Τρίτη, 03 Δεκεμβρίου 2013 19:48

Καλά-Αζάρ

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Σπλαχνική λεϊσμανίαση

Η Σπλαχνική Λεϊσμανίαση, ICD-10 B55.0, ονομάζεται και Καλά-Αζάρ.

Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι στις δυτικές χώρες δεν έχουν ακούσει ποτέ για την Λεϊσμανίαση ή Καλά-Αζάρ, σε κάποια μέρη, η ασθένεια αυτή είναι ένας πραγματικός εφιάλτης.

Οι λεϊσμανιάσεις είναι νόσοι από τα πρωτόζωα του γένους λεϊσμανιών παρασίτου σκυλιών και τρωκτικών.

Υπάρχουν τρεις μορφές λεϊσμανίασης: η δερματική, η βλεννογονική και η σπλαγχνική μορφή (Καλά-αζάρ). 

Η Leishmania donovani προκαλεί την γενική ή σπλαχνική νόσο ή Kala-Azar.

Η Leishmania tropica προκαλεί δερματικές ελκωτικές βλάβες στη Μέση Ανατολή.

Οι Leishmania mexicana και Leishmania brazilliensis στην Αμερική προκαλούν ελκωτικές βλάβες δέρματος και βλενογόννων.


Δερματική και βλεννογονική λεϊσμανίαση

Οι βλάβες μπορούν να είναι μία ή περισσότερες, επώδυνες ή ανώδυνες. Συνήθως πρόκειται για ερυθηματώδη κηλίδα ή οζίδιο που τυπικά σχηματίζει ένα ρηχό έλκος με υπερυψωμένο όχθο. Μπορεί να συνυπάρχει διόγκωση λεμφαδένων κοντά στις βλάβες (π.χ. κάτω από τη μασχάλη στην περίπτωση που οι βλάβες εντοπίζονται στο χέρι ή στο βραχίονα). 


Σπλαχνική λεϊσμανίαση

Η  Leishmania donovani είναι παράσιτο των τρωκτικών, των σκύλων και του ανθρώπου.

Διάμεσος ξενιστής είναι η σκνίπα ή φλεβοτόμος.

Στις Αφρικανικές χώρες υπάρχει ευρεία μόλυνση τρωκτικών και το παράσιτο μεταδίδεται στον άνθρωπο με την σκνίπα ή από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Στην Ινδία η μετάδοση γίνεται από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Στις υπόλοιπες περιοχές του κόσμου ο σκύλος μεταδίδει τη νόσο μέσω της σκνίπας.

Η σκνίπα δεν μπορεί να μολυνθεί από τον άνθρωπο, γι' αυτό και δεν γίνονται επιδημίες.

Η μετάδοση της νόσου μπορεί να γίνει και από άγρια ζώα π.χ. τσακάλια.

Το ράντισμα περιοχών με παρασιτοκτόνα για την ελονοσία σκοτώνει τις σκνίπες.

Η Leishmania donovani είναι μαστιγοφόρος στην σκνίπα και μη μαστιγοφόρος στον άνθρωπο.

Τα παράσιτα πολλαπλασιάζονται με διχοτόμηση μέσα στα μονοκύτταρα, τα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα και τα δικτυοενδοθηλιακά κύτταρα τα οποία καταστρέφονται και τα παράσιτα ελεύθερα μολύνουν άλλα κύτταρα. Με τα μακροφάγα τα παράσιτα πηγαίνουν σε όλους τους ιστούς του σώματος.

Ο χρόνος επώασης είναι 4-6 μήνες.

  • Η εισβολή της νόσου μπορεί να είναι απότομη με ψηλό πυρετό 40oC, με καθημερινό πυρετό με 2-3 εξάρσεις εντός του 24ώρου (διπλός ή τριπλός αμφημερινός πυρετός). Μεσολαβούν φάσεις χαμηλού πυρετού ή απυρεξίας εβδομάδων ή μηνών και ο ασθενής εμφανίζει καχεξία. Άλλες φορές η εισβολή της νόσου είναι βραδεία και προοδευτική.
  • Διόγκωση του σπληνός χαρακτηριστική που καταλαμβάνει το αριστερό μισό της κοιλιάς που στην αρχή είναι μαλακός, αλλά, μετά γίνεται σκληρός.
  • Διόγκωση του ήπατος σε μικρότερο βαθμό.
  • Διόγκωση λεμφαδένων.

Εργαστηριακά ευρήματα

-Αναιμία

-Λευκοπενία (4.000-2.000)

-Θρομβοπενία

-Αύξηση σφαιρινών από την παραγωγή αντισωμάτων IgG

-Ανεύρεση του παρασίτου στο μυελό σε στερνική παρακέντηση και στο σπλήνα

-Ανεύρεση αντισωμάτων κατά του παρασίτου

-Καλλιέργεια σε ειδικό υλικό

-PCR


Πρόγνωση

Η νόσος διαρκεί χρόνια αν και μερικές φορές υποχωρεί σε 5 μήνες. Θάνατος μπορεί να συμβεί από εξάντληση από την λοίμωξη. Μερικές φορές συμβαίνει κίρρωση ήπατος.


Θεραπεία

-Τα άλατα του πεντασθενούς αντιμονίου είναι το φάρμακο εκλογής. Χορηγείται σε δόση 10mg/Kg βάρους σώματος ενδομυϊκά ή ενδοφλέβια για 6-10 ημέρες, με 10ήμερα διαστήματα για 3 φορές, διακοπή για ένα μήνα και επανάληψη.

-Αντιμονιακή μεγλουμίνη ενδομυϊκά 35mg/Kg βάρους σώματος για 12-15 ημέρες.

-Αν αστοχήσει η θεραπεία χορηγείται πενταμιδίνη 3-4 mg/Kg βάρους σώματος ενδομυϊκά για 10-12 ημέρες, αλλά είναι τοξικό φάρμακο που προκαλεί υπογλυκαιμία και νευρολογικές εκδηλώσεις.

-Σε ανθεκτικές μορφές χορηγείται το αντιμυκητησιακό Αμφοτερικίνη Β, βραδέως και ενδοφλέβια σε ημερήσια δόση 0.25-1mg/Kg βάρους σώματος σε διάλυμα δεξτρόζης, κάθε δεύτερη μέρα για 6-8 ημέρες.

Η Leishmania έχει προσβάλλει 12 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ κάθε χρόνο εμφανίζονται 1,5-2 εκατομμύρια περιστατικά.

Η ασθένεια είναι ενδημική σε 88 χώρες όπου 350 εκατομμύρια κινδυνεύουν να μολυνθούν.

Περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων σπλαγχνικής λεϊσμανίασης ανά τον κόσμο αφορά την Ινδία, το Μπαγκλαντές, το Νεπάλ, το Σουδάν και τη Βραζιλία.

Ειδικότερα η Λεϊσμανίαση συναντάται στις παρακάτω περιοχές: 

Μεξικό, Κεντρική και Νότια Αμερική, από τη βόρεια Αργεντινή στο νότιο Τέξας (όχι στην Ουρουγουάη τη Χιλή ή τον Καναδά) 
Νότια Ευρώπη, Ασία (όχι νοτιοανατολική), Μέση Ανατολή, Αφρική (ειδικά στην ανατολική και νότια Αφρική με σποραδικά κρούσματα στην υπόλοιπη ήπειρο). Λεϊσμανίαση δε συναντάται στην Αυστραλία και στα νησιά του Ειρηνικού, όπως η Μελανησία, η Μικρονησία και η Πολυνησία.

Από το 1998 έως το 2005 έχουν αναφερθεί στην Ελλάδα 291 κρούσματα σπλαγχνικής και 20 κρούσματα δερματικής λεϊσμανίασης. (Πηγή World Health Organisation).

Ευτυχώς γίνεται έγκαιρη και αποτελεσματική διάγνωση της νόσου πλέον.


Πρόληψη

Οι οδηγίες αφορούν τον περιορισμό της έκθεσης στα τσιμπήματα της σκνίπας. Προτιμούνται κατοικίες με σίτα στα παράθυρα, κουνουπιέρες, προστατευτικό ρουχισμό και εντομοαπωθητικά και περιορίζεται η έκθεση στην ύπαιθρο από το σούρουπο έως το χάραμα, επειδή τότε τσιμπούν οι σκνίπες.

Το πρώτο και μοναδικό εμβόλιο στην Ευρώπη έναντι της λεϊσμανίασης του σκύλου (πιο γνωστής ως Καλα-αζάρ), μιας εξαιρετικά διαδεδομένης και στη χώρα μας νόσου, είναι πλέον διαθέσιμο και στην Ελλάδα -από τον Ιανουαριο 2012- και οι Έλληνες ιδιοκτήτες σκύλων μπορούν να απευθυνθούν στον κτηνίατρό τους για να εμβολιάσουν τους σκύλους τους. Το εμβόλιο προφυλάσσει τους τετράποδους φίλους του ανθρώπου από τη θανατηφόρο και ιδιαίτερα επίπονη νόσο, για την οποία μέχρι σήμερα δεν υπάρχει αποθεραπεία, καθώς τα υπάρχοντα θεραπευτικά μέσα μπορούν να ελέγξουν τα συμπτώματα, αλλά δεν θεραπεύουν πλήρως την ασθένεια. Επιπλέον, ο σκύλος παραμένει φορέας μιας νόσου που μεταδίδεται εξαιρετικά εύκολα, μέσω μολυσμένης σκνίπας και στον άνθρωπο. Ο πυρετός και η γενική αδιαθεσία είναι παρενέργειες του εμβολίου, για ένα 24ωρο μόνο.
Ασθενείς με τη σπλαγχνική μορφή της νόσου δεν πρέπει να δίνουν αίμα ή να γίνονται δωρητές οργάνων. 


Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4224 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2020 23:26
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet είναι μια σπάνια πολυσυστηματική χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από έλκη στο βλεννογόνο του στόματος και των γεννητικών οργάνων, δερματικά εξανθήματα, αρθρίτιδα, θρομβοφλεβίτιδα, ραγοειδίτιδα, κολίτιδα και νευρολογικά συμπτώματα

    • Ενδημική στην Ιαπωνία και στις Βορειανατολικές Μεσογειακές περιοχές

    Γενετική: Μια αναφορά σε μια μητέρα και το νεογέννητο. Πολύ σπάνια οικογενής

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η έως 4η δεκαετία 

    Επικρατέστερο φύλο:  Γυναίκες > Άνδρες έως δύο φορές συχνότερα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    • Αφθώδης στοματίτιδα
    • Έλκη γεννητικού συστήματος - επώδυνα στους άντρες, ανώδυνα στις γυναίκες
    • Δέρμα - πολύμορφο ερύθημα, αγγειΐτιδα, καθολική υπερενεργοποίηση ανοσολογικού (παθεργία) (μη ειδική δερματική φλεγμονώδης αντίδραση σε κάθε γρατζουνιά, νύγμα βελόνας και ενδοδερμική ένεση φυσιολογικού ορού), πυόδερμα
    • Οφθαλμικό - ιρίτιδα, ιριδοκυκλίτιδα, χοριοαμφιβληστροειδίτιδα, υπόπυο, αιμορραγία, οίδημα οπτικής θηλής, οπτική ατροφία
    • Πρωινή δυσκαμψία σε 1/3
    • Πολυαρθρίτιδα - αυτοπεριοριζόμενη και κυρίως επηρεάζουσα τα κάτω άκρα
    • Θρομβοφλεβίτιδα - περιφερική, πνευμονική, εγκεφαλική, σύνδρομο Budd-Chiari 
    • Nευρολογικό - παράλυση κρανιακών νεύρων, ημιπληγία, ενδοκράνια υπέρταση, μηνιγγομυελίτιδα και υποτροπιάζουσα μηνιγγίτιδα, συγχυτική κατάσταση 
    • ΓΕΣ - αφθώδη έλκη, κολίτιδα, μέλαινα κένωση
    • Πνευμονικές διηθήσεις - πιθανά σχετιζόμενες με θρόμβωση 
    • Μυοπάθεια/Μυοσίτιδα - σπάνια
    • Περιφερική γάγγραινα - σπάνια
    • Επιδιδυμίτιδα
    • Σπειραματονεφρίτιδα - σπάνια

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    • Ταξινομημένη ως αγγειοπάθεια ή αυτοάνοση 
    • Σχετιζόμενο με HLA-BS άλλο αντιγόνο
    • Πιθανή περιβαλλοντολογική τοξίνη, βαρέα μέταλλα, εντομοκτόνα
    • Πιθανά τα αγγλικά καρύδια ή Ginko φυστίκια
    • Παθολογική ινωδόλυση 
    • Μια μελέτη σχετιζόμενη με λοίμωξη από HIV

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σύνδρομο Reiter και άλλες μορφές σπονδυλοαρθροπάθειας
    • Φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου (νόσος Crohn και ελκώδης κολίτιδα)
    • Σύφιλη
    • Οζώδες ερύθημα 
    • Αφθώδης στοματίτιδα
    • Σύνδρομο Stevens - Johnson
    • Αγγειΐτιδα
    • Πολυσυστηματική νόσος 
    • Στοματίτιδα από τον απλό έρπητα
    • Θρομβοφλεβίτιδα σχετιζόμενη με έλλειψη παραγόντων πήξης
    • Μηνιγγίτιδα του Mollaret (πρόκειται για ιογενή λοίμωξη- μηνιγγίτιδα (άσηπτη) που υποτροπιάζει με διαστήματα προσβολής διάρκειας 2-5 ημερών, εβδομάδων ή και χρόνων. Το πιο συχνό αίτιο της μηνιγγίτιδας Mollaret αναφέρεται ότι είναι ο ιός απλού έρπητα HSV-2 αλλά και ο HSV-1 (έρπης γεννητικών οργάνων) χωρίς αυτό να έχει τεκμηριωθεί οριστικά. Επίσης, Mollaret μηνιγγίτιδα προκαλείται και από τον ιό Ebstein-Barr.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ποσοστό κατατόμησης ερυθρών, αλλά μπορεί να είναι φυσιολογικό 
    • Ανοσοσυμπλέγματα ανιχνεύσιμα με τις δοκιμασίες με Raji cell και μεθόδους προσδιορισμού C1q - στερεάς φάσεως 
    • Κρυοσφαιρίνες
    • Υπεργαμμασφαιριναιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Μπορεί να υπάρχουν μη αναγνωρίσιμες αλλαγές 
    • Περιαγγειακή διήθηση από μονοπύρηνα στο αρθρικό υγρό 
    • Οίδημα ενδοθηλιακών κυττάρων 
    • Μερική έμφραξη του αγγειακού αυλού
    • Ουδετεροφιλική δερματίτιδα (σύνδρομο sweet)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ελάττωση των επιπέδων της αντιθρομβίνης ΙΙΙ πλάσματος σε ενεργό νόσο 
    • Αυξημένη ινωδόλυση κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • Αντιουδετεροφιλικά αντισώματα του κυτοπλασματικού αντιγόνου 
    • Απομυελινωτικά αντισώματα στο σύνδρομο νευρο-Behcet
    • Αντισώματα αντικαρδιολιπίνης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτικό ιστορικό και κλινική εξέταση και συχνή επανεκτίμηση
    • Αρθρικό υγρό - φλεγμονώδεις εκκρίσεις
    • Αρτηριογραφία για ανευρύσματα ή θρομβώσεις

    bjophthalmol 2003 September 87 9 1175 F1.large

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνήθως εξωτερικός ασθενής. Απαιτείται να εισαχθεί ως εσωτερικός ασθενής, αν υπάρξουν νευρολογικές επιπλοκές 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανάλογα με τα οργανικά συστήματα που ενέχονται

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση επιτρέπεται 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Κολχικίνη: 0,6 mg την ημέρα
    • Τοπικά στεροειδή στο μάτι
    • Πρεδνιζόνη: 1 mg/Kgr σε σοβαρές διαταραχές (επιπλοκές) κυρίως ΚΝΣ 
    • Αζαθειοπρίνη: 2-3 mg/Kg/ημέρα. Ο ασθενής πρέπει να πίνει 8-10 ποτήρια νερό την ημέρα και να αναφέρει τυχόν αίμα στα ούρα
    • Μεθοτρεξάτη: χρησιμοποιείστε τη μικρότερη δυνατή δόση, πιθανή 7,5 mg την εβδομάδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κυκλοσπορίνη
    • Λεβαμιζόλη: 100-150 mg δύο φορές την εβδομάδα
    • Χλωραμβουκίλη - αλλά με προσοχή λόγω της τοξικότητας
    • Θαλιδομίδη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τη σοβαρότητα της συμμετοχής των συμπτωμάτων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε τα αγγλικά καρύδια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Θάνατος 
    • Τύφλωση
    • Παράλυση 
    • Εμβολή/θρόμβωση - πνευμονική, κοίλη φλέβα, περιφερική 
    • Ανεύρυσμα 
    • Αμυλοείδωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Φυσιολογικό προσδόκιμο επιβίωσης εκτός εάν υπάρξει νευρολογική επιπλοκή 
    • Πιθανή οπτική έκπτωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αμυλοείδωση
    • Σύνδρομο Sweet

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια

    Γηριατρικό: Σπάνια

    ΚΥΗΣΗ

    Πιθανά αυξάνει τη θρόμβωση και το θάνατο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

    maxresdefault 28

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης, 

    Φυσικές θεραπείες για τα στοματικά έλκη

    Οζώδες ερύθημα

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα στοματικά έλκη

    Αντιμετωπίστε τις άφθες του στόματος

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Sweet

    www.emedi.gr

     

     

  • Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υποθυρεοειδισμό ενηλίκων

    Υποθυρεοειδισμός είναι μια διαταραχή που οφείλεται σε έλλειψη της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης ή σε αντίσταση στη δράση της.

    Το μυξοίδημα αποτελεί βαριά μορφή υποθυρεοειδισμού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική:

    • Δεν υπάρχει γνωστό γενετικό πρότυπο για τον ιδιοπαθή πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό
    • Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να σχετίζεται με το πολυαδενικό αυτοάνοσο, σύνδρομο τύπου ΙΙ που σχετίζεται με τα HLA-DR3, DR4
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός, συχνά, είναι αποτέλεσμα της θεραπείας της νόσου του Graves, η οποία μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες, 5-10:1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Συμπτώματα:

    • Η εγκατάσταση μπορεί να είναι ύπουλη 
    • Αδυναμία, καταβολή, ληθαργικότητα
    • Δυσανεξία στο ψύχος 
    • Διαταραχές της μνήμης 
    • Κώφωση 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Αρθραλγίες 
    • Παραισθήσεις
    • Μέτρια αύξηση του σωματικού βάρους (5 Kgr)
    • Μειωμένη εφίδρωση 
    • Μηνορραγία 
    • Κατάθλιψη 
    • Βράγχος φωνής
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Σημεία:

    • Ξηρότητα, τραχύτητα δέρματος 
    • Χαρακτηριστική έκφραση προσώπου
    • Τραχύτητα ή βράγχος φωνής 
    • Περικογχικό οίδημα
    • Οίδημα χεριών και ποδιών 
    • Βραδυκαρδία 
    • Υποθερμία
    • Ελαττωμένη συστολική αρτηριακή πίεση 
    • Αυξημένη διαστολική αρτηριακή πίεση 
    • Ελαττωμένη τριχοφυΐα σώματος και κεφαλής
    • Καθυστερημένη χάλαση των εν τω βάθει τενόντων αντανακλαστικών 
    • Μακρογλωσσία
    • Υπονατριαιμία από αραίωση 
    • Αναιμία (συνήθως ορθόχρωμη, ορθοκυτταρική)
    • Μεγαλοκαρδία στην α/α θώρακα (συχνά λόγω περικαρδιακής συλλογής)

