Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014 22:04

Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

O Kυτταρομεγαλοϊός ή μεγαλοκυτταροϊός είναι ο μεγαλύτερος από τους ανθρώπινους ερπητοϊούς

Ο Κυτταρομεγαλοϊός (CMV) είναι ένας κοινός ιός που ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών.

Υπολογίζεται ότι 50-80% όλων των ενηλίκων έχει μολυνθεί με το CMV ιό. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο από τους ανθρώπινους ερπητοϊούς.

Μεταδίδεται με τους ακόλουθους τρόπους:

1) ενδομητρίως στο έμβρυο,

2) περιγεννητικώς κατά τον τοκετό,

3) μεταγεννητικώς στο νεογνό,

4) με μετάγγιση αίματος και

5) με μεταμόσχευση οργάνων.

Σήμερα, ο CMV αναγνωρίζεται ως ο υπεύθυνος μιας ολόκληρης σειράς νοσολογικών καταστάσεων. Εντούτοις, η κλινική εμφάνιση αυτών είναι γενικώς ήπια και ενίοτε έχει μεγάλη ομοιότητα με τη λοιμώδη μονοπυρήνωση.

Η λοίμωξη του εμβρύου, όμως, ενδομητρίως αποτελεί σημαντικό αίτιο διανοητικής καθυστέρησης.

Οι λοιμώξεις από CMV, οι περισσότερες από τις οποίες είναι υποκλινικές, είναι συχνές σε όλον τον κόσμο. Η συχνότητα της CMV λοίμωξης σε ένα δεδομένο πληθυσμό συσχετίζεται άμεσα με το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, με συνθήκες συνωστισμού και με κακή υγιεινή.

Παρόλο που λίγα είναι γνωστά για την μετάδοση του ιού μεταξύ ατόμων, ο κίνδυνος απόκτησης CMV λοίμωξης είναι εν μέρει κατανοητός για ορισμένες ομάδες ηλικιών. Η λοίμωξη μπορεί να μεταδοθεί στο νεογέννητο κατά την δίοδό του μέσα από τον γεννητικό σωλήνα, όπου οι εκκρίσεις τραχήλου και κόλπου μπορεί να περιέχουν μολυσματικό ιό. Ο CMV μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί στο νεογέννητο με το μητρικό γάλα κατά τον θηλασμό. Ως εκ τούτου, η αποβολή του CMV στα ούρα ή την σίελο είναι συχνή σε υγιή μικρά παιδιά, ιδιαίτερα σε παιδικούς σταθμούς. Είναι πιθανόν η ευρέως διαδεδομένη λοίμωξη ανάμεσα σε ασυμπτωματικά παιδιά να παίζει σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση του ιού σε άλλα παιδιά και ενήλικες. Παρόλο που ο κίνδυνος λοίμωξης μετά από δεδομένη επαφή με ασυμπτωματικό άτομο που αποβάλλει τον ιό φαίνεται να είναι πολύ χαμηλός, ο ιός βρίσκεται σε τέτοια έκταση παντού, ώστε αναμφίβολα παρουσιάζονται επανειλημμένες ευκαιρίες έκθεσης. Υπάρχουν ενδείξεις ότι σε έφηβους και ενήλικες μολυσματικός ιός που υπάρχει στις κολπικές εκκρίσεις, το σπέρμα και την σίελο και μπορεί επίσης να μεταδοθεί με την σεξουαλική δραστηριότητα. Τελικά είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι σε οποιαδήποτε ομάδα ηλικιών ο ιός μπορεί να μεταφερθεί από το δότη στο λήπτη με τις μεταγγίσεις αίματος και την μεταμόσχευση οργάνων (νεφρού, καρδιάς, πνευμόνων και ήπατος).

Στις ΗΠΑ, όπως στοιχειοθετείται από την ανίχνευση του ιού στα ούρα κατά την γέννηση περίπου 2% όλων των νεογέννητων βρεφών έχουν μολυνθεί από τον CMV κατά την ενδομήτριο ζωή, τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά φαίνονται φυσιολογικά και δεν παρουσιάζουν εμφανή νόσο μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων. Δύο μελέτες όμως έχουν δείξει ότι σε ένα μικρό ποσοστό εμφανίζεται αργότερα ψυχοκινητική καθυστέρηση, νευροαισθητήριο απώλεια της ακοής, ή/και έλλειμμα στο διανοητικό πηλίκο. Έκδηλη νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων παρατηρείται κατά την γέννηση στο 10% των βρεφών που μολύνθηκαν κατά την ενδομήτριο ζωή.


Παθογένεια

Αναγνωρίζονται 4 διαφορετικοί τύποι αλληλεπίδρασης μεταξύ ιού και ξενιστή:

α) Πρωτογενής λοίμωξη κατά την οποία ο ιός εγκαθίσταται αρχικά στον ξενιστή. Η μεγάλη πλειοψηφία των λοιμώξεων αυτών είναι ασυμπτωματικές για τα φυσιολογικά άτομα παρόλο που η διαπλακουντιακή μετάδοση του ιού κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να προκαλέσει στο έμβρυο τη νόσο των μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων. Η πιο συχνή κλινική εκδήλωση της λοίμωξης σε προηγουμένως υγιείς ενήλικες είναι η λοιμώδης μονοπυρήνωση.

β) Χρόνια επιμένουσα λοίμωξη: παρατηρείται ασυμπτωματική αποβολή του ιού από διάφορες εστίες (ούρα, σίελο, σπέρμα, εκκρίσεις τραχήλου και κόλπου) για μήνες ή χρόνια παρά την ύπαρξη ειδικής ανοσολογικής αντίδρασης εκ μέρους του ξενιστή.

γ) Λανθάνουσα λοίμωξη ή παραμονή του CMV σε κύτταρα ή ιστούς του ξενιστή σε μη αναδιπλασιαζόμενη μορφή.

δ) Επανεργοποίηση ή υποτροπιάζουσα λοίμωξη κατά την οποία ο CMV επανεμφανίζεται σε αναδιπλασιαζόμενη μορφή.


Κλινική εικόνα

  • Μητρική λοίμωξη: Πάνω από 90% των μητρικών λοιμώξεων πρωτογενών ή επιμενουσών είναι ασυμπτωματικές. Σποραδικά η CMV παρουσιάζεται σαν μια συνδρομή Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης με λευκοκυττάρωση, διαταραγμένες δοκιμασίες λειτουργίας ήπατος, πυρετό. Η μετρίου βαθμού φαρυγγίτιδα, η μικρή λεμφαδενοπάθεια, η απουσία ηπατοσπληνομεγαλίας και ο ίκτερος βοηθούν στην διαφοροδιάγνωση της λοίμωξης από CMV από το σύνδρομο της Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης.
  • Νεογνική λοίμωξη: Το φάσμα της κλινικής εικόνας που προκαλείται από CMV στο έμβρυο και στο νεογνό είναι πολύ ευρύ. Από τα μολυσμένα νεογνά με συγγενή λοίμωξη 90% είναι τελείως ασυμπτωματικά κατά τη γέννηση. Κλινικώς εμφανής νόσος λαμβάνει χώρα σε 10% των απογόνων με συγγενή λοίμωξη από CMV.
  • Σε σοβαρότερες νεογνικές λοιμώξεις η κλινική εικόνα περιλαμβάνει: ηπατοσπληνομεγαλία, ίκτερο, θρομβοκυτοπενία, μικροκεφαλία, κώφωση, χοριοαμφιβληστροειδίτιδα, οπτική ατροφία, εγκεφαλικές αποτιτανώσεις.

Εργαστηριακά ευρήματα

Μητρική λοίμωξη: Επειδή είναι πάντα ασυμπτωματική η διάγνωσή της σπανίως είναι στις υποψίες του γιατρού. Ακόμα και όταν η κλινικώς εμφανής νόσος λαμβάνει χώρα, είναι γενικώς μετρίου βαθμού και η CMV λοίμωξη, συνήθως, δεν εκτιμάται ως πιθανή αιτία.

Αξιόπιστες δοκιμασίες ανίχνευσης IgG αντισωμάτων έναντι του CMV: Έμμεσος ανοσοφθορισμός, οροσυγκολλητικές αντιδράσεις, ανοσοενζυμική μέθοδος (ELISA). Περίπου 40% των ενηλίκων έχουν αντισώματα. Ένα μοναδικό θετικό αποτέλεσμα δεν οδηγεί απαραίτητα στην κατάδειξη πρόσφατης ή τρέχουσας λοίμωξης. Η ανάδειξη της ορομετατροπής είναι η καλύτερη πιστοποίηση της πρωτογενούς λοίμωξης. Αν η λοίμωξη έλαβε χώρα μέσα στους προηγούμενους 4 έως 8 μήνες, ειδικά IgM αντισώματα μπορούν να ανιχνευτούν στον ορό

Προγεννητική διάγνωση

Προσφάτως, η προγεννητική διάγνωση της επίκτητης ενδομητρικής συγγενούς CMV λοίμωξης του εμβρύου έγινε διαθέσιμη χρησιμοποιώντας: υπερηχογράφημα, αμνιοπαρακέντηση και λήψη τροφοβλάστης και συμπληρωματική λήψη εμβρυϊκού δείγματος αίματος από τον ομφάλιο λώρο.

