορισμό

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό και φυσική εξέταση 
    • Βιοψία - είναι σημαντική για να τεθεί ακριβής διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός αν υπάρχουν σημαντικές επιπλοκές 

    0586017a42c33496d11bc344bd61b2453f9e383e

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διαποτίζουμε τις εν ενεργεία βλάβες για να καθαρίσουμε την περιοχή και να αφαιρέσουμε τις εφελκίδες 
    • Πλύσεις στόματος με αναλγητικά διαλύματα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Εξαρτάται από τη βαρύτητα της νόσου και/ή τις επιπλοκές 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υδρική. Όταν είναι ανεκτό, κανονικό διαιτολόγιο 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Χρήση στοματικών αναλγητικών 
    • Ενημέρωση για τις παρενέργειες των στεροειδών

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη 60 έως 80 mg σε εφ' άπαξ πρωινή δόση. Σταδιακή ελάττωση για αρκετές εβδομάδες ώστε να φτάσουμε σε δόση συντήρησης 20 έως 40 mg την ημέρα. Επιχειρούμε να αλλάξουμε τη θεραπεία σε παρ' ημέρα σχήμα 
    • Εάν το παρ' ημέρα σχήμα δεν έχει αποτελέσματα δοκιμάζουμε σεν επικουρική θεραπεία την αζαθειοπρίνη. Σε περίπτωση ανθεκτικής νόσου δοκιμάζουμε θεραπεία με κυκλοσπορίνη
    • Η εφαρμογή κορτικοστεροειδών τοπικά στις βλάβες μπορεί να είναι επαρκής θεραπεία για ασθενείς με εντοπισμένη νόσο 
    • Στοματικά αναλγητικά

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Δαψόνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εάν χορηγούμε κυκλοσπορίνη θα πρέπει υποχρεωτικά να παρακολουθούμε τα επίπεδα στο αίμα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη (σε ηλικιωμένους, καταβεβλημένους ασθενείς μπορεί να είναι θανατηφόρος)
    • Επιπλοκές της θεραπείας με στεροειδή 
    • Συνυπάρχουσα κακοήθεια 
    • Χωρίς θεραπεία η βαριά μορφή της νόσου μπορεί να είναι θανατηφόρος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια νόσος η οποία διαρκεί επ' άπειρο
    • Οι παλιές βλάβες επουλώνονται γρήγορα καθώς εμφανίζονται νέες βλάβες 
    • Η εξασθένηση που συνοδεύει τη νόσο δεν είναι τόσο έντονη όσο στην πέμφιγα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Μπορεί να συνυπάρχει κακοήθεια 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Δεν αποτελεί πρόβλημα της παιδικής ηλικίας 

    Γηριατρικό: Τα ηλικιωμένα άτομα με πεμφιγοειδές μπορεί να έχουν υψηλότερο ποσοστό κακοηθειών από το αναμενόμενο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    img 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητοειδής δερματίτιδα

    Έρπης της κυήσεως

    Κνίδωση

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter

    Σύνδρομο Reiter

    Σύνδρομο Reiter είναι μία τριάδα συμπτωμάτων στην οποία περιλαμβάνονται αρθρίτιδα, επιπεφυκίτιδα και ουρηθρίτιδα ή τραχηλίτιδα.

    Η επιδημιολογία της νόσου είναι παρόμοια με άλλες αντιδραστικές αρθρίτιδες, χαρακτηριζόμενη από άσηπτη φλεγμονή των αρθρώσεων από λοιμώξεις σε άλλα σημεία του σώματος.

    Σαν τέταρτο σύμπτωμα μπορεί να συμπεριληφθούν τα έλκη στόματος ή η βαλανίτιδα (είναι πιθανό μόνο δύο συμπτώματα να είναι παρόντα)

    Δύο μορφές:

    • Σεξουαλικώς μεταδιδόμενη, τα συμπτώματα συνήθως αρχίζουν 7-14 ημέρες μετά την έκθεση
    • Μετά από γαστρεντερίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Στο 60-80% των ασθενών ανιχνεύεται το ιστικό αντιγόνο HLA-B27

    Επικρατέστερη ηλικία: 20-40 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    Μυοσκελετικό σύστημα:

    • Ασύμμετρη αρθρίτιδα (ιδιαίτερα γόνατα, αγκώνες, μεταταρσιοφαλαγγικές αρθρώσεις)
    • Ενθεσοπάθεια (φλεγμονή στο σημείο πρόσφυσης του τένοντα στο οστό), όπως φλεγμονή της πελματιαίας περιτονίας, περιοστίτιδα δακτύλων, φλεγμονή του Αχίλλειου τένοντα
    • Σπονδυλοαθροπάθεια (προσβολή σπονδυλικής στήλης και ιερολαγόνιων αρθρώσεων)

    Ουρογεννητικό σύστημα:

    • Ουρηθρίτιδα
    • Προστατίτιδα
    • Μερικές φορές, κυστίτιδα
    • Βαλανίτιδα
    • Τραχηλίτιδα - συνήθως, ασυμπτωματική

    Δέρμα:

    • Βλεννογονοδερματικές βλάβες (μικρά, ανώδυνα, επιφανειακά έλκη στον βλεννογόνο του στόματος, στην γλώσσα, στη βάλανο του πέους)
    • Βλεννοραγική κερατοδερμία (υπερκεράτωση παλαμών, πελμάτων και γύρω από τα νύχια)

    Καρδιαγγειακό σύστημα:

    • Μερικές φορές περικαρδίτιδα, φυσήματα, διαταραχές συσταλτικότητας, αορτική ανεπάρκεια

    Νευρικό σύστημα:

    • Σπάνια, περιφερική νευροπάθεια, βλάβες εγκεφαλικών συζυγιών, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Γενικά:

    • Πυρετός, κακουχία, ανορεξία, απώλεια βάρους
    • Μπορεί να εμφανισθεί με την εικόνα βαριάς νόσου (πυρετός, ρίγη, ταχυκαρδία, έντονες αθραλγίες)

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    • Από τους σεξουαλικώς μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς τα χλαμύδια αποτελούν το συχνότερο αιτιολογικό παράγοντα
    • Η δυσεντερική μορφή εκδηλώνεται μετά από λοιμώξεις του εντέρου από Shigella, Salmonella, Yersinia και Campylobacter. Ο τύπος αυτός είναι πιο συχνός στις γυναίκες, στα παιδιά και στους ηλικιωμένους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    • Σεξουαλική επαφή 7-14 ημέρες πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων
    • Τροφική δηλητηρίαση ή επεισόδιο βακτηριδιακής δυσεντερίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Για τεκμηριωμένη διάγνωση, η αρθρίτιδα θα πρέπει να συνοδεύεται με ουρηθρίτιδα για περισσότερο από ένα μήνα
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
    • Αρθρίτιδα που συνοδεύει φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Μικροβιακή αρθρίτιδα συμπεριλαμβανόμενης και της γονοκοκκικής

