Σάββατο, 06 Φεβρουαρίου 2016 11:53

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Μη διστάζετε για τις λοιμώξεις σας να ακολουθείτε φυσικές θεραπείες 

Υπάρχουν 40 εκατομμύρια βακτηριακά κύτταρα σε ένα γραμμάριο εδάφους και ένα εκατομμύριο βακτηριακά κύτταρα σε ένα χιλιοστόλιτρο φρέσκο νερό.

Στη γη, τα βακτήρια σχηματίζουν μία βιομάζα που υπερβαίνει εκείνη όλων των φυτών και των ζώων.

Τα βακτήρια είναι ζωτικής σημασίας για την ανακύκλωση των θρεπτικών συστατικών.

Τα βακτήρια είναι προκαρυωτικοί μικροοργανισμοί, συνήθως, μερικά μικρόμετρα σε μήκος και έχουν ένα ευρύ φάσμα σχημάτων. Τα βακτήρια ήταν μεταξύ των πρώτων μορφών ζωής που εμφανίστηκαν στη Γη.

Τα περισσότερα από τα κύτταρα στο ανθρώπινο σώμα δεν είναι ανθρώπινα, αλλά είναι βακτήρια. Ο άνθρωπος αποτελείται από ανθρώπινα κύτταρα, βακτήρια, μύκητες και ιούς.

Η κατανόηση του τρόπου συνύπαρξης των ανθρώπινων κυττάρων με τα βακτήρια είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη της εξατομικευμένης ιατρικής, επειδή τα άτομα μπορεί να έχουν πολύ διαφορετικές αντιδράσεις στα τρόφιμα και τα φάρμακα, ανάλογα με τη μικροβιακή χλωρίδα τους.

Υπάρχουν περισσότερα από 500 διαφορετικά είδη βακτηρίων μέσα στο ανθρώπινο σώμα και  στο δέρμα. Ένας μέσος ενήλικας άνδρας ο οποίος είναι 70 κιλά, 20-30 ετών και 1,7 μέτρα ύψος περιέχει κατά μέσο όρο περίπου 30 τρισεκατομμύρια ανθρώπινα κύτταρα και 39 τρισεκατομμύρια βακτήρια. 

Τα βακτήρια είναι προκαρυωτικοί οργανισμοί, που σημαίνει ότι στερούνται πυρήνα. Τα βακτήρια είναι μονοκύτταροι οργανισμοί, επίσης και περιέχουν πεπτιδογλυκάνη στο κυτταρικό τους τοίχωμα. Αντίθετα, τα ανθρώπινα κύτταρα είναι ευκαρυωτικά, που σημαίνει ότι περιέχουν πυρήνα. Τα ανθρώπινα κύτταρα περιέχουν, επίσης, μεμβράνη στα κύτταρα, αλλά δεν έχουν πεπτιδογλυκάνη. Η πεπτιδογλυκάνη, είναι ένα πολυμερές που αποτελείται από σάκχαρα και αμινοξέα που σχηματίζει ένα πλέγμα που μοιάζει με στρώμα έξω από πλασματική μεμβράνη των βακτηρίων.

Τα βακτήρια που ζουν μέσα μας μοιράζονται το φαγητό μας  και είναι στην πραγματικότητα ευεργετικά. Τα συμβιωτικά βακτήρια προστατεύουν τον οργανισμό από εν δυνάμει επικίνδυνες λοιμώξεις. Το κάνουν αυτό μέσω της στενής αλληλεπίδρασής τους με το ανοσοποιητικό σύστημα.

Χωρίς τον κατάλληλο έλεγχο των αριθμών των βακτηρίων που υπάρχουν στο σώμα μπορεί να προκύψουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Η κατανόηση της λειτουργίας και του ρόλου των διαφόρων ειδών βακτηρίων στο ανθρώπινο σώμα είναι ζωτικής σημασίας αν θέλουμε τη θεραπεία σε ασθένειες και λοιμώξεις.

Στο πεπτικό σύστημα (από το στόμα ως τον πρωκτό) υπάρχουν δέκα φορές περισσότερα βακτήρια από τα ανθρώπινα κύτταρα.  Τα φιλικά βακτήρια στο έντερο ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Τα προβιοτικά παρέχουν οφέλη για την υγεία, όταν καταναλώνονται σε επαρκείς ποσότητες, επειδή βοηθούν να αυξηθούν τα φιλικά βακτήρια και βοηθούν στη λειτουργία του ανοσοποιητικού μας, την πέψη και την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών και των τροφίμων.

Τα καλά βακτήρια είναι οι Lactobacillus και Bifidobacterium. Οι Lactobacillus casei Shirota και Lactobacillus bulgaricus στηρίζουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και βοηθούν και στην μεταφορά των θρεπτικών ουσιών από το έντερο.

Ο Lactobacillus bulgaricus ανακουφίζει από τα συμπτώματα που προέρχονται από τη δυσανεξία στη λακτόζη που υπάρχει στο γάλα και στα γαλακτοκομικά προϊόντα.

Οι Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, ο αιμόφιλος της ινφλουέντζας  και η Neisseria meningitidus είναι έγκλειστα βακτήρια που έχουν μια σκληρή εξωτερική επικάλυψη που τους προστατεύει από το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος και έτσι είναι πιο δύσκολο για το σώμα να τους καταπολεμήσει. Το σάλιο βοηθά να εξαλειφθούν ορισμένα από τα κακά βακτήρια που εισέρχονται στο στόμα, όπως και η οξύτητα του εντέρου. Η σωστή οδοντιατρική και την προσωπική υγιεινή και η κατανάλωση των φυσικών υγιών θρεπτικών μη επεξεργασμένων τροφίμων είναι ο απόλυτος τρόπος για να διατηρηθεί η βακτηριακή ισορροπία στο έντερό μας.


Πρόληψη λοιμώξεων

Το πλύσιμο των χεριών βοηθάει στην πρόληψη κατά των λοιμώξεων

Για την καταπολέμηση της εξάπλωσης των κακών βακτηρίων, η προσωπική και οικιακή υγιεινή έχουν μεγάλη σημασία.

  • Πλύνετε τα χέρια σας κάθε φορά που ακουμπάτε επιφάνειες με κακά βακτηρίδια, ειδικά μετά την τουαλέτα.
  • Χρησιμοποιήστε ένα διάλυμα από έλαιο δέντρου τσαγιού.
  • Να πλένετε κλινοσκεπάσματα, τις πετσέτες και τα ρούχα, τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα σε υψηλές θερμοκρασίες, (καθημερινά εάν υπάρχει κάποια λοίμωξη) και να κρατάτε τις επιφάνειες, τα τρόφιμα και τα πατώματα στο σπίτι καθαρά και χωρίς σκόνη. Το 90% της σκόνης στο σπίτι είναι ακάρεα και βακτηρίδια. Μερικά βακτήρια μπορούν να ζήσουν χωρίς τροφή στις επιφάνειες για μεγάλο χρονικό διάστημα.
  • Τα εμβόλια, από κάποιους συστήνονται για την πρόληψη σοβαρών λοιμώξεων από βακτήρια, όπως η πολιομυελίτιδα και η γρίπη. Συνιστώνται ιδιαίτερα για τα παιδιά, τους ηλικιωμένους, τα άτομα με καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος, που έλαβαν στερεοειδή φάρμακα ή άτομα με δυσλειτουργία σπλήνας ή σπληνεκτομή. Τα εμβόλια βοηθούν το σώμα να παράγει αντισώματα σε συγκεκριμένα βακτήρια και επικίνδυνες λοιμώξεις. Δεν είναι επιβλαβή επειδή εργάζονται σε συνδυασμό με το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος. Η πολιομυελίτιδα όπως και η ευλογιά έχουν, σχεδόν εξαφανιστεί.
  • Με τη φυσιολογική λειτουργία στο συκώτι, στο έντερο, και τα νεφρά και με μια καλή διατροφή με δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά, βότανα και μπαχαρικά καταπολεμούνται, οι λοιμώξεις.

Τα κακά βακτήρια, μύκητες και ιοί (παθογόνα) και οι ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν

Πατήστε στους συνδέσμους, όπου υπάρχουν για να ενημερωθείτε για τις λοιμώξεις

ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΑ ΛΟΙΜΩΔΗ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

-Άνθρακας: πολλαπλασιασμός του anthracis Bacillus στο σώμα. 

-Βακτηριακή μηνιγγίτιδα: φλεγμονή των προστατευτικών μεμβρανών του κεντρικού νευρικού συστήματος. 

-Δηλητηρίαση από μολυσμένη τροφή: μπλοκάρισμα της λειτουργίας των νεύρων και του αναπνευστικού, καθώς και μυοσκελετική παράλυση.

-Βρουκέλλωση: είσοδος της Brucella από άμεση επαφή ή το μολυσμένο γάλα των ζώων.

-Καμπυλοβακτηρίωση: μία φλεγμονώδης με αιματηρή διάρροια ή δυσεντερία.

-Nόσος εξ ονύχων γάλης: η υποξεία περιφερειακή λεμφαδενίτιδα προκαλείται από το βακτήριο Bartonella henselae. Τα συμπτώματα αρχίζουν να εμφανίζονται 7 έως 14 ημέρες ή 2 μήνες μετά μια γρατσουνιά από γάτα και προκαλείται περιφερική λεμφαδενοπάθεια, πυρετός, πονοκέφαλος, ρίγη, αίσθημα κακουχίας, κοιλιακό άλγος, οσφυαλγία, σπασμοί ή πυώδεις βλατίδες στο σημείο της γρατζουνιάς.

-Χολέρα: μετάδοση του Vibrio cholerae από την κατάποση μολυσμένων τροφίμων ή νερού που προκαλεί διάρροια.

-Διφθερίτιδα: λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού με πονόλαιμο, χαμηλό πυρετό και ένα επίχρισμα στις αμυγδαλές, στη ρινική κοιλότητα και το φάρυγγα.

-Τύφος: προκαλείται από τις ψείρες. έντονος πονοκέφαλος, υψηλός πυρετός, σοβαρός μυϊκός πόνος, εξάνθημα, βήχας, ρίγη, λήθαργος, μείωση της αρτηριακής πίεσης και παραλήρημα είναι τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν αυτή τη λοίμωξη.

-Βλεννόρροια: κοινό σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα που προκαλείται από τη Neisseria της γονόρροιας. 

-Έκζεμα προσώπου: επιπολής λοίμωξη του δέρματος σε ηλικία 2 έως 6 ετών.

-Νόσος Kawasaki: μια αυτοάνοση νόσος, που επηρεάζει τα μεσαίου μεγέθους αιμοφόρα αγγεία και χαρακτηρίζεται από οίδημα των αγγείων και προκαλείται από την λεπτοσπείρωση.

-Νόσος των λεγεωνάριων: πνευμονία ή ήπια αναπνευστική ασθένεια, όπως η οξεία γρίπη.

-Η λέπρα (νόσος του Χάνσεν): κοκκιωματώδης νόσο των περιφερικών νεύρων και του βλεννογόνου του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος από το Mycobacterium leprae.

-Λεπτοσπείρωση: η λεπτοσπείρωση (νόσος Weils) είναι διφασική νόσος με μηνιγγίτιδα, βλάβη του ήπατος και νεφρική ανεπάρκεια που προκαλείται από τα βακτήρια Leptospira spp. Οι υδρόβιοι οργανισμοί βρίσκονται και στο νερό, την υγρασία του εδάφους, τη βλάστηση και λάσπη. Οι πλημμύρες μπορεί να εξαπλώσουν τους οργανισμούς. Κυρίως, μολύνονται αρουραίοι, αλλά και άλλα άγρια ​​θηλαστικά και σκυλιά, χοίροι και βοοειδή. Τα μολυσμένα ζώα φέρουν τα βακτήρια στα νεφρά. Μπορούν να εκκρίνουν στα ούρα τους αυτούς τους μικροοργανισμούς για κάποιο χρονικό διάστημα. Οι σπειροχαίτες από τα ούρα μπορεί να επιβιώσουν στο περιβάλλον για αρκετούς μήνες σε υγρές και θερμές συνθήκες. Μπαίνουν στην κυκλοφορία του αίματος μέσω του σκασμένου δέρματος ή από τους βλεννογόνους. Η μετάδοση μέσω του νερού έχει, επίσης, τεκμηριωθεί. Η μόλυνση εμφανίζεται ως δύο σύνδρομα: το ανικτερικό (το οποίο είναι αυτοπεριοριζόμενο) και το ικτερικό  (νόσος του Weil).

-Λιστερίωση: εμφανίζεται σε νεογέννητα, σε ηλικιωμένους και σε ασθενείς με πεσμένο ανοσοποιητικό σύστημα που προκαλείται από το βακτήριο Listeria monocytogenes.

-Νόσος του Lyme: εμφανίζεται με εξάνθημα και συμπτώματα γρίπης και στη συνέχεια από μυοσκελετικές, ψυχιατρικές, νευρολογικές, αρθριτικές και καρδιακές εκδηλώσεις και πολλά άλλα συμπτώματα, που παρατηρούνται και στη νόσο του Πάρκινσον. Μεταδίδεται με τα τσιμπούρια.

-Μελιοείδωση: η νόσος του Whitmore προκαλείται από τη Burkholderia pseudomallei που βρίσκεται στο έδαφος και το νερό σε τροπικά κλίματα. Υπάρχουν διάφοροι τύποι  μελιοείδωσης και πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση από τη φυματίωση ή την πνευμονία. Χαρακτηρίζεται από ταχεία απώλεια βάρους και αδυναμία.

-Abscessus Mycobacterium: έχει μακρινή σχέση με τα βακτήρια που προκαλούν τη φυματίωση. Μπορεί να μεταδοθεί από το νερό και το έδαφος, αλλά και από άτομο σε άτομο. Προκαλεί βλάβη στους πνεύμονες και χρειάζονται μήνες θεραπείας. Το Betulinic οξύ είναι μια αντικαρκινική, αντιμυκητιασική, αντιφλεγμονώδης και αντιβακτηριακή ένωση που βρίσκεται στο φλοιό της λευκής σημύδες, και στα μανιτάρια και σε κάποια φασόλια και μπορεί να θεραπεύσει τη λοίμωξη από το μυκοβακτηρίδιο abscessus, αλλά και τη φυματίωση.

-Νοκαρδίωση: η Nocardia asteroides ή Nocardia brasiliensis επηρεάζει είτε τους πνεύμονες ή ολόκληρο το σώμα.

-Κοκκύτης: σοβαρός βήχας που ακολουθείται από αίσθημα παλμών που προκαλείται από την Bordetella του κοκκύτη.

-Πανούκλα: από τσίμπημα με μολυσμένους ψύλλους.

-Πνευμονιοκοκκική πνευμονία: μια πολύ σοβαρή ασθένεια των πνευμόνων και του αναπνευστικού συστήματος, όπου οι κυψελίδες φλεγμαίνουν και γεμίζουν με υγρό. Προκαλείται από Streptococcus pneumoniae. Μπορεί να ξεκινήσει με ρίγη διάρκειας 30 λεπτών και στη συνέχεια εμφανίζεται υψηλός πυρετός, και φλέγματα σα σκουριά ή ραβδώσεις με αίμα στα πτύελα. Μεταδίδεται μέσω της επαφής με τα αναπνευστικά σταγονίδια από τη μύτη ή το στόμα ενός μολυσμένου ατόμου. Είναι συχνή λοίμωξη στους ανθρώπους, και ιδιαίτερα στα παιδιά, τα οποία φέρουν τα βακτήρια χωρίς να αρρωσταίνουν, συνήθως.

-Ψιττάκωση: μεταδίδεται από παπαγάλους, περιστέρια, κότες, πάπιες, σπουργίτια και γλάρους.

-Πυρετός Q: γίνεται εισπνοή των μολυσμένων σωματιδίων από τον αέρα ή την επαφή με μολυσμένα εκκρίματα, παντώς είδους από τα μολυσμένα ζώα. 

-Πυρετός βραχωδών ορέων: σοβαρή ασθένεια από rickettsial. Τα βακτηρίδια που βρίσκονται σε τσιμπούρια, ψείρες, ψύλλους και ακάρεα προσβάλλουν τα λευκοκύτταρα του αίματος και τα καταστρέφουν.

-Σαλμονέλωση: προκαλεί τον τυφοειδή πυρετό, τον παράτυφο πυρετό και άλλες γαστρεντερίτιδες.

-Οστρακιά: λοίμωξη μπορεί να συμβεί μέσω του αίματος ή του δέρματος και των υποκείμενων ιστών.

-Σιγγέλωση: δυσεντερία λόγω  κακής υγιεινής.

-Σύφιλη: σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια που οφείλεται σε σεξουαλική επαφή, ή μόλυνση κατά τη γένεση.

-Τέτανος: παρατεταμένη σύσπαση των σκελετικών μυϊκών ινών που προκαλείται από το clostridium tetani.

-Τράχωμα: μολυσματική ασθένεια του ανθρώπινου ματιού που μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση.

-Φυματίωση: προσβάλλει τους πνεύμονες, αλλά και το κεντρικό νευρικό σύστημα, το κυκλοφορικό σύστημα, το λεμφικό σύστημα, τα οστά, τις αρθρώσεις, το σύστημα και το δέρμα.

-Τουλαρεμία: προκαλεί πονοκέφαλο, κόπωση, μυϊκούς πόνους, ζάλη, ναυτία, απώλεια όρεξης, φλεγμονή του προσώπου, των ματιών και των λεμφαδένων.

-Τυφοειδής πυρετός: γίνεται μόλυνση από τροφή ή νερό μολυσμένο με τα κόπρανα ενός μολυσμένου ατόμου.

-Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος: κυστίτιδα ή πυελονεφρίτιδα που προκαλείται από το βακτήριο Escherichia coli, συνήθως.


Τα καλά (φιλικά) βακτήρια

Τα προβιοτικά «καλά βακτήρια» είναι απαραίτητα για την πέψη των τροφίμων. Για παράδειγμα, τα χρήσιμα βακτηρίδια Lactobacillus παράγουν το ένζυμο λακτάση που διασπά τη λακτόζη και βρίσκεται στο γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα (και μπορεί επίσης να βοηθήσει στη μείωση των επιθέσεων της ημικρανίας). Άλλα βακτήρια Lactobacillus κάνουν διάσπαση των υδατανθράκων. Χωρίς προβιοτικά οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να πάρουν αρκετά θρεπτικά συστατικά για να επιβιώσουν. Όταν η τροφή περνά μέσα από το λεπτό έντερο και δεν γίνεται σωστή πέψη, τα θρεπτικά συστατικά δεν απορροφούνται καλά και οι άνθρωποι τρώνε ακόμη περισσότερο φαγητό σε μια προσπάθεια ο οργανισμός να πάρει τα ελλείποντα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται για να επιβιώσουν. Αυτή είναι μία από τις αιτίες της αύξησης του βάρους, και με την αύξηση της ηλικίας δημιουργείται ολοένα και περισσότερη βλεννώδη πλάκα. Αυτά τα φιλικά βακτήρια ή προβιοτικά εκτοπίζουν τους επιβλαβείς παθογόνους μικροοργανισμούς (τα κακά βακτήρια, παράσιτα, ζύμες και μύκητες) που προκαλούν δυσκοιλιότητα, διάρροια και κολπίτιδες και δεν τους αφήνουν περιθώρια να προσκολλώνται και να πολλαπλασιάζονται στην εσωτερική επιφάνεια του παχέος εντέρου και του λεπτού εντέρου. Εκείνοι που δεν μπορούν να προσκολληθούν στα τοιχώματα θα έπρεπε φυσιολογικά να αποβληθούν από τον οργανισμό με τα κόπρανα, αλλά όταν τα έντερα έχουν συσσώρευση βλέννας και άχρηστο υλικό κολλάνε εκεί και αυτό είναι ένα ιδανικό μέρος για τα παθογόνα βακτήρια, τη μαγιά, τους μύκητες και τα παράσιτα για να αναπαραχθούν και να πολλαπλασιασθούν, και να παράγουν τις δηλητηριώδεις τοξίνες τους.

Σε ένα υγιές πεπτικό σύστημα, πρέπει να υπάρχουν περίπου 80 έως 85 τοις εκατό φιλικά βακτήρια (όπως ο Acidophilus και ο Bifidus) και μόνο 15 έως 20 τοις εκατό ζύμες και μύκητες. Σε ένα υγιές σώμα, υπάρχουν εκατομμύρια προβιοτικά βακτήρια στο πεπτικό σύστημα, τα οποία βοηθούν στην πέψη για να απορροφήσει ο οργανισμός τα θρεπτικά συστατικά από τα τρόφιμα. 

Ωστόσο, τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τα αλκοολούχα ποτά και τα αντιβιοτικά που δίνονται στα ζώα ελαττώνουν τα προβιοτικά.  Τα αντιβιοτικά φάρμακα σκοτώνουν  τα καλά προβιοτικά βακτήρια μαζί με τα παθογόνα βακτήρια. Το χλώριο και το φθόριο στο νερό της βρύσης θανατώνουν τα τοξικά βακτήρια στην παροχή νερού, αλλά μπορεί, επίσης, να σκοτώνουν τα προβιοτικά βακτήρια στο ανθρώπινο γαστρεντερικό σωλήνα (χρησιμοποιήστε φίλτρο ενεργού άνθρακα για την αφαίρεση του χλωρίου από το νερό της βρύσης). 

Τα χημικά συντηρητικά στα τρόφιμα σκοτώνουν τα επιβλαβή βακτηρίδια, αλλά και τα καλά βακτήρια.

Χωρίς τα προστατευτικά βακτήρια στο ανθρώπινο σύστημα τα παθογόνα βακτήρια, οι ζυμομύκητες, οι μύκητες και τα παράσιτα πολλαπλασιάζονται προκαλώντας έτσι και πολλά προβλήματα υγείας.

Τα φιλικά βακτήρια

  • Bifidobacterium longum
  • Lactobacillus bulgaricus
  • Lactobacillus casei
  • Lactobacillus salivarius
  • Neisseria cinerea
  • Neisseria Flavescens 
  • Neisseria lactamica
  • Neisseria mucosa
  • Neisseria sicca
  • Neisseria subflava
  • Streptococcus thermophilus

Για να διατηρήσετε τα ευεργετικά βακτήρια να τρέφεστε ισορροπημένα και το πιο σημαντικό να καταναλώνετε και φυτικές ίνες.


Ασθένειες από διάφορα βακτήρια

  • Βάκιλος του άνθρακα 

Ο άνθρακας είναι μία οξεία και  μολυσματική ασθένεια που συμβαίνει σε μηρυκαστικά ζώα που λαμβάνουν φυτικής προέλευσης τρόφιμα, όπως τα πρόβατα, οι κατσίκες, οι αγελάδες, τα βουβάλια, κ.λπ. Ωστόσο, τα σπόρια του άνθρακα μπορεί να μεταδοθούν στον άνθρωπο, όταν έρχεται σε επαφή με μολυσμένα ζώα ή με την κατανάλωση των προϊόντων τους. Ο άνθρακας προκαλείται από είναι ένα ραβδόμορφο βακτηρίδιο τον Bacillus anthracis το οποίο είναι ένα Gram-θετικό βακτήριο. Ο άνθρακας μπορεί να μεταδοθεί από το ένα ζώο στο άλλο ζώο ή στον άνθρωπο, μέσω του εισπνεόμενου αέρα ή από τα τρόφιμα και το κρέας που είναι μολυσμένο με τα σπόρια. Το βακτήριο έχει την ικανότητα να αλλάζει μορφές (σπόρια) και γίνονται αδρανή όταν εκτίθενται σε ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας, φωτός, και έτσι ζουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στην εν λόγω μορφή. Μόλις μπούνε τα σπόρια στο σώμα του νέου ξενιστή ή όταν έρθουν σε επαφή με ένα κατάλληλο περιβάλλον, τα βακτήρια γίνεται ενεργά. Η παραγωγή σπόρων του άνθρακα έχει χρησιμοποιηθεί ως βιολογικό όπλο από ορισμένες τρομοκρατικές ομάδες που απειλεί τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Υπάρχουν περίπου 89 στελέχη βακτηρίων του άνθρακα που προκαλούν διάφορες μορφές αυτής της νόσου σε ζώα και ανθρώπους.

Υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι της ασθένειας του άνθρακα:

Ο δερματικός άνθρακας: Αυτός ο τύπος του άνθρακα εξαπλώνεται μέσω της άμεσης επαφής με το δέρμα ενός μολυσμένου ζώου ή ανθρώπου.
Ο άνθρακας του γαστρεντερικού συστήματος: Αυτός ο τύπος του άνθρακα προκαλείται από την κατανάλωση μολυσμένων τροφίμων ή κρέατος.
Ο πνευμονικός άνθρακας: Ο άνθρακας του αναπνευστικού εξαπλώνεται μέσω της αναπνευστικής οδού του ξενιστή όταν ένα άτομο εισπνέει τα σπόρια. Η προκύπτουσα μόλυνση είναι ιδιαίτερα θανατηφόρα και τα ποσοστά θνησιμότητάς είναι σχεδόν 100%. Αυτό το είδος της λοίμωξης διαρκεί πολύ λιγότερο χρόνο. 

Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από άμεση επαφή με το δέρμα ή τους ιστούς ενός μολυσμένου ζώου ή ανθρώπου σε ένα υγιές ζώο ή στον άνθρωπο με την εισπνοή του αέρα στην οποία το βακτήριο της ασθένειας αυτής είναι ενεργό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η περίοδος επώασης μετά την έκθεση στα βακτήρια μπορεί να είναι 57-60 ημέρες (σε περίπτωση επαφής με το δέρμα ενός μολυσμένου ατόμου / ζώο) και σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να είναι τόσο 2-3 ημέρες (εάν τα αερομεταφερόμενα σπόρια εισπνέονται κατευθείαν μέσα στους πνεύμονες). Η εντερική μορφή αυτής της ασθένειας εμφανίζεται όταν σπόρια τρώγονται με την τροφή από ένα ζώο ή άνθρωπο.

Συμπτώματα άνθρακα

Δερματικός άνθρακας: Οι δερματικές βλάβες ξεκινούν με δερματικά εξογκώματα και έλκη, ως μαύρες, ανώδυνες εσχάρες. Τα έλκη ξεκινούν ως μικρές, μαύρες κηλίδες στο δέρμα με φαγούρα και ερεθιστικές βλάβες. Η περιοχή στο δέρμα απ 'όπου τα σπόρια έχουν εισχωρήσει στο δέρμα είναι ορατή από την 2η μέρα και μετά αρχίζει να εκκρίνεται τοξίνη από το βακτήριο.

Γαστρεντερικός Άνθρακας: Αιματέμεση, οξεία φλεγμονή της εντερικής οδού, σοβαρή διάρροια, γαστρεντερικές διαταραχές, απώλεια της όρεξης, διαταραχές στο βλεννογόνο του εντέρου, καθώς και στο στόμα και στο λαιμό, λόγω της τοξίνης που εκκρίνεται από το βακτήριο.

Πνευμονικός άνθρακας: Υπάρχουν συμπτώματα γρίπης και κρυολογήματος και μέσα σε μερικές ημέρες, το αναπνευστικό σύστημα του ασθενούς καταρρέει εντελώς.

Μόλις διαγνωστεί η ασθένεια, ξεκινούν υψηλές δόσεις αντιβιοτικών, όπως σιπροφλοξασίνη, πενικιλίνη, τετρακυκλίνη, κλπ που χρησιμοποιούνται στην περίπτωση των λοιμώξεων του δέρματος. Η διάρκεια της θεραπείας σε περίπτωση δερματικών λοιμώξεων του άνθρακα είναι 7 έως 10 ημέρες. Σε περίπτωση αναπνευστικής μόλυνσης με άνθρακα, ένας συνδυασμός ισχυρών αντιβιοτικών χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου. Η διάρκεια της θεραπείας είναι 60 ημέρες. Ο εμβολιασμός κατά της νόσου για τεχνικούς εργαστηρίων, κτηνιάτρους, κτηνοτρόφους, κ.λπ., απαιτεί τουλάχιστον ένα χρόνο (5 δόσεις του εμβολίου) για να επιτευχθεί ανοσία σε αυτή την ασθένεια.

  • Χολέρα

Η χολέρα είναι μια λοιμώδης νόσος που προκαλείται από ένα βακτήριο, το Vibrio cholerae. Το βακτήριο αυτό προκαλεί οξεία διάρροια και εντερική λοίμωξη, με την κατάποση μολυσμένου νερού ή ωμών και μαγειρεμένων τροφίμων. Οι τοξίνες στα βακτήρια προκαλούν αφυδάτωση.

Εντός μιας έως πέντε ημερών από τη λήψη του βακτηρίου της χολέρας, ένα άτομο θα αναπτύξει συμπτώματα που κυμαίνονται από ήπια έως σοβαρά. Η χολέρα είναι μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή ασθένεια και απαιτεί την ευαισθητοποίηση και την έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων έτσι ώστε να αποφευχθούν επιπλοκές.

Τα συμπτώματα της χολέρας:

  • Αφυδάτωση
  • Διάρροια (οσμή ψαριού)
  • Ξηροστομία και ξηροδερμία
  • Ξηρότητα βλεννογόνων
  • Υπερβολική δίψα
  • Εξάντληση και αδυναμία
  • Αίσθημα παλμών καρδιάς
  • Ευερεθιστότητα και ανησυχία
  • Κράμπες στα πόδια και μυϊκές κράμπες
  • Απώλεια της ελαστικότητας του δέρματος
  • Χαμηλή αρτηριακή πίεση
  • Χαμηλή παραγωγή ούρων
  • Ναυτία και έμετος
  • Κράμπες στο στομάχι
  • Βαθουλωμένα μάτια

Η υδαρής διάρροια μπορεί να περιέχει κομμάτια από τους βλεννογόνους και τα κύτταρα του εντέρου που προσδίδουν στα κόπρανα την όψη σαν ρύζι. Η διάρροια  είναι πολύ βαριά. Ένας ενήλικας μπορεί να έχει σχεδόν 10 έως 18 λίτρα διαρροϊκές κενώσεις σε μια μέρα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αφυδάτωση γρήγορα και, συνεπώς, απαιτείται άμεση ιατρική θεραπεία το συντομότερο από την έναρξη των συμπτωμάτων. Η αφυδάτωση μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια, απώλεια ηλεκτρολυτών, σοκ, κώμα, ακόμα και θάνατο. 

Προφυλάξεις για να αποφεύγεται η χολέρα:

  • Να βράζετε το νερό πριν από τη χρήση ή να πίνετε μόνο από σφραγισμένα μπουκάλια νερό ή να το καθαρίζετε με ιώδιο ή χλώριο.
  • Πάντα μαγειρεύετε τα τρόφιμα καλά, ειδικά τα θαλασσινά, όπως τα στρείδια.
  • Πάντα να πλένετε καλά τα χέρια σας μετά το χειρισμό άψητων τροφίμων ή όταν πηγαίνετε στην τουαλέτα.
  • Να χειρίζεστε τα απόβλητα προσεκτικά.
  • Να πλένετε τα  φρούτα και τα λαχανικά σε καθαρό νερό με διττανθρακικό νάτριο, λεμόνι και  ξύδι πριν από τη χρήση.
  • Αποφύγετε τον πάγο, τα φρούτα, τα ωμά τρόφιμα, τις σαλάτες και τα παγωτά όταν ταξιδεύετε σε περιοχές υψηλού κινδύνου για χολέρα.

Ποτέ μην παίρνετε φάρμακα κατά της διάρροιας, όταν πάσχετε από χολέρα, καθώς αυτό εμποδίζει την εξάλειψη των βακτηρίων και των τοξινών.

Θεραπεία για τη χολέρα

-Ο πιο γρήγορος τρόπος για να ενυδατωθεί κάποιος είναι να πίνει σιγά-σιγά 1 λίτρο νερό στο οποίο έχει προσθέσει 4 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη και ½ κουταλάκι του γλυκού αλάτι.

-Ο χυμός αλόης βέρα, το μηλόξιδο, το πιπέρι τσίλι, το σκόρδο, το τζίντζερ, η παπάγια, τα ραπανάκια και κουρκούμη μπορεί να βοηθήσουν στην εξάλειψη των βακτηρίων από το έντερο.

-Το νερό καρύδας, ο χυμός αγγουριού και ο χυμός ανανά μπορεί να ανακουφίσουν την υπερβολική δίψα και να γίνει πρόληψη της αφυδάτωσης. Η καρύδα έχει, επίσης, αντιβακτηριακές ιδιότητες.

-Το αφέψημα φλοιού και ρίζας γκουάβα  με βραστό νερό θα πρέπει να πίνεται δύο φορές την ημέρα για να μειωθεί η ναυτία και ο έμετος.

-Η λεμονάδα μπορεί να μειώσει τα επίπεδα των βακίλων της χολέρας στο έντερο και το πεπτικό σύστημα.

-Τα κρεμμύδια και το φρέσκο ​​μαύρο πιπέρι μαζί μπορεί να θεραπεύσουν την ανησυχία και τη δίψα.

-Μισή κουταλιά της σούπας μοσχοκάρυδο σε μισό λίτρο νερό και μισό λίτρο νερό καρύδας, φτιάχνουν ένα ισχυρό διάλυμα και πίνετε 15ml.

-Το Achyranthes aspera αναμιγνύεται με μισό φλιτζάνι νερό και πίνεται καθημερινά.

-Μόλις αναρρώσετε από την οξεία διάρροια και έχετε  ημι-στερεά κόπρανα τότε αρχίστε να τρώτε βουτυρόγαλα και ημιμαλακό βρασμένο ρύζι. Τα στερεά τρόφιμα και τα ωμά λαχανικά θα πρέπει να αποφεύγονται μέχρις ότου υπάρξει πλήρης ανάκαμψη.

-Ένα ποτήρι χυμός λάιμ σε ζεστό νερό με μέλι πρέπει να καταναλώνεται.

-Στη συνέχεια, να τρώτε φρέσκα φρούτα και χυμούς φρούτων, τυρί cottage, γάλα,  λαχανικά στον ατμό και ψωμί ολικής αλέσεως.

  • Clostridium perfringens (C. welchii, ή Bacillus welchii)

Αυτό είναι ένα βακτήριο που βρίσκεται στο έδαφος και το μολυσμένα μαγειρεμένα κρέατα. Είναι ευρέως διαδεδομένο στο περιβάλλον και τα τρόφιμα, και αποτελεί μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του εντέρου στον άνθρωπο και τα ζώα.

Τα σπόρια του C. perfringens επιβιώνουν το μαγείρεμα και,  εκτός ψυγείου. Κάτω από ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης ο οργανισμός σε 10 έως 12 λεπτά, προκαλεί γαστρεντερίτιδα από κατάποση τροφίμων που περιέχουν μεγάλους αριθμούς βλαστικών κυττάρων. Τροφική δηλητηρίαση συνήθως συμβαίνει όταν το φαγητό (συνήθως το κρέας) έχει προετοιμαστεί εκ των προτέρων και διατηρείται ζεστό για αρκετές ώρες πριν από το σερβίρισμα.

Η τροφική δηλητηρίαση από αυτό το βακτήριο μπορεί να προκαλέσει διάρροια και στομαχικές κράμπες που συνήθως υποχωρούν μέσα σε 24 ώρες. Ωστόσο, το βακτήριο είναι επίσης υπεύθυνο για το 80-95% των περιπτώσεων αερογάγγραινας, μια σπάνια αλλά πολύ σοβαρή μορφή γάγγραινας (νέκρωση του ιστού).

Ένα συγκεκριμένο στέλεχος του C. perfringens, ο τύπος Β, δημιουργεί μια τοξίνη που μπορεί να ταξιδεύει μέσω του αίματος προς τον εγκέφαλο και καταστρέφει κύτταρα που παράγουν μυελίνη, όπως στην σκλήρυνση κατά πλάκας.

  • ESCHERICHIA COLI

E. coli είναι ένα βακτήριο, που ζει στο πεπτικό σύστημα των ζώων και των ανθρώπων. Υπάρχουν πολλοί τύποι E. coli, και οι περισσότεροι από αυτούς είναι αβλαβείς. Αλλά κάποιοι μπορεί να προκαλέσουν διάρροια με αίμα. Αυτοί ονομάζονται εντεροαιμορραγικοί E. coli (EHEC). Ένας συχνός τύπος ονομάζεται Κολοβακτηρίδια O157: H7. Σε μερικούς ανθρώπους, αυτό το είδος του E. coli μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αναιμία ή νεφρική ανεπάρκεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Άλλα στελέχη του Ε coli μπορεί να προκαλέσουν λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος ή άλλες λοιμώξεις. Μπορείτε να πάρετε μια μόλυνση Ε coli με το να έλθετε σε επαφή με τα περιττώματα ή τα κόπρανα των ανθρώπων ή των ζώων. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν το νερό είναι μολυσμένο ή τα τρόφιμα που καταναλώνονται  έχουν μολυνθεί από κόπρανα. Η E. coli μπορεί να μολύνει το κρέας κατά την επεξεργασία. Αν το μολυσμένο κρέας δεν ψηθεί στους 71 ° C, τα βακτήρια μπορούν να επιβιώσουν και να μολύνουν ένα άτομο όταν τρώει το κρέας. Οι άνθρωποι ή των ζώα που έχουν μολυνθεί με κόπρανα E. coli μερικές φορές μολύνουν λίμνες και πισίνες. Οι άνθρωποι μπορούν να μολυνθούν όταν είναι μολυσμένο το νερό ή το νερό της πόλης δεν έχει υποβληθεί σε κατάλληλη επεξεργασία με χλώριο ή όταν οι άνθρωποι κατά λάθος πιουν μολυσμένο νερό, ενώ κολυμπούν σε μια μολυσμένη λίμνη, πισίνα. Τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μεταδοθούν από το ένα άτομο στο άλλο, συνήθως όταν ένα μολυσμένο άτομο δεν πλένει τα χέρια του μετά από μια κένωση.

Τα κύρια συμπτώματα της μόλυνσης με E. coli είναι: αιματηρή διάρροια, κράμπες στο στομάχι, ναυτία και έμετος. Οι ουρολοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν πόνο κατά την ούρηση και συχνουρία.

  • Γαλακτοβάκιλλοι

Όταν ένα θηλυκό βρέφος γεννιέται, οι γαλακτοβάκιλλοι είναι βακτηρίδια που βρίσκονται στον κόλπο. Θα παραμείνουν εκεί για αρκετές εβδομάδες, καθιστώντας το περιβάλλον του κόλπου όξινο. Ένα μείγμα διαφόρων βακτηρίων τότε κατοικούν τον κόλπο και παύει να είναι όξινο. Όταν φτάσει στην εφηβεία, ωστόσο, πολλοί Lactobacilli είναι τώρα στον κόλπο, ώστε καθίσταται όξινο και πάλι. Το όξινο περιβάλλον που δημιουργείται από τους γαλακτοβάκιλλους προστατεύει τον κόλπο από το να κατοικείται από επιβλαβείς μικροοργανισμούς.

  • Neisseria

Η Neisseria gonorrhoeae προκαλεί τη σεξουαλικά μεταδιδόμενη ασθένεια που ονομάζεται γονόρροια και η Neisseria meningitidis προκαλεί μηνιγγίτιδα (φλεγμονή και μόλυνση της μεμβράνης μηνίγγων) που καλύπτει τον εγκέφαλο. Ωστόσο, υπάρχουν άλλα βακτήρια Neisseria που αποτελούν μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας της αναπνευστικής οδού. Όπως και οι Lactobacillus,  σχεδόν ποτέ δεν προκαλούν οποιαδήποτε ασθένεια. Παραδείγματα αυτής της ομάδας περιλαμβάνουν Ν mucosa, τη Ν flavescens, τη Ν sicca, τη Ν cinerea, και τη Ν lactamica subflava. 3 έως 40 τοις εκατό των ανθρώπων έχουν Ν lactamica, ιδιαίτερα τα παιδιά. Ενώ αυτή η ευεργετική ομάδα Neisseria προστατεύει έναντι οποιωνδήποτε επιβλαβών βακτηρίων που μπορούν να εισέλθουν στην αναπνευστική οδό, η Ν lactamica έχει πρωτεΐνες που βοηθούν ειδικά το ανοσοποιητικό σύστημα για να καταστρέψει τα βακτήρια N. meningitidis που προκαλούν μηνιγγίτιδα.

  • Porphyromonas gingivalis

Το P. gingivalis βλάπτει τη στοματική υγεία. Βοηθά την έναρξη και την εξέλιξη της περιοδοντικής νόσου και τα ούλα γίνονται κόκκινα και πρησμένα και αιμορραγούν εύκολα. Αυτό το βακτήριο διαπερνά την περιοχή των ούλων και προσκολλάται σε οδοντικούς ιστούς ή άλλα βακτήρια. Παρά το γεγονός ότι η ουλίτιδα και η περιοδοντική νόσος προσβάλλουν μία εντοπισμένη περιοχή γύρω από το δόντι, ο επίμονος πολλαπλασιασμός αυτού του βακτηρίου μπορεί να προκαλέσει σημαντικές βλάβες, όπως καρδιαγγειακές παθήσεις και πρώιμο τοκετό σε έγκυες γυναίκες. Η τακτική χρήση οδοντικού νήματος και το βούρτσισμα των δοντιών σας, σε συνδυασμό με τον ετήσιο επαγγελματικό οδοντιατρικό καθαρισμό μπορεί να βοηθήσει τη βακτηριακή ισορροπία στο στόμα.

  • Σαλμονέλωση

Η Salmonella είναι ένα είδος βακτηρίων. Συνήθως, βρίσκεται στα πουλερικά, στα αυγά, στο γάλα, στο κρέας και το νερό. Μπορεί, επίσης,να μεταφέρεται με τα κατοικίδια ζώα, όπως τις χελώνες,τα τρωκτικά και τα πτηνά. Συνήθως, προκαλεί τροφική δηλητηρίαση, αλλά ένα είδος σαλμονέλας είναι και η αιτία του τυφοειδούς πυρετού. Τα βακτήρια της σαλμονέλας επιτίθενται στο στομάχι και τα έντερα. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, τα βακτήρια μπορούν να εισέλθουν στις οδούς της λέμφου, η οποία μεταφέρει το νερό και τις πρωτεΐνες στο αίμα, και το ίδιο το αίμα. Τα βακτήρια επιτίθενται σε όλες τις ηλικιακές ομάδες και στα δύο φύλα. Τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και οι άνθρωποι που είναι ήδη άρρωστοι είναι πολύ πιο πιθανό να πάθουν μια σοβαρή λοίμωξη, όπως είναι τα άτομα που έχουν χαμηλή οξύτητα του στομάχου ή που παίρνουν τακτικά αντιόξινα. Τα συμπτώματα είναι διάρροια χωρίς αίμα, πονοκεφάλος, στομαχικές κράμπες, ναυτία και έμετος και πυρετός. Στην περίπτωση των λιγότερο σοβαρών λοιμώξεων, υπάρχουν λιγότερα συμπτώματα, συνήθως, μόνο διάρροια δύο ή τρεις φορές την ημέρα για δύο ημέρες. Πιο ήπιες μορφές της μόλυνσης από σαλμονέλα θεραπεύονται σε τέσσερις έως επτά ημέρες χωρίς να απαιτείται καμία άλλη θεραπεία, εκτος από ξεκούραση και άφθονα υγρά.

  • Staphylococcus epidermidis

Αυτό το βακτήριο είναι μία από τις φυσιολογικές μικροβιακές χλωρίδες του δέρματος και  παρέχει στο δέρμα μια σημαντική πρώτη γραμμή άμυνας κατά των επιβλαβών βακτηρίων. Υπάρχουν περίπου 10.000 έως 100.000 Staphylococcus epidermidis σε κάθε τετραγωνικό εκατοστό δέρματος. Μερικά από αυτά βρίσκονται στο εξωτερικό στρώμα του δέρματος, ενώ άλλα είναι στα θυλάκια τρίχας και ταξιδεύουν στο εξωτερικό στρώμα του δέρματος όταν οι άνθρωποι πλένονται. Αυτό το βακτήριο βρίσκεται, επίσης, στο βλεννογόνο του λαιμού.

  • Streptococcus mutans

Ο Στρεπτόκοκκος mutans, ή S. mutans, είναι ένα οδοντιατρικό παθογόνο βακτήριο και είναι η κύρια αιτία της φθοράς των δοντιών και προκαλεί τερηδόνα, και κοιλότητες και τρέφεται από τους απλούς υδατάνθρακες. Το τακτικό βούρτσισμα και το οδοντικό νήμα ελαχιστοποιούν τον πολλαπλασιασμό αυτών των βακτηρίων.

  • Streptococcus pyogenes  (φαρυγγίτιδα, οστρακιά και ρευματικός πυρετός)

Αυτό το ανθρώπινο παθογόνο, γνωστό επίσης και ως στρεπτόκοκκος της ομάδας Α είναι η κύρια αιτία της βακτηριακής φαρυγγίτιδας και αμυγδαλίτιδας. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει οστρακιά καθώς και πνευμονία και σύνδρομο τοξικού σοκ, εκτός από ωτίτιδα, παραρρινοκοπλπίτιδα,  αρθρίτιδα και λοιμώξεις των οστών. Η περίοδος επώασης είναι, συνήθως, δύο έως τέσσερις ημέρες, και αν  δεν αντιμετωπιστεί, ένα άτομο μπορεί να μείνει μεταδοτικό για αρκετές ημέρες έως εβδομάδες μετά την ανάρρωση. Οι άνθρωποι μπορούν επίσης να είναι φορείς αυτού του βακτηρίου, χωρίς να είναι άρρωστοι ή να έχουν συμπτώματα.

Ορισμένα στελέχη προτιμούν το δέρμα, και προκαλούν είτε επιφανειακή νόσο (κηρίο) ή εν τω βάθει λοιμώξεις (κυτταρίτιδα). Αργότερα, εκτός από τις μολύνσεις μετά από μία ασθένεια ή τραυματισμό μπορεί να ο ασθενής να νοσήσει από ρευματικό πυρετό και σπειραματονεφρίτιδα (μια επώδυνη ασθένεια των νεφρών).

Είναι πολύ σημαντικό να γίνει η θεραπεία μιας στρεπτοκοκκικής λοίμωξης μέσα σε εννέα ημέρες, επειδή σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκληθεί μια αυτοάνοση αντίδραση, ο ρευματικός πυρετός, που μπορεί να επηρεάσει τις αρθρώσεις, το δέρμα, την καρδιά και τα νεφρά. Ο ρευματικός πυρετός μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη των καρδιακών βαλβίδων, καθώς και άλλες διαταραχές της καρδιάς. Μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε σύνδρομο που ονομάζεται χορεία του Sydenham, που προκαλεί συναισθηματική αστάθεια, μυϊκή αδυναμία και σπασμωδικές κινήσεις των χεριών, των ποδιών και του προσώπου. Αυτή η αυτοάνοση αντίδραση μπορεί επίσης να προκαλέσει φλεγμονή των νεφρών, που ονομάζεται μεταστρεπτοκοκκική σπειραματονεφρίτιδα που μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη βλάβη στα νεφρά.

Οι Streptococcus pyogenes είναι ο μεγαλύτερος αιτιολογικός παράγοντας του ρευματικού πυρετού. Ο οξύς ρευματικός πυρετός παραμένει η κύρια αιτία των καρδιακών παθήσεων μεταξύ των παιδιών σε όλο τον κόσμο, ιδίως στις χώρες του τρίτου κόσμου. Μόλις προσβάλλουν ένα άτομο, τα βακτήρια συχνά αποδυναμωνουν το ανοσοποιητικό σύστημα, και επιτίθενται στον καρδιακό ιστό. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση είναι απαραίτητη για την αντικατάσταση των κατεστραμμένων καρδιακών βαλβίδων. 

Υπάρχουν πάνω από εκατό ποικιλίες της ομάδος Α του στρεπτόκοκκου καθεμία από τις οποίες διακρίνεται από τον τύπο της πρωτεΐνης «Μ» που έχει. Οι πρωτεΐνες Μ χρησιμεύουν ως σημαντικοί λοιμογόνοι παράγοντες που βοηθούν τον οργανισμό να αντισταθεί στη φαγοκυττάρωση (κυτταρική διατροφή). Δύο M18 πρωτεΐνες μοιάζουν με την πρωτεϊνη SPEC, η οποία ενεργοποιεί μια μαζική ανοσολογική αντίδραση σε κύτταρα ξενιστές και οδηγεί σε στρεπτοκοκκικό σύνδρομο τοξικού σοκ, και είναι υπεραντιγόνα, τα οποία επιτρέπουν το βακτήριο να επιβιώσει στον ξενιστή για εκτεταμένη χρονική περίοδο. Περιστασιακά, ο S. pyogenes προκαλεί ταχεία και προοδευτική μόλυνση του υποδόριου ιστού με αποτέλεσμα την μαζική συστηματική φλεγμονή και καταστροφή των ιστών.