Οι Donner και οι συνεργάτες ανέφεραν ότι οι συνδυασμοί αυτών των tests οδήγησαν σε διάγνωση του CMV σε 13 από 16 προσβεβλημένα έμβρυα (ευαισθησία 81%). Η αμνιοπαρακέντηση διέγνωσε 12 από 13 περιπτώσεις CMV λοίμωξης. Από αυτές τις 12 περιπτώσεις, 4 είχαν αρνητικό αποτέλεσμα στην 1η αμνιοπαρακέντηση πριν τις 20 εβδομάδες- 4 με 8 εβδομάδες αργότερα 2η αμνιοπαρακέντηση ήταν θετική.

Σε υψηλή υποψία λοίμωξης από CMV (τεκμηριωμένη μητρική πρωτογενής λοίμωξη CMV) εάν η αρχική δοκιμασία είναι αρνητική το test θα πρέπει να επαναληφθεί 4 με 8 εβδομάδες αργότερα. Η ανίχνευση CMV IgM αντισώματος στο εμβρυϊκό αίμα έχει μια ευαισθησία 69%.


Θεραπεία

Δεν υπάρχει κάποια ειδική θεραπεία της CMV λοίμωξης.

Στις γυναίκες με συνδρομή όμοια με Λοιμώδη Μονοπυρήνωση η θεραπεία είναι συμπτωματική.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη ικανοποιητική θεραπεία για την συγγενή CMV λοίμωξη.

Έγιναν προσπάθειες να χρησιμοποιήσουν αντιιικούς παράγοντες όπως: η αραβινοσίδη (Ara- A) και κυτοσίνη – αραβινοσίδη (Ara-C) για νεογνά με σοβαρή κλινική λοίμωξη, αλλά αυτά τα φάρμακα είναι τοξικά. Λόγω τοξικότητας αυτά τα αντιιικά φάρμακα δεν χρησιμοποιούνται στην ασυμπτωματική CMV λοίμωξη.

Η ακυκλοβίρη δεν είναι δραστική έναντι του CMV ο οποίος αντίθετα με το σύμπλεγμα των Ερπητοϊών δεν συνθέτει δική του θυμιδινική κινάση.

Γανσυκλοβίρη πρόσφατα δείχθηκε να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία της CMV αμφιβληστροειδίτιδας στους HIV – μολυσμένους ασθενείς.

Άλλο φάρμακο, η φοσκαρνέτη αποδείχθηκε, επίσης, για τη θεραπεία της CMV αμφιβληστροειδίτιδας.

Η παρασκευή ενός εμβολίου έναντι του CMV προτάθηκε ως ένας τρόπος πρόληψης της συγγενούς CMV λοίμωξης. Αν και ο CMV βρίσκεται στον ξενιστή ακόμα και με την εμφάνιση υψηλών τίτλων ειδικών αντισωμάτων και το υπάρχον μητρικό αντίσωμα δεν προστατεύει ενάντια σε συγγενείς λοιμώξεις, προηγούμενη λοίμωξη μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης του εμβρύου, ιδίως προστατεύει από: θνησιμότητα, πνευματική καθυστέρηση, σημαντικά νευρολογικά προβλήματα. Ένα εμβόλιο με ζωντανό αδρανοποιημένο στέλεχος δοκιμάστηκε σε εθελοντές. Καθαρό με τεχνικές μοριακής βιολογίας ανασυνδυασμένο εμβόλιο μπορεί να επιτευχθεί για τον CMV. Η αξία αυτού του εμβολίου μπορεί να προλάβει όλους τους ενδομήτριους θανάτους και περίπου 90% των σοβαρών νευρολογικών επακόλουθων που σχετίζονται με τον συγγενή CMV δευτερευόντως της πρωτογενούς λοίμωξης η οποία λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στις ΗΠΑ.


Ο ρόλος των CMV στις καθ’ έξιν αποβολές

Η παρουσία στον ορό αντι-CMV και αντί-HPV-B19 αντισωμάτων μελετήθηκε σε 11 γυναίκες, εντός της 1ης ημέρας μετά από επόμενη διαδοχική αυτόματη αποβολή στο 2ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και σε μια ομάδα μαρτύρων που αποτελείτο από 15 γυναίκες που βρίσκονταν στο 2ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Οι περισσότερες γυναίκες που μελετήθηκαν παρουσίασαν στον ορό τάξης IgG αντι- CMV αντισώματα και τα επίπεδα των αντισωμάτων αποδείχθηκαν σημαντικώς υψηλότερα στις γυναίκες με τις επαναλαμβανόμενες αποβολές. Οι ασθενείς συχνά εμφάνιζαν παράλληλη παρουσία στον ορό τάξης IgG αντί-HPV-B19 αντισώματα. Σε μια ασθενή αποκαλύφθηκε ένας γενικευμένος μη ανοσολογικής αρχής εμβρυϊκός ύδρωπας και ο ορός της περιείχε IgM και IgG αντισώματα έναντι του CMV και επίσης έναντι του HPV-B19. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι στην πλειοψηφία των γυναικών που μελετήθηκαν η αυτόματη αποβολή μπορεί να προκλήθηκε από εμβρυϊκή λοίμωξη λόγω επανενεργοποίησης χρόνιας CMV λοίμωξης κατά την πορεία της εγκυμοσύνης.

Οι γυναίκες με ανεξήγητες επαναλαμβανόμενες αποβολές εμφανίζουν δυσκολία στην αντίδραση έναντι λοίμωξης από CMV και είναι μεγάλης σημασίας η έννοια της ανοσολογικής θεραπείας με μετάγγιση λευκοκυττάρων.

Οι ιοί αυτοί έχουν το κοινό χαρακτηριστικό να παραμένουν σε λανθάνουσα κατάσταση στο σώμα του ανθρώπου για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ο CMV μπορεί να μεταδοθεί μέσω στενής σωματικής επαφής, όμως τα περισσότερα άτομα δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα.

Ωστόσο, ο CMV μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα όταν αναπτύσσεται σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα (π.χ. μεταμοσχευθέντες ασθενείς, ασθενείς με AIDS και σε  έμβρυα).

Οι ομοφυλόφιλοι έχουν αντισώματα εναντίον του μεγαλοκυτταροϊού και η μεγάλη συχνότητα σπάνιων μορφών καρκίνου σε αυτούς (σάρκωμα Kaposi), οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο ιός αυτός προκαλεί διαταραχή της ανοσίας κι έτσι ανάπτυξη κακοήθους όγκου.


Κλινικές εκδηλώσεις

1. Συγγενής μορφή

Στη γέννηση ή αμέσως μετά με ηπατοσπληνομεγαλία, μικροκεφαλία, πνευματική καθυστέρηση, ίκτερο, πετέχειες, χοριοαμβιβληστροειδίτιδα και αξιόλογη συμμετοχή του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η πρόγνωση είναι βαριά.

2. Επίκτητες μορφές

1. Βρέφος 3ος-6ος μήνας με πνευμονία, ηπατοσπληνομεγαλία και λεμφαδενοπάθεια. Σε μεγαλύτερα παιδιά ή ενήλικες εμφανίζεται πυρετός, πνευμονίτιδα, ηπατίτιδα, μονοπυρήνωση ή συνδυασμός τους.

2. Μεταμεταγγισιακό σύνδρομο. Μετά από πολλές μεταγγίσεις, εξωσωματική ή αιμοδιϋλιση 1-3 μήνες μετά εμφανίζεται μικρός έως μέτριος πυρετός, ηπατοσληνομεγαλία, λεμφαδενοπάθεια ή εξάνθημα. Στο περιφερικό αίμα εμφανίζονται άτυπα λεμφοκύτταρα. Η πρόγνωση είναι καλή.

3. Λοίμωξη σε ασθενείς σε ανοσοκαταστολή (λευχαιμία, λέμφωμα, μεταμόσχευση οργάνων)

Διάγνωση

Ανεύρεση αντισωμάτων και ανεύρεση του ιού στους ιστούς με ανεύρεση επιθηλιοειδών κυττάρων με ενδοπυρηνικά έγκλειστα που μοιάζουν με τα μάτια κουκουβάγιας.


CMV λοίμωξη σε μεταμοσχευθέντες ασθενείς

Οι λήπτες μοσχεύματος διατρέχουν κίνδυνο για λοίμωξη CMV επειδή πρέπει να παίρνουν φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημά τους. O CMV είναι μία σοβαρή λοίμωξη που προκαλεί επιπλοκές στη μεταμόσχευση συμπαγούς μοσχεύματος και εμφανίζεται συνήθως κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών μετά τη μεταμόσχευση. Ο κυτταρομεγαλοϊός παρατηρείται μέχρι και στο 75% όλων των ληπτών συμπαγούς μοσχεύματος. Και είναι μια σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας κατά τη διάρκεια των πρώτων έξι μηνών μετά τη μεταμόσχευση.


CMV λοίμωξη στην εγκυμοσύνη

Σε περίπτωση που η πρωτολοίμωξη συμβεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ο ιός έχει 30 με 40% πιθανότητες να περάσει τον πλακούντα. Αντίθετα, αν υπάρξει επανενεργοποίηση ή επαναλοίμωξη από τον ιό κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης τότε οι αντίστοιχες πιθανότητες είναι μόλις 2 με 3% ενώ συγχρόνως έχει πολύ ηπιότερες συνέπειες για το έμβρυο. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε εάν το έμβρυο έχει τελικά μολυνθεί ή όχι.

Η διάγνωση της συγγενούς λοίμωξης από κυτταρομεγαλοϊό μπορεί να απαιτεί αρκετές εξετάσεις αίματος και ούρων. Για τα μεγαλύτερα παιδιά και τους εφήβους, η εξέταση αίματος αρκεί.

Υπάρχουν αρκετά αντιικά φάρμακα για την καταπολέμηση της λοίμωξης στα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα με το ανοσοποιητικό τους σύστημα. Ωστόσο, τα οφέλη της χρήσης αυτών των φαρμάκων στα υγιή παιδιά δεν είναι εξακριβωμένα. Θα πρέπει να χορηγείται φαρμακευτική αγωγή στα νεογέννητα με συγγενή λοίμωξη. Έρευνα έδειξε ότι η θεραπεία με αντιϊκά φάρμακα στα νεογέννητα με συγγενή λοίμωξη μείωσε τις πιθανότητες να εμφανίσουν κώφωση.

Οι έγκυες γυναίκες που δεν έχουν ανοσία στον κυτταρομεγαλοϊό, θα πρέπει να αποφεύγουν τη στενή επαφή με τα μικρά παιδιά που μπορεί να έχουν προσβληθεί από τον ιό ή τουλάχιστον να τηρούν σχολαστικά τους κανόνες υγιεινής, ειδικά όσον αφορά στο πλύσιμο των χεριών.

Στην περίπτωση που είναι ήδη έγκυος και  διαγνωστεί με CMV, τότε το έμβρυο μπορεί να ελεγχθεί κάνοντας αναλυτικό υπερηχογράφημα και αμνιοκέντηση. Δυστυχώς, ακόμη κι αν το υπερηχογράφημα είναι φυσιολογικό, δεν αποκλείεται η μόλυνση του εμβρύου. Αντίθετα, ακόμα κι αν η αμνιοκέντηση επιβεβαιώσει ότι το έμβρυο έχει τον ιό, δε σημαίνει ότι αυτό δεν θα αρρωστήσει βαριά.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Αθηροσκλήρωση

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 9324 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2020 23:03
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μόλυνση με αδενοϊό Μόλυνση με αδενοϊό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μόλυνση με αδενοϊό

    Η μόλυνση με αδενοϊό είναι, συνήθως, μια αυτοπεριοριζόμενη εμπύρετη νόσος, που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των επιπεφυκότων και της αναπνευστικής οδού. Η λοίμωξη με τον αδενοϊό παρουσιάζεται σε επιδημικές και ενδημικές καταστάσεις 

    Συνήθεις μορφές:

    • Οξεία εμπύρετη αναπνευστική νόσος, αφορά κυρίως τα παιδιά 
    • Ιογενής πνευμονία, αφορά παιδιά και ενήλικες 
    • Οξύς φαρυγγοεπιπεφυκιτιδικός πυρετός, αφορά παιδιά κυρίως μετά το καλοκαιρινο κολύμπι 
    • Οξεία θυλακιώδης επιπεφυκίτιδα, αφορά όλες τις ηλικίες 
    • Επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα, αφορά τους ενήλικες
    • Λοιμώξεις του πεπτικού που οδηγούν σε εντερίτιδα, μεσεντέριο αδενίτιδα και εγκολεασμό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό, Ανοσοποιητικό, Μυοσκελετικό, Καρδιαγγειακό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    • Εξαρτάται από τους τύπους. Συνήθης με τις περισσότερες αναπνευστικές μορφές 
    • Πονοκέφαλος
    • Κακουχία
    • Κυνάγχη
    • Βήχας 
    • Πυρετός (μέτριος έως υψηλός)
    • Έμετος
    • Διάρροια
    • Οι βλεννογόνοι εμφανίζουν πλάκες με λευκά επιστρώματα

    ΑΙΤΙΑ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    • Ο αδενοϊός (DNA ιός 60-90 nm σε μέγεθος, με 42 γνωστά είδη). Διαφορετικοί τύποι έχουν διαφορετική επιδημιολογία

    Οι πιο γνωστοί παθογόνοι είναι:

    • Τύποι 1, 2, 3, 5, 7 προκαλούν αναπνευστική νόσο 
    • Ο τύπος 3 προκαλεί φαρυγγοεπιπεφυκιτιδικό πυρετό
    • Οι τύποι 4, 7, 21 προκαλούν οξεία αναπνευστική νόσο σε στρατόπεδα 
    • Άρκετοί άλλοι τύποι μπορεί να προκαλέσουν επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    • Μεγάλος αριθμός ατόμων, που συγχρωτίζονται σε μικρούς χώρους (νεοσύλλεκτοι στο στρατό, φοιτητές πανεπιστημίων στην αρχή της σχολικής χρονιάς, κέντρα εφημερίας, κοινοτικές πισίνες, κλπ.)
    • Οι ανοσοκατασταλμένοι κινδυνεύουν για σοβαρή νόσο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Η πρώιμη διάγνωση εξαρτάται από την κλινική αξιολόγηση. Τα παρακάτω είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των μειζόνων λοιμώξεων από αδενοϊό 

    Οξεία εμπύρετη αναπνευστική νόσος:

    • Μη ειδικά συμπτώματα κρυολογήματος, παρόμοια με άλλων ιογενών αναπνευστικών νόσων (πυρετός, φαρυγγίτιδα, τραχειΐτιδα, βρογχίτιδα, πνευμονίτιδα)
    • Κυρίως σε παιδιά
    • Περίοδος επώασης από 2 έως 5 ημέρες 
    • Σπάνια μπορεί να είναι ένα σύνδρομο ομοιάζον με τον κοκκύτη 

    Οξεία αναπνευστική νόσος:

    • Κακουχία, πυρετός, ρίγη, πονοκέφαλος, φαρυγγίτιδα, κυνάγχη και ξηρός βήχας
    • Εμφανίζεται κυρίως σε στρατόπεδα 
    • Ο πυρετός κρατά 2 έως 4 ημέρες 
    • Η ασθένεια υποχωρεί σε 10 με 14 ημέρες 

    Ιογενής πνευμονία:

    • Ξαφνική έναρξη με υψηλό πυρετό, γρήγορη λοίμωξη της ανώτερης και κατώτερης αναπνευστικής οδού, δερματικό εξάνθημα, διάρροια
    • Εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας λίγων ημερών έως 3 ετών 
    • Συνήθως σοβαρή νόσος εμφανίζεται σε ειδικές ομάδες 

    Οξύς φαρυγγοεπιπεφυκιτιδικός πυρετός: 

    • Οξέα εμπύρετα κύματα που διαρκούν αρκετές ημέρες, πυρετός φαρυγγίτιδα, επιπεφυκίτιδα, ρινίτιδα, τραχηλική αδενίτιδα 
    • Η επιπεφυκίτιδα είναι συνήθως μονόπλευρη 
    • Υποχωρεί περίπου σε μία εβδομάδα 

    Επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα:

    • Συνήθως ετερόπλευρη εμφάνιση ερυθρότητας και οιδήματος, περικογχικό οίδημα, περικογχική διόγκωση, τοπική δυσφορία ενδεικτική ύπαρξης ξένου σώματος 
    • Διαρκεί 3 με 4 εβδομάδες

    484a0a64f31ca7ffc70b4c64428bc0e5

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ιϊκές καλλιέργειες με δείγματα από το αναπνευστικό, το οφθαλμικό ή τα κόπρανα μπορούν να αποδείξουν τη διάγνωση 
    • Ανίχνευση αντιγόνου σε κόπρανα για εντερικούς τύπους είναι διαθέσιμη
    • Ορολογικές μέθοδοι τέτοιες όπως σύνδεση συμπληρώματος με τετραπλάσια αύξηση αντισώματος ορού, ταυτοποιεί πρόσφατη λοίμωξη με αδενοϊό 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ποικίλουν με κάθε ιό, σοβαρή πνευμονία μπορεί να αντακλάται με εκτεταμένα ενδοπυρηνικά έγκλειστα 
    • Μπορεί να εμφανιστεί αποφρακτική βρογχιολίτιδα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Καλλιέργειες και ορολογικές μελέτες αν είναι απαραίτητες 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτίνες Χ βρογχοπνευμονία σε σοβαρές αναπνευστικές λοιμώξεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία (πνεύμονα ή άλλη) μπορεί να χρειασθεί σε σοβαρές ή ασυνήθιστες περιπτώσεις (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Περιπατητικός ασθενής, πλην σοβαρά νοσούντων νηπίων ή αυτών με επιδημική κερατοεπιπεφυκίτιδα ή νήπια με σοβαρή πνευμονία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Η θεραπεία είναι υποστηρικτική και συμπτωματική. Οι λοιμώξεις είναι συνήθως καλοήθεις και μικρής διάρκειας 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση στη διάρκεια των εμπύρετων φάσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΣΥΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αποφύγετε την ασπιρίνη σε παιδιά. Δώστε οδηγίες για ρινικά σπρέι, αντιβηχικά σκευάσματα, συχνό πλύσιμο χεριών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΜΕ ΑΔΕΝΟΪΟ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ακεταμινοφαίνη 10-15 mg/Kg/δόση για αναλγησία (αποφυγή ασπιρίνης)
    • Τοπικά κορτικοστεροειδή για επιπεφυκίτιδα (μετά από συμβουλή οφθαλμιάτρου)
    • Αντιβηχικά και/ή αποχρεμπτικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Για σοβαρή πνευμονία νηπίου και επιπεφυκίτιδα: καθημερινή κλινική εξέταση μέχρι την ίαση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εμβόλια με ζωντανά στελέχη αδενοϊού τύπου 4 και 7, από το στόμα σε κάψουλα εντερικής αποδέσμευσης, ελαττώνει την επίπτωση των οξέων αναπνευστικών παθήσεων σε νεοσύλλεκτους
    • Συχνά πλυσίματα χεριών από τα μέλη της οικογένειας και το προσωπικό του γραφείου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Λίγες εάν υπάρχει κάποιο γνωστό μακροχρόνιο πρόβλημα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αυτοπεριοριζόμενη συνήθως χωρίς επακόλουθα 
    • Σοβαρή ασθένεια και θάνατος σε πολύ νέα άτομα και ανοσοκατασταλμένους