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο ή θυρεοειδεκτομή. Σε ασθενείς που παίρνουν θειαμίδες (προπυλθειουρακίλη, μεθιμαζόλη) ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να εμφανιστεί καθυστερημένα, 4 έως 25 χρόνια αργότερα
    • Ο πρωτοπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα ή να είναι ιδιοπαθής
    • Όταν συνυπάρχει βρογχοκήλη, οφείλεται συνήθως σε αυτοάνοσες παθήσεις, όπως θυρεοειδίτιδα Hashimoto, σε κληρονομικά βιοσυνθετικά ελλείμματα, σε ανεπάρκεια ιωδίου ή σε φάρμακα (ιωδιούχα, λίθιο, φαινυλβουταζόνη, αμινοσαλικυλικό οξύ)
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε ανεπάρκεια της ορμόνης απελευθέρωσης θυρεοτροπίνης (TRH) από τον υποθάλαμο ή της θυρεοτρόπου ορμόνης (TSH) από την υπόφυση
    • Ο παροδικός υποθυρεοειδισμός μπορεί να είναι επακόλουθος υποκλινικής θυρεοειδίτιδας (πιο συχνά μετά από τοκετό) ή υποξείας κοκκιωματώδους θυρεοειδίτιδας 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία
    • Αυτοάνοσες παθήσεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Χρόνια νεφρίτιδα 
    • Νευρασθένεια 
    • Κατάθλιψη 
    • Ευθυρεοειδικό σύνδρομο
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Πρωτοπαθής αμυλοείδωση 
    • Άνοια άλλης αιτιολογίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ολική θυροξίνη (Τ4) ορού - μειωμένη
    • Πρόσληψη Τ3 από ρητίνη - αυξημένη 
    • TSH (RIA) - αυξημένη
    • Δείκτης ελεύθερης Τ4 (= πρόσληψη Τ3 από ρητίνη x ολική Τ4 ορού) - χαμηλός 
    • Σε βαρύ υποθυρεοειδισμό: αναιμία, αυξημένη χοληστερόλη, CPK, LDH, AST, υπονατριαιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Θυρεοειδικές ορμόνες 
    • Κορτιζόνη
    • Ντοπαμίνη 
    • Φαινυτοΐνη 
    • Οιστρογόνα ή ανδρογόνα ως θεραπεία υποκατάστασης 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Κάθε σοβαρή πάθηση 
    • Κύηση 
    • Υποπωτεϊναιμία
    • Ηπατική ανεπάρκεια
    • Νεφρωσικό σύνδρομο

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ο θυρεοειδής μπορεί να είναι μικρός, ατροφικός ή διογκωμένος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    RIA (Ραδιοανοσομέτρηση)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ο συνδιασμός χαμηλής Τ4 (και/ή χαμηλός δείκτης ελεύθερης Τ4) είναι αυξημένης TSH (πάνω από 20 mU ανά ml) είναι ουσιαστικά διαγνωστικός της πρωτοπαθούς ανεπάρκειας του θυρεοειδή

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση με εξαίρεση τις επείγουσες επιπλοκές (κώμα, υποθερμία)

    slide 23

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Στόχος της θεραπείας είναι η επίτευξη και συντήρηση ευθυρεοειδικών επιπέδων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Τροφές που αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων για την αποφυγή δυσκοιλιότητας 
    • Υπολιπιδαιμική δίαιτα για παχύσαρκους ασθενείς

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Σημασία της θεραπείας υποκατάστασης 
    • Ανάγκη ισόβιας θεραπείας 
    • Επισήμανση κάθε σημείου λοίμωξης ή καρδιακών διαταραχών 
    • Σημεία θυρεοτοξίκωσης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Λεβοθυροξίνη:

    • 50-100 mg/ημέρα. Αυξήστε κατά 25 mg/ημέρα κάθε 4-6 εβδομάδες ώσπου η TSH να είναι σε φυσιολογικά επίπεδα
    • Η δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο, την υπολειμματική ικανότητα εκκρίσεως του θυρεοειδή αδένα, την ταυτόχρονη λήψη άλλων φαρμάκων, την εντερική λειτουργία
    • Σε ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να χρειάζονται χαμηλότερες δόσεις λόγω της μειωμένης νεφρικής κάθαρσης

    Αντενδείξεις:

    • Θυρεοτοξική καρδιοπάθεια 
    • Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια που δεν είναι σε αγωγή  

    Προφυλάξεις:

    • Έναρξη με χαμηλές δόσεις σε ηλικιωμένους και καρδιοπαθείς
    • Σε διαβητικούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της υπογλυκαιμικής αγωγής με την έναρξη της θυροξίνης
    • Προσαρμογή της δοσολογίας των από του στόματος αντιπηκτικών, παρακολούθηση του χρόνου προθρομβίνης με την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Αντιπηκτικά, από του στόματος 
    • Ινσουλίνη
    • Υπογλυκαιμικά, από του στόματος 
    • Οιστρογόνα
    • Αντισυλληπτικά χάπια
    • Χολεστυραμίνη 
    • Η ταυτόχρονη λήψη θειϊκού σιδήρου μπορεί να μειώσει την απορρόφηση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κάθε 6 εβδομάδες μέχρι να σταθεροποιηθεί ο ασθενής μετά από κάθε 6 μήνες 
    • Στενή παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας σε ηλικιωμένους ασθενείς

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ως αποτέλεσμα έντονης θεραπείας, σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο
    • Μυξοιδηματικό κώμα - βαριά επιπλοκή του υποθυρεοειδισμού με υψηλή θνησιμότητα 
    • Αυξημένη ευαισθησία στις λοιμώξεις
    • Μεγάκολο
    • Οργανική  ψύχωση με παράνοια
    • Επινεφριδική κρίση από έντονη θυρεοειδική θεραπεία 
    • Στείρωση 
    • Υπερευαισθησία στα οπιούχα
    • Η χρόνια υπερθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε αφαλάτωση των οστών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μη έγκαιρη θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθούν εντυπωσιακές μεταβολές στην εμφάνιση και τη διανοητική λειτουργία, η επάνοδος σε φυσιολογική κατάσταση είναι ο κανόνας
    • Όταν διακόπτεται η θεραπευτική εμφανίζονται υποτροπές
    • Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να εξελιχθεί σε μυξοιδηματικό κώμα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπονατριαιμία 
    • Αναιμία 
    • Ιδιοπαθής φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Υποπαραθυρεοειδισμός
    • Βαριά μυασθένεια
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας
    • Κατάθλιψη
    • Διπολική νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Τα χαρακτηριστικά σημεία και συμπτώματα συνήθως απουσιάζουν. Ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνός στους ηλικιωμένους. Η διάγνωση βασίζεται στα εργαστηριακά δεδομένα
    • Η δοσολογία είναι συνήθως τα 2/3 περίπου της δόσης που χορηγείται σε νεαρούς ενήλικες 

    ΚΥΗΣΗ

    • Η θεραπεία αντικατάστασης μπορεί να χρειάζονται προσαρμογή. Τα επίπεδα της TSH πρέπει να ελέγχονται κάθε μήνα κατά τη διάρκεια του 1ου τριμήνου 
    • Μετά τον τοκετό - μέτρηση των επιπέδων της TSH σε 6 περίπου εβδομάδες
    • Η εμφάνιση ανώδυνης υποξείας θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό μπορεί να προκαλέσει παροδικό υποθυρεοειδισμό, διάρκειας 3 περίπου μηνών. Ενδέχεται να χρειαστεί θεραπεία αντικατάστασης 
    • Το 30% των ασθενών αυτών αναπτύσσουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Χειρουργική προσέγγιση:

    • Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό (ήπιο έως μέτριο) ανέχονται καλά τις χειρουργικές επεμβάσεις εμφανίζοντας την ίδια θνητότητα και τις ίδιες επιπλοκές με τους ευθυρεοειδικούς ασθενείς 
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση δεν είναι επείγουσα, ρυθμίστε τον ασθενή σε ευθυρεοειδικά επίπεδα πριν την επέμβαση
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση είναι επείγουσα προχωρήστε στην επέμβαση εξατομικεύοντας την αγωγή αντικατάστασης προ και μετεγχειρητικά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

     HT ok

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποφυσιακή ανεπάρκεια

    Nόσος Graves

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Σύνδρομο Sheehan

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Σελήνιο και Βιταμίνη Ε

    Ασβαγκάντα για την καλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Προλακτίνωμα

    Ο υποθάλαμος

    Ενδοκρινολογικές παθήσεις

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε τον θυρεοειδή σας

    Ιώδιο

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Υποθερμία

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τονώστε το μεταβολισμό σας

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα

    Οστεομυελίτιδα

    Η οστεομυελίτιδα είναι μία οξεία ή χρόνια φλεγμονή του οστού και των δομών του, που προκαλείται συνηθέστερα από βακτηρίδια και σπάνια από άλλους μικροοργανισμούς.