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Αίμα:

    • Λευκά 10.000-20.000
    • Πολυμορφοπυρήνωση
    • Αύξηση της ΤΚΕ
    • Μέτρια νορμοκυτταρική αναιμία 
    • Υπεργαμμασφαιριναιμία

    Αρθρικό υγρό:

    • Λευκά 1.000-8.000 κύτταρα/mm3
    • Καλλιέργειες για μικρόβια αρνητικές

    Άλλες δοκιμασίες:

    • Καλλιέργειες ή ορολογικές αντιδράσεις θετικές για χλαμύδια, ή καλλιέργεια κοπράνων θετικές για Salmonella, Shigella, Yersinia ή Campylobacter υποστηρίζουν τη διάγνωση

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η λήψη αντιβιοτικών μπορεί να επηρεάσει την απομόνωση βακτηριδίων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οροαρνητική σπονδυλοαρθροπάθεια (παρόμοια με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, αρθρίτιδα εντεροπαθειών και ψωριασική αρθρίτιδα)
    • Δημιουργία λαχνών στις αρθρώσεις 
    • Υπεραιμία αρθρώσεων 
    • Φλεγμονή αρθρώσεων 
    • Προστατίτιδα
    • Φλεγμονή σπερματοδόχου κύστεως
    • Βιοψία δέρματος παρόμοια με ψωρίαση 
    • Μη ειδική επιπεφυκίτιδα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Στις περιπτώσεις συνδρόμου Reiter που δε σχετίζεται με HIV λοίμωξη, σε 60-80% ευρίσκεται το αντιγόνο ιστοσυμβατότητας HLA-B27

    maxresdefault 40

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφικά ευρήματα:

    • Περιοστικός πολλαπλασιασμός, πάχυνση
    • Άκανθα 
    • Διαβρώσεις των αρθρικών επιφανειών
    • Υπολειπόμενη καταστροφή των αρθρώσεων 
    • Συνδεσιμότητα (σπονδυλικής στήλης)
    • Ιερολαγονίτιδα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Κατά την διάρκεια της οξείας φάσης πιθανώς να χρειαστεί εισαγωγή στο νοσοκομείο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία είναι συμπτωματική 
    • Δε χρειάζεται θεραπεία για την επιπεφυκίτιδα. Στην ιριδίτιδα μπορεί να απαιτείται θεραπεία 
    • Δε χρειάζεται θεραπεία για τις βλεννογονοδερματικές βλάβες 
    • Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης, φυσιοθεραπεία
    • Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης η αρθρίτιδα μπορεί να αποτελεί το προεξάρχον σύμπτωμα το οποίο επιβαρύνει την γενική κατάσταση του ασθενούς

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινοστατισμός μέχρι να υποχωρήσει η φλεγμονή των αρθρώσεων

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εκμάθηση τεχνικών φυσιοθεραπείας για το σπίτι

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση - Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη όπως: ινδομεθακίνη, ναπροξένη, ενδοαρθρική ή συστηματική χορήγηση κορτικοστεροειδών για επίμονη αρθρίτιδα ή ενθεσίτιδα
    • Για διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος: αντιόξινα
    • Για ιριδίτιδα: κορτικοειδή ενδοφθαλμίως 
    • Στο Reiter το σχετιζόμενο με HIV λοίμωξη, ο συνδυασμός βρωμοκρυπτίνης - σουλφασαλαζίνης έχει ευεργετικά αποτελέσματα
    • Για κερατίτιδα - τυπικά στεροειδή

    Αντενδείξεις:

    • Αιμορραγία από το γαστρεντερικό σύστημα
    • Ασθενείς με γαστρικό έλκος, γαστρίτιδα, ελκώδη κολίτιδα
    • Νεφρική ανεπάρκεια

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ασπιρίνη ή άλλα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Η σουλφασαλαζίνη φαίνεται να έχει αποτελέσματα 
    • Σε βαρείες περιπτώσεις μεθοτρεξάτη ή αζαθειοπρίνη 

    Ο στόχος της θεραπείας είναι να διαχειριστείτε τα συμπτώματά σας και να αντιμετωπίσετε μια λοίμωξη που θα μπορούσε να εξακολουθεί να υπάρχει.

    Εάν η αντιδραστική σας αρθρίτιδα προκλήθηκε από βακτηριακή λοίμωξη, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα αντιβιοτικό εάν υπάρχουν ενδείξεις επίμονης λοίμωξης. Το αντιβιοτικό που παίρνετε εξαρτάται από τα βακτήρια που υπάρχουν.

    Άλλα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    -Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Τα ΜΣΑΦ με συνταγή, όπως η ινδομεθακίνη, μπορούν να ανακουφίσουν τη φλεγμονή και τον πόνο της αντιδραστικής αρθρίτιδας.
    -Κορτικοστεροειδή. Η ένεση κορτικοστεροειδούς στις προσβεβλημένες αρθρώσεις μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή και να σας επιτρέψει να επιστρέψετε στο φυσιολογικό επίπεδο δραστηριότητας.
    -Τοπικά στεροειδή. Αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν για δερματικά εξανθήματα που προκαλούνται από την αντιδραστική αρθρίτιδα.
    -Φάρμακα για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Περιορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι φάρμακα, όπως η σουλφασαλαζίνη, η μεθοτρεξάτη ή η etanercept μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και την ακαμψία για ορισμένα άτομα με αντιδραστική αρθρίτιδα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της κλινικής ανταπόκρισης στη θεραπεία. Παρακολούθηση για τυχόν παρενέργειες από την θεραπεία, ιδίως από την σουλφασαλαζίνη και τα ανοσοκατασταλτικά

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Χρόνια ή υποτροπιάζουσα νόσος στο 5-50%
    • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα εκδηλώνεται στο 30-50%, των ασθενών με HLA-B27
    • Στενώματα ουρήθρας
    • Καταρράκτης και τύφλωση 
    • Νέφωση αορτικής ρίζας