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αιμορραγική κυστίτιδα  (μπορεί να προκληθεί από αδενοϊό)
    • Ιογενής εντερίτιδα 
    • Εγκολεασμός και μεσεντέριου αδενίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ιογενής πνευμονία σε νήπια μπορεί να είναι μοιραία 

    Γηριατρικό: Πολύ πιθανές επιπλοκές 

    ΚΥΗΣΗ

    Όχι ειδικές προφυλάξεις 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Virus

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φαρυγγίτιδα

    Βρογχιολίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Επιπεφυκίτιδα

    Φαρυγγίτιδα

    Γαστρεντερίτιδα

    Τι να κάνετε αν πάθετε γαστρεντερίτιδα στις διακοπές

    Οξεία βρογχίτιδα

    Ιοί εναντίον καρκίνου

    Επιπεφυκίτιδα στα παιδιά

    www.emedi.gr

     

     

  • Μητρικός θηλασμός Μητρικός θηλασμός

    Χρήσιμες πληροφορίες για το μητρικό θηλασμό

    Μητρικός θηλασμός

    Πλεονεκτήματα:

    • Λιγότερες λοιμώξεις από το αναπνευστικό και το γαστρεντερικό σύστημα  
    • Ιδανική τροφή - είναι εύπεπτη, τα θρεπτικά συστατικά απορροφούνται καλά, προκαλεί σε μικρότερο βαθμό δυσκοιλιότητα 
    • Στενότερος δεσμός μητέρας-παιδιού και αυξημένο πιθανώς αίσθημα αυτοεκτίμησης της μητέρας 
    • Οικονομικός, φορητός, καλύπτει εύκολα τις ανάγκες 
    • Ο μητρικός θηλασμός για μεγάλο χρονικό διάστημα (6 μήνες ή περισσότερο) μπορεί να μειώνει την επίπτωση της αλλεργίας στην παιδική ηλικία 
    • Οι μητέρες συχνά το προτιμούν από το θηλασμό με μπιμπερό 
    • Ταχύτερη και πλήρης παλινδρόμηση της πυέλου και της μήτρας στην, προ την εγκυμοσύνη, κατάστασή τους 

    Αντενδείξεις: 

    • Λοίμωξη από HIV, ενεργός φυματίωση
    • Η ηπατίτιδα δεν αποτελεί αντένδειξη 
    • Σε κατάχρηση ουσιών αυτές θα περάσουν στο μητρικό γάλα 

    Φυσιολογία:

    • Ο ερεθισμός της θηλαίας άλω προκαλεί έκκριση ωκυτοκίνης 
    • Η ωκυτοκίνη ευθύνεται για το αντανακλαστικό της απέκκρισης του γάλακτος αφού εκθλιβεί από τις αδενοκυψέλες στους γαλακτοφόρους πόρους
    • Η απομύζηση διεγείρει την έκκριση προλακτίνης που προκαλεί την παραγωγή γάλακτος. Το γάλα παράγεται με αυτό τον τρόπο, ως απάντηση στο θηλασμό και αυξάνεται η παροχή 

    Τεχνική:

    • Η μητέρα πρέπει να είναι σε άνετη θέση, συνήθως καθιστική ή ημικαθιστική με το κεφάλι του μωρού στο μπράτσο της (η πλάγια-κατακεκλιμένη θέση συχνά είναι χρήσιμη μετά από τοκετό με καισαρική τομή)
    • Πηγαίνετε το μωρό στη μητέρα για να μειώσετε την ένταση
    • Η κοιλιά του μωρού και η κοιλιά της μητέρας θα πρέπει να βρίσκονται αντικρυστά ή να έρχονται σε επαφή (κοιλιά - κοιλιά)
    • Διεγείρετε το αντανακλαστικό της αναζήτησης, θωπεύοντας τα χείλη του μωρού με τη θήλη ή το δάκτυλο. Καθώς το στόμα του μωρού ανοίγει πλατειά, η μητέρα οδηγεί τη θηλή και την εφαρμόζει στο στόμα ενώ ταυτόχρονα σφίγγει το μωρό πιο κοντά της, με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζει ότι τα ούλα του μωρού θηλάζουν στη θηλαία άλω και όχι στη θηλή 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: 16 - 46

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες μόνο 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Επαρκής πρόσληψη θερμίδων και πρωτεϊνών κατά τη διάρκεια της γαλουχίας 
    • Πρόσληψη άφθονων υγρών 
    • Πρόσληψη των βιταμινών που χορηγούνταν και πριν τον τοκετό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προγενετικά: 

    • Τακτική ενημέρωση για τα πλεονεκτήματα του μητρικού θηλασμού 
    • Συζητήστε με τη μητέρα για τα σχέδια της μετά τον τοκετό, π.χ. αν πρόκειται να εργαστεί 
    • Υπογραμμίστε τη δυνατότητα του μερικού θηλασμού, όταν επιστρέφει από την εργασία της ή του θηλασμού, μέχρι να γίνει απογαλακτισμός, μία εβδομάδα πριν αρχίσει τη δουλειά 
    • Σε μερικές μητέρες πρέπει να εξηγήσετε ότι ένα συμπληρωματικό γεύμα με μπουκάλι μπορεί να χρησιμοποιηθεί περιστασιακά προκειμένου να έχουν κάποιο χρόνο μακριά από το μωρό τους 
    • Συμβουλές σχετικά με την τεχνική

    info1533210087

    Φυσική Ιστορία:

    • Το πύαρ υπάρχει στους μαστούς από τον τοκετό αλλά μπορεί να μη φαίνεται 
    • Το γάλα δεν βγαίνει πριν την 3η ημέρα μετά τον τοκετό 
    • Ο συχνός θηλασμός (τουλάχιστον 9 ή περισσότερες φορές/24ωρο) έχει σαν αποτέλεσμα την ταχύτερη παροχή του γάλακτος και σε μεγαλύτερες ποσότητες 
    • Αφήστε το μωρό να καθορίζει τη διάρκεια κάθε γεύματος, το νεογνό θα χάσει βάρος τις πρώτες ημέρες και ενδέχεται να μην αποκτήσει ξανά το βάρος γέννησης πριν την 10η ημέρα 

    Μετά τον τοκετό:

    • Έναρξη μητρικού θηλασμού αμέσως μετά τη γέννηση 
    • Μητέρα και βρέφος να μένουν στο ίδιο δωμάτιο προκειμένου ο θηλασμός να μπορεί να γίνει αμέσως μόλις το μωρό το ζητήσει 
    • Παρακολούθηση μαθήματος θηλασμού που γίνεται από έμπειρο γιατρό ή νοσοκόμα 
    • Αποφύγετε τη προσθήκη νερού ή άλλων ουσιών 
    • Ανασκόπηση των προσδοκιών και της τεχνικής. Να είστε πολύ ενθαρρυντικοί 
    • Επανεξέταση από τακτικό ιατρείο λίγες ημέρες μετά την έξοδο από το νοσοκομείο ιδίως αν η μητέρα θηλάζει για πρώτη φορά 

    Σημεία επαρκούς θηλασμού:

    • Οι μαστοί είναι σκληροί πριν το θηλασμό και μαλακοί μετά
    • 6 ή περισσότερες βρεγμένες πάνες το 24ωρο 
    • Μωρό ικανοποιημένο. Αναμενόμενη αύξηση βάρους (κατά μέσο όρο 30 gr την ημέρα τους πρώτους μήνες)
    • Οι συμπληρωματικές βιταμίνες δεν είναι απαραίτητες εκτός και αν το μωρό εκτίθεται πολύ λίγο στον ήλιο (τότε χρειάζεται βιταμίνη D)

    Απογαλακτισμός:

    • Το μητρικό γάλα αποτελεί από μόνο του επαρκή διατροφή για τους πρώτους 6 μήνες 
    • Η προσθήκη στερεάς τροφής μπορεί να αρχίσει από τον 4ο-6ο μήνα 
    • Για τις μητέρες που πρόκειται να εργαστούν η αλλαγή σε διατροφή με ένα γεύμα με μητρικό ή έτοιμο γάλα από το μπουκάλι, που χορηγείται κατά προτίμηση από κάποιο άλλο άτομο, που βοηθάει στη φροντίδα του μωρού 
    • Για να δεχτεί το μωρό πιο καλά τη διατροφή με μπιμπερό, πρέπει να χρησιμοποιείται περιστασιακά αρχίζοντας από την 3η-4η εβδομάδα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξέταση της μητέρας και του μωρού λίγες ημέρες μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, αν η μητέρα θηλάζει για πρώτη φορά 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Απόφραξη των γαλακτοφόρων πόρων (η μητέρα είναι καλά εκτός από):

    • Επώδυνη μάζα σε έναν ή και τους δύο μαστούς, χωρίς πυρετό 
    • Εφαρμογή υγρών, θερμών επιθεμάτων πριν και κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Πιο συχνό θηλασμό από την πάσχουσα πλευρά, εφαρμογή σωστής τεχνικής 

    Μαστίτιδα:

    • Σκληρή μάζα σε έναν ή και στους δύο μαστούς, με πυρετό και/ή ερυθρότητα του δέρματος που καλύπτει τη μάζα 
    • Εφαρμογή υγρών, θερμών επιθεμάτων. Πιο συχνό θηλασμό από την πάσχουσα πλευρά. Αντιβιοτικά που καλύπτουν τον Staphylococcus aureus (ο πιο συχνός οργανισμός) για τουλάχιστον 7 ημέρες 
    • Ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται αρκετά καταβεβλημένη με τη μαστίτιδα
    • Πρέπει να αποκλεισθούν άλλες πιθανές αιτίες του εμπύρετου - ενδομητρίτιδα, πυελονεφρίτιδα κατά κύριο λόγο. Η μητέρα θα πρέπει να αναπαύεται αρκετά και να λαμβάνει ακεταμινοφαίνη, ανάλογα με τις ανάγκες. Ο πυρετός θα πρέπει να υποχωρήσει μέσα σε 48 ώρες, αλλιώς εξετάστε την περίπτωση αλλαγής της αντιμικροβιακής αγωγής. Επίσης θα πρέπει να υποχωρήσει και η μάζα. Αν όχι, μπορεί να έχει εξελιχθεί σε απόστημα, οπότε χρειάζεται χειρουργική παροχέτευση 

    Ανεπαρκής παροχή γάλακτος:

    • Εξετάστε την αύξηση του βάρους 
    • Ανασκόπηση των σημείων επαρκούς παροχής. Ανασκόπηση τεχνικής, συχνότητας και διάρκειας του θηλασμού 
    • Ελέγξτε αν η μητέρα έχει χρησιμοποιήσει υποκατάστατα, μειώνοντας έτσι τη δικιά της παραγωγή γάλακτος

    Επώδυνες θηλές:

    • Ελέγξτε την τεχνική 
    • Το μωρό θα πρέπει να απομακρύνεται από το μαστό και να διακόπτεται η απομύζηση τοποθετώντας ένα δάκτυλο στο στόμα του μωρού 
    • Οι θηλές να μένουν ξηρές μετά το θηλασμό. Να μη χρησιμοποιούνται κρέμες για τους μαστούς και να μην πλένονται οι θηλές με σαπούνι και νερό. Ελέγξτε για σημεία εξανθήματος τη μητέρα και το μωρό 

    Υπερφόρτωση των μαστών:

    • Συνήθως εκδηλώνεται όταν πρωτοεμφανίζεται το γάλα (3η ή 4η ημέρα)
    • Οι μαστοί είναι θερμοί, σκληροί και επώδυνοι
    • Για να υποχωρήσει, η μητέρα πρέπει να θηλάζει το μωρό πιο συχνά. Μπορεί επίσης να εκθλίβεται λίγο γάλα με σκοπό να μαλακώσει τη θηλαία άλω αρκετά ώστε να αφήσει το μωρό να θηλάσει. Γενικά υποχωρεί μέσα σε μία ή δύο ημέρες 

    Επίπεδες θηλές ή με εισολκή:

    • Όταν διεγείρονται οι θηλές με εισολκή στρέφονται προς τα μέσα ενώ οι επίπεδες παραμένουν επίπεδες. Τα παραπάνω θα πρέπει να ελέγχονται στην αρχική προγεννητική φυσική εξέταση 
    • Οι μητέρες μπορούν να φορέσουν ειδικά καλύμματα των θηλών, μέσα από το στηθόδεσμο κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα της κύησης, τα οποία προκαλούν την έξοδο, με ευγενικό τρόπο της θηλής από το κεντρικό στόμιο του καλύμματος 
    • Τα μωρά μπορούν να θηλάσουν με επιτυχία ακόμη και αν το κάλυμμα δεν διορθώσει το πρόβλημα πριν τον τοκετό 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Υγιές βρέφος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θηλασμό

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θηλασμό

    Breastfeeding breasy milk

    Διαβάστε, επίσης,

    Οδοντοφυΐα

    Απώλεια βάρους κατά τη διάρκεια του θηλασμού

    Σύνδρομο αιφνίδιου παιδικού θανάτου

    Ο θηλασμός προάγει την υγεία του εντέρου του μωρού

    Η καισαρική τομή συμβάλλει στην παχυσαρκία των παιδιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για την καισαρική τομή

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ανθρώπινο μητρικό γάλα

    Τα σουτιέν προκαλούν καρκίνο στο μαστό

    Αντλίες μαστού για σίτιση

    Η διατροφή και η άσκηση κατά τον θηλασμό

    Η διαμάχη για τον θηλασμό

    Ο ρόλος του στηθόδεσμου στην πτώση μαστών

    Δίαιτα μετά την εγκυμοσύνη

    Συμβουλές για τους γονείς των διδύμων

    Διάγνωση ασθενειών από το μητρικό γάλα

    Η μαστίτιδα κατά τον θηλασμό

    Άσκηση και θηλασμός

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    Διάγνωση ασθενειών από το μητρικό γάλα

    www.emedi.gr

  • Ορχικές κακοήθειες Ορχικές κακοήθειες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ορχικές κακοήθειες

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Τα πρωτοπαθή νεοπλάσματα των όρχεων μπορούν να προέλθουν από οποιοδήποτε κύτταρο των όρχεων ή των εξαρτημάτων. Χωρίζονται στους βλαστικούς (90-95%) και τους μη βλαστικούς όγκους. Οι βλαστικοί όγκοι, που συζητούνται εδώ, χωρίζονται περαιτέρω σε σπερμογονιώματα (σεμινώματα) και μη σεμινωματώδεις όγκους (εμβρυονικούς, τερατώματα, χοριοκαρκινώματα, όγκους του λεκιθικού σάκου).

    Κλινική σταδιοποιήση:

    • Α - ο όγκος περιορίζεται στους όρχεις και το σπερματικό τόνο 
    • Β - ο όγκος εντοπίζεται στους όρχεις και τους οπισθοπεριτοναϊκούς αδένες 
    • Β1 - αδένες μικρότεροι των 2 cm
    • B2 - προσβεβλημένοι οπισθοπεριτοναϊκοί αδένες 2-6 cm στη διάμετρο (ορατοί στις απεικονιστικές μεθόδους)
    • Β3 - προσβεβλημένοι οπισθοπεριτοναϊκοί αδένες, διαμέτρου μεγαλύτερης των 6 cm
    • C - μεταστάσεις πάνω από το διάφραγμα ή διήθηση συμπαγών κοιλιακών οργάνων

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κύρια επίπτωση σε ηλικία 20-40 ετών. Λιγότερο κύρια επίπτωση στις ηλικίες 0-10 ετών και άνω των 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο στους άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    Σε ενήλικες:

    • Πιο συχνό σημείο είναι ένα οσχεϊκό οζίδιο ή η οσχεϊκή διόγκωση
    • Αίσθημα πληρότητας ή βάρους στο όσχεο, που μπορεί και να γίνει αντιληπτό ως "πόνος"
    • Ο "μικρότερος" ως τότε όρχις, μεγαλώνει στο μέγεθος του αντίθετου "φυσιολογικού"
    • Σκληρή, όχι ευαίσθητη μάζα μέσα στα όρια του ινώδους χιτώνα, που συνήθως γίνεται διακριτή ψηλαφητά από τους άλλους σχηματισμούς του σπερματικού τόνου
    • Οξεία ή χρόνια επιδιδυμίτιδα/ορχεοεπιδιδυμίτιδα που έχει σαν αποτέλεσμα καθυστέρηση της διάγνωσης (10%)
    • Εκδηλώσεις από τη μετάσταση, π.χ. τραχηλική μάζα (υπερκλείδιος αδένας), αναπνευστικά συμπτώματα (μετάσταση στον πνεύμονα), οσφυαλγία (ερεθισμός νευρικών ριζών ή του ψοΐτη), μόνο-ή αμφιτερόπλευρο οίδημα άκρων (θρόμβωση ή απόφραξη της λαγόνιας ή της κάτω κοίλης φλέβας), ψηλαφητή κοιλιακή μάζα
    • Υδροκήλη (10-20%)
    • Γυναικομαστία (μπορεί να οφείλεται σε αυξημένες ορμόνες ή όχι) (5%)
    • Ταχεία αύξηση του όγκου που οδηγεί σε αιμορραγία και νέκρωση

    Σε παιδιά:

    • Σκληρή μη αλγεινή οσχέϊνη μάζα
    • Αδιαπέραστος στο φως, ευμεγέθης σκληρός όρχις
    • Υδροκήλη (15-20%)
    • Σε ορμονικά ενεργούς όγκους, η εξέταση του οσχέου μπορεί να μην αποκαλύψει κάτι

    ΑΙΤΙΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    Κανείς σαφής αιτιολογικός παράγοντας και καμία σχετική επίδραση δεν έχουν προσδιοριστεί 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    • Λευκή φυλή, ιδιαίτερα Σκανδιναβική καταγωγή
    • Υψηλή κοινωνική τάξη
    • Άντρες που δεν έχουν παντρευτεί 
    • Αγροτικός πληθυσμός
    • Ιστορικό κρυψορχίας (ακόμη και διορθωμένης) - ο μόνος αδιαφιλονίκητος παράγοντας κινδύνου
    • Ασθενής συσχέτιση με: χρήση ορμονών από τη μητέρα στο 1ο τρίμηνο, διαταραχές του φύλου σε αρσενικό γονότυπο με δυσγενεσία γονάδων, τραύμα (δεν υπάρχει σοβαρή απόδειξη ιδιαίτερων παραγόντων κινδύνου)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κήλη 
    • Υδροκήλη 
    • Αιμάτωμα 
    • Σπερματοκήλη 
    • Συφιλιδικό κομμίωμα 
    • Κιρσοκήλη 
    • Στα παιδιά - επιδερμοειδής/δερμοειδής κύστη, παραορχικό ραβδομυοσάρκωμα, μακρορχία, συστροφή όρχεως ή συστροφή κύστης Morgagni

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Άλφα εμβρυϊκή πρωτεΐνη (AFP): τα επίπεδα αυξάνονται σε αμιγές εμβρυονικό καρκίνωμα, τερατοκαρκίνωμα, όγκο του λεθικικού σάκου ή σε συνδυασμό αυτών των τριών, αλλά όχι σε αμιγές χοριοκαρκίνωμα ή σεμίνωμα
    • Βήτα ανθρώπινη χοριονική γοναδοτροπίνη (β-HCG): αυξημένη πάντα στο χοριοκαρκίνωμα, στο 40-60% του εμβρυονικού καρκινώματος, 5-10% των αμιγών σεμινωμάτων έχουν προσδιορίσιμα επίπεδα β-HCG (συνήθως κάτω από 500 ng/ml)
    • Πλακουντιανική αλκαλική φωσφατάση (PLAP): ίσως είναι δείκτης εκλογής στο σεμίνωμα, 70-90% των ασθενών με υποτροπιάσαντα ή διάχυτα σεμινώματα έχουν αυξημένη τιμή PLAP
    • Δεϋδρογενάση του γαλακτικού (LDH): Υπερβολικά ευρύς δείκτης για να είναι ειδικός. Ίσως υπάρχει σχέση μεταξύ τιμής της LDH και του μεγέθους του όγκου. Αυξημένη LDH μπορεί να είναι η μόνη βιοχημική ανωμαλία στο 10% των ασθενών με επίμονους ή υποτροπιάσαντες μη σεμινωματώδεις όγκους

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διαταραχές της AFP μπορεί να προκληθούν από καλοήθη ηπατική νόσο, τηλαγγειεκτασία και τυροσιναιμία, κακοήθειες ήπατος, παγκρέατος, στομάχου και πνεύμονα, κατάχρηση μαριχουάνας 
    • Η PLAP μπορεί να αυξηθεί σε βαρείς καπνιστές 
    • Η β-HCG μπορεί να παραχθεί επίσης από ηπατικές, πνευμονικές, παγκρεατικές και στομαχικές κακοήθειες και από νεφρικούς όγκους, όγκους του μαστού ή της ουροδόχου κύστης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Βασικά, δύο διαφορετικές ομάδες, οι βλαστικοί και οι μη βλαστικοί τύποι και τα σεμινώματα και οι μη βλαστικοί τύποι και τα σεμινώματα και οι μη σεμινωματώδεις όγκοι

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Οσχεϊκός υπέρηχος - βλέπουμε τη μάζα που σαφώς ξεκινά από τους όρχεις με ηχητικό προφίλ διαφορετικό από τον περιβάλλοντα φυσιολογικό ορχικό ιστό (υποηχητική)

    testicular cancer causes1 5b219133a474be0038b81bd9

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - καλό είναι να γίνεται και πλάγια
    • Αξονική τομογραφία - πολύ ακριβής, ικανή να προσδιορίσει πυελική, οπισθοπεριτοναϊκή και μεσοθωρακική λεμφαδενοπάθεια καθώς και να εντοπίσει κοιλιακές, σπλαχνικές και πνευμονικές μεταστάσεις 
    • Λεμφαγγειογραφία κάτω άκρων - ευαίσθητη στο να εντοπίζει τους ενδοκοιλιακούς προσβεβλημένους λεμφαδένες, αλλά όχι τόσο ακριβής όσο η αξονική τομογραφία στο να εντοπίζει ανώτερους παραορτικούς προσβεβλημένους αδένες ή σπλαχνική συμμετοχή 
    • Μαγνητική τομογραφία κοιλίας (καλύτερα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαβουβωνική εξέταση του οσχέου με βιοψία και/ή ριζική ορχεκτομή (εξαιρούνται ο όρχις και ο σπερματικός τόνος), δίνει τη βέβαιη διάγνωση (καλύτερα να μη γίνεται βιοψία όρχεως)
    • Διαοσχεϊκή ανοιχτή ή διαδερμική βιοψία ή διαοσχεϊκή ορχεκτομή αντενδείκνυται αν υπάρχει ανατομική πρόπτωση της κακοήθειας σε περιοχή διαφορετικής λεμφικής παροχέτευσης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο για εγχείρηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τόσο τα σεμινώματα όσο και οι μη σεμινωματώδεις όγκοι είναι χημειοευαίσθητοι και απαντούν καλά στη χημειοθεραπεία. Τα σεμινώματα είναι ιδιαίτερα ακτινοευαίσθητα, περισσότερο από ότι οι μη σεμινωματώδεις όγκοι 
    • Σε όλους τους ασθενείς γίνεται ριζική ορχεκτομή για τη διάγνωση και τον άριστο τοπικό έλεγχο 
    • Αντιμετώπιση των σταδίων του σεμινώματος:
    1. Α - ακτινοβολία, 2.500 R στις σύστοιχες βουβωνικές και λαγόνιες λεμφαδενικές αλυσίδες και στους περιαορτικούς/πέρι την κάτω κοίλη φλέβα λεμφαδένες αμφοτερόπλευρα, έως το επίπεδο του διαφράγματος 
    2. Β2 - όπως στο Α, με χρήση ακτινοβολίας 600-1.000 R στους θετικούς λεμφαδένες 
    3. Β3 - χημειοθεραπεία - αν μετά τη χημειοθεραπεία υπάρχουν ακόμη λεμφαδένες διαμέτρου μεγαλύτερης των 3 cm, τότε γίνεται και αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων (43% των περιπτώσεων έχουν βιώσιμο όγκο)
    4. C - πρωτογενής χημειοθεραπεία
    • Αντιμετώπιση των σταδίων σε μη σεμινωματώδεις βλαστικούς όγκους 
    1. Α - αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων, θεραπευτική και σταδιοποιητική χωρίς να πειράζονται τα νεύρα (καλύτερα να μη γίνεται)
    2. Β1 - (μικροσκοπικές μεταστάσεις σε 1-6 αδένες < 2 cm): παρακολούθηση και έλεγχος 
    3. Β2 - (μικροσκοπικές μεταστάσεις σε περισσότερους από 6 αδένες ή μακροσκοπικά θετικοί αδένες 2-6 cm): έλεγχος και παρακολούθηση ή δύο συνεδρίες χημειοθεραπείας 
    4. Β3 - (αδένες > 6 cm ή επέκταση του όγκου έξω από τους αδένες): αρχικά 4 συνεδρίες χημειοθεραπείας. Αν έχουμε πλήρη απάντηση, βασιζόμενοι στην αξονική τομογραφία, τους ορολογικούς δείκτες και την απουσία τερατώματος στο αρχικό παρασκεύασμα, τότε απλώς παρακολουθούμε. Αν έχουμε μερική απάντηση, αφαιρούμε τους οπισθοπεριτοναϊκούς λεμφαδένες και τον όγκο και κάνουμε ακόμη 2 συνεδρίες χημειοθεραπείας. Αν ο όγκος δεν μπορεί να αφαιρεθεί πλήρως, παρηγορητική χημειοθεραπεία 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συζήτηση των ανησυχιών του ασθενούς για τη στειρότητα, την ανικανότητα, τις ορχικές προσθέσεις, τα ορμονικά παρασκευάσματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΡΧΙΚΩΝ ΚΑΚΟΗΘΕΙΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Συνήθεις χημειοθεραπευτικοί παράγοντες, περιλαμβάνοντας σισπλατίνη + ετοποσίδη + βλεομυκίνη 
    • Η παρηγορητική χημειοθεραπεία περιλαμβάνει πρωτόκολλα που βασίζονται στην κυκλοφωσφαμίδη ή την ιφωσφαμίδη 

    Προφυλάξεις: 

    • Σισπλατίνη: νεφροτοξικότητα, νευροτοξικότητα
    • Ετοποσίδη: θρομβοπενία 
    • Κυκλοφωσφαμίδη/ιφωσφαμίδη: αιμορραγική κυστίτιδα (οι ασθενείς πρέπει να ενυδατώνονται καλά ώστε να ελαχιστοποιείται ή αιμορραγική κυστίτιδα). Ασθενείς που λαμβάνουν ιφωσφαμίδη, θα πρέπει να λαμβάνουν επίσης mesna για να ελαχιστοποείται ο κίνδυνος 
    • Βλεομυκίνη: πνευμονική ίνωση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Καρμποπλατίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στον πρώτο χρόνο: δείκτες και ακτινογραφία θώρακος κάθε μήνα, κλινική εξέταση (με έμφαση στους λεμφαδένες) κάθε 2 μήνες 
    • Μετά από ένα χρόνο: δείκτες και ακτινογραφία θώρακος κάθε 2 μήνες, κλινική εξέταση κάθε 4 μήνες 
    • Μετά από 2 χρόνια: δείκτες, ακτινογραφία θώρακος και κλινική εξέταση κάθε 6-12 μήνες 
    • Αν ο ασθενής είχε τεράτωμα στη διάγνωση, ανάγκη για παρακολούθηση επί 5 τουλάχιστον χρόνια και αξονική τομογραφία κάθε χρόνο για 3 χρόνια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Από την αφαίρεση των οπισθοπεριτοναϊκών λεμφαδένων: αδυναμία εκσπερμάτωσης (προλαμβάνεται με τεχνική που προφυλάσσει τα νεύρα στην επέμβαση), ατελεκτασία, υπολευκωματιναιμία
    • Από την ακτινοθεραπεία: ακτινική νεφρίτιδα, εντερίτιδα
    • Οι μη σεμινωματώδεις όγκοι είναι πιο επιρρεπείς στη μεταστατική νόσο απ'ότι τα σεμινώματα (50-70% έναντι 25%, αντίστοιχα)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Συνήθως πλήρης ίαση σε ασθενείς με περιορισμένη νόσο, 70-80% ίαση σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια στα παιδιά (μόνο το 2% όλων των συμπαγών όγκων της παιδικής ηλικίας)

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τις ορχικές κακοήθειες, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    testicular cancer

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χοριοκαρκίνωμα όρχεως

    Θεραπεία του καρκίνου όρχεως με μια ματιά

    Σεμίνωμα

    Θεραπεία των μη σεμινωματωδών όγκων εκ γεννητικών κυττάρων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Προγνωστικοί παράγοντες στον καρκίνο

    Συστροφή όρχεως

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κάταγμα αυχένος κεφαλής μηριαίου οστού Κάταγμα αυχένος κεφαλής μηριαίου οστού

    Μηριαίας κεφαλής, αυχένος, κάταγμα

    Το κάταγμα του αυχένος της μηριαίας κεφαλής, συνήθως είναι αποτέλεσμα πτώσης 

    Τύποι: 

    • Αυχένος, υποκεφαλικό ή διακεφαλικό
    • Διατροχαντήριο
    • Υποτροχαντήριο, συνήθως οφείλεται σε σοβαρότερο τραύμα και έχει υψηλότερη συχνότητα σε άνδρες απ' ότι οι άλλοι τύποι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 80% εμφανίζονται σε άτομα άνω των 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    • Πόνος στο ισχίο. Αν είναι έντονος σημαίνει μετατόπιση των κατεαγόντων άκρων. Ήπιος τόνος συνήθως δεν σημαίνει μετατόπιση 
    • Πόνος στο γόνατο. Ο πόνος μεταφέρεται από το ισχίο και μπορεί να εμφανίζεται ακόμη και όταν δεν υπάρχει πόνος
    • Έξω στροφή του κάτω άκρου
    • Βράχυνση του κάτω άκρου 

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    • Πτώσεις 
    • Τραύμα μοτοσυκλετιστών 
    • Αυτόματο σε παθολογικές καταστάσεις 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    • Οστεοπόρωση, συνήθως μετεμμηνοπαυσιακή 
    • Μεταστατικός καρκίνος 
    • Νευρολογική νόσος
    • Σοβαρή νεφρολογική νόσος με δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αποκλείστε πρωτοπαθή ή μεταστατικό καρκίνο

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Συνήθεις προεγχειρητικές εξετάσεις, όπως γενική αίματος, βιοχημικές εξετάσεις και ηλεκτρολύτες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οστεοπόρωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία σε προσθιοπίσθια λήψη και πλάγια του συστοίχου προς τον πόνο ισχίου 
    • Ακτινογραφία λεκάνης - ισχίων για αποκλεισμό κατάγματος λεκάνης και για εκτίμηση του άλλου ισχίου 
    • Ακτινογραφία κάθε άλλης ευαίσθητης ή επώδυνης περιοχής επειδή σε κακώσεις και άλλα κατάγματα είναι συχνά και τα συμπτώματα μπορεί να αγνοούνται με τον έντονο πόνο του κατάγματος του ισχίου
    • Αξονική ή μαγνητική τομογραφία δεν απαιτούνται κατ'ανάγκην εφ'όσον η διάγνωση είναι συνήθως φανερή από τις απλές ακτινογραφίες 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Θεραπεύστε το σχεδόν σαν επείγον 
    • Κατά τη διάρκεια μεταφοράς στο νοσοκομείο, πολύ προσεκτική έλξη του κάτω άκρου, ειδικά έλξη Buck 5 θα βοηθήσει την ύφεση του άλγους. Αυτή μπορεί να συνεχίζεται στο κρεβάτι, αλλά απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση της κυκλοφορίας και τυχόν αλλαγών στο δέρμα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ιατρική εκτίμηση ώστε να είναι ο ασθενής στην καλύτερη δυνατή κατάσταση πριν την χειρουργική επέμβαση 
    • Χειρουργική θεραπεία απαιτείται σχεδόν πάντοτε. Γηραιότεροι ασθενείς δεν αντέχουν μεγάλες περιόδους κατάκλισης 
    • Προσθετικές επεμβάσεις ή καρφιά χρησιμοποιούνται σε κατάγματα αυχένος μηριαίας κεφαλής. Καρφιά ή βίδες χρησιμοποιούνται στα διατροχαντήρια κατάγματα. Για υποτροχαντήρια κατάγματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ένα καρφί σε μία μακρά πλάκα εσωτερικής οστεοσύνθεσης ή βίδες διαμυελικά στο ισχίο ή ράβδοι οστικής αναδόμησης 
    • Προστατέψατε τις περιοχές πίεσης για να αποφύγετε έλκη από κατάκλιση, ειδικά στην ιεροκοκκυγική περιοχή, στις πτέρνες και στους γλουτούς 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Οι ασθενείς πρέπει να σηκώνονται (για την τουαλέτα και για την αποφυγή εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και ελκών κατάκλισης) όσο το δυνατόν συντομότερα μετά το χειρουργείο, συνήθως την επόμενη ημέρα
    • Κινητοποιείστε τον ασθενή όσο νωρίτερα γίνεται μετά την επέμβαση π.χ. με την βοήθεια περιπατητήρα (πι). Απαιτείται στενή παρακολούθηση από κάποιον έμπειρο θεραπευτή

    istockphoto 1143707739 612x612  

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παραπομπή στο τμήμα φυσιοθεραπείας για οδηγίες βάδισης. Συνήθως όχι ανύψωση βάρους για τουλάχιστον μερικές εβδομάδες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΥΧΕΝΟΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΜΗΡΙΑΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αναλγητικά όταν χρειάζεται. Φάρμακο εκλογής μπορεί να είναι η θειϊκή μορφίνη 2-10 mg κάθε 3 ώρες με μετατροπή σε από του στόματος οπιοειδή το γρηγορότερο

    Αντενδείξεις: Παράλληλη κρανιοεγκεφαλική κάκωση ή βαριά αναπνευστική νόσος 

    Προφυλάξεις: Η δόση πρέπει να είναι χαμηλότερη σε γηραιότερους ασθενείς για την αποφυγή αναπνευστικών προβλημάτων 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ακτινογραφίες ισχίου πριν από την έξοδο από το νοσοκομείο και μετά κάθε 8-12 εβδομάδες μέχρι πόρωσης του κατάγματος
    • Παρακολούθηση μετεγχειρητικής φυσιοθεραπείας για πλήρη ανάρρωση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Προφυλακτική θεραπεία οστεοπόρωσης
    • Χρησιμοποποίηση βοηθημάτων βάδισης όπως βακτηρίες ή πι για ασθενείς με ασταθές βάδισμα 
    • Οι γηραιότεροι ασθενείς να χρησιμοποιούν το κατάλληλο κάθισμα. Δεν πρέπει να επιτρέπεται κάμψη του ισχίου πάνω από 90 μοίρες, επειδή ανύψωση από αυτή τη θέση απαιτεί έξω στροφή του άκρου με επακόλουθο ανάπτυξη δυνάμεων συστροφής που μπορεί να προκαλέσουν κάταγμα
    • Χρησιμοποίηση χειρολαβών σε μπάνια, σκάλες, ανηφορικούς δρόμους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Επιδείνωση διανοητικής λειτουργίας. Εμφανίζεται στο 90% των γηραιότερων ασθενών για ποικίλες χρονικές περιόδους μετά το χειρουργείο. Συνήθως υποστρέφει, αλλά λόγω αθηροσκλήρωσης μπορεί να παραμείνει.
    • Λοίμωξη. Πιο συχνή σε επιπεπλεγμένα κατάγματα και σε ασθενείς με διαβήτη. Πρέπει να αναβληθούν τα χειρουργικά μοσχεύματα και να δοθούν αντιβιοτικά με βάση την ευαισθησία και τις καλλιέργειες. Μερικοί προτείνουν διάνοιξη και παροχέτευση του τραύματος 
    • Άσηπτη νέκρωση μηριαίας κεφαλής. Εμφανίζεται στο 25-30% των καταγμάτων αυχένος μηριαίου. Η θεραπεία συνίσταται σε τοποθέτηση προσθετικής κεφαλής σε γηραιότερους ασθενείς
    • Φλεβίτιδα. Προφύλαξη με ασπιρίνη 5 g την ημέρα ή διπυριδαμόλη 25 mg τρεις φορές την ημέρα

    Προσοχή:

    • Σε περίπτωση καταγμάτων αυχένος απαιτείται προσθετική κεφαλή 
    • Σε διατροχαντήριο κάταγμα μετά την αφαίρεση του καρφιού και της πλάκας απαιτείται οστικό μόσχευμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Τα κατάγματα ισχίου εξακολουθούν να είναι μία βαριά κάκωση για ηλικιωμένους ασθενείς. Υπάρχει μία 15-20% θνησιμότητα στους 3 πρώτους μήνες για τα διατροχαντήρια και 10% για τα κατάγματα αυχένος 
    • Το 65% των ασθενών αναμένεται να επιστρέψει στην προηγούμενη κατάσταση υγείας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Οστεοπόρωση 
    • Μεταστατικός καρκίνος 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Τα κατάγματα του ισχίου είναι συχνά σε αυτή την ηλικία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα οστά

    Femoral neck fracture

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μικροβιακή μηνιγγίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

    Υπερασβεστιαιμία και κακοήθεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα

    Οστεονέκρωση

    Διατροφή για όσους έχουν πολλαπλό μυέλωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοαρθρίτιδα

    Οστεοπέτρωση

    Εμμηνόπαυση

    Πώς να αντιμετωπίσετε το μυοσκελετικό πόνο

    Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Οστά και κάνναβη

    Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Οι βιταμίνες για την οστεοπόρωση

    Οστεομαλακία

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα οστά

    Το ασβέστιο από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Κατάγματα του βραχιονίου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Αρθροσκόπηση ώμου

    Διάσωση σε επείγουσες καταστάσεις

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Οστεοπόρωση στους άνδρες

    Πρώτες βοήθειες σε κατάγματα

    Οι όγκοι των οστών

    Συσκευή με υπερήχους ενώνει σπασμένα οστά

    Η άσκηση στο πολλαπλούν μυέλωμα

    Οι επικίνδυνες κακώσεις μετά από τραυματισμό

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Αρθροπλαστική ισχίου

    Όχι στα χειρουργεία μεγάλης βαρύτητας σε υπερήλικες

    Κακώσεις πυέλου

    Υπερπαραθυρεοειδισμός

    Εσώρουχα για τις κατακλίσεις

    Αποκαταστάσεις αθλητικών κακώσεων

    www.emedi.gr

     

     

  • Αιμολυτική αντίδραση από μετάγγιση Αιμολυτική αντίδραση από μετάγγιση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμολυτική αντίδραση από μετάγγιση

    Αιμολυτική αντίδραση από μετάγγιση είναι η κυτταροτοξική αιμολυτική αντίδραση που συμβαίνει στην ενδοφλέβια χορήγηση αίματος. Οι αντιδράσεις μπορεί να είναι ανοσολογικές ή μη ανοσολογικές και ποικίλλουν από ήπιες έως θανατηφόρες (οι κίνδυνοι μόλυνσης βαρύνουν περισσότερο από τους ανοσολογικούς κινδύνους)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ

    • Ρίγη 
    • Ανησυχία 
    • Άγχος
    • Ναυτία 
    • Έμετοι
    • Αίσθημα ήπιου άλγους 
    • Ταχυκαρδία
    • Πόνος στη ράχη
    • Πόνος στους μηρούς 
    • Αίσθημα προκάρδιας πίεσης 
    • Προκάρδιο άλγος
    • Κνίδωση 
    • Ερύθημα του προσώπου 
    • Ταχύς, αδύναμος σφυγμός
    • Κυάνωση
    • Καταπληξία (ψυχρό, γλοιώδες δέρμα)
    • Πυρετός
    • Παραλήρημα 
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Σημείωση: τα συμπτώματα είναι κρυφά σε αναισθητοποιημένο ασθενή
    • Καθυστερημένα ευρήματα: αναιμία μέσα σε 2 εβδομάδες

    ΑΙΤΙΑ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ

    • Ανοσολογικές αντιδράσεις: ασυμβατότητα του συστήματος ΑΒΟ
    • Μη αιμολυτική εμπύρετη αντίδραση λόγω ανοσολογικής ευαισθησίας σε λευκοκύτταρα, αιμοπετάλια, συστατικά του πλάσματος 

    Αιμολυτικές αντιδράσεις:

    • Μετάγγιση ασύμβατου αίματος 
    • Καταστροφή των ερυθροκυττάρων του δότη από ασύμβατα ισοαντισώματα του δέκτη 
    • Ισοευαισθητοποίηση από επανειλημμένες μεταγγίσεις 
    • Ισοευαισθητοποίηση από προηγούμενες κυήσεις 
    • Παγκοσμίως το αίμα του δότη θεωρείται επικίνδυνο αν δεν εξετασθεί αναλυτικά για τίτλους αιμοσυγκόλλησης 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ

    • Πολλαπλές μεταγγίσεις αίματος
    • Μητέρα αρνητικού Rhesus
    • Πολλαπλές κυήσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Άλλα αίτια αιμόλυσης: αυτοάνοση πάθηση, ουραιμία, ελαττωματική αιμοσφαιρίνη, διαταραχές των ερυθροκυττάρων 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ενδαγγειακή αιμόλυση: 

    • Το πλάσμα που λαμβάνεται 2-4 ώρες μετά την αιμόλυση είναι κόκκινο ή ροζ, ένδειξη ελεύθερης αιμοσφαιρίνης
    • Αυξημένη ουρία αίματος
    • Αυξημένη χολερυθρίνη ορού

    Εξωαγγειακή αιμόλυση:

    • Πλάσμα ροζ, σκούρο κόκκινο ή καφέ
    • Αυξημένη συνδεδεμένη χολερυθρίνη 
    • Αιμοσφαιρινουρία 
    • Στο αίμα: ελαττωμένα λευκά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια, ινωδογόνο

    blood transfusion reaction 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακά

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Άμεση διακοπή της μετάγγισης από το πρώτο σημείο αντίδρασης 
    • Αντικατάσταση του εκχύματος με φυσιολογικό ορό, 150-300 ml ανά ώρα
    • Έλεγχος καταστάσεων για κάθε κλινικό λάθος (συνήθης αιτία μιας ΑΒΟ ασύμβατης μετάγγισης)
    • Παρακολούθηση ζωτικών σημείων 
    • Αύξηση της ενυδάτωσης και της διούρησης 
    • Διατήρηση της ροής των ούρων σε 100 ml/ώρα για 6-8 ώρες ή έως ότου υποχωρήσει η αιμοσφαιρινουρία
    • Προληπτικά μέτρα για συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και νεφρική ανεπάρκεια 
    • Αναγνώριση και αντιμετώπιση διάχυτης ενδοαγγειακής πήξης, αν παρουσιαστεί 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΕΤΑΓΓΙΣΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • 1.000 ml 0,9% NaCl ορού ανά ώρα για 2-3 ώρες 
    • Οξυγόνο αν χρειάζεται 
    • 5% λευκωματίνη για υποτασική καταπληξία (διατήρηση συστολικής πίεσης πάνω από 100 mm Hg)
    • Αδρεναλίνη για συρρίτουσα αναπνοή και/ή δύσπνοια
    • Διφαινυδραμίνη για την αντιμετώπιση της κυτταρικής έκλυσης ισταμίνης από τα μαστοκύτταρα
    • Διουρητικά: φουροσεμίδη 40 mg ΕΦ ή εθακρυνικό οξύ 50 mg ΕΦ
    • Κατάλληλα ενδοφλέβια αντιβιοτικά για βακτηριακή επιμόλυνση 
    • Κορτικοστεροειδή για την ελάττωση της φλεγμονής 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Μέχρι να εκλείψουν τα αιμολυτικά σημεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ιστορικό των αντιδράσεων του ασθενούς σε προηγούμενες μεταγγίσεις
    • Η αναλογία κινδύνου/οφέλους κάθε μετάγγισης, πρέπει να ευνοεί το όφελος
    • Αυτόλογη μετάγγιση 
    • Προσεκτική τυποποίηση του αίματος και διασταύρωση με διπλό έλεγχο όλων των διαθέσιμων πληροφοριών 
    • Η ταυτότητα μιας μονάδας αίματος ελέγχεται προσεκτικά πριν χορηγηθεί 
    • Προσεκτική παρακολούθηση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της μετάγγισης 
    • Σκέψη για αίμα καθαρμένο από λευκά αιμοσφαίρια σε άτομα με ιστορικό επανειλημμένων εμπύρετων αντιδράσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ουραιμία, ολιγουρία, ανουρία
    • Δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνήθης πορεία: οξεία
    • Συνήθως δεν υπάρχει βλάβη αν η μετάγγιση διακοπεί στην έναρξη των συμπτωμάτων 
    • Βαριά: θνησιμότητα 50%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εντονότερη αντίδραση και φτωχότερη πρόγνωση στα πολύ νέα παιδιά

    Γηριατρικό: Βαρύτερη πρόγνωση στους ηλικιωμένους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    NEJMra1802338 f2 avvazh

     Διαβάστε, επίσης,

    Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

    Οξεία τοξίκωση από σίδηρο

    Ασυμβατότητα Rhesus

    Ίκτερος

    Μετάγγιση πλάσματος με αντισώματα έναντι του κορωναϊού

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Ερυθροποιητίνη

    Παγκόσμια Ημέρα του Εθελοντή Αιμοδότη

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Τεχνητό αίμα από βλαστοκύτταρα

    Μετάγγιση λευκών αιμοσφαιρίων

    Αλλογενής μετάγγιση αίματος

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    Τεχνητό αίμα

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ιός SARS Κοκκύτης »