Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014 21:27

Μηνιγγίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η μηνιγγίτιδα  είναι κατάσταση έκτακτης ιατρικής ανάγκης

Η μηνιγγίτιδα, ICD-10 G00-G03, είναι η οξεία φλεγμονή των προστατευτικών μεμβρανών που καλύπτουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα εμφανίζεται σε περίπου 3 άτομα ανά 100.000 ετησίως στις δυτικές χώρες.

Η ιογενής μηνιγγίτιδα είναι πιο συχνή, σε 10,9 άτομα ανά 100.000, και εμφανίζεται συχνότερα το καλοκαίρι.

Η μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος εμφανίζεται σε επιδημίες στις περιοχές όπου πολλοί άνθρωποι ζουν μαζί για πρώτη φορά, όπως στρατώνες, πανεπιστημιουπόλεις κ.ά.

Αρκετοί παράγοντες έχουν συσχετισθεί με την ανάπτυξη επιδημιών μηνιγγίτιδας: παθολογικές καταστάσεις (ανοσολογική ευαισθησία του πληθυσμού), δημογραφικές συνθήκες (ταξίδια και  μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών), κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (υπερπληθυσμός και  άσχημες συνθήκες διαβίωσης), οι κλιματικές συνθήκες (ξηρασία και αμμοθύελλες), και ταυτόχρονες λοιμώξεις (οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις).

Η φλεγμονή μπορεί να προκαλείται από μόλυνση με ιούς, βακτήρια ή άλλους μικροοργανισμούς, και λιγότερο συχνά από ορισμένα φάρμακα.

Η μηνιγγίτιδα μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή λόγω της εγγύτητας της φλεγμονής προς τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Ως εκ τούτου, η κατάσταση έχει ταξινομηθεί ως έκτακτης ανάγκης.

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της μηνιγγίτιδας είναι ο πονοκέφαλος και η δυσκαμψία του αυχένα που σχετίζονται με πυρετό, σύγχυση ή αλλαγές του επιπέδου συνείδησης, έμετο, και μια ανικανότητα να ανεχθεί ο ασθενής το φως (φωτοφοβία) ή τους δυνατούς θορύβους.

Τα παιδιά συχνά εμφανίζουν μόνο μη ειδικά συμπτώματα, όπως ευερεθιστότητα και υπνηλία. Εάν ένα εξάνθημα είναι παρόν, μπορεί να υποδηλώνει μια συγκεκριμένη αιτία της μηνιγγίτιδας. Για παράδειγμα, η μηνιγγίτιδα που προκαλείται από βακτήρια του μηνιγγιτιδόκοκκου μπορεί να συνοδεύεται από ένα χαρακτηριστικό εξάνθημα.

Η οσφυονωτιαία παρακέντηση είναι απαραίτητη για τη διάγνωση της μηνιγγίτιδας. Μία βελόνα εισάγεται στο σπονδυλικό σωλήνα για να ληφθεί ένα δείγμα από το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (CSF), που καλύπτει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Η πρώτη θεραπεία στην οξεία μηνιγγίτιδα αποτελείται από άμεσα χορηγούμενα αντιβιοτικά και μερικές φορές αντιικά φάρμακα. Τα κορτικοστεροειδή μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη των επιπλοκών. Η μηνιγγίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές μακροπρόθεσμες επιπλοκές, όπως κώφωση, επιληψία, υδροκέφαλο και γνωστικά ελλείμματα, ειδικά εάν δεν αντιμετωπιστεί γρήγορα. Ορισμένες μορφές της μηνιγγίτιδας (όπως αυτές που σχετίζονται με τον μηνιγγιτιδόκοκκο, τον Haemophilus influenzae τύπου Β, τον πνευμονιόκοκκο ή λοιμώξεις από τον ιό της παρωτίτιδας) μπορεί να προληφθούν με την ανοσοποίηση.


Σημεία και συμπτώματα  της μηνιγγίτιδας

Στους ενήλικες, το πιο κοινό σύμπτωμα της μηνιγγίτιδας είναι μια σοβαρή κεφαλαλγία, που εμφανίζεται σε περίπου 90% των περιπτώσεων βακτηριακής μηνιγγίτιδας, που ακολουθείται από αυχενική δυσκαμψία (αδυναμία του ασθενούς να λυγίσει το λαιμό προς τα εμπρός παθητικά λόγω της αύξησης του μυϊκού τόνου.

Η κλασική τριάδα των διαγνωστικών σημείων αποτελείται από αυχενική δυσκαμψία, ξαφνικό υψηλό πυρετό, και αλλαγή της νοητικής κατάστασης. Ωστόσο, και τα τρία χαρακτηριστικά είναι παρόντα μόνο σε 44-46% των περιπτώσεων της βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Αν κανένα από τα τρία σημεία δεν είναι παρόντα, η οξεία μηνιγγίτιδα είναι εξαιρετικά απίθανη. Άλλα συμπτώματα που, συνήθως, συνδέονται με τη μηνιγγίτιδα περιλαμβάνουν τη φωτοφοβία (δυσανεξία στο έντονο φως) και τη δυσανεξία σε δυνατούς θορύβους.

Τα μικρά παιδιά συχνά δεν εμφανίζουν τα παραπάνω συμπτώματα. Το μαλακό σημείο στην κορυφή του κεφαλιού του μωρού μπορεί να διογκωθεί σε βρέφη ηλικίας έως 6 μηνών. Άλλα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τη μηνιγγίτιδα από λιγότερο σοβαρές ασθένειες στα μικρά παιδιά είναι ο πόνος στα κάτω άκρα, τα κρύα άκρα, και ένα μη φυσιολογικό χρώμα του δέρματος.

Η αυχενική δυσκαμψία συμβαίνει στο 70% της βακτηριακής μηνιγγίτιδας σε ενήλικες.

Άλλες ενδείξεις μηνιγγισμού περιλαμβάνουν την παρουσία θετικού σημείου Kernig ή Brudzinski.

To σημείο Kernig αξιολογείται με τον ασθενή σε ύπτια θέση, με το ισχίο και το γόνατο λυγισμένο στις 90 μοίρες. Σε ένα άτομο με θετικό σημείο, όταν το ισχίο βρίσκεται σε κάμψη προς την κοιλιά υπάρχει αδυναμία έκτασης του γόνατος.

To θετικό σημείο Brudzinski συμβαίνει όταν η κάμψη του αυχένα προκαλεί ακούσια κάμψη του γόνατος και του ισχίου.

Γρήγορη οριζόντια περιστροφή του κεφαλιού (jolt accentuation maneuver): Ζητείται από τον ασθενή να περιστρέψει γρήγορα το κεφάλι του στο οριζόντιο επίπεδο. Αν αυτός ο χειρισμός δεν επιδεινώνει την κεφαλαλγία, η διάγνωση μηνιγγίτιδας είναι απίθανη.

Η μηνιγγίτιδα που προκαλείται από το βακτήριο Neisseria meningitidis "μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα''  μπορεί να διαφοροποιηθεί από τη μηνιγγίτιδα από άλλα αίτια από την  ραγδαία εξάπλωση του πετεχειώδους εξανθήματος, το οποίο πρέπει να προηγηθεί των  άλλων συμπτωμάτων. Το εξάνθημα αποτελείται από πολλές μικρές, ακανόνιστες μοβ ή κόκκινες πετέχειες στον κορμό, τα κάτω άκρα, τους βλεννογόνους, τον επιπεφυκότα, και μερικές φορές τις παλάμες των χεριών ή τα πέλματα των ποδιών. Το εξάνθημα δεν εξαφανίζεται όταν πιέζεται με ένα δάχτυλο. Άλλες ενδείξεις σχετικά με την αιτία της μηνιγγίτιδας μπορεί να είναι τα σημεία του δέρματος των χεριών, του αφθώδους πυρετού και του έρπητα των γεννητικών οργάνων, τα οποία συνδέονται με τις διάφορες μορφές  ιογενούς μηνιγγίτιδας.


Πρώιμες επιπλοκές της μηνιγγίτιδας

Η μόλυνση μπορεί να προκαλέσει σήψη, ένα σύνδρομο με πτώση πίεσης του αίματος, ταχυκαρδία, υψηλή ή αφύσικα χαμηλή θερμοκρασία, και ταχεία αναπνοή. Πολύ χαμηλή πίεση του αίματος μπορεί να συμβεί σε πρώιμο στάδιο, ιδίως, αλλά όχι αποκλειστικά, σε μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανεπαρκή παροχή αίματος σε άλλα όργανα. Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη και η υπερβολική ενεργοποίηση των παραγόντων της πήξης του αίματος, μπορεί να εμποδίσουν τη ροή του αίματος προς τα όργανα και παραδόξως αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας. Γάγγραινα των άκρων μπορεί να συμβεί σε μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο. Σε σοβαρές μολύνσεις μηνιγγιτιδόκοκκου και πνευμονιόκοκκου  μπορεί να συμβεί αιμορραγία των επινεφριδίων, που οδηγεί σε σύνδρομο Waterhouse-Friderichsen, που είναι συχνά θανατηφόρο.

Ο ιστός του εγκεφάλου μπορεί να υποστεί οίδημα, η πίεση στο εσωτερικό του κρανίου μπορεί να αυξηθεί και να αυξηθεί η πίεση στη βάση του κρανίου. Αυτό μπορεί να γίνει αντιληπτό από τη μείωση του επιπέδου συνείδησης, από την απώλεια του αντανακλαστικού της κόρης, και την ανώμαλη στάση. Η φλεγμονή των ιστών του εγκεφάλου μπορεί, επίσης, να εμποδίζει τη φυσιολογική ροή του ΕΝΥ γύρω από τον εγκέφαλο (υδροκέφαλος). Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να συμβούν για διάφορους λόγους. Στα παιδιά, οι επιληπτικές κρίσεις είναι τα πρώτα σημεία της μηνιγγίτιδας (σε 30% των περιπτώσεων). Οι επιληπτικές κρίσεις μπορεί να προκύψουν από αυξημένη πίεση και από περιοχές της φλεγμονής στον ιστό του εγκεφάλου. Οι εστιακές κρίσεις (σπασμοί σε ένα μέρος του σώματος), οι ανθεκτικές επιληπτικές κρίσεις, οι σπασμοί όψιμης έναρξης και εκείνες που είναι δύσκολο να ελεγχθούν με φαρμακευτική αγωγή έχουν χειρότερη πρόγνωση.

Η φλεγμονή των μηνίγγων μπορεί να οδηγήσει σε ανωμαλίες των κρανιακών νεύρων, τα οποία ελέγχουν τις κινήσεις των οφθαλμών, των μυών του προσώπου, και την ακοή. Τα οπτικά προβλήματα και η απώλεια ακοής μπορεί να παραμείνουν μετά από ένα επεισόδιο της μηνιγγίτιδας. Η φλεγμονή του εγκεφάλου (εγκεφαλίτιδα) ή των αιμοφόρων αγγείων (εγκεφαλική αγγειίτιδα), καθώς και ο σχηματισμός θρόμβων αίματος στις φλέβες (εγκεφαλική φλεβική θρόμβωση), μπορεί όλα να οδηγήσουν σε αδυναμία, απώλεια της αίσθησης, ή ανώμαλη κίνηση ή λειτουργία του μέρους του σώματος που ελέγχεται από την πληγείσα περιοχή του εγκεφάλου.


Αιτίες μηνιγγίτιδας

Η μηνιγγίτιδα, συνήθως, προκαλείται από μόλυνση με μικροοργανισμούς. Οι περισσότερες μολύνσεις οφείλονται σε ιούς, βακτήρια, μύκητες και πρωτόζωα, Μπορεί, επίσης, να προκύψουν από διάφορEς μη μολυσματικές αιτίες. Ο όρος άσηπτη μηνιγγίτιδα αναφέρεται σε περιπτώσεις μηνιγγίτιδας στην οποία δεν μπορεί να αποδειχθεί καμία βακτηριακή λοίμωξη. Αυτό το είδος της μηνιγγίτιδας προκαλείται, συνήθως, από ιούς, αλλά μπορεί να οφείλεται και σε βακτηριακή λοίμωξη, όταν τα βακτηρίδια εξαφανίζονται από τις μήνιγγες ή τα παθογόνα μολύνουν έναν χώρο δίπλα στις μήνιγγες (π.χ. ιγμορίτιδα). Ενδοκαρδίτιδα (λοίμωξη των βαλβίδων της καρδιάς, η οποία εξαπλώνεται μέσω της κυκλοφορίας του αίματος) μπορεί να προκαλέσει άσηπτη μηνιγγίτιδα. Άσηπτη μηνιγγίτιδα μπορεί να προκληθεί από μόλυνση με σπειροχαίτες, ένα είδος βακτηριδίου το Treponema pallidum (η αιτία της σύφιλης) και την Borrelia burgdorferi (πρόκληση της νόσου του Lyme). Μηνιγγίτιδα μπορεί να προκύψει από την ελονοσία ή μπορεί να συμβεί αμοιβαδική μηνιγγίτιδα, μηνιγγίτιδα που οφείλεται σε λοίμωξη με αμοιβάδες, όπως από Naegleria fowleri, από πηγές γλυκού νερού.

-Βακτηριδιακή μηνιγίτιδα

Τα είδη των βακτηρίων που προκαλούν βακτηριακή μηνιγγίτιδα ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία του μολυσμένου ατόμου.

Σε πρόωρα βρέφη και νεογέννητα έως τριών μηνών, συνήθεις αιτίες είναι οι στρεπτόκοκκοι της ομάδας Β (υπότυποι III, η οποία κανονικά κατοικούν στον κόλπο και είναι κυρίως η αιτία της μόλυνσης κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής) και τα βακτήρια που φυσιολογικά ζουν στο πεπτικό σύστημα, όπως η Escherichia coli (που φέρουν το αντιγόνο Κ1). Η Listeria monocytogenes (ορότυπος IVb) μπορεί να επηρεάσει το νεογέννητο και εμφανίζεται σε επιδημίες.

Τα μεγαλύτερα παιδιά  πλήττονται πιο συχνά από Neisseria meningitidis (μηνιγγιτιδόκοκκος) και Streptococcus pneumoniae (ορότυποι 6, 9, 14, 18 και 23) και εκείνα κάτω των πέντε ετών από Haemophilus influenzae τύπου Β (σε χώρες που δεν γίνεται εμβολιασμός).

Στους ενήλικες, η Neisseria meningitidis και ο Streptococcus pneumoniae μαζί προκαλούν το 80% των περιπτώσεων της βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Ο κίνδυνος μόλυνσης με Listeria monocytogenes είναι αυξημένος σε άτομα άνω των 50 ετών.

Η εισαγωγή των πνευμονιοκοκκικού εμβολίου μείωσε την πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα σε παιδιά και ενήλικες.

Το τραύμα στο κρανίο δυνητικά επιτρέπει στα βακτήρια από τη ρινική κοιλότητα να μπουν στο χώρο των μηνίγγων. Ομοίως, οι συσκευές στον εγκέφαλο και τις μήνιγγες, όπως σε εγκεφαλικές αναστομώσειςαποχετεύσεις των κοιλιών (Ommaya). Στις περιπτώσεις αυτές, τα άτομα είναι πιο πιθανό να έχουν μολυνθεί με σταφυλόκοκκους, ψευδομονάδα, και άλλα Gram-αρνητικά βακτήρια.  Αυτά τα παθογόνα συνδέονται, επίσης, με μηνιγγίτιδα σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα. Μια μόλυνση στο κεφάλι και στην περιοχή του λαιμού, όπως μέση ωτίτιδα ή μαστοειδίτιδα, μπορούν να οδηγήσουν σε μηνιγγίτιδα σε ένα μικρό ποσοστόΟι λήπτες κοχλιακών εμφυτευμάτων έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα.

Η φυματιώδης μηνιγγίτιδα, η οποία είναι η μηνιγγίτιδα που προκαλείται από το Mycobacterium tuberculosis, είναι πιο συχνή σε άτομα που προέρχονται από χώρες όπου η φυματίωση είναι ενδημική, αλλά συναντάται και σε άτομα με προβλήματα του ανοσοποιητικού, όπως το AIDS.

Επαναλαμβανόμενες βακτηριακές μηνιγγίτιδες μπορεί να προκληθούν από ανατομικές ανωμαλίες, είτε εκ γενετής ή επίκτητες, ή από διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος. Η πιο συχνή αιτία επαναλαμβανόμενης μηνιγγίτιδας είναι ένα το κάταγμα κρανίου, ιδίως κατάγματα που επηρεάζουν τη βάση του κρανίου ή εκτείνονται προς τα ιγμόρεια. Περίπου 59% των επαναλαμβανόμενων περιπτώσεων μηνιγγίτιδας οφείλονται σε τέτοιες ανατομικές ανωμαλίες, 36% οφείλονται σε ανεπάρκειες του ανοσοποιητικού (όπως ανεπάρκεια του συμπληρώματος, η οποία προδιαθέτει ιδιαίτερα σε επαναλαμβανόμενη μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα), και 5% οφείλονται σε λοιμώξεις σε περιοχές που γειτνιάζουν με τις μήνιγγες.

-Ιογενής μηνιγγίτιδα

Οι ιοί που προκαλούν μηνιγγίτιδα περιλαμβάνουν τους εντεροϊούς, τον ιό του απλού έρπητα τύπου 2 (και λιγότερο τον τύπο 1), τον ιό ανεμοβλογιάς (γνωστό για την πρόκληση ανεμοβλογιάς και έρπητα ζωστήρα), τον ιό της παρωτίτιδας και του HIV.

-Μυκητιασική μηνιγγίτιδα

Υπάρχει ένας αριθμός παραγόντων κινδύνου για μυκητιασική μηνιγγίτιδα, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ανοσοκατασταλτικών (όπως μετά από μεταμόσχευση οργάνων), του HIV/AIDS, και της απώλεια της ανοσίας που σχετίζεται με τον καρκίνο και τη θεραπεία του και με τη γήρανση. Είναι ασυνήθιστη στα άτομα  με φυσιολογικό ανοσοποιητικό σύστημα. Η έναρξη των συμπτωμάτων είναι συνήθως πιο σταδιακή, με πονοκεφάλους και πυρετό τουλάχιστον δύο εβδομάδες πριν από τη διάγνωση. Η πιο συνή μυκητιασική μηνιγγίτιδα είναι η κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα λόγω Cryptococcus neoformans. Στην Αφρική, η κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα είναι η πιο συχνή αιτία της μηνιγγίτιδας και αντιπροσωπεύει το 20-25% των θανάτων από AIDS στην Αφρική. Οι πιο συχνοί μυκητιασικοί παράγοντες περιλαμβάνουν τα  Histoplasma capsulatum, Coccidioides immitis, Blastomyces dermatitidis, και Candida.

-Παρασιτική μηνιγγίτιδα

Όταν η αιτία είναι παρασιτική υπάρχει μια υπεροχή των ηωσινόφιλων (ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων) στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Τα πιο συχνά παράσιτα που εμπλέκονται είναι τα Angiostrongylus cantonensis, Gnathostoma spinigerum, Schistosoma, καθώς και η κυστικέρκωση, η τοξοκαρίαση, η baylisascariasis, η παραγονιμίαση κ.α.

-Μη λοιμώδης μηνιγγίτιδα

Μηνιγγίτιδα μπορεί να προκύψει από μη μολυσματικές αιτίες: Εξάπλωση του καρκίνου στις μήνιγγες (κακοήθης νεοπλασματική μηνιγγίτιδα, από ορισμένα φάρμακα (κυρίως, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, αντιβιοτικά και ενδοφλέβιες ανοσοσφαιρίνες. Μπορεί, επίσης, να προκληθεί από διάφορες φλεγμονώδεις καταστάσεις, όπως η σαρκοείδωση (νευροσαρκοείδωση), διαταραχές του συνδετικού ιστού, όπως συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, και ορισμένες μορφές αγγειίτιδας (φλεγμονώδεις καταστάσεις του τοιχώματος των αιμοφόρων αγγείων), όπως η νόσος του Behcet. Οι δερμοειδείς κύστεις μπορεί να προκαλέσουν μηνιγγίτιδα απελευθερώνοντας ερεθιστικές ύλες στον υπαραχνοειδή χώρο. Η μηνιγγίτιδα Mollaret είναι ένα σύνδρομο επαναλαμβανόμενων επεισοδίων άσηπτης μηνιγγίτιδας και πιστεύεται ότι προκαλείται από τον ιό του απλού έρπητα τύπου 2. Σπάνια, η  ημικρανία μπορεί να προκαλέσει μηνιγγίτιδα.


Μηχανισμός  μηνιγγίτιδας

Οι μήνιγγες περιλαμβάνουν τρεις μεμβράνες που, μαζί με το εγκεφαλονωτιαίο υγρό, περικλείουν και προστατεύουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό (το κεντρικό νευρικό σύστημα).

Η χοριοειδής μήνιγγα είναι ένα πολύ ευαίσθητη αδιαπέραστη μεμβράνη που προσκολλάται σταθερά στην επιφάνεια του εγκεφάλου.

Η αραχνοειδής μήνιγγα είναι ένας χαλαρά τοποθετημένος σάκος πάνω από τη χοριοειδή  μήνιγγα.

Ο υπαραχνοειδής χώρος χωρίζει την αραχνοειδή και τη χοριοειδή μήνιγγα και είναι γεμάτος με εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

Η εξώτερη μεμβράνη, η σκληρά μήνιγγα, είναι μία παχιά ανθεκτική μεμβράνη, η οποία συνδέεται τόσο με την αραχνοειδή μεμβράνη όσο και με το κρανίο.


Σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα, τα βακτήρια φθάνουν στις μήνιγγες με μία από δύο κύριες οδούς: μέσω του αίματος ή μέσω άμεσης επαφής των μηνίγγων με τη ρινική κοιλότητα ή το δέρμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μηνιγγίτιδα ακολουθεί εισβολή στο αίμα από οργανισμούς που ζουν στη ρινική κοιλότητα. Μόλις τα βακτήρια εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος, εισέρχονται στον υπαραχνοειδή χώρο σε μέρη όπου το φράγμα αίματος-εγκεφάλου είναι ευάλωτο-όπως στο χοριοειδές πλέγμα. Η μηνιγγίτιδα εμφανίζεται στο 25% των νεογνών με  μολύνσεις στο αίμα που οφείλονται σε στρεπτόκοκκους της ομάδας Β. Αυτό το φαινόμενο είναι λιγότερο συχνό σε ενήλικες. Η άμεση μόλυνση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού μπορεί να προκύψει από συσκευές, από κατάγματα του κρανίου, ή λοιμώξεις του ρινοφάρυγγα ή των ρινικών κόλπων που έχουν σχηματίσει συρίγγιο με τον υπαραχνοειδή χώρο.

Η φλεγμονή  που παρουσιάζεται στον υπαραχνοειδή χώρο κατά τη διάρκεια της μηνιγγίτιδας δεν είναι άμεσο αποτέλεσμα της βακτηριακής λοίμωξης, μερικές φορές, αλλά μπορεί μάλλον σε μεγάλο βαθμό να αποδοθεί στην απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος στην είσοδο των βακτηρίων μέσα στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Όταν τα συστατικά της κυτταρικής μεμβράνης των βακτηριδίων προσδιορίζονται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του εγκεφάλου (αστροκύτταρα και μικρογλοία), ανταποκρίνονται με την απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων κυτοκινών, που είναι μεσολαβητές που στρατολογούν άλλα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και διεγείρουν άλλους ιστούς για να συμμετάσχουν σε μια άνοση απόκριση.

Το φράγμα αίματος-εγκεφάλου γίνεται πιο διαπερατό, οδηγώντας σε "αγγειογενές" εγκεφαλικό οίδημα (οίδημα του εγκεφάλου λόγω διαρροής υγρού από τα αιμοφόρα αγγεία). Μεγάλοι αριθμοί λευκών αιμοσφαιρίων εισάγονται στο ΕΝΥ, προκαλώντας φλεγμονή των μηνίγγων και οδηγώντας σε "διάμεσο" οίδημα (οίδημα λόγω υγρού μεταξύ των κυττάρων). Επιπλέον, τα τοιχώματα των ίδιων των αιμοφόρων αγγείων αναπτύσσουν φλεγμονή (εγκεφαλική αγγειίτιδα), η οποία οδηγεί σε μειωμένη ροή αίματος και ένα τρίτο είδος οιδήματος, "κυτταροτοξικό" οίδημα. Οι τρεις μορφές εγκεφαλικού οιδήματος οδηγούν σε αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης, μαζί με μείωση της αρτηριακής πίεσης που συχνά απαντάται σε οξεία λοίμωξη, και είναι πιο δύσκολο για το αίμα να εισέλθει στον εγκέφαλο, κατά συνέπεια, και τα κύτταρα του εγκεφάλου στερούνται οξυγόνου και υφίστανται απόπτωση (αυτοματοποιημένος θάνατος κυττάρου).

Αναγνωρίζεται ότι η χορήγηση των αντιβιοτικών μπορεί αρχικά να επιδεινώσουν την διαδικασία που περιγράφηκε παραπάνω, αυξάνοντας την ποσότητα των βακτηριακών προϊόντων κυτταρικής μεμβράνης. Η χρήση κορτικοστεροειδών, στοχεύουν στην απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτό το φαινόμενο.


Διάγνωση  μηνιγγίτιδας
Ευρήματα από το ΕΝΥ σε διάφορες μορφές μηνιγγίτιδας

Εγκεφαλονωτιαίο υγρό
Τύπος μηνιγγίτιδας  Σάκχαρο ΠρωτεϊνηΚύτταρα
Οξεία βακτηριδιακή Χαμηλό Υψηλή Πολυμορφοπύρηνα
  συνήθως > 300/mm³
Όξεία ιογενής Φυσιολογικό

φυσιολογική ή

υψηλή

μονοπονοπύρηνα,
< 300/mm³
Φυματιώδης Χαμηλό Υψηλή μονοπύρηνα και πολυμορφοπύρηνα < 300/mm³
Μυκητησιακή Χαμηλό Υψηλή μονοπύρηνα και πολυμορφοπύρηνα < 300/mm³
Κακοήθης Χαμηλό Υψηλή συνήθως, μονοπύρηνα

τα μονοπύρηνα είναι λεμφοκύτταρα και μονοκύτταρα μαζί...

Σε υποψία για μηνιγγίτιδα, γίνονται εξετάσεις για δείκτες  φλεγμονής (π.χ. C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, πλήρη ανάλυση αίματος), καθώς και καλλιέργειες αίματος.


Το πιο σημαντικό τεστ για τον εντοπισμό ή τον αποκλεισμό μηνιγγίτιδας είναι η ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού μέσω οσφυονωτιαίας παρακέντησης (LP, οσφυονωτιαία παρακέντηση). Ωστόσο, η οσφυϊκή παρακέντηση αντενδείκνυται όταν υπάρχει μια μάζα στον εγκέφαλο (όγκος ή απόστημα) ή η ενδοκράνια πίεση (ICP) είναι αυξημένη, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε κήλη του εγκεφάλου. Αν κάποιος είναι σε κίνδυνο είτε για μια μάζα ή αυξημένη ενδοκράνια πίεση ICP (πρόσφατος τραυματισμός στο κεφάλι, γνωστό πρόβλημα του ανοσοποιητικού συστήματος, έχει νευρολογικά συμπτώματα), μια αξονική ή μαγνητική τομογραφία συνιστάται πριν από την οσφυϊκή παρακέντηση. Αυτό ισχύει στο 45% του συνόλου των περιπτώσεων ενηλίκων. Εάν απαιτείται αξονική ή μαγνητική τομογραφία πριν την ΟΦΠ, ή αν η ΟΦΠ αποδεικνύεται δύσκολη, αντιβιοτικά θα πρέπει να χορηγούνται αρχικά για να αποφευχθεί καθυστέρηση στη θεραπεία.

Σε σοβαρές μορφές μηνιγγίτιδας, η παρακολούθηση των ηλεκτρολυτών του αίματος μπορεί να είναι σημαντική.  Για παράδειγμα, η υπονατριαιμία είναι συχνή σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα, λόγω αφυδάτωσης και της απρόσφορης έκκρισης της αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH), ή από υπερβολικά επιθετική ενδοφλέβια χορήγηση υγρών.

Η οσφυϊκή παρακέντηση γίνεται, συνήθως, με την τοποθέτηση του ατόμου στα πλάγια εφαρμόζοντας τοπικό αναισθητικό, και με την εισαγωγή μιας βελόνας μέσα στο σάκο γύρω από το νωτιαίο μυελό, για τη συλλογή εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ). Καταρχήν μετρείται η πίεση ΕΝΥ με μανόμετρο. Η πίεση είναι κανονικά μεταξύ 6 έως 18 cm ύδατος (cmH2O). Σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα η πίεση είναι συνήθως αυξημένη. Σε κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα, η ενδοκρανιακή πίεση είναι σημαντικά αυξημένη. Η αρχική εμφάνιση του υγρού μπορεί να είναι ένδειξη της φύσης της μόλυνσης: το θολό ΕΝΥ υποδεικνύει υψηλότερα επίπεδα πρωτεΐνης, λευκών και ερυθρών αιμοσφαιρίων και/ή  βακτηριδίων, και ως εκ τούτου αυτό μπορεί να σημαίνει βακτηριακή μηνιγγίτιδα.

Το δείγμα ΕΝΥ εξετάζεται για την παρουσία και τους τύπους των λευκών αιμοσφαιρίων, ερυθρών αιμοσφαιρίων, την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και τα επίπεδα γλυκόζης. Η Gram χρώση του δείγματος μπορεί να δείξει βακτήρια σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα, αλλά η απουσία των βακτηρίων δεν αποκλείει τη βακτηριακή μηνιγγίτιδα. Η Gram χρώση είναι λιγότερο αξιόπιστη, σε λοιμώξεις όπως η λιστερίωση.

Ο τύπος των λευκών κυττάρων αίματος  δείχνει αν μηνιγγίτιδα είναι βακτηριακή (υπερέχουν τα ουδετερόφιλα) ή ιογενής (υπερέχουν τα λεμφοκύτταρα),  αν και στην αρχή της ασθένειας αυτό δεν είναι πάντα ένας αξιόπιστος δείκτης. Λιγότερο συχνά, τα ηωσινόφιλα κυριαρχούν, γεγονός που υποδηλώνει παρασιτική ή μυκητιασική αιτιολογία.

Η συγκέντρωση της γλυκόζης στο ΕΝΥ είναι συνήθως πάνω από 40% αυτής στο αίμα. Στην βακτηριακή μηνιγγίτιδα είναι συνήθως χαμηλότερη. Ως εκ τούτου, το επίπεδο γλυκόζης στο ΕΝΥ διαιρείται με την γλυκόζη του αίματος. Ένας λόγος 0,4 είναι ενδεικτικό  βακτηριακής μηνιγγίτιδας. Στα νεογέννητα, τα επίπεδα γλυκόζης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι συνήθως υψηλότερα 0,6 (60%). Τα υψηλά επίπεδα γαλακτικού οξέος στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό δείχνουν μια μεγαλύτερη πιθανότητα βακτηριακής μηνιγγίτιδας, όπως και ο υψηλότερος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων. Αν τα επίπεδα γαλακτικού είναι μικρότερα από 35 mg/dl και το άτομο δεν έχει λάβει προηγουμένως αντιβιοτικά, τότε αυτό μπορεί να αποκλείσει τη βακτηριακή μηνιγγίτιδα.

Διάφορες άλλες εξειδικευμένες δοκιμές μπορούν να χρησιμοποιούνται για τη διάκριση μεταξύ των διαφόρων τύπων της μηνιγγίτιδας. Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται για να ενισχύσει τα μικρά ίχνη του βακτηριακών DNA με σκοπό την ανίχνευση της παρουσίας βακτηριακού ή ιογενούς DNA στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Είναι μια ιδιαίτερα ευαίσθητη και ειδική δοκιμασία, δεδομένου ότι μόνο ίχνη από το DNA του μολυσματικού παράγοντα είναι απαραίτητα. Μπορεί να προσδιορίσει τα βακτηρίδια σε βακτηριακή μηνιγγίτιδα και μπορεί να βοηθήσει στη διάκριση των διαφόρων αιτίων της ιογενούς μηνιγγίτιδας (εντεροϊός, ιός του απλού έρπητα 2 και παρωτίτιδας)Η ορολογική εξέταση (προσδιορισμός των αντισωμάτων έναντι των ιών) μπορεί να είναι χρήσιμη σε ιογενή μηνιγγίτιδα. Εάν υπάρχει υποψία για φυματιώδη μηνιγγίτιδα, το δείγμα υφίσταται επεξεργασία για Ziehl-Neelsen, η οποία έχει χαμηλή ευαισθησία. Και εδώ η PCR χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο.


Πρόληψη  μηνιγγίτιδας

Για ορισμένες αιτίες της μηνιγγίτιδας, η προστασία μπορεί να παρέχεται μακροπρόθεσμα μέσω του εμβολιασμού, ή βραχυπρόθεσμα με αντιβιοτικά.

Η βακτηριακή και ιογενής μηνιγγίτιδα είναι μεταδοτικές. Ωστόσο, δεν είναι τόσο μεταδοτικές, όπως το κοινό κρυολόγημα ή η γρίπηΚαι οι δύο μπορούν να μεταδοθούν μέσω σταγονιδίων των αναπνευστικών εκκρίσεων κατά τη διάρκεια της στενής επαφής, όπως τα φιλιά, το φτέρνισμα ή το βήχα, αλλά δεν μπορεί να μεταδοθούν μόνο από την αναπνοή του αέρα. Η ιογενής μηνιγγίτιδα που συνήθως προκαλείται από εντεροϊούς, μπορεί να εξαπλωθεί μέσω των κοπράνων.

-Εμβολιασμός

Από τη δεκαετία του 1980, πολλές χώρες κάνουν ανοσοποίηση έναντι του Haemophilus influenzae τύπου Β. Ομοίως, ο εμβολιασμός κατά της παρωτίτιδας οδήγησε σε απότομη πτώση του αριθμού των κρουσμάτων της μηνιγγίτιδας από τον ιό της παρωτίτιδας.

Υπάρχουν εμβόλια του μηνιγγόκοκκου κατά των ομάδων A, C, W135 και Y. Στις χώρες όπου εισήχθη το εμβόλιο για την ομάδα του μηνιγγιτιδόκοκκου C, η μηνιγγίτιδα έχει μειωθεί σημαντικά.  Ένα τετραδύναμο εμβόλιο υπάρχει σήμερα (εμβόλιο ACW135Y κατά των τεσσάρων στελεχών). Η ανάπτυξη ενός εμβολίου κατά της ομάδας Β του μηνιγγιτιδόκοκκου αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολη, γιατί οι πρωτεΐνες στην επιφάνειά του προκαλούν μόνο μια αδύναμη απάντηση από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Ο εμβολιασμός κατά του Streptococcus pneumoniae με το πνευμονιοκοκκικό συζευγμένο εμβόλιο (PCV), είναι δραστικός έναντι επτά κοινών οροτύπων αυτού του παθογόνου και μειώνει σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης της πνευμονιοκοκκικής μηνιγγίτιδας. Το πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο πολυσακχαρίτη, το οποίο καλύπτει 23 στελέχη, χορηγείται σε ορισμένες ομάδες.

Ο εμβολιασμός παιδιών με το εμβόλιο Bacillus Calmette-Guérin έχει μειώσει σημαντικά το ποσοστό της φυματιώδους μηνιγγίτιδας.

-Αντιβιοτικά

Η βραχυπρόθεσμη αντιβιοτική προφύλαξη είναι μια άλλη μέθοδος πρόληψης, ιδιαίτερα από μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα. Σε περιπτώσεις μηνιγγιτιδοκοκκικής μηνιγγίτιδας, προφυλακτική θεραπεία όσων έχουν έρθει σε στενή επαφή με τους πάσχοντες, με αντιβιοτικά (π.χ. ριφαμπικίνη, σιπροφλοξασίνη ή κεφτριαξόνη) μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο προσβολής από την πάθηση, αλλά δεν προστατεύει από μελλοντικές λοιμώξεις. Η αντίσταση στη ριφαμπικίνη έχει αυξηθεί.


Αντιμετώπιση μηνιγγίτιδας

Η μηνιγγίτιδα είναι δυνητικά απειλητική για τη ζωή και έχει υψηλό ποσοστό θνησιμότητας αν δεν αντιμετωπιστεί. Η καθυστέρηση της θεραπείας έχει συσχετιστεί με χειρότερη έκβαση. Έτσι, η θεραπεία με αντιβιοτικά ευρέως φάσματος δεν θα πρέπει να καθυστερήσει, ενώ οι επιβεβαιωτικές δοκιμές διάγνωσης διεξάγονται.

-Μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα

Εάν η μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος είναι πιθανή βενζυλοπενικιλίνη χορηγείται πριν από τη μεταφορά στο νοσοκομείο. Ενδοφλέβια υγρά θα πρέπει να χορηγούνται εάν υπάρχει υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση) ή σοκ Δεδομένου ότι η μηνιγγίτιδα μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, τακτική ιατρική εξέταση συνιστάται για να εντοπιστούν αυτές τις επιπλοκές νωρίς και να τοποθετηθεί ο ασθενής σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Μπορεί να χρειαστεί μηχανικός αερισμός, εάν το επίπεδο της συνείδησης είναι πολύ χαμηλό, ή εάν υπάρχουν ενδείξεις αναπνευστικής ανεπάρκειας. Εάν υπάρχουν ενδείξεις αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης, μπορούν να ληφθούν μέτρα για τη βελτιστοποίηση της εγκεφαλικής αιμάτωσης και δίνονται διάφορες θεραπείες για να μειώσουν την ενδοκρανιακή πίεση (π.χ. μαννιτόλη). Οι επιληπτικές κρίσεις αντιμετωπίζονται με αντιεπιληπτικά φάρμακα. Η υδροκεφαλία μπορεί να απαιτήσει την εισαγωγή παροχέτευσης.

-Στρεπτοκοκκική μηνιγγίτιδα

Η κεφτριαξόνη, μία τρίτης γενιάς κεφαλοσπορίνη συνιστάται για την αρχική θεραπεία της βακτηριακής μηνιγγίτιδας.

Εμπειρικά αντιβιοτικά (θεραπεία χωρίς ακριβή διάγνωση) θα πρέπει να ξεκινήσουν αμέσως, ακόμη και πριν από τα αποτελέσματα της οσφυονωτιαίας παρακέντησης και ανάλυσης του ΕΝΥ. Η επιλογή της αρχικής θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το είδος των βακτηρίων που προκαλούν μηνιγγίτιδα σε ένα συγκεκριμένο τόπο και πληθυσμό.

Σε περιοχές που οι στρεπτόκοκκοι έχουν αντοχή, προσθήκη βανκομυκίνης στην αρχική θεραπεία συνιστάται. Η χλωραμφενικόλη, είτε μόνη είτε σε συνδυασμό με αμπικιλλίνη, λειτουργεί εξίσου καλά.

Η εμπειρική θεραπεία μπορεί να επιλεγεί με βάση την ηλικία του ατόμου, αν η μόλυνση προηγήθηκε έναν τραυματισμό στο κεφάλι, αν το άτομο έχει υποστεί πρόσφατη νευροχειρουργική επέμβαση και κατά πόσον μια εγκεφαλική παροχέτευση έχει τοποθετηθεί. Σε μικρά παιδιά και άτομα άνω των 50 ετών, καθώς και εκείνους οι οποίοι είναι ανοσοκατασταλμένοι, η προσθήκη αμπικιλλίνης συνιστάται για να καλύψει τη Listeria monocytogenes

Μόλις τα αποτελέσματα χρώσης κατά Gram είναι διαθέσιμα, και το η αιτία είναι γνωστή, μπορεί να αλλάξουν τα αντιβιοτικά. Ανάλογα με τα αποτελέσματα της καλλιέργειας ΕΝΥ που είναι έτοιμα σε (24-48 ώρες) η εμπειρική θεραπεία αλλάζει σε ειδική αντιβιοτική θεραπεία. Για ένα αντιβιοτικό για να είναι αποτελεσματικό στη μηνιγγίτιδα πρέπει να είναι δραστικό έναντι του παθογόνου βακτηρίου και να υπάρχει στις μήνιγγες σε επαρκείς ποσότητες.  Ορισμένα αντιβιοτικά έχουν ανεπαρκή διεισδυτικότητα.

Φυματιώδης μηνιγγίτιδα απαιτεί παρατεταμένη θεραπεία με αντιβιοτικά (για ένα χρόνο ή περισσότερο).

Στεροειδή

Η συμπληρωματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή (συνήθως δεξαμεθαζόνη) έχει δείξει κάποια οφέλη, όπως η μείωση της απώλειας ακοής, και η καλύτερη βραχυπρόθεσμη νευρολογική έκβαση. Ως εκ τούτου, συνιστάται η έναρξη δεξαμεθαζόνης  λίγο πριν από την πρώτη δόση των αντιβιοτικών  και συνεχίζεται για τέσσερις ημέρες. Το όφελος της θεραπείας είναι μεγαλύτερο σε πνευμονιοκοκκική μηνιγγίτιδα. Ο πιθανός μηχανισμός είναι η καταστολή της υπερδραστήριας φλεγμονής. Επίσης, έχουν όφελος έχουν και σε Η. influenzae σε παιδιά.

ογενής μηνιγγίτιδα

Η ιογενής μηνιγγίτιδα, συνήθως, απαιτεί μόνο υποστηρικτική θεραπεία. Ο ιός του έρπητα ζωστήρα ή ο ιός του απλού έρπητα μπορεί να ανταποκριθούν στη θεραπεία με αντιιικά φάρμακα, όπως η ακυκλοβίρη. Ήπιες περιπτώσεις ιογενούς μηνιγγίτιδας μπορεί να αντιμετωπιστούν στο σπίτι με συντηρητικά μέτρα όπως υγρά, ξεκούραση και αναλγητικά.

-Μυκητιασική μηνιγγίτιδα

Η μυκητιασική μηνιγγίτιδα, όπως η κρυπτοκοκκική μηνιγγίτιδα, απαιτεί υψηλές δόσεις αντιμυκητιασικών, όπως αμφοτερικίνη Β και φλουοκυτοσίνη. Η αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση είναι συχνή σε μυκητιασική μηνιγγίτιδα, και απαιτούνται καθημερινές οσφυϊκές παρακεντήσεις.


Πρόγνωση μηνιγγίτιδας

-Η βακτηριακή μηνιγγίτιδα αν αφεθεί χωρίς θεραπεία είναι σχεδόν πάντα θανατηφόρα.

-Η ιογενής μηνιγγίτιδα, αντίθετα, θεραπεύεται αυτόματα και σπάνια είναι θανατηφόρα.

μηνιγγίτιδα που προκαλείται από H. influenzae και μηνιγγιτιδόκοκκο έχουν καλύτερη πρόγνωση από τη μηνιγγίτιδα που προκαλείται από στρεπτόκοκκους ομάδας Β, και κολοβακτηρίδια. Στους ενήλικες, επίσης, η μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα έχει χαμηλότερη θνησιμότητα (3-7%) σε σχέση με την πνευμονιοκοκκική νόσο.

Στα παιδιά, υπάρχουν πιθανότητες να αναπτυχθούν αναπηρίες, όπως η νευροαισθητήρια απώλεια ακοής, η επιληψία, οι μαθησιακές δυσκολίες και συμπεριφοράς, καθώς και μειωμένη νοημοσύνη, σε περίπου 15% των επιζώντων. Μερικές φορές η απώλεια ακοής μπορεί να είναι αναστρέψιμη.

Στους ενήλικες το 66% όλων των περιπτώσεων θεραπεύεται χωρίς αναπηρία. Τα κυριότερα προβλήματα είναι η κώφωση (σε 14%) και η γνωστική δυσλειτουργία (10%). 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Πνευμονία από μυκόπλασμα

Μέση ωτίτιδα

Εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου

Νόσος Kawasaki

Ο πνευμονιόκοκκος και η πρόληψη

Υδροκέφαλος

Σάκχαρο αίματος

Κοκκιδιομύκωση

Πολλαπλούν μυέλωμα

Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

Ιός του δυτικού Νείλου

Βρουκέλλωση

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο στα παιδιά

Ποιοι πρέπει να κάνουν το εμβόλιο πνευμονιόκοκκου

Επιληψία του κροταφικού λοβού

Λιστερίωση

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Nόσος εξ ονύχων γάλης

Ουρεόπλασμα

Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

Αντιφυματικά φάρμακα

Τα απαραίτητα εμβόλια

Aναπνευστική αλκάλωση

Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

Αραχνοειδίτιδα

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 7896 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2020 17:34
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πλατυελμινθιάσεις Πλατυελμινθιάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις πλατυελμινθιάσεις

    Οι πλατυέλμινθες είναι σκώληκες (κεστώδη) του γαστρεντερικού με σωματική κατάτμηση. Η κεφαλή του ονομάζεται σκώληκας, το αλυσιδωτό τους σώμα ονομάζεται στρόβιλος, και κάθε τμήμα του είναι μια προγλωττίδα. Το αλυσιδωτό σώμα των προγλωττίδων ποικίλλει σε μήκος, από 3 mm έως 25 m.

    • Ο κύκλος ζωής των περισσότερων πλατυελμίνθων απαιτεί έναν ενδιάμεσο ξενιστή πριν προσβληθεί ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος, συνήθως, μολύνεται τρώγοντας την κυστική μορφή σε κάποιον ιστό (χοιρινό, βοδινό, ψάρια του γλυκού νερού) ή τρώγοντας ένα μολυσμένο αρθρόποδο (ψύλλοι των αρουραίων, σκαθάρια, κατσαρίδες, ψύλλοι των σκύλων ή φθείρες) που μπορεί να βρεθεί σε αποξηραμένα ή ευμεγέθη δημητριακά ή σε αποθηκευμένα προϊόντα. Μικρά παιδιά και ενήλικοι που παίζουν με ένα κατοικίδιο σκύλο ή γάτα, μπορεί να μεταφέρουν ένα μολυσμένο ενδιάμεσο ξενιστή στα χέρια τους αν φάνε κάτι που έχει πέσει στο πάτωμα ή στο χώρο του ζώου. Σε ένα είδος πλατυελμινθίασης που δεν προσβάλλει το έντερο, την εχινοκοκκίαση, οι άνθρωποι μολύνονται από την επαφή με μολυσμένα περιττώματα σκύλων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες προσβάλλονται 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Taenia saginata (ταινία των βοοειδών):

    • Ήπιες κοιλιακές κράμπες 
    • Περιπρωκτική ενόχληση στο πέρασμα των προγλωττίδων
    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα

    Taenia solium (ταινία του χοίρου):

    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα 
    • Στη μεταναστευτική των προνυμφών: κυστικέρκωση του ανθρώπου με διαταραχή της λειτουργικότητας του κεντρικού νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία, ελαττωμένη όραση, σπασμοί, ενδοκράνια υπέρταση, διανοητική έκπτωση

    Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών):

    • Στην εντερική μορφή ανταγωνίζεται τη βιταμίνη Β12 και παρεμβαίνει στην απορρόφησή της από τον άνθρωπο. Μεγαλοβλαστική αναιμία με γλωσσίτιδα, απώλεια των θηλών της γλώσσας και νευρολογικά συμπτώματα

    Hymenolepis nana (σε μεγάλο αριθμό σκωλήκων):

    • Κοιλιακές κράμπες 
    • Διάρροια
    • Έμετοι
    • Απώλεια βάρους

    Εχινοκοκκίαση (υδατίδα νόσος):

    • Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέγεθος της κύστης. Πιο συχνή εντόπιση είναι στο δεξιό λοβό του ήπατος. Σπληνικές, νεφρικές, εγκεφαλικές, οφθαλμικές, οστέινες υδατίδες κύστεις έχουν αναφερθεί
    • Σπάνια είναι τα αλλεργικά συμπτώματα
    • Ήπια ως μέτρια ηωσινοφιλία 

    Dipilidium caninum:

    • Ήπια κοιλιακή δυσχέρεια
    • Ανησυχία
    • Ηωσινοφιλία 

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    • Οι σημαντικοί πλατυέλμινθες που μπορούν να μολύνουν τον άνθρωπο περιλαμβάνουν: Taenia saginata (ταινία των βοοειδών), Taenia solium (ταινία του χοίρου), Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών), Hymenolepis nana (έλμινθας των νάνων), Hymenolepis diminuta (έλμινθας των τρωκτικών) και Dipilidium caninum (έλμινθας των ζώων)
    • Η εχινονοκοκκίαση είναι η εξωεντερική πλατυελμινθίαση. Τρεις τύποι μπορεί να προσβάλλουν τον άνθρωπο: Echinococcus granulosis (υδατίδα νόσος ήπατος, σπληνός, κλπ.), Echinococcus multilocularis (κυψελιδική υδατίδα νόσος) και Echinococcus vogeli (πολυκυστική υδατίδα νόσος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Ταξίδι στη Μέση Ανατολή, Ρωσία, Αφρική και βρώση κακοψημένου φαγητού (T. saginata), ταξίδι στο Μεξικό, Λατινική Αμερική, Αφρική, Ινδία, Ισπανία, Μέση Ανατολή και βρώση μισοψημένου χοιρινού (T. solium), ταξίδι στην Αλάσκα, Καναδά, Ιαπωνία, Μέση Ανατολή και βρώση ψαριών του γλυκού νερού που δεν μαγειρεύτηκαν καλά (D. latum). Ποικίλα παιχνίδια με σκύλους (D. caninum). Επαφή με σκύλους, ιδιαίτερα εκείνους που φυλάνε πρόβατα (Ε. granulosis)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Η πλειοψηφία των εντερικών πλατυελμινθιάσεων είναι ασυμπτωματική. Ένας ασθενής μπορεί να το αντιληφθεί μόνο με την εμφάνιση μιας προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Η διαφορική διάγνωση των γενικών εντερικών συμπτωμάτων είναι ευρεία
    • Η διαφορική διάγνωση των κύστεων εξαρτάται από την εντόπιση. Υπάρχει μεγάλο εύρος καλοήθων και καοήθων κύστεων 
    • Κακοήθης αναιμία (D. latum)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπική εξέταση της προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Αναγνώριση των αυγών στα κόπρανα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • T. solium: κυστίκερκοι μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε ιστό του σώματος. Κύστεις 5-10 mm στα μαλακά μόρια. Αποτιτανωμένες κύστεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τους γραμμωτούς μυς
    • D. latum: μακροκυτταρική μεγαλοβλαστική αναιμία
    • Ε. granulosis: υδατίδες κύστεις εμφανίζονται πιο συχνά στο δεξιό λοβό του ήπατος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • T. saginata: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • T. solium: εξέταση κοπράνων για προγλωττίδες 
    • D. latum: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. nana: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. diminuta: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • D. caninum: προγλωττίδες στα κόπρανα
    • Ε. granulosis: σκώληκες στην αναρρόφηση από την κύστη

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • T. saginata: σπάνια ορατή στο γαστρεντερικό ακτινογραφικό έλεγχο με σκιαγραφικό (λεπτό έντερο)
    • T. solium: απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν αποτιτανωμένες κύστεις στον υποδόριο ιστό ή τον εγκέφαλο. Η αξονική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένες και μη κύστεις. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη
    • Ε. granulosis: σπινθηρογράφημα ήπατος, αξονική τομογραφία και υπερηχογράφημα αποκαλύπτουν τις κύστεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • T. solium: βιοψία με εκτομή υποδόριου ιστού. Υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ανοσοδιαγνωστικές δοκιμασίες 
    • D. latum: χαρακτηριστικά φλοιώδη αυγά στα κόπρανα
    • H. nana: αυγά με διπλή μεμβράνη στα κόπρανα 
    • Ε. granulosis: υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ορολογικές δοκιμασίες. Επισυμβαίνουν όμως ψευδώς θετικές και ψευδώς αρνητικές αντιδράσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Προσδιορισμός του τρόπου μετάδοσης και γενική υποστηρικτική αγωγή κατά τη θεραπεία
    • Υγιεινή όσον αφορά τα κόπρανα κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της θεραπευτικής αγωγής
    • Στη νευροκυστικέρκωση, σκέψη για κορτικοστεροειδή (για το εγκεφαλικό οίδημα) και αντισπασμωδικά

    Echinococcus LifeCycleCDC

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για τις ταινίες, καλά μαγειρεμένα βοδινό και χοιρινό κρέας (ιδιαίτερα σε ταξίδια εκτός χώρας)
    • Να αποφεύγονται ωμά και άψητα ψάρια 
    • Προσοχή στα κατοικίδια σκυλιά, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιούνται για το φύλαγμα προβάτων με ενδημική υδατίδα νόσο
    • Προσεκτικό πλύσιμο χεριών μετά την τουαλέτα 
    • Να αποφεύγεται η βρώση τροφής που έχει πέσει στο πάτωμα (H. nana)
    • Να εξασφαλίζεται ότι τα κατοικίδια δεν έχουν ψύλλους ή φθείρες ή αν έχουν να αποφεύγεται η επαφή τους με μικρά παιδιά (D. caninum)
    • Να αποφεύγεται το τάισμα των σκύλων με τα άχρηστα προϊόντα σφαγμένων ζώων (υδατίδα νόσος)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Εντερική φάση D. latum (ψάρια), T. saginata (βοδινό), D. caninum (σκύλος) και T. solium (χοιρινό): νικλοζαμίδη, μασώμενα δισκία (1 gr) καλά μασημένα. Παιδιά βάρους άνω των 40 Kg 3 δισκία (1,5 gr). Και στους ενήλικες και στα παιδιά, η δόση είναι εφάπαξ
    • H. nana (πλατυέλμινθα των νάνος): πραζικουαντέλη 25 mg/kg σε μία δόση 
    • Προνυμφική φάση του Ε. granulosis (υδατίδες κύστεις): δοκιμή της αλβενδαζόλης. Στους ενήλικες 400 mf δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες. Σε παιδιά άνω των 2 ετών δίνεται η δόση των ενηλίκων. Σε παιδιά 1-2 ετών, 200 mg/ημέρα
    • Στην κυστικέρκωση (προνυμφική φάση της T. solium): πραζικουαντέλη 50 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις για 14 ημέρες, τόσο σε παιδιά όσο και ενήλικες 

    Προφυλάξεις: 

    • Νικλοζαμίδη: σπάνια ναυτία και κοιλιακά άλγη
    • Πραζικουαντέλη: αίσθημα κακουχίας, καφαλαλγία και ζάλη συμβαίνουν συχνά. Σπάνια αίσθημα νάρκωσης, κοιλιακή δυσφορία, πυρετός, εφιδρώσεις, ναυτία, ηωσινοφιλία και αίσθημα κόπωσης. Πιο σπάνια επισυμβαίνουν κνησμός και εξάνθημα 
    • Αλβενδαζόλη: σπάνια διάρροια και πόνος, πιο σπάνια λευκοπενία. Μπορεί να αυξηθούν τα επίπεδα των τρανσαμινασών στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Για την εντερική φάση των D. latum, T. saginata, T. solium και D. caninum: πραζικουαντέλη 10-20 mg/Kg σε δόση εφάπαξ. Για το H. nana, 4 δισκία σε μία δόση (2 gr) και έπειτα 2 δισκία την ημέρα για 6 ημέρες, στους ενήλικες 
    • Στην κυστικέρκωση ενηλίκων και απιδιών, αλβενδαζόλη 15 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις, για 30 ημέρες 
    • Το διχλωροφαίνιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ταινίασης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος κοπράνων για ωάρια και παράσιτα μέσα σε δύο εβδομάδες από τη λήξη της θεραπείας των πλατυελμινθιάσεων του εντερικού σωλήνα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οδηγίες στους ασθενείς εκείνων των εθνικών ομάδων που οι διαιτητικές τους συνήθειες τους εκθέτουν σε μόλυνση 
    • Σε ταξίδι στην Άπω Ανατολή, την Αφρική και τη Ρωσία να αποφεύγεται το όχι καλά ψημένο βοδινό
    • Η ταινία του χοίρου επιπολάζει στο Μεξικό, τη Λατινική Αμερική, την Ασία, Ινδία και Κίνα
    • Οι άνθρωποι μολύνονται τρώγοντας άψητο βοδινό και από τα ανθρώπινα απορρίμματα σε φτωχές πρακτικές υγιεινής. Κακομαγειρεμένο ψάρι (περιλαμβάνεται και ο σολομός) από γλυκά ή υφάλμυρα νερά της Ευρώπης, της Ασίας, του Καναδά, της Αλάσκας και της Αφρικής θα πρέπει να αποφεύγεται 
    • Υγιεινομική προσέγγιση της διαδικασίας κατάψυξης των ψαριών 
    • Οι έλμινθες του σκύλου αποφεύγονται με την υγιεινή εκπαίδευση των παιδιών, όταν παίζουν με κατοικίδια 
    • Έλεγχος υγιεινής της αποχέτευσης και συνεχής υγιεινομική επιθεώρηση των κρεάτων. Σε περιοχές που ανατρέφονται πρόβατα, θα πρέπει να καθαρίζονται συχνά από τα παράσιτα τους οι σκύλοι. Πτώματα προβάτων δεν θα πρέπει να ρίχνονται στους σκύλους για τροφή ώστε να αποφεύγεται επαφή τους με υδατίδες κύστεις
    • Η κατάψυξη ψαριών του γλυκού νερού στους 10 βαθμούς C για 48 ώρες θα σκοτώσει τα παράσιτα του D. latum
    • Οικογένειες που μένουν στο εξωτερικό, σε ενδημικές περιοχές και που θέλουν να προσλάβουν μάγειρες ή άλλο προσωπικό θα πρέπει να τους εξετάζουν κατάλληλα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προνυμφική μορφή του T. solium: διάχυτη πολυσυστηματική κυστικέρκωση μπορεί να επισυμβεί. Προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος - νευροκυστικέρκωση με σπασμούς, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και μυϊκή συμμετοχή μπορεί να παρουσιαστεί
    • Ε. granulosis (ενοχοκοκκίαση): απλές ή πολλαπλές κύστεις μπορεί να εμφανιστούν. Οι κύστεις μπορεί να ραγούν ενδοκοιλιακά. Ηπατικές, σπληνικές, οφθαλμικές, κοιλιακές, εγκεφαλικές κύστεις έχουν αναφερθεί
    • D. latum: αναιμία από ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 παρατηρείται κυρίως στους κατοίκους της Φινλανδίας. Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν αιμωδίες, παραισθησίες, αστάθεια βαδίσματος και αδυναμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότερες εντερικές μορφές των πλατυελμίνθων των ενηλίκων αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά με τα τρέχοντα φάρμακα. Αναφέρονται ποσοστά ίασης 95%
    • Μπορεί να χρειαστεί δεύτερος γύρος θεραπείας 
    • Στην υδατίδα νόσο των κυψελίδων (πνευμονική εχινοκοκκίαση) αν η πνευμονική κύστη δεν εξαχθεί άθικτη, η θνησιμότητα μέσα στη 10ετία ανέρχεται στο 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Φτωχή ατομική υγιεινή και επιθυμία για ποικίλα παιχνίδια με σκύλους, μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    kjp 55 1 61f1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Ασκαρίδες εντέρου

    Οξεία διάρροια

    Εντερικά παράσιτα

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Σιτάρι Σιτάρι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σιτάρι

    Triticum sativum ή Triticum aestivum

    Το τρίτικουμ το κοινό ή Triticum sativum ή Triticum aestivum ή μαλακό σιτάρι ή Τriticum durum ή σκληρό σιτάρι δεν είναι άλλο από το γνωστό μας σιτάρι ή σίτος και ανήκει στην οικογένεια των Αγρωστωδών.

    Είναι μονοετές φυτό με καλάμι που μπορεί να φτάσει το ένα μέτρο στις καλύτερες συνθήκες ανάπτυξής του. Έχει φύλλα λογχοειδή και η άνθηση του είναι σε ακραία τετράγωνα στάχυα. Το βρίσκουμε να ανθίζει από το Μάρτη μέχρι τον Απρίλη και καλλιεργείται πλατιά. 

    Υπάρχει ένας μύθος για το σιτάρι. Λέγεται ότι κάποτε στον Ευφράτη ζούσαν 2 διαφορετικά φυτά και ο νόμος των φυτών ήταν πολύ αυστηρός και απαγόρευε να παντρευτούν μεταξύ τους δείγματα από διαφορετικά είδη. Όμως τα φυτά αυτά ήταν πολύ ερωτευμένα για να λάβουν υπόψη τους το φυσικό νόμο και παντρεύτηκαν. Από την ένωσή τους αυτή γεννήθηκε ένα παράνομο παιδί, το σιτάρι. Στα σημερινά δεδομένα οι επιστήμονες επανέλαβαν το πείραμα του μύθου και πέτυχε, όμως βασικά πιστεύουν ότι το σιτάρι προήλθε από μετάλλαξη του γενετικού υλικού ενός είδους από τα τρίτικουμ, που υποθέτουν ότι έγινε σε μεγάλο υψόμετρο και κάτω από την επίδραση των κοσμικών ακτίνων ή ακτίνων Χ. Ό,τι και να προκάλεσε τη δημιουργία του νέου αυτού είδους, μετάλλαξη ή διασταύρωση, η ουσία είναι μία, ότι ήταν ζωτικής σημασίας για την ανθρωπότητα. Σήμερα καλλιεργείται σε πάρα πολλές ποικιλίες σχεδόν σε όλο τον κόσμο και χρησιμοποιείται πλατιά σαν μέσο διατροφής.

    Χρήσιμα μέρη σιταριού

    Χρήσιμα μέρη του είναι τα σπέρματά του, το αλεύρι και τα πίτουρά του, τα φύτρα και το λάδι των σπερμάτων του σιταριού.

    Χρήσιμα συστατικά σιταριού

    Τα σπέρματα του περιέχουν 60-70% άμυλο, γλουτένη, βιταμίνες της κατηγορίας Β, όπως θειαμίνη-Β1, ριβοφλαβίνη-Β2, νιασίνη-Β3, παντοθενικό οξύ-Β5, πυριδοξίνη-Β6, παγκαμικό οξύ, φώσφορος, μαγνήσιο, κάλιο, μαγγάνιο, χρώμιο, χλώριο και ασβέστιο.

    Το άμυλό του, που παίρνεται έπειτα από ειδική διαδικασία, χρησιμοποιείται στη φαρμακοποιία για την παρασκευή φαρμάκων, είτε για αραίωση είτε για συμπύκνωσή τους.

    Τα άμυλο του σιταριού χρησιμοποιείται βασικά σαν πρώτη ύλη στην αρτοποιία, μακαρονοποιία και ζαχαροπλαστική.

    Επειδή, το ψωμί αποτελεί ένα βασικό είδος στην καθημερινή μας διατροφή, θα σταθούμε αναλυτικά σε μερικές χρήσιμες πληροφορίες που θα σας βοηθήσουν να διαλέξετε το καλύτερο για εσάς και την οικογένειά σας.

    Πληροφορίες που αγνοούνται και ενώ πιστεύουμε ότι αγοράζοντας ένα ψωμί καλύπτουμε αρκετές βασικές ανάγκες του οργανισμού από τα ωφέλιμα συστατικά του σιταριού, κάθε άλλο παρά έτσι γίνεται. Γιατί άλλο το τι συστατικά περιέχει το σιτάρι και άλλο το τι μένει μετά από τη διαδικασία που χρειάζεται μέχρις ότου πάρουμε στα χέρια μας το ψωμί.

    Το καλύτερο ψωμί!!!

    Οι βιταμίνες της οικογένειας Β κάνουν καλό στο μυαλό, στα νεύρα, στο δέρμα, στην πέψη, στην καρδιά και τους μυς, αλλά, είναι ευαίσθητες στη θερμότητα.

    Τα σύγχρονα μέσα άλεσης του σιταριού, υπερθερμαίνουν το αλεύρι με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος 750-80%, των βιταμινών αυτών να καταστρέφεται. 

    Το άσπρο ψωμί που κυκλοφορεί στην αγορά, αποτελείται μόνο από το εσωτερικό του σπόρου, το άμυλο και τη γλουτένη, ενώ τα υπόλοιπα συστατικά του που είναι και τα πιο ωφέλιμα, αφαιρούνται με τα πίτουρα. Εάν παρατηρήσετε ότι σε ορισμένα προϊόντα αναγράφεται ότι περιέχουν βιταμίνες και άλλα ωφέλιμα συστατικά, να είστε σίγουροι ότι δεν είναι τα φυσικά του σιταριού, αλλά χημικά προϊόντα που έχουν προστεθεί κατά το ζύμωμα.

    Πιο υγιεινά είναι τα ψωμιά ολικής ολικής αλέσεως, παρ' όλο που κατά την άλεση μεγάλο ποσοστό των βιταμινών Β καταστρέφεται.

    Για να αποθηκεύσουν το σιτάρι και το αλεύρι και να μην έχουν απώλειες είναι φυσικό ότι χρησιμοποιούν συντηρητικά και εντομοκτόνα, τα οποία όσο αβλαβή και αν είναι δεν παύουν να είναι ισχυρές συνθετικές ουσίες, που μέρος τους περνά στο ψωμί που τρώμε.

    Για να έχουμε ψωμί άσπρο, αφράτο, νόστιμο, ροδοκοκκινισμένο και να μπορεί να διατηρηθεί και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες κατανάλωσης, περνά από μια διαδικασία εντατικής προετοιμασίες και ψησίματος με την προσθήκη διαφόρων συνθετικών ουσιών που κυκλοφορούν νόμιμα, άσχετα αν μερικές από αυτές προκαλούν, άσχετα αν μερικές από αυτές προκαλούν γαστρεντερικές διαταραχές. Οι ουσίες αυτές χρησιμοποιούνται τις περισσότερες φορές κατά βούληση και όχι ανάλογα με τις οδηγίες χρήσης. Το ψήσιμο σε ψηλές θερμοκρασίες καταληστεύει το ψωμί από τις εναπομείναντες βιταμίνες Β.

    Υπάρχουν δύο κατηγορίες ψωμιών, η κατηγορία του διατιμημένου, που αν το ζητήσετε δεν θα το βρείτε και η κατηγορία πολυτελείας που δεν είναι διατιμημένο. Το ψωμί πολυτελείας περιλαμβάνει το άσπρο ψωμί, το μαύρο ψωμί και το ψωμί ολικής αλέσεως. Η προσφορά και η ποικιλία είναι μεγάλη, η εκλογή αγοράς μένει στον καθένα μας. Αυτό που χρειάζεται είναι να μάθουμε και να ερμηνεύουμε σωστά, για την υγεία της οικογένειάς μας, τα συστατικά που αναγράφονται σε κάθε προϊόν, είτε αυτό είναι το ψωμί, είτε είναι άλλα έτοιμα προϊόντα. Εύκολα μπορούμε να ετοιμάσουμε το δικό μας ψωμί και με τον τρόπο αυτό θα καταφέρουμε να μειώσουμε την προσθήκη αρκετών συνθετικών ουσιών σε αυτό.

    bread wheat

    Ένας άλλος τρόπος να παίρνουμε τα ωφέλιμα συστατικά του σιταριού είναι το πιλάφι πουργούρι. Καλά είναι να προστεθεί στο εβδομαδιαίο διαιτολόγιό μας. Κατά το μαγείρεμά του καλά είναι να χρησιμοποιούμε χαμηλές θερμοκρασίες. Μπορούμε να το νοστιμίσουμε και συνάμα να ενισχύσουμε την ωφελιμότητά του για τον οργανισμό, προσθέτοντας σε αυτό ενώ σιγοβράζει δυόσμο, ρίγανη, βασιλικό ή τζίντζερ.

    Τα φύτρα του σιταριού είναι μια ακόμη πιο ωφέλιμη τροφή για τον οργανισμό, που κατά τη φύτρωσή τους ενισχύονται οι σπόροι με ένζυμα και βιταμίνες, ενώ το άμυλό τους γίνεται ευκολοχώνευτο. Τα προετοιμάζουμε αφήνοντας μια κουταλιά της σούπας σιτάρι για κάθε άτομο σε νερό να φουσκώσει για ολόκληρο το βράδυ και μετά κοιτάζουμε να κρατούνται υγροί οι σπόροι, βρέχοντάς τους συχνά ή αφήνοντάς τους σε βρεγμένη επιφάνεια. Τα φύτρα θα είναι έτοιμα την πέμπτη μέρα, οπότε μπορούμε να τα προσθέσουμε στη σαλάτα μας ή να τα βράσουμε σε σιγανή φωτιά σε πολύ λίγο νερό για λίγα λεπτά. Τα φύτρα του σιταριού χρησιμοποιούνται στην κοσμετική για την παρασκευή διαφόρων καλλυντικών λόγω της μεγάλης περιεκτότητάς τους σε βιταμίνη Ε και για την παραγωγή φυσικής βιταμίνης Ε στη φαρμακοβιομηχανία.

    Το βρασμένο σιτάρι βοηθά τον οργανισμό να ρίξει την ψηλή χοληστερόλη στο αίμα και είναι πολλοί που το έχουν προσθέσει στο καθημερινό τους διαιτολόγιο για το σκοπό αυτό.

    Το νερό μέσα στο οποίο βράζει το σιτάρι δεν το πετάμε, γιατί περιέχει αρκετά από τα ωφέλιμα στοιχεία του, αλλά το πίνουμε κρύο σαν νερό ή δίνοντας του τη γεύση που θέλουμε, προσθέτοντας μέλι, λεμόνι, κανέλα ή άλλα αρωματικά φυτά. Μερικοί το δένουν σε παλουζέ ή μουσταλευριά. Το λάδι των σπόρων του σιταριού είναι ένα θαυμάσιο θεραπευτικό μέσο για το έκζεμα και τον ερεθισμό που αναπτύσσεται για διάφορους λόγους ανάμεσα στα σκέλια. Παλιά η τεχνική για εξαγωγή του λαδιού αυτού ήταν έργο των σιδηρουργών. Περνούσαν πάνω από τους σπόρους του σιταριού καυτό σίδηρο αρκετές φορές μέχρι να πάρουν το θεραπευτικό αυτό λάδι. Το λάδι αυτό ανακατεμένο με λειωμένη ρίζα σύμφυτου και μέλι, γινόταν μια παχύρευστη αλοιφή που χρησιμοποιούταν για εγκαύματα, με καταπληκτικά αποτελέσματα.

    Τα πίτουρα του σιταριού ζεστά χρησιμοποιούνται για διάνοιξη αποστημάτων, αιμορραγιών και για ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους. Ενισχυμένα με άλλα φαρμακευτικά φυτά, λειωμένα και ανακατεμένα με τα πίτουρα, χρησιμοποιούνται για πάρα πολλά άλλα δερματικά προβλήματα.

    Βρασμένα με ξύδι ζεστά όσο να τα ανεχόμαστε βοηθούν σε προβλήματα διόγκωσης των αδένων.

    Τα παξιμάδια βοηθούν σε γαστρίτιδα, γιατί απορροφούν τα οξέα και απαλύνουν τις ενοχλήσεις του στομαχιού. Το ίδιο βοηθά και το καπυρωμένο ψωμί.

    Τα παξιμάδια σε συνδυασμό με το λεμόνι, βοηθούν όσους τους ενοχλεί η θάλασσα και παθαίνουν ναυτία όταν ταξιδεύουν με πλοίο. 

    Υπάρχουν αρκετές συμβουλές της λαϊκής ιατρικής για τη χρήση του σιταριού για θεραπευτικούς και άλλους σκοπούς.

    Το αλεύρι του ζυμωμένο με ασπράδι αυγού μέχρι να γίνει ένα νερουλό μείγμα, χρησιμοποιείται με επαλείψεις σε πιτυριάσεις, μύκητες στο δέρμα. Αφήνετε όλο το βράδυ να δράσει και το πρωί ξεπλένετε με χλιαρό νερό. 

    Βράζετε 50 γραμμάρια αλεύρι σε ένα ποτήρι ξύδι, να γίνει χυλός και το βάζετε κατάπλασμα σε πονεμένο λαιμό.

    Βράζετε καλά 100 γραμμάρια πίτουρα σιταριού σε 100 γραμμάρια ξηρά σύκα σε 2 λίτρα νερό. Τα σουρώνετε και στο αφέψημα αυτό προσθέτετε 20 γραμμάρια μέλι και 20 γραμμάρια βούτυρο γάλακτος, τα αναμειγνύετε καλά, τα βράζετε για ακόμη λίγα λεπτά και πίνετε λίγο, λίγο. Βοηθά σε πονεμένο και πρησμένο λαιμό.

    Για αιμορραγίες, μασάτε λίγο σιτάρι και το βάζετε στην αιμορραγούσα πληγή, γιατί έχει την ιδιότητα να σταματά τις αιμορραγίες.

    Συνταγή για περιποίηση προσώπου 

    Αφήνετε 50 γραμμάρια πίτουρα σιταριού, 50 γραμμάρια μάρμαρο άσπρο σε σκόνη και 15 γραμμάρια μέλι από άνθη εσπεριδοειδών, να βράσουν σε τρία ποτήρια νερό για λίγα λεπτά. Αφού κρυώσουν, σουρώνετε από χοντρό ύφασμα και φυλάτε το υγρό. Με το υγρό αυτό κάνετε επαλείψεις του προσώπου πρωί και βράδυ για οκτώ συνεχείς μέρες. Η κούρα αυτή βοηθά να καθαρίζει το πρόσωπο από τα μαύρα στίγματα και τους λεκέδες και κάνει την επιδερμίδα κάτασπρη.

    Τα καλάμια του σιταριού χρησιμοποιούνται στην καλαθοπλεκτική για την κατασκευή διαφόρων πρακτικών και διακοσμητικών κατασκευασμάτων.

    Οι "ποκαλάμες" τους, ό,τι απομένει μετά τη συγκομιδή των καρπών και τα άχυρά τους χρησιμοποιούνται για διατροφή των ζώων κατά τους χειμερινούς μήνες. 

    Με τα άχυρα παλιά έφτιαχναν, ανακατεύοντάς τα με ειδικό χώμα που περιείχε ύλη των ποταμών, τα "πλιθάρκα" για το χτίσιμο των σπιτιών και των περιτοιχισμάτων των σπιτιών, ενώ με τα πιο λεπτά άχυρα και χώμα έφτιαχναν ένα χυλό με τον οποίο επικάλυπταν τα κτίσματά τους, τους χωριάτικους φούρνους, τις "ντισκιές" που ήταν ακάλυπτες εστίες φωτιάς, ακόμη και ειδικά χωματένια πιθάρια μέσα στα οποία φύλαγαν το αλεύρι για τις ανάγκες της οικογένειας.

    Όσοι είχαν την τύχη να ζήσουν σε σπίτια που είχαν κατασκευαστεί από πλιθάρκα, θα σας πούνε ότι ένα βασικό χαρακτηριστικό τους ήταν η ζεστασιά των σπιτιών αυτών.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    13364998 Spelt Triticum aestivum subsp spelta

    Διαβάστε, επίσης,

    Φύτρα σιταριού

    Φυτικό οξύ

    Φυσικές βιταμίνες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σιταρόχορτο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα δημητριακά και τα όσπρια

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Τελικά πρέπει ή δεν πρέπει να καταναλώνουμε υδατάνθρακες;

    Σπόροι μη αποφλοιωμένοι

    Βιγκανισμός

    Είναι υγιεινό το αλεύρι σιταριού;

    Τα βασικά σημεία της διατροφής ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Τα οφέλη από το πίτουρο στην υγεία

    Δε φταίει μόνο η γλουτένη για τα φουσκώματα στο έντερο

    Το φυτικό οξύ στη θεραπεία του καρκίνου

    Φύτρα σιταριού για τη θεραπεία του καρκίνου

    Να παίρνετε σιταρόχορτο αν έχετε καρκίνο

    Θεραπεία του καρκίνου με φυτικά ανοσοτροποποιητικά

    Αν έχετε ομάδα αίματος 0 Rh θετικό ή αρνητικό

    Σάντουιτς για μεσημεριανό ή βραδινό

    Οι απώλειες βιταμινών στα επεξεργασμένα τρόφιμα

    Σιταρόχορτο

    Ζωοτροφές

    Προϊόντα ολικής αλέσεως

    Η κοιλιοκάκη

    Το ψωμί και η θρεπτική του αξία

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Ζυμαρικά ολικής αλέσεως

    Ζέα

    www.emedi.gr

     

  • Να αποφεύγετε τα τσιμπήματα κουνουπιών Να αποφεύγετε τα τσιμπήματα κουνουπιών

    Τι μπορείτε να πάθετε από τα τσιμπήματα κουνουπιών

     

    Το καλοκαίρι φέρνει πάντα μαζί του και τους ανεπιθύμητους επισκέπτες του, που δεν είναι άλλοι από τα κουνούπια.

    Τα κουνούπια είναι ενοχλητικά τόσο για τα σημάδια που αφήνουν στο δέρμα μας όσο και για τη φαγούρα που νιώθουμε όταν μας τσιμπήσουν.

    Τα τσιμπήματα των κουνουπιών προκαλούν τοπικά φαγούρα και κοκκινίλα στο δέρμα.

    Το σημαντικότερο όμως από όλα είναι ότι μπορούν να μεταφέρουν σοβαρές ασθένειες με το τσίμπημά τους.

    Μία από αυτές είναι και η ελονοσία. 

    Ακόμη μία ασθένεια που μπορεί να μεταδοθεί μέσω του τσιμπήματος των κουνουπιών είναι ο Δάγγειος πυρετός, ο οποίος δύναται να προκαλέσει αιμορραγία, ο ιός Chikungunya, που προέρχεται από τον Ινδικό Ωκεανό και προκαλεί έντονες αρθραλγίες και η εγκεφαλίτιδα που προκαλεί ο ιός του Δυτικού Νείλου.

    Ο κίτρινος πυρετός προκαλείται, επίσης, από τα τσιμπήματα κουνουπιών, όπως και ο ιός Ζίκα πoυ μπορεί, εκτός των άλλων να προκαλέσει και σοβαρές γενετικές ανωμαλίες στα έμβρυα.

    Επίσης, τα κουνούπια μπορούν να προκαλέσουν και λεϊσμανίαση.

    Τέλος, μπορεί να συμβεί επιμόλυνση της πληγής, αν κάποιος ξύνει το εξάνθημα.

    Τα κύρια συμπτώματα των πιο σοβαρών ασθενειών που προκαλούν τα τσιμπήματά των κουνουπιών είναι: ο έντονος πονοκέφαλος, οι πόνοι στις αρθρώσεις και στους μύες, τα εξανθήματα, ο πόνος στη μέση, η ανορεξία, η ναυτία και ο έμετος. Σε πιο σοβαρά περιστατικά μπορεί να προκληθεί και αιμορραγικό εξάνθημα.

    Ένα τσίμπημα κουνουπιού στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν είναι επικίνδυνο. Συνήθως, δημιουργεί απλώς κνησμό, ερυθρότητα και ελαφρύ οίδημα. Είναι μάλλον περισσότερο ενοχλητικό παρά επικίνδυνο, αφού σε λίγη ώρα τα συμπτώματα υποχωρούν, ειδικά αν δεν ξύσεις το εξάνθημα. Χρειάζεται όμως προσοχή για να μην ματώσεις το σημείο και προκαλέσεις επιμόλυνση της πληγής.

    koynoypia 5

    Απομακρύνετε τα κουνούπια με φυσικούς τρόπους

    Μη χρησιμοποιείτε χημικά εντομοαπωθητικά

    Αν θέλεις να αποφύγεις τα τσιμπήματα κουνουπιών, μπορείς να το κάνεις φτιάχνοντας φυσικά εντομοαπωθητικά. 

    -Αιθέριο έλαιο λεβάντας: Τα κουνούπια δεν αντέχουν τη λεβάντα. Ρίξτε λίγο έλαιο λεβάντας σε μερικές κορδέλες, κρεμάστε τις γύρω από εκεί που κάθεστε ή κοιμάστε. Αν θέλετε μπορείτε να εφαρμόσετε λίγες σταγόνες ακόμη και στο σώμα σας για να τα απωθήσετε.

    -Φτιάξε μόνοι σας φυσικό εντομοαπωθητικό σώματος:  Χρησιμοποιήστε αιθέριο έλαιο cintronella, λεμονόχορτο και ευκάλυπτο. Φτιάξε το μείγμα και ρίξε μερικές σταγόνες στο σώμα σας. Η μυρωδιά θα απωθήσει τα κουνούπια.

    -Ανάψτε κεριά citronella: Η μυρωδιά τους τα κρατά μακριά. Αν σας αρέσει να κάθεστε στο μπαλκόνι με φίλους, ανάψτε μερικά κεράκια από citronella.

    -Δεντρολίβανο: Αν το καλοκαίρι σας αρέσει να κάνετε barbeque στον κήπο ή στο μπαλκόνι και θέλετε να διώξετε τα κουνούπια που μαζεύονται, ρίξτε μερικά κλωνάρια δεντρολίβανου μέσα για να καούν. Με αυτό τον τρόπο και το φαγητό θα νοστιμίσει και τα κουνούπια θα εξαφανιστούν.

    -Τοποθέτηση πάγου. H φλεγμονή μπορεί να αντιμετωπιστεί με εφαρμογή πάγου. Η εφαρμογή πάγου σε ένα δάγκωμα κουνουπιών θα προκαλέσει επίσης μούδιασμα, μειώνοντας περαιτέρω την επιθυμία σας να ξυστείτε. Εφαρμόστε πάγο για έως και 20 λεπτά κάθε φορά. Τυλίξτε τον πάγο με μια πετσέτα. 

    -Τοποθετήστε βιολογική σόδα. Ανακατέψτε μια κουταλιά της σούπας σόδα με μια κουταλιά της σούπας νερό για να φτιάξετε μια πάστα. Εφαρμόστε αυτήν την πάστα σε οποιοδήποτε δάγκωμα κουνουπιών. Η μαγειρική σόδα θα καταπραΰνει το δέρμα σας, θα ηρεμήσει τη φαγούρα και σύντομα δεν θα θέλετε να γρατσουνιστείτε.

    -Χρησιμοποιήστε μια σταγόνα μελιού. Μια άλλη προσέγγιση είναι η εφαρμογή μελιού σε ένα δάγκωμα κουνουπιών. Το μέλι λειτουργεί σαν ένα φυσικό αντιισταμινικό. Απλώς τρίψτε μια μικρή κουταλιά γλυκού ωμό μέλι σε τυχόν τσιμπήματα κουνουπιών στο σώμα σας. Το καλύτερο μέλι που θα χρησιμοποιήσετε θα είναι τοπικό στην περιοχή σας και ωμό. 

    -Χρησιμοποιήστε αιθέριο έλαιο λάδι δέντρου τσαγιού. Οι αντισηπτικές ιδιότητες του λαδιού τσαγιού είναι εξαιρετικές για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δαγκωμάτων κουνουπιών. Τοποθετήστε λίγο αιθέριο έλαιο τσαγιού πάνω σε ένα βαμβάκι και απλώστε το στην πληγείσα περιοχή. Τα έλαια λεβάντας και μέντας είναι επίσης εξαιρετικές επιλογές. Εάν έχετε πολύ ευαίσθητο δέρμα, μπορείτε να αναμίξετε λίγη σταγόνα αιθέριο έλαιο με λάδι καρύδας και μετά να το εφαρμόσετε.
    Αυτό θα αραιώσει το λάδι αρκετά ώστε να το κάνει απαλό στο δέρμα σας.

    -Χρησιμοποιήστε λοσιόν καλαμίνης. Η λοσιόν καλαμίνης είναι διάσημη για τη θεραπεία των πληγών της ανεμοβλογιάς, αλλά μπορεί να έχει παρόμοια καταπραϋντική δράση για τα τσιμπήματα κουνουπιών. Χρησιμοποιήστε μια μπάλα από βαμβάκι για να εφαρμόσετε το ροζ υγρό σε οποιοδήποτε δάγκωμα κουνουπιών.  Η λοσιόν καλαμίνης είναι ασφαλής για μωρά.

    -Εφαρμόστε αλκοόλ τρίψιμο. Το αλκοόλ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σταματήσει ο κνησμός των δαγκωμάτων κουνουπιών. Το τρίψιμο με αλκοόλ βοηθά στην ανακούφιση της φλεγμονής και στην ηρεμία της φαγούρας. Επιπλέον, το τρίψιμο αλκοόλ μπορεί να απολυμάνει το δάγκωμα, μειώνοντας κάθε κίνδυνο μόλυνσης. Χρησιμοποιήστε ένα βαμβάκι για να εφαρμόσετε λίγο αλκοόλ με τρίψιμο σε οποιαδήποτε πληγείσα περιοχή.

    -Τοποθετήστε γλάστρες με αρωματικά φυτά: Είναι γνωστό ότι υπάρχουν κάποια φυτά που χρησιμοποιούνται και ως εντομοαπωθητικά, καθώς η μυρωδιά τους δεν αρέσει καθόλου στα κουνούπια. Μπορείτε, λοιπόν, να βάλετε περιμετρικά του μπαλκονιού σας γλαστράκια με βάλσαμο, δυόσμο, λεβάντα, δεντρολίβανο, μελισσόχορτο, κατιφέ ή καλέντουλα ή βασιλικό.

    -Μην αφήνετε λιμνάζοντα νερά: Τα κουνούπια αγαπούν πολύ τις παραθαλάσσιες περιοχές, αλλά και τις υγρές επιφάνειες. Γι’ αυτό, να αποφεύγετε να αφήνεις νερά στο μπαλκόνι ή στον κήπο, να αδειάζετε τα πιατάκια από τις γλάστρες και να αναποδογυρίζετε τους κουβάδες για να αδειάσουν καλά πριν τους αποθηκεύσετε.

    -Φτιάξτε φυσικές «ταμπλέτες» για να απομακρύνετε τα κουνούπια! Βάλτε σε μικρά τούλινα πουγκάκια μερικά φύλλα δάφνης και κρεμάστε τα, στη συνέχεια, σε παράθυρα ή στην πόρτα του δωματίου σας.

    koynoypia 2

    Μυστικά για να κρατήσετε τα κουνούπια μακριά από το χώρο σας

    Τοποθέτησε σίτες στα παράθυρα, στους φεγγίτες και στους αεραγωγούς.

    Αν έχετε μωρό, βάλτε κουνουπιέρα πάνω από το κρεβατάκι του, ώστε να κρατήσεις μακριά από εκεί τα κουνούπια.

    Αν στο σπίτι σας υπάρχει γρασίδι θα πρέπει να το κουρεύετε τακτικά, διότι διαφορετικά θα αποτελέσει εστία συγκέντρωσης κουνουπιών.

    Εξωτερικά του σπιτιού, στα μπαλκόνια και στον κήπο χρησιμοποίησε λάμπες κίτρινου χρώματος.

    Κάνε συχνά ντους, διότι τα κουνούπια έλκονται από τον ιδρώτα του σώματος.

    Να φοράτε φαρδιά και μακρυμάνικα ρούχα, ειδικά το βράδυ.

    Να ποτίζετε τα λουλούδια ή τον κήπο τις πρωινές ώρες.

    Άνοιξε το κλιματιστικό ή τον ανεμιστήρα οροφής, καθώς δεν είναι εύκολο να δράσουν τα κουνούπια.

    Τα καλύτερα προϊόντα για τα τσιμπήματα από κουνούπια

    Πρόληψη και θεραπεία των τσιμπημάτων κουνουπιών

    koynoypia 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Το κυπαρίσσι

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Η αρωματοθεραπεία στη σύγχρονη θεραπεία ασθενειών

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Φυσικό σπρέι για τα κατοικίδιά σας

    Τσικουνγκούνια

    Προστατευτείτε από τα κουνούπια

    Λάδι για τα κουνούπια για μεικτές και λιπαρές επιδερμίδες

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Το μασάζ για τους μυϊκούς πόνους

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Μελισσόχορτο

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Ένα σπρέι για όλα τα τσιμπήματα

    Καθαρίστε τον κήπο σας από τα έντομα χωρίς φυτοφάρμακα

    Ελονοσία

    Η αλλαγή του κλίματος και η επίπτωση στην υγεία μας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

    Πώς να αποστάξετε αιθέρια έλαια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ευκάλυπτο

    Η λεβάντα

    Ο βασιλικός

    Αντιμετωπίστε τα τσιμπήματα το καλοκαίρι

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Ελονοσία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud είναι αγγειοσυσπαστική διαταραχή που εκδηλώνεται αμφοτερόπλευρα με περιοδικά επεισόδια έντονης ωχρότητας και μετά κυάνωσης των δακτύλων των χεριών (σπανίως των ποδιών) μετά από έκθεση στο κρύο.

    Με τη θερμότητα προκαλείται αγγειοδιαστολή και έντονη ερυθρότητα που ακολουθείται από οίδημα, αίσθημα σφύξεων και παραισθήσεις. Υποχωρεί με τη θερμότητα. Μπορεί να προκληθεί από συναισθηματική ένταση. Οι αντίχειρες, σπανίως, προσβάλλονται. Στο 13% των περιπτώσεων μπορεί να ατροφήσουν οι θηλές των δαχτύλων, και να εμφανισθούν ισχαιμικά έλκη στις άκρες των δακτύλων.

    50% ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής νόσος του Raynaud, 50% δευτεροπαθής (φαινόμενο Raynaud)

    • Νόσος - προοδευτική, συμμετρική. Προσβάλλει τα δάχτυλα των χεριών, σπανίως των ποδιών. Η αναλογία γυναικών/ανδρών είναι 4:1. Ηλικίες μεταξύ 15-45. Με την πάροδο του χρόνου ο αγγειοσπασμός είναι συχνότερος και πιο έντονος. Δεν εμφανίζεται γάγγραινα, σπανίως, έλκη. Εφ' όσον δεν υπάρχει υποκείμενη νόσος η  διάγνωση τίθεται μόνο μετά από δύο χρόνια. Μπορεί να συνοδεύεται από σπασμό των στεφανιαίων αγγείων ή πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση. Στις αρτηρίες των δακτύλων δεν διαπιστώνονται βλάβες ιστολογικώς 
    • Το φαινόμενο - μπορεί να είναι ετερόπλευρο, ασύμμετρο, μπορεί να προσβάλλονται μόνο ένα ή δύο δάχτυλα. Συνήθως, με την πάροδο του χρόνου διαπιστώνονται συνυπάρχουσες υποκείμενες παθήσεις. Συνήθως, έχει χειρότερη πρόγνωση και μεγαλύτερη από ό,τι η πρωτοπαθής νόσος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Γυναίκες > άνδρες (4:1 στην πρωτοπαθή νόσο)
    • Άνδρες = γυναίκες (δευτεροπαθής)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Με την έκθεση στο κρύο οι άκρες των δακτύλων παίρνουν χρώμα λευκό/ωχρό, μετά κυανό, ενώ με τη θερμότητα ερυθρό και με πόνο 
    • Οι ράγες των δακτύλων εμφανίζουν εξελκώσεις, ενώ σε βαρεία μακροχρόνια περιστατικά (10-13% των περιπτώσεων) καταλήγουν σε αυτόματους ακρωτηριασμούς 
    • Στην πρωτοπαθή νόσο η φυσική εξέταση είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα, στη δευτεροπαθή μπορεί να διαπιστωθεί υποκείμενο αγγειακό ή αυτοάνοσο νόσημα

    ΑΙΤΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    Στην πρωτοπαθή μορφή μπορεί να ενέχεται ιδιοσυγκρασιακή ευαισθησία των αγγείων των δακτύλων στους β-αδρενεργικούς υποδοχείς. Στο δευτεροπαθές Raynaud μπορεί να ενέγχονται οι υποδοχείς της σεροτονίνης (5-HT2). Διαταραχές των αιμοπεταλίων και της γλοιότητας του αίματος μπορεί, επίσης, να ευθύνονται

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Κάπνισμα 
    • Προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσος ή νόσος του συνδετικού ιστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα (Νόσος Buerger) στους άνδρες, προσβάλλει τα κάτω άκρα, μόνο σε ποσοστό μικρότερο του 5% υπάρχει προσβολή των άνω άκρων, 90% εμφανίζουν Raynaud το οποίο συσχετίζεται με το κάπνισμα 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα) - 90% εμφανίζουν Raynaud, το Raynaud μπορεί να προηγείται άλλων συμπτωμάτων κατά πολλά χρόνια
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Σύνδρομο θωρακικής εξόδου 
    • Σύνδρομο CREST (ασβέστωση δέρματος, φαινόμενο Raynaud, δυσκινησία οισοφάγου, σκληροδακτυλία και τηλεαγγειεκτασία)
    • Κρυοσφαιριναιμίες 
    • Μακροσφαιριναιμία του Waldenstrom
    • Ακροκυάνωση
    • Πολυκυτταραιμία
    • Επαγγελματικά τραύματα (ιδιαίτερα από κρουστικά εργαλεία)
    • Φάρμακα (β-αναστολείς, κλονιδίνη, εργοταμίνη, μεθυσεργίδη, αμφεταμίνες, βρωμοκρυπτίνη, μπλεομυκίνη, βινβλαστίνη, σισπλατίνη, κυκλοσπορίνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξετάσεις για υποκείμενες παθήσεις (γενική αίματος, ΤΚΕ, RF, ANA, ανοσοηλεκτροφόρηση, έλεγχος κινητικότητας οισοφάγου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τα ιστολογικά ευρήματα των βιοψιών δέρματος έχουν μικρή συσχέτιση με την κλινική εικόνα. Μπορεί να διαπιστωθεί οίδημα, νεκρωτική ή μη νεκρωτική αγγειΐτιδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία κρύου ώστε να αναδειχθούν οι χαρακτηριστικές αλλαγές του χρώματος στα χέρια
    • Τριχοειδοσκόπηση των παρωνυχίδων για να διαπιστωθούν διεύρυνση, ανώμαλη πορεία των τριχοειδών του συνδετικού ιστού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αναδείξει οστεολύσεις των άπω αποφύσεων των φαλάγγων, ρίκνωση και ασβέστωση των μαλακών ιστών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ως επί το πλείστον η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό και στην δοκιμασία του κρύου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Η αντιμετώπιση του ασθενούς σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου, συνήθως, αρκεί

    027020bd 96e8 46b4 912b d19668ea130e16207266908178

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ζεστό ντύσιμο, γάντια, αποφυγή κρύου
    • Αποφυγή καπνίσματος
    • Αποφυγή β-blockers, αμφεταμινών, εργοταμίνης, αλκαλοειδών, σουματριπτάνης 
    • Ειδικές τεχνικές με τις οποίες οι ασθενείς μαθαίνουν να αυξάνουν την θερμοκρασία των χεριών τους 
    • Προστατευτικά δακτύλων τα οποία μπαίνουν πάνω από τις εξελκώσεις 
    • Η βοήθεια την οποία προσφέρει η αυχενική συμπαθεκτομή είναι παροδική - τα συμπτώματα επανέρχονται σε 1-2 χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφυγή κάθε δραστηριότητας η οποία συνεπάγεται έκθεση στο κρύο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Υπογραμμίζεται η διακοπή του καπνίσματος. Αποφυγή επιβαρυντικών παραγόντων (τραυματισμός, κλυδωνισμοί, κρύο, κλπ.)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιφεδιπίνη 30-90 mg την ημέρα (εμείνετε στη μορφή βραδείας αποδέσεμυσης). (Μπορεί να είναι απαραίτητη μόνο τον χειμώνα). Ποσοστό μέχρι και 75% παρουσιάζει βελτίωση
    • Η υποχώρηση των συμπτωμάτων δεν συσχετίζονται με αντικειμενικές ενδείξεις βελτίωσης 

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στο φάρμακο, εγκυμοσύνη, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις: Μπορεί να προκληθεί κεφαλαλγία, ζάλη, φωτοφοβία, υπόταση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αυξάνει τα επίπεδα της διγοξίνης στον ορό - όταν προστεθεί στην θεραπεία η νιφεδιπίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα της διγοξίνης
    • Η σιμετιδίνη αυξάνει τα επίπεδα της νιφεδιπίνης - ίσως απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης 
    • Σε ασθενείς που παίρνουν κουμαρινίκα μπορεί να αυξήσει τον χρόνο προθρομβίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η διλτιαζέμη, η βεραπαμίλη, η ρεζερπίνη, η μεθυλντόπα, η πραζοσίνη έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αντιμετώπιση των εξελκώσεων στις άκρες των δακτύλων, καθώς επίσης και άμεση αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Παρακολουθούμε συνεχώς για σημεία ή συμπτώματα που υποδηλώνουν συνυπάρχουσα νόσο, γιατί το φαινόμενο Raynaud μπορεί να προηγείται κατά μέσο όρο 11 χρόνια περίπου της εκδήλωσης τέτοιου είδους παθήσεων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή τραυματισμού των άκρων των δακτύλων 
    • Αποφυγή της έκθεσης στο κρύο 
    • Διακοπή καπνίσματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Γάγγραινα, αυτόματος ακρωτηριασμός των άκρων των δαχτύλων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια πορεία με υποτροπιάζουσα ισχαιμικά επεισόδια και εξελκώσεις
    • Στις περιπτώσεις του δευτεροπαθούς φαινομένου, μπορεί τελικά να εκδηλωθούν τα συμπτώματα της υποκείμενης νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λύκος
    • Ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • Σκληρόδερμα 
    • Πολυμυοσίτιδα 
    • Σύνδρομο Sjogren
    • Αποφρακτική αγγειακή νόσος
    • Κρυοσφαιριναιμία
    • Χρήση κρουστικών εργαλείων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά συσχετίζεται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο και σκληρόδερμα

    Γηριατρικό: Η εμφάνιση του Raynaud μετά την ηλικία των 40 χρόνων σχεδόν πάντα υποδηλώνει την ύπαρξη υποκείμενης νόσου

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    6 Figure1 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Φαινόμενο Raynaud

    Ανταγωνιστές ασβεστίου

    Βιοανάδραση

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Gingko biloba

    www.emedi.gr

     

     

  • Προδρομικός πλακούντας Προδρομικός πλακούντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον προδρομικό πλακούντα

    Προδρομικός πλακούντας είναι η τοποθέτηση του πλακούντα κοντά, μερικώς ή εντελώς πάνω από το τραχηλικό στόμιο 

    • Επιχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, αρκετά κοντά στο τραχηλικό στόμιο, ώστε να προκαλείται κίνδυνος αιμορραγίας κατά την αφόδευση και διάταση του τραχήλου κατά τη διάρκεια του τοκετού
    • Παραχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί μερική κάλυψη του τραχηλικού στομίου
    • Επιπωματικός προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί την κάλυψη ολόκληρου του στομίου από τον πλακούντα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικές ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Τυπική ανοιχτού κόκκινου χρώματος αιμορραγία, χωρίς πόνο 2ου ή 3ου τριμήνου 
    • Μέσος χρόνος πρώτης αιμορραγίας: 27η-32η εβδομάδα 
    • Συσπάσεις εμφανίζονται περιοδικά 
    • Η πρώτη αιμορραγία, συνήθως, είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Το αιμοδυναμικό επίπεδο της μητέρας συμφωνεί με την κλινική εκτίμηση της απώλειας αίματος 
    • Οι επιπωματικοί προδρομικοί πλακούντες μπορεί να αιμορραγούν νωρίτερα και να μη "μετακινούνται"

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    Προηγούμενη προσβολή ή τραυματισμός της μήτρας ή άλλοι μητριαίοι παράγοντες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Ιστορικό προδρομικού πλακούντα (4-8%)
    • Πρώτη κύηση που ακολουθεί τοκετό με καισαρική τομή
    • Πολυτοκία (5% σε ασθενείς με μεγάλη πολυτοκία) 
    • Προχωρημένη ηλικία της μητέρας 
    • Πολλαπλή κύηση 
    • Προηγούμενες τεχνητές (προκλητές) εκτρώσεις
    • Κάπνισμα  

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα, πρόδρομα αγγεία, κολπικά και τραχηλικά αίτια, που περιλαμβάνουν έντονη κολπική αιμορραγία και λοιμώξεις 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μητρική ομάδα αίματος και Rh
    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης 
    • Αριθμός αιμοπεταλίων 
    • PT, PTT, ινωδογόνο 

    Τύπος και διασταύρωση ερυθρών αιμοσφαιρίων (τουλάχιστον τρεις μονάδες)

    • Apt test: για να καθορισθεί η εμβρυϊκή προέλευση του αίματος (όπως στα πρόδρομα αγγεία). Αναμείξτε κολπικό αίμα με μικρή ποσότητα νερού βρύσης για να προκαλέσετε αιμόλυση, φυγοκεντρείστε για μερικά λεπτά, αναμείξτε 1 cc 1% NaOH με κάθε 5 cc του υπερκείμενου που περιέχει ρόδινη αιμοσφαιρίνη, παρατηρώντας ρόδινο υγρό αν υπάρχει εμβρυϊκή αιμοσφαιρίνη και καφεκίτρινο αν προέρχεται από ενήλικα
    • Χρώση Wright που εφαρμόζεται σε αντικειμενοφόρο πλάκα μικροσκοπίου με σταγόνα αίματος ψάχνοντας για εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, που συνήθως προέρχονται από αίμα του ομφάλιου λώρου και όχι αίμα ενηλίκου
    • Λόγος λεκιθίνης/σφιγγομυελίνης (L/S) για την ωριμότητα του εμβρύου αν χρειάζεται 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Φάρμακα που αλλάζουν το ποσό των κυττάρων ή τις μελέτες του πήγματος 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: 

    • Διαταραχές της πήξης από άλλες αιτίες
    • Διαταραχές ερυθροκυττάρων και αιμοσφαιρίνης από άλλες αιτίες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ορθοκυτταρική, ορθόχρωμη αναιμία, σε οξεία αιμορραγία
    • Διαταραχές πήξης είναι σπάνιες, αλλά μπορεί να συμβούν 
    • Θετική δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει εμβρυομητρική μετάγγιση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει ανησυχία για εμβρυομητρική μετάγγιση
    • Δοκιμασία χρόνου πήξεως: μεταγγίστε μητρικό αίμα στο σωληνάριο με το κόκκινο πώμα και παρατηρείστε την ποιότητα θρόμβου στα 7-10 λεπτά. Αν δεν υπάρχει πήγμα, ή αν το πήγμα είναι εύθρυπτο, μπορεί να υποδεικνύει διάχυτη ενδαγγειακή πήξη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ηχογράφηση εξωτερικής λήψης με ελαφρά γεμάτη και άδεια κύστη
    • Ενδοκολπικό υπερηχογράφημα, μπορεί να γίνει αν δεν υπάρχει ενεργός αιμορραγία. Τοποθετείστε τον καθετήρα μόλις μέσα στο στόμιο και χρησιμοποιήστε επαγωγείς ήχου 5 ή 6,5 mHz
    • Απεικόνιση με μαγνητικό συντονισμό είναι ακριβής, αλλά πιο ακριβή, λιγότερο διαθέσιμη και χρονοβόρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αν η θέση του πλακούντα είναι άγνωστη και το ηχογράφημα δεν είναι διαθέσιμο, μπορεί να γίνει αμφίχειρη κολπική εξέταση σε αίθουσα χειρουργείου, σε πλήρη ετοιμότητα για καισαρική τομή 
    • Προσεκτική κολπική εξέταση με μικροσκόπιο δεν αντενδείκνυται και επιτρέπει τον έλεγχο για τραχηλική ή κολπική εστία της αιμορραγίας, δοκιμασία σχηματισμού πτέρης και δοκιμασία χάρτου νιτραζίνης, καλλιέργειες και υγρό για καθορισμό της εστίας της αιμορραγίας 
    • Εφ' όσον τα προϊόντα αποδόμησης του ινώδους αυξάνουν στην κύηση, αυτά τα επίπεδα είναι λιγότερο βοηθητικά 

    placenta

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή παρακολούθηση, αρχικά κλινήρης, εφ' όσον σταθεροποιηθεί και η κύηση είναι ανώριμη, μπορεί να συνεχίζει σαν εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Μπορεί να τεθεί υπόψη μεταφορά σε κέντρο υψηλού κινδύνου ανάλογα με την κατάσταση και τις τοπικές υπηρεσίες υγείας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καθώς καθυστερείτε τον τοκετό, βελτιώστε τη μητρική σταθερότητα, αν είναι δυνατό ή αν είναι ανώριμη η κύηση για να βελτιώσετε το περιγεννητικό αποτέλεσμα 
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται για παραχείλιο ή επιπωματικό πλακούντα, αν το έμβρυο είναι ώριμο ή αν η κατάσταση είναι επείγουσα και το έμβρυο δεν είναι ώριμο
    • Μία δοκιμή τοκετού μπορεί να ληφθεί υπόψη σε πρόσθιο επιχείλιο προδρομικό πλακούντα, περιλαμβάνοντας αύξηση της ωκυτοκίνης ενδοφλεβίως
    • Αμνιοκέντηση για το λόγο L/S αναλογίας λεκιθίνης-σφιγγομυελίνης, για ωριμότητα εφ' όσον χρειάζεται 
    • Ενδοφλέβια υποστήριξη με υγρά, οξυγόνο, μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων, αιμοπεταλίων και φρέσκου κρύου πλάσματος αν χρειάζεται 
    • Εξωτερική παρακολούθηση του εμβρύου και του τοκετού
    • Άλλη παρέμβαση ή παρατήρηση, βασιζόμενη στην κατάσταση της μητέρας
    • Χαμηλός κίνδυνος διάχυτης ενδοαγγειακής πήξεως, εκτός αν υπάρχει μαζική αιμορραγία. Ακολουθείστε τις δικιμασίες πήξης και δώστε φρέσκο παγωμένο πλάσμα, αιμοπετάλια, όπως χρειάζεται ή κρυοϊζήματα, αν το ιωνοδογόνο είναι < 100-150 mg/dL
    • Μεταγγίστε αιμοπετάλια σε < 20.000 ή < 50.000 αν χρειάζεται χειρουργείο
    • Χαμηλή πρόσφυση οπίσθιου επιχείλιου προδρομικού πλακούντα σχετίζεται με δυστοκία ιστού και μεγαλύτερη ανάγκη για καισαρική τομή 
    • Ο όγκος του αίματος αυξάνεται στην κύηση, μπορεί να χαθεί > 30% του όγκου του μητρικού αίματος πριν εμφανισθούν σημείο καταπληξίας (shock)
    • Τοποθέτηση κεντρικής γραμμής μόνο μετά τον έλεγχο των δοκιμασιών πήξης 
    • Μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθετήρας υπερήχων εξωτερικής λήψεως καλυμμένος με προφυλακτικό που τοποθετείται στην είσοδο του κόλπου αν δεν είναι διαθέσιμος κολπικός καθετήρας   

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κλινήρης 
    • Σεξουαλική αποχή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα αρχικά, μετά βασιζόμενη στις αποφάσεις για τον τοκετό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η πρώτη αιμορραγία σπάνια είναι μοιραία 
    • Κίνδυνος για επανάληψη της αιμορραγίας με δραστηριότητα ή ερεθισμό του τραχήλου 
    • Η μεγαλύτερη αιτία περιγεννητικής θνησιμότητας είναι η πρωιμότητα 
    • Οι κίνδυνοι και οι συνθήκες σχετίζονται με το είδος του προδρομικού πλακούντα 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Για ενδοφλέβια υγρά: Ringer's Lactated ή φυσιολογικός ορός 
    • Οξυγόνο για όλους, εφ' όσον η κατανάλωση O2 αυξάνει κατά 20% στην κύηση και το έμβρυο είναι περισσότερο επιρρεπές στην υποξία 
    • Φρέσκο κρύο πλάσμα και αιμοπετάλια όταν χρειάζονται
    • Κρυοϊζήματα και ινωδογόνο, αν τα παραπάνω είναι ανεπιτυχή
    • Τα ωκυτόκια φάρμακα μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο σε μερικές ασθενείς με ανώριμη κύηση, αλλά η ταχυκαρδία των β-αγωνιστών (τερβουταλίνη) και ο κίνδυνος μειωμένης αιματώσεως του πλακούντα με αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να κάνουν το MgSO4 (θειικό μαγνήσιο), το φάρμακο εκλογής. Για το χορηγείστε 4 gr ενδοφλέβια φόρτιση και 1-4 gr/ώρα, όπως ενδείκνυται

    Προφυλάξεις:

    • β-αγωνιστές και αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να επιπλέξουν την κλινική εικόνα 
    • Το κρυοϊζημα και το ινωδογόνο μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο μετάδοσης μολύνσεων 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ριτοδρίνη ΕΦ, μπορεί να είναι ένας εναλλακτικός β-αγωνιστής, αλλά μπορεί να προκαλεί τις ίδιες ανησυχίες με την τερβουταλίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ενδονοσκομειακή παρακολούθηση
    • Εξωνοσκομειακή φροντίδα με συχνές επισκέψεις 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μειώστε τη δραστηριότητα, για να αποφύγετε επανάληψη της αιμορραγίας 
    • Όλες οι κολπικές εξετάσεις, σεξουαλική επαφή, πλύσεις ή άλλος κολπικός χειρισμός, μπορεί να προκαλέσουν πάλι αιμορραγία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η μητρική θνησιμότητα είναι σπάνια, εφ' όσον είναι διαθέσιμη καισαρική τομή. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το έμβρυο είναι ο πρόωρος τοκετός 
    • Αποπειρώμενη τοκόλυση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση της μητέρας 
    • Η πιθανότητα επανάληψης της αιμορραγίας μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη από τον τοκετό και τους χειρισμούς 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας μετά από 30 εβδομάδες, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος εμμένοντα προδρομικού πλακούντα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας επιπωματικός ή παραχείλιος: τοκετός με καισαρική τομή
    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας πρόσθιος επιχείλιος: δοκιμή τοκετού μπορεί να είναι εντάξει 
    • Αν η κύηση είναι πρόωρη και η κατάσταση μητέρας και εμβρύου σταθερή: μπορείτε να επιβλέπετε και να καθυστερήσετε τον τοκετό

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μη φυσιολογικές προβολές, όπως λοξό και/ή εγκάρσιο σχήμα
    • Εμμένουσα υψηλή εμβρυϊκή στάση 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας, τότε υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης 
    • Στιφρός πλακούντας (μη ομαλή εμφύτευση του πλακούντα στο μυομήτριο
    • Αυξημένη επίπτωση για προδρομικούς πλακούντες σε κυήσεις παιδιών μικρών για την ηλικία κυήσεως

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Η μεγάλη ηλικία της μητέρας αυξάνει τον κίνδυνο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    12ac5f9cd9a36778268af59027f19f9e L

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ισχιακή προβολή

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Πρόωρος τοκετός

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ηπατίτιδα Λοίμωξη από σαλμονέλα »