Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016 15:23

Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Είναι εμπύρετο νόσημα που μεταδίδεται με τα τσιμπούρια 

Ο πυρετός των βραχωδών ορέων, ICD-10 A77.0 ή τύφος από κρότωνες είναι μια οξεία, δυνητικά θανατηφόρος εμπύρετη νόσος, η οποία προκαλείται από την Rickettsia rickettsii και μεταδίδεται με τσίμπημα από κρότωνες ή τσιμπούρια. Τα αρχικά σημεία και συμπτώματα της νόσου είναι η ξαφνική εμφάνιση πυρετού, η κεφαλαλγία και ο μυϊκός πόνος, που ακολουθείται από ανάπτυξη εξανθήματος κεντρομόλου που είναι πετεχειώδες. Η ασθένεια μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστεί στα αρχικά στάδια, και χωρίς την έγκαιρη και κατάλληλη θεραπεία μπορεί να αποβεί μοιραία.

Η αρχική παθολογική διαταραχή είναι η αγγειϊτιδα από την άμεση προσβολή του ενδοθηλίου των αγγείων από τη Rickettsia.

Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό σύστημα, το δέρμα, οι εξωκρινείς αδένες και μυοσκελετικό σύστημα.

Τα περισσότερα περιστατικά παρατηρούνται προς το τέλος της άνοιξης και το καλοκαίρι από τον Καναδά και νότια μέχρι την Κεντρική Αμερική και τμήματα της Νότιας Αμερικής, αλλά και σε άλλα μέρη, όπου υπάρχουν τσιμπούρια. 

Η μεγαλύτερη επίπτωση παρατηρείται στους στα παιδιά και τους νέους, αλλά όλες οι ηλικίες είναι επιρρεπείς. Παρατηρείται περισσότερο στους άνδρες από ότι στις γυναίκες.

Η ανεπάρκεια του ενζύμου G6PD είναι μια γενετική πάθηση που συνδέεται με ένα υψηλό ποσοστό  σοβαρών περιπτώσεων πυρετού των βραχωδών ορέων. 

Οι ηλικιωμένοι έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θνητότητας.


Τα σημεία και συμπτώματα του πυρετού των βραχωδών ορέων

  • Πυρετός 100%
  • Εξάνθημα κηλιδώδες, κηλιδοβλατιδώδες, πετεχειώδες 90-100%
  • Κεφαλαλγία 65%
  • Κεφαλαλγία, πυρετός και εξάνθημα 60%
  • Νευροψυχιατρικά συμπτώματα 50%
  • Ναυτία, έμετοι 50%
  • Κεφαλαλγία, πυρετός και πετεχειώδες εξάνημα 35%
  • Κοιλιακός πόνος 30%
  • Μυαλγίες 30%
  • Ηπατοσπληνομεγαλία 30%
  • Λεμφαδενοπάθεια 25%
  • Αρθραλγίες 10%
  • Βήχας 15%
  • Ανορεξία
  • Παρωτίτιδα
  • Πόνος στις αρθρώσεις
  • Φλόγωση βλεφάρων
  • Διαταραχές κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως κατατονία, σύγχυση, κώμα κι εστιακή σημειολογία 30%. 

Οι άνθρωποι που μολύνονται με την R. rickettsii έχουν συμπτώματα μετά από μια περίοδο επώασης μία έως δύο εβδομάδες μετά από ένα τσίμπημα από τσιμπούρι. Το εξάνθημα εμφανίζεται για πρώτη φορά δύο έως πέντε ημέρες μετά την έναρξη του πυρετού, και συχνά είναι αρκετά αδρό. Οι νεότεροι ασθενείς, συνήθως, αναπτύσσουν το εξάνθημα νωρίτερα από τους ηλικιωμένους ασθενείς. Τις περισσότερες φορές το εξάνθημα αρχίζει ως μικρές, επίπεδες, ροζ, κηλίδες, χωρίς φαγούρα στους καρπούς, τους βραχίονες και τους αστραγάλους. Το χαρακτηριστικό κόκκινο, πετεχειώδες εξάνθημα, συνήθως, δεν παρατηρείται μέχρι την έκτη ημέρα και σε μόνο 35 έως 60 τοις εκατό των ασθενών με πυρετό των βραχωδών ορέων. Το εξάνθημα παρατηρείται στις παλάμες ή στα πέλματα σε  80 τοις εκατό των ασθενών.  Το 15 τοις εκατό των ασθενών δεν αναπτύσσει ποτέ εξάνθημα.


