Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014 21:27

Μηνιγγίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η μηνιγγίτιδα  είναι κατάσταση έκτακτης ιατρικής ανάγκης

Η μηνιγγίτιδα, ICD-10 G00-G03, είναι η οξεία φλεγμονή των προστατευτικών μεμβρανών που καλύπτουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα εμφανίζεται σε περίπου 3 άτομα ανά 100.000 ετησίως στις δυτικές χώρες.

Η ιογενής μηνιγγίτιδα είναι πιο συχνή, σε 10,9 άτομα ανά 100.000, και εμφανίζεται συχνότερα το καλοκαίρι.

Η μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος εμφανίζεται σε επιδημίες στις περιοχές όπου πολλοί άνθρωποι ζουν μαζί για πρώτη φορά, όπως στρατώνες, πανεπιστημιουπόλεις κ.ά.

Αρκετοί παράγοντες έχουν συσχετισθεί με την ανάπτυξη επιδημιών μηνιγγίτιδας: παθολογικές καταστάσεις (ανοσολογική ευαισθησία του πληθυσμού), δημογραφικές συνθήκες (ταξίδια και  μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών), κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (υπερπληθυσμός και  άσχημες συνθήκες διαβίωσης), οι κλιματικές συνθήκες (ξηρασία και αμμοθύελλες), και ταυτόχρονες λοιμώξεις (οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις).

Η φλεγμονή μπορεί να προκαλείται από μόλυνση με ιούς, βακτήρια ή άλλους μικροοργανισμούς, και λιγότερο συχνά από ορισμένα φάρμακα.

Η μηνιγγίτιδα μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή λόγω της εγγύτητας της φλεγμονής προς τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Ως εκ τούτου, η κατάσταση έχει ταξινομηθεί ως έκτακτης ανάγκης.

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της μηνιγγίτιδας είναι ο πονοκέφαλος και η δυσκαμψία του αυχένα που σχετίζονται με πυρετό, σύγχυση ή αλλαγές του επιπέδου συνείδησης, έμετο, και μια ανικανότητα να ανεχθεί ο ασθενής το φως (φωτοφοβία) ή τους δυνατούς θορύβους.

Τα παιδιά συχνά εμφανίζουν μόνο μη ειδικά συμπτώματα, όπως ευερεθιστότητα και υπνηλία. Εάν ένα εξάνθημα είναι παρόν, μπορεί να υποδηλώνει μια συγκεκριμένη αιτία της μηνιγγίτιδας. Για παράδειγμα, η μηνιγγίτιδα που προκαλείται από βακτήρια του μηνιγγιτιδόκοκκου μπορεί να συνοδεύεται από ένα χαρακτηριστικό εξάνθημα.

Η οσφυονωτιαία παρακέντηση είναι απαραίτητη για τη διάγνωση της μηνιγγίτιδας. Μία βελόνα εισάγεται στο σπονδυλικό σωλήνα για να ληφθεί ένα δείγμα από το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (CSF), που καλύπτει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Η πρώτη θεραπεία στην οξεία μηνιγγίτιδα αποτελείται από άμεσα χορηγούμενα αντιβιοτικά και μερικές φορές αντιικά φάρμακα. Τα κορτικοστεροειδή μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη των επιπλοκών. Η μηνιγγίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές μακροπρόθεσμες επιπλοκές, όπως κώφωση, επιληψία, υδροκέφαλο και γνωστικά ελλείμματα, ειδικά εάν δεν αντιμετωπιστεί γρήγορα. Ορισμένες μορφές της μηνιγγίτιδας (όπως αυτές που σχετίζονται με τον μηνιγγιτιδόκοκκο, τον Haemophilus influenzae τύπου Β, τον πνευμονιόκοκκο ή λοιμώξεις από τον ιό της παρωτίτιδας) μπορεί να προληφθούν με την ανοσοποίηση.


Σημεία και συμπτώματα  της μηνιγγίτιδας

Στους ενήλικες, το πιο κοινό σύμπτωμα της μηνιγγίτιδας είναι μια σοβαρή κεφαλαλγία, που εμφανίζεται σε περίπου 90% των περιπτώσεων βακτηριακής μηνιγγίτιδας, που ακολουθείται από αυχενική δυσκαμψία (αδυναμία του ασθενούς να λυγίσει το λαιμό προς τα εμπρός παθητικά λόγω της αύξησης του μυϊκού τόνου.

Η κλασική τριάδα των διαγνωστικών σημείων αποτελείται από αυχενική δυσκαμψία, ξαφνικό υψηλό πυρετό, και αλλαγή της νοητικής κατάστασης. Ωστόσο, και τα τρία χαρακτηριστικά είναι παρόντα μόνο σε 44-46% των περιπτώσεων της βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Αν κανένα από τα τρία σημεία δεν είναι παρόντα, η οξεία μηνιγγίτιδα είναι εξαιρετικά απίθανη. Άλλα συμπτώματα που, συνήθως, συνδέονται με τη μηνιγγίτιδα περιλαμβάνουν τη φωτοφοβία (δυσανεξία στο έντονο φως) και τη δυσανεξία σε δυνατούς θορύβους.

Τα μικρά παιδιά συχνά δεν εμφανίζουν τα παραπάνω συμπτώματα. Το μαλακό σημείο στην κορυφή του κεφαλιού του μωρού μπορεί να διογκωθεί σε βρέφη ηλικίας έως 6 μηνών. Άλλα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τη μηνιγγίτιδα από λιγότερο σοβαρές ασθένειες στα μικρά παιδιά είναι ο πόνος στα κάτω άκρα, τα κρύα άκρα, και ένα μη φυσιολογικό χρώμα του δέρματος.

Η αυχενική δυσκαμψία συμβαίνει στο 70% της βακτηριακής μηνιγγίτιδας σε ενήλικες.

Άλλες ενδείξεις μηνιγγισμού περιλαμβάνουν την παρουσία θετικού σημείου Kernig ή Brudzinski.

To σημείο Kernig αξιολογείται με τον ασθενή σε ύπτια θέση, με το ισχίο και το γόνατο λυγισμένο στις 90 μοίρες. Σε ένα άτομο με θετικό σημείο, όταν το ισχίο βρίσκεται σε κάμψη προς την κοιλιά υπάρχει αδυναμία έκτασης του γόνατος.

To θετικό σημείο Brudzinski συμβαίνει όταν η κάμψη του αυχένα προκαλεί ακούσια κάμψη του γόνατος και του ισχίου.

Γρήγορη οριζόντια περιστροφή του κεφαλιού (jolt accentuation maneuver): Ζητείται από τον ασθενή να περιστρέψει γρήγορα το κεφάλι του στο οριζόντιο επίπεδο. Αν αυτός ο χειρισμός δεν επιδεινώνει την κεφαλαλγία, η διάγνωση μηνιγγίτιδας είναι απίθανη.

Η μηνιγγίτιδα που προκαλείται από το βακτήριο Neisseria meningitidis "μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα''  μπορεί να διαφοροποιηθεί από τη μηνιγγίτιδα από άλλα αίτια από την  ραγδαία εξάπλωση του πετεχειώδους εξανθήματος, το οποίο πρέπει να προηγηθεί των  άλλων συμπτωμάτων. Το εξάνθημα αποτελείται από πολλές μικρές, ακανόνιστες μοβ ή κόκκινες πετέχειες στον κορμό, τα κάτω άκρα, τους βλεννογόνους, τον επιπεφυκότα, και μερικές φορές τις παλάμες των χεριών ή τα πέλματα των ποδιών. Το εξάνθημα δεν εξαφανίζεται όταν πιέζεται με ένα δάχτυλο. Άλλες ενδείξεις σχετικά με την αιτία της μηνιγγίτιδας μπορεί να είναι τα σημεία του δέρματος των χεριών, του αφθώδους πυρετού και του έρπητα των γεννητικών οργάνων, τα οποία συνδέονται με τις διάφορες μορφές  ιογενούς μηνιγγίτιδας.


Πρώιμες επιπλοκές της μηνιγγίτιδας

Η μόλυνση μπορεί να προκαλέσει σήψη, ένα σύνδρομο με πτώση πίεσης του αίματος, ταχυκαρδία, υψηλή ή αφύσικα χαμηλή θερμοκρασία, και ταχεία αναπνοή. Πολύ χαμηλή πίεση του αίματος μπορεί να συμβεί σε πρώιμο στάδιο, ιδίως, αλλά όχι αποκλειστικά, σε μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανεπαρκή παροχή αίματος σε άλλα όργανα. Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη και η υπερβολική ενεργοποίηση των παραγόντων της πήξης του αίματος, μπορεί να εμποδίσουν τη ροή του αίματος προς τα όργανα και παραδόξως αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας. Γάγγραινα των άκρων μπορεί να συμβεί σε μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο. Σε σοβαρές μολύνσεις μηνιγγιτιδόκοκκου και πνευμονιόκοκκου  μπορεί να συμβεί αιμορραγία των επινεφριδίων, που οδηγεί σε σύνδρομο Waterhouse-Friderichsen, που είναι συχνά θανατηφόρο.

Ο ιστός του εγκεφάλου μπορεί να υποστεί οίδημα, η πίεση στο εσωτερικό του κρανίου μπορεί να αυξηθεί και να αυξηθεί η πίεση στη βάση του κρανίου. Αυτό μπορεί να γίνει αντιληπτό από τη μείωση του επιπέδου συνείδησης, από την απώλεια του αντανακλαστικού της κόρης, και την ανώμαλη στάση. Η φλεγμονή των ιστών του εγκεφάλου μπορεί, επίσης, να εμποδίζει τη φυσιολογική ροή του ΕΝΥ γύρω από τον εγκέφαλο (υδροκέφαλος). Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να συμβούν για διάφορους λόγους. Στα παιδιά, οι επιληπτικές κρίσεις είναι τα πρώτα σημεία της μηνιγγίτιδας (σε 30% των περιπτώσεων). Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να προκύψουν από αυξημένη πίεση και από περιοχές της φλεγμονής στον ιστό του εγκεφάλου. Οι εστιακές κρίσεις (σπασμοί σε ένα μέρος του σώματος), οι ανθεκτικές επιληπτικές κρίσεις, οι σπασμοί όψιμης έναρξης και εκείνες που είναι δύσκολο να ελεγχθούν με φαρμακευτική αγωγή έχουν χειρότερη πρόγνωση.

Η φλεγμονή των μηνίγγων μπορεί να οδηγήσει σε ανωμαλίες των κρανιακών νεύρων, τα οποία ελέγχουν τις κινήσεις των οφθαλμών, των μυών του προσώπου, και την ακοή. Τα οπτικά προβλήματα και η απώλεια ακοής μπορεί να παραμείνουν μετά από ένα επεισόδιο της μηνιγγίτιδας. Η φλεγμονή του εγκεφάλου (εγκεφαλίτιδα) ή των αιμοφόρων αγγείων (εγκεφαλική αγγειίτιδα), καθώς και ο σχηματισμός θρόμβων αίματος στις φλέβες (εγκεφαλική φλεβική θρόμβωση), μπορεί όλα να οδηγήσουν σε αδυναμία, απώλεια της αίσθησης, ή ανώμαλη κίνηση ή λειτουργία του μέρους του σώματος που ελέγχεται από την πληγείσα περιοχή του εγκεφάλου.


Αιτίες μηνιγγίτιδας

Η μηνιγγίτιδα, συνήθως, προκαλείται από μόλυνση με μικροοργανισμούς. Οι περισσότερες μολύνσεις οφείλονται σε ιούς, βακτήρια, μύκητες και πρωτόζωα, Μπορεί, επίσης, να προκύψουν από διάφορEς μη μολυσματικές αιτίες. Ο όρος άσηπτη μηνιγγίτιδα αναφέρεται σε περιπτώσεις μηνιγγίτιδας στην οποία δεν μπορεί να αποδειχθεί καμία βακτηριακή λοίμωξη. Αυτό το είδος της μηνιγγίτιδας προκαλείται, συνήθως, από ιούς, αλλά μπορεί να οφείλεται και σε βακτηριακή λοίμωξη, όταν τα βακτηρίδια εξαφανίζονται από τις μήνιγγες ή τα παθογόνα μολύνουν έναν χώρο δίπλα στις μήνιγγες (π.χ. ιγμορίτιδα). Ενδοκαρδίτιδα (λοίμωξη των βαλβίδων της καρδιάς, η οποία εξαπλώνεται μέσω της κυκλοφορίας του αίματος) μπορεί να προκαλέσει άσηπτη μηνιγγίτιδα. Άσηπτη μηνιγγίτιδα μπορεί να προκληθεί από μόλυνση με σπειροχαίτες, ένα είδος βακτηριδίου το Treponema pallidum (η αιτία της σύφιλης) και την Borrelia burgdorferi (πρόκληση της νόσου του Lyme). Μηνιγγίτιδα μπορεί να προκύψει από την ελονοσία ή μπορεί να συμβεί αμοιβαδική μηνιγγίτιδα, μηνιγγίτιδα που οφείλεται σε λοίμωξη με αμοιβάδες, όπως από Naegleria fowleri, από πηγές γλυκού νερού.

-Βακτηριδιακή μηνιγίτιδα

Τα είδη των βακτηρίων που προκαλούν βακτηριακή μηνιγγίτιδα ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία του μολυσμένου ατόμου.

Σε πρόωρα βρέφη και νεογέννητα έως τριών μηνών, συνήθεις αιτίες είναι οι στρεπτόκοκκοι της ομάδας Β (υπότυποι III, η οποία κανονικά κατοικούν στον κόλπο και είναι κυρίως η αιτία της μόλυνσης κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής) και τα βακτήρια που φυσιολογικά ζουν στο πεπτικό σύστημα, όπως η Escherichia coli (που φέρουν το αντιγόνο Κ1). Η Listeria monocytogenes (ορότυπος IVb) μπορεί να επηρεάσει το νεογέννητο και εμφανίζεται σε επιδημίες.

Τα μεγαλύτερα παιδιά  πλήττονται πιο συχνά από Neisseria meningitidis (μηνιγγιτιδόκοκκος) και Streptococcus pneumoniae (ορότυποι 6, 9, 14, 18 και 23) και εκείνα κάτω των πέντε ετών από Haemophilus influenzae τύπου Β (σε χώρες που δεν γίνεται εμβολιασμός).

Στους ενήλικες, η Neisseria meningitidis και ο Streptococcus pneumoniae μαζί προκαλούν το 80% των περιπτώσεων της βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Ο κίνδυνος μόλυνσης με Listeria monocytogenes είναι αυξημένος σε άτομα άνω των 50 ετών.

Η εισαγωγή των πνευμονιοκοκκικού εμβολίου μείωσε την πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα σε παιδιά και ενήλικες.

Το τραύμα στο κρανίο δυνητικά επιτρέπει στα βακτήρια από τη ρινική κοιλότητα να μπουν στο χώρο των μηνίγγων. Ομοίως, οι συσκευές στον εγκέφαλο και τις μήνιγγες, όπως σε εγκεφαλικές αναστομώσειςαποχετεύσεις των κοιλιών (Ommaya). Στις περιπτώσεις αυτές, τα άτομα είναι πιο πιθανό να έχουν μολυνθεί με σταφυλόκοκκους, ψευδομονάδα, και άλλα Gram-αρνητικά βακτήρια.  Αυτά τα παθογόνα συνδέονται, επίσης, με μηνιγγίτιδα σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Μια μόλυνση στο κεφάλι και στην περιοχή του λαιμού, όπως μέση ωτίτιδα ή μαστοειδίτιδα, μπορούν να οδηγήσουν σε μηνιγγίτιδα σε ένα μικρό ποσοστόΟι λήπτες κοχλιακών εμφυτευμάτων έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα.

Η φυματιώδης μηνιγγίτιδα, η οποία είναι η μηνιγγίτιδα που προκαλείται από το Mycobacterium tuberculosis, είναι πιο συχνή σε άτομα που προέρχονται από χώρες όπου η φυματίωση είναι ενδημική, αλλά συναντάται και σε άτομα με προβλήματα του ανοσοποιητικού, όπως το AIDS.

Επαναλαμβανόμενες βακτηριακές μηνιγγίτιδες μπορεί να προκληθούν από ανατομικές ανωμαλίες, είτε εκ γενετής ή επίκτητες, ή από διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος. Η πιο συχνή αιτία επαναλαμβανόμενης μηνιγγίτιδας είναι ένα το κάταγμα κρανίου, ιδίως κατάγματα που επηρεάζουν τη βάση του κρανίου ή εκτείνονται προς τα ιγμόρεια. Περίπου 59% των επαναλαμβανόμενων περιπτώσεων μηνιγγίτιδας οφείλονται σε τέτοιες ανατομικές ανωμαλίες, 36% οφείλονται σε ανεπάρκειες του ανοσοποιητικού (όπως ανεπάρκεια του συμπληρώματος, η οποία προδιαθέτει ιδιαίτερα σε επαναλαμβανόμενη μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα), και 5% οφείλονται σε λοιμώξεις σε περιοχές που γειτνιάζουν με τις μήνιγγες.

-Ιογενής μηνιγγίτιδα

Οι ιοί που προκαλούν μηνιγγίτιδα περιλαμβάνουν τους εντεροϊούς, τον ιό του απλού έρπητα τύπου 2 (και λιγότερο τον τύπο 1), τον ιό ανεμοβλογιάς (γνωστό για την πρόκληση ανεμοβλογιάς και έρπητα ζωστήρα), τον ιό της παρωτίτιδας και του HIV.

-Μυκητιασική μηνιγγίτιδα

Υπάρχει ένας αριθμός παραγόντων κινδύνου για μυκητιασική μηνιγγίτιδα, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ανοσοκατασταλτικών (όπως μετά από μεταμόσχευση οργάνων), του HIV/AIDS, και της απώλεια της ανοσίας που σχετίζεται με τον καρκίνο και τη θεραπεία του και με τη γήρανση. Είναι ασυνήθιστη στα άτομα  με φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα. Η έναρξη των συμπτωμάτων είναι συνήθως πιο σταδιακή, με πονοκεφάλους και πυρετό τουλάχιστον δύο εβδομάδες πριν από τη διάγνωση. Η πιο συνή μυκητιασική μηνιγγίτιδα είναι η κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα λόγω Cryptococcus neoformans. Στην Αφρική, η κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα είναι η πιο συχνή αιτία της μηνιγγίτιδας και αντιπροσωπεύει το 20-25% των θανάτων από AIDS στην Αφρική. Οι πιο συχνοί μυκητιασικοί παράγοντες περιλαμβάνουν τα  Histoplasma capsulatum, Coccidioides immitis, Blastomyces dermatitidis, και Candida.

-Παρασιτική μηνιγγίτιδα

Όταν η αιτία είναι παρασιτική υπάρχει μια υπεροχή των ηωσινόφιλων (ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων) στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Τα πιο συχνά παράσιτα που εμπλέκονται είναι τα Angiostrongylus cantonensis, Gnathostoma spinigerum, Schistosoma, καθώς και η κυστικέρκωση, η τοξοκαρίαση, η baylisascariasis, η παραγονιμίαση κ.α.

-Μη λοιμώδης μηνιγγίτιδα

Μηνιγγίτιδα μπορεί να προκύψει από μη μολυσματικές αιτίες: Εξάπλωση του καρκίνου στις μήνιγγες (κακοήθης νεοπλασματική μηνιγγίτιδα, από ορισμένα φάρμακα (κυρίως, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, αντιβιοτικά και ενδοφλέβιες ανοσοσφαιρίνες. Μπορεί, επίσης, να προκληθεί από διάφορες φλεγμονώδεις καταστάσεις, όπως η σαρκοείδωση (νευροσαρκοείδωση), διαταραχές του συνδετικού ιστού, όπως συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, και ορισμένες μορφές αγγειίτιδας (φλεγμονώδεις καταστάσεις του τοιχώματος των αιμοφόρων αγγείων), όπως η νόσος του Behcet. Οι δερμοειδείς κύστεις μπορεί να προκαλέσουν μηνιγγίτιδα απελευθερώνοντας ερεθιστικές ύλες στον υπαραχνοειδή χώρο. Η μηνιγγίτιδα Mollaret είναι ένα σύνδρομο επαναλαμβανόμενων επεισοδίων άσηπτης μηνιγγίτιδας και πιστεύεται ότι προκαλείται από τον ιό του απλού έρπητα τύπου 2. Σπάνια, η  ημικρανία μπορεί να προκαλέσει μηνιγγίτιδα.


Μηχανισμός  μηνιγγίτιδας

Οι μήνιγγες περιλαμβάνουν τρεις μεμβράνες που, μαζί με το εγκεφαλονωτιαίο υγρό, περικλείουν και προστατεύουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό (το κεντρικό νευρικό σύστημα).

Η χοριοειδής μήνιγγα είναι ένα πολύ ευαίσθητη αδιαπέραστη μεμβράνη που προσκολλάται σταθερά στην επιφάνεια του εγκεφάλου.

Η αραχνοειδής μήνιγγα είναι ένας χαλαρά τοποθετημένος σάκος πάνω από τη χοριοειδή  μήνιγγα.

Ο υπαραχνοειδής χώρος χωρίζει την αραχνοειδή και τη χοριοειδή μήνιγγα και είναι γεμάτος με εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

Η εξώτερη μεμβράνη, η σκληρά μήνιγγα, είναι μία παχιά ανθεκτική μεμβράνη, η οποία συνδέεται τόσο με την αραχνοειδή μεμβράνη όσο και με το κρανίο.


Σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα, τα βακτήρια φθάνουν στις μήνιγγες με μία από δύο κύριες οδούς: μέσω του αίματος ή μέσω άμεσης επαφής των μηνίγγων με τη ρινική κοιλότητα ή το δέρμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μηνιγγίτιδα ακολουθεί εισβολή στο αίμα από οργανισμούς που ζουν στη ρινική κοιλότητα. Μόλις τα βακτήρια εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος, εισέρχονται στον υπαραχνοειδή χώρο σε μέρη όπου το φράγμα αίματος-εγκεφάλου είναι ευάλωτο-όπως στο χοριοειδές πλέγμα. Η μηνιγγίτιδα εμφανίζεται στο 25% των νεογνών με  μολύνσεις στο αίμα που οφείλονται σε στρεπτόκοκκους της ομάδας Β. Αυτό το φαινόμενο είναι λιγότερο συχνό σε ενήλικες. Η άμεση μόλυνση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού μπορεί να προκύψει από συσκευές, από κατάγματα του κρανίου, ή λοιμώξεις του ρινοφάρυγγα ή των ρινικών κόλπων που έχουν σχηματίσει συρίγγιο με τον υπαραχνοειδή χώρο.

Η φλεγμονή  που παρουσιάζεται στον υπαραχνοειδή χώρο κατά τη διάρκεια της μηνιγγίτιδας δεν είναι άμεσο αποτέλεσμα της βακτηριακής λοίμωξης, μερικές φορές, αλλά μπορεί μάλλον σε μεγάλο βαθμό να αποδοθεί στην απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος στην είσοδο των βακτηρίων μέσα στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Όταν τα συστατικά της κυτταρικής μεμβράνης των βακτηριδίων προσδιορίζονται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του εγκεφάλου (αστροκύτταρα και μικρογλοία), ανταποκρίνονται με την απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων κυτοκινών, που είναι μεσολαβητές που στρατολογούν άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και διεγείρουν άλλους ιστούς για να συμμετάσχουν σε μια άνοση απόκριση.

Το φράγμα αίματος-εγκεφάλου γίνεται πιο διαπερατό, οδηγώντας σε "αγγειογενές" εγκεφαλικό οίδημα (οίδημα του εγκεφάλου λόγω διαρροής υγρού από τα αιμοφόρα αγγεία). Μεγάλοι αριθμοί λευκών αιμοσφαιρίων εισάγονται στο ΕΝΥ, προκαλώντας φλεγμονή των μηνίγγων και οδηγώντας σε "διάμεσο" οίδημα (οίδημα λόγω υγρού μεταξύ των κυττάρων). Επιπλέον, τα τοιχώματα των ίδιων των αιμοφόρων αγγείων αναπτύσσουν φλεγμονή (εγκεφαλική αγγειίτιδα), η οποία οδηγεί σε μειωμένη ροή αίματος και ένα τρίτο είδος οιδήματος, "κυτταροτοξικό" οίδημα. Οι τρεις μορφές εγκεφαλικού οιδήματος οδηγούν σε αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης, μαζί με μείωση της αρτηριακής πίεσης που συχνά απαντάται σε οξεία λοίμωξη, και είναι πιο δύσκολο για το αίμα να εισέλθει στον εγκέφαλο, κατά συνέπεια, και τα κύτταρα του εγκεφάλου στερούνται οξυγόνου και υφίστανται απόπτωση (αυτοματοποιημένος θάνατος κυττάρου).

Αναγνωρίζεται ότι η χορήγηση των αντιβιοτικών μπορεί αρχικά να επιδεινώσουν την διαδικασία που περιγράφηκε παραπάνω, αυξάνοντας την ποσότητα των βακτηριακών προϊόντων κυτταρικής μεμβράνης. Η χρήση κορτικοστεροειδών, στοχεύουν στην απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτό το φαινόμενο.


Διάγνωση  μηνιγγίτιδας
Ευρήματα από το ΕΝΥ σε διάφορες μορφές μηνιγγίτιδας

Εγκεφαλονωτιαίο υγρό
Τύπος μηνιγγίτιδας  Σάκχαρο ΠρωτεϊνηΚύτταρα
Οξεία βακτηριδιακή Χαμηλό Υψηλή Πολυμορφοπύρηνα
  συνήθως > 300/mm³
Όξεία ιογενής Φυσιολογικό

φυσιολογική ή

υψηλή

μονοπονοπύρηνα,
< 300/mm³
Φυματιώδης Χαμηλό Υψηλή μονοπύρηνα και πολυμορφοπύρηνα < 300/mm³
Μυκητησιακή Χαμηλό Υψηλή μονοπύρηνα και πολυμορφοπύρηνα < 300/mm³
Κακοήθης Χαμηλό Υψηλή συνήθως, μονοπύρηνα

τα μονοπύρηνα είναι λεμφοκύτταρα και μονοκύτταρα μαζί...

Σε υποψία για μηνιγγίτιδα, γίνονται εξετάσεις για δείκτες  φλεγμονής (π.χ. C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, πλήρη ανάλυση αίματος), καθώς και καλλιέργειες αίματος.


Το πιο σημαντικό τεστ για τον εντοπισμό ή τον αποκλεισμό μηνιγγίτιδας είναι η ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού μέσω οσφυονωτιαίας παρακέντησης (LP, οσφυονωτιαία παρακέντηση). Ωστόσο, η οσφυϊκή παρακέντηση αντενδείκνυται όταν υπάρχει μια μάζα στον εγκέφαλο (όγκος ή απόστημα) ή η ενδοκράνια πίεση (ICP) είναι αυξημένη, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε κήλη του εγκεφάλου. Αν κάποιος είναι σε κίνδυνο είτε για μια μάζα ή αυξημένη ενδοκράνια πίεση ICP (πρόσφατος τραυματισμός στο κεφάλι, γνωστό πρόβλημα του ανοσοποιητικού συστήματος, έχει νευρολογικά συμπτώματα), μια αξονική ή μαγνητική τομογραφία συνιστάται πριν από την οσφυϊκή παρακέντηση. Αυτό ισχύει στο 45% του συνόλου των περιπτώσεων ενηλίκων. Εάν απαιτείται αξονική ή μαγνητική τομογραφία πριν την ΟΦΠ, ή αν η ΟΦΠ αποδεικνύεται δύσκολη, αντιβιοτικά θα πρέπει να χορηγούνται αρχικά για να αποφευχθεί καθυστέρηση στη θεραπεία.

Σε σοβαρές μορφές μηνιγγίτιδας, η παρακολούθηση των ηλεκτρολυτών του αίματος μπορεί να είναι σημαντική.  Για παράδειγμα, η υπονατριαιμία είναι συχνή σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα, λόγω αφυδάτωσης και της απρόσφορης έκκρισης της αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH), ή από υπερβολικά επιθετική ενδοφλέβια χορήγηση υγρών.

Η οσφυϊκή παρακέντηση γίνεται, συνήθως, με την τοποθέτηση του ατόμου στα πλάγια εφαρμόζοντας τοπικό αναισθητικό, και με την εισαγωγή μιας βελόνας μέσα στο σάκο γύρω από το νωτιαίο μυελό, για τη συλλογή εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ). Καταρχήν μετρείται η πίεση ΕΝΥ με μανόμετρο. Η πίεση είναι κανονικά μεταξύ 6 έως 18 cm ύδατος (cmH2O). Σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα η πίεση είναι συνήθως αυξημένη. Σε κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα, η ενδοκρανιακή πίεση είναι σημαντικά αυξημένη. Η αρχική εμφάνιση του υγρού μπορεί να είναι ένδειξη της φύσης της μόλυνσης: το θολό ΕΝΥ υποδεικνύει υψηλότερα επίπεδα πρωτεΐνης, λευκών και ερυθρών αιμοσφαιρίων και/ή  βακτηριδίων, και ως εκ τούτου αυτό μπορεί να σημαίνει βακτηριακή μηνιγγίτιδα.

Το δείγμα ΕΝΥ εξετάζεται για την παρουσία και τους τύπους των λευκών αιμοσφαιρίων, ερυθρών αιμοσφαιρίων, την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και τα επίπεδα γλυκόζης. Η Gram χρώση του δείγματος μπορεί να δείξει βακτήρια σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα, αλλά η απουσία των βακτηρίων δεν αποκλείει τη βακτηριακή μηνιγγίτιδα. Η Gram χρώση είναι λιγότερο αξιόπιστη, σε λοιμώξεις όπως η λιστερίωση.

Ο τύπος των λευκών κυττάρων αίματος  δείχνει αν μηνιγγίτιδα είναι βακτηριακή (υπερέχουν τα ουδετερόφιλα) ή ιογενής (υπερέχουν τα λεμφοκύτταρα),  αν και στην αρχή της ασθένειας αυτό δεν είναι πάντα ένας αξιόπιστος δείκτης. Λιγότερο συχνά, τα ηωσινόφιλα κυριαρχούν, γεγονός που υποδηλώνει παρασιτική ή μυκητιασική αιτιολογία.

Η συγκέντρωση της γλυκόζης στο ΕΝΥ είναι συνήθως πάνω από 40% αυτής στο αίμα. Στην βακτηριακή μηνιγγίτιδα είναι συνήθως χαμηλότερη. Ως εκ τούτου, το επίπεδο γλυκόζης στο ΕΝΥ διαιρείται με την γλυκόζη του αίματος. Ένας λόγος 0,4 είναι ενδεικτικό  βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Στα νεογέννητα, τα επίπεδα γλυκόζης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι συνήθως υψηλότερα 0,6 (60%). Τα υψηλά επίπεδα γαλακτικού οξέος στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό δείχνουν μια μεγαλύτερη πιθανότητα βακτηριακής μηνιγγίτιδας, όπως και ο υψηλότερος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων. Αν τα επίπεδα γαλακτικού είναι μικρότερα από 35 mg/dl και το άτομο δεν έχει λάβει προηγουμένως αντιβιοτικά, τότε αυτό μπορεί να αποκλείσει τη βακτηριακή μηνιγγίτιδα.