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ουρηθρίτιδα σε 1-15 ημέρες μετά από σεξουαλική επαφή 
    • Εμφάνιση του συνδρόμου Reiter's σε 10-30 ημέρες μετά την λοίμωξη
    • Μέση διάρκεια: 19 εβδομάδες
    • Κακή πρόγνωση έχει η εντοπισμένη νόσος με προσβολή πτέρνας, οφθαλμού ή καρδιάς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Προηγηθείσα σιγκέλλωση
    • Σαλμονέλωση 
    • Υερσίνια
    • Μυκόπλασμα
    • Ουρηθρίτιδα από χλαμύδια
    • Λοίμωξη με HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συχνότερη εντερική λοίμωξη από ότι λοίμωξη από χλαμύδια

    Γηριατρικό: Συχνότερη εντερική λοίμωξη από ό,τι σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη

    ΚΥΗΣΗ

    Δεν υπάρχει καμία ιδιαιτερότητα εκτός από τις συνήθεις προφυλάξεις σχετικά με τα φάρμακα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρίτιδες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αρθρίτιδες 

    bolovi u koljenu 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Ουρηθρίτιδα

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Ψωριασική αρθρίτιδα

    Έλκος κερατοειδούς

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Πολύμορφο ερύθημα

    Επιπεφυκίτιδα

    Φλυκταινώδης κερατοεπιπεφυκίτιδα

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Τενοντίτιδα

    Τα χλαμύδια υπεύθυνα για τη στεφανιαία νόσο

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Σύνδρομο Reiter

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το πολλαπλό μυέλωμα ή πολλαπλούν μυέλωμα (κακοήθης όγκος πλασματοκυττάρων) είναι η πιο συχνή πρωτοπαθής κακοήθεια των οστών. Είναι το πρωτότυπο του πολλαπλασιασμού των μονοκλωνικών κυττάρων του όγκου που, συνήθως, αποκαλύπτει μονοκλωνική πρωτεΐνη στον ορό ή τα ούρα περισσότερων από 90% των ασθενών

    • Η διαδικασία της νόσου περικλείει ένα φάσμα εντοπισμένων και διάχυτων μορφών της νόσου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Νευρικό, Μυοσκελετικό

    Γενετική: Τυχαία οικογενειακά συμβάντα υποδεικνύουν υπολειπόμενη κληρονομικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικίες 40 έως 80 (με ένα μέγιστο επίπτωσης στην 8η δεκαετία)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    • Η πλειοψηφία των ασθενών (65%) παρουσιάζονται με οστικό πόνο 
    • Παθολογικά κατάγματα εμφανίζονται σε περίπου το 1/3 αυτών των ασθενών 
    • Συχνή είναι η αδυναμία και η κόπωση 
    • Αιμορραγία (μύτη, ούλα) συχνά αποδεικνύεται από την πορφύρα ή την επίσταξη, μπορεί να εμφανιστεί με την παρουσία της θρομβοπενίας ή δευτεροπαθούς αμυλοείδωσης 
    • Μπορεί να εμφανιστούν υποτροπιάζουσες λοιμώξεις
    • Οι ασθενείς μπορεί, επίσης, να παρουσιαστούν με νεφρική έκπτωση ή ανεπάρκεια 
    • Διόγκωση των πλευρών, κρανίου, στέρνου, σπονδύλων, κλειδών, ώμου, πυέλου
    • Απώλεια βάρους 
    • Σύνδρομο υπεργλοιότητας 

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    Άγνωστα. Υπάρχουν όγκοι κυττάρων χαρακτηριστικοί της αύξησης των πλασματοκυττάρων στο μυελό των οστών 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    Οικογενειακό ιστορικό μυελώματος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Μεταστατικό καρκίνωμα, πρωτοπαθής κακοήθεια των οστών (σάρκωμα, λέμφωμα), μεταβολική νόσος οστών, μονοκλωνική γαμμασφαιρινοπάθεια ακαθόριστης σημασίας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία είναι παρούσα στο 70% των ασθενών την ώρα της διάγνωσης. Περίπου όλοι οι ασθενείς θα αναπτύξουν αναιμία με την πρόοδο της νόσου
    • Επίστρωση περιφερικού αίματος σε αντικειμενοφόρο πλάκα - σχηματισμός Royleaux ("σπίλες" ερυθρών αιμοσφαιρίων)
    • Ηλεκτροφόρησηπρωτεϊνών ορού - συνήθως δείχνει μια αιχμή ή μια εντοπισμένη ζώνη. Από αυτές το 50% είναι IgG πρωτεΐνες, το 20% IgA και το 17% ελεύθερες μονοκλωνικές ελαφρές αλυσίδες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση 
    • Μυέλωμα νεφρού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Α/α σκελετού συχνά δείχνει ακτινοδιαυγαστικές οστεολυτικές βλάβες, όταν ενέχονται τα μακρά οστά. Το κρανίο συχνά δείχνει σφαιρικές οστεολυτικές βλάβες χωρίς σκληρυντική ή αντιδραστική παρυφή. Η περιοριστική αντίδραση είναι σπάνια 
    • Συμπιεστικά κατάγματα σπονδύλων με τυχαία συμπίεση εξωοστική ή επισκληρίδια, του νωτιαίου μυελού ανευρίσκονται συχνά
    • Αν οι οστικές βλάβες έχουν περιγραφεί με το σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο 99 ως ψυχρές, θα δείξουν πράγματι μια μικρή αύξηση πρόσληψης σε ενεχόμενες σκελετικές περιοχές, ειδικά αν υπάρχει κάταγμα, ωστόσο το ποσό της πρόσληψης είναι πολύ μικρότερο από αυτό που παρουσιάζεται σε άλλες οστικές κακοήθειες 
    • Η μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι εξαιρετικά πολύτιμη στον καθορισμό της έκτασης της εμπλοκής του μυελού όπως και στη διαφοροδιάγνωση μεταξύ καλοήθων συμπιεστικών καταγμάτων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η εργαστηριακή δοκιμασία που είναι πιο πιθανό να αποδώσει μια οριστική διάγνωση, είναι η βιοψία μυελού των οστών. Ο μυελός των οστών περιέχει αυξημένο αριθμό πλασματοκυττάρων σε ποικίλα στάδια ωρίμανσης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, πλην κατά τη διάρκεια έντονων χημειοθεραπευτικών περιόδων 

    multiple myeloma 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία με ακτινοβολίες περιορίζεται στους ασθενείς με μη υφιέμενους οστικούς πόνους (αποτυχία χημειοθεραπείας)
    • Οι ασθενείς με επαπειλούμενα ή παθολογικά κατάγματα, πρέπει να σταθεροποιήσουν αυστηρά αυτά τα κατάγματα μαζί με την αφαίρεση του όγκου αν είναι δυνατό. Οι ασθενείς με επαπειλούμενη παραλυσία δευτεροπαθή σε συμμετοχή του νωτιαίου μυελού, πρέπει να υποστούν άμεση θεραπεία με ακτινοβολίες και υποστήριξη και/ή χειρουργική αποσυμπίεση και σταθεροποίηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση είναι ανεκτή