Αιτία του πυρετού των βραχωδών ορέων

Η νόσος οφείλεται στην  Rickettsia rickettsii η οποία μεταδίδεται με το τσίμπημα κροτώνων (Dermacentor audersoni, Dermacentor variabilis).  Σπάνια γίνεται με άμεσο ενοφθαλμισμό του αίματος του κρότωνος σε ανοιχτές πληγές ή ιστούς.


Παράγοντες κινδύνου για πυρετό βραχωδών ορέων

  • Δραστηριότητα έξω από το σπίτι , κυρίως, τους ζεστούς μήνες
  • Επαφή με σκύλους

Μηχανισμός παθογένειας του πυρετού βραχωδών ορέων

Η Rickettsia rickettsii μπορεί να μεταδοθεί σε ανθρώπους-ξενιστές από το τσίμπημα ενός μολυσμένου τσιμπουριού. Στη συνέχεια, τα βακτήρια επάγουν την εσωτερικοποίηση τους σε κύτταρα-ξενιστές μέσω ενός μηχανισμού εισβολής με τη μεσολάβηση υποδοχέων. Το κυτταρόπλασμα του κυττάρου ξενιστή περιέχει θρεπτικά συστατικά, τριφωσφορική αδενοσίνη, αμινοξέα, και νουκλεοτίδια τα οποία χρησιμοποιούνται από τα βακτήρια για την ανάπτυξη. Για να ξεφύγουν από το φαγόσωμα, τα βακτήρια εκκρίνουν φωσφολιπάση D και αιμολυσίνη C. Αυτό προκαλεί διάσπαση της μεμβράνης του φαγοσώματος και επιτρέπεται στα βακτήρια να διαφύγουν.  Οι ρικέτσιες χρησιμοποιούν την ακτίνη για να εξαπλωθούν σε ολόκληρο το κυτοσόλιο στην επιφάνεια του κυττάρου-ξενιστή. Αυτό προκαλεί στο κύτταρο ξενιστή μεμβράνη να εισδύει μέσα στο παρακείμενο κύτταρο. Τα βακτηρίδια στη συνέχεια είναι σε θέση να εξαπλωθούν από κύτταρο σε κύτταρο. έτσι η Rickettsia rickettsii μεταναστεύει σε ζωτικά όργανα όπως ο εγκέφαλος, το δέρμα, και στην καρδιά μετά τη μόλυνση. Η βλάβη που προκαλείται από τα βακτήρια συχνά οδηγεί σε υπερπλασία και έπειτα απόπτωση του μολυσμένου κυττάρου. 


Διαφορική διάγνωση πυρετού βραχωδών ορέων

  • Ιογενή εξανθήματα από ιλαρά, ερυθρά κ.ά
  • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα (ιογενής μηνιγγίτιδα, ιογενής εγκεφαλίτιδα, βακτηριακή μηνιγγίτιδα)
  • Τύφος
  • Ρικετσευλογιά
  • Ερλιχίωση
  • Νόσος Lyme
  • Μηνιγγιτιδοκοκκαιμία
  • Λεπτοσπείρωση

Διάγνωση πυρετού βραχωδών ορέων

Μη ειδικά εργαστηριακά ευρήματα:

  • Θρομβοπενία
  • Λευκά αιμοσφαίρια φυσιολογικά, ελαττωμένα ή αυξημένα
  • Αναιμία
  • Ήπια υπονατριαιμία
  • Στο ΕΝΥ η πρωτεϊνη και τα λευκά είναι ελαφρώς αυξημένα και τα λεμφοκύτταρα υπερτερούν και η γλυκόζη είναι φυσιολογική
  • Παράταση PT-PTT, ελάττωση ινωδογόνου, αύξηση των προϊόντων αποδόμησης του ινώδους

Ειδικά εργαστηριακά ευρήματα:

  • Αντισώματα στον ορό κατά του Proteus Ox-19, με αύξηση στο τετραπλάσιο στην οξεία φάση και στην ανάρρωση ή τίτλος σε μια μέτρηση > από1/320 (σχετική ειδικότητα)
  • Αντίδραση σύνδεσης συμπληρώματος. Αύξηση του τίτλου των αντισωμάτων στο τετραπλάσιο ή τίτλος σε μια μέτρηση > από 1/16
  • Ανίχνευση αντισωμάτων με έμμεσο ανοσοφθορισμό. Αύξηση του τίτλου των αντισωμάτων στο τετραπλάσιο ή τίτλος σε μια μέτρηση > από 1/64 

Τα περισσότερα αντισώματα που καταπολεμούν την  R. rickettsii είναι ανιχνεύσιμα σε ορολογικές δοκιμές, τις πρώτες επτά ημέρες μετά τη μόλυνση. 

