Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014 22:04

Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

O Kυτταρομεγαλοϊός ή μεγαλοκυτταροϊός είναι ο μεγαλύτερος από τους ανθρώπινους ερπητοϊούς

Ο Κυτταρομεγαλοϊός (CMV) είναι ένας κοινός ιός που ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών.

Υπολογίζεται ότι 50-80% όλων των ενηλίκων έχει μολυνθεί με το CMV ιό. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο από τους ανθρώπινους ερπητοϊούς.

Μεταδίδεται με τους ακόλουθους τρόπους:

1) ενδομητρίως στο έμβρυο,

2) περιγεννητικώς κατά τον τοκετό,

3) μεταγεννητικώς στο νεογνό,

4) με μετάγγιση αίματος και

5) με μεταμόσχευση οργάνων.

Σήμερα, ο CMV αναγνωρίζεται ως ο υπεύθυνος μιας ολόκληρης σειράς νοσολογικών καταστάσεων. Εντούτοις, η κλινική εμφάνιση αυτών είναι γενικώς ήπια και ενίοτε έχει μεγάλη ομοιότητα με τη λοιμώδη μονοπυρήνωση.

Η λοίμωξη του εμβρύου, όμως, ενδομητρίως αποτελεί σημαντικό αίτιο διανοητικής καθυστέρησης.

Οι λοιμώξεις από CMV, οι περισσότερες από τις οποίες είναι υποκλινικές, είναι συχνές σε όλον τον κόσμο. Η συχνότητα της CMV λοίμωξης σε ένα δεδομένο πληθυσμό συσχετίζεται άμεσα με το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, με συνθήκες συνωστισμού και με κακή υγιεινή.

Παρόλο που λίγα είναι γνωστά για την μετάδοση του ιού μεταξύ ατόμων, ο κίνδυνος απόκτησης CMV λοίμωξης είναι εν μέρει κατανοητός για ορισμένες ομάδες ηλικιών. Η λοίμωξη μπορεί να μεταδοθεί στο νεογέννητο κατά την δίοδό του μέσα από τον γεννητικό σωλήνα, όπου οι εκκρίσεις τραχήλου και κόλπου μπορεί να περιέχουν μολυσματικό ιό. Ο CMV μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί στο νεογέννητο με το μητρικό γάλα κατά τον θηλασμό. Ως εκ τούτου, η αποβολή του CMV στα ούρα ή την σίελο είναι συχνή σε υγιή μικρά παιδιά, ιδιαίτερα σε παιδικούς σταθμούς. Είναι πιθανόν η ευρέως διαδεδομένη λοίμωξη ανάμεσα σε ασυμπτωματικά παιδιά να παίζει σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση του ιού σε άλλα παιδιά και ενήλικες. Παρόλο που ο κίνδυνος λοίμωξης μετά από δεδομένη επαφή με ασυμπτωματικό άτομο που αποβάλλει τον ιό φαίνεται να είναι πολύ χαμηλός, ο ιός βρίσκεται σε τέτοια έκταση παντού, ώστε αναμφίβολα παρουσιάζονται επανειλημμένες ευκαιρίες έκθεσης. Υπάρχουν ενδείξεις ότι σε έφηβους και ενήλικες μολυσματικός ιός που υπάρχει στις κολπικές εκκρίσεις, το σπέρμα και την σίελο και μπορεί επίσης να μεταδοθεί με την σεξουαλική δραστηριότητα. Τελικά είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι σε οποιαδήποτε ομάδα ηλικιών ο ιός μπορεί να μεταφερθεί από το δότη στο λήπτη με τις μεταγγίσεις αίματος και την μεταμόσχευση οργάνων (νεφρού, καρδιάς, πνευμόνων και ήπατος).

Στις ΗΠΑ, όπως στοιχειοθετείται από την ανίχνευση του ιού στα ούρα κατά την γέννηση περίπου 2% όλων των νεογέννητων βρεφών έχουν μολυνθεί από τον CMV κατά την ενδομήτριο ζωή, τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά φαίνονται φυσιολογικά και δεν παρουσιάζουν εμφανή νόσο μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων. Δύο μελέτες όμως έχουν δείξει ότι σε ένα μικρό ποσοστό εμφανίζεται αργότερα ψυχοκινητική καθυστέρηση, νευροαισθητήριο απώλεια της ακοής, ή/και έλλειμμα στο διανοητικό πηλίκο. Έκδηλη νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων παρατηρείται κατά την γέννηση στο 10% των βρεφών που μολύνθηκαν κατά την ενδομήτριο ζωή.


Παθογένεια

Αναγνωρίζονται 4 διαφορετικοί τύποι αλληλεπίδρασης μεταξύ ιού και ξενιστή:

α) Πρωτογενής λοίμωξη κατά την οποία ο ιός εγκαθίσταται αρχικά στον ξενιστή. Η μεγάλη πλειοψηφία των λοιμώξεων αυτών είναι ασυμπτωματικές για τα φυσιολογικά άτομα παρόλο που η διαπλακουντιακή μετάδοση του ιού κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να προκαλέσει στο έμβρυο τη νόσο των μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων. Η πιο συχνή κλινική εκδήλωση της λοίμωξης σε προηγουμένως υγιείς ενήλικες είναι η λοιμώδης μονοπυρήνωση.

β) Χρόνια επιμένουσα λοίμωξη: παρατηρείται ασυμπτωματική αποβολή του ιού από διάφορες εστίες (ούρα, σίελο, σπέρμα, εκκρίσεις τραχήλου και κόλπου) για μήνες ή χρόνια παρά την ύπαρξη ειδικής ανοσολογικής αντίδρασης εκ μέρους του ξενιστή.

γ) Λανθάνουσα λοίμωξη ή παραμονή του CMV σε κύτταρα ή ιστούς του ξενιστή σε μη αναδιπλασιαζόμενη μορφή.

δ) Επανεργοποίηση ή υποτροπιάζουσα λοίμωξη κατά την οποία ο CMV επανεμφανίζεται σε αναδιπλασιαζόμενη μορφή.


Κλινική εικόνα

  • Μητρική λοίμωξη: Πάνω από 90% των μητρικών λοιμώξεων πρωτογενών ή επιμενουσών είναι ασυμπτωματικές. Σποραδικά η CMV παρουσιάζεται σαν μια συνδρομή Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης με λευκοκυττάρωση, διαταραγμένες δοκιμασίες λειτουργίας ήπατος, πυρετό. Η μετρίου βαθμού φαρυγγίτιδα, η μικρή λεμφαδενοπάθεια, η απουσία ηπατοσπληνομεγαλίας και ο ίκτερος βοηθούν στην διαφοροδιάγνωση της λοίμωξης από CMV από το σύνδρομο της Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης.
  • Νεογνική λοίμωξη: Το φάσμα της κλινικής εικόνας που προκαλείται από CMV στο έμβρυο και στο νεογνό είναι πολύ ευρύ. Από τα μολυσμένα νεογνά με συγγενή λοίμωξη 90% είναι τελείως ασυμπτωματικά κατά τη γέννηση. Κλινικώς εμφανής νόσος λαμβάνει χώρα σε 10% των απογόνων με συγγενή λοίμωξη από CMV.
  • Σε σοβαρότερες νεογνικές λοιμώξεις η κλινική εικόνα περιλαμβάνει: ηπατοσπληνομεγαλία, ίκτερο, θρομβοκυτοπενία, μικροκεφαλία, κώφωση, χοριοαμφιβληστροειδίτιδα, οπτική ατροφία, εγκεφαλικές αποτιτανώσεις.

Εργαστηριακά ευρήματα

Μητρική λοίμωξη: Επειδή είναι πάντα ασυμπτωματική η διάγνωσή της σπανίως είναι στις υποψίες του γιατρού. Ακόμα και όταν η κλινικώς εμφανής νόσος λαμβάνει χώρα, είναι γενικώς μετρίου βαθμού και η CMV λοίμωξη, συνήθως, δεν εκτιμάται ως πιθανή αιτία.

Αξιόπιστες δοκιμασίες ανίχνευσης IgG αντισωμάτων έναντι του CMV: Έμμεσος ανοσοφθορισμός, οροσυγκολλητικές αντιδράσεις, ανοσοενζυμική μέθοδος (ELISA). Περίπου 40% των ενηλίκων έχουν αντισώματα. Ένα μοναδικό θετικό αποτέλεσμα δεν οδηγεί απαραίτητα στην κατάδειξη πρόσφατης ή τρέχουσας λοίμωξης. Η ανάδειξη της ορομετατροπής είναι η καλύτερη πιστοποίηση της πρωτογενούς λοίμωξης. Αν η λοίμωξη έλαβε χώρα μέσα στους προηγούμενους 4 έως 8 μήνες, ειδικά IgM αντισώματα μπορούν να ανιχνευτούν στον ορό

Προγεννητική διάγνωση

Προσφάτως, η προγεννητική διάγνωση της επίκτητης ενδομητρικής συγγενούς CMV λοίμωξης του εμβρύου έγινε διαθέσιμη χρησιμοποιώντας: υπερηχογράφημα, αμνιοπαρακέντηση και λήψη τροφοβλάστης και συμπληρωματική λήψη εμβρυϊκού δείγματος αίματος από τον ομφάλιο λώρο.

Οι Donner και οι συνεργάτες ανέφεραν ότι οι συνδυασμοί αυτών των tests οδήγησαν σε διάγνωση του CMV σε 13 από 16 προσβεβλημένα έμβρυα (ευαισθησία 81%). Η αμνιοπαρακέντηση διέγνωσε 12 από 13 περιπτώσεις CMV λοίμωξης. Από αυτές τις 12 περιπτώσεις, 4 είχαν αρνητικό αποτέλεσμα στην 1η αμνιοπαρακέντηση πριν τις 20 εβδομάδες- 4 με 8 εβδομάδες αργότερα 2η αμνιοπαρακέντηση ήταν θετική.

Σε υψηλή υποψία λοίμωξης από CMV (τεκμηριωμένη μητρική πρωτογενής λοίμωξη CMV) εάν η αρχική δοκιμασία είναι αρνητική το test θα πρέπει να επαναληφθεί 4 με 8 εβδομάδες αργότερα. Η ανίχνευση CMV IgM αντισώματος στο εμβρυϊκό αίμα έχει μια ευαισθησία 69%.


Θεραπεία

Δεν υπάρχει κάποια ειδική θεραπεία της CMV λοίμωξης.

Στις γυναίκες με συνδρομή όμοια με Λοιμώδη Μονοπυρήνωση η θεραπεία είναι συμπτωματική.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη ικανοποιητική θεραπεία για την συγγενή CMV λοίμωξη.

Έγιναν προσπάθειες να χρησιμοποιήσουν αντιιικούς παράγοντες όπως: η αραβινοσίδη (Ara- A) και κυτοσίνη – αραβινοσίδη (Ara-C) για νεογνά με σοβαρή κλινική λοίμωξη, αλλά αυτά τα φάρμακα είναι τοξικά. Λόγω τοξικότητας αυτά τα αντιιικά φάρμακα δεν χρησιμοποιούνται στην ασυμπτωματική CMV λοίμωξη.

Η ακυκλοβίρη δεν είναι δραστική έναντι του CMV ο οποίος αντίθετα με το σύμπλεγμα των Ερπητοϊών δεν συνθέτει δική του θυμιδινική κινάση.

Γανσυκλοβίρη πρόσφατα δείχθηκε να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία της CMV αμφιβληστροειδίτιδας στους HIV – μολυσμένους ασθενείς.

Άλλο φάρμακο, η φοσκαρνέτη αποδείχθηκε, επίσης, για τη θεραπεία της CMV αμφιβληστροειδίτιδας.

Η παρασκευή ενός εμβολίου έναντι του CMV προτάθηκε ως ένας τρόπος πρόληψης της συγγενούς CMV λοίμωξης. Αν και ο CMV βρίσκεται στον ξενιστή ακόμα και με την εμφάνιση υψηλών τίτλων ειδικών αντισωμάτων και το υπάρχον μητρικό αντίσωμα δεν προστατεύει ενάντια σε συγγενείς λοιμώξεις, προηγούμενη λοίμωξη μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης του εμβρύου, ιδίως προστατεύει από: θνησιμότητα, πνευματική καθυστέρηση, σημαντικά νευρολογικά προβλήματα. Ένα εμβόλιο με ζωντανό αδρανοποιημένο στέλεχος δοκιμάστηκε σε εθελοντές. Καθαρό με τεχνικές μοριακής βιολογίας ανασυνδυασμένο εμβόλιο μπορεί να επιτευχθεί για τον CMV. Η αξία αυτού του εμβολίου μπορεί να προλάβει όλους τους ενδομήτριους θανάτους και περίπου 90% των σοβαρών νευρολογικών επακόλουθων που σχετίζονται με τον συγγενή CMV δευτερευόντως της πρωτογενούς λοίμωξης η οποία λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στις ΗΠΑ.


Ο ρόλος των CMV στις καθ’ έξιν αποβολές

Η παρουσία στον ορό αντι-CMV και αντί-HPV-B19 αντισωμάτων μελετήθηκε σε 11 γυναίκες, εντός της 1ης ημέρας μετά από επόμενη διαδοχική αυτόματη αποβολή στο 2ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και σε μια ομάδα μαρτύρων που αποτελείτο από 15 γυναίκες που βρίσκονταν στο 2ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Οι περισσότερες γυναίκες που μελετήθηκαν παρουσίασαν στον ορό τάξης IgG αντι- CMV αντισώματα και τα επίπεδα των αντισωμάτων αποδείχθηκαν σημαντικώς υψηλότερα στις γυναίκες με τις επαναλαμβανόμενες αποβολές. Οι ασθενείς συχνά εμφάνιζαν παράλληλη παρουσία στον ορό τάξης IgG αντί-HPV-B19 αντισώματα. Σε μια ασθενή αποκαλύφθηκε ένας γενικευμένος μη ανοσολογικής αρχής εμβρυϊκός ύδρωπας και ο ορός της περιείχε IgM και IgG αντισώματα έναντι του CMV και επίσης έναντι του HPV-B19. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι στην πλειοψηφία των γυναικών που μελετήθηκαν η αυτόματη αποβολή μπορεί να προκλήθηκε από εμβρυϊκή λοίμωξη λόγω επανενεργοποίησης χρόνιας CMV λοίμωξης κατά την πορεία της εγκυμοσύνης.

Οι γυναίκες με ανεξήγητες επαναλαμβανόμενες αποβολές εμφανίζουν δυσκολία στην αντίδραση έναντι λοίμωξης από CMV και είναι μεγάλης σημασίας η έννοια της ανοσολογικής θεραπείας με μετάγγιση λευκοκυττάρων.

Οι ιοί αυτοί έχουν το κοινό χαρακτηριστικό να παραμένουν σε λανθάνουσα κατάσταση στο σώμα του ανθρώπου για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ο CMV μπορεί να μεταδοθεί μέσω στενής σωματικής επαφής, όμως τα περισσότερα άτομα δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα.

Ωστόσο, ο CMV μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα όταν αναπτύσσεται σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα (π.χ. μεταμοσχευθέντες ασθενείς, ασθενείς με AIDS και σε  έμβρυα).

Οι ομοφυλόφιλοι έχουν αντισώματα εναντίον του μεγαλοκυτταροϊού και η μεγάλη συχνότητα σπάνιων μορφών καρκίνου σε αυτούς (σάρκωμα Kaposi), οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο ιός αυτός προκαλεί διαταραχή της ανοσίας κι έτσι ανάπτυξη κακοήθους όγκου.


Κλινικές εκδηλώσεις

1. Συγγενής μορφή

Στη γέννηση ή αμέσως μετά με ηπατοσπληνομεγαλία, μικροκεφαλία, πνευματική καθυστέρηση, ίκτερο, πετέχειες, χοριοαμβιβληστροειδίτιδα και αξιόλογη συμμετοχή του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η πρόγνωση είναι βαριά.

2. Επίκτητες μορφές

1. Βρέφος 3ος-6ος μήνας με πνευμονία, ηπατοσπληνομεγαλία και λεμφαδενοπάθεια. Σε μεγαλύτερα παιδιά ή ενήλικες εμφανίζεται πυρετός, πνευμονίτιδα, ηπατίτιδα, μονοπυρήνωση ή συνδυασμός τους.

2. Μεταμεταγγισιακό σύνδρομο. Μετά από πολλές μεταγγίσεις, εξωσωματική ή αιμοδιϋλιση 1-3 μήνες μετά εμφανίζεται μικρός έως μέτριος πυρετός, ηπατοσληνομεγαλία, λεμφαδενοπάθεια ή εξάνθημα. Στο περιφερικό αίμα εμφανίζονται άτυπα λεμφοκύτταρα. Η πρόγνωση είναι καλή.

3. Λοίμωξη σε ασθενείς σε ανοσοκαταστολή (λευχαιμία, λέμφωμα, μεταμόσχευση οργάνων)

Διάγνωση

Ανεύρεση αντισωμάτων και ανεύρεση του ιού στους ιστούς με ανεύρεση επιθηλιοειδών κυττάρων με ενδοπυρηνικά έγκλειστα που μοιάζουν με τα μάτια κουκουβάγιας.


CMV λοίμωξη σε μεταμοσχευθέντες ασθενείς

Οι λήπτες μοσχεύματος διατρέχουν κίνδυνο για λοίμωξη CMV επειδή πρέπει να παίρνουν φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημά τους. O CMV είναι μία σοβαρή λοίμωξη που προκαλεί επιπλοκές στη μεταμόσχευση συμπαγούς μοσχεύματος και εμφανίζεται συνήθως κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών μετά τη μεταμόσχευση. Ο κυτταρομεγαλοϊός παρατηρείται μέχρι και στο 75% όλων των ληπτών συμπαγούς μοσχεύματος. Και είναι μια σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας κατά τη διάρκεια των πρώτων έξι μηνών μετά τη μεταμόσχευση.


CMV λοίμωξη στην εγκυμοσύνη

Σε περίπτωση που η πρωτολοίμωξη συμβεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ο ιός έχει 30 με 40% πιθανότητες να περάσει τον πλακούντα. Αντίθετα, αν υπάρξει επανενεργοποίηση ή επαναλοίμωξη από τον ιό κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης τότε οι αντίστοιχες πιθανότητες είναι μόλις 2 με 3% ενώ συγχρόνως έχει πολύ ηπιότερες συνέπειες για το έμβρυο. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε εάν το έμβρυο έχει τελικά μολυνθεί ή όχι.

Η διάγνωση της συγγενούς λοίμωξης από κυτταρομεγαλοϊό μπορεί να απαιτεί αρκετές εξετάσεις αίματος και ούρων. Για τα μεγαλύτερα παιδιά και τους εφήβους, η εξέταση αίματος αρκεί.

Υπάρχουν αρκετά αντιικά φάρμακα για την καταπολέμηση της λοίμωξης στα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα με το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Ωστόσο, τα οφέλη της χρήσης αυτών των φαρμάκων στα υγιή παιδιά δεν είναι εξακριβωμένα. Θα πρέπει να χορηγείται φαρμακευτική αγωγή στα νεογέννητα με συγγενή λοίμωξη. Έρευνα έδειξε ότι η θεραπεία με αντιϊκά φάρμακα στα νεογέννητα με συγγενή λοίμωξη μείωσε τις πιθανότητες να εμφανίσουν κώφωση.

Οι έγκυες γυναίκες που δεν έχουν ανοσία στον κυτταρομεγαλοϊό, θα πρέπει να αποφεύγουν τη στενή επαφή με τα μικρά παιδιά που μπορεί να έχουν προσβληθεί από τον ιό ή τουλάχιστον να τηρούν σχολαστικά τους κανόνες υγιεινής, ειδικά όσον αφορά στο πλύσιμο των χεριών.

Στην περίπτωση που είναι ήδη έγκυος και  διαγνωστεί με CMV, τότε το έμβρυο μπορεί να ελεγχθεί κάνοντας αναλυτικό υπερηχογράφημα και αμνιοκέντηση. Δυστυχώς, ακόμη κι αν το υπερηχογράφημα είναι φυσιολογικό, δεν αποκλείεται η μόλυνση του εμβρύου. Αντίθετα, ακόμα κι αν η αμνιοκέντηση επιβεβαιώσει ότι το έμβρυο έχει τον ιό, δε σημαίνει ότι αυτό δεν θα αρρωστήσει βαριά.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Αθηροσκλήρωση

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 8567 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2020 23:03
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Η διαβητική αμφιβλητροειδοπάθεια είναι μη φλεγμονώδης πάθηση του αμφιβληστροειδούς που χαρακτηρίζεται από στένωση των αγγείων και δημιουργία μικροανευρισμάτων. Η προκαλούμενη ισχαιμία του αμφιβληστροειδούς έχει σαν αποτέλεσμα την απελευθέρωση ενός αγγειοϋπερπλαστικού παράγοντα ο οποίος διεγείρει τη νεοαγγείωση στον αμφιβληστροειδή, το οπτικό νεύρο και την ίριδα

    • Οι περισσότεροι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη θα αναπτύξουν διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. 

    Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια μπορεί να ταξινομηθεί σε 3 στάδια:

    1. Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια της βασικής μεμβράνης 
    2. Προϋπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
    3. Υπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Η μέγιστη επίπτωση του τύπου Ι, νεανικού σακχαρώδη διαβήτη εμφανίζεται στην ηλικία 12-15 χρόνων
    • Η μέγιστη επίπτωση του τύπου ΙΙ, σακχαρώδη διαβήτη των ενηλίκων εμφανίζεται στην ηλικία 50-70 χρόνων 

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Άνδρες = Γυναίκες - όσον αφορά τον νεανικό σακχαρώδη διαβήτη
    • Γυναίκες > Άνδρες - όσον αφορά το μη ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια της βασικής μεμβράνης:

    • Μικροανευρύσματα
    • Αιμορραγίες των αγγείων του αμφιβληστροειδούς 
    • Οίδημα ωχράς κηλίδας
    • Εναποθέσεις λίπους 

    Προϋπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια:

    • Έμφρακτα νευρικών ινών (βαμβακόμορφα στίγματα)
    • Κομβολογιοειδής παραμόρφωση φλεβών
    • Διάταση φλεβών 
    • Ανωμαλίες των μικρών αγγείων του αμφιβληστροειδούς 
    • Εκτεταμένες αμφιβληστροειδικές αιμορραγίες 

    Υπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια:

    • Ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγείων (νεοαγγείωση) στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς, το οπτικό νεύρο και την ίριδα

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Συσχετίζεται με την ανάπτυξη μικροανευρυσμάτων και διαταραχών των μικρών αγγείων στους διαβητικούς 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    • Η διάρκεια του σακχαρώδη διαβήτη (συνήθως, περισσότερο από 10 χρόνια)
    • Η μη σωστή ρύθμιση των επιπέδων της γλυκόζης 
    • Εγκυμοσύνη
    • Νεφρική νόσος 
    • Συστηματική υπέρταση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Άλλα αίτια αμφιβληστροειδοπάθειας: π.χ. αμφιβληστροειδοπάθεια από ακτινοβολία, απόφραξη των φλεβών του αμφιβληστροειδούς και υπερτασική αμφιβληστροειδοπάθεια 

    unnamed 32

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    • Αυξημένη διαπερατότητα των αγγείων 
    • Μικροανευρύσματα
    • Αιμορραγίες στον αμφιβληστροειδή 
    • Εξιδρώματα στον αμφιβληστροειδή
    • Παρακώλυση της διαβατότητας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Χρωματογραφική αγγειογραφία: αναδεικνύει την έλλειψη διαβατότητας στα αγγεία του αμφιβληστροειδούς, τη διαρροή από τα αγγεία και την υπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Οφθαλμολογική εξέταση: μέτρηση οπτικής οξύτητας και αξιολόγηση της κατάστασης της ίριδας, του φακού, του υαλοειδούς και του βυθού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Νοσηλεία ή αντιμετώπιση σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου με εκτομή του υαλοειδούς ή με θεραπεία laser

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    • Θεραπεία με laser: Συνιστάται για ασθενείς με υπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και για ασθενείς με κλινικώς σημαντικό οίδημα της ωχράς
    • Η εταιρεία μελέτης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας απέδειξε ότι η θεραπεία με φωτοπηξία σε ολόκληρο τον αμφιβληστροειδή μείωσε συνολικά το ποσοστό τύφλωσης από 15,9 σε ασθενείς χωρίς θεραπεία, σε 6,4 με τη θεραπεία. Σε μερικούς ασθενείς με υπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, μετά από παρακολούθηση 2 χρόνων αποδείχθηκε ότι η συχνότητα απώλειας όρασης χωρίς την εφαρμοφή θεραπείας έφτανε το 36,9%
    • Η εταιρεία μελέτης της πρώιμης εφαρμογής θεραπείας στη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια απέδειξε ότι η εφαρμογή τοπικής θεραπείας με laser είχε ευεργετικά αποτελέσματα σε διαβητικούς ασθενείς με κλινικώς σημαντικό οίδημα ωχράς σε διαβητικούς ασθενείς ορίζεται ως εξής:
    1. Πάχυνση του αμφιβληστροειδούς περίπου 500μ από το κέντρο της ωχράς 
    2. Παχύρευστα εξιδρωματικά στοιχεία περίπου 500μ από το κέντρο της ωχράς που συνοδεύονται από πάχυνση της παρακείμενης περιοχής του αμφιβληστροειδούς 
    3. Ζώνη πάχυνσης του αμφιβληστροειδούς μεγέθους 1 δίσκου ή μεγαλύτερου, διαμέτρου περίπου 1 δίσκου από το κέντρο της ωχράς 
    • Η εταιρεία μελέτης της πρώιμης εφαρμογής θεραπείας στη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια απέδειξε ότι η συστηματική χορήγηση ασπιρίνης δεν προλαμβάνει την ανάπτυξη της υπερπλαστικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, ούτε ελαττώνει τον κίνδυνο τύφλωσης ο οποίος συσχετίζεται με την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Σε ορισμένα περιστατικά αντί για θεραπεία με laser για τη μείωση του ερεθίσματος της νεοαγγείωσης και για την αντιμετώπιση της υπερπλαστικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας μπορεί να εφαρμοσθεί η μέθοδος κρυοπηξίας 
    • Εκτομή του αμφιβληστροειδούς: Συνιστάται για ασθενείς με βαρειά διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, με αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς λόγω έλξης στην οποία περιλαμβάνεται η ωχρά και με διάχυτες αιμορραγίες του υαλοειδούς. Στους ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε εκτομή του υαλοειδούς λόγω βαρειάς υπερπλαστικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας το ποσοστό αυτών με οπτική οξύτητα 10/20 ή καλύτερο, ήταν μεγαλύτερο στην ομάδα ποθ υποβλήθηκε νωρίς στην επέμβαση συγκριτικά με την ομάδαπου αντιμετωπίσθηκε με την κλασική μέθοδο
    • Οι διαταραχές στη μικροκυκλοφορία συμπεριλαμβανομένης της υπερπλαστικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, αυξάνονται σημαντικά όταν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι 200 mg% ή μεγαλύτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Να ακολουθείται το κατάλληλο διαιτολόγιο διαβητικού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑ

    Τακτική οφθαλμολογική εξέταση από οφθαλμίατρο:

    • Ο διαβητικός ασθενής με αρνητική οφθαλμολογική εξέταση θα πρέπει να παρακολουθείται μία φορά το χρόνο
    • Οι ασθενείς με διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια της βασικής μεμβράνης θα πρέπει να παρακολουθούνται τουλάχιστον κάθε 6 μήνες 
    • Οι ασθενείς με υπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια θα πρέπει να παρακολουθούνται τουλάχιστον κάθε 3-4 μήνες 
    • Οι ασθενείς με ενεργό υπερπλαστική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια θα πρέπει να παρακολουθούνται κάθε 2-3 μήνες 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    • Προσεκτική παρακολούθηση και ρύθμιση της γλυκόζης αίματος 
    • Τακτικές επισκέψεις σε οφθαλμίατρο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Τύφλωση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Εάν αντιμετωπισθεί νωρίς, η πρόγνωση είναι καλή. Εάν η θεραπεία καθυστερήσει μπορεί το αποτέλεσμα να είναι η τύφλωση 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Γλαύκωμα
    • Καταρράκτης 
    • Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς
    • Αιμορραγία του υαλοειδούς 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η επίπτωση θα αυξηθεί, καθώς, αυξάνεται ο μέσος όρος ζωής του πληθυσμού και οι διαβητικοί ασθενείς ζουν περισσότερο

    ΚΥΗΣΗ

    • Η εγκυμοσύνη μπορεί να προκαλέσει έξαρση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας 
    • Κάθε γυναίκα που πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη και μένει έγκυος θα πρέπει να εξετάζεται κατά τη διάρκεια του 1ου τριμήνου. Θα πρέπει να επισκέπτεται οφθαλμίατρο τουλάχιστον κάθε 3 μήνες μέχρι να γεννήσει

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το σακχαρώδη διαβήτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το σακχαρώδη διαβήτη

    30718448 0 image a 7 1594665465911

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Διαβητική κετοξέωση

    Γεροντική εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

    Οι θεραπευτικές εξελίξεις στο σακχαρώδη διαβήτη

    Θεραπευτικός οραματισμός για τη θεραπεία του διαβήτη

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Τα συμπτώματα για τη διάγνωση του διαβήτη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ασταξανθίνη

    Κάνναβη και Διαβήτης

    Νέο συμπλήρωμα διατροφής για τους διαβητικούς

    Ο διαβήτης τύπου 1 θεραπεύεται

    Μπορείτε να κάνετε πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη με τη διατροφή

    Θεραπεία του διαβήτη με προβιοτικά

    Η καλύτερη διατροφή για τους διαβητικούς

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Τροφές που βλάπτουν την όραση

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Οπτική τομογραφία συνοχής

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Μετα-υπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Τι είναι η φλουοροαγγειογραφία

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Διαβάστε γιατί οι διαβητικοί δεν πρέπει να καπνίζουν

    Υπερβαρικό Οξυγόνο

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Αγκινάρες με πατάτες Αγκινάρες με πατάτες

    Νόστιμες αγκινάρες με πατάτες

    Αγκινάρες με πατάτες

    Είναι ένα εύπεπτο, αλκαλικό, βιταμινούχο χορτοφαγικό γεύμα.

    ΑΓΚΙΝΑΡΑ: Περιέχει κυναρίνη, σκυλομοζίδια, ινουλίνη, κυναροπηκτίνη, ταραξαστερόλη, φαινολικά οξέα και πτητικό έλαιο. Επιπλέον, ως τροφή η αγκινάρα θεωρείται πολύτιμη γιατί περιέχει άφθονο νερό, πρωτεΐνες, πολλούς υδατάνθρακες και ελάχιστα λιπαρά οξέα, ενώ είναι πλούσια πηγή ασβεστίου και διάφορων βιταμινών (Α, Β1, Β2 ,C). Η αγκινάρα είναι επίσης εξαιρετική πηγή σε μαγνήσιο, χαλκό, μαγγάνιο, φώσφορο και κάλιο. Μαγειρεύεται το άνθος, αφού καθαριστεί από τα πέταλα και το χνούδι, τρώγεται και ωμή με λεμόνι. Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεία χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των διαταραχών των νεφρών και του συκωτιού και για την αρτηριοσκλήρυνση. Έχει αποδειχθεί ότι διεγείρει την έκκριση χολής, υποβοηθώντας την ατελή πέψη και την τόνωση του οργανισμού σε περιπτώσεις ανεπαρκούς λειτουργίας του συκωτιού. Μέσω κλινικών ερευνών, έχει αποδειχθεί πως η κυναρίνη που περιέχει, μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης και τριγλυκεριδίων στο αίμα. Επίσης, μέσα από ιατρικά πειράματα έχει αποδειχθεί ότι το αφέψημα της ρίζας και των φύλων της αγκινάρας έχει ευεργετική επίδραση σε άτομα με υπακτικές παθήσεις (ίκτερο, κίρρωση, χολοκυστίτιδα, λιθίαση κλπ.). Λόγω των πολλών υδατανθράκων που περιέχει θεωρείται άριστη τροφή για διαβητικούς. Η αγκινάρα περιέχει πολλά αντιοξειδωτικά και φυτοχημικά όπως είναι το β – καροτένιο, η λουτεΐνη, η ζεαξανθίνη, η κουερσετίνη, η κυναρίνη, η ρουτίνη η λουτεολίνη κ.ά. τα οποία θεωρείται ότι μπορούν να προστατεύσουν από τον καρκίνο, την καρδιά, τη δυσλειτουργία του συκωτιού, την υψηλή χοληστερίνη και τον διαβήτη τύπου 2. Τέλος, περιέχει υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες. Μια μεγάλη αγκινάρα περιέχει το ένα τέταρτο της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης φυτικών ινών.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσια σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης  καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΑΝΗΘΟΣ: Ο άνηθος περιέχει 4% πτητικό έλαιο, το οποίο περιλαμβάνει την καρβόνη, τη λιμονίνη και τη φελανδρίνη. Περιέχει επίσης, φλαβονοειδή, κουμαρίνες, ξανθόνες και τριτερπένια, έχει σημαντική περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α, C και του συμπλέγματος Β, σίδηρο, μαγγάνιο, άφθονο κάλιο, φώσφορο και ασβέστιο. Ακόμη,10-20% φυτικό έλαιο, πρωτεΐνες, αμίνες, μπεργκαπτένη, ουμπελιπρενίνη, σκοπολετίνη, εσκουλετίνη, ουμπελιφερόνη, κοφείνη, χλωρογενικό οξύ κ.ά.

    ΜΑΡΑΘΟΣ: Ο μάραθος είναι ένα φυτό πλούσιο σε βιταμίνη C, ασβέστιο, κάλιο, φώσφορο και μαγνήσιο. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και είναι πλούσιος σε αντιοξειδωτικές ουσίες. Τα πολλαπλά του οφέλη τον κάνουν περιζήτητο, ιδιαίτερα όσον αφορά τις θεραπευτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του, κυρίως στο πεπτικό μας σύστημα. Στη φαρμακοβιομηχανία, υπάρχουν αλοιφές που περιέχουν μάραθο και χρησιμοποιούνται για εξανθήματα, λόγω των αντισηπτικών ιδιοτήτων του.

    39452 aginara 590

    Αγκινάρες με πατάτες

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    10 βιολογικές αγκινάρες 

    1,5 κιλό βιολογικές πατάτες 

    200 γραμμάρια βιλογικά καρότα

    10 μικρά βιολογικά κρεμμυδάκια

    1 ματσάκι βιολογικό άνηθο

    1/2 ματσάκι βιολογικό μάραθο

    300 γραμμάρια νερό πηγής 

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ SAUCE

    300 γραμμάρια βιολογικές πατάτες 

    200 γραμμάρια ζωμός 

    200 γραμμάρια ζωμό

    100 γραμμάρια βιολογικός χυμός λεμονιού

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Καθαρίζουμε τις αγκινάρες και τις ρίχνουμε σε νερό με λεμόνι. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τα κρεμμυδάκια. Καθαρίζουμε και κόβουμε τα καρότα σε 4 επιμήκεις ράβδους. Κόβουμε τον άνηθο και το μάραθο.
    2. Ρίχνουμε όλα τα υλικά στο νερό στο οποίο έχουμε προσθέσει 2 κ.σ. χυμό λεμονιού. Τα βράζουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να γίνουν όλα τελείως μαλακά. Χωρίζουμε 300 γραμμάρια πατάτα και 200 γραμμάρια ζωμό για τη sauce.
    3. Sauce: Αφήνουμε τα 300 γραμμάρια πατάτες και τα 200 γραμμάρια ζωμό να κρυώσουν. Πολτοποιούμε και προσθέτουμε το ελαιόλαδο, το λεμόνι και το αλάτι.
    4. Σερβίρουμε 2-3 αγκινάρες, 300 γραμμάρια πατάτα, 50 γραμμάρια καρότα, 2 κρεμμυδάκια και 100-150 γραμμάρια sauce μαζί με 50 γραμμάρια μπαγκέτα.
    5. Τρώγεται εναλλάξ αγκινάρα-πατάτα-καρότο-κρεμμυδάκι-μπαγκέτα μασώντας πολύ καλά 60 φορές κάθε μπουκιά.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    agkinares laderes chefoulis.gr

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρακάς με λαχανικά

    Να τρώτε αγκινάρες

    Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Βότανα για την δυσπεψία και το ευερέθιστο έντερο

    Αγκινάρες με αρακά αυγολέμονο

    Νόστιμες αγκινάρες στην κατσαρόλα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

    Τσάι αγκινάρας

    Ευεργετικές ιδιότητες της αγκινάρας

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Φυτά που τα φυτεύετε μια φορά και τα έχετε για πάντα

    Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Αν έχετε σπαστική κολίτιδα

    Τροφές φάρμακα

    Ρουτίνη

    Οι καλύτερες συνταγές βοτάνων για τα λιπίδια και τα τριγλυκερίδια

    Τρόποι για να μην πονοκεφαλιάζετε από το ποτό

    Τα μυστικά της μακροζωϊας υγιεινά και μη

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Νεφρολιθίαση

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    Τα κατάλληλα φυτά για αδυνάτισμα

     Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Δίαιτα Ντουκάν

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    www.emedi.gr

     

  • Αυτοκτονία Αυτοκτονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτοκτονία

    Ο όρος "ολοκληρωμένη αυτοκτονία" αναφέρεται στον αυτοπροκληθέντα θάνατο. Ο όρος "απόπειρα αυτοκτονίας" αναφέρεται σε δυνητικά θανάσιμες πράξεις που δεν οδηγούν στο θάνατο ή σε μη θανάσιμες χειρονομίες που στοχεύουν στην προσέλκυση της προσοχής (π.χ. επιπολής κοψίματα στον καρπό)

    Επικρατέστερη ηλικία: Συχνότερη στους υπερήλικες (> 65 ετών ) και την εφηβεία (15-24 ετών)

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Άνδρες > Γυναίκες στην ολοκληρωμένη αυτοκτονία (3:1)
    • Γυναίκες > Άνδρες στις απόπειρες αυτοκτονίας

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Αίσθημα απαισιοδοξίας για το μέλλον 

    Αυτοκτονικές σκέψεις με οργανωμένο σχέδιο και πρόθεση:

    1. Σημείωμα για την αυτοκτονία
    2. Δωρεά προσωπικών υπαρχόντων 
    3. Εγκατάλειψη δουλειάς 

    Μείζων κατάθλιψη (έλεγχος των συμπτωμάτων):

    1. Αλλαγές του ύπνου
    2. Απώλεια ενδιαφερόντων 
    3. Απώλεια ενεργητικότητας 
    4. Απώλεια συγκέντρωσης 
    5. Απώλεια όρεξης 
    6. Ελαττωμένη ψυχοκινητική δραστηριότητα
    7. Ενοχές
    8. Αυτοκτονικές εμμονές

    Ψύχωση:

    1. Ελέγχεται η ύπαρξη ακουστικών ψευδαισθήσεων, δηλαδή διαταγές για αυτοκτονία 

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Συνδυασμός ψυχιατρικής νόσου και κοινωνικών συνθηκών. Οι περισσότεροι ασθενείς έχουν ενεργό ψυχιατρική νόσο
    • Μείζων κατάθλιψη και διπολική διαταραχή προκαλούν το 50% των ολοκληρωμένων αυτοκτονιών 
    • Αλκοολισμός και κατάχρηση ναρκωτικών προκαλούν το 25% των ολοκληρωμένων αυτοκτονιών 
    • Σχιζοφρένεια και άλλες ψυχωσικές καταστάσεις ευθύνονται για το 10% των ολοκληρωμένων αυτοκτονιών 

    suicide rep

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Ψυχιατρικοί:

    • Διαταραχές συναισθήματος (μείζων κατάθλιψη, διπολική διαταραχή), αλκοολισμός, χρήση ναρκωτικών, ψυχωτικές διαταραχές, διαταραχές της προσωπικότητας 
    • Οικογενειακό ιστορικό αυτοκτονίας
    • Ιστορικό προηγούμενης απόπειρας αυτοκτονίας 
    • Διάγνωση θανάσιμης νόσου (AIDS, καρκίνος), χρόνιος μη ανακουφίσιμος πόνος, χρόνια νόσος που προκαλεί ανικανότητα (ασθενείς σε αιμοκάθαρση)
    • Απαισιοδοξία για το μέλλον 

    Επιδημιολογικοί:

    • Φύλο (Άνδρες/Γυναίκες = 3:1)
    • Ηλικία - έφηβοι και υπερήλικες (στους άνδρες κορυφαία ηλικία τα 75 έτη, στις γυναίκες τα 55 έτη)
    • Φυλή - Ιθαγενείς Αμερικανοί, Καυκάσιοι
    • Οικογενειακή κατάσταση: ελεύθεροι > διαζευγμένοι - χηρεύοντες > παντρεμένοι

    Ψυχολογικοί:

    • Ιστορικό πρόσφατης απώλειας (αγαπημένο πρόσωπο, δουλειά, κλπ.)
    • Απώλεια κοινωνικών στηριγμάτων 
    • Σημαντικές ημερομηνίες (αργίες, γενέθλια, επέτειοι, κλπ.)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Ψυχιατρικά:

    • Διαταραχές συναισθήματος (μείζων κατάθλιψη, διπολική διαταραχή)
    • Αλκοολισμός και εξάρτηση από ναρκωτικά
    • Ψυχωτικές διαταραχές (π.χ. σχιζοφρένεια)
    • Διαταραχές προσωπικότητας 
    • Οργανικά ψυχοσύνδρομα (π.χ. άνοια, παραλήρημα)
    • Διαταραχές προσαρμογής 
    • Διαταραχές πανικού 
    • Μετατραυματικό άγχος

    Οργανικά:

    • Υποθυρεοειδισμός
    • Νόσος/σύνδρομο Cushing
    • Νόσος Addison
    • Υποϋποφυσισμός

    Άλλα (αγωγές σχετιζόμενες με κατάθλιψη):

    • Αντιϋπερτασικά (μεθυλντόπα, ρεζερπίνη, κλονιδίνη)
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Οπιούχα
    • Αντιφυματικά (ισονιαζίδη, αιθιοναμίδη, κυκλοσερίνη)
    • Διακοπή αναβολικών στερεοειδών 
    • Βαρβιτουρικά
    • Βενζοδιαζεπίνες 
    • Διακοπή κοκαΐνης
    • Διακοπή αμφεταμινών  

    Sad Teen Hunched Over

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Ασθενείς που αυτοκτονούν με βίαιο τρόπο βρέθηκε να έχουν στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό χαμηλά επίπεδα 5-υδροξυϊνδολοξικό οξύ που είναι ένας μεταβολίτης της σεροτονίνης. Άλλα ευρήματα περιλαμβάνουν: αυξημένη μεθοξυδροξυφαινυλογλυκόλη στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, απουσία απάντησης στη δοκιμασία υψηλής δόσης δεξαμεθαζόνης, χαμηλή μονοαμινοξειδάση αιμοπεταλίων, χαμηλή σεροτονίνη αιμοπεταλίων, υψηλή απαντητικότητα των υποδοχέων της σεροτονίνης-2 των αιμοπεταλίων.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Εισαγωγή στην ψυχιατρική πτέρυγα (με ή χωρίς συγκατάθεση του ασθενή) αν ο ασθενής πάσχει από σοβαρή κατάθλιψη, είναι εξαρτημένος, είναι ψυχωτικός ή αν πρόκειται για το άμεσο διάστημα μετά από σοβαρή απόπειρα αυτοκτονίας 
    • Εισαγωγή σε γενικό νοσοκομείο για άμεση κλινική φροντίδα και ψυχιατρική συμβουλή 
    • Μελέτη πιθανής εξωνοσοκομειακής αντιμετώπισης με προγραμματισμό συναντήσεων για παρακολούθηση, αν ο ασθενής έχει κοινωνική υποστήριξη και δεν πάσχει από βαριά κατάθλιψη, ψύχωση ή εξάρτηση
    • Σε αβεβαιότητα ή σε ασθενή υψηλού κινδύνου, εισαγωγή στο νοσοκομείο για περαιτέρω παρακολούθηση και εκτίμηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Όλοι οι ασθενείς που απειλούν, υπονοούν ή αποπειρώνται να αυτοκτονήσουν πρέπει να ελέγχονται για παράγοντες κινδύνου που συγκεντρώνουν, να εξετάζεται πλήρως η ψυχική τους υγεία και να συμβουλεύονται ψυχίατρο
    • Να εξασφαλίζεται η ακεραιότητα του ασθενούς με τη λιγότερο περιοριστική μέθοδο (π.χ. απομάκρυνση πιθανών επικίνδυνων αντικειμένων, συνεχής παρακολούθηση τους από κάποιον, φάρμακα, περιοριστικά μέτρα)
    • Διάγνωση και αντιμετώπιση υποκείμενων ψυχιατρικών και οργανικών διαταραχών 
    • Η ηλεκτροσπασμοθεραπεία προσφέρει μια γρήγορη, ασφαλή και αποτελεσματική αντιμετώπιση για βαρέως καταθλιπτικούς, με έντονες τάσεις αυτοκτονίας

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Προφύλαξη από την αυτοκτονία, έλεγχος κάθε 15 λεπτά, συνεχής παρακολούθηση από κάποιον, περιοριστικά μέτρα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Αντιμετώπιση υποκείμενων ψυχιατρικών και οργανικών διαταραχών 
    • Αντικαταθλιπτικά, ψυχοδιεγερτικά και λίθιο στις διαταραχές του συναισθήματος 
    • Απαιτούνται τουλάχιστον 2 εβδομάδες για να δράσουν τα αντικαταθλιπτικά
    • Νευροληπτικά φάρμακα (π.χ. αλοπεριδόλη, χλωροπρομαζίνη) για ψυχωτικά συμπτώματα
    • Βενζοδιαζεπίνες (π.χ. λοραζεπάμη) για συμπτώματα άγχους 

    Διεγερτικοί, επιθετικοί και εξαρτημένοι ασθενείς στη μονάδα επειγόντων περιστατικών:

    • Μπορεί να απαιτηθεί καταπράυνση με νευροληπτικά (π.χ. αλοπεριδόλη 2-5 mg ΕΜ/ΕΦ) και/ή βενζοδιαζεπίνες (π.χ. λοραζεπάμη 2 mg ΕΜ/ΕΦ)
    • Η κλινική απάντηση, συνήθως, γίνεται ορατή μετά από 20-30 λεπτά
    • Αν δεν υπάρξει απάντηση, αυξάνεται η προηγούμενη δόση (π.χ. ελοπεριδόλη 4-10 mg)

    Αντενδείξεις:

    Να αποφεύγονται τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά σε ασθενείς με ηλεκτρκαρδιογραφική απόδειξη 2ου ή 3ου βαθμού κολποκοιλιακού αποκλεισμού ή αποκλεισμού αριστερού σκέλους 

    Προφυλάξεις:

    Σε ηλικιωμένους ασθενείς να χρησιμοποιούνται μικρότερες δόσεις 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπειδράσεις:

    Υπερτασική κρίση αν αναστολείς ΜΑΟ χορηγηθούν σε συνδυασμό με φάρμακα που περιέχουν συμπαθητικομιμητικές αμίνες, τροφές πλούσιες σε τυραμίνη, Demerol, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εβδομαδιαίες συναντήσεις για εξωτερικούς ασθενείς 
    • Συνταγογραφείται ποσότητα αντικαταθλιπτικών ή άλλων ψυχοτρόπων φαρμάκων αρκετή μόνο για μια εβδομάδα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • Γνώση των τηλεφωνικών γραμμών υποστήριξης και της πλησιέστερης μονάδας επειγόντων περιστατικών 
    • Κινητοποίηση του συστήματος κοινωνικής υποστήριξης και ενημέρωση φίλων και συγγενών για το τι πρέπει να κάνουν αν ο ασθενής έχει ακόμη πιο έντονο αυτοκτονικό ιδεασμό
    • Οδηγίες προς τον ασθενή να αποφεύγει ακόμη και την ελάχιστη κατανάλωση αλκοόλ 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    Μικρή περίοδος αυξημένου κινδύνου αυτοκτονίας όταν λύεται η κατάθλιψη και επιστρέφει η ενεργητικότητα και πρωτοβουλία του ασθενούς

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ

    • 15% των αυτοκτονικών, καταθλιπτικών ασθενών θα προχωρήσουν τελικά σε ολοκληρωμένη αυτοκτονία 
    • 82% των αυτοχείρων έχουν επισκεφθεί ένα γιατρό μέσα στους προηγούμενες 6 μήνες 
    • Περίπου οι μισοί από τα θύματα αυτοκτονιών έχουν επισκεφθεί γιατρό τον τελευταίο μήνα πριν τον θάνατο 
    • Κλειδί για μια καλή πορεία και πρόγνωση είναι η γρήγορη αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου, γρήγορη διάγνωση και αντιμετώπιση της ψυχιατρικής διαταραχής και κατάλληλη επέμβαση και παρακολούθηση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Κατάθλιψη

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Αυξημένα ποσοστά αυτοκτονίας στους εφήβους. Η αυτοκτονία είναι η 2η αιτία θανάτου στην εφηβεία

    Γηριατρικό: Αυξημένη συχνότητα με την αύξηση της ηλικίας (κορυφαία ηλικία 55 έτη για τις γυναίκες, και 75 έτη για τους άνδρες)

    ΆΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Η υπέρβαση δοσολογίας είναι η πιο συχνή μέθοδος απόπειρας αυτοκτονίας 
    • Οι άνδρες είναι επιρρεπείς σε βίαιες αυτοκτονικές πράξεις (πυροβολισμοί, πτώσεις, απαγχονισμοί)
    • Η πτώση είναι η πιο συχνή μέθοδος αυτοκτονίας σε ασθενείς ενδονοσοκομειακούς

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

     6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Κάνναβη και μανιοκατάθλιψη

    Ιατρική κάνναβη και σχιζοφρένεια

    Ο Χρόνος και η Φθορά

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Μπορείτε να κολλήσετε καλή ή κακή διάθεση από τους φίλους σας

    Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

    Διατροφή για ευτυχία

    Σκέψεις για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Το χαμόγελο αντίδοτο στην κατάθλιψη

    Το να πεθαίνει κανείς με αξιοπρέπεια

    Θεραπευτική γιόγκα για την κατάθλιψη

    Σύνδρομο Mobbing

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Down Σύνδρομο Down

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Down

    Το σύνδρομο Down είναι συνήθης μορφή διανοητικής καθυστέρησης άγνωστης αιτιολογίας. Όλοι οι ασθενείς έχουν πλεονάζον υλικό στο χρωμόσωμα 21. Οι διαταραχές του διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων, συνήθως, συμβαίνουν κατά τη μείωση στο θηλυκό. Το σύνδρομο υπάρχει σε όλες τις φυλές με την ίδια συχνότητα.

    Τρισωμία 21: στο 90% των ασθενών υπάρχει παραπάνω χρωμόσωμα 21, σε όλα τα κύτταρα.

    Μετατόπιση 21: στο 5% των ασθενών, ένα τμήμα του χρωμοσώματος 21, το 21q βρίσκεται μετατοπισμένο σε άλλο χρωμόσωμα, συνήθως στο 13 ή στο 15. Από το 5% των τρισωμιών που οφείλονται σε μετατόπιση, το 1/2 είναι καινούργιες και το υπόλοιπο 1/2 ματαβιβάζεται από γονέα φορέα.

    Μωσαϊκό 21: στο 5% των ασθενών υπάρχουν δύο ή περισσότεροι πληθυσμοί κυττάρων. Συνήθως, ένας φυσιολογικός και ένας με τρισωμία 21. Οι κλινικές εκδηλώσεις είναι πιο ήπιες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Το πλεονάζον χρωμόσωμα προέρχεται από τη μητέρα σε ποσοστό > 90% των περιπτώσεων.

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις διαπιστώνονται στη γέννηση. Μείωση προσδόκιμου επιβίωσης.

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Βρέφη και παιδιά:

    • Βραχυκεφαλία (100%)
    • Υποτονία (80%)
    • Οπίσθια 3η πηγή
    • Μικρά αυτιά, χαμηλή πρόσφυση των αυτιών, ανωμαλίες χόνδρου αυτιών 
    • Μογγολοειδές προσωπείο, μάτια (90%)
    • Επικανθικές πτυχές (90%)
    • Κηλίδες Brushfield στην ίριδα (50%)
    • Εσωτροπία (50%)
    • Μικρή και επίπεδη μύτη
    • Μεγάλη και προβάλλουσα γλώσσα (75%)
    • Μικρό πηγούνι
    • Βραχύς και φαρδύς τράχηλος 
    • Καρδιακό φύσημα (50%)
    • Παθολογικά δερματογλυφικά, μονή παλαμιαία γραμμή, απώλεια ποδικής καμάρας, απόσταση μεταξύ 1ου και 2ου δακτύλου του ποδιού
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης που μπορεί να μην είναι εμφανής κατά τον 1ο χρόνο

    Στους ενήλικες:

    • Τα περισσότερα ευρήματα είναι πιο ήπια, αλλά η βραχυκεφαλία παραμένει
    • Οι ασθενείς είναι καθυστερημένοι (IQ = 40-45) αλλά. συνήθως, έχουν προσωπικότητα και είναι συνεργάσιμοι
    • Οι περισσότεροι ενήλικες μπορούν να φροντίζουν μόνοι τους για τις προσωπικές τους ανάγκες. Μερικοί εργάζονται, αλλά όλοι χρειάζονται περιβάλλον προστασίας 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Γενετικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Αυξάνει με την ηλικία της μητέρας:

    • 1/2.000 στην ηλικία των 20
    • 1/200 στην ηλικία των 35
    • 1/100 στην ηλικία των 37
    • 1/20 στην ηλικία των 45

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Ελάσσονες οικογενείς ανωμαλίες, όπως μογγολοειδές προσωπείο, μικρή και επίπεδη μύτη και επικανθικές πτυχές, ειδικά σε παιδί με υποτονία
    • Η παρουσία ποδικής καμάρας, συνήθως, υποδηλώνει φυσιολογικό παιδί

    articles typical traits associated with down syndrome

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Χρωμοσωμική ανάλυση είναι πιο αξιόπιστη μέθοδος και θα πρέπει να εκτελείται πάντα δεδομένης της πιθανότητας χρωμοσωμιακής μετατόπισης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Πλάκες τύπου Alzheimer βρίσκονται στο 100% των εγκεφάλων μετά την ηλικία των 20

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος κάτω κοιλίας για την διαπίστωση ανωμαλιών του ουροποιητικού σε παιδιά με πυουρία ή πυρετό αγνώστου αιτιολογίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    Υπέρηχος καρδιάς σε όλα τα παιδιά με φύσημα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Γενετική εκτίμηση και συμβουλή 
    • Καρδιολογική εκτίμηση και καρδιογράφημα
    • Κατάλληλη παιδιατρική φροντίδα υγείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Οι γονείς μπορούν συνήθως να προσαρμοστούν με ένα ειδικό παιδί
    • Το πιο σημαντικό είναι να αντιμετωπισθούν οι φόβοι των γονέων, ώστε να αντιμετωπίζουν κανονικά το παιδί
    • Τα προγράμματα προσαρμογής των παιδιών ενδείκνυνται, αλλά η αποτελεσματικότητα τους δεν έχει αποδειχθεί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Πλήρης δραστηριότητα, εκτός αν υπάρχει καρδιακή νόσος
    • Ελεγχόμενο περιβάλλον απαιτείται για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN

    • 1 ή 2 επισκέψεις προκειμένου να δοθούν ολοκληρωμένες γενετικές συμβουλές, καθώς και μια επίσκεψη μετά από 1 ή 2χρόνια
    • Προσεκτική παρακολούθηση της κατάστασης της καρδιάς 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Προγεννητική βιοψία χοριακής λάχνης, στις 9-10 εβδομάδες και αμνιοπαρακέντηση την 13η-15η εβδομάδα
    • Χαμηλή τιμή α-εμβρυϊκής πρωτεΐνης στον ορό την 14η-16η εβδομάδα της κύησης ανευρίσκεται στο 1/3 των περιπτώσεων 
    • Προγεννητικός έλεγχος συνίσταται σε όλες τις εγκυμονούσες άνω των 35 ετών, αλλά αυτό αφορά το 25% των περιπτώσεων 
    • Επίπτωση 1/5-1/6 στους γονείς με ισορροπημένη μετατόπιση. Δεν υπάρχει αύξηση της επίπτωσης σε οικογένειες με Down με μωσαϊκό χρωμοσωμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Εντερική απόφραξη, συρίγγιο, εντερικές ανωμαλίες (10%)
    • Νόσος του Hirschsprung (3%)
    • Θυρεοειδοπάθεια (υπο- και υπερθυρεοειδισμός 5-8%)
    • Λευχαιμία (0,5%)
    • Συγγενής καρδιοπάθεια (50%), κυρίως ενδοκαρδιακά ελλείματα και έλλειμα μεσοκοιλιακού διαφράγματος 
    • Νόσος Alzheimer 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DOWN

    • Η ανάπτυξη είναι φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο περίπου, στο 1/3 των περιπτώσεων και ελαφρά καθυστερημένη στις υπόλοιπες 
    • Η ανάπτυξη καθυστερεί μετά το 1ο έτος της ηλικίας και η γλώσσα και οι γνωστικές λειτουργίες καθυστερούν ελαφρά
    • Η έκβαση και η επιβίωση εξαρτώνται συνήθως από την καρδιακή νόσο
    • Μερικοί ενήλικες μπορούν να εργασθούν υπό συνθήκες προστασίες, αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι αυτόνομος 
    • Οι εντερικές επιπλοκές και η καρδιακή νόσος πρέπει να τύχουν άμεσης φροντίδας 
    • Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται μετά από 6 μήνες και η καθυστερημένη αύξηση είναι το αρχικό σημείο
    • Κλινική εκδήλωση νόσου Alzheimer στο 1/3 των ασθενών μετά την ηλικία των 35 ετών
    • Υπάρχει πρώιμη γήρανση. Οι περισσότεροι ασθενείς πεθαίνουν στα 50-60 ή νωρίτερα αν υπάρχει καρδιακή νόσος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σπάνια υπάρχει επιβίωση μέχρι την μεγάλη ηλικία

    ΚΥΗΣΗ

    Η κύηση είναι δυνατή σε ασθενείς με σύνδρομο Down. Ο κίνδυνος εκδήλωσης συνδρόμου Down στα παιδιά τους είναι 50%

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    down syndrome

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προγεννητική διάγνωση για γενετικά νοσήματα

    Σύνδρομο εύθραυστου χρωμοσώματος Χ

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    www.emedi.gr

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ιός SARS Κοκκύτης »