    Αυτή η λοίμωξη μπορεί να επέλθει είτε αιματογενώς, είτε εκ συνεχείας από τοπική λοιμώδη εστία ή από άμεσο ενοφθαλμισμό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυτή η λοίμωξη εμφανίζεται συνήθως στους μεγαλύτερους ενήλικες, η αιματογενής έχει δικόρυφη επιδημιολογική καμπύλη, εμφανίζεται επίσης σε βρέφη και παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Αιματογενής λοίμωξη μακρών οστών (σε παιδιά με αιματογενή οστεομυελίτιδα):

    • Αιφνίδια έναρξη με υψηλό πυρετό
    • Ευερεθιστότητα
    • Κακουχία
    • Περιορισμός της κίνησης του ενεχόμενου άκρου 
    • Σημεία εντοπισμένης φλεγμονής 

    Αιματογενής σπονδυλική λοίμωξη (σε ενήλικες με σπονδυλική οστεομυελίτιδα):

    • Η νόσος είναι ύπουλη και συμπεριφέρεται περισσότερο σαν χρόνια λοίμωξη
    • Σε κάποιους ασθενείς μπορεί να βρεθεί ιστορικό ενός οξέος βακτηριαιμικού επεισοδίου σχετιζόμενου με λοίμωξη ενός συγκεκριμένου οργάνου 

    Λοίμωξη εκ συνεχείας ιστών και σχετιζόμενη με αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Οξείες συστηματικές εκδηλώσεις εμφανίζονται σπάνια
    • Εντοπισμένα σημεία και συμπτώματα φλεγμονής με ή χωρίς έκκριμα εμφανίζονται συχνά 

    Χρόνια οστεομυελίτιδα:

    • Έλκος, που δεν επουλώνεται ή παροχετευόμενη κοιλότητα
    • Τα συστηματικά συμπτώματα, όταν είναι παρόντα, υποδεικνύουν οξεία διαπυηθείσα φλεγμονή στο οστό ή τους περιβαλλοντικούς ιστούς 

    Λοίμωξη σχετιζόμενη με προσθετικό μόσχευμα:

    • Η λοίμωξη μπορεί να αποκτηθεί είτε από αιματογενή οδό ή από παρακείμενες εστίες, όπως η τοπική λοίμωξη, χειρουργική επιμόλυνση ή μετεγχειρητική λοίμωξη 
    • Η οξεία μετεγχειρητική λοίμωξη μπορεί να εμφανιστεί σαν πυρετός, εντοπισμένο οίδημα, ευαισθησία και έκκριμα
    • Η χρόνια λοίμωξη χαρακτηρίζεται από δυσφορία στις αρθρώσεις, οίδημα, ερύθημα και δυσλειτουργία αρθρώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία αιματογενής οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο σύνηθες)
    • Στρεπτόκοκκος, κοαγκουλάση-αρνητικός, σταφυλόκοκκος, αιμόφιλος της ινφουέντζας και Gram (-) οργανισμοί (λιγότερο συνήθεις)

    Σπονδυλική οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και Gram (-) εντερικοί οργανισμοί (συνήθεις)
    • Άλλοι μικροοργανισμοί υπό σκέψη περιλαμβάνουν το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης και μύκητες 

    Εκ συνεχείας οστών εστιακή οστεομυελίτιδα και οστεομυελίτιδα από αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Μικτοί αερόβιοι/αναερόβιοι μικροοργανισμοί βρίσκονται συχνά 

    Λοίμωξη από προσθετικό μόσχευμα:

    • Κοαγκουλάση αρνητικός σταφυλόκοκκος και χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο συνήθεις)
    • Ψευδοδιφθεριτικά βακτηρίδια και Gram (-) βακτήρια (λιγότερο συνήθη)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Άλλες καταστάσεις που προδιαθέτουν σε έμφρακτα οστών 
    • Ενδοφλέβια χρήση φαρμάκων 
    • Αιμοκάθαρση 
    • Τοπικό τραύμα
    • Επιπλεγμένα κατάγματα 
    • Παρουσία προσθετικού ορθοπεδικού μοσχεύματος 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια 
    • Νευροπάθεια 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συστηματική λοίμωξη από άλλη πηγή 
    • Άσηπτο έμφρακτο οστού 
    • Άλλη εντοπισμένη φλεγμονή του δέρματος και των μαλακών ιστών
    • Νευροπαθητική νόσος των αρθρώσεων 
    • Κατάγματα 
    • Ουρική αρθρίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η οριστική διάγνωση γίνεται με αναρρόφηση με βελόνα ή βιοψία οστού και ταυτοποίηση του μικροοργανισμού με καλλιέργεια ή ιστολογικά
    • Η καλλιέργεια αίματος μπορεί να είναι θετική σε περίπου 50% των νεότερων ασθενών με οξεία αιματογενή νόσο 
    • Ο αριθμός λευκοκυττάρων είναι συνήθως ανεβασμένος στις οξείες περιπτώσεις, αλλά όχι στις χρόνιες περιπτώσεις 
    • Η ταχύτητα καθίζησης είναι συνήθως αυξημένη, αλλά δεν είναι ειδική 
    • Το αντίσωμα κατά τειχοϊκού οξέος μπορεί να είναι αυξημένο σε έναν ασθενή που έχει λοίμωξη από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο για περισσότερο από 2 εβδομάδες 

    IMD osteomyelitis EN

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμικροβιακοί παράγοντες που χορηγούνται πριν την καλλιέργεια του οστού 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καλλιέργειες από τον συριγγώδη πόρο είναι αναξιόπιστες, λόγω της συχνής επιμόλυνσης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Φλεγμονώδης εξεργασία σε οστό με πυογενή βακτήρια 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφικά - ακτινογραφία ρουτίνας (τα ευρήματα στην απλή ακτινογραφία συχνά καθυστερούν για 10-14 ημέρες στην οξεία λοίμωξη), υπολογιστική τομογραφία, μαγνητικός συντονισμός 
    • Ραδιονουκλεοτίδια (τεχνήτιο, ίνδιο ή γάλλιο), αλλά καλύτερα να μη γίνονται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δια βελόνης ή βιοψία οστού για βακτηριακή καλλιέργεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο του ασθενούς με υποψία οξείας οστεομυελίτιδας για διαγνωστικό έλεγχο και αρχική θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση του πόνου 
    • Χειρουργική παροχέτευση και απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών είναι υψίστης σημασίας για αποτελεσματική ίαση 
    • Το υπερβαρικό οξυγόνο έχει ισχυρή θεραπευτική δράση
    • Σε ασθενείς με αγγειακή ανεπάρκεια ή σοβαρή γαγγραινώδη λοίμωξη, ο ακρωτηριασμός μπορεί να είναι η μόνη αποτελεσματική θεραπεία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης και ακινητοποίηση του ενεχόμενου οστού και της άρθρωσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επείγουσα ανάγκη για μακροχρόνια θεραπεία και παρακολούθηση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ο αντιμικροβιακός παράγοντας, που έχει επιλεγεί, πρέπει να βασίζεται σε δοκιμασίες ευαισθησίας και σε γνωστή κλινική αποτελεσματικότητα. Η διάρκεια της θεραπείας για οξεία οστεομυελίτιδα πρέπει να είναι τουλάχιστον 4-6 εβδομάδες. Σε χρόνια οστεομυελίτιδα μπορεί να χρειαστεί μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος - ναφσικιλλίνη 2 gr ΕΦ κάθε 4-6 ώρες. Βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες για σταφυλόκοκκο ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη 
    • Είδη στρεπτοκόκκου - πενικιλλίνη G 2-4 εκατομμύρια μονάδες κάθε 4 ώρες ΕΦ 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa - πιπερακιλλίνη 4 gr κάθε 4-6 ώρες, ΕΦ, συν αμυνογλυκοσίδη 
    • Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) - συνδυασμός αναστολέα β-λακταμάσης (τικαρκιλλίνη/κλαβουλανικό 3,1 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ - αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ

    Προφυλάξεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια η αντιμικροβιακή δόση μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος: κλινδαμυκίνη 600 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες, ναφσικιλλίνη 2 gr κάθε 4 ώρες ή κεφαζολίνη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ, ή βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες
    • Είδη στρεπτοκόκκου: πενικιλλίνη 2 εκατομμύρια μονάδες κάθε 12 ώρες 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa: κεφταζιδίμη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ ή κιπροφλοξασίνη (ή άλλη κινολόνη) 750 mg κάθε 12 ώρες από το στόμα. Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ, κλινδαμυκίνη συν κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς ή κινολόνη 
    • Συχνά γίνεται θεραπεία στο σπίτι - σκεφτείτε μία απλουστευμένη συνταγή αντιμικροβιακής θεραπείας για εξωνοσοκομειακή χρήση ή θεραπεία από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επίπεδο των αντιμικροβιακών παραγόντων στο αίμα, αντιβακτηριακοί τίτλοι ορού, ταχύτητα καθίζησης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το επιπλέον άγχος και τα βάρη μέχρι την ίαση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός αποστήματος 
    • Βακτηριαιμία 
    • Κάταγμα 
    • Χαλάρωση του προσθετικού μοσχεύματος 
    • Μετεγχειρητική λοίμωξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η ίαση της οστεομυελίτιδας με φαρμακευτική αγωγή είναι προφανώς απρόβλεπτη, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από χειρουργικό καθαρισμό των νεκρωμένων ιστών 
    • Σε ασθενείς με οξεία αιματογενή οστεομυελίτιδα, η πρόγνωση είναι συνήθως καλή ακόμα και χωρίς χειρουργείο. Η θεραπεία παίρνει περίπου 6 εβδομάδες 
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται, αν ολόκληρο το μολυσμένο οστό έχει αφαιρεθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συμβαίνει πολύ συχνά στην ηλικιακή ομάδα των 5-14 και συχνότερα στα αγόρια 

    Γηριατρικό:

    • Η σπονδυλική οστεομυελίτιδα είναι συνηθέστερη 
    • Παρακείμενη εστία λοίμωξης είναι συνηθέστερη 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια είναι η συνηθέστερη αιτία οστεομυελίτιδας στην ηλικιακή ομάδα των 50-70 (συνήθως λόγω της παρουσίας σχετιζόμενων καταστάσεων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    osteomyelitis 1280

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερβαρικό Οξυγόνο

    Οστεομυελίτιδα

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Δαγκώματα ζώων

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Νόσος του Parkinson

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια εκφυλιστική νευρική νόσος του εξωπυραμιδικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από συνδυασμό τρόμου ηρεμίας, ακαμψίας και βραδυκινησίας

    Ηλικία έναρξης - ενήλικη ζωή.

    Η διάγνωση απαιτεί θεραπευτική απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία υποδηλώνει φυσιολογικούς νευρώνες του ραβδωτού σώματος.

    Αυτή είναι η μόνη εκφυλιστική νόσος, η οποία είναι θεραπεύσιμη μακροχρόνια 

    Γενετική: 5% των ασθενών έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό και Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία 60 με 5% μεταξύ ηλικιών 21 και 39

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1, 4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Πρωτεύοντα σημεία: 

    Τρόμος ηρεμίας 

    • Παθογνωμικός αλλά όχι απαραίτητος 
    • Οδηγεί τους περισσότερους ασθενείς στη θεραπεία 
    • 48 κύκλοι ανά δευτερόλεπτο
    • Μειώνεται με την άσκηση, τη συγκέντρωση και τον ύπνο
    • Αυξάνεται σε στρες
    • 10% παρουσιάζονται μόνο με τρόμο 
    • 30% παρουσιάζονται χωρίς τρόμο
    • Οι περισσότεροι ξεκινούν με ετερόπλευρο τρόμο 

    Βραδυκινησία:

    • Απαιτείται για τη διάγνωση 
    • Εγκαθιστά μεγάλη αναπηρία 
    • Πρόβλημα με την έναρξη των κινήσεων 
    • Μπορεί να υπερνικηθεί, αν υπάρχει τέτοια θέληση
    • Διαταραχές στάσης 
    • Αίτιο των διαταραχών βάδισης 

    Ακαμψία - Δυσκαμψία

    • Τύπος μολύβδινου σωλήνα 
    • Τύπος οδοντωτού τροχού με τρόμο

    Άλλα σχετιζόμενα σημεία και συμπτώματα:

    • Ο λόγος είναι αργός, χαμηλής έντασης, μονότονος 
    • Διαταραχές όρασης, που περιλαμβάνουν ελαττωμένο παίξιμο βλεφάρου, βλαφαρόσπασμο, διαταραγμένη συζυγή προς τα πάνω καθήλωση του βλέμματος 
    • Διαταραχές από το αυτόνομο (δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, σεξουαλική ανικανότητα)
    • Σμηγματόρροια 
    • Κατάθλιψη στα 2/3 των ασθενών 
    • Άνοια στο 20% των ασθενών 
    • Διαταραχές βαδίσματος συμπεριλαμβανομένων: κατηργημένης αιώρησης των χεριών, προβλήματα στο σήκωμα από την καρέκλα, επιταχυνόμενο βάδισμα, "πάγωμα" των κινήσεων
    • Προσθιοώθηση και οπισθιοώθηση
    • Μικρογραφία 
    • Πρόσωπο σαν μάσκα 
    • Αμέλεια κατάποσης με σιελόρροια  

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    • Άγνωστο 
    • Απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, με πσοστό απώλειας 1% το χρόνο σε ασθενείς με Parkinson, ενώ είναι 5% σε φυσιολογική γήρανση 
    • Πιθανά μη γενετικά, αλλά τοξικά ή λοιμώδη 
    • Γνωστή τοξική ουσία είναι η έκθεση σε MPTP (1-μεθυλ-4-φαινυλ-1,2,5,6 τετραϋδροπυριδίνη)
    • Άλλοι μη ντοπαμινεργικοί νευρώνες, μπορεί επίσης να επηρεαστούν

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Άγνωστοι στην ιδιοπαθή νόσο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Παρκινσονισμός: βραδυκινησία και σποραδικά τρόμος με μικρή η καθόλου απάντηση στη λεβοντόπα, υποδηλώνει ότι οι νευρώνες του ραβδωτού σώματος είναι επίσης εκφυλισμένοι 

    • Προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση 
    • Πολυσυστηματική ατροφία 
    • Νόσος Alzheimer με εξωπυραμιδικά σημεία
    • Ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών φαρμάκων 
    • Αγγειώδης - βοθριώδης κατάσταση
    • Λοιμώδη - μετεγκεφαλιδική
    • Τοξίνες 
    • Μεταβολική νόσος του Wilson
    • Καλοήθης ιδιοπαθής τρόμος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Τυπικές αλλαγές που επιτρέπουν συγκεκριμένη παθολογική διάγνωση. Σωμάτια Lewy

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η αξονική (ΥΤ) και μαγνητική (ΜΥΤ) τομογραφία, μπορούν να περιορίσουν τις διαταραχές που μιμούνται το Parkinson. Ποζιτρονική τομογραφία (ΠΕΤ)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην επιπλοκών ή προαιρετικού χειρουργείου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ερευνήστε για κάποιο πιθανό αίτιο επαγώγιμο από φάρμακο. Πλήρης υποχώρηση των συμπτωμάτων μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες έως μήνες
    • Δεν υπάρχει θεραπεία ίασης για την πρωτοπαθή νόσο του Parkinson. Η θεραπεία εξατομικεύεται 
    • Η νόσος απαιτεί θεραπεία εφ'όρου ζωής κατευθυνόμενη στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της πορείας της νόσου 
    • Μπορεί να είναι χρήσιμη η λογοθεραπεία, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία 
    • Οι φυσικοί περιορισμοί του ασθενούς μπορεί να απαιτήσουν προσαρμογές στο σπίτι, π.χ. ειδικές καρέκλες, ανυψωμένο κάθισμα στην τουαλέτα, στα σκεύη φαγητού, στο ντύσιμο
    • Χειρουργείο (μερικές φορές)

    134673 parkinsons disease

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατηρείστε τη δραστηριότητα σε όποιο επίπεδο είναι δυνατό 
    • Χρησιμοποιείστε μπαστούνι για περπάτημα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μικρά, συχνά γεύματα, εάν ο ασθενής δυσκολεύεται να φάει 
    • Είναι απαραίτητη η μεγάλη πρόσληψη υγρών 
    • Φαγητά που διογκώνουν το έντερο
    • Δεν είναι απαραίτητος ο περιορισμός της πρωτεΐνης στη δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε προβλήματα με το περπάτημα, την κίνηση και τον τρόμο. Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν ή υποκαθιστούν τη ντοπαμίνη. Τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν χαμηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η ντοπαμίνη δε μπορεί να χορηγηθεί απευθείας, καθώς δεν μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλό σας. Μπορεί να έχετε σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων σας μετά την έναρξη της θεραπείας με νόσο του Πάρκινσον. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, τα οφέλη των ναρκωτικών μειώνονται συχνά ή γίνονται λιγότερο συνεπή. Συνήθως, μπορείτε να ελέγχετε τα συμπτώματά σας αρκετά καλά.

    Τα φάρμακα που μπορεί να συνταγογραφήσει ο γιατρός σας περιλαμβάνουν:

    • Καρβιντόπα-λεβοντόπα. Η λεβοντόπα, το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για τη νόσο του Πάρκινσον, είναι μια φυσική χημική ουσία που περνά στον εγκέφαλό σας και μετατρέπεται σε ντοπαμίνη. Η λεβοντόπα συνδυάζεται με καρβιντόπα, η οποία προστατεύει τη λεβοντόπα από την πρώιμη μετατροπή σε ντοπαμίνη έξω από τον εγκέφαλο. Αυτό αποτρέπει ή μειώνει παρενέργειες όπως ναυτία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία ή ζάλη (ορθοστατική υπόταση). Μετά από χρόνια, καθώς η νόσος εξελίσσεται, το όφελος από τη λεβοντόπα μπορεί να γίνει λιγότερο σταθερό. Επίσης, μπορεί να αντιμετωπίσετε ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία) μετά τη λήψη υψηλότερων δόσεων λεβοντόπα. Ο γιατρός μπορεί να μειώσει τη δόση σας ή να προσαρμόσει τους χρόνους των δόσεων σας για να ελέγξει αυτά τα αποτελέσματα.
    • Εισπνεόμενη καρβιντόπα-λεβοντόπα. Μπορεί να είναι χρήσιμη στη διαχείριση των συμπτωμάτων που προκύπτουν όταν τα από του στόματος φάρμακα σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν κατά τη διάρκεια της ημέρας.
    • Έγχυση καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αποτελείται από καρβιντόπα και λεβοντόπα και χορηγείται μέσω ενός σωλήνα τροφοδοσίας που παραδίδει το φάρμακο σε μορφή γέλης απευθείας στο λεπτό έντερο και προορίζεται για ασθενείς με πιο προχωρημένο Πάρκινσον που εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αλλά που έχουν πολλές διακυμάνσεις στην απόκρισή τους. Το φάρμακο εγχύεται συνεχώς και η τοποθέτηση του σωλήνα απαιτεί μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την ύπαρξη του σωλήνα περιλαμβάνουν μετακίνηση του σωλήνα ή μολύνσεις στο σημείο έγχυσης.
    • Αγωνιστές ντοπαμίνης. Σε αντίθεση με τη λεβοντόπα, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης δε μετατρέπονται σε ντοπαμίνη. Αντ 'αυτού, μιμούνται τα αποτελέσματα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο η λεβοντόπα στη θεραπεία των συμπτωμάτων. Ωστόσο, διαρκούν περισσότερο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με λεβοντόπα για να εξομαλύνουν την ενίοτε επίδραση της λεβοντόπα. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης περιλαμβάνουν την πραμιπεξόλη, τη ροπινιρόλη και τη ροτιγοτίνη (χορηγούμενα ως έμπλαστρο). Η απομορφίνη είναι ένας ενέσιμος αγωνιστής ντοπαμίνης βραχείας δράσης που χρησιμοποιείται για γρήγορη ανακούφιση. Μερικές από τις παρενέργειες των αγωνιστών ντοπαμίνης είναι παρόμοιες με τις παρενέργειες της καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αλλά μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, υπνηλία και καταναγκαστικές συμπεριφορές όπως η υπερσεξουαλικότητα, τα τυχερά παιχνίδια και το φαγητό. Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα και συμπεριφέρεστε με τρόπο που δεν σας ταιριάζει, μιλήστε με το γιατρό σας.
    • Αναστολείς ΜΑΟ Β. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν τη σελεγιλίνη, τη ρασαγιλίνη και τη σαφιναμίδη. Βοηθούν στην αποτροπή της διάσπασης της εγκεφαλικής ντοπαμίνης αναστέλλοντας το εγκεφαλικό ένζυμο μονοαμινοξειδάση Β (ΜΑΟ Β). Αυτό το ένζυμο μεταβολίζει τη ντοπαμίνη του εγκεφάλου. Η σελεγιλίνη που χορηγείται με λεβοντόπα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της φθοράς. Οι παρενέργειες των αναστολέων ΜΑΟ Β μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ναυτία ή αϋπνία. Όταν προστίθενται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αυτά τα φάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο ψευδαισθήσεων. Αυτά τα φάρμακα δε χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά ή ορισμένα ναρκωτικά λόγω δυνητικά σοβαρών αλλά σπάνιων αντιδράσεων. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας προτού πάρετε επιπλέον φάρμακα με αναστολέα ΜΑΟ Β.
    • Αναστολείς της Catechol O-methyltransferase (COMT). Η εντακαπόνη και η οπικαπόνη είναι τα κύρια φάρμακα αυτής της κατηγορίας. Αυτό το φάρμακο παρατείνει ελαφρώς την επίδραση της θεραπείας με λεβοντόπα αναστέλλοντας ένα ένζυμο που διαλύει τη ντοπαμίνη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία), οφείλονται κυρίως σε αυξημένη επίδραση της λεβοντόπα. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, ναυτία ή έμετο. Το Tolcapone είναι ένας άλλος αναστολέας COMT που σπάνια συνταγογραφείται λόγω του κινδύνου σοβαρής ηπατικής βλάβης και ηπατικής ανεπάρκειας.
    • Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια για να βοηθήσουν στον έλεγχο του τρόμου που σχετίζεται με τη νόσο του Πάρκινσον. Διάφορα αντιχολινεργικά φάρμακα είναι διαθέσιμα, όπως η βενζοτροπίνη ή το τριεξυφαινιδύλιο. Ωστόσο, τα μέτρια οφέλη τους συχνά αντισταθμίζονται από παρενέργειες όπως εξασθενημένη μνήμη, σύγχυση, παραισθήσεις, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία και μειωμένη ούρηση.
    • Αμανταδίνη. Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν μόνο την αμανταδίνη για να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από συμπτώματα ήπιας, πρώιμης φάσης νόσου του Πάρκινσον. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί με θεραπεία με καρβιντόπα-λεβοντόπα κατά τη διάρκεια των μεταγενέστερων σταδίων της νόσου του Πάρκινσον για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία)από την καρβιντόπα-λεβοντόπα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν μωβ στίγματα του δέρματος, πρήξιμο στους αστράγαλους ή παραισθήσεις.

    Γενικές αρχές:

    • Αντιμετωπίστε την αναπηρία 
    • Τα φάρμακα μπορεί να έχουν αθροιστικά θεραπευτικά και τοξικά αποτελέσματα 
    • Οξεία επιδείνωση μπορεί να σημαίνει μη σωστή λήψη φαρμάκων ή κατάθλιψη ή περεμπίπτουσα ασθένεια 
    • Η πορεία είναι προοδευτική με ή χωρίς φάρμακα

    Λεβοντόπα/Καρβιντόπα

    • Κύριο στήριγμα της θεραπείας για αναπηρία
    • Ξεκινήστε με 1/2 ταμπλέτες των 25/100 mg, 3 φορές την ημέρα 
    • Το εύρος της δόσης είναι από 300-1000/75 - 200 του συνδυασμού ημερησίως 
    • Εάν χρησιμοποιείτε μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, ξεκινήστε με 50/200, 2 φορές την ημέρα 
    • Εάν μεταπηδήσετε στη μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, αυξήστε τη συνηθισμένη καθημερινή δόση σε 110%

    Αγωνιστές - βρωμοκρυπτίνη, περγολίδη 

    • Μικρή ισχύς 
    • Δουλεύει καλύτερα ως επιπρόσθετο στη λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Τιτλοποιείστε το συνδυασμό λεβοντόπα/καρβιντόπα προς τα κάτω, τη στιγμή που αυτοί οι παράγοντες αθροίζονται, έτσι ώστε 1 mg βρωμοκρυπτίνης να ισοδυναμεί με 10 mg λεβοντόπα και 1 mg περγολίδης να ισούται με 10 mg βρωμοκρυπτίνης 
    • Συνήθης δόση έναρξης 25 mg βρωμοκρυπτίνης ή 0,5 mg περγολίδης, 3 φορές την ημέρα

    Αναστολείς ΜΑΟ - σελεγιλίνη

    • Μπλοκάρει το μεταβολισμό της Dopa στον εγκέφαλο
    • Μπορεί να εμποδίσει τη πρόοδο
    • Χρησιμοποιείται πρώιμα σε ασθενείς χωρίς σημαντική αναπηρία για να αυξήσουν το χρόνο πριν την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης της λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Η συνήθως δόση είναι 5 mg το πρωί και 5 mg to ap;ogeyma, για να αποδειχθεί η διαταραχή του ύπνου

    Αντιχολινεργικά:

    • 30% βελτίωση σε 50% των ασθενών 
    • Για τον τρόμο σε πρώιμα στάδια ή επιπρόσθετα 
    • Trihexyphenidyl Hydrochloride: 1 mg αυξανόμενα σε 2 mg κάθε 3-5 ημέρες έως ότου δοθεί η δόση των 6-10 mg
    • Βενζατροπίνη: Συνήθως δόση 1-2 mg μια φορά την ημέρα. Ξεκινήστε με μικρές δόσεις 0,5 mg ανά ημέρα και αυξήστε τη δόση αργά με 0,5 mg κάθε 5-6 ημέρες. Μέγιστη δόση 6 mg 

    Διεγέρτης απελευθέρωσης ντοπαμίνης - Αμανταδίνη 

    • Χρήσιμη πρώιμα στη νόσο για τη δυσκινησία και τη δυσκαμψία 
    • Συνέργεια με την L-dopa
    • Ξεκινήστε με 100 mg την ημέρα και στη συνέχεια μπορείτε να αυξήσετε σε 200 mg 2 φορές την ημέρα 

    Προφυλάξεις: 

    L-dopa/Carbidopa

    • Πρόβλημα σχετικά με το χρόνο της δοσολογίας το οποίο εμφανίζεται σε 50% των ασθενών σε 4-5 χρόνια 
    • Δυσκινησία (χορεία, αθέτωση και δυστονία) πιθανά δευτεροπαθής σε υπερευαισθησία υποδοχέων. Συνήθως εμφανίζεται σε μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου ή 2 ώρες μετά στη μορφή άμεσης αποδέσμευσης 
    • Τα φαινόμενα εξαφάνισης της δράσης συνήθως εμφανίζονται 3-4 ώρες μετά την τελευταία δόση. Μπορεί να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας τη μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης με την προσθήκη ενός ανταγωνιστή 
    • Φαινόμενο "on-off", 15-20% των ασθενών εμφανίζουν σοβαρή διακύμανση της απόκρισης, προκαλώντας αυτό το σύνδρομο. Η πιο δύσκολα αντιμετωπιζόμενη παρενέργεια 

    Αγωνιστές ντοπαμίνης

    • Μπορεί να αυξήσουν τη ναυτία, την ορθοστατική υπόταση, τους εφιάλτες, τις ψευδαισθήσεις, τη νευρικότητα
    • Μπορεί να προκαλέσουν φαινόμενο Raynaud  σε δόσεις μεγαλύτερες των 30 mg την ημέρα, οίδημα, υπέρταση, επιδείνωση συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    Αναστολείς ΜΑΟ

    • Μπορεί να προκαλέσουν άγχος και διαταραχές ύπνου

    Αντιχολινεργικά 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, ξηροστομία και γλαύκωμα

    Διεγέρτες απελευθέρωσης ντοπαμίνης 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, ψευδαισθήσεις, οίδημα, δικτυωτή πελίνδωση και επιδείνωση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    6Artboard 2

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για κατευνασμό τη νύχτα και σχετιζόμενη κατάθλιψη 
    • Αντιόξινα ή βιταμίνη Ε έδειξαν καθοριστική βελτίωση 
    • Τρέχουσες έρευνες περιλαμβάνουν εκλεκτικό αναστολέα της κατεχολο-Ο-μεθυλοτρανοφεράσης 
    • Νέοι αγωνιστές για να επιδράσουν σε κάποιον από τους άλλους 5 υποδοχείς ντοπαμίνης 
    • Αναστολή του υποθαλαμικού πυρήνα και των νευρωνικών αυξητικών παραγόντων 
    • Μοσχεύματα επινεφριδικού και εγκεφαλικού ιστού 
    • Θαλαμοτομή, μονόπλευρη, για τον τρόμο

    Οι υποστηρικτικές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων συμπτωμάτων και επιπλοκών της νόσου του Πάρκινσον, όπως πόνος, κόπωση και κατάθλιψη. Όταν εκτελούνται σε συνδυασμό με τις θεραπείες σας, αυτές οι θεραπείες μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής σας:

    • Μασάζ. Η θεραπεία μασάζ μπορεί να μειώσει την ένταση των μυών και να προωθήσει τη χαλάρωση. Αυτή η θεραπεία, ωστόσο, σπάνια καλύπτεται από ασφάλιση υγείας.
    • Tai Chi. Μια αρχαία μορφή κινεζικής άσκησης, το tai chi χρησιμοποιεί αργές, ρέουσες κινήσεις που μπορεί να βελτιώσουν την ευελιξία, την ισορροπία και τη μυϊκή δύναμη. Το Τάι Τσι μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αποτροπή πτώσεων. Διάφορες μορφές tai chi είναι προσαρμοσμένες σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας ή φυσικής κατάστασης. Μια μελέτη έδειξε ότι το tai chi μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία των ατόμων με ήπια έως μέτρια νόσο του Πάρκινσον περισσότερο από το τέντωμα και την άσκηση αντίστασης.
    • Γιόγκα. Στη γιόγκα, απαλές κινήσεις τεντώματος και πόζες μπορεί να αυξήσουν την ευελιξία και την ισορροπία σας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις περισσότερες πόζες για να ταιριάζει στις φυσικές σας ικανότητες.
    • Τεχνική Alexander. Αυτή η τεχνική - που εστιάζει στη στάση των μυών, στην ισορροπία και στο να σκεφτόμαστε πώς χρησιμοποιείτε τους μυς - μπορεί να μειώσει την ένταση και τον πόνο των μυών.
    • Διαλογισμός. Στον διαλογισμό, σκεφτείτε ήσυχα και εστιάζετε το μυαλό σας σε μια ιδέα ή εικόνα. Ο διαλογισμός μπορεί να μειώσει το άγχος και τον πόνο και να βελτιώσει την αίσθηση ευεξίας σας. Θεραπεία για κατοικίδια. Το να έχετε σκύλο ή γάτα μπορεί να αυξήσει την ευελιξία και την κίνηση σας και να βελτιώσει τη συναισθηματική σας υγεία.

    Εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση

    Στην εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου (DBS), οι χειρουργοί εμφυτεύουν ηλεκτρόδια σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου σας. Τα ηλεκτρόδια συνδέονται με μια γεννήτρια που εμφυτεύεται στο στήθος σας κοντά στο λαιμό σας που στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς στον εγκέφαλό σας και μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον. Ο γιατρός σας μπορεί να προσαρμόσει τις ρυθμίσεις σας όπως απαιτείται για τη θεραπεία της κατάστασής σας. Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων, εγκεφαλικών επεισοδίων ή εγκεφαλικής αιμορραγίας. Μερικά άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα με το σύστημα DBS ή έχουν επιπλοκές λόγω διέγερσης και ο γιατρός σας μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει ή να αντικαταστήσει ορισμένα μέρη του συστήματος. Η εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου προσφέρεται συχνότερα σε άτομα με προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον που έχουν ασταθή φαρμακευτική αγωγή (λεβοντόπα). Το DBS μπορεί να σταθεροποιήσει τις διακυμάνσεις των φαρμάκων, να μειώσει ή να σταματήσει τις ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία), να μειώσει τον τρόμο, να μειώσει την ακαμψία και να βελτιώσει την επιβράδυνση της κίνησης. Το DBS είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο των ακανόνιστων και κυμαινόμενων αποκρίσεων στη λεβοντόπα ή στον έλεγχο της δυσκινησίας που δεν βελτιώνεται με τις προσαρμογές φαρμάκων. Ωστόσο, το DBS δεν είναι χρήσιμο για προβλήματα που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με λεβοντόπα εκτός από τρόμο. Ένας τρόμος μπορεί να ελεγχθεί από το DBS ακόμη και αν ο τρόμος δεν ανταποκρίνεται πολύ στη λεβοντόπα. Αν και το DBS μπορεί να προσφέρει σταθερό όφελος για τα συμπτώματα του Πάρκινσον, δεν αποτρέπει την πρόοδο της νόσου του Πάρκινσον. Επειδή υπήρξαν σπάνιες αναφορές ότι η θεραπεία DBS επηρεάζει τις κινήσεις που απαιτούνται για κολύμπι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων συνιστά να συμβουλευτείτε το γιατρό σας και να λάβετε προφυλάξεις για την ασφάλεια πριν κολυμπήσετε.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Εάν έχετε λάβει διάγνωση της νόσου του Πάρκινσον, θα πρέπει να συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε ένα σχέδιο θεραπείας που σας προσφέρει τη μεγαλύτερη ανακούφιση από τα συμπτώματα με τις λιγότερες παρενέργειες. Ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν επίσης να διευκολύνουν τη διαβίωση με τη νόσο του Πάρκινσον.

    Υγιεινή διατροφή

    Ορισμένα τρόφιμα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα. Για παράδειγμα, η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας υγρών μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας που είναι συχνή στη νόσο του Πάρκινσον. Μια ισορροπημένη διατροφή παρέχει επίσης θρεπτικά συστατικά, όπως τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που μπορεί να είναι ευεργετικά για άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

    Άσκηση

    Η άσκηση μπορεί να αυξήσει τη μυϊκή δύναμη, την ευελιξία και την ισορροπία σας. Η άσκηση μπορεί επίσης να βελτιώσει την ευημερία σας και να μειώσει την κατάθλιψη ή το άγχος. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνεργαστείτε με έναν φυσιοθεραπευτή για να μάθετε ένα πρόγραμμα άσκησης που σας ταιριάζει. Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε ασκήσεις όπως περπάτημα, κολύμπι, κηπουρική, χορό, αερόμπικ στο νερό ή διατάσεις. Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να διαταράξει την αίσθηση της ισορροπίας σας, καθιστώντας δύσκολο να περπατήσετε με ένα κανονικό βάδισμα. Η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία σας.

    Αυτές οι προτάσεις μπορεί επίσης να βοηθήσουν:

    • Προσπαθήστε να μην κινείστε πολύ γρήγορα: Εάν παρατηρήσετε ότι ανακατεύεστε, σταματήστε και ελέγξτε τη στάση σας. Είναι καλύτερο να σηκώνεστε ευθεία. Κοιτάξτε μπροστά σας, όχι απευθείας κάτω, ενώ περπατάτε.
    • Αποφυγή πτώσεων: Στα μεταγενέστερα στάδια της νόσου, μπορεί να πέσετε πιο εύκολα. Στην πραγματικότητα, μπορεί ναχάσετε την ισορροπία σας. Οι ακόλουθες προτάσεις μπορεί να βοηθήσουν: Μην περιστρέφετε το σώμα σας πάνω από τα πόδια σας. Κατανείμετε το βάρος σας ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ποδιώνμην. Αποφύγετε να μεταφέρετε τα πράγματα ενώ περπατάτε. Αποφύγετε να περπατάτε προς τα πίσω.
    • Καθημερινές δραστηριότητες διαβίωσης: Οι καθημερινές δραστηριότητες - όπως ντύσιμο, φαγητό, μπάνιο και γραφή - μπορεί να είναι δύσκολες για άτομα με νόσο του Πάρκινσον. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας δείξει τεχνικές που διευκολύνουν την καθημερινή ζωή.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όρου ζωής για φαρμακευτική προσαρμογή και φυσιοθεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν όψιμη δυσκινησία, όπως:

    • Flyphenazine
    • Περφαναζίνη 
    • Προχλωροπεραζίνη
    • Thiopropazate
    • Trifluoperazine 
    • Θειοριδαζίνη
    • Αλοπεριδόλη
    • Δροπεριδόλη 
    • Beuperidol
    • Fluspirilene
    • Πιμοζίδη
    • Trifluperidol
    • Χλωροπροθιξένη 
    • Clopenthuxol
    • Θειοθιξένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Άνοια
    • Κατάθλιψη 
    • Πνευμονία από εισρόφηση 
    • Πτώσεις 
    • "Πάγωμα" των κινήσεων
    • Δυσκινησία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Βραδέως προοδευτική 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψύχωση
    • Κατάθλιψη 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να συμβεί ως δευτεροπαθής παρκινσονισμός σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Συχνό στους ηλικιωμένους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Parkinsons Disease Paseidonia Healthcare 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Νιασίνη

    Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

    Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

    Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

    Ντοπαμίνη

    Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

    Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Ουρηθρίτιδα Ουρηθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρηθρίτιδα

    Ουρηθρίτιδα είναι σύνδρομο ουρηθρικής λοίμωξης που χαρακτηρίζεται από επώδυνη ούρηση και έκκριση. Συνήθως, ανήκει στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ), σπανιότερα οφείλεται σε άλλες αιτίες. Δύο τύποι: Γονόρροια που προσβάλλει συνήθως τους άνδρες, σπάνια τις γυναίκες και μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα.

    • Στους άνδρες, η γονόρροια  εκδηλώνεται με κίτρινη πυώδη έκκριση, απότομη έναρξη των συμπτωμάτων 3 με 5 ημέρες μετά την έκθεση στη Neisseria gonorrhea. Η μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα εκδηλώνεται με διαυγή έως γαλακτώδη λιγοστή έκκριση, που εμφανίζεται σταδιακά τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την έκθεση. Η σοβαρότητα της νόσου εξαρτάται από ποικιλία άλλων μικροοργανισμών με συχνότερα τα Chlamydia trachomatis.
    • Στις γυναίκες, το κλασσικό ουρηθρικό σύνδρομο εκδηλώνεται όταν η ασθενής παραπονείται για δυσουρία, η εξέταση ούρων και η καλλιέργεια είναι αρνητικές και δεν ανταποκρίνεται στη θεραπευτική αγωγή για απλή κυστίτιδα. Εν τούτοις, γυναίκες με γονόρροια ή άλλες φλεγμονές που προκαλούν απλή ουρηθρίτιδα στους άνδρες, συχνά παρουσιάζουν συμπτώματα εκτός της δυσουρίας, όπως κολπικό και υπερηβικό πόνο 
    • Περιπτώσεις που δεν αντιμετωπίζονται θεραπευτικά, βαθμιαία υποχωρούν, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών όπως ουρηθρικών στενωμάτων στους άνδρες ή φλεγμονώδη νόσο της πυέλου στις γυναίκες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σεξουαλικά ενεργός, μετεφηβική 

