Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013 12:35

Τα απαραίτητα εμβόλια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Ανοσοποίηση με τα εμβόλια που θεωρούνται απαραίτητα

 

Ανοσοποίηση μπορεί να επιτευχθεί κατόπιν έκθεσης σε κάποιον οργανισμό ή να είναι αποτέλεσμα ένεσης εμβολίου.
Το εμβόλιο περιέχει μικρό τμήμα του μικροβίου ή του ιού ή μικρές ποσότητες ουσιών που παράγουν τα μικρόβια. Στα εμβόλια γίνεται ειδική επεξεργασία ώστε να μην μπορούν να προκαλέσουν νόσο ή αν προκαλούν όπως σπάνια τα «ζωντανά» εμβόλια αυτή είναι πολύ ελαφριά. Αντίθετα, βοηθούν τον οργανισμό να παράγει αντισώματα τα οποία θα καταπολεμήσουν το μικρόβιο σε επόμενη επαφή.
Η αποτελεσματικότητα ενός εμβολίου εξαρτάται από την διαφορετικότητα του κάθε οργανισμού. Δεν αντιδρούν όλοι οι οργανισμοί με τον ίδιο τρόπο στον ίδιο ιό. Γι’ αυτό και όταν νοσήσουν δύο εμβολιασμένα άτομα από την ίδια παιδική ασθένεια δεν θα έχουν συμπτώματα στην ίδια ένταση και έκταση.
Ορισμένες φορές οι αρρώστιες εκδηλώνονται είτε το παιδί έχει εμβολιαστεί είτε όχι, αλλά σε αυτήν την περίπτωση η αρρώστια αυτή περνιέται πιο ελαφριά από ότι αν δεν είχε εμβολιαστεί το παιδί.
Υπάρχουν μελέτες που αναφέρουν αποτυχία προστασίας από τα εμβόλια, αλλά και πλήθος σοβαρών παρενεργειών. Πριν μερικά χρόνια η Γαλλία απέσυρε το εμβόλιο ηπατίτιδας Β γιατί υπήρξαν βάσιμοι φόβοι ότι το εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει νευρολογικές διαταραχές και ειδικότερα σκλήρυνση κατά Πλάκας.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) ανακοίνωσε για παράδειγμα πως από το 1980 δεν ξαναεμφανίστηκε παγκόσμια πουθενά ούτε ένα κρούσμα ευλογιάς, οπότε δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος μόλυνσης από κανένα και επομένως το εμβόλιο δεν χρειάζεται. Τρεις αναπτυγμένες χώρες, η Μεγάλη Βρετανία, η Σουηδία και η Ιαπωνία ελάττωσαν τον εμβολιασμό για τον κοκκύτη από φόβο για το εμβόλιο. Τα αποτελέσματα ήταν δραματικά και άμεσα. Στην Μεγάλη Βρετανία η μείωση των εμβολιασμών το 1974 είχε σαν αποτέλεσμα επιδημία κοκκύτη με πάνω από 100.000 κρούσματα και 36 θανάτους. Παρόμοια ήταν τα αποτελέσματα και στις άλλες δύο χώρες. Στην Ελλάδα υπήρξαν δύο μεγάλες επιδημίες ιλαράς με θανάτους τα τελευταία χρόνια (η 2η ήταν το καλοκαίρι του 1996).
Οι εμβολιασμοί, λοιπόν, είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά και οικονομικά μέτρα που εφαρμόστηκαν για να βελτιώσουν το επίπεδο υγείας τόσο των παιδιών όσο και των ενηλίκων.
Πολλές ασθένειες, έχουν εξαλειφθεί με την βοήθεια των εμβολίων από συγκεκριμένες χώρες ή και ηπείρους (όπως η πολιομυελίτιδα από την Αμερική και την Ευρώπη), ενώ υπάρχουν ακόμη σε άλλες (για παράδειγμα στην Αφρική και την Ασία), οπότε χρειαζόμαστε το εμβόλιο μόνο όταν ταξιδεύουμε σε χώρα όπου υπάρχει ο κίνδυνος μόλυνσης.

Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμού
1. Εμβόλιο Διφθερίτιδας-κοκκύτη-τετάνου (DTaP)
Προστατεύει από τις αντίστοιχες 3 ασθένειες. Χορηγείται από την ηλικία των 2 μηνών και χρειάζονται επαναληπτικές δόσεις.
Η Διφθερίτιδα προκαλεί εικόνα σαν της αμυγδαλίτιδας με ήπιο πυρετό που στην συνέχεια όμως εξελίσσεται σε βαριά νόσηση με επιπλοκές, κυρίως, από το καρδιαγγειακό σύστημα.
Ο Τέτανος είναι νόσος που προσβάλει το νευρικό σύστημα με έντονες κεφαλαλγίες, ευερεθιστότητα, δυσκαμψία, και στην συνέχεια μυϊκούς σπασμούς.
Ο Κοκκύτης προκαλεί έντονες κρίσεις βήχα, πνευμονία, σπασμούς και εγκεφαλίτιδα.
2. Εμβόλιο κατά της πολυομελίτιδας (IPV)
Προστατεύει από τον αντίστοιχο ιό που προσβάλει το νευρικό σύστημα και προκαλεί παραλύσεις των μυών. Χορηγείται, επίσης, από την ηλικία των 2 μηνών.
3. Εμβόλιο κατά της αιμόφυλου ινφλουέντζας
Προστατεύει από το συγκεκριμένο μικρόβιο που προκαλεί μηνιγγίτιδα, πνευμονία, ωτίτιδα, μικροβιαιμία (μόλυνση του αίματος). Χορηγείται από την ηλικία των 2 μηνών και χρειάζονται επαναληπτικές δόσεις.
4. Εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου C (MCC)
Προφυλάσσει από την μηνιγγίτιδα από το συγκεκριμένο μικρόβιο, αλλά μόνο του τύπου C. Ο τύπος αυτός προκαλεί βαριές μηνιγγίτιδες. Χορηγείται από την ηλικία των 2 μηνών και χρειάζονται επαναληπτικές δόσεις.
5. Εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου (PCV)
Το μικρόβιο αυτό προκαλεί βαριά μηνιγγίτιδα, πνευμονία, ωτίτιδα, μικροβιαιμία (μόλυνση του αίματος). Χορηγείται από την βρεφική ηλικία, χρειάζονται επαναληπτικές δόσεις.
6. Εμβόλιο κατά της ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς (MMR)
Η Ιλαρά είναι μεταδοτική ασθένεια, με εξάνθημα, υπερπυρεξία, ρινική καταροή. Προκαλεί συχνά ωτίτιδες και πνευμονίες, ενώ σπανιότερα μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλίτιδα.
Η Παρωτίτιδα εμφανίζεται με πυρετό, κεφαλαλγία και οίδημα κάτω από το αυτί, ενώ είναι πολύ συχνό αίτιο μηνιγγίτιδας.
Η Ερυθρά, είναι ήπια νόσος με εξάνθημα και πυρετό. Αν προσβάλει την έγκυο προκαλεί σοβαρές βλάβες στο έμβρυο.
7. Εμβόλιο κατά της Ηπατίτιδας Β
Η νόσος εάν γίνει χρόνια μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή του ήπατος. Εάν η μητέρα είναι φορέας του ιού της ηπατίτιδας Β, τότε το εμβόλιο πρέπει να γίνεται αμέσως μετά την γέννηση του παιδιού μαζί με μια ειδική ουσία που προφυλάσσει άμεσα και λέγεται ανοσοσφαιρίνη.
8. Εμβόλιο κατά της Ηπατίτιδας Α
Χορηγείται σε όποιον θέλει να προστατευτεί από το νόσημα ή έχει υψηλό κίνδυνο να νοσήσει. Χορηγείται σε ηλικία 2 ετών και άνω.
9. Εμβόλιο Ανεμοβλογιάς (Var)
Πρέπει να γίνεται μετά τον 13ο -15ο μήνα ζωής. Η ανεμοβλογιά είναι πολύ μεταδοτική λοίμωξη με πυρετό και εξανθήματα. Μπορεί αυτά τα εξανθήματα να επιμολυνθούν με συνέπεια λοιμώξεις δέρματος.
10. Εμβόλιο έναντι του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (Human Papilloma Virus Vaccine)
Το εμβόλιο αυτό κυκλοφορεί είτε ως διδύναμο είτε ως τετραδύναμο. Χρησιμοποιείται  για την πρόληψη των προκαρκινικών βλαβών και του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας που σχετίζονται αιτιολογικά με τους τύπους 16 και 18 του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Το Gardasil επιπλέον χρησιμοποιείται και για την προφύλαξη από τους ακροχορδόνες των έξω γεννητικών οργάνων και των προκαρκινικών βλαβών που σχετίζονται με τους τύπους 6, 11, 16 και 18 του ιού HPV. Τα δύο εμβόλια δεν μπορεί να εναλλαχθούν. Παρασκευάζονται με την τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA από υψηλής καθαρότητας σωματίδια που προσομοιάζουν με τον ιό HPV, αλλά δεν περιέχουν το DNA του ιού και επομένως δεν μπορούν να μολύνουν τα κύτταρα. Έχει πολλές παρενέργειες!!!
11. Εμβόλιο φυματίωσης [Bacillus Calmette-Guerin Vaccine (BCG)]
Προφύλαξη από φυματίωση ατόμων με αρνητική φυματινοαντίδραση και κυρίως:
•           νεογνά, βρέφη και παιδιά που συγκατοικούν ή έρχονται σε συχνή επαφή με άτομα πάσχοντα από πνευμονική φυματίωση
•           ομάδες παιδιών στις οποίες διαπιστώνονται νέες περιπτώσεις διαμόλυνσης > 1% ανά έτος
•           άτομα που ζουν σε περιοχές με υψηλό δείκτη διαμόλυνσης (30/10.000 πληθυσμού).
Για την Ελλάδα προτείνεται ο μαζικός εμβολιασμός των παιδιών στην ηλικία των 6 ετών, νηπιαγωγών, δασκάλων πριν από την πρόσληψή τους, πρωτοετών φοιτητών Ιατρικής και Νοσηλευτικής, ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού που ευρίσκεται σε αυξημένο κίνδυνο έκθεσης. Επιπλέον πρέπει να ελέγχονται και να εμβολιάζονται ή να θεραπεύονται αλλοδαποί από χώρες χαμηλού υγειονομικού επιπέδου, που μεταναστεύουν στην Ελλάδα > 6 μήνες
Aντενδείξεις: Πάσχοντες από κακοήθη νοσήματα. άτομα με ανοσοκαταστολή ή AIDS. Κύηση. άτομα με εγκαύματα, έκζεμα και πυοδερμία. 
Υπάρχουν και τα πολυδύναμα εμβόλια που είναι σκευάσματα που περιέχουν πολλά εμβόλια σε μία σύριγγα. Με μια ένεση το άτομο προφυλάσσεται από πολλές λοιμώξεις συγχρόνως.
Τα συνιστώμενα εμβόλια εξαρτώνται από τον υπολογισμό μεταξύ του κινδύνου που αναμένεται από την αρρώστια ή τo εμβόλιο και της ωφέλειας που προκύπτει από τoν εμβoλιασμό και τρoπoπoιείται ανάλoγα με τις διαχρoνικές εξελίξεις του νοσήματος και τις ιδιαιτερότητες κάθε χώρας.
Για παράδειγμα, σε χώρες, όπως η Σουηδία, οι ΗΠΑ κ.α., που δεν σημειώνονται πια αυτόχθονα κρούσματα πολιομυελίτιδας, η πολιτική εμβολιασμού με ζώντες εξασθενημένους ιούς (Sabin) μεταβλήθηκε σταδιακά υπέρ της χορήγησης του εμβολίου με αδρανοποιημένους ιούς (Salk), ώστε να μειωθεί ο μικρός, αλλά υπαρκτός, κίνδυνος παραλυτικής πολιομυελίτιδας μετά τον εμβολιασμό.
Πληρoφορίες σχετικά με τo σχήμα εμβoλιασμών στη χώρα μας παρέχoνται από ειδικές εγκυκλίoυς του Υπoυργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Σε γενικές γραμμές, τo συνιστώμενο («υποχρεωτικό») σχήμα εμβoλιασμών ακoλoυθεί τις oδηγίες της Επιτρoπής για τα Λoιμώδη Νoσήματα της Αμερικανικής Παιδιατρικής Εταιρίας.
Η επιλoγή της κατάλληλης για εμβολιασμό ηλικίας εξαρτάται από την ικανότητα τoυ oργανισμού για ανoσoλoγική απάντηση, καθώς και από την πιθανότητα μόλυνσης του επίνοσου ατόμου και αντανακλάται στις διαφοροποιήσεις που παρουσιάζουν τα εμβoλιαστικά σχήματα, τα οποία χρησιμoπoιoύν oι διάφορες χώρες. Οι διαφoρές αυτές εξαρτώνται και από την εμβoλιαστική πολιτική πoυ ακoλoυθεί η κάθε χώρα.
Για παράδειγμα, στον εμβολιασμό της ερυθράς, οι ΗΠΑ συνήθιζαν να δίνoυν βάρος στην εμβoλιαστική κάλυψη των παιδιών της πρoσχoλικής ηλικίας, καθώς και στην ανίχνευση και εμβoλιασμό επίνoσων εφήβων, μαθητών κoλλεγίων και ιατρικού πρoσωπικoύ ιδρυματικής περίθαλψης.
Αντιθέτως, στη Μ. Βρετανία η υποδεικνυόμενη πoλιτική αφορούσε εμβoλιασμό των εφήβων κοριτσιών ώστε να προφυλαχθούν από τη νόσo κατά την αναπαραγωγική ηλικία. Η πoλιτική αυτή όμως στην ουσία διαιώνιζε τη διασπoρά και την κυκλoφορία τoυ ιoύ, αφoύ δεν διασφάλιζε την έμμεση πρoστασία των ανεμβoλίαστων ατόμων με τo μηχανισμό της συλλoγικής ανoσίας.
Στη συνέχεια, και οι δύο πολιτικές αναθεωρήθηκαν, όταν επιβεβαιώθηκε ότι ο εμβολιασμός για την ερυθρά, όπως και για την ιλαρά και παρωτίτιδα δεν παρέχει ισόβια ανοσία, αλλά χρειάζεται να γίνεται τόσο ο εμβολιασμός στην ηλικία των 15 μηνών όσο και αναμνηστική δόση του εμβολίου αργότερα.
Ως προς την υποχρέωση εμβολιασμού παιδιών η νομοθεσία μας περιέχει πολλές και ανομοιογενείς μεταξύ τους διατάξεις. Άλλες οι υποχρεώσεις των γονέων βρεφών, άλλες οι υποχρεώσεις των γονέων νηπίων, άλλες οι υποχρεώσεις των γονέων εφήβων και άλλες οι υποχρεώσεις των γονέων παιδιών που έχουν ασθενήσει ή έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κλπ.
Για ορισμένες ασθένειες προβλέπεται υποχρεωτικός εμβολιασμός, αν και αυτό πρέπει να αναθεωρηθεί!!!
Τα επιτυχή εμβoλιαστικά προγράμματα έχουν το τίμημά τους, υπό την έννoια ότι έχoυν εξαφανίσει τα αρνητικά πρότυπα της αρρώστιας και των επιπλoκών της από τη μνήμη των νεαρών γονιών με συνέπεια να υπoεκτιμάται o κίνδυνος όταν πρόκειται να αποφασίσουν ποιους εμβoλιασμoύς θα δεχθούν να γίνoυν στο παιδί τoυς.
Έτσι, λοιπόν, αξίζει τον κόπο και είναι δικαίωμά σας, να συζητήσετε μαζί με τον γιατρό σας για τις λεπτομέρειες του εμβολιασμού και πως μπορείτε να αποφύγετε να "επιβαρύνετε" το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού σας.
Υπάρχουν και φυσικοί, εναλλακτικοί τρόποι ανοσοποίησης

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

 
Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό
Διαβάστε, επίσης,
www.emedi.gr
Διαβάστηκε 4425 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2020 21:52
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βρεφική ροδάνθη Βρεφική ροδάνθη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρεφική ροδάνθη

    Βρεφική ροδάνθη είναι οξεία νόσος των νεογνών και των πολύ μικρών παιδιών με χρόνο επώασης περίπου 5-15 ημέρες.

    Χαρακτηριστικά στην αρχή προκαλεί υψηλό πυρετό και στη συνέχεια εμφανίζεται ένα εξάνθημα (που μοιάζει με της ιλαράς) ταυτόχρονα με τον πυρετό ή μετά την ύφεση αυτού.

    Το αίτιο και ο τρόπος μετάδοσης δεν είναι γνωστά, αλλά μάλλον πρόκειται για μεταδιδόμενο ιό.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεογνά και πολύ μικρά παιδιά (6 μηνών έως 3 χρόνων)

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    • Ξαφνική εκδήλωση πυρετού χωρίς εμφανή αιτία (39,5℃ - 41℃) για 3-5 ημέρες
    • Ξαφνική πτώση του πυρετού. Καθώς ο πυρετός υφίεται, εμφανίζεται το δερματικό εξάνθημα 
    • Ανορεξία 
    • Ευερεθιστότητα
    • Νωθρότητα 
    • Ο ασθενής δεν έχει εικόνα βαρέως πάσχοντος 
    • Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα χωρίς κνησμό που αρχικά εμφανίζεται στον κορμό και λευκάζει στην πίεση 
    • Το εξάνθημα εμφανίζεται σαν ελαφρά επηρμένες κόκκινες-ροζ βλατίδες με πολύ πυκνή κατανομή στον κορμό, τους βραχίονες και τον λαιμό και με μέτρια πυκνότητα στο πρόσωπο και τα πόδια 
    • Το εξάνθημα εξασθενίζει μέσα σε διάστημα λίγων ωρών έως 2 ημερών 
    • Πυρετικοί σπασμοί κατά την διάρκεια του υψηλού πυρετού (όχι συνηθισμένοι)
    • Διόγκωση λεμφαδένων στην τραχηλική και οπισθοωτιαία περιοχή
    • Σπληνομεγαλία (όχι συνηθισμένο)

    ΑΙΤΙΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    Ένας μεταδιδόμενος ιός, ο ανθρώπινος ερπητοϊός-6 (HHV-6)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    • Βρεφονηπιακοί σταθμοί
    • Έκθεση σε μολυσμένα νεογνά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σήψη
    • Λοίμωξη ουροποιητικού
    • Ιλαρά 
    • Λοίμωξη από εντεροϊό
    • Μέση ωτίτιδα
    • Μηνιγγίτιδα
    • Βακτηριακή πνευμονία
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανάλυση ούρων 
    • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων - λευκοπενία με σχετική λευκοκυττάρωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα χωρίς ευρήματα

    image 23

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Προσεκτική φυσική εξέταση. Θα πρέπει να υποπτευόμαστε την ροδάνθη εάν είναι γνωστό ότι υπάρχουν στην περιοχή κρούσματα και το παιδί έρχεται με υψηλό πυρετό

