Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014 08:14

Η σχιστοσωμίαση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η σχιστοσωμίαση είναι πολύ συχνή αιτία καρκίνου ουροδόχου κύστεως

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η σχιστοσωμίαση, ICD-10 B65 ή βιλαρζίωση ή πυρετός των σαλιγκαριών είναι μια ασθένεια που προκαλείται από παρασιτικά σκουλήκια τα σχιστοσώματα. Μπορεί να μολύνουν το ουροποιητικό σύστημα ή το έντερο. Τα συμπτώματα είναι κοιλιακό άλγος, διάρροια, αιματηρά κόπρανα, αίμα στα ούρα. Σε εκείνους οι οποίοι έχουν μολυνθεί από πολύ καιρό, ηπατική βλάβη, νεφρική ανεπάρκεια, στειρότητα, ή καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι οι επιπλοκές. Στα παιδιά μπορεί να προκαλέσει κακή ανάπτυξη και μαθησιακές δυσκολίες.

Η ασθένεια είναι συχνή στις τροπικές χώρες στην Αφρική, την Καραϊβική, την Ανατολική και Νότια Αμερική, τη Νοτιοανατολική Ασία και στη Μέση Ανατολή. Σε αυτές τις περιοχές από το 2010 η νόσος έχει προσβάλλει περίπου 238 εκατομμύρια ανθρώπους, 85% των οποίων ζει στην Αφρική. Υπολογίζεται ότι περίπου 600 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βρίσκονται σε κίνδυνο από την ασθένεια. Παγκοσμίως εκτιμάται ότι 12.000 έως 200.000 άνθρωποι πεθαίνουν από τη σχιστοσωμίαση, ετησίως.

20 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν σοβαρές συνέπειες από τη νόσο. Σε πολλές περιοχές, η σχιστοσωμίαση μολύνει ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών κάτω των 14 ετών.

Η ασθένεια μεταδίδεται με την επαφή με το νερό που περιέχει τα παράσιτα. Αυτά τα παράσιτα απελευθερώνονται από σαλιγκάρια του γλυκού νερού που έχουν μολυνθεί. Η ασθένεια είναι ιδιαίτερα συχνή μεταξύ των παιδιών στις αναπτυσσόμενες χώρες, δεδομένου ότι είναι πιο πιθανό να παίζουν σε μολυσμένα νερά. Άλλες ομάδες υψηλού κινδύνου περιλαμβάνουν τους αγρότες, τους ψαράδες, και τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν μολυσμένο νερό για τις καθημερινές τους δουλειές.

Η διάγνωση γίνεται με εύρεση των αυγών του παρασίτου στα ούρα ή τα κόπρανα ενός ατόμου. Μπορεί, επίσης, να επιβεβαιωθεί με την εύρεση αντισωμάτων έναντι της νόσου στο αίμα.

Μέθοδοι για την πρόληψη της νόσου περιλαμβάνουν την πρόσβαση σε καθαρό νερό και τη μείωση του αριθμού των σαλιγκαριών. Σε περιοχές όπου η ασθένεια είναι συχνή ολόκληρες ομάδες μπορούν να αντιμετωπίζονται μονομιάς και ετησίως με την πραζικουαντέλη. Αυτό γίνεται για να μειωθεί ο αριθμός των ατόμων που έχουν μολυνθεί και ως εκ τούτου να μειωθεί η εξάπλωση της ασθένειας. Η πραζικουαντέλη είναι, επίσης, η θεραπεία που συνιστάται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για εκείνους που είναι γνωστό ότι έχουν μολυνθεί.

Η νόσος είναι συχνή στην Αφρική, καθώς και την Ασία και τη Νότια Αμερική.

Η σχιστοσωμίαση προκαλείται από διάφορους τύπους σχιστοσωμάτων:

  • Schistosoma mansoni (ICD-10 B65.1) και Schistosoma intercalatum (B65.8) που προκαλούν εντερική σχιστοσωμίαση
  • Schistosoma haematobium (B65.0) που προκαλεί ουρική σχιστοσωμίαση
  • Schistosoma japonicum (B65.2) και Schistosoma mekongi (B65.8) που προκαλούν εντερική σχιστοσωμίαση στην Ασία

Είδη σχιστοσωμάτων που μπορούν να μολύνουν άλλα ζώα:

  • S. bovis - συνήθως, προσβάλλει τα βοοειδή, τα πρόβατα και αίγες στην Αφρική, περιοχές της Νότιας Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής
  • S. mattheei - προσβάλλει, συνήθως, τα βοοειδή, τα πρόβατα και τις κατσίκες στην Κεντρική και Νότια Αφρική
  • S. margrebowiei - προσβάλλει, συνήθως, αντιλόπες και βουβάλια στη Νότια και Κεντρική Αφρική
  • S. curassoni - προσβάλλει, συνήθως, οικόσιτα μηρυκαστικά στη Δυτική Αφρική
  • S. rodhaini - συνήθως, μολύνει τα τρωκτικά και τα σαρκοφάγα ζώα σε περιοχές της Κεντρικής Αφρικής

Σημεία και συμπτώματα σχιστοσωμίασης

Η σχιστοσωμίαση είναι μια χρόνια νόσος.

Πολλές λοιμώξεις είναι υποκλινικές ή συμπτωματικές, με ήπια αναιμία και υποσιτισμό σε ενδημικές περιοχές. Η οξεία σχιστοσωμίαση (πυρετός Katayama) μπορεί να συμβεί εβδομάδες μετά την αρχική μόλυνση, ειδικά από τον S. mansoni και S. japonicum.

Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν:

Κοιλιακό πόνο

Βήχα

Διάρροια

Ηωσινοφιλία - εξαιρετικά υψηλός αριθμός ηωσινοφίλων

Πυρετός

Κόπωση

Ηπατοσπληνομεγαλία - διεύρυνση του ήπατος και του σπλήνα

Ηπατική σχιστοσωμίαση είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία των κιρσών οισοφάγου σε όλο τον κόσμο

Ηπατική σχιστοσωμίαση - βλάβες που αυξάνουν την ευπάθεια στη μόλυνση από τον ιό HIV. Η έγκαιρη θεραπεία, ειδικά από παιδιά αποτρέπει από το σχηματισμό των πληγών

Συμπτώματα του δέρματος: Κατά την έναρξη της λοίμωξης, ήπια φαγούρα και βλατιδώδης δερματίτιδα στα πόδια και άλλα μέρη μετά το κολύμπι σε μολυσμένα ρέματα

Βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος: εγκεφαλική κοκκιωματώδης νόσος μπορεί να προκαλείται από αυγά του S. japonicum στον εγκέφαλο, και κοκκιωματώδεις βλάβες στο νωτιαίο μυελό από τον S. mansoni και τον S. haematobium που μπορεί να οδηγήσουν σε εγκάρσια μυελίτιδα με χαλαρή παραπληγία

Αργότερα η μόλυνση μπορεί να προκαλέσει κοκκιωματώδεις αντιδράσεις και ίνωση στα πληγέντα όργανα:

  • Πολυποδίαση εντέρου με αιματηρή διάρροια (Schistosoma mansoni)
  • Πυλαία υπέρταση με αιματέμεση και σπληνομεγαλία (S. mansoni, S. japonicum)
  • Κυστίτιδα και ουρηθρίτιδα (S. haematobium) με αιματουρία, που μπορεί να εξελιχθούν σε καρκίνο της ουροδόχου κύστης
  • Πνευμονική υπέρταση (S. mansoni, S. japonicum, σπανιότερα S. haematobium)
  • Σπειραματονεφρίτιδα
  • Βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος.
  • Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως είναι συχνός στη σχιστοσωμίαση

Παθοφυσιολογία της σχιστοσωμίασης

Οι κύκλοι ζωής των πέντε ανθρώπινων σχιστοσωμάτων είναι σε γενικές γραμμές παρόμοιοι:

Τα αυγά από τα παράσιτα που απελευθερώνονται στο περιβάλλον από μολυσμένα άτομα, όταν έρθουν σε επαφή με το γλυκό νερό απελευθερώνουν τα μιρακίδια που μολύνουν τα σαλιγκάρια του γλυκού νερού. Μετά τη μόλυνση το μιρακίδιο μεταμορφώνεται σε σποροκύστη και θα αρχίσει η διαίρεση για την παραγωγή σποροκύστεων που μεταναστεύουν στο ήπαρ και το πάγκρεας. Οι σποροκύστεις αρχίζουν να διαιρούνται και πάλι και παράγονται χιλιάδες νέα παράσιτα, που είναι γνωστά ως κερκάρια τα οποία είναι οι προνύμφες που μολύνουν τα θηλαστικά.

Τα κερκάρια αναδύονται καθημερινά από τον ξενιστή σαλιγκάρι με κιρκαδικό ρυθμό, που εξαρτάται από τη θερμοκρασία περιβάλλοντος και το φως. Η δραστηριότητα των κερκαρίων διεγείρεται από την αναταραχή του νερού και από χημικές ουσίες που υπάρχουν στο ανθρώπινο δέρμα.

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για τη μόλυνση με σχιστοσωμίαση στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι από κολύμπι σε λίμνες που έχουν μολυνθεί με τα σαλιγκάρια (Biomphalaria, Bulinus, ή Oncomelania).

Η διείσδυση στο ανθρώπινο δέρμα γίνεται με ένζυμα που εκκρίνουν τα κερκάρια που διασπούν τις πρωτεΐνες του δέρματος. Καθώς τα κερκάρια διαπερνούν την επιδερμίδα μεταμορφώνονται σε σχιστοσωμίδια που μπορεί να παραμείνουν στο δέρμα για δύο ημέρες. Μετά ταξιδεύουν στους πνεύμονες όπου υφίσταται περαιτέρω αναπτυξιακές αλλαγές που είναι απαραίτητες για την μετέπειτα μετανάστευση στο ήπαρ. Οκτώ έως δέκα ημέρες μετά τη διείσδυση του δέρματος, το παράσιτο μεταναστεύει στα ηπατικά κολποειδή. Ο S. japonicum μεταναστεύει πιο γρήγορα από τον S. mansoni, και φτάνει συνήθως το συκώτι μέσα σε οκτώ ημέρες από τη διείσδυση. Μετά το παράσιτο αρχίζει να τρέφεται με τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Το S. mansoni και S. japonicum μπορεί να μετεγκατασταθούν στο μεσεντέριο ή στις φλέβες ορθού. Το σχιστοσωμίδιο S. haematobium τελικά μεταναστεύει από το ήπαρ προς στο φλεβικό πλέγμα της ουροδόχου κύστης, τους ουρητήρες και τα νεφρά μέσα από το αιμορροϊδικό πλέγμα.