Παθολογοανατομικά ευρήματα είναι η συστηματική αγγειϊτιδα, η παρουσία της ρικέτσιας στα ενδοθηλιακά κύτταρα, οι πετέχειες στην επιφάνεια των οργάνων και δευτεροπαθείς θρομβώσεις και ιστικές νεκρώσεις. Η βιοψία δέρματος δείχνει τις ρικέτσιες στο μικροσκόπιο.

Στην ακτινογραφία θώρακος μπορεί να εμφανισθούν μη ειδικά πνευμονικά διηθήματα.


Θεραπεία πυρετού των βραχωδών ορέων

Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινάει με βάση την κλινική διάγνωση και δεν θα πρέπει να καθυστερεί περιμένοντας τις ορολογικές αντιδράσεις.

Τα γενικά μέτρα περιλαμβάνουν την χορήγηση οξυγόνου, τον υποστηρικτικό αερισμό, την υγιεινή του στόματος, τις μεταγγίσεις αίματος σε αναιμία, τις συχνές αλλαγές θέσεως, τον έλεγχο για νεφρική ανεπάρκεια, την παρεντερική διατροφή και τα συχνά και μικρά γεύματα.

Φάρμακα για τον πυρετό βραχωδών ορέων

Ενήλικες:

Δοξυκυκλίνη αρχικά 200 mg από το στόμα και στη συνέχεια 100 mg δύο φορές την ημέρα για 10 ημέρες. Η ίδια δοσολογίa ισχύει για ενδοφλέβια χρήση, αλλά σε νεφρική ανεπάρκεια δίνονται 100 mg/24ωρο

Τετρακυκλίνη 500mg από το στόμα κάθε 6 ώρες για 10 ημέρες. Δε χορηγείται σε νεφρική ανεπάρκεια

Χλωραμφενικόλη 500-750 mg από το στόμα κάθε 6 ώρες για 10 ημέρες, 20 mg/kg βάρους σώματος ενδοφλέβια κάθε 6 ώρες (μέγιστη δόση 4 gr την ημέρα), με ίδια δοσολογία και σε νεφρική ανεπάρκεια

Παιδιά:

Δοξυκυκλινη 2-2,5 mg/kg από το στόμα κάθε 12 ώρες για 10 ημέρες ή 4,4 mg/kg ενδοφλέβια αρχικά και μετά 2,2 mg/kg κάθε 12 ώρες

Τετρακυκλίνη 10 mg/kg από το στόμα κάθε 6 ώρες για 10 ημέρες

Χλωραμφενικόλη 20 mg/kg από το στόμα, με ίδια δόση ενδοφλέβια

Η δοξυκυκλίνη και η τετρακυκλίνη δεν δίνονται σε παιδιά κάτω των 9 ετών, γιατί χρωματίζονται τα δόντια και σε εγκύους γιατί υπάρχει κίνδυνος ηπατικής νόσου για τη μητέρα και καθυστέρηση ανάπτυξης οστών εμβρύου. Επίσης, αποφεύγεται η έκθεση στον ήλιο, γιατί προκαλείται φωτοευαισθησία.

Αν τα παιδιά έχουν ηπατική νόσο πρέπει να γίνεται μέτρηση επιπέδων χλωραμφενικόλης στο αίμα.

Η απορρόφηση τετρακυκλινών αναστέλλεται αν μαζί με τα γαλακτοκομικά λαμβάνονται σκευάσματα σιδήρου ή αντιόξινα με αλουμίνιο ή μαγνήσιο.


Παρακολούθηση ασθενών με πυρετό βραχωδών ορέων

Γίνεται μέχρι 3 ημέρες μετά την εξαφάνιση συμπτωμάτων, με έλεγχο λευκών αιμοσφαιρίων, κρεατινίνης και ηλεκτρολυτών.


Πρόληψη πυρετού βραχωδών ορέων

Δεν πρέπει να μένει ακάλυπτο το σώμα σε περιοχές με τσιμπούρια.

Να χρησιμοποιούνται εντομοαπωθητικά.