    Επικρατέστερο φύλο: Τα κλασσικά συμπτώματα αναφέρονται πιο συχνά στους άνδρες, συναντάται το ίδιο συχνά και στις γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Και τα δύο φύλα μπορεί να είναι συμπτωματικοί φορείς του παθογόνου μικροοργανισμού 
    • Δυσουρία - πόνος κατά την ούρηση 
    • Ουρηθρική έκκριση - μπορεί να είναι άφθονη και πυώδης στην οξεία γονόρροια ή λιγοστή μετά από άμελξη της ουρήθρας σε μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα
    • Υπερηβική δυσφορία 
    • Ουρηθρικός κνησμός ή ευαισθησία 
    • Ευαισθησία, οίδημα και φλεγμονή στο στόμιο της ουρήθρας, κυρίως στις γυναίκες 
    • Δυσπαρεύνια 
    • Κολπίτιδα, κυστίτιδα, τραχηλίτιδα στις γυναίκες 
    • Πρωκτίτιδα, φαρυγγίτιδα, επιπεφυκίτιδα, μπορούν, επίσης, να εμφανισθούν (σημαντική η λήψη ιστορικού σεξουαλικής δραστηριότητας)
    • Λεμφαδενοπάθεια και πυρετός δεν οφείλονται στο σύνδρομο και οδηγούν σε διαφορετική διάγνωση  

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Σεξουαλική επαφή με φορείς παθογόνων μικροοργανισμών - Συχνότερα αίτια είναι οι N. Gonorrhea, C. Trachomatis, Ureoplasma urealiticum, Trichomonas vaginalis, Ιοί (όπως του Herpes, Cytomegalovirus (CMV), human papilloma virus), πολλά άλλα βακτηρίδια, σπάνια μύκητες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πολλοί σεξουαλικοί σύντροφοι 
    • Ιστορικό άλλων ΣΜΝ

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταγονονοκοκκική ουρηθρίτιδα - ακολουθεί τη θεραπεία οξείας γονόρροιας. Ο ασθενής συνεχίζει να έχει συμπτώματα εξαιτίας ενός δεύτερου μικροοργανισμού ανθεκτικού στην αρχική θεραπεία
    • Άλλες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος - κυστίτιδα, επιδιδυμίτιδα, προστατίτιδα, κλπ.
    • Τραυματισμός - συχνή άμελξη της ουρήθρας στους άνδρες που προκαλείται κατά την εξέταση για πιθανή φλεγμονή, μπορεί να καταλήξει σε δυσουρία και διαυγή έκκριση. Νεαρά κορίτσια μπορούν περιστασιακά να εμφανίσουν συμπτώματα εξωτερικού ερεθισμού
    • Ατροφία κυρίως σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες 
    • Ενδοουρηθρικά ξένα σώματα ή όγκοι όπως οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς πολύποδες 
    • Αλλεργία ή αντιδράσεις υπερευαισθησίας - κολπικές πλύσεις, τροφές, άλλα φάρμακα (σπάνια)
    • Κατάχρηση ουσιών - συχνά σκληροί χρήστες αμφεταμίνης ή άλλων διεγερτικών ουσιών, μπορεί να εμφανίσουν λιγοστή, διαυγή έκκριση χωρίς λευκοκύτταρα και ήπια δυσουρία
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson
    • Σύνδρομο Reiter - πιθανώς από ανοσολογική αντίδραση σε χλαμυδιακή λοίμωξη

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Επίχρισμα κατά Gram του εκκρίματος: ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα χωρίς μικροοργανισμούς υποδεικνύουν μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα, λίγα έως καθόλου πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα υποδηλώνουν άλλα αίτια 
    • Καλλιέργεια του εκκρίματος ή ανοσοφθορισμός σε γονόρροια: σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα η θεραπεία καθορίζεται από την κλινική εξέταση και το επίχρισμα Gram χωρίς να αναμένουμε τα αποτελέσματα της καλλιέργειας. Καλλιέργεια από επιπεφυκότα, φάρυγγα, πρωκτό ενδείκνυται σύμφωνα με το ιστορικό και τα συμπτώματα. Το εργαστήριο πρέπει να ελέγχει την ανθεκτικότητα στη θεραπεία 
    • Καλλιέργεια ή ανοσολογικός προσδιορισμός για τα χλαμύδια: αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι ψευδές ή να υποδηλώνει άλλον παθογόνο μικροοργανισμό 
    • Γενική ούρων: όταν ενδείκνυται λαμβάνουμε το δείγμα πριν ο ασθενής εκκενώσει την κύστη και είναι συνήθως φυσιολογική σε απλή ουρηθρίτιδα
    • Καλλιέργεια ούρων: πραγματοποιείται όταν το επίχρισμα Gram δεν είναι εφικτό ή τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά 
    • Νωπή σταγόνα εκκρίματος: μπορεί να αποκαλύψει τριχομονάδα, σπάνια όμως αποδεικνύεται τριχομονάδωση σε προσβεβλημένους άνδρες 
    • Ορολογικές αντιδράσεις για σύφιλη, HIV, για να αποκλεισθούν άλλα ΣΜΝ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατη θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ουρηθρικά στενώματα (σε γονόρροια χωρίς θεραπεία), ενδοουρηθρικές βλάβες (οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς ανωμαλίες)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργειες ιών όταν υφίστανται οι τυπικές βλάβες

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ουρηθρόγραμμα σε επίμονες περιπτώσεις σπανίως ενδείκνυται 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ουρηθροκυστεοσκόπηση σε επίμονες περιπτώσεις και υποψία ξένου σώματος ή ενδοουρηθρικών κονδυλωμάτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Όλες οι περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν εξωνοσοκομειακά εκτός των γυναικών με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    urethritis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανεύρεση και θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης, εκτός της σεξουαλικής επαφής μέχρι τη λήψη της θεραπείας 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολύ σημαντική η υπογράμμιση στον ασθενή, για τη συμμόρφωση στη θεραπεία και των σεξουαλικών συντρόφων. Επίσης οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται και σε εξετάσεις και για άλλα ΣΜΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Γονόρροια - κεφτριαξόνη 250 mg ΕΜ x 1 δόση. Επιπρόσθετα χορηγείται αγωγή ειδική για χλαμύδια εξαιτίας της υψηλής επίπτωσης σε μεικτές λοιμώξεις 
    • Χλαμύδια - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες. Όταν τα συμπτώματα του ασθενούς (και του συντρόφου) συνεχίζονται μετά τη θεραπεία, χορηγείται ερυθρομυκίνη 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρήτιδα (κυρίως U, urealiticum) - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες 
    • Τριχομονάδες - 2 gr μετρονιδαζόλη από το στόμα άπαξ ή 250 mg 3 φορές την ημέρα για 7 ημέρες 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε από τα ενδεικνυόμενα φάρμακα. Έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να λαμβάνουν τετρακυκλίνες 

    Προφυλάξεις: Ασθενείς που παίρνουν τετρακυκλίνες, πρέπει να ενημερώνονται για την πιθανότητα φωτοευαισθησίας 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Οι τετρακυκλίνες δεν πρέπει να λαμβάνονται μαζί με προϊόντα γάλακτος ή αντιόξινα. Τα αντισυληπτικά δισκία μπορεί να αδρανοποιηθούν με ταυτόχρονη λήψη αντιβιοτικών από το στόμα. Οι ασθενείς και οι σύντροφοι τους πρέπει να χρησιμοποιούν άλλους τρόπους αντισύλληψης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Γονόρροια - σπεκτινομυκίνη 2 gr ΕΜ άπαξ. Κιπροφλοξασίνη 500 mg από το στόμα άπαξ. Αμοξυκιλλίνη 3 grams με 1 gr προβενεσίδη από το στόμα άπαξ
    • Χλαμύδια - ερυθρομυκίνη 500 mg 4 φορές την ημέρα x 7 ημέρες. Αζιθρομυκίνη μία νέα αζαλίδη μπορεί να αποβεί δραστική 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς με θετικές καλλιέργειες πρέπει να τις επαναλαμβάνουν αρκετές ημέρες μετά τη λήψη της θεραπείας για την παρακολούθηση και ίαση της νόσου 
    • Θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μέθοδοι "ασφαλούς σεξ", ούρηση αμέσως μετά την επαφή, θεραπεία όλων των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός στενωμάτων σε ασθενείς χωρίς θεραπεία, ΦΝΠ στις γυναίκες 
    • Όταν η ουρηθρίτιδα συνοδεύεται με υπερηβική δυσφορία, υποψιαζόμαστε προστατίτιδα στους άνδρες, ΦΝΠ στις γυναίκες 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Όταν τεθεί η διάγνωση, χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία και ο ασθενής συμμορφωθεί με αυτή, τα συμπτώματα και η νόσος θα υποχωρήσουν μέσα σε 24 ώρες χωρίς συνέπειες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα ΣΜΝ - οι ασθενείς πρέπει οπωσδήποτε να υποβάλλονται σε εξετάσεις για σύφιλη και HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε αποδεδειγμένες περιπτώσεις γονόρροιας χλαμυδίων ή τριχομονάδωσης υποψιαζόμαστε σεξουαλική κακοποίηση 

    ΚΥΗΣΗ

    Οι τετρακυκλίνες αντενδείκνυνται. Εναλλακτικά χρησιμοποιείται η ερυθρομυκίνη, όχι όμως η εσθολική μορφή διότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος χολοστατικού ικτέρου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ασθενείς που δεν παρουσιάζουν συμπτώματα και αναφέρουν ότι οι σύντροφοι τους έλαβαν θεραπεία για το συγκεκριμένο πρόβλημα: εργαστηριακός έλεγχος και θεραπευτική αγωγή χωρίς να περιμένουμε τα αποτελέσματα (εξαιτίας του υψηλού επιπολασμού της νόσου και την πιθανότητα ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Urethritis 1200x675

    Διαβάστε, επίσης,

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Επιδιδυμίτιδα

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Γιατί οι γυναίκες υποφέρουν από συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στις γυναίκες

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στους άνδρες

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ουρεόπλασμα

    Γονόρροια

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    www.emedi.gr