Дървен материал от www.emsien3.com

The best bookmaker bet365

The best bookmaker bet365

Menu

Κοκκιδιοειδομύκωση

Κοκκιδιοειδομύκωση

Μια μυκητίαση που συχνά μιμείται τον καρκίνο και όταν χορηγείται χημειοθεραπεία εξοντώνει τον ασθενή

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD,PhD

Μια μυκητίαση που συχνά μιμείται τον καρκίνο και γι΄αυτό ονομάζεται και ''Μέγας Μίμος''.

Η κοκκιδιοειμύκωση, ICD - 10 B38, ή San Joaquin valley fever ή κόκκι ή πυρετός της ερήμου ή νόσος Posada-Wernikle ή πυρετός της κοιλάδας ή πυρετός San Joaquin είναι μια μυκητιασική νόσος που προκαλείται από τον Coccidioides immitis ή τον Coccidioides posadasii.

Ο C. immitis κατοικεί στο έδαφος.  Είναι αδρανής κατά τη διάρκεια πολύ ξηρών περιόδων. Τα σπόρια του μύκητα (τα οποία ονομάζονται αρθροκονίδια) κυκλοφορούν στον αέρα, όταν αναταραχθεί το έδαφος, π.χ., κατά τη διάρκεια κατασκευαστικών έργων, αμμοθύελας ή σεισμών. Άτομα τα οποία εισπνέουν τα σπόρια μπορεί να αναπτύξουν ενεργή, ή υποκλινική λοίμωξη. Τα αερομεταφερόμενα σπόρια όταν έρθουν οι βροχές σπάνε.

Λοίμωξη προκαλείται από την εισπνοή των σωματιδίων. Η ασθένεια δεν μεταδίδεται από άτομο σε άτομο. Η μόλυνση επιλύεται, συνήθως, αφήνοντας τον ασθενή με μια ειδική ανοσία για την εκ νέου μόλυνση. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, η λοίμωξη μπορεί να εκδηλωθεί επανειλημμένα ή να γίνει μόνιμη κατά τη διάρκεια ζωής του ξενιστή. 

Ο C. immitis είναι ένας διμορφικός σαπροφυτικός οργανισμός που μεγαλώνει ως ένα μυκήλιο στο έδαφος και παράγει μία μορφή σφαιριδίων στον οργανισμό ξενιστή.

Είναι πνευμονική μυκητισιακή λοίμωξη που ενδημεί στις Νοτιοδυτικές ΗΠΑ. Μπορεί να είναι προοδευτική και να έχει εξωπνευμονικές εκδηλώσεις από τα οστά, το ΚΝΣ και το δέρμα.

Η περίοδος επώασης είναι 1 έως 4 εβδομάδες.

Επηρεάζονται πολλά συστήματα (αναπνευστικό, νευρικό, μυοσκελετικό, δέρμα, εξωκρινείς αδένες, ενδοκρινείς αδένες, μεταβολισμός).

Παρατηρούνται 100.000 νέα περιστατικά κάθε χρόνο και το 0,5% με εξωπνευμονική εντόπιση. Παρατηρείται σε όλες τις ηλικίες με την ίδια συχνότητα σε άνδρες και γυναίκες.


Κύκλος ζωής των Coccidioides

Ο Coccidioides immitis είναι μύκητας του εδάφους με ιδιαίτερη προτίμηση στο ξηρό περιβάλλον. Οι ελεύθεροι σπόροι εισπνέονται όταν ανακατεύεται το χώμα, σε ανασκαφές, οικοδομικές και αρχαιολογικές εργασίες, ανεμοθύελα κ.ά. Χειρότερο είναι το έδαφος που βρίσκεται γύρω από τρύπες τρωκτικών.

Στο έδαφος (και, επίσης, σε άγαρ), οι Coccidioides παίρνουν την μορφή νήματος σε οριζόντιες και κατακόρυφες διευθύνσεις. Με το χρόνο, τα κύτταρα εξελίσσονται σε αρθροκονίδια. Τα αρθροκονίδια είναι ελαφριά και μεταφέρονται από τα ρεύματα αέρα. Μπορούν εύκολα να εισπνευτούν, χωρίς το άτομο να το γνωρίζει. Κατά την άφιξή τους στις κυψελίδες σχηματίζονται σφαιρίδια και διαφραγματικές διαιρέσεις αναπτύσσουν και διαμορφώνουν τα ενδοσπόρια. Η ρήξη σφαιριδίων και η απελευθέρωση αυτών των ενδοσπορίων επαναλαμβάνουν τον κύκλο και εξαπλώνεται η μόλυνση σε τοπικό επίπεδο. Οζίδια σχηματίζονται στους  πνεύμονες γύρω από αυτά τα σφαιρίδια. Όταν σπάσουν, απελευθερώνουν το περιεχόμενό τους στους βρόγχους, σχηματίζοντας κοιλότητες με λεπτά τοιχώματα. Αυτές οι κοιλότητες μπορεί να οδηγήσουν σε συμπτώματα,  όπως πόνο στο στήθος, αιμόπτυση και επίμονο βήχα. Σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα, η νόσος εξαπλώνεται μέσω του αίματος.


Επιδημιολογία κοκκιδιοειδομύκωσης

H κοκκιδιοειδομύκωση, συνήθως, είναι πολύ συχνή στο δυτικό ημισφαίριο μεταξύ 40 ° Ν και 40 ° S. Η ξηρασία βοηθάει την ανάπτυξη παθογόνων μυκήτων. Η συχνότητα εμφάνισης αυξάνει σε περιόδους ξηρασίας μετά από μια περίοδο βροχών. Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει λόγω ανάπτυξης του μύκητα, σε υγρές καιρικές συνθήκες, που παράγει σπόρια που απλώνονται από τον άνεμο κατά τη διάρκεια ξηρασίας.

Εκτός από ανθρώπους, τους σκύλους, και τις γάτες, ο μύκητας  μολύνει τα περισσότερα θηλαστικά.


Κλινική εικόνα κοκκιδιοειδομύκωσης

Στο 40 % των περιπτώσεων παρουσιάζεται, συνήθως, ως γρίπη -όπως με πυρετό, βήχα, πονοκέφαλο, εξάνθημα, μυαλγίες (πόνοι στους μυς), αρθραλγίες (πόνος στις αρθρώσεις).

Το εξάνθημα είναι κηλιδοβλατιδώδες. Το οζώδες ερύθημα στο κάτω άκρων, και το πολύμορφο ερύθημα μπορεί να συμβεί, κυρίως, σε γυναίκες.

Μερικοί ασθενείς αναπτύσσουν χρόνια πνευμονική λοίμωξη ή εκτεταμένη διάχυτη λοίμωξη (μήνιγγες, μαλακοί ιστοί, αρθρώσεις και οστά).

Σοβαρή πνευμονική νόσος μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με HIV ή ανοσοκατασταλμένους.

Σημεία και συμπτώματα κοκκιδιοειδομύκωσης

  • Ανορεξία
  • Αρθραλγίες
  • Θωρακικό άλγος
  • Ρίγη
  • Σύγχυση
  • Βήχας ξηρός και παραγωγικός
  • Κυάνωση
  • Δύσπνοια
  • Οζώδες ερύθημα
  • Αδυναμία
  • Πυρετός
  • Κεφαλαλγία
  • Ηπατομεγαλία
  • Υδροκέφαλος
  • Αύξηση αντανακλαστικών
  • Κακουχία
  • Νυχτερινοί ιδρώτες
  • Υπεζωκοτικός ήχος τριβής
  • Εξάνθημα
  • Κυνάγχη
  • Σπληνομεγαλία
  • Ταχυκαρδία
  • Τενοντοελυτρίτιδα
  • Τοξικό ερύθημα
  • Απώλεια βάρους
  • Υποκλινική νόσος σε 50% των περιπτώσεων

Παράγοντες κινδύνου για κοκκιδιοειδομύκωση

  • Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς, έγκυες γυναίκες, Μαύροι-αμερικανοί, Φιλιπινέζοι
  • Η προσβολή του ΚΝΣ είναι πιο συχνή σε νέους και λευκούς άνδρες
  • Ασθενείς με προγενέστερη μόλυνση μπορεί να υποτρπιάσουν ύστερα από χρόνια από ανεπάρκεια της κυτταρικής ανοσίας
  • Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη
  • Ασθενείς με AIDS


Τύποι κοκκιδιοειδομύκωσης

Μετά τη μόλυνση αρχίζει πυρετός που είναι η οξεία λοίμωξη. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια λοίμωξη.

Η Coccidioidomycosis μπορεί να χωριστεί στις εξής κατηγορίες:

  • Οξεία κοκκιδιοειδομύκωση ή πρωτοπαθής πνευμονική κοκκιδιοειδομύκωση
  • Χρόνια κοκκιδιοειδομύκωση
  • Διάχυτη κοκκιδιομύκωση ή πρωτογενής δερματική κοκκιδιοειδομύκωση


Επιπλοκές κοκκιδιοειδομύκωσης

Τα περισσότερα μολυσμένα άτομα δεν εμφανίζουν επιπλοκές.

Σοβαρές επιπλοκές μπορεί να εμφανιστούν σε ασθενείς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

Οι επιπλοκές είναι πνευμονία, πνευμονικά οζίδια, και γενικευμένη μορφή όταν η μόλυνση εξαπλώνεται σε όλο το σώμα. Μπορεί να προκαλέσει καταστροφή του πνευμονικού παρεγχύματος με σχηματισμό ουλών, κοιλοτήτων και αιμόπτυση. Η διάχυτη μορφή κοκκιδιομύκωσης μπορεί να προσβάλλει όλο το σώμα, προκαλώντας δερματικά έλκη, αποστήματα, βλάβες των οστών, οιδήματα στις αρθρώσεις με έντονο πόνο, φλεγμονή της καρδιάς, προβλήματα του ουροποιητικού συστήματος, και μηνιγγίτιδα που μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο.

Σε έντονη υποψία για τη νόσο επαναλαμβάνονται οι δερματικές δοκιμασίες και οι ορολογικές αντιδράσεις κάθε 2 εβδομάδες. Όταν οι ορολογικές αντιδράσεις είναι θετικές παρακολουθούνται κάθε 2 εβδομάδες μέχρι την κλινική βελτίωση του ασθενούς.


Διάγνωση κοκκιδιοειδομύκωσης

Το ιστορικό ταξιδιών είναι σημαντικό σε πνευμονική λοίμωξη που δεν ανταποκρίνεται στην θεραπεία.

  • Η μυκητίαση μπορεί να αποδειχθεί με μικροσκοπική ανίχνευση των διαγνωστικών κυττάρων σε σωματικά υγρά, εκκρίσεις, πτύελα και βιοψία ιστού ή μεθεναμίνης χρώση αργύρου. Με ειδικούς εκκινητές νουκλεοτιδίων από το DNA C. immitis DNA γίνεται ενίσχυση με PCR. Μπορεί, επίσης, να ανιχνευθεί σε καλλιέργεια με μορφολογική ταυτοποίηση ή με τη χρήση μοριακών ανιχνευτών που υβριδοποιούνται με τον C. immitis RNA. Ο C. immitis και ο C. posadasii δεν μπορούν να διαγνωστούν από τα συμπτώματα ή την κυτταρολογική, αλλά απαιτείται PCR.
  • Μια έμμεση απόδειξη της μυκητιασικής λοίμωξης μπορεί να επιτευχθεί, επίσης, με την ορολογική  ανίχνευση αντιγόνου για μύκητες ή τα IgM ή IgG αντισώματα που παράγονται κατά του μύκητα. Τα αντισώματα IgM αυξάνονται τις 2 πρώτες εβδομάδες και εξαφανίζονται μετά από 2 μήνες. Τα αντισώματα IgG ανεβαίνουν τον 1-3 μήνα. Μπορεί να μην είναι ανιχνεύσιμες οι ορολογικές αντιδράσεις σε ήπια συμπτώματα. Οι διαθέσιμες εργαστηριακές εξετάσεις είναι η δοκιμασία tube-precipitin (TP), οι δοκιμασίες σταθεροποίησης συμπληρώματος, και οι ανοσολογικές δοκιμασίες ενζύμου. Το TP αντίσωμα δεν βρίσκεται στο ΕΝΥ. Το TP αντίσωμα χρησιμοποιείται ως επιβεβαιωτική εξέταση, ενώ η ELISA είναι ευαίσθητη και ως εκ τούτου χρησιμοποιείται για  screening.
  • Μπορεί να γίνει καλλιέργεια σε πτύελα, εξιδρώματα, παρακέντηση άρθρωσης. Δεν είναι πιθανή η ανάπτυξη μυκήτων στα ούρα, το αίμα ή το πλευριτικό υγρό.
  • Οι δερματικές δοκιμασίες θετικοποιούνται από την 3η εβδομάδα ως τον 3ο μήνα. Τα στερεοειδή μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα αντίδρασης στις δερματικές δοκιμασίες.
  • Στην βιοψία ανευρίσκονται στοιχεία μυκήτων και σπορίδια (πνευμονικό οζίδιο, δερματική βλάβη).
  • Η ακτινογραφία θώρακα δείχνει, συνήθως, οζίδια στους άνω λοβούς του πνεύμονα, αλλά και στους κάτω λοβούς μικρότερα από 4 εκατοστά σε διάμετρο. Μπορεί να υπάρχουν και διηθήσεις και κοιλότητες, μεσοθωρακική και πυλαία λεμφαδενοπάθεια και πλευριτική συλλογή.
  • Εάν συμβεί μηνιγγίτιδα, η οσφυονωτιαία παρακέντηση θα δείξει αφύσικα χαμηλά επίπεδα γλυκόζης στο ΕΝΥ, μείωση των πρωτεϊνών και λεμφοκυττάρωση και σπάνια ηωσινοφιλία.

Η ασθένεια αυτή, συνήθως εκλαμβάνεται ως πνευμονία ή ως καρκίνος.

Διαφορική διάγνωση κοκκιδιοειδομύκωσης

  • Πνευμονία κάθε αιτιολογίας
  • Καρκίνος του πνεύμονα
  • Σαρκοείδωση
  • Ιστοπλάσμωση και άλλες μυκητιάσεις
  • Πνευμονικό απόστημα
  • Φυματίωση
  • Λέμφωμα
  • Μηνιγγίτιδα
  • Όλες οι αιτίες βήχα, πυρετού και αδυναμίας
  • Τα παλαιά κοκκιώματα μπορούν λανθασμένα να εκληφθούν ως καρκίνος

 


Θεραπεία κοκκιδιοειδομύκωσης

Οι ήπιες ασυμπτωματικές περιπτώσεις συχνά δεν απαιτούν καμία θεραπεία. Φαρμακευτική αγωγή δίνεται όταν IgG>1:16, όταν η νόσος επιμένει χωρίς βελτίωση για πάνω από από 6 εβδομάδες ή όταν οι δερματικές δοκιμασίες παραμένουν αρνητικές ενώ οι ορολογικές είναι θετικές.

Απαιτείται εφύγρανση του αέρα σε ξηρό βήχα και πονόλαιμο.

Ανάπαυση.

Σε ήπιες περιπτώσεις γίνεται συμπτωματική αγωγή νε αντιβηχικά για ανακούφιση από το βήχα και μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη για την πλευροδυνία.

Μερικοί ασθενείς με σοβαρά συμπτώματα μπορεί να απαιτήσουν αντιμυκητιασική θεραπεία.

Σε επίμονη, προϊούσα ή διάχυτη νόσο

Από το στόμα και ενδοφλέβια φλουκοναζόλη ή αμφοτερικίνη Β (0,5-1,0 mg/Kg βάρους με ολική αθροιστική δοσολογία 2-4 gr) χρησιμοποιούνται σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς. Εναλλακτικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ιτρακοναζόλη ή κετοκοναζόλη (200-400 mg/ημέρα). Η κετοκοναζόλη αλληλεπιδρά με τους Η2 ανταγωνιστές και χρειάζεται όξινο περιβάλλον για να απορροφηθεί.

Η φλουκοναζόλη είναι το προτιμώμενο φάρμακο για τη μηνιγγίτιδα, λόγω της διείσδυσής του στο ΕΝΥ.

Ενδοραχιαία ή ενδοκοιλιακά θεραπεία με αμφοτερικίνη Β χρησιμοποιείται εάν μόλυνση επιμένει μετά από θεραπεία με φλουκοναζόλη.

Η ιτρακοναζόλη χρησιμοποιείται για περιπτώσεις που αφορούν τη θεραπεία των οστών και των αρθρώσεων.

Η ποζακοναζόλη και βορικοναζόλη έχουν, επίσης, χρησιμοποιηθεί.

 


Πρόληψη κοκκιδιοειδομύκωσης

  • Συνιστάται να αποφεύγεται η αιωρούμενη σκόνη.
  • Οι άνθρωποι σε ορισμένα επαγγέλματα πρέπει να φορούν μάσκες.
  • Ένα εμβόλιο μπορεί να συμβάλει θετικά στις προσπάθειες πρόληψης.
  • Οι διαγνωστικές εξετάσεις για Coccidioidomycosis και μια δερματική δοκιμασία (θετική αντίδραση κοκκιδιοειδίνης) για τη διάγνωση αυτής της συστηματικής νόσου πρέπει να γίνονται όταν υπάρχει υποψία για μόλυνση. Ακόμη και οι καλλιέργειες στα εργαστήρια είναι πολύ μολυσματικές (μόλυνση μέσω εισπνοής) και το προσωπικό θα πρέπει να είναι προσεκτικό στο εργαστήριο.
  • Μέτρα ελέγχου σκόνης σε φύτευση γκαζόν και σε μεγάλη υγρασία του εδάφους, καθώς επίσης και περιορισμός της έκθεσης σε θύελλες σκόνης είναι σκόπιμες για κατοικημένες περιοχές σε ενδημικές περιοχές.
  • Αποφυγή επαφής με τους ξενιστές.
  • Πρόγνωση κοκκιδιοειδομύκωσης
  • Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι αυτοϊώμενες και αναρρώνουν σε λίγους μήνες.
  • Η προϊούσα και διάχυτη μορφή νόσου αντιμετωπίζεται δύσκολα.
  • Η πρόγνωση είναι κακή όταν  η κυτταρική ανοσία είναι ανεπαρκής και οι ανοσοσφαιρίνες IgG είναι υψηλές.
  • Υποτροπή συμβαίνει συχνά στην διάχυτη εξωπνευμονική μορφή.
  • Αυξημένος κίνδυνος μετάδοσης υπάρχει στην κύηση όταν η ασθενής έχει μολυνθεί αργά κατά τη διάρκεια της κύησης.

Διαβάστε, επίσης,

Ακτινoμυκητίαση

Είναι η σόδα φάρμακο για τη θεραπεία του καρκίνου;

Είναι αλήθεια ότι δεν πρέπει να χειρουργείται ο καρκίνος;

Η μεγάλη αλήθεια για τη θεραπεία του καρκίνου

www.emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Τελευταία τροποποίηση στιςΤετάρτη, 04 Μαΐου 2016 08:38
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια
επιστροφή στην κορυφή


Σχετικά με το EMEDI

Εφημερεύοντα Φαρμακεία