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση 
    • Μπάνιο με νερό βρύσης για να ρυθμίσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας 
    • Ελαφρύς ρουχισμός 
    • Διατηρούμε σταθερή την θερμοκρασία δωματίου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση μέχρι να εμφανισθεί το εξάνθημα και να υφεθεί ο πυρετός 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Άφθονα υγρά

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η λοίμωξη είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Εάν εμφανισθούν σπασμοί, δεν θα προκαλέσουν εγκεφαλική βλάβη και θα σταματήσουν μόλις υφεθεί ο πυρετός 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΒΡΕΦΙΚΗΣ ΡΟΔΑΝΘΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιπυρετικά για την αντιμετώπιση του υπερβολικά υψηλού πυρετού. Αποφύγετε την ασπιρίνη. Αντί αυτής χρησιμοποιήστε ακεταμινοφαίνη, 10-15 mg/kg/4 ώρες με μέγιστη δόση τα 2,6 g/ημέρα. (Η ασπιρίνη μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης συνδρόμου Reye)
    • Φαινοφαρβιτάλη εφ' όσον χρειάζεται για την αντιμετώπιση των σπασμών 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Δεν χρειάζεται καμία παρακολούθηση μετά την εμφάνιση του τυπικού εξανθήματος 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κανένα μέτρο 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πυρετικοί σπασμοί 
    • Εγκεφαλίτιδα (σπάνια)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Πορεία - οξεία, καλοήθης, πλήρης ανάρρωση χωρίς να προκαλούνται συνέπειες 
    • Η μια προσβολή καταλείπει μόνιμη ανοσία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μία νόσος των νεογνών και των πολύ μικρών παιδιών

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Tonsillitis GettyImages 169943320

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο του Reye

    Λοίμωξη από παρβοϊό Β19

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Ερυθρά

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Οστρακιά

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Όταν το μωρό έχει δύσπνοια

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Νόσος Kawasaki

    Διαφορική διάγνωση κηλίδων του δέρματος

    Ιολογικός έλεγχος

    Ιλαρά

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα είναι συστηματική νόσος του συνδετικού ιστού που χαρακτηρίζεται από φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές αλλοιώσεις των μυών, μερικές φορές συνοδεύεται από χαρακτηριστικό δερματικό εξάνθημα  

    • Αν συνυπάρχουν και εκδηλώσεις από το δέρμα, τότε ορίζεται ως δερματομυοσίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Πνευμονικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: 5-15 χρονών, 40-60 χρονών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    • Συμμετρική, εγγύς μυϊκή αδυναμία που οδηγεί σε:
    1. Δυσκολία όταν σηκώνεται από την καρέκλα ή το κρεβάτι 
    2. Δυσκολία στο γονάτισμα 
    3. Δυσκολία στο ανέβασμα σκάλας 
    4. Δυσκολία στο σήκωμα των χεριών 
    • Πόνος/οίδημα στις αρθρώσεις 
    • Δυσφαγία 
    • Πόνος στους γλουτούς
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Συμμετρική αδυναμία των κεντρομελικών μυών 
    • Μειωμένα εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά 
    • Οίδημα μυών, δυσκαμψία, ψηλαφητή μυϊκή σκληρία
    • Ερύθημα στο πρόσωπο (βλέφαρα, ρινοχειλικές πτυχές), άνω μέρος θώρακα, ραχιαία επιφάνεια των χεριών 
    • Περικογχικό οίδημα

    ΑΙΤΙΑ 

    • Άγνωστα
    • Κυτταρική αυτοανοσία
    • Ιοί - πιθανά είναι παράγοντας που συμμετέχει 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οικογενειακό ιστορικό αυτοάνοσης νόσου ή αγγειΐτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αγγειΐτιδα 
    • Εξελικτική συστηματική σκλήρυνση 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα 
    • Μυϊκή δυστροφία  
    • Σύνδρομο Eaton-Lambert
    • Σαρκοείδωση
    • Πλάγια μυατροφική σκλήρυνση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη κρεατίνη φωσφοκινάση (CPK)
    • Αυξημένη αλδολάση
    • Αυξημένη οξαλοξεική τρανσαμινάση (SGOT)
    • Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)
    • Μυοσφαιρινουρία 
    • Αυξημένη ΤΚΕ 
    • Θετικός ρευματοειδής παράγοντας (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Θετικό ΑΝΑ (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Λευκοκυττάρωση (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Αναιμία (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Υπερσφαιριναιμία (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Αυξημένη κρεατινίνη (λιγότερο από 50% των ασθενών)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπικά - εκφύλιση μυϊκών ινών 
    • Μικροσκοπικά - φαγοκυττάρωση των μυϊκών συγκριμάτων
    • Μικροσκοπικά - περιδεσμική ατροφία μυϊκών ινών
    • Μικροσκοπικά - φλεγμονώδης διήθηση από κύτταρα στην μορφή της νόσου των ενηλίκων 
    • Μικροσκοπικά (ηλεκτρονική μικροσκοπία) - έγκλειστα σωμάτια 
    • Σαρκοπλασματική βασεοφιλία 
    • Μυϊκή ίνα αυξημένη σε μέγεθος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - αρρυθμίες, διαταραχές αγωγής 
    • Ηλεκτρομυογραφία - ευερεθιστότητα μυός, μικρού εύρους δυναμικό, πολυφασικά δυναμικά δράσης, αυτόματος ινιδισμός
    • Βιοψία μυός (δελτοειδούς ή τετρακεφάλου μηριαίου)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος: διάμεση πνευμονοπάθεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η διάγνωση συνήθως βασίζεται σε 4 ευρήματα - αδυναμία, αύξηση CPK, μη φυσιολογική ΗΜΓ, ευρήματα στη βιοψία μυός. Η παρουσία ερυθήματος στο δέρμα της δερματομυοσίτιδας είναι επίσης βοηθητική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έρευνα για κακοήθεια σε όλους τους ενήλικες 
    • Παρακολουθείστε προσεκτικά τα μυϊκά ένζυμα του ορού

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Περιορισμένη έως την υποχώρηση της φλεγμονής 
    • Ασκήσεις για το εύρος των κινήσεων, για να προλάβετε τις μόνιμες μυϊκές συσπάσεις καμπτήρων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη 40-60 mg/ημέρα σε διηρημένες δόσεις. Μειώστε την πρεδνιζόνη αργά, όταν τα επίπεδα των ενζύμων είναι φυσιολογικά. Πιθανά χρειάζεται να συνεχιστεί με 10-15 mg/ημέρα για συντήρηση
    • Για ασθενείς με νόσο ανθεκτική στα κορτικοστεροειδή, αζαθειοπρίνη:
    1. 1,0 mg/kg (δόση αρθρίτιδας) 1-2 φορές την ημέρα. Διατηρείστε στη χαμηλότερη δυνατή δόση 
    2. Μεθοτρεξάτη 10-25 mg την εβδομάδα, χρήσιμη σε κάποιες ανθεκτικές στα στεροειδή περιπτώσεις

    Αντενδείξεις: Η μεθοτρεξάτη αντενδείκνυται σε ασθενείς με προηγούμενη ηπατική νόσο ή ταυτόχρονη χρήση αλκοόλης

    Προφυλάξεις: 

    • Πρεδνιζόνη: παρενέργειες σχετιζόμενες με τη μακροχρόνια χρήση των στεροειδών, περιλαμβάνουν αδρενεργική καταστολή, κατακράτηση νατρίου, νερου, υποκαλιαιμία, οστεοπόρωση, καταρράκτη, αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις
    • Αζαθειοπρίνη: παρενέργειες αποτελούν η καταστολή του μυελού των οστών αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις, αύξηση των τρανσαμινασών 
    • Μεθοτρεξάτη: παρενέργειες αποτελούν: στοματίτιδα, καταστολή του μυελού των οστών, πνευμονίτιδα, κίνδυνος για ίνωση ήπατος και κίρρωση μετά παρατεταμένη χορήγηση

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη μπορούν να προστεθούν στα στεροειδή.

    Ανοσοσφαιρίνη ενδοφλέβια αξιολογείται τώρα για ανθεκτικές περιπτώσεις

    Αν και δεν υπάρχει θεραπεία για την πολυμυοσίτιδα, η θεραπεία μπορεί να βελτιώσει τη δύναμη και τη λειτουργία των μυών σας. 

    Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα για τη θεραπεία της πολυμυοσίτιδας περιλαμβάνουν:

    -Κορτικοστεροειδή. Φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικά στον έλεγχο των συμπτωμάτων της πολυμυοσίτιδας. Όμως, η παρατεταμένη χρήση αυτών των φαρμάκων μπορεί να έχει σοβαρές και ευρείες παρενέργειες, γι 'αυτό ο γιατρός σας μπορεί σταδιακά να μειώσει τη δόση του φαρμάκου σε χαμηλότερα επίπεδα.

    -Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή, αυτά τα φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη δόση και τις πιθανές παρενέργειες των κορτικοστεροειδών. Τα δύο πιο κοινά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πολυμυοσίτιδα είναι η αζαθειοπρίνη και η μεθοτρεξάτη. Άλλα φάρμακα που συνταγογραφούνται για την πολυμυοσίτιδα περιλαμβάνουν τη μυκοφαινολάτη μοφετίλη, την κυκλοσπορίνη και το τακρόλιμους.

    -Rituximab. Συνήθως, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, το rituximab είναι μια επιλογή εάν οι αρχικές θεραπείες δεν ελέγχουν επαρκώς τα συμπτώματα της πολυμυοσίτιδας.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει:

    Φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας δείξει ασκήσεις για να διατηρήσετε και να βελτιώσετε τη δύναμη και την ευελιξία σας και να συμβουλεύσετε ένα κατάλληλο επίπεδο δραστηριότητας.