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η χημειοθεραπεία είναι η πρωταρχική θεραπεία για το ασυμπτωματικό πολλαπλό μυέλωμα, αλλά η ιδανική χημειοθεραπεία είναι άγνωστη. Το πιο συχνό αρχικό πρωτόκολλο θεραπείας συμπεριλαμβάνει τη χορήγηση μελφαλάνης από το στόμα και πρεδνιζόνης. Το πρωτόκολλο παράγει μια αντικειμενική απάντηση στο 50-60% των ασθενών. Αυτό δίνεται συνήθως σε δόσεις από το στόμα 0,25 mg/kg/ημέρα για 4 ημέρες, μαζί με 50 mg πρεδνιζόνης 2 φορές την ημέρα, για την ίδια χρονική περίοδο. Η δοσολογία θα πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 6 εβδομάδες με μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων και των λευκοκυττάρων, εκτιμούμενη σε μεσοδιαστήματα 3 εβδομάδων 

    Προφυλάξεις: 

    • Μελφαλάνη - καταστολή μυελού είναι μια μέγιστη δοσοπεριοριζόμενη τοξικότητα αυτού του φαρμάκου (κυρίως λευκοπενία, θρομοβοκυττοπενία). Παρακολουθήστε γενική αίματος, αιμοπετάλια κάθε 3 εβδομάδες 
    • Πρεδνιζόνη - συνήθεις κίνδυνοι της μακράς διάρκειας κορτικοστεροειδών 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Στην περίπτωση αποτυχίας της παραπάνω αγωγής, εναλλακτικά πρωτόκολλα περιλαμβάνουν:

    • Κυκλοφωσφαμίδη, carmustine, βινκριστίνη και πρεδνιζόνη
    • VAD - συνδυασμός βινκριστίνης, δοξορουμπικίνης (αδριαμυκίνη) και δεξαμεθαζόνης 

    Εάν έχετε πολλαπλό μυέλωμα, αλλά δεν αντιμετωπίζετε συμπτώματα (επίσης, γνωστά ως καπνίζοντας πολλαπλό μυέλωμα), ίσως να μην χρειαστείτε αμέσως θεραπεία. Η άμεση θεραπεία μπορεί να μην είναι απαραίτητη για πολλαπλό μυέλωμα που αναπτύσσεται αργά και σε πρώιμο στάδιο. Ωστόσο, ο γιατρός σας θα παρακολουθεί τακτικά την κατάστασή σας για ενδείξεις ότι η ασθένεια εξελίσσεται.

    Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει περιοδικές εξετάσεις αίματος και ούρων.

    Θεραπείες για το μυέλωμα

    -Στοχευμένη θεραπεία. Οι στοχευμένες θεραπείες φαρμάκων εστιάζονται σε συγκεκριμένες αδυναμίες που υπάρχουν στα καρκινικά κύτταρα. Με τον αποκλεισμό αυτών των ανωμαλιών, οι στοχευμένες θεραπείες φαρμάκων μπορούν να προκαλέσουν θάνατο καρκινικών κυττάρων.

    -Ανοσοθεραπεία. Η ανοσοθεραπεία χρησιμοποιεί το ανοσοποιητικό σας σύστημα για την καταπολέμηση του καρκίνου. Το ανοσοποιητικό σύστημα που καταπολεμά τις ασθένειες του σώματός σας μπορεί να μην επιτεθεί στον καρκίνο σας, επειδή τα καρκινικά κύτταρα παράγουν πρωτεΐνες που τις βοηθούν να κρυφτούν από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ανοσοθεραπεία δρα παρεμβαίνοντας σε αυτήν τη διαδικασία.

    -Χημειοθεραπεία. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Τα φάρμακα σκοτώνουν ταχέως αναπτυσσόμενα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των κυττάρων μυελώματος. Υψηλές δόσεις φαρμάκων χημειοθεραπείας χρησιμοποιούνται πριν από τη μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    -Κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα για τον έλεγχο της φλεγμονής στο σώμα. Είναι, επίσης, δραστικά κατά των κυττάρων μυελώματος.

    -Μεταμόσχευση μυελού των οστών. Μια μεταμόσχευση μυελού των οστών, επίσης γνωστή ως μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, είναι μια διαδικασία για την αντικατάσταση του νοσούντος μυελού των οστών σας με υγιή μυελό των οστών. Πριν από τη μεταμόσχευση μυελού των οστών, τα βλαστικά κύτταρα που σχηματίζουν αίμα συλλέγονται από το αίμα σας. Στη συνέχεια λαμβάνετε υψηλές δόσεις χημειοθεραπείας για να καταστρέψετε τον ασθενή μυελό των οστών σας. Στη συνέχεια, τα βλαστικά σας κύτταρα εγχύονται στο σώμα σας, όπου ταξιδεύουν στα οστά σας και αρχίζουν να ανοικοδομούν τον μυελό των οστών σας.

    -Ακτινοθεραπεία. Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ακτίνες υψηλής ενέργειας από πηγές όπως ακτίνες Χ και πρωτόνια για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη γρήγορη συρρίκνωση των κυττάρων μυελώματος σε μια συγκεκριμένη περιοχή - για παράδειγμα, όταν μια συλλογή ανώμαλων κυττάρων πλάσματος σχηματίζει έναν όγκο (πλασματοκύττωμα) που προκαλεί πόνο ή καταστρέφει ένα οστό.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική αίματος, αιμοπετάλια κάθε 6 εβδομάδες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Καταστροφή σκελετού και πόνος στα οστά
    • Αυτόματα κατάγματα
    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις (π.χ. στρεπτόκοκκος, πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος ινφλουέντζας)
    • Σύνδρομο υπεργλοιότητας
    • Αναιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μέσος όρος χρόνου επιβίωσης ποικίλει σημαντικά 
    • Η μέση επιβίωση όλων των ασθενών είναι περίπου 24 μήνες. Ένας πραγματικά μεγάλος αριθμός των επιβιωσάντων ασθενών για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους με απόδειξη παρουσίας της νόσου
    • Υπάρχουν τυχαίες, παροδικές υφέσεις με τη θεραπεία
    • Η μεταμόσχευση μυελού των οστών πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν στους νεότερους ασθενείς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Το πολλαπλό μυέλωμα έχει σχέση με τη συστηματική αμυλοείδωση, στην οποία το αμυλοειδές προέρχεται από ελαφριές αλυσίδες ανοσοσφαιρίνης. Σε μια σειρά αυτοψιών, 15% των ασθενών έχει γενικευμένη αμυλοείδωση με εναποθέσεις στα νεφρά, το σπλήνα, τα επινεφρίδια και το ήπαρ. Η συμμετοχή του νεφρού συχνά οδηγεί σε αζωθαιμία και δευτεροπαθή νεφρική ανεπάρκεια 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Πιο συχνό σε μεγάλους ενήλικες

