Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015 09:52

Παρασίτωση από Blastocystis hominis

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Η βλαστοκύστωση είναι αιτία διάρροιας, κοιλιακού πόνου και άλλων γαστρεντερικών προβλημάτων

Η Blastocystis hominis είναι ένα μικροσκοπικό παράσιτο που βρίσκεται μερικές φορές στα κόπρανα υγιών ανθρώπων, καθώς και στα κόπρανα αυτών που έχουν διάρροια, κοιλιακό πόνο ή άλλα γαστρεντερικά προβλήματα.

Η μόλυνση με Blastocystis ονομάζεται βλαστοκύστωση.

Η Blastocystosis αναφέρεται σε μία ιατρική πάθηση που προκαλείται από μόλυνση με Blastocystis. Η Blastocystis είναι ένα πρωτόζωο, μονοκύτταρο παράσιτο που κατοικεί στο γαστρεντερικό σύστημα του ανθρώπου και άλλων ζώων. Πολλοί διαφορετικοί τύποι Blastocystis υπάρχουν, και μπορούν να μολύνουν ανθρώπους, ζώα, πουλιά, τρωκτικά, αμφίβια, ερπετά, ψάρια, ακόμα και κατσαρίδες.

Ορισμένοι υπότυποι Blastocystis μπορεί να προκαλέσουν συμπτωματική λοίμωξη, ή μπορεί να γίνουν επικίνδυνοι όταν συνδυάζονται με άλλους τύπους λοίμωξης.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η Blastocystis απλά κατοικεί στην πεπτική οδό χωρίς να προκαλεί βλάβη.

Δεν υπάρχουν αποδεδειγμένες θεραπείες για τη blastocystosis, και η μόλυνση συνήθως αυτοϊάται.

Ωστόσο, εάν τα σημεία και τα συμπτώματα δεν βελτιώνονται πρέπει να χορηγηθούν φάρμακα.


Σημεία και συμπτώματα βλαστοκύστωσης

  • Διάρροια ή δυσκοιλιότητα
  • Ναυτία
  • Κοιλιακές κράμπες και κοιλιακό άλγος
  • Φούσκωμα
  • Υπερβολικά πολλά αέρια (μετεωρισμός)
  • Πρωκτικός κνησμός
  • Απώλεια της όρεξης
  • Απώλεια βάρους
  • Κόπωση
  • Αέρια του στομάχου
  • Δερματικό εξάνθημα 
  • Πονοκέφαλος
  • Κατάθλιψη
  • Αρθριτικά συμπτώματα και πόνος στις αρθρώσεις 
  • Εντερική φλεγμονή 

Εάν έχετε σημεία και συμπτώματα, όπως διάρροια ή κράμπες, που διαρκούν περισσότερο από τρεις ημέρες, να ανησυχήσετε.

Η μόλυνση Blastocystis συνδέεται με το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

Η Blastocystis είναι ένα παράσιτο, ένας μικροσκοπικός μονοκύτταρος οργανισμός (πρωτόζωα).

Πολλά πρωτόζωα κατοικούν στο γαστρεντερικό σωλήνα και είναι ακίνδυνα ή ακόμα και χρήσιμα, άλλοι προκαλούν ασθένεια. Η Blastocystis δεν είναι πάντα επικίνδυνη. Ενώ, πολλοί άνθρωποι φέρουν την Blastocystis δεν έχουν σημεία ή συμπτώματα, ενώ άλλοι έχουν διάρροια και άλλα γαστρεντερικά προβλήματα. Επειδή, η Blastocystis συνυπάρχει συχνά με άλλους οργανισμούς, δεν είναι σίγουρο ότι αυτό το παράσιτο είναι η αιτία για τα προβλήματα. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να είναι φορείς της Blastocystis και δεν παρουσιάζουν κανένα σημείο ή σύμπτωμα  μόλυνσης, ενώ οι άλλοι άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς σε λοιμώξεις.

Πολλοί τύποι πρωτόζωων μπαίνουν στον εντερικό σωλήνα μέσω της στοματοκοπρανικής επαφής, όπως, συμβαίνει όταν ένα άτομο δεν πλένει τα χέρια του σχολαστικά μετά τη χρήση της τουαλέτας και πριν από την προετοιμασία του φαγητού. Ο επιπολασμός της αυξάνεται  σε χώρους με ανεπαρκή αποχέτευση και κακή προσωπική υγιεινή.

Η Blastocystosis είναι συχνή, και ο καθένας μπορεί να πάρει τη μόλυνση. Μπορεί να έχετε μεγαλύτερο κίνδυνο, αν ταξιδεύετε ή ζείτε σε χώρους, όπου η υγιεινή είναι ανεπαρκής ή εάν το νερό δεν είναι ασφαλές.

Αν έχετε διάρροια που σχετίζεται με τη Blastocystis, αυτοπεριορίζεται από μόνη της, αλλά μπορεί να χάσετε υγρά, άλατα και ιχνοστοιχεία και μπορεί να πάθετε αφυδάτωση. Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην αφυδάτωση. Φτιάξετε ηλεκτρολύτες μόνοι σας για να μην πάθετε αφυδάτωση: 1 λίτρο (περίπου 1 λίτρο) εμφιαλωμένο ή βρασμένο με 6 κουταλάκια του γλυκού  (περίπου 30 χιλιοστόλιτρα)  ακατέργαστης ζάχαρης και 1/2 κουταλάκι του γλυκού (περίπου 2,5 χιλιοστόλιτρα) ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι.

Μην παίρνετε αντιδιαρροϊκά φάρμακα για να αποβληθεί το παράσιτο.


Διάγνωση βλαστοκύστωσης

  • Ακόμη και αν Blastocystis είναι παρούσα σε μια εξέταση κοπράνων, μπορεί να μην είναι υπεύθυνη για τα συμπτώματα.
  • Το ιατρικό ιστορικό, τα ταξίδια, και η φυσική εξέταση και οι εργαστηριακές εξετάσεις βοηθούν στη διάγνωση των παρασιτικών νοσημάτων και άλλων μη λοιμωδών αιτιών των γαστρεντερικών προβλημάτων.
  • Άμεση μικροσκόπηση κοπράνων και παρασιτολογική κοπράνων. Μπορεί να απαιτηθούν αρκετά δείγματα κοπράνων από διαφορετικές ημέρες. Πρέπει να φυλάσσονται στο ψυγείο και όχι στην κατάψυξη.
  • Καλλιέργεια κοπράνων ανιχνεύει μόνο το 83% των ατόμων που έχουν μολυνθεί σε σύγκριση με την αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). 
  • Ενδοσκόπηση. Εάν έχετε συμπτώματα, αλλά η εξέταση κοπράνων δεν αποκαλύπτει την αιτία απαιτείται κολονοσκόπηση.
  • Γενικές εξετάσεις αίματος για έλεγχο φλεγμονής και αφυδάτωσης.
  • Διάγνωση-από-αποκλεισμό: Ορισμένοι γιατροί κάνουν διάγνωση της λοίμωξης από Blastocystis αποκλείοντας όλες τις άλλες αιτίες, όπως τη  μόλυνση από άλλους οργανισμούς, τις τροφικές δυσανεξίες, τον καρκίνο του παχέος εντέρου, κ.α. Αυτή η μέθοδος απαιτει ενδοσκόπηση και κολονοσκόπηση.
  • Εξέταση αντισωμάτων ορού.
  • Εξέταση αντισωμάτων κοπράνων: IgA αντισώματα προς τη Blastocystis
  • Γενετική ανάλυση των κοπράνων: Τεχνικές που επιτρέπουν στο DNA της Blastocystis να απομονωθεί από δείγματα κοπράνων.
  • Χρώση με Ανοσοφθορισμό: Μια κηλίδα IFA αναγκάζει τα κύτταρα με Blastocystis όταν προβάλλονται κάτω από ένα μικροσκόπιο, να λάμπουν καθιστώντας η διαγνωστική μέθοδος πιο αξιόπιστη.
  • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης: PCR


Παθογένεια παρασίτωσης από Blastocystis hominis

Οι παρακάτω μηχανισμοί είναι υπεύθυνοι για τη λοίμωξη από Blastocystis:

  • Διάσπαση του φραγμού: Η Blastocystis έχει την ικανότητα να μεταβάλλει τη διάταξη των F-ακτίνης στα εντερικά επιθηλιακά κύτταρα. Τα νημάτια ακτίνης είναι σημαντικαάστη σταθεροποίηση των στενοσυνδέσεων που με τη σειρά τους σταθεροποιούν το φράγμα, το οποίο είναι ένα στρώμα κυττάρων, μεταξύ των εντερικών επιθηλιακών κυττάρων και του εντερικού περιεχομένου. Το παράσιτο προκαλεί τα νημάτια ακτίνης να κάνουν αναδιάταξη, και έτσι να θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία φραγμού και διάρροια.
  • Διεισδυτικότητα
  • Τροποποίηση της ανοσίας: Η Blastocystis έχει αποδειχθεί ότι κάνει τα κύτταρα του να παράγουν φλεγμονώδεις κυτοκίνες ιντερλευκίνη-8 και GM-CSF. Η ιντερλευκίνη-8 παίζει ένα ρόλο στη ρευματοειδή αρθρίτιδα.
  • Έκκριση πρωτεασών: Η Blastocystis εκκρίνει μια πρωτεάση που διασπά τα αντισώματα που παράγονται και εκκρίνονται μέσα στον αυλό του γαστρεντερικού σωλήνα. Αυτά τα αντισώματα, που είναι γνωστά ως ανοσοσφαιρίνη Α (IgA), συνθέτουν το ανοσοποιητικό σύστημα άμυνας του ανθρώπινου εμποδίζοντας την ανάπτυξη των βλαβερών μικροοργανισμών στο σώμα και με την εξουδετέρωση των τοξινών που εκκρίνονται από αυτούς τους μικροοργανισμούς. Με διάλυση των αντισωμάτων, επιτρέπεται η ανάπτυξη της  Blastocystis στο ανθρώπινο έντερο. Σε απάντηση των πρωτεασών που εκκρίνονται από τη Blastocystis, τα εντερικά κύτταρα ξενιστές σηματοδοτούν μια σειρά γεγονότων που πρέπει να πραγματοποιηθούν, οδηγώντας τελικά στην αυτοκαταστροφή των κυττάρων ξενιστών - ένα φαινόμενο γνωστό, ως απόπτωση. 
  • Άλλοι εκκριτικοί μηχανισμοί: Ο οργανισμός εκκρίνει διάφορες νευρολογικά δραστικές χημικές ουσίες, όπως  σεροτονίνη και ουσία Ρ.

Θεραπεία βλαστοκύστωσης

  • Τα φάρμακα για τη θεραπεία της λοίμωξης από Blastocystis είναι το αντιβιοτικό μετρονιδαζόλη (Flagyl), η σουλφαμεθοξαζόλη και η τριμεθοπρίμη, τετρακυκλίνη, δοξυκυκλίνη, καθώς και τα αντιπρωτοζωικά φάρμακα, ιωδοκινόλη  ή νιταζοξανίδη, πενταμιδίνη και παρομομυκίνη και η miconazole και η quinacrine.
  • Το προβιοτικά  Saccharomyces boulardii είναι αποτελεσματικό κατά των μολύνσεων Blastocystis. 

Πρόληψη βλαστοκύστωσης σε μη υγιεινά μέρη

  • Προσέξτε τι τρώτε

Αποφύγετε τα τρόφιμα από πλανόδιους πωλητές.

Αποφύγετε το παστεριωμένο γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένου του παγωτού.

Να αποφεύγετε τα ωμά ή μαγειρεμένα κρέατα, τα ψάρια και τα οστρακοειδή.

Φάτε τα τρόφιμα που είναι καλά μαγειρεμένα και σερβίρονται ζεστά.

Προτιμάτε τα φρούτα και λαχανικά που μπορείτε να ξεφλουδίσετε μόνοι σας, όπως οι μπανάνες, τα πορτοκάλια και τα αβοκάντο. Μην τρώτε άπλυτα σταφύλια και μούρα.

Μην πίνετε νερό μη εμφιαλωμένο. Αν πρέπει να πίνετε τοπικό νερό, βράστε το για τουλάχιστον τρία λεπτά και στη συνέχεια αφήστε το να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου.

Αποφύγετε τα παγάκια ή τους χυμούς φρούτων που γίνονται με νερό της βρύσης.

Προσοχή στις φέτες φρούτων που μπορεί να έχουν πλυθεί με μολυσμένο νερό.

Μην κολυμπάτε σε νερό που μπορεί να έχει μολυνθεί.

Κράτα το στόμα σου κλειστό τη διάρκεια του ντους.

Να πίνετε μόνο εμφιαλωμένα ποτά. Σκουπίστε το δοχείο ή μπουκάλι πριν πιείτε.

Χρησιμοποιήστε εμφιαλωμένο νερό για να βουρτσίζετε τα δόντια σας.

Χρησιμοποιήστε εμφιαλωμένο ή βρασμένο νερό για τις βρεφικές τροφές.

Πίνετε μόνο ζεστά ροφήματα, όπως καφέ ή το τσάι.

Μια άλλη προσέγγιση είναι να απολυμαίνεται χημικά το νερό με ιώδιο ή χλώριο. Μπορείτε να αγοράσετε ταμπλέτες.

  • Λάβετε προφυλάξεις για να μην μεταδώσετε το παράσιτο σε άλλους

Εάν έχετε Blastocystis ή άλλη γαστρεντερική λοίμωξη, η καλή προσωπική υγιεινή θα σας βοηθήσει να μην την μεταδώσετε σε άλλους.

Πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι και νερό συχνά, ειδικά μετά τη χρήση της τουαλέτας και πριν το φαγητό. Τρίψτε με σαπούνι, τα βρεγμένα χέρια  για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα πριν το ξέπλυμα. Αν σαπούνι και νερό δεν είναι διαθέσιμα, χρησιμοποιήστε ένα απολυμαντικό χεριών με βάση το οινόπνευμα.

Πλύνετε καλά τα χέρια σας μετά την αλλαγή πάνας, ειδικά εάν εργάζεστε σε ένα κέντρο παιδικής μέριμνας, ακόμα και αν φοράτε γάντια.


Μετάδοση και τους παράγοντες κινδύνου 

Οι άνθρωποι με μόλυνση από Blastocystis από το πόσιμο νερό ή την κατανάλωση τροφίμων που έχουν μολυνθεί με περιττώματα από ένα μολυσμένο άνθρωπο ή ζώο μπορεί να τα μεταδώσουν. Η μετάδοση γίνεται από τα ζώα στους ανθρώπους, από τους ανθρώπους σε άλλους ανθρώπους, από άνθρωπο σε ζώα και από τα ζώα στα ζώα.

Οι παράγοντες κινδύνου για μόλυνση με Blastocystis:

Διεθνή ταξίδια: Τα ταξίδια στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες.

Στρατιωτική θητεία: Αρκετές μελέτες έχουν εντοπίσει υψηλά ποσοστά μόλυνσης στο στρατιωτικό προσωπικό.

Η κατανάλωση μη επεξεργασμένου νερού από πηγάδια.

Μολυσμένα τρόφιμα: Η μόλυνση των φυλλωδών λαχανικών έχει ενοχοποιηθεί ως πιθανή πηγή μετάδοσης της λοίμωξης από Blastocystis, καθώς και άλλα γαστρεντερικά πρωτόζωα.

Παιδικές εγκαταστάσεις σε βρεφονηπιακούς σταθμούς.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Προστατευθείτε από τα παράσιτα

Φασιολοψίαση

Φιλαρίαση

Η σχιστοσωμίαση

Σύνδρομο διαρροής εντέρου

Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

Ουσίες που εξουδετερώνουν τις βιταμίνες

Καλά-Αζάρ

Εχινoκοκκίαση

Ελονοσία

Γαστρεντερίτιδα

Τι να κάνετε αν πάθετε γαστρεντερίτιδα στις διακοπές

Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

Τι είναι τα προβιοτικά

Αποτελεσματικές θεραπείες για το ευερέθιστο έντερο

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

Κολονοσκόπηση

www.emedi.gr

 

 

 

 

 

Διαβάστηκε 6607 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2020 02:26
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υποθυρεοειδισμό ενηλίκων

    Υποθυρεοειδισμός είναι μια διαταραχή που οφείλεται σε έλλειψη της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης ή σε αντίσταση στη δράση της.

    Το μυξοίδημα αποτελεί βαριά μορφή υποθυρεοειδισμού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική:

    • Δεν υπάρχει γνωστό γενετικό πρότυπο για τον ιδιοπαθή πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό
    • Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να σχετίζεται με το πολυαδενικό αυτοάνοσο, σύνδρομο τύπου ΙΙ που σχετίζεται με τα HLA-DR3, DR4
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός, συχνά, είναι αποτέλεσμα της θεραπείας της νόσου του Graves, η οποία μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες, 5-10:1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Συμπτώματα:

    • Η εγκατάσταση μπορεί να είναι ύπουλη 
    • Αδυναμία, καταβολή, ληθαργικότητα
    • Δυσανεξία στο ψύχος 
    • Διαταραχές της μνήμης 
    • Κώφωση 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Αρθραλγίες 
    • Παραισθήσεις
    • Μέτρια αύξηση του σωματικού βάρους (5 Kgr)
    • Μειωμένη εφίδρωση 
    • Μηνορραγία 
    • Κατάθλιψη 
    • Βράγχος φωνής
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Σημεία:

    • Ξηρότητα, τραχύτητα δέρματος 
    • Χαρακτηριστική έκφραση προσώπου
    • Τραχύτητα ή βράγχος φωνής 
    • Περικογχικό οίδημα
    • Οίδημα χεριών και ποδιών 
    • Βραδυκαρδία 
    • Υποθερμία
    • Ελαττωμένη συστολική αρτηριακή πίεση 
    • Αυξημένη διαστολική αρτηριακή πίεση 
    • Ελαττωμένη τριχοφυΐα σώματος και κεφαλής
    • Καθυστερημένη χάλαση των εν τω βάθει τενόντων αντανακλαστικών 
    • Μακρογλωσσία
    • Υπονατριαιμία από αραίωση 
    • Αναιμία (συνήθως ορθόχρωμη, ορθοκυτταρική)
    • Μεγαλοκαρδία στην α/α θώρακα (συχνά λόγω περικαρδιακής συλλογής)

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο ή θυρεοειδεκτομή. Σε ασθενείς που παίρνουν θειαμίδες (προπυλθειουρακίλη, μεθιμαζόλη) ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να εμφανιστεί καθυστερημένα, 4 έως 25 χρόνια αργότερα
    • Ο πρωτοπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα ή να είναι ιδιοπαθής
    • Όταν συνυπάρχει βρογχοκήλη, οφείλεται συνήθως σε αυτοάνοσες παθήσεις, όπως θυρεοειδίτιδα Hashimoto, σε κληρονομικά βιοσυνθετικά ελλείμματα, σε ανεπάρκεια ιωδίου ή σε φάρμακα (ιωδιούχα, λίθιο, φαινυλβουταζόνη, αμινοσαλικυλικό οξύ)
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε ανεπάρκεια της ορμόνης απελευθέρωσης θυρεοτροπίνης (TRH) από τον υποθάλαμο ή της θυρεοτρόπου ορμόνης (TSH) από την υπόφυση
    • Ο παροδικός υποθυρεοειδισμός μπορεί να είναι επακόλουθος υποκλινικής θυρεοειδίτιδας (πιο συχνά μετά από τοκετό) ή υποξείας κοκκιωματώδους θυρεοειδίτιδας 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία
    • Αυτοάνοσες παθήσεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Χρόνια νεφρίτιδα 
    • Νευρασθένεια 
    • Κατάθλιψη 
    • Ευθυρεοειδικό σύνδρομο
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Πρωτοπαθής αμυλοείδωση 
    • Άνοια άλλης αιτιολογίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ολική θυροξίνη (Τ4) ορού - μειωμένη
    • Πρόσληψη Τ3 από ρητίνη - αυξημένη 
    • TSH (RIA) - αυξημένη
    • Δείκτης ελεύθερης Τ4 (= πρόσληψη Τ3 από ρητίνη x ολική Τ4 ορού) - χαμηλός 
    • Σε βαρύ υποθυρεοειδισμό: αναιμία, αυξημένη χοληστερόλη, CPK, LDH, AST, υπονατριαιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Θυρεοειδικές ορμόνες 
    • Κορτιζόνη
    • Ντοπαμίνη 
    • Φαινυτοΐνη 
    • Οιστρογόνα ή ανδρογόνα ως θεραπεία υποκατάστασης 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Κάθε σοβαρή πάθηση 
    • Κύηση 
    • Υποπωτεϊναιμία
    • Ηπατική ανεπάρκεια
    • Νεφρωσικό σύνδρομο

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ο θυρεοειδής μπορεί να είναι μικρός, ατροφικός ή διογκωμένος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    RIA (Ραδιοανοσομέτρηση)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ο συνδιασμός χαμηλής Τ4 (και/ή χαμηλός δείκτης ελεύθερης Τ4) είναι αυξημένης TSH (πάνω από 20 mU ανά ml) είναι ουσιαστικά διαγνωστικός της πρωτοπαθούς ανεπάρκειας του θυρεοειδή

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση με εξαίρεση τις επείγουσες επιπλοκές (κώμα, υποθερμία)

    slide 23

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Στόχος της θεραπείας είναι η επίτευξη και συντήρηση ευθυρεοειδικών επιπέδων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Τροφές που αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων για την αποφυγή δυσκοιλιότητας 
    • Υπολιπιδαιμική δίαιτα για παχύσαρκους ασθενείς

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Σημασία της θεραπείας υποκατάστασης 
    • Ανάγκη ισόβιας θεραπείας 
    • Επισήμανση κάθε σημείου λοίμωξης ή καρδιακών διαταραχών 
    • Σημεία θυρεοτοξίκωσης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Λεβοθυροξίνη:

    • 50-100 mg/ημέρα. Αυξήστε κατά 25 mg/ημέρα κάθε 4-6 εβδομάδες ώσπου η TSH να είναι σε φυσιολογικά επίπεδα
    • Η δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο, την υπολειμματική ικανότητα εκκρίσεως του θυρεοειδή αδένα, την ταυτόχρονη λήψη άλλων φαρμάκων, την εντερική λειτουργία
    • Σε ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να χρειάζονται χαμηλότερες δόσεις λόγω της μειωμένης νεφρικής κάθαρσης

    Αντενδείξεις:

    • Θυρεοτοξική καρδιοπάθεια 
    • Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια που δεν είναι σε αγωγή  

    Προφυλάξεις:

    • Έναρξη με χαμηλές δόσεις σε ηλικιωμένους και καρδιοπαθείς
    • Σε διαβητικούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της υπογλυκαιμικής αγωγής με την έναρξη της θυροξίνης
    • Προσαρμογή της δοσολογίας των από του στόματος αντιπηκτικών, παρακολούθηση του χρόνου προθρομβίνης με την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Αντιπηκτικά, από του στόματος 
    • Ινσουλίνη
    • Υπογλυκαιμικά, από του στόματος 
    • Οιστρογόνα
    • Αντισυλληπτικά χάπια
    • Χολεστυραμίνη 
    • Η ταυτόχρονη λήψη θειϊκού σιδήρου μπορεί να μειώσει την απορρόφηση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κάθε 6 εβδομάδες μέχρι να σταθεροποιηθεί ο ασθενής μετά από κάθε 6 μήνες 
    • Στενή παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας σε ηλικιωμένους ασθενείς

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ως αποτέλεσμα έντονης θεραπείας, σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο
    • Μυξοιδηματικό κώμα - βαριά επιπλοκή του υποθυρεοειδισμού με υψηλή θνησιμότητα 
    • Αυξημένη ευαισθησία στις λοιμώξεις
    • Μεγάκολο
    • Οργανική  ψύχωση με παράνοια
    • Επινεφριδική κρίση από έντονη θυρεοειδική θεραπεία 
    • Στείρωση 
    • Υπερευαισθησία στα οπιούχα
    • Η χρόνια υπερθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε αφαλάτωση των οστών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μη έγκαιρη θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθούν εντυπωσιακές μεταβολές στην εμφάνιση και τη διανοητική λειτουργία, η επάνοδος σε φυσιολογική κατάσταση είναι ο κανόνας
    • Όταν διακόπτεται η θεραπευτική εμφανίζονται υποτροπές
    • Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να εξελιχθεί σε μυξοιδηματικό κώμα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπονατριαιμία 
    • Αναιμία 
    • Ιδιοπαθής φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Υποπαραθυρεοειδισμός
    • Βαριά μυασθένεια
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας
    • Κατάθλιψη
    • Διπολική νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Τα χαρακτηριστικά σημεία και συμπτώματα συνήθως απουσιάζουν. Ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνός στους ηλικιωμένους. Η διάγνωση βασίζεται στα εργαστηριακά δεδομένα
    • Η δοσολογία είναι συνήθως τα 2/3 περίπου της δόσης που χορηγείται σε νεαρούς ενήλικες 

    ΚΥΗΣΗ

    • Η θεραπεία αντικατάστασης μπορεί να χρειάζονται προσαρμογή. Τα επίπεδα της TSH πρέπει να ελέγχονται κάθε μήνα κατά τη διάρκεια του 1ου τριμήνου 
    • Μετά τον τοκετό - μέτρηση των επιπέδων της TSH σε 6 περίπου εβδομάδες
    • Η εμφάνιση ανώδυνης υποξείας θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό μπορεί να προκαλέσει παροδικό υποθυρεοειδισμό, διάρκειας 3 περίπου μηνών. Ενδέχεται να χρειαστεί θεραπεία αντικατάστασης 
    • Το 30% των ασθενών αυτών αναπτύσσουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Χειρουργική προσέγγιση:

    • Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό (ήπιο έως μέτριο) ανέχονται καλά τις χειρουργικές επεμβάσεις εμφανίζοντας την ίδια θνητότητα και τις ίδιες επιπλοκές με τους ευθυρεοειδικούς ασθενείς 
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση δεν είναι επείγουσα, ρυθμίστε τον ασθενή σε ευθυρεοειδικά επίπεδα πριν την επέμβαση
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση είναι επείγουσα προχωρήστε στην επέμβαση εξατομικεύοντας την αγωγή αντικατάστασης προ και μετεγχειρητικά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

     HT ok

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποφυσιακή ανεπάρκεια

    Nόσος Graves

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Σύνδρομο Sheehan

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Σελήνιο και Βιταμίνη Ε

    Ασβαγκάντα για την καλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Προλακτίνωμα

    Ο υποθάλαμος

    Ενδοκρινολογικές παθήσεις

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε τον θυρεοειδή σας

    Ιώδιο

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Υποθερμία

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τονώστε το μεταβολισμό σας

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το υποσκληρίδιο αιμάτωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα είναι η συσσώρευση αίματος στον υποσκληρίδιο χώρο

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Η πιο βαριά μορφή συνήθως αποτέλεσμα τραύματος που περιλαμβάνει κρανιοεγκεφαλική κάκωση από επιτάχυνση ή επιβράδυνση και συχνά σχετιζόμενη με παρεγχυματική εγκεφαλική βλάβη. Η ηλικία του αιματώματος είναι 3 ημέρες ή λιγότερο 

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Συχνά αποτέλεσμα ασήμαντης κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης σε ηλικιωμένους ασθενείς, 25-50% δεν έχουν ιστορικό κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης. Το αιμάτωμα τυπικά έχει ηλικία μεγαλύτερη των τριών εβδομάδων και σχετίζεται με περιβάλλουσα μεμβράνη 

    Υποξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Εμφανίζεται στο διάστημα 4-21 ημερών από ωρίμανση οξέος υποσκληριδίου αιματώματος 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - κάτω των 60 ετών 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - άνω των 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άντρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Διαταραχή επιπέδου συνείδησης 99%
    • Ανωμαλία της κόρης (συνήθως ετερόπλευρη του αιματώματος) 47-53%
    • Ημιπάρεση (συνήθως ετερόπλευρη του αιματώματος) 34-47%
    • Στάση απεγκεφαλισμού ή εικόνα χαλαρής παράλυσης στην εξέταση της κινητικότητας 47%
    • Οίδημα οπτικής θηλής 16%
    • Πάρεση της 6ης συζυγίας 5%

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Επηρεασμός του επιπέδου συνείδησης 53%
    • Ημιπάρεση 45%
    • Οίδημα οπτικής θηλής 24%
    • Ανωμαλία της 3ης συζυγίας 11%
    • Ημιανοψία 7%

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση από επιτάχυνση ή επιβράδυνση υψηλής ταχύτητας, που έχει ως αποτέλεσμα τη ρήξη των συνδετικών αγγείων μεταξύ εγκεφαλικού φλοιού και φλεβωδών κόλπων της σκληράς μήνιγγας 
    • Λόγω αιμορραγίας από τραυματισμένα φλοιώδη αγγεία 

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Συχνά από ασήμαντη κρανιοεγκεφαλική κάκωση σε ενηλίκους και από τραύμα περιγεννητικό ή κακοποίηση σε παιδιά. Η ισορροπία ανάμεσα στην υποτροπιάζουσα αιμορραγία της μεμβράνης του αιματώματος και την απορρόφηση αυτού, καθορίζει το τελικό μέγεθος του αιματώματος. Η ωσμωτική θεωρία της συσσώρευσης υγρού μέσα στην κοιλότητα του αιματώματος έχει απορριφθεί 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • 0,5-1% των σοβαρών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων 
    • Επιτάχυνση ή επιβράδυνση υψηλής ταχύτητας που προκαλεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση (αυτοκινητιστικό ατύχημα, πτώση, απότομο τραύμα της κεφαλής)

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Χρόνιος αλκοολισμός 
    • Επιληψία 
    • Διαταραχή της πηκτικότητας/θεραπεία με αντιπηκτικά
    • Παρέκκλιση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, στον υδροκέφαλο
    • Σπάνια, μεταστατικό καρκίνωμα στον υποσκληρίδιο χώρο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα και άλλες μορφές ενδοκρανιακού αιματώματος (επισκληρίδιο αιμάτωμα, εγκεφαλική θλάση/αιμάτωμα)
    • Άνοια
    • Αποπληξία
    • Παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
    • Εγκεφαλικός όγκος
    • Υποσκληρίδιο εμπύημα 
    • Μηνιγγίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Διαταραχή της πηκτικότητας από κατανάλωση παραγόντων λόγω υποκείμενης παρεγχυματικής βλάβης, διαγιγνώσκεται με την αύξηση της ΡΤ και ΡΤΤ, τα αυξημένα προϊόντα αποδομής ινώδους, το ελαττωμένο ινωδογόνο, ελαττωμένο αριθμό αιμοπεταλίων και τον αυξημένο χρόνο ροής
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Προδιαθεσικοί παράγοντες όπως διαταραχή της πηκτικότητας ή χρήση αντιπηκτικών δημιουργούν ανάλογες ανωμαλίες στο χρόνο ροής και τις παραμέτρους πηκτικότητας. Χαμηλά, μη θεραπευτικά επίπεδα φαρμάκων αντιεπιληπτικών σε επιληπτικούς. Επίπεδα αιθανόλης ορού στους αλκοολικούς

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιπηκτικά (π.χ. κουμαρινικά)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη και άλλες διαταραχές της πηκτικότητας (π.χ. αιμοφιλία) 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Η αιμορραγία είναι πρόσφατη 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Υπάρχει ένα ημίρρευστο αιμάτωμα, μια εξωτερική μεμβράνη κάτω από τη σκληρή μήνιγγα ύστερα από τρεις εβδομάδες. Η κυτταρολογική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει κύτταρα μεταστατικού καρκινώματος που σχετίζονται με την αιμορραγία σε σπάνιες περιπτώσεις

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα στους σπασμούς και εντατική παρακολούθηση με συνεχή καρδιακό έλεγχο σε συνδυασμό συχνά με συνεχή έλεγχο ενδοαρτηριακής και ενδοκρανιακής πίεσης (κοιλιοστομία ή ενδοπαρεγχυματικός  ή υποσκληρίδιος καθετήρας ελέγχου της πίεσης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Η απεικονιστική μέθοδος εκλογής είναι η αξονική τομογραφία εγκεφάλου (με ενδαγγειακή σκιαγράφηση αν η αιμοσφαιρίνη είναι μικρότερη ή ίση της 9 gm/dl)
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Και εδώ προτιμάται η αξονική τομογραφία. Η μαγνητική τομογραφία είναι συχνά απαραίτητηγια αιματώματα που δεν ξεχωρίζουν από τον εγκέφαλο λόγω της ανάμιξης χρόνιου αιματώματος και υποτροπιάζουσας αιμορραγίας 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Συντηρητικά, η αντιμετώπιση συνίσταται στον έλεγχο της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης με ωσμωτικά και διουρητικά της αγκύλης και υπεραερισμό για να προκληθεί υποκαπνία (PaCO2 = 22-28). Επείγουσα κρανιοτομή ενδείκνυται για κένωση αιματωμάτων που προκαλούν σημαντικά πιεστικά φαινόμενα 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Παροχέτευση του αιματώματος από οστρακοειδή τομή

    PD S 029 en

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Υποξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Σε ασθενή νευρολογικά σταθερό, η εγχείρηση μπορεί να καθυστερήσει, ώσπου το αιμάτωμα να ωριμάσει και να γίνει χρόνιο, οπότε και μπορεί να παροχετευθεί 
    • Υποξέα αιματώματα που προκαλούν σημαντικά πιεστικά φαινόμενα και νευρολογικό έλλειμμα μπορεί να απαιτήσουν κρανιοτομή για κένωσή τους 
    • Διατήρηση ανοιχτών αεραγωγών και αερισμού και υποστήριξη της καρδιακής λειτουργίας, ώστε να ευνοηθεί η φυσιολογική εγκεφαλική διάχυση 
    • Θεραπεία πολυτραυματιών και προληπτικά μέτρα για αυχενική κάκωση ή άλλη κάκωση της σπονδυλικής στήλης

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - απαιτείται ανυψωμένη κεφαλή του κρεβατιού ώστε να ελαττώνεται η ενδοκρανιακή πίεση και πρέπει να αποφεύγεται η κάμψη του υπόλοιπου σώματος πριν αποκλειστούν κακώσεις της θωρακικής, οσφυϊκής ή ιερής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ο ασθενής θα πρέπει να φορέσει άκαμπτο αυχενικό κολάρο ώσπου να ελεγχθεί ακτινολογικά η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η κεφαλή του κρεβατιού είναι ευθειασμένη και οι κατάλληλες προφυλάξεις πρέπει να παρθούν αν υπάρχει τραυματισμός της σπονδυλικής στήλης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Οι περισσότεροι ασθενείς με οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα απαιτούν εντερική ή ολική παρεντερική αγωγή αρχικά
    • Ανάλογα με το επίπεδο της συνείδησης, οι ασθενείς με χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα μπορούν να σιτιστούν με κανονική δίαιτα, όσο αυτή είναι ανεκτή

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πριν τη χειρουργική επέμβαση, η αντιμετώπιση του εγκεφαλικού οιδήματος και της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης, μπορεί να απαιτήσει τη χορήγηση διαλύματος μαννιτόλης 20%, 0,5-1 gm/Kg και στη συνέχεια 0,25-0,75 gm/Kg κάθε 4-6 ώρες. Αν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τη μαννιτόλη και ένα διουρητικό της αγκύλης, προτιμάται η φουροσεμίδη 0,5 mg/Kg ενδοφλέβια. Ελέγχεται η ωσμωτικότητα του ορού κάθε 8 ώρες και οι ηλεκτρολύτες του αίματος τουλάχιστον καθημερινά. Σκεύασμα αλβουμίνης 5% ή 25% μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σε συνεχή είτε σε διακοπτόμενη έγχυση για να βοηθήσει την ωσμωθεραπεία, ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Προφύλαξη από σπασμούς με φαινυτοΐνη 1.000 mg δόση εφόδου (50 mg/min ΕΦ) με ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση. Στη συνέχεια 100 mg ΕΦ κάθε 8 ώρες ή όπως χρειάζεται για να διατηρηθούν θεραπευτικά επίπεδα στο αιμά (10-20 mg/ml) Η θεραπεία με φαινυτοΐνη θα πρέπει να συνεχιστεί από το στόμα όσο το δυνατό πιο νωρίς, ώστε να αποφευχθούν οι καρδιαγγειακές επιπλοκές της ΕΦ χορήγησής της
    • Στο χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα, η φαρμακευτική αγωγή ως μόνη αντιμετώπιση είναι συχνά ανεπιτυχής και εμπεριέχει τον κίνδυνο νευρολογικής έκπτωσης. Σε μικρά και ασυμπτωματικά αιματώματα όμως, μπορεί να είναι κατάλληλη η συντηρητική αντιμετώπιση με παρακολούθηση, καθώς είναι γνωστό ότι ορισμένα χρόνια υποσκληρίδια αιματώματα λύονται αυτόματα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τα επίπεδα των αντιεπιληπτικών φαρμάκων πρέπει να ελέγχονται κάθε 3-6 μήνες μετά την έναρξη της χρήσης τους 
    • Πιθανή διακοπή της αντιεπιληπτικής αγωγής αν ο ασθενής είναι ελεύθερος κρίσεων για τουλάχιστον 1 έτος 
    • Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορεί να είναι χρήσιμο στην απόφαση για διακοπή των αντιεπιληπτικών

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Προγράμματα αποφυγής και πρόληψης κακώσεων

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πρόληψη αλκοολισμού
    • Φαρμακευτική και χειρουργική αντιμετώπιση της επιληψίας 
    • Συντηρητική χρήση αντιπηκτικής αγωγής 
    • Κοιλιοπεριτοναϊκές βαλβίδες μέσης ή υψηλής πίεσης σε ασθενείς με υδροκέφαλο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - άμεσες μετεγχειρητικές επιπλοκές περιλαμβάνουν την αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση και το εγκεφαλικό οίδημα, νέο ή επαναλαμβανόμενο αιμάτωμα, μόλυνση και σπασμούς (στο 1/3 περίπου των περιστατικών)
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - υποτροπιάζον αιμάτωμα στο 50% των περιπτώσεων (μπορεί να ανακουφιστεί με τη χρήση καθετήρων υποσκληρίδιας παροχέτευσης) μόλυνση (υποσκληρίδιο εμπύημα, πληγή) και σπασμοί στο 10% των περιστατικών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η θνησιμότητα είναι μεγαλύτερη του 50%. Σημαντική νευρολογική δυσπραγία και ανικανότητα εμφανίζεται στους περισσότερους επιζήσαντες ασθενείς. Προφυλακτική αντιεπιληπτική αγωγή απαιτείται συνήθως για τουλάχιστον 1 έτος
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η θνησιμότητα είναι μικρότερη του 10%. Οι περισσότεροι ασθενείς επανέρχονται πλήρως στην πρότερη λειτουργική τους κατάσταση. Το αποτέλεσμα εξαρτάται κατά πολύ από την πρότερη νευρολογική κατάσταση 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πολυτραυματίες 
    • Κάκωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης 
    • Κάκωση της θωρακικής, οσφυϊκής ή ιερής μοίρας της σπονδυλικής στήλης 
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη
    • Επιληψία

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Αλκοολισμός 
    • Επιληψία
    • Διαταραχή πηκτικότητας 
    • Παρέκκλιση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού 
    • Περιγεννητική κάκωση 
    • Κακοποίηση παιδιών 
    • Σπάνια, μεταστατικό καρκίνωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Συχνή εγκεφαλική ατροφία 
    • Μπορεί να συγχέεται κλινικά με γεροντική άνοια

    Άλλα:

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: χαμηλότερη θνησιμότητα στις ηλικίες κάτω των 40 ετών από ότι σε αυτές άνω των 40 ετών
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα: η πλειονότητα των ασθενών είναι άνω των 50 ετών 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

     

    Figure 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κρανιοεγκεφαλική κάκωση

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Για όσους παίρνουν αντιπηκτικά

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Αραχνοειδείς κύστεις

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

    Μηχανάκι για παρακολούθηση του INR

    Αιμορροφιλία

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κεφτεδάκια με ταμάρι, τζίντζερ και μελιτζάνα Κεφτεδάκια με ταμάρι, τζίντζερ και μελιτζάνα

    Νόστιμα και υγιεινά κεφτεδάκια

    Κεφτεδάκια με ταμάρι, τζίντζερ και μελιτζάνα

    ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ: Η μελιτζάνα είναι πλούσια σε ασβέστιο, κάλιο, σίδηρο, νάτριο, βιταμίνη Α, αρκετές βιταμίνες του συμπλέγματος Β, όπως, θειαμίνη και νιασίνη και φυτικές ίνες, που την καθιστούν μια πολύ υγιεινή τροφή. Εκτός από τα παραπάνω, η μελιτζάνα περιέχει και θρεπτικά συστατικά που ανήκουν στην οικογένεια των φαινολών, όπως, χλωρογενικό οξύ, το οποίο θεωρείται ότι έχει αντιμικροβιακή και αντιική δράση και ρίχνει την «κακή» χοληστερίνη (LDL).

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΚΟΡΔΟ:  Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΤΖΙΝΤΖΕΡ: Έχει αντιοξειδωτικές, αντικαρκινικές και ανοσορρυθμιστικές ιδιότητες, μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα, ρυθμίζει το σάκχαρο και έχει επουλωτική δράση. Επίσης, βοηθά στην καλή χώνεψη, καταπολεμά τη ναυτία, τονώνει τον οργανισμό και απαλύνει τα συμπτώματα του κρυολογήματος, του στομαχόπονου και του πονοκεφάλου. Επιπλέον, έχει αντιπυρετική και αντιμικροβιακή δράση. Επίσης, το τζίντζερ βοηθάει στη μείωση των αρθριτικών ενοχλήσεων και είναι κατάλληλο για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας.

    ΚΡΕΑΣ: Το κρέας είναι η καλύτερη πηγή σιδήρου και πρωτεϊνών. Συγκεκριμένα, είναι πηγή αιμικού σιδήρου, το οποίο περιέχεται μόνο στο κρέας και τα θαλασσινά, και είναι αυτό που απορροφάται πιο εύκολα από τον οργανισμό. Οι πρωτεΐνες που περιέχει είναι απαραίτητες για την υγεία των μυών και των οργάνων. Είναι υψηλής ποιότητας, καθώς περιέχει όλα τα αμινοξέα που ο οργανισμός δεν μπορεί να δημιουργήσει από μόνος του. Το κρέας είναι πηγή φωσφόρου, καλίου, μαγνησίου και ψευδαργύρου, ο οποίος ενισχύει την άμυνα του οργανισμού. Ακόμη, περιέχει βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ειδικά τη Β12, η οποία είναι απαραίτητη για τη δόμηση του γενετικού μας υλικού και μπορεί να ληφθεί μόνο από ζωικά προϊόντα.

    ΤΑΜΑΡΙ ΣΟΓΙΑ: Το Ταμάρι έχει αντίστοιχες ιδιότητες με τα άλλα προϊόντα σόγιας που έχουν υποστεί φυσική διαδικασία ζύμωσης, όπως το μίσο και η σάλτσα σόγιας. Ενισχύει την πεπτική λειτουργία, βοηθά σε μολύνσεις του πεπτικού/εντερικού σωλήνα, δρα αντικαρκινικά, εξουδετερώνει όξινες καταστάσεις του οργανισμού. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, φαινολικά οξέα (βανιλλικό, συρινγκικό, κουμαρικό, φερουλικό) και φυτικές ισοφλαβόνες (γενιστεΐνη, δαϊδζεΐνη, γλυσιτεΐνη, γενιστίνη), που δρουν αντικαρκινικά, προστατεύουν από οστεοπόρωση και νοητικό εκφυλισμό. Λόγω της ζύμωσης, η συγκέντρωση ισοφλαβόνων αυξάνεται πάρα πολύ, σε σχέση με τα μη ζυμωμένα φασόλια σόγιας. Είναι πλούσιο σε μελανοϊδίνες, πολυμερή καφέ χρώματος, που θεωρούνται ουσίες με αντιοξειδωτική και αντιμικροβιακή δράση, καθώς και ότι βοηθούν στην απορρόφηση του σιδήρου. Περιέχει πρωτεολυτικά ένζυμα που διασπούν τις σύνθετες πρωτεΐνες. Η υψηλή περιεκτικότητα σε αμινοξέα, ενισχύει την άποψη ότι βοηθά στη μείωση των όγκων, ενισχύει το ανοσοποιητικό, το συκώτι, την ορμονική λειτουργία, την απώλεια βάρους, την ανδρική γονιμότητα, την ομαλότητα των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Τέλος, είναι ένα εργοστάσιο προβιοτικών βακτηρίων (λακτοβάκκιλοι), τα οποία αυξάνουν τη βιοδιαθεσιμότητα και απορροφητικότητα των θρεπτικών συστατικών, ενώ βοηθά στα διατήρηση υγιούς περιβάλλοντος (pH) στο πεπτικό σύστημα.

    image 13

    Κεφτεδάκια με ταμάρι, τζίντζερ και μελιτζάνα

    2 κιλά βιολογικές μελιτζάνες, κομμένες σε κομμάτια 

    4 κουταλιές βιολογικό ελαιόλαδο

    ¼ φλιτζάνι βιολογικό ταμάρι με μειωμένο νάτριο

    ¼ φλιτζάνι βιολογικό κρασί ρυζιού ή βιολογικό ξηρό σέρι

    2 κουταλιές της σούπας βιολογική καστανή ζάχαρη

    2 κουταλιές βιολογικό ξύδι ρυζιού

    2 κουταλιές της σούπας νερό πηγής

    1 ½ κιλό βιολογικός χοιρινός κιμάς

    2 σκελίδες βιολογικό σκόρδο, πολτοποιημένο

    2 κουταλιές της σούπας φρέσκο βιολογικό ​​τζίντζερ

    ¼ κουταλάκι του γλυκού βιολογικό λευκό πιπέρι

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ¼ φλιτζάνι βιολογικό κορν φλάουρ

    4 βιολογικά κρεμμύδια, κομμένα 

    ½ φλιτζάνι ψιλοκομμένος φρέσκος βιολογικός ​​κόλιανδρος

    ¼ φλιτζάνι ψιλοκομμένα βιολογικά φιστίκια

    1 μικρό κόκκινο βιολογικό καυτερό ή γλυκό κόκκινο πιπέρι

    Ψημένο βιολογικό ρύζι μπασμάτι (προαιρετικά)

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Προθερμάνετε το φούρνο στους 200 βαθμούς C. Τοποθετήστε τις μελιτζάνες σε ένα ταψί. Περιχύστε με 2 κουταλιές της σούπας λάδι. Ψήστε για περίπου 30 λεπτά. 
    2. Εν τω μεταξύ, συνδυάστε ταμάρι, κρασί ρυζιού (ή σέρι), ζάχαρη, ξύδι και νερό σε ένα μικρό μπολ. Ανακατέψτε μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη. Αφήστε στην άκρη. 
    3. Συνδυάστε χοιρινό, σκόρδο, τζίντζερ, λευκό πιπέρι και αλάτι σε ένα μεσαίο μπολ. Χρησιμοποιώντας περίπου 3 κουταλιές της σούπας για κάθε ένα, σχηματίστε το μείγμα για 18 κεφτεδάκια.
    4. Τοποθετήστε το κορν φλαουρ σε ένα ρηχό πιάτο. Ρίξτε τα κεφτεδάκια σε αυτό μέχρι να επικαλυφθούν καλά. 
    5. Ζεσταίνετε λάδι σε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι σε μέτρια-υψηλή φωτιά. Προσθέστε τα κεφτεδάκια και μαγειρέψτε, περιστρέφοντας περιστασιακά, μέχρι να ροδίσουν, 5 έως 7 λεπτά.
    6. Προσθέστε την κρατημένη σάλτσα και μαγειρέψτε, γυρίζοντας τα κεφτεδάκια μέσα στη σάλτσα, μέχρι να πήξει ελαφρώς, 1 έως 2 λεπτά περισσότερο.
    7. Προσθέστε τα κεφτεδάκια, τη σάλτσα και τα κρεμμύδια στο ταψί με τη μελιτζάνα.
    8. Ψήστε έως ότου η μελιτζάνα είναι πολύ μαλακή, περίπου 15 λεπτά. Συνδυάστε τον κόλιανδρο, τα φιστίκια και το κόκκινο πιπέρι σε ένα μικρό μπολ. Πασπαλίστε πάνω από το ταψί λίγο πριν το σερβίρετε.
    9. Συνδυάστε με βιολογικό ρύζι μπασμάτι.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    tamari 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Κεφτεδάκια ούζου

    Πολύ νόστιμα κεφτεδάκια

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Νόσος του Parkinson

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια εκφυλιστική νευρική νόσος του εξωπυραμιδικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από συνδυασμό τρόμου ηρεμίας, ακαμψίας και βραδυκινησίας

    Ηλικία έναρξης - ενήλικη ζωή.

    Η διάγνωση απαιτεί θεραπευτική απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία υποδηλώνει φυσιολογικούς νευρώνες του ραβδωτού σώματος.

    Αυτή είναι η μόνη εκφυλιστική νόσος, η οποία είναι θεραπεύσιμη μακροχρόνια 

    Γενετική: 5% των ασθενών έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό και Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία 60 με 5% μεταξύ ηλικιών 21 και 39

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1, 4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Πρωτεύοντα σημεία: 

    Τρόμος ηρεμίας 

    • Παθογνωμικός αλλά όχι απαραίτητος 
    • Οδηγεί τους περισσότερους ασθενείς στη θεραπεία 
    • 48 κύκλοι ανά δευτερόλεπτο
    • Μειώνεται με την άσκηση, τη συγκέντρωση και τον ύπνο
    • Αυξάνεται σε στρες
    • 10% παρουσιάζονται μόνο με τρόμο 
    • 30% παρουσιάζονται χωρίς τρόμο
    • Οι περισσότεροι ξεκινούν με ετερόπλευρο τρόμο 

    Βραδυκινησία:

    • Απαιτείται για τη διάγνωση 
    • Εγκαθιστά μεγάλη αναπηρία 
    • Πρόβλημα με την έναρξη των κινήσεων 
    • Μπορεί να υπερνικηθεί, αν υπάρχει τέτοια θέληση
    • Διαταραχές στάσης 
    • Αίτιο των διαταραχών βάδισης 

    Ακαμψία - Δυσκαμψία

    • Τύπος μολύβδινου σωλήνα 
    • Τύπος οδοντωτού τροχού με τρόμο

    Άλλα σχετιζόμενα σημεία και συμπτώματα:

    • Ο λόγος είναι αργός, χαμηλής έντασης, μονότονος 
    • Διαταραχές όρασης, που περιλαμβάνουν ελαττωμένο παίξιμο βλεφάρου, βλαφαρόσπασμο, διαταραγμένη συζυγή προς τα πάνω καθήλωση του βλέμματος 
    • Διαταραχές από το αυτόνομο (δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, σεξουαλική ανικανότητα)
    • Σμηγματόρροια 
    • Κατάθλιψη στα 2/3 των ασθενών 
    • Άνοια στο 20% των ασθενών 
    • Διαταραχές βαδίσματος συμπεριλαμβανομένων: κατηργημένης αιώρησης των χεριών, προβλήματα στο σήκωμα από την καρέκλα, επιταχυνόμενο βάδισμα, "πάγωμα" των κινήσεων
    • Προσθιοώθηση και οπισθιοώθηση
    • Μικρογραφία 
    • Πρόσωπο σαν μάσκα 
    • Αμέλεια κατάποσης με σιελόρροια  

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    • Άγνωστο 
    • Απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, με πσοστό απώλειας 1% το χρόνο σε ασθενείς με Parkinson, ενώ είναι 5% σε φυσιολογική γήρανση 
    • Πιθανά μη γενετικά, αλλά τοξικά ή λοιμώδη 
    • Γνωστή τοξική ουσία είναι η έκθεση σε MPTP (1-μεθυλ-4-φαινυλ-1,2,5,6 τετραϋδροπυριδίνη)
    • Άλλοι μη ντοπαμινεργικοί νευρώνες, μπορεί επίσης να επηρεαστούν

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Άγνωστοι στην ιδιοπαθή νόσο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Παρκινσονισμός: βραδυκινησία και σποραδικά τρόμος με μικρή η καθόλου απάντηση στη λεβοντόπα, υποδηλώνει ότι οι νευρώνες του ραβδωτού σώματος είναι επίσης εκφυλισμένοι 

    • Προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση 
    • Πολυσυστηματική ατροφία 
    • Νόσος Alzheimer με εξωπυραμιδικά σημεία
    • Ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών φαρμάκων 
    • Αγγειώδης - βοθριώδης κατάσταση
    • Λοιμώδη - μετεγκεφαλιδική
    • Τοξίνες 
    • Μεταβολική νόσος του Wilson
    • Καλοήθης ιδιοπαθής τρόμος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Τυπικές αλλαγές που επιτρέπουν συγκεκριμένη παθολογική διάγνωση. Σωμάτια Lewy

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η αξονική (ΥΤ) και μαγνητική (ΜΥΤ) τομογραφία, μπορούν να περιορίσουν τις διαταραχές που μιμούνται το Parkinson. Ποζιτρονική τομογραφία (ΠΕΤ)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην επιπλοκών ή προαιρετικού χειρουργείου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ερευνήστε για κάποιο πιθανό αίτιο επαγώγιμο από φάρμακο. Πλήρης υποχώρηση των συμπτωμάτων μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες έως μήνες
    • Δεν υπάρχει θεραπεία ίασης για την πρωτοπαθή νόσο του Parkinson. Η θεραπεία εξατομικεύεται 
    • Η νόσος απαιτεί θεραπεία εφ'όρου ζωής κατευθυνόμενη στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της πορείας της νόσου 
    • Μπορεί να είναι χρήσιμη η λογοθεραπεία, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία 
    • Οι φυσικοί περιορισμοί του ασθενούς μπορεί να απαιτήσουν προσαρμογές στο σπίτι, π.χ. ειδικές καρέκλες, ανυψωμένο κάθισμα στην τουαλέτα, στα σκεύη φαγητού, στο ντύσιμο
    • Χειρουργείο (μερικές φορές)

    134673 parkinsons disease

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατηρείστε τη δραστηριότητα σε όποιο επίπεδο είναι δυνατό 
    • Χρησιμοποιείστε μπαστούνι για περπάτημα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μικρά, συχνά γεύματα, εάν ο ασθενής δυσκολεύεται να φάει 
    • Είναι απαραίτητη η μεγάλη πρόσληψη υγρών 
    • Φαγητά που διογκώνουν το έντερο
    • Δεν είναι απαραίτητος ο περιορισμός της πρωτεΐνης στη δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε προβλήματα με το περπάτημα, την κίνηση και τον τρόμο. Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν ή υποκαθιστούν τη ντοπαμίνη. Τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν χαμηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η ντοπαμίνη δε μπορεί να χορηγηθεί απευθείας, καθώς δεν μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλό σας. Μπορεί να έχετε σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων σας μετά την έναρξη της θεραπείας με νόσο του Πάρκινσον. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, τα οφέλη των ναρκωτικών μειώνονται συχνά ή γίνονται λιγότερο συνεπή. Συνήθως, μπορείτε να ελέγχετε τα συμπτώματά σας αρκετά καλά.

    Τα φάρμακα που μπορεί να συνταγογραφήσει ο γιατρός σας περιλαμβάνουν:

    • Καρβιντόπα-λεβοντόπα. Η λεβοντόπα, το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για τη νόσο του Πάρκινσον, είναι μια φυσική χημική ουσία που περνά στον εγκέφαλό σας και μετατρέπεται σε ντοπαμίνη. Η λεβοντόπα συνδυάζεται με καρβιντόπα, η οποία προστατεύει τη λεβοντόπα από την πρώιμη μετατροπή σε ντοπαμίνη έξω από τον εγκέφαλο. Αυτό αποτρέπει ή μειώνει παρενέργειες όπως ναυτία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία ή ζάλη (ορθοστατική υπόταση). Μετά από χρόνια, καθώς η νόσος εξελίσσεται, το όφελος από τη λεβοντόπα μπορεί να γίνει λιγότερο σταθερό. Επίσης, μπορεί να αντιμετωπίσετε ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία) μετά τη λήψη υψηλότερων δόσεων λεβοντόπα. Ο γιατρός μπορεί να μειώσει τη δόση σας ή να προσαρμόσει τους χρόνους των δόσεων σας για να ελέγξει αυτά τα αποτελέσματα.
    • Εισπνεόμενη καρβιντόπα-λεβοντόπα. Μπορεί να είναι χρήσιμη στη διαχείριση των συμπτωμάτων που προκύπτουν όταν τα από του στόματος φάρμακα σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν κατά τη διάρκεια της ημέρας.
    • Έγχυση καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αποτελείται από καρβιντόπα και λεβοντόπα και χορηγείται μέσω ενός σωλήνα τροφοδοσίας που παραδίδει το φάρμακο σε μορφή γέλης απευθείας στο λεπτό έντερο και προορίζεται για ασθενείς με πιο προχωρημένο Πάρκινσον που εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αλλά που έχουν πολλές διακυμάνσεις στην απόκρισή τους. Το φάρμακο εγχύεται συνεχώς και η τοποθέτηση του σωλήνα απαιτεί μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την ύπαρξη του σωλήνα περιλαμβάνουν μετακίνηση του σωλήνα ή μολύνσεις στο σημείο έγχυσης.
    • Αγωνιστές ντοπαμίνης. Σε αντίθεση με τη λεβοντόπα, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης δε μετατρέπονται σε ντοπαμίνη. Αντ 'αυτού, μιμούνται τα αποτελέσματα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο η λεβοντόπα στη θεραπεία των συμπτωμάτων. Ωστόσο, διαρκούν περισσότερο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με λεβοντόπα για να εξομαλύνουν την ενίοτε επίδραση της λεβοντόπα. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης περιλαμβάνουν την πραμιπεξόλη, τη ροπινιρόλη και τη ροτιγοτίνη (χορηγούμενα ως έμπλαστρο). Η απομορφίνη είναι ένας ενέσιμος αγωνιστής ντοπαμίνης βραχείας δράσης που χρησιμοποιείται για γρήγορη ανακούφιση. Μερικές από τις παρενέργειες των αγωνιστών ντοπαμίνης είναι παρόμοιες με τις παρενέργειες της καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αλλά μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, υπνηλία και καταναγκαστικές συμπεριφορές όπως η υπερσεξουαλικότητα, τα τυχερά παιχνίδια και το φαγητό. Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα και συμπεριφέρεστε με τρόπο που δεν σας ταιριάζει, μιλήστε με το γιατρό σας.
    • Αναστολείς ΜΑΟ Β. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν τη σελεγιλίνη, τη ρασαγιλίνη και τη σαφιναμίδη. Βοηθούν στην αποτροπή της διάσπασης της εγκεφαλικής ντοπαμίνης αναστέλλοντας το εγκεφαλικό ένζυμο μονοαμινοξειδάση Β (ΜΑΟ Β). Αυτό το ένζυμο μεταβολίζει τη ντοπαμίνη του εγκεφάλου. Η σελεγιλίνη που χορηγείται με λεβοντόπα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της φθοράς. Οι παρενέργειες των αναστολέων ΜΑΟ Β μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ναυτία ή αϋπνία. Όταν προστίθενται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αυτά τα φάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο ψευδαισθήσεων. Αυτά τα φάρμακα δε χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά ή ορισμένα ναρκωτικά λόγω δυνητικά σοβαρών αλλά σπάνιων αντιδράσεων. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας προτού πάρετε επιπλέον φάρμακα με αναστολέα ΜΑΟ Β.
    • Αναστολείς της Catechol O-methyltransferase (COMT). Η εντακαπόνη και η οπικαπόνη είναι τα κύρια φάρμακα αυτής της κατηγορίας. Αυτό το φάρμακο παρατείνει ελαφρώς την επίδραση της θεραπείας με λεβοντόπα αναστέλλοντας ένα ένζυμο που διαλύει τη ντοπαμίνη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία), οφείλονται κυρίως σε αυξημένη επίδραση της λεβοντόπα. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, ναυτία ή έμετο. Το Tolcapone είναι ένας άλλος αναστολέας COMT που σπάνια συνταγογραφείται λόγω του κινδύνου σοβαρής ηπατικής βλάβης και ηπατικής ανεπάρκειας.
    • Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια για να βοηθήσουν στον έλεγχο του τρόμου που σχετίζεται με τη νόσο του Πάρκινσον. Διάφορα αντιχολινεργικά φάρμακα είναι διαθέσιμα, όπως η βενζοτροπίνη ή το τριεξυφαινιδύλιο. Ωστόσο, τα μέτρια οφέλη τους συχνά αντισταθμίζονται από παρενέργειες όπως εξασθενημένη μνήμη, σύγχυση, παραισθήσεις, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία και μειωμένη ούρηση.
    • Αμανταδίνη. Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν μόνο την αμανταδίνη για να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από συμπτώματα ήπιας, πρώιμης φάσης νόσου του Πάρκινσον. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί με θεραπεία με καρβιντόπα-λεβοντόπα κατά τη διάρκεια των μεταγενέστερων σταδίων της νόσου του Πάρκινσον για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία)από την καρβιντόπα-λεβοντόπα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν μωβ στίγματα του δέρματος, πρήξιμο στους αστράγαλους ή παραισθήσεις.

    Γενικές αρχές:

    • Αντιμετωπίστε την αναπηρία 
    • Τα φάρμακα μπορεί να έχουν αθροιστικά θεραπευτικά και τοξικά αποτελέσματα 
    • Οξεία επιδείνωση μπορεί να σημαίνει μη σωστή λήψη φαρμάκων ή κατάθλιψη ή περεμπίπτουσα ασθένεια 
    • Η πορεία είναι προοδευτική με ή χωρίς φάρμακα

    Λεβοντόπα/Καρβιντόπα

    • Κύριο στήριγμα της θεραπείας για αναπηρία
    • Ξεκινήστε με 1/2 ταμπλέτες των 25/100 mg, 3 φορές την ημέρα 
    • Το εύρος της δόσης είναι από 300-1000/75 - 200 του συνδυασμού ημερησίως 
    • Εάν χρησιμοποιείτε μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, ξεκινήστε με 50/200, 2 φορές την ημέρα 
    • Εάν μεταπηδήσετε στη μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, αυξήστε τη συνηθισμένη καθημερινή δόση σε 110%

    Αγωνιστές - βρωμοκρυπτίνη, περγολίδη 

    • Μικρή ισχύς 
    • Δουλεύει καλύτερα ως επιπρόσθετο στη λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Τιτλοποιείστε το συνδυασμό λεβοντόπα/καρβιντόπα προς τα κάτω, τη στιγμή που αυτοί οι παράγοντες αθροίζονται, έτσι ώστε 1 mg βρωμοκρυπτίνης να ισοδυναμεί με 10 mg λεβοντόπα και 1 mg περγολίδης να ισούται με 10 mg βρωμοκρυπτίνης 
    • Συνήθης δόση έναρξης 25 mg βρωμοκρυπτίνης ή 0,5 mg περγολίδης, 3 φορές την ημέρα

    Αναστολείς ΜΑΟ - σελεγιλίνη

    • Μπλοκάρει το μεταβολισμό της Dopa στον εγκέφαλο
    • Μπορεί να εμποδίσει τη πρόοδο
    • Χρησιμοποιείται πρώιμα σε ασθενείς χωρίς σημαντική αναπηρία για να αυξήσουν το χρόνο πριν την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης της λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Η συνήθως δόση είναι 5 mg το πρωί και 5 mg to ap;ogeyma, για να αποδειχθεί η διαταραχή του ύπνου

    Αντιχολινεργικά:

    • 30% βελτίωση σε 50% των ασθενών 
    • Για τον τρόμο σε πρώιμα στάδια ή επιπρόσθετα 
    • Trihexyphenidyl Hydrochloride: 1 mg αυξανόμενα σε 2 mg κάθε 3-5 ημέρες έως ότου δοθεί η δόση των 6-10 mg
    • Βενζατροπίνη: Συνήθως δόση 1-2 mg μια φορά την ημέρα. Ξεκινήστε με μικρές δόσεις 0,5 mg ανά ημέρα και αυξήστε τη δόση αργά με 0,5 mg κάθε 5-6 ημέρες. Μέγιστη δόση 6 mg 

    Διεγέρτης απελευθέρωσης ντοπαμίνης - Αμανταδίνη 

    • Χρήσιμη πρώιμα στη νόσο για τη δυσκινησία και τη δυσκαμψία 
    • Συνέργεια με την L-dopa
    • Ξεκινήστε με 100 mg την ημέρα και στη συνέχεια μπορείτε να αυξήσετε σε 200 mg 2 φορές την ημέρα 

    Προφυλάξεις: 

    L-dopa/Carbidopa

    • Πρόβλημα σχετικά με το χρόνο της δοσολογίας το οποίο εμφανίζεται σε 50% των ασθενών σε 4-5 χρόνια 
    • Δυσκινησία (χορεία, αθέτωση και δυστονία) πιθανά δευτεροπαθής σε υπερευαισθησία υποδοχέων. Συνήθως εμφανίζεται σε μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου ή 2 ώρες μετά στη μορφή άμεσης αποδέσμευσης 
    • Τα φαινόμενα εξαφάνισης της δράσης συνήθως εμφανίζονται 3-4 ώρες μετά την τελευταία δόση. Μπορεί να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας τη μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης με την προσθήκη ενός ανταγωνιστή 
    • Φαινόμενο "on-off", 15-20% των ασθενών εμφανίζουν σοβαρή διακύμανση της απόκρισης, προκαλώντας αυτό το σύνδρομο. Η πιο δύσκολα αντιμετωπιζόμενη παρενέργεια 

    Αγωνιστές ντοπαμίνης

    • Μπορεί να αυξήσουν τη ναυτία, την ορθοστατική υπόταση, τους εφιάλτες, τις ψευδαισθήσεις, τη νευρικότητα
    • Μπορεί να προκαλέσουν φαινόμενο Raynaud  σε δόσεις μεγαλύτερες των 30 mg την ημέρα, οίδημα, υπέρταση, επιδείνωση συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    Αναστολείς ΜΑΟ

    • Μπορεί να προκαλέσουν άγχος και διαταραχές ύπνου

    Αντιχολινεργικά 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, ξηροστομία και γλαύκωμα

    Διεγέρτες απελευθέρωσης ντοπαμίνης 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, ψευδαισθήσεις, οίδημα, δικτυωτή πελίνδωση και επιδείνωση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    6Artboard 2

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για κατευνασμό τη νύχτα και σχετιζόμενη κατάθλιψη 
    • Αντιόξινα ή βιταμίνη Ε έδειξαν καθοριστική βελτίωση 
    • Τρέχουσες έρευνες περιλαμβάνουν εκλεκτικό αναστολέα της κατεχολο-Ο-μεθυλοτρανοφεράσης 
    • Νέοι αγωνιστές για να επιδράσουν σε κάποιον από τους άλλους 5 υποδοχείς ντοπαμίνης 
    • Αναστολή του υποθαλαμικού πυρήνα και των νευρωνικών αυξητικών παραγόντων 
    • Μοσχεύματα επινεφριδικού και εγκεφαλικού ιστού 
    • Θαλαμοτομή, μονόπλευρη, για τον τρόμο

    Οι υποστηρικτικές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων συμπτωμάτων και επιπλοκών της νόσου του Πάρκινσον, όπως πόνος, κόπωση και κατάθλιψη. Όταν εκτελούνται σε συνδυασμό με τις θεραπείες σας, αυτές οι θεραπείες μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής σας:

    • Μασάζ. Η θεραπεία μασάζ μπορεί να μειώσει την ένταση των μυών και να προωθήσει τη χαλάρωση. Αυτή η θεραπεία, ωστόσο, σπάνια καλύπτεται από ασφάλιση υγείας.
    • Tai Chi. Μια αρχαία μορφή κινεζικής άσκησης, το tai chi χρησιμοποιεί αργές, ρέουσες κινήσεις που μπορεί να βελτιώσουν την ευελιξία, την ισορροπία και τη μυϊκή δύναμη. Το Τάι Τσι μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αποτροπή πτώσεων. Διάφορες μορφές tai chi είναι προσαρμοσμένες σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας ή φυσικής κατάστασης. Μια μελέτη έδειξε ότι το tai chi μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία των ατόμων με ήπια έως μέτρια νόσο του Πάρκινσον περισσότερο από το τέντωμα και την άσκηση αντίστασης.
    • Γιόγκα. Στη γιόγκα, απαλές κινήσεις τεντώματος και πόζες μπορεί να αυξήσουν την ευελιξία και την ισορροπία σας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις περισσότερες πόζες για να ταιριάζει στις φυσικές σας ικανότητες.
    • Τεχνική Alexander. Αυτή η τεχνική - που εστιάζει στη στάση των μυών, στην ισορροπία και στο να σκεφτόμαστε πώς χρησιμοποιείτε τους μυς - μπορεί να μειώσει την ένταση και τον πόνο των μυών.
    • Διαλογισμός. Στον διαλογισμό, σκεφτείτε ήσυχα και εστιάζετε το μυαλό σας σε μια ιδέα ή εικόνα. Ο διαλογισμός μπορεί να μειώσει το άγχος και τον πόνο και να βελτιώσει την αίσθηση ευεξίας σας. Θεραπεία για κατοικίδια. Το να έχετε σκύλο ή γάτα μπορεί να αυξήσει την ευελιξία και την κίνηση σας και να βελτιώσει τη συναισθηματική σας υγεία.

    Εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση

    Στην εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου (DBS), οι χειρουργοί εμφυτεύουν ηλεκτρόδια σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου σας. Τα ηλεκτρόδια συνδέονται με μια γεννήτρια που εμφυτεύεται στο στήθος σας κοντά στο λαιμό σας που στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς στον εγκέφαλό σας και μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον. Ο γιατρός σας μπορεί να προσαρμόσει τις ρυθμίσεις σας όπως απαιτείται για τη θεραπεία της κατάστασής σας. Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων, εγκεφαλικών επεισοδίων ή εγκεφαλικής αιμορραγίας. Μερικά άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα με το σύστημα DBS ή έχουν επιπλοκές λόγω διέγερσης και ο γιατρός σας μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει ή να αντικαταστήσει ορισμένα μέρη του συστήματος. Η εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου προσφέρεται συχνότερα σε άτομα με προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον που έχουν ασταθή φαρμακευτική αγωγή (λεβοντόπα). Το DBS μπορεί να σταθεροποιήσει τις διακυμάνσεις των φαρμάκων, να μειώσει ή να σταματήσει τις ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία), να μειώσει τον τρόμο, να μειώσει την ακαμψία και να βελτιώσει την επιβράδυνση της κίνησης. Το DBS είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο των ακανόνιστων και κυμαινόμενων αποκρίσεων στη λεβοντόπα ή στον έλεγχο της δυσκινησίας που δεν βελτιώνεται με τις προσαρμογές φαρμάκων. Ωστόσο, το DBS δεν είναι χρήσιμο για προβλήματα που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με λεβοντόπα εκτός από τρόμο. Ένας τρόμος μπορεί να ελεγχθεί από το DBS ακόμη και αν ο τρόμος δεν ανταποκρίνεται πολύ στη λεβοντόπα. Αν και το DBS μπορεί να προσφέρει σταθερό όφελος για τα συμπτώματα του Πάρκινσον, δεν αποτρέπει την πρόοδο της νόσου του Πάρκινσον. Επειδή υπήρξαν σπάνιες αναφορές ότι η θεραπεία DBS επηρεάζει τις κινήσεις που απαιτούνται για κολύμπι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων συνιστά να συμβουλευτείτε το γιατρό σας και να λάβετε προφυλάξεις για την ασφάλεια πριν κολυμπήσετε.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Εάν έχετε λάβει διάγνωση της νόσου του Πάρκινσον, θα πρέπει να συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε ένα σχέδιο θεραπείας που σας προσφέρει τη μεγαλύτερη ανακούφιση από τα συμπτώματα με τις λιγότερες παρενέργειες. Ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν επίσης να διευκολύνουν τη διαβίωση με τη νόσο του Πάρκινσον.

    Υγιεινή διατροφή

    Ορισμένα τρόφιμα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα. Για παράδειγμα, η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας υγρών μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας που είναι συχνή στη νόσο του Πάρκινσον. Μια ισορροπημένη διατροφή παρέχει επίσης θρεπτικά συστατικά, όπως τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που μπορεί να είναι ευεργετικά για άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

    Άσκηση

    Η άσκηση μπορεί να αυξήσει τη μυϊκή δύναμη, την ευελιξία και την ισορροπία σας. Η άσκηση μπορεί επίσης να βελτιώσει την ευημερία σας και να μειώσει την κατάθλιψη ή το άγχος. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνεργαστείτε με έναν φυσιοθεραπευτή για να μάθετε ένα πρόγραμμα άσκησης που σας ταιριάζει. Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε ασκήσεις όπως περπάτημα, κολύμπι, κηπουρική, χορό, αερόμπικ στο νερό ή διατάσεις. Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να διαταράξει την αίσθηση της ισορροπίας σας, καθιστώντας δύσκολο να περπατήσετε με ένα κανονικό βάδισμα. Η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία σας.

    Αυτές οι προτάσεις μπορεί επίσης να βοηθήσουν:

    • Προσπαθήστε να μην κινείστε πολύ γρήγορα: Εάν παρατηρήσετε ότι ανακατεύεστε, σταματήστε και ελέγξτε τη στάση σας. Είναι καλύτερο να σηκώνεστε ευθεία. Κοιτάξτε μπροστά σας, όχι απευθείας κάτω, ενώ περπατάτε.
    • Αποφυγή πτώσεων: Στα μεταγενέστερα στάδια της νόσου, μπορεί να πέσετε πιο εύκολα. Στην πραγματικότητα, μπορεί ναχάσετε την ισορροπία σας. Οι ακόλουθες προτάσεις μπορεί να βοηθήσουν: Μην περιστρέφετε το σώμα σας πάνω από τα πόδια σας. Κατανείμετε το βάρος σας ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ποδιώνμην. Αποφύγετε να μεταφέρετε τα πράγματα ενώ περπατάτε. Αποφύγετε να περπατάτε προς τα πίσω.
    • Καθημερινές δραστηριότητες διαβίωσης: Οι καθημερινές δραστηριότητες - όπως ντύσιμο, φαγητό, μπάνιο και γραφή - μπορεί να είναι δύσκολες για άτομα με νόσο του Πάρκινσον. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας δείξει τεχνικές που διευκολύνουν την καθημερινή ζωή.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όρου ζωής για φαρμακευτική προσαρμογή και φυσιοθεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν όψιμη δυσκινησία, όπως:

    • Flyphenazine
    • Περφαναζίνη 
    • Προχλωροπεραζίνη
    • Thiopropazate
    • Trifluoperazine 
    • Θειοριδαζίνη
    • Αλοπεριδόλη
    • Δροπεριδόλη 
    • Beuperidol
    • Fluspirilene
    • Πιμοζίδη
    • Trifluperidol
    • Χλωροπροθιξένη 
    • Clopenthuxol
    • Θειοθιξένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Άνοια
    • Κατάθλιψη 
    • Πνευμονία από εισρόφηση 
    • Πτώσεις 
    • "Πάγωμα" των κινήσεων
    • Δυσκινησία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Βραδέως προοδευτική 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψύχωση
    • Κατάθλιψη 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να συμβεί ως δευτεροπαθής παρκινσονισμός σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Συχνό στους ηλικιωμένους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Parkinsons Disease Paseidonia Healthcare 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Νιασίνη

    Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

    Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

    Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

    Ντοπαμίνη

    Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

    Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Ουρηθρίτιδα Ουρηθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρηθρίτιδα

    Ουρηθρίτιδα είναι σύνδρομο ουρηθρικής λοίμωξης που χαρακτηρίζεται από επώδυνη ούρηση και έκκριση. Συνήθως, ανήκει στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ), σπανιότερα οφείλεται σε άλλες αιτίες. Δύο τύποι: Γονόρροια που προσβάλλει συνήθως τους άνδρες, σπάνια τις γυναίκες και μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα.

    • Στους άνδρες, η γονόρροια  εκδηλώνεται με κίτρινη πυώδη έκκριση, απότομη έναρξη των συμπτωμάτων 3 με 5 ημέρες μετά την έκθεση στη Neisseria gonorrhea. Η μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα εκδηλώνεται με διαυγή έως γαλακτώδη λιγοστή έκκριση, που εμφανίζεται σταδιακά τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την έκθεση. Η σοβαρότητα της νόσου εξαρτάται από ποικιλία άλλων μικροοργανισμών με συχνότερα τα Chlamydia trachomatis.
    • Στις γυναίκες, το κλασσικό ουρηθρικό σύνδρομο εκδηλώνεται όταν η ασθενής παραπονείται για δυσουρία, η εξέταση ούρων και η καλλιέργεια είναι αρνητικές και δεν ανταποκρίνεται στη θεραπευτική αγωγή για απλή κυστίτιδα. Εν τούτοις, γυναίκες με γονόρροια ή άλλες φλεγμονές που προκαλούν απλή ουρηθρίτιδα στους άνδρες, συχνά παρουσιάζουν συμπτώματα εκτός της δυσουρίας, όπως κολπικό και υπερηβικό πόνο 
    • Περιπτώσεις που δεν αντιμετωπίζονται θεραπευτικά, βαθμιαία υποχωρούν, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών όπως ουρηθρικών στενωμάτων στους άνδρες ή φλεγμονώδη νόσο της πυέλου στις γυναίκες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σεξουαλικά ενεργός, μετεφηβική 

    Επικρατέστερο φύλο: Τα κλασσικά συμπτώματα αναφέρονται πιο συχνά στους άνδρες, συναντάται το ίδιο συχνά και στις γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Και τα δύο φύλα μπορεί να είναι συμπτωματικοί φορείς του παθογόνου μικροοργανισμού 
    • Δυσουρία - πόνος κατά την ούρηση 
    • Ουρηθρική έκκριση - μπορεί να είναι άφθονη και πυώδης στην οξεία γονόρροια ή λιγοστή μετά από άμελξη της ουρήθρας σε μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα
    • Υπερηβική δυσφορία 
    • Ουρηθρικός κνησμός ή ευαισθησία 
    • Ευαισθησία, οίδημα και φλεγμονή στο στόμιο της ουρήθρας, κυρίως στις γυναίκες 
    • Δυσπαρεύνια 
    • Κολπίτιδα, κυστίτιδα, τραχηλίτιδα στις γυναίκες 
    • Πρωκτίτιδα, φαρυγγίτιδα, επιπεφυκίτιδα, μπορούν, επίσης, να εμφανισθούν (σημαντική η λήψη ιστορικού σεξουαλικής δραστηριότητας)
    • Λεμφαδενοπάθεια και πυρετός δεν οφείλονται στο σύνδρομο και οδηγούν σε διαφορετική διάγνωση  

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Σεξουαλική επαφή με φορείς παθογόνων μικροοργανισμών - Συχνότερα αίτια είναι οι N. Gonorrhea, C. Trachomatis, Ureoplasma urealiticum, Trichomonas vaginalis, Ιοί (όπως του Herpes, Cytomegalovirus (CMV), human papilloma virus), πολλά άλλα βακτηρίδια, σπάνια μύκητες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πολλοί σεξουαλικοί σύντροφοι 
    • Ιστορικό άλλων ΣΜΝ

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταγονονοκοκκική ουρηθρίτιδα - ακολουθεί τη θεραπεία οξείας γονόρροιας. Ο ασθενής συνεχίζει να έχει συμπτώματα εξαιτίας ενός δεύτερου μικροοργανισμού ανθεκτικού στην αρχική θεραπεία
    • Άλλες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος - κυστίτιδα, επιδιδυμίτιδα, προστατίτιδα, κλπ.
    • Τραυματισμός - συχνή άμελξη της ουρήθρας στους άνδρες που προκαλείται κατά την εξέταση για πιθανή φλεγμονή, μπορεί να καταλήξει σε δυσουρία και διαυγή έκκριση. Νεαρά κορίτσια μπορούν περιστασιακά να εμφανίσουν συμπτώματα εξωτερικού ερεθισμού
    • Ατροφία κυρίως σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες 
    • Ενδοουρηθρικά ξένα σώματα ή όγκοι όπως οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς πολύποδες 
    • Αλλεργία ή αντιδράσεις υπερευαισθησίας - κολπικές πλύσεις, τροφές, άλλα φάρμακα (σπάνια)
    • Κατάχρηση ουσιών - συχνά σκληροί χρήστες αμφεταμίνης ή άλλων διεγερτικών ουσιών, μπορεί να εμφανίσουν λιγοστή, διαυγή έκκριση χωρίς λευκοκύτταρα και ήπια δυσουρία
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson
    • Σύνδρομο Reiter - πιθανώς από ανοσολογική αντίδραση σε χλαμυδιακή λοίμωξη

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Επίχρισμα κατά Gram του εκκρίματος: ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα χωρίς μικροοργανισμούς υποδεικνύουν μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα, λίγα έως καθόλου πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα υποδηλώνουν άλλα αίτια 
    • Καλλιέργεια του εκκρίματος ή ανοσοφθορισμός σε γονόρροια: σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα η θεραπεία καθορίζεται από την κλινική εξέταση και το επίχρισμα Gram χωρίς να αναμένουμε τα αποτελέσματα της καλλιέργειας. Καλλιέργεια από επιπεφυκότα, φάρυγγα, πρωκτό ενδείκνυται σύμφωνα με το ιστορικό και τα συμπτώματα. Το εργαστήριο πρέπει να ελέγχει την ανθεκτικότητα στη θεραπεία 
    • Καλλιέργεια ή ανοσολογικός προσδιορισμός για τα χλαμύδια: αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι ψευδές ή να υποδηλώνει άλλον παθογόνο μικροοργανισμό 
    • Γενική ούρων: όταν ενδείκνυται λαμβάνουμε το δείγμα πριν ο ασθενής εκκενώσει την κύστη και είναι συνήθως φυσιολογική σε απλή ουρηθρίτιδα
    • Καλλιέργεια ούρων: πραγματοποιείται όταν το επίχρισμα Gram δεν είναι εφικτό ή τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά 
    • Νωπή σταγόνα εκκρίματος: μπορεί να αποκαλύψει τριχομονάδα, σπάνια όμως αποδεικνύεται τριχομονάδωση σε προσβεβλημένους άνδρες 
    • Ορολογικές αντιδράσεις για σύφιλη, HIV, για να αποκλεισθούν άλλα ΣΜΝ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατη θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ουρηθρικά στενώματα (σε γονόρροια χωρίς θεραπεία), ενδοουρηθρικές βλάβες (οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς ανωμαλίες)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργειες ιών όταν υφίστανται οι τυπικές βλάβες

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ουρηθρόγραμμα σε επίμονες περιπτώσεις σπανίως ενδείκνυται 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ουρηθροκυστεοσκόπηση σε επίμονες περιπτώσεις και υποψία ξένου σώματος ή ενδοουρηθρικών κονδυλωμάτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Όλες οι περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν εξωνοσοκομειακά εκτός των γυναικών με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    urethritis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανεύρεση και θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης, εκτός της σεξουαλικής επαφής μέχρι τη λήψη της θεραπείας 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολύ σημαντική η υπογράμμιση στον ασθενή, για τη συμμόρφωση στη θεραπεία και των σεξουαλικών συντρόφων. Επίσης οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται και σε εξετάσεις και για άλλα ΣΜΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Γονόρροια - κεφτριαξόνη 250 mg ΕΜ x 1 δόση. Επιπρόσθετα χορηγείται αγωγή ειδική για χλαμύδια εξαιτίας της υψηλής επίπτωσης σε μεικτές λοιμώξεις 
    • Χλαμύδια - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες. Όταν τα συμπτώματα του ασθενούς (και του συντρόφου) συνεχίζονται μετά τη θεραπεία, χορηγείται ερυθρομυκίνη 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρήτιδα (κυρίως U, urealiticum) - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες 
    • Τριχομονάδες - 2 gr μετρονιδαζόλη από το στόμα άπαξ ή 250 mg 3 φορές την ημέρα για 7 ημέρες 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε από τα ενδεικνυόμενα φάρμακα. Έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να λαμβάνουν τετρακυκλίνες 

    Προφυλάξεις: Ασθενείς που παίρνουν τετρακυκλίνες, πρέπει να ενημερώνονται για την πιθανότητα φωτοευαισθησίας 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Οι τετρακυκλίνες δεν πρέπει να λαμβάνονται μαζί με προϊόντα γάλακτος ή αντιόξινα. Τα αντισυληπτικά δισκία μπορεί να αδρανοποιηθούν με ταυτόχρονη λήψη αντιβιοτικών από το στόμα. Οι ασθενείς και οι σύντροφοι τους πρέπει να χρησιμοποιούν άλλους τρόπους αντισύλληψης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Γονόρροια - σπεκτινομυκίνη 2 gr ΕΜ άπαξ. Κιπροφλοξασίνη 500 mg από το στόμα άπαξ. Αμοξυκιλλίνη 3 grams με 1 gr προβενεσίδη από το στόμα άπαξ
    • Χλαμύδια - ερυθρομυκίνη 500 mg 4 φορές την ημέρα x 7 ημέρες. Αζιθρομυκίνη μία νέα αζαλίδη μπορεί να αποβεί δραστική 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς με θετικές καλλιέργειες πρέπει να τις επαναλαμβάνουν αρκετές ημέρες μετά τη λήψη της θεραπείας για την παρακολούθηση και ίαση της νόσου 
    • Θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μέθοδοι "ασφαλούς σεξ", ούρηση αμέσως μετά την επαφή, θεραπεία όλων των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός στενωμάτων σε ασθενείς χωρίς θεραπεία, ΦΝΠ στις γυναίκες 
    • Όταν η ουρηθρίτιδα συνοδεύεται με υπερηβική δυσφορία, υποψιαζόμαστε προστατίτιδα στους άνδρες, ΦΝΠ στις γυναίκες 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Όταν τεθεί η διάγνωση, χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία και ο ασθενής συμμορφωθεί με αυτή, τα συμπτώματα και η νόσος θα υποχωρήσουν μέσα σε 24 ώρες χωρίς συνέπειες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα ΣΜΝ - οι ασθενείς πρέπει οπωσδήποτε να υποβάλλονται σε εξετάσεις για σύφιλη και HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε αποδεδειγμένες περιπτώσεις γονόρροιας χλαμυδίων ή τριχομονάδωσης υποψιαζόμαστε σεξουαλική κακοποίηση 

    ΚΥΗΣΗ

    Οι τετρακυκλίνες αντενδείκνυνται. Εναλλακτικά χρησιμοποιείται η ερυθρομυκίνη, όχι όμως η εσθολική μορφή διότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος χολοστατικού ικτέρου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ασθενείς που δεν παρουσιάζουν συμπτώματα και αναφέρουν ότι οι σύντροφοι τους έλαβαν θεραπεία για το συγκεκριμένο πρόβλημα: εργαστηριακός έλεγχος και θεραπευτική αγωγή χωρίς να περιμένουμε τα αποτελέσματα (εξαιτίας του υψηλού επιπολασμού της νόσου και την πιθανότητα ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Urethritis 1200x675

    Διαβάστε, επίσης,

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Επιδιδυμίτιδα

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Γιατί οι γυναίκες υποφέρουν από συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στις γυναίκες

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στους άνδρες

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ουρεόπλασμα

    Γονόρροια

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    www.emedi.gr