    Λογοθεραπεία. Εάν οι μύες κατάποσης εξασθενηθούν από πολυμυοσίτιδα, η λογοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να μάθετε πώς να αντισταθμίζετε αυτές τις αλλαγές.

    Διαιτητική αξιολόγηση. Αργότερα κατά τη διάρκεια της πολυμυοσίτιδας, το μάσημα και η κατάποση μπορεί να γίνουν πιο δύσκολα. Ένας διαιτολόγος μπορεί να σας διδάξει πώς να προετοιμάσετε εύχρηστα, θρεπτικά τρόφιμα.

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) είναι ένα προϊόν καθαρισμένου αίματος που περιέχει υγιή αντισώματα από χιλιάδες αιμοδότες. Αυτά τα υγιή αντισώματα μπορούν να εμποδίσουν τα επιβλαβή αντισώματα που προσβάλλουν τους μυς στην πολυμυοσίτιδα. Δεδομένου ότι γίνεται έγχυση μέσω φλέβας, οι θεραπείες IVIg μπορεί να χρειαστεί να επαναλαμβάνονται τακτικά για να συνεχιστούν τα αποτελέσματα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διαδοχικοί έλεγχοι για τη δραστηριότητα των μυϊκών ενζύμων στον ορό
    • Κάθε ενήλικας θα πρέπει να εξετάζεται για κακοήθεια 
    • Παρακολουθήστε για μεταβολικές επιπλοκές που οφείλονται στα στεροειδή (υποκαλιαιμία, υπέρταση, υπεργλυκαιμία, κλπ.)
    • Παρακολουθήστε τα λευκά αιμοσφαίρια (τύπος λευκών αιμοσφαιρίων, αιμοπετάλια) κάθε εβδομάδα για τον πρώτο μήνα, μετά κάθε 2 εβδομάδες για 2 μήνες, μετά κάθε μήνα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πνευμονία
    • Λοίμωξη 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 30% υπολειπόμενη αδυναμία
    • 20% εμμένουσα ενεργή νόσος 
    • 75% 5ετής επιβίωση
    • Επιβίωση χειρότερη για γυναίκες και Αφρικανούς - Αμερικανούς 
    • Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με τη θεραπεία 
    • 50% έχουν πλήρη ανάρρωση 
    • Πιθανά υποτροπιάζουσα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κακοήθεια 
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση 
    • Αγγειΐτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Άλλες διαταραχές του συνδετικού ιστού

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Εμφανίζεται δερματομυοσίτιδα παιδικής ηλικίας
    • Μπορεί να είναι δυνατό να διακοπεί η πρεδνιζόνη σταδιακά μετά από ένα χρόνο περίπου

    Γηριατρικό: 

    • Σπάνια, μετά την ηλικία των 60 χρόνων
    • Ηλικιωμένος ασθενής με πολυμυοσίτιδα είναι πιο πιθανό να έχει υποκείμενο νεόπλασμα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ταξινόμηση των τύπων της μυοσίτιδας: Δερματομυοσίτιδα παιδικής ηλικίας, πρωτοπαθής ιδιοπαθής δερματομυοσίτιδα ή πολυμυοσίτιδα σχετιζόμενη με κακοήθεια, πρωτοπαθής πολυμυοσίτιδα, μυοσίτιδα στα πλαίσια αλληλοεπικαλυπτομένου συνδρόμου. Η μυοσίτιδα εξ εγκλείστων αντιπροσωπεύει μια παραλλαγή της νόσου με άτυπη εμφάνιση και ποικίλλουσα ανταπόκριση στη θεραπεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    poliomyositida

    Διαβάστε, επίσης,

    Ραβδομυόλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μυοσίτιδα

    Ψιττάκωση

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Φαινόμενο Raynaud

    Σύνδρομο Sjögren

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια φλεγμονώδης προοδευτική απομυελινωτική νόσος της λευκής ουσίας του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού, που έχει ως αποτέλεσμα πολλαπλά και ποικίλα νευρολογικά σημεία και συμπτώματα.

    Συνήθης πορεία - διαλείπουσα, προοδευτική, υποτροπιάζουσα.

    Μπορεί να ακολουθήσει οξεία πορεία.

    Είναι το κύριο αίτιο αναπηρίας σε νεαρούς ενήλικες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες (16-40 ετών) 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Αταξία
    • Σημείο Babinski
    • Διπλωπία ή απώλεια όρασης ή θάμβος μονόπλευρα, συχνά προκαλούνται από οπισθοβολβική νευρίτιδα και τα οπτικά της επακόλουθα
    • Κλόνος
    • Αδεξιότητα
    • Δυσαρθρία
    • Αστάθεια 
    • Ευσυγκινησία
    • Κόπωση 
    • Μη ερεθισιμότητα των γεννητικών οργάνων 
    • Παράλυση χεριού 
    • Ημιπάρεση 
    • Υπερδραστήρια εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά
    • Ασυνεργία
    • Υπερευαισθησία
    • Απώλεια της αίσθησης της θέσης 
    • Απώλεια της αίσθησης της δόνησης 
    • Πάρεση ενός τμήματος ή μέρους
    • Οφθαλμική παράλυση 
    • Παραισθησία 
    • Σεξουαλική ανικανότητα στους άνδρες 
    • Ακράτεια ούρων, συχνουρία, δυσκολία στην έναρξη της ούρησης 
    • Νευραλγία τριδύμου

    ΑΙΤΙΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Άγνωστα
    • Αυτοάνοση θεωρία  - υποστηρίζεται από το συσχετισμό με το HLA, το κληρονομικό πρότυπο, τα ανοσοκύτταρα στις πλάκες, τις αλλαγές των ανοσοκυττάρων στο περιφερικό αίμα
    • Ιογενής θεραπεία - υποστηρίζεται από την αυξημένη επίπτωση της νόσου στα μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη, τη κατανομή των περιστατικών στις οικογένειες, γεωγραφική κατανομή των περιστατικών, μελέτες των λοιμωδών νόσων μυελίνης στα ζώα
    • Συνδυαστική θεωρία - αυτοάνοση διαταραχή εκλυόμενη από την περιβαλλοντική έκθεση σε τοξίνες ή σε ιούς νωρίς κατά τη διάρκεια της ζωής 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Διαμονή στην εύκρατη ζώνη
    • Καταγωγή από τη Βόρεια Ευρώπη
    • Οικογενειακό ιστορικό της νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ετερόπλευρη μυατροφική σκλήρυνση 
    • Νόσος Αδαμαντιάδη - Behcet
    • Όγκοι του στελέχους 
    • Λοιμώξεις κεντρικού νευρικού συστήματος 
    • Όγκοι παρεγκεφαλίδας 
    • Αταξία του Friedreich
    • Κληρονομική αταξία 
    • Λευκοδυστροφίες 
    • Νευροϊνωμάτωση
    • Κακοήθης αναιμία
    • Ρήξη μεσοσπονδύλιου δίσκου 
    • Μικρά έμφρακτα παρεγκεφαλίδας 
    • Σαρκοείδωση 
    • Όγκοι σπονδυλικής στήλης 
    • Σύφιλη 
    • Συριγγομυελία
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εγκεφαλονωτιαίο υγρό:

    • Μη φυσιολογική καμπύλη του κολλοειδούς χρυσού 
    • Αυξημένη γ-σφαιρίνη IgG
    • Ήπια μονοπυρηνική λεμφοκυττάρωση (λιγότερα από 40 κύτταρα/ml)
    • Συντρίμματα μυελίνης (βασική πρωτεΐνη μυελίνης)
    • Αρνητική ορολογική εξέταση για σύφιλη 
    • Φυσιολογική ή ελαφρά αυξημένη πρωτεΐνη (50-100 mg/100 ml)

    Δοκιμασίες για τον αποκλεισμό άλλων διαταραχών:

    • Δοκιμασία φθοριζόντων αντισωμάτων κατά του τρεπονήματος της σύφιλης (FTA-ABS)
    • ΤΚΕ
    • Δοκιμασίες για τις κλινικά υποπτευόμενες αγγειΐτιδες 
    • Ορολογία HTLV-I (ως ανθρώπινου λεμφώματος/λευχαιμίας Τ-κυττάρων)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Καταστροφή των ελύτρων μυελίνης των νευρικών ινών και των αξονικών κυλίνδρων ακέραιοι άξονες, γλοία και άλλες δομές 
    • Ατροφία των οπτικών νεύρων και των εγκεφαλικών ημισφαιρίων 
    • Τ-λεμφοκύτταρα κοντά στα τριχοειδή φλεβίδια 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Οπτικά προκλητά δυναμικά - μη φυσιολογικά στο 75-97% των διαγνωστικών περιπτώσεων σκλήρυνσης κατά πλάκας 
    • Προκλητά σωματοαισθητικά δυναμικά - μη φυσιολογικά στο 72-96% των περιπτώσεων 
    • Ακουστικά προκλητά δυναμικά στελέχους - μη φυσιολογικά στο 57-65% των περιπτώσεων 