Να ελέγχονται τα πόδια, οι βουβωνικές περιοχές, τα έξω γεννητικά όργανα και όπου ακουμπάει η ζώνη σε πιθανή έκθεση. Όσο περισσότερο μένει κολλημένο το τσιμπούρι στο σώμα, τόσο μεγαλύτερος κίνδυνος υπάρχει.

Για να αφαιρέσετε το τσιμπούρι, χρησιμοποιείται εργαλείο, αφού βάλετε πάνω στο τσιμπούρι λάδι, αλκοόλ, βενζίνη ή κεροζίνη και μετά να πλένετε τα χέρια σχολαστικά. Καλύτερα να φοράτε γάντια.


Επιπλοκές πυρετού βραχωδών ορέων

  • Παροδική εγκεφαλοπάθεια 40%
  • Σπασμοί, εστιακή επιληψία 10%
  • Νεφρική ανεπάρκεια 10%
  • Ηπατίτιδα 10%
  • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 5%
  • Αναπνευστική ανεπάρκεια 5%

Πρόγνωση πυρετού βραχωδών ορέων

Η πρόγνωση είναι άριστη.

Η πορεία της νόσου είναι πιο βαριά σε επιπλοκές

Επειδή η R. rickettsii μολύνει τα κύτταρα  των αιμοφόρων αγγείων σε όλο το σώμα, σοβαρές εκδηλώσεις μπορεί να εκδηλωθούν από το αναπνευστικό σύστημα, το κεντρικό νευρικό σύστημα, το γαστρεντερικό σύστημα, ή τους νεφρούς.

Μπορεί να συμβεί μερική παράλυση των κάτω άκρων, γάγγραινα που απαιτεί ακρωτηριασμό των δακτύλων, των ποδιών ή των χεριών, απώλεια ακοής, απώλεια του ελέγχου εντέρου ή της ουροδόχου κύστης, κινητικές διαταραχές, και διαταραχές του λόγου. 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

Άτυπη πνευμονία

Ιολογικός έλεγχος

Οδηγός για την ασφάλεια στις διακοπές

Νόσος Lyme

Ερλιχίωση από μολυσμένο τσιμπούρι

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 3053 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2020 23:21
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Δερματοφυτία του σώματος Δερματοφυτία του σώματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματοφυτία του σώματος

    Δερματοφυτία σώματος είναι απολεπιζόμενη πλάκα που χαρακτηρίζεται από σαφώς αφοριζόμενο δακτυλιοειδές σχήμα, με περιφερική δραστηριότητα και κεντρική ίαση.

    Βλατίδες και σπάνια φλύκταινες/φυσαλίδες παρουσιάζονται στα όρια της βλάβης και λιγότερο συχνά στο κέντρο της.

    Προσβάλλει το πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα

    • Ζωόφιλες μολύνσεις (ανευρίσκονται στα παιδιά και τους ενήλικες) προέρχονται από τα ζώα
    • Ανθρωπόφιλες μολύνσεις (εμφανίζονται μόνο στους ενήλικες) προέρχονται από ατομική επαφή ή επαφή με περιττώματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Γενετική: Υπάρχουν αποδείξεις γενετικής προδιάθεσης σε κάποια άτομα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    • Χαρακτηριστικό εξάνθημα και ήπιος κνησμός
    • Οι πλάκες απολέπισης είναι στρογγυλές με φωτεινό κόκκινο χρώμα, με σαφώς αφοριζόμενα χείλη, και εμφανίζονται μεμονωμένες ή σε ομάδες των τριών-τεσσάρων
    • Κάθε πλάκα έχει διάμετρο μικρότερη των 5 cm
    • Οι πλάκες μοιάζουν ομοιογενείς, αλλά υπάρχουν και οι δακτυλιοειδείς μορφές
    • Ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει έντονο κνησμό

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    Μυκητίαση από δερματόφυτα, π.χ. Trichophyton rubrum

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    • Θερμά κλίματα
    • Άμεση επαφή με ενεργό βλάβη ανθρώπου ή ζώου, πιο σπάνια από το έδαφος
    • Εργασία με ζώα
    • Ανοσοκαταστολή, περιλαμβάνοντας και την παρατεταμένη χρήση τοπικών σκευασμάτων κορτικοστεροειδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ροδόχρους πιτυρίαση
    • Έκζεμα
    • Δερματίτιδα από επαφή 
    • Σύφιλη 
    • Ψωρίαση 
    • Υποξύς ερυθηματώδης λύκος 
    • Ερπυστική διατιτραίνουσα ελάστωση 
    • Δακτυλιοειδές ερύθημα 
    • Γυροειδή ερυθήματα, ιδιαίτερα τα φυγόκεντρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου ξεσμάτων του δέρματος, καλλιέργεια μυκήτων μπορεί να γίνει, αλλά συνήθως δεν είναι απαραίτητη

