Σάββατο, 02 Νοεμβρίου 2013 13:26

Λέπρα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η νόσος του Χάνσεν ή λέπρα, κατά παλιότερη ονομασία, είναι νόσος λοιμώδης

Σύμφωνα με επιστημονικά τεκμηριωμένα συμπεράσματα του τελευταίου αιώνα, η μεταδοτικότητα της είναι πολύ περιορισμένη.

H λέπρα, ICD-10 A30, οφείλεται στο μυκοβακτηρίδιο της λέπρας (Mycobacterium leprae) που είναι ενδοκυττάριο βακτηρίδιο. Αν και είναι οξεάντοχο αποχρωματίζεται ευκολότερα από της φυματίωσης.

Ενδημεί  στη Μέση Ανατολή, Ασία, Αφρική και Νότια Αμερική.

Η μετάδοση γίνεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Τα βακτήρια εισέρχονται από ρωγμές του δέρματος με σταγονίδια μέσω του αέρα ή μέσω επαφής. Οι ενεργές αλλοιώσεις του δέρματος και της μύτης σε λεπρωματώδη μορφή είναι η κύρια πηγή μόλυνσης. Κυρίως η μόλυνση συμβαίνει στην παιδική ηλικία.

Η επώαση είναι μακρά 3-5 έτη.

Το βακτηρίδιο εισέρχεται από το δέρμα, διεισδύει στο χόριο και φθάνει στις τελικές απολήξεις των περιφερικών νεύρων και στα δικτυοενδοθηλιακά κύτταρα του δέρματος. Μέσω των λεμφαγγείων πηγαίνει σε άλλες περιοχές δέρματος και μέσω του αίματος πηγαίνει σε άλλα όργανα.

Καταστροφή ιστών συμβαίνει κυρίως στο δέρμα, τα περιφερικά νεύρα, το στόμα, την μύτη, τον λάρυγγα, τον φάρυγγα, τους όρχεις (όχι τις ωοθήκες) και το πρόσθιο τμήμα του οφθαλμού.

Η νόσος εκδηλώνεται, κατά κύριον λόγον, με "συμμετρικό" εξάνθημα στο δέρμα. Αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, προσβάλει, πέραν του δέρματος, νεύρα και άκρα κι ακόμη όργανα και συστήματα. Σπάνια ο ασθενής καταλήγει στο θάνατο, εξ αιτίας  της νόσου (και εφόσον είναι εκτός θεραπείας). Η θεραπεία σταματάει την εξέλιξη της, καταπολεμά το μυκοβακτηρίδιο, αλλά δεν αποκαθιστά βλάβες, π.χ. παραμορφώσεων στα άκρα.

Στις μέρες μας, που η διάγνωση και η χορήγηση της θεραπευτικής αγωγής γίνεται έγκαιρα στις προηγμένες χώρες, δεν παρατηρούνται περιστατικά με σοβαρές και μη ανατάξιμες βλάβες.

Υπάρχουν 3 μορφές λέπρας: φυματιώδης λέπρα, λεπρωματώδης λέπρα και ενδιάμεση λέπρα.


Παθολογοανατομική εικόνα σε λέπρα

Φυματιώδης  λέπρα: Κοκκιωματώδεις βλάβες με επιθηλιοειδή κύτταρα και πολλά λεμφοκύτταρα, υπερπλασία της παραφλοιώδους ζώνης των λεμφαδένων και ελάχιστα ή καθόλου μυκοβακτηρίδια.

Λεπρωματώδης λέπρα: Όζοι μακροφάγων με πολλά μυκοβακτηρίδια στο δέρμα, στους λεμφαδένες και σε άλλα όργανα, λεμφαδένες με υπερπλαστικά βλαστικά κύτταρα και η παραφλοιώδης μοίρα περιέχει μακροφάγα με μυκοβακτηρίδια. Συνυπάρχει λεμφοπενία.


Τα συμπτώματα της λέπρας

Διακρίνονται τρεις βασικές μορφές λέπρας, η φυματιώδης, η λεπρωματώδης και η ενδιάμεσος.

-Η φυματιώδης υποδηλώνει ψηλή ανοσία και επαρκή κυτταρική ανοσία, ενώ η λεπρωματώδης χαμηλή ανοσία και ελάχιστη ή καμία κυτταρική ανοσία στο  Mycobacterium leprae.  

-Η πιο βαριά και επικίνδυνη για το περιβάλλον είναι η λεπρωματώδης λέπρα που αναπτύσσεται στο δέρμα, κυρίως στα άκρα και το πρόσωπο. Το κύριο σύμπτωμα της νόσου είναι η εμφάνιση μεμονωμένων κόκκινων κηλίδων στο δέρμα που μεγαλώνουν και εξαπλώνονται αργότερα σε όλο το σώμα. Ανάλογα με τον τύπο του δέρματος οι κηλίδες αυτές μπορεί να έχουν και άσπρο χρώμα. Η χροιά του δέρματος σε αυτά τα σημεία είναι διαφορετική παρουσιάζοντας διάφορες διηθήσεις. Τα μαλλιά σταδιακά γίνονται ξηρά και παρατηρείται πτώση των φρυδιών των βλεφαρίδων και απώλεια τριχών σε άλλα μέρη του σώματος. Εμφανίζονται παραμορφώσεις στα χέρια, τα πόδια και το πρόσωπο. Μάλιστα στο πρόσωπο παρατηρείται πάχυνση των λοβίων που προκαλούν το φαινόμενο του "λεόντειου προσωπείου".

Άλλα συμπτώματα είναι η αιμορραγία ή συνεχής συμφόρηση της μύτης και η καταστροφή του ρινικού διαφράγματος. Όταν προσβληθεί ο λάρυγγας παρουσιάζεται απώλεια της φωνής και δυσκολία στην αναπνοή. Συχνά παρατηρούνται βλάβες στα μάτια ή και απώλεια της όρασης λόγω προσβολής του οπτικού νεύρου.

Είναι δυνατή και η προσβολή εσωτερικών οργάνων, όπως το ήπαρ, ο σπλήνας ή οι όρχεις, και τα νευρικά στελέχη.

-Η νευρική μορφή λέπρας χαρακτηρίζεται από προσβολή των νεύρων (νευρίτιδες, πολυνευρίτιδες), που προκαλούν μυικές ατροφίες, τροφικές εξελκώσεις και βλάβες του δέρματος ανάλογες με την προηγούμενη μορφή. Λόγω της απονέκρωσης των νεύρων ο ασθενής δε νιώθει πόνο, κρύο ή ζέστη σε αυτά τα σημεία. Η αναισθησία αυτή μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς τους οποίους δεν αντιλαμβάνεται το άτομο και μπορεί να οδηγήσουν σε μολύνσεις ή και ακρωτηριασμούς αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Ο θάνατος μπορεί να επέλθει από τις συνέπειες της νόσου, όπως μολύνσεις ή φυματίωση.


Διάγνωση

Η διάγνωση της νόσου τίθεται με: 
• Την ιστολογική εξέταση από τις δερματικές βλάβες ή από τα νεύρα που έχουν προσβληθεί ή με την ανεύρεση του υπεύθυνου μυκοβακτηριδίου με τη χρώση Ziehl-Neelsen. 

• Την αντίδραση της αλυσιδωτής πολυμεράσης. 
• Την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι του φαινολικού γλυκολιπιδίου.


Τις αρχές της δεκαετία του 1920 παρασκευάστηκαν τα πρώτα φαρμακευτικά σκευάσματα, τα οποία όμως δεν ήσαν ιδιαίτερα αποτέλεσματικά. Δρούσαν μόνο επιβραδυντικά στην εξέλιξη της νόσου.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1945 ο Dr Guy Herny Faget, διευθυντής του μοναδικού αντιλεπρικού κέντρου των ΗΠΑ, ανακάλυψε τη "σουλφόνη", που είναι και το πρώτο αποτελεσματικό φάρμακο. Στην Ελλάδα οι πρώτες θεραπείες με "σουλφόνες", άρχισαν να εφαρμόζονται την 1η Αυγούστου του 1947, από τον τότε καθηγητή Δερματολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθυντή του "Αντιλεπρικού Σταθμού Αθηνών", τον Ιωάννη Μαρκιανό. Λίγα χρόνια αργότερα δόθηκαν και τα πρώτα εξιτήρια σε ασθενείς, αφού τα αποτελέσματα ήσαν θεαματικά.

Σήμερα, τα σύγχρονα θεραπευτικά σχήματα, αντιμετωπίζουν πολύ αποτελεσματικά τη νόσο, η πορεία της όποιας είναι φθίνουσα. Απο τις πρώτες μέρες της έναρξης της θεραπείας, το μυκοβακτηρίδιο αποδυναμώνεται και ο ασθενής παύει να είναι μεταδοτικός.

Ο μεγάλος "Φίλος των Χανσενικών" σε όλον τον κόσμο, ο Γάλλος Ακαδημαϊκός Ραούλ Φολερώ, είχε πει:

"Ενώ η νόσος θεραπεύτηκε, δεν θεραπεύτηκε η προκατάληψη της κοινωνίας"!
... Και πράγματι! Ακόμα και σήμερα η προκατάληψη είναι τέτοια, που παροιμιώδεις φράσεις χρησιμοποιούνται πολύ συχνά. Η κοινή γνώμη δεν έχει ενημερωθεί και πολλοί πιστεύουν ότι πίστευαν οι άνθρωποι 200 και 300 χρόνια πρίν! Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική, αφού η νόσος είναι εξαιρετικά δυσκολομετάδοτη και αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά.


Θεραπεία λέπρας

Φάρμακο εκλογής είναι η δαψόνη εφάπαξ χορήγηση 100mg από το στόμα.

Σε φυματιώδη λέπρα και ενδιάμεση προς φυματιώδη χορηγείται για 3 έτη από την εξαφάνιση της νόσου έως 5 χρόνια.

Σε λεπρωματώδη και ενδιάμεση προς λεπρωματώδη χορηγείται για 10 έτη.

Παρενέργειες δαψόνης

Μεθαιμοσφαιριναιμία, απολεπιστική δερματίτιδα, ψύχωση, αϋπνία, αιμόλυση σε έλλειψη G6PD.

Για αποφυγή αντοχής στη δαψόνη συγχορηγείται ριφαμπικίνη 100mg κατά τοτυς 6 πρώτους μήνες.

Σε αντοχή χορηγείται κλοφαζιμίνη, 100mg εφάπξ ημερησίως  μόνη ή με ριφαμπικίνη ή ισονιαζίδη 200mg εφάπαξ ημερησίως. Η κλοφαζιμίνη είναι αντιμιτοχονδριακό φάρμακο και προκαλεί ερυθροκίτρινη χροιά δέρμματος.

Σε οζώδες ερύθημα  με πολυάριθμους όζους στο πρόσωπο, στον κορμό, στα άκρα και στις κνήμες με πυρετό, κακουχία, πολυαρθρίτιδα, πολυνευρίτιδα, ορχίτιδα, σπειραματονεφρίτιδα και αιμολυτική αναιμία χορηγείται δαψόνη 100mg εφάπξ ημερησίως   και κλοφαζιμίνη 300mg εφάπξ ημερησίως  για 24 εβδομάδες και μετά ελαττώνεται στα 300mg. Επίσης μαζί χορηγείται και θαλιδομίδη 300mg  ημερησίως η οποία καταστέλλει τις εκδηλώσεις σε 48 ώρες και συνεχίζεται για μήνες σε δόση συντήρησης 100mg (η θαλιδομίδη δεν δίνεται σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, γιατί προκαλεί δυσπλασία των εμβρύων). Επίσης χορηγούνται στερινοειδή, όπως πρεδνιζολόνη 30-60 mg για 8 εβδομάδες και μετά ελαττώνεται προοδευτικά.

Σε ανάστροφες αντιδράσεις ενδιάμεσων μορφών λέπρας από υπερευαισθησία των νεκρών βακίλλων με οίδημα, επώδυνες δερματικές βλάβες με συστηματικές εκδηλώσεις και επώδυνη νευρίτιδα χορηγείται δαψόνη, κλοφαζιμίνη και πρεδνιζολόνη, ως παραπάνω.


Προφύλαξη από λέπρα

  • Απομόνωση του ασθενούς με λεπρωματώδη λέπρα για ένα έτος μετά από τη θεραπεία εφόσον αποβάλλουν τους βάκιλλους
  • Σε φυματιώδη λέπρα ή σε μη αποβολή βακίλλων δεν απαιτείται απομόνωση
  • Εμβολιασμός με BCG σε χώρες που ενδημεί η λέπρα

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Ureaplasma 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 2931 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2020 22:02
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η  αιφνίδια εγκατάσταση εστιακής νευρολογικής σημειολογίας από έμφρακτο ή αιμορραγία στον εγκέφαλο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Κεντρικό/Νευρικό

    Γενετική: Η κληρονομικότητα είναι πολυγονιδιακή με τάση για οικογενή εμφάνιση των προδιαθεσικών παραγόντων

    Επικρατέστερη ηλικία: Ο κίνδυνος αυξάνει μετά την ηλικία των 45 χρόνων και είναι μεγαλύτερος στην έβδομη και όγδοη δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Κυκλοφορία καρωτίδας (ημισφαίριο): ημιπληγία, ημιαναισθησία, απάθεια, αφασία, ελλείμματα οπτικών πεδίων, πιο σπάνια κεφαλαλγία, σπασμοί, αμνησία, σύγχυση
    • Κυκλοφορία σπονδυλοβασικής αρτηρίας (εγκεφαλικό στέλεχος ή παρεγκεφαλίδα): διπλωπία, ίλιγγος, αταξία, πάρεση προσωπικού, σύνδρομο Horner, δυσφαγία, δυσαρθρία
    • Μειωμένο επίπεδο συνείδησης
    • Προσβολή της παρεγκεφαλίδας σε ασθενείς με κεφαλαλγία, ναυτία, έμετους και αταξία

    3

    ΑΙΤΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Ισχαιμικά:

    • Καρωτιδική αθηροσκληρωτική, θρομβοεμβολική νόσος από αρτηρία σε αρτηρία
    • Καρδιακά: καρδιακά έμβολα από βαλβιδοπάθεια (μιτροειδούς βαλβίδας): υποκινησία ή ακινησία του τοιχώματος και θρόμβωση (οξύ, πρόσθιο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή συμφορητική μυοκαρδιοπάθεια), αρρυθμία (κολπική μαρμαρυγή)
    • Υπερπηκτικότητα: αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα, ανεπάρκεια πρωτεΐνης S και C, παρουσία αντιθρομβίνης 3, αντισυλληπτικά χάπια
    • Άλλα αίτια: αυτόματα και μετατραυματικά (π.χ. χειροπρακτικοί χειρισμοί στις καρωτίδες), αρτηριακή διατομή, ινομυϊκή δυσπλασία, αγγειΐτιδα, φάρμακα (κοκαΐνη, αμφεταμίνες)

    Αιμορραγικά:

    • Υπέρταση: μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο κέλυφος του φακοειδή πυρήνα, την έσω κάψα, την παρεγκεφαλίδα, το στέλεχος και τον ακτινωτό στέφανο
    • Αμυλοειδική αγγειοπάθεια: Λοβώδεις (φλοιώδεις) αιμορραγίες στους ηλικιωμένους
    • Αγγειακές δυσπλασίες: αρτηριοφλεβικές ανωμαλίες, σηραγγώδες αιμαγγείωμα, φλεβικό τριχοειδικό αγγείωμα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Ηλικία
    • Υπέρταση
    • Καρδιοπάθεια
    • Κάπνισμα
    • Σακχαρώδης Διαβήτης
    • Αντιφωσφολιποειδικά αντισώματα
    • Οικογενειακό ιστορικό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Ημικρανία
    • Εστιακή επιληψία
    • Όγκος
    • Υποσκληρίδιο αιμάτωμα
    • Υπογλυκαιμία

    MAF 2

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Υπερηχογραφία καρωτίδων 
    • Αγγειογραφία εγκεφάλου
    • ΗΚΓ
    • Διαθωρακικό υπερηχογράφημα καρδιάς, αν είναι φυσιολογικό και υπάρχει υποψία καρδιογενούς προέλευσης έλεγχος με διοισοφαγικό υπερηχοκαρδιογράφημα
    • Παρακολούθηση με Holter
    • ΗΕΓ σε υποψία επιληπτικής κρίσης 
    • Χρόνος προθρομβίνης (PT) και χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (ΡΤΤ). Η κουμαρίνη παρατείνει το ΡΤ
    • Αντιφωσφολιποειδικά αντισώματα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    Οξεία φάση: Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου για τον αποκλεισμό αιμορραγίας

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    • Οξεία φάση: νοσηλεία σε νοσοκομείο
    • Χειρουργική αντιμετώπιση: σε ασθενείς με καλή γενική κατάσταση και χωρίς αναπηρία από το εγκεφαλικό επεισόδιο ενδείκνυται η καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή σε στένωση > 70% της σύστοιχης με την εγκεφαλική προσβολή πλευράς, σε στένωση 30%, συντηρητική θεραπεία
    • Η καλύτερη θεραπεία για στένωση 30-70% δεν είναι σαφής, γι' αυτό καλό είναι ο ασθενής να παραπέμπεται σε ειδικό

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Διατήρηση αναπνοής
    • Παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού για 48 ώρες
    • Αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας (γλυκόζη < 220 mg/dl)
    • Ρύθμιση της υπέρτασης αν >200/100 mmhg
    • Πρόληψη υπερθερμίας
    • Γρήγορη έναρξη φυσιοθεραπείας και κινητοποίησης
    • Ηπαρίνη 5000 μονάδες, υποδορίως κάθε 12 ώρες

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Κινητοποιήστε τον ασθενή όσο γίνεται νωρίτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Ασθενής με καλό επίπεδο συνείδησης και χωρίς δυσφαγία: δίαιτα ελεύθερη (χωρίς αλάτι αν είναι υπερτασικός)
    • Με καλό επίπεδο συνείδησης και με δυσφαγία: τροφές σε ρευστή μορφή ή σίτιση μέσω ρινογαστρικού καθετήρα, αν ενδείκνυται

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Η ασπιρίνη μειώνει τον συνολικό κίνδυνο υποτροπής κατά 13% με μεγαλύτερο όφελος από νωρίς. Η οριστική θεραπεία εντός των πρώτων ωρών στοχεύει στην απομάκρυνση της απόφραξης με τη διάσπαση του θρόμβου (θρομβόλυση) ή με την απομάκρυνσή του μηχανικά (θρομβεκτομή). Η φιλοσοφική υπόθεση που διέπει τη σημασία της ταχείας επέμβασης εγκεφαλικού επεισοδίου συνοψίστηκε, καθώς, ο χρόνος είναι εγκέφαλος! Η ταχεία αποκατάσταση της εγκεφαλικής ροής του αίματος έχει ως αποτέλεσμα λιγότερα εγκεφαλικά κύτταρα να πεθαίνουν. Ο αυστηρός έλεγχος του σακχάρου στο αίμα τις πρώτες ώρες δεν βελτιώνει τα αποτελέσματα και μπορεί να προκαλέσει βλάβη. Η υψηλή αρτηριακή πίεση επίσης δεν μειώνεται τυπικά, καθώς, αυτό δεν έχει αποδειχθεί χρήσιμο. Η εγκερολυσίνη, ένα μείγμα ιστού χοίρου εγκεφάλου που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία οξέος ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου σε πολλές ασιατικές και ευρωπαϊκές χώρες, δε βελτιώνει τα αποτελέσματα και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών.

    Θρομβόλυση

    Η θρομβόλυση, όπως με ενεργοποιητή ανασυνδυασμένου ιστικού πλασμινογόνου (rtPA), σε οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, όταν χορηγείται εντός τριών ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων, οδηγεί σε συνολικό όφελος 10% σε σχέση με τη ζωή, χωρίς, αναπηρία. Ωστόσο, δεν βελτιώνει τις πιθανότητες επιβίωσης.  Η ενδοαρτηριακή ινωδόλυση, όπου ένας καθετήρας περνά μια αρτηρία στον εγκέφαλο και το φάρμακο εγχέεται στο σημείο της θρόμβωσης, έχει βρεθεί ότι βελτιώνει τα αποτελέσματα σε άτομα με οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

    HTN 16 pg39 art600x400

    Ενδοαγγειακή θεραπεία

    Η μηχανική απομάκρυνση του θρόμβου αίματος που προκαλεί το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, που ονομάζεται μηχανική θρομβεκτομή, είναι μια πιθανή θεραπεία για απόφραξη μιας μεγάλης αρτηρίας, όπως η μέση εγκεφαλική αρτηρία. Μειώνει την αναπηρία σε σύγκριση με τη χρήση ενδοφλέβιας θρομβόλυσης που χρησιμοποιείται γενικά σε άτομα που αξιολογούνται για μηχανική θρομβεκτομή. Ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επωφεληθούν από τη θρομβεκτομή έως και 24 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.

    Κρανιεκτομή

    Τα εγκεφαλικά επεισόδια που επηρεάζουν μεγάλα τμήματα του εγκεφάλου μπορούν να προκαλέσουν σημαντική διόγκωση του εγκεφάλου με δευτερογενή εγκεφαλική βλάβη στον περιβάλλοντα ιστό. Αυτό το φαινόμενο αντιμετωπίζεται, κυρίως, σε εγκεφαλικά επεισόδια που επηρεάζουν τον εγκεφαλικό ιστό που εξαρτάται από τη μέση εγκεφαλική αρτηρία για την παροχή αίματος και ονομάζεται, επίσης, «κακοήθες εγκεφαλικό έμφραγμα» επειδή, φέρνει μια δυσοίωνη πρόγνωση. Μπορεί να γίνει προσπάθεια ανακούφισης της πίεσης με φαρμακευτική αγωγή, αλλά μερικά απαιτούν, την προσωρινή χειρουργική αποσυμπίεση του κρανίου από τη μία πλευρά του κεφαλιού. 

    Αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Τα άτομα με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία χρειάζονται υποστηρικτική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης, εάν απαιτείται. Οι άνθρωποι παρακολουθούνται για αλλαγές στο επίπεδο συνείδησης και το σάκχαρο στο αίμα και η οξυγόνωση διατηρούνται σε βέλτιστα επίπεδα. Τα αντιπηκτικά και τα αντιθρομβωτικά μπορούν να επιδεινώσουν την αιμορραγία και πρέπει να γίνει διακοπή τους και να χορηγηθούν αντίδοτα. Ένα ποσοστό μπορεί να επωφεληθεί από τη νευροχειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του αίματος και τη θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, αλλά αυτό εξαρτάται από τη θέση και το μέγεθος της αιμορραγίας. Στην υποαραχνοειδή αιμορραγία, η έγκαιρη θεραπεία για υποκείμενα εγκεφαλικά ανευρύσματα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω αιμορραγιών. Ανάλογα με τη θέση του ανευρύσματος, αυτό μπορεί να οφείλεται σε χειρουργική επέμβαση που περιλαμβάνει άνοιγμα του κρανίου ή ενδοαγγειακά (μέσω των αιμοφόρων αγγείων).

    Μονάδες εγκεφαλικού επεισοδίου

    Στην ιδανική περίπτωση, τα άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο γίνονται δεκτοί σε «μονάδα εγκεφαλικού επεισοδίου», σε ένα θάλαμο ή σε ειδικό χώρο σε νοσοκομείο στελεχωμένο από νοσηλευτές και θεραπευτές με εμπειρία στη θεραπεία εγκεφαλικού επεισοδίου. Η νοσηλευτική φροντίδα είναι θεμελιώδης για τη διατήρηση της φροντίδας του δέρματος, τη σίτιση, την ενυδάτωση, την τοποθέτηση και την παρακολούθηση ζωτικών σημείων, όπως, η θερμοκρασία, οι σφύξεις και η αρτηριακή πίεση.

    Αποκατάσταση

    Η αποκατάσταση εγκεφαλικού επεισοδίου είναι η διαδικασία με την οποία άτομα με αναπηρία από εγκεφαλικά επεισόδια υποβάλλονται σε θεραπεία για να επιστρέψουν στην κανονική ζωή όσο το δυνατόν περισσότερο, με την ανάκτηση και εκ νέου εκμάθηση των δεξιοτήτων της καθημερινής ζωής. Στοχεύει, επίσης, να βοηθήσει τον επιζώντα να κατανοήσει και να προσαρμοστεί στις δυσκολίες, να αποτρέψει δευτερογενείς επιπλοκές και να εκπαιδεύσει τα μέλη της οικογένειας να διαδραματίσουν υποστηρικτικό ρόλο. Η αποκατάσταση εγκεφαλικού επεισοδίου πρέπει να ξεκινήσει σχεδόν αμέσως με μια διεπιστημονική προσέγγιση. Η ομάδα αποκατάστασης μπορεί να περιλαμβάνει ιατρούς εκπαιδευμένους στη φυσική αποκατάσταση, νευρολόγους, κλινικούς φαρμακοποιούς, νοσηλευτικό προσωπικό, φυσιοθεραπευτές, επαγγελματίες θεραπευτές, παθολόγοι, λογοθεραπευτές κ.ά. Άλλες ομάδες μπορεί, επίσης, να περιλαμβάνουν ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, καθώς, τουλάχιστον το ένα τρίτο των προσβεβλημένων ατόμων εκδηλώνει κατάθλιψη μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Με τις κατάλληλες θεραπείες οι άνθρωποι συνεχίζουν να βελτιώνονται για χρόνια, ανακτώντας και ενισχύοντας ικανότητες όπως γραφή, περπάτημα, τρέξιμο και ομιλία. Οι καθημερινές ασκήσεις αποκατάστασης πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν μέρος της καθημερινής ρουτίνας για άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό. Η πλήρης ανάρρωση είναι ασυνήθιστη, αλλά όχι αδύνατη και οι περισσότεροι άνθρωποι θα βελτιωθούν σε κάποιο βαθμό: η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι γνωστό ότι βοηθούν τον εγκέφαλο να ανακάμψει.

    Φυσική και επαγγελματική θεραπεία

    Η φυσιοθεραπεία επικεντρώνεται στο κοινό εύρος κίνησης και δύναμης εκτελώντας ασκήσεις και μαθαίνοντας λειτουργικές εργασίες, όπως, η κινητικότητα, η μεταφορά, το περπάτημα και άλλες κινητικές λειτουργίες. Οι φυσιοθεραπευτές μπορούν, επίσης, να συνεργαστούν με άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο για να βελτιώσουν την ευαισθητοποίηση και τη χρήση της ημιπληγικής πλευράς. Η αποκατάσταση περιλαμβάνει την εργασία για την ικανότητα παραγωγής ισχυρών κινήσεων ή την ικανότητα εκτέλεσης εργασιών χρησιμοποιώντας διάφορα φυσιολογικά μοτίβα. Η έμφαση επικεντρώνεται συχνά σε λειτουργικές εργασίες και στους στόχους των ανθρώπων. Ένα παράδειγμα που χρησιμοποιούν οι φυσιοθεραπευτές για να προωθήσουν την κινητική μάθηση περιλαμβάνει τη θεραπεία κίνησης που προκαλείται από περιορισμούς. Μέσω της συνεχούς εξάσκησης, το άτομο μαθαίνει να χρησιμοποιεί και να προσαρμόζει το ημιπληγικό άκρο κατά τη διάρκεια λειτουργικών δραστηριοτήτων για να δημιουργήσει μόνιμες αλλαγές. Η φυσιοθεραπεία είναι αποτελεσματική για την αποκατάσταση της λειτουργίας και της κινητικότητας μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Η εργασιακή θεραπεία ασχολείται με την εκπαίδευση για να βοηθήσει στην εκμάθηση καθημερινών δραστηριοτήτων που είναι γνωστές ως δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, όπως φαγητό, ποτό, ντύσιμο, μπάνιο, μαγείρεμα, ανάγνωση, γραφή και τουαλέτα. Οι προσεγγίσεις για να βοηθήσετε άτομα με ακράτεια ούρων περιλαμβάνουν φυσικοθεραπεία, γνωστική θεραπεία και εξειδικευμένες παρεμβάσεις με έμπειρους ιατρούς. Η θεραπεία της σπαστικότητας που σχετίζεται με το εγκεφαλικό επεισόδιο, συχνά, περιλαμβάνει πρώιμες κινητοποιήσεις, που συνήθως εκτελούνται από έναν φυσιοθεραπευτή, σε συνδυασμό με εκγύμνανση των σπαστικών μυών και παρατεταμένο τέντωμα μέσω διαφορετικών θέσεων. Η απόκτηση αρχικής βελτίωσης στο εύρος κίνησης επιτυγχάνεται, συχνά, μέσω ρυθμικών περιστροφικών κινήσεων που σχετίζονται με το προσβεβλημένο άκρο. Αφού επιτευχθεί πλήρης εμβέλεια από τον θεράποντα, το άκρο θα πρέπει να τοποθετηθεί σε παρατεταμένες θέσεις για να αποφευχθούν περαιτέρω συσπάσεις, κατάρρευση του δέρματος. Η χρήση νάρθηκα ή άλλων εργαλείων για τη σταθεροποίηση της άρθρωσης μπορεί να βοηθήσουν.  Η χρήση πάγου έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τη σπαστικότητα μειώνοντας προσωρινά τη νευρική πυροδότηση. Η ηλεκτρική διέγερση στους ανταγωνιστές μυς έχει, επίσης, χρησιμοποιηθεί με κάποια επιτυχία. Μερικές φορές προτείνεται φυσικοθεραπεία για άτομα που εμφανίζουν σεξουαλική δυσλειτουργία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

    Λογοθεραπεία

    Η λογοθεραπεία είναι κατάλληλη για άτομα με διαταραχές της παραγωγής ομιλίας: δυσαρθρία και απραξία λόγου, αφασία, διαταραχές της γνωστικής επικοινωνίας και προβλήματα κατάποσης. Η λογοθεραπεία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο βελτιώνει τη λειτουργική επικοινωνία, την ανάγνωση, τη γραφή και την εκφραστική γλώσσα. Τα άτομα που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να έχουν ιδιαίτερα προβλήματα, όπως, δυσφαγία, η οποία μπορεί να προκαλέσει διείσδυση υλικού από την τροφή στους πνεύμονες και να προκαλέσει πνευμονία εξ εισροφήσεως. Η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου, αλλά εν τω μεταξύ, μπορεί να εισαχθεί ρινογαστρικός σωλήνας, επιτρέποντας την παροχή υγρής τροφής απευθείας στο στομάχι. Εάν η κατάποση εξακολουθεί να θεωρείται ανασφαλής, τότε περνάει ένας διαδερμικός σωλήνας γαστροστομίας και αυτός μπορεί να παραμείνει επ 'αόριστον. 

    Ιατρικές συσκευές για όσους έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο

    Συχνά, η υποστηρικτική τεχνολογία, όπως, αναπηρικά αμαξίδια, μπορεί να είναι ευεργετική. Πολλά προβλήματα κινητικότητας μπορούν να βελτιωθούν με τη χρήση διαφόρων ιατρικών συσκευών.

    Γενική κατάσταση

    Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί, επίσης, να μειώσει τη γενική φυσική κατάσταση των ανθρώπων. Η μειωμένη φυσική κατάσταση μπορεί να μειώσει την ικανότητα αποκατάστασης, καθώς και τη γενική υγεία. Οι σωματικές ασκήσεις ως μέρος ενός προγράμματος αποκατάστασης μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο φαίνονται ασφαλείς. Η προπόνηση φυσικής κατάστασης με αναπνευστική ικανότητα που περιλαμβάνει το περπάτημα στην αποκατάσταση μπορεί να βελτιώσει την ταχύτητα, την ανοχή και την ανεξαρτησία και μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία. Η ικανότητα να περπατάει κάποιος σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς χώρους, είναι σημαντική μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. 

    Άλλες μέθοδοι θεραπείας

    Ορισμένες τρέχουσες και μελλοντικές μέθοδοι θεραπείας περιλαμβάνουν τη χρήση εικονικής πραγματικότητας ή οραματισμού και βιντεοπαιχνιδιών για αποκατάσταση. Η θεραπεία με καθρέφτη σχετίζεται με βελτιωμένη κινητική λειτουργία του άνω άκρου σε άτομα που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο. Άλλες μη επεμβατικές μέθοδοι αποκατάστασης που χρησιμοποιούνται για την αύξηση της φυσικής θεραπείας της κινητικής λειτουργίας σε άτομα που αναρρώνουν από εγκεφαλικό επεισόδιο περιλαμβάνουν τη διακρανιακή μαγνητική διέγερση και τη διακρανιακή διέγερση συνεχούς ρεύματος και τις ρομποτικές θεραπείες. Η θεραπεία κίνησης, η ψυχοθεραπεία, η θεραπεία με καθρέφτη, οι παρεμβάσεις για αισθητηριακή ανεπάρκεια, η εικονική πραγματικότητα και η εργασιοθεραπεία είναι αποτελεσματικές στη βελτίωση της λειτουργίας των άνω άκρων. 

    Αυτοδιαχείρηση

    Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα κάποιος να ζει ανεξάρτητα και με ποιότητα. Τα προγράμματα αυτοδιαχείρισης είναι μια ειδική εκπαίδευση που εκπαιδεύει τους επιζώντες από εγκεφαλικό επεισόδιο και τους βοηθά να αποκτήσουν δεξιότητες για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις ζωής και τους βοηθά να θέσουν και να επιτύχουν τους δικούς τους στόχους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάκαμψης. Αυτά τα προγράμματα καθοδηγούνται από κάποιον εκπαιδευμένο και ειδικευμένο στο εγκεφαλικό επεισόδιο και τις συνέπειές του.

    BEFAST STROKE 1200x630 cropped

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ

    Κάθε 3 μήνες για τον πρώτο χρόνο, στη συνέχεια μια φορά το χρόνο

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, του διαβήτη και της υπερλιπιδαιμίας
    • Εντεροδιαλυτή ασπιρίνη 650 mg 2 φορές/ημέρα ή τικλοπιδίνη 250 mg PO, 2 φορές/ημέρα σε ασθενείς με προηγούμενο παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
    • Κατανάλωση αλκοόλ, σπάνια ή καθόλου, τακτική άσκηση
    • Καλή ψυχολογική κατάσταση
    • Ρύθμιση του σωματικού βάρους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Eξάρθρημα ώμου
    • Υπερέκταση του γόνατος
    • Κατάθλιψη
    • Δυστροφία του συμπαθητικού

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    • Ποικίλλουν ανάλογα με τη βαρύτητα του επεισοδίου
    • Η εγκεφαλική προσβολή της οπίσθιας κυκλοφορίας εμφανίζει μεγαλύτερη συχνότητα θανάτων στην οξεία φάση αλλά έχει γενικά καλύτερη λειτουργική αποκατάσταση απ' ότι η προσβολή των ημισφαιρίων

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η κύρια αιτία θανάτου τα πρώτα πέντε χρόνια μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η καρδιοπάθεια

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η αγγειοπάθεια από αμυλοείδωση εμφανίζεται, κυρίως, στους ηλικιωμένους, ειδικά αν πάσχουν και από άνοια

    Καρδιακό: (κυρίως ανωμαλίες διάπλασης)

    Μεταβολικό: Ομοκυστινουρία, νόσος του Fabry

    Άλλα: Σε ενήλικες < 45 χρόνων η προέλευση των εμβόλων είναι, συνήθως, καρδιογενής

    ΚΥΗΣΗ

    • Ο τοκετός μπορεί να αυξήσει το κίνδυνο ρήξης ανευρύσματος: η εμβολή από αμνιακό υγρό μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό την ώρα του τοκετού
    • Η περίοδος μετά τον τοκετό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικής φλεβικής θρόμβωσης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    egkefaliko2 587x330

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Επιληπτικές κρίσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οι αγγειακές βλάβες που προκαλούνται από τις χημειοθεραπείες

    Να τρώτε ξηρούς καρπούς για την υγεία του εγκεφάλου σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Σκορ κινδύνου για καρδιακή νόσο κι εγκεφαλικό επεισόδιο

    Διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Οι βιταμίνες για το εγκεφαλικό επεισόδιο

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Υπερτασική κρίση

    Τροφές φάρμακα

    Χάπια ντομάτας για την υγεία της καρδιάς

    Τροφές εναντίον θρόμβων

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Λεκιθίνη

    Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

    Το λυκοπένιο για το εγκεφαλικό

    Η ομάδα αίματος δείχνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    O καφές και το τσάι προλαμβάνουν τα εγκεφαλικά επεισόδια

    Βλαστοκύτταρα για το εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Κλοπιδογρέλη

    Διαβάστε για την εγκεφαλική αιμορραγία

    Διαβάστε για την κληρονομικότητα στο εγκεφαλικό

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα βότανα είναι αποτελεσματικά για την πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα βότανα έχουν θαυματουργές τους ιδιότητες και αντίθετα δεν έχουν τις παρενέργειες των φαρμάκων. 

    Σε κάθε περίπτωση η χρήση των βοτάνων αν και έχει αμφισβητηθεί από τους οπαδούς της κλασσικής ιατρικής, μπορεί να θεραπεύσει πολλές ασθένειες.

    Τα περισσότερα γιατροσόφια, πάντως, έχουν στέρεη επιστημονική τεκμηρίωση και, σε κάθε περίπτωση, ένα αβλαβή. 

    Το γεγονός ότι τα βότανα είναι φυσικά, δε σημαίνει πως μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε, αδιακρίτως.

    Πριν δοκιμάσετε οποιαδήποτε αγωγή βασισμένη σε βότανα, βεβαιωθείτε ότι γνωρίζετε τι προσφέρει το συγκεκριμένο βότανο, πώς θα το ετοιμάσετε και πώς θα το χρησιμοποιήσετε και ποιες παρενέργειες μπορεί να προκαλέσει ή τι θα πρέπει να προσέξετε.

    Κατά κανόνα ελάχιστα ιατρικά προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν από τις βοτανοθεραπείες, αλλά, πάντα υπάρχει κίνδυνος για κάποια μικρή τοξική ή αλλεργική αντίδραση. 

    Τα πιο γνωστά και καλά μελετημένα βότανα...

    • Βασιλικός

    Ο γλυκός βασιλικός είναι φυτό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατάπλασμα για να απομακρύνει τις τοξίνες από το δέρμα. Χρησιμοποιείται, συχνά, ως αντίδοτο στο τσίμπημα της μέλισσας και για να βγάλει στην επιφάνεια τις υποδερμικές φλύκταινες. Το τσάι από βασιλικό βοηθάει στην πέψη και καταπραϋνει το έντερο. Το εκχύλισμα βασιλικού δρα ευεργετικά στις περιπτώσεις στοματίτιδας και επιχείλιου έρπητα. Συνιστάται στις ημικρανίες, τους πονοκεφάλους, την απλή ναυτία και τη ναυτία της εγκυμοσύνης. Το αιθέριο έλαιο του βασιλικού ανακουφίζει από το βήχα, τη γρίπη και το κρύωμα, την κατάθλιψη και την ατονία και καταπραΰνει από τα τσιμπήματα από τα έντομα και τα φίδια, επίσης, τονώνει το νευρικό σύστημα, καταπολεμάει το στρες, το άγχος, την πνευματική κόπωση και βοηθά στη συγκέντρωση. Έχει αντισηπτικές και αποχρεμπτικές ιδιότητες και θεωρείται εξαιρετικό εφιδρωτικό. Ο βασιλικός σε σκόνη (ρουφώντας τον απ’ τη μύτη) καταπολεμά το κρυολόγημα και τον πονοκέφαλο. Η κατανάλωση φύλλων βασιλικού με λάδι, σαν σαλάτα, καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα. Το ρόφημα καταπολεμά τους σπασμούς της κοιλιάς και τη νεύρωση του στομάχου και ενισχύει τη μνήμη. Πολύ χρήσιμο για την ανακούφιση από τις κράμπες στο στομάχι, τη γαστρική καταρροή, τον έμετο, την εντερική καταρροή, τη δυσκοιλιότητα και την εντερίτιδα. Επιστημονικές μελέτες, απέδειξαν ότι οι ενώσεις στο αιθέριο έλαιο του βασιλικού έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές, αντιιικές, αντιμικροβιακές και αντικαρκινικές ιδιότητες.

    • Εχινάκεια

    Το βότανο αυτό προστατεύει τα υγιή κύτταρα από επιθέσεις ιών και βακτηριδίων, διεγείροντας, γενικά, τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος και ειδικά των Τ-λεμφοκυττάρων, τα οποία επιτίθενται στους παθογόνους οργανισμούς και στις τοξίνες. Πολλές κλινικές δοκιμές έχουν επιβεβαιώσει την ικανότητα της εχινάκειας να προωθεί την καλή υγεία του σώματος, όλο το χρόνο. Η εχινάκεια αποτελεί ένα από τα πιο αποτελεσματικά συμπληρώματα για την εποχική ευεξία. Το συστηματικό πρήξιμο, η ερυθρότητα και η δυσφορία του σώματος μπορεί να προέρχεται από ποικίλες αιτίες, συμπεριλαμβανομένης της ανθυγιεινής διατροφής ή της εντατικής άσκησης. Όταν καταναλώνετε εχινάκεια ή την εφαρμόζετε στο σώμα σας με  προϊόντα φροντίδας του δέρματος τα οποία περιέχουν αιθέριο έλαιο από εχινάκεια, τότε μπορείτε να μειώσετε και να ανακουφίσετε τον ερεθισμό των ιστών. Η κατανάλωση της εχινάκειας προωθεί την υγεία των προστατευτικών κυττάρων στο σώμα σας. Πολλές από τις ενώσεις που υπάρχουν στην εχινάκεια υποστηρίζουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και ενθαρρύνουν την υγιή ανάπτυξη των κυττάρων. Η εχινάκεια μπορεί να βελτιώσει τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα. Επίσης, αυξάνει την παραγωγή ερυθροποιητίνης στον μυελό των οστών, πράγμα που συνεπάγεται την αύξηση της παραγωγής των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της ικανότητας του αίματος να μεταφέρει το οξυγόνο. Έχει αξιολογηθεί σε συνδυασμό με άλλα βότανα, όπως η λεβάντα και το φασκόμηλο και έχει ανακαλυφθεί ότι μειώνει την κακή αναπνοή. Πιστεύεται ότι αυτή η δράση της οφείλεται εν μέρει στην ικανότητα της εχινάκειας να εξουδετερώνει τους επιβλαβείς οργανισμούς που προκαλούν κακή αναπνοή. Η εχινάκεια υποστηρίζει την επιδερμίδα συμβάλλοντας στην απομάκρυνση των κηλίδων και του ερεθισμού. Άλλες μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι βοηθά στην ενυδάτωση του δέρματος και στη μείωση της εμφάνισης των ρυτίδων. Βρίσκεται ανάμεσα στα καλύτερα βότανα όσον αφορά την υποστήριξη της υγείας του άνω αναπνευστικού συστήματος, ακόμα και στα παιδιά. Αποτελεί πηγή αντιοξειδωτικών, όπως η βιταμίνη C, το β-καροτένιο, τα φλαβονοειδή, το σελήνιο και ο ψευδάργυρος.

    •  Saw Palmetto

    Οι ρώγες του Saw Palmetto βοηθούν στη θεραπεία της χρόνιας κυστίτιδας και στην πρόληψη μολύνσεων του ουρογεννητικού συστήματος. Το μούρο του φυτού περιέχει μια ένωση που μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, η οποία είναι μια η μη καρκινική διόγκωση του προστάτη. Τα συμπτώματα ενός διευρυμένου προστάτη περιλαμβάνουν αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστεως μετά την ούρηση και νυχτουρία. Έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει διουρητικές, ενδοκρινολογικές, αναβολικές και αντισηπτικές για το ουροποιητικό ιδιότητες. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για την υγεία του ανδρικού και γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και ενδείκνυται σε περιπτώσεις χρόνιας οξείας κυστίτιδας, φλεγμονές της μεμβράνης του γεννητικού και ουροποιητικού συστήματος, διαταραχές των ορμονών ανάπτυξης του φύλου και την υπερπλασία του προστάτη. Είναι πλούσιο σε λιπαρά οξέα, φυτοστερόλες και τανίνες. Ρίχνετε 2 κουταλάκια του γλυκού σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό το σιγοβράζετε (αφέψημα) για 10 λεπτά, το στραγγίζετε και το πίνετε.

    pokeweed phytolacca americana plant toxic green and black berries summer nature outdoor

    • Poke Weed ή φυτολάκα

    Είναι μια ρίζα που χρησιμοποιείται, κυρίως, για να καταπραΰνει τους αρθριτικούς πόνους. H φυτολάκα είναι ένα δέντρο τα φύλλα του οποίου έχουν, κυρίως, λιποδιαλυτική και εν μέρει διουρητική δράση. H φυτολάκα βοηθά ανθρώπους με έντονο πρόβλημα τοπικού πάχους. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται η ρίζα την οποία συλλέγετε στα τέλη του Φθινοπώρου ή την Άνοιξη. Δρα ως αντιρευματικό, διεγερτικό, αντικαταρροϊκό, καθαρτικό, εμετικό. Μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε σε πολλές περιπτώσεις σε συνδυασμό με άλλα βότανα με καλά αποτελέσματα. Θεωρείται ίαμα για τις λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού συστήματος,γιατί σταματά την καταρροή και βοηθά τον καθαρισμό των λεμφαδένων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καταρροή, αμυγδαλίτιδα, λαρυγγίτιδα, αδενίτιδα, παρωτίτιδα κ.α.. είναι πολύτιμη για τα λεμφικά προβλήματα που εκδηλώνονται σε άλλα σημεία του σώματος και ιδιαίτερα για τη μαστίτιδα, την ινοκυστική μαστοπάθεια και τον καρκίνο μαστού, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά ή εξωτερικά ως κατάπλασμα ή με μασάζ. Είναι ωφέλιμη στους χρόνιους ρευματισμούς. Δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάτε ότι θέλει προσοχή στη δόση γιατί αν πάρετε πολύ δρα ως ισχυρό καθαρτικό και εμετικό. Εξωτερικά σαν λοσιόν ή αλοιφή μπορεί να βοηθήσει για να απαλλάξει το δέρμα από την ψώρα και άλλα παράσιτα. Για τα λεμφικά προβλήματα συνδυάζεται με το Γάλιο. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Χρησιμοποιείτε μόνο μικρές ποσότητες από το βότανο. Ρίχνετε ¼ έως ½ κουταλάκι του γλυκού σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζετε για 10-15 λεπτά. Το ρόφημα πίνεται τρεις φορές την ημέρα. Το χρησιμοποιούν, επίσης, σε αλοιφές που βοηθούν στην καταπολέμηση των μυκητιάσεων. 

    • Ακόνιτο

    Έχει αναφερθεί ότι μικρές ποσότητες υγρού εκχυλίσματος από τη ρίζα αυτού του φυτού, ανακατεμένες σε ένα φλυτζάνι ζεστό νερό, ανακουφίζουν αποτελεσματικά πόνους, πυρετό, στομαχικούς ερεθισμούς και καρδιακές αρρυθμίες. Περιέχει αλκαλοειδή της διτερπενικής ομάδας, ναπελλίνη, ακονιτίνη και φλαβονικά γλυκοσίδια λουτεολίνη και απιγενίνη. Τα φυτά με αλκαλοειδή περιέχουν βασικές αζωτούχες οργανικές ουσίες, που επενεργούν στο νευρικό σύστημα και στα αιμοφόρα αγγεία. Έχουν τοξικές ιδιότητες και η δοσολογία τους έχει μεγάλη σημασία, γιατί κάθε κατάχρηση προκαλεί δηλητηριάσεις. Το φυτό περιέχει, ακόμα, πρωτεΐνες, χλωροφύλλη, κερί, κόμμι, μηλικό οξύ και ακονιτικό οξύ. Είναι ισχυρό αναισθητικό και αποτελεσματικό σε ορισμένες νευραλγίες (ισχιαλγία) και αντιπυρετικό στις ασθένειες από κρυολόγημα. Χρησιμοποιείται σε θεραπεία ρευματισμών, νευραλγιών και χρόνιων δερματικών παθήσεων, στις νευρώσεις, στις νευραλγίες του προσώπου και τις οδονταλγίες, στις ημικρανίες νευρικής φύσης, στις περιπτώσεις κώφωσης (χωρίς οργανική βλάβη), και στις περιπτώσεις στηθάγχης, υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση. Συστήνεται ακόμα κατά των νευρικών παλμών ή ρευματικών με πόνους της καρδιάς και υπερτροφία, και κατά των παθήσεων των πνευμόνων (άσθμα, κοκκίτη και νευρικό βήχα). Είναι εφιδρωτικό και αποτελεσματικό κατά της υδρωπικίας, των οξέων ρευματισμών, της φαρυγγίτιδας, γρίπης και οξείας αρθρίτιδας. Έχει αντικαρκινικές ιδιότητες. Είναι ένα από τα ελάχιστα φυτά όπου η κακή χρήση μπορεί να προκαλέσει μια ιδιαίτερα επικίνδυνη παρενέργεια: καρδιακή ανακοπή. Το φυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προφύλαξη και προσοχή και η ιατρική οδηγία είναι απαραίτητη.

    • Αλόη

    Το φυτό της αλόης περιέχει μια επουλωτική ουσία, το ζελέ της αλόης, ένα μείγμα αντιβιοτικών, αντισηπτικών και αντιπηκτικών παραγόντων. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, ενεργεί ως ήπιο καθαρτικό. Μια κουταλιά της σούπας σε κανονικά διαστήματα (κατά προτίμηση με αδειανό στομάχι), χωρίς όμως να υπερβαίνετε το 1/4 του λίτρου, μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του στομαχικού έλκους.

    Οι εξωτερικές χρήσεις του ζελέ της αλόης είναι πολλές: 

    1. Ενεργεί ως άμεσο και αποτελεσματικό επουλωτικό τραυμάτων, επιταχύνοντας τη θεραπεία από καψίματα και τσιμπήματα εντόμων. Λιώστε ένα φύλλο και απλώστε τον πολτό απευθείας επάνω στο τραύμα ή επιδέστε το με ένα κομμάτι ύφασμα μουσκεμένο σε ζελέ αλόης.
    2. Αλοιφές, κρέμες και λοσιόν με ζελέ αλόης προφυλάσσουν από τα εγκαύματα και το ξεφλούδισμα της ηλιοθεραπείας.
    3. Μαλακώνει τους όζους και τους κάλους στα πόδια.
    4. Αν απλωθεί στο πρόσωπο και στο λαιμό, μαλακώνει το δέρμα και εξαλείφει τις ρυτίδες.
    5. Καταπραΰνει τον πόνο και τη φαγούρα που προκαλούν οι αιμορροΐδες 
    6. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποτελεσματικός παράγοντας κατά της τριχόπτωσης.

    33655f60147ab22740ac499643a4262a

    • Γλυκάνισος

    Είναι φυσικό διουρητικό, διεγείρει τα γαστρικά υγρά και χρησιμοποιείται, συχνά, για να ανακουφίσει καταστάσεις δυσοσμίας αερίων. Επιπλέον, χρησιμοποιείται σε διάφορα σπιτικά γιατροσόφια για την αντιμετώπιση του ξηρού βήχα. Είναι ένα θερμαντικό, διεγερτικό χόρτο, το οποίο βελτιώνει την πέψη, δρα ευεργετικά στο συκώτι και το κυκλοφοριακό σύστημα. Βοηθά στη χώνεψη και στη μείωση της βουλιμίας και θεωρείται διεγερτικό της καρδιάς και έχει αποχρεμπτική και οιστρογονική δράση. Είναι αρκετά αποτελεσματικό μέσο ενάντια στους σπασμούς, στους κολικούς των εσωτερικών  μυών (του στομάχου και των εντέρων). Αυξάνει την αποβολή αερίων των εντέρων και την περισταλτικότητα τους. Χρησιμοποιείται ενάντια στο άσθμα, στο βήχα και τον ερεθισμό των άνω αναπνευστικών οδών. Ρίχνει τον πυρετό. Καταπραΰνει τον στομαχόπονο, αλλά και τα νεύρα σε περιπτώσεις υπερέντασης. Θεραπεύει τη βρογχίτιδα, τον κοκίτη και τη βραχνάδα της φωνής. Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά της ψώρας.

    • Αστράγαλος

    Το βότανο αυτό ανακουφίζει από την κόπωση και ελαττώνει τη συχνότητα των κρυολογημάτων. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βελτιώνοντας την αντίσταση σε ιούς και βακτηρίδια, ενώ ταυτόχρονα επιταχύνει την ανάρρωση. Αποδίδει καλύτερα σε συνδυασμό με ψευδάργυρο και βιταμίνες A και C. Θεραπεύσει το κοινό κρυολόγημα και τη γρίπη, με υψηλή συγκέντρωση ενεργών ενώσεων, όπως τα φλαβονοειδή, πολυσακχαρίτες και σαπωνίνες.  Το βότανο αυτό βοηθά το σώμα να καταπολεμήσει το στρες, τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης, αυξάνει των αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, διεγείρει την ανάπτυξη αντισωμάτων και αυξάνει την αντίσταση του οργανισμού σε ιούς και σε βακτηρίδια.

    • Γαϊδουράγκαθο

    Χρησιμοποιείται, συχνά, ως ορεκτικό και στη θεραπεία πεπτικών προβλημάτων, αλλά, επίσης, ρίχνει τον πυρετό και ρυθμίζει την υπεραιμία. Σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει καψίματα στο στόμα και στον οισοφάγο, καθώς και διάρροια.  Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούμε τους σπόρους και τις ρίζες. Οι σπόροι περιέχουν φλαβονικά γλυκοσίδια, αιθέριο έλαιο, άλατα μηλικού οξέος, νιτρικό κάλιο, πικρό στοιχείο και γλίσχρασμα (το γλίσχρασμα είναι ουσία η οποία προστατεύει τους βλεννογόνους πολλών συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού από τους ερεθισμούς και τις φλεγμονές). Η δράση τους βοηθά στην καλή λειτουργία της χολής, αυξάνοντας την έκκριση και τη ροή της χολής από το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Για τον λόγο αυτό μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει το βότανο αυτό για οποιοδήποτε πρόβλημα συνδέεται με την χοληδόχο κύστη ή το ήπαρ (ίκτερο;, ηπατίτιδα, χολολιθίαση). Θεωρείται, επίσης, καλό αιμοστατικό για ρινορραγία, βαριά έμμηνα και πληγές. Το γαϊδουράγκαθο αυξάνει την ροή του γάλακτος και είναι απόλυτα ασφαλές να το χρησιμοποιήσουν οι μητέρες που θηλάζουν. Ως αφέψημα βράζετε μία κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα λίτρο νερό και πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα. Παρασκευάζεται ως έγχυμα ρίχνοντας σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό μία κουταλιά του τσαγιού ξηρούς σπόρους και το αφήνετε για 15 λεπτά. Σουρώνετε και πίνετε τρεις φορές την ημέρα. Για εξωτερική χρήση χρησιμοποιείtε κοπανισμένα ξεραμένα γαιδουράγκαθα ή σπόρους σε μορφή σκόνης και την βάζετε σε πληγές ή στον ψευδάνθρακα.

    • Χαμομήλι

    Το φυτό αυτό, που έχει αντισπασμωδικές και γαστροδιεγερτικές ιδιότητες, λαμβάνεται, συνήθως, ως ρόφημα για ημικρανίες, στομαχικές κράμπες και ανησυχία. Εξωτερικά χρησιμοποιείται για θεραπεία τραυμάτων, δερματικών ελκών και επιπεφυκίτιδας. Τα αποξηραμένα άνθη χαμομηλιού περιέχουν πολλά τερπενοειδή και φλαβονοειδή συμβάλλοντας στις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Τα παρασκευάσματα χαμομηλιού χρησιμοποιούνται, συνήθως, για πολλές ανθρώπινες παθήσεις, όπως αλλεργικός πυρετός, φλεγμονή, μυϊκοί σπασμοί, εμμηνορροϊκές διαταραχές, αϋπνία, έλκη, πληγές, γαστρεντερικές διαταραχές, ρευματικό πόνο και αιμορροΐδες. Τα αιθέρια έλαια χαμομηλιού χρησιμοποιούνται εκτενώς στα καλλυντικά και την αρωματοθεραπεία. Έχουν αναπτυχθεί πολλά διαφορετικά παρασκευάσματα χαμομηλιού, το πιο δημοφιλές από τα οποία είναι με τη μορφή τσαγιού από βότανα. Προσοχή: Μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις, σε άτομα που πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα ή ευαισθησία σε φυτά, όπως η αμβροσία, το αστέρι και τα συγγενή τους.

    • Στεκούλι

    Όταν πίνεται ως αφέψημα, το στεκούλι ή σύμφυτο ανακουφίζει από στομαχικές διαταραχές, βήχα, διάρροια, αρθριτικούς πόνους, παθήσεις του συκωτιού και της χολής. Οι εντυπωσιακές επουλωτικές ιδιότητες του οφείλονται εν μέρει στην παρουσία της αλλαντοϊνης. Η πρόσθετη παρουσία άφθονου μαλακτικού γλισχράματος κάνει το στεκούλι ένα ισχυρό θεραπευτικό ίαμα για το γαστρικό και δωδεκαδακτυλικό έλκος, τη διαφραγματοκήλη (δια του οισοφαγικού τρήματος) και την ελκώδη κολίτιδα. Η στυπτικότητά του βοηθά στις αιμορραγίες όπου και αν εμφανίζονται. Έχει χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις βρογχίτιδας και ερεθιστικού βήχα, όπου καταπραΰνει και μειώνει τον ερεθισμό βοηθώντας ταυτόχρονα την απόχρεμψη. Το στεκούλι μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε εξωτερικά στην επούλωση των τραυμάτων όπου βοηθά να σχηματισθεί σωστά ο ουλώδης ιστός. Θέλει όμως προσοχή όταν το τραύμα είναι βαθύ, γιατί η γρήγορη επούλωση εξωτερικά, χωρίς αυτό να έχει επουλωθεί πιο βαθιά θα μπορούσε να οδηγήσει σε σχηματισμό αποστήματος. Είναι ωφέλιμο για χρόνια κιρσώδη έλκη. Συνδυάζεται με αλθαία και σπειραία για γαστρικά έλκη και φλεγμονές. Για βρογχικές παθήσεις συνδυάζεται με βήχιο, μαρρούβιο και ίνουλα. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Ρίχνετε 3 κουταλιές του φυτού σε 1 φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζετε για 15 λεπτά. Το ρόφημα το πίνετε τρεις φορές την ημέρα. Προσοχή: Πιθανή παρενέργεια από τη χρήση αυτού του βοτάνου, είναι ότι μειώνει την απορρόφηση σιδήρου και βιταμίνης Β12 από τον οργανισμό. 

    •  Άρκευθος ή Αγριοκυπάρισσο (μήλα)

    Τα μηλαράκια της χρησιμοποιούνται, συχνά, ως τονωτικό του στομάχου, ως ορεκτικό και χωνευτικό, καθώς και ως διουρητικό και απολυμαντικό του ουροποιητικού συστήματος. Χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς ως αιθέριο έλαιο, που παρασκευάζεται με απόσταξη ατμού των θρυμματισμένων, ξηρών ή ζυμωμένων μούρων. Άλλοι τρόποι με τους οποίους χρησιμοποιείται το μούρο αρκεύθου είναι ως ξηροί καρποί. Το λάδι είναι διουρητικό (προάγει την αυξημένη παραγωγή ούρων) και έχει και αντισηπτικές ιδιότητες. Το έλαιο μούρων αρκεύθου είναι, επίσης, γνωστό ως γαστρεντερικό (στομάχι και έντερα) ερεθιστικό, το οποίο πιστεύεται ότι βοηθά στην προώθηση της κυκλοφορίας των τροφίμων μέσω του πεπτικού συστήματος. Τα αποξηραμένα φρούτα και λάδι χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση του στομάχου. Προσοχή: Υπερβολική κατανάλωση μήλων ή ποτών και τονωτικών που τα περιέχουν, μπορεί να προκαλέσει παραισθήσεις.

    glukoruza

    • Γλυκόριζα

    Αποκαθιστά τη λειτουργία μεμβρανών και ιστών, ρυθμίζει τις ορμονικές εκκρίσεις, διεγείρει τις εντερικές εκκρίσεις, αλλά χρησιμοποιείται επίσης ως διεγερτικό του αναπνευστικού συστήματος και ως καθαρτικό. Η γλυκόριζα έχει καλά τεκμηριωμένες αντιιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες. Ορισμένα προϊόντα που περιέχουν ρίζα γλυκόριζας και άλλα συστατικά μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των πεπτικών συμπτωμάτων. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα τοπικά τζελ που περιέχουν ρίζα γλυκόριζας είναι χρήσιμα για συμπτώματα ατοπικής δερματίτιδας. Η ατοπική δερματίτιδα, που ονομάζεται, επίσης, έκζεμα, είναι μια χρόνια ασθένεια στην οποία το δέρμα είναι ερεθισμένο, κι έχει φλεγμονή και φαγούρα. Η χρήση γλυκόριζας ως γαργάρες ή παστίλιων πριν από τη χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη ή στη μείωση της σοβαρότητας του πονόλαιμου που εμφανίζεται συχνά μετά τη χειρουργική επέμβαση. Αυξάνει την αρτηριακή πίεση.

    • Ηρανθέλαιο

    Ως διαιτητικό συμπλήρωμα το ηρανθέλαιο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της χοληστερόλης και της υψηλής πίεσης του αίματος, να βοηθήσει στην ελάττωση βάρους, να ανακουφίσει τους εμμηνορροϊκούς πόνους, να θεραπεύσει κάποιο έκζεμα, να βοηθήσει στην ίαση ήπιων περιπτώσεων ρευματοειδούς αρθρίτιδας, να επιβραδύνει την εξάπλωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας, δρα θεραπευτικά στο σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, θεραπεύει την ακμή, και τονώνει τα νύχια. Το ενεργό συστατικό του είναι το γ-λινολεϊκό οξύ, που είναι απαραίτητο για να παράγει το σώμα τις προσταγλανδίνες που είναι πολύ σημαντικές για την καλή υγεία.

    • Μαϊντανός (σπόροι και φύλλα)

    Διουρητικό και γαστροδιεγερτικό, ο μαϊντανός χρησιμοποιείται από την ιατρική για να αντιμετωπιστούν φαινόμενα, όπως ο βήχας, το άσθμα, η αμηνόρροια, η δυσμηνόρροια και η επιπεφυκίτιδα. Ο μαϊντανός περιέχει φλαβονοειδή (απιγενίνη), γλυκοζίτες, φθαλίδες, φουρανοκουμαρίνες, καροτενοειδή, βιταμίνες A, B1, B2, B3, B5, C και E και μέταλλα, όπως σίδηρο, κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σελήνιο, θείο, χαλκό και μαγγάνιο. Όλα τα μέρη του φυτού περιέχουν αιθέριο έλαιο, αλλά οι σπόροι περιέχουν την υψηλότερη ποσότητα (2-6%). Η σύνθεση του ελαίου μπορεί να ποικίλει, ανάλογα με το πού μεγαλώνει το φυτό. Το αιθέριο έλαιο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε απόλη (φαινυλοπροπανοειδές), μυριστικίνη, απιολίνη, πινένιο και άλλες ουσίες. Ο μαϊντανός είναι πλούσιος σε μέταλλα, όπως σίδηρος, μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο, ψευδάργυρος και φώσφορος. Περιέχει, επίσης, υψηλά επίπεδα φυλλικού οξέος (βιταμίνη Β9) και τις βιταμίνες Α, Β, C και Κ. Η βιταμίνη Κ είναι ζωτικής σημασίας για το σχηματισμό οστών, προστατεύει από την οστεοπόρωση και είναι πολύ ευεργετική για το κυκλοφορικό σύστημα και το νευρικό σύστημα. Ο μαϊντανός είναι μια εξαιρετική πηγή φυτικών ινών, αλλά και ασβεστίου που το καθιστά μια καλή επιλογή για όσους δεν ενδιαφέρονται πολύ για την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων. Οι φουρανοκουμαρίνες που βρίσκονται στα φύλλα έχουν αντιμικροβιακές ιδιότητες και η υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, βιταμίνη C και καροτενοειδή καθιστά το βότανο χρήσιμο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην ανάπτυξη αντοχής έναντι λοιμώξεων και ασθενειών. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι ο μαϊντανός μπορεί να περιορίσει τις επιβλαβείς επιπτώσεις ορισμένων γνωστών καρκινογόνων ουσιών. Αυτό οφείλεται στην περιεκτικότητα σε χλωροφύλλη του βοτάνου, αλλά και άλλες ουσίες, όπως η βιταμίνη C, τα φλαβονοειδή και τα καροτενοειδή μπορούν, επίσης, να διαδραματίσουν ρόλο. Επιπρόσθετα, έχει βρεθεί ότι οι ουσίες μυριστικίνη, λιμονένιο, ευγενόλη και αλφαθειούζη που υπάρχουν στο αιθέριο έλαιο μαϊντανού έχουν αντικαρκινική δράση. Καθώς, το φρέσκο ​​βότανο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο, ότι η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C αυξάνει την πρόσληψη σιδήρου κι έτσι είναι χρήσιμο βότανο στη θεραπεία της αναιμίας (σιδηροπενική αναιμία). Το βότανο περιέχει, επίσης, το πολύ απαραίτητο φυλλικό οξύ, ένα ζωτικό δομικό στοιχείο των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Ο μαϊντανός αυξάνει την έκκριση των πεπτικών υγρών  και διευκολύνει την πέψη, βελτιώνει την πρόσληψη θρεπτικών ουσιών και μειώνει την παραγωγή εντερικών αερίων. Μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία για κολικούς και άλλα πεπτικά προβλήματα.

     1

    • Δυόσμος

    Το βότανο αυτό, χρησιμοποιείται για εισπνοές σε κρυολογήματα. Επίσης, ως αφέψημα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πονοκεφάλων και για να αντιμετωπιστούν κράμπες της εμμηνόροιας. Στο δυόσμο αποδίδονται πολλές ευεργετικές ιδιότητες, όπως καταπολέμηση των πόνων του στομάχου και των κολικών του νεφρού, της ναυτίας και του λόξυγκα. Επίσης, προσφέρει πολλά κατά της νευρώσεων και τις διάφορες εκδηλώσεις της: πονοκέφαλοι, αυπνίες, σπασμοί, τρεμούλες, ημικρανίες, ταχυπαλμίες. Τονώνει τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, του ήπατος και της χολής, βοηθά στην αποβολή των εντερικών αερίων. Χρησιμοποιείται κατά της διάρροιας, των πόνων της περιόδου και για την ανακούφιση από ρευματισμούς, σε περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας, ουλίτιδας και φλεγμονές του ρινοφάρυγγα. Επίσης, ανακουφίζει τους πόνους των ρευματισμών αν τον τρίψετε στις κλειδώσεις και σταματά τον πονοκέφαλο αν τον τρίψετε στο μέτωπο. Είναι τονωτικός, χωνευτικός, καταπραϋντικό του στομάχου, αντισπασμωδικό, σταματάει τον λόξιγκα, ενώ η μάσηση των φύλλων του ανακουφίζει από τις ημικρανίες και τον πονόδοντο. Εάν βάλετε το δυόσμο σε χλιαρό νερό, μπορείτε να κάνετε γαργάρες για να βοηθήσετε στη θεραπεία της αμυγδαλίτιδας, της ουλίτιδας, καθώς και φλεγμονές του ρινοφάρυγγα. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για την θεραπεία δερματικών παθήσεων, ενώ συνιστάται ακόμα για περιπτώσεις τετάνου. Επίσης, χρησιμοποιείται σαν καρύκευμα, αφέψημα ή αρωματικό. Τέλος, ο δυόσμος χρησιμοποιείται στη σαπωνοποιία, τη μυροποιία, τη ζαχαροπλαστική κ.ά. Προσοχή: Ο δυόσμος μπορεί να προκαλέσει αποβολή του εμβρύου και συνεπώς, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε μεγάλες ποσότητες.

    • Μέντα (φύλλα)

    Ως αντισπασμωδική, τονωτική και διεγερτική, η μέντα έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση νευρικότητας, αϋπνίας, μυϊκών σπασμών (κράμπες), ζαλάδες και βήχα. Για τον πονοκέφαλο, δοκιμάστε ένα φλιτζάνι δυνατό αφέψημα μέντας και ξαπλώστε για 20 λεπτά. Συνήθως, είναι το ίδιο αποτελεσματική με την ασπιρίνη και χωρίς παρενέργειες. Κάθε ποικιλία μέντας χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τη θεραπεία πολλών παθήσεων, που κυμαίνονται από αναστατωμένο στομάχι έως νευρικότητα. Η σύγχρονη ιατρική έρευνα επικεντρώθηκε στο έλαιο μέντας, το οποίο τώρα πωλείται, συχνά, ως κάψουλα, φαρμακευτικό τσάι ή τοπικό παρασκεύασμα. Σε συνδυασμό με λάδι κύμινο, μπορεί να βοηθήσει στη δυσπεψία. Το τοπικό έλαιο μέντας είναι χρήσιμο για τους πονοκεφάλους έντασης. Να αποφεύγετε τις υπερβολικές δόσεις. Μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε εξανθήματα και ερεθισμό του δέρματος σε αλλεργικούς.

    dentrolivano to votano tis ygeias

    • Δεντρολίβανο

    Όταν χρησιμοποιούνται εξωτερικά, σαν αλοιφή, τα φύλλα του δεντρολίβανου μπορούν να ανακουφίσουν τους ρευματικούς πόνους, τα διαστρέμματα, τα τραύματα και το έκζεμα. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, μετά από κατάλληλη προετοιμασία, το δεντρολίβανο μπορεί να ανακουφίσει σε καταστάσεις δύσοσμων αερίων ή κολικών και να διεγείρει την απελευθέρωση χολής από τη χοληδόχο κύστη. Είναι μια καλή πηγή σιδήρου, ασβεστίου και βιταμινών A, C και B6. Μερικά από τα πολλά οφέλη για την υγεία του δεντρολιβάνου περιλαμβάνουν: Πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ενώσεων, που πιστεύεται ότι βοηθούν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Το δεντρολίβανο θεωρείται γνωστικό διεγερτικό και μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της απόδοσης και της ποιότητας της μνήμης. Είναι, επίσης, γνωστό ότι ενισχύει την εγρήγορση, την ευφυΐα και την εστίαση. Το άρωμα του δεντρολίβανου έχει συνδεθεί με τη βελτίωση της διάθεσης, την εκκαθάριση του μυαλού και την ανακούφιση από το άγχος σε άτομα με χρόνιο άγχος ή ανισορροπίες ορμονών του στρες. Το έλαιο του δενδρολίβανου είναι γνωστό ότι προάγει την ανάπτυξη των μαλλιών, αποτρέποντας τη φαλάκρα, το αργό γκριζάρισμα της πιτυρίδα και την ξηρότητα τριχωτού της κεφαλής. Το δεντρολίβανο χρησιμοποιείται, συχνά, για προβλήματα πέψης, όπως καούρα, εντερικό αέριο, προβλήματα ήπατος και χοληδόχου κύστης και απώλεια όρεξης. Το δεντρολίβανο είναι ιδιαίτερα ισχυρό έναντι βακτηριακών λοιμώξεων. Βοηθάει στην πρόληψη λοιμώξεων από σταφυλόκοκκο. Τα θρεπτικά συστατικά στο δεντρολίβανο βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του δέρματος από βλάβες που προκαλούνται συχνά από τον ήλιο και τις ελεύθερες ρίζες. Το δεντρολίβανο είναι ασφαλές όταν λαμβάνεται σε χαμηλές δόσεις, αλλά εάν καταναλώνεται σε πολύ μεγάλες δόσεις μπορεί να οδηγήσει σε παρενέργειες, όπως έμετος, σπασμοί ή ακόμη και πνευμονικό οίδημα. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

    • Θυμάρι

    Ένα φυσικό αντισηπτικό, αποσμητικό, το θυμάρι, όταν εφαρμόζεται εξωτερικά, σε κομπρέσες, είναι αποτελεσματικό για πληγές. Εσωτερικά μπορεί να ενεργήσει ως αντιδιαρροϊκό, να ανακουφίσει γαστρικούς σπασμούς, κι ακόμα να ανακουφίσει τη βρογχίτιδα και τη λαρυγγίτιδα. Έχει ένα ευρύ φάσμα ιατρικών και οικιακών χρήσεων, λόγω των αντισηπτικών και αντιβακτηριακών ιδιοτήτων του. Η δραστική του ένωση, η θυμόλη, χρησιμοποιείται για προϊόντα προσωπικής υγιεινής και οικιακής απολύμανσης. Το θυμάρι είναι, επίσης, ευεργετικό στην αρωματοθεραπεία, παρέχοντας ανακούφιση από αναπνευστικές παθήσεις και διεγείροντας ανοσολογικές και κυκλοφορικές αποκρίσεις. Στην ολιστική ιατρική, το αιθέριο έλαιο θυμαριού μπορεί να χρησιμοποιηθεί αραιωμένο σε ενώσεις (το λάδι μπορεί να είναι τοξικό σε υψηλές συγκεντρώσεις) για την ανακούφιση και την επούλωση λοιμώξεων του δέρματος και του στόματος. Το αιθέριο έλαιο δεν πρέπει να καταναλώνεται εσωτερικά, χωρίς ιατρική καθοδήγηση. Αντ΄αυτού φτιάξτε τσάι από φύλλα θυμαριού ή αραιώστε το αιθέριο έλαιο και χρησιμοποιήστε το σε κομπρέσες, ως καταπραϋντικό.