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στο πολλαπλό μυέλωμα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το πολλαπλό μυέλωμα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    blob 32

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Υπερασβεστιαιμία

    Οστεονέκρωση

    Διατροφή για όσους έχουν πολλαπλό μυέλωμα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Το σύνδρομο Fanconi

    Οι κίνδυνοι υγείας στα κομμωτήρια

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Το μείγμα βοτάνων της EMEDI για τον καρκίνο

    Είναι πολύ επικίνδυνες οι χημικές βαφές μαλλιών

    Daratumumab για το πολλαπλούν μυέλωμα

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Οι όγκοι των οστών

    Η άσκηση στο πολλαπλούν μυέλωμα

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Οι ηλεκτροφορήσεις στην Ιατρική

    Πώς η κουρκουμίνη θεραπεύει το μυέλωμα

    Προσοχή το Revlimid έχει πολλές παρενέργειες

    Νέα θεραπεία για το πολλαπλούν μυέλωμα

    Εργαστηριακός έλεγχος για πολλαπλούν μυέλωμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Πολυκυστική νόσος του νεφρού Πολυκυστική νόσος του νεφρού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυκυστική νόσο του νεφρού

    Πολυκυστική νόσος νεφρών είναι κληρονομικές διαταραχές που χαρακτηρίζονται από την ανάπτυξη και αύξηση κύστεων στα νεφρά

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως, διαγιγνώσκεται μέχρι την ηλικία των 45 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Κανένα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΝΕΦΡΟΥ

    • Υπέρταση 
    • Αιματουρία, μικροσκοπική ή μακροσκοπική 
    • Ψηλαφητά νεφρά
    • Ηπατομεγαλία
    • Κοιλιακό άλγος
    • Πόνος στο λαγόνιο 
    • Πονοκέφαλος 
    • Νυκτουρία
    • Δυσχέρεια στην ούρηση 
    • Συχνουρία 
    • Πολυουρία

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΝΕΦΡΟΥ

    Ανωμαλία, κληρονομούμενη με αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα, συνδεδεμένο με το χρωμόσωμα 16. 90% διεισδυτικότητα έως την ηλικία των 90 σε φορείς γονιδίων. Σπάνια αυτοσωμική υπολειπόμενη μορφή υφίσταται σε νεογνά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΝΕΦΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νεφρικές φλοιώδεις κύστεις 
    • Επίκτητη κυστική νόσος των νεφρών 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - αυξημένος σε 5% των περιπτώσεων 
    • Γενική ούρων - μπορεί να υπάρχει αιματουρία και ήπια πρωτεϊνουρία
    • Κρεατινίνη ορού - μπορεί να είναι αυξημένη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ 

    Το υπερηχογράφημα ή η υπολογιστική τομογραφία και καλύτερα η μαγνητική τομογραφία δείχνουν είτε φυσιολογικά, είτε διογκωμένα νεφρά με πολλαπλές κύστεις, διεσπαρμένες σε όλη την επιφάνεια του φλοιού, αμφοτερόπλευρα. Μέχρι την ηλικία των 25 μπορούν να ανιχνευθούν 85% των ασθενών με πολυκυστική νόσο των νεφρών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΝΕΦΡΟΥ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά (επιμολυσμένη κύστη)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφύγετε τις δραστηριότητες που εμπεριέχουν επαφή σώμα με σώμα, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν βλάβη σε διογκωμένα όργανα

    RW COMP KIDNEY

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δίαιτα φτωχή σε πρωτεΐνες μπορεί να καθυστερήσει την πρόοδο της νεφρικής νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η γενετική συμβουλή είναι καθοριστική 
    • Αποφυγή νεφροτοξικών φαρμάκων

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΝΕΦΡΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δεν είναι διαθέσιμη καμία φαρμακευτική αγωγή 

    Η σοβαρότητα της πολυκυστικής νόσου των νεφρών ποικίλλει από άτομο σε άτομο - ακόμη και μεταξύ των μελών της ίδιας οικογένειας. Συχνά, τα άτομα με πολυκυστική νόσο των νεφρώνφθάνουν σε νεφρική νόσο τελικού σταδίου μεταξύ 55 και 65 ετών. Ωστόσο, ορισμένα άτομα έχουν ήπια νόσο και μπορεί να μην εξελιχθούν ποτέ σε νεφρική νόσο τελικού σταδίου.

    Η θεραπεία της πολυκυστικής νεφρικής νόσου περιλαμβάνει την αντιμετώπιση των ακόλουθων σημείων, συμπτωμάτων και επιπλοκών στα αρχικά τους στάδια:

    • Ανάπτυξη κύστεων των νεφρών. Η θεραπεία με τολβαπτάνη μπορεί να συνιστάται σε ενήλικες που κινδυνεύουν από ταχέως προοδευτική νεφρική νόσο. Η Tolvaptan είναι ένα χάπι που παίρνετε από το στόμα που λειτουργεί για να επιβραδύνει τον ρυθμό ανάπτυξης των κύστεων των νεφρών. Υπάρχει κίνδυνος ηπατοτοξικότητας όταν παίρνετε τολβαπτάνη και μπορεί να αλληλεπιδράσει με άλλα φάρμακα που παίρνετε. 
    • Υψηλή πίεση του αίματος. Ο έλεγχος της υψηλής αρτηριακής πίεσης μπορεί να καθυστερήσει την εξέλιξη της νόσου και να επιβραδύνει την περαιτέρω βλάβη των νεφρών. Ο συνδυασμός δίαιτας με χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο, μέτριας περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες και θερμίδες, η διακοπή καπνίσματος, η αύξηση της άσκησης και η μείωση του στρες μπορεί να βοηθήσουν στον έλεγχο της υψηλής αρτηριακής πίεσης. Ωστόσο, συνήθως, χρειάζονται φάρμακα για τον έλεγχο της υψηλής αρτηριακής πίεσης. Τα φάρμακα που ονομάζονται αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE) ή αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II χρησιμοποιούνται συχνά για τον έλεγχο της υψηλής αρτηριακής πίεσης.
    • Μειωμένη νεφρική λειτουργία. Για να βοηθήσουν τα νεφρά σας να παραμείνουν όσο το δυνατόν πιο υγιή, οι ειδικοί συνιστούν τη διατήρηση ενός φυσιολογικού σωματικού βάρους (δείκτης μάζας σώματος). Το πόσιμο νερό και τα υγρά όλη την ημέρα μπορεί να βοηθήσουν στην επιβράδυνση της ανάπτυξης των κύστεων των νεφρών, που μπορεί να επιβραδύνουν τη μείωση της νεφρικής λειτουργίας.  Η δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι και η κατανάλωση λιγότερης πρωτεΐνης μπορεί να επιτρέψει στις κύστεις των νεφρών να ανταποκριθούν καλύτερα στην αύξηση των υγρών.
    • Πόνος. Μπορεί να είστε σε θέση να ελέγξετε τον πόνο της πολυκυστικής νεφρικής νόσου με φάρμακα χωρίς ακεταμινοφαίνη. Για μερικούς ανθρώπους, ωστόσο, ο πόνος είναι πιο σοβαρός και σταθερός. Ο γιατρός μπορεί να συστήσει μια διαδικασία χρησιμοποιώντας μια βελόνα για την εξαγωγή υγρού κύστης και την ένεση ενός φαρμάκου (σκληρυντικός παράγοντας) για τη συρρίκνωση των κύστεων των νεφρών. Ή μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση για να αφαιρέσετε κύστεις που είναι αρκετά μεγάλες και προκαλούν πίεση και πόνο.
    • Λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης ή των νεφρών. Η ταχεία θεραπεία λοιμώξεων με αντιβιοτικά είναι απαραίτητη για την πρόληψη της βλάβης των νεφρών. Μπορεί να έχετε μια απλή λοίμωξη της ουροδόχου κύστης ή μια πιο περίπλοκη λοίμωξη κύστης ή νεφρού. Για πιο περίπλοκες λοιμώξεις, μπορεί να χρειαστεί να πάρετε αντιβιοτικά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
    • Αίμα στα ούρα. Θα πρέπει να πίνετε πολλά υγρά, κατά προτίμηση απλό νερό, μόλις παρατηρήσετε αίμα στα ούρα σας για να αραιώσετε τα ούρα. Η αραίωση μπορεί να βοηθήσει στην αποτροπή σχηματισμού αποφρακτικών θρόμβων στο ουροποιητικό σας σύστημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αιμορραγία θα σταματήσει από μόνη της. 
    • Νεφρική ανεπάρκεια. Εάν τα νεφρά σας χάσουν την ικανότητά τους να αφαιρούν τα απόβλητα προϊόντα, θα χρειαστείτε τελικά είτε αιμοκάθαρση είτε μεταμόσχευση νεφρού. Η τακτική παρακολούθηση της πολυκυστικής νόσου των νεφρώνεπιτρέπει να επιλεχθεί ο κατάλληλος χρόνος μεταμόσχευσης νεφρού. Μπορεί να είστε σε θέση να κάνετε προληπτική μεταμόσχευση νεφρού, πράγμα που σημαίνει ότι δε θα χρειαστεί να ξεκινήσετε αιμοκάθαρση, αλλά θα πρέπει να κάνετε τη μεταμόσχευση αντ 'αυτού.
    • Ανευρύσματα. Εάν έχετε πολυκυστική νεφρική νόσο και οικογενειακό ιστορικό ρήγματος ανευρύσματος εγκεφάλου (ενδοκρανιακά ανευρύσματα). Εάν ανακαλυφθεί ένα ανεύρυσμα, η χειρουργική εκτομή του ανευρύσματος για τη μείωση του κινδύνου αιμορραγίας μπορεί να είναι μια επιλογή, ανάλογα με το μέγεθός του. Η μη χειρουργική αντιμετώπιση μικρών ανευρυσμάτων μπορεί να περιλαμβάνει τον έλεγχο της υψηλής αρτηριακής πίεσης και της υψηλής χοληστερόλης στο αίμα, καθώς και τη διακοπή του καπνίσματος.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της κρεατινίνης του ορού και της αρτηριακής πίεσης 2 φορές το χρόνο, συχνότερα, όσο η νόσος εξελίσσεται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενετική συμβουλή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εξέλιξη σε νεφρική ανεπάρκεια 
    • Νεφρικοί λίθοι σε 30% περίπου
    • Μόλυνση κύστης 
    • Ρήξη κύστης 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αυτή η νόσος εξελίσσεται αργά και έχει ποικίλα αποτελέσματα
    • Νεφρική νόσος τελικού σταδίου εμφανίζεται σε 70% των ασθενών στην ηλικία των 65 ετών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εγκεφαλικά ανευρύσματα είναι παρόντα σε 10-40% των ασθενών 
    • Εκκολπώματα κόλου σε 80%
    • Ηπατικές κύστεις περίπου σε 50%

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Η υπέρταση είναι δευτεροπαθής σε αυξημένη ρενίνη. Ανταποκρίνεται σε αναστολείς του ενζύμου μετατροπής της αγγειοτενσίνης. Μπορεί τελικά να απαιτήσει αιμοκάθραση και/ή μεταμόσχευση νεφρού

    ΚΥΗΣΗ

    Υψηλότερη συχνότητα υπέρτασης προσφάτου ενάρξεως από ότι σε γυναίκες χωρίς πολυκυστική νόσο των νεφρών. Δεν αποτελεί αντένδειξη όσον αφορά την πορεία της πολυκυστικής νόσου του νεφρού σε ασυμπτωματικούςς ασθενείς. Ασθενείς με υπέρταση, πρωτεϊνουρία ή νεφρική ανεπάρκεια έχουν αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    http 55933 bcmed.s3.amazonaws.com bcp images dmImage SourceImage kidney disease concept2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ενδοσκοπική, Λαπαροσκοπική και Ρομποτική Ουρολογία

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Καρκίνος νεφρού

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ραβδομυόλυση Ραβδομυόλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραβδομυόλυση

    Ραβδομυόλυση είναι ένα σύνδρομο που προκύπτει από βλάβη των γραμμωτών μυών, με την επακόλουθη εμφάνιση ελεύθερης μυοσφαιρίνης στην κυκλοφορία.