Διάφορες άλλες εξειδικευμένες δοκιμές μπορούν να χρησιμοποιούνται για τη διάκριση μεταξύ των διαφόρων τύπων της μηνιγγίτιδας. Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται για να ενισχύσει τα μικρά ίχνη του βακτηριακών DNA με σκοπό την ανίχνευση της παρουσίας βακτηριακού ή ιογενούς DNA στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Είναι μια ιδιαίτερα ευαίσθητη και ειδική δοκιμασία, δεδομένου ότι μόνο ίχνη από το DNA του μολυσματικού παράγοντα είναι απαραίτητα. Μπορεί να προσδιορίσει τα βακτηρίδια σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα και μπορεί να βοηθήσει στη διάκριση των διαφόρων αιτίων της ιογενούς μηνιγγίτιδας (εντεροϊός, ιός του απλού έρπητα 2 και παρωτίτιδας)Η ορολογική εξέταση (προσδιορισμός των αντισωμάτων έναντι των ιών) μπορεί να είναι χρήσιμη σε ιογενή μηνιγγίτιδα. Εάν υπάρχει υποψία για φυματιώδη μηνιγγίτιδα, το δείγμα υφίσταται επεξεργασία για Ziehl-Neelsen, η οποία έχει χαμηλή ευαισθησία. Και εδώ η PCR χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο.


Πρόληψη  μηνιγγίτιδας

Για ορισμένες αιτίες της μηνιγγίτιδας, η προστασία μπορεί να παρέχεται μακροπρόθεσμα μέσω του εμβολιασμού, ή βραχυπρόθεσμα με αντιβιοτικά.

Η βακτηριακή και ιογενής μηνιγγίτιδα είναι μεταδοτικές. Ωστόσο, δεν είναι τόσο μεταδοτικές, όπως το κοινό κρυολόγημα ή η γρίπηΚαι οι δύο μπορούν να μεταδοθούν μέσω σταγονιδίων των αναπνευστικών εκκρίσεων κατά τη διάρκεια της στενής επαφής, όπως τα φιλιά, το φτέρνισμα ή το βήχα, αλλά δεν μπορεί να μεταδοθούν μόνο από την αναπνοή του αέρα. Η ιογενής μηνιγγίτιδα που συνήθως προκαλείται από εντεροϊούς, μπορεί να εξαπλωθεί μέσω των κοπράνων.

-Εμβολιασμός

Από τη δεκαετία του 1980, πολλές χώρες κάνουν ανοσοποίηση έναντι του Haemophilus influenzae τύπου Β. Ομοίως, ο εμβολιασμός κατά της παρωτίτιδας οδήγησε σε απότομη πτώση του αριθμού των κρουσμάτων της μηνιγγίτιδας από τον ιό της παρωτίτιδας.

Υπάρχουν εμβόλια του μηνιγγόκοκκου κατά των ομάδων A, C, W135 και Y. Στις χώρες όπου εισήχθη το εμβόλιο για την ομάδα του μηνιγγιτιδόκοκκου C, η μηνιγγίτιδα έχει μειωθεί σημαντικά.  Ένα τετραδύναμο εμβόλιο υπάρχει σήμερα (εμβόλιο ACW135Y κατά των τεσσάρων στελεχών). Η ανάπτυξη ενός εμβολίου κατά της ομάδας Β του μηνιγγιτιδόκοκκου αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολη, γιατί οι πρωτεΐνες στην επιφάνειά του προκαλούν μόνο μια αδύναμη απάντηση από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ο εμβολιασμός κατά του Streptococcus pneumoniae με το πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο (PCV), είναι δραστικός έναντι επτά κοινών οροτύπων αυτού του παθογόνου και μειώνει σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης της πνευμονιοκοκκικής μηνιγγίτιδας. Το πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο πολυσακχαρίτη, το οποίο καλύπτει 23 στελέχη, χορηγείται σε ορισμένες ομάδες.

Ο εμβολιασμός παιδιών με το εμβόλιο Bacillus Calmette-Guérin έχει μειώσει σημαντικά το ποσοστό της φυματιώδους μηνιγγίτιδας.

-Αντιβιοτικά

Η βραχυπρόθεσμη αντιβιοτική προφύλαξη είναι μια άλλη μέθοδος πρόληψης, ιδιαίτερα από μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα. Σε περιπτώσεις μηνιγγιτιδοκοκκικής μηνιγγίτιδας, προφυλακτική θεραπεία όσων έχουν έρθει σε στενή επαφή με τους πάσχοντες, με αντιβιοτικά (π.χ. ριφαμπικίνη, σιπροφλοξασίνη ή κεφτριαξόνη) μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο προσβολής από την πάθηση, αλλά δεν προστατεύει από μελλοντικές λοιμώξεις. Η αντίσταση στη ριφαμπικίνη έχει αυξηθεί.


Αντιμετώπιση μηνιγγίτιδας

Η μηνιγγίτιδα είναι δυνητικά απειλητική για τη ζωή και έχει υψηλό ποσοστό θνησιμότητας αν δεν αντιμετωπιστεί. Η καθυστέρηση της θεραπείας έχει συσχετιστεί με χειρότερη έκβαση. Έτσι, η θεραπεία με αντιβιοτικά ευρέως φάσματος δεν θα πρέπει να καθυστερήσει, ενώ οι επιβεβαιωτικές δοκιμές διάγνωσης διεξάγονται.

-Μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα

Εάν η μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος είναι πιθανή βενζυλοπενικιλίνη χορηγείται πριν από τη μεταφορά στο νοσοκομείο. Ενδοφλέβια υγρά θα πρέπει να χορηγούνται εάν υπάρχει υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση) ή σοκ Δεδομένου ότι η μηνιγγίτιδα μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, τακτική ιατρική εξέταση συνιστάται για να εντοπιστούν αυτές τις επιπλοκές νωρίς και να τοποθετηθεί ο ασθενής σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Μπορεί να χρειαστεί μηχανικός αερισμός, εάν το επίπεδο της συνείδησης είναι πολύ χαμηλό, ή εάν υπάρχουν ενδείξεις αναπνευστικής ανεπάρκειας. Εάν υπάρχουν ενδείξεις αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης, μπορούν να ληφθούν μέτρα για τη βελτιστοποίηση της εγκεφαλικής αιμάτωσης και δίνονται διάφορες θεραπείες για να μειώσουν την ενδοκρανιακή πίεση (π.χ. μαννιτόλη). Οι επιληπτικές κρίσεις αντιμετωπίζονται με αντιεπιληπτικά φάρμακα. Η υδροκεφαλία μπορεί να απαιτήσει την εισαγωγή παροχέτευσης.

-Στρεπτοκοκκική μηνιγγίτιδα

Η κεφτριαξόνη, μία τρίτης γενιάς κεφαλοσπορίνη συνιστάται για την αρχική θεραπεία της βακτηριακής μηνιγγίτιδας.

Εμπειρικά αντιβιοτικά (θεραπεία χωρίς ακριβή διάγνωση) θα πρέπει να ξεκινήσουν αμέσως, ακόμη και πριν από τα αποτελέσματα της οσφυονωτιαίας παρακέντησης και ανάλυσης του ΕΝΥ. Η επιλογή της αρχικής θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το είδος των βακτηρίων που προκαλούν μηνιγγίτιδα σε ένα συγκεκριμένο τόπο και πληθυσμό.

Σε περιοχές που οι στρεπτόκοκκοι έχουν αντοχή, προσθήκη βανκομυκίνης στην αρχική θεραπεία συνιστάται. Η χλωραμφενικόλη, είτε μόνη είτε σε συνδυασμό με αμπικιλλίνη, λειτουργεί εξίσου καλά.

Η εμπειρική θεραπεία μπορεί να επιλεγεί με βάση την ηλικία του ατόμου, αν η μόλυνση προηγήθηκε έναν τραυματισμό στο κεφάλι, αν το άτομο έχει υποστεί πρόσφατη νευροχειρουργική επέμβαση και κατά πόσον μια εγκεφαλική παροχέτευση έχει τοποθετηθεί. Σε μικρά παιδιά και άτομα άνω των 50 ετών, καθώς και εκείνους οι οποίοι είναι ανοσοκατασταλμένοι, η προσθήκη αμπικιλλίνης συνιστάται για να καλύψει τη Listeria monocytogenes

Μόλις τα αποτελέσματα χρώσης κατά Gram είναι διαθέσιμα, και το η αιτία είναι γνωστή, μπορεί να αλλάξουν τα αντιβιοτικά. Ανάλογα με τα αποτελέσματα της καλλιέργειας ΕΝΥ που είναι έτοιμα σε (24-48 ώρες) η εμπειρική θεραπεία αλλάζει σε ειδική αντιβιοτική θεραπεία. Για ένα αντιβιοτικό για να είναι αποτελεσματικό στη μηνιγγίτιδα πρέπει να είναι δραστικό έναντι του παθογόνου βακτηρίου και να υπάρχει στις μήνιγγες σε επαρκείς ποσότητες.  Ορισμένα αντιβιοτικά έχουν ανεπαρκή διεισδυτικότητα.

Φυματιώδης μηνιγγίτιδα απαιτεί παρατεταμένη θεραπεία με αντιβιοτικά (για ένα χρόνο ή περισσότερο).

Στεροειδή

Η συμπληρωματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή (συνήθως δεξαμεθαζόνη) έχει δείξει κάποια οφέλη, όπως η μείωση της απώλειας ακοής, και η καλύτερη βραχυπρόθεσμη νευρολογική έκβαση. Ως εκ τούτου, συνιστάται η έναρξη δεξαμεθαζόνης  λίγο πριν από την πρώτη δόση των αντιβιοτικών  και συνεχίζεται για τέσσερις ημέρες. Το όφελος της θεραπείας είναι μεγαλύτερο σε πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα. Ο πιθανός μηχανισμός είναι η καταστολή της υπερδραστήριας φλεγμονής. Επίσης, έχουν όφελος έχουν και σε Η. influenzae σε παιδιά.

ογενής μηνιγγίτιδα

Η ιογενής μηνιγγίτιδα, συνήθως, απαιτεί μόνο υποστηρικτική θεραπεία. Ο ιός του έρπητα ζωστήρα ή ο ιός του απλού έρπητα μπορεί να ανταποκριθούν στη θεραπεία με αντιιικά φάρμακα, όπως η ακυκλοβίρη. Ήπιες περιπτώσεις ιογενούς μηνιγγίτιδας μπορεί να αντιμετωπιστούν στο σπίτι με συντηρητικά μέτρα όπως υγρά, ξεκούραση και αναλγητικά.

-Μυκητιασική μηνιγγίτιδα

Η μυκητιασική μηνιγγίτιδα, όπως η κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα, απαιτεί υψηλές δόσεις αντιμυκητιασικών, όπως αμφοτερικίνη Β και φλουοκυτοσίνη. Η αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση είναι συχνή σε μυκητιασική μηνιγγίτιδα, και απαιτούνται καθημερινές οσφυϊκές παρακεντήσεις.


Πρόγνωση μηνιγγίτιδας

-Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα αν αφεθεί χωρίς θεραπεία είναι σχεδόν πάντα θανατηφόρα.

-Η ιογενής μηνιγγίτιδα, αντίθετα, θεραπεύεται αυτόματα και σπάνια είναι θανατηφόρα.

μηνιγγίτιδα που προκαλείται από H. influenzae και μηνιγγιτιδόκοκκο έχουν καλύτερη πρόγνωση από τη μηνιγγίτιδα που προκαλείται από στρεπτόκοκκους ομάδας Β, και κολοβακτηρίδια. Στους ενήλικες, επίσης, η μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα έχει χαμηλότερη θνησιμότητα (3-7%) σε σχέση με την πνευμονιοκοκκική νόσο.

Στα παιδιά, υπάρχουν πιθανότητες να αναπτυχθούν αναπηρίες, όπως η νευροαισθητήρια απώλεια ακοής, η επιληψία, οι μαθησιακές δυσκολίες και συμπεριφοράς, καθώς και μειωμένη νοημοσύνη, σε περίπου 15% των επιζώντων. Μερικές φορές η απώλεια ακοής μπορεί να είναι αναστρέψιμη.

Στους ενήλικες το 66% όλων των περιπτώσεων θεραπεύεται χωρίς αναπηρία. Τα κυριότερα προβλήματα είναι η κώφωση (σε 14%) και η γνωστική δυσλειτουργία (10%). 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Πνευμονία από μυκόπλασμα

Μέση ωτίτιδα

Εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου

Νόσος Kawasaki

Ο πνευμονιόκοκκος και η πρόληψη

Υδροκέφαλος

Σάκχαρο αίματος

Κοκκιδιομύκωση

Πολλαπλούν μυέλωμα

Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

Ιός του δυτικού Νείλου

Βρουκέλλωση

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο στα παιδιά

Ποιοι πρέπει να κάνουν το εμβόλιο πνευμονιόκοκκου

Επιληψία του κροταφικού λοβού

Λιστερίωση

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Nόσος εξ ονύχων γάλης

Ουρεόπλασμα

Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

Αντιφυματικά φάρμακα

Τα απαραίτητα εμβόλια

Aναπνευστική αλκάλωση

Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

Αραχνοειδίτιδα

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 6722 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2020 17:34
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Οι θόρυβοι που ακούνε τα κατοικίδιά σας Οι θόρυβοι που ακούνε τα κατοικίδιά σας

    Κάποιοι θόρυβοι ενοχλούν τα κατοικίδιά σας

    Η έντονη αίσθηση ακοής που έχουν τα κατοικίδιά σας, μπορεί να οδηγήσει σε απροσδόκητες αντιδράσεις, όταν πρόκειται για συγκεκριμένους καθημερινούς ήχους.

    Τα περισσότερα κατοικίδια έχουν μία οξεία αίσθηση ακοής και αναγνωρίζουν ήχους που εμείς δεν ακούμε, λόγω του ότι βρίσκονται έξω από την ανθρώπινη συχνότητα ακοής.

    Οι άνθρωποι ακούν μέχρι 20kHz, ενώ οι σκύλοι και οι λαγοί μπορούν να ακούσουν συχνότητες έως και 45kHz.

    Αλλά, ακόμα και αυτό επισκιάζεται από τις γάτες, οι οποίες ακούν συχνότητες έως 64kHz, από τους αρουραίους που φτάνουν τα 76kHz και τα ποντίκια που φτάνουν συχνότητες έως 90kHz!

    Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που το κατοικίδιο σας μπορεί να ξαφνιαστεί από κάποιους θορύβους και συγκεκριμένα από διαπεραστικά τριξίματα, χτύπους και σφυρίγματα.

    Το κατοικίδιό σας, συνεχώς, αξιολογεί το περιβάλλον του για ενδεχόμενο κίνδυνο, επομένως, ένας ξαφνικός και ανεξήγητος θόρυβος (ειδικά εάν δεν μπορεί να καταλάβει από που προέρχεται), μπορεί να πανικοβάλει τον σκύλο, τη γάτα ή τον λαγό.

    Κάποιοι καθημερινοί θόρυβοι, όπως, το χτύπημα του τηλεφώνου ή η ηλεκτρική σκούπα, ακούγονται πολύ πιο έντονα στα κατοικίδια μας από ότι σε εμάς.

    Ακόμα και η μουσική γίνεται αισθητή με διαφορετικό τρόπο ανάμεσα στον άνθρωπο και στα ζώα.

    Σύμφωνα με επιστήμονες τα σκυλιά μπορούν να εντοπίσουν πάρα πολύ μικρές διαφορές ανάμεσα στις μουσικές νότες, κάτι που πιθανόν εξηγεί, γιατί, κάποιοι σκύλοι ουρλιάζουν στο άκουσμα συγκεκριμένων μελωδιών στην τηλεόραση. 

    kitty 551554 1280 1

    Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι δυνατοί θόρυβοι μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδα της κορτιζόλης σε ορισμένα είδη ζώων, συμπεριλαμβανομένων των σκύλων, των ποντικιών και των κοτόπουλων, όπως ακριβώς και στους ανθρώπους. Η κορτιζόλη είναι μία ορμόνη η οποία ρυθμίζει ένα μεγάλο μέρος των διεργασιών του σώματος, όπως το μεταβολισμό και το ανοσοποιητικό, και επίσης,  υπαγορεύει τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά το σώμα στο στρες. Επομένως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι δυνατοί θόρυβοι είναι δυνατό να επηρεάσουν τα επίπεδα του άγχους του κατοικίδιού σας. Το άγχος από τους θορύβους μάλιστα, φαίνεται να επηρεάζει περισσότερο τα θηλυκά από ότι τα αρσενικά. Άλλα σημεία της υγείας του κατοικίδιού σας που μπορεί να επηρεαστούν από τον έντονο θόρυβο, περιλαμβάνουν την πέψη, τα επίπεδα χοληστερόλης, τους χτύπους της καρδιάς, καθώς και την επιθυμία για αναζήτηση τροφής.

    Ο ήχος, επίσης, εμπλέκεται με την ικανότητα πλοήγησης, την αποφυγή αρπακτικών και την κοινωνικοποίηση με άλλα ζώα. Έτσι, ακόμα και αν το κατοικίδιο σας κατάφερνε να προσαρμοστεί με το πέρασμα του χρόνου σε συγκεκριμένους ήχους ή ακόμα και αν εκπαιδευόταν, ώστε να τους αποδεχτεί, η έκθεσή του σε θορύβους, με τους οποίους νοιώθει ξεκάθαρα αμηχανία, μπορεί να αποδειχθεί κακό για την μελλοντική του υγεία.

    Πρόσφατα, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι οι ήχοι που προέρχονται από τον άνθρωπο επηρεάζουν τις γάτες με έναν τρόπο ο οποίος ήταν προηγουμένως ανεξήγητος. Αυτό που πλέον ονομάζεται FARS (Feline Audiogenic Reflex Seizures-ηχογενείς αντανακλαστικές κρίσεις αιλουροειδών) είναι αυτό που μπορεί να προκαλέσει κρίσεις επιληπτικού τύπου στις γάτες και συγκεκριμένα στις γάτες μεγαλύτερης ηλικίας και συγκεκριμένης ράτσας, όπως στις γάτες Βιρμανίας. Το σύνδρομο αυτό αναπτύσσεται συχνά όταν μια γάτα είναι περίπου 15 ετών και πιθανόν να έχει ήδη μερική απώλεια ακοής στις χαμηλές συχνότητες, το οποίο και εξηγεί, γιατί οι υψηλότερης συχνότητας ήχοι μπορούν να γίνουν ενοχλητικοί. Οι αναλύσεις λένε ότι οι ήχοι που πυροδοτούν τις γάτες ποικίλλουν, αλλά κάποιοι από τους πιο συνηθισμένους είναι ο ήχος από το τσαλάκωμα αλουμινόχαρτου, χαρτιού ή πλαστικής σακούλας, το τσούγκρισμα ποτηριών, ο ήχος των κερμάτων και των κλειδιών, ο ήχος από την πληκτρολόγηση στον υπολογιστή ακόμα και το ελαφρύ χτύπημα της γλώσσας του ιδιοκτήτη τους.

    Shutterstock cat listening to music while wearing headphones 2

    Μπορείτε να βοηθήσετε τη γάτα σας να νοιώθει πιο άνετα αποφεύγοντας τους ήχους αυτούς που θα μπορούσαν δυνητικά να πυροδοτήσουν μία κρίση.

    Για να βοηθήσετε το κατοικίδιό σας να διαχειριστεί τον θόρυβο κάντε τα εξής:

    • Σιγουρευτείτε ότι το γατάκι ή το κουτάβι σας έχει εξοικειωθεί πλήρως με τους ήχους του σπιτιού από μικρή ηλικία, όπως, τον ήχο της σκούπας, του τηλεφώνου και του πλυντηρίου.
    • Εάν το κατοικίδιο σας δυσφορεί με συγκεκριμένους ήχους, όπως η ηλεκτρική σκούπα ή το ηλεκτρικό τρυπάνι, φροντίστε να τα μεταφέρετε σε ένα πιο ήσυχο μέρος του σπιτιού πριν ξεκινήσετε τις εργασίες.
    • Να είστε ιδιαιτέρως προσεκτικοί όταν στην βόλτα με τον σκύλο σας περνάτε από μέρη με έντονους ήχους όπως π.χ. δρόμος με κίνηση. Η κόρνα ή ο ήχος της όπισθεν ενός αυτοκινήτου μπορεί εύκολα να τρομάξει το κατοικίδιο σας.
    • Χρησιμοποιήστε ένα ξύλινο κουτάλι όταν βάζετε φαγητό στο μεταλλικό ή κεραμικό μπολ της γατούλας σας, προκειμένου να αποφύγετε τον έντονο μεταλλικό ήχο.
    • Αποφύγετε κατσαρόλες ή βραστήρες που σφυρίζουν.
    • Προσπαθήστε να μην μιλάτε έντονα ή να αυξάνεται ξαφνικά τον τόνο της φωνής σας, όταν είστε κοντά στο κατοικίδιο σας και να ενθαρρύνετε και τους υπόλοιπους να ακολουθούν αυτή τη τακτική, ιδιαιτέρως, τα μικρά παιδιά. 
    • Χρησιμοποιήστε CD που μπορούν να βοηθήσουν το κατοικίδιο σας να εξοικειωθεί με αγχωτικούς ήχους, όπως, πυροτεχνήματα και κεραυνοί.

    164

    Τηλεόραση ή ραδιόφωνο: Ξαφνικοί θόρυβοι ή συγκεκριμένες μουσικές συχνότητες μπορούν να αποπροσανατολίσουν τα κατοικίδια.

    Μωράκια και μικρά παιδιά: Τα μωράκια και τα μικρά παιδιά έχουν την τάση να κάνουν υψηλών τόνων ήχους.

    Τσούγκρισμα και μεταλλικοί ήχοι: Ακόμα και οι απλοί καθημερινοί ήχοι μπορούν να προκαλέσουν δυσχέρεια στα κατοικίδια.

    Τσαλακώνοντας πλαστικά αντικείμενα: Αυτός είναι ένας από τους ήχους που συνδέεται με το σύνδρομο FARS και αφορά τις γατούλες .

    Αιφνίδιοι θόρυβοι: Ισχυροί θόρυβοι για τους οποίους δεν υπάρχει εμφανής αιτία μπορούν να τρομοκρατήσουν τους σκύλους (π.χ. κεραυνός)

    Ένταση φωνής: Οι γάτες αγχώνονται  ιδιαιτέρως από τους ήχους μιας έντονης λογομαχίας.

    Οικιακές μικροσυσκευές: Τα κατοικίδια σας μπορούν να ακούσουν ήχους σε υψηλή συχνότητα τους οποίους οι άνθρωποι αγνοούν (π.χ. ήχοι στην τηλεόραση).

    Παιχνίδια: Παιχνίδια που παράγουν έντονους ήχους όπως τρίξιμο μπορούν να προκαλέσουν στρες στα κατοικίδια σας.

    Ήχοι κίνησης: Οι σκύλοι μπορούν να πανικοβληθούν όταν δεν μπορούν  να αναγνωρίσουν από που πηγάζει κάποιος θόρυβος (ήχος κόρνας ή εξάτμισης αυτοκινήτου).

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατοικίδια

    119791614 653160748652679 1700398995668500913 o 

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινή διατροφή για το σκύλο σας

    Καλωσορίστε το νέο σας κουτάβι

    Υγιεινή διατροφή για τις γάτες σας

    Ο σκύλος σας πρέπει να τρέφεται σωστά

    Πώς ο σκύλος εκδηλώνει την αγάπη του

    Οι πρώτες ημέρες με το σκύλο σας

    www.emedi.gr

     

  • Υγιεινά φασολάκια με πατάτες Υγιεινά φασολάκια με πατάτες

    Νόστιμα και υγιεινά φασολάκια με πατάτες

    Φασολάκια με πατάτες

    Είναι ένα αλκαλικό, εύπεπτο και θρεπτικό γεύμα πλούσιο σε ιχνοστοιχεία και βιταμίνες.

    ΠΡΑΣΙΝΑ ΦΑΣΟΛΑΚΙΑ: Τα πράσινα φασολάκια κάνουν καλό στη σιλουέτα. Με μόλις 32 θερμίδες στα 100 γραμμάρια, τα φασολάκια είναι μια καλή επιλογή στη δίαιτα, αρκεί να μην τα φορτώσετε με λάδι. Επίσης, οι φυτικές τους ίνες σας προκαλούν κορεσμό, ώστε να μην πεινάτε στη συνέχεια σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κάνουν καλό στα οστά. Η περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη Κ είναι σημαντική γιατί βοηθά –όταν καταναλώνεται τακτικά σε επάρκεια- στη βελτίωση της υγείας των οστών, βελτιώνοντας την απορρόφηση και μειώνοντας την ουρική έκκριση ασβεστίου. Σημειώστε ότι από 1 φλιτζάνι πράσινα φασόλια λαμβάνουμε σχεδόν το 20% των ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη Κ, καθώς και το 4% ασβεστίου. Έχουν αντικαρκινική δράση. Τα φασολάκια, χάρη στη χλωροφύλλη τους, η οποία βοηθάει στο να μεταφέρεται το οξυγόνο στον οργανισμό και να αμύνεται ενάντια στις παθήσεις, δρουν κατά του καρκίνου και άλλων ασθενειών. Αν μάλιστα τα συνδυάσετε με ψητό κρέας, μειώνουν τις καρκινογόνες επιδράσεις των ετεροκυκλικών αμινών που παράγονται όταν κρέας σε υψηλή θερμοκρασία. Δρουν κατά της κατάθλιψης. Αυτή τους την ιδιότητα, την οφείλουν στο φυλλικό οξύ, το οποίο όταν υπάρχει σε επάρκεια στον οργανισμό, αποτρέπει την περίσσια ομοκυστεΐνης στον οργανισμό που μπορεί να επηρεάσει την παραγωγή των ορμονών, όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη, η νορεπινεφρίνη, που μας κάνουν να αισθανόμαστε καλά. Προωθούν τη γονιμότητα. Ο σίδηρος που περιέχουν τα φασολάκια προωθεί τη γονιμότητα σε γυναίκες της αναπαραγωγικής ηλικίας και το φυλλικό τους οξύ είναι απαραίτητο για τις εγκύους, προκειμένου να προστατεύσουν το έμβρυο από ανωμαλίες του κεντρικού νευρικού σωλήνα.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης  καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, ενώ περιέχουν, λυκοπένιο, αισκουλίνη Α, τοματιδίνη και χαλκοναρινγενίνη. Αυτές οι ουσίες έχουν αντιφλεφμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, με αποτέλεσμα η ντομάτα να έχει τις αντικαρκινικές και ευεργετικές ιδιότητες υπέρ της καρδιάς! Επίσης, οι ντομάτες έχουν Βιταμίνες Α, Β6 και Κ, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο και ποτάσιο. Το λυκοπένιο στις ντομάτες παίζει σημαντικό ρόλο και στην υγεία των οστών. Το πανεπιστήμιο του Τορόντο όρισε δίαιτα 4 εβδομάδων, αφαιρώντας τις πηγές λυκοπένιου από γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.  Αυτές εμφάνισαν σημαντικά σημάδια μείωσης στα μέταλλα των οστών. Σε επόμενο χρόνο οι ερευνητές θα ψάξουν αν τα χαμηλά επίπεδα λυκοπενίου προκαλούν κακή αντιοξειδωτική άμυνα στα κύτταρα των οστών. Η Α-τοματίνη και το λυκοπένιο επιτίθενται σε καρκινικά κύτταρα, λειτουργώντας αποτρεπτικά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, μειώνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο εμφάνισης. Μαγειρεμένες περιέχουν περισσότερα αντιοξειδωτικά, ενώ με την προσθήκη ελαιόλαδου, υπάρχει καλύτερη απορρόφηση από τον οργανισμό.

    Fasolakia stewed green beans image 735x551

    Φασολάκια με πατάτες

    Είναι κατάλληλο για μεσημεριανό φαγητό

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    1 κιλό βιολογικά φασολάκια φρέσκα

    500 γραμμάρια βιολογικές πατάτες

    300 γραμμάρια βιολογικά κρεμμύδια

    500 γραμμάρια βιολογικά ντοματάκια φρέσκα

    500 γραμμάρια νερό 

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    250 γραμμάρια μπαγκέτα

    200 γραμμάρια βιολογική φέτα ή αβοκάντο

    12 κ.σ. βιολογικό ελαιόλαδο

    200 γραμμάρια νάμα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Καθαρίζουμε τα φασολάκια από τις ουρίτσες και τις ράχες. Κόβουμε τη ντομάτα σε μικρά κομμάτια και τη θερμαίνουμε μαζί με το νερό και το αλάτι (1 κ.γ.). Μόλις κοχλάσουν προσθέτουμε τα φασολάκια, τα κρεμμυδάκια και τις πατάτες και αφήνουμε να βράσουν μέχρι να γίνουν όλα τελείως μαλακά.
    2. Σερβίρουμε καυτά 400 γραμμάρια φασολάκια-πατάτες-κρεμμυδάκια για κάθε άτομο και χωριστά 3 κ.σ. λάδι, 60 γραμμάρια μπαγκέτα και 50 γραμμάρια τυρί ή αβοκάντο καθαρισμένο. Αμέσως πρiν να φάμε περιχύνουμε τις 2 κ.σ. ελαιόλαδο επάνω στα φασολάκια.
    3. Τρώγεται μασώντας προσεκτικά τα φασολάκια, τα κρεμμυδάκια και τις πατάτες 20-30 φορές κάθε μπουκιά. Ενδιάμεσα ή στο τέλος τρώμε τη μπαγκέτα σε ροδέλες μαζί με λίγο ελαιόλαδο και λίγο φέτα ή αβοκάντο. Μασάμε 60-80 φορές κάθε μπουκιά. 
    4. Επιδόρπιο: 50 γραμμάρια γλυκό κρασί (νάμα) για κάθε άτομο. Πίνεται γουλίτσα-γουλίτσα απομυζώντας 5-10 φορές σάλιο με κάθε γουλίτσα.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    3762 fasolakiagiahniport sized

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Φασολάκια αρωματικά

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Μεσημεριανό φαγητό χωρίς κρέας

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Υγιεινό μαγείρεμα στην κατσαρόλα

    Λαχανικά ανάλογα με τις ανάγκες σας

    Φασόλια

    Χρήσιμες συμβουλές για τη διατροφή σας

    Ποιες είναι οι αλκαλικές και ποιες οι όξινες τροφές

    Οι καλύτερες πηγές σιδήρου

    www.emedi.gr

     

     

  • Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα

    Η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα είναι νόσος που οφείλεται σε λοίμωξη πρωτογενώς μεν του ενδοκαρδίου των καρδιακών βαλβίδων και μερικές φορές δευτερογενώς μεν του ενδοκαρδίου του μυοκαρδιακού μυός

    • Οξεία ενδοκαρδίτιδα: Επιθετική πορεία που, συνήθως, οφείλεται σε περισσότερο παθογόνους οργανισμούς, όπως ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος και ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος, πιθανώς να μην έχει ως προδιάθεση υποκείμενη βλάβη των βαλβίδων 
    • Υποξεία ενδοκαρδίτιδα: Βραδεία πορεία, συνήθως, οφειλόμενη σε α-αιμολυτικούς στρεπτόκοκκους, εντερόκοκκους (συνήθως, στο έδαφος υποκείμενης βαλβιδικής βλάβης)
    • Ενδοκαρδίτιδα σε χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών: Συνήθως, αφορά την τριγλώχινα βαλβίδα. Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος είναι ο συχνότερος παθογόνος μικροοργανισμός 
    • Πρώιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας: Εμφανίζεται μέσα σε 60 ημέρες μετά την αλλαγή βαλβίδας. Οι συχνότεροι λοιμώδεις μικροοργανισμοί είναι ο σταφυλόκοκκος, οι Gram (-) βάκιλλοι και η Candida
    • Όψιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας: Εμφανίζεται μετά τις 60 πρώτες ημέρες από την αντικατάσταση της βαλβίδας. Ο σταφυλόκοκκος επιδερμίδας, οι α-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι και ο εντερόκοκκος είναι οι συχνότεροι λοιμώδεις παράγοντες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό και άλλα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελάχιστα)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Πυρετός, μπορεί να είναι υψηλός, χαμηλός ή να απουσιάζει. Μπορεί να είναι το μόνο σύμπτωμα σε ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας
    • Βραδινοί ιδρώτες, κρυάδες
    • Αδιαθεσία, μυαλγίες, αρθρικοί πόνοι
    • Πόνοι στην πλάτη, μερικές φορές οξείς 
    • Ανορεξία, απώλεια βάρους
    • Αυχενικός σπασμός
    • Παραλήρημα, πονοκέφαλος 
    • Παράλυση, ημιπάρεση, αφασία
    • Αιμωδίες, μυική αδυναμία
    • Ψυχρά, επώδυνα άκρα
    • Αιματουρία, μακροσκοπική ή μικροσκοπική
    • Αιμορραγικά πτύελα από σηπτική πνευμονική εμβολή
    • Πετέχειες
    • Αιμορραγίες επιπεφυκότος 
    • Αιμορραγικές ή νεκρωτικές βλατίδες
    • Πόνος στις θηλές των δακτύλων χειρών ή ποδιών (υποκειμενικό σύμπτωμα οζιδίων του Osler)
    • Θωρακικός πόνος, βήχας
    • Ωχρότητα
    • Κηλίδες Roth
    • Οζίδια Osler
    • Βλάβες Janeway
    • Καρδιακά φυσήματα, αν και μπορεί να απουσιάζουν 
    • Διάταση αυχενικών φλεβών 
    • Καλπαστικός ρυθμός 
    • Τρίζοντες
    • Καρδιακή αρρυθμία
    • Περικαρδιακή τριβή
    • Ήχος υπεζοκωτικής τριβής
    • Σπληνομεγαλία

    ΑΙΤΙΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος είναι ένας αιτιολογικός παράγοντας που απαντάται σε όλους  τους τύπους της ενδοκαρδιτιδας, αλλά, ιδιαίτερα στην οξεία ενδοκαρδίτιδα και στην ενδοκαρδίτιδα των χρηστών ενδοφλεβίως ναρκωτικών

    Οξεία ενδοκαρδιτιδα:

    • Σταφυλόκοκκος χρυσίζων 
    • Στρεπτόκοκκος, ομάδων Α, Β, C, G
    • Αιμόφιλος ινφλουέντσας
    • Αιμόφιλος παραϊνφλουέντσας
    • Στρεπτόκοκκος πνευμονίας
    • Εντερόκοκκος
    • Ναϊσσέρεια της γονόρροιας

    Υποξεία ενδοκαρδίτιδα:

    • Α-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι (πρασινίζοντες στρεπτόκοκκοι)
    • Στρεπτόκοκκος των βοειδών (bovis)
    • Είδη εντερόκοκκου (Ε. faecalis, E. faecium, E. durans)
    • Αιμόφιλος των ειδών aphrophilus και paraphrophilus
    • Ακτινοβάκιλλος actinomycetemcomitans
    • Cardiobacterium hominis
    • Eikenella corrodens
    • Kingella kingae
    • Σταφυλόκοκκος ο χρυσίζων 

    Ενδοκαρδίτιδα σε χρήστες ενδοφλεβίως ναρκωτικών

    • Σταφυλόκοκκος ο χρυσίζων
    • Ψευδομονάδα cepacia
    • Άλλοι Gram αρνητικοί βάκιλλοι
    • Είδη εντεροκόκκου
    • Μύκητες του γένους Candida

    Πρώιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας:

    • Σταφυλόκοκκος ο χρυσίζων 
    • Σταφυλόκοκκος επιδερμίδος
    • Gram αρνητικοί βάκιλλοι
    • Μύκητες του γένους Candida
    • Μύκητες του γένους Aspergilus

    Όψιμη ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας:

    • α-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι (πρασινίζοντες στρεπτόκοκκοι)
    • Είδη εντεροκόκκων
    • Μύκητες του γένους Candida
    • Μύκητες του γένους Aspergilus

    5e7eec 6353627878694e0cabd614befd67e62b mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Καταστάσεις που προδιαθέτουν στην ανάπτυξη ενδοκαρδίτιδας:

    • Προσθετικές καρδιακές βαλβίδες, που περιλαμβάνουν βιοπροσθετικές και βαλβίδες από ομοιομόσχευμα
    • Προηγούμενη βακτηριδιακή ενδοκαρδίτιδα ακόμη και σε απουσία καρδιακής νόσου
    • Οι περισσότερες συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες
    • Ο ρευματικός πυρετός και άλλες επίκτητες βαλβιδικές δυσλειτουργίες ακόμη και μετά χειρουργική της βαλβίδας
    • Υπερτροφική καρδιομυοπάθεια
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδος με ανεπάρκεια αυτής 
    • Ενδοφλέβια παραμονή προσθετικών υλικών

    Οδοντιατρικές ή χειρουργικές επεμβάσεις που μπορεί να προκαλέσουν παροδική βακτηριαιμία οδηγώντας σε ενδοκαρδίτιδα σε ευπαθή άτομα:

    • Οδοντιατρικές επεμβάσεις που προκαλούν ερεθισμό των ούλων, ακόμη και το καθάρισμα των δοντιών από τον οδοντίατρο
    • Αμυγδαλεκτομή ή/και εκτομή αδενοειδών εκβλαστήσεων 
    • Χειρουργικές επεμβάσεις που αφορούν στο βλεννογόνο του γαστρεντερικού ή του αναπνευστικού 
    • Βρογχοσκόπηση με άκαμπτο βρογχοσκόπιο
    • Σκληροθεραπεία για οισοφαγικούς κιρσούς 
    • Διαστολές οισοφάγου
    • Χειρουργική χοληδόχου
    • Κυστεοσκόπηση
    • Διαστολές ουρήθρας
    • Καθετηριασμός ουρήθρας σε λοίμωξη ουροποιητικού 
    • Προσθετική χειρουργική 
    • Εκτομή και παροχέτευση μολυσμένων ιστών 
    • Διακολπική υπερεκτομία
    • Τοκετός μέσω κόλπου σε περίπτωση τοπικής λοίμωξης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Εγκεφαλικό απόστημα
    • Εγκεφαλικό έμβολο ειδικότερα σε νέο άτομο
    • Εγκεφαλική αιμορραγία με πυρετό
    • Νοσήματα του συνδετικού ιστού 
    • Πυρετός αγνώστου προελεύσεως 
    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Λοιμώξεις της κοιλίας
    • Μηνιγγίτιδα
    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Οστεομυελίτιδα
    • Περικαρδίτιδα
    • Πυώδης μηνιγγίτιδα
    • Ρευματικός πυρετός
    • Σμαλμονέλλωση
    • Φυματίωση
    • Σηπτικά πνευμονικά έμφρακτα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Θετικές καλλιέργειες που ελήφθησαν σε διαφορετικές στιγμές 
    • Η υπερηχοκαρδιογραφία 2-διαστάσεων δεν καταδεικνύει πάντα τις εκβλαστήσεις (διοισοφαγική υπερηχοκαρδιογραφία είναι πιο ευαίσθητη)
    • Λευκοκυττάρωση στην οξεία ενδοκαρδίτιδα
    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Ελαττωμένα C3, C4, CH50 σε υποξεία ενδοκαρδίτιδα
    • Αιματουρία, μικροσκοπική ή μακροσκοπική
    • Ρευματοειδής παράγων (RF) σε υποξεία ενδοκαρδίτιδα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Αντιβιοτικά που μπορεί να μετατρέψουν τις καλλιέργειες σε ψευδώς αρνητικές 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ενδοκαρδίτιδα που οφείλεται σε μύκητες, chlamydia trachomatis, chlamydia psittaci, Coxiella bumeti μπορεί να δίνει αρνητικές καλλιέργειες
    • Παρατεταμένη επώαση των καλλιεργειών είναι αναγκαία σε περιπτώσεις ειδικών οργανισμών , π.χ. είδη αιμόφιλου, Actinobacillus actnomycetemcomitans, cardiobacterium hominiw, Eikenella corrodens, Kingella species, Brucella species

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Οι εκβλαστήσεις του προσβεβλημένου ενδοκαρδίου αποτελούνται από αιμοπετάλια, ινική και αποικίες μικροοργανισμών. Καταστροφή του βαλβιδικού ενδοκαρδίου, διατήρηση των βαλβιδικών πετάλων, ρήξη των τενοντίων χορδών, αποστήματα μυοκαρδίου, ρήξη του κόλπου του Valsalva και περικαρδίτιδα μπορούν επίσης να εμφανισθούν 
    • Έμβολα και/ή έμφρακτα μπορούν να εμφανισθούν σε διάφορα όργανα. Αποστήματα και μικροαποστήματα μπορούν επίσης να βρεθούν σε διάφορα όργανα. Στους νεφρούς μπορεί να παρατηρηθεί σπειραματονεφρίτιδα, είτε λόγω εμφράκτου και φλεγμονής, είτε λόγω ανοσοσυμπλεγμάτων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Σπινθηρογράφημα αερισμού/αιματώσεως του πνεύμονα μπορεί να αποκαλύψει πνευμονικά έμφρακτα και είναι χρήσιμο, ειδικά σε ενδοκαρδίτιδα προσθετικής/βιοπροσθετικής βαλβίδας
    • Αξονική τομογραφία σπονδυλικής στήλης μπορεί να είναι χρήσιμη στο να αποκαλύψει αποστήματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Διοισοφάγεια υπερηχοκαδιογραφία, ίσως χρήσιμη, ειδικά σε ενδοκαρδίτιδα προσθετικών/βιοπροσθετικών βαλβίδων 
    • Καρδιακός καθετηριασμός, ίσως, ενδείκνυται για υπολογισμό του βαθμού βαλβιδικής βλάβης
    • Σκιαγράφηση του αορτικού τόξου μπορεί να είναι χρήσιμη όταν υποπτευόμαστε αποστήματα του αορτικού τόξου ή ρήξη του κόλπου του Valsalva 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Αρχικά νοσοκομειακή φροντίδα
    • Μπορεί να απαιτείται εντατική φροντίδα σε ασθενείς που είναι κρίσιμα
    • Για ασθενείς που είναι σταθεροί και σε καλή κατάσταση μπορεί να ακολουθήσει νοσηλεία στο σπίτι με ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Θεραπεία για συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια αν έχει προστεθεί στην κλινική εικόνα
    • Ίσως απαιτείται χορήγηση οξυγόνου 
    • Για ασθενείς που ανέπτυξαν νεφρική ανεπάρκεια επιβάλλεται αιμοδιάλυση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Αρχικά κλινοστατισμός
    • Περιπατητικός ασθενής, όταν βελτιωθεί

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΛΟΙΜΩΔΗ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑ

    • Διδάξτε τον ασθενή για τη σημασία της στοματικής υγιεινής
    • Τονίστε με έμφαση στον ασθενή ότι είναι σημαντικό να παίρνει αντιβιοτικά σαν προφύλαξη όταν υποβάλλεται σε οδοντιατρικές/χειρουργικές επεμβάσεις

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Τα αντιβιοτικά υψηλής δόσης είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας για τη μολυσματική ενδοκαρδίτιδα. Αυτά τα αντιβιοτικά χορηγούνται μέσω της ενδοφλέβιας οδού (IV) για μεγιστοποίηση της διάχυσης των μορίων αντιβιοτικών από το αίμα που γεμίζει τους θαλάμους της καρδιάς. Τα αντιβιοτικά συνεχίζονται, συνήθως, για δύο έως έξι εβδομάδες ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της λοίμωξης και τους αιτιολογικούς μικροοργανισμούς. Η θεραπεία με αντιβιοτικά μειώνει τον κίνδυνο εμβολικών επεισοδίων σε άτομα με μολυσματική ενδοκαρδίτιδα. Στην οξεία ενδοκαρδίτιδα, λόγω της φλεγμονώδους φλεγμονής, η εμπειρική αντιβιοτική θεραπεία ξεκινά αμέσως μετά τη λήψη του αίματος για καλλιέργεια ώστε να αποσαφηνιστούν οι βακτηριακοί οργανισμοί που είναι υπεύθυνοι για τη μόλυνση. Αυτό, συνήθως, περιλαμβάνει εγχύσεις βανκομυκίνης και κεφτριαξόνης IV έως ότου εντοπιστεί ο μολυσματικός οργανισμός και να γίνει διαθέσιμη η έκθεση ευαισθησίας με την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση. Μόλις, αυτές οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες, αυτό επιτρέπει στον επαγγελματία υγείας να τροποποιήσει την αντιμικροβιακή θεραπεία για να στοχεύσει τον συγκεκριμένο μολυσματικό μικροοργανισμό. Η  χρήση γενταμυκίνης για τη θεραπεία της ενδοκαρδίτιδας είναι κατάλληλη για λοιμώξεις που προκαλούνται από Enterococcus και  στρεπτόκοκκους.  Οι στρεπτόκοκκοι της ομάδας Viridans και Streptococcus bovis είναι, συνήθως, πολύ ευαίσθητοι στην πενικιλίνη και μπορούν να αντιμετωπιστούν με πενικιλλίνη ή κεφτριαξόνη. Σχετικά ανθεκτικά στελέχη των στρεπτόκοκκων και Streptococcus bovis ομάδας viridans αντιμετωπίζονται με πενικιλλίνη ή κεφτριαξόνη μαζί με μια βραχύτερη χορήγηση δύο εβδομάδων αμινογλυκοσίδης κατά την αρχική φάση της θεραπείας. Πολύ ανθεκτικά σε πενικιλίνη στελέχη των στρεπτόκοκκων της ομάδας viridans, και στρεπτόκοκκοι όπως Granulicatella sp., Gemella sp., Abiotrophia defectiva, και Enterococci, συνήθως, αντιμετωπίζονται με μια συνδυαστική θεραπεία που αποτελείται από πενικιλλίνη και αμινογλυκοσίδη με διάρκεια 4– 6 εβδομάδες.