    Τα κατάλληλα βότανα και συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα και συμπληρώματα διατροφής για τη υγεία σας

     το θαυματουργό βότανο που θα μου ανακουφίσει τον βήχα 11

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τι περιέχουν τα φυσικά καλλυντικά και είναι υγιεινά

    Κόλπα για να αυξήσετε την τεστοστερόνη σας φυσικά

    Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες

    Τα οφέλη στην υγεία από το αρωματικό κερί χαμομηλιού

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σύμφυτο

    Ο άνθρωπος πάνω απ΄ όλα στην ιατρική

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ιογενής εγκεφαλίτιδα Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ιογενή εγκεφαλίτιδα

    Η ιογενής εγκεφαλίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή του εγκεφάλου που οφείλεται σε προσβολή από ιό ή φλεγμονώδη απόκριση κατά του ιού που λαμβάνει χώρα στην εγκεφαλική ουσία και ακολουθεί μία συστηματική λοίμωξη από τον ιό. Προσβολή των μηνίγγων, του νωτιαίου μυελού και των νεύρων μπορεί να συνοδεύσει την εγκεφαλίτιδα. Οι περισσότερες περιπτώσεις ιογενούς εγκεφαλίτιδας είναι σπάνιες επιπλοκές συνήθων συστηματικών ιογενών λοιμώξεων. Μεταιϊκή εγκεφαλίτιδα, συνήθως, αναπτύσσεται μέσω ανοσολογικών μηχανισμών και εκδηλώνεται 2-12 ημέρες μετά την πρωτοπαθή ιογενή λοίμωξη. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Υψηλότερος κίνδυνος στις ακραίες ηλικίες, ειδικά με τον ιό του απλού έρπητα

    Επικρατέστερο φύλο: Κανένα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Μη ειδικά συμπτώματα (αδιαθεσία, πυρετός, ρινόρροια) μπορεί να προηγούνται των νευρολογικών συμπτωμάτων 
    • Η προσβολή των μηνίγγων σημαδεύεται από πονοκέφαλο και αυχενική δυσκαμψία
    • Φωτοφοβία, λήθαργος με προοδευτική επιβάρυνση προς κώμα και εστιακά νευρολογικά σημεία μπορεί να παρατηρηθούν 
    • Η πορεία ποικίλλει. Μπορεί να είναι ταχεία ή να ακολουθήσει μία πιο ήπια εξέλιξη

    ΑΙΤΙΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Ενδημίες:

    • Ιός του απλού έρπητα τύποι 1 και 2
    • Ιός των Epstein-Barr
    • Ιός έρπητα ζωστήρα/ανεμοβλογιάς
    • Αδενοϊός
    • Λύσσα
    • Δάγγειος πυρετός
    • Ιός καλοήθους λευκοκυτταρικής χοριομηνιγγίτιδας
    • Ιός λοιμώδους μονοπυρηνώσεως
    • Ιός της Καλιφόρνια
    • Ιαπωνική Β-εγκεφαλίτιδα
    • Ρωσική εαρινή-καλοκαιρινή εγκεφαλίτιδα
    • Murray Valley (Ο ιός εγκεφαλίτιδας της κοιλάδας Murray (MVEV) είναι ένας ενδημικός ζωονοσογόνος φλαβοϊός στη βόρεια Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα (αυστραλιανή εγκεφαλίτιδα ή Αυστραλιανή νόσος X). 

    Επιδημίες:

    • Αρμποϊοί (π.χ. εγκεφαλίτιδα του Σαιντ Λιούϊς, εγκεφαλίτιδα των ιπποειδών του Ανατολικού ημισφαιρίου, εγκεφαλίτιδα των ιπποειδών του Δυτικού ημισφαιρίου, εγκεφαλίτιδα των ιπποειδών της Βενεζουέλας)
    • Εντεροϊοί (πιο συχνά ιοί Coxsackie B)
    • Παρωτίτιδα
    • Έρπητα/ανεμοβλογιάς 
    • Γρίπης
    • HTLV III (HIV)

    4ed02888bdba40942e714ede6533d859 XL

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πολλοί από τους παράγοντες που αναφέρθηκαν παράγουν περισσότερο βαριά νόσο στα νεογνά και στους ηλικιωμένους
    • Ταξίδι σε ενδημικές περιοχές
    • Έκθεση σε ενδιάμεσους ξενιστές/φορείς (π.χ. κουνούπια)
    • HIV θετικά άτομα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Βακτηριακές λοιμώξεις

    • Μηνιγγίτιδα
    • Απόστημα εγκεφάλου
    • Φυματίωση 
    • Νόσος εξ ονύχων γαλής

    Ρικετσιακές λοιμώξεις

    • Κηλιδώδης πυρετός των Βραχωδών ορέων 
    • Ερλιχίωση

    Σειροχαιτικές λοιμώξεις

    • Σύφιλη
    • Νόσος του Lyme
    • Λεπτοσπείρωση

    Άλλοι λοιμώδεις παράγοντες

    • Ελεύθερη αμοιβάδα (Νεγκλέρια, Ακανθαμοιβάδα)
    • Τοξοπλάσμωση
    • Ενδοκρανιακή αιμορραγία
    • Ενδοκρανιακός όγκος
    • Τραύμα
    • Θρομβοεμβολή
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
    • Χρήση τοξινών 
    • Υπογλυκαιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Βασικός εργαστηριακός έλεγχος (γενική αίματος, βιοχημικός έλεγχος) είναι, συνήθως, φυσιολογικός ή μη ειδικά, οριακά, παθολογικός
    • Εξέταση εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) είναι σημαντική:
    1. Λευκά (στο ΕΝΥ), συνήθως, αυξημένα (10-2.000 κύτταρα/mm3) αλλά μπορεί να είναι και φυσιολογικά, ειδικά σε ανοσοκατασταλμένο ξενιστή. Αρχικά υπερέχουν τα πολυμορφοπύρηνα, ακολούθως υπάρχει στροφή σε μονοπύρηνα κύτταρα
    2. Τα ερυθρά είναι φυσιολογικά (πιθανώς αυξημένα σε ιό απλού έρπητα)
    3. Το λεύκωμα είναι φυσιολογικό ή ελαφρά αυξημένο
    4. Το σάκχαρο μπορεί να είναι φυσιολογικό ή ελαφρά ελαττωμένο

    ba45d854096d11f0370f151b2fcca1b0

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρ;hματα:

    Θεραπεία με στεροειδή μπορεί να καλύψει τη φλεγμονώδη απόκριση του ΕΝΥ

    Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν φυσιολογικά ευρήματα από το ΕΝΥ

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Ποικίλλουν ανάλογα με την αιτιολογία
    • Συνήθως, προεξάρχει περιαγγειακή φλεγμονή
    • Οίδημα και εκφυλιστικές αλλοιώσεις του νευρικού ιστού
    • Σωμάτια Negri μπορεί να είναι ορατά στον εγκέφαλο, στον επιπεφυκότα και στο δέρμα από τη βάση του αυχένα σε ασθενείς με λύσσα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροεγκεφαλογραφικά ευρήματα είναι, συνήθως, παθολογικά με παρουσία επιβραδυνόμενης ή επιληπτογόνου δραστηριότητας. Ανωμαλίες κροταφικού λοβού πρέπει να θέτουν υποψία εγκεφαλίτιδας από τον ιό του απλού έρπητα
    • Οι περισσότερες ιογενείς εγκεφαλίτιδες διαγιγνώσκονται από αύξηση τίτλων ειδικού αντι-ιϊκού αντισώματος στον ορό (2-3 εβδομάδες). Μία αύξηση κατά 4 φορές του τίτλου ενισχύει τη διάγνωση
    • Ο δείκτης ειδικού αντισώματος στο ΕΝΥ χρησιμοποιείται για επιβεβαίωση της παραγωγής ειδικού αντισώματος κατά συγκεκριμένου παθογόνου στον εγκέφαλο: προσδιορίζονται  IgG ειδικό αντίσωμα στον ορό και στο ΕΝΥ καθώς και αλβουμίνη ορού και ΕΝΥ. Η λοίμωξη είναι πιθανή όταν ο λόγος ειδικού αντισώματος/αλβουμίνης είναι μεγαλύτερος στο ΕΝΥ απ' ό,τι στον ορό
    • Προσδιορισμός αντιγόνου στο ΕΝΥ με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης είναι χρήσιμος στις περιπτώσεις λοιμώξεως με ιούς του απλού έρπητα και εντεροϊούς, αλλά είναι διαθέσιμος, μόνο, σε μερικά ακαδημαϊκά κέντρα
    • Στο 60% των περιπτώσεων λοιμώξεως με εντεροϊούς είναι δυνατόν οι εντεροϊοί να ανακαλλιεργηθούν από το ΕΝΥ, αλλά οι λοιποί ιογενείς παράγοντες βρίσκονται σε τόσο μικρές ποσότητες που αυτό είναι αδύνατο 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Απεικονιστικές μελέτες (Αξονική Τομογραφία, Μαγνητική Τομογραφία  εγκεφάλου) μπορεί να είναι φυσιολογικές αρχικά. Αργότερα μπορεί να φανούν μη ειδικές αλλοιώσεις. Επίσης παθολογία κροταφικού λοβού υποδηλώνει συχνότερα λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Βιοψία εγκεφάλου μπορεί να είναι χρήσιμη σε μερικές περιπτώσεις, ειδικά για την διάγνωση περαπεύσιμων αιτίων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διατήρηση επαρκούς αναπνευστικής και κυκλοφορικής υποστήριξης
    • Έλεγχος εγκεφαλικού οιδήματος αν είναι αναγκαίος (υπεραερισμός, ωσμωτική διούρηση)
    • Αντιεπιληπτική θεραπεία όταν χρειάζεται
    • Παρακολούθηση για σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (ΣΑΕΑΔΟ)

     ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Όπως επιβάλλεται η κλινική εικόνα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όπως επιβάλλει η κλινική εικόνα. Πιθανώς να απαιτείται περιορισμός υγρών για ΣΑΕΑΔΟ ή εγκεφαλικό οίδημα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συμβουλές στους ταξιδιώτες σε ειδικές περιοχές (π.χ. Ιαπωνία για την Ιαπωνική εγκεφαλίτιδα, στην Αφρική για πολλές λοιμώξεις που μεταδίδονται με αρθρόποδα)

    5e3eae3e7d5f3

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η θεραπεία της ιογενούς εγκεφαλίτιδας είναι κατά κύριο λόγο υποστηρικτική με ενδοφλέβια αντιική θεραπεία, επειδή δεν υπάρχει ειδική ιατρική θεραπεία για τις περισσότερες ιογενείς λοιμώξεις που εμπλέκουν το κεντρικό νευρικό σύστημα. Τα άτομα μπορεί να απαιτούν εντατική φροντίδα για συχνές νευρολογικές εξετάσεις ή αναπνευστική υποστήριξη και θεραπεία για διαταραχές ηλεκτρολυτών, αυτόνομη διαταραχή και νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία, καθώς και για επιληπτικές κρίσεις και επιληπτική κατάσταση. Μια πολύ συγκεκριμένη εξαίρεση είναι η εγκεφαλίτιδα του ιού του απλού έρπητα (HSV), η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί με ασυκλοβίρη για 2 έως 3 εβδομάδες εάν χορηγηθεί αρκετά νωρίς. Η Acyclovir μειώνει σημαντικά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα της εγκεφαλίτιδας HSV και περιορίζει τις μακροχρόνιες γνωστικές διαταραχές που εμφανίζονται με την ασθένεια. Ως εκ τούτου, και επειδή ο HSV είναι η πιο κοινή αιτία της ιογενούς εγκεφαλίτιδας, η ασυκλοβίρη χορηγείται συχνά το συντομότερο δυνατό σε όλους τους ασθενείς που είναι ύποπτοι ότι έχουν ιογενή εγκεφαλίτιδα ακόμη και αν η ακριβής ιική προέλευση δεν είναι ακόμη γνωστή. Η αντοχή στον ιό στην ακυκλοβίρη, σπάνια, εμφανίζεται, κυρίως μεταξύ των ανοσοκατεσταλμένων, οπότε θα πρέπει να χρησιμοποιείται η foscarnet. Παρόλο που δεν είναι τόσο αποτελεσματικά, τα ανάλογα νουκλεοσιδίων χρησιμοποιούνται και για άλλους ιούς του έρπητα, όπως η ακυκλοβίρη, με πιθανά συμπληρωματικά κορτικοστεροειδή για ανοσοϊκανά άτομα, για εγκεφαλίτιδα του ιού της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα και συνδυασμό γκανσικλοβίρης και φοσκαρνέτης για εγκεφαλίτιδα κυτταρομεγαλοϊού. Η ενδοκρανιακή πίεση (ICP) είναι σημαντική για παρακολούθηση, καθώς, η αυξημένη ICP σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Η αυξημένη ICP μπορεί να ανακουφιστεί με στεροειδή και μαννιτόλη, αν και υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας θεραπείας όσον αφορά την ιογενή εγκεφαλίτιδα. Οι σπασμοί μπορούν να αντιμετωπιστούν με βαλπροϊκό οξύ ή φαινυτοΐνη. Η επιληπτική κατάσταση μπορεί να απαιτεί βενζοδιαζεπίνες. Τα αντιψυχωσικά φάρμακα μπορεί να χρειαστούν για σύντομο χρονικό διάστημα εάν υπάρχουν εναλλαγές συμπεριφοράς. Δεδομένης της πιθανότητας εμφάνισης επιπλοκών από ιογενή εγκεφαλίτιδα, μια διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από κλινικούς, θεραπευτές, ειδικούς αποκατάστασης και λογοθεραπευτές είναι σημαντική για να βοηθήσει τους ασθενείς.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Για βαριές περιπτώσεις ίσως απαιτείται παρακολούθηση ενδοκράνιας πίεσης

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Χρήση κατάλληλων αποτρεπτικών ουσιών για τα έντομα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ποικίλλουν ανάλογα με τον αιτιολογικό παράγοντα
    • Η εγκεφαλίτιδα του απλού έρπητα έχει τη μεγαλύτερη νοσηρότητα και θνητότητα από τις συνήθεις ιογενείς εγκεφαλίτιδες (αθεράπευτος ασθενής - θνητότητα 70%. < 5% των επιβιούντων έχουν φυσιολογική νευρολογική λειτουργία)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Δύσκολο να προδικάσουμε την πρόγνωση. Μερικώς βασιζόμαστε στον λοιμώδη παράγοντα (π.χ. ιός απλού έρπητα βαριά, ανεμοβλογιά ήπια)
    • Όσον αφορά στον ιό του απλού έρπητα, αν δοθεί πολύ πρώιμα η θεραπεία βελτιώνει την πρόγνωση, ειδικά πριν ο ασθενής φτάσει σε κώμα)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Λοιμώξεις από αρμποϊούς είναι περισσότερο συχνά συμπτωματικές στα παιδιά παρά στους ενήλικες
    • Νεογνά - βρέφη βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για προσβολή ΚΝΣ από ιούς απλού έρπητα - εντεροϊούς 

    Γηριατρικό: Επίσης σε κίνδυνο για βαριά νόσο

    ΚΥΗΣΗ

    Ο κίνδυνος για ένα βρέφος να μολυνθεί με τον ιό του απλού έρπητα από μία μητέρα που έχει λοίμωξη γεννητικών οργάνων και γεννάει με την κολπική οδό είναι 40%-πέφτει στο 3-5% σε περίπτωση επανενεργοποίησης παλαιών βλαβών. Οι εντεροϊοί μπορεί να μεταδοθούν διαπλακουντιακά στο έμβρυο. Επάγουν νεογνική νόσο σε περίπτωση λοιμώξεως της μητέρας αμέσως πριν τον τοκετό

    image 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Απλός έρπητας

    Ερυθρά

    Επιληπτική κατάσταση

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τοξοπλάσμωση

    Μηνιγγίτιδα

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ίκτερος Ίκτερος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ίκτερο

    Ο ίκτερος είναι ο κιτρινωπός χρωματισμός του δέρματος, λόγω, υψηλών επιπέδων χολερυθρίνης.

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι, συνήθως, ένα σημείο που υποδηλώνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό αίμης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη των χοληφόρων οδών.

    Ο επιπολασμός του ίκτερου σε ενήλικες είναι σπάνιος, ενώ ο ίκτερος στα μωρά είναι συχνός με περίπου 80% να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους.

    Τα πιο συχνά συσχετιζόμενα συμπτώματα του ίκτερου είναι η φαγούρα, τα αποχρωματισμένα κόπρανα και τα σκούρα ούρα. 

    Τα φυσιολογικά επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα είναι κάτω από 1,0 mg/dl (17 μmol/l), ενώ τα επίπεδα άνω των 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l), συνήθως, οδηγούν σε ίκτερο.

    Η υψηλή χολερυθρίνη αίματος χωρίζεται σε δύο τύπους - μη συζευγμένη χολερυθρίνη (έμμεση) και συζευγμένη χολερυθρίνη (άμεση).

    Η υψηλή έμμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε υπερβολική διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, γενετικές καταστάσεις, όπως, το σύνδρομο Gilbert, σε νεογνικό ίκτερο ή προβλήματα του θυρεοειδούς.

    Η υψηλή άμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε ασθένειες του ήπατος, όπως κίρρωση ή ηπατίτιδα, λοιμώξεις, φάρμακα ή απόφραξη των χοληφόρων. Η απόφραξη του χοληφόρου πόρου μπορεί να συμβεί λόγω χολόλιθων, καρκίνου ή παγκρεατίτιδας.

    Άλλες παθήσεις μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κιτρινωπό δέρμα, αλλά δεν είναι ίκτερος, συμπεριλαμβανομένης της καροτιναιμίας - η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων που περιέχουν καροτίνη - ή φαρμάκων, όπως, η ριφαμπκίνη. 