    Η μυοσφαιρίνη διηθείται μετά από το αγγειώδες σπείραμα και εμφανίζεται στα ούρα.

    Αυξημένα επίπεδα μυοσφαιρίνης στα ούρα, μπορεί να οδηγήσουν σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυς, συστήματα που επηρεάζονται από τη νεφρική ανεπάρκεια, π.χ. καρδιά (ανεπάρκεια, περικαρδίτιδα και οι επιδράσεις αντίστροφης αγωγιμότητας της υποκαλιαιμίας), εγκέφαλος (εγκεφαλοπάθεια), γαστρεντερική οδός (εμετός, αιμορραγία)

    Γενετική: Συγκεκριμένες κληρονομικές διαταραχές του μεταβολισμού λιπαρών οξέων (ανεπάρκεια καρνιτίνης, παλμυτιτρανσφεράσης ή παλµιτυλο-τρανσφεράσης - αυτοσωμική υπολειπόμενη, ανεπάρκεια φωσφογλυκερινικής κινάσης είναι η μόνη από αυτές τις κατηγορίες, που είναι υπολειπόμενη, σχετιζόμενη με το Χ χρωμόσωμα) κληρονομούνται και οδηγούν σε τραυματισμό μυών σε άσκηση, που μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε χρόνο - τραύμα ή ραβδομυόλυση δευτεροπαθής σε λοίμωξη 

    Επικρατέστερη ηλικία: Εξαρτάται από την αιτιολογία της ραβδομυόλυσης, π.χ. κληρονομικές διαταραχές, οδηγούν σε ραβδομυόλυση σε μικρότερη ηλικία, αλλά άλλες αιτίες μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε χρόνο - τραύμα ή ραβδομυόλυση δευτεροπαθής σε λοίμωξη 

    Επικρατέστερο φύλο: Κανένα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΛΥΣΗΣ

    Η ραβδομυόλυση μπορεί να εμφανίζεται με εμφανή τραυματισμό και οίδημα των μυών στην εξέταση π.χ. τραύμα από σύγκρουση, σύνδρομο διαμερίσματος, ή η εξέταση των μυών μπορεί να είναι τελείως αρνητική, παρά τη σοβαρή ραβδομυόλυση/μυοσφαιρινουρία.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα σε νεφρική ανεπάρκεια είναι τα ίδια με αυτά της οξείας σωληναριακής νέκρωσης από άλλα αίτια.

    ΑΙΤΙΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΛΥΣΗΣ

    • Μεταβολικά, ηλεκτρολύτες - υποκαλιαιμία, υποφωσφαταιμία, μυοπάθειες, κληρονομικές διαταραχές του μεταβολισμού λιπαρών οξέων (π.χ. ανεπάρκεια ακετυλο-CoA-δεϋδρογενάσης), νόσοι εναπόθεσης γλυκογόνου (π.χ. ανεπάρκεια φωσφορυλάσης b-κινάσης)
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Κακοήθης υπερθερμία 
    • Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο (αναισθησία, φαινοθειαζίνες, αναστολείς ΜΑΟ)
    • Μϋικός κάματος (φυσικός, δευτεροπαθής σε σπασμούς ή σε θερμικό τραύμα)
    • Σύνδρομα τραύματος από σύγκρουση 
    • Μϋική ισχαιμία δευτεροπαθής σε αρτηριακή απόφραξη ή ανεπάρκεια
    • Εγκαύματα
    • Επαναλαμβανόμενο μϋικό τραύμα (ντέφι, βασανιστήρια)
    • Επιληψία
    • Λοιμώξεις 
    1. Ιογενής (γρίπη Α, ιός Epstein-Barr)
    2. Βακτηριακές 
    3. Σηψαιμία
    • Τοξικό τραύμα μυός
    1. Προκαλούμενο από αλκοόλ 
    2. Δηλητήριο φιδιού (δάγκωμα οχιάς)
    3. Έκθεση σε μονοξείδιο του άνθρακα
    • Προκαλούμενη από ναρκωτικά
    1. Σε καταχρήσεις ουσιών - κρακ-κοκκαΐνη, ηρωίνη, κατάχρηση αφεταμινών 
    • Υπερβολικές δόσεις φαρμάκων 
    1. Θεοφυλλίνη 
    2. Φάρμακα για την υπερλιπιδαιμία (κλοφιβράτη, gemfibtosil σε συνδυασμό με αναστολείς της HMG-CoA ρεδουκτάσης και κυκλοσπορίνη, η κυκλοσπορίνη μόνη της)
    3. Κάθε φάρμακο, που οδηγεί σε κακόηθες νευρολυπτικό σύνδρομο 
    • Καρκίνωμα - Οξεία νεκρωτική μυοπάθεια του καρκινώματος 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Υπερβολική στάση λιθοτομής για παρατεταμένες περιόδους (Η θέση λιθοτομής χρησιμοποιείται σε γυναικολογικές, ουρολογικές και σε επεμβάσεις γενικής χειρουργικής. Ο άρρωστος τοποθετείται σε αυτή τη θέση με τα κάτω άκρα να τοποθετούνται σε ειδικά υποστηρίγματα και την αφαίρεση του κάτω τμήματος του χειρουργικού τραπεζιού
    • Παρατεταμένες περίοδοι πίεσης μυών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΑΒΔΟΜΥΟΛΥΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Για οξεία νεφρική ανεπάρκεια με ραβδομυόλυση - κάθε νόσος που προκαλεί οξεία σωληναριακή νέκρωση, μπορεί να συγχυστεί με τη ραβδομυόλυση
    • Η χρώση του νεφρού από αιμοσφαιρίνη μοιάζει με αυτή από τη μυοσφαιρίνη 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξήσεις των μϋικών ενζύμων (κινάση κρεατινίνης, αλδολάση και γαλακτική δεϋδρογενάση)
    • Αξιοσημείωτες αυξήσεις καλίου και φωσφόρου από μϋικό τραύμα
    • Υπασβεστιαιμία κατά τη διάρκεια ολιγουρίας με υπερασβεστιαιμία περιστασιακά κατά τη φάση ανάρρωσης από την οξεία σωληναριακή νέκρωση (στην πραγματικότητα η υπερασβεστιαιμία κατά την ανάρρωση από οξεία σωληναριακή νέκρωση είναι σχεδόν διαγνωστική της ραβδομυόλυσης και του σωληνώδους τραύματος μυοσφαιρίνης)
    • Γενική ούρων - stick ούρων θετικό για αίμα χωρίς ερυθροκύτταρα σε ίζημα, υποδηλώνει κατά πολύ χρωστικό τραύμα, είτε από αιμοσφαιρίνη, είτε από μυοσφαιρίνη, τραχείς, κοκκιώδεις χρωματισμένοι κύλινδροι ούρων 
    • Τα επίπεδα μυοσφαιρίνης στα ούρα ή στον όρο, μπορεί να είναι βοηθητικά, αλλά τα φυσιολογικά επίπεδα δεν αποκλείουν το χρωστικό τραύμα
    • Υπερβολική υπεριρουχαιμία μπορεί να είναι παρούσα και όντως μπορεί να προκαλέσει οξεία ουρική νεφροπάθεια στα πλαίσια της ραβδομυόλυσης 
    • Όταν μετρούνται τα επίπεδα βιταμίνης D είναι μειωμένα στην ολιγουρική φάση της ραβδομυόλυσης 
    • Εμφανίζεται αντιστρέψιμη ηπατική δυσλειτουργία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νέκρωση μυών, νεφρικό τραύμα της μυοσφαιρίνης των νεφρών δείχνει σαν οξεία σωληναριακή νέκρωση από άλλες αιτίες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Η υπασβεστιαιμία κατά την ολιγουρική φάση βοηθαέι, αλλά δεν είναι διαγνωστική της ραβδομυόλυσης 
    • Υπερβολική υπερκαλιαιμία, υπερφωσφατιαιμία και υπερουριχαιμία, υποδεικνύει κατά πολύ τη ραβδομυόλυση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Κάθε νεφρική απεικόνιση είναι παρόμοια ως προς άλλες αιτιολογίες της οξείας σωληναριακής νέκρωσης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μία καλή ένδειξη κλινικής υποψίας με απόδειξη μϋικής βλάβης στην εξέταση ή σε εργαστηριακά τεστ, κάνουν πιθανή τη διάγνωση

    lightbox b2074ec0c0ad11eab20f85e5a3738b2a USG

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΛΥΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση θα είναι απαραίτητες στη νεφρική ανεπάρκεια 
    • Προσοχή: διαγνώστε τα σύνδρομα διαμερίσματος (η ραβδομυόλυση του προσθίου διαμερίσματος, μπορεί να απαιτεί χειρουργική επέμβαση και ανακούφιση της πίεσης, για να σταματήσει η ραβομυόλυση)
    • Σοβαρή υπασβεστιαιμία με συμπτώματα (των Chvostek και Trousseau) κατά την ολιγουρική φάση, θα βελτιωθεί με ενδοφλέβια χορήγηση γλυκονικού ασβεστίου και βιταμίνης D

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Η φυσική κόπωση μπορεί να οδηγήσει σε ραβδομυόλυση και λιγότερη κόπωση είναι ανεκτή από άτομα με μεταβολικές μυασθένειες 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όταν συμβεί οξεία νεφρική ανεπάρκεια από ραβδομυόλυση, είναι απαραίτητος ο περιορισμός πρωτεΐνης, για να μειωθεί η ουρία, περιορισμός καλίου για να μειωθεί το κάλιο και περιορισμός του όγκου σε ανουρία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συγκεκριμένη για τα πιθανά αίτια 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΛΥΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Όταν αναγνωριστεί η ραβδομυόλυση, η κατάλληλη παρέμβαση μπορεί να προλάβει τη νεφρική ανεπάρκεια.

    • Η παρέμβαση πρέπει να περιλαμβάνει την αύξηση του όγκου, μαννιτόλη ενδοφλέβια. Η αλκαλοποίηση των ούρων μειώνει τη σωληνώδη κατακρήμνιση μυοσφαιρίνης. Αυξήστε την αποβολή ούρων σε περίπου 150 cc/ώρα (3 ml/kg/ώρα)
    • Όταν η νεφρική ανεπάρκεια προέρχεται από τη ραβδομυόλυση, η σοβαρή υπερκαλιαιμία μπορεί να απειλεί τη ζωή. Η θεραπεία βασίζεται στις ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλοιώσεις (επείγει η εμφάνιση κυμάτων U) ενδοφλέβια γλυκονικό ασβέστιο 1-2 αμπούλες (4 mg/kg/ώρα x 4 ώρες), διευρυμένα συμπλέγματα QRS συν/πλην γλυκονικό, αν υπάρχει οξέωση 1-2 αμπούλες (2-3 mg/kg) ινσουλίνης και γλυκόζης, οξύκορυφα κύματα Τ - η θεραπεία μοιάζει με αυτή της διερεύνησης του QRS. Η αιμοκάθαρση μπορεί να είναι απαραίτητη για να απομακρυνθεί το κάλιο (Ο - μπάνιο καλίου)
    • Βιταμίνη D και ασβέστιο 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τυχαία σε πρωτοπαθή νόσο. Ορισμένες περιπτώσεις (τραύμα σύγκρουσης) είναι τυχαίες και δεν θα ξανασυμβούν 
    • Τυχαία σε νόσο - βασική για μεταβολικές μυασθένειες 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή καταστάσεων, που οδηγούν σε ραβδομυόλυση προλαμβάνει το τραύμα 
    • Αποφυγή μεταβολικών καταστάσεων (υπερκαλιαιμία) και συνδυασμών φαρμάκων που οδηγούν σε ραβδομυόλυση είναι απαραίτητη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Θάνατος, ειδικά από υπερκαλιαιμία ή νεφρική ανεπάρκεια. Με αιμοκάθαρση και υποστηρικτική φροντίδα, η πρόγνωση είναι πολύ καλύτερη 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Τυχαία σε πρωτοπαθές αίτια της ραβδομυόλυσης και τυχαία σε ανάρρωση από οξεία νεφρική ανεπάρκεια χωρίς επιπλοκές (λοίμωξη, αιμορραγία από το γαστρεντερικό, ανακοπή από υπερκαλιαιμία)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Κληρονομικές μυοπάθειες και τραύμα συχνότερα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Website Wellness 7 e1620913597105

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Υποκαλιαιμία

    Υπερασβεστιαιμία

    Υπονατριαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Επιληπτική κατάσταση

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    Τι σχέση έχει η χοληστερόλη με τον καρκίνο;

    Η μυοσίτιδα

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Οι επικίνδυνες κακώσεις μετά από τραυματισμό

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Ποια είναι η καλύτερη στατίνη;

    Νευρογενής ανορεξία

    Κακοήθης υπερθερμία

    Υπασβεστιαιμία

    Ταινίες εξέτασης ούρων

    www.emedi.gr

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Επιγλωττίτιδα Λιστερίωση »