  • Οστρακιά

Η οστρακιά είναι μια λοιμώδης νόσος που προκαλείται από τα βακτήρια Streptococcus pyogenes, που βρίσκονται συνήθως στο δέρμα ή στο λαιμό, όπου αυτά μπορεί να ζήσουν χωρίς να προκαλούν προβλήματα. Ωστόσο, κάτω από ορισμένες συνθήκες, μπορεί επίσης να προκαλέσουν ασθένειες, όπως οστρακιά. Οστρακιά είναι συνήθως μια επιπλοκή μετά από μόλυνση με μια συγκεκριμένη ομάδα των βακτηρίων που προκαλούν στρεπτοκοκκική λοίμωξη στο φάρυγγα.

Είναι κυρίως μια παιδική ασθένεια και είναι πιο συχνή από δύο έως οκτώ χρονων, αλλά μπορεί να μολύνει τα παιδιά μέχρι την ηλικία των 15. Είναι σπάνια σε ενήλικες. Συνήθως, μεταδίδεται με το βήχα, το φτάρνισμα ή την αναπνοή. Η οστρακιά μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί μέσω της άμεσης επαφής με τη βλέννα ή το σάλιο ενός μολυσμένου ατόμου, που σημαίνει ότι μπορούν να μεταδοθεί από τα σκεύη φαγητού ή από τις επιφάνειες.

Είναι σημαντικό να μείνουν τα παιδιά στο σπίτι τους, όταν έχουν αυτή την εξαιρετικά μεταδοτική μόλυνση και να τους διδάξετε να έχουν ένα χαρτί πάνω από το στόμα τους, όταν φταρνίζονται και βήχουν και να πλένουν τα χέρια τους συχνά. Μην τα αφήνετε να μοιράζονται τα ποτήρια, τα φλιτζάνια, τις οδοντόβουρτσες ή τα σκεύη με άλλους. Καθαρίστε όλες τις επιφάνειες που το παιδί αγγίζει συχνά και να αλλάζετε οδοντόβουρτσα συχνά.

Τα πρώτα συμπτώματα που εμφανίζονται είναι συνήθως πονόλαιμος, βήχας και ρινική συμφόρηση που ακολουθείται από ένα εξάνθημα κόκκινο, μαζί με έναν πόνο στο λαιμό,  κόκκινη γλώσσα με άσπρα στίγματα στις αμυγδαλές. Το εξάνθημα ξεκινά, συνήθως, από το πρόσωπο, και στη συνέχεια εξαπλώνεται γρήγορα στο στήθος, τον κορμό και στα άκρα. Δεν περιλαμβάνει τις παλάμες των χεριών ή τις πατούσες των ποδιών. Το εξάνθημα επιδεινώνεται συχνά στις πτυχές του δέρματος γύρω από τη βουβωνική περιοχή, στα χέρια και στα πόδια.

Αυτό το εξάνθημα, συνήθως, διαρκεί περίπου μία εβδομάδα και μετά η ερυθρότητα εξαφανίζεται.

Άλλα συμπτώματα:

  • Πονόλαιμος
  • Βήχας και ρινική συμφόρηση
  • Υψηλή θερμοκρασία και πυρετός
  • Πονοκέφαλος
  • Ναυτία ή έμετος
  • Λευκή επικάλυψη στη γλώσσα
  • Πρησμένοι λεμφαδένες στο λαιμό
  • Αίσθημα κόπωσης και κακουχίας
  • Ερύθημα προσώπου, αλλά ωχρότητα γύρω από το στόμα
  • Ξεφλούδισμα του δέρματος στις άκρες των δαχτύλων, των ποδιών και τη βουβωνική χώρα, όπως το εξάνθημα εξασθενίζει

Φυσικά θεραπευτικά μέτρα για την οστρακιά

Αντιφλεγμονώδεις γαργάρες

Echinacea, φασκόμηλο και καλέντουλα είναι καταπραϋντικά και αντιφλεγμονώδη βότανα.

Αντιμικροβιακές γαργάρες

Echinacea, υδραστίδα και σμύρνα είναι αντιβακτηριακά και τονώνουν το ανοσοποιητικό

Γαργάρες για ανακούφιση του πόνου

Η πρόπολη, η μέντα και το τζίντζερ είναι αντιμικροβιακά  βότανα

Τα φρούτα του πάθους περιέχουν συστατικά τα οποία έχουν την ικανότητα να ανακουφίζουν  από τον πονόλαιμο και την βραχνάδα

Ο πονόλαιμος μπορεί να ανακουφιστεί με γρανίτες από φρέσκο ​​χυμό φρούτων και τσάγια από βότανα

Ο χυμός ανανά μπορεί να ενυδατώσει το σώμα στον πυρετό

Το σκόρδο, τα κρεμμύδια, τα ραπανάκια και το τζίντζερ κάνουν καλό στην οστρακιά

Ο Astragalus είναι ένα κινέζικο βότανο για τη θεραπεία λοιμώξεων και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Υπάρχει σε βάμμα ή κάψουλες και είναι ασφαλές για τα παιδιά στη μισή δόση των ενηλίκων

Πολλά είδη μανιταριών έχουν ισχυρές αντιβακτηριακές ιδιότητες και είναι ιδιαίτερα επωφελή σε τσάι, για την μείωση του πυρετού και την καταπολέμηση της λοίμωξης

  • Treponema denticola

Το T. denticola προκαλει περιοδοντική νόσο, φλεγμονή και υποχώρηση των ούλων. Αυτό το βακτήριο εισβάλλει στους υγιείς ιστούς και τα ούλα και μπορεί να μολύνει τα κανάλια των ριζών των δοντιών και προκαλεί έντονο πόνο και, σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται οδοντιατρική χειρουργική επέμβαση. Τα P. gingivalis και T. denticola προκαλούν περιοδοντική νόσο.

  • Viridans streptococcus 

Οι βλεννώδεις μεμβράνες στο στόμα και το λαιμό μπορεί να επιμολυνθούν, καθώς το βρέφος περνάει μέσα από τον κόλπο της μητέρας. 4 έως 12 ώρες μετά τη γεννηση ο viridans στρεπτόκοκκος είναι η κύρια μικροβιακή χλωρίδα του στόματος και του φάρυγγα. Οι S. epidermidis και S.  Viridans μπορεί να προκαλέσουν ενδοκαρδίτιδα, ή φλεγμονή του εσωτερικού στρώματος του καρδιακού μυός, εάν περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος και φτάσουν την καρδιά. Ο S. epidermidis προστατεύει από επιβλαβή βακτήρια από το δέρμα, και ο Β στρεπτόκοκκος είναι ευεργετικός επειδή προστατεύει από επιβλαβή βακτήρια που μπορεί να εισβάλουν στο στόμα και το λαιμό.


-Είδη βακτηρίων τα οποία κατοικούν στο ανθρώπινο σώμα

Δέρμα

  • Acinetobacter spp
  • Staphylococcus aureus
  • Bacillus spp
  • Candida albicans
  • Corynebacterium spp
  • Corynebacterium parvum
  • Demodex folliculorum
  • Enterobacter cloacae
  • Epidermophyton floccosum
  • Micrococcus spp
  • Mycobacterium spp
  • Neisseria spp
  • Peptostreptococcus spp
  • Pityrosporum ovale
  • Propionibacterium spp
  • Propionibacterium acnes
  • Pseudomonas aeruginosa
  • Sarcina spp
  • Staphylococcus epidermidis
  • Staphylococcus haemolyticus
  • Viridans Streptococcus
  • Trichophyton spp

Σε όλο το σώμα

  • Acinetobacter calcoaceticus
  • Burkholderia cepacia
  • Pseudomonas pseudoalcaligenes
  • Peptostreptococcus spp 

Μάτια

  • Chlamydia trachomatis
  • Chlamydophila pneumoniae
  • Haemophilus aegyptius
  • Haemophilus influenzae
  • Moraxella spp
  • Neisseria spp
  • Staphylococcus epidermidis
  • Viridians Streptococcus

Θύλακες των τριχών

  • Staphylococcus aureus
  • Fusobacterium necrophorum
  • Eubacterium spp
  • Microbacterium spp

Βλεννώδεις μεμβράνες

  • Chlamydia trachomatis
  • Hemophilus influenzae
  • Staphylococcus aureus
  • Staphylococcus epidermidis

Εξωτερικό αυτί

  • Corynebacterium spp
  • Staphylococcus aureus
  • Staphylococcus epidermidis

-Είδη βακτηρίων τα οποία κατοικούν στο γαστρεντερικό σωλήνα

Achromobacter spp: Παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Acidaminococcus fermentans: Παχύ έντερο

Acinetobacter cacoaceticus: Παχύ έντερο

Actinomyces spp: Αμυγδαλές

Actinomyces viscosus: Στόμα

Actinomyces naeslundii: Στόμα

Aeromonas spp: Παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Aggregatibacter actinomycetemcomitans: Στόμα

Anaerobiospirillum spp: Περιττώματα

Alcaligenes faecalis: Παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Arachnia propionica: Στόμα

Bacillus spp: Παχύ έντερο

Bacteroides spp: Στόμα, αμυγδαλές

Bacteroides gingivalis: Στόμα

Bacteroides fragilis: Γενική κατανομή

Bacteroides intermedius: Στόμα

Bacteroides melaninogenicus: Στόμα, κόπρανα

Bacteroides pneumosintes: Φάρυγγας

Bacterionema matruchotii: Ούλα

Bifidobacterium spp: Παχύ έντερο, κόπρανα

Buchnera aphidicola: Στόμα

Butyriviberio fibrosolvens: Παχύ έντερο

Campylobacter spp: Παχύ έντερο

Campylobacter coli: Γενική κατανομή

Campylobacter sputorum: Στόμα

Campylobacter upsaliensis: Στόμα

Candida albicans: Στόμα

Capnocytophaga spp: Στόμα

Clostridium spp: Παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Citrobacter freundii: Σάλιο

Clostridium difficile: Παχύ έντερο

Clostridium sordellii: Στομάχι, λεπτό έντερο, παχύ έντερο, ορθό, πρωκτός

Corynebacterium spp: Στόμα

Corynebacterium matruchotii: Ούλα

Eikenella corrodens: Γενική κατανομή, στόμα

Enterobacter cloacae: Γενική κατανομή

Enterococcus spp: Στόμα, αμυγδαλές

Enterococcus faecalis: Γενική κατανομή

Enterococcus faecium: Γενική κατανομή

Escherichia coli: Γενική κατανομή

Eubacterium spp: Στόμα

Flavobacterium spp: Παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Fusobacterium spp: Στόμα

Fusobacterium nucleatum: Στόμα

Gordonia Βακτήριο spp: Σάλιο

Haemophilius parainfluenzae: Στόμα

Haemophilus paraphrophilus: Στόμα

Lactobacillus spp: Στόμα, σάλιο

Buccalis Leptotrichia: Στόμα

Morganella morganii: Κόπρανα

Mycobacteria spp: Παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Mycoplasma spp: Παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Micrococcus spp: Στόμα, αμυγδαλές

Mycoplasma spp: Στόμα

Mycobacterium chelonae: Σάλιο

Neisseria spp: Στόμα

Neisseria sicca: Σάλιο

Peptococcus spp: Στόμα, παχύ έντερο

Peptostreptococcus spp: Στόμα, αμυγδαλή

Plesiomonas shigelloides: Γενική κατανομή

Porphyromonas gingivalis: Στόμα

Propionibacterium spp: Παχύ έντερο

Propionibacterium acnes: Γενική κατανομή

Providencia spp: Κόπρανα

Pseudomonas aeruginosa: Παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Ruminococcus bromii: Παχύ έντερο

Rothia dentocariosa: Στόμα

Ruminococcus spp: Τυφλό έντερο, παχύ έντερο

Sarcina spp: Παχύ έντερο

Staphylococcus aureus: Στόμα, παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Staphylococcus epidermidis: Στόμα

Streptococcus anginosus: Γενική κατανομή

Streptococcus mutans: Οδοντική πλάκα

Streptococcus oralis: Oδοντική πλάκα

Streptococcus pneumoniae: Αμυγδαλές

Sobrinus Streptococcus: Οδοντική πλάκα

Viridans Streptococcus: Στόμα, παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Torulopsis glabrata: Στόμα

Treponema denticola: Στόμα

Treponema refringens: Στόμα

Veillonella spp: Στόμα, αμυγδαλή, παχύ έντερο

Vibrio spp: Παχύ έντερο, λεπτό έντερο

Vibrio sputorum: Στόμα

Wolinella succinogenes: Στόμα

Yersinia enterocolitica: Παχύ έντερο

-Είδη βακτηρίων τα οποία κατοικούν στο αναπνευστικό σύστημα

Acinetobacter spp: Ρινοφάρυγγας

Bacteroides pneumosintes: Φάρυγγας

Bordetella parapertussis: Γενική κατανομή

Burkholderia cepacia: Πνεύμονας

Campylobacter sputorum: Ρινοφάρυγγας

Candida albicans: Φάρυγγας

Cardiobacterium spp: Μύτη

Chlamydophila pneumoniae: Πνεύμονας

Citrobacter freundii: Λαιμός

Eikenella corrodens: Γενική κατανομή

Haemophilus spp: Ρινοφάρυγγας

Haemophilius parainfluenzae: Φάρυγγας

Haemophilus paraphrophilus: Φάρυγγας

Kingella spp: Ανώτερο αναπνευστικό σύστημα

Kingella kingae: Ανώτερο αναπνευστικό σύστημα

Moraxella spp: Ρινοφάρυγγας

Moraxella catarrhalis: Ρινοφάρυγγας

Mycoplasma orale: Στοματοφάρυγγας

Mycoplasma pneumoniae: Αναπνευστικό επιθήλιο

Neisseria spp: Ρινοφάρυγγας

Neisseria cinerea: Ρινοφάρυγγας

Neisseria elongata: Φάρυγγας

Neisseria gonorrhoeae: Φάρυγγας

Neisseria lactamica: Ρινοφάρυγγας

Meningitidis Neisseria: Ρινοφάρυγγας

Neisseria mucosa: Ρινοφάρυγγας

Neisseria sicca: Ρινοφάρυγγας

Peptococcus spp: Ανώτερο αναπνευστικό σύστημα

Peptostreptococcus spp: Φάρυγγας

Pseudomonas aeruginosa: Πνεύμονας

Selenomonas sputigena: Ρινοφάρυγγας

Staphylococcus aureus: Μύτη

Streptobacillus spp: Λαιμός, ρινοφάρυγγας

Streptococcus constellatus: Στοματοφάρυγγας

Streptococcus intermedius: Στοματοφάρυγγας

Streptococcus mitis: Γενική κατανομή

Streptococcus pyogenes: Ανώτερο αναπνευστικό σύστημα

Viridans Streptococcus: Φάρυγγας

-Είδη βακτηρίων τα οποία κατοικούν στο ουρογεννητικό σύστημα 

Acinetobacter spp: Πρόσθια ουρήθρα, κόλπος

Bacteroides spp: Εξωτερικά γεννητικά όργανα

Bifidobacterium spp: Κόλπος

Candida albicans: Πρόσθια ουρήθρα, εξωτερικά γεννητικά όργανα,  κόλπος

Chlamydia trachomatis: Ουρήθρα, κόλπος, σάλπιγγες, προστάτης αδένας

Clostridium spp: Κόλπος

Corynebacterium spp: Πρόσθια ουρήθρα, εξωτερικά γεννητικά όργανα, κόλπος

Enterobacteriaceae: Πρόσθια ουρήθρα, εξωτερικά γεννητικά όργανα, κόλπος

Neisseria gonorrhoeae: Ουρήθρα, κόλπος, προστάτης αδένας

Viridans Streptococcus: Πρόσθια ουρήθρα, εξωτερικά γεννητικά όργανα, κόλπος

Eikenella corrodens: Γενική κατανομή

Streptococcus anginosus: Γενική κατανομή

Staphylococcus aureus: Περίνεο

Gardnerella vaginalis: Γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα

Mycoplasma hominis: Τράχηλος της μήτρας, κόλπος

Mobiluncus curtisii: Κόλπος

Mobiluncus mulieris: Κόλπος


 

Συμπτώματα της βακτηριακής μόλυνσης

Ο πυρετός είναι, συνήθως, το κύριο σύμπτωμα, αλλά μπορεί να προκληθεί από μια λοίμωξη από βακτήρια ή από ιούς και πρέπει να γίνει μια εξέταση αίματος, για να προσδιοριστεί η αιτία.

Άλλα συμπτώματα μπορεί να είναι η ασυνήθιστη κούραση, οι μυαλγίες, ο πονοκέφαλος, ο έμετος, η διάρροια και το κοιλιακό άλγος.

Πυρετός

Πυρετός είναι η ανύψωση της θερμοκρασίας του σώματος. Είναι προστατευτικός μηχανισμός του σώματος ενάντια στη μόλυνση. Η ανύψωση της θερμοκρασίας συμβαίνει όταν το ανοσοποιητικό σύστημα μάχεται ενάντια στα βακτήρια και τους ιούς που βλάπτουν το σώμα.

Φυσιολογικά, η θερμοκρασία του σώματος διατηρείται μεν μέσα σε σχετικά στενά όρια με τη βοήθεια θερμορρυθμιστικών μηχανισμών, αλλά, όπως συμβαίνει και με άλλες φυσιολογικές λειτουργίες, παρουσιάζει ημερήσιο ρυθμό, με χαμηλότερες τιμές τις πρωινές και υψηλότερες τις εσπερινές ώρες. Η μέτρηση της γίνεται με ειδικά όργανα, τα θερμόμετρα σώματος, που είναι μεγιστοβάθμια.

Η κεντρική θερμοκρασία του σώματος μετρείται από τους φυσιολόγους στο αίμα του δεξιού καρδιακού κόλπου και έχει φυσιολογική τιμή περίπου 37 βαθμούς Celsius (Κελσίου) oC, με ημερήσια διακύμανση που δεν υπερβαίνει τους 0,6 oC. Οι κλινικοί γιατροί, με τον όρο κεντρική θερμοκρασία εννοούν τη θερμοκρασία στο ορθό που κυμαίνεται φυσιολογικά από 36,1 oC, νωρίς το πρωί, μέχρι 37,4 oC, αργά το απόγευμα. Στη στοματική κοιλότητα η θερμοκρασία διατηρείται σε λίγο χαμηλότερα επίπεδα απ' όσο η θερμοκρασία στο ορθό και κυμαίνεται από 35,9 oC μέχρι 37,2 oC. Τέλος, η θερμοκρασία στη μασχάλη κυμαίνεται φυσιολογικά μεταξύ 35,7 oC και 37 oC.

Εκτός από τον ημερήσιο ρυθμό και άλλοι παράγοντες συνδεόμενοι με την καθημερινή δραστηριότητα, όπως η μυϊκή άσκηση, η υψηλή θερμοκρασία του περιβάλλοντος, ένα πλούσιο γεύμα ή ένα πολύ θερμό λουτρό, είναι δυνατόν να προκαλέσουν μικρές (κατά 0,3-0,6 oC) αυξήσεις της φυσιολογικής θερμοκρασίες. Επιπλέον, στις γυναίκες η θερμοκρασία του σώματος είναι χαμηλότερη κατά τις πρώτες 14 ημέρες του κύκλου και διατηρείται σε υψηλότερα επίπεδα (κατά 0,2-0,4 oC) μέχρι το τέλος του. Στα δε νεογνά, η θερμοκρασία επιφανείας σώματος κυμαίνεται μεταξύ 36.4 ºC και 37.4 ºC.

Παρεκκλίσεις από τη φυσιολογική θερμοκρασία σώματος, προκύπτουν στις ακόλουθες περιπτώσεις:

  • Πυρετός και υπερθερμία
  • Υποθερμία
  • Θερμοπληξία

Η υψηλή θερμοκρασία είναι χρήσιμη για το σώμα. Είναι ο τρόπος που το σώμα ενεργεί για να καταστρέψει τους επιβλαβείς μικροοργανισμούς και ενθαρρύνει το σώμα να δημιουργήσει περισσότερα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Ο πυρετός μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για τα άτομα με καρδιακά προβλήματα, δεδομένου ότι επιταχύνει το ρυθμό της καρδιάς και καθιστά το έργο της πιο δύσκολο, και μπορεί να προκαλέσει ακανόνιστο ρυθμό, πόνο στο στήθος ή ακόμα και καρδιακή προσβολή. Όταν ένα άτομο έχει πυρετό για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να πάθει αφυδάτωση και βλάβη του εγκεφάλου.

Σε πυρετό να χορηγείτε μόνο υγρά.

Φυσικά διορθωτικά μέτρα για όσους έχουν πυρετό:

Άφθονο μεταλλικό νερό πηγής

Χυμοί: χυμός αλόης βέρα, χυμός από ραπανάκια, γάλα καρύδας, χυμό ανανά (αποτρέπει την αφυδάτωση), ζεστό νερό με μέλι, λεμόνι και τζίντζερ

Αφεψήματα: βασιλικός, κόλιανδρος, μέντα, σπόροι μουστάρδας, σταφίδες, σαφράν, θυμάρι, αχιλλαία (βάλτε 1 ή περισσότερα από αυτά τα συστατικά σε ζεστό νερό και στη συνέχεια πιείτε το αργά)

Εξωτερικές κομπρέσες: Κομπρέσα με μια φέτα κρεμμύδι ή λιωμένο σκόρδο και ελαιόλαδο στα πέλματα των ποδιών μπορεί να μειώσει τον πυρετό

Όσοι έχουν πυρετό πρέπει να αποφεύγουν τα συμπληρώματα που περιέχουν σίδηρο ή ψευδάργυρο. Ο σίδηρος προκαλεί μεγάλη ένταση σε ένα σώμα που καταπολεμά τη λοίμωξη και ο ψευδάργυρος δεν απορροφάται από τον οργανισμό κατά τη διάρκεια του πυρετού.

Μην παίρνετε τζίντζερ εάν λαμβάνετε αντιπηκτικά (φάρμακα για αραίωση του αίματος) ή μη-στεροειδή αντι-φλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ασπιρίνη και ιβουπροφαίνη ή κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης

Καθημερινά το πρωί να κάνετε καθαρισμό του ήπατος. Πάρτε όλα αυτά τα πέντε συστατικά μαζί σε ένα ποτήρι ζεστό νερό το  πρωί κατανήστικοι για να βοηθήσετε τον οργανισμό στην καταπολέμηση των παθογόνων βακτηρίων:

  1. Μηλόξιδο (ένα κουταλάκι του γλυκού)
  2. Πιπεριά τσίλι (μια πρέζα)
  3. Μέλι (ένα κουταλάκι του γλυκού)
  4. 1 λεμόνι ή λάιμ (χυμός φρεσκοστυμμένος)
  5. Κουρκούμη (μισό κουταλάκι του γλυκού)

Οι φυσικές θεραπείες για να καταπολεμήσετε τις λοιμώξεις

Ριγανέλαιο, Κόκκινη πρόπολη, προβιοτικά, βιολογική σόδα κι ένα μείγμα μανιταριών καταπολεμάνε όλες τις λοιμώξεις, αποτελεσματικότερα από όλα τα αντιβιοτικά και χωρίς παρενέργειες.

Τα αντιβιοτικά είναι αναποτελεσματικά επειδή εργάζονται με την καταστροφή των εξειδικευμένων δομών όλων των βακτηρίων στο σώμα.

Υπάρχουν πολλά φυτά με ισχυρές και φυσικές αντιβακτηριακές δυνατότητες στα φύλλα, μίσχους, τους σπόρους και τις ρίζες τους. 

Φυσικά φαρμακευτικά βότανα και μπαχαρικά που παρουσιάζουν ισχυρές αντιβακτηριδιακές ιδιότητες είναι:

Ριγανέλαιο, Aloe vera, Andrographis paniculata, γλυκάνισος, μηλόξιδο, κολοκύθα, αστράγαλος, βασιλικός, δάφνη, κόμμι bdellium, τσάι περγαμόντο, διττανθρακικό νάτριο, μαύροι σπόροι, γαϊδουράγκαθο, εκχύλισμα φύλλων βατόμουρου, μπλε vervain, ρίζα κολλιτσίδας, κύμινο, νύχι της γάτας-cat's claw, πιπέρι καγιέν, χαμομήλι, εκχύλισμα φύλλων καστανιάς, κινεζική ρίζα ραβέντι, κανέλα, γαρίφαλο, λάδι καρύδας, σύμφυτο, τσουκνίδα, damiana, πικραλίδα, echinacea, σαμπούκο, elecampane, εφέδρα Σινική-ephedra sinica, σπόροι μάραθου, Garcinia Cambogia, ginkgo biloba , ho Shou wu, γλυκόριζα, Lomatium dissectum, μέντα, χυμός νεροκάρδαμου, φύλλα neem, Νόνι, Pau d 'Arco, φύλλα ελιάς, pan pien lien,  μυρτιά, ρόκα, κάρδαμο, σαρσαπαρίλλα,  Φτελιά, Scutellaria, βαλσαμόχορτο, Suma, κουρκούμη και yerba santa. Μανιτάρια που εμφανίζουν ισχυρές αντιβακτηριακές ιδιότητες είναι: ο βασιδιομύκητας, τα μανιτάρια maitake, τα Reishi μανιτάρια και τα μανιτάρια shiitake.

Μια φυσική εναλλακτική θεραπεία στα αντιβιοτικά: Ένα μείγμα Astragalus, Echinacea, γλυκόριζας, Lomatium dissectum, Reishi μανιτάρια και μανιτάρια Scutellaria είναι ιδιαίτερα ισχυρό ενάντια στα θανατηφόρα βακτήρια. Αποφύγετε τα μανιτάρια scutellariae εάν είστε έγκυος ή θηλάζετε.

Οι σπόροι μελιτζάνας είναι ένα διεγερτικό του ανοσοποιητικού συστήματος. Η πρόσληψη ενός γραμμαρίου αυτών των σπόρων καθημερινά για τρεις ημέρες, θα βοηθήσει στην ανάπτυξη ανοσίας έναντι πολλών βακτηριδίων ακόμη και των ιών της ιλαράς ειδικά για ένα έτος.

Το Lomatium dissectum είναι το καλύτερο για αποτοξίνωση του συκωτιού και του ουροποιητικού συστήματος, και η πικραλίδα για να βοηθήσει στην αποφυγή εξανθήματος από Lomatium.

Τα φαρμακευτικά μανιτάρια, πρέπει να βυθίζονται σε ζεστό νερό για 30 λεπτά και στη συνέχεια το υγρό πίνεται σαν τσάι, σούπα ή ζωμός 3 φορές την ημέρα έως ότου η λοίμωξη να περάσει.

Οι ρίζες βοτάνων θα πρέπει να τεμαχίζονται και να σιγοβράζουν για 30 λεπτά πριν από την κατανάλωση, μαζί με τον χυμό μία φορά την ημέρα μέχρις ότου η μόλυνση φύγει.

Προσθέστε οποιοδήποτε από αυτά τα φαρμακευτικά βότανα, μπαχαρικά και μανιτάρια στα γεύματα και τους χυμούς φρούτων και μπορείτε να βάλετε και μέλι για να είναι πιο εύγευστα.

Τα μανιτάρια Reishi μανιτάρια μπορεί να τοποθετηθούν σε ζεστό νερό και λαμβάνεται ως τσάι, ζεστή σοκολάτα, μόκα ή latte ως εναλλακτική λύση για τον καφέ. Αποφύγετε τα μανιτάρια Reishi αν παίρνετε φάρμακα αντι-υπερτασικά, αντιδιαβητικά και αντιπηκτικά. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η ξηρότητα του στόματος, η αιμορραγία από τη μύτη και οι αιματηρές κενώσεις.

Ρυθμίστε το PH στο σώμα σας

Κάντε αλκαλοποίηση του οργανισμού σας. Ελέγξτε το pH του σάλιου σας με ταινίες μέτρησης pH. Αν το pH είναι κάτω από 7,2 τότε μπορείτε να έχετε μια ανισορροπία των βακτηρίων της χλωρίδας του εντέρου. Για την αύξηση του pH του στόματος σας σε 7,2 ή μεγαλύτερο pH, πιείτε 1 κουταλάκι του γλυκού διττανθρακικό νάτριο σε 60 ml κρύο βρασμένο νερό. Είναι τόσο απλό να εξουδετερώσετε τα οξέα που προκαλεί η ανισορροπία των βακτηρίων, οι μολύνσεις ζύμης, οι κοιλότητες των δοντιών και η τερηδόνα, τα έλκη στο στόμα, το αλλεργικό συνάχι, ο πολλαπλασιασμός των σκουληκιών και παρασίτων, η δυσοσμία του στόματος, η αναιμία, οι λοιμώξεις από τους ιούς, ακόμη και ο καρκίνος. Ο καθαρισμός δοντιών με διττανθρακικό νάτριο είναι καλύτερος από τις οδοντόκρεμες και τα στοματικά διαλύματα του εμπορίου. Τα ισχυρά αντιβακτηριακές στοματικά διαλύματα ευνοούν την ανάπτυξη των σκουληκιών και παρασίτων γιατί σκοτώνουν τα καλά βακτήρια στο έντερο.

Τριμεθυλαμίνη-Ν-οξείδιο

Μερικά βακτήρια στο έντερο μετατρέπουν τη λεκιθίνη- ένα θρεπτικό συστατικό που βρίσκεται στο αβοκάντο, το βόειο κρέας, τους κρόκους αυγών, τα όσπρια, τους ξηρούς καρπούς, τα λιπαρά ψάρια, τα σπλάχνα ζώων, το χοιρινό, τη σόγια και στα δημητριακά ολικής αλέσεως σε μια ένωση την τριμεθυλαμίνη-Ν-οξείδιο (ΤΜΑΟ) που φράζει τις αρτηρίες.

Μερικά εντερικά βακτήρια μετατρέπουν, επίσης, την καρνιτίνη, ένα θρεπτικό συστατικό που βρίσκεται στο βόειο κρέας, στο τυρί, την ιππόγλωσσα, το γάλα, τα λιπαρά ψάρια, το χοιρινό κρέας, τα πουλερικά, τα κουνέλια και το κρέας ελαφιού σε τριμεθυλαμίνη-Ν-οξείδιο.

Τόσο η λεκιθίνη όσο και η καρνιτίνη κατασκευάζονται από το ανθρώπινο σώμα και είναι ουσιώδεις για ζωτικές διεργασίες στο σώμα. Η λεκιθίνη παράγεται στο ήπαρ και αποτελείται από λιπαρά οξέα και χολίνη και είναι απαραίτητη για τις διαδικασίες σε όλα τα κύτταρα του σώματος.

Η καρνιτίνη γίνεται στο σώμα από λυσίνη και μεθειονίνη και είναι απαραίτητη για το μεταβολισμό των λιπιδίων.

Ωστόσο, η περίσσεια τριμεθυλαμίνη-Ν-οξεοδίου, που προκαλείται από ορισμένα βακτήρια στο έντερο από την λεκιθίνη και την καρνιτίνη που προέρχονται από ζωικές τροφές, μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της χοληστερόλης στο αίμα και εναπόθεση στα τοιχώματα των αρτηριών, προκαλώντας αθηροσκλήρωση (σκλήρυνση των αρτηριών) και, εάν γίνει ρήξη φράσσουν μια αρτηρία, και προκαλείται εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή προσβολή.

Επομένως, τα θρεπτικά συστατικά των φυτών είναι πιο υγιεινά για το σώμα για να παράγει τη δική του λεκιθίνη και καρνιτίνη αντί να καταναλώνονται ζωικά προϊόντα που περιέχουν αυτές τις θρεπτικές ουσίες που τροφοδοτεί τα βακτήρια για να παράγουν στο έντερο τριμεθυλαμίνη-Ν-οξείδιο.

Φυσικές φυτικές τροφές για να παράγει το σώμα σας λεκιθίνη και καρνιτίνη είναι:

Αμύγδαλα, αμάραντος, καρύδια Βραζιλίας, μπρόκολο, λαχανάκια Βρυξελλών, φαγόπυρο,  κουνουπίδι, λάχανο, λιναρόσπορος, σκόρδο, έλαιο από κουκούτσια σταφυλιών, κατσαρό λάχανο, χόρτα μουστάρδας, φασόλια, βρώμη, κρεμμύδια, φιστίκια, καρύδια πεκάν, πιπεριές (κόκκινες), κουκουνάρια , παπαρουνόσποροι, σπόροι κολοκύθας, κινόα, Rampion, κραμβέλαιο, σουσαμέλαιο, σογιέλαιο, ηλιόσποροι, σπανάκι, καρύδια και δημητριακά ολικής αλέσεως.


Η διατροφή για την ανάρρωση από την μόλυνση και την ασθένεια

Μια υγιεινή διατροφή με φυσικά και βιολογικά τρόφιμα θα ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και θα βοηθήσει τον οργανισμό να καταπολεμήσει τους ιούς, τους μύκητες και τις λοιμώξεις από τα βακτήρια φυσικά. Εάν αυτή η διατροφή αυτή υιοθετηθεί θα ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και θα προστατεύει τα έντερα και το σώμα από τυχόν μελλοντικές μολύνσεις σε μία μόλις εβδομάδα.

Τα φυτοθρεπτικά συστατικά, τα μεταλλικά άλατα, οι πρωτεΐνες και οι ίνες, αλλά και η διακοπή της ζάχαρης και του άσπρου αλευριού θα βοηθήσουν οι λοιμώξεις να μην εξαπλωθούν και σε άλλα μέρη του σώματος. Σταματήστε τη ζάχαρη, το αλκοόλ, τον καφέ, τα φάρμακα, τα τεχνητά πρόσθετα, όπως η ασπαρτάμη, τα παρασιτοκτόνα και τα καλλυντικά και απορρυπαντικά με τοξίνες. 

Τρώνε μόνο βιολογικά φρούτα και λαχανικά, λόγω του κινδύνου από τα φυτοφαρμάκα, τα μυκητοκτόνα και τα ζιζανιοκτόνων.

Κάντε αποτοξίνωση για να καθαρίσετε το σώμα από τις τοξίνες και τη μόλυνση.

Για να επωφεληθείτε από τα τρόφιμα που περιέχουν καροτενοειδή, όπως οι ντομάτες και τα καρότα πάντα να τα τρώτε μαζί με πλούσια σε λίπος τρόφιμα όπως το ελαιόλαδο, οι ξηροί καρποί ή το αβοκάντο επειδή τα καροτενοειδή είναι λιποδιαλυτά, που σημαίνει ότι απορροφώνται από τον οργανισμό μόνο μαζί με τα λίπη και στη συνέχεια θα βοηθήσουν με την κατασκευή της βιταμίνης Α.

Τρώγοντας μια ποικιλία καθημερινά από χρωματιστά φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, βότανα και μπαχαρικά θα έχετε πολύ καλή υγεία.

Αν δεν μπορείτε να τα φάτε ωμά δοκιμάστε τα λαχανικά στον ατμό, με βότανα και μπαχαρικά σε δύο κουταλιές εμφιαλωμένο ή φιλτραρισμένο νερό και στη συνέχεια, τοποθετήστε τα σε ένα μπλέντερ και φτιάξτε μια υπέροχη υγιεινή σούπα και τρώτε ένα μικρό μπολ πριν από κάθε γεύμα. Τα φρούτα μαζί με μοσχοκάρυδο, κανέλα και μέλι τα κάνετε smoothie» με προβιοτικό βιολογικό γιαούρτι.

Να πίνετε άφθονο εμφιαλωμένο μεταλλικό νερό για να αποφύγετε τα χημικά πρόσθετα όπως το φθόριο και το το χλώριο και να παίρνετε περισσότερα από τα βασικά μέταλλα που χρειάζεται το σώμα.

Να τρώτε ψάρια 4 φορές την εβδομάδα: Γαύρος, καπνιστή ρέγγα, κυπρίνος, χέλι, ιππόγλωσσα, ρέγγα, σκουμπρί, σαρδέλες, σολομό, σαρδέλες, πέστροφα, και μαρίδα.

Να καταναλώνετε γαλακτοκομικά καθημερινά, όπως κεφίρ και γιαούρτι βιολογικό.

Να καταναλώνετε λαχανικά (ένα φυλλώδες λαχανικό και άλλα τρία με διαφορετικά χρώματα ανά ημέρα)
Αγκινάρα, ashitaba, σπαράγγια, μελιτζάνες, αβοκάντο, παντζάρια, πιπεριές (όλα τα χρώματα), Bok choy, μπρόκολο, λαχανάκια Βρυξελλών, λάχανο, καρότο, σέλινο, ραδίκια,  καλαμπόκι μη τροποποιημένο γενετικά, κολοκυθάκια, κάρδαμο, μάραθο , fenugreek, σκόρδο, τζίντζερ, φύκια, μαρούλια, μανιτάρια, χόρτα μουστάρδας, μπάμιες, κρεμμύδια, ραπανάκια, ρόκα, φύκια, σπανάκι, ντομάτες και κάρδαμο.

Να τρώτε όσπρια (3 φορές την εβδομάδα): Μαύρα φασόλια, μαυρομάτικα, κουκιά, ρεβίθια, φακές, φασόλια, μπιζέλια.

Να τρώτε φυτικές ίνες καθημερινά και ειδικά ψύλλιο: μάραθο, κριθάρι, καστανό ρύζι, φαγόπυρο, βρώμη, ψύλλιο, κινόα και σίκαλη.

Να τρώτε φρούτα (ένα από τρία διαφορετικά χρώματα ανά ημέρα): Μήλα, βερίκοκα, μπανάνες, μούρα, κολοκύθια, γκουάβα, ακτινίδια, λεμόνια, λάιμ, γκρέιπφρουτ, βερίκοκα, δαμάσκηνα, φράουλες, κόκκινο σταφύλι, κεράσια, ροδάκινα, αχλάδια, παπάγια, ανανά, χυμό από ρόδι, αγριοτριανταφυλλιά, μάνγκο,  πορτοκάλια και μανταρίνια.

Να τρώτε αποξηραμένα φρούτα (ως σνακ ή στα γεύματα καθημερινά): Βερίκοκα, χουρμάδες, σύκα, μούρα, δαμάσκηνα, σταφίδες.

Να τρώτε σπόρους (ως σνακ ή στα γεύματα καθημερινά): Λιναρόσπορος, σταφύλια, κάνναβη, νεροκάρδαμο, παπαρούνα, κολοκύθα, σουσάμι, ηλίανθος και  καρπούζι.

Να τρώτε ξηρούς καρπούς (ως σνακ ή στα γεύματα καθημερινά): Αμύγδαλα, καρύδια Βραζιλίας, κάστανα, καρύδια, φουντούκια, macadamia, φιστίκια, καρύδια, κουκουνάρια.

Να καταναλώνετε θρεπτικά βότανα όσο το δυνατόν συχνότερα καθημερινά, σε τσάι ή έγχυμα: Βασιλικός, κάρδαμο, κόλιανδρος, γαρίφαλλο, άνηθο, σαμπούκο, λεμονόχορτο, ρίγανη, μαϊντανό, δεντρολίβανο, κάρδαμο, φασκόμηλο, εστραγκόν και το θυμάρι.

Να καταναλώνετε μπαχαρικά όσο το δυνατόν συχνότερα καθημερινά και να τα προσθέσετε στο τσάι): Πιπέρι καγιέν, κανέλα, κύμινο, γαρίφαλο, κόλιανδρο, μοσχοκάρυδο, πάπρικα, πιπέρι (όλα τα χρώματα) και κουρκούμη.

Να καταναλώνετε καθημερινά κάποιο από τα παρακάτω: Έλαιο από μαύρη σταφίδα, μελάσα, μαγιά μπύρας, πίκλες στην άλμη, κακάο, πράσινο τσάι, λάδι λιναρόσπορου, έλαιο σπόρων κάνναβης, μέλι, miso, ελαιόλαδο, σησαμέλαιο, κραμβέλαιο,  τσάι και τόφου.

Ο μη-αιμικός σίδηρος που βρίσκεται σε λαχανικά όπως το σπανάκι και το κατσαρό λάχανο και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά δεν απορροφάται γιατί αυτά τα λαχανικά έχουν οξαλικά που εμποδίζουν την απορρόφηση του σιδήρου.

Να κάθεστε στον ήλιο με γυμνό δέρμα καθημερινά για 15 λεπτά χωρίς αντιηλιακό έτσι ώστε το σώμα μπορεί να παράγει αρκετή βιταμίνη D. Τους χειμερινούς μήνες να καταναλώνετε περισσότερα λιπαρά ψάρια και μουρουνέλαιο ή έλαιο κριλ σε κάψουλες μία φορά την ημέρα. Η βιταμίνη D είναι ζωτικής σημασίας για ένα αποτελεσματικό ανοσοποιητικό σύστημα.

Να αποφεύγεται το γκρέιπφρουτ εάν παίρνετε «στατίνες» για μείωση της χοληστερίνης ή φάρμακα για την πίεση του αίματος και κάποια άλλα φάρμακα.

Να αποφεύγετε τα δαμάσκηνα, αν πάσχετε  από νεφρικά προβλήματα ή διαταραχές της χοληδόχου κύστης ή οστεοπόρωση.

Να αποφεύγετε το ζίντζερ εάν παίρνετε αντιπηκτικά (φάρμακα για την αραίωση του αίματος).

Να αποφεύγετε τους πόρους και τους ξηρούς καρπούς, αν πάσχετε από εκκολπωματίτιδα (να τα αλέθετε σε λεπτή σκόνη για να τα καταναλώνετε με ασφάλεια).

Να αποφεύγετε το κατσαρό λάχανο και αν υποφέρετε από προβλήματα του θυρεοειδούς αδένα η πέτρες στα νεφρά ή στη χολή.

Να αποφεύγετε το πολύ δενδρολίβανο εάν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή πάσχετε από υψηλή αρτηριακή πίεση.

Να αποφεύγετε την κουρκούμη και το τζίντζερ εάν λαμβάνετε αντιπηκτικά (φάρμακα για την αραίωση του αίματος) ή μη-στεροειδή αντι-φλεγμονώδη όπως η ασπιρίνη και η ιβουπροφένη, καρδιακά προβλήματα και κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της εγκυμοσύνης.

Κόψτε όλα τα εξευγενισμένα και επεξεργασμένα τρόφιμα, όπως άσπρο αλεύρι, άσπρο ρύζι, επεξεργασμένα δημητριακά, τα ζωικά λίπη και τις έτοιμες σάλτσες και τη ζάχαρη.

Ο πόνος, η διάρροια, ο έμετος και ο πυρετός είναι φυσικές σωματικές αντιδράσεις οι οποίες δείχνουν ότι υπάρχει ένα πρόβλημα και ο οργανισμός πρέπει να αποβάλει τα παθογόνα, Τα ισχυρά αντιβιοτικά σκοτώνουν όλα τα βακτήρια και τα καλά και τα κακά και προκαλούν και μετάλλαξη του παθογόνου βακτηρίου με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αντιμετωπισθούν πια οι λοιμώξεις.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Μήπως έχετε μυαλγίες;

Να παίρνετε τα προβιοτικά μόλις τελειώσει η αντιβίωση

Η πρόπολη έχει αντιβακτηριακές ιδιότητες

Αυτοθεραπεία με GcMAF

Φύλλα ελιάς για τις λοιμώξεις του χειμώνα

Οι ουρολοιμώξεις μπορεί να αντιμετωπισθούν με συμπληρώματα διατροφής

 Πρωτόγαλα

Όλα όσα μπορείτε να κάνετε για δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα

Οι κίνδυνοι από τα τρόφιμα

Το μηλόξυδο θεραπεύει τα πάντα

Να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια κάθε μέρα

Καλύτερο το λάδι καρύδας από την οδοντόπαστα

Πώς να χρησιμοποιείτε σωστά τα αντιβιοτικά

Μάθετε αν το σώμα σας είναι υπερβολικά όξινο

Μέλι με κουρκουμίνη

Μην φοβάστε όταν λερώνονται τα παιδιά σας

Χρήσιμες πληροφορίες για τις κολπικές μυκητιάσεις

Πρόληψη λοιμώξεων στην πισίνα

Υπάρχουν ωφέλιμοι μικροοργανισμοί;

Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

Φωτοθεραπεία με χρώματα

Διατροφή για τη γρίπη

Σκλήρυνση κατά πλάκας

Τα βακτήρια του εντέρου

Ενδοκαρδίτιδα

Προσοχή στην καρνιτίνη

Μήπως τρώτε τα νύχια σας;

Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

Θεραπευτικό ρόφημα για το κρύωμα

Το βούρτσισμα δοντιών προστατεύει από την πνευμονία

Ανοσοανεπάρκεια

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 13517 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2020 14:53
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόστιμη και υγιεινή χειμωνιάτικη σαλάτα Νόστιμη και υγιεινή χειμωνιάτικη σαλάτα

    Χειμωνιάτικη σαλάτα

    Χειμωνιάτικη σαλάτα

    ΜΑΡΟΥΛΙ: Το μαρούλι είναι εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, βιταμίνης Κ, φυλλικού οξέος, βιταμίνης C, καλίου, μαγγανίου και χρωμίου. Το μαρούλι είναι, επίσης, καλή πηγή χρωμίο. Η πλούσια περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C και η ταυτόχρονη παρουσία του β-καροτενίου το καθιστούν ζωτικής σημασίας λαχανικό στον μεταβολισμό της χοληστερόλης. Όταν η χοληστερόλη οξειδώνεται, αρχίζει να επικάθεται στα τοιχώματα των αρτηριών δημιουργώντας την αθηρωματική πλάκα, η οποία μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Η παρουσία φυλλικού οξέος δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για τη διαχείριση των υψηλών επιπέδων της ομοκυστεΐνης, ελαττώνοντας τον κίνδυνο εμφράγματος ή εγκεφαλικού επεισοδίου, ενώ το περιεχόμενο σε αυτό κάλιο ρυθμίζει την υπέρταση. Η παρουσία των φυτικών ινών βελτιώνει την κατάσταση του παχέος εντέρου, μειώνει τον κίνδυνο καρκινωμάτων ή τη δημιουργία εκκολπωμάτων, ενώ ο γλυκαιμικός έλεγχος στα διαβητικά άτομα γίνεται ευκολότερος παρουσία αυτών. Επιπλέον, η παρουσία του καλίου έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την αρτηριακή πίεση, που είναι άλλος ένας παράγοντας κινδύνου για καρδιοπάθειες. Τέλος, σημαντικός είναι ο ρόλος του χρωμίου στο μαρούλι, καθώς παίζει ρόλο κλειδί μεταξύ του μορίου της ινσουλίνης και του κυτταρικού υποδοχέα για τη σωστή μεταφορά της γλυκόζης στο εσωτερικό των κυττάρων.

    ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ: Το κοτόπουλο, το οποίο ανήκει στην κατηγορία του «άσπρου κρέατος» θεωρείται ως μια από τις καλύτερες πηγές ζωικής πρωτεΐνης, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει στον οργανισμό μας και άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, όπως σίδηρο, μαγνήσιο, σελήνιο και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Ταυτόχρονα, έχει λιγότερα «κακά» λιπαρά (γνωστά και ως κορεσμένα) και χοληστερόλη σε σχέση με το κόκκινο κρέας. Επιπρόσθετα, λόγω του χαμηλού κόστους αγοράς του αποτελεί μια οικονομική επιλογή που μπορεί να μαγειρευτεί με πολλούς τρόπους. Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι και τα διάφορα μέρη του κοτόπουλου διαφέρουν ως προς την περιεκτικότητά τους σε λίπος, με αποτέλεσμα το στήθος να αποτελεί περισσότερο υγιεινή επιλογή σε σχέση με το μπούτι, καθώς έχει μικρότερη περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά.

    ΚΑΡΥΔΙΑ: Τα καρύδια είναι πλούσια σε λιπαρά (μονοακόρεστα και πολυακόρεστα), λινολεϊκό και α- λινολενικό οξύ, πρωτεΐνες, φώσφορο, φυλλικό οξύ, χαλκό, μαγνήσιο και κάλιο, με καλή αναλογία σε φυτικές ίνες, πολυφαινόλες, τανίνη και βιταμίνη Ε, πλούσια σε ενέργεια και χαμηλά σε σάκχαρα και κορεσμένα λιπαρά οξέα. Συγκρίνοντάς τα με τους περισσότερους ξηρούς καρπούς, που περιέχουν μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, τα καρύδια είναι μοναδικά, επειδή είναι πλούσια σε ω-3 και ω-6 λιπαρά οξέα. Ο συνδυασμός καλών λιπαρών, πρωτεϊνών και ινών στα καρύδια βοηθά στην αύξηση του κορεσμού και της πληρότητας. Αυτό τα καθιστά πιο υγιεινά ως σνακ, σε σύγκριση με πατατάκια, κράκερ και άλλα τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες.

    ΤΥΡΙΑ: Τα τυριά αποτελούν άριστη πηγή ασβεστίου, γιατί είναι εύκολα αφομοιώσιμο από τον ανθρώπινο οργανισμό. Η περιεκτικότητα των τυριών σε ασβέστιο ποικίλει ανάλογα με την υγρασία που περιέχουν και τον τρόπο παρασκευής τους. Κατά την τυροκόμηση του γάλακτος τα συστατικά που πηγαίνουν στο τυρί είναι μέρος από το νερό και σχεδόν όλο το λίπος και η καζεΐνη του. Τα υπόλοιπα (υδατοδιαλυτά) απομακρύνονται με το τυρόγαλα. Όμως στο δίκτυο της καζεϊνης εγκλωβίζονται κι άλλα συστατικά. Έτσι στο τυρί παραμένουν οι λιποδιαλυτές βιταμίνες Α και D, το περισσότερο μέρος του ασβεστίου και αρκετή ποσότητα από τη βιταμίνη Β2.

    ΚΡΑΝΜΠΕΡΙ: Ένα από τα βασικά συστατικά που μας δίνει το κράνμπερι είναι η βιταμίνη C, η οποία συμβάλλει στην ανάπτυξη των συνδετικών ιστών του σώματος και των οστών και ενισχύει τις άμυνες του οργανισμού ώστε να μας προστατεύσει από τις λοιμώξεις. Το κράνμπερι είναι επίσης πηγή καλής βιταμινών του συμπλέγματος Β και βήτα καροτενίου, το οποίο μετατρέπεται στον οργανισμό σε βιταμίνη Α. Τα κυριότερα μετάλλα που βρίσκονται στο μούρο είναι το κάλιο, το ασβέστιο και το μαγνήσιο. Περιέχει υψηλά επίπεδα φλαβονοειδών, ουσιών με ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση, και ανθοκυανίνες, οι οποίες προστατεύουν από λοιμώξεις του αίματος. Το κράνμπερι εμποδίζει την προσκόλληση βακτηρίων στο τοίχωμα της ουροδόχου κύστης και την εξάπλωσή τους, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο των λοιμώξεων του ουροποιητικού.

    Kale Salad 2

    Χειμωνιάτικη σαλάτα

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 6 ΑΤΟΜΑ

    Σάλτσα

    1 κουταλιά της σούπας βιολογική μουστάρδα Dijon

    3 κουταλιές της σούπας βιολογικό ξύδι μηλίτη

    1 κουταλιά της σούπας βιολογικό μέλι

    1/2 φλιτζάνι βιολογικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο βιολογικό μαύρο πιπέρι 

    Σαλάτα

    1 κεφάλι βιολογικό ραντίτσιο, ξεφλουδισμένο και ψιλοκομμένο

    2 κεφάλια βιολογικό μαρούλι ρωμάνα, ψιλοκομμένα

    1 1/4 κιλό μαγειρεμένα στήθη βιολογικού κοτόπουλου, αφαιρεμένο το δέρμα και τα κόκαλα, κομμένα σε κύβους 1 ίντσας (περίπου 3 φλιτζάνια)

    1 βιολογικό μήλο, ξεφλουδισμένο και κομμένο σε κύβους 1/4 ίντσας

    1 φλιτζάνι βιολογικά αποξηραμένα κράνμπερι

    1 φλιτζάνι βιολογικά καρύδια, χοντροκομμένα

    1/2 φλιτζάνι θρυμματισμένο βιολογικό μπλε ή φρέσκο κατσικίσιο τυρί

    Φρεσκοτριμμένο βιολογικό μαύρο πιπέρι 

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Για να φτιάξετε το ντρέσινγκ: Σε ένα μικρό μπολ, χτυπήστε μαζί τη μουστάρδα, το ξύδι, το μέλι, το λάδι και αλατοπίπερο για γεύση. Δοκιμάστε και προσαρμόστε τα καρυκεύματα.
    2. Για να φτιάξετε τη σαλάτα: Σε μια μεγάλη σαλατιέρα βάζετε το ραντίτσιο, το μαρούλι, το κοτόπουλο, το μήλο, τα κράνμπερι, τους ξηρούς καρπούς και το τυρί.
    3. Περιχύνετε με το dressing τη σαλάτα και ανακατεύετε να επικαλυφθεί. Πασπαλίζετε με πιπέρι, αν θέλετε, και σερβίρετε.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    image 37

    Διαβάστε, επίσης,

    Νουντλς με κοτόπουλο και βασιλικό

    Γέμιση με κινόα για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι

    Νόστιμη κοτόπιτα με πράσο

    Νόστιμες και υγιεινές μπάμιες με κοτόπουλο

    Σουβλάκια κοτόπουλου με σος γιαουρτιού

    Μπουκίτσες κοτόπουλου με λεμόνι και σπαράγγια

    Σπιτικό σάντουιτς με κοτοσαλάτα

    Νόστιμα και πικάντικα ζυμαρικά με κοτόπουλο

    Νόστιμα ρολάκια κοτόπουλου γεμιστά

    Νόστιμο κοτόπουλο με noodles

    Κοτόπουλο παρμεζάνα

    Πικάντικο ταϊλανδέζικο κοτόπουλο με βασιλικό

    Κοτόπουλο piccata

    Το κοτόπουλο του στρατηγού Τσο

    Κοτόπουλο με κρέμα γλυκοπατάτας

    Υγιεινό κοτόπουλο ψητό με πατάτες

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Κοτόσουπα

    Θεραπευτικό ρόφημα για το κρύωμα

    Είναι υγιεινές οι έτοιμες σούπες;

    Το χρονικό ενός καλοκαιρινού κρυολογήματος

    Μπούτι ή στήθος;

    Κοτόσουπα για το κρύωμα

    Δίαιτα με σούπες

    Ταϊλανδέζικο κοτόπουλο με κάρυ

    Ζυμαρικά στο φούρνο με κοτόπουλο και λαχανικά

    www.emedi.gr

     

  • Εκκολπώματα Meckel Εκκολπώματα Meckel

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εκκολπώματα Meckel

    Εκκόλπωμα Meckel ή Μεκέλειος απόφυση είναι μια καλοήθης πάθηση του λεπτού εντέρου. Πρόκειται για εμβρυογενετικό κατάλοιπο, κατά τη διαδικασία σχηματισμού του λεπτού εντέρου. Εντοπίζεται στον τελικό ειλεό και περίπου 50 – 100εκ από την ειλεοτυφλική βαλβίδα (σημείο ένωσης λεπτού και παχέος εντέρου). Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μικρό τυφλό τμήμα λεπτού εντέρου, που συνήθως δε δίνει συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα της λοίμωξης μπορούν να μοιάζουν με αυτά της σκωληκοειδίτιδας.

    Συνήθης πορεία - οξεία, διαλείπουσα, χρόνια.

    Το εκκόλπωμα Meckel, ένα αληθινό συγγενές εκκόλπωμα, είναι μια ελαφριά διόγκωση στο λεπτό έντερο που υπάρχει κατά τη γέννηση και ένα υπολειπόμενο υπόλειμμα του ομφαλομεσεντερικού πόρου. Είναι η πιο κοινή δυσπλασία του γαστρεντερικού σωλήνα και είναι παρούσα σε περίπου 2% του πληθυσμού, με τους άνδρες να εμφανίζουν συχνότερα συμπτώματα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Η πλειοψηφία των ατόμων με εκκολπώματα Meckel είναι ασυμπτωματικά. Ένα ασυμπτωματικό εκκολπωματικό Meckel ονομάζεται σιωπηλό εκκόλπωμα Meckel. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα, συνήθως εμφανίζονται πριν από την ηλικία των δύο ετών. Το πιο κοινό σύμπτωμα που εμφανίζεται είναι η ανώδυνη αιμορραγία από το ορθό, όπως μέλαινα κένωση, ακολουθούμενη από εντερική απόφραξη, και εγκολεασμό. Περιστασιακά, η εκκολπωματίτιδα του Meckel μπορεί να εμφανιστεί με όλα τα χαρακτηριστικά της οξείας σκωληκοειδίτιδας. Επίσης, υπάρχει έντονος πόνος στην επιγαστρική περιοχή μαζί με φούσκωμα και πόνο στον ομφαλό. Κατά καιρούς, τα συμπτώματα είναι τόσο επώδυνα που μπορεί να προκαλέσουν αϋπνία με οξύ πόνο αισθητό στην περιοχή του πρόσθιου εντέρου, συγκεκριμένα στην επιγάστριο και τον ομφαλό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αιμορραγία εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση και μπορεί να σταματήσει αυτόματα. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι εξαιρετικά επώδυνα, ως πόνος στο στομάχι που προκύπτει από τη μη κατανάλωση φαγητού ή τη δυσκοιλιότητα.

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    • Υποτυπώδη υπολείμματα του ομφαλομεσεντερικού πόρου

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Ο κίνδυνος δια βίου για ένα άτομο με εκκολπώματα Meckel να αναπτύξει ορισμένες επιπλοκές είναι περίπου 4-6%. Γαστρεντερική αιμορραγία, περιτονίτιδα ή εντερική απόφραξη μπορεί να εμφανιστεί στο 15–30% των συμπτωματικών ατόμων. Μόνο το 6,4% όλων των επιπλοκών απαιτούν χειρουργική θεραπεία και το εκκολπωματικό Meckel που δεν έχει θεραπευθεί έχει ποσοστό θνησιμότητας 2,5–15%

    Αιμορραγία εκκολπώματος

    Η αιμορραγία του εκκολπώματος είναι πιο συχνή σε μικρά παιδιά, ιδιαίτερα σε άνδρες ηλικίας κάτω των 2 ετών. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έντονο κόκκινο αίμα στα κόπρανα (αιματοχεσία), αδυναμία, ευαισθησία ή πόνο στην κοιλιά, ακόμη και αναιμία σε ορισμένες περιπτώσεις.

    Η αιμορραγία μπορεί να προκληθεί από:

    • Έκτοπο γαστρικό ή παγκρεατικό βλεννογόνο:
    1. Όπου το εκκόλπωμα περιέχει εμβρυϊκά υπολείμματα βλεννογόνου άλλων τύπων ιστών.
    2. Η έκκριση γαστρικού οξέος ή αλκαλικού παγκρεατικού χυμού από τον έκτοπο βλεννογόνο οδηγεί σε εξέλκωση στον παρακείμενο βλεννογόνο του ειλεού, δηλαδή πεπτικό ή παγκρεατικό έλκος.
    3. Μπορεί να προκληθεί πόνος, αιμορραγία ή διάτρηση του εντέρου στο εκκολπώματα.
    4. Η μηχανική διέγερση μπορεί επίσης να προκαλέσει διάβρωση και έλκος.
    • Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να είναι αυτοπεριοριζόμενη, αλλά η χρόνια αιμορραγία μπορεί να οδηγήσει σε σιδηροπενική αναιμία.

    Η εμφάνιση κοπράνων μπορεί να υποδεικνύει τη φύση της αιμορραγίας:

    • Πίσσα κόπρανα: Μεταβολή του αίματος που παράγεται από την αργή διέλευση του εντέρου λόγω μικρής αιμορραγίας στο ανώτερο γαστρεντερικό σωλήνα
    • Κόκκινα κόπρανα με αίμα: Γρήγορη αιμορραγία
    • Κόπρανα με ραβδώσεις αίματος: Πρωκτική ραγάδα
    • Κόπρανα σα ζελέ σταφίδας: Η ισχαιμία του εντέρου οδηγεί σε άφθονη παραγωγή βλέννας και μπορεί να υποδεικνύει ότι ένα μέρος του εντέρου έχει υποστεί εγκολεασμό

    Εκκολπωματίτιδα

    Η φλεγμονή του εκκολπώματος μπορεί να μιμηθεί τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας, δηλαδή, ευαισθησία στην περιομφαλική κοιλότητα και διαλείπουσα κράμπα κοιλιακό άλγος. Η διάτρηση του φλεγμονώδους εκκολπώματος μπορεί να οδηγήσει σε περιτονίτιδα. Η εκκολπωματίτιδα μπορεί επίσης να προκαλέσει συμφύσεις, οδηγώντας σε εντερική απόφραξη.

    Η εκκολπωματίτιδα μπορεί να προκληθεί από:

    • Συσχέτιση με τη μεσοεκκολπωματική ταινία που προσκολλάται στο άκρο του εκκολπώματος όπου έχει συμβεί στροφή, προκαλώντας φλεγμονή και ισχαιμία.
    • Πεπτικό έλκος που προκύπτει από έκτοπο γαστρικό βλεννογόνο του εκκολπώματος.
    • Μετά από διάτρηση από τραύμα ή κατάποση ξένου υλικού π.χ. κοτσάνι λαχανικών, σπόρων ή ψαριού/κόκκαλου κοτόπουλου που παγιδεύονται στο εκκολπώματα του Meckel.
    • Απόφραξη αυλού λόγω όγκων, κοπρόλιθων, ξένου σώματος, που προκαλεί στάση ή βακτηριακή μόλυνση.
    • Συσχέτιση με οξεία σκωληκοειδίτιδα.

    Εντερική απόφραξη

    Συμπτώματα: Έμετος, κοιλιακό άλγος και σοβαρή ή πλήρης δυσκοιλιότητα.

    • Τα υπολείμματα των αγγείων της ταινίας που συνδέουν το εκκολπώματα με τον ομφαλό μπορεί να σχηματίσουν μια ινώδη ή συστρεφόμενη ταινία, παγιδεύοντας το λεπτό έντερο και προκαλώντας απόφραξη. Ο εντοπισμένος περιομφαλικός πόνος μπορεί να εμφανιστεί στο δεξιό κάτω τεταρτημόριο (όπως η σκωληκοειδίτιδα).
    • «Εγκολεασμός»: όταν το εκκολπώματα του Meckel σχηματίζουν κήλη την κήλη Littré που αποφράσσει το έντερο.
    • Χρόνια εκκολπωματίτιδα που προκαλεί στένωση.
    • Στραγγαλισμός του εκκολπώματος στο αποφρακτικό τρήμα.
    • Οι όγκοι π.χ. καρκίνωμα: η άμεση εξάπλωση ενός αδενοκαρκινώματος που εμφανίζεται στο εκκολπώματα μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη.
    • Η λιθίαση, οι πέτρες που σχηματίζονται στα εκκολπώματα του Meckel μπορούν να προκαλέσουν:
    1. Εξώθηση στον τελικό ειλεό, οδηγώντας σε απόφραξη
    2. Προκαλούν τοπική φλεγμονή και εγκολεασμό
    • Το ίδιο το εκκόλπωμα ή ο όγκος μέσα σε αυτό μπορεί να προκαλέσει εγκολεασμό, για παράδειγμα, από τον ειλεό στο κόλον, προκαλώντας απόφραξη. Τα συμπτώματα αυτού περιλαμβάνουν τα κόπρανα σα ζελέ σταφίδας και ένα ψηλαφητό εξόγκωμα στο κάτω μέρος της κοιλιάς. Αυτό συμβαίνει όταν το εκκολπώματα αναστρέφεται στον αυλό του ειλεού, λόγω είτε:
    1. Ενεργός περισταλτικός μηχανισμός του εκκολπώματος που επιχειρεί να αφαιρέσει ερεθιστικούς παράγοντες
    2. Μια παθητική διαδικασία όπως η διέλευση τροφής

    maxresdefault 60

    Ομφαλικές ανωμαλίες

    Οι ανωμαλίες μεταξύ του εκκολπώματος και του ομφαλού μπορεί να περιλαμβάνουν την παρουσία ινώδους λώρου, κύστης, συριγγίου ή κόλπου, που οδηγεί σε:

    • Λοίμωξη ή αποφλοίωση του περιομφαλικού δέρματος, με αποτέλεσμα την εκκένωση
    • Επαναλαμβανόμενη μόλυνση και επούλωση 
    • Σχηματισμός αποστήματος στο κοιλιακό τοίχωμα
    • Ο ινώδης λώρος αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού βολβού και εσωτερικής κήλης

    Όγκοι

    Οι όγκοι στο εκκολπώματα του Meckel μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία, οξύ κοιλιακό άλγος, γαστρεντερική απόφραξη, διάτρηση ή εγκολεασμό.

    Καλοήθεις όγκοι:

    • Λειομύωμα
    • Λίπωμα
    • Αγγειακό και νευρομυϊκό αμάρτωμα

    Κακοήθεις όγκοι:

    • Καρκινοειδή: πιο συχνά, 44%
    • Μεσεγχυματικοί όγκοι: Λειομυοσάρκωμα, περιφερικό νευρικό περίβλημα και στρωματικοί όγκοι γαστρεντερικού, 35%
    • Αδενοκαρκίνωμα, 16%
    • Δεσμοπλαστικός μικροκυτταρικός όγκος

    ΆΛΛΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκκολπώματα μέσα σε εκκολπώματα Meckel (εκκολπώματα κόρης)
    • Πέτρες και  φυτικές ίνες στα εκκολπώματα του Meckel
    • Κυστεοεκκολπωματικό συρίγγιο

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ομφαλομεσεντερικός πόρος φυσιολογικά συνδέει το εμβρυϊκό μέσο έντερο με τον σάκο του πόρου κοιλιακά, παρέχοντας θρεπτικά συστατικά στο μέσο έντερο κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη. Ο πόρος στενεύει προοδευτικά και εξαφανίζεται μεταξύ της 5ης και της 8ης εβδομάδας κύησης. Στο εκκόλπωμα του Meckel, το εγγύς τμήμα του αγωγού της ταινίας αποτυγχάνει να υποχωρήσει και να συσπειρωθεί και παραμένει ως υπόλειμμα μεταβλητού μήκους και θέσης. Το μονήρες εκκόλπωμα βρίσκεται στο αντιμεσεντερικό όριο του ειλεού (απέναντι από τη μεσεντέρια προσκόλληση) και εκτείνεται στον ομφάλιο λώρο του εμβρύου. Η αριστερή και η δεξιά αρτηρία προέρχονται από την πρωτόγονη ραχιαία αορτή και ταξιδεύουν με τον αγωγό της ταινίας. Η δεξιά γίνεται η άνω μεσεντέριος αρτηρία που τροφοδοτεί έναν τερματικό κλάδο στο εκκολπώματα, ενώ η αριστερή περιελίσσεται. Έχοντας τη δική του παροχή αίματος, το εκκόλπωμα του Meckel είναι ευαίσθητο σε απόφραξη ή μόλυνση. Το εκκόλπωμα του Meckel βρίσκεται στον περιφερικό ειλεό, συνήθως σε απόσταση 60–100 cm από την ειλεοτυφλική βαλβίδα. Αυτό το τυφλό τμήμα ή ο μικρός θύλακας έχει μήκος περίπου 3–6 cm και μπορεί να έχει μεγαλύτερη διάμετρο αυλού από αυτή του ειλεού. Λειτουργεί αντιμεσεντερικά και έχει τη δική του παροχή αίματος. Είναι ένα κατάλοιπο της σύνδεσης από τον σάκο του πόρου με το λεπτό έντερο που υπάρχει κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη. Είναι ένα αληθινό εκκόλπωμα, που αποτελείται και από τα 3 στρώματα του τοιχώματος του εντέρου που είναι ο βλεννογόνος, ο υποβλεννογόνος και ο μυϊκός ιστός. Δεδομένου ότι ο πόρος αποτελείται από πολυδύναμη κυτταρική επένδυση, το εκκόλπωμα του Meckel μπορεί να φιλοξενεί μη φυσιολογικούς ιστούς, που περιέχουν εμβρυϊκά υπολείμματα άλλων τύπων ιστών. Η νήστιδα, ο βλεννογόνος του δωδεκαδακτύλου ή οι αδένες του Brunner ανευρίσκονται το καθένα στο 2% των έκτοπων περιπτώσεων. Ετεροτοπική παρουσία γαστρικού βλεννογόνου και του παγκρεατικού ιστού παρατηρούνται στο 60% και στο 6% των περιπτώσεων αντίστοιχα. Ετεροτοπικό σημαίνει τη μετατόπιση ενός οργάνου από την κανονική ανατομική του θέση. Η φλεγμονή αυτού του εκκολπώματος του Meckel μπορεί να μιμείται τη σκωληκοειδίτιδα. Επομένως, κατά τη διάρκεια της σκωληκοειδεκτομής, ο ειλεός θα πρέπει να ελέγχεται για την παρουσία εκκολπώματος Meckel, εάν διαπιστωθεί ότι υπάρχει θα πρέπει να αφαιρεθεί μαζί.

    Ένας μνημονικός κανόνας για το εκκόλπωμα Meckel:

    • 2% (του πληθυσμού)
    • 60 εκατοστά  (κοντά στην ειλεοτυφλική βαλβίδα)
    • 5 εκατοστά (σε μήκος)
    • 2 τύποι κοινού έκτοπου ιστού (γαστρικός και παγκρεατικός)
    • Τα 2 έτη είναι η πιο συχνή ηλικία στην κλινική εμφάνιση
    • 2:1 αναλογία ανδρών:γυναικών

    Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως έμμεση κήλη, συνήθως στη δεξιά πλευρά, όπου είναι γνωστή ως "Κήλη του Littré". Μπορεί να συμβεί περίσφιξη ομφαλοκήλης σε εκκολπώματα Meckel και επιπλέον, μπορεί να προσκολληθεί στην περιοχή του ομφαλίου από τη λοίμωξη, με σχηματισμό κύστεως, ή να σχηματιστεί κι ένα συρίγγιο από κατά την κοπή του ομφάλιου λώρου. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί συστροφή του εντέρου γύρω από τον εντερικό μίσχο, οδηγώντας σε απόφραξη, ισχαιμία και νέκρωση.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο-99m (99mTc), που ονομάζεται, επίσης, και απεικόνιση Meckel, είναι η διαγνωστική εξέταση εκλογής για τη διάγνωση των εκκολπωμάτων του Meckel στα παιδιά. Αυτή η σάρωση ανιχνεύει τον γαστρικό βλεννογόνο. δεδομένου ότι περίπου το 50% των συμπτωματικών εκκολπωμάτων του Meckel έχουν έκτοπα γαστρικά ή παγκρεατικά κύτταρα που περιέχονται μέσα τους. Στα παιδιά, αυτή η σάρωση είναι εξαιρετικά ακριβής και μη επεμβατική, με 95% ειδικότητα και 85% ευαισθησία, ωστόσο, στους ενήλικες η εξέταση είναι μόνο 9% ειδική και 62% ευαίσθητη. Οι ασθενείς με αυτά τα λανθασμένα γαστρικά κύτταρα μπορεί να εμφανίσουν πεπτικά έλκη ως συνέπεια (καλύτερα να μη γίνεται). Επομένως, θα πρέπει να γίνουν και άλλες εξετάσεις όπως η κολονοσκόπηση και προληπτικός έλεγχος για αιμορραγικές διαταραχές και η αγγειογραφία μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της θέσης και της σοβαρότητας της αιμορραγίας. Η κολονοσκόπηση μπορεί να είναι χρήσιμη για τον αποκλεισμό άλλων πηγών αιμορραγίας, αλλά δε χρησιμοποιείται ως εργαλείο διάγνωσης. Η αγγειογραφία μπορεί να εντοπίσει την αιμορραγία σε ασθενείς με εκκολπώματα Meckel. Το υπερηχογράφημα μπορεί να δείξει υπολείμματα ομφαλοεντερικού πόρου ή κύστεις. Η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι χρήσιμα εργαλεία για την επίδειξη μιας δομής με τυφλό άκρο και φλεγμονή στη μέση της κοιλιακής κοιλότητας. Σε ασυμπτωματικούς ασθενείς, το εκκόλπωμα Meckel συχνά διαγιγνώσκεται ως τυχαίο εύρημα κατά τη διάρκεια της λαπαροσκόπησης ή της λαπαροτομίας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Η θεραπεία είναι χειρουργική, πιθανώς με λαπαροσκοπική εκτομή. Σε ασθενείς με αιμορραγία, περίσφιξη του εντέρου, διάτρηση του εντέρου ή απόφραξη του εντέρου, η θεραπεία περιλαμβάνει χειρουργική εκτομή του ίδιου του εκκολπώματος Meckel μαζί με το παρακείμενο τμήμα του εντέρου, και αυτή η διαδικασία ονομάζεται «εκτομή λεπτού εντέρου». Σε ασθενείς χωρίς καμία από τις προαναφερθείσες επιπλοκές, η θεραπεία περιλαμβάνει μόνο χειρουργική εκτομή του εκκολπώματος του Meckel και αυτή η διαδικασία ονομάζεται απλή εκκολπωματεκτομή. Σε ό,τι αφορά το ασυμπτωματικό εκκόλπωμα Meckel, ορισμένοι συνιστούν να διεξάγεται έρευνα για το εκκόλπωμα Meckel σε κάθε περίπτωση σκωληκοειδεκτομής/λαπαροτομής που γίνεται για οξεία κοιλία και, εάν βρεθεί, γίνεται εκκολπωματεκτομή ή εκτομή Meckel για να αποφευχθούν δευτερογενείς επιπλοκές.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Meckels Diverticulum

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Πεπτικό έλκος

    www.emedi.gr

     

  • Δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides Δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides

    Τα μανιτάρια Amanita phalloides, είναι θανατηφόροι δηλητηριώδεις μύκητες βασιδιομύκητες και ανήκουν στο γένος Amanita.

    Τα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν: ναυτία, έμετος, κοιλιακά άλγη, διάρροια που ακολουθούνται από 48ωρη περίοδο βελτίωσης. Κατόπιν αναπτύσσονται βαριά νεφρική, ηπατική και κεντρική νευρική βλάβη.

    Συνήθης πορεία οξεία, προϊούσα.

    Ευρέως υπάρχει σε όλη την Ευρώπη, αλλά τώρα φυτρώνει σε άλλα μέρη του κόσμου, το A. phalloides σχηματίζει ectomycorrhizas (η εκτομυκόρριζα είναι μια μορφή συμβιωτικής σχέσης που εμφανίζεται μεταξύ ενός μυκητιασικού συμβιώματος ή μυκοβίου και των ριζών διαφόρων φυτικών ειδών και προέρχεται συχνά από τη φυλή Basidiomycota και Ascomycota και πιο σπάνια από τη φυλή Zygomycota) με διάφορα πλατύφυλλα δέντρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις έχει εισαχθεί σε νέες περιοχές με την καλλιέργεια μη ιθαγενών ειδών βελανιδιάς, καστανιάς και πεύκου. Αυτά τα μανιτάρια εμφανίζονται το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Έχουν πρασινωπό χρώμα με λευκά βράγχια. Αυτά τα τοξικά μανιτάρια μοιάζουν με πολλά βρώσιμα είδη που καταναλώνονται συνήθως από τον άνθρωπο, αυξάνοντας τον κίνδυνο τυχαίας δηλητηρίασης.

    Οι αματοξίνες, η κατηγορία των τοξινών που βρίσκονται σε αυτά τα μανιτάρια, είναι θερμοσταθερές: αντιστέκονται στις αλλαγές που οφείλονται στη θερμότητα, επομένως οι τοξικές τους επιδράσεις δε μειώνονται με το μαγείρεμα. Το μανιτάρι Amanita phalloides είναι ένα από τα πιο δηλητηριώδη από όλα τα γνωστά μανιτάρια. Υπολογίζεται ότι μόλις μισό μανιτάρι περιέχει αρκετή τοξίνη για να σκοτώσει έναν ενήλικα άνθρωπο.

    Το κύριο τοξικό συστατικό είναι η α-αμανιτίνη, η οποία βλάπτει το ήπαρ και τα νεφρά, προκαλώντας ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια που μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ

    Το είδος είναι πλέον γνωστό ότι περιέχει δύο κύριες ομάδες τοξινών, και δύο πολυκυκλικά (δακτυλιόσχημα) πεπτίδια σε όλο τον ιστό των μανιταριών: τις αματοξίνες και τις φαλλοτοξίνες. Μια άλλη τοξίνη είναι η φαλλολυσίνη, η οποία έχει δείξει κάποια αιμολυτική (καταστροφική δράση των ερυθρών αιμοσφαιρίων) in vitro. Μια άσχετη ένωση, το ανταμανίδιο, έχει επίσης απομονωθεί. Οι αματοξίνες αποτελούνται από τουλάχιστον οκτώ ενώσεις με παρόμοια δομή, αυτή των οκτώ δακτυλίων αμινοξέων. Από τις αματοξίνες, η α-αμανιτίνη είναι το κύριο συστατικό και μαζί με τη β-αμανιτίνη είναι πιθανώς υπεύθυνη για τις τοξικές επιδράσεις. Ο κύριος τοξικός μηχανισμός τους είναι η αναστολή της RNA πολυμεράσης II, ενός ζωτικού ενζύμου στη σύνθεση του αγγελιαφόρου RNA (mRNA), του microRNA και του μικρού πυρηνικού RNA (snRNA). Χωρίς mRNA, η βασική πρωτεϊνική σύνθεση και ως εκ τούτου ο κυτταρικός μεταβολισμός σταματάει και το κύτταρο πεθαίνει. Το ήπαρ είναι το κύριο όργανο που επηρεάζεται, καθώς είναι το όργανο που συναντάται για πρώτη φορά μετά την απορρόφηση στο γαστρεντερικό σωλήνα, αν και άλλα όργανα, ειδικά οι νεφροί, είναι ευαίσθητα. Η RNA πολυμεράση του Amanita phalloides δεν είναι ευαίσθητη στις επιδράσεις των αματοξινών, επομένως το μανιτάρι δεν δηλητηριάζει τον εαυτό του. Οι φαλλοτοξίνες αποτελούνται από τουλάχιστον επτά ενώσεις, όλες εκ των οποίων έχουν επτά παρόμοιους πεπτιδικούς δακτυλίους. Αν και οι φαλλοτοξίνες είναι εξαιρετικά τοξικές για τα ηπατικά κύτταρα δεν απορροφώνται μέσω του εντέρου. Επιπλέον, η φαλλοιδίνη βρίσκεται επίσης στο βρώσιμο (και περιζήτητο) Blusher (Amanita rubescens). Μια άλλη ομάδα ήσσονος σημασίας ενεργών πεπτιδίων είναι οι ιοτοξίνες, οι οποίες αποτελούνται από έξι παρόμοια μονοκυκλικά επταπεπτίδια. Όπως οι φαλλοτοξίνες, δεν προκαλούν οξεία τοξικότητα μετά την κατάποση στον άνθρωπο. 

    Death cap mushroom

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ AMANITA 

    Τα μανιτάρια Amanita phalloides έχουν ευχάριστη γεύση. Αυτό, σε συνδυασμό με την καθυστέρηση στην εμφάνιση των συμπτωμάτων, κατά τη διάρκεια της οποίας τα εσωτερικά όργανα καταστρέφονται σοβαρά, μερικές φορές ανεπανόρθωτα, το καθιστούν ιδιαίτερα επικίνδυνa. Αρχικά, τα συμπτώματα είναι γαστρεντερικής φύσης και περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, με υδαρή διάρροια, ναυτία και έμετο, που μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία και, σε σοβαρές περιπτώσεις, υπόταση, ταχυκαρδία, υπογλυκαιμία και διαταραχές οξεοβασικής ισορροπίας. Αυτά τα πρώτα συμπτώματα υποχωρούν δύο έως τρεις ημέρες μετά την κατάποση. Μπορεί τότε να εμφανιστεί μια πιο σοβαρή επιδείνωση που υποδηλώνει ηπατική συμμετοχή, ίκτερος, διάρροια, παραλήρημα, επιληπτικές κρίσεις και κώμα λόγω κεραυνοβόλου ηπατικής ανεπάρκειας και επακόλουθης ηπατικής εγκεφαλοπάθειας που προκαλείται από τη συσσώρευση ουσίας που φυσιολογικά αφαιρείται από το ήπαρ στο αίμα. Σε αυτό το στάδιο μπορεί να εμφανιστούν νεφρική ανεπάρκεια (είτε δευτεροπαθής σε σοβαρή ηπατίτιδα είτε προκαλείται από άμεση τοξική νεφρική βλάβη) και διαταραχές πηκτικότητας. Οι απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές περιλαμβάνουν αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση, ενδοκρανιακή αιμορραγία, παγκρεατική φλεγμονή, οξεία νεφρική ανεπάρκεια και καρδιακή ανακοπή. Ο θάνατος επέρχεται γενικά έξι έως δεκαέξι ημέρες μετά τη δηλητηρίαση. Η δηλητηρίαση από μανιτάρια είναι πιο συχνή στην Ευρώπη παρά στην Αμερική. Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, το ποσοστό θνησιμότητας ήταν περίπου 60-70%, αλλά αυτό μειώθηκε σημαντικά με την πρόοδο της ιατρικής περίθαλψης. Το συνολικό ποσοστό θνησιμότητας είναι 10-15%.

    ΑΙΤΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ AMANITA 

    • Κυκλική οκταπεπτιδική αματοξίνη 
    • Ηπατική κυτταροτοξικότητα λόγω αλληλεπίδρασης με την RNA πολυμεράση 
    • Νεφρική κυτταροτοξικότητα λόγω αλληλεπίδρασης με την RNA πολυμεράση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΑΠΟ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ AMANITA 

    • Ενεργός άνθρακας ενδογαστρικά 
    • Εντατική υποστηρικτική φροντίδα
    • Αιμοκάθαρση διαμέσου άνθρακα
    • α-λιποϊκό οξύ

    Η κατανάλωση μανταριών AMANITA είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση που απαιτεί νοσηλεία. Οι τέσσερις κύριες κατηγορίες θεραπείας για τη δηλητηρίαση είναι η προκαταρκτική ιατρική φροντίδα, τα υποστηρικτικά μέτρα, οι ειδικές θεραπείες και η μεταμόσχευση ήπατος. Η προκαταρκτική φροντίδα συνίσταται σε γαστρική απολύμανση είτε με ενεργό άνθρακα είτε με πλύση στομάχου. Λόγω της καθυστέρησης μεταξύ της κατάποσης και των πρώτων συμπτωμάτων δηλητηρίασης, είναι σύνηθες οι ασθενείς να φτάνουν για θεραπεία πολλές ώρες μετά την κατάποση, μειώνοντας ενδεχομένως την αποτελεσματικότητα αυτών των παρεμβάσεων. Τα υποστηρικτικά μέτρα στοχεύουν στην αντιμετώπιση της αφυδάτωσης που προκύπτει από την απώλεια υγρών κατά τη γαστρεντερική φάση της μέθης και τη διόρθωση της μεταβολικής οξέωσης, της υπογλυκαιμίας, των ανισορροπιών των ηλεκτρολυτών και της διαταραχής της πήξης. Δεν υπάρχει οριστικό αντίδοτο, αλλά ορισμένες ειδικές θεραπείες έχουν αποδειχθεί ότι βελτιώνουν την επιβίωση. Η υψηλή δόση συνεχούς ενδοφλέβιας πενικιλίνης G έχει αναφερθεί ότι είναι ευεργετική, αν και ο ακριβής μηχανισμός είναι άγνωστος, και οι δοκιμές με κεφαλοσπορίνες δείχνουν πολλά υποσχόμενες. Ορισμένες ενδείξεις υποδεικνύουν ότι η ενδοφλέβια σιλιβινίνη, ένα εκχύλισμα από το ευλογημένο γαϊδουράγκαθο (Silybum marianum), μπορεί να είναι ευεργετική στη μείωση των επιπτώσεων της δηλητηρίασης από τα θανατηφόρα μανιτάρια. Η σιλιβινίνη εμποδίζει την πρόσληψη αματοξινών από τα ηπατικά κύτταρα, προστατεύοντας έτσι τον μη κατεστραμμένο ηπατικό ιστό. Διεγείρει επίσης τις εξαρτώμενες από το DNA πολυμεράσες RNA, οδηγώντας σε αύξηση της σύνθεσης RNA. Οι ασθενείς που ξεκινούν το φάρμακο εντός 96 ωρών από την κατάποση του μανιταριού και που έχουν ακόμη άθικτη νεφρική λειτουργία, επιζούν όλοι. Το SLCO1B3 έχει αναγνωριστεί ως ο μεταφορέας της ανθρώπινης ηπατικής πρόσληψης για τις αματοξίνες. Επιπλέον, τα υποστρώματα και οι αναστολείς αυτής της πρωτεΐνης, μεταξύ άλλων η ριφαμπικίνη, η πενικιλλίνη, η σιλιβινίνη, η ανταμανίδη, η πακλιταξέλη, η κυκλοσπορίνη και η πρεδνιζολόνη, μπορεί να είναι χρήσιμα για τη θεραπεία της δηλητηρίασης από αματοξίνη. Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη έχει αποδειχθεί πολλά υποσχόμενη σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες. Oι αματοξίνες καταστρέφουν την ηπατική γλουταθειόνη. Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη χρησιμεύει ως πρόδρομος της γλουταθειόνης και επομένως μπορεί να αποτρέψει τα μειωμένα επίπεδα γλουταθειόνης και την επακόλουθη ηπατική βλάβη. Η σιλιβινίνη και η Ν-ακετυλοκυστεΐνη φαίνεται να είναι οι θεραπείες με τα περισσότερα πιθανά οφέλη. Οι επαναλαμβανόμενες δόσεις ενεργού άνθρακα μπορεί να είναι χρήσιμες με την απορρόφηση τυχόν τοξινών που επιστρέφουν στο γαστρεντερικό σωλήνα μετά την εντεροηπατική κυκλοφορία. Άλλες μέθοδοι ενίσχυσης της αποβολής των τοξινών έχουν δοκιμαστεί. Τεχνικές όπως η αιμοκάθαρση, αιμοδιάλυση, η πλασμαφαίρεση και η περιτοναϊκή κάθαρση έχουν περιστασιακά αποδώσει επιτυχία, αλλά συνολικά δε φαίνεται να βελτιώνουν το αποτέλεσμα. Σε ασθενείς που αναπτύσσουν ηπατική ανεπάρκεια, η μεταμόσχευση ήπατος είναι συχνά η μόνη επιλογή για την πρόληψη του θανάτου. Οι μεταμοσχεύσεις ήπατος έχουν γίνει μια καθιερωμένη επιλογή στη δηλητηρίαση από αματοξίνη. Αυτό είναι ένα περίπλοκο ζήτημα, ωστόσο, καθώς οι ίδιες οι μεταμοσχεύσεις μπορεί να έχουν σημαντικές επιπλοκές και θνησιμότητα. Οι ασθενείς χρειάζονται μακροχρόνια ανοσοκαταστολή για να διατηρηθεί το μόσχευμα. Σε αυτήν την περίπτωση, τα κριτήρια έχουν επαναξιολογηθεί, όπως η έναρξη των συμπτωμάτων, ο χρόνος προθρομβίνης (PT), η χολερυθρίνη ορού και η παρουσία εγκεφαλοπάθειας, για να καθοριστεί σε ποιο σημείο η μεταμόσχευση καθίσταται απαραίτητη για την επιβίωση. Τα στοιχεία δείχνουν, αν και τα ποσοστά επιβίωσης έχουν βελτιωθεί με τη σύγχρονη ιατρική θεραπεία, σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή δηλητηρίαση, έως και οι μισοί από αυτούς που ανέρρωσαν υπέστησαν μόνιμη ηπατική βλάβη. Μια μελέτη παρακολούθησης έδειξε ότι οι περισσότεροι επιζώντες αναρρώνουν πλήρως χωρίς συνέπειες εάν υποβληθούν σε θεραπεία εντός 36 ωρών από την κατάποση μανιταριού.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για τα παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    6351bd072d414448962ca3c3a610bea2

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Mανιτάρια Agaricus

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Τα οφέλη στην υγεία από τα μανιτάρια

    Οι θεραπευτικές δράσεις των ψυχεδελικών ουσιών

    Η ψιλοκυβίνη βοηθάει στην απεξάρτηση από την κοκαϊνη

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Ψυχεδελικά φάρμακα χαρισμένα από τη φύση

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα συμπληρώματα διατροφής από μανιτάρια Reishi

    Τα μαγικά μανιτάρια στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία με ψυχοτρόπα φάρμακα

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Να τρώτε μανιτάρια

    Να τρώτε μανιτάρια για να προστατεύετε τις αρτηρίες σας

    Νουντλς με μανιτάρια

    Τα μανιτάρια Γρεβενών είναι πηγή ζωής

    Να τρώτε μανιτάρια αν πάσχετε από κατάθλιψη

    Πώς θα φορτίζουμε τα κινητά μας με μανιτάρια

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ταλιατέλες με μανιτάρια

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Τροφές που δεν πρέπει να ξαναζεσταίνετε

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Η μόδα στη διατροφή

    Αδυνατίστε με μανιτάρια

    Θεραπεία της κατάθλιψης με μανιτάρια

    Tα μανιτάρια κατά του καρκίνου

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Γανοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

  • Νόστιμα πιτάκια με σπανάκι και τρία τυριά Νόστιμα πιτάκια με σπανάκι και τρία τυριά

    Πιτάκια με σπανάκι και τρία τυριά

    Πιτάκια με σπανάκι και τρία τυριά

    ΣΠΑΝΑΚΙ: Θεωρείται μία από τις πιο υγιεινές τροφές, καθώς, περιέχει πολλές βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, ενώ, παράλληλα έχει λίγες θερμίδες, τρώγεται δε τόσο μαγειρεμένο, όσο και ωμό. Βοηθάει στη διατήρηση της υγείας του δέρματος, των μαλλιών και των οστών, ενώ βελτιώνει τη διαδικασία της πέψης και τον έλεγχο της γλυκόζης στο αίμα στους διαβητικούς και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών ασθενειών.

    ΦΡΕΣΚΑ ΚΡΕΜΜΥΔΑΚΙΑ : Τα φρέσκα κρεμμυδάκια χαρίζουν ιδιαίτερο άρωμα σε σαλάτες και φαγητά και για αυτό το λόγο χρησιμοποιούνται πολύ συχνά στη μαγειρική. Εκτός από τη γεύση, ενισχύουν και τη διατροφική αξία του γεύματος προσφέροντας πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Ειδικότερα, τα φρέσκα κρεμμύδια αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Κ, η οποία είναι απαραίτητη για τη φυσιολογική διαδικασία πήξης του αίματος και ταυτόχρονα, συμβάλλει στη διατήρηση της οστικής υγείας. Από την άλλη, περιέχουν σημαντικά ποσά φυτικών ινών, βιταμίνης C, φυλλικού οξέος και βιταμίνης Α, καθώς και απαραίτητων μετάλλων και ιχνοστοιχείων, όπως το ασβέστιο, το μαγνήσιο, ο σίδηρος και το κάλιο. Τέλος, στα φρέσκα κρεμμυδάκια θα βρούμε και πολύτιμα αντιοξειδωτικά και φυτοχημικά συστατικά, τα οποία έχουν συσχετισθεί με οφέλη για την υγεία, όπως η βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ και των επιπέδων αρτηριακής πίεσης, καθώς και η μείωση του κινδύνου εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου του πεπτικού συστήματος και του προστάτη.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης  καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΤΥΡΙΑ: Τα τυριά αποτελούν άριστη πηγή ασβεστίου, γιατί είναι εύκολα αφομοιώσιμο από τον ανθρώπινο οργανισμό. Η περιεκτικότητα των τυριών σε ασβέστιο ποικίλει ανάλογα με την υγρασία που περιέχουν και τον τρόπο παρασκευής τους. Κατά την τυροκόμηση του γάλακτος τα συστατικά που πηγαίνουν στο τυρί είναι μέρος από το νερό και σχεδόν όλο το λίπος και η καζεΐνη του. Τα υπόλοιπα (υδατοδιαλυτά) απομακρύνονται με το τυρόγαλα. Όμως στο δίκτυο της καζεϊνης εγκλωβίζονται κι άλλα συστατικά. Έτσι στο τυρί παραμένουν οι λιποδιαλυτές βιταμίνες Α και D, το περισσότερο μέρος του ασβεστίου και αρκετή ποσότητα από τη βιταμίνη Β2.

    ΑΥΓΑ: Χωρίς αμφιβολία, υπάρχουν πολλά οφέλη από την κατανάλωση αυγών κάθε μέρα. Όχι μόνο τα αυγά παρέχουν πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας, αλλά περιέχουν, επίσης, 11 βιταμίνες και μέταλλα, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και αντιοξειδωτικά. Και αυτό σημαίνει ότι μπορούν να συμβάλουν πολύτιμα στις καθημερινές ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά. Το μεγαλύτερο μέρος της πρωτεΐνης σε ένα αυγό βρίσκεται στο ασπράδι, ενώ ο κρόκος περιέχει υγιή λίπη, βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά.

    WEB 1 4 720x720

    Πιτάκια με σπανάκι και τρία τυριά

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 16 ΠΙΤΑΚΙΑ

    1 κουταλιά της σούπας εξαιρετικό βιολογικό παρθένο ελαιόλαδο

    1 βιολογικό κίτρινο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

    1 ματσάκι βιολογικό σπανάκι, φύλλα, πλυμένα, στεγνωμένα, χοντροκομμένα

    1 φρέσκο βιολογικό ​​κρεμμυδάκι, ψιλοκομμένο

    1/4 φλιτζάνι ψιλοκομμένα φύλλα φρέσκου βιολογικού δυόσμου

    150 γραμμάρια βιολογική φέτα θρυμματισμένη

    150 γραμμάρια φρέσκια βιολογική ρικότα, θρυμματισμένη

    1/2 φλιτζάνι βιολογική παρμεζάνα ψιλοτριμμένη

    2 βιολογικά αυγά

    10 φύλλα βιολογικής κρούστας για πίτες

    80 γραμμάρια βιολογικό βούτυρο, λιωμένο

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Ζεσταίνετε το λάδι σε ένα μεγάλο τηγάνι σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Προσθέστε το κίτρινο κρεμμύδι. Μαγειρέψτε, ανακατεύοντας, για 5 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσει.
    2. Προσθέστε το σπανάκι, το φρέσκο ​​κρεμμύδι και το δυόσμο. Μαγειρέψτε, ανακατεύοντας, για 3 λεπτά ή μέχρι να μαραθούν και να εξατμιστούν όλα τα υγρά. Μεταφέρετε σε ένα μεγάλο μπολ. Αφήνετε στο ψυγείο για 15 λεπτά να κρυώσει. 
    3. Προσθέστε τα τυριά και τα αυγά στο κρύο μείγμα σπανακιού. Καρυκεύετε με πιπέρι. Ανακατεύετε μέχρι να ενωθούν καλά.
    4. Τοποθετήστε 1 φύλλο σε επίπεδη επιφάνεια. Αλείφετε με βούτυρο. Συμπληρώστε με 1 φύλλο. Επαναλάβετε τη στρώση με άλλα 3 φύλλα φύλλου. Επαναλάβετε με τα υπόλοιπα φύλλα και το βούτυρο για να κάνετε μια δεύτερη σειρά. Κόψτε τις στοίβες από φύλλα στη μέση κατά μήκος. Κόψτε κάθε μισό σε 12 λωρίδες, θα έχετε 48 λωρίδες συνολικά.
    5. Προθερμάνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς C στον αέρα. Αλείφετε 3 λωρίδες με λίγο βούτυρο. Τοποθετήστε τις λωρίδες σε σταυρωτό σχέδιο. Τοποθετήστε τη ζύμη στο ταψάκι για μάφιν. Ρίξτε 2 κουταλιές της σούπας μείγμα σπανάκι στη βάση της πίτας. Διπλώστε την περίσσεια για να καλύψετε μερικώς τη γέμιση. Επαναλάβετε με 9 λωρίδες φύλλο και γέμιση  για να φτιάξετε άλλες 3 πίτες. Επαναλαμβάνετε με τα υπόλοιπα φύλλα, το μείγμα σπανάκι και το βούτυρο για να γίνουν 16 πίτες. 
    6. Αλείφετε τη ζύμη με λίγο βούτυρο.
    7. Μαγειρέψτε στο φούρνο μέχρι να ροδίσουν οι πίτες.
    8. Μεταφέρετε σε συρμάτινη σχάρα να κρυώσουν.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    mini spinach feta pies 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόστιμα και υγιεινά μαραθοπιτάκια

    Νόστιμα μίνι πιτάκια με κιμά

    Νόστιμη και υγιεινή στριφτή πρασόπιτα με ελιές

    Wontons με κιμά

    Σπιτικό σάντουιτς με φαλάφελ

    Τάρτα με μαραθόριζες και γραβιέρα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καυκαλήθρες

    Αραβική πίτα με παντζάρι, πιπεριές και χούμους

    Το πιο νόστιμο και υγιεινό σουβλάκι

    www.emedi.gr

     

  • Δηλητηρίαση από αρσενικό Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δηλητηρίαση από αρσενικό

    Δηλητηρίαση από αρσενικό είναι τοξική κατάσταση που προκαλείται από έκθεση στο αρσενικό.

    Χαρακτηριστικά:

    • Αίσθημα κόμπου στο λαιμό
    • Δυσφαγία 
    • Καυστικό άλγος στο γαστρεντερικό
    • Έμετοι 
    • Διάρροια 
    • Αφυδάτωση 
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ηπατική ανεπάρκεια 

    Συνήθης πορεία - οξεία, χρόνια. 

    Η δηλητηρίαση από αρσενικό είναι μια ιατρική κατάσταση που εμφανίζεται λόγω των αυξημένων επιπέδων αρσενικού στον οργανισμό. Εάν η δηλητηρίαση από αρσενικό συμβεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έμετο, κοιλιακό άλγος, εγκεφαλοπάθεια και υδαρή διάρροια που περιέχει αίμα. Η μακροχρόνια έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε πάχυνση του δέρματος, σκουρότερο δέρμα, κοιλιακό άλγος, διάρροια, καρδιακές παθήσεις, μούδιασμα και καρκίνο. Ο πιο συνηθισμένος λόγος για μακροχρόνια έκθεση είναι το μολυσμένο πόσιμο νερό. Τα υπόγεια ύδατα τις περισσότερες φορές μολύνονται φυσικά. Ωστόσο, μπορεί επίσης να προκύψει μόλυνση από την εξόρυξη ή τη γεωργία. Μπορεί, επίσης, να βρεθεί στο έδαφος και στον αέρα. Τα συνιστώμενα επίπεδα στο νερό είναι μικρότερα από 10–50 μg/L (10–50 μέρη ανά δισεκατομμύριο). Άλλες οδοί έκθεσης περιλαμβάνουν τοποθεσίες τοξικών αποβλήτων και τα φάρμακα. Οι περισσότερες περιπτώσεις δηλητηρίασης είναι τυχαίες. Το αρσενικό δρα αλλάζοντας τη λειτουργία περίπου 200 ενζύμων. Η διάγνωση γίνεται με εξέταση των ούρων, του αίματος ή των μαλλιών. Η πρόληψη γίνεται με τη χρήση νερού που δεν περιέχει υψηλά επίπεδα αρσενικού. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση ειδικών φίλτρων ή με τη χρήση βρόχινου νερού.

    Για οξείες δηλητηριάσεις, η αντιμετώπιση της αφυδάτωσης είναι σημαντική. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί διμερκαπτοηλεκτρικό οξύ ή σουλφονικό διμερκαπτοπροπάνιο, ενώ δε συνιστάται η διμερκαπρόλη.

    Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η αιμοκάθαρση.

    Μέσω του πόσιμου νερού, περισσότεροι από 200 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εκτίθενται σε υψηλότερα από τα ασφαλή επίπεδα αρσενικού. Οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο είναι το Μπαγκλαντές και η Δυτική Βεγγάλη. Η έκθεση είναι επίσης πιο συχνή σε άτομα χαμηλού εισοδήματος και μειονότητες.

    Η οξεία δηλητηρίαση είναι ασυνήθιστη. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ

    Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης από αρσενικό ξεκινούν με πονοκεφάλους, σύγχυση, σοβαρή διάρροια και υπνηλία. Καθώς αναπτύσσεται η δηλητηρίαση, μπορεί να εμφανιστούν σπασμοί και αλλαγές στη μελάγχρωση των νυχιών που ονομάζονται leukonychia striata (γραμμές του Mees ή οι ς). Όταν η δηλητηρίαση γίνεται οξεία, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, έμετο, έμετο με αίμα, αίμα στα ούρα, μυϊκές κράμπες, απώλεια μαλλιών, πόνο στο στομάχι και περισσότερους σπασμούς. Τα όργανα του σώματος που συνήθως προσβάλλονται από δηλητηρίαση από αρσενικό είναι οι πνεύμονες, το δέρμα, τα νεφρά και το ήπαρ. Το τελικό αποτέλεσμα της δηλητηρίασης από αρσενικό είναι το κώμα και ο θάνατος. Το αρσενικό σχετίζεται με τις καρδιακές παθήσεις (καρδιαγγειακή νόσο που σχετίζεται με την υπέρταση), τον καρκίνο, το εγκεφαλικό (αγγειακά εγκεφαλικά νοσήματα), τις χρόνιες παθήσεις του κατώτερου αναπνευστικού και τον διαβήτη. Οι δερματικές επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν καρκίνο του δέρματος μακροπρόθεσμα, αλλά συχνά πριν από τον καρκίνο του δέρματος υπάρχουν διαφορετικές δερματικές βλάβες. Άλλες επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν σκουρόχρωμο δέρμα και πάχυνση του δέρματος. Η χρόνια έκθεση στο αρσενικό σχετίζεται με ανεπάρκεια βιταμίνης Α, η οποία σχετίζεται με καρδιακές παθήσεις και νυχτερινή τύφλωση. Η οξεία ελάχιστη θανατηφόρα δόση αρσενικού στους ενήλικες εκτιμάται ότι είναι 70 έως 200 mg ή 1 mg/kg/ημέρα.

    Καρκίνος και αρσενικό
     
    Το αρσενικό αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου. Η έκθεση σχετίζεται με καρκίνο του δέρματος, των πνευμόνων, του ήπατος και των νεφρών μεταξύ άλλων. Οι μεταλλαξιογόνες επιδράσεις του μπορεί να εξηγηθούν από την παρέμβαση στην επιδιόρθωση της εκτομής βάσης και νουκλεοτιδίου, τελικά μέσω της αλληλεπίδρασης με τις δομές των δακτύλων ψευδαργύρου. Το διμεθυλαρσινικό οξύ, DMA(V), προκαλεί σπασίματα της μονής έλικας του DNA που προκύπτουν από την αναστολή των επισκευαστικών ενζύμων σε επίπεδα από 5 έως 100 mM σε ανθρώπινα επιθηλιακά κύτταρα τύπου II. Το DMA(III) είναι, επίσης, άμεσα γονιδιοτοξικό με την πραγματοποίηση σχισμών σε υπερτυλιγμένο DNA ΦΧ174. Η αυξημένη έκθεση σε αρσενικό σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα χρωμοσωμικών ανωμαλιών, μικροπυρήνων και ανταλλαγών των αδελφών χρωματιδίων. Μια εξήγηση για τις χρωμοσωμικές εκτροπές είναι η ευαισθησία της πρωτεΐνης τουμπουλίνης και της μιτωτικής ατράκτου στο αρσενικό. Οι ιστολογικές παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν τις επιδράσεις στην κυτταρική ακεραιότητα, το σχήμα και την κίνηση. Το DMA(III) είναι σε θέση να σχηματίζει αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) μέσω αντίδρασης με το μοριακό οξυγόνο. Οι μεταβολίτες που προκύπτουν είναι η ρίζα διμεθυλαρσενικού και η ρίζα διμεθυλαρσενικού υπεροξυλίου. Τόσο το DMA(III) όσο και το DMA(V) απελευθερώνουν σίδηρο από τη σπλήνα, καθώς και από τη φερριτίνη του ανθρώπινου ήπατος εάν χορηγούνταν ταυτόχρονα με ασκορβικό οξύ. Έτσι, ο σχηματισμός ROS μπορεί να προωθηθεί. Επιπλέον, το αρσενικό μπορεί να προκαλέσει οξειδωτικό στρες εξαντλώντας τα αντιοξειδωτικά του κυττάρου, ειδικά αυτά που περιέχουν ομάδες θειόλης. Η συσσώρευση ROS όπως τα παραπάνω και ριζών υδροξυλίου, ριζών υπεροξειδίου και υπεροξειδίου του υδρογόνου προκαλεί ανώμαλη γονιδιακή έκφραση σε χαμηλές συγκεντρώσεις και βλάβες λιπιδίων, πρωτεϊνών και DNA σε υψηλότερες συγκεντρώσεις που τελικά οδηγούν σε κυτταρικό θάνατο. Τα επίπεδα της 8-υδροξυ-2'-δεοξυγουανοσίνης στα ούρα (ως βιοδείκτης βλάβης του DNA του ROS) αυξάνουν μετά από χορήγηση DMA(V). Τα υπεροξείδια των λιπιδίων του ορού (LPO) σε άτομα που εκτείθενται σε αρσενικό συσχετίζονται με τα επίπεδα ανόργανου αρσενικού και μεθυλιωμένων μεταβολιτών στο αίμα και αντιστρόφως συσχετίίζονται με τα επίπεδα μη πρωτεϊνικού σουλφυδρυλίου (NPSH) στο αίμα. Υπάρχει συσχέτιση των επιπέδων As στο αίμα με τα επίπεδα των αντιδραστικών οξειδωτικών στο πλάσμα και μια αντίστροφη σχέση με τα αντιοξειδωτικά του πλάσματος. Η μεθυλίωση μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μια οδός αποτοξίνωσης όσον αφορά το οξειδωτικό στρες: τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο χαμηλότερη ήταν η ικανότητα μεθυλίωσης As, τόσο χαμηλότερο ήταν το επίπεδο της αντιοξειδωτικής ικανότητας πλάσματος. Όπως αναθεωρήθηκε από τον Kitchin (2001), η θεωρία του οξειδωτικού στρες παρέχει μια εξήγηση για τις προτιμώμενες θέσεις όγκου που συνδέονται με την έκθεση σε αρσενικό. Λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει υψηλή μερική πίεση οξυγόνου στους πνεύμονες και το DMA(III) εκκρίνεται σε αέρια κατάσταση μέσω των πνευμόνων, αυτό φαίνεται να είναι ένας εύλογος μηχανισμός για την ευπάθεια. Το γεγονός ότι το DMA παράγεται με μεθυλίωση στο ήπαρ, εκκρίνεται μέσω των νεφρών και αργότερα αποθηκεύεται στην ουροδόχο κύστη, ευθύνεται για τους άλλους εντοπισμούς των όγκων. Όσον αφορά τη μεθυλίωση του DNA, προκύπτει από την αλληλεπίδραση του As με μεθυλοτρανσφεράσες που οδηγεί σε αδρανοποίηση των ογκοκατασταλτικών γονιδίων μέσω υπερμεθυλίωσης. Άλλοι δηλώνουν ότι η υπομεθυλίωση μπορεί να συμβεί λόγω έλλειψης SAM που οδηγεί σε ανώμαλη ενεργοποίηση των γονιδίων. Η έκθεση των πνευμόνων σε αρσενικό προκαλεί οκτώ διαφορετικά θραύσματα DNA με ευαίσθησία στη μεθυλίωση. Έξι από τα θραύσματα είναι υπερ- και δύο από αυτά είναι υπομεθυλιωμένα. Υπάρχουν υψηλότερα επίπεδα mRNA μεθυλτρανσφεράσης DNA και ενζυμική δραστηριότητα. Oi αλλιωμένοι αυξητικοί παράγοντες οδηγούν στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων και συνεπώς στην καρκινογένεση. Από παρατηρήσεις, είναι γνωστό ότι η χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό χαμηλής δόσης μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ανοχή στην οξεία τοξικότητά του. Τα κύτταρα GLC4/Sb30 του όγκου του πνεύμονα που υπερεκφράζουν το MRP1 συσσωρεύουν ελάχιστα αρσενικό. Αυτό προκαλείται μέσω της εξαρτώμενης από το MRP-1 εκροής. Η εκροή απαιτεί GSH, αλλά όχι σχηματισμό συμπλόκου As-GSH. Αν και έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί, δε μπορεί να δοθεί συγκεκριμένο μοντέλο για τους μηχανισμούς της χρόνιας δηλητηρίασης από αρσενικό. Τα επικρατούντα γεγονότα τοξικότητας και καρκινογένεσης μπορεί να είναι αρκετά ειδικά για κάθε ιστό. Η τρέχουσα συναίνεση σχετικά με τον τρόπο καρκινογένεσης είναι ότι δρα κυρίως ως προαγωγέας όγκου. 
     
    ΑΙΤΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ
    • Πεντασθενές άλας του αρσενικού
    • Τρισθενές άλας του αρσενικού 
    • Αέρια αρσενικού 
    Το οργανικό αρσενικό είναι λιγότερο επιβλαβές από το ανόργανο αρσενικό. Τα θαλασσινά είναι μια κοινή πηγή του λιγότερο τοξικού οργανικού αρσενικού με τη μορφή αρσενοβεταΐνης. Το αρσενικό που αναφέρθηκε το 2012 σε χυμό φρούτων και ρύζι από την Consumer Reports ήταν κυρίως ανόργανο αρσενικό. Λόγω της υψηλής τοξικότητάς του, το αρσενικό χρησιμοποιείται σπάνια στον δυτικό κόσμο, αν και στην Ασία εξακολουθεί να είναι ένα δημοφιλές φυτοφάρμακο. Το αρσενικό απαντάται κυρίως επαγγελματικά στην τήξη μεταλλευμάτων ψευδαργύρου και χαλκού.
    • Πόσιμο νερό:

    Το αρσενικό βρίσκεται φυσικά στα υπόγεια ύδατα και παρουσιάζει σοβαρές απειλές για την υγεία όταν υπάρχουν υψηλές ποσότητες. Η χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό προκύπτει από την κατανάλωση μολυσμένου νερού πηγαδιών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πολλοί υδροφορείς περιέχουν υψηλή συγκέντρωση αλάτων αρσενικού. Οι κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την ποιότητα του πόσιμου νερού καθιέρωσαν το 1993 μια κατευθυντήρια τιμή 0,01 mg/L (10 μέρη ανά δισεκατομμύριο) για τα μέγιστα επίπεδα ρύπανσης αρσενικού στο πόσιμο νερό. Πιο πρόσφατα ευρήματα δείχνουν ότι η κατανάλωση νερού με επίπεδα τόσο χαμηλά όσο 0,00017 mg/L (0,17 μέρη ανά δισεκατομμύριο) για μεγάλες χρονικές περιόδους μπορεί να οδηγήσει σε αρσενίκωση. Η υπηρεσία προστασίας των ΗΠΑ ποσοτικοποίησε ότι η διά βίου έκθεση σε αρσενικό στο πόσιμο νερό σε συγκεντρώσεις 0,0017 mg/L (1,7 ppb), 0,00017 mg/L και 0,000017 mg/L σχετίζονται με κίνδυνο καρκίνου του δέρματος κατά τη διάρκεια της ζωής τους από 1 στι; 10.000, 1 στις 100.000 και 1 στσ 1.000.000 αντίστοιχα. Ο ΠΟΥ υποστηρίζει ότι ένα επίπεδο νερού 0,01 mg/L (10 ppb) ενέχει κίνδυνο 6 στις 10.000 πιθανότητες για κίνδυνο καρκίνου του δέρματος σε όλη τη ζωή και υποστηρίζει ότι αυτό το επίπεδο κινδύνου είναι αποδεκτό. Ένα από τα χειρότερα περιστατικά δηλητηρίασης από αρσενικό μέσω του νερού των πηγαδιών συνέβη στο Μπαγκλαντές, το οποίο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αποκάλεσε τη «μεγαλύτερη μαζική δηλητηρίαση πληθυσμού στην ιστορία» και αναγνωρίζεται ως μια σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία. Η μόλυνση στις ποτάμιες πεδιάδες Ganga-Brahmaputra στην Ινδία και Padma-Meghna στο Μπαγκλαντές έδειξε δυσμενείς επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Τεχνικές εξόρυξης, όπως η υδραυλική θραύση, μπορεί να κινητοποιήσουν το αρσενικό στα υπόγεια ύδατα και τους υδροφόρους ορίζοντες λόγω της ενισχυμένης μεταφοράς μεθανίου και των επακόλουθων αλλαγών στις συνθήκες οξειδοαναγωγής, και να εγχύουν υγρό που περιέχει επιπλέον αρσενικό. Το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ εκτιμά ότι η μέση συγκέντρωση υπόγειων υδάτων είναι 1 μg/L ή λιγότερο, αν και ορισμένοι υπόγειοι υδροφόροι ορίζοντες, ιδιαίτερα στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί να περιέχουν πολύ υψηλότερα επίπεδα. Για παράδειγμα, τα διάμεση επίπεδα στη Νεβάδα ήταν περίπου 8 μg/L, αλλά επίπεδα φυσικού αρσενικού έως και 1000 μg/L έχουν μετρηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πόσιμο νερό. Γεωθερμικά ενεργές ζώνες, όπως στη Χαβάη και στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στις ΗΠΑ  έχουν υψηλότερα επίπεδα αρσενικού. Το αρσενικό είναι δε χωράει εύκολα στα πλέγματα των κοινών ορυκτών που σχηματίζουν πετρώματα. Οι συγκεντρώσεις του αρσενικού είναι υψηλές κυρίως στα γεωθερμικά νερά που εκπλένουν τα ηπειρωτικά πετρώματα. Το αρσενικό σε θερμά γεωθερμικά ρευστά μέρη αποδείχθηκε ότι προέρχεται κυρίως από την έκπλυση των πετρωμάτων στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στο Wyoming των ΗΠΑ, παρά από μάγματα. Στις δυτικές ΗΠΑ, υπάρχουν εισροές As (αρσενικού) στα υπόγεια και επιφανειακά ύδατα από γεωθερμικά ρευστά μέσα και κοντά στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, και σε άλλες δυτικές περιοχές. Τα υπόγεια ύδατα που σχετίζονται με ηφαιστειακά πετρώματα στην Καλιφόρνια περιέχουν As σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται έως και 48.000 μg/L, με κύρια πηγή τα θειούχα ορυκτά που φέρουν As. Τα γεωθερμικά νερά της Δομινίκας στις Μικρές Αντίλλες περιέχουν επίσης συγκεντρώσεις As >50 μg/L. Γενικά, το αρσενικό συσσωρεύεται σε διαφοροποιημένα μάγματα και σε άλλες δυτικές περιοχές με ορυκτά, όπως στο Κονέκτικατ των Η.Π.Α. και στην Πενσυλβάνια, όπου οι συγκεντρώσεις As στο νερό σε εγκαταλελειμμένα ορυχεία ανθρακίτη κυμαίνονται από <0,03 έως 15 μg/L και από εγκαταλελειμμένα ορυχεία ασφάλτου, από 0,10 έως 64 μg/L, με το 10% των δειγμάτων να υπερβαίνει τα όρια της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών των 10 μg/L. το Wisconsin, οι συγκεντρώσεις As   σε ψαμμίτη και δολομίτη είναι τόσο υψηλές όσο 100 μg/L. Η οξείδωση του πυρίτη είναι η πιθανή πηγή του As. Στο Πιεμόντε της Πενσυλβάνια και το Νιου Τζέρσεϋ, τα υπόγεια ύδατα περιέχουν υψηλά επίπεδα As. Τα νερά εγχώριων πηγαδιών στην Πενσυλβάνια περιέχουν έως και 65 μg/L, ενώ στο Νιου Τζέρσεϋ η υψηλότερη συγκέντρωση που μετρήθηκε πρόσφατα είναι 215 μg/L.

    • Τροφή

     Από την τροφή λαμβάνεται μιαα μέση πρόσληψη 3,2 μg/ημέρα, με εύρος 1–20 μg/ημέρα. Τα τρόφιμα περιέχουν, επίσης, πολλές οργανικές ενώσεις αρσενικού. Οι βασικές οργανικές ενώσεις αρσενικού που μπορούν να βρεθούν τακτικά στα τρόφιμα (ανάλογα με τον τύπο τροφής) περιλαμβάνουν το μονομεθυλαρσονικό οξύ (MMAsV), το διμεθυλαρσινικό οξύ (DMAsV), την αρσενοβεταϊνη, την αρσενοχολίνη, τα αρσενοσάκχαρα και τα αρσενολιπίδια. Το DMAsV ή το MMAsV μπορεί να βρεθεί σε διάφορους τύπους ψαριών, καβουριών και μαλακίων, αλλά συχνά σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Η αρσενοβεταΐνη είναι η κύρια μορφή αρσενικού στα θαλάσσια ζώα και, από όλες τις απόψεις, θεωρείται μια ένωση που δεν είναι τοξική από την ανθρώπινη κατανάλωση. Η αρσενοχολίνη, η οποία βρίσκεται κυρίως στις γαρίδες, είναι χημικά παρόμοια με την αρσενοβεταΐνη και θεωρείται ότι είναι «ουσιαστικά μη τοξική». Αν και η αρσενοβεταΐνη έχει μελετηθεί ελάχιστα, οι διαθέσιμες πληροφορίες δείχνουν ότι δεν είναι μεταλλαξιογόνος, ανοσοτοξική ή εμβρυοτοξική. Αρσενοσάκχαρα και αρσενολιπίδια έχουν εντοπιστεί. Η έκθεση σε αυτές τις ενώσεις και οι τοξικολογικές επιπτώσεις μελετώνται επί του παρόντος. Τα αρσενοσάκχαρα ανιχνεύονται κυρίως στα φύκια, αλλά βρίσκονται επίσης σε μικρότερο βαθμό στα θαλάσσια μαλάκια. Τα αρσενοσάκχαρα είναι σημαντικά λιγότερο τοξικά από τους μεταβολίτες του ανόργανου αρσενικού και του τρισθενούς μεθυλιωμένου αρσενικού. Έχει βρεθεί ότι το ρύζι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στη συσσώρευση αρσενικού από το έδαφος. Το ρύζι που καλλιεργείται στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει κατά μέσο όρο 260 ppb αρσενικό, σύμφωνα με μια μελέτη. αλλά η πρόσληψη αρσενικού στις ΗΠΑ παραμένει πολύ κάτω από τα συνιστώμενα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας όρια. Η Κίνα έχει θέσει ένα πρότυπο για τα όρια αρσενικού στα τρόφιμα (150 ppb), καθώς τα επίπεδα στο ρύζι υπερβαίνουν τα επίπεδα του νερού. Το αρσενικό είναι ένα πανταχού παρόν στοιχείο στο  πόσιμο νερό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, επίπεδα αρσενικού που είναι πάνω από τα φυσικά επίπεδα, αλλά εξακολουθούν να είναι πολύ κάτω από τα επίπεδα κινδύνου που ορίζονται στα ομοσπονδιακά πρότυπα ασφάλειας, έχουν ανιχνευθεί σε κοτόπουλα που εκτρέφονται στο εμπόριο. Η πηγή του αρσενικού φαίνεται να είναι τα πρόσθετα ζωοτροφών roxarsone και nitarsone, τα οποία χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της παρασιτικής μόλυνσης κοκκιδίωσης καθώς και για την αύξηση του βάρους και του χρωματισμού του δέρματος των πουλερικών. Υψηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού φέρεται να βρέθηκαν σε 83 κρασιά της Καλιφόρνια το 2015.

    • Έδαφος

    Η έκθεση στο αρσενικό στο έδαφος μπορεί να συμβεί μέσω πολλαπλών οδών. Σε σύγκριση με την πρόσληψη φυσικού αρσενικού από το νερό και τη διατροφή, το αρσενικό του εδάφους αποτελεί μόνο ένα μικρό κλάσμα της πρόσληψης.

    Αέρας

    Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2000) αναφέρει ότι τα επίπεδα αρσενικού στον αέρα κυμαίνονται από 0–1 ng/m3 σε απομακρυσμένες περιοχές, 0,2–1,5 ng/m3 σε αγροτικές περιοχές, 0,5–3 ng/m3 στις αστικές περιοχές και έως περίπου 50 ng /m3 κοντά σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2000) εκτίμησε ότι σε σχέση με τα τρόφιμα, το κάπνισμα τσιγάρων, το νερό και το έδαφος, ο αέρας συμβάλλει λιγότερο από το 1% της συνολικής έκθεσης σε αρσενικό.

    Φυτοφάρμακα

    Η χρήση φυτοφαρμάκων αρσενικού και μολύβδου έχει εξαλειφθεί αποτελεσματικά για περισσότερα από 50 χρόνια. Ωστόσο, λόγω της περιβαλλοντικής ανθεκτικότητας των φυτοφαρμάκων, εκτιμάται ότι εκατομμύρια στρέμματα γης εξακολουθούν να είναι μολυσμένα με υπολείμματα αρσενικού και μολύβδου. Αυτό παρουσιάζει μια δυνητικά σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία σε ορισμένες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών (π.χ. Νιου Τζέρσεϊ, Ουάσιγκτον και Ουισκόνσιν), όπου μεγάλες εκτάσεις γης που χρησιμοποιήθηκαν ιστορικά ως οπωρώνες έχουν μετατραπεί σε οικιστικές κατασκευές. Υπάρχουν ακόμη ορισμένες σύγχρονες χρήσεις φυτοφαρμάκων με βάση το αρσενικό. Ο χρωμιωμένος αρσενικός χαλκός (CCA) έχει καταχωρηθεί για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη δεκαετία του 1940 ως συντηρητικό ξύλου, προστατεύοντας το ξύλο από έντομα και μικροβιακούς παράγοντες. Το 2003, οι κατασκευαστές CCA καθιέρωσαν την εθελοντική ανάκληση χρήσεων ξύλου επεξεργασμένου με CCA. Η τελική έκθεση EPA 2008 ανέφερε ότι το CCA εξακολουθεί να εγκρίνεται για χρήση σε μη οικιακές εφαρμογές, όπως σε θαλάσσιες εγκαταστάσεις (πασσάλους και κατασκευές), στύλους κοινής ωφελείας και κατασκευές αυτοκινητοδρόμων με άμμο.

    • Τήξη χαλκού

    Οι μελέτες έκθεσης στη βιομηχανία τήξης χαλκού είναι πολύ πιο εκτεταμένες και έχουν καθιερώσει οριστικούς δεσμούς μεταξύ του αρσενικού, ενός υποπροϊόντος της τήξης χαλκού, και του καρκίνου του πνεύμονα μέσω εισπνοής. Οι δερματικές και νευρολογικές επιδράσεις είναι μεγάλες. 

    maxresdefault 59

    • Τήξη χαλκού

    Οι μελέτες έκθεσης στη βιομηχανία τήξης χαλκού είναι πολύ πιο εκτεταμένες και έχουν καθιερώσει οριστικούς δεσμούς μεταξύ του αρσενικού, ενός υποπροϊόντος της τήξης χαλκού, και του καρκίνου του πνεύμονα μέσω εισπνοής. Οι δερματικές και νευρολογικές επιδράσεις είναι μεγάλες. 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Το αρσενικό παρεμβαίνει στην κυτταρική μακροζωΐα μέσω αλλοστερικής αναστολής ενός βασικού μεταβολικού ενζύμου την πυροσταφυλική αφυδρογονάση (PDH), το οποίο καταλύει την οξείδωση του πυροσταφυλικού σε ακετυλο-CoA από το NAD+. Με την αναστολή του ενζύμου, το ενεργειακό σύστημα του κυττάρου διαταράσσεται με αποτέλεσμα την κυτταρική απόπτωση. Βιοχημικά, το αρσενικό εμποδίζει τη χρήση θειαμίνης με αποτέλεσμα μια κλινική εικόνα που μοιάζει με ανεπάρκεια θειαμίνης. Η δηλητηρίαση με αρσενικό μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα γαλακτικού οξέος και να οδηγήσει σε γαλακτική οξέωση. Τα χαμηλά επίπεδα καλίου στα κύτταρα αυξάνουν τον κίνδυνο να αντιμετωπίσετε ένα απειλητικό για τη ζωή πρόβλημα του καρδιακού ρυθμού από το τριοξείδιο του αρσενικού. Το αρσενικό στα κύτταρα διεγείρει σαφώς την παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου (H2O2). Όταν το H2O2 αντιδρά με ορισμένα μέταλλα, όπως ο σίδηρος ή το μαγγάνιο, παράγει μια εξαιρετικά δραστική ρίζα υδροξυλίου. Το ανόργανο τριοξείδιο του αρσενικού που βρίσκεται στα υπόγεια ύδατα επηρεάζει ιδιαίτερα τα ελεγχόμενα από τάση κανάλια καλίου, διακόπτοντας την κυτταρική ηλεκτρολυτική λειτουργία με αποτέλεσμα νευρολογικές διαταραχές, καρδιαγγειακά επεισόδια όπως παρατεταμένο διάστημα QT, ουδετεροπενία, υψηλή αρτηριακή πίεση, δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και θάνατος. Η έκθεση στο αρσενικό παίζει βασικό ρόλο στην παθογένεση της αγγειακής ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας καθώς απενεργοποιεί τη συνθάση του ενδοθηλιακού μονοξειδίου του αζώτου, οδηγώντας σε μείωση της παραγωγής και της βιοδιαθεσιμότητας του μονοξειδίου του αζώτου. Επιπλέον, η χρόνια έκθεση σε αρσενικό προκαλεί υψηλό οξειδωτικό στρες, το οποίο μπορεί να επηρεάσει τη δομή και τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος. Επιπλέον, η έκθεση σε αρσενικό έχει σημειωθεί ότι προκαλεί αθηροσκλήρωση αυξάνοντας τη συσσώρευση αιμοπεταλίων και μειώνοντας την ινωδόλυση. Επιπλέον, η έκθεση σε αρσενικό μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία αυξάνοντας το διάστημα QT και επιταχύνοντας την κυτταρική υπερφόρτωση ασβεστίου. Η χρόνια έκθεση στο αρσενικό ρυθμίζει προς τα πάνω την έκφραση του παράγοντα νέκρωσης όγκου-α, της ιντερλευκίνης-1, του μορίου προσκόλλησης των αγγειακών κυττάρων και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα για την πρόκληση καρδιαγγειακής παθογένεσης. Το αρσενικό έχει επίσης αποδειχθεί ότι προκαλεί καρδιακή υπερτροφία ενεργοποιώντας ορισμένους μεταγραφικούς παράγοντες που εμπλέκονται στην παθολογική αναδιαμόρφωση της καρδιάς. Μελέτες ιστοκαλλιέργειας έδειξαν ότι οι ενώσεις του αρσενικού μπλοκάρουν και τα κανάλια IKr και Iks και, ταυτόχρονα, ενεργοποιούν τα κανάλια IK-ATP. Οι ενώσεις του αρσενικού διακόπτουν επίσης την παραγωγή ATP μέσω αρκετών μηχανισμών. Στο επίπεδο του κύκλου του κιτρικού οξέος, το αρσενικό αναστέλλει την πυροσταφυλική αφυδρογονάση και ανταγωνιζόμενος το φωσφορικό αποσυνδέει την οξειδωτική φωσφορυλίωση, αναστέλλοντας έτσι την ενεργειακά συνδεδεμένη μείωση του NAD+, τη μιτοχονδριακή αναπνοή και τη σύνθεση ATP. Η παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου είναι επίσης αυξημένη, η οποία μπορεί να σχηματίσει αντιδραστικά είδη οξυγόνου και οξειδωτικό στρες. Αυτές οι μεταβολικές παρεμβολές οδηγούν σε θάνατο από ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων, πιθανώς από νεκρωτικό κυτταρικό θάνατο και όχι από απόπτωση. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αιμορραγία. 

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

    Το αρσενικό αναστέλλει όχι μόνο τον σχηματισμό ακετυλο-CoA αλλά και το ένζυμο ηλεκτρική αφυδρογονάση. Το αρσενικό μπορεί να αντικαταστήσει τα φωσφορικά σε πολλές αντιδράσεις. Είναι σε θέση να σχηματίσει Glc-6-αρσενικό in vitro. Ως εκ τούτου, έχει υποστηριχθεί ότι η εξοκινάση θα μπορούσε να ανασταλεί. (Τελικά αυτό μπορεί να είναι ένας μηχανισμός που οδηγεί σε μυϊκή αδυναμία σε χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό.) Στην αντίδραση αφυδρογονάσης 3-φωσφορικής γλυκεραλδεΰδης το αρσενικό επιτίθεται στο θειοεστέρα που συνδέεται με το ένζυμο. Το σχηματιζόμενο 1-αρσενο-3-φωσφογλυκερικό είναι ασταθές και υδρολύεται αυτόματα. Έτσι, ο σχηματισμός ATP στη γλυκόλυση αναστέλλεται ενώ παρακάμπτεται η αντίδραση της φωσφογλυκερικής κινάσης. (Επιπλέον, ο σχηματισμός του 2,3-διφωσφογλυκερικού στα ερυθροκύτταρα μπορεί να επηρεαστεί, ακολουθούμενος από υψηλότερη συγγένεια οξυγόνου της αιμοσφαιρίνης και στη συνέχεια ενισχυμένη κυάνωση.) και συνθέτουν 5'-διαρσενικά αδενοσίνη από ADP και αρσενικό παρουσία ηλεκτρικού. Έτσι, με διάφορους μηχανισμούς το αρσενικό οδηγεί σε διαταραχή της κυτταρικής αναπνοής και στη συνέχεια σε μειωμένο σχηματισμό ΑΤΡ.

    Αυτό είναι σύμφωνο με την παρατηρούμενη μείωση του ATP των εκτεθειμένων κυττάρων και τα ιστοπαθολογικά ευρήματα μιτοχονδριακής και κυτταρικής διόγκωσης, μείωση γλυκογόνου στα ηπατικά κύτταρα και λιπώδη αλλαγή στο ήπαρ, την καρδιά και τα νεφρά. Υπάρχει ενισχυμένη αρτηριακή θρόμβωση, αυξήσεις των επιπέδων σεροτονίνης, της θρομβοξάνης Α και των πρωτεϊνών προσκόλλησης στα αιμοπετάλια. Η επίδραση στο αγγειακό ενδοθήλιο μπορεί τελικά να προκληθεί από το επαγόμενο από το αρσενικό σχηματισμό μονοξειδίου του αζώτου. Αποδείχθηκε ότι οι συγκεντρώσεις +3 As ουσιαστικά χαμηλότερες από τις συγκεντρώσεις που απαιτούνται για την αναστολή της λυσοσωμικής πρωτεάσης καθεψίνης L στη Β κυτταρική σειρά TA3 είναι επαρκείς για να πυροδοτήσουν την απόπτωση στην ίδια Β κυτταρική σειρά, ενώ η τελευταία είναι ένας μηχανισμός που μεσολαβεί για τα ανοσοκατασταλτικά αποτελέσματα. Οι δύο μορφές ανόργανου αρσενικού, ανηγμένο (τρισθενές As(III)) και οξειδωμένο (πεντασθενές As(V)), μπορούν να απορροφηθούν και να συσσωρευτούν σε ιστούς και σωματικά υγρά. Στο ήπαρ, ο μεταβολισμός του αρσενικού περιλαμβάνει ενζυματική και μη ενζυματική μεθυλίωση. Ο πιο συχνά απεκκρινόμενος μεταβολίτης (≥ 90%) στα ούρα είναι το διμεθυλαρσινικό οξύ ή το κακοδυλικό οξύ και το DMA(V). Το διμεθυλαρσενικό οξύ είναι επίσης γνωστό ως Agent Blue και χρησιμοποιήθηκε ως ζιζανιοκτόνο στον αμερικανικό πόλεμο στο Βιετνάμ. Στους ανθρώπους, το ανόργανο αρσενικό ανάγεται μη ενζυματικά από πεντοξείδιο σε τριοξείδιο, χρησιμοποιώντας γλουταθειόνη (GSH) ή μεσολαβείται από ένζυμα. Η αναγωγή του πεντοξειδίου του αρσενικού σε τριοξείδιο του αρσενικού αυξάνει την τοξικότητα και τη βιοδιαθεσιμότητά του και η μεθυλίωση λαμβάνει χώρα μέσω των ενζύμων μεθυλοτρανσφεράσης. Η S-αδενοσυλομεθειονίνη (SAM) μπορεί να χρησιμεύσει ως δότης μεθυλίου. Χρησιμοποιούνται διάφορα μονοπάτια, με την κύρια οδό να εξαρτάται από την τρέχουσα περιβάλλον του κυττάρου. Οι μεταβολίτες που προκύπτουν είναι το μονομεθυλαρσονώδες οξύ, ΜΜΑ(III) και το διμεθυλαρσινώδες οξύ, DMA(III). Η μεθυλίωση είχε θεωρηθεί ως μια διαδικασία αποτοξίνωσης, αλλά η μείωση από +5 ως σε +3, όπως μπορεί να θεωρηθεί ως βιοενεργοποίηση αντ' αυτού. Μια άλλη πρόταση είναι ότι η μεθυλίωση να είναι μια αποτοξίνωση εάν δεν επιτρέπεται η συσσώρευση ενδιάμεσων ενδιάμεσων ουσιών ως [III], επειδή τα πεντασθενή οργανοαρσενικά έχουν χαμηλότερη συγγένεια με τις ομάδες θειόλης από τα ανόργανα πεντασθενή αρσενικά. Η μεθυλίωση είναι μια αποτοξίνωση μέσω επιταχυνόμενης απέκκρισης. Όσον αφορά την καρκινογένεση, έχει προταθεί ότι η μεθυλίωση πρέπει να θεωρείται ως τοξικότητα. Το αρσενικό, ειδικά το +3 As, δεσμεύεται με μονήρη, αλλά με υψηλότερη συγγένεια με τις γειτονικές σουλφυδρυλικές ομάδες, αντιδρά έτσι με μια ποικιλία πρωτεϊνών και αναστέλλει τη δραστηριότητά τους. Προτάθηκε επίσης ότι η δέσμευση του αρσενικού σε μη απαραίτητα σημεία μπορεί να συμβάλει στην αποτοξίνωση. Το αρσενικό αναστέλλει μέλη της οικογένειας της δισουλφιδικής οξειδορεδουκτάσης όπως την αναγωγάση της γλουταθειόνης και την αναγωγάση της θειορεδοξίνης. Το υπόλοιπο αδέσμευτο αρσενικό (≤ 10%) συσσωρεύεται στα κύτταρα, τα οποία με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνους του δέρματος, της ουροδόχου κύστης, των νεφρών, του ήπατος, του πνεύμονα και του προστάτη. Άλλες μορφές τοξικότητας από αρσενικό στους ανθρώπους έχουν παρατηρηθεί στο αίμα, στο μυελό των οστών, στην καρδιά, στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στο γαστρεντερικό, στις γονάδες, στους νεφρούς, στο ήπαρ, στο πάγκρεας και στο δέρμα.
    Η βραχυπρόθεσμη έκθεση σε αρσενικό έχει επιπτώσεις στη μετάδοση σήματος που προκαλούν οι πρωτεΐνες θερμικού σοκ με μάζες 27, 60, 70, 72, 90 και 110 kDa καθώς και η μεταλλοτιονεΐνη, η ουβικιτίνη, οι κινάσες [MAP] οι ενεργοποιημένες από τα μιτογόνα, η εξωκυτταρική ρυθμιζόμενη κινάση [ERK ] και οι c-jun τερματικές κινάσες [JNK] και p38. Μέσω του JNK και του p38 ενεργοποιεί τα c-fos, c-jun και egr-1 που συνήθως ενεργοποιούνται από αυξητικούς παράγοντες και κυτοκίνες. Τα αποτελέσματα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το δοσολογικό καθεστώς και μπορεί να είναι και αντίστροφα. Όπως φαίνεται από ορισμένα πειράματα τα ROS που προκαλούνται από χαμηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού αυξάνουν τη μεταγραφή και τη δραστηριότητα της πρωτεΐνης ενεργοποιητή 1 (AP-1) και του πυρηνικού παράγοντα-κΒ (NF-κB) (ίσως ενισχύεται από αυξημένα επίπεδα MAPK), που έχει ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του c-fos/c-jun, την υπερέκκριση προφλεγμονωδών και αυξητικών κυτοκινών που διεγείρουν τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Υπάρχει αυξημένη έκφραση κυτοκίνης και κυτταρικός πολλαπλασιασμός στο δέρμα σε άτομα που εκτέθηκαν χρόνια σε πόσιμο νερό μολυσμένο με αρσενικό. Τα αυξημένα AP-1 και NF-κB προφανώς έχουν επίσης ως αποτέλεσμα μια προς τα πάνω ρύθμιση της πρωτεΐνης mdm2, η οποία μειώνει τα επίπεδα πρωτεΐνης p53. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη τη λειτουργία του p53, η έλλειψή του θα μπορούσε να προκαλέσει ταχύτερη συσσώρευση μεταλλάξεων που συμβάλλουν στην καρκινογένεση. Ωστόσο, τα υψηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού αναστέλλουν την ενεργοποίηση του NF-κΒ και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Υπάρχει αυξημένη δεσμευτική δραστηριότητα του AP-1 και του NF-κB μετά από οξεία (24 ώρες) έκθεση σε As +3, ενώ η μακροχρόνια έκθεση (10-12 εβδομάδες) έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Το πρώτο μπορεί να ερμηνευθεί ως αμυντική απάντηση ενώ το δεύτερο μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση. Όπως υποδεικνύουν τα αντικρουόμενα ευρήματα και οι συνδεδεμένες μηχανιστικές υποθέσεις, υπάρχει μια διαφορά στις οξείες και χρόνιες επιδράσεις του αρσενικού στη μεταγωγή του σήματος, η οποία δεν είναι ακόμη σαφώς κατανοητή. Μελέτες έχουν δείξει ότι το οξειδωτικό στρες που δημιουργείται από το αρσενικό μπορεί να διαταράξει τις οδούς μεταγωγής σήματος των πυρηνικών μεταγραφικών παραγόντων PPARs, AP-1 και NF-κB, καθώς και των προφλεγμονωδών κυτοκινών IL -8 και TNF-α. Η παρέμβαση του οξειδωτικού στρες με τις οδούς μεταγωγής σήματος μπορεί να επηρεάσει τις φυσιολογικές διεργασίες που σχετίζονται με την κυτταρική ανάπτυξη, τον μεταβολισμό, την ομοιόσταση της γλυκόζης, τον μεταβολισμό των λιπιδίων, την παχυσαρκία, την αντίσταση στην ινσουλίνη, τη φλεγμονή και τον διαβήτη-2. Πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία έχουν αποσαφηνίσει τους φυσιολογικούς ρόλους των PPAR στην ω-υδροξυλίωση των λιπαρών οξέων και την αναστολή των προφλεγμονωδών μεταγραφικών παραγόντων (NF-κB και AP-1), των προφλεγμονωδών κυτοκινών (IL-1, -6, -8, -12 και TNF-α), τα μόρια προσκόλλησης cell4 (ICAM-1 και VCAM-1), την επαγώγιμη συνθάση μονοξειδίου του αζώτου, το προφλεγμονώδες μονοξείδιο του αζώτου (NO) και τους αντι-αποπτωτικοί παράγοντες. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν προτείνει μια συσχέτιση μεταξύ της χρόνιας κατανάλωσης πόσιμου νερού μολυσμένου με αρσενικό και της συχνότητας εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Το ανθρώπινο ήπαρ μετά από έκθεση σε θεραπευτικά φάρμακα μπορεί να εμφανίσει ηπατική μη κιρρωτική πυλαία υπέρταση, ίνωση και κίρρωση. 
    ΔΙΑΓΝΩΣΗ
    Το αρσενικό μπορεί να μετρηθεί στο αίμα ή στα ούρα για την παρακολούθηση της υπερβολικής περιβαλλοντικής ή επαγγελματικής έκθεσης, για επιβεβαίωση της διάγνωσης δηλητηρίασης σε νοσηλευόμενα θύματα ή για βοήθεια στην ιατροδικαστική έρευνα σε περίπτωση θανατηφόρου υπερβολικής δόσης. Ορισμένες αναλυτικές τεχνικές είναι ικανές να διακρίνουν τις οργανικές από τις ανόργανες μορφές του στοιχείου. Οι οργανικές ενώσεις αρσενικού τείνουν να αποβάλλονται με τα ούρα σε αμετάβλητη μορφή, ενώ οι ανόργανες μορφές μετατρέπονται σε μεγάλο βαθμό σε οργανικές ενώσεις αρσενικού στο σώμα πριν από την απέκκριση στα ούρα. Ο τρέχων δείκτης βιολογικής έκθεσης για τους εργαζομένους στις Η.Π.Α. 35 μg/L ολικού αρσενικού στα ούρα μπορεί εύκολα να ξεπεραστεί από ένα υγιές άτομο που τρώει ένα γεύμα με θαλασσινά. Υπάρχουν διαθέσιμες εξετάσεις για τη διάγνωση της δηλητηρίασης με μέτρηση του αρσενικού στο αίμα, στα ούρα, στα μαλλιά και στα νύχια. Η εξέταση ούρων είναι η πιο αξιόπιστη εξέταση για την έκθεση σε αρσενικό τις τελευταίες ημέρες. Η εξέταση ούρων πρέπει να γίνει εντός 24-48 ωρών για ακριβή ανάλυση μιας οξείας έκθεσης. Οι δοκιμές στα μαλλιά και τα νύχια μπορούν να μετρήσουν την έκθεση σε υψηλά επίπεδα αρσενικού τους τελευταίους 6-12 μήνες. Αυτές οι δοκιμές μπορούν να καθορίσουν εάν κάποιος έχει εκτεθεί σε επίπεδα αρσενικού άνω του μέσου όρου. Δεν μπορούν, ωστόσο, να προβλέψουν εάν τα επίπεδα αρσενικού στο σώμα θα επηρεάσουν την υγεία.
     
    Η χρόνια έκθεση σε αρσενικό μπορεί να παραμείνει στα συστήματα του σώματος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από μια βραχύτερη ή πιο μεμονωμένη έκθεση και μπορεί να ανιχνευθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μετά την εισαγωγή του αρσενικού, σημαντικό στην προσπάθεια προσδιορισμού της πηγής της έκθεσης. Τα μαλλιά είναι ένας πιθανός βιοδείκτης για την έκθεση στο αρσενικό λόγω της ικανότητάς τους να αποθηκεύουν ιχνοστοιχεία από το αίμα. Τα ενσωματωμένα στοιχεία διατηρούν τη θέση τους κατά την ανάπτυξη της τρίχας. Έτσι, για μια χρονική εκτίμηση της έκθεσης, χρειάζεται να πραγματοποιηθεί ένας προσδιορισμός της σύνθεσης των μαλλιών με μία τρίχα. Αυτός ο τύπος βιοπαρακολούθησης έχει επιτευχθεί με νεότερες μικροαναλυτικές τεχνικές όπως η φασματοσκοπία φθορισμού ακτίνων Χ με βάση την ακτινοβολία σύγχροτρον (SXRF) και την εκπομπή ακτίνων Χ που προκαλείται από μικροσωματίδια (PIXE). Οι εξαιρετικά εστιασμένες και έντονες δέσμες μελετούν μικρές κηλίδες σε βιολογικά δείγματα επιτρέποντας την ανάλυση σε μικροεπίπεδο μαζί με τη χημική ειδοποίηση. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των επιπέδων αρσενικού πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία με οξείδιο του αρσενικού σε ασθενείς με οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία.
     
    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ
    • Χηλίωση: Η διμερκαπρόλη και το διμερκαπτοηλεκτρικό οξύ είναι χηλικοί παράγοντες που απομονώνουν το αρσενικό μακριά από τις πρωτεΐνες του αίματος και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οξείας δηλητηρίασης από αρσενικό. Η πιο σημαντική παρενέργεια είναι η υπέρταση. Η διμερκαπρόλη είναι σημαντικά πιο τοξική. Οι μονοεστέρες DMSA, π.χ. Τα MiADMSA, είναι πολλά υποσχόμενα αντίδοτα για τη δηλητηρίαση από αρσενικό.
    • Το συμπληρωματικό κάλιο μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ενός απειλητικού για τη ζωή προβλήματος του καρδιακού ρυθμού από το τριοξείδιο του αρσενικού.
    • Πρόκληση εμέτου 
    • Γαστρική αναρρόφηση 
    • Γάλα 
    • Πενικιλλαμίνη 
    • Αιμοδιάλυση 

    Εγκυμοσύνη

    Η έκθεση σε αρσενικό μέσω των υπόγειων υδάτων είναι ιδιαίτερα ανησυχητική καθ' όλη τη διάρκεια της περιγεννητικής περιόδου. Οι έγκυες γυναίκες αποτελούν πληθυσμό υψηλού κινδύνου επειδή όχι μόνο οι μητέρες διατρέχουν κίνδυνο για δυσμενή έκβαση, αλλά η ενδομήτρια έκθεση ενέχει επίσης κινδύνους για την υγεία του βρέφους. Υπάρχει μια δοσοεξαρτώμενη σχέση μεταξύ της μητρικής έκθεσης στο αρσενικό και της βρεφικής θνησιμότητας, που σημαίνει ότι τα βρέφη που γεννήθηκαν από γυναίκες που εκτέθηκαν σε υψηλότερες συγκεντρώσεις ή εκτέθηκαν για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους, έχουν υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας. Μελέτες έχουν δείξει ότι η κατάποση αρσενικού μέσω των υπόγειων υδάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εγκυμονεί κινδύνους για τη μητέρα, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, του κοιλιακού πόνου, των εμέτων, της διάρροιας, των αλλαγών μελάγχρωσης του δέρματος και του καρκίνου. Η έρευνα έχει επίσης δείξει ότι η έκθεση σε αρσενικό προκαλεί επίσης χαμηλό βάρος γέννησης,  βρεφική θνησιμότητα κ.ά. Ορισμένες από αυτές τις επιδράσεις μπορεί να οφείλονται στις επιδράσεις του αρσενικού στην αύξηση του σωματικού βάρους της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για τα παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

     25

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα

    Φθορίωση νερού

    Υπερκεράτωση

    Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Απλαστική αναιμία

    Δερματικό καρκίνωμα από πλακώδη κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Νευρίτιδα

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Πενικιλλαμίνη

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Τι πρέπει να αποφεύγουν όσοι έχουν καρκίνο

    Χορήγηση διττανθρακικών για την θεραπεία του καρκίνου

    Οξείες λευχαιμίες

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Αρσενικό

    Ασθένεια του ύπνου

    Πρώτες βοήθειες σε έκθεση χημικών ουσιών

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

    Οι καλύτερες αντικαρκινικές τροφές

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

    Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία

    Πρόληψη καρκίνου πνεύμονος

    Ξεκινήστε να παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Τα ελαφριά τσιγάρα βλάπτουν

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    Οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία

    Αγγειοσάρκωμα

    Αιματέμεση

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    www.emedi.gr