Όταν τα παράσιτα φθάσουν σε ώριμη ηλικία σε έξι έως οκτώ εβδομάδες, αρχίζουν να παράγουν ωάρια. Το S. mansoni που κατοικεί στα μεσεντέρια αγγεία μπορεί να παράγει έως και 300 αυγά ανά ημέρα κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής του ζωής. Τι S. japonicum μπορεί να παράγει μέχρι και 3.000 αυγά την ημέρα. Πολλά από τα αυγά περνούν μέσω των τοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων, και μέσω του εντερικού τοιχώματος και αποβάλλονται με τα κόπρανα. Τα ωάρια του S. haematobium διέρχονται μέσω του ουρητήρα ή της ουροδόχου κύστης και στα ούρα. Μόνο ώριμα ωάρια είναι ικανά για διέλευση εντός του πεπτικού σωλήνα, πιθανώς μέσω της ελευθέρωσης πρωτεολυτικών ενζύμων, αλλά επίσης σαν αποτέλεσμα της ανοσοαπόκρισης του ξενιστή, γεγονός που ενισχύει την τοπική εξέλκωση του ιστού. Έως το ήμισυ των ωαρίων που απελευθερώνονται παγιδεύονται στις μεσεντερικές φλέβες, ή μεταναστεύουν πίσω στο ήπαρ. Τα παράσιτα μπορούν να ζουν μέσα στο σώμα κατά μέσο όρο τέσσερα έτη και έξι μήνες, αλλά μπορεί να παραμείνουν έως και είκοσι χρόνια.

Τα παγιδευμένα ωάρια μπορεί να εκκρίνουν αντιγόνα που προκαλούν μια έντονη ανοσολογική απόκριση. Τα ίδια τα ωάρια δεν βλάπτουν το σώμα. Μάλλον είναι η κυτταρική διείσδυση που προκύπτει από την ανοσοαπόκριση που προκαλεί την παθολογία στην σχιστοσωμίαση.

Διάγνωση σχιστοσωμίασης

Η σύγχρονη διάγνωση περιλαμβάνει την ανίχνευση των παρασιτικών αντιγόνων με ELISA, και το μόνο που απαιτείται από τον ασθενή είναι ένα δείγμα αίματος. Αυτή η μέθοδος διαλογής είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική. Η μικροσκοπική ταυτοποίηση των ωαρίων στα κόπρανα ή, λιγότερο συχνά, στα ούρα είναι ένας άλλος τρόπος για να καταλήξουμε σε μια θετική διάγνωση. Εξέταση κοπράνων πρέπει να πραγματοποιείται όταν υπάρχει υποψία μόλυνσης με S. mansoni ή S. japonicum, και η εξέταση ούρων θα πρέπει να γίνει εάν υπάρχει υποψία μόλυνσης με S. haematobium.

Τα ωάρια μπορεί να είναι παρόντα στα κόπρανα σε μολύνσεις με όλα τα είδη σχιστοσωμάτων. Η εξέταση μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ένα απλό επίχρισμα (1 έως 2 mg κοπράνων).

Τα ωάρια μπορούν να βρεθούν στα ούρα σε λοιμώξεις με S. japonicum και με S. intercalatum (προτεινόμενος χρόνος για τη συλλογή: από το μεσημέρι έως 3 μ.μ.) Η ανίχνευση θα ενισχυθεί με τη φυγοκέντριση και εξέταση του ιζήματος. Σε μόλυνση από S. haematobium πρέπει επίσης να γίνεται ακτινογραφία πυέλου που δείχνει ασβεστοποίηση του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης που είναι ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της χρόνιας λοίμωξης.

Η ανίχνευση αντισωμάτων μπορεί να είναι χρήσιμη.


Πρόληψη σχιστοσωμίασης

Η πρόληψη επιτυγχάνεται καλύτερα με την εξάλειψη των σαλιγκαριών που είναι η φυσική πηγή της ασθένειας. Η ακρολεΐνη, ο θειικός χαλκός, και το νικλοζαμίδιο μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το σκοπό αυτό.

Σήμερα δεν υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο για τη σχιστοσωμίαση γι 'αυτό είναι σημαντικό να λαμβάνετε προφυλάξεις όταν ταξιδεύετε σε μέρη του κόσμου όπου η μόλυνση είναι πολύ διαδεδομένη.


Θεραπεία σχιστοσωμίασης

Η σχιστοσωμίαση εύκολα καταπολεμείται χρησιμοποιώντας μια εφάπαξ από του στόματος δόση του φάρμακο πραζικουαντέλη ετησίως. Όπως και με άλλες σημαντικές παρασιτικές ασθένειες, υπάρχει συνεχής και εκτεταμένη έρευνα για την ανάπτυξη ενός εμβολίου σχιστοσωμίασης που θα αποτρέψει το παράσιτο από την ολοκλήρωση του κύκλου ζωής του στον άνθρωπο.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει αναπτύξει κατευθυντήριες γραμμές για τη θεραπεία εντός της κοινότητας της σχιστοσωμίαση με βάση την επίπτωση της νόσου για τα παιδιά σε ενδημικές χωριά:

Όταν ένα χωριό αναφέρει περισσότερα από 50 τοις εκατό των παιδιών να έχουν αίμα στα ούρα τους, ο καθένας στο χωριό λαμβάνει θεραπεία.

Όταν 20 έως 50 τοις εκατό των παιδιών έχουν αίμα στα ούρα, μόνο τα παιδιά σχολικής ηλικίας αντιμετωπίζονται.

Όταν λιγότερα από το 20 τοις εκατό των παιδιών έχουν συμπτώματα, θεραπεία των υπολοίπων δεν γίνεται.

Το αντιμόνιο έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για τη θεραπεία της νόσου. Σε χαμηλές δόσεις, σκοτώνει τα παράσιτα χωρίς να βλάπτει τον ξενιστή.

Το Mirazid, ένα φάρμακο κατασκευασμένο από μύρο, είναι, επίσης, αποτελεσματικό για τη σχιστοσωμίαση.

Ένας άλλος παράγοντας, η μεφλοκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με πραζικουαντέλη ή αρτεμισίνη.


Σχιστοσωμίαση η αιματόβιος

Παρασιτική νόσος που προκαλείται από αιματικούς τρηματώδεις σκώληκες του γένους Schistosoma hematobium. Το σχιστόσωμα το αιματόβιο προκαλεί συμπτώματα από το ουρογεννητικό σύστημα ή από το κατώτερο παχύ έντερο και το ορθό. Ενδημεί στην Αφρική, την Ινδία, τη Μέση Ανατολή, τα νησιά του Ινδικού.

Η συνήθης πορεία είναι οξεία, χρόνια, διαλείπουσα και προϊούσα.

Η Σχιστοσωμίαση η αιματόβιος ή ενδημική αιματουρία ή ουρογεννητική σχιστοσωμίαση προκαλείται από το τρηματώδες σχιστόσωμα το αιματόβιο που αποθηκεύεται στα σαλιγκάρια των τρεχούμενων υδάτων.

Θεραπεύεται με πραζικουαντέλη, μετρονιδαζόλη και νιριδαζόλη.


Η χρόνια σχιστοσωμίαση του ήπατος

Είναι παρασιτική νόσος που προκαλείται από αιματικούς τρηματώδεις σκώληκες του γένους Schistosoma οι οποίοι διεισδύουν από το δέρμα και αναπτύσσονται στο ήπαρ, προκαλώντας πυρετό, ηωσινοφιλία, ουρτικάρια, ηπατοσπληνομεγαλία, λεμφαδενοπάθεια, ασκίτη, κιρσούς του οισοφάγου. Ενδημικές περιοχές είναι η Αφρική, η Ασία, η Νότιος Αμερική και τα νησιά της Καραϊβικής.

Η χρόνια σχιστοσωμίαση του ήπατος ή βιλαρζίαση προκαλείται από το Schistosoma mansoni, το Schistosoma japonicum από τα σαλιγκάρια των τρεχούμενων υδάτων.

Θεραπεύεται με οξαμνικίνη, πραζικουαντέλη, νιριδαζόλη και χειρουργική σπληνονεφρική αναστόμωση


Η σχιστοσωμίαση η δερματική

Είναι παρασιτική νόσος που οφείλεται σε αιματώδεις τρηματώδεις σκώληκες του γένους Schistosoma. Ενδιάμεσοι ξενιστές είναι μαλάκια των γλυκών και αλμυρών υδάτων.

Χαρακτηριστικά προκαλείται έντονος κνησμός, νυγμός, κηλίδες, βλατίδες και φυσαλίδες. Ενδημικές περιοχές είναι η Χαβάη, η Φλώριντα και η περιοχή των Μεγάλων Λιμνών. Η πορεία είναι οξεία, διαλείπουσα και υποτροπιάζουσα.

Η σχιστοσωμίαση η δερματική ή κνησμός του κολυμβητή ή κνησμός του εκτροφέα μυδιών προκαλείται από τα κερκάρια μη ειδικών σχιστοσωμάτων που αποθηκεύονται στα σαλιγκάρια, διεισδύουν στο δέρμα και προκαλούν ανώμαλη αντίδραση ξενιστή και ξένου σώματος.

Για τη θεραπεία δίνονται φάρμακα κατά του κνησμού και αντιβιοτικά για δευτεροπαθείς βακτηριακές λοιμώξεις.


Σχιστοσωμίαση η ιαπωνική

Είναι παρασιτική νόσος που προκαλείται από αιματικούς τρηματώδεις σκώληκες του γένους Schistosoma japonicum και η οποία δημιουργεί διαταραχές στο λεπτό έντερο, στο κόλον και το ορθό. Χαρακτηριστικά μπορεί να είναι ασυμπτωματική, να συμβεί μέλαινα, διάρροια και ηπατοσπληνομεγαλία. Οι ενδημικές περιοχές είναι η Αφρική, η Ινδία, η Μέση Ανατολή, τα νησιά του Ινδικόυ Ωκεανού. Η πορεία είναι οξεία, χρόνια, διαλείπουσα και προϊούσα.

Η ιαπωνική σχιστοσωμίαση ή ανατολική σχιστοσωμίαση ή νόσος Katayama ή νόσος του ποταμού Γιανγκ-τσε οφείλεται στο τρηματώδες σχιστόσωμα το ιαπωνικό που αποθηκεύεται στα σαλιγκάρια των τρεχούμενων υδάτων.

Θεραπεύεται με πραζικουαντέλη, με νιριδαζόλη ή στιβοκαπτάτη.