    Η θεραπεία του ίκτερου καθορίζεται, συνήθως, από την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. 

    Η ιατρική διαχείριση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο.

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα μπορεί να αντιμετωπιστεί με φωτοθεραπεία ή με αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία, όταν η χολερυθρίνη είναι μεγαλύτερη από 4–21 mg/dl (68-360 μmol/l).

    Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή με τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος.

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι σπάνιος. Στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι πιο συχνές αιτίες του ίκτερου είναι η απόφραξη του χοληφόρου πόρου ή η επαγόμενη από φάρμακα. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η πιο συχνή αιτία του ίκτερου είναι μολυσματική όπως η ιογενής ηπατίτιδα, η λεπτοσπείρωση, η σχιστοσωμίαση ή η ελονοσία.

    page 3

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τα πιο συνηθισμένα σημεία του ικτέρου σε ενήλικες είναι ένας κιτρινωπός αποχρωματισμός της λευκής περιοχής του ματιού (σκληρού χιτώνα) και του δέρματος που υποδεικνύει μια χολερυθρίνη ορού τουλάχιστον 3 mg/dl. Άλλα, συχνά σημεία περιλαμβάνουν τα σκούρα ούρα (χολερυθρινουρία) και τα ωχρά, λιπαρά κόπρανα (στεατόρροια). Επειδή, η χολερυθρίνη είναι ερεθιστική για το δέρμα, ο ίκτερος συνδέεται, συνήθως, με σοβαρή φαγούρα. Ο επιπεφυκότας των ματιών είναι ευαίσθητος στην εναπόθεση χολερυθρίνης λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ελαστίνη. Ελαφρές αυξήσεις της χολερυθρίνης στον ορό μπορούν, συνεπώς, να ανιχνευθούν από νωρίς παρατηρώντας το κιτρίνισμα του λευκού του ματιού.  Ένα πολύ λιγότερο συχνό σημείο ίκτερου, ειδικά, κατά την παιδική ηλικία είναι τα κιτρινωπά ή πρασινωπά δόντια. Στα αναπτυσσόμενα παιδιά, η υπερχολερυθριναιμία μπορεί να προκαλέσει έναν κίτρινο ή πράσινο χρωματισμό των δοντιών λόγω της εναπόθεσης χολερυθρίνης κατά τη διαδικασία της ασβεστοποίησης των δοντιών. Παρόλο που αυτό μπορεί να συμβεί σε παιδιά με υπερχολερυθριναιμία, δεν παρατηρείται χρωματισμός των δοντιών λόγω υπερχολερυθριναιμίας σε άτομα με ηπατική νόσο, σε ενήλικες. Διαταραχές που σχετίζονται με την αύξηση των επιπέδων της άμεσης χολερυθρίνης στον ορό κατά την πρώιμη ανάπτυξη μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν χρωματισμό των δοντιών. 

    ΑΙΤΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τύποι Ικτέρου

    Ο ίκτερος είναι ένα σημείο που δείχνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό της χολερυθρίνης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη της χολής.

    Γενικά, ο ίκτερος υπάρχει όταν τα επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα υπερβαίνουν τα 3 mg/dl.

    Ο ίκτερος κατατάσσεται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με το φυσιολογικό μηχανισμό που επηρεάζει η παθολογία.

    Οι τρεις κατηγορίες είναι:

    • Προηπατική/αιμολυτική: Η παθολογία συμβαίνει πριν από τον μεταβολισμό του ήπατος, είτε λόγω εγγενών αιτιών ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων είτε εξωγενών αιτιών της ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
    • Ηπατική/ηπατοκυτταρική: Η παθολογία οφείλεται σε βλάβη των παρεγχυματικών ηπατικών κυττάρων.
    • Μεθηπατική/χολοστατική: Η παθολογία εμφανίζεται μετά από τη σύζευξη χολερυθρίνης στο ήπαρ, λόγω απόφραξης της χολικής οδού και/ή μειωμένης απέκκρισης της χολερυθρίνης.

    Προηπατικές αιτίες

    Ο προηπατικός ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από έναν παθολογικό αυξημένο ρυθμό αιμόλυσης των ερυθροκυττάρων.

    Η αυξημένη διάσπαση των ερυθροκυττάρων - αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη ορού - αυξημένη εναπόθεση της μη συζευγμένης χολερυθρίνης στους βλεννογόνους.

    Αυτές οι ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν ίκτερο λόγω αυξημένης αιμόλυσης ερυθροκυττάρων:

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Σφαιροκυττάρωση
    • Θαλασσαιμία
    • Ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • Ανεπάρκεια G6PD
    • Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία
    • Αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο
    • Σοβαρή ελονοσία (σε ενδημικές χώρες)

    Ηπατικές αιτίες

    Ο ηπατικός ίκτερος προκαλείται από μη φυσιολογικό μεταβολισμό του ήπατος της χολερυθρίνης. Οι κύριες αιτίες του ηπατικού ίκτερου είναι η σημαντική βλάβη στα ηπατοκύτταρα - λόγω μολυσματικών ασθενειών, λόγω φαρμάκων, αυτοάνοσης αιτιολογίας - ή, λιγότερο συχνά, λόγω κληρονομικών γενετικών ασθενειών.

    Ηπατικά αίτια ικτέρου:

    • Οξεία ηπατίτιδα
    • Χρόνια ηπατίτιδα
    • Ηπατοτοξικότητα
    • Κίρρωση
    • Ηπατίτιδα που προκαλείται από φάρμακα
    • Αλκοολική ηπατική νόσος
    • Το σύνδρομο Gilbert (που βρίσκεται περίπου στο 5% του πληθυσμού, έχει ως αποτέλεσμα τον ήπιο ίκτερο)
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος Ι
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος II
    • Λεπτοσπείρωση

    Μεθηπατικές αιτίες

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος), προκαλείται από απόφραξη των χολικών αγωγών που μεταφέρουν χολή που περιέχει συζευγμένη χολερυθρίνη από το ήπαρ για απέκκριση.

    Μεθηπατικές αιτίες ικτέρου

    • Χοληδοχολιθίαση (χολόλιθοι χολικών αγωγών)
    • Καρκίνος του παγκρέατος στην κεφαλή του παγκρέατος
    • Στενώσεις χολικών οδών
    • Αθηρωμάτωση χολής
    • Πρωτογενής χολαγγειίτιδα των χοληφόρων
    • Χολόσταση της εγκυμοσύνης
    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα
    • Παγκρεατικές ψευδοκύστεις
    • Το σύνδρομο του Mirizzi ή Καλοήθης Μηχανική Απόφραξη του κοινού Ηπατικού πόρου
    • Παράσιτα («συκώτι» Opisthorchiidae και Fasciolidae)

    slide 33

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Ο ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από μια υποκείμενη παθολογική διαδικασία που εμφανίζεται σε κάποιο σημείο κατά μήκος της φυσιολογικής οδού του μεταβολισμού της αίμης. Η βαθύτερη κατανόηση του φυσιολογικού μεταβολισμού της αίμης είναι απαραίτητη για την εκτίμηση της σημασίας των προηπατικών, ηπατικών και μεθηπατικών κατηγοριών αιτιών του ικτέρου. 

    Προηπατικός μεταβολισμός

    Όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια ολοκληρώνουν τη διάρκεια ζωής τους περίπου 120 ημέρες, ή εάν έχουν υποστεί βλάβη, ρήξη, καθώς, περνούν από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα, τα περιεχόμενα των κυττάρων συμπεριλαμβανομένης της αιμοσφαιρίνης απελευθερώνονται στην κυκλοφορία. Τα μακροφάγα φαγοκυτταρώνουν την αιμοσφαιρίνη και τη χωρίζουν σε αίμη και σφαιρίνη. Στη συνέχεια λαμβάνουν χώρα δύο αντιδράσεις με το μόριο αίμης. Η πρώτη αντίδραση οξείδωσης καταλύεται από το μικροσωμικό ένζυμο οξυγενάση της αίμης και οδηγεί σε χολοπρασίνη (χρωστική ουσία πράσινου χρώματος), σίδηρο και μονοξείδιο του άνθρακα. Το επόμενο βήμα είναι η αναγωγή της χολοπρασίνης σε μια κίτρινη χρωστική που ονομάζεται χολερυθρίνη από το κυτοσολικό ένζυμο αναγωγάση της χολοπρασίνης. Αυτή η χολερυθρίνη είναι «μη συζευγμένη», «ελεύθερη» ή «έμμεση» χολερυθρίνη. Περίπου 4 mg χολερυθρίνης ανά κιλό αίματος παράγονται κάθε μέρα. Η πλειονότητα αυτής της χολερυθρίνης προέρχεται από τη διάσπαση της αίμης από τα κατεστραμμένα ερυθρά αιμοσφαίρια στη διαδικασία που μόλις περιγράφηκε. Περίπου το 20% προέρχεται από άλλες πηγές αίμης, ωστόσο, συμπεριλαμβανομένης της αναποτελεσματικής ερυθροποίησης και της διάσπασης άλλων πρωτεϊνών που περιέχουν αίμη, όπως μυοσφαιρίνης και κυτοχρωμάτων. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη ταξιδεύει στο ήπαρ μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Επειδή, αυτή η χολερυθρίνη δεν είναι διαλυτή, μεταφέρεται μέσω του αίματος που συνδέεται με την αλβουμίνη του ορού.

    Ηπατικός μεταβολισμός

    Μόλις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη φτάσει στο ήπαρ, το ηπατικό ένζυμο 5'-διφωσφο-γλυκουρονικοσυλτρανσφεράση της ουριδίνης (είναι μια μικροσωμική γλυκοσυλτρανσφεράση που καταλύει τη μεταφορά του συστατικού γλυκουρονικού οξέος, σε ένα μικρό υδρόφοβο μόριο) συζεύγει χολερυθρίνη + γλυκουρονικό οξύ → διγλυκουρονίδη χολερυθρίνης (συζευγμένη χολερυθρίνη). Η χολερυθρίνη που έχει συζευχθεί από το ήπαρ είναι υδατοδιαλυτή και απεκκρίνεται στη χοληδόχο κύστη. 

    Μεθηπατικός μεταβολισμός

    Η χολερυθρίνη εισέρχεται στον εντερικό σωλήνα μέσω της χολής. Στον εντερικό σωλήνα, η χολερυθρίνη μετατρέπεται σε ουροχολινογόνο από τα συμβιωτικά εντερικά βακτήρια. Το μεγαλύτερο μέρος του ουροχιλινογόνου μετατρέπεται σε κοπροχολινογόνο και περαιτέρω οξειδώνεται σε κοπροχολίνη. Η κοπροχολίνη απεκκρίνεται μέσω περιττωμάτων, δίνοντας στα κόπρανα τον χαρακτηριστικό καφέ χρωματισμό. Ένα μικρό μέρος του ουροχολινογόνου απορροφάται ξανά στα γαστρεντερικά κύτταρα. Το περισσότερο απορροφημένο ουροχολινογόνο υφίστανται ηπατοχολική ανακυκλοφορία. Ένα μικρότερο μέρος του επαναπορροφημένου ουροχιλινογόνου διηθείται στους νεφρούς. Στα ούρα, το ουροχολινογόνο μετατρέπεται σε ουροχολίνη, η οποία δίνει στα ούρα το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα τους.

    Ανωμαλίες στον μεταβολισμό και την απέκκριση του αίματος

    Ένας τρόπος για να κατανοήσετε την παθοφυσιολογία του ίκτερου είναι να τον κατατάξετε σε διαταραχές που προκαλούν αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης (μη φυσιολογικός μεταβολισμός αίμης) ή μειωμένη απέκκριση χολερυθρίνης (μη φυσιολογική έκκριση αίμης). 

    Προηπατική παθοφυσιολογία

    Ο προηπατικός ίκτερος αποδίδεται σε παθολογική αύξηση της παραγωγής χολερυθρίνης.

    Η παθοφυσιολογία είναι αρκετά απλή: αυξημένος ρυθμός αιμόλυσης ερυθροκυττάρων - αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης - αυξημένη εναπόθεση χολερυθρίνης στους βλεννογόνους - εμφάνιση κίτρινης απόχρωσης.

    Ηπατική παθοφυσιολογία

    Ο ηπατικός ίκτερος (ηπατοκυτταρικός ίκτερος) οφείλεται σε σημαντική βλάβη στη λειτουργία του ήπατος - συμβαίνει θάνατος και νέκρωση των ηπατικών κυττάρων - μειωμένη μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα. Η μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα μπορεί να μειωθεί σε οποιοδήποτε σημείο μεταξύ της ηπατοκυτταρικής πρόσληψης της μη συζευγμένης χολερυθρίνης και της ηπατοκυτταρικής μεταφοράς της συζευγμένης χολερυθρίνης στη χοληδόχο κύστη. Επιπλέον, το επακόλουθο κυτταρικό οίδημα λόγω φλεγμονής προκαλεί μηχανική απόφραξη της ενδοηπατικής χολικής οδού. Συνήθως, οι παρεμβολές και στα τρία κύρια στάδια του μεταβολισμού της χολερυθρίνης - πρόσληψη, σύζευξη και απέκκριση - συνήθως, συμβαίνουν στον ηπατοκυτταρικό ίκτερο. Έτσι, θα υπάρχει μια ανώμαλη αύξηση τόσο της μη συζευγμένης όσο και της συζευγμένης χολερυθρίνης. Επειδή, η απέκκριση (το βήμα περιορισμού του ρυθμού), συνήθως, εξασθενεί στο μεγαλύτερο βαθμό, κυριαρχεί η συζευγμένη υπερχολερυθριναιμία. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη εισέρχεται ακόμα στα ηπατικά κύτταρα και συζεύγνυται με το συνηθισμένο τρόπο. Αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη επιστρέφεται στο αίμα, πιθανώς, με ρήξη των κορεσμένων χολικών καναλιών και άμεση εκκένωση της χολής στη λέμφο που αφήνει το συκώτι. Έτσι, το μεγαλύτερο μέρος της χολερυθρίνης στο πλάσμα γίνεται ο συζευγμένος τύπος παρά ο μη συζευγμένος τύπος, και αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη, η οποία δεν πήγε στο έντερο για να γίνει ουροχολινογόνο, δίνει στα ούρα το σκούρο χρώμα.

    Μεθηπατική παθοφυσιολογία

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος) οφείλεται σε απόφραξη της απέκκρισης της χολής από τη χολική οδό - αυξημένη συζευγμένη χολερυθρίνη και χολικά άλατα. Σε πλήρη απόφραξη του χοληφόρου πόρου, η συζευγμένη χολερυθρίνη δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στην εντερική οδό - και δε γίνεται περαιτέρω μετατροπή της χολερυθρίνης σε ουροχολινογόνο - χωρίς κοπροχολίνη ή ουροχολίνη. Αντ 'αυτού, η περίσσεια συζευγμένης χολερυθρίνης διηθείται στα ούρα χωρίς ουροχολινογόνο στον αποφρακτικό ίκτερο. Η συζευγμένη χολερυθρίνη στα ούρα (χολερυθρινουρία) δίνει στα ούρα ένα ασυνήθιστα σκούρο καφέ χρώμα. Έτσι, η παρουσία ωχρών κοπράνων (η κοπροχολίνη απουσιάζει από τα κόπρανα) και σκούρων ούρων (συζευγμένη χολερυθρίνη που υπάρχει στα ούρα) υποδηλώνουν μια αποφρακτική αιτία ίκτερου. Επειδή, αυτά είναι θετικά σε πολλές καταστάσεις ηπατικού ίκτερου, δεν μπορούν να βοηθήσουν στη διάκριση της απόφραξης από άλλες αιτίες ηπατοκυτταρικού ίκτερου. 

    images 6

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Οι περισσότεροι άνθρωποι που παρουσιάζουν ίκτερο θα έχουν αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στο αίμα, όπως οι αμινοτρανσφεράσες (ALT, AST) και η αλκαλική φωσφατάση (ALP) και η χολερυθρίνη (που προκαλεί τον ίκτερο). Επίσης, ελέγχονται και τα επίπεδα πρωτεϊνών, συγκεκριμένα, η ολική πρωτεΐνη και η αλβουμίνη. Άλλες εργαστηριακές εξετάσεις για τη λειτουργία του ήπατος περιλαμβάνουν τη γάμα γλουταμυλοτρανσπεπτιδάση (γ-GT) και το χρόνο προθρομβίνης (PT). Κανένα τεστ από μόνο του δε μπορεί να διαφοροποιήσει τις ταξινομήσεις του ίκτερου. Ένας συνδυασμός δοκιμών ηπατικής λειτουργίας, καθώς και άλλων ευρημάτων φυσικής εξέτασης είναι απαραίτητος για να καταλήξουμε σε διάγνωση.

    Εργαστηριακές δοκιμές

     Προηπατικός ίκτεροςΗπατικός ίκτεροςΜεθηπατικός ίκτερος
    Ολική Χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική Αυξημένη Αυξημένη
    Έμμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Φυσιολογική
    Ουροχολινογόνο Φυσιολογικό/Αυξημένο Ελαττωμένο Ελαττωμένο/Αρνητικό
    Χρώμα ούρων Φυσιολογικό
    Σκούρο (Ουροχολινογόνο, άμεση χολερυθρίνη) Σκούρο(άμεση χολερυθρίνη)
    Χρώμα κοπράνων Σκούρο Ελαφρά ωχρό Ωχρά, άσπρα
    Αλκαλική φωσφατάση Φυσιολογικά Αυξημένη Πολύ αυξημένη
    SGOT & SGPT Πολύ αυξημένα Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη στα ούρα Δεν είναι παρούσα Παρούσα Παρούσα

    Ορισμένες διαταραχές των οστών και της καρδιάς μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης και των αμινοτρανσφερασών, επομένως, το πρώτο βήμα για τη διαφοροποίηση αυτών από τα προβλήματα του ήπατος είναι η σύγκριση των επιπέδων της γ-GT, η οποία θα αυξηθεί μόνο σε συγκεκριμένες για το ήπαρ καταστάσεις. Το δεύτερο βήμα είναι η διάκριση από τις αιτίες των χοληφόρων (χολοστατικός ίκτερος) ή του ηπατικού ικτέρου. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης και η γ-GT αυξάνονται μαζί, ενώ η ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) και η αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (ALT) αυξάνονται διαφορετικά. Εάν τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης (10–45 IU/L) και γ-GT (18–85 IU/L) αυξάνονται αναλογικά τόσο υψηλά, όσο, τα επίπεδα AST (12–38 IU/L) και ALT (10–45 IU/L), αυτό δείχνει ένα χολοστατικό πρόβλημα. Από την άλλη πλευρά, εάν η άνοδος AST και ALT είναι σημαντικά υψηλότερη από την άνοδο της αλκαλικής φωσφατάσης και γ-GT, αυτό υποδηλώνει πρόβλημα στο ήπαρ. Τέλος, η διάκριση μεταξύ αιτιών ίκτερου στο ήπαρ, η σύγκριση των επιπέδων AST και ALT μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη. Τα επίπεδα AST θα είναι συνήθως υψηλότερα από το ALT. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει στις περισσότερες ηπατικές διαταραχές εκτός από την ηπατίτιδα (ιογενής ή ηπατοτοξική). Η αλκοολική ηπατική βλάβη μπορεί να έχει φυσιολογικά τα επίπεδα SGPT, με τη SGOT να είναι 10 φορές υψηλότερη από την SGPT. Από την άλλη πλευρά, εάν η ALT ή SGPT είναι υψηλότερη από την AST ή SGOT, αυτό είναι ενδεικτικό  ηπατίτιδας. Τα επίπεδα των ALT και AST δεν συσχετίζονται καλά με την έκταση της ηπατικής βλάβης, αν και ταχείες πτώσεις σε αυτά τα επίπεδα από πολύ υψηλά επίπεδα μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή νέκρωση. Τα χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης τείνουν να υποδηλώνουν χρόνια πάθηση, ενώ είναι φυσιολογικά στην ηπατίτιδα και τη χολόσταση. Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων για το συκώτι συγκρίνονται συχνά από το μέγεθος των διαφορών τους, όχι από τον καθαρό αριθμό, καθώς και από τις αναλογίες τους. Η αναλογία SGOT: SGPT μπορεί να είναι ένας καλός δείκτης για το αν η διαταραχή είναι ηπατική αλκοολική βλάβη (πάνω από 10), κάποια άλλη μορφή ηπατικής βλάβης (πάνω από 1) ή ηπατίτιδας (λιγότερο από 1). Τα επίπεδα χολερυθρίνης μεγαλύτερα από 10 φορές υποδηλώνουν νεοπλαστική ή ενδοηπατική χολόσταση. Τα επίπεδα χαμηλότερα από αυτό τείνουν να υποδηλώνουν ηπατοκυτταρικά αίτια. Τα επίπεδα AST μεγαλύτερα από 15 φορές των φυσιολογικών δείχνουν οξεία ηπατοκυτταρική βλάβη. Λιγότερο από αυτό δείχνουν αποφρακτικές αιτίες. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης μεγαλύτερα από 5 φορές των φυσιολογικών  υποδηλώνουν απόφραξη, ενώ επίπεδα μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν ότι προκαλείται από φάρμακα (τοξίνες), χολοστατική ηπατίτιδα ή μόλυνση από κυτταρομεγαλοϊό. Και οι δύο αυτές συνθήκες μπορεί, επίσης, να έχουν ALT και AST μεγαλύτερες από 20 φορές από τα φυσιολογικά επίπεδα. Τα επίπεδα γ-GT μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν, συνήθως, χολόσταση. Τα επίπεδα 5-10 φορές πάνω από τα φυσιολογικά υποδηλώνουν ιογενή ηπατίτιδα. Τα επίπεδα λιγότερο από 5 φορές των φυσιολογικών δείχνουν τοξικότητα από φάρμακα. Η οξεία ηπατίτιδα θα έχει, συνήθως, επίπεδα ALT και AST αυξημένα 20-30 φορές πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα (πάνω από 1000) και μπορεί να παραμείνουν σημαντικά αυξημένα για αρκετές εβδομάδες. Η τοξικότητα της ακεταμινοφαίνης μπορεί να οδηγήσει σε επίπεδα ALT και AST μεγαλύτερα από 50 φορές των φυσιολογικών.

    Τα εργαστηριακά ευρήματα εξαρτώνται από την αιτία του ίκτερου.

    • Ούρα: συζευγμένη χολερυθρίνη, ουροχολινογόνο > 2 μονάδες, αλλά μεταβλητά (εκτός από τα παιδιά).
    • Οι πρωτεΐνες του πλάσματος εμφανίζουν χαρακτηριστικές αλλαγές.
    • Το επίπεδο της λευκωματίνης στο πλάσμα είναι χαμηλό, αλλά οι σφαιρίνες στο πλάσμα αυξάνονται λόγω του αυξημένου σχηματισμού αντισωμάτων.

    Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφοβη και ως εκ τούτου δεν μπορεί να απεκκρίνεται στα ούρα. Έτσι, το εύρημα αυξημένου ουροχολινογόνου στα ούρα χωρίς την παρουσία χολερυθρίνης στα ούρα (λόγω της μη συζευγμένης κατάστασής του) υποδηλώνει αιμολυτικό ίκτερο. Το ουροχολινογό θα είναι μεγαλύτερο από 2 μονάδες (δηλαδή, η αιμολυτική αναιμία προκαλεί αυξημένο μεταβολισμό της αίμης με εξαίρεση τα βρέφη όπου δεν έχει αναπτυχθεί χλωρίδα του εντέρου). Αντίθετα, η συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφιλη και επομένως μπορεί να ανιχνευθεί στα ούρα - χολερυθρινουρία - σε αντίθεση με τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη που απουσιάζει από τα ούρα. 

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Υπερηχογράφημα, MRI & MRCP είναι χρήσιμες για την ανίχνευση της απόφραξης των χολικών αγωγών. 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ο κίτρινος αποχρωματισμός του δέρματος, ειδικά στις παλάμες και στα πέλματα, αλλά όχι στον σκληρό χιτώνα ή στο εσωτερικό του στόματος οφείλεται στην καροτιναιμία - μια ακίνδυνη κατάσταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η θεραπεία του ίκτερου ποικίλει ανάλογα με την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση σε ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών (69% έναντι 38%, P = 0,002) και θνησιμότητα. Η ιατρική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία των μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο. Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος. 

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η υπερχολερυθριναιμία, λόγω του μη συζευγμένου κλάσματος, μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση χολερυθρίνης στην γκρίζα ύλη του κεντρικού νευρικού συστήματος, προκαλώντας δυνητικά μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη που οδηγεί σε μια κατάσταση γνωστή ως πυρηνικός ίκτερος. Ανάλογα με το επίπεδο έκθεσης, τα αποτελέσματα κυμαίνονται από απαρατήρητη έως σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και ακόμη και θάνατο. Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε νευρολογικές βλάβες που προκαλούνται από την υπερχολεριθριναιμία και επομένως πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για μεταβολές στα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό τους. Άτομα με παρεγχυματική ηπατική νόσο που έχουν εξασθενημένη αιμόσταση μπορεί να αναπτύξουν αιμορραγικά προβλήματα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με υψηλά επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό περιλαμβάνουν το φύλο των ανδρών, τις λευκές εθνικότητες και το ενεργό κάπνισμα. Τα μέσα επίπεδα ολικής χολερυθρίνης στον ορό σε ενήλικες βρέθηκαν να είναι υψηλότερα στους άνδρες (0,72 ± 0,004 mg/dL) σε σύγκριση με τις γυναίκες (0,52 ± 0,003 mg/dL). Υψηλότερα επίπεδα χολερυθρίνης σε ενήλικες βρίσκονται, επίσης, σε μη ισπανόφωνο λευκό πληθυσμό (0,63 ± 0,004 mg/dL) και μεξικάνικο αμερικανικό πληθυσμό (0,61 ± 0,005 mg/dL), ενώ χαμηλότερα σε μη ισπανόφωνο μαύρο πληθυσμό (0,55 ± 0,005 mg/dL). Τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι υψηλότερα στους ενεργούς καπνιστές. 

    1ηεβδομάδατηςζωήςjpg

    Νεογνικός ίκτερος

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Ο ίκτερος στα βρέφη παρουσιάζεται με κιτρινισμένο δέρμα. Ο νεογνικός ίκτερος εξαπλώνεται κεφαλοουραία, επηρεάζοντας το πρόσωπο και το λαιμό πριν εξαπλωθεί στον κορμό και στα κάτω άκρα σε πιο σοβαρές περιπτώσεις. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, κακή σίτιση και σε σοβαρές περιπτώσεις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει μόνιμη νευρολογική βλάβη (πυρηνικός ίκτερος).

    ΑΙΤΙΑ

    Η πιο συνηθισμένη αιτία ίκτερου στα βρέφη είναι ο φυσιολογικός ίκτερος.

    Τα παθολογικά αίτια του νεογνικού ίκτερου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

    • ίκτερος μητρικού γάλακτος
    • κληρονομική σφαιροκυττάρωση
    • ανεπάρκεια αφυδρογονάσης της 6-φωσφορικής γλυκόζης
    • ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • αυτοαντισώματα τύπου αίματος ABO / Rh
    • ανεπάρκεια άλφα 1-αντιτρυψίνης
    • σύνδρομο Alagille (γενετικό ελάττωμα που οδηγεί σε υποπλαστικούς ενδοηπατικούς χολικούς αγωγούς)
    • προοδευτική οικογενής ενδοηπατική χολόσταση
    • πυκνοκυττάρωση (λόγω έλλειψης βιταμινών)
    • κρετινισμός (συγγενής υποθυρεοειδισμός)
    • σηψαιμία ή άλλες μολυσματικές αιτίες

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο παροδικός ίκτερος του νεογνού είναι μια από τις πιο συχνές παθήσεις που συμβαίνουν σε νεογέννητα (παιδιά κάτω των 28 ημερών) με περισσότερο από ογδόντα τοις εκατό να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους. Ο ίκτερος στα βρέφη, όπως και στους ενήλικες, χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης (ολική χολερυθρίνη ορού μεγαλύτερη από 5 mg/dL). Ο φυσιολογικός νεογνικός ίκτερος οφείλεται στην ανωριμότητα των ηπατικών ενζύμων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της χολερυθρίνης, του ανώριμου μικροβιώματος του εντέρου και στην αυξημένη διάσπαση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης (HbF). Ο ίκτερος του μητρικού γάλακτος προκαλείται από αυξημένη συγκέντρωση β-γλυκουρονιδάσης στο μητρικό γάλα - αποσυμπίεση και επαναπορρόφηση της χολερυθρίνης - επιμονή του φυσιολογικού ίκτερου με μη συζευγμένη υπερχλερυθριναιμία. Η έναρξη του ίκτερου του μητρικού γάλακτος αρχίζει εντός 2 εβδομάδων μετά τη γέννηση και διαρκεί 4-13 εβδομάδες. Ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις ίκτερου νεογέννητου δεν είναι επιβλαβείς, εάν τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι πολύ υψηλά, μπορεί να εμφανιστεί εγκεφαλική βλάβη - πυρηνικός ίκτερος οδηγώντας σε σημαντική αναπηρία. Ο πυρηνικός ίκτερος σχετίζεται με αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη (η οποία δεν μεταφέρεται από τη λευκωματίνη). Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε αυτό λόγω της αυξημένης διαπερατότητας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και της αυξημένης μη συζευγμένης χολερυθρίνης λόγω της κατανομής της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης και της ανώριμης χλωρίδας του εντέρου. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα είναι, συνήθως, παροδικός και εξαφανίζεται χωρίς ιατρική παρέμβαση. Σε περιπτώσεις όπου τα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό είναι μεγαλύτερα από 4–21 mg/dL (68-360 µmol/L), το βρέφος μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με φωτοθεραπεία ή να γίνει αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία και την κατάσταση της πρόωρης ωριμότητας του βρέφους. Η φωτοθεραπεία (φως Bili) είναι, συχνά, το εργαλείο που χρησιμοποιείται για την έγκαιρη θεραπεία, το οποίο, συχνά, συνίσταται στην έκθεση του μωρού σε εντατική φωτοθεραπεία. Η ηλιοθεραπεία είναι αποτελεσματική θεραπεία, και έχει το πλεονέκτημα της υπεριώδους-Β, η οποία προάγει την παραγωγή βιταμίνης D. Η μέτρηση της χολερυθρίνης μειώνεται, επίσης, μέσω της απέκκρισης - κινήσεις του εντέρου και ούρηση - οι συχνές και αποτελεσματικές σιτίσεις είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση του ίκτερου στα βρέφη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    7 52

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλκοολική ηπατίτιδα

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Θαλασσαιμία

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Χολερυθρίνη αίματος

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Καρκίνος ήπατος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    Καροτιναιμία

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα δημητριακά και τα όσπρια Χρήσιμες πληροφορίες για τα δημητριακά και τα όσπρια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα δημητριακά και τα όσπρια

    Φύτρα δημητριακών και οσπρίων 

    Τα φύτρα δημητριακών και οσπρίων είναι άριστη τροφή. Συνδυάζουν τα πλεονεκτήματα των φρέσκων λαχανικών και των δημητριακών ή των οσπρίων αντίστοιχα. Περιέχουν όλα τα ενεργειακά (υδατάνθρακες, λίπη), δομικά (πρωτεΐνες), ηλεκτρολυτικά (νερό, άλατα) και ζωτικά συστατικά (ιχνοστοιχεία, βιταμίνες κ.λ.π. με μόνη εξαίρεση τη βιταμίνη Β12), σε άριστη αναλογία μεταξύ τους. Και μόνο με φύτρα θα μπορούσε να ζήσει κανένας πολλά χρόνια σε άριστη υγεία χωρίς να χρειάζεται άλλη τροφή. Βέβαια μία τόσο πολύπλοκη τροφή που έχει ταυτόχρονα ίνες, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λίπη, άλατα και πολλά άλλα συστατικά δεν είναι εύκολο από όλους να διασπασθεί. Πρέπει να είναι το πεπτικό σύστημα και ο κυβερνήτης του (το αυτόνομο νευρικό σύστημα) σε πολύ καλή κατάσταση, να υπάρχουν μεγάλες αποστάσεις ανάμεσα στο προηγούμενο και στο επόμενο γεύμα, να γίνει πολύ καλό μάσημα, η ποσότητα να είναι μικρή και τότε μπορούν να χωνευτούν πλήρως, οπότε και η ωφέλεια για το σώμα είναι μεγάλη. Σε περίπτωση που δεν χωνευτούν σωστά, προκύπτουν φουσκώματα στην κοιλιά, δυσφορία στην αναπνοή και διόγκωση του συκωτιού.

    Αλεύρι με μπαχαρικά 

    Το φρεσκοαλεσμένο και λεπτοαλεσμένο αλεύρι ολικής άλεσης από δημητριακά μαζί με μπαχαρικά όπως πιπερόριζα ή κάρδαμο και λίγο αλάτι είναι άριστη τροφή. Περιέχει όλα τα χρήσιμα (υδατάνθρακες, λίπη, πρωτεΐνες, άλατα) και όλα τα ζωτικά συστατικά εκτός από τις βιταμίνες C και Β12. Έτσι υπολείπεται λίγο των φύτρων. Μπορούμε να το φάμε επάνω σε ξερό ψωμί ή παξιμάδι (μαζί με λάδι, αν θέλουμε). Έτσι μπορεί να μασηθεί και να υγροποιηθεί πολύ καλά. Οι φυτικές ίνες που περιέχει δεν είναι πολλές. Επίσης τα μπαχαρικά που το συνοδεύουν διεγείρουν εξαιρετικά τους πεπτικούς αδένες για να παράγουν άφθονα πεπτικά υγρά. Έτσι, η πέψη του γίνεται σχετικά εύκολα. Η ποσότητα βέβαια πρέπει να είναι μικρή (π.χ. 1 κ.σ. σε ένα γεύμα) και να υπάρχει ικανή απόσταση ανάμεσα στα γεύματα. Το φρεσκοαλεσμένο και λεπτοαλεσμένο μούσλι (αλεύρι δημητριακών μουλιασμένο από το βράδυ σε νερό), το ωμό ψωμί ολικής άλεσης, η ωμή πίτσα ολικής άλεσης και τα ωμά γλυκά ολικής άλεσης είναι, επίσης, άριστες τροφές. Λόγω των ινών που περιέχουν είναι, σχετικά, δύσπεπτες. Περιέχουν όλα τα χρήσιμα και τα ζωτικά συστατικά (πλην Β12 και C). Η ωμή πίτσα τα περιέχει όλα συμπεριλαμβανομένων και των Β12 και C. Πρέπει να τρώγονται σε μέτρια ποσότητα με πολύ καλό μάσημα και όχι βράδυ.

    44ea8054159099b6b90b5528233befe0 L

    Κόλλυβα - μαύρο ρύζι - ψωμί ολικής άλεσης - ξινόχοντρος τραχανάς - πλιγούρι - ζυμαρικά ολικής άλεσης - γλυκά από αλεύρι ολικής άλεσης και μέλι - όσπρια βραστά

    Τα κόλλυβα, το μαύρο ρύζι, το ψωμί ολικής άλεσης, ο ξινόχοντρος τραχανάς, το πλιγούρι, τα ζυμαρικά ολικής άλεσης, τα γλυκά από αλεύρι ολικής άλεσης και μέλι και τα βραστά όσπρια έχουν χάσει ένα μέρος των ζωτικών συστατικών τους λόγω της θερμικής επεξεργασίας που υπέστησαν. Παρ' όλα αυτά είναι πολύ καλές τροφές. Δίνουν στο σώμα πλήρη κάλυψη από ενεργειακή, δομική και ηλεκτρολυτική άποψη και μερική κάλυψη από την άποψη των ζωτικών συστατικών. Το βράσιμο ή το ήπιο ψήσιμο (χωρίς ξεροψήσιμο) είναι μεν αρνητικό για τα ζωτικά συστατικά, έχει όμως το πλεονέκτημα ότι κάνει μία πρώτη διάσπαση, μία "προχώνεψη" των φυτικών ινών που περιέχουν. Το πεπτικό σύστημα μπορεί στη συνέχεια να ολοκληρώσει τη διάσπαση. Η διαδικασία του βρασίματος κάνει τις φυτικές ίνες και ολόκληρη την τροφή λιγότερο δύσπεπτες. Τα κόλλυβα (βρασμένο σιτάρι) είναι σχετικά εύπεπτη και πολύ καλή τροφή. Εάν συνδυαστεί με ωμούς ξηρούς καρπούς, σπόρους από ρόδι, μουλιασμένες σταφίδες και σουσάμι μετατρέπεται σε άριστη τροφή. Επιπλέον, μπορεί να μασηθεί πολύ καλά και γι' άυτό για όσους μπορούν να τα χωνέψουν είναι αξιοσύστατη τροφή. Το μαύρο (αναποφλοίωτο) ρύζι είναι επίσης πολύ καλή και σχετικά εύπεπτη τροφή. Το ψωμί ολικής άλεσης, εφ' όσον είναι ξερό ή τουλάχιστον στεγνό, μπορεί να μασηθεί πολύ καλά και γι΄αυτό είναι αξιοσύστατη τροφή. Ο ξινόχοντρος τραχανάς , το πλιγούρι, τα ζυμαρικά ολικής άλεσης και τα γλυκά ολικής άλεσης, επειδή είναι τροφές υγρές ή χυμώδεις, πρέπει να προσεχτούν ιδιαίτερα στο μάσημα ή να συνδυαστούν με παξιμάδι ή ξερό ψωμί. Τα βραστά όσπρια (γίγαντες, φασόλια, φακές, ρεβύθια, ροβίτσα, σόγια κ.λ.π.), επειδή είναι τροφές χυμώδεις και ταυτόχρονα πλούσιες σε πρωτεΐνες, λίπη και υδατάνθρακες, πρέπει να συνδυάζονται πάντα με ξερό ψωμί ή παξιμάδι.

    Χυλός οσπρίων - χυλός δημητριακών - νιφάδες δημητριακών 

    Ο χυλός οσπρίων, ο χυλός δημητριακών και οι βρασμένες νιφάδες δημητριακών είναι και καλές και εύπεπτες τροφές. Έχουν όλα τα πλεονεκτήματα των προηγουμένων αλλά, επειδή είναι λεπτοαλεσμένες και στη συνέχεια βρασμένες, είναι σε σχέση με αυτές πιο εύπεπτες. Όταν συνδυασθούν με λίγη φρέσκια creme fraiche ή γάλα περιέχουν όλα τα ζωτικά συστατικά ακόμα και βιταμίνες C και Β12. Είναι αξιοσύστατες τροφές τόσο για το υγιές όσο και το ασθενές πεπτικό σύστημα. Όπως προαναφέραμε πρέπει να μασιούνται και αυτές πολύ προσεκτικά. Ειδικά ο χυλός οσπρίων πρέπει να συνδυάζεται πάντα με ξερό ψωμί ή παξιμάδι.

    leyko psomi

    Άσπρο ψωμί

    Το άσπρο ψωμί έχει υποστεί και εξευγενισμό και ψήσιμο. Εξευγενισμός στο αλεύρι είναι το ψιλό κοσκίνισμα, δηλαδή η απομάκρυνση του πίτουρου. Το πίτουρο περιέχει τις φυτικές ίνες, μαζί με το μεγαλύτερο μέρος των ζωτικών συστατικών (βιταμινών, ιχνοστοιχείων), των αλάτων, των πρωτεϊνών και των λιπών. Αυτό που μένει μετά τον εξευγενισμό είναι οι υδατάνθρακες με λίγα ζωτικά συστατικά και λίγες πρωτεΐνες. Αυτό είναι ήδη μεγάλη απώλεια στην αξία της τροφής. Στο ψήσιμο που γίνεται στη συνέχεια υπάρχει μία επιπλέον απώλεια ζωτικών συστατικών. Βέβαια στο ψήσιμο οι υδατάνθρακες που περιέχει, διασπώνται μερικά και γίνονται πιο εύπεπτοι. Τελικά έχουμε με το άσπρο ψωμί μία τροφή πλούσια σε υδατάνθρακες και σχετικά πτωχή σε ζωτικά συστατικά και πρωτεΐνες, αλλά αρκετά εύπεπτη. Εάν ξεραθεί, μασιέται πολύ καλά, οπότε είναι ακόμα πιο εύπεπτη. Αυτό είναι και το μεγάλο πλεονέκτημα του ξερού άσπρου ψωμιού. Είναι μεν ευτελές τροφή αλλά εξαιρετικά εύπεπτη. Εάν την φάμε με σωστό τρόπο, είναι για το ασθενές πεπτικό σύστημα αξιοσύστατη τροφή. Γι' αυτό τη χρησιμοποιούμε, συχνά, ως μέσο μάσησης αρίστων τροφών, όπως, το γάλα, το γιαούρτι, το αυγό, το αβοκάντο κ.ά.

    Παξιμάδια  

    Τα παξιμάδια από άσπρο αλεύρι έχουν υπερθερμανθεί. Εξ αιτίας αυτού έχουμε μία ακόμα μεγαλύτερη απώλεια ζωτικών συστατικών απ' ό,τι στο άσπρο ψωμί. Επιπλέον στην υψηλή θερμοκρασία παράγονται και βλαβερές ουσίες. Γι' αυτούς τους λόγους είναι κατώτερης αξίας από το ψωμί. Όμως είναι σκληρά και γι' αυτό μπορούν να μασηθούν πολύ καλά. Είναι, επίσης, πολύ εύπεπτα. Έτσι, συνολικά τα παξιμάδια είναι ευτελής, αλλά, αξιοσύστατη τροφή.

    Ρύζι λαπάς 

    Το βρασμένο αποφλοιωμένο ρύζι έχει χάσει τις ίνες, ένα μεγάλο μέρος των ζωτικών συστατικών, των πρωτεϊνών και των πολύτιμων λιπών που περιέχει το αναποφλοίωτο ρύζι. Όμως, η απομάκρυνση των ινών αυξάνει εξαιρετικά την ευπεπτότητα. Με το βράσιμο γίνεται επιπλέον μία προχώνεψη των υδατανθράκων του. Έτσι, το βρασμένο άσπρο ρύζι είναι μεν ευτελής, αλλά, εξαιρετικά εύπεπτη τροφή. Μία μόνο προϋπόθεση απαιτείται για τη σωστή πέψη του άσπρου ρυζιού: προσεκτικό μάσημα. Όπως, όλες οι χυμώδεις τροφές μπορεί και ο λαπάς εύκολα να γλιστρήσει και να διαφύγει τη μάσηση, με αποτέλεσμα να προκαλέσει πρήξιμο στην κοιλιά και στο θώρακα. Εάν μασηθεί προσεκτικά χωνεύεται ταχύτατα και δίνει στο σώμα πολύτιμη ενέργεια. Όταν το πεπτικό μας σύστημα είναι ανίσχυρο και ο οργανισμός έχει ενεργειακά αποθέματα, τότε η καλύτερη θεραπεία είναι η ξηρασία, γιατί ξεκουράζει και ξαναδυναμώνει το πεπτικό σύστημα. Όταν όμως το πεπτικό σύστημα είναι ανίσχυρο και τα ενεργειακά αποθέματα έχουν εξαντληθεί, ιδιαίτερα δε όταν το συκώτι είναι πολύ κουρασμένο, τότε δημιουργείται ένα δίλλημα: από τη μία πρέπει να νηστέψουμε για να εξυγιανθεί το πεπτικό σύστημα, από την άλλη πρέπει να φάμε για να τροφοδοτηθεί το σώμα. Τέτοιες καταστάσεις είναι η ανάρρωση από βαρείες αρρώστιες, περίοδοι υπερκόπωσης ή μεγάλης θλίψης, πολύ προχωρημένη ηλικία, αδυναμία να μασήσουμε λόγω προβλημάτων στα δόντια κ.α. Σε τέτοιες καταστάσεις είναι χρήσιμες οι τροφές που είναι ήδη προχωνεμένες και εύπεπτες όπως το άσπρο ρύζι (λαπάς). Άλλες τροφές αυτής της κατηγορίας είναι οι μαλακά βρασμένες πατάτες (που είναι επιπλέον και αλκαλικές και γι'αυτό ακόμα πιο εύπεπτες), το στεγνό και άσπρο ψωμί πολυτελείας, το βρασμένο κουάκερ με γάλα κ.α.

    istock 000013499623small wide 831e6dadde39ab3ef3be69581b1a20b4c71fbfc9

    Ζυμαρικά από άσπρο αλεύρι

    Τα ζυμαρικά από άσπρο αλεύρι αντιστοιχούν περίπου σε βρεγμένο άσπρο ψωμί. Γι' αυτό, δεν μπορούν να μασηθούν ικανοποιητικά. Είναι τροφή ευτελής αλλά σχετικά εύπεπτη λόγω της απομάκρυνσης των ινών. Πρέπει να τρώγονται με πολύ προσεκτικό μάσημα ή σε συνδυασμό με παξιμάδι ή ξερό ψωμί.

    Γλυκά από άσπρο αλεύρι και ζάχαρη

    Τα γλυκά από άσπρο αλεύρι και ζάχαρη είναι ευτελής τροφή, αρκετά κατώτερη από το άσπρο ψωμί. Είναι πάρα πολύ πτωχά σε ζωτικά συστατικά και εξαιρετικά πλούσια σε υδατάνθρακες (ζάχαρη και άμυλο). Οι πρωτεΐνες και τα λίπη που περιέχουν είναι χαμηλής ή και κακής ποιότητας. Πέρα όμως από τη χαμηλή τους αξία, η καταλληλότητά τους για το σώμα εξαρτάται από το αν μπορούν να μασηθούν ή όχι.

    Έτσι έχουμε τρεις κατηγορίες:

    • Τα γλυκά που είναι ξηρά, όπως, π.χ. ξηρά μουστοκούλουρα, ξηρά βουτήματα κ.λ.π. Αυτά εάν συνδυασθούν με λίγα μπαχαρικά, όπως κανέλα πιπερόριζα, κάρδαμο ή γαρύφαλλο και μασηθούν προσεκτικά, κινητοποιούν αρκετά τους πεπτικούς αδένες και χωνεύονται καλά. Δεν είναι απαραίτητο να μασήσουμε μαζί με ξερό ψωμί ή παξιμάδι. Την αξία τους μπορούμε να τη βελτιώσουμε, προσθέτοντας από πάνω αμέσως πριν τα φάμε τα εξής: λίγο βούτυρο (ή λάδι), λίγο μέλι, λίγο φρέσκο αλεύρι δημητριακών με μπαχαρικά. Με αυτές τις προσθήκες μπορούμε να μετατρέψουμε αυτή την ευτελή τροφή σε μία πολύ καλή τροφή. Τις ίδιες προσθήκες μπορούμε να κάνουμε πάνω στο ξερό άσπρο ψωμί ή το παξιμάδι αμέσως πριν τα φάμε για να βελτιώσουμε την αξία τους.
    • Τα γλυκά που είναι πολύ λιπαρά ή χυμώδη, όπως, πάστες, σοκολάτες, πουτίγκα, κρέμες, κακάο, παγωτά. Η αξία τους είναι γενικά ευτελής, εξαρτάται όμως και από το αν περιέχουν ζάχαρη αντί για μέλι και μαργαρίνες αντί για βούτυρο ή λάδι. Επειδή είναι όλα μαλακά ή χυμώδη, δεν μασιούνται καλά και δεν κινητοποιούν τους πεπτικούς αδένες. Γι' αυτό μπορεί πολύ εύκολα να σαπίσουν στο έντερο. Για να το αποφύγουμε κάνουμε το εξής: Τα μασάμε μαζί με ξερό ψωμί ή παξιμάδι ή ξηρά κουλουράκια ή ξηρά βουτήματα, για παράδειγμα, στεγνό ψωμί και σοκολάτα, μασάμε κάθε μπουκιά ψωμί 60-80 φορές και αφού υγροποιηθεί προσθέτουμε ένα κομμάτι σοκολάτας. Μασάμε μαζί ακόμα μερικές φορές μέχρι να υγροποιηθούν πλήρως και να αναμιχθούν καλά με το σάλιο και μετά καταπίνουμε. Με αυτόν τον τρόπο μάσησης τα γλυκά είναι πολύ εύπεπτα, δεν επιβαρύνουν το έντερο και την κοιλιά και δεν παχαίνουν. Εναλλακτικά τα μασάμε μόνα τους όσο γίνεται καλύτερα και τρώμε μετά από αυτά λίγο ξερό ψωμί ή παξιμάδι ή ξηρά κουλουράκια. Εάν πάλι δεν συνοδευτούν από κάτι σκληρό και τα φάμε μόνα τους σε μεγαλύτερη ποσότητα, μπορούμε την επόμενη μέρα να κάνουμε 36 ώρες ξηρασία.
    • Τα σιροπιαστά γλυκά. Αυτά έχουν το επιπλέον μειονέκτημα να εξαπατούν το πεπτικό σύστημα και τους ανιχνευτές του. Διότι το σιρόπι τους δίνει την ψευδή πληροφορία ότι είναι υγροποιημένα και χυμώδη, οπότε και το σώμα τα αντιμετωπίζει σα γλυκά φρούτα ή χυμούς. Όμως εδώ πρόκειται για ενεργειακά συμπαγείς τροφές εξαιρετικά πλούσιες σε λίπη και υδατάνθρακες, ιδιαίτερα ζάχαρη. Για να χωνευτούν απαιτείται μία μεγάλη έκκριση πεπτικών υγρών που μόνο με ξηρές τροφές θα μπορούσε να γίνει. Επιπλέον, η εξαιρετικά γλυκειά τους γεύση παραπλανά επίσης και ωθεί σε γρήγορη κατάποση χωρίς να έχει λειοτριβηθεί πλήρως η τροφή. Αυτό συντομεύει τη διάρκεια του ερεθίσματος που παίρνει από τις γευστικές θηλές το αυτόνομο νευρικό σύστημα. Έτσι γίνεται μία επιπλέον μείωση της έκκρισης των πεπτικών υγρών. Η πιθανότητα σήψης αυτών των τροφών είναι μεγάλη. Αυτό αποδεικνύεται από τη δίψα που αισθανόμαστε μετά. Είναι καλό να τα τρώμε σε συνδυασμό με άλλες τροφές, όπως π.χ. παξιμάδι-βούτυρο-μέλι ή ξερό ψωμί ή ξερά κουλουράκια. Μπορούμε να τα φάμε και αυτά χωρίς συνοδεία σκληρής τροφής και σε μεγαλύτερη ποσότητα εάν την επόμενη κάνουμε για 36 ώρες ξηρασία ή κάνουμε βαριά χειρωνακτική εργασία.

     57e660 asimakopouloi3

    Καβουρδισμένα δημητριακά - όσπρια - καφές

    Τα καβουρδισμένα δημητριακά και όσπρια και ο καφές είναι τροφές είναι τροφές ακατάλληλες. Με το καβούρδισμα το μεγαλύτερο μέρος των ζωτικών συστατικών χάνεται. Επιπλέον, οι υδατάνθρακες, τα λίπη και οι πρωτεΐνες αλλοιώνονται και γίνονται λιγότερο προσπελάσιμα στο πεπτικό σύστημα. Το κύριο πρόβλημα είναι το εξής: Στις υψηλές θερμοκρασίες γίνονται πάρα πολλές, αρκετά, πολύπλοκες και πολύ γρήγορες χημικές αντιδράσεις. Οι περισσότερες από αυτές είναι τόσο πολύπλοκες που είναι δύσκολο νσα διερευνηθούν και παραμένουν άγνωστες. Τα προϊόντα αυτών  των αντιδράσεων είναι πολύμορφα και πολλά από αυτά έχουν αποδειχθεί ότι είναι ισχυρά πολύμορφα και πολλά από αυτά έχουν αποδειχθεί ότι είναι ισχυρά καρκινογόνα. Αυτό ισχύει για κάθε τροφή που υφίσταται επεξεργασία πάνω από τους 100 βαθμούς κελσίου, όπως βράσιμο σε χύτρα ταχύτητας, ξεροψήσιμο, ψήσιμο στα κάρβουνα, τηγάνισμα, καβούρδισμα, καραμελοποίηση κ.λ.π. Όσο αυξάνεται η θερμοκρασία τόσο πιο πολύμορφα και πιο επιβλαβή γίνονται τα προϊόντα. Η πολυμορφία και η επικινδυνότητα των προϊόντων αυξάνεται επίσης πολύ όταν δεν υπάρχει νερό. Για παράδειγμα το ψήσιμο με σκέπασμα όπου οι τροφές παραμένουν στους χυμούς τους είναι τόσο υγιεινό όσο και το βράσιμο ενώ αντίθετα το ξεροψήσιμο όπου οι τροφές έχουν χάσει όλο τους το νερό είναι πολύ ανθυγιεινό.

    Ποτά τύπου κόλα - ποτά με τεχνητές γλυκαντικές ουσίες

    Τα ποτά τύπου κόλα και τα ποτά με τεχνητές γλυκαντικές ουσίες είναι, επίσης ακατάλληλες τροφές. Μπορεί να περιέχουν χρωστικές και αρωματικές ουσίες, συντηρητικά, βελτιωτικά της γεύσης, καραμελόχρωμα, υπερβολική ποσότητα ζάχαρης ή τεχνητές γλυκαντικές ουσίες και είναι πολύ όξινα. Με όλα αυτά επιβαρύνουν την εντερική χλωρίδα (και εμμέσως το αμυντικό σύστημα) καθώς και το συκώτι και τα νεφρά. Πρήζουν το σώμα, αυξάνουν την πείνα και τη δίψα. Όσον αφορά στο νευρικό σύστημα το διεγείρουν μαζί και το κουράζουν.

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    cereales semillas

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Καστανό ρύζι με ρεβίθια

    Οι διαβητικοί πρέπει να τρώνε όσπρια

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Φακές μουντζέντρα

    Νόστιμο φαγητό στην κατσαρόλα

    Διατροφικές συμβουλές για την πρόληψη του καρκίνου

    Πώς πρέπει να τρώτε τα όσπρια

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Διατροφή για όσους έχουν αυξημένο ουρικό οξύ

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Μυστικά για τα όσπρια

    Η δάφνη

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις φακές

    Τα οφέλη που έχουν οι φυτικές ίνες για την υγεία

    Όσπρια

    Δίαιτα οικονομική

    Η διατροφική αξία που έχουν τα όσπρια

    Πώς πρέπει να τρώτε τα όσπρια

    Βιγκανισμός

    Τα οφέλη από το πίτουρο στην υγεία

    Σκεφτείτε ΒΙΟ-λογικά

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Μούσλι σπιτικό

    Γενετικά τροποποιημένο ρύζι

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ο πόνος στο θώρακα από ιογενή λοίμωξη Tριχίνωση »