    MS diagram symptoms full size

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Μαγνητική τομογραφία - (πιο ευαίσθητη από την αξονική τομογραφία) μπορεί να δείξει πολλές πλάκες 
    • Αξονική τομογραφία (διπλής δόσης, καθυστερημένη) - πλάκες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Μη ειδικές δοκιμασίες για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας 
    • Ιστορικό, φυσική εξέταση, ανάλυση ΕΝΥ, μαγνητική τομογραφία, δοκιμασίες προκλητών δυναμικών, επαναλαμβανόμενες παρατηρήσεις για μια χρονική διάρκεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής, το περισσότερο δυνατό
    • Μακροχρόνια φροντίδα για φυσιοθεραπεία ή επιπλοκές, όπως η πυελονεφρίτιδα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μη ειδική θεραπεία. Οι υποτροπές εμφανίζονται απότομα και δυσχεραίνουν τη θεραπεία 
    • Συναισθηματική υποστήριξη, ενθάρρυνση και διαβεβαιώσεις  είναι απαραίτητα για να βοηθήσουν να ξεπεραστεί η έλλειψη ελπίδας
    • Απασχολησιοθεραπεία 
    • Εκτίμηση του ουροποιητικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των σεξουαλικών προβλημάτων (ανικανότητα συχνά σε άνδρες ασθενείς)
    • Αυτοκαθετηριασμοί για ανεπαρκή κένωση της κύστης (μόνιμος καθετήρας μπορεί να είναι απαραίτητος σε μερικούς ασθενείς)
    • Φυσιοθεραπεία για τη διατήρηση του εύρους των κινήσεων και της δύναμης και την αποφυγή μόνιμου σπασμού των μυών

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατήρηση της δραστηριότητας, αποφυγή υπερβολικής εργασίας και κόπωσης 
    • Ξεκούραση κατά τη διάρκεια περιόδων οξέων υποτροπών 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Εάν υπάρχει πρόβλημα δυσκοιλιότητας, λήψη πολλών υγρών, επιπλέον δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η φαρμακευτική θεραπεία κατευθύνεται προς την ανακούφιση των συμπτωμάτων 
    • Πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα ή μεθυλοπρεδνιζόνη ΕΦ 500 mg για 5-7 ημέρες στις οξείες προσβολές κυρίως σε οπισθοβολβική νευρίτιδα 
    • Χρόνια κόπωση: αμανταδίνη 200-300 mg/ημέρα 
    • Σπαστικότητα: βαλκοφαίνη (χαμηλή δοσολογία για ξεκίνημα 5 mg 1-3 φορές την ημέρα, αυξήστε όπως χρειάζεται) ή διαζεπάμη 2-5 mg το βράδυ
    • Δυσκοιλιότητα: υπακτικά, παράγοντες που διογκώνουν τα κόπρανα, καθαρτικά υπόθετα
    • Προβλήματα από το ουροποιητικό: propantheline 7,5 mg κάθε 3-4 ώρες για ξεκίνημα, αυξήστε σε 15 , 3-4 φορές την ημέρα συν 15-30 mg, την ώρα του ύπνου ή oxybutilin chloride 5 mg 3-4 φορές την ημέρα
    • Μπορεί να ενδείκνυται προφυλακτική αντιβιοτική θεραπεία για λοιμώξεις του ουροποιητικού 
    • Ασυνέργεια ή τρόμος: δεν υπάρχει ιδανική θεραπεία. Μπορείτε να δοκιμάσετε β-αναστολείς πριμιδόνη ή κλοναζεπάμη
    • Κατάθλιψη και συναισθηματική ευματαβλητότητα: αμιτριπτυλίνη 10-25 mg πριν τον ύπνο αρχικά, στη συνέχεια αυξήστε όσο είναι ανεκτό
    • Παράνοια ή μανία: αλοπεριδόλη ή λίθιο
    • Μυοσκελετικός πόνος ή δυσχέρεια: μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Συμπτώματα από το ένα ημιμόριο του προσώπου και δυσαισθησίες: καρβαμαζεπίνη 100-200 mg 1 ή 2 φορές την ημέρα. Να παρακολουθήσουν τα επίπεδα στον ορό
    • Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες (π.χ. αζαθειοπρίνη, ACTH, μεθυλοπρεδνιζόνη, κυκλοφωσφαμίδη, ιντερφερόνες, κυκλοσπορίνη) 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βακλοφαίνη 40-80 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις για μείωση της σπαστικότητας 
    • Ιντερφερόνη 

    Θεραπείες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας
    Ενδοφλέβια στεροειδή
    Γλυκοκορτικοειδή
    Φάρμακα τροποποιητικά της ασθένειας
    Συμπληρώματα διατροφής
    Εν τω βάθει διέγερση εγκεφάλου
    Πλασμαφαίρεση
    Φυσικές θεραπείες πολλαπλής σκλήρυνσης
    Τοξίνη Botulinum
    Εργοθεραπεία
    Εναλλακτικές και συμπληρωματικές θεραπείες
    Ερευνητικές θεραπείες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας
    Δεν υπάρχει θεραπεία για σκλήρυνση κατά πλάκας (MS), αλλά τα φάρμακα και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε την ασθένεια. Συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε τη θεραπεία που είναι καλύτερη για εσάς και προκαλεί τις λιγότερες παρενέργειες.

    Φάρμακα τροποποιητικά της σκλήρυνσης κατά πλάκας

    Εάν έχετε έναν τύπο σκλήρυνσης κατά πλάκας που ονομάζεται υποτροπιάζουσα ή διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, ο γιατρός σας μπορεί πρώτα να σας προτείνει ένα φάρμακο τροποποίησης της νόσου. Αυτά τα φάρμακα επιβραδύνουν την πρόοδο της νόσου και αποτρέπουν τα συμπτώματα.

    Τα φάρμακα λειτουργούν περιορίζοντας το ανοσοποιητικό σύστημα - την κύρια άμυνα του οργανισμού σας κατά των μικροβίων - έτσι ώστε να μην επιτίθεται στην προστατευτική επικάλυψη που ονομάζεται μυελίνη που περιβάλλει τα νεύρα.

    Μερικά φάρμακα χρησιμοποιούνται ως ενέσεις κάτω από το δέρμα ή γίνονται ενδομυϊκά. 

    -Βήτα ιντερφερόνες: Διευκολύνουν τη σοβαρότητα και τη συχνότητα των εκρήξεων. Μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πόνο, κόπωση, πυρετό και ρίγη. Μπορεί να σας κάνουν επιρρεπείς σε λοιμώξεις. Αυτό συμβαίνει επειδή μειώνουν τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία βοηθούν το ανοσοποιητικό σας σύστημα να καταπολεμήσει τις ασθένειες.

    Περιλαμβάνουν:

    ιντερφερόνη βήτα-1α 
    ιντερφερόνη βήτα-1b 
    peginterferon beta-1a 

    -Glatiramer: Αυτό το φάρμακο σταματά το ανοσοποιητικό σας σύστημα από το να επιτεθεί στη μυελίνη που περιβάλλει και προστατεύει τα νεύρα σας.

    Μπορείτε να πάρετε άλλα φάρμακα ως χάπια:

    -Cladribine: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται μία φορά την ημέρα για πέντε ημέρες για ένα μήνα και μία φορά την ημέρα και πάλι για τον δεύτερο μήνα. Μπορεί να χρειαστείτε επανάληψη σε ένα χρόνο. Δεν προορίζεται για τη θεραπεία της υποτροπιάζουσας μορφής σκλήρυνσης κατά πλάκας, συμπεριλαμβανομένης της υποτροπιάζουσας-απομακρυσμένης νόσου και της ενεργού δευτερογενούς προοδευτικής νόσου. Μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα και να σας κάνει ευπαθή σε άλλες λοιμώξεις. Επίσης, προκαλεί τριχόπτωση και κάποια εξανθήματα.

    -Φουμαρικό διμεθύλιο: είναι ένα δισκίο που παίρνετε δύο φορές την ημέρα. Μπορεί να μειώσει τα ανοσοκύτταρά σας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου είναι έξαψη, πόνος στο στομάχι, διάρροια, ναυτία και έμετος. 

    -Diroximel: Λαμβάνετε ένα δισκίο δύο φορές την ημέρα. Το φάρμακο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία υποτροπιάζουσων μορφών ΣΚΠ. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειές του είναι έξαψη, ερυθρότητα, κνησμός ή εξάνθημα, ναυτία, έμετος, διάρροια, στομαχικός πόνος ή δυσπεψία. 

    -Fingolimod: Λαμβάνετε ένα δισκίο μία φορά την ημέρα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο πονοκέφαλος, η διάρροια, ο πόνος στην πλάτη, ο βήχα; και οι μη φυσιολογικές εξετάσεις ήπατος και η βραδυκαρδία. Το φάρμακο συνδέεται επίσης με προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια.

    -Φουμαρικό μονομεθύλιο: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται δύο φορές την ημέρα και είναι παρόμοιο με το φουμαρικό διμεθύλιο. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η έξαψη, το κοιλιακό άλγος, η διάρροια και η ναυτία. Τα ηπατικά ένζυμα, επίσης, παρακολουθούνται.

    -Ozanimod: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται μία φορά την ημέρα. Ξεκινά με μια χαμηλή δόση και στη συνέχεια αυξάνεται κατά την πρώτη εβδομάδα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η ζάλη, οι πονοκέφαλοι, οι αναπνευστικές λοιμώξεις και τα συμπτώματα κρυολογήματος. Δεν πρέπει να το πάρετε εάν έχετε προβλήματα με το ήπαρ ή την καρδιά.

    -Siponimod: Το λαμβάνετε σε μορφή δισκίου. Μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα και έχει συνδεθεί με θρόμβωση στα άκρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι διάρροια, ζάλη, οίδημα στα άκρα, υψηλή αρτηριακή πίεση, πονοκέφαλοι και επιβραδυνόμενος καρδιακός παλμός. Δεν πρέπει να παίρνετε το siponimod εάν είστε έγκυος.

    -Teriflunomide: Ένα δισκίο παίρνετε μία φορά την ημέρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η διάρροια, τα μη φυσιολογικά ηπατικά τεστ, η ναυτία και η τριχόπτωση. Μπορεί να οδηγήσει σε ηπατικά προβλήματα και γενετικές ανωμαλίες. Μην το πάρετε εάν είστε έγκυος.