Σχιστοσωμίαση η μανσόνειος

Είναι παρασιτική νόσος που προκαλείται από αιματικούς τρηματώδεις σκώληκες του γένους Schistosoma mansoni και η οποία δημιουργεί διαταραχές από το λεπτό έντερο, το κόλο και το ορθό. Χαρακτηριστικά είναι η διάρροια, η απώλεια βάρους, η ανορεξία, η μέλαινα, ο ίκτερος και η ηπατοσληνομεγαλία. Ενδημικές περιοχές είναι η Αφρική, η Νότιος Αμερική, η Καραϊβική και η Μέση Ανατολή. Συνήθως, πορεία οξεία, χρόνια, διαλείπουσα ή προϊούσα.

Η μανσόνειος σχιστοσωμίαση ή εντερική βιλαρζίαση ή σχιστοσωμιακή δυσεντερία ή πυρετός Katayama ή σχιστοσωμίαση του Manson ή λοίμωξη από Schistosoma mansoni ή εντερική σχιστοσωμίαση προκαλείται από το τρηματώδες σχιστόσωμα mansoni που αποθηκεύεται στα σαλιγκάρια των τρεχούμενων υδάτων.

Θεραπεύεται με πραζικουαντέλη ή οξαμνικίνη.

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως, πατώντας εδώ.

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

Λοίμωξη από σαλμονέλλα

Αψιθιά

Ενδομήτριες συμφύσεις

Διάμεση κυστίτιδα

Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

Φυτό της Κρήτης που θεραπεύει τον καρκίνο σε 12 ώρες

Πνευμονική Υπέρταση

Ορχίτιδα

Αντιμόνιο

Μύρο

Μυοκαρδίτιδα

Καρκίνος ουροδόχου κύστεως

Αιματουρία

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6563 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2020 22:37
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Να αποφεύγετε τα τσιμπήματα κουνουπιών Να αποφεύγετε τα τσιμπήματα κουνουπιών

    Τι μπορείτε να πάθετε από τα τσιμπήματα κουνουπιών

     

    Το καλοκαίρι φέρνει πάντα μαζί του και τους ανεπιθύμητους επισκέπτες του, που δεν είναι άλλοι από τα κουνούπια.

    Τα κουνούπια είναι ενοχλητικά τόσο για τα σημάδια που αφήνουν στο δέρμα μας όσο και για τη φαγούρα που νιώθουμε όταν μας τσιμπήσουν.

    Τα τσιμπήματα των κουνουπιών προκαλούν τοπικά φαγούρα και κοκκινίλα στο δέρμα.

    Το σημαντικότερο όμως από όλα είναι ότι μπορούν να μεταφέρουν σοβαρές ασθένειες με το τσίμπημά τους.

    Μία από αυτές είναι και η ελονοσία. 

    Ακόμη μία ασθένεια που μπορεί να μεταδοθεί μέσω του τσιμπήματος των κουνουπιών είναι ο Δάγγειος πυρετός, ο οποίος δύναται να προκαλέσει αιμορραγία, ο ιός Chikungunya, που προέρχεται από τον Ινδικό Ωκεανό και προκαλεί έντονες αρθραλγίες και η εγκεφαλίτιδα που προκαλεί ο ιός του Δυτικού Νείλου.

    Ο κίτρινος πυρετός προκαλείται, επίσης, από τα τσιμπήματα κουνουπιών, όπως και ο ιός Ζίκα πoυ μπορεί, εκτός των άλλων να προκαλέσει και σοβαρές γενετικές ανωμαλίες στα έμβρυα.

    Επίσης, τα κουνούπια μπορούν να προκαλέσουν και λεϊσμανίαση.

    Τέλος, μπορεί να συμβεί επιμόλυνση της πληγής, αν κάποιος ξύνει το εξάνθημα.

    Τα κύρια συμπτώματα των πιο σοβαρών ασθενειών που προκαλούν τα τσιμπήματά των κουνουπιών είναι: ο έντονος πονοκέφαλος, οι πόνοι στις αρθρώσεις και στους μύες, τα εξανθήματα, ο πόνος στη μέση, η ανορεξία, η ναυτία και ο έμετος. Σε πιο σοβαρά περιστατικά μπορεί να προκληθεί και αιμορραγικό εξάνθημα.

    Ένα τσίμπημα κουνουπιού στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν είναι επικίνδυνο. Συνήθως, δημιουργεί απλώς κνησμό, ερυθρότητα και ελαφρύ οίδημα. Είναι μάλλον περισσότερο ενοχλητικό παρά επικίνδυνο, αφού σε λίγη ώρα τα συμπτώματα υποχωρούν, ειδικά αν δεν ξύσεις το εξάνθημα. Χρειάζεται όμως προσοχή για να μην ματώσεις το σημείο και προκαλέσεις επιμόλυνση της πληγής.

    koynoypia 5

    Απομακρύνετε τα κουνούπια με φυσικούς τρόπους

    Μη χρησιμοποιείτε χημικά εντομοαπωθητικά

    Αν θέλεις να αποφύγεις τα τσιμπήματα κουνουπιών, μπορείς να το κάνεις φτιάχνοντας φυσικά εντομοαπωθητικά. 

    -Αιθέριο έλαιο λεβάντας: Τα κουνούπια δεν αντέχουν τη λεβάντα. Ρίξτε λίγο έλαιο λεβάντας σε μερικές κορδέλες, κρεμάστε τις γύρω από εκεί που κάθεστε ή κοιμάστε. Αν θέλετε μπορείτε να εφαρμόσετε λίγες σταγόνες ακόμη και στο σώμα σας για να τα απωθήσετε.

    -Φτιάξε μόνοι σας φυσικό εντομοαπωθητικό σώματος:  Χρησιμοποιήστε αιθέριο έλαιο cintronella, λεμονόχορτο και ευκάλυπτο. Φτιάξε το μείγμα και ρίξε μερικές σταγόνες στο σώμα σας. Η μυρωδιά θα απωθήσει τα κουνούπια.

    -Ανάψτε κεριά citronella: Η μυρωδιά τους τα κρατά μακριά. Αν σας αρέσει να κάθεστε στο μπαλκόνι με φίλους, ανάψτε μερικά κεράκια από citronella.

    -Δεντρολίβανο: Αν το καλοκαίρι σας αρέσει να κάνετε barbeque στον κήπο ή στο μπαλκόνι και θέλετε να διώξετε τα κουνούπια που μαζεύονται, ρίξτε μερικά κλωνάρια δεντρολίβανου μέσα για να καούν. Με αυτό τον τρόπο και το φαγητό θα νοστιμίσει και τα κουνούπια θα εξαφανιστούν.

    -Τοποθέτηση πάγου. H φλεγμονή μπορεί να αντιμετωπιστεί με εφαρμογή πάγου. Η εφαρμογή πάγου σε ένα δάγκωμα κουνουπιών θα προκαλέσει επίσης μούδιασμα, μειώνοντας περαιτέρω την επιθυμία σας να ξυστείτε. Εφαρμόστε πάγο για έως και 20 λεπτά κάθε φορά. Τυλίξτε τον πάγο με μια πετσέτα. 

    -Τοποθετήστε βιολογική σόδα. Ανακατέψτε μια κουταλιά της σούπας σόδα με μια κουταλιά της σούπας νερό για να φτιάξετε μια πάστα. Εφαρμόστε αυτήν την πάστα σε οποιοδήποτε δάγκωμα κουνουπιών. Η μαγειρική σόδα θα καταπραΰνει το δέρμα σας, θα ηρεμήσει τη φαγούρα και σύντομα δεν θα θέλετε να γρατσουνιστείτε.

    -Χρησιμοποιήστε μια σταγόνα μελιού. Μια άλλη προσέγγιση είναι η εφαρμογή μελιού σε ένα δάγκωμα κουνουπιών. Το μέλι λειτουργεί σαν ένα φυσικό αντιισταμινικό. Απλώς τρίψτε μια μικρή κουταλιά γλυκού ωμό μέλι σε τυχόν τσιμπήματα κουνουπιών στο σώμα σας. Το καλύτερο μέλι που θα χρησιμοποιήσετε θα είναι τοπικό στην περιοχή σας και ωμό. 

    -Χρησιμοποιήστε αιθέριο έλαιο λάδι δέντρου τσαγιού. Οι αντισηπτικές ιδιότητες του λαδιού τσαγιού είναι εξαιρετικές για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δαγκωμάτων κουνουπιών. Τοποθετήστε λίγο αιθέριο έλαιο τσαγιού πάνω σε ένα βαμβάκι και απλώστε το στην πληγείσα περιοχή. Τα έλαια λεβάντας και μέντας είναι επίσης εξαιρετικές επιλογές. Εάν έχετε πολύ ευαίσθητο δέρμα, μπορείτε να αναμίξετε λίγη σταγόνα αιθέριο έλαιο με λάδι καρύδας και μετά να το εφαρμόσετε.
    Αυτό θα αραιώσει το λάδι αρκετά ώστε να το κάνει απαλό στο δέρμα σας.

    -Χρησιμοποιήστε λοσιόν καλαμίνης. Η λοσιόν καλαμίνης είναι διάσημη για τη θεραπεία των πληγών της ανεμοβλογιάς, αλλά μπορεί να έχει παρόμοια καταπραϋντική δράση για τα τσιμπήματα κουνουπιών. Χρησιμοποιήστε μια μπάλα από βαμβάκι για να εφαρμόσετε το ροζ υγρό σε οποιοδήποτε δάγκωμα κουνουπιών.  Η λοσιόν καλαμίνης είναι ασφαλής για μωρά.

    -Εφαρμόστε αλκοόλ τρίψιμο. Το αλκοόλ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σταματήσει ο κνησμός των δαγκωμάτων κουνουπιών. Το τρίψιμο με αλκοόλ βοηθά στην ανακούφιση της φλεγμονής και στην ηρεμία της φαγούρας. Επιπλέον, το τρίψιμο αλκοόλ μπορεί να απολυμάνει το δάγκωμα, μειώνοντας κάθε κίνδυνο μόλυνσης. Χρησιμοποιήστε ένα βαμβάκι για να εφαρμόσετε λίγο αλκοόλ με τρίψιμο σε οποιαδήποτε πληγείσα περιοχή. [

    -Τοποθετήστε γλάστρες με αρωματικά φυτά: Είναι γνωστό ότι υπάρχουν κάποια φυτά που χρησιμοποιούνται και ως εντομοαπωθητικά, καθώς η μυρωδιά τους δεν αρέσει καθόλου στα κουνούπια. Μπορείτε, λοιπόν, να βάλετε περιμετρικά του μπαλκονιού σας γλαστράκια με βάλσαμο, δυόσμο, λεβάντα, δεντρολίβανο, μελισσόχορτο, κατιφέ ή καλέντουλα ή βασιλικό.

    -Μην αφήνετε λιμνάζοντα νερά: Τα κουνούπια αγαπούν πολύ τις παραθαλάσσιες περιοχές, αλλά και τις υγρές επιφάνειες. Γι’ αυτό, να αποφεύγετε να αφήνεις νερά στο μπαλκόνι ή στον κήπο, να αδειάζετε τα πιατάκια από τις γλάστρες και να αναποδογυρίζετε τους κουβάδες για να αδειάσουν καλά πριν τους αποθηκεύσετε.

    -Φτιάξτε φυσικές «ταμπλέτες» για να απομακρύνετε τα κουνούπια! Βάλε σε μικρά τούλινα πουγκάκια μερικά φύλλα δάφνης και κρεμάστε τα, στη συνέχεια, σε παράθυρα ή στην πόρτα του δωματίου σας.

    koynoypia 2

    Μυστικά για να κρατήσετε τα κουνούπια μακριά από το χώρο σας

    Τοποθέτησε σίτες στα παράθυρα, στους φεγγίτες και στους αεραγωγούς.

    Αν έχετε μωρό, βάλτε κουνουπιέρα πάνω από το κρεβατάκι του, ώστε να κρατήσεις μακριά από εκεί τα κουνούπια.

    Αν στο σπίτι σας υπάρχει γρασίδι θα πρέπει να το κουρεύετε τακτικά, διότι διαφορετικά θα αποτελέσει εστία συγκέντρωσης κουνουπιών.

    Εξωτερικά του σπιτιού, στα μπαλκόνια και στον κήπο χρησιμοποίησε λάμπες κίτρινου χρώματος.

    Κάνε συχνά ντους, διότι τα κουνούπια έλκονται από τον ιδρώτα του σώματος.

    Να φοράτε φαρδιά και μακρυμάνικα ρούχα, ειδικά το βράδυ.

    Να ποτίζετε τα λουλούδια ή τον κήπο τις πρωινές ώρες.

    Άνοιξε το κλιματιστικό ή τον ανεμιστήρα οροφής, καθώς δεν είναι εύκολο να δράσουν τα κουνούπια.

    Τα καλύτερα προϊόντα για τα τσιμπήματα από κουνούπια

    Πρόληψη και θεραπεία των τσιμπημάτων κουνουπιών

    koynoypia 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Το κυπαρίσσι

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Η αρωματοθεραπεία στη σύγχρονη θεραπεία ασθενειών

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Φυσικό σπρέι για τα κατοικίδιά σας

    Τσικουνγκούνια

    Προστατευτείτε από τα κουνούπια

    Λάδι για τα κουνούπια για μεικτές και λιπαρές επιδερμίδες

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Το μασάζ για τους μυϊκούς πόνους

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Μελισσόχορτο

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Ένα σπρέι για όλα τα τσιμπήματα

    Καθαρίστε τον κήπο σας από τα έντομα χωρίς φυτοφάρμακα

    Ελονοσία

    Η αλλαγή του κλίματος και η επίπτωση στην υγεία μας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

    Πώς να αποστάξετε αιθέρια έλαια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ευκάλυπτο

    Η λεβάντα

    Ο βασιλικός

    Αντιμετωπίστε τα τσιμπήματα το καλοκαίρι

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Ελονοσία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud

    Φαινόμενο του Raynaud είναι αγγειοσυσπαστική διαταραχή που εκδηλώνεται αμφοτερόπλευρα με περιοδικά επεισόδια έντονης ωχρότητας και μετά κυάνωσης των δακτύλων των χεριών (σπανίως των ποδιών) μετά από έκθεση στο κρύο.

    Με τη θερμότητα προκαλείται αγγειοδιαστολή και έντονη ερυθρότητα που ακολουθείται από οίδημα, αίσθημα σφύξεων και παραισθήσεις. Υποχωρεί με τη θερμότητα. Μπορεί να προκληθεί από συναισθηματική ένταση. Οι αντίχειρες, σπανίως, προσβάλλονται. Στο 13% των περιπτώσεων μπορεί να ατροφήσουν οι θηλές των δαχτύλων, και να εμφανισθούν ισχαιμικά έλκη στις άκρες των δακτύλων.

    50% ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής νόσος του Raynaud, 50% δευτεροπαθής (φαινόμενο Raynaud)

    • Νόσος - προοδευτική, συμμετρική. Προσβάλλει τα δάχτυλα των χεριών, σπανίως των ποδιών. Η αναλογία γυναικών/ανδρών είναι 4:1. Ηλικίες μεταξύ 15-45. Με την πάροδο του χρόνου ο αγγειοσπασμός είναι συχνότερος και πιο έντονος. Δεν εμφανίζεται γάγγραινα, σπανίως, έλκη. Εφ' όσον δεν υπάρχει υποκείμενη νόσος η  διάγνωση τίθεται μόνο μετά από δύο χρόνια. Μπορεί να συνοδεύεται από σπασμό των στεφανιαίων αγγείων ή πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση. Στις αρτηρίες των δακτύλων δεν διαπιστώνονται βλάβες ιστολογικώς 
    • Το φαινόμενο - μπορεί να είναι ετερόπλευρο, ασύμμετρο, μπορεί να προσβάλλονται μόνο ένα ή δύο δάχτυλα. Συνήθως, με την πάροδο του χρόνου διαπιστώνονται συνυπάρχουσες υποκείμενες παθήσεις. Συνήθως, έχει χειρότερη πρόγνωση και μεγαλύτερη από ό,τι η πρωτοπαθής νόσος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Γυναίκες > άνδρες (4:1 στην πρωτοπαθή νόσο)
    • Άνδρες = γυναίκες (δευτεροπαθής)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Με την έκθεση στο κρύο οι άκρες των δακτύλων παίρνουν χρώμα λευκό/ωχρό, μετά κυανό, ενώ με τη θερμότητα ερυθρό και με πόνο 
    • Οι ράγες των δακτύλων εμφανίζουν εξελκώσεις, ενώ σε βαρεία μακροχρόνια περιστατικά (10-13% των περιπτώσεων) καταλήγουν σε αυτόματους ακρωτηριασμούς 
    • Στην πρωτοπαθή νόσο η φυσική εξέταση είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα, στη δευτεροπαθή μπορεί να διαπιστωθεί υποκείμενο αγγειακό ή αυτοάνοσο νόσημα

    ΑΙΤΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    Στην πρωτοπαθή μορφή μπορεί να ενέχεται ιδιοσυγκρασιακή ευαισθησία των αγγείων των δακτύλων στους β-αδρενεργικούς υποδοχείς. Στο δευτεροπαθές Raynaud μπορεί να ενέγχονται οι υποδοχείς της σεροτονίνης (5-HT2). Διαταραχές των αιμοπεταλίων και της γλοιότητας του αίματος μπορεί, επίσης, να ευθύνονται

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    • Κάπνισμα 
    • Προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσος ή νόσος του συνδετικού ιστού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αποφρακτική θρομβαγγειΐτιδα (Νόσος Buerger) στους άνδρες, προσβάλλει τα κάτω άκρα, μόνο σε ποσοστό μικρότερο του 5% υπάρχει προσβολή των άνω άκρων, 90% εμφανίζουν Raynaud το οποίο συσχετίζεται με το κάπνισμα 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα) - 90% εμφανίζουν Raynaud, το Raynaud μπορεί να προηγείται άλλων συμπτωμάτων κατά πολλά χρόνια
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Σύνδρομο θωρακικής εξόδου 
    • Σύνδρομο CREST (ασβέστωση δέρματος, φαινόμενο Raynaud, δυσκινησία οισοφάγου, σκληροδακτυλία και τηλεαγγειεκτασία)
    • Κρυοσφαιριναιμίες 
    • Μακροσφαιριναιμία του Waldenstrom
    • Ακροκυάνωση
    • Πολυκυτταραιμία
    • Επαγγελματικά τραύματα (ιδιαίτερα από κρουστικά εργαλεία)
    • Φάρμακα (β-αναστολείς, κλονιδίνη, εργοταμίνη, μεθυσεργίδη, αμφεταμίνες, βρωμοκρυπτίνη, μπλεομυκίνη, βινβλαστίνη, σισπλατίνη, κυκλοσπορίνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εξετάσεις για υποκείμενες παθήσεις (γενική αίματος, ΤΚΕ, RF, ANA, ανοσοηλεκτροφόρηση, έλεγχος κινητικότητας οισοφάγου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τα ιστολογικά ευρήματα των βιοψιών δέρματος έχουν μικρή συσχέτιση με την κλινική εικόνα. Μπορεί να διαπιστωθεί οίδημα, νεκρωτική ή μη νεκρωτική αγγειΐτιδα 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία κρύου ώστε να αναδειχθούν οι χαρακτηριστικές αλλαγές του χρώματος στα χέρια
    • Τριχοειδοσκόπηση των παρωνυχίδων για να διαπιστωθούν διεύρυνση, ανώμαλη πορεία των τριχοειδών του συνδετικού ιστού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αναδείξει οστεολύσεις των άπω αποφύσεων των φαλάγγων, ρίκνωση και ασβέστωση των μαλακών ιστών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ως επί το πλείστον η διάγνωση στηρίζεται στο ιστορικό και στην δοκιμασία του κρύου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Η αντιμετώπιση του ασθενούς σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου, συνήθως, αρκεί

    027020bd 96e8 46b4 912b d19668ea130e16207266908178

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ζεστό ντύσιμο, γάντια, αποφυγή κρύου
    • Αποφυγή καπνίσματος
    • Αποφυγή β-blockers, αμφεταμινών, εργοταμίνης, αλκαλοειδών, σουματριπτάνης 
    • Ειδικές τεχνικές με τις οποίες οι ασθενείς μαθαίνουν να αυξάνουν την θερμοκρασία των χεριών τους 
    • Προστατευτικά δακτύλων τα οποία μπαίνουν πάνω από τις εξελκώσεις 
    • Η βοήθεια την οποία προσφέρει η αυχενική συμπαθεκτομή είναι παροδική - τα συμπτώματα επανέρχονται σε 1-2 χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφυγή κάθε δραστηριότητας η οποία συνεπάγεται έκθεση στο κρύο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Υπογραμμίζεται η διακοπή του καπνίσματος. Αποφυγή επιβαρυντικών παραγόντων (τραυματισμός, κλυδωνισμοί, κρύο, κλπ.)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ RAYNAUD

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιφεδιπίνη 30-90 mg την ημέρα (εμείνετε στη μορφή βραδείας αποδέσεμυσης). (Μπορεί να είναι απαραίτητη μόνο τον χειμώνα). Ποσοστό μέχρι και 75% παρουσιάζει βελτίωση
    • Η υποχώρηση των συμπτωμάτων δεν συσχετίζονται με αντικειμενικές ενδείξεις βελτίωσης 

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στο φάρμακο, εγκυμοσύνη, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις: Μπορεί να προκληθεί κεφαλαλγία, ζάλη, φωτοφοβία, υπόταση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αυξάνει τα επίπεδα της διγοξίνης στον ορό - όταν προστεθεί στην θεραπεία η νιφεδιπίνη θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά τα επίπεδα της διγοξίνης
    • Η σιμετιδίνη αυξάνει τα επίπεδα της νιφεδιπίνης - ίσως απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης 
    • Σε ασθενείς που παίρνουν κουμαρινίκα μπορεί να αυξήσει τον χρόνο προθρομβίνης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η διλτιαζέμη, η βεραπαμίλη, η ρεζερπίνη, η μεθυλντόπα, η πραζοσίνη έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αντιμετώπιση των εξελκώσεων στις άκρες των δακτύλων, καθώς επίσης και άμεση αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Παρακολουθούμε συνεχώς για σημεία ή συμπτώματα που υποδηλώνουν συνυπάρχουσα νόσο, γιατί το φαινόμενο Raynaud μπορεί να προηγείται κατά μέσο όρο 11 χρόνια περίπου της εκδήλωσης τέτοιου είδους παθήσεων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή τραυματισμού των άκρων των δακτύλων 
    • Αποφυγή της έκθεσης στο κρύο 
    • Διακοπή καπνίσματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Γάγγραινα, αυτόματος ακρωτηριασμός των άκρων των δαχτύλων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια πορεία με υποτροπιάζουσα ισχαιμικά επεισόδια και εξελκώσεις
    • Στις περιπτώσεις του δευτεροπαθούς φαινομένου, μπορεί τελικά να εκδηλωθούν τα συμπτώματα της υποκείμενης νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λύκος
    • Ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • Σκληρόδερμα 
    • Πολυμυοσίτιδα 
    • Σύνδρομο Sjogren
    • Αποφρακτική αγγειακή νόσος
    • Κρυοσφαιριναιμία
    • Χρήση κρουστικών εργαλείων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά συσχετίζεται με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο και σκληρόδερμα

    Γηριατρικό: Η εμφάνιση του Raynaud μετά την ηλικία των 40 χρόνων σχεδόν πάντα υποδηλώνει την ύπαρξη υποκείμενης νόσου

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    6 Figure1 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Φαινόμενο Raynaud

    Ανταγωνιστές ασβεστίου

    Βιοανάδραση

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Gingko biloba

    www.emedi.gr

     

     

  • Oυργινία η θαλάσσια Oυργινία η θαλάσσια

     Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριοκρεμμύδα

    Urginea maritima

    Η ουργινία η θαλάσσια ή Urginea maritima ή Drimia maritima ή Charybdis maritima ή αγιοβασιλίτσα ή αγριοκρεμμύδα, σκυλοκρεμμύδα, σκυλοκρομμύδα, σκυλοκρόμμυδο, μποτσίκι, μπότσικα, ασκέλετο, ασκελετούρα, ασκυλλητούρα, ασκέλλα, ασκύλα, κουβαρόσκιλλα, αρχιδόσκιλλα, χρωμμυδόσικα, λουράριο, ανήκει στην οικογένεια των Λιλιίδων ή Λειριίδων.

    Είναι φυτό με πολυετές 50-150 εκ., βολβώδες ρίζωμα, μέχρι 18 εκ. διάμετρο. Έχει φύλλα σαρκώδη, σκουροπράσινα, πλατιά, μακρόστενα που φυτρώνουν το χειμώνα και ξηραίνονται πριν την άνθηση. Τα άνθη της είναι άσπρα με κοκκινωπές γραμμές και βρίσκονται σε αραιό στάχυ κατά μήκος του ανθοφόρου βλαστού. Ακραίες βοτρυοειδείς ανθοταξίες πυκνές και μακριές με περισσότερα από 50 άνθη, που έχουν 6 λευκά αστεροειδή πέταλα με πράσινες ή πορφυρές νευρώσεις και πρασινωπούς ανθήρες. Ο καρπός της είναι στρογγυλή τρίπλευρη κάψα. Ανθίζει από τον Ιούλη μέχρι το Σεπτέμβρη σε ξηρά μέρη, από τα πεδινά μέχρι τα ορεινά. 

    Πολλοί κρεμούν τους βολβούς στο ανώφλι του σπιτιού για να προστατευθούν από τις αρρώστιες.

    Επίσης, πολλοί πιστεύουν ότι προφυλάσσει από τα κακά πνεύματα και τις βασκανίες και φέρνει ευτυχία στο σπίτι.

    Η ανθοφορία του φυτού είναι για τους γεωργούς σημάδι πρόγνωσης για το χειμώνα που έρχεται. Αν η άνθηση του είναι πλούσια με δυνατούς εύρωστους βλαστούς και άφθονη καρποφορία, θεωρούν ότι και για τη γεωργία θα είναι καλή χρονιά. Εάν η άνθησή του είναι όψιμη ή πρώιμη οι χωρικοί συμπεραίνουν αν ο χειμώνας θα είναι βαρύς ή ήπιος.

    Για τους γεωργούς έχει και την πρακτική σημασία του εντομοκτόνου, που τους βοηθάει να προφυλάξουν τη συγκομιδή τους από τη καταστροφική ενέργεια των διαφόρων εντόμων. Για το σκοπό αυτό ανακατεύουν τα δημητριακά για σπορά με τους βολβούς της.

    Επίσης, σε πολλά μέρη με δέντρα χαρουπιάς, τρίβουν τους κορμούς των χαρουπιών με τους βολβούς της, για να προφυλάξουν τους καρπούς στα δέντρα από τα ποντίκια.

    Τη συναντάμε σε λιβάδια, βραχώδη εδάφη, φρυγανότοπους, μέχρι την ορεινή περιοχή.

    KPPCONT 048007 fullsize

    Χρήσιμα μέρη της αγριοκρεμμύδας

    Είναι οι βολβοί της.

    Χρήσιμα συστατικά της αγριοκρεμμύδας

    Περιέχουν δώδεκα είδη γλυκοζίτες, με κύριο συστατικό τη σκιλλαρένη, υδατάνθρακες, σινιτρίνη, καφεΐνη, λιπαρά στοιχεία, σιτοστερίνη, σκιλλιστερίνη, κιτρικό οξύ, χολίνη, βλέννα, ένα φλαβονοειδές, την ισοραμνετόλη, ανόργανα συστατικά και οξαλικό ασβέστιο.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριοκρεμμύδας

    Έχει τονωτικές, αντιπυρετικές, διουρητικές, αναλγητικές, ευστόμαχες, αποχρεπτικές και ευεργετικές για την καρδιά ιδιότητες. Οι σαρκώδεις φλούδες χρησιμοποιούνται για τις καρδιακές διαταραχές.

    Οι καρδιοτονωτικές της ιδιότητες οφείλονται στα γλυκοσίδια που περιέχει. Τονώνει τη λειτουργία της καρδιάς και κατ' επέκταση την καλή κυκλοφορία του αίματος και βοηθά σαν διουρητικό σε υδρωπικία, που οφείλεται σε καρδιακή ανεπάρκεια. Σε αρκετά βιβλία παρομοιάζεται η δράση της με αυτή της δακτυλίτιδος και επισημαίνεται ότι τα γλυκοσίδια της έχουν αρθριστική ενέργεια, γεγονός που εξυπακούει ότι με τη συσσώρευσή τους στον ανθρώπινο οργανισμό, μετά από κάποιο στάδιο, προκαλούν δηλητηριάσεις. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τα παρασκευάσματα εσωτερικής χρήσης και προ πάντων στις δοσολογίες τους.

    Για τις ιδιότητές της συστήνεται για φλεγμονές του ουροποιητικού, του αναπνευστικού, όπως βήχα, πλευρίτη, πνευμονία, εμπύρετες καταστάσεις, για προβλήματα στομαχιού και για τόνωση γενικά του οργανισμού.

    Εξωτερικά χρησιμοποιείται για περιποίηση σπυριών, πληγών και δερματικών προβλημάτων, για διάνοιξη αποστημάτων, αιματάδων και για ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

    Χρησιμοποιείται με πάρα πολλούς τρόπους από μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλα φαρμακευτικά φυτά. 

    rattenzwiebel g

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριοκρεμμύδα

    Φρέσκος βολβός

    Λειώνουμε τα εσωτερικά φύλλα του βολβού και τα δουλεύουμε με μέλι να γίνει σαν λουκούμι. Παίρνουμε μια κουταλιά από το μείγμα αυτό για τις αντιπυρετικές, ευστόμαχες και τονωτικές του ιδιότητες.

    Χυμός

    Λειώνουμε τα εσωτερικά του φύλλα, τα παίρνουμε από τουρμπάνι και παίρνουμε το χυμό.

    Στάζοντας τρεις σταγόνες στο αυτί καταλαγιάζει τον πόνο του. 

    Σκόνη

    Καίμε το βολβό στο φούρνο ή στα κάρβουνα. Αφαιρούμε τα εξωτερικά του φύλλα και κοπανίζουμε τα εσωτερικά να γίνουν σκόνη. 

    Παίρνουμε από τη σκόνη αυτή 0,3-0,5 γραμμάρια τη ημέρα διαλυμένη σε κρασί για τις θεραπευτικές της ιδιότητες.

    Δουλεύουμε τη σκόνη αυτή με ελαιόλαδο και με το μείγμα αυτό αλείφουμε την κεφαλή, αφήνουμε για μισή ώρα και μετά λούζουμε τα μαλλιά. Τονώνει τα μαλλιά και σταματά την τριχόπτωση.

    Βάμμα

    Βάζουμε ένα μέρος βολβούς ψιλοκομμένους σε 5 μέρη τσικουδιάς ή κρασιού και τα αφήνουμε για 15 ημέρες στον ήλιο ή σε ζεστό μέρος. Σουρώνουμε και πίνουμε ένα μικρό ποτηράκι του λικέρ το βράδυ πριν από τον ύπνο.

    Ψητός βολβός

    Κόβουμε ένα βολβό στη μέση, το περιχύνουμε με ελαιόλαδο, το τυλίγουμε με αλουμινόχαρτο και το βάζουμε στο φούρνο να ψηθεί. Αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο και τα έξω φύλλα και το τοποθετούμε σε αποστήματα, αιμορραγίες, φουσκώματα, ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους.

    Σκέτος ψητός βολβός της βοηθά να επουλωθούν λειχήνες, ραγάδες, και χιονίστρες με εντριβές.

    Συνταγές για δαγκώματα από δηλητηριώδη φίδια.

    Πάρτε μια σκυλοκρεμμύδα ψημένη στα κάρβουνα και κοπανισμένη με ξύδι και μέλι και έτσι ζεστή βάλτε την στο δάγκωμα.

