Κυριακή, 06 Απριλίου 2014 21:57

Τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε όταν ταξιδεύετε

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Υγεία και ταξίδια στο εξωτερικό

Υγεία και ταξίδια στο εξωτερικό

Συμπληρωματικά εμβόλια ή πρόσθετες δόσεις

  • Τέτανος & διφθερίτιδα: Κάθε 10 χρόνια συνιστάται για τους ενήλικους μια συμπληρωματική δόση
  • Πολιομυελίτιδα: Αν δεν έχετε κάνει συμπληρωματική δόση κατά την ενήλικη ζωή σας μπορεί να χρειαστείτε συμπληρωματική δόση αν πρόκειται να ταξιδέψετε στην Αφρική, την Ασία, τη Μέση Ανατολή, την Ινδία και τις γειτονικές χώρες καθώς και τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης
  • Ιλαρά: Αν γεννηθήκατε μετά το 1957, καλό είναι να κάνετε ένα εμβόλιο ιλαράς προτού ξεκινήσετε το ταξίδι σας

Πρόσθετα εμβόλια

  • Κίτρινος πυρετός: Συνιστάται αν πρόκειται να ταξιδέψετε σε ορισμένα μέρη της Αφρικής και Νότιας Αμερικής
  • Εμβόλιο ηπατίτιδας Β: Είναι απαραίτητο αν μείνετε πάνω από 6 μήνες σε περιοχές με υψηλά επίπεδα ηπατίτιδας Β: Νοτιανατολική Ασία, Αφρική, Μέση Ανατολή, Νησιά του Νότιου και Δυτικού Ειρηνικού και περιοχή Αμαζονίου και Νότιας Αμερικής
  • Εμβόλιο ηπατίτιδας Α ή ανοσοποιητική σφαιρίνη: Συνιστάται για ταξιδιώτες που πάνε σε όλες τις χώρες εκτός της Ιαπωνίας, της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας, της Βόρειας Αμερικής, της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης
  • Εμβόλιο κατά του τύφου: Συνιστάται αν πρόκειται να μείνετε πάνω από 6 εβδομάδες σε περιοχές όπου δεν λαμβάνονται προφυλάξεις σχετικά με την τροφή και το νερό

Κίνδυνοι κατά τη διάρκεια αεροπορικών ταξιδιών…

  • Αφυδάτωση: Λόγω χαμηλού επιπέδου υγρασίας, γι’ αυτό απαιτείται κατανάλωση πολλών υγρών, όπως, νερού και χυμών
  • Θρόμβοι αίματος: Λόγω της πολύωρης ακινητοποίησης και της συσσώρευσης των υγρών στους μαλακούς ιστούς ποδιών γι’ αυτό κάθε μια ώρα θέλει βόλτα στο διάδρομο, λύγισμα των αστραγάλων και πίεση των ποδιών στο πάτωμα
  • Αν έχετε κιρσούς φορέστε ειδικές κάλτσες και πάρτε μια ασπιρίνη την ημέρα για λίγες ημέρες ή με την ιατρική συνταγή του οικογενειακού σας ιατρού κάντε ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους, αν κρίνεται απαραίτητο…

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Χειροπρακτική μέθοδος για την καταπολέμηση της ναυτίας

Ανεβασμένες οδηγίες ασφαλείας από τις αεροπορικές εταιρείες

Μήπως ζαλίζεστε στα ταξίδια;

Παγκόσμιος οδηγός καλής συμπεριφοράς

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 2404 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2020 12:00
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υπερασβεστιαιμία Υπερασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερασβεστιαιμία

    Υπερασβεστιαιμία είναι τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου (Ca2 +) στον ορό του αίματος.

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία.

    Εκείνοι με ήπια αύξηση που έχει αναπτυχθεί αργά συνήθως δεν έχουν συμπτώματα.

    Σε άτομα με υψηλότερα επίπεδα ή ταχεία έναρξη, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, πόνο στα οστά, σύγχυση, κατάθλιψη, αδυναμία, πέτρες στα νεφρά ή μη φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ή τον καρκίνο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη σαρκοείδωση, τη φυματίωση, τη νόσο Paget, την πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN), την τοξικότητα βιταμίνης D, την οικογενειακή υποκαλιαυρική υπερασβεστιαιμία και ορισμένα φάρμακα όπως το λίθιο και η υδροχλωροθειαζίδη.

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένα επίπεδα ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα.

    Συγκεκριμένες αλλαγές, όπως μικρότερο διάστημα QT και παρατεταμένο διάστημα PR, μπορεί να παρατηρηθούν σε ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). 

    Η θεραπεία περιλαμβάνει ενδοφλέβια υγρά, φουροσεμίδη, καλσιτονίνη ή παμιδρονάτη επιπλέον της θεραπείας της υποκείμενης αιτίας.

    Σε άτομα με πολύ υψηλά επίπεδα, ενδέχεται να απαιτείται νοσηλεία.

    Η αιμοκάθαρση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.

    Σε άτομα με τοξικότητα στη βιταμίνη D, τα στεροειδή μπορεί να είναι χρήσιμα.

    Η υπερασβεστιαιμία είναι σχετικά συχνή.

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός εμφανίζεται σε 1,7 ανά 1.000 άτομα και η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται σε περίπου 2,7% των ατόμων με καρκίνο.

    Η υπερασβεστιαιμία μπορεί να είναι νηπιακή που οδηγεί σε υπερβολική ασβεστοποίηση των οστών, σκλήρυνση των αρτηριών και διανοητική καθυστέρηση. Μπορεί να συμβεί και σε ενήλικες, προκαλώντας εναπόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς.

    Σημεία και συμπτώματα υπερασβεστιαιμίας

    Πέτρες στα νεφρά και στη χολή

    Πόνος στα οστά

    Κοιλιακή δυσφορία

    Δυσκοιλιότητα

    Συχνή ούρηση

    Ελαττωμένος μυϊκός τόνος Μυϊκή αδυναμία, μειωμένα αντανακλαστικά

    Κατάθλιψη, άγχος, γνωστική δυσλειτουργία

    Τα νευρομυϊκά συμπτώματα της υπερασβεστιαιμίας προκαλούνται λόγω της αυξημένης αλληλεπίδρασης ασβεστίου με τους διαύλους νατρίου. Εφόσον το ασβέστιο εμποδίζει τα κανάλια νατρίου και αναστέλλει την αποπόλωση των νευρικών και μυϊκών ινών, το αυξημένο ασβέστιο αυξάνει το κατώφλι για την αποπόλωση. Αυτό οδηγεί σε μειωμένα τενόντια εν τω βάθει αντανακλαστικά και αδυναμία των σκελετικών μυών.

    Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν καρδιακές αρρυθμίες (ειδικά σε όσους λαμβάνουν διγοξίνη), κόπωση, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, κοιλιακό άλγος και παραλυτικό ειλεό. Εάν προκύψει νεφρική δυσλειτουργία, οι εκδηλώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένη διούρηση, ούρηση τη νύχτα και αυξημένη δίψα. Η ψυχιατρική εκδήλωση μπορεί να περιλαμβάνει συναισθηματική αστάθεια, σύγχυση, παραλήρημα, ψύχωση και αναισθητοποίηση.

    Οι εναποθέσεις ασβεστίου μπορεί να είναι ορατές στα μάτια. 

    Τα συμπτώματα είναι πιο συχνά σε υψηλές τιμές αίματος ασβεστίου (12,0 mg / dl ή 3 mmol / l). Η σοβαρή υπερασβεστιαιμία (άνω των 15-16 mg / dl ή 3,75-4 mmol / l) θεωρείται ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης: σε αυτά τα επίπεδα και μπορεί να προκύψει κώμα και καρδιακή ανακοπή. Τα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου μειώνουν τη διαπερατότητα της μεμβράνης των νευρώνων στα ιόντα νατρίου, μειώνοντας έτσι τη διέγερση, η οποία οδηγεί σε υποτονικότητα των λείων και ραβδωτών μυών. Αυτό εξηγεί την κόπωση, την μυϊκή αδυναμία, τον χαμηλό τόνο και τα αργά αντανακλαστικά σε ομάδες μυών. Έτσι, εξηγείται, επίσης η υπνηλία, η σύγχυση, οι παραισθήσεις, η δυσφορία ή το κώμα. Στο έντερο αυτό προκαλεί δυσκοιλιότητα. Η υποκαλιαιμία προκαλεί το αντίθετο με τον ίδιο μηχανισμό. 

    Υπερασβεστιαιμική κρίση

    Η υπερασβεστιαιμική κρίση είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης με σοβαρή υπερασβεστιαιμία, γενικά πάνω από περίπου 14 mg / dL (ή 3,5 mmol / l). 