    - Το Alemtuzumab και η μιτοξαντρόνη: Είναι φάρμακα χημειοθεραπείας που έχουν σχεδιαστεί για τη θεραπεία του καρκίνου. Είναι μια επιλογή αν δεν απαντήσετε σε άλλες θεραπείες. Περιορίζουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα και αποτρέπουν από την επίθεση στη μυελίνη. Μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιακή βλάβη και  λευχαιμία.

    -Το Natalizumab και το ocrelizumab: Είναι επιλογές εάν άλλα φάρμακα δεν λειτουργούν. Το Natalizumab εμποδίζει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού να φτάσουν στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό, όπου μπορούν να βλάψουν τα νεύρα. Το Ocrelizumab επιτίθεται σε ορισμένα Β κύτταρα και σταματά το ανοσοποιητικό σας σύστημα από το να επιτεθεί στο σώμα σας. Τα φάρμακα συνδέονται με λευχαιμία.

    Αντιμετώπιση φλεγμονών

    Στεροειδή: 

    Μεθυλπρεδνιζολόνη 
    Πρεδνιζόνη 
    ACTH 

    Πλασμαφαίρεση:

    Αυτό μπορεί να βοηθήσει όταν μια φλεγμονή δεν ανταποκρίνεται στα στεροειδή. Ο γιατρός σας θα αφαιρέσει λίγο από το αίμα σας και θα διαχωρίσει το υγρό τμήμα (που ονομάζεται πλάσμα) από τα κύτταρα του αίματός σας. Τα κύτταρα αναμιγνύονται με ένα διάλυμα πρωτεΐνης και επιστρέφουν στο σώμα σας.

    Έλεγχος συμπτωμάτων

    Μυϊκή δυσκαμψία και σπασμοί: Χαλαρωτικά μυών όπως το baclofen και η tizanidine ή ηρεμιστικά όπως η clonazepam  και η diazepam 

    Κόπωση: Amantadine, armodafinil, modafinil 

    Κατάθλιψη: Αντικαταθλιπτικά, όπως βουπροπιόνη, φλουοξετίνη και σερτραλίνη

    Προβλήματα της ουροδόχου κύστης: Οξυβουτυνίνη  ή τολτεροδίνη 

    Φυσικοθεραπεία

    Εναλλακτικές θεραπείες

    Βιταμίνη D: Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα σας μπορούν να αυξήσουν τις πιθανότητες εμφάνισης σκλήρυνσης κατά πλάκας. 

    Βελονισμός: Αυτή η παραδοσιακή κινεζική θεραπεία υποστηρίζει ότι η ενέργεια που ονομάζεται chi ρέει κατά μήκος του σώματός σας σε γραμμές που ονομάζονται μεσημβρινοί. Όταν το chi σας είναι άσχημο, η ασθένεια ή ο πόνος είναι αποτέλεσμα. Ο βελονιστής σύρει λεπτές βελόνες σε σημεία κατά μήκος των μεσημβρινών για να αλλάξει τη ροή της ενέργειάς σας. Μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να βοηθήσει τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας, όπως κόπωση, πόνο, διάθεση, σπαστικότητα, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και προβλήματα στην ουροδόχο κύστη.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαιτείται παρακολούθηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μη γνωστά προληπτικά μέτρα. Αποφύγετε παράγοντες που επισπεύδουν μια προσβολή, κυρίως stess από ζεστό καιρό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κώμα
    • Οξύ οργανικό ψυχοσύνδρομο (παραλήρημα)
    • Συναισθηματική ευμεταβλητότητα 
    • Νυσταγμός 
    • Ατροφία οπτικού νεύρου
    • Παραπληγία 
    • Σεξουαλική ανικανότητα (άνδρες)
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού σωλήνα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ιδιαίτερα ποικίλλουσα και απρόβλεπτη. Περίπου 70% των ασθενών ενεργώς δραστήριοι, δημιουργικοί στη ζωή τους με μακρές υφέσεις 
    • Μπορεί να καταστήσει ανάπηρο στην πρώιμη ενήλικη ζωή ή να προκαλέσει το θάνατο μέσα σε μήνες από την έναρξή της
    • Ο μέσος όρος διάρκειας της νόσου ξεπερνά τα 25 χρόνια, υποτροπή σε ένα χρόνο σε 30%, σε 5-9 χρόνια 20%, σε 10-30 χρόνια 10%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια πριν την εφηβεία

    Γηριατρικό: Υποτροπές λιγότερο συχνές σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές φορές είναι εκλυτικός παράγοντας για την πολλαπλή σκλήρυνση 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Επειδή η πορεία είναι πολυποίκιλη και απρόβλεπτη, αποφύγετε την απαισιόδοξη πρόβλεψη 
    • 30-40% των ασθενών με οπτική νευρίτιδα μόνο, τελικά αναπτύσσουν άλλα σημεία

    Συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν σκλήρυνση κατά πλάκας

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν πολλαπλή σκλήρυνση

    Signs and Symptoms of Multiple Sclerosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευρίτιδα

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Η καλύτερη θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι συχνότερη στις γυναίκες

    Τα βλαστοκύτταρα θεραπεύουν την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Alemtuzumab για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Η χαμηλή χοληστερόλη μειώνει τη διάρκεια ζωής

    Μυστικά για την καλύτερη θεραπεία στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

    Medorrhinum στην ομοιοπαθητική

    Νευροεμβιομηχανική

    Ρόφημα κουρκουμίνης για τον καρκίνο

    Ιντερφερόνες

    Φουμαρικός μεθυλεστέρας για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Το τέλος των αυτοάνοσων νοσημάτων

    Φαμπριδίνη στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χρήσιμες συμβουλές για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Έχετε σκλήρυνση κατά πλάκας;

    Οπτική νευρίτιδα

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Θεραπεία με εκχύλισμα θύμου αδένα

    Μήπως έχετε ακράτεια κοπράνων;

    Δυσκοιλιότητα

    Hand Tutor

    Εγέρθητι

    Νέα φάρμακα για τις αυτοάνοσες παθήσεις

    Το χάπι για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Υπάρχει θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας;

    Δαντρολένιο

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πολιομυελίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την πολιομυελίτιδα

    Πολιομυελίτιδα

    Πολιομυελίτιδα είναι οξεία πολύ μεταδοτική, ιογενής λοίμωξη με ευρύ φάσμα εκδηλώσεων συμπεριλαμβανομένων μη παραλυτικής άσηπτης μηνιγγίτιδας και παραλυτικής πολιομυελίτιδας, που συνοδεύεται από χαλαρά παράλυση ποικίλων μυϊκών ομάδων. Συνήθης πορεία - οξεία. Η παράλυση εξελίσσεται μέσα σε ώρες ως 5 ημέρες ή και χρόνια.

    Πριν το εμβόλιο γίνει διαθέσιμο, η πολιομυελίτιδα εμφανιζόταν σταδιακά και σε επιδημίες.

    Η νόσος σήμερα ελέγχεται με χρήση εμβολίου σε όλο τον κόσμο.

    Τρεις τύποι πολιομυελίτιδας:

    • Εγκεφαλιτιδική - κώμα
    • Προμηκική - παράλυση εγκεφαλικών συζυγιών
    • Νωτιαία - αδυναμία άνω και κάτω άκρων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό/Νοητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 3 μήνες - 16 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Αυχενική δυσκαμψία
    • Μυαλγίες 
    • Πυρετός 
    • Κεφαλαλγία
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Κακουχία 
    • Ανορεξία 
    • Ναυτία 
    • Έμετος 
    • Διάρροια 
    • Κυνάγχη 
    • Δυσκοιλιότητα
    • Ασύμμετρη παράλυση 
    • Αισθητική απώλεια
    • Ερεθισμός των μηνίγγων 
    • Χαλαρή παράλυση κινητικών μυών 
    • Δεσμιδώσεις
    • Ελαττωμένα αντανακλαστικά 
    • Δυσαισθησία 
    • Παροδική κατακράτηση ούρων 
    • Μυϊκή ατροφία
    • Αυξημένα αντανακλαστικά
    • Ειλεός
    • Παράλυση των μυών της ωμικής ζώνης
    • Παράλυση των μεσοπλεύριων μυών 
    • Κυάνωση 
    • Τρισμός
    • Λήθαργος
    • Κώμα

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Ιός πολιομυελίτιδας. Η πολιομυελίτιδα προκαλείται από μόλυνση με ένα μέλος του γένους Eντεροϊοί γνωστό ως ιός της πολιομυελίτιδας (PV). Αυτή η ομάδα των RNA ιών αποικίζουν το γαστρεντερικό σωλήνα - ειδικά τον στοματοφάρυγγα και το έντερο.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Η πολιομυελίτιδα είναι ιδιαίτερα μεταδοτική μέσω της στοματοφαρυγγικής και της εντερικής οδού. Στις ενδημικές περιοχές, ισχυροί ιοί πολιομυελίτιδας μπορούν να μολύνουν ουσιαστικά ολόκληρο τον ανθρώπινο πληθυσμό. η πολιομυελίτιδα είναι εποχιακή στα εύκρατα κλίματα, με τη μέγιστη μετάδοση να εμφανίζεται το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Αυτές οι εποχιακές διαφορές είναι πολύ λιγότερο έντονες σε τροπικές περιοχές. Ο χρόνος μεταξύ της πρώτης έκθεσης και των πρώτων συμπτωμάτων, γνωστός ως περίοδος επώασης, είναι συνήθως 6 έως 20 ημέρες, με μέγιστο εύρος 3 έως 35 ημέρες. Τα ιικά μόρια εκκρίνονται στα κόπρανα για αρκετές εβδομάδες μετά από την αρχική μόλυνση.