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Σε παρασκεύασμα ΚΟΗ ευρίσκονται οι υφές των δερματοφύτων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η δερματοφυτία του σώματος δεν φθορίζει κάτω από το φως του Wood

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Απόξεση βλάβης:

    • Με νυστέρι, Νο 15, τοποθετούμε πολλά μικρά ξέσματα από το όριο της ενεργού βλάβης σε γυάλινη αντικειμενοφόρο πλάκα μα κάλυμμα
    • Τοποθετούμε υδροξείδιο του καλίου 10-20% και θερμαίνουμε ελαφρώς χωρίς να φτάσουμε σε βρασμό 
    • Αφήνουμε για 5 λεπτά και εξετάζουμε για μικκύλια με διαφράγματα και κλώνους. Χρησιμοποιούμε αραιότερο διάλυμα και αμυδρό φως για να επιτύχουμε αντίθεση. Τα μικκύλια μπορεί να τονισθούν με εμπορικές χρώσεις μυκήτων ή με μία σταγόνα μπλε μελάνης

    big 5845867ba8d37

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Κατάλληλη υγιεινή 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Να αποφεύγεται επαφή με ύποπτες βλάβες. Προσοχή στην επαφή με ζώα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τοπικές αντιμυκητιασικές κρέμες - μικοναζόλη ή κοτριμαζόλη τοποθετούνται δύο φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες. Επίσης κετοκοναζόλη μία φορά την ημέρα, για 2 εβδομάδες. Για να αποφευχθεί η υποτροπή, πρέπει να συνεχίζεται η αγωγή για μία εβδομάδα μετά την ίαση. Επίσης εκοναζόλη και αλυλαμίνες 
    • Για ανθεκτικές, εκτεταμένες και/ή επεκτατικές βλάβες, συνιστάται από του στόματος αγωγή για 4 εβδομάδες. Γκριζεοφλουβίνη από του στόματος 7 mg/Kg/ημέρα σε παιδιά άνω των 2 ετών, 375 mg/ημέρα σε ενήλικες. Ιτρακοναζόλη από του στόματος (αντί κετοκοναζόλης: λιγότερο τοξική, με λιγότερες παρενέργειες)

    Προφυλάξεις: Η κετοκοναζόλη περιέχει ένα σουλφίδιο και θα πρέπει να αποφεύγεται σε άτομα ευαίσθητα στα σουλφίδια. Αναφέρεται επίπτωση ηπατοτοξικότητας 1:10.000 σε χορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης. Βασικές δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας πρέπει να γίνονται πριν την χορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης και στη συνέχεια απαιτείται στενή παρακολούθηση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Η γκριζεοφουλβίνη επάγει τα ηπατικά ένζυμα που μεταβολίζουν την ουαρφαρίνη και άλλα φάρμακα. Οι Η2 αποκλειστές και τα αντιόξινα ελαττώνουν την απορρόφηση της κετοκοναζόλης. Η κετοκοναζόλη είναι αναστολέας ενζύμων και μπορεί να προκαλέσει φαρμακευτική τοξικότητα (αναφέρεται περιστατικό τοξικότητας από τερφεναδίνη που προκάλεσε κοιλιακή αρρυθμία). Η κετοκοναζόλη επίσης αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα της κυκλοσπορίνης

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαραίτητη σε επεκτατική νόσο ή παρατεταμένη αγωγή με από του στόματος κετοκοναζόλη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή επαφής με ύποπτες βλάβες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Βακτηριακή επιμόλυνση 
    • Γενικευμένη, επεκτατική δερματοφυτία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ίαση, χωρίς επακόλουθα, μετά από θεραπεία 1-2 εβδομάδων 

    Διαβάστε, επίσης των ποδιών, του τριχωτού της κεφαλής, του γενείου, της μηρογεννητικής περιοχής και άλλες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    big 584588d54a72c

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματοφυτία των ποδιών

    Δερματόφυτα

    Δερματοφυτία μηρογεννητικής πτυχής

    Δυσιδρωσία

    Οζώδες ερύθημα

    Ονυχομυκητίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Δερματοφυτία των ποδιών Δερματοφυτία των ποδιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματοφυτία των ποδιών

    Η δερματοφυτία των ποδιών είναι μια επιπολής μόλυνση των ποδιών που προκαλείται από δερματόφυτα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες, αλλά πιο συχνή στους εφήβους και τους νέους ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    • Κνησμός
    • Απολέπιση 
    • Εφύγρανση 
    • Φυσαλίδες/Πομφόλυγες
    • Κυρίως, στα μεσοδακτυλικά διαστήματα
    • Μπορεί, επίσης, να προσβάλλει το πέλμα και την καμάρα 

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    • Trichophyton mentagrophytes
    • Trichophyton rubrum
    • Epidermophyton floccosum

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    • Θερμό, υγρό κλίμα
    • Στενά υποδήματα
    • Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς
    • Παρατεταμένη χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεσοδακτυλική ψωρίαση 
    • Παράτριμμα
    • Υπερκεράτωση 
    • Δερματίτιδα από επαφή
    • Έκζεμα
    • Δυσιδρωσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Άμεση μικροσκοπική επισκόπηση (παρασκεύασμα ΚΟΗ)
    • Καλλιέργεια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικκύλια με διαφράγματα και διακλαδώσεις στο παρασκεύασμα ΚΟΗ
    • Καλλιέργεια: δερματόφυτα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καλλιέργεια

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία γίνεται, συνήθως, με τοπική αγωγή 
    • Μετά από βρέξιμο ή πλύσιμο των ποδιών, ο ασθενής πρέπει να αφαιρεί προσεκτικά νεκρούς ή παχυμένους ιστούς 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Να αποφεύγεται η εφίδρωση των ποδιών 

    shutterstock 37597558a 600x377

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξεία φυσαλιδώδης φάση: υγρά επιθέματα ακολουθούμενα από κλοτριμαζόλη 1%
    • Υποξία (εμβροχή, απολέπιση): κρέμα ή διάλυμα κλοτριμαζόλης 2 φορές την ημέρα, επί 4 εβδομάδες. Χρήση αντιμυκητιασικής πούδρας στα υποδήματα και ανάμεσα στα δάκτυλα
    • Χρόνια: ίδια θεραπεία, όπως, στην υποξία. Γκριζεοφουλβίνη 500 mg 2 φορές την ημέρα από του στόματος για 3-6 μήνες 

    Αντενδείξεις:

    • Κλοτριμαζόλη: να μη χρησιμοποιείται σε όποιο άτομο έχει εκδηλώσει υπερευαισθησία σε κάποιο από τα συστατικά του φαρμάκου
    • Γκριζεοφουλβίνη: ασθενείς με πορφυρία, ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια και σε ασθενείς με ιστορικό υπερευαισθησίας στη γκριζεοφουλβίνη 

    Προφυλάξεις:

    • Κλοτριμαζόλη: Αν εμφανιστεί ερεθισμός ή ευαισθητοποίηση, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί 
    • Γκριζεοφουλβίνη: περιοδική παρακολούθηση της λειτουργίας συστημάτων, όπως νεφρικό, ηπατικό και αιμοποιητικό. Πιθανές αντιδράσεις φωτοευαισθησίας. Ερυθηματώδης λύκος και παρόμοια σύνδρομα ή έξαρση προϋπάρχοντος ερυθηματώδους λύκου, έχουν αναφερθεί 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Κλοτριμαζόλη: καμία
    • Γκριζεοφουλβίνη: ελαττώνει τη δραστηριότητα των αντιπηκτικών τύπου ουαρφαρίνης. Τα βαρβιτουρικά συνήθως ελαττώνουν τη δραστηριότητα της γκριζεοφουλβίνης. Η επίδραση του αλκοόλ μπορεί να ενισχυθεί προκαλώντας φαινόμενα όπως ταχυκαρδία και εξάψεις 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τοπικά: ιμιδαζόλη, κετοκοναζόλη, σουλκοναζόλη, μικοναζόλη, εκοναζόλη, οξυκοναζόλη
    • Τοπικά σκευάσματα αλλυλαμινών: ναφτιφίνη, τερβιναφίνη
    • Κετοκοναζόλη 200 mg την ημέρα από του στόματος, για δερματοφυτίες ανθεκτικές στην γκριζεοφλουβίνη (έχει αναφερθεί ηπατοτοξικότητα από τη χρήση της. Υπάρχει επίσης κίνδυνος καρδιαγγειακών επεισοδίων σε