    Μερικά άτομα μπορεί να υποβληθούν σε θεραπεία με σχετικά μικρότερη πορεία θεραπείας (δύο εβδομάδες) με βενζυλική πενικιλίνη IV εάν η μόλυνση προκαλείται από στρεπτόκοκκους της ομάδας viridans ή Streptococcus bovis εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες καταστάσεις:

    • Ενδοκαρδίτιδα φυσικής βαλβίδας, όχι προσθετικής βαλβίδας A MIC ≤ 0,12 mg / l
    • Παρουσιάζεται επιπλοκή, όπως, καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμία ή πνευμονική εμβολή
    • Δεν υπάρχουν ενδείξεις εξωκαρδιακής επιπλοκής, όπως, ο σηπτικός θρομβοεμβολισμός
    • Ταχεία κλινική ανταπόκριση και εκκαθάριση της λοίμωξης από την κυκλοφορία του αίματος

    Επιπλέον, ο ευαίσθητος στην οξακιλλίνη Staphylococcus aureus στην ενδοκαρδίτιδα της βαλβίδας της δεξιάς καρδιάς μπορεί, επίσης, να αντιμετωπιστεί με μια σύντομη πορεία 2 εβδομάδων αντιβιοτικού βήτα-λακτάμης, όπως, η ναφκιλλίνη με ή χωρίς αμινογλυκοσίδες. Η χειρουργική απομάκρυνση του μολυσμένου υλικού και η αντικατάσταση της βαλβίδας με μηχανική ή βιοπροθετική τεχνητή καρδιακή βαλβίδα είναι απαραίτητη σε ορισμένες περιπτώσεις:

    • Ασθενείς με σημαντική στένωση βαλβίδας ή παλινδρόμηση που προκαλούν καρδιακή ανεπάρκεια
    • Απόδειξη αιμοδυναμικού συμβιβασμού με τη μορφή αυξημένης τελικής διαστολικής αριστερής κοιλίας ή αριστερής κολπικής πίεσης ή μέτριας έως σοβαρής πνευμονικής υπέρτασης
    • Παρουσία ενδοκαρδιακών επιπλοκών, όπως, απόστημα, ελαττώματα αγωγιμότητας ή καταστροφικές διεισδυτικές βλάβες
    • Επαναλαμβανόμενη σηπτική εμβολή παρά την κατάλληλη θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Μεγάλες εκβλαστήσεις (> 10 mm)
    • Μόνιμα θετικές καλλιέργειες αίματος παρά την κατάλληλη θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Αφαίρεση προσθετικής βαλβίδας
    • Υποτροπιάζουσα λοίμωξη παρουσία προσθετικής βαλβίδας
    • Σχηματισμός αποστήματος
    • Πρόωρο κλείσιμο της μιτροειδούς βαλβίδας
    • Μόλυνση που προκαλείται από μύκητες ή ανθεκτικά κατά Gram αρνητικά βακτήρια.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΛΟΙΜΩΔΗ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑ

    • Επίπεδα γενταμυκίνης αίματος αν χορηγείται γενταμυκίνη για πάνω από 5 ημέρες, και για σθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Τα υψηλότερα επίπεδα γενταμυκίνης πρέπει να είναι περίπου 3 μg/ml και τα χαμηλότερα κάτω από 1 μg/ml 
    • Επίπεδα βανκομυκίνης πρέπει να μετρώνται σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Επιθυμητό ανώτερο επίπεδο είναι 30-45 μg/ml  και κατώτατο κάτω από 10 μg/ml 
    • Δύο φορές την εβδομάδα άζωτο ουρίας αίματος και κρεατινίνη πρέπει να μετρώνται αν ο άρρωστος παίρνει γενταμυκίνη
    • Εξετάστε την πιθανότητα αυτοπαρακολουθήσεως εργαστηριακών δεικτών από τον ασθενή για μακροχρόνια θεραπεία με αμινογλυκοσίδες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Δεν χρειάζονται όλα τα άτομα με καρδιακές παθήσεις αντιβιοτικά για την πρόληψη της μολυσματικής ενδοκαρδίτιδας. Οι καρδιακές παθήσεις έχουν ταξινομηθεί σε υψηλού, μεσαίου και χαμηλού κινδύνου εμφάνισης λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας. Όσοι εμπίπτουν στην κατηγορία υψηλού κινδύνου απαιτούν χειμιοπροφύλαξη πριν από ενδοσκοπήσεις.

    Ασθένειες που αναφέρονται σε υψηλό κίνδυνο περιλαμβάνουν:

    • Προηγούμενη ενδοκαρδίτιδα
    • Μη επιδιορθωμένες κυανωτικές συγγενείς καρδιακές παθήσεις
    • Επιδιορθώσεις σε συγγενείς καρδιακές παθήσεις τους πρώτους 6 μήνες 
    • Προσθετικές καρδιακές βαλβίδες
    • Ανεπαρκής επιδιόρθωση συγγενών καρδιακών παθήσεων
    • Βαλβιδοπάθεια καρδιακής μεταμόσχευσης

    Ακολουθούν τα αντιβιοτικά σχήματα που προτείνει η American Heart Association για την πρόληψη των αντιβιοτικών:

    • Αμοξικιλλίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή αμπικιλλίνη μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Σε ασθενείς αλλεργικούς στις πενικιλίνες αζιθρομυκίνη ή κλαριθρομυκίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Κεφαλεξίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία
    • Κλινδαμυκίνη από το στόμα μία ώρα πριν από τη διαδικασία

    Υπάρχουν κάποιοι που δεν συμβουλεύουν πλέον την χημειοπροφύλαξη (π.χ. αλλεργία και αυξημένη αντοχή σε βακτηρίδια)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Ρήξη γλωχίνος βαλβίδας
    • Ανεύρυσμα του κόλπου του Valsalva 
    • Αποστήματα του αορτικού τόξου 
    • Μυοκαρδιακά αποστήματα
    • Περικαρδίτιδα
    • Καρδιακή αρρυθμία
    • Μηνιγγίτιδα
    • Εγκεφαλικά έμβολα
    • Αποστήματα εγκεφάλου
    • Ρήξη μυκωτικού ανευρύσματος 
    • Σηπτικά πνευμονικά έμφρακτα
    • Έμφρακτα σπληνός
    • Αρτηριακές εμβολές και έμφρακτα
    • Αρθρίτιδα
    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια 
    • Έμφρακτα μεσεντερίων αγγείων  

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΕΝΔΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Σε σταφυλοκοκκική ενδοκαρδίτιδα, ο πυρετός και οι θετικές καλλιέργειες αίματος μπορεί να επιμένουν για 10 ημέρες μετά την έναρξη κατάλληλης αντιβιοτικής αγωγής 
    • Σε στρεπτοκοκκική ενδοκαρδίτιδα θα υπάρχει κλινική ανταπόκριση μέσα σε 48 ώρες από την αντιβιοτική αγωγή και οι καλλιέργειες θα αρνητικοποιηθούν πολύ γρήγορα μετά την έναρξη αντιβιοτικής θεραπείας
    • Η πρόγνωση εξαρτάται κυρίως από την ανάπτυξη επιπλοκών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Οι περισσότεροι ασθενείς με ενδοκαρδίτιδα τριγλώχινος είναι χρήστες ενδοφλεβίως ναρκωτικών ή έχουν μόνιμους φλεβικούς καθετήρες

    Γηριατρικό: Η πρόγνωση είναι βαρύτερη σε γηραιότερους ασθενείς

    ΚΥΗΣΗ

    Η χρήση γενταμυκίνης με προσοχή. Κατά το δυνατόν να αποφεύγεται

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιδιοπαθής υπερτροφική υπαορτική στένωση

    Ισθμική στένωση αορτής

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Αντιμετωπίστε τις μολύνσεις με φυσικό τρόπο

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για την ουλίτιδα και την περιοδοντίτιδα

    Τα ξένα σώματα στο σώμα υπεύθυνα για πολλές λοιμώξεις

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Ποιοι πρέπει να βάλουν εμφυτεύσιμο απινιδωτή

    Η περιοδοντίτιδα σχετίζεται με πολλές ασθένειες

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Έλεγχος λοιμώξεων από εντερόκοκκους στο νοσοκομείο

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Προστασία από λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα τρόφιμα Χρήσιμες πληροφορίες για τα τρόφιμα

    Η αξία και η ευπεπτότητα της τροφής

    Η αξία της τροφής

    Η αξία της τροφής για το σώμα εξαρτάται από το τι περιέχει, δηλαδή, από τα συστατικά της και από το πόσο χρήσιμα ή και απαραίτητα είναι αυτά για το σώμα.

    Μπορεί π.χ. μία τροφή να περιέχει πολλούς υδατάνθρακες και λίπη. Αυτή είναι μία τροφή ενεργειακά (θερμιδικά) σημαντική (π.χ. ψωμί, γλυκά, πατάτες, λίπη, έλαια).

    Ή μπορεί να περιέχει πολλές πρωτεΐνες. Οπότε είναι δομικά σημαντική για τις δομικές ανάγκες του σώματος (π.χ. κρέας, αυγά, γάλα κ.λ.π.).

    Ή να είναι πλούσια σε νερό και άλατα οπότε είναι για το σώμα ηλεκτρολυτικά σημαντική (π.χ. νερό, χυμοί, φρούτα, λαχανικά κ.λ.π.).

    Ή τέλος μπορεί να περιέχει κρίσιμα συστατικά, όπως, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, ακόρεστα λιπαρά οξέα. Σε αυτά τα κρίσιμα συστατικά ανήκουν και οι λεγόμενες προστατευτικές ουσίες, αυτές που χρειάζεται το σώμα στην άμυνα του ενάντια σε μικρόβια, σε κακοήθη κύτταρα ή στο στρες (π.χ. ουσίες που περιέχονται σε ωμά φρούτα, ωμά λαχανικά, ωμούς ξηρούς καρπούς, φύτρα, έλαια ψυχρής έκθλιψης κ.λ.π.). Τα κρίσιμα συστατικά είναι επιπλέον απαραίτητα για να μπορέσει το σώμα να αξιοποιήσει τα προηγούμενα συστατικά, δηλαδή, τα ενεργειακά, τα δομικά και τα ηλεκτρολυτικά. Είναι ακόμα απαραίτητα για βασικές λειτουργίες του σώματος, όπως, η αναπνοή, η παραγωγή ενέργειας και η λειτουργία των νεύρων. Αυτά τα κρίσιμα συστατικά, επειδή, είναι τόσο βασικά για τη ζωή θα τα ονομάζουμε και ζωτικά συστατικά. Λόγω της μεγάλης τους σπουδαιότητας τα ζωτικά συστατικά είναι εκείνα που χαρακτηρίζουν την αξία κάθε τροφής. Όσο πιο πλούσια είναι η τροφή σε αυτά, τόσο πιο καλή, πιο κατάλληλη είναι για το σώμα. Τα ζωτικά συστατικά παράγονται από την φύση. Όσο πιο φυσική, πιο ανεπεξέργαστη είναι μία τροφή τόσο πιο πολλά, πιο ανέπαφα και σε αρμονικότερη αναλογία μεταξύ τους είναι τα ζωτικά συστατικά. Και επίσης σε τόσο καλύτερη αναλογία με τα άλλα συστατικά (τα ενεργειακά, τα δομικά, τα ηλεκτρολυτικά). Οποιαδήποτε επεξεργασία μηχανική, θερμική ή χημική απομακρύνει την τροφή από την αρχική φυσική της κατάσταση, μειώνει τα ζωτικά της συστατικά και γι' αυτό μειώνει τη αξία της. Επίσης, με αυξανόμενη θερμική ή χημική επεξεργασία αυξάνεται η πιθανότητα δημιουργίας ή προσθήκης βλαβερών ουσιών.

    Έτσι, έχουμε 5 κατηγορίες τροφών: 

    • Άριστες (ανεπεξέργαστες)
    • Πολύ καλές έως άριστες (μηχανικής ή ενζυματικής επεξεργασίας): θερμοκρασία παρασκευής το πολύ 40 βαθμοί κελσίου
    • Καλές έως πολύ καλές (παστεριωμένα ή βρασμένα): θερμοκρασία παρασκευής μέχρι 100 βαθμοί κελσίου
    • Ευτελείς έως καλές (υπερθερμασμένες, συντηρημένες ή εξευγενισμένες): θερμοκρασία παρασκευής μέχρι 150 βαθμοί κελσίου, προσθήκη συντηρητικών ή εξευγενισμός
    • Ακατάλληλες (τηγανητές, τσιγαριστές, καπνιστές, καβουρδισμένες ή χημικά επεξεργασμένες): θερμοκρασία παρασκευής 150 βαθμοί κελσίου και άνω ή χημική εοπεξεργασία

    piato laxanikwn

    Η ευπεπτότητα της τροφής

    Τα δύο κύρια συστήματα που είναι υπεύθυνα για την χώνεψη είναι το πεπτικό και το αυτόνομο νευρικό. Όταν αυτά είναι υγιή, η χώνεψη είναι άριστη και οι φυσικές τροφές δίνουν όχι μόνο τη μεγαλύτερη πληρότητα και δύναμη στο σώμα αλλά και μέγιστη γευστική απόλαυση. Όμως, οι φαρμακευτικές και λαιμαργικές παραβάσεις εξασθενούν όλο και πιο πολύ το πεπτικό σύστημα. Ταυτόχρονα το κυνήγι του χρήματος, της κοινωνικής αναγνώρισης, των απολαύσεων και οι καταχρήσεις που αυτά συνεπάγονται, εξασθενούν το αυτόνομο νευρικό σύστημα. Εκτός αυτών η προχωρημένη ηλικία, η αδύναμη ιδιοσυγκρασία και μερικές απρόβλεπτες ασθένειες ή ατυχείς συγκυρίες στη ζωή του καθενός μας μπορούν να συμβάλλουν στην εξασθένηση του πεπτικού και του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Όταν τα δύο υπεύθυνα συστήματα (το πεπτικό και το αυτόνομο νευρικό) είναι ασθενή, πολλές φυσικές τροφές δεν μπορούν πλέον να χωνευτούν και γι' αυτό δεν είναι πλέον αρκετά γευστικές. Από τη μη χώνεψή τους δημιουργούνται συμπτώματα δυσφορίας, φουσκώματα, αέρια και άλλα, ενώ η γευστική απόλαυση μειώνεται εξαιρετικά. Έτσι, δημιουργείται η ανάγκη μίας εξωτερικής βοήθειας στο άρρωστο πεπτικό σύστημα. Με τη μηχανική και θερμική επεξεργασία πολλές τροφές  γίνονται πάλι προσπελάσιμες στο ασθενές πεπτικό σύστημα, τα δυσπεπτικά φαινόμενα φεύγουν και πολλές τροφές γίνονται πάλι γευστικά ενδιαφέρουσες. Βέβαια, εάν η θερμική επεξεργασία είναι υπερβολική, οι τροφές γίνονται πάλι πιο δύσπεπτες ή και πολύ βλαβερές (όπως τα τηγανητά).

    Έτσι, ανάλογα με το πόσο προσπελάσιμη στο ασθενές πεπτικό σύστημα είναι η κάθε τροφή έχουμε: πολύ εύπεπτες, σχετικά εύπεπτες, σχετικά δύσπεπτες, πολύ δύσπεπτες. Εάν περιέχουν τοξίνες λόγω υπερθέρμανσης ή λόγω προσθήκης χημικών ουσιών, μπορεί να είναι τοξικές ή επιβλαβείς.

    Η ευπεπτότητα της τροφής εξαρτάται από τους εξής παράγοντες:

    • Την περιεκτικότητα της σε ίνες φυτικές ή ζωϊκές (όσο λιγότερες οι ίνες τόσο πιο εύπεπτη η τροφή)
    • Εάν οι ίνες είναι βρασμένες ή όχι (με το βράσιμο γίνονται οι ίνες πιο εύπεπτες)
    • Εάν η τροφή είναι όξινη ή αλκαλική (οι αλκαλικές είναι πιο εύπεπτες)
    • Εάν η τροφή μπορεί να μασηθεί ή όχι (εάν μπορεί να μασηθεί είναι πιο εύπεπτη)
    • Εάν περιέχει ήπια διεγερτικά του πεπτικού συστήματος, όπως, βότανα και μπαχαρικά ή όχι (αυτά επιταχύνουν την πέψη)

    5e0378493a644f8ed09cc05c7af23e9a

    Γενικά κριτήρια κατάταξης των τροφών 

    1. Η αξία όλων των τροφών μειώνεται όλο και πιο πολύ όσο αυξάνεται η θερμοκρασία (πάνω από 40 βαθμούς κελσίου) και όσο αυξάνεται η μηχανική και χημική επεξεργασία.
    2. Η ευπεπτότητα όλων των τροφών (εκτός από αυτές που έχουν φυτικές ή ζωϊκές ίνες), επίσης, μειώνεται πάνω από 40 βαθμούς κελσίου και μάλιστα, όλο και περισσότερο, όσο αυξάνεται η θερμοκρασία.
    3. Οι ωμές φυτικές ίνες (π.χ. στα λαχανικά) είναι άριστες για το υγιές πεπτικό σύστημα του παιδιού και του ενήλικα εφ' όσον μασηθούν πολύ καλά και εφ' όσον η ποσότητά τους δεν είναι μεγάλη. Για το ασθενές πεπτικό σύστημα είναι όμως σχετικά δύσπεπτες. Με το βράσιμο στους 100 βαθμούς κελσίου γίνονται εύπεπτες.
    4. Οι ζωϊκές ίνες (π.χ. στα κρέατα, κοτόπουλα, ψάρια) είναι σχετικά εύπεπτες όταν είναι βρασμένες στους 100 βαθμούς κελσίου. Σε υψηλότερες θερμοκρασίες, όπως, στη χύτρα ταχύτητος, στο ξεροψήσιμο και στο τηγάνισμα γίνονται δύσπεπτες και επιβλαβείς.
    5. Η προσθήκη χημικών ουσιών, όπως, συντηρητικών, χρωστικών, αρωματικών, τεχνητών γλυκαντικών μέσων και βελτιωτικών της γεύσης υποβαθμίζει την τροφή και σε μερικές περιπτώσεις την κάνει επιβλαβή.
    6. Αυτές που είναι ωφέλιμες και ακίνδυνες για όλους μας τροφές, όσο ασθενές ή υγιές και εάν είναι το πεπτικό μας σύστημα, είναι οι αξιοσύστατες τροφές. Εννοείται, βέβαια, ότι πρέπει να τηρούνται οι κανόνες των σωστών γευμάτων (ηρεμία και ακμαιότητα, αποφυγή βραδινών γευμάτων, ικανή απόσταση μεταξύ των γευμάτων, καλή μάσηση, μέτρια ποσότητα φαγητού και περιορισμός του νερού). Φυσικά εφ' όσον η μάσηση είναι καλή και το πεπτικό σύστημα υγιές, είναι πάντα προτιμότερες οι τροφές των πρώτων τριών κατηγοριών, έστω και εάν είναι δύσπεπτες.
    7. Μερικοί από εμάς έχουν δυσανεξία σε κάποιες τροφές. Αυτό σημαίνει ότι όταν τις τρώμε (έστω και σε μικρή ποσότητα) παθαίνουμε συμπτώματα όπως: δερματική αλλεργία, ασθματική κρίση, τρομερό τυμπανισμό, εφίδρωση, γενικευμένο οίδημα του δέρματος, διάρροιες κ.α. Σε αυτήν την περίπτωση δε φταίει η τροφή η ίδια ούτε παίζει ρόλο η βιολογική της αξία και η ευπεπτότητά της. Η αιτία βρίσκεται στη βλάβη της εντερικής χλωρίδας, λόγω, προηγηθέντων φαρμάκων.

    Τα κατάλληλα βιολογικά τρόφιμα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά τρόφιμα

    pou pws kai gia poso prepei na apothikeuete ta trofima 2 w l

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα δημητριακά και τα όσπρια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γαλακτοκομικά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα φρούτα και τα λαχανικά

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Βιολογικές γλυκαντικές ουσίες

    Σημαντικές πληροφορίες για τη διατροφή σας

    Ντοματοσαλάτα

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Είναι υγιεινή η μαγιά;

    Η υγιεινή διατροφή είναι τρόπος ζωής

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ζάχαρη

    Σταματήστε να τρώτε επεξεργασμένα κρέατα

    Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

    Γιατί πρέπει να προτιμούμε τις φυσικές ιατρικές θεραπείες

    Είναι υγιεινή η στέβια;

    Σας αρέσει το ωμό φαγητό;

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Η αυθεντική σοκολάτα έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία

    Τι να προσέχετε με τα κοτόπουλα αν δεν έχετε το δικό σας κοτέτσι

    Το πιο νόστιμο και υγιεινό σουβλάκι

    Οι κίνδυνοι από τα τρόφιμα

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Τρόφιμα για να χάσετε βάρος

    Σκεφτείτε ΒΙΟ-λογικά

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Σνακ για να τρώτε όταν κάνετε δίαιτα

    Τα κρυφά συστατικά τροφίμων επιδεινώνουν τις χρόνιες παθήσεις

    Τροφές που δεν πρέπει να ξαναζεσταίνετε

    Πώς το έντερο επηρεάζει το δέρμα σας

    Η καλύτερη διατροφή για να έχετε την υγεία σας

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Λίγα λεπτά αρκούν για την υγεία

    Κόψτε τη ζάχαρη στα παιδιά σας

    Συμβουλές για την διατροφή και την άσκηση

    Δίαιτα ισορροπημένης διατροφής

    Δίαιτα ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Η μόδα στη διατροφή

    Πώς το όξινο pH στο σώμα συνδέεται με τον καρκίνο

    Eλληνικό Μέλι

    Εμπλουτισμένο ψωμί

    Η ιστορία της Υγείας

    Μυστικά για πετυχημένες συνταγές

    Το τεστ της μέσης

    Σταματήστε να τρώτε κατεψυγμένα μπέργκερ

    Μεσημεριανό φαγητό χωρίς κρέας

    Να τρώτε μόνο σε εστιατόρια που έχουν φυσικές τροφές

    Οι κανόνες υγιεινής για τα τρόφιμα

    Είναι καλό να τρώμε το βράδυ;

    Το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών μεγαλώνει

    Σταματήστε να τρώτε καθημερινά από fast food

    Η κουζίνα του μέλλοντος

    www.emedi.gr

  • Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η  αιφνίδια εγκατάσταση εστιακής νευρολογικής σημειολογίας από έμφρακτο ή αιμορραγία στον εγκέφαλο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Κεντρικό/Νευρικό

    Γενετική: Η κληρονομικότητα είναι πολυγονιδιακή με τάση για οικογενή εμφάνιση των προδιαθεσικών παραγόντων

    Επικρατέστερη ηλικία: Ο κίνδυνος αυξάνει μετά την ηλικία των 45 χρόνων και είναι μεγαλύτερος στην έβδομη και όγδοη δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Κυκλοφορία καρωτίδας (ημισφαίριο): ημιπληγία, ημιαναισθησία, απάθεια, αφασία, ελλείμματα οπτικών πεδίων, πιο σπάνια κεφαλαλγία, σπασμοί, αμνησία, σύγχυση
    • Κυκλοφορία σπονδυλοβασικής αρτηρίας (εγκεφαλικό στέλεχος ή παρεγκεφαλίδα): διπλωπία, ίλιγγος, αταξία, πάρεση προσωπικού, σύνδρομο Horner, δυσφαγία, δυσαρθρία
    • Μειωμένο επίπεδο συνείδησης
    • Προσβολή της παρεγκεφαλίδας σε ασθενείς με κεφαλαλγία, ναυτία, έμετους και αταξία

    3

    ΑΙΤΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Ισχαιμικά:

    • Καρωτιδική αθηροσκληρωτική, θρομβοεμβολική νόσος από αρτηρία σε αρτηρία
    • Καρδιακά: καρδιακά έμβολα από βαλβιδοπάθεια (μιτροειδούς βαλβίδας): υποκινησία ή ακινησία του τοιχώματος και θρόμβωση (οξύ, πρόσθιο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή συμφορητική μυοκαρδιοπάθεια), αρρυθμία (κολπική μαρμαρυγή)
    • Υπερπηκτικότητα: αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα, ανεπάρκεια πρωτεΐνης S και C, παρουσία αντιθρομβίνης 3, αντισυλληπτικά χάπια
    • Άλλα αίτια: αυτόματα και μετατραυματικά (π.χ. χειροπρακτικοί χειρισμοί στις καρωτίδες), αρτηριακή διατομή, ινομυϊκή δυσπλασία, αγγειΐτιδα, φάρμακα (κοκαΐνη, αμφεταμίνες)

    Αιμορραγικά:

    • Υπέρταση: μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο κέλυφος του φακοειδή πυρήνα, την έσω κάψα, την παρεγκεφαλίδα, το στέλεχος και τον ακτινωτό στέφανο
    • Αμυλοειδική αγγειοπάθεια: Λοβώδεις (φλοιώδεις) αιμορραγίες στους ηλικιωμένους
    • Αγγειακές δυσπλασίες: αρτηριοφλεβικές ανωμαλίες, σηραγγώδες αιμαγγείωμα, φλεβικό τριχοειδικό αγγείωμα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Ηλικία
    • Υπέρταση
    • Καρδιοπάθεια
    • Κάπνισμα
    • Σακχαρώδης Διαβήτης
    • Αντιφωσφολιποειδικά αντισώματα
    • Οικογενειακό ιστορικό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Ημικρανία
    • Εστιακή επιληψία
    • Όγκος
    • Υποσκληρίδιο αιμάτωμα
    • Υπογλυκαιμία

    MAF 2

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Υπερηχογραφία καρωτίδων 
    • Αγγειογραφία εγκεφάλου
    • ΗΚΓ
    • Διαθωρακικό υπερηχογράφημα καρδιάς, αν είναι φυσιολογικό και υπάρχει υποψία καρδιογενούς προέλευσης έλεγχος με διοισοφαγικό υπερηχοκαρδιογράφημα
    • Παρακολούθηση με Holter
    • ΗΕΓ σε υποψία επιληπτικής κρίσης 
    • Χρόνος προθρομβίνης (PT) και χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (ΡΤΤ). Η κουμαρίνη παρατείνει το ΡΤ
    • Αντιφωσφολιποειδικά αντισώματα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    Οξεία φάση: Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου για τον αποκλεισμό αιμορραγίας

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    • Οξεία φάση: νοσηλεία σε νοσοκομείο
    • Χειρουργική αντιμετώπιση: σε ασθενείς με καλή γενική κατάσταση και χωρίς αναπηρία από το εγκεφαλικό επεισόδιο ενδείκνυται η καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή σε στένωση > 70% της σύστοιχης με την εγκεφαλική προσβολή πλευράς, σε στένωση 30%, συντηρητική θεραπεία
    • Η καλύτερη θεραπεία για στένωση 30-70% δεν είναι σαφής, γι' αυτό καλό είναι ο ασθενής να παραπέμπεται σε ειδικό

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Διατήρηση αναπνοής
    • Παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού για 48 ώρες
    • Αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας (γλυκόζη < 220 mg/dl)
    • Ρύθμιση της υπέρτασης αν >200/100 mmhg
    • Πρόληψη υπερθερμίας
    • Γρήγορη έναρξη φυσιοθεραπείας και κινητοποίησης
    • Ηπαρίνη 5000 μονάδες, υποδορίως κάθε 12 ώρες

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Κινητοποιήστε τον ασθενή όσο γίνεται νωρίτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Ασθενής με καλό επίπεδο συνείδησης και χωρίς δυσφαγία: δίαιτα ελεύθερη (χωρίς αλάτι αν είναι υπερτασικός)
    • Με καλό επίπεδο συνείδησης και με δυσφαγία: τροφές σε ρευστή μορφή ή σίτιση μέσω ρινογαστρικού καθετήρα, αν ενδείκνυται

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Η ασπιρίνη μειώνει τον συνολικό κίνδυνο υποτροπής κατά 13% με μεγαλύτερο όφελος από νωρίς. Η οριστική θεραπεία εντός των πρώτων ωρών στοχεύει στην απομάκρυνση της απόφραξης με τη διάσπαση του θρόμβου (θρομβόλυση) ή με την απομάκρυνσή του μηχανικά (θρομβεκτομή). Η φιλοσοφική υπόθεση που διέπει τη σημασία της ταχείας επέμβασης εγκεφαλικού επεισοδίου συνοψίστηκε, καθώς, ο χρόνος είναι εγκέφαλος! Η ταχεία αποκατάσταση της εγκεφαλικής ροής του αίματος έχει ως αποτέλεσμα λιγότερα εγκεφαλικά κύτταρα να πεθαίνουν. Ο αυστηρός έλεγχος του σακχάρου στο αίμα τις πρώτες ώρες δεν βελτιώνει τα αποτελέσματα και μπορεί να προκαλέσει βλάβη. Η υψηλή αρτηριακή πίεση επίσης δεν μειώνεται τυπικά, καθώς, αυτό δεν έχει αποδειχθεί χρήσιμο. Η εγκερολυσίνη, ένα μείγμα ιστού χοίρου εγκεφάλου που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία οξέος ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου σε πολλές ασιατικές και ευρωπαϊκές χώρες, δε βελτιώνει τα αποτελέσματα και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών.

    Θρομβόλυση

    Η θρομβόλυση, όπως με ενεργοποιητή ανασυνδυασμένου ιστικού πλασμινογόνου (rtPA), σε οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, όταν χορηγείται εντός τριών ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων, οδηγεί σε συνολικό όφελος 10% σε σχέση με τη ζωή, χωρίς, αναπηρία. Ωστόσο, δεν βελτιώνει τις πιθανότητες επιβίωσης.  Η ενδοαρτηριακή ινωδόλυση, όπου ένας καθετήρας περνά μια αρτηρία στον εγκέφαλο και το φάρμακο εγχέεται στο σημείο της θρόμβωσης, έχει βρεθεί ότι βελτιώνει τα αποτελέσματα σε άτομα με οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

    HTN 16 pg39 art600x400

    Ενδοαγγειακή θεραπεία

    Η μηχανική απομάκρυνση του θρόμβου αίματος που προκαλεί το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, που ονομάζεται μηχανική θρομβεκτομή, είναι μια πιθανή θεραπεία για απόφραξη μιας μεγάλης αρτηρίας, όπως η μέση εγκεφαλική αρτηρία. Μειώνει την αναπηρία σε σύγκριση με τη χρήση ενδοφλέβιας θρομβόλυσης που χρησιμοποιείται γενικά σε άτομα που αξιολογούνται για μηχανική θρομβεκτομή. Ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επωφεληθούν από τη θρομβεκτομή έως και 24 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.

    Κρανιεκτομή

    Τα εγκεφαλικά επεισόδια που επηρεάζουν μεγάλα τμήματα του εγκεφάλου μπορούν να προκαλέσουν σημαντική διόγκωση του εγκεφάλου με δευτερογενή εγκεφαλική βλάβη στον περιβάλλοντα ιστό. Αυτό το φαινόμενο αντιμετωπίζεται, κυρίως, σε εγκεφαλικά επεισόδια που επηρεάζουν τον εγκεφαλικό ιστό που εξαρτάται από τη μέση εγκεφαλική αρτηρία για την παροχή αίματος και ονομάζεται, επίσης, «κακοήθες εγκεφαλικό έμφραγμα» επειδή, φέρνει μια δυσοίωνη πρόγνωση. Μπορεί να γίνει προσπάθεια ανακούφισης της πίεσης με φαρμακευτική αγωγή, αλλά μερικά απαιτούν, την προσωρινή χειρουργική αποσυμπίεση του κρανίου από τη μία πλευρά του κεφαλιού. 

    Αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Τα άτομα με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία χρειάζονται υποστηρικτική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης, εάν απαιτείται. Οι άνθρωποι παρακολουθούνται για αλλαγές στο επίπεδο συνείδησης και το σάκχαρο στο αίμα και η οξυγόνωση διατηρούνται σε βέλτιστα επίπεδα. Τα αντιπηκτικά και τα αντιθρομβωτικά μπορούν να επιδεινώσουν την αιμορραγία και πρέπει να γίνει διακοπή τους και να χορηγηθούν αντίδοτα. Ένα ποσοστό μπορεί να επωφεληθεί από τη νευροχειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του αίματος και τη θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, αλλά αυτό εξαρτάται από τη θέση και το μέγεθος της αιμορραγίας. Στην υποαραχνοειδή αιμορραγία, η έγκαιρη θεραπεία για υποκείμενα εγκεφαλικά ανευρύσματα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω αιμορραγιών. Ανάλογα με τη θέση του ανευρύσματος, αυτό μπορεί να οφείλεται σε χειρουργική επέμβαση που περιλαμβάνει άνοιγμα του κρανίου ή ενδοαγγειακά (μέσω των αιμοφόρων αγγείων).

    Μονάδες εγκεφαλικού επεισοδίου

    Στην ιδανική περίπτωση, τα άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο γίνονται δεκτοί σε «μονάδα εγκεφαλικού επεισοδίου», σε ένα θάλαμο ή σε ειδικό χώρο σε νοσοκομείο στελεχωμένο από νοσηλευτές και θεραπευτές με εμπειρία στη θεραπεία εγκεφαλικού επεισοδίου. Η νοσηλευτική φροντίδα είναι θεμελιώδης για τη διατήρηση της φροντίδας του δέρματος, τη σίτιση, την ενυδάτωση, την τοποθέτηση και την παρακολούθηση ζωτικών σημείων, όπως, η θερμοκρασία, οι σφύξεις και η αρτηριακή πίεση.

    Αποκατάσταση

    Η αποκατάσταση εγκεφαλικού επεισοδίου είναι η διαδικασία με την οποία άτομα με αναπηρία από εγκεφαλικά επεισόδια υποβάλλονται σε θεραπεία για να επιστρέψουν στην κανονική ζωή όσο το δυνατόν περισσότερο, με την ανάκτηση και εκ νέου εκμάθηση των δεξιοτήτων της καθημερινής ζωής. Στοχεύει, επίσης, να βοηθήσει τον επιζώντα να κατανοήσει και να προσαρμοστεί στις δυσκολίες, να αποτρέψει δευτερογενείς επιπλοκές και να εκπαιδεύσει τα μέλη της οικογένειας να διαδραματίσουν υποστηρικτικό ρόλο. Η αποκατάσταση εγκεφαλικού επεισοδίου πρέπει να ξεκινήσει σχεδόν αμέσως με μια διεπιστημονική προσέγγιση. Η ομάδα αποκατάστασης μπορεί να περιλαμβάνει ιατρούς εκπαιδευμένους στη φυσική αποκατάσταση, νευρολόγους, κλινικούς φαρμακοποιούς, νοσηλευτικό προσωπικό, φυσιοθεραπευτές, επαγγελματίες θεραπευτές, παθολόγοι, λογοθεραπευτές κ.ά. Άλλες ομάδες μπορεί, επίσης, να περιλαμβάνουν ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, καθώς, τουλάχιστον το ένα τρίτο των προσβεβλημένων ατόμων εκδηλώνει κατάθλιψη μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Με τις κατάλληλες θεραπείες οι άνθρωποι συνεχίζουν να βελτιώνονται για χρόνια, ανακτώντας και ενισχύοντας ικανότητες όπως γραφή, περπάτημα, τρέξιμο και ομιλία. Οι καθημερινές ασκήσεις αποκατάστασης πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν μέρος της καθημερινής ρουτίνας για άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό. Η πλήρης ανάρρωση είναι ασυνήθιστη, αλλά όχι αδύνατη και οι περισσότεροι άνθρωποι θα βελτιωθούν σε κάποιο βαθμό: η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι γνωστό ότι βοηθούν τον εγκέφαλο να ανακάμψει.

    Φυσική και επαγγελματική θεραπεία

    Η φυσιοθεραπεία επικεντρώνεται στο κοινό εύρος κίνησης και δύναμης εκτελώντας ασκήσεις και μαθαίνοντας λειτουργικές εργασίες, όπως, η κινητικότητα, η μεταφορά, το περπάτημα και άλλες κινητικές λειτουργίες. Οι φυσιοθεραπευτές μπορούν, επίσης, να συνεργαστούν με άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο για να βελτιώσουν την ευαισθητοποίηση και τη χρήση της ημιπληγικής πλευράς. Η αποκατάσταση περιλαμβάνει την εργασία για την ικανότητα παραγωγής ισχυρών κινήσεων ή την ικανότητα εκτέλεσης εργασιών χρησιμοποιώντας διάφορα φυσιολογικά μοτίβα. Η έμφαση επικεντρώνεται συχνά σε λειτουργικές εργασίες και στους στόχους των ανθρώπων. Ένα παράδειγμα που χρησιμοποιούν οι φυσιοθεραπευτές για να προωθήσουν την κινητική μάθηση περιλαμβάνει τη θεραπεία κίνησης που προκαλείται από περιορισμούς. Μέσω της συνεχούς εξάσκησης, το άτομο μαθαίνει να χρησιμοποιεί και να προσαρμόζει το ημιπληγικό άκρο κατά τη διάρκεια λειτουργικών δραστηριοτήτων για να δημιουργήσει μόνιμες αλλαγές. Η φυσιοθεραπεία είναι αποτελεσματική για την αποκατάσταση της λειτουργίας και της κινητικότητας μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Η εργασιακή θεραπεία ασχολείται με την εκπαίδευση για να βοηθήσει στην εκμάθηση καθημερινών δραστηριοτήτων που είναι γνωστές ως δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, όπως φαγητό, ποτό, ντύσιμο, μπάνιο, μαγείρεμα, ανάγνωση, γραφή και τουαλέτα. Οι προσεγγίσεις για να βοηθήσετε άτομα με ακράτεια ούρων περιλαμβάνουν φυσικοθεραπεία, γνωστική θεραπεία και εξειδικευμένες παρεμβάσεις με έμπειρους ιατρούς. Η θεραπεία της σπαστικότητας που σχετίζεται με το εγκεφαλικό επεισόδιο, συχνά, περιλαμβάνει πρώιμες κινητοποιήσεις, που συνήθως εκτελούνται από έναν φυσιοθεραπευτή, σε συνδυασμό με εκγύμνανση των σπαστικών μυών και παρατεταμένο τέντωμα μέσω διαφορετικών θέσεων. Η απόκτηση αρχικής βελτίωσης στο εύρος κίνησης επιτυγχάνεται, συχνά, μέσω ρυθμικών περιστροφικών κινήσεων που σχετίζονται με το προσβεβλημένο άκρο. Αφού επιτευχθεί πλήρης εμβέλεια από τον θεράποντα, το άκρο θα πρέπει να τοποθετηθεί σε παρατεταμένες θέσεις για να αποφευχθούν περαιτέρω συσπάσεις, κατάρρευση του δέρματος. Η χρήση νάρθηκα ή άλλων εργαλείων για τη σταθεροποίηση της άρθρωσης μπορεί να βοηθήσουν.  Η χρήση πάγου έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τη σπαστικότητα μειώνοντας προσωρινά τη νευρική πυροδότηση. Η ηλεκτρική διέγερση στους ανταγωνιστές μυς έχει, επίσης, χρησιμοποιηθεί με κάποια επιτυχία. Μερικές φορές προτείνεται φυσικοθεραπεία για άτομα που εμφανίζουν σεξουαλική δυσλειτουργία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

    Λογοθεραπεία

    Η λογοθεραπεία είναι κατάλληλη για άτομα με διαταραχές της παραγωγής ομιλίας: δυσαρθρία και απραξία λόγου, αφασία, διαταραχές της γνωστικής επικοινωνίας και προβλήματα κατάποσης. Η λογοθεραπεία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο βελτιώνει τη λειτουργική επικοινωνία, την ανάγνωση, τη γραφή και την εκφραστική γλώσσα. Τα άτομα που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να έχουν ιδιαίτερα προβλήματα, όπως, δυσφαγία, η οποία μπορεί να προκαλέσει διείσδυση υλικού από την τροφή στους πνεύμονες και να προκαλέσει πνευμονία εξ εισροφήσεως. Η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου, αλλά εν τω μεταξύ, μπορεί να εισαχθεί ρινογαστρικός σωλήνας, επιτρέποντας την παροχή υγρής τροφής απευθείας στο στομάχι. Εάν η κατάποση εξακολουθεί να θεωρείται ανασφαλής, τότε περνάει ένας διαδερμικός σωλήνας γαστροστομίας και αυτός μπορεί να παραμείνει επ 'αόριστον. 

    Ιατρικές συσκευές για όσους έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο

    Συχνά, η υποστηρικτική τεχνολογία, όπως, αναπηρικά αμαξίδια, μπορεί να είναι ευεργετική. Πολλά προβλήματα κινητικότητας μπορούν να βελτιωθούν με τη χρήση διαφόρων ιατρικών συσκευών.

    Γενική κατάσταση

    Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί, επίσης, να μειώσει τη γενική φυσική κατάσταση των ανθρώπων. Η μειωμένη φυσική κατάσταση μπορεί να μειώσει την ικανότητα αποκατάστασης, καθώς και τη γενική υγεία. Οι σωματικές ασκήσεις ως μέρος ενός προγράμματος αποκατάστασης μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο φαίνονται ασφαλείς. Η προπόνηση φυσικής κατάστασης με αναπνευστική ικανότητα που περιλαμβάνει το περπάτημα στην αποκατάσταση μπορεί να βελτιώσει την ταχύτητα, την ανοχή και την ανεξαρτησία και μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία. Η ικανότητα να περπατάει κάποιος σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς χώρους, είναι σημαντική μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. 

    Άλλες μέθοδοι θεραπείας

    Ορισμένες τρέχουσες και μελλοντικές μέθοδοι θεραπείας περιλαμβάνουν τη χρήση εικονικής πραγματικότητας ή οραματισμού και βιντεοπαιχνιδιών για αποκατάσταση. Η θεραπεία με καθρέφτη σχετίζεται με βελτιωμένη κινητική λειτουργία του άνω άκρου σε άτομα που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο. Άλλες μη επεμβατικές μέθοδοι αποκατάστασης που χρησιμοποιούνται για την αύξηση της φυσικής θεραπείας της κινητικής λειτουργίας σε άτομα που αναρρώνουν από εγκεφαλικό επεισόδιο περιλαμβάνουν τη διακρανιακή μαγνητική διέγερση και τη διακρανιακή διέγερση συνεχούς ρεύματος και τις ρομποτικές θεραπείες. Η θεραπεία κίνησης, η ψυχοθεραπεία, η θεραπεία με καθρέφτη, οι παρεμβάσεις για αισθητηριακή ανεπάρκεια, η εικονική πραγματικότητα και η εργασιοθεραπεία είναι αποτελεσματικές στη βελτίωση της λειτουργίας των άνω άκρων. 

    Αυτοδιαχείρηση

    Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα κάποιος να ζει ανεξάρτητα και με ποιότητα. Τα προγράμματα αυτοδιαχείρισης είναι μια ειδική εκπαίδευση που εκπαιδεύει τους επιζώντες από εγκεφαλικό επεισόδιο και τους βοηθά να αποκτήσουν δεξιότητες για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις ζωής και τους βοηθά να θέσουν και να επιτύχουν τους δικούς τους στόχους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάκαμψης. Αυτά τα προγράμματα καθοδηγούνται από κάποιον εκπαιδευμένο και ειδικευμένο στο εγκεφαλικό επεισόδιο και τις συνέπειές του.

    BEFAST STROKE 1200x630 cropped

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ

    Κάθε 3 μήνες για τον πρώτο χρόνο, στη συνέχεια μια φορά το χρόνο

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, του διαβήτη και της υπερλιπιδαιμίας
    • Εντεροδιαλυτή ασπιρίνη 650 mg 2 φορές/ημέρα ή τικλοπιδίνη 250 mg PO, 2 φορές/ημέρα σε ασθενείς με προηγούμενο παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
    • Κατανάλωση αλκοόλ, σπάνια ή καθόλου, τακτική άσκηση
    • Καλή ψυχολογική κατάσταση
    • Ρύθμιση του σωματικού βάρους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Eξάρθρημα ώμου
    • Υπερέκταση του γόνατος
    • Κατάθλιψη
    • Δυστροφία του συμπαθητικού

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    • Ποικίλλουν ανάλογα με τη βαρύτητα του επεισοδίου
    • Η εγκεφαλική προσβολή της οπίσθιας κυκλοφορίας εμφανίζει μεγαλύτερη συχνότητα θανάτων στην οξεία φάση αλλά έχει γενικά καλύτερη λειτουργική αποκατάσταση απ' ότι η προσβολή των ημισφαιρίων

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η κύρια αιτία θανάτου τα πρώτα πέντε χρόνια μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η καρδιοπάθεια

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η αγγειοπάθεια από αμυλοείδωση εμφανίζεται, κυρίως, στους ηλικιωμένους, ειδικά αν πάσχουν και από άνοια

    Καρδιακό: (κυρίως ανωμαλίες διάπλασης)

    Μεταβολικό: Ομοκυστινουρία, νόσος του Fabry

    Άλλα: Σε ενήλικες < 45 χρόνων η προέλευση των εμβόλων είναι, συνήθως, καρδιογενής

    ΚΥΗΣΗ

    • Ο τοκετός μπορεί να αυξήσει το κίνδυνο ρήξης ανευρύσματος: η εμβολή από αμνιακό υγρό μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό την ώρα του τοκετού
    • Η περίοδος μετά τον τοκετό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικής φλεβικής θρόμβωσης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    egkefaliko2 587x330

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Επιληπτικές κρίσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οι αγγειακές βλάβες που προκαλούνται από τις χημειοθεραπείες

    Να τρώτε ξηρούς καρπούς για την υγεία του εγκεφάλου σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Σκορ κινδύνου για καρδιακή νόσο κι εγκεφαλικό επεισόδιο

    Διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Οι βιταμίνες για το εγκεφαλικό επεισόδιο

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Υπερτασική κρίση

    Τροφές φάρμακα

    Χάπια ντομάτας για την υγεία της καρδιάς

    Τροφές εναντίον θρόμβων

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Λεκιθίνη

    Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

    Το λυκοπένιο για το εγκεφαλικό

    Η ομάδα αίματος δείχνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    O καφές και το τσάι προλαμβάνουν τα εγκεφαλικά επεισόδια

    Βλαστοκύτταρα για το εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Κλοπιδογρέλη

    Διαβάστε για την εγκεφαλική αιμορραγία

    Διαβάστε για την κληρονομικότητα στο εγκεφαλικό

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ηπατίτιδα Λοίμωξη από σαλμονέλα »