    Τα κύρια συμπτώματα μιας υπερασβεστιαιμικής κρίσης είναι η ολιγουρία ή η ανουρία, καθώς και η υπνηλία ή το κώμα. Μετά την αναγνώριση, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός πρέπει να αποδειχθεί ή να αποκλειστεί. 

    Σε ακραίες περιπτώσεις πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, η απομάκρυνση του παραθυρεοειδούς αδένα μετά από χειρουργική εξερεύνηση είναι ο μόνος τρόπος για την αποφυγή θανάτου. Το διαγνωστικό πρόγραμμα πρέπει να εκτελείται εντός ωρών, παράλληλα με μέτρα για τη μείωση του ασβεστίου στον ορό. Η θεραπεία επιλογής για οξεία μείωση του ασβεστίου είναι η εκτεταμένη ενυδάτωση και η καλσιτονίνη, καθώς και τα διφωσφονικά (που επηρεάζουν τα επίπεδα ασβεστίου μετά από μία ή δύο ημέρες).

    hyprca 2

    Αιτίες υπερασβεστιαμίας

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η κακοήθεια αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των περιπτώσεων υπερασβεστιαιμίας. 

    -Λειτουργία παραθυρεοειδών αδένων

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Αδένωμα παραθυρεοειδούς

    Πρωτοπαθής υπερπλασία παραθυρεοειδούς

    Παραθυρεοειδές καρκίνωμα

    Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN1 & MEN2A)

    Οικογενειακός υπερπαραθυρεοειδισμός

    -Χρήση λιθίου

    -Οικογενειακή υποκαλιουρική υπερασβεστιαιμία / οικογενειακή καλοήθης υπερασβεστιαιμία 

    -Καρκίνος

    Συμπαγής όγκος με μετάσταση (π.χ. καρκίνος του μαστού ή κλασικό καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων, το οποίο μπορεί να προκαλείται από το PTHrP)

    Συμπαγής όγκος με χυμική διαμεσολάβηση της υπερασβεστιαιμίας (π.χ. καρκίνος του πνεύμονα, συνήθως μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα ή καρκίνος των νεφρών, φαιοχρωμοκύτωμα)

    Αιματολογικοί καρκίνοι (πολλαπλό μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία)

    Καρκίνωμα μικρών κυττάρων ωοθηκών υπερασβεστιαιμικού τύπου

    -Διαταραχές της βιταμίνης-D

    Υπερβιταμίνωση D (δηλητηρίαση από βιταμίνη D)

    Αυξημένα επίπεδα 1,25 (OH) 2D  (π.χ. σαρκοείδωση και άλλες κοκκιωματώδεις ασθένειες όπως φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, νόσος του Crohn και κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα)

    Ανάκαμψη της υπερασβεστιαιμίας μετά από ραβδομυόλυση

    Υψηλός κύκλος εργασιών

    Υπερθυρεοειδισμός

    Πολλαπλό μυέλωμα

    Παρατεταμένη ακινητοποίηση

    Η νόσος του Paget

    Χρήση θειαζίδης

    Η δηλητηρίαση από βιταμίνη Α

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Τριτογενής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Δηλητηρίαση από αλουμίνιο

    Σύνδρομο γάλακτος-αλκαλίων

    -Άλλα

    Ακρομεγαλία

    Ανεπάρκεια αδρεναλίνης

    Σύνδρομο Zollinger – Ellison

    Διάγνωση υπερασβεστιαιμίας

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένο επίπεδο ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα. Υπάρχει, ωστόσο, διαμάχη σχετικά με τη χρησιμότητα του διορθωμένου ασβεστίου, καθώς μπορεί να μην είναι καλύτερο από το ολικό ασβέστιο. 

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία. Η μέτρια υπερασβεστιαιμία είναι επίπεδα 2,88-3,5 mmol / L (11,5-14 mg / dL), ενώ η σοβαρή υπερασβεστιαιμία είναι> 3,5 mmol / L (> 14 mg / dL). [19]

    ΗΚΓ

    Ένα κύμα Osborn που μπορεί να σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία.  Η υπερασβεστιαιμία είναι γνωστό ότι προκαλεί εύρημα στο ΗΚΓ που μιμείται την υποθερμία, γνωστή ως κύμα Osborn. 

    Μπορεί, επίσης, να προκύψουν μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί και ευρήματα ΗΚΓ, όπως σύντομο διάστημα QT. Σημαντική υπερασβεστιαιμία μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στο ΗΚΓ που μιμούνται ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. 

    hyprca 1

    Θεραπείες υπερασβεστιαιμίας

    Ο στόχος της θεραπείας είναι η θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας και στη συνέχεια η προσπάθεια της θεραπεία της υποκείμενης αιτίας.

    Υγρά και διουρητικά

    Αρχική θεραπεία:

    ενυδάτωση, αύξηση της πρόσληψης αλατιού και αναγκαστική διούρηση. Απαιτείται ενυδάτωση επειδή πολλοί ασθενείς αφυδατώνονται λόγω εμέτου ή νεφρικών ελαττωμάτων στη συγκέντρωση ούρων.. Η αυξημένη πρόσληψη αλατιού μπορεί επίσης να αυξήσει τον όγκο υγρών του σώματος καθώς και την αύξηση της απέκκρισης νατρίου στα ούρα, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα.

    -μετά την επανυδάτωση, μπορεί να χορηγηθεί διουρητικό βρόχου όπως η φουροσεμίδη για να επιτρέπεται η συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση νατρίου και η αντικατάσταση νερού μεγάλου όγκου, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο υπερφόρτωσης όγκου αίματος και πνευμονικού οιδήματος. Επιπλέον, τα διουρητικά του βρόχου τείνουν να καταστέλλουν την απορρόφηση του ασβεστίου από τα νεφρά βοηθώντας έτσι στη μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα. Μπορεί, συνήθως, να μειώσουν το ασβέστιο του ορού κατά 1-3 mg / dL εντός 24 ωρών Πρέπει να ληφθεί προσοχή για να αποφευχθεί η εξάντληση του καλίου ή του μαγνησίου.

    Διφωσφονικά και καλσιτονίνη

    Πρόσθετη θεραπεία:

    τα διφωσφονικά είναι πυροφωσφορικά ανάλογα με υψηλή συγγένεια για τα οστά, ειδικά περιοχές με υψηλό κύκλο οστού. Λαμβάνονται από οστεοκλάστες και αναστέλλουν την οστεοκλαστική επαναρρόφηση οστού

    Τα τρέχοντα διαθέσιμα φάρμακα περιλαμβάνουν (κατά σειρά ισχύος): (1ης γενιάς) ετιδρονάτη, (2ης γενιάς) τιλουδρονάτη, παμδρονάτη, αλενδρονάτη (3ης γενιάς), ζολεδρονάτη και ρισεδρονάτη

    Όλα τα άτομα με καρκίνο που σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με διφωσφονικά άλατα, καθώς η θεραπεία «πρώτης γραμμής». Επιπλέον, ακόμη και αν η θεραπεία «πρώτης γραμμής» είναι  αποτελεσματική, η υπερασβεστιαιμία θα επανεμφανιστεί στο άτομο με υπερασβεστιαιμία από κακοήθεια. Η χρήση διφωσφονικών σε τέτοιες περιπτώσεις, γίνεται, τόσο θεραπευτικά όσο και προληπτικά.

    Τα άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να έχουν ανάλυση κινδύνου-οφέλους προτού τους δοθούν διφωσφονικά, δεδομένου ότι αντενδείκνυνται σε νεφρική ανεπάρκεια.

    Η καλσιτονίνη εμποδίζει την απορρόφηση των οστών και επίσης αυξάνει την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα αναστέλλοντας την επαναπορρόφηση ασβεστίου από τα νεφρά.

    Συνήθως, χρησιμοποιείται στην απειλητική για τη ζωή υπερασβεστιαιμία μαζί με την ενυδάτωση, τη διούρηση και τα διφωσφονικά

    Η καλσιτονίνη βοηθά στην πρόληψη της επανεμφάνισης της υπερασβεστιαιμίας. Η δόση είναι 4 διεθνείς μονάδες ανά χιλιόγραμμο μέσω υποδόριας ή ενδομυϊκής ένεσης κάθε 12 ώρες.

    Καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται διφωσφονικά και καλσιτονίνη.

    Άλλες θεραπείες

    Η πικυμυκίνη αναστέλλει την απορρόφηση των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Το νιτρικό γάλλιο αναστέλλει την απορρόφηση των οστών και αλλάζει τη δομή των κρυστάλλων των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Τα γλυκοκορτικοειδή αυξάνουν την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και μειώνουν την εντερική απορρόφηση ασβεστίου. Δεν έχουν καμία επίδραση στο επίπεδο ασβεστίου σε φυσιολογικό ή πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό. ΑποτελεσματικΆ στην υπερασβεστιαιμία λόγω οστεολυτικών κακοηθειών (πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, λέμφωμα Hodgkin, καρκίνος του μαστού) λόγω αντικαρκινικών ιδιοτήτων. Επίσης αποτελεσματικά στην υπερβιταμίνωση D και τη σαρκοείδωση.

    Η αιμοκάθαρση χρησιμοποιείται συνήθως σε σοβαρή υπερασβεστιαιμία που περιπλέκεται από νεφρική ανεπάρκεια. Συμπληρωματικά φωσφορικά θα πρέπει να προστίθενται εάν είναι απαραίτητο. Η θεραπεία με φωσφορικά άλατα μπορεί να διορθώσει την υποφωσφαταιμία και να μειώσει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Συχνά, οι αιτίες της υπερασβεστιαιμίας έχουν συσχέτιση με το περιβάλλον στο οποίο ζουν οι οργανισμοί. Η υπερασβεστιαιμία στα κατοικίδια ζώα οφείλεται συνήθως σε ασθένειες, αλλά άλλες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε τυχαία κατάποση φυτών ή χημικών στο σπίτι. Τα υπαίθρια ζώα αναπτύσσουν, συνήθως, υπερασβεστιαιμία μέσω τοξικότητας βιταμίνης D από άγρια ​​φυτά στο περιβάλλον τους.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Τα κατοικίδια ζώα όπως σκύλοι και γάτες βρέθηκαν να αναπτύσσουν υπερασβεστιαιμία. Σε σκύλους, το λεμφοσάρκωμα, η νόσος του Addison, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια είναι οι κύριες αιτίες της υπερασβεστιαιμίας, αλλά υπάρχουν επίσης περιβαλλοντικές αιτίες. Η κατάποση μικρών ποσοτήτων καλσιποτριενίου που βρίσκονται στην κρέμα ψωρίασης μπορεί να αποβεί μοιραία για ένα κατοικίδιο. Η καλσιποτρίνη προκαλεί ταχεία αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Τα επίπεδα ιόντων ασβεστίου μπορούν να παραμείνουν υψηλά για εβδομάδες. Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις υπερασβεστιαιμίας που αναφέρθηκαν εξαιτίας σκύλων που λαμβάνουν τρωκτικοκτόνα που περιέχουν μια χημική ουσία παρόμοια με την καλσιποτρίνη που βρίσκεται στην κρέμα ψωρίασης. Επιπλέον, η κατάποση των οικιακών φυτών είναι μια αιτία υπερασβεστιαιμίας. Φυτά όπως το Cestrum diurnum και το Solanum malacoxylon περιέχουν εργοκαλσιφερόλη ή χοληκαλσιφερόλη που προκαλούν την εμφάνιση υπερασβεστιαιμίας. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων αυτών των φυτών μπορεί να αποβεί μοιραία για τα κατοικίδια ζώα. Παρατηρήσιμα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν όπως πολυδιψία, πολυουρία, ακραία κόπωση ή δυσκοιλιότητα.

    Σε ορισμένα εξωτερικά περιβάλλοντα, ζώα όπως άλογα, χοίροι, βοοειδή και πρόβατα παρουσιάζουν συνήθως υπερασβεστιαιμία. Στη νότια Βραζιλία και το Mattewara της Ινδίας, το 17% περίπου των προβάτων επηρεάζεται, με το 60% αυτών των περιπτώσεων είναι θανατηφόρο. Πολλές περιπτώσεις τεκμηριώνονται επίσης στην Αργεντινή, την Παπούα Νέα Γουινέα, την Τζαμάικα, τη Χαβάη και τη Βαυαρία. Αυτές οι περιπτώσεις υπερασβεσταιμίας προκαλούνται συνήθως από την κατάποση Trisetum flavescens προτού στεγνώσει. Μόλις στεγνώσει το Trisetum flavescens, η τοξικότητά του μειώνεται. Άλλα φυτά που προκαλούν υπερασβεστιαιμία είναι το Cestrum diurnum, Nierembergia veitchii, Solanum esuriale, Solanum torvum και Solanum malacoxylon. Αυτά τα φυτά περιέχουν καλσιτριόλη ή παρόμοιες ουσίες που προκαλούν αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Η υπερασβεστιαιμία είναι πιο συχνή σε βοσκότοπους σε υψόμετρα πάνω από 1500 μέτρα όπου η ανάπτυξη φυτών όπως το Trisetum flavescens είναι ευνοϊκή. Ακόμα κι αν μικρές ποσότητες καταναλώνονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα παρατεταμένα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου έχουν μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στα ζώα. Τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν αυτά τα ζώα είναι η μυϊκή αδυναμία και η ασβεστοποίηση των αιμοφόρων αγγείων, των καρδιακών βαλβίδων, του ήπατος, των νεφρών και άλλων μαλακών ιστών, τα οποία τελικά μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο. 

    hyprca 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατίτιδα

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα

    Οστεοπέτρωση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Οστά και κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Η δυσκοιλιότητα είναι αιτία πολλών ασθενειών

    Προσέξτε πώς λαμβάνετε τα συμπληρώματα ασβεστίου

    Για όσους έχουν καρκίνο και υποφέρουν από δυσκοιλιότητα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Ενσφήνωση κοπράνων

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Μεταστατικός καρκίνος μαστού

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Καλσιτονίνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

    Ασβέστιο

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Καρκίνος νεφρού

    Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας και υπασβεστιαιμίας

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet είναι μια σπάνια πολυσυστηματική χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από έλκη στο βλεννογόνο του στόματος και των γεννητικών οργάνων, δερματικά εξανθήματα, αρθρίτιδα, θρομβοφλεβίτιδα, ραγοειδίτιδα, κολίτιδα και νευρολογικά συμπτώματα

    • Ενδημική στην Ιαπωνία και στις Βορειανατολικές Μεσογειακές περιοχές

    Γενετική: Μια αναφορά σε μια μητέρα και το νεογέννητο. Πολύ σπάνια οικογενής

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η έως 4η δεκαετία 

    Επικρατέστερο φύλο:  Γυναίκες > Άνδρες έως δύο φορές συχνότερα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    • Αφθώδης στοματίτιδα
    • Έλκη γεννητικού συστήματος - επώδυνα στους άντρες, ανώδυνα στις γυναίκες
    • Δέρμα - πολύμορφο ερύθημα, αγγειΐτιδα, καθολική υπερενεργοποίηση ανοσολογικού (παθεργία) (μη ειδική δερματική φλεγμονώδης αντίδραση σε κάθε γρατζουνιά, νύγμα βελόνας και ενδοδερμική ένεση φυσιολογικού ορού), πυόδερμα
    • Οφθαλμικό - ιρίτιδα, ιριδοκυκλίτιδα, χοριοαμφιβληστροειδίτιδα, υπόπυο, αιμορραγία, οίδημα οπτικής θηλής, οπτική ατροφία
    • Πρωινή δυσκαμψία σε 1/3
    • Πολυαρθρίτιδα - αυτοπεριοριζόμενη και κυρίως επηρεάζουσα τα κάτω άκρα
    • Θρομβοφλεβίτιδα - περιφερική, πνευμονική, εγκεφαλική, σύνδρομο Budd-Chiari 
    • Nευρολογικό - παράλυση κρανιακών νεύρων, ημιπληγία, ενδοκράνια υπέρταση, μηνιγγομυελίτιδα και υποτροπιάζουσα μηνιγγίτιδα, συγχυτική κατάσταση 
    • ΓΕΣ - αφθώδη έλκη, κολίτιδα, μέλαινα κένωση
    • Πνευμονικές διηθήσεις - πιθανά σχετιζόμενες με θρόμβωση 
    • Μυοπάθεια/Μυοσίτιδα - σπάνια
    • Περιφερική γάγγραινα - σπάνια
    • Επιδιδυμίτιδα
    • Σπειραματονεφρίτιδα - σπάνια

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    • Ταξινομημένη ως αγγειοπάθεια ή αυτοάνοση 
    • Σχετιζόμενο με HLA-BS άλλο αντιγόνο
    • Πιθανή περιβαλλοντολογική τοξίνη, βαρέα μέταλλα, εντομοκτόνα
    • Πιθανά τα αγγλικά καρύδια ή Ginko φυστίκια
    • Παθολογική ινωδόλυση 
    • Μια μελέτη σχετιζόμενη με λοίμωξη από HIV

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σύνδρομο Reiter και άλλες μορφές σπονδυλοαρθροπάθειας
    • Φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου (νόσος Crohn και ελκώδης κολίτιδα)
    • Σύφιλη
    • Οζώδες ερύθημα 
    • Αφθώδης στοματίτιδα
    • Σύνδρομο Stevens - Johnson
    • Αγγειΐτιδα
    • Πολυσυστηματική νόσος 
    • Στοματίτιδα από τον απλό έρπητα
    • Θρομβοφλεβίτιδα σχετιζόμενη με έλλειψη παραγόντων πήξης
    • Μηνιγγίτιδα του Mollaret (πρόκειται για ιογενή λοίμωξη- μηνιγγίτιδα (άσηπτη) που υποτροπιάζει με διαστήματα προσβολής διάρκειας 2-5 ημερών, εβδομάδων ή και χρόνων. Το πιο συχνό αίτιο της μηνιγγίτιδας Mollaret αναφέρεται ότι είναι ο ιός απλού έρπητα HSV-2 αλλά και ο HSV-1 (έρπης γεννητικών οργάνων) χωρίς αυτό να έχει τεκμηριωθεί οριστικά. Επίσης, Mollaret μηνιγγίτιδα προκαλείται και από τον ιό Ebstein-Barr.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ποσοστό κατατόμησης ερυθρών, αλλά μπορεί να είναι φυσιολογικό 
    • Ανοσοσυμπλέγματα ανιχνεύσιμα με τις δοκιμασίες με Raji cell και μεθόδους προσδιορισμού C1q - στερεάς φάσεως 
    • Κρυοσφαιρίνες
    • Υπεργαμμασφαιριναιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Μπορεί να υπάρχουν μη αναγνωρίσιμες αλλαγές 
    • Περιαγγειακή διήθηση από μονοπύρηνα στο αρθρικό υγρό 
    • Οίδημα ενδοθηλιακών κυττάρων 
    • Μερική έμφραξη του αγγειακού αυλού
    • Ουδετεροφιλική δερματίτιδα (σύνδρομο sweet)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ελάττωση των επιπέδων της αντιθρομβίνης ΙΙΙ πλάσματος σε ενεργό νόσο 
    • Αυξημένη ινωδόλυση κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • Αντιουδετεροφιλικά αντισώματα του κυτοπλασματικού αντιγόνου 
    • Απομυελινωτικά αντισώματα στο σύνδρομο νευρο-Behcet
    • Αντισώματα αντικαρδιολιπίνης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτικό ιστορικό και κλινική εξέταση και συχνή επανεκτίμηση
    • Αρθρικό υγρό - φλεγμονώδεις εκκρίσεις
    • Αρτηριογραφία για ανευρύσματα ή θρομβώσεις

    bjophthalmol 2003 September 87 9 1175 F1.large

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΑΔΑΜΑΝΤΙΑΔΗ-BEHCET

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνήθως εξωτερικός ασθενής. Απαιτείται να εισαχθεί ως εσωτερικός ασθενής, αν υπάρξουν νευρολογικές επιπλοκές 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανάλογα με τα οργανικά συστήματα που ενέχονται

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση επιτρέπεται 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Κολχικίνη: 0,6 mg την ημέρα
    • Τοπικά στεροειδή στο μάτι
    • Πρεδνιζόνη: 1 mg/Kgr σε σοβαρές διαταραχές (επιπλοκές) κυρίως ΚΝΣ 
    • Αζαθειοπρίνη: 2-3 mg/Kg/ημέρα. Ο ασθενής πρέπει να πίνει 8-10 ποτήρια νερό την ημέρα και να αναφέρει τυχόν αίμα στα ούρα
    • Μεθοτρεξάτη: χρησιμοποιείστε τη μικρότερη δυνατή δόση, πιθανή 7,5 mg την εβδομάδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κυκλοσπορίνη
    • Λεβαμιζόλη: 100-150 mg δύο φορές την εβδομάδα
    • Χλωραμβουκίλη - αλλά με προσοχή λόγω της τοξικότητας
    • Θαλιδομίδη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τη σοβαρότητα της συμμετοχής των συμπτωμάτων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε τα αγγλικά καρύδια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Θάνατος 
    • Τύφλωση
    • Παράλυση 
    • Εμβολή/θρόμβωση - πνευμονική, κοίλη φλέβα, περιφερική 
    • Ανεύρυσμα 
    • Αμυλοείδωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Φυσιολογικό προσδόκιμο επιβίωσης εκτός εάν υπάρξει νευρολογική επιπλοκή 
    • Πιθανή οπτική έκπτωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αμυλοείδωση
    • Σύνδρομο Sweet

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια

    Γηριατρικό: Σπάνια

    ΚΥΗΣΗ

    Πιθανά αυξάνει τη θρόμβωση και το θάνατο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματίτιδα

    maxresdefault 28

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης, 

    Φυσικές θεραπείες για τα στοματικά έλκη

    Οζώδες ερύθημα

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα στοματικά έλκη

    Αντιμετωπίστε τις άφθες του στόματος

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Sweet

    www.emedi.gr

     

     

  • Υδράργυρος Υδράργυρος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υδράργυρο

    Χημικό σύμβουλο του υδραργύρου είναι το Hg από το λατινικό hydrargyrum. Ατομικό βάρος 200,6. Είναι γνωστός ως υγρός άργυρος. Εμφανίζεται στη φύση σαν κιννάβαρι ή υδραργυρικό σουλφίδιο, με μια αφθονία στο φλοιό της γης της τάξης των 0,5 χλγρ ανά χιλιόγραμμο.

    Σε υγρή ή αέρια μορφή ο υδράργυρος είναι τοξικός.

    Τα άλατα υδραργύρου και ιδιαίτερα οι οργανικές μορφές υδραργύρου είναι πιο δηλητηριώδη από το ίδιο το στοιχείο.

    Τα οδοντικά αμαλγάματα που χρησιμοποιούνται για το γέμισμα κοιλοτήτων των δοντιών είναι τόσο αδιάλυτα, που, συνήθως, δε θεωρούνται σαν τοξικά, αλλά, δεν υπάρχει και πάλι ασφάλεια, γιατί μικροσκοπικές ποσότητες διαφεύγουν από τα οδοντικά σφραγίσματα.

    Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι καρκίνοι, καρδιοπάθειες, προβλήματα της εμμήνου ρύσεως και του θυρεοειδούς υποχωρούν με την αφαίρεση των αμαγαλμάτων σφραγίσματος.

    mercury 2

    Οι πιο επικίνδυνες μορφές υδραργύρου είναι τα αλκυλικά παράγωγα μεθυλυδραργύρου και αιθυλυδραργύρου. Αυτά, συνήθως, εισάγονται στο σώμα από τα ψάρια και τις τροφές με σπόρους.

    Τα ανόργανα άλατα υδραργύρου που εισάγονται μέσω της οικολογικής μόλυνσης σε ρέοντα και θαλάσσια νερά μετατρέπονται από μικροοργανισμούς σε μεθυλυδράργυρο. Αυτός εισάγεται μέσα στην αλυσίδα των τροφών, μέσω των μικρών ψαριών που τρώνε θαλάσσια φυτά μέχρι των σαρκοβόρων μεγάλων ψαριών, όπως ο τόνος, ο ξιφίας και ο λύκος. Όταν αυτά τα ψάρια καταναλωθούν από τον άνθρωπο προκύπτει δηλητηρίαση. Θανατηφόρα επίπεδα μόλυνσης σε τέτοια ψάρια έχουν αναφερθεί από την Ιαπωνία, όπου η βιομηχανική ρύπανση εισήγαγε άλατα υδραργύρου στο θαλάσσιο νερό.

    Ψάρια από λίμνες γλυκού νερού στη Σουηδία και τη Βόρεια Αμερική μπορεί να περιέχουν μέχρι και 503 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, ποσό το οποίο και αποτελεί τοξικό επίπεδο.

    Ο κονσερβοποιημένος τόνος μπορεί να περιέχει από 10-80 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, με το μισό σαν μεθυλυδράργυρο.

    Τα ψάρια βαθιάς θάλασσας που ψαρεύονται έξω από τα αλίπεδα της Μεγάλης Βρετανίας περιέχουν μόνο 8 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, αλλά πιο κοντά στις ακτές, όπου πέφτουν χημικά απόβλητα στη θάλασσα, τα ψάρια μπορεί να περιέχουν μέχρι και 50 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια.

    Η υψηλότερη ανεκτή εβδομαδιαία πρόσληψη υδραργύρου είναι 300 μγρ στα οποία δεν θα πρέπει να υπάρχουν περισσότερο από 200 μγρ μεθυλυδραργύρου.

    mercury 4

    Σπόροι που ραντίσθηκαν με αλκυλικές ενώσεις υδραργύρου, για να προληφθεί η μόλυνση από μύκητες έχουν προκαλέσει δηλητηριάσεις στο Πακιστάν, στο Ιράκ και στη Γουατεμάλα. Οι επεξεργασμένοι σπόροι με τους οποίους τρέφονται ζώα σε αγροκτήματα προκαλούν δηλητηριάσεις από υδράργυρο σε ανθρώπους που τρώνε κρέας από αυτά τα ζώα.

    Ο στοιχειακός υδράργυρος μπορεί να προκύψει από τυχαίο σπάσιμο θερμομέτρων ή βαρομέτρων, από πεταμένες μπαταρίες, από λάμπες υδραργύρου, από διακόπτες υδραργύρου, από καύση κάρβουνου που μπορεί να αποφέρει επιβάρυνση 3000 μετρικών τόνων το χρόνο στην ατμόσφαιρα, από τη φυσική φθορά βράχων και χωμάτων, που αποφέρει ετήσια επιβάρυνση 230 μετρικών τόνων και από την επαργύρωση νομισμάτων ή από την κατασκευή αμαλγαμάτων υδραργύρου.

    Οι καταναλισκόμενες με κατάποση και πέψη ενώσεις υδραργύρου συσσωρεύονται σε ορισμένα σημεία του εγκεφάλου και προκαλούν βλάβες.

    Άλλα προσβαλλόμενα όργανα είναι το παχύ έντεο ή κόλον και τα νεφρά.

    Ο μεθυλυδράργυρος προκαλεί εκφύλιση των νεύρων, αναπηρίες εκ γεννήσεως, γενεττικά ελαττώματα, βλάβες των χρωμοσωμάτων, υπερβολική σιελόρροια, απώλεια δοντιών κι έντονους μυϊκούς τρόμους ή τρεμούλιασμα. Όταν εφαρμοσθεί στην επιδερμίδα προκαλεί ερεθισμό, ερυθρότητα και φλύκταινες.

    Στα μωρά το πουδράρισμα της επιδερμίδας ή οι επαλείψεις της με αλοιφές που περιέχουν υδράργυρο προκαλούν μια νόσο γνωστή ως ροδόχρους νόσο ή ακρωδυνία. Αυτή χαρακτηρίζεται από πληγές στην επιδερμίδα των χεριών και των ποδιών, πρηξίματα των άκρων, πεπτικές διαταραχές, φαγούρα στα χέρια και τα πόδια, ροδαλό χρωματισμό των χεριών, των ποδιών, των παρειών και της άκρης της μύτης, μυϊκή αδυναμία και αρθρίτιδα.

    Η οξεία δηλητηρίαση από διαλυτές ενώσεις υδραργύρου προκαλούν μεταλλική γεύση, δίψα, σοβαρούς κοιλιακούς πόνους, εμέτους, φαιούς αποχρωματισμούς του στόματος και του λαιμού και διάρροια με αίμα. Αργότερα μπορεί ν΄αναπτυχθούν έλκος, νεφροπάθεια και κολίτιδα με σοβαρές αιμορραγίες.

    Οι ατμοί υδραργύρου όταν εισπνέονται προκαλούν αναπνευστικά συμπτώματα και βλάβες των νεφρών.

    Η χρόνια δηλητηρίαση από ατμούς υδραργύρου ή από διαλυτά άλατα του υδραργύρου ή από παρατεταμένη επαφή τους με την επιδερμίδα προκαλεί τρεμούλιασμα, μυϊκή αστάθεια, αισθητηριακές διαταραχές, γαστρεντερικά συμπτώματα, δερματίτιδα, βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι, αναιμία και διανοητικό εκφυλισμό. Μια γαλάζια διαγράμμιση των ούλων είναι ενδεικτική χρόνιας δηλητηρίασης από υδράργυρο.

    Οι μέγιστες ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις που θεωρούνται επιτρεπτές δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 50 μγρ ανά κυβικό μέτρο αέρα και 10 μγρ αλκυλυδραργύρου ανά κυβικό μέτρο αέρα.

    mercury 3

    Οι φαρμακευτικές ενώσεις του υδραργύρου περιλαμβάνουν τις εξής ουσίες:

    -αμμωνιούχος υδράργυρος για θεραπεία του εξανθήματος impetigo. Το Impetigo είναι μια ανώτατη λοίμωξη του δέρματος που είναι πολύ μεταδοτική και προκαλεί πόνο. Ως αποτέλεσμα, ένα κόκκινο εξάνθημα γεμάτο με υγρό θα σχηματιστεί και μπορεί να διαρρηχθεί ανά πάσα στιγμή.

    Αυτό το κόκκινο εξάνθημα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Ωστόσο, εμφανίζεται συχνότερα γύρω από τη μύτη, το στόμα, την περιοχή γύρω από τα χέρια και τα πόδια. Μετά τη ρήξη, το εξάνθημα θα κάνει το δέρμα κρούστα κίτρινο και καφέ.

    -ελαιώδης άργυρος σαν αμμωνιωμένος υδράργυρος

    -υδραργυρικά διουρητικά για το καρδιακό οίδημα

    -υδραργυρικό κυανίδιο ή κυανούχος υδράργυρος για διαλύματα που απολυμαίνουν τα μάτια

    -κόκκινο υδραργιρικό ιωδίδιο ή ιωδιούχος υδράργυρος για απολύμανση πληγών, για κολπικές πλύσεις, για απολύμανση του δέρματος, για την αντιμετώπιση των δακτυλιοσκωλήκων και της ασθένειας του λύκου και για τη θεραπεία της σύφιλης

    -νιτρικός υδράργυρος για τη θεραπεία συφιλιδικών εξανθημάτων και βλατίδων για τα εκζέματα και την ψωρίαση

    -κίτρινο υδραργυρικό οξείδιο για τη θεραπεία της βλεφαρίτιδας και της επιπεφυκίτιδας. Η παρατεταμένη χρήση του θα πρέπει να αποφεύγεται, καθώς ο υδράργυρος μπορεί να απορροφηθεί μέσω των ιστών του ματιού

    -υδραργυρικό οξυκυανίδιο χρησιμοποιείται σαν απολυμαντικό της επιδερμίδας και οφθαλμική αλοιφή

    -υδραργυρώδες χλωρίδιο χρησιμοποιείται σαν καθαρτικό, σε δόσεις 30-200 χλγ. Σαν αλοιφή ή σα σκόνη πούδρας χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του κνησμού, της ψωρίασης και του εκζέματος και σαν ισχυρή αλοιφή επάλειψης (30-50%) για την πρόληψη της σύφιλης

    Να διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες των φαρμάκων, των εμβολίων, των αλοιφών, των κολλυρίων, των καλλυντικών και όλων των προϊόντων που χρησιμοποιείτε!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    mercury 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Τα νέα υγιεινά σφραγίσματα δοντιών

    Τεχνολογία LED και υγεία

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Τα θαλασσινά στην εγκυμοσύνη

    Υπάρχουν κίνδυνοι από τα θαλασσινά;

    Μήπως έχετε μαύρα σφραγίσματα;

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Δηλητηρίαση από υδράργυρο

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    Λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    Ανοσοανεπάρκειες

    Ανοσοανεπάρκειες είναι καταστάσεις που σχετίζονται με διαταραχή της ακεραιότητας του ανοσολογικού συστήματος οδηγώντας σε ένα ευρύ φάσμα νόσων 

    • Μπορεί να είναι πρωτοπαθείς ή δευτεροπαθείς και να προσβάλλουν μόνο έναν ή όλους τους κυτταρικούς πληθυσμούς του ανοσολογικού συστήματος και τα προϊόντα τους (Τ- και Β-λεμφοκύτταρα, μακροφάγα), τους υποδοχείς τους, τους μεταβολικούς δρόμους και προϊόντα που φυσιολογικά συμβάλλουν στη διατήρηση της υγείας και στην προφύλαξη από λοιμώξεις

    Πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • Συνδυασμένες ανοσοανεπάρκειες, π.χ. σοβαρή συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια (ΣΣΑΑ), ανεπάρκεια της απαμινάσης της αδενοσίνης (ΑΑΑ) και δικτυοκυτταρική δυσγενεσία
    • Ανεπάρκειες αντισωμάτων (ανοσοσφαιρινών), π.χ. φιλοσύνδετη αγαμμασφαιριναιμία, ανεπάρκεια IgA, ανεπάρκεια ανοσοσφαιρινών με αυξημένη IgM (σύνδρομο υπερ-IgM), κοινή συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια (ΚΣΑΑ) και παροδική υπογαμμασφαιριναιμία του νεογνού 
    • Άλλα, καλά διαπιστωμένα σύνδρομα, π.χ. σύνδρομο Wiskott-Aldrich (έκζεμα, θρομβοκυτταροπενία και επανειλημμένες λοιμώξεις), αταξία, τηλαγγειεκτασία (παρεγκεφαλιδική αταξία, τηλαγγειεκτασίες δέρματος και οφθαλμών και ανοσοανεπάρκεια) και σύνδρομο Di George (αποκλειστικά, ανεπάρκεια των Τ-λεμφοκυττάρων)
    • Σχετιζόμενα σύνδρομα, π.χ. σύνδρομο Down, χρόνια βλεννοδερματική καντιντίαση, σύνδρομο υπερ-IgE, χρόνια κοκκιωματώδης νόσος, μερικός αλβινισμός και σύνδρομο WHIM [Warts-σπίλοι, Hypogammaglobulinemia - υπογαμμασφαιριναιμία, μυελοκάθεξη (δηλ.κατακράτηση των λευκών σε ένα υπερκυτταρικό μυελό)], φαγοκυτταρική δυσλειτουργία με πρώιμη έναρξη περιοδοντικής νόσου
    • Ανεπάρκειες συμπληρώματος

    Δευτεροπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • AIDS
    • Άλλες λοιμώξεις, κακοήθειες, υποσιτισμός, εντεροπάθεια με απώλεια γλουτένης, φάρμακα και χρόνια υπερένταση (stess)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφαδενικό/Ανοσολογικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Όλες οι ηλικίες. Τα παιδιά είναι πιο πιθανό να παρουσιασθούν με πρωτοπαθείς ή κληρονομικές ανεπάρκειες
    • Ο αριθμός των νεογνών με AIDS αυξάνεται. Αυτό εν μέρει οφείλεται σε: αυξημένη επιβίωση των πρόωρων νεογνών, βελτιωμένη θεραπεία και φροντίδα για άλλα πρωτοπαθή νοσήματα, χρήση ανοσοκατασταλτικών παραγόντων  

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Κοινά χαρακτηριστικά:

    • Ασυνήθης ευαισθησία στις λοιμώξεις. Η συχνότητα και η βαρύτητα ποικίλλει αναλόγως του τύπου του ελλείματος 
    • Κακοήθειες, κυρίως του δικτυοενδοθηλιακού λεμφικού συστήματος
    • Αυξημένη τάση για ανάπτυξη αυτοάνοσων νόσων
    • Απώλεια βάρους 
    • Πυρετός

    Περισσότερο ειδικά χαρακτηριστικά:

    • Συνδυασμένες Τ και Β ανεπάρκειες σχετίζονται με σοβαρές μυκητιασικές, βακτηριακές και ιογενείς λοιμώξεις. Ανεπάρκειες ενζύμων μπορεί να εμπλέκονται στην κλινική εικόνα
    • Οι Τ-κυτταρικές ανεπάρκειες μπορεί να είναι επίκτητες (όπως με τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας) ή συγγενείς με ευρύ φάσμα εκδηλώσεων. Παιδιά με σύνδρομο DiGeorge παρουσιάζουν καρδιακές ανωμαλίες, μικρογναθία, υπερτελορισμό και υπασβεστιαιμική τετανία
    • Σύνδρομα ανεπάρκειας Β-λεμφοκυττάρων ή ανοσοσφαιρινών μπορεί να συσχετίζονται με χρόνια κολπίτιδα, υποτροπιάζουσες λοιμώξεις αναπνευστικού, χρόνια διαρροϊκά σύνδρομα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, συτηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ), ατοπία, σπληνομεγαλία, αναιμία, υποτροπιάζουσα πνευμονιοκοκκική πνευμονία και μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα
    • Χρόνια λοίμωξη με Giardia, πυρετός αγνώστου προελεύσεως και δυσαπορρόφηση πρέπει να θέσει υποψία ανοσοανεπάρκειας 
    • Διάφορα σύνδρομα περιλαμβάνουν χρόνια βλεννοδερματική καντιντίαση, θανατηφόρο λοίμωξη από το Esptein-Barr και ανεπάρκειες συστατικών του συμπληρώματος

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • Μεταλλαγμένα γονίδια και προϊόντα γονιδίων που οδηγούν σε κληρονομικές ανεπάρκειες του ανοσολογικού συστήματος και περιλαμβάνουν: ανεπάρκειες αντισωμάτων, λεμφοκυττάρων, φαγοκυττάρων και συμπληρώματος
    • Εκδηλώνονται με λοιμώξεις αμέσως μετά τη γέννηση, αλλά μπορεί να μην εκφράζονται κλινικά μέχρι την ενήλικο ζωή 

    Δευτεροπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • Θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα
    • Εμβόλια
    • Ανεπάρκειες διατροφής 
    • Χρήση φαρμάκων και έκθεση σε χημικά πρέπει να αναζητείται πάντοτε 
    • Θεραπεία με ακτινοβολία Χ
    • Ανεπάρκεια IgA σχετιζόμενη με λήψη φαινυντοΐνης/πενικιλλαμίνης
    • Θύμωμα με υπογαμμασφαιριναιμία 
    • Ιοί, π.χ. HIV-1 και HIV-2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό 
    • Σχεδόν το κάθε τι που αγνοεί τρόπους υγιεινής ζωής 
    • Χρήση ναρκωτικών και παρεντερική έκθεση σε αίμα
    • Σεξουαλική ζωή
    • Μεγάλη ηλικία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πρέπει να περιλάβει όλες τις ανοσοανεπάρκειες 
    • Προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση θα κατευθύνει στην κατάλληλη διερεύνηση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανοσοανεπαρκειών θα διαγνωσθούν με μία γενική αίματος και λευκοκυτταρικό τύπο και επίπεδα ανοσοσφαιρινών που περιλαμβάνουν επίπεδα IgG, IgM, IgA και IgE. Υποτάξεις της IgG πρέπει επίσης να μετρώνται
    • Άλλες μελέτες περιλαμβάνουν πληθυσμούς μονοπυρήνων που μπορεί να μετρηθούν
    • Ολικός αριθμός λεμφοκυττάρων, είναι ένας καλός δείκτης για αρχική εκτίμηση 
    • Λειτουργική εκτίμηση με δερμοαντιδράσεις και επίπεδα αντισωμάτων εναντίον κοινών ιών και βακτηριδιακών τοξινών
    • Επίπεδα συμπληρώματος 
    • Φαγοκυτταρική λειτουργία
    • Ειδικές λειτουργίες κυτταροκινών 
    • Επιπρόσθετες ειδικές δοκιμασίες για πιθανολογούμενες επίκτητες αιτίες ανοσοανεπαρκειών (AIDS, χρόνια διάρροια, κακοήθεια, φάρμακα, κλπ.)

     8

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Ποικίλλουν με τον τύπο της ανεπάρκειας και την αναπτυσσόμενη νόσο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Μαγνητική τομογραφία είναι χρήσιμη για την εκτίμηση βλαβών του ΚΝΣ, που οφείλονται σε τοξοπλάσμωση
    • Οι τεχνικές και η τεχνολογία για απεικόνιση συνεχίζουν να βελτιώνονται δραματικά 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση 
    • Προσπαθήστε να συνάγετε αν οι λοιμώξεις οφείλονται σε ανεπάρκειες των Τ-λεμφοκυτταρικών αποκρίσεων (μυκητιασικές και άλλες ευκαιριακές λοιμώξεις) ή ανεπάρκειες των Β-κυτταρικών αποκρίσεων (αντισώματα) ή και τα δύο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ή ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, ανάλογα με το κλινικό πρόβλημα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εξαρτώνται κυρίως από την πολυπλοκότητα των ανοσοανεπαρκούντων μηχανισμών 
    • Μεταμόσχευση μυελού με δότη Τ-λεμφοκυτταρικού μοσχεύματος σε βαρείες ανωμαλίες της Τ-λεμφοκυτταρικής λειτουργίας. Είναι καλύτερα να γίνεται σε ερευνητικά κέντρα αναφοράς
    • Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη - για ασθενείς με ανεπάρκεια IgG. Δεν είναι κατάλληλη για θεραπέια άλλης ανοσοανεπάρκειας εκτός από της IgG, αλλά μπορεί να είναι χρήσιμη στο σύνδρομο υπερ-IgM ανοσοανεπάρκειας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Για σοβαρές ανοσοανεπάρκειες απαιτούνται στείρες συνθήκες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά με κατάλληλο φάσμα για τους προσβάλλοντες μικροοργανισμούς. Η κετοκοναζόλη έχει αναφερθεί ότι είναι αποτελεσματική σε μερικές χρόνιες μυκητιασικές λοιμώξεις 
    • Ενζυματική θεραπεία υποκαταστάσεως για την ανεπάρκειατης απαμινάσης της αδενοσίνης 
    • Αυτόλογα Τ-λεμφοκύτταρα, γενετικά διορθωμένα με εισαγωγή φυσιολογικού γονιδίου της απαμινάσης της αδενοσίνης 
    • Η ζιδοβουδίνη (ΑΖΤ) ελαττώνει την πιθανότητα διαπλακουντιακής μεταφοράς του ιού HIV 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παιδιά με βαρειά συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια πρέπει να παραμένουν σε ελεγχόμενο περιβάλλον, έκθεση στο οποιοδήποτε παθογόνο μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο
    • Τα επίπεδα IgG πρέπει να παρακολουθούνται και να παραμένουν σταθερά στην κοινή ποικίλλουσα υπογαμμασφαιριναιμία
    • Έξυπνες οδηγίες και έλεγχος για λοιμώξεις

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Συμβουλές γενετικής για τις πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυτοάνοσες νόσοι
    • Ορονοσία σαν αντίδραση στη θεραπεία με γ-σφαιρίνη
    • Κακοήθειες 
    • Καταστροφική λοίμωξη 
    • Θανατηφόρος αντίδραση μοσχεύματος κατά ξενιστού μετά μεταγγίσεις αίματος σε ασθενείς με βαρειά συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Σχετίζονται στενά με τον τύπο και το βαθμό της ανοσοανεπάρκειας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη ανοσοανεπάρκεια 

    Γηριατρικό: Εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη ανοσοανεπάρκεια 

    ΚΥΗΣΗ

    Μετάδοση AIDS

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    shutterstock 183635540 lymphocytes 1400x4802x

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Αντιμετωπίστε τις μολύνσεις με φυσικό τρόπο

    Πενικιλλαμίνη

    Ανοσοενισχυτική θεραπεία για τον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Ενισχύστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα για να ζήσετε περισσότερο και καλύτερα

    Οι τύποι καρκίνου που σχετίζονται με το AIDS

    Όλα όσα μπορείτε να κάνετε για δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Καντιντίαση

    Υπογαμμασφαιριναιμία

    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Τρόποι για να τονώσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Ανοσοανεπάρκεια

    Νοσήματα ενδεικτικά πιθανού AIDS στα παιδιά

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την υποχονδρίαση Χρήσιμες πληροφορίες για την υποχονδρίαση

    Υποχονδρίαση

    Η υποχονδρίαση είναι μία διανοητική διαταραχή που σχετίζεται με μία υπερβολική ανησυχία σχετικά με την υγεία κάποιου, και με ενασχόληση με μία ποικιλία συμπτωμάτων, λόγω των οποίων, το άτομο έχει πεισθεί ότι πάσχει από κάποιου είδους νόσο. Οι ασθενείς που υποφέρουν από αυτή την κατάσταση, αναζητούν κυρίως, ιατρική συμβουλή, ψάχνοντας για το γιατρό, που θα διαγνώσει μία σωματική ασθένεια που να εξηγεί τα συμπτώματα τους. Αυτό συχνά οδηγεί σε μία ποικιλία υπερβολικών εξετάσεων που περιλαμβάνουν πολλές επαναλαμβανόμενες και ακριβές εργαστηριακές εξετάσεις και διαγνωστικές προσεγγίσεις. Αν και αυτές είναι απαραίτητες για να αποκλείσουν κάποια σοβαρή σωματική νόσο, αυτή η διάγνωση δεν πρέπει να γίνεται μόνο με τον αποκλεισμό, αλλά πρέπει να γίνεται με τη χρήση συμπεριλαμβανομένων κριτηρίων, όπως αναφέρονται παρακάτω 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Κάποιες μελέτες δείχνουν αυξημένο επιπολασμό υποχονδρίασης σε οικογένειες ειδικά μεταξύ μονοζυγωτικών διδύμων και συγγενών 1ου βαθμού

    Επικρατέστερη ηλικία: Η μέγιστη επίπτωση θεωρείται ότι εμφανίζεται κατά την 4η ή 5η δεκαετία της ζωής αν και μπορούν να επηρεαστούν όλες οι ηλικιακές ομάδες συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, εφήβων και των ηλικιωμένων

    Επικρατέστερο φύλο: Συμβαίνει εξίσου σε άνδρες και γυναίκες, ωστόσο οι γυναίκες τείνουν να ζητούν βοήθεια συχνότερα από τους άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΧΟΝΔΡΙΑΣΗΣ

    • Ενασχόληση με φόβους ότι κάποιος έχει, ή με την πεποίθηση ότι έχει μία σοβαρή αρρώστια που βασίζεται στο ότι το άτομο παρερμηνεύει τα σωματικά συμπτώματα
    • Η ανησυχία εμμένει παρά την κατάλληλη ιατρική αξιολόγηση και επιβεβαίωση 
    • Η πεποίθηση δεν έχει την ένταση του παραληρήματος (όπως στην παραληρητική διαταραχή, σωματικό τύπο) και δεν περιορίζεται σε μία περιστασιακή ανησυχία σχετικά με την εμφάνιση (όπως, στη σωματοδυσμορφική διαταραχή)
    • Η ανησυχία προκαλεί κλινικά σημαντική δυσφορική διαταραχή σε κοινωνικούς, επαγγελματικούς ή άλλους σημαντικούς τομείς λειτουργίας 
    • Η διάρκεια της διαταραχής είναι τουλάχιστον 6 μήνες
    • Η ανησυχία δεν εξηγείται ως τη γενικευμένη διαταραχή πανικού, ψυχαναγκαστική - καταναγκαστική διαταραχή, μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο, άγχος αποχωρισμού ή άλλη σωματοποιητική διαταραχή 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΧΟΝΔΡΙΑΣΗΣ

    • Βιολογικά: υπάρχουν ενδείξεις που υποδεικνύουν ότι οι ασθενείς με υποχονδρίαση μπορεί να έχουν γεννηθεί με μία τάση να μεγαλοποιούν τις σωματικές αισθήσεις και ότι έχουν χαμηλότερο ουδό και μικρότερη αντοχή στη σωματική δυσφορία
    • Γεγονότα της ζωής: Ιατρικές νόσοι μπορεί να προδιαθέσουν έναν ασθενή σε υποχονδρίαση, όπως συγκεκριμένοι ασθενείς, που είναι ευαίσθητοι σε συγκεκριμένα σωματικά συμπτώματα που ακολουθούν οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, έμφραγμα μυοκαρδίου, εντατική θεραπεία για κακόηθες νόσημα, μεταμόσχευση οργάνων κλπ. Αυτά μπορεί να βιωθούν από τον ασθενή ή από στενό μέλος της οικογένειας ή φίλο
    • Γεγονότα της παιδικής ηλικίας: Η εμπειρία πολλών ή σοβαρών υπαρκτών ασθενειών κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, μπορεί να προδιαθέσει το άτομο σε υποχονδρίαση αργότερα στη ζωή 
    • Ψυχολογικά: Πολλοί συγγραφείς βλέπουν την υποχονδρίαση σαν την ψυχοδυναμική άμυνα του ασθενούς απέναντι στις ενοχές, τη ντροπή, τη χαμηλή αυτοεκτίμηση και μία ναρκισσιστική υπερεντρύφηση στον εαυτό του. Άλλοι συγγραφείς τη βλέπουν σαν τον τρόπο του ασθενούς να τραβήξει την προσοχή με υπερβολική ταύτιση με τον ρόλο του ασθενούς ο οποίος του προσφέρει έναν τρόπο να ανακουφίσει τα συμπτώματα του άγχους του και να αναζητήσει επιβεβαίωση 
    • Κοινωνικό - πολιτισμικό: Κάποιες κοινωνίες και πολιτισμοί βλέπουν τα ψυχικά συμπτώματα με έναν υποτιμητικό και στιγματισμένο τρόπο, κατηγορώντας τον ασθενή για την αρρώστια του/της, ωστόσο αν ο ασθενής έχει σημαντικά συμπτώματα και μία πραγματική ιατρική διάγνωση, αυτός/αυτή αντιμετωπίζεται με μεγαλύτερη συμπάθεια, αξιοπρέπεια και σεβασμό και δεν κατηγορούνται, ότι αυτοί προκάλεσαν την αρρώστια τους 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΧΟΝΔΡΙΑΣΗΣ

    Έκθεση σε ιατρικές καταστάσεις και διεργασίες απειλητικές για τη ζωή, στην παιδική ηλικία, εφηβεία ή ενήλικη ζωή 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΧΟΝΔΡΙΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κάθε ασθενής, που πάσχει από υποχονδρίαση, όπως και από κάθε άλλη ψυχιατρική διαταραχή δεν αποκλείεται να αναπτύξει μία ιατρική/οργανική νόσο. Τέτοιες οργανικές νόσοι επικεντρωμένες σε ένα όργανο, πρέπει να λαμβάνονται υπ'όψη ως πιθανότητα σε αυτούς τους ασθενείς 
    • Υποκείμενες καταθλιπτικές διαταραχές 
    • Σχιζοφρένεια 
    • Παραληρητικές διαταραχές 
    • Διαταραχή μετατροπής 
    • Αγχώδης διαταραχή 
    • Διαταραχή πανικού 
    • Καταναγκαστική - ψυχαναγκαστική διαταραχή
    • Ακατανόητα προσποιητές διαταραχές με σωματικά συμπτώματα
    • Διαταραχή σωματοποίησης 
    • Διαταραχή χρόνιου πόνου
    • Σωματοδυσμορφική διαταραχή
    • Προσποίηση
    • Σύνδρομο Munchausen

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Εργαστηριακές εξετάσεις χρησιμοποιούνται για να αποκλείσουν οργανικές νόσους

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτική εξέταση του διανοητικού επιπέδου 
    • Ψυχολογικές δοκιμασίες χρησιμοποιούνται για να αποκλείσουν άλλες ψυχιατρικές διαταραχές και ειδικά να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση της υποχονδρίασης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΧΟΝΔΡΙΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία εκλογής είναι εξατομικευμένη, η ψυχοθεραπεία γίνεται σε εξωνοσοκομειακά πλαίσια 
    • Πολλοί ασθενείς πηγαίνουν καλύτερα με υποστηρικτική ψυχοθεραπεία και τροποποίηση της συμπεριφοράς, που εστιάζεται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων τους
    • Θεραπεία ομάδας: κάποιοι ασθενείς πηγαίνουν καλύτερα σε ένα ομαδικό πλαίσιο, όπου αποκτούν κοινωνική υποστήριξη και αλληλεπίδραση με άλλους 
    • Η επιβεβαίωση του ασθενούς με επανάληψη των εργαστηριακών εξετάσεων είναι μόνο βραχείας διάρκειας και δεν λύνει το υποκείμενο πρόβλημα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Τακτική εξέταση με μετριοπάθεια 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Καλή θρέψη

    hypochondriacdefinition 150826111001 lva1 app6891 thumbnail 4

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η παροχή γνώσης για την κατάσταση ενδυναμώνει τις πνευματικές ικανότητες του ασθενούς και παρέχει μία δομή για καλύτερη ανταπόκριση στα σωματικά συμπτώματα και άλλες ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως η γνωστική και η θεραπεία συμπεριφοράς 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ο στόχος της θεραπείας είναι να σας βοηθήσει να διαχειριστείτε το άγχος για την υγεία σας και να βελτιώσετε την ικανότητά σας να λειτουργείτε στην καθημερινή ζωή. Η ψυχοθεραπεία - που ονομάζεται επίσης θεραπεία ομιλίας - μπορεί να είναι χρήσιμη για τη διαταραχή άγχους ασθένειας. Μερικές φορές μπορεί να προστεθούν φάρμακα.

    Ψυχοθεραπεία

    Επειδή οι σωματικές αισθήσεις μπορεί να σχετίζονται με συναισθηματική δυσφορία και άγχος για την υγεία, η ψυχοθεραπεία - ιδιαίτερα η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία (CBT) - μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία. Το CBT σάς βοηθά να μάθετε δεξιότητες για τη διαχείριση της διαταραχής άγχους της ασθένειας και να βρείτε διαφορετικούς τρόπους για να διαχειριστείτε τις ανησυχίες σας εκτός από υπερβολικές ιατρικές εξετάσεις ή αποφυγή ιατρικής περίθαλψης.

    Η CBT μπορεί να σας βοηθήσει να:

    • Προσδιορίστε τους φόβους και τις πεποιθήσεις σας για σοβαρή ιατρική ασθένεια
    • Μάθετε εναλλακτικούς τρόπους για να δείτε τις αισθήσεις του σώματός σας, προσπαθώντας να αλλάξετε τις δυσάρεστες σκέψεις
    • Ενημερωθείτε περισσότερο για το πώς οι ανησυχίες σας επηρεάζουν εσάς και τη συμπεριφορά σας
    • Αλλάξτε τον τρόπο που ανταποκρίνεστε στις αισθήσεις και τα συμπτώματά σας
    • Μάθετε δεξιότητες για να αντιμετωπίσετε και να ανεχτείτε το άγχος και το άγχος
    • Μειώστε την αποφυγή καταστάσεων και δραστηριοτήτων λόγω σωματικών αισθήσεων
    • Μειώστε τις συμπεριφορές του να ελέγχετε συχνά το σώμα σας για σημάδια ασθένειας και να αναζητάτε επανειλημμένα διαβεβαίωση
    • Βελτιώστε την καθημερινή λειτουργία στο σπίτι, στην εργασία, στις σχέσεις και στις κοινωνικές καταστάσεις
    • Αντιμετωπίστε άλλες ψυχικές διαταραχές, όπως κατάθλιψη

    Άλλες θεραπείες όπως η διαχείριση του άγχους συμπεριφοράς και η θεραπεία έκθεσης μπορεί επίσης να είναι χρήσιμες.

    Φάρμακα

    • Τα αντικαταθλιπτικά, όπως οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), μπορούν να βοηθήσουν στη θεραπεία της διαταραχής άγχους της ασθένειας.
    • Τα φάρμακα για τη θεραπεία διαταραχών της διάθεσης ή του άγχους, εάν υπάρχουν, μπορούν επίσης να βοηθήσουν.

    Τα αντικαταθλιπτικά και αγχολυτικά φάρμακα έχει βρεθεί ότι έχουν μεγαλύτερη επιτυχία σε ασθενείς με υπεροχή των αγχωτικών ή καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Η ομάδα των επιλεκτικών αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης έχει βρεθεί ότι βοηθάει περισσότερο και πρέπει να χρησιμοποιούνται εκλεκτικά με βάση την ανεκτικότητα του ασθενούς στις παρενέργειες. Κάποιοι επίλεκτοι ασθενείς με υπεροχή ψυχαναγκαστικών - καταναγκαστικών συμπτωμάτων, έχουν περιορισμένη ανταπόκριση σε φάρμακα, όπως η κλομιπραμίνη 50-150 mg/ημέρα ή φλουοξετίνη 20-80 mg/ημέρα.

    Αντενδείξεις:

    • Αποφύγετε φάρμακα, στα οποία ο ασθενής είναι αλλεργικός 
    • Αποφύγετε φάρμακα με πολλές παρενέργειες 
    • Αποφύγετε φάρμακα με γνωστές αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

    Προφυλάξεις: Αποφύγετε τη μακροχρόνια χρήση ναρκωτικών και άλλων εξαρτησιογόνων φαρμάκων 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται σε τακτική βάση, στο γραφείο του γιατρού πρωτοβάθμιας υγείας ή με ψυχοθεραπευτή 
    • Το ραντεβού πρέπει να προγραμματίζονται άσχετα με το αν ο ασθενής έχει νέα συμπτώματα ή όχι
    • Αποφύγετε τις μακροχρόνιες παραμονές στο νοσοκομείο και τις μη απαραίτητες εργαστηριακές δοκιμασίες 
    • Αποφύγετε δηλώσεις όπως "Τηλεφωνήστε μου αν έχετε πρόβλημα" ή "Κανονίστε ένα ραντεβού, μόνο αν έχετε πρόβλημα"
    • Παρέχετε επιβεβαίωση με το να ακούτε με προσοχή τις ανησυχίες του ασθενούς. Αφήστε τον ασθενή να μιλήσει σχετικά με ψυχοκοινωνικά θέματα
    • Παρέχετε ένα ασφαλές περιβάλλον για να ακούσετε τον ασθενή με συμπάθεια και κατανόηση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Να είστε ενήμεροι των κινδύνων που εμπλέκονται σε επαναλαμβανόμενες και μη απαραίτητες εργαστηριακές και διαγνωστικές διεργασίες 
    • Εξάρτηση από ναρκωτικά αναλγητικά

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η φυσική πορεία αυτής της νόσου είναι συνήθως χρόνια
    • Έχει διακυμάνσεις στην ένταση, ανάλογα με τις περιόδους της σχετικής ύφεσης και παρόξυνση της οξύτητας, που μπορεί να καταστρέψει τη ζωή του ασθενή 
    • Η πρόγνωση ποικίλει ανάλογα με τη δομή της προσωπικότητας του ασθενούς, την εκπαίδευση, το σύστημα κοινωνικής υποστήριξης, το πνευματικό υπόβαθρο και το κίνητρο του για αλλαγή 
    • Πολλοί ψυχίατροι θεωρούν ότι αυτή η κατάσταση έχει φτωχή πρόγνωση σύμφωνα με την ψυχαναλυτική θεραπεία 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Έκθεση κατά την πρώιμη παιδική ηλικία σε σοβαρή ασθένεια και διαγνωστικές διεργασίες, προδιαθέτει αυτούς τους ασθενείς να αναπτύξουν υποχονδρίαση στην ενήλικη ζωή

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι ασθενείς συνήθως έχουν υψηλότερη συχνότητα χρόνιας σωματικής νόσου, που μπορεί να συνυπάρχει με την υποχονδρίαση και να επιπλέκει τη θεραπεία της

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    image1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποχονδρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άγχος

    Η ασθένεια είναι ένας τρόπος να ζητήσουμε αγάπη

    Σύνδρομο Münchausen

    www.emedi.gr