    Η νόσος μεταδίδεται, κυρίως, μέσω του στόματος και των κοπράνων, από την κατάποση μολυσμένων τροφίμων και ύδατος. Διαβιβάζεται περιστασιακά μέσω της στοματικής οδού, ένας τρόπος ιδιαίτερα ορατός στις περιοχές με καλές συνθήκες υγιεινής. Η πολιομυελίτιδα είναι πιο μολυσματική μεταξύ 7-10 ημέρες πριν και 7-10 ημέρες μετά από την εμφάνιση των συμπτωμάτων, αλλά η μετάδοση είναι δυνατή εφ' όσον παραμένει ο ιός στο σάλιο ή τα περιττώματα.

    Οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο μόλυνσης με τον ιό της πολιομυελίτιδας ή επηρεάζουν τη σοβαρότητα της ασθένειας περιλαμβάνουν την ανοσοανεπάρκεια, τον υποσιτισμό, την αμυγδαλεκτομή, τη σωματική δραστηριότητα αμέσως μετά από την έναρξη της παράλυσης, τον τραυματισμό σκελετικών μυών που προκαλούνται από την έγχυση των εμβολίων ή των θεραπευτικών παραγόντων, και την εγκυμοσύνη. Αν και ο ιός μπορεί να διασχίσει τον πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το έμβρυο δε φαίνεται να επηρεάζεται ούτε από τη μητρική μόλυνση ούτε από τον εμβολιασμό για την πολιομυελίτιδα. Τα μητρικά αντισώματα διασχίζουν, επίσης, τον πλακούντα, παρέχοντας την παθητική ανοσία που προστατεύει το βρέφος από τη λοίμωξη πολιομυελίτιδας κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής.

    Ως μέτρο προφύλαξης κατά της μόλυνσης, οι δημόσιες πισίνες ήταν συχνά κλειστές στις πληγείσες περιοχές κατά τη διάρκεια των επιδημιών πολιομυελίτιδας.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διαμονή σε περιοχές όπου η εφαρμογή υγειονομικών μέτρων και η υγιεινή είναι φτωχές 
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Μεγάλη ηλικία, αν δεν είναι ανοσοποιημένες 
    • Κύηση
    • Πρόσφατη αμυγδαλεκτομή
    • Εμβολιασμός (π.χ. ένεση DTP)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σύνδρομο Guillain-Barre
    • Παρωτίτιδα, έρπης, λοίμωξη με ιό Coxsackie
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Παράλυση από δάγκωμα κρότωνα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Εγκεφαλονωτιαίο υγρό - πλειοκυττάρωση 
    • Αυξημένες πρωτεΐνες 
    • Φυσιολογική γλυκόζη 
    • Αντίσωμα δέσμευσης συμπληρώματος - αυξημένος τίτλος 
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Καλλιέργεια ιού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Νωτιαίος μυελός - περιαγγειακή λευκοκυττάρωση, μη φυσιολογικοί κινητικοί πυρήνες, χρωματόλυση των κινητικών νευρώνων, φλεγμονή της οπίσθιας δέσμης 
    • Διάχυτη διήθηση με μονοπύρηνα 
    • Μη φυσιολογικά κύτταρα πρόσθιων κεράτων 
    • Βλάβη του υποθαλάμου
    • Βλάβη του θαλάμου 
    • Βλάβη του στελέχους του εγκεφάλου
    • Βλάβες των παρεγκεφαλιδικών εν τω βάθει κυττάρων 
    • Βλάβες του δικτυωτού σχηματισμού 
    • Βλάβες της κινητικής περιοχής του φλοιού 
    • Οίδημα εγκεφάλου
    • Οιδηματώδης νωτιαίος μυελός 

    poliomyelitis 1 728

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Απομόνωση ιού του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, από το λαιμό (νωρίς στη νόσο) και/ή τα κόπρανα (νωρίς και αργότερα στη νόσο). Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτίαια παρακέντηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής στην οξεία φάση. Εξωνοσοκομειακός ασθενής ή σε κέντρο αποκατάστασης για θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Παρέχεται κρεβάτι που έχει σταθερό στρώμα, σανίδα ποδιών ώστε να διατηρείται το σώμα στη σωστή του θέση και να αποφεύγεται η πτώση των ποδιών, αφρώδη λαστιχένια μαξιλαράκια ή σάκους με άμμο. Αλλάξτε τη θέση του ασθενούς συχνά. Φροντίστε καλά το δέρμα 
    • Μηχανικός αερισμός, αν απαιτείται 
    • Τραχειοστομία συχνά απαιτείται σε αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Έλεγχος της ενσφήνωσης των κοπράνων και της επίσχεσης των ούρων. Ο καθετηριασμός μπορεί να είναι απαραίτητος 
    • Μη ναρκωτικά αναλγητικά 
    • Ζεστά υγρά επιθέματα 
    • Φυσιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κλινήρης κατά την ενεργό φάση. Αν υπάρχει παράλυση μπορεί να απαιτηθεί μία παρατεταμένη περίοδος
    • Μακροχρόνιο πρόγραμμα αποκατάστασης - χρησιμοποιώντας φυσιοθεραπεία, υποστηρίγματα, ειδικά παπούτσια, πιθανά ορθοπεδική χειρουργική. Ομαδική προσπάθεια από γιατρούς, φυσιοθεραπευτές και εργασιοθεραπευτές και κοινωνικό λειτουργό ή ψυχίατρο, αν είναι απαραίτητο

    ΔΙΑΙΤΑ

    Σιγουρευτείτε ότι ο ασθενής έχει επαρκή, σωστά ισορροπημένη δίαιτα. Μπορεί να απαιτείται θρέψη με ρινογαστρικό σωλήνα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ασπιρίνη ή άλλα μη ναρκωτικά αναλγητικά 
    • Αντιβιοτικά, αν αναπτυχθεί άλλη λοίμωξη
    • Ένα παρασυμπαθητικομιμητικό (βητανεχόλη) μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή σε επίσχεση ούρων 10-50 mg από του στόματος 2-4 φορές την ημέρα. Μπορεί να απαιτούνται έως 100 mg 4 φορές την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξατομικεύεται και εξαρτάται από τη σοβαρότητα και τις μακροχρόνιες απαιτήσεις της φυσιοθεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Εμβόλια κατά του ιού της πολυομυελίτιδας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη της ουροποιητικής οδού 
    • Ατελεκτασία 
    • Πνευμονία
    • Μυοκαρδίτιδα
    • Μεταπολιομυελιτιδική προοδευτική μυϊκή ατροφία - χαρακτηρίζεται από προοδευτική αδυναμία που ξεκινά 30 ή περισσότερα χρόνια μετά την προσβολή πολιομυελίτιδας 
    • Μεταπολιομυελιτιδική νόσος του κινητικού νευρώνα - Εμφανίζεται πολλά χρόνια μετά την οξεία πολιομυελίτιδα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συχνά μη αναστρέψιμη παράλυση, λιγότερο από 5% θνησιμότητα μετά την οξεία φάση της νόσου 
    • Αυξημένη θνησιμότητα μετά την ηλικία των 40 ετών 
    • Φτωχή ανάρρωση για ολική παράλυση μυϊκών ομάδων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Περισσότερο συνήθης σε αυτή την ηλικιακή ομάδα. 

    Γηριατρικό: Εξαιρετικά σπάνιο

    ΚΥΗΣΗ

    Είναι παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη πολιομυελίτιδας

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    postpolio

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερυθρά

    Πολύμορφο ερύθημα

    Μετάγγιση πλάσματος με αντισώματα έναντι του κορωναϊού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκολίωση

    Αντιεμβολιαστικό κίνημα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Εμβόλιο για την πολιομυελίτιδα

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Υπογαμμασφαιριναιμία

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε όταν ταξιδεύετε

    Πρόπολη

    Λύσσα

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Πώς τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο

    Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Πυρετός αγνώστου αιτιολογίας Πυρετός αγνώστου αιτιολογίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον πυρετό αγνώστου αιτιολογίας

    Ο πυρετός αγνώστου αιτιολογίας ορίσθηκε το 1961 από τους Petersdorf και Beeson ως: θερμοκρασία υψηλότερη από 38,5 ℃ σε διαφορετικές στιγμές κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 3 εβδομάδων και δεν έχει διαγνωσμένο αίτιο μετά τις συνήθεις εξετάσεις κατά την νοσηλεία 1 εβδομάδας σε ένα νοσοκομείο

    • Επειδή οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι σήμερα μεγαλύτερες και εκτενέστερος έλεγχος είναι δυνατόν να γίνει σε εξωνοσοκομειακή βάση νέα κριτήρια έχουν προταθεί: πυρετός υψηλότερος από 38,3℃ για τουλάχιστον τέσσερις μετρήσεις σε διάστημα 14 ημερών και νόσος 14 ημερών χωρίς εμφανή αιτία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Εξαρτάται από την αιτιολογία

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΥΡΕΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ

    • Ο πυρετός δεν παρουσιάζεται ως η μόνη εκδήλωση της νόσου. Ο τύπος και η εικόνα του πυρετού λίγο βοηθούν στη διάγνωση.
    • Συστηματικά συμπτώματα σχεδόν πάντα συνοδεύουν τον πυρετό: πονοκέφαλος, μυαλγίες, αδιαθεσία

    ΑΙΤΙΑ ΠΥΡΕΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ

    Λοίμωξη:

    • Κοιλιακά αποστήματα 
    • Φυματίωση 
    • Λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό 
    • Πυελονεφρίτιδα/περινεφρικό απόστημα
    • Οστεομυελίτιδα
    • Λοιμώξεις από καθετήρες 
    • Αμοιβαδική ηπατίτιδα
    • Λοιμώξεις τραυμάτων 
    • Άλλες διάφορες λοιμώξεις

    Νεοπλάσματα:

    • Λέμφωμα
    • Λευχαιμία 
    • Συμπαγείς όγκοι (υπερνέφρωμα)
    • Ηπάτωμα
    • Μύξωμα κόλπου
    • Καρκίνος παχέος εντέρου

    Αγγειακές νόσοι του κολλαγόνου:

    • Κροταφική αρτηρίτιδα
    • Οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Ρευματικός πυρετός 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Ρευματική πολυμυαλγία

    Άλλες αιτίες:

    • Κοκκιωματώδεις νόσοι
    • Πνευμονικές εμβολές
    • Πυρετός από φάρμακα 
    • Θερμορυθμιστικές νόσοι
    • Ενδοκρινολογικές νόσοι
    • Επαγγελματικές νόσοι 
    • Περιοδικός πυρετός
    • Προκλητός/απατηλός πυρετός
    • Άλλες

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΥΡΕΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ

    • Πρόσφατο ταξίδι
    • Έκθεση σε βιολογικούς ή χημικούς παράγοντες 
    • Άτομα υψηλού κινδύνου για AIDS
    • Γηραιά άτομα 
    • Χρήστες ναρκωτικών 
    • Μετανάστες 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική αίματος - λευκοπενία, αναιμία, θρομβοπενία/θρομβοκυττάρωση 
    • C-αντιδρώσα πρωτεΐνη 
    • ΤΚΕ - αυξημένη 
    • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (ειδικά αλκαλική φωσφατάση) - ευρήματα φλεγμονής - απόφραξη ή διηθητική νόσος 
    • Καλλιέργειες αίματος (όχι πάνω από 6)
    • Γενική ούρων και καλλιέργεια ούρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξαρτώνται από την αιτιολογία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Δοκιμασία, δερματικής φυματίνης - μπορεί να μη βοηθάει αν ο ασθενής είναι ανενεργός ή έχει οξεία λοίμωξη. Αν η δοκιμασία είναι αρνητική, επανάληψη σε 2 εβδομάδες. Kαλύτερα να γίνεται QuantiFERON
    • Πτύελα και καλλιέργειες ούρων για φυματίωση 
    • Γαστρική πλύση για φυματίωση 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - Epstein-Bar, ηπατίτιδα, σύφιλη, νόσος του Lyme, πυρετός Q, κυτταρομεγαλοϊός, αμοιβάδωση/κοκκιδιοειδομύκωση 
    • HIV αντισώματα
    • Ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών του ορού - αν υπάρχει υπόνοια ανοσολογικού νοσήματος 
    • Έλεγχος θυρεοειδικής λειτουργίας - επί υποψίας θυρεοειδίτιδας
    • Ρευματοειδής παράγων και αντιπυρηνικά αντισώματα επί υποψίας νόσου του συνδετικού ιστού 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος 
    • Ακτινογραφία κοιλιάς 
    • Ακτινογραφίες κόλπων προσώπου αν υπάρχει κλινική ένδειξη
    • Σπινθηρογράφημα οστών αν υπάρχει υπόνοια οστεομυελίτιδας ή μεταστατικής νόσου των οστών 
    • Αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία της κοιλιάς και της πυέλου (μαζί και κατευθυνόμενη βιοψία αν υπάρχει ένδειξη) - ειδικά επί υπόνοιας εσωτερικής μάζας ή λοιμώδους διαδικασίας (π.χ. απόστημα)
    • Σπινθηρογράφημα Γαλλίου-67 ή κολλοειδούς θειϊκού τεχνητίου αν υπάρχει υποψία λοιμώξεως ή όγκου
    • Υπερηχοτομογραφία κοιλίας και πυέλου (συν κατευθυνόμενη βιοψία εφ' όσον ενδείκνυται - αν υπάρχει υπόνοια για μάζες, νεφρική απόφραξη ή παθολογία χοληδόχου κύστεως/χοληφόρου δέντρου
    • Ηχοκαρδιογράφημα - αν υπάρχει υπόνοια για βλάβες καρδιακών βαλβίδων, μυξώματα κόλπων ή περικαρδιακή συλλογή 
    • Σπινθηρογράφημα αερισμού/αιματώσεως αν υπάρχει υπόνοια πνευμονικής εμβολής

     18

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Επίχρισμα μυελού - σε υποψία κοκκιωματώδους νόσου, λοιμώξεως ή κακοήθειας 
    • Βιοψία ήπατος - επί υποψίας κοκκιωματώδους νόσου
    • Βιοψία κροταφικής αρτηρίας - σε υποψία γιγαντοκυτταρικής αρτηρίτιδας 
    • Βιοψία λεμφαδένος, μυός ή δέρματος - αν ενδείκνυται κλινικά 
    • Οσφυονωτιαία παρακέντηση - εάν υπάρχουν κλινικές ενδείξεις 
    • Ερευνητική λαπαροτομία - αν υπάρχει αποτυχία στον προσδιορισμό της αιτιολογίας 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΥΡΕΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Νοσηλεία στο νοσοκομείο σε πολύ βαρειά πάσχοντες και αποδιοργανωμένους ασθενείς, ή σε εκείνους που ο προκλητός πυρετός έχει αποκλεισθεί ή σε εκείνους που μια επεμβατική τεχνική ενδείκνυται να εκτελεσθεί 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Προσπάθεια να προσδιορίσετε αιτιολογία πριν αρχίσετε θεραπεία 
    • Αποφύγετε θεραπευτικές δοκιμές εκτός και αν είναι το τελευταίο μέσο και μόνο αν η θεραπεία είναι αιτιολογικά ειδική
    • "Σπασμωδικές" προσεγγίσεις είναι καταδικαστέες επειδή δεν λύνουν το πρόβλημα, συσκοτίζουν τη κλινική εικόνα και έχουν επιπτώσεις 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Διατήρηση μιας ανοικτής γραμμής επικοινωνίας μεταξύ γιατρού και ασθενούς/οικογένειας κατά την πορεία της εξετάσεως. Ο μακρύς χρόνος που απαιτείται για την διάγνωση μπορεί να είναι πηγή απογοήτευσης για όλα τα μέρη 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΥΡΕΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Εξαρτώνται από τη διάγνωση. Σε πάνω από ένα πέμπτο των ασθενών η αιτία του πυρετού δεν θα διαγνωσθεί, παρά έναν πολύ εμβριθή έλεγχο. Αν ο ασθενής έχει συμπτώματα με τον πυρετό ή εξασθενεί ίσως ενδείκνυται μια θεραπευτική προσπάθεια 

    • Αντιπυρετικά, όπως ακεταμινοφαίνη ή ασπιρίνη 
    • Άλλοι αναστολείς της προσταγλανικής συνθετάσης, όπως ινδομεθακίνη και ναπροξένη 
    • Δοκιμαστική θεραπεία με στεροειδή
    • Δοκιμαστική θεραπεία με αντιβιοτικά, σύμφωνα με το ιστορικό του ασθενούς

    Αντενδείξεις: Ασπιρίνη πρέπει να αποκλεισθεί σε παιδιά λόγω του κινδύνου να αναπτύξουν σύνδρομο Reye

    Προφυλάξεις: Αν αρχίσει μια θεραπευτική δοκιμή με στεροειδή ο γιατρός πρέπει να γνωρίζει ότι ο ασθενής μπορεί να έχει μια υποτροπή μετά θεραπεία, ή αν υπάρχουν αδιάγνωστες υποκείμενες νόσοι (π.χ. φυματίωση), η θεραπεία μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αν η αιτιολογία του πυρετού δεν έχει βρεθεί πρέπει να επαναληφθεί λήψη ιατρικού ιστορικού και φυσική εξέταση μαζί με βασικές εργαστηριακές εξετάσεις 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Εξαρτώνται από την αιτιολογία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαρτώνται από την αιτιολογία και την ηλικία. Οι ρυθμοί επιβίωσης για τον πρώτο χρόνο αντανακλούν εμμέσως και τους ρυθμούς θανάτων που επισυμβαίνουν ανεξαρτήτως αιτίου.

    Ρυθμοί επιβιώσεως:

    • 91% ηλικία < 35
    • 82% ηλικίες 35-64
    • 67% ηλικία > 64

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Λοιμώξεις και αγγειακές νόσοι του συνδετικού ιστού - η πιο πιθανή αιτιολογία 
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, η πιο συχνή αιτία σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες 
    • Έχει καλύτερη πρόγνωση στα παιδιά από τους μεγάλους 

    Γηριατρικό:

    • Οι περισσότερο συχνές αιτίες είναι: οξεία λευχαιμία, λέμφωμα Hodgkin, λοιμώξεις της κοιλίας, φυματίωση και κροταφική αρτηρίτιδα 
    • Σημεία και συμπτώματα στους γέρους είναι πολύ λιγότερο ειδικά 
    • Ρυθμοί θνησιμότητας υψηλότερος στους γέρους

    Άλλα: Σε νέες γυναίκες, νοσοκόμες/νοσηλεύτριες, σκεφθείτε προκλητό πυρετό

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον πυρετό αγνώστου αιτιολογίας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον πυρετό αγνώστου αιτιολογίας

    Fever in children everything you need to know about treatment asset 1830x750 c center

    Διαβάστε, επίσης,

    Η παθολογία είναι η μητέρα της ιατρικής

    Ψιττάκωση

    Σαρκοείδωση

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr