Дървен материал от www.emsien3.com

The best bookmaker bet365

The best bookmaker bet365

Menu

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Ονομάζεται και μονοκυτταρική κυνάγχη και αδενικός πυρετός

 

Η λοιμώδης μονοπυρήνωση, ICD-10 B27.0, είναι ένα κλινικό σύνδρομο που προκαλείται από τον ιό Epstein-Barr  (EBV) ο οποίος ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών. Είναι ιός  ιδιαίτερα κοινός στους εφήβους και τα παιδιά, και οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν προσβληθεί κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Στους ενήλικες μεταδίδεται δια μέσω του φιλιού, γι’ αυτό έχει πάρει και το κοινό όνομα «η ασθένεια του φιλιού». Στα παιδιά μεταδίδεται είτε από τον οικογενειακό περίγυρο είτε από το σίελο των συμμαθητών τους. Σε άτομα άνω των 40 ετών η διάγνωση της νόσου πρέπει να γίνεται με μεγάλη επιφύλαξη.


Αίτια λοιμώδους μονοπυρήνωσης

Οφείλεται στον ιό Epstein Barr, ο οποίος ανήκει στην κατηγορία των ερπητοϊών. Ο χρόνος επώασης είναι 7-14 ημέρες. Μέχρι την ηλικία των 5 ετών 50% του πληθυσμού έχει μολυνθεί από τον ιό, ενώ μέχρι την ηλικία των 25ετών 90%. Η μετάδοση του ιού γίνεται με το σάλιο των ασθενών, δηλαδή με το βήχα, το φτέρνισμα, το φίλημα ή την ανταλλαγή ποτηριών.

Ο ιός Epstein Barr είναι επί πλέον υπεύθυνος για το λέμφωμα Burkitt, για πολλά άλλα λεμφώματα και για το ρινοφαρυυγικό καρκίνωμα. Ο ιός Epstein Barr και άλλοι ερητοιοί μπορούν να παραμείνουν σε λανθάνουσα κατάσταση στον ανθρώπινο οργανισμό και κάποια στιγμή να ενεργοποιηθούν και να προκαλέσουν βαριά νόσο όπως σε μεταμοσχεύσεις, σε ανοσοκαταστολή από την χημειοθεραπεία κ.α. Ο ιός σχετίζεται και με τη νόσο Hodgkin.


Συμπτώματα λοιμώδους μονοπυρήνωσης

Οι μορφές της λοιμώδους μονοπυρήνωσης:

Η αδενική μορφή

  • Διόγκωση λεμφαδένων τραχήλου, μασχάλης , βουβωνικής χώρας και σπάνια οι ενδοκοιλιακοί και οι πυλαίοι
  • Συνυπάρχει πυρετός (38-39)

Μονοκυτταρική κυνάγχη

  • Δυσκαταποσία, ερυθρότητα φάρυγγα και ελκομεμβρανώδης φαρυγγίτιδα, διόγκωση τραχηλικών λεμφαδένων, οίδημα τραχήλου, ψηλός πυρετός και σχετικά καλή γενική κατάσταση ασθενούς

Εμπύρετος παρατεινόμενη μορφή

  • Παρατηρείται στους ενήλικες με πυρετό, σπληνομεγαλία, κηλιδώδες εξάνθημα ή κηλιδοβλατιδώδες, ενώ η διόγκωση λεμφαδένων και η κυνάγχη είναι μικρές ή λείπουν. Συνήθως διαρκεί 2-4 εβδομάδες άλλά μπορεί να διαρκέσει και μήνες ή έτη. Ο ψηλός πυρετός διαρκεί πάνω από 15 ημέρες

Ίκτερος

  • Σε 5-10% εμφανίζεται ίκτερος ή/και διόγκωση του ήπατος με ηπατίτιδα και υψηλές τρανσαμινάσες

Νευρικές εκδηλώσεις

  • Σε 1-2% λαμβάνει την μορφή λεμφοκυτταρικής μηνιγγίτιδας, εγκεφαλίτιδας ή πολυνευρίτιδας, με Guillain-Barre, παράλυση του προσωπικού νεύρου, επιληψία κ.α. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό παρουσιάζει αύξηση κυττάρων και λευκώματος

Αναπνευστικό σύστημα

  • Βήχας, υγροί ρόγχοι και πύκνωση

Σπάνια μπορεί να εμφανιστεί μυοκαρδίτιδα, λευκωματουρία, αιματουρία, διόγκωση παγκρέατος και όρχεος.

Οι ασθενείς με λοιμώδη μονοπυρήνωση παρουσιάζουν έντονη κόπωση και αδυναμία, μειωμένη όρεξη και ναυτία. Εμφανίζουν πυρετό (38-39), πονόλαιμο, πονοκέφαλο, διογκωμένο σπλήνα στην κοιλιά, πόνο στην κοιλιά και διογκωμένους λεμφαδένες στο λαιμό. Κάποιες φορές μπορεί να είναι διογκωμένο και το συκώτι και ο ασθενής να παρουσιάσει ίκτερο, δηλαδή κίτρινη χροιά του δέρματος και των επιπεφυκότων. Επίσης, εάν χορηγηθεί το αντιβιοτικό αμοξυκιλλίνη ή αμπικιλλίνη, τότε εμφανίζεται εξάνθημα στο σώμα του ασθενούς. Στα βρέφη και στα παιδιά η λοίμωξη είναι συχνά ασυμπτωματική ή προκαλεί ήπια νόσο, ενώ στους εφήβους η εικόνα είναι πιο τυπική. Μερικές φορές, οι αμυγδαλές διογκώνονται πολύ και δυσκολεύουν την αναπνοή.


Διάγνωση

  • Στο αίμα ανευρίσκονται λεμφοκύτταρα μικρά και μεγάλα και αντισώματα που συγκολλούν τα ερυθρά αιμοσφαίρια του προβάτου.
  • Στην αρχή υπάρχει λευκοκυττάρωση με πολυμορφοπυρήνωση και μονοκυτταρροειδή κύτταρα.
  • Μετά πέφτουν τα πολυμορφοπύρηνα και ανεβαίνουν τα μονοκύτταρα.
  • Σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχει λευκοπενία, αιμολυτική αναιμία και θρομβοπενία
  • Η ΤΚΕ είναι φυσιολογική και μέτρια αυξημένη
  • Το monotest και ο έλεγχος των αντισωμάτων για τον Epstein Barr (IgM εξαφανίζονται μετά μήνες, IgG εξαφανίζονται μετά έτη)

Διαφορική διάγνωση θα γίνει από την λευχαιμία, από την διφθερίτιδα, από την ηπατίτιδα, από τον τυφοειδή πυρετό και την βρουκέλλωση, από την τοξοπλάσμωση, από τη νόσο εξ αμυχής γαλής, από το μεταμεταγγισιακό σύνδρομο, από τη λεϊσμανίαση.

Ιστολογική διάγνωση

Υπάρχουν μικρά και μεγάλα λεμφοκύτταρα 20%, μονοκύτταρα και μονοκυτταροειδή λεμφοκύτταρα 20% (μεγάλα διαμέτρου (15-25μm, ωοειδή πυρήνα νεφροειδή ή λοβωτό, πρωτόπλασμα ανοιχτού κυανού χρώματος χωρίς ή με αζουρίφιλα κοκκκία, με κενοτόπια και πυρηνίδια, με φαινότυπο Τ-κατασταλτικών κυττάρων, πλασματοκύτταρα)


Ποια είναι η συνήθης πορεία της νόσου; 

Οι πιο πολλοί ασθενείς αναρρώνουν χωρίς άλλα προβλήματα, σε διάστημα τεσσάρων με έξι εβδομάδων μετά τη λοίμωξη. Υπάρχουν περιπτώσεις όμως, που απαιτούν νοσηλεία και ταλαιπωρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ωστόσο, υπάρχουν συγκεκριμένες προφυλάξεις που προτείνονται σε όλους τους πάσχοντες από λοιμώδη μονοπυρήνωση.

Αυτές είναι:

1.Ανάπαυση ή και παραμονή στο κρεβάτι, ιδιαίτερα κατά την εμπύρετο φάση της νόσου.

2.Αποφυγή καταστάσεων, όπως η άρση βάρους, που θα μπορούσαν ν' αυξήσουν την ενδοκοιλιακή πίεση ή να προκαλέσουν ένα τραύμα στην κοιλιά.

3.Αποχή από την κατανάλωση αλκοόλ για την ελαχιστοποίηση της επιβάρυνσης του ήπατος.

4.Κορτικοειδή χορηγούνται σε βαριές μορφές και σε αιμολυτική αναιμία για 5-7 ημέρες


Θεραπεία λοιμώδους μονοπυρήνωσης

  • Η λοιμώδης μονοπυρήνωση είναι γενικά αυτοπεριοριζόμενη νόσος.
  • Φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι η παρακεταμόλη τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ιβουπροφαίνη, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να μειώσει τον πυρετό και τον πόνο.
  • Η πρεδνιζόνη, ένα κορτικοστεροειδές, χρησιμοποιείται συνήθως ως ένα αντι φλεγμονώδες για να μειώσει τα συμπτώματα του πόνου του φάρυγγα, την οδυνοφαγία, ή τις διογκωμένες αμυγδαλές, αν και η χρήση της παραμένει αμφιλεγόμενη. Ενδοφλέβια κορτικοστεροειδή, συνήθως υδροκορτιζόνη ή δεξαμεθαζόνη, δεν συνιστώνται για χρήση ρουτίνας, αλλά μπορεί να είναι χρήσιμα εάν υπάρχει κίνδυνος απόφραξης των αεραγωγών, σοβαρή θρομβοκυτοπενία ή αιμολυτική αναιμία.
  • Υπάρχουν λίγα στοιχεία για την υποστήριξη της χρήση ασικλοβίρης, αν και μπορεί να μειώσει την αρχική εξάπλωση του ιού. Ωστόσο, το αντιικό φάρμακο valacyclovir έχει πρόσφατα αποδειχθεί ότι  μειώνει ή να εξαλείφει την παρουσία του ιού Epstein-Barr σε άτομα που έχουν προσβληθεί με οξεία μονοπυρήνωση, και οδηγεί σε μια σημαντική μείωση τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Τα αντιιικά φάρμακα δεν συνιστώνται για ασθενείς που παρουσιάζουν απλή λοιμώδη μονοπυρήνωση, αυτά μπορεί να είναι χρήσιμα (σε συνδυασμό με στεροειδή) στη διαχείριση των ασθενών με σοβαρές εκδηλώσεις από τον EBV, όπως ΕΒν μηνιγγίτιδα, περιφερική νευρίτιδα, ηπατίτιδα, ή αιματολογικές επιπλοκές.
  • Παρά το γεγονός ότι τα αντιβιοτικά δεν έχουν αντι-ιική δράση μπορεί να ενδείκνυται για τη θεραπεία βακτηριακών δευτερογενών λοιμώξεων του λαιμού,  όπως τον στρεπτόκοκκο. Ωστόσο, η αμπικιλλίνη και η αμοξικιλλίνη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια οξείας λοίμωξης με Epstein-Barr ιό δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με αυτά αναπτύσουν ένα διάχυτο μη-αλλεργικό εξάνθημα.
  • Τα οπιοειδή αναλγητικά, επίση, σχετικά αντενδείκνυται λόγω του κινδύνου αναπνευστικής καταστολής.

Διαβάστε για τις βιταμίνες που χρησιμοποιούνται στην λοιμώδη μονοπυρήνωση

www.emedi.gr

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στιςΠαρασκευή, 22 Μαΐου 2015 10:54
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Λιστερίωση Nόσος εξ ονύχων γάλης »
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια
επιστροφή στην κορυφή


Σχετικά με το EMEDI

Εφημερεύοντα Φαρμακεία