Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013 14:42

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Η λοιμώδης μονοπυρήνωση ονομάζεται και μονοκυτταρική κυνάγχη και αδενικός πυρετός

 

Η λοιμώδης μονοπυρήνωση, ICD-10 B27.0, είναι ένα κλινικό σύνδρομο που προκαλείται από τον ιό Epstein-Barr  (EBV) ο οποίος ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών. Είναι ιός ιδιαίτερα κοινός στους εφήβους και τα παιδιά, και οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν προσβληθεί κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Στους ενήλικες μεταδίδεται δια μέσω του φιλιού, γι’ αυτό έχει πάρει και το κοινό όνομα «η ασθένεια του φιλιού». Στα παιδιά μεταδίδεται είτε από τον οικογενειακό περίγυρο είτε από το σίελο των συμμαθητών τους. Σε άτομα άνω των 40 ετών η διάγνωση της νόσου πρέπει να γίνεται με μεγάλη επιφύλαξη.


Αίτια λοιμώδους μονοπυρήνωσης

Οφείλεται στον ιό Epstein Barr, ο οποίος ανήκει στην κατηγορία των ερπητοϊών. Ο χρόνος επώασης είναι 7-14 ημέρες. Μέχρι την ηλικία των 5 ετών 50% του πληθυσμού έχει μολυνθεί από τον ιό, ενώ μέχρι την ηλικία των 25ετών 90%. Η μετάδοση του ιού γίνεται με το σάλιο των ασθενών, δηλαδή με το βήχα, το φτέρνισμα, το φίλημα ή την ανταλλαγή ποτηριών.

Ο ιός Epstein Barr είναι επί πλέον υπεύθυνος για το λέμφωμα Burkitt, για πολλά άλλα λεμφώματα και για το ρινοφαρυυγικό καρκίνωμα. Ο ιός Epstein Barr και άλλοι ερητοιοί μπορούν να παραμείνουν σε λανθάνουσα κατάσταση στον ανθρώπινο οργανισμό και κάποια στιγμή να ενεργοποιηθούν και να προκαλέσουν βαριά νόσο όπως σε μεταμοσχεύσεις, σε ανοσοκαταστολή από την χημειοθεραπεία κ.α. Ο ιός σχετίζεται και με τη νόσο Hodgkin.


Συμπτώματα λοιμώδους μονοπυρήνωσης

Οι μορφές της λοιμώδους μονοπυρήνωσης:

Η αδενική μορφή

  • Διόγκωση λεμφαδένων τραχήλου, μασχάλης, βουβωνικής χώρας και σπάνια οι ενδοκοιλιακοί και οι πυλαίοι
  • Συνυπάρχει πυρετός (38-39)

Μονοκυτταρική κυνάγχη

  • Δυσκαταποσία, ερυθρότητα φάρυγγα και ελκομεμβρανώδης φαρυγγίτιδα, διόγκωση τραχηλικών λεμφαδένων, οίδημα τραχήλου, ψηλός πυρετός και σχετικά καλή γενική κατάσταση ασθενούς

Εμπύρετος παρατεινόμενη μορφή

  • Παρατηρείται στους ενήλικες με πυρετό, σπληνομεγαλία, κηλιδώδες εξάνθημα ή κηλιδοβλατιδώδες, ενώ η διόγκωση λεμφαδένων και η κυνάγχη είναι μικρές ή λείπουν. Συνήθως, διαρκεί 2-4 εβδομάδες άλλά μπορεί να διαρκέσει και μήνες ή έτη. Ο ψηλός πυρετός διαρκεί πάνω από 15 ημέρες

Ίκτερος

  • Σε 5-10% εμφανίζεται ίκτερος ή/και διόγκωση του ήπατος με ηπατίτιδα και υψηλές τρανσαμινάσες

Νευρικές εκδηλώσεις

  • Σε 1-2% λαμβάνει την μορφή λεμφοκυτταρικής μηνιγγίτιδας, εγκεφαλίτιδας ή πολυνευρίτιδας, με Guillain-Barre, παράλυση του προσωπικού νεύρου, επιληψία κ.α. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό παρουσιάζει αύξηση κυττάρων και λευκώματος

Αναπνευστικό σύστημα

  • Βήχας, υγροί ρόγχοι και πύκνωση

Σπάνια μπορεί να εμφανιστεί μυοκαρδίτιδα, λευκωματουρία, αιματουρία, διόγκωση παγκρέατος και όρχεος.

Οι ασθενείς με λοιμώδη μονοπυρήνωση παρουσιάζουν έντονη κόπωση και αδυναμία, μειωμένη όρεξη και ναυτία. Εμφανίζουν πυρετό (38-39), πονόλαιμο, πονοκέφαλο, διογκωμένο σπλήνα στην κοιλιά, πόνο στην κοιλιά και διογκωμένους λεμφαδένες στο λαιμό. Κάποιες φορές μπορεί να είναι διογκωμένο και το συκώτι και ο ασθενής να παρουσιάσει ίκτερο, δηλαδή κίτρινη χροιά του δέρματος και των επιπεφυκότων. Επίσης, εάν χορηγηθεί το αντιβιοτικό αμοξυκιλλίνη ή αμπικιλλίνη, τότε εμφανίζεται εξάνθημα στο σώμα του ασθενούς. Στα βρέφη και στα παιδιά η λοίμωξη είναι συχνά ασυμπτωματική ή προκαλεί ήπια νόσο, ενώ στους εφήβους η εικόνα είναι πιο τυπική. Μερικές φορές, οι αμυγδαλές διογκώνονται πολύ και δυσκολεύουν την αναπνοή.


Διάγνωση

  • Στο αίμα ανευρίσκονται λεμφοκύτταρα μικρά και μεγάλα και αντισώματα που συγκολλούν τα ερυθρά αιμοσφαίρια του προβάτου.
  • Στην αρχή υπάρχει λευκοκυττάρωση με πολυμορφοπυρήνωση και μονοκυτταρροειδή κύτταρα.
  • Μετά πέφτουν τα πολυμορφοπύρηνα και ανεβαίνουν τα μονοκύτταρα.
  • Σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχει λευκοπενία, αιμολυτική αναιμία και θρομβοπενία
  • Η ΤΚΕ είναι φυσιολογική και μέτρια αυξημένη
  • Το monotest και ο έλεγχος των αντισωμάτων για τον Epstein Barr (IgM εξαφανίζονται μετά μήνες, IgG εξαφανίζονται μετά έτη)

Διαφορική διάγνωση θα γίνει από την λευχαιμία, από την διφθερίτιδα, από την ηπατίτιδα, από τον τυφοειδή πυρετό και την βρουκέλλωση, από την τοξοπλάσμωση, από τη νόσο εξ αμυχής γαλής, από το μεταμεταγγισιακό σύνδρομο, από τη λεϊσμανίαση.

Ιστολογική διάγνωση

Υπάρχουν μικρά και μεγάλα λεμφοκύτταρα 20%, μονοκύτταρα και μονοκυτταροειδή λεμφοκύτταρα 20% (μεγάλα διαμέτρου 15-25μm, ωοειδή πυρήνα νεφροειδή ή λοβωτό, πρωτόπλασμα ανοιχτού κυανού χρώματος χωρίς ή με αζουρίφιλα κοκκκία, με κενοτόπια και πυρηνίδια, με φαινότυπο Τ-κατασταλτικών κυττάρων, πλασματοκύτταρα)


Ποια είναι η συνήθης πορεία της νόσου; 

Οι πιο πολλοί ασθενείς αναρρώνουν χωρίς άλλα προβλήματα, σε διάστημα τεσσάρων με έξι εβδομάδων μετά τη λοίμωξη. Υπάρχουν περιπτώσεις όμως, που απαιτούν νοσηλεία και ταλαιπωρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ωστόσο, υπάρχουν συγκεκριμένες προφυλάξεις που προτείνονται σε όλους τους πάσχοντες από λοιμώδη μονοπυρήνωση.

Αυτές είναι:

1.Ανάπαυση ή και παραμονή στο κρεβάτι, ιδιαίτερα κατά την εμπύρετο φάση της νόσου.

2.Αποφυγή καταστάσεων, όπως η άρση βάρους, που θα μπορούσαν ν' αυξήσουν την ενδοκοιλιακή πίεση ή να προκαλέσουν ένα τραύμα στην κοιλιά.

3.Αποχή από την κατανάλωση αλκοόλ για την ελαχιστοποίηση της επιβάρυνσης του ήπατος.

4.Κορτικοειδή χορηγούνται σε βαριές μορφές και σε αιμολυτική αναιμία για 5-7 ημέρες


Θεραπεία λοιμώδους μονοπυρήνωσης

  • Η λοιμώδης μονοπυρήνωση είναι γενικά αυτοπεριοριζόμενη νόσος.
  • Φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι η παρακεταμόλη, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ιβουπροφαίνη, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να μειώσει τον πυρετό και τον πόνο.
  • Η πρεδνιζόνη, ένα κορτικοστεροειδές, χρησιμοποιείται συνήθως ως ένα αντι φλεγμονώδες για να μειώσει τα συμπτώματα του πόνου του φάρυγγα, την οδυνοφαγία, ή τις διογκωμένες αμυγδαλές, αν και η χρήση της παραμένει αμφιλεγόμενη. Ενδοφλέβια κορτικοστεροειδή, συνήθως υδροκορτιζόνη ή δεξαμεθαζόνη, δεν συνιστώνται για χρήση ρουτίνας, αλλά μπορεί να είναι χρήσιμα εάν υπάρχει κίνδυνος απόφραξης των αεραγωγών, σοβαρή θρομβοκυτοπενία ή αιμολυτική αναιμία.
  • Υπάρχουν λίγα στοιχεία για την υποστήριξη της χρήση ασυκλοβίρης, αν και μπορεί να μειώσει την αρχική εξάπλωση του ιού. Ωστόσο, το αντιικό φάρμακο valacyclovir έχει πρόσφατα αποδειχθεί ότι  μειώνει ή να εξαλείφει την παρουσία του ιού Epstein-Barr σε άτομα που έχουν προσβληθεί με οξεία μονοπυρήνωση, και οδηγεί σε μια σημαντική μείωση τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Τα αντιιικά φάρμακα δεν συνιστώνται για ασθενείς που παρουσιάζουν απλή λοιμώδη μονοπυρήνωση, αυτά μπορεί να είναι χρήσιμα (σε συνδυασμό με στεροειδή) στη διαχείριση των ασθενών με σοβαρές εκδηλώσεις από τον EBV, όπως ΕΒν μηνιγγίτιδα, περιφερική νευρίτιδα, ηπατίτιδα, ή αιματολογικές επιπλοκές.
  • Παρά το γεγονός ότι τα αντιβιοτικά δεν έχουν αντ-ιική δράση μπορεί να ενδείκνυται για τη θεραπεία βακτηριακών δευτερογενών λοιμώξεων του λαιμού,  όπω,ς τον στρεπτόκοκκο. Ωστόσο, η αμπικιλλίνη και η αμοξικιλλίνη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια οξείας λοίμωξης με Epstein-Barr ιό δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με αυτά αναπτύσουν ένα διάχυτο μη-αλλεργικό εξάνθημα.
  • Τα οπιοειδή αναλγητικά, επίσης,  αντενδείκνυται λόγω του κινδύνου αναπνευστικής καταστολής.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Ureaplasma 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε για τις βιταμίνες που χρησιμοποιούνται στην λοιμώδη μονοπυρήνωση

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 14194 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2020 05:50
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόωρη αποκόλληση πλακούντα

    Πρώιμη αποκόλληση του κατά τα άλλα φυσιολογικά εμφυτευμένου πλακούντα.

    Βαθμός Ι κατά Sher: ελάχιστη ή καθόλου αιμορραγία, ανιχνεύεται ως πήγμα όπισθεν του πλακούντα (οπισθοπλακουντιακό αιμάτωμα) μετά τη γέννηση βιώσιμου εμβρύου.

    Βαθμός ΙΙ κατά Sher: βιώσιμο έμβρυο με αιμορραγία και παθολογικά ευαίσθητη, ευερέθιστη μήτρα.

    Βαθμός ΙΙΙ κατά Sher: τύπος Α με νεκρό έμβρυο, χωρίς διαταραχές της πηκτικότητας, τύπος Β με νεκρό έμβρυο με διαταραχές της πηκτικότητας, τύπος Β με νεκρό έμβρυο με διαταραχές της πηκτικότητας (περίπου 30% του βαθμού ΙΙΙ)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό/Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες τεκνοποιΐας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Αιμορραγία 3ου τριμήνου από τον κόλπο, μεγαλύτερη από ένα ταμπόν την ώρα
    • Οσφυαλγία, κοιλιακό άλγος 
    • Μητρικές συσπάσεις, ευαισθησίες και/ή υπερτονία 
    • Η απώλεια αίματος μπορεί να αποκρυφθεί, κλινικά σημεία shock μπορεί να προεξάρχουν της εκτιμούμενης απώλειας αίματος
    • Εφ' όσον ο όγκος αίματος αυξάνεται κατά την κύηση, η απώλεια όγκου αίματος μπορεί να υπερβεί το 30% πριν εμφανιστούν σημεία shock ή υποβαλαιμίας. Τα ζωτικά σημεία μπορεί να διατηρηθούν ακόμη και σε σημαντική απώλεια 
    • Μικρή διαφορική πίεση, αυξημένη διαστολική, θετική δοκιμασία Tilt, ορθοστατικές αλλοιώσεις ή ταχυκαρδία, μπορεί να είναι ήπια, σημεία μείωσης του όγκου του αίματος
    • Δυσκολία στην ακρόαση των καρδιακών τόνων, ή ψηλάφησης του εμβρύου μέσω μιας μαλακής (ευαίσθητης), τεταμένης (σπαστικής), ευερέθιστης μήτρας με αιμορραγικό αμνιακό υγρό
    • Συχνά συνεχής πόνος με ή χωρίς συσπάσεις 
    • Σε πλήρη αποκόλληση μπορεί να βρεθεί παύση συστολών μη ευαίσθητης μήτρας 

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Τραύμα ποικίλης έκτασης (βαθμού σοβαρότητας) κυρίως αμβλύ κοιλιακό τραύμα με εξωτερική τοποθέτηση του πλακούντα στην κοιλιά, τα εξωτερικά σημεία του τραύματος μπορεί να είναι άσχετα (ανάρμοστα) με τον τραυματισμό του εμβρύου 
    • Αιφνίδια αποσυμπίεση της υπερδιατεταμένης μήτρας, όπως σε υδράμνιο ή δίδυμη κύηση
    • Χρήση και κατάχρηση κοκαΐνης 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Κάπνισμα μητέρας, κυρίως, πάνω από ένα πακέτο/ημέρα
    • Πολυτόκος 
    • Κατάχρηση οινοπνεύματος
    • Βραχεία ομφαλίδα 
    • Υπέρταση, της κύησης και χρόνια
    • Προηγούμενη αποκόλληση
    • Αυξημένος κίνδυνος εάν υπάρχει υπέρταση και τεκνοποιήσεις πάνω από τρεις
    • Πρόωρη ρήξη υμένων κυρίως αν η αιμορραγία εμφανίζεται κατά το μέσο της διάρκειας παρατήρησης - 5%
    • Κολπική αιμορραγία πριν την αυτόματη ρήξη μεμβρανών (απόρριψη υμένων) - 25%

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ρήξη μήτρας, πρόδρομος πλακούντας, πρόδρομα αγγεία, σημαντική αιμορραγία, δείχνουν αίτια από τον τράχηλο και τον κόλπο (π.χ. χλαμύδια ή γονόρροια με εύθρυπτο αιματηρό τράχηλο), μάζες, άλλες επώδυνες καταστάσεις (π.χ. σκωληκοειδίτιδα, πυελονεφρίτιδα και τοκετός)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τύπος αίματος Rh - Coombs
    • Γενική αίματος (Complete Blood Count) με αριθμό αιμοπεταλίων)
    • Χρόνος προθρομβίνης (PT)
    • Eπίπεδα ινωδογόνου
    • Διασταύρωση αίματος τουλάχιστον τρεις μονάδες 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Αυτά που επηρεάζουν τους παράγοντες πήξης
    • Αντι-Rh-σφαιρίνη λιγότερο από 12 εβδομάδες πριν, μπορεί να επηρεάσει τη δοκιμασία αντισωμάτων 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Επίπεδα ινωδογόνου, φτάνουν σε 350-550 mg/dL στο 3ο τρίμηνο και πρέπει να πέσουν σε 100-150 mg/dl πριν αυξηθεί ο ΡΤΤ
    • Προϊόντα διάσπασης ινώδους είναι αυξημένα στην κύηση και επομένως δεν είναι ιδιαίτερα βοηθητικά στον προσδιορισμό της διάχυτης ενδοαγγειακής πήξης

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Νορμοκυτταρική (νορμόχρωμη) αναιμία με οξεία αιμορραγία
    • Υψηλοί ΡΤ, ΡΤΤ επίπεδα ινωδιγόνου κάτω των 100-150 mg/dl, αιμοπετάλια 20.000-50.000 εάν υπάρχει ΔΕΠ
    • Θετική αντίδραση Kleinhauer-Betke εάν έχει γίνει εμβρυομητρική μετάγγιση 
    • Θετικά αντισώματα, εάν έχει συμβεί Rh απευαισθητοποίηση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Kleinhauer-Betke για εμβρυομητρική μετάγγιση 
    • Έλεγχος πηκτικότητας παρά την κλίνη της ασθενούς, με ερυθρή την κορυφή του σωλήνα με μητρικό αίμα μετά από 7-10 λεπτά - δείχνει διαταραχή πήξης 
    • Apt-test για την προέλευση του εμβρυϊκού αίματος: αναμείξτε κολπικό αίμα με μικρή ποσότητα νερού βρύσης για να προκαλέσετε αιμόλυση, φυγοκεντρείστε για μερικά λεπτά, αναμείξτε ρόδινη αιμοσφαιρίνη, που περιέχει υπερκείμενο υγρό με 1 cc 1% υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) για κάθε 5 cc υπερκείμενου υγρού, αποδίδοντας το χρώμα σε 2 λεπτά με την εμβρυϊκή Hgb να παραμένει ερυθρή και την Hgb ενηλίκου να γίνεται κίτρινη-καφέ
    • Χρώση Wright κολπικού αίματος, ψάξτε για εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως εμβρυϊκής αρχής (προέλευσης)
    • Λόγος Λεκιθίνης/Σφιγγομυελίνης αν υπάρχει περίπτωση καθυστέρησης τοκετού και η διάρκεια της κύησης είναι πρόωρη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αν και οι υπέρηχοι μπορεί να δείξουν σκιερό στους υπερήχους υποπλακουντιακό αιμάτωμα, στρογγυλεμένα όρια πλακούντα, συχνά δεν είναι καθοριστικό, ειδικά σε πρόσθια θέση ή ήπια αποκόλληση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Εξωτερική παρακολούθηση της μήτρας συχνά δείχνει πίεση πάνω από το μέσο όρο και συχνές μικρού εύρους συσπάσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή έως την σταθεροποίηση

    management of placenta abruption1 l

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θυμηθείτε ένα καλό ιστορικό και φυσική εξέταση με προηγούμενο ιατρικό ιστορικό, υπερήχους προηγούμενους αυτής της κύησης, αλλεργίες και ώρα προηγούμενου γεύματος
    • Γενικά, σοβαρή απόρριψη πλακούντα καλύτερα να αντιμετωπίζεται με πρόκληση τοκετού 
    • Στάδιο Ι κατά Sher - σύνηθες πρωτόκολλο τοκετού
    • Στάδιο ΙΙ κατά Sher - ποικίλει ανάλογα με το επείγον της κατάστασης 
    • Στάδιο ΙΙΙ κατά Sher - προτιμότερη η πρόκληση τοκετού, αν η μητέρα είναι σταθερή 
    • Εάν συμβεί τραυματισμός, παρακολουθείστε την ασθενή εντός νοσοκομείου για τουλάχιστον 4 ώρες για στοιχεία εμβρυϊκής προσβολής, απόρριψης, εμβρυομητρικής μετάγγισης 
    • Πρώιμη αποκατάσταση της μητρικής φυσιολογίας για να προστατέψουμε τα μητρικά όργανα και το έμβρυο από μειωμένη εξίδρωση ΔΕΠ
    • Σταθεροποιήστε τα ζωτικά σημεία, διατηρείστε τον Ηt > 30, αποβολή ούρων > 30 cc/ώρα
    • Κλινήρης με εξωτερική παρακολούθηση (απεικόνιση) του εμβρύου και του τοκετού, εάν το έμβρυο είναι βιώσιμο
    • Κρυσταλλική έγχυση ενδοφλέβια με καθετήρα μεγάλου αυλού 16-18, τοποθέτηση κεντρικής γραμμής, μόνο εφ' όσον έχει επιτευχθεί σταθεροποίηση της κατάστασης πήξης 
    • Αν υποψιάζεστε οξείδωση, παρακολουθείστε στη βάση ABC (aspiration biopsy cutology) με αέρια αρτηριακού αίματος (ABG)
    • Παρακολουθείστε το λόγο αιμοσφαιρίνης/αιματοκρίτη (Η/Η) και την κατάσταση πηκτικότητας κάθε 1-2 ώρες 
    • Τοποθετείστε καθετήρα ενδομήτριας πίεσης εφ' όσον το έμβρυο κινδυνεύει λόγω της αυξημένης πίεσης 
    • Ο ρόλος της αμνιοτομής στην πρόληψη της εμβολής από αμνιακό υγρό είναι συζητήσιμος, αλλά θα επιταχύνει τον τοκετό
    • Η τοποθέτηση στην αριστερή πλευρά μπορεί να επαυξήσει τη φλεβική επάνοδο και την καρδιακή παροχή έως 30%
    • Οξυγόνο σε όλους τους ασθενείς εφ' όσον η κατανάλωση οξυγόνου είναι αυξημένη κατά 20% στην κύηση και το έμβρυο  είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο σε ανοξία
    • Εάν υπάρξει τραύμα χωρίς κίνδυνο για τη ζωή της μητέρας - εμβρύου, ή μικρή αποκόλληση ή προωρότητα, μπορεί να παρακολουθηθεί ως εξωτερική ασθενής, βοηθώντας στη μείωση των παραγόντων κινδύνου
    • Μπορεί να χρειαστεί καισαρική τομή μετά τη σταθεροποίηση της μητέρας εάν το έμβρυο είναι βιώσιμο και η κατάσταση επείγουσα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης έως ότου διαγνωσθεί σταθεροποίηση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα έως ότου η κατάσταση σταθεροποιηθεί και αποκλειστεί πιθανότητα καισαρικής τομής 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Σε πρόωρη μέτρια αποκόλληση μην αναγκάζετε τοκετό, ενημερώστε σχετικά με τους κινδύνους και τα αίτια

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξυγόνο
    • Φυσιολογικός ορός ή διάλυμα Ringer με γαλακτικό οξύ
    • Πλήρες αίμα και συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια για διατήρηση του Ht > 30
    • Για επιτάχυνση του τοκετού μπορεί να χρησιμοποιηθεί ωκυτοκίνη
    • Τοκολυτικά όπως η τερμπουταλίνη ή η ριτοδρίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ήπια πρόωρη αποκόλληση πλακούντα χωρίς κίνδυνο για τη βιωσιμότητα της μητέρας και του εμβρύου 
    • Αντι-Rh-γ-σφαιρίνη σε Rh (-) μητέρες πριν τον τοκετό ή αν ενδείκνυται μετά τον τοκετό
    • Σε θετική δοκιμασία Kleinhauer-Betke, χορήγηση 300 mg αντι-Rh-γ-σφαιρίνης ανά 15 cc μεταγγισθέντος εμβρυϊκού αίματος 
    • Φρέσκο κρύο πλάσμα και αιμοπετάλια σε διαταραχές πήξης εάν ενδείκνυται με κρυοϊζήματα και ινωδογόνο

    Αντενδείξεις: Τα τοκολυτικά πρέπει να κατακρατηθούν σε πρόωρο τοκετό έως ότου αποκλειστεί αποκόλληση πλακούντα και προσδιοριστεί η κατάσταση του εμβρύου 

    • Κύηση 
    • Θρομβοεμβολική νόσος 
    • Προηγούμενη μυοκαρδιακή νόσος 
    • Οιστρογονοεξαρτώμενη κακοήθεια
    • Σοβαρή ηπατική διαταραχή ή νόσος

    Προφυλάξεις: 

    • Διάχυση αίματος μέσα στο μυομήτριο με εξασθένιση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ρήξης της μήτρας σε αυξανόμενες δόσεις ωκυτοκίνης 
    • Τα κρυοϊζήματα και το ινωδογόνο μπορεί να συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης λοίμωξης από μετάγγιση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εάν δεν προκληθεί τοκετός, παρακολουθείστε για ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης 
    • Βλέπετε τακτικά και εκτιμήστε για πρόωρο τοκετό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ελαχιστοποιείστε τους παράγοντες κινδύνου όταν είναι δυνατό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κίνδυνοι μόλυνσης από μετάγγιση, ηπατίτιδα, λοίμωξη με κυτταρομεγαλοϊό, HIV και άλλους 
    • Ευαισθητοποίηση από τα προϊόντα μετάγγισης αίματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 0,5% έως 1% της εμβρυϊκής θνησιμότητας και 30-50% της περιγεννητικής θνησιμότητας 
    • Με τραυματισμό και απόρριψη - 1% μητρική και 30-50% εμβρυϊκή θνησιμότητα 
    • Ο τοκετός συνήθως γίνεται νωρίτερα, αλλά μπορεί να εμφανιστεί υπόταση (υποτοκία) από την έγχυση (διάχυση) αίματος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Προεκλαμψία και άλλες μορφές υπέρτασης κύησης 
    • Υπέρταση από νόσους του κολλαγόνου όπως ερυθηματώδης λύκος 
    • Επιλόχειος αιμορραγία
    • Μητρική και εμβρυϊκή καταστροφή οργάνων από μειωμένη εξίδρωση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Πολυτόκος, μεγάλη ηλικία μητέρας - αυξημένος κίνδυνος

    Κύηση: Αυτό το πρόβλημα περιορίζεται κατά τη διάρκεια της κύησης

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Αυξημένη ροή από την πύελο της κύησης μπορεί να επαυξήσει την απώλεια αίματος 
    • Εμβολή αμνιακού υγρού είναι σπάνια αλλά πιθανά παρούσα με ΔΕΠ και σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια 
    • Αυξημένος κίνδυνος εμβρυομητρικής μετάγγισης σε τραυματισμό πρόσθιου πλακούντα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    ob021 placental abruption hero au

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον πρόωρο τοκετό

    Προδρομικός πλακούντας

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Η πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία (εξωγενής αλλεργική κυψελίτιδα) είναι μια διάχυτη φλεγμονώδης νόσος των πνευμόνων που προκαλείται από επαναλαμβανόμενη εισπνοή σκόνης, η οποία αποτελείται από πρωτεΐνες ζώων, φυτών ή ενεργές ανόργανες ουσίες.

    Ανεξάρτητα από τον αιτιολογικό παράγοντα, οι περισσότερες μορφές μοιράζονται τα εξής κοινά χαρακτηριστικά:

    • Συμμετοχή των περιφερικών αεροφόρων οδών, των κυψελίδων και του διαμέσου ιστού 
    • Διήθηση του διαμέσου ιστού από μονοπύρηνα κύτταρα και σχηματισμός κοκκιώματος, καθώς και αύξηση της δραστηριότητας των κυψελιδικών μακροφάγων 
    • Ιζηματίνες εναντίον της ενοχοποιούμενης σκόνης χωρίς ενεργοποίηση του συμπληρώματος 
    • Τα επίπεδα της IgE και των ηωσινοφίλων είναι φυσιολογικά στη χρόνια μορφή της νόσου.

    Μπορεί να εμφανιστεί ως οξεία ή υποξεία μορφή έως χρόνια ενεργός πνευμονίτις

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Προσβάλλονται όλες οι ηλικίες, υπάρχει, όμως η τάση να εμφανίζεται στους ενήλικες λόγω επαγγελματικής έκθεσης

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    Τα ακόλουθα συμβαίνουν μέσα σε 6 ώρες από την έκθεση στο ενοχοποιούμενο αντιγόνο και μπορεί να μιμούνται την οξεία λοιμώδη πνευμονία 

    • Πυρετός μέχρι 40 ℃ 
    • Βήχας
    • Δύσπνοια
    • Καταβολή 
    • Σωματικά άλγη
    • Σπανίως, απόχρεμψη ή αιμόπτυση 
    • Υποξία 
    • Σαφείς μεσο- προς τελο-εισπνευστικοί ρόγχοι

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Χρόνια ενεργός κατάσταση χωρίς οξεία έξαρση 
    • Χρόνιος βήχας
    • Δύσπνοια και ελάττωση της ικανότητας για άσκηση 
    • Ανορεξία και απώλεια βάρους 
    • Αδυναμία 
    • Προοδευτική υποξία και κυάνωση
    • Πληκτροδακτυλία 
    • Σαφείς μεσο- προς τελο-εισπνευστικοί υγροί ρόγχοι
    • Πνευμονική καρδία και δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Έκθεση σε σκόνη, ικανή να ελκύσει άνοση αντίδραση:

    • Πνεύμονας του γεωργού (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Πνεύμονας κλιματιστικών συσκευών (air-condition) (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Βαγάσσωση (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Πνεύμονας του εκτροφέα πτηνών (πρωτεΐνες και αίμα των πτηνών)
    • Πνεύμονας του κυνηγού αρουραίων (ούρα και πρωτεΐνες αρουραίων)
    • Ισοκυανικός πνεύμονας 
    • Πνεύμονας των απορρυπαντικών (ένζυμα του βακτηριδίου του λεπτοτάτου)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Ένταση της έκθεσης 
    • Μέγεθος (σωματίδια διαμέτρου 1-5 μικρά, διεισδύουν βαθιά μέσα στους πνεύμονες)
    • Οι καπνιστές έχουν μικρότερο κίνδυνο από τους μη καπνιστές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Οξεία λοιμώδης πνευμονία 
    • Γρίπη 
    • Λοίμωξη από αδενοϊό
    • Λοίμωξη από μυκόπλασμα 
    • Λοίμωξη από πυογενή βακτηρίδια 
    • Λοίμωξη από πνευμοκύστη Carinii
    • Λοίμωξη από μύκητες 

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Φυματίωση 
    • Σαρκοείδωση 
    • Πνευμονοκονίαση
    • Σκληρόδερμα 
    • Πνεύμονας της ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Ηωσινόφιλο κοκκίωμα 
    • Λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις 
    • Πνευμονία από Pneumokystis carinii
    • Αντίδραση σε φάρμακα 
    • Αιμοσιδήρωση 
    • Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Στην οξεία φάση, λευκοκυττάρωση και πολυμορφοπυρήνωση 
    • Μη ειδική ανύψωση των ανοσοσφαιρινών και της ΤΚΕ
    • Θετικές οι δοκιμασίες ρευματοειδούς παράγοντα και Mono-test
    • Αρνητικές καλλιέργειες αίματος, πτυέλων, φάρυγγα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα βρογχοδιασταλτικά τροποποιούν τις δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Το άσθμα ή η ατοπία μπορούν να προκαλέσουν ηωσινοφιλία ή αύξηση της IgE, δημιουργώντας σύγχυση

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Διήθηση του τοιχώματος των κυψελίδων από πολυμορφοπύρηνα, λεμφοκύτταρα, μακροφάγα και πλασματοκύτταρα 
    • Τα ηωσινόφιλα είναι σπάνια
    • Οι κυψελίδες εμφανίζουν οίδημα και πρωτεϊνικό εξίδρωμα 
    • Τα κυψελιδικά τριχοειδή περιέχουν θρόμβους ινικής/αιμοπεταλίων χωρίς, όμως, την εμφάνιση αγγειΐτιδας

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Κυψελίτιδα και διάμεση φλεγμονή με λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα, ιστιοκύτταρα και μη τυροειδοποιημένα κοκκιώματα
    • Τοπική κοκκιωματώδης φλεγμονή των βρογχιολίων 
    • Διάμεση ίνωση και εμφάνιση "δίκην κυψέλης" σε βαριές περιπτώσεις

     20

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Ιζηματίνες IgG στον ορό κατά του ενόχου παράγοντα. Σημείωση: 40-50% των μη-υπερευαισθητοποιημένων ατόμων που έχουν υψηλή έκθεση, εμφανίζουν θετικές ιζηματίνες 
    • Δερμοαντιδράσεις: Δεν υπάρχουν πρότυποι παράγοντες και, επομένως, η χρήση τους είναι περιορισμένη 
    • Οι εισπνευστικές προκλητές δοκιμασίες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές αντιδράσεις και, επομένως, πρέπει να πραγματοποιούνται μόνο σε εξειδικευμένες, ενδονοσοκομειακές μονάδες 

    Οι δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας δείχνουν:

    • Ελάττωση του όγκου των πνευμόνων
    • Ελαττωμένη ανταλλαγή αερίων 
    • Ο εκπνευστικός όγκος προσπαθείας σε 1 sec (FEV1), η ζωτική χωρητικότητα προσπαθείας (FVC) και το κλάσμα FEV1/FVC μπορεί να είναι φυσιολογικά στα αρχικά στάδια, κατόπιν μειώνονται καθώς αναπτύσσεται χρόνια απόφραξη των αεροφόρων οδών 
    • Η εκπνευστική ροή προσπαθείας (FEF) 25-75 και οι ροές κοντά στον υπολειπόμενο όγκο μπορεί να είναι ελαττωμένες 
    • Ελάττωση της πνευμονικής ενδοτικότητας 

    Βρογχοκυψελιδική έκπλυση:

    • Στην οξεία μορφή εμφανίζονται ουδετερόφιλα και λεμφοκύτταρα
    • Στη χρόνια μορφή εμφανίζεται μεγάλος αριθμός λεμφοκυττάρων (60%), κυρίως Τ-κυττάρων τύπου CD-8
    • Διαφέρει από τη σαρκοείδωση στην οποία υπάρχουν κυρίως Τ-κύτταρα τύπου CD-4

    Βιοψία πνεύμονα:

    • Χρειάζεται σπάνια αν η αντιμετώπιση και η αποφυγή της έκθεσης οδηγήσουν σε βελτίωση. Καλύτερα να μη γίνεται  

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Ακτινογραφία θώρακα σε οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Σε ποσοστό 30-40% είναι παθολογική 
    • Διάχυτη διάμεση διήθηση με θολερό περίγραμμα 
    • Σαφείς οζώδεις σκιάσεις μεγέθους 1-3 mm
    • Ευθείες γραμμώδεις σκιάσεις 
    • Μερικές φορές, πύκνωση των κατώτερων λοβών 
    • Υποστροφή των αλλοιώσεων μεταξύ των εξάρσεων της νόσου

    Ακτινογραφία θώρακα σε χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Δικτυοοζώδες πρότυπο
    • Οι γραμμωτές και οζώδεις σκιάσεις, από λείες και σαφείς, γίνονται ογκώδεις και κοκκιώδεις καθώς εξελίσσεται η νόσος
    • Δεν υπάρχει πυλαία λεμφαδενοπάθεια, πλευριτική συλλογή ή πνευμοθώρακας 
    • Κυριαρχία των άνω λοβών στο 40-50% των περιπτώσεων με δακτυλιοειδείς σκιάσεις και βρογχεκτασίες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Η βιοψία του πνεύμονα χρειάζεται σπάνια για τη διάγνωση. Καλύτερα να μη γίνεται
    • Αξονική τομογραφία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής εκτός από τις περιπτώσεις οξείας πνευμονίτιδας, εισαγωγή στο νοσοκομείο για διαγνωστική διερεύνηση (βρογχοκυψελιδική έκπλυση, βιοψία πνεύμονα, προκλητές δοκιμασίες)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Αποφυγή του ενοχοποιημένου αντιγόνου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης, εκτός από τις περιπτώσεις προχωρημένης νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εξηγείστε την παθογένεση και τη σημασία της αποφυγής των αλλεργιογόνων
    • Εξηγείστε τον κίνδυνο μη αναστρέψιμης βλάβης σε συνεχή έκθεση 
    • Επισημάνετε το γεγονός, ότι η χρόνια έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε ύφεση των οξέων συμπτωμάτων και έτσι ο ασθενής να μη μπορέσει να συσχετίσει την έκθεση με τα συμπτώματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η αποφυγή είναι η κύρια θεραπεία 
    • Κορτικοστεροειδή: πρεδνιζόνη (2 mg/Kg/ημέρα ή 60 mg/m2/ημέρα) ή άλλη αντίστοιχη αγωγή με κορτικοστεροειδή. Αρχικό στάδιο θεραπείας μίας έως δύο εβδομάδων και, κατόπιν, προοδευτική διακοπή του φαρμάκου. Θεραπευτική χορήγηση κάθε δεύτερη ημέρα μπορεί να βοηθήσει αν είναι αδύνατη η αποφυγή της έκθεσης, δεν μπορεί όμως να σταματήσει την εξέλιξη της νόσου

    Προφυλάξεις: 

    Παρακολούθηση για τις εξής παρενέργειες:

    • Ανοσοκαταστολή 
    • Κατακράτηση άλατος και νερού 
    • Οστεοπόρωση 
    • Ακμή
    • Υπερτρίχωση
    • Διαταραχές της συμπεριφοράς
    • Αύξηση σωματικού βάρους/αύξηση της όρεξης 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή καρδιαγγειακή νόσο, θα πρέπει να χρησιμοποιείται το κορτικοστεροειδές με τη μικρότερη κατακράτηση νατρίου 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τα βρογχοδιασταλτικά μπορεί να βελτιώσουν τα συμπτώματα των ασθενών
    • Μπορεί να χρειαστεί οξυγόνο σε προχωρημένα στάδια της νόσου

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η αρχική παρακολούθηση θα πρέπει να περιλαμβάνει επανεξετάσεις κάθε εβδομάδα ή μήνα, ανάλογα με τη βαρύτητα και την πορεία της νόσου 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή αντιγόνων ώστε να σταματήσει η πρόοδος της νόσου 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προοδευτική διάμεση ίνωση και πνευμονοπάθεια τελικού σταδίου 
    • Πνευμονική καρδία και δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Άριστη πρόγνωση και υποστροφή των παθολογοανατομικών αλλοιώσεων με σωστή αντιμετώπιση των αρχικών σταδίων της νόσου 
    • Σταθεροποίηση της βαριάς, προχωρημένης μορφής της νόσου με αποφυγή των αιτιολογικών παραγόντων και αντιφλεγμονώδη φάρμακα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ

    Αποφυγή των αντιγόνων στα αρχικά στάδια της κύησης. Αποφυγή και φαρμακευτική αγωγή στα τελικά στάδια της κύησης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Στην οξεία φάση, σκεφτείτε άλλες τοξικές καταστάσεις, μη σχετιζόμενες με υπερευαισθησία, όπως ο πνεύμονας του εργάτη σιλό (silo-filler's disease -> νόσος των εργατών σε σιλό, άσθμα των εργατών σε σιλό, πνεύμονας των εργατών σε σιλό, νόσος του φορτωτή σιλό, ασθένεια των σιλό, νόσος των σιλό).

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    55249ca11d9874915e9a99ad77d5248c 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση

    Ρευματοειδής πνευμονοκονίαση

    Ιογενής πνευμονία

    Νόσος από ακτινοβολία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Βρογχιολίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    www.emedi.gr

     

  • Βαρτονέλλωση Βαρτονέλλωση

    Βαρτονέλλωση ή Μπαρτονέλλωση

    Η βαρτονέλλωση είναι μια μολυσματική ασθένεια που παράγεται από βακτήρια του γένους Bartonella. Τα είδη Bartonella προκαλούν ασθένειες όπως η νόσος του Carrión, ο τυφοειδής πυρετός, η νόσος από νυγμούς γάτας, η βακτηριακή αγγειωμάτωση, η ηπατίτιδα, η χρόνια βακτηριαιμία, η ενδοκαρδίτιδα, η χρόνια λεμφαδενοπάθεια και οι νευρολογικές διαταραχές.

    Οι ασθενείς μπορούν να αναπτύξουν δύο κλινικές φάσεις:

    μια οξεία σηπτική φάση και μια χρόνια φάση που σχετίζεται με δερματικές βλάβες.

    Η νόσος του Carrión

    Στην οξεία φάση, η λοίμωξη από B. bacilliformis είναι μια ξαφνική, δυνητικά απειλητική για τη ζωή λοίμωξη που σχετίζεται με υψηλό πυρετό και μειωμένα επίπεδα κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων και παροδική ανοσοκαταστολή. Το B. bacilliformis θεωρείται το πιο θανατηφόρο είδος μέχρι σήμερα, με ποσοστό θανάτου έως και 90% κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης, η οποία συνήθως διαρκεί δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Τα επιχρίσματα του περιφερικού αίματος δείχνουν ανισοκοκυττάρωση με πολλούς βακίλους προσκολλημένους στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Θρομβοπενία παρατηρείται, επίσης, και μπορεί να είναι πολύ σοβαρή. Οι νευρολογικές εκδηλώσεις είναι αλλοιωμένη νοητική κατάσταση, διέγερση ή ακόμη και κώμα, αταξία, μηνιγγίτιδα της σπονδυλικής στήλης ή παράλυση. Φαίνεται στο 20% των ασθενών με οξεία λοίμωξη, στους οποίους η πρόγνωση προστατεύεται πολύ με θνησιμότητα περίπου 50%. Η πιο σοβαρή επιπλοκή είναι η λοίμωξη από Enterobacteriaceae (Salmonella, τόσο S. typhi όσο και S. non-typhi) καθώς και η επανενεργοποίηση της τοξοπλάσμωσης και άλλων ευκαιριακών λοιμώξεων. Η χρόνια εκδήλωση συνίσταται σε καλοήθεις βλάβες του δέρματος με ανυψωμένα, κοκκινωπά-μοβ οζίδια (αγγειωματώδεις όγκοι). Το βακτήριο μπορεί να φανεί μικροσκοπικά με μια βιοψία δέρματος και στη συνέχεια με χρώση αργύρου.

    Νόσος από αμυχή γάτας

    Η νόσος εξ ονύχων γαλής οφείλεται σε λοίμωξη από την B. henselae και εκδηλώνεται ως σταδιακή διόγκωση των λεμφαδένων (μασχάλη, βουβωνική χώρα, λαιμός) που μπορεί να διαρκέσει 2-3 μήνες ή περισσότερο και μια περιφερική γρατσουνιά και/ή κόκκινο-καφέ δερματικές βλάβες. Οι λεμφαδένες είναι επώδυνοι κι ευαίσθητοι. Οι λεμφαδένες μπορεί να υποχωρήσουν και ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικοί. Άλλα συμπτώματα και σημεία περιλαμβάνουν τον πυρετό (ιδιαίτερα στα παιδιά), το οφθαλμολογικό σύνδρομο του Parinaud, την εγκεφαλοπάθεια και τη νευρορετινίτιδα. Η B. henselae μπορεί να συσχετιστεί με βακτηριαιμία, βακτηριακή αγγειωμάτωση και ηλίτιδα της δικτυωτής πελίδνωσης ή δικτυωτής πελίωσης ή peliosis σε ασθενείς με HIV, και βακτηριαιμία και ενδοκαρδίτιδα σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, πονοκεφάλους, πυρετό, απώλεια μνήμης, αποπροσανατολισμό, αϋπνία και απώλεια συντονισμού. Τα βακτήρια εμποδίζουν τη φυσιολογική ανοσοαπόκριση καταστέλλοντας την οδό απόπτωσης NF-κB. Η εξέλιξη της νόσου μπορεί να επιταχυνθεί εάν ο ξενιστής μολυνθεί στη συνέχεια από έναν ιό που καταστέλλει το ανοσοποιητικό, όπως ο ιός Epstein Barr.

    Βακτηριακή αγγειωμάτωση

    Οι B. henselae και B. quintana μπορούν να προκαλέσουν βακτηριακή αγγειωμάτωση των βακτηρίων, μια αγγειακή πολλαπλασιαστική νόσο που περιλαμβάνει, κυρίως, το δέρμα και άλλα όργανα. Η ασθένεια περιγράφηκε για πρώτη φορά σε ασθενείς με ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) και σε αποδέκτες μοσχεύματος οργάνου. Σοβαρή, προοδευτική εξάπλωση της ασθένειας μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με HIV. Οι διαφορικές διαγνώσεις περιλαμβάνουν το σάρκωμα του Kaposi, το πυογενές κοκκίωμα, το αιμαγγείωμα, το verruga peruana και τους υποδόριους όγκους. Οι βλάβες μπορούν να επηρεάσουν τον μυελό των οστών, το συκώτι, το σπλήνα ή τους λεμφαδένες.

    Ηπατική πελίωση

    Η B. henselae είναι ο αιτιολογικός παράγοντας για την peliosis hepatis, ο οποίος ορίζεται ως ο αγγειακός πολλαπλασιασμός των ημιτονοειδών ηπατικών τριχοειδών με αποτέλεσμα γεμάτους με αίμα χώρους στο ήπαρ σε ασθενείς με HIV και δέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων. Η peliosis hepatis μπορεί να συσχετιστεί με την peliosis του σπλήνα, καθώς και με τη βακτηριακή αγγειωμάτωση του δέρματος σε ασθενείς με HIV. 

    Ο πυρετός των χαρακωμάτων

    Ο πυρετός των χαρακωμάτων, επίσης, γνωστός ως πυρετός πέντε ημερών ή πυρετός του Κουτάν, είναι η αρχική εκδήλωση της μόλυνσης από B. quintana. Οι κλινικές εκδηλώσεις κυμαίνονται από ασυμπτωματική λοίμωξη έως σοβαρή ασθένεια. Οι κλασικές παρουσιάσεις περιλαμβάνουν μια εμπύρετη ασθένεια οξείας έναρξης, πονοκέφαλο, ζάλη και πόνο στα πόδια. Οι εκδηλώσεις της χρόνιας λοίμωξης περιλαμβάνουν επιθέσεις πυρετού και πόνου σε ορισμένες περιπτώσεις και επίμονη βακτηριαιμία σε στρατιώτες και άστεγους. 

    tropicalmed 04 00069 g001

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Στα θηλαστικά, κάθε είδος Bartonella προσαρμόζεται σε μεγάλο βαθμό στον ξενιστή, ως αποτέλεσμα ενδοκυτταρικού παρασιτισμού και μπορεί να παραμείνει στην κυκλοφορία του αίματος του ξενιστή. Ο ενδοερυθροκυτταρικός παρασιτισμός παρατηρείται μόνο στην οξεία φάση της νόσου Carrión. Τα είδη Bartonella έχουν, επίσης, τροπισμό για τα ενδοθηλιακά κύτταρα και αυτό παρατηρείται στη χρόνια φάση της νόσου του Carrión και της βακτηριακής αγγειωμάτωσης. Η παθολογική απόκριση μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την ανοσολογική κατάσταση του ξενιστή. Η μόλυνση με B. henselae μπορεί να οδηγήσει σε αντίδραση υπερευαισθησίας (ασθενείς με ανοσοανεπάρκεια), πολυεστιακή αγγειοπολλαπλασιαστική απόκριση, ενδοκαρδίτιδα ή μηνιγγίτιδα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της μόλυνσης από Bartonella, συμπεριλαμβανομένης της μικροσκοπίας, του ανοσοφθορισμού και της PCR. Η μικροσκοπία επιχρισμάτων αίματος χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της νόσου του Carrión (B. bacilliformis), ωστόσο για άλλα είδη Bartonella, η μικροσκοπία και η χρώση αργύρου δεν είναι ευαίσθητα, δεν είναι ιδιαίτερα συγκεκριμένα και δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν τα είδη. Δε συνιστάται η βιοψία λεμφαδένων για διαγνωστικούς σκοπούς.

    Ορολογία και μέθοδοι που βασίζονται σε πρωτεΐνες

    Η δοκιμή IFA (δοκιμασία ανοσοφθορισμού) για την παρουσία αντισωμάτων στον ορό χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της μόλυνσης από B. henselae κατά την οξεία έναρξη των συμπτωμάτων της ασθένειας, ακολουθούμενη από PCR για την επιβεβαίωση μολυσματικών ειδών. Η IFA μπορεί γενικά να χρησιμοποιηθεί για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση της μόλυνσης από Bartonella, αλλά περιορίζεται από τη διασταυρούμενη αντιδραστικότητα αντισωμάτων με άλλα είδη βακτηρίων που μπορεί να προκαλέσουν ψευδώς θετικά αποτελέσματα και μεταβλητότητα αντιγόνου που μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα. Τα θετικά αποτελέσματα IFA δεν διακρίνουν μεταξύ της τρέχουσας λοίμωξης και της προηγούμενης έκθεσης. Η ELISA (ενζυμική ανοσοπροσροφητική ανάλυση) είναι μια άλλη μέθοδος που έχει χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της Bartonella, αλλά έχει χαμηλή ευαισθησία (17-35%). Χρησιμοποιείται, επίσης, η Western Blot για ανίχνευση πρωτεϊνών που σχετίζονται με τη Bartonella.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Η θεραπεία λοιμώξεων που προκαλούνται από είδη Bartonella περιλαμβάνουν: 

    • Νόσος από αμυχή γάτας: Αζιθρομυκίνη + ριφαμπικίνη
    • Αμφιβληστροειδίτιδα: Δοξυκυκλίνη + ριφαμπικίνη
    • Πυρετός των χαρακωμάτων ή χρόνια βακτηριαιμία από B. quintana: Δοξυκυκλίνη + γενταμυκίνη
    • Βακτηριακή αγγειωμάτωση: Ερυθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη
    • Ηπατική πελίωση: Ερυθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη
    • Ενδοκαρδίτιδα: Δοξυκυκλίνη + γενταμικίνη + ριφαμπικίνη ή κεφτριαξόνη + γενταμυκίνη
    • Νόσος του Carrión (οξεία φάση): Σιπροφλοξασίνη ή χλωραμφενικόλη + βήτα-λακτάμη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    bartonella

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Nόσος εξ ονύχων γαλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Αγριάδα

    Triticum repens - Agropyron repens

    Το τρίτικουμ το έρπον ή Triticum repens ή Agropyron repens ή Cynodon dactylon Rich είναι η κοινή αγριάδα και ανήκει στην οικoγένεια των Αγροστωδών.

    Στην ονομασία αγριάδα θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και όλα τα είδη γρασιδιού που αν λάβουμε υπόψη μας ότι ολοένα και περισσότερα σπίτια φυτεύουν γρασίδι, τότε μπορούμε να υπολογίσουμε ότι υπάρχουν αρκετά είδη αγριάδας στον τόπο μας. Τα περισσότερα είδη είναι εισαγόμενα, όμως από τη στιγμή που φυτρώνουν περισσότερο από δύο χρόνια στα δικά μας χώματα, τότε γίνεται εγκλιματισμός τους και περιέχουν συστατικά που είναι ταυτόσημα με το δικό μας οικοσύστημα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φαρμακευτικούς σκοπούς με καλύτερα αποτελέσματα, απ' ό,τι αν αγοράσουμε έτοιμα για χρήση, εισαγόμενα βότανα.

    Είναι πολυετή φυτά με ρίζωμα που έρπει και με μακρόστενα λογχοειδή φύλλα.

    agriada 1

    Χρήσιμα μέρη αγριάδας

    Χρήσιμα μέρη τους είναι τα ριζώματα τους που μαζεύονται και ξηραίνονται και τα φρέσκα φύλλα τους.

    Συστατικά αγριάδας

    Περιέχουν βλέννα, τριτικίνη, αγροπυρίνη, λευκώματα, ινοζίτη, προβιταμίνη Α, βιταμίνη C, ινσουλίνη, σαπωνίνες και ανόργανα άλατα.

    agriada 2

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριάδας

    Η αγριάδα ήταν γνωστή από τα παλιά χρόνια για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Ο Πλίνιος και ο Διοσκουρίδης την αναφέρουν συστήνοντας της για τις παθήσεις του ουροποιητικού.

    Κατά το 18ο αιώνα είχε τη φήμη σαν ένα ισχυρό διαλυτικό για τις πέτρες της χολής.

    Σημειώνεται ότι παλιά, όταν οι άνθρωποι ήταν αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν χόρτα την άνοιξη στη διατροφή τους, δεν είχαν να φοβηθούν από πολλές αρρώστιες της σύγχρονής μας εποχής, όπως αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά και τη χολή, αιμορροΐδες, ψωρίαση, ακμή και άλλες παθήσεις που οφείλονται κύρια στη συσσώρευση τοξινών στον οργανισμό.

    agriada 3

    Η αγριάδα έχει μαλακτικές, δροσιστικές, διουρητικές, διαλυτικές, αντιφλεγμονώδεις και τονωτικές ιδιότητες. 

    Συστήνεται για ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, όπως φλεγμονές, πέτρες στα νεφρά, νεφρικές διαταραχές, νυχτερινή ενούρηση, κολικούς των νεφρών, αρθριτικά και ρευματικά.

    Σαν αποσυμφορητικό συστήνεται σε συμφόρηση του ήπατος και της χολής, διαλύει τις πέτρες στη χολή και βοηθά την απόρριψή τους. Χρησιμοποιείται ο χυμός του φυτού και αφέψημα των ριζωμάτων του.

    Σαν αντιφλεγμονώδες συστήνεται σε χρόνιο κατάρρου του αναπνευστικού, σε φλεγμονές και πυρετούς.

    Θεωρείται ένα από τα καλύτερα βότανα για μια αποτοξίνωση του οργανισμού και συνδυάζεται με τις προσπάθειες για θεραπεία της ακμής, της ψωρίασης και γενικά για δερματικές παθήσεις.

    Βοηθά τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρό τους στο αίμα.

    Σαν τονωτικό βοηθά σε καχεξία και ραχιτισμό και καλυτερεύει την όραση.

    default

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Τα φαρμακευτικά της παρασκευάσματα τα παίρνουμε με τους παρακάτω τρόπους:

    Χυμός

    Λιώνετε φρέσκα φύλλα αγριάδας τα σουρώνετε και παίρνετε το χυμό τους. Πίνετε 50-100 γραμμάρια χυμό την ημέρα. Για προβλήματα χολής προτιμήστε να το παίρνετε πρωί νηστικοί.

    Ένα ωφέλιμο μείγμα χυμού μπορείτε να πάρετε αν λιώσετε μαζί ίσα μέρη αγριάδας, πικραλίδας και αρνόγλωσσου. Η καθημερινή δοσολογία είναι 100-500 γραμμάρια από το χυμό αυτό.

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο ρίζωμα σε μισό λίτρο ζεστό νερό να φουσκώσει για 1-2 ώρες. Ακολούθως, το βράζετε για 10 λεπτά, το αφήνετε σκεπασμένο για άλλα 30 λεπτά, σουρώνετε και παίρνετε από ένα ποτήρι τρεις φορές την ημέρα. Επειδή το αφέψημα αυτό είναι πικρό, μπορείτε να το γλυκάνετε με μέλι και να τακτοποιήσετε τη γεύση με χυμό λεμονιού.

    Σε αρκετά μέρη συνηθίζουν να προσθέτουν μερικά φρέσκα φύλλα τους σε σαλάτες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    agriada 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αδίαντος

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Σαξιφράγα για να ρίξετε τις πέτρες από τα νεφρά

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

    Που κάνει καλό η αγριάδα

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Αγριάδα

    Νεφρολιθίαση

    www.emedi.gr

     

     

  • Ζοχός Ζοχός

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ζοχούς

    Sonchus oleraceus

    Ο σόγχος ο λείος γνωστός και σαν τσόχος, γαλατούνα και γαλατόχορτο ή ζοχός ή Sonchus oleraceus ανήκει στην οικογένεια των Συνθετών.

    Είναι όρθιο, μονοετές ή διετές, λείο φυτό, 20-70 εκ., με ακραίες διακλαδώσεις και γαλακτώδη χυμό. Έχει φύλλα πτερόσχιδα, δελτοειδή σε περίγραμμα με οδοντωτούς οξύκορφους λοβούς. Τα άνθη του είναι κίτρινα κεφάλια 20-25 χιλ. και βρίσκονται σε ανισομερή κόρυβους. Ο καρπός του είναι αχαίνιο με πάππο. Ανθίζει από το Φεβρουάριο μέχρι τον Οκτώβριο και το βρίσκουμε σε καλλιεργημένα μέρη και σε χαντάκια κατά μήκος των δρόμων. Μπορεί μάλιστα να βλαστήσει όλο το χρόνο εάν το έδαφος είναι αρκετά υγρό.

    Είναι από τα φυτά που δεν έχουν διερευνηθεί και ένας από τους λόγους είναι ότι οι ιδιότητες του δεν είναι τόσες που να διακιολογούν τη διερεύνησή του.

    Θεωρείται σαν ένα μαλακτικό και ηρεμιστικό φυτό και συστήνεται για τις ιδιότητές του αυτές.

    Όμως περισσότερο είναι γνωστό σαν ένα αγριόχορτο που τηγανισμένο με τα αυγά αποτελεί για τα σημερινά δεδομένα ένα μεζέ για τους καλοφαγάδες, ενώ παλιά αποτελούσε συνάμα και ένα συμπλήρωμα στο πενιχρό διαιτολόγιο πολλών φτωχών οικογενειών.

    Επίσης, τρώγεται βραστό σε σαλάτα, συνήθως, με άλλα χόρτα.

    Φύλλα και βλαστοί μπορεί να μαγειρευτούν, όπως, το σπανάκι.

    Οι ρίζες τρώγονται ωμές ή σε σούπες.

    Περιέχει βιταμίνη C και βιταμίνη Κ, πολυφαινόλες, φλαβονοειδή, ω-3 λιπαρά οξέα και σε α-λινολενικό οξύ, συστατικά που συνεισφέρουν σημαντικά στην αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού.

    Κάποιες φυλές το χρησιμοποιούσαν ως αντιπυρετικό, αιμοκαθαρτικό, διουρητικό, για την ενδυνάμωση του ήπατος και κατά των μολύνσεων.

    Υπάρχει και ο Sonchus asper ssp. asper,  Sonchus asper ssp. glaucescens.

    zoxos 1

    zoxos 2

    zoxos 3

    tumblr oq1apdkZCg1wpejr7o1 1280

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ζοχούς

    Τρώγεται βραστό σε σαλάτα, συνήθως μαζί με άλλα χόρτα. Φύλλα και βλαστοί μπορεί να μαγειρευτούν όπως το σπανάκι. Οι ρίζες τρώγονται ωμές ή σε σούπα

    Ο Θησέας, πριν αντιμετωπίσιε το Μινώταυρο, τέρας της ελληνικής μυθολογίας, λέγεται ότι ζήτησε να γευτεί ένα πιάτο ζοχούς.

    Όταν τους καταναλώνουμε ωμούς, πιθανολογείται ότι θεραπεύουν το έλκος του στομάχου.

    Κομπρέσες από πολτοποιημένους βλαστούς έχουν θεραπευτικές αρετές για τις φλεγμονές των ματιών και το τσίμπημα των σκορπιών. 

    Για ρευματικά

    Πάρτε ζοχούς με τις ρίζες, πλύντε τους, κοπανίστε τους και βάλτε τους σε πονεμένα δάχτυλα για τρείς ημέρες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Sonchus oleraceus 001 DSCN7194

    Διαβάστε, επίσης,

    Να τρώτε άγρια χόρτα

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Λιστερίωση Nόσος εξ ονύχων γαλής »