    Κοπανήστε μία σκυλοκρεμμύδα, σύκα ξηρά, σκόρδα και απήγανο, βράστε το με ξύδι και μέλι και βάλτε τα επάνω στη πληγή από το δάγκωμα.

    Σαπούνι και αλοιφή από αγριοκρεμμύδα

    Σαπούνια και αλοιφές από λάδι ελιάς και αγριοκρεμμύδα (Ρέθυμνο) χρησιμοποιούνται για καλλυντικούς και θεραπευτικούς σκοπούς. Η αγριοκρεμμύδα ενισχύει την τριχοφυϊα, καταπολεμά τα προβλήματα ακμής, τη λιπαρότητα και τα σπυράκια.

    Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε το σαπούνι με το βιολογικό λάδι ελιάς και την αγριoκρεμμύδα.

    amaltheia sapouni

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    urginea maritima sea squill 1954 p

     

    www.emedi.gr

     

  • Προδρομικός πλακούντας Προδρομικός πλακούντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον προδρομικό πλακούντα

    Προδρομικός πλακούντας είναι η τοποθέτηση του πλακούντα κοντά, μερικώς ή εντελώς πάνω από το τραχηλικό στόμιο 

    • Επιχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, αρκετά κοντά στο τραχηλικό στόμιο, ώστε να προκαλείται κίνδυνος αιμορραγίας κατά την αφόδευση και διάταση του τραχήλου κατά τη διάρκεια του τοκετού
    • Παραχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί μερική κάλυψη του τραχηλικού στομίου
    • Επιπωματικός προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί την κάλυψη ολόκληρου του στομίου από τον πλακούντα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικές ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Τυπική ανοιχτού κόκκινου χρώματος αιμορραγία, χωρίς πόνο 2ου ή 3ου τριμήνου 
    • Μέσος χρόνος πρώτης αιμορραγίας: 27η-32η εβδομάδα 
    • Συσπάσεις εμφανίζονται περιοδικά 
    • Η πρώτη αιμορραγία, συνήθως, είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Το αιμοδυναμικό επίπεδο της μητέρας συμφωνεί με την κλινική εκτίμηση της απώλειας αίματος 
    • Οι επιπωματικοί προδρομικοί πλακούντες μπορεί να αιμορραγούν νωρίτερα και να μη "μετακινούνται"

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    Προηγούμενη προσβολή ή τραυματισμός της μήτρας ή άλλοι μητριαίοι παράγοντες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Ιστορικό προδρομικού πλακούντα (4-8%)
    • Πρώτη κύηση που ακολουθεί τοκετό με καισαρική τομή
    • Πολυτοκία (5% σε ασθενείς με μεγάλη πολυτοκία) 
    • Προχωρημένη ηλικία της μητέρας 
    • Πολλαπλή κύηση 
    • Προηγούμενες τεχνητές (προκλητές) εκτρώσεις
    • Κάπνισμα  

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα, πρόδρομα αγγεία, κολπικά και τραχηλικά αίτια, που περιλαμβάνουν έντονη κολπική αιμορραγία και λοιμώξεις 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μητρική ομάδα αίματος και Rh
    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης 
    • Αριθμός αιμοπεταλίων 
    • PT, PTT, ινωδογόνο 

    Τύπος και διασταύρωση ερυθρών αιμοσφαιρίων (τουλάχιστον τρεις μονάδες)

    • Apt test: για να καθορισθεί η εμβρυϊκή προέλευση του αίματος (όπως στα πρόδρομα αγγεία). Αναμείξτε κολπικό αίμα με μικρή ποσότητα νερού βρύσης για να προκαλέσετε αιμόλυση, φυγοκεντρείστε για μερικά λεπτά, αναμείξτε 1 cc 1% NaOH με κάθε 5 cc του υπερκείμενου που περιέχει ρόδινη αιμοσφαιρίνη, παρατηρώντας ρόδινο υγρό αν υπάρχει εμβρυϊκή αιμοσφαιρίνη και καφεκίτρινο αν προέρχεται από ενήλικα
    • Χρώση Wright που εφαρμόζεται σε αντικειμενοφόρο πλάκα μικροσκοπίου με σταγόνα αίματος ψάχνοντας για εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, που συνήθως προέρχονται από αίμα του ομφάλιου λώρου και όχι αίμα ενηλίκου
    • Λόγος λεκιθίνης/σφιγγομυελίνης (L/S) για την ωριμότητα του εμβρύου αν χρειάζεται 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Φάρμακα που αλλάζουν το ποσό των κυττάρων ή τις μελέτες του πήγματος 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: 

    • Διαταραχές της πήξης από άλλες αιτίες
    • Διαταραχές ερυθροκυττάρων και αιμοσφαιρίνης από άλλες αιτίες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ορθοκυτταρική, ορθόχρωμη αναιμία, σε οξεία αιμορραγία
    • Διαταραχές πήξης είναι σπάνιες, αλλά μπορεί να συμβούν 
    • Θετική δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει εμβρυομητρική μετάγγιση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει ανησυχία για εμβρυομητρική μετάγγιση
    • Δοκιμασία χρόνου πήξεως: μεταγγίστε μητρικό αίμα στο σωληνάριο με το κόκκινο πώμα και παρατηρείστε την ποιότητα θρόμβου στα 7-10 λεπτά. Αν δεν υπάρχει πήγμα, ή αν το πήγμα είναι εύθρυπτο, μπορεί να υποδεικνύει διάχυτη ενδαγγειακή πήξη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ηχογράφηση εξωτερικής λήψης με ελαφρά γεμάτη και άδεια κύστη
    • Ενδοκολπικό υπερηχογράφημα, μπορεί να γίνει αν δεν υπάρχει ενεργός αιμορραγία. Τοποθετείστε τον καθετήρα μόλις μέσα στο στόμιο και χρησιμοποιήστε επαγωγείς ήχου 5 ή 6,5 mHz
    • Απεικόνιση με μαγνητικό συντονισμό είναι ακριβής, αλλά πιο ακριβή, λιγότερο διαθέσιμη και χρονοβόρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αν η θέση του πλακούντα είναι άγνωστη και το ηχογράφημα δεν είναι διαθέσιμο, μπορεί να γίνει αμφίχειρη κολπική εξέταση σε αίθουσα χειρουργείου, σε πλήρη ετοιμότητα για καισαρική τομή 
    • Προσεκτική κολπική εξέταση με μικροσκόπιο δεν αντενδείκνυται και επιτρέπει τον έλεγχο για τραχηλική ή κολπική εστία της αιμορραγίας, δοκιμασία σχηματισμού πτέρης και δοκιμασία χάρτου νιτραζίνης, καλλιέργειες και υγρό για καθορισμό της εστίας της αιμορραγίας 
    • Εφ' όσον τα προϊόντα αποδόμησης του ινώδους αυξάνουν στην κύηση, αυτά τα επίπεδα είναι λιγότερο βοηθητικά 

    placenta

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή παρακολούθηση, αρχικά κλινήρης, εφ' όσον σταθεροποιηθεί και η κύηση είναι ανώριμη, μπορεί να συνεχίζει σαν εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Μπορεί να τεθεί υπόψη μεταφορά σε κέντρο υψηλού κινδύνου ανάλογα με την κατάσταση και τις τοπικές υπηρεσίες υγείας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καθώς καθυστερείτε τον τοκετό, βελτιώστε τη μητρική σταθερότητα, αν είναι δυνατό ή αν είναι ανώριμη η κύηση για να βελτιώσετε το περιγεννητικό αποτέλεσμα 
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται για παραχείλιο ή επιπωματικό πλακούντα, αν το έμβρυο είναι ώριμο ή αν η κατάσταση είναι επείγουσα και το έμβρυο δεν είναι ώριμο
    • Μία δοκιμή τοκετού μπορεί να ληφθεί υπόψη σε πρόσθιο επιχείλιο προδρομικό πλακούντα, περιλαμβάνοντας αύξηση της ωκυτοκίνης ενδοφλεβίως
    • Αμνιοκέντηση για το λόγο L/S αναλογίας λεκιθίνης-σφιγγομυελίνης, για ωριμότητα εφ' όσον χρειάζεται 
    • Ενδοφλέβια υποστήριξη με υγρά, οξυγόνο, μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων, αιμοπεταλίων και φρέσκου κρύου πλάσματος αν χρειάζεται 
    • Εξωτερική παρακολούθηση του εμβρύου και του τοκετού
    • Άλλη παρέμβαση ή παρατήρηση, βασιζόμενη στην κατάσταση της μητέρας
    • Χαμηλός κίνδυνος διάχυτης ενδοαγγειακής πήξεως, εκτός αν υπάρχει μαζική αιμορραγία. Ακολουθείστε τις δικιμασίες πήξης και δώστε φρέσκο παγωμένο πλάσμα, αιμοπετάλια, όπως χρειάζεται ή κρυοϊζήματα, αν το ιωνοδογόνο είναι < 100-150 mg/dL
    • Μεταγγίστε αιμοπετάλια σε < 20.000 ή < 50.000 αν χρειάζεται χειρουργείο
    • Χαμηλή πρόσφυση οπίσθιου επιχείλιου προδρομικού πλακούντα σχετίζεται με δυστοκία ιστού και μεγαλύτερη ανάγκη για καισαρική τομή 
    • Ο όγκος του αίματος αυξάνεται στην κύηση, μπορεί να χαθεί > 30% του όγκου του μητρικού αίματος πριν εμφανισθούν σημείο καταπληξίας (shock)
    • Τοποθέτηση κεντρικής γραμμής μόνο μετά τον έλεγχο των δοκιμασιών πήξης 
    • Μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθετήρας υπερήχων εξωτερικής λήψεως καλυμμένος με προφυλακτικό που τοποθετείται στην είσοδο του κόλπου αν δεν είναι διαθέσιμος κολπικός καθετήρας   

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κλινήρης 
    • Σεξουαλική αποχή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα αρχικά, μετά βασιζόμενη στις αποφάσεις για τον τοκετό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η πρώτη αιμορραγία σπάνια είναι μοιραία 
    • Κίνδυνος για επανάληψη της αιμορραγίας με δραστηριότητα ή ερεθισμό του τραχήλου 
    • Η μεγαλύτερη αιτία περιγεννητικής θνησιμότητας είναι η πρωιμότητα 
    • Οι κίνδυνοι και οι συνθήκες σχετίζονται με το είδος του προδρομικού πλακούντα 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Για ενδοφλέβια υγρά: Ringer's Lactated ή φυσιολογικός ορός 
    • Οξυγόνο για όλους, εφ' όσον η κατανάλωση O2 αυξάνει κατά 20% στην κύηση και το έμβρυο είναι περισσότερο επιρρεπές στην υποξία 
    • Φρέσκο κρύο πλάσμα και αιμοπετάλια όταν χρειάζονται
    • Κρυοϊζήματα και ινωδογόνο, αν τα παραπάνω είναι ανεπιτυχή
    • Τα ωκυτόκια φάρμακα μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο σε μερικές ασθενείς με ανώριμη κύηση, αλλά η ταχυκαρδία των β-αγωνιστών (τερβουταλίνη) και ο κίνδυνος μειωμένης αιματώσεως του πλακούντα με αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να κάνουν το MgSO4 (θειικό μαγνήσιο), το φάρμακο εκλογής. Για το χορηγείστε 4 gr ενδοφλέβια φόρτιση και 1-4 gr/ώρα, όπως ενδείκνυται

    Προφυλάξεις:

    • β-αγωνιστές και αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να επιπλέξουν την κλινική εικόνα 
    • Το κρυοϊζημα και το ινωδογόνο μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο μετάδοσης μολύνσεων 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ριτοδρίνη ΕΦ, μπορεί να είναι ένας εναλλακτικός β-αγωνιστής, αλλά μπορεί να προκαλεί τις ίδιες ανησυχίες με την τερβουταλίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ενδονοσκομειακή παρακολούθηση
    • Εξωνοσκομειακή φροντίδα με συχνές επισκέψεις 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μειώστε τη δραστηριότητα, για να αποφύγετε επανάληψη της αιμορραγίας 
    • Όλες οι κολπικές εξετάσεις, σεξουαλική επαφή, πλύσεις ή άλλος κολπικός χειρισμός, μπορεί να προκαλέσουν πάλι αιμορραγία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η μητρική θνησιμότητα είναι σπάνια, εφ' όσον είναι διαθέσιμη καισαρική τομή. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το έμβρυο είναι ο πρόωρος τοκετός 
    • Αποπειρώμενη τοκόλυση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση της μητέρας 
    • Η πιθανότητα επανάληψης της αιμορραγίας μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη από τον τοκετό και τους χειρισμούς 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας μετά από 30 εβδομάδες, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος εμμένοντα προδρομικού πλακούντα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας επιπωματικός ή παραχείλιος: τοκετός με καισαρική τομή
    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας πρόσθιος επιχείλιος: δοκιμή τοκετού μπορεί να είναι εντάξει 
    • Αν η κύηση είναι πρόωρη και η κατάσταση μητέρας και εμβρύου σταθερή: μπορείτε να επιβλέπετε και να καθυστερήσετε τον τοκετό

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μη φυσιολογικές προβολές, όπως λοξό και/ή εγκάρσιο σχήμα
    • Εμμένουσα υψηλή εμβρυϊκή στάση 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας, τότε υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης 
    • Στιφρός πλακούντας (μη ομαλή εμφύτευση του πλακούντα στο μυομήτριο
    • Αυξημένη επίπτωση για προδρομικούς πλακούντες σε κυήσεις παιδιών μικρών για την ηλικία κυήσεως

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Η μεγάλη ηλικία της μητέρας αυξάνει τον κίνδυνο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    12ac5f9cd9a36778268af59027f19f9e L

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ισχιακή προβολή

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Πρόωρος τοκετός

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

    www.emedi.gr

     

     

  • Ιδιοπαθής υπέρταση Ιδιοπαθής υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ιδιοπαθή υπέρταση

    Υπέρταση ορίζεται ως η διατήρηση της αρτηριακής πίεσης σε υψηλά επίπεδα (συστολική αρτηριακή πίεση 140 mm Hg ή μεγαλύτερη). Επίσης, εξ ορισμού, υπέρταση ονομάζεται το επίπεδο της αρτηριακής πίεσης κατά το οποίο η λήψη θεραπευτικών μέτρων εμφανίζει σημαντικά οφέλη σε σχέση με τη μη επέμβαση.

    Η υπέρταση είναι σημαντικός παράγων κινδύνου για καρδιoαγγειακή νόσο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιoαγγειακό

    Γενετική: Τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης εμφανίζουν ισχυρή οικογενή συσχέτιση, χωρίς όμως, να έχει εντοπισθεί κάποιο σαφές γενετικό πρότυπο. Σημαντικός οικογενής κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου θα πρέπει να εξετάζεται συγχρόνως 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η υπέρταση (πρωτοπαθής, καλοήθης, ιδιοπαθής) συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 20ου και 30ου έτους της ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (οι άνδρες έχουν την τάση να έχουν υψηλότερες πιέσεις από τις γυναίκες, όμως το σημαντικότερο είναι ότι εμφανίζουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου ακόμα και για τα ίδια επίπεδα αρτηριακής πίεσης)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Η υπέρταση θα πρέπει να θεωρείται ασυμπτωματική νόσος, εκτός από ακραίες περιπτώσεις ή αφού επιπλακεί από καρδιαγγειακή νόσο
    • Μπορεί να εμφανισθεί κεφαλαλγία, ειδικά σε πολύ υψηλά επίπεδα αρτηριακής πίεσης. Συνήθως, παρουσιάζεται κατά το ξύπνημα και έχει ινιακή εντόπιση 
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια - στενωμένες αρτηρίες, σημείο αρτηριοφλεβικής διασταύρωσης, χαλκόχροα ή αργυρόχροα αρτηριόλια στον αμφιβληστροειδή
    • Επίταση του αορτικού στοιχείου του 2ου καρδιακού τόνου (Α2)

    ΑΙΤΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    Για περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων υπέρτασης δεν υπάρχει αναγνωρίσιμο αίτιο. Αυτές οι περιπτώσεις ονομάζονται ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής υπέρταση 

    Τα δευτεροπαθή αίτια υπέρτασης καλύπτουν τέσσερις τομείς:

    Νεφρικό παρέγχυμα:

    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Πυελονεφρίτιδα
    • Πολυκυστικοί νεφροί 

    Ενδοκρινείς αδένες:

    • Πρωτοπαθής υπερλδοστερονισμός 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα 
    • Υπερθυρεοειδισμός 
    • Σύνδρομο Cushing

    Αγγεία:

    • Ισθμική στένωση της αορτής 
    • Στένωση νεφρικής αρτηρίας 

    Χημικές ουσίες:

    • Από του στόματος αντισυλληπτικά 
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
    • Αποσυμφορητικά
    • Αντικαταθλιπτικά 
    • Συμπαθητικομιμητικά 
    • Διάφορες βιομηχανικές χημικές ουσίες
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Αλκαλοειδή της εργοταμίνης 
    • Λίθιο 
    • Κυκλοσπορίνη 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης 
    • Παχυσαρκία
    • Κατανάλωση αλκοόλ
    • Δίαιτα πλούσια σε νάτριο
    • Stress
    • Απουσία σωματικής άσκησης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Δευτεροπαθής υπέρταση (λόγω της χαμηλής επίπτωσης αναστρέψιμων αιτίων υπέρτασης, ειδικές δοκιμασίες θα πρέπει να γίνονται μόνο όταν υπάρχει ένδειξη από το ιστορικό, τη φυσική εξέταση ή το βασικό εργαστηριακό έλεγχο)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης ή γενική εξέταση αίματος 
    • Γενική εξέταση ούρων (μπορεί να δείξει πρωτεϊνουρία)
    • Κάλιο, ασβέστιο και κρεατινίνη 
    • Χοληστερόλη 
    • Σάκχαρο αίματος, νηστείας 
    • Ουρικό οξύ 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οι όψιμες επιπλοκές περιλαμβάνουν:

    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Στένωση των αγγείων του αμφιβληστροειδούς, αιμορραγίες, εξιδρώματα, οίδημα θηλής 
    • Υπερτροφία αριστερής κοιλίας 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Ισχαιμική καρδιοπάθεια 
    • Πρωτεϊνουρία και νεφροσκλήρυνση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Μόνο όταν ενδείκνυνται από το ιστορικό, τα κλινικά ή τα εργαστηριακά ευρήματα:

    • Ενδοφλέβια πυελογραφία και νεφρική αρτηριογραφία 
    • Μέτρηση κατεχολαμινών πλάσματος, μετανεφρινών/Βανιλλυλμανδελικό Οξύ Ούρων (VMA)
    • Ρενίνη πλάσματος
    • Αορτογραφία
    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Όταν ενδείκνυνται από το ιστορικό ή τη φυσική εξέταση:

    • Ακτινογραφία θώρακα
    • Υπερηχογράφημα
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία 
    • Ψηφιακή αφαιρετική αρτηριογραφία
    • Αγγειογραφία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Νεφρική βιοψία, αν υπάρχει υποψία νεφρικής παρεγχυματικής νόσου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Η διάγνωση της υπέρτασης, μπορεί να γίνει όταν ο μέσος όρος τριών τουλάχιστον μετρήσεων της αρτηριακής πίεσης υπερβαίνει τα 90 mm Hg για τη διαστολική ή τα 160 mm Hg για τη συστολική πίεση, θα πρέπει να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα ώστε ο ασθενής να βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας, να έχει χρησιμοποιηθεί περιχειρίδα σωστού μεγέθους και να έχει τοποθετηθεί στο κατάλληλο σημείο 

    Λήψη ιστορικού και φυσική εξέταση, δίνοντας έμφαση στα παρακάτω:

    • Οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης και καρδιαγγειακής νόσου
    • Ατομικό ιστορικό καρδιαγγειακής, αγγειακής εγκεφαλικής και νεφρικής νόσου, καθώς και ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη
    • Παλαιότερα ανεβασμένη αρτηριακή πίεση
    • Παλαιότερη αγωγή
    • Ιστορικό αύξησης του σωματικού βάρους, σωματικής άσκησης, πρόσληψης νατρίου, λίπους και κατανάλωσης αλκοόλ
    • Συμπτώματα που υποδεικνύουν δευτεροπαθή υπέρταση 
    • Ψυχοκοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την αρτηριακή πίεση
    • Άλλους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η υπερλιπιδαιμία και ο σακχαρώδης διαβήτης
    • Βυθοσκόπηση για ανεύρεση στένωσης των αρτηριολίων, σημείου αρτηριοφλεβικής διασταύρωσης, αιμορραγιών, εξιδρωμάτων και οιδήματος θηλής 
    • Λεπτομερή εξέταση της καρδιάς και έλεγχο των περιφερικών σφύξεων. Σύγκριση μεταξύ κερκιδικού και μηριαίου σφυγμικού κύματος και για την ανεύρεση διαφόρων στον όγκο και τον συγχρονισμό
    • Εξέταση της κοιλίας για την ανεύρεση μαζών ή παθολογικών φυσημάτων. Ακροασθείτε ιδιαίτερα την περιοχή πάνω από τα λαγόνια, στην κατανομή των νεφρών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τα επιθυμητά επίπεδα αρτηριακής πίεσης θα πρέπει να εξατομικεύονται, ανάλογα με τους άλλους παράγοντες κινδύνου του ασθενούς, γενικά όμως, η θεραπεία στοχεύει ώστε η διαστολική πίεση < 90 mm Hg και η συστολική < 160 mm Hg
    • Σε παχύσαρκους ασθενείς, η ελάττωση του σωματικού βάρους μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική ελάττωση της αρτηριακής πίεσης 
    • Η διακοπή του καπνίσματος θα πρέπει να περιλαμβάνεται πάντοτε σε πλήρες πρόγραμμα ελάττωσης των κινδύνων για καρδιαγγειακή νόσο
    • Ασκήσεις "βιοαναστολής" και χαλάρωσης φαίνεται ότι ελαττώνουν την αρτηριακή πίεση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική δραστηριότητα με ένα πρόγραμμα αεροβικής εξάσκησης 

    hypertension complications medium

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μερικοί ασθενείς μπορούν να ανταποκριθούν σε ελάττωση της διαιτητικής πρόσληψης άλατος 
    • Η κατανάλωση αλκοόλ θα πρέπει να ελαττωθεί κάτω από 30 γραμμάρια την ημέρα 
    • Ελάττωση της πρόσληψης κορεσμένων λιπών και αύξηση των πολυακορέστων 
    • Η χρήση καλίου και ασβεστίου μπορεί να ληφθεί υπ' όψιν

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Να δίνεται έμφαση στην ασυμπτωματική φύση της νόσου και στη σημασία της "δια βίου" θεραπευτικής αντιμετώπισης
    • Ανασκόπηση των παραγόντων κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο, με έμφαση για την ανάγκη ενός ολοκληρωμένου προγράμματος πρόληψης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα πρώτης γραμμής αποτελούνται από τις τέσσερις ακόλουθες κατηγορίες και τους εκπροσώπους τους:

    Διουρητικά:

    • Υδροχλωροθειαζίδη 12,5-50 mg την ημέρα
    • Χλωροθαλιδόνη 12,5-50 mg την ημέρα
    • Ινδαπαμίδη 2,5-5 mg την ημέρα 

    Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (α-ΜΕΑ):

    • Καπτοπρίλη 25-300 mg 3 φορές την ημέρα 
    • Εναλαπρίλη 2,5-20 mg την ημέρα 
    • Φοσινοπρίλη 10-80 mg την ημέρα
    • Λισινοπρίλη 50-20 mg την ημέρα
    • Ραμιπρίλη 2,5-20 mg την ημέρα
    • Κουϊναπρίλη 10-80 mg την ημέρα 
    • Μπεναζεπρίλη 10-40 mg την ημέρα 
    • Σιλαζαπρίλη 2,5-5 mg την ημέρα
    • Περινδοπρίλη 1-16 mg την ημέρα 
    • Σπιραπρίλη 12,5-50 mg την ημέρα

    Αναστολείς ασβεστίου:

    • Διλτιαζέμη (συνεχούς απελευθέρωσης) 180-360 mg την ημέρα 
    • Φελοδιπίνη 5-20 mg την ημέρα
    • Ισραδιπίνη 2,5-10 mg δύο φορές την ημέρα 
    • Νικαρδιπίνη 20-40 mg τρεις φορές την ημέρα 
    • Νιφεδιπίνη (βραδείας απελευθέρωσης) 30-120 mg την ημέρα 
    • Νιτρενδιπίνη 5-40 mg την ημέρα 
    • Βεραπαμίλη (συνεχούς απελευθέρωσης) 120-480 mg την ημέρα

    β-αναστολείς:

    • Ασεμπουτολόλη 400-800 mg την ημέρα
    • Ατενολόλη 25-100 mg την ημέρα
    • Μετοπρολόλη 50-200 mg την ημέρα
    • Ναδολόλη 40-320 mg την ημέρα
    • Πενβουτολόλη 20-40 mg την ημέρα
    • Πινδολόλη 5-30 mg δύο φορές την ημέρα
    • Προπρανολόλη 40-240 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο δόσεις 
    • Τιμολόλη 10-40 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο ημέρες 
    • Βηταξοζολόλη 5-40 mg την ημέρα

    Αντενδείξεις:

    • Τα διουρητικά μπορεί να επιδεινώσουν ουρική αρθρίτιδα και σακχαρώδη διαβήτη
    • Οι β-αναστολείς αντενδείκνυνται σε ενεργό νόσο του αναπνευστικού, καρδιακή ανεπάρκεια και κολποκοιλιακό αποκλεισμό. Ο σακχαρώδης διαβήτης και η περιφερική αγγειοπάθεια αποτελούν σχετικές αντενδείξεις 
    • Η διλτιαζέμη και η βεραπαμίλη θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή κολποκοιλιακό αποκλεισμό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πολλά από αυτά μπορούν να προστεθούν στα ανωτέρω, σε συνδυασμένη αγωγή α-αδρενεργικά φάρμακα:

    • Πραζοσίνη 1-10 mg δύο φορές την ημέρα
    • Τεραζοσίνη 1-20 mg την ημέρα 
    • Δοξαζοσίνη 1-16 mg την ημέρα

    Κεντρικώς δρώντες αναστολείς του συμπαθητικού:

    • Κλονιδίνη 0,1-1,2 mg την ημέρα ή αυτοκόλλητο έμπλαστρο που τοποθετείται κάθε εβδομάδα 0,1-0,3 mg την ημέρα
    • Γουαναφασίνη 1-3 mg την ημέρα
    • Μεθυλτόπα 250-2.000 mg δύο φορές την ημέρα

    Περιφερικά δρώντα συμπαθητικολυτικά:

    • Γουαναδρέλη 5-75 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο δόσεις 
    • Γουανεθιδίνη 10-50 mg την ημέρα
    • Ρεσερπίνη 0,1-0,25 mg την ημέρα 
    • Λαμπεταλόλη 100-900 mg δύο φορές την ημέρα 

    Αγγειοδιασταλτικά:

    • Υδραλαζίνη 25-150 mg δύο φορές την ημέρα
    • Μινοξιδίλη (χρησιμοποιείται σπάνια, λόγω των παρενεργειών της)

    Διουρητικά της αγκύλης: 

    • Φουροσεμίδη 20-320 mg την ημέρα
    • Βουμετανίδη 0,5-2 mg την ημέρα
    • Εθακρυνικό οξύ 25-100 mg την ημέρα

    Καλιοκρατητικά διουρητικά:

    • Γενικά, χορηγούνται σε ασθενείς που έχουν αναπτύξει υποκαλιαιμία με τα θειαζιδικά διουρητικά 
    • Αμιλορίδη 5-10 mg την ημέρα 
    • Σπιρονολακτόνη 25-150 mg την ημέρα 
    • Τριαμτερένη 50-150 mg την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Από τη στιγμή που η κατάσταση σταθεροποιείται, οι ασθενείς θα πρέπει να επανεξετάζονται τουλάχιστον κάθε 3 έως 6 μήνες 
    • Ανασκόπηση της αποτελεσματικότητας και των ανεπιθύμητων ενεργειών της φαρμακευτικής αγωγής καθώς και της συμμόρφωσης του ασθενούς
    • Θα πρέπει να γίνονται, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, γενική εξέταση ούρων, μέτρηση κρεατινίνης και καλίου, ως μέρος ενός γενικότερου εργαστηριακού ελέγχου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Δίαιτα, γυμναστική, ελάττωση stress, διακοπή του καπνίσματος, ελάττωση ή διακοπή της κατανάλωσης αλκοόλ, συμμόρφωση με τη φαρμακευτική αγωγή 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Υπερτασική καρδιοπάθεια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Καλή, όταν γίνεται σωστή ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να μετράται σε κάθε εξέταση ρουτίνας 
    • Η υπέρταση μπορεί να συνοδεύει ένα μεγάλο αριθμό οξέων και χρονίων νοσημάτων αυτής της ηλικίας 

    Γηριατρικό: Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα εμφανίζεται συχνότερα αμιγής συστολική υπέρταση. Η θεραπεία είναι αποτελεσματική, αν και οι παρενέργειες των φαρμάκων εμφανίζονται συχνότερα

    ΚΥΗΣΗ 

    Ανύψωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της κύησης, μπορεί να οφείλεται σε χρόνια υπέρταση ή σε προεκλαμψία. Η θεραπεία ελαττώνει τόσο τη μητρική όσο και την εμβρυϊκή θνητότητα. Μερικά φάρμακα μπορούν να βλάψουν το κύημα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    high blood pressure hypertension symptoms thumb 732x549

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κακοήθης υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Αλδοστερόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αθηροσκλήρυνση

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Τα περισσότερα πιεσόμετρα της αγοράς είναι ανακριβή

    Μετρήστε σωστά την πίεσή σας

    Συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Μειώστε την αρτηριακή σας πίεση με φυσικούς τρόπους

    Να τρώτε μια σκελίδα σκόρδο κάθε πρωί

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Η διατροφή που καταπολεμά την κατακράτηση υγρών

    Διατροφή για την υπέρταση

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη - Emedi

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την υπέρταση - Emedi

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Τα οφέλη στην υγεία από την κατανάλωση φύλλων ελιάς

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

    Τα οφέλη από την παπάγια στην υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Τι θα συμβεί στον οργανισμό σας αν κόψετε τη ζάχαρη

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Οι καλύτερες οδηγίες για τους υπερτασικούς

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Διατροφή για την υπέρταση

    Το υδρόθειο βοηθάει στην υπέρταση

    Υπερτασική κρίση

    Διαφορά αρτηριακής πίεσης στα δύο χέρια

    Ανεύρυσμα αορτής

    Η διαφορετικότητα του ανδρικού και γυναικείου φύλου

    Κάντε βάρη αν έχετε αυξημένη πίεση

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Βιολογικές αλλαγές των ανδρών στα 50

    Θαλασσινό αλάτι

    Γάλα σόγιας για την υπέρταση και τον καρκίνο

    Γιατί ματώνει η μύτη;

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    H δίαιτα DASH για τη ρύθμιση της πίεσης

    Δίαιτα για πενηντάρες

    Διερεύνηση αρτηριακής υπέρτασης

    Βουίζουν τ’ αυτιά σας;

    Πρόληψη ασθενειών με γανόδερμα

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Βιοανάδραση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Τροφές φάρμακα

    Αλάτι Ιμαλαΐων

    Διακυμάνσεις αρτηριακής πίεσης

    Το τεστ της μέσης

    Μετρήστε σωστά την πίεσή σας

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Βότανα για διάφορα προβλήματα υγείας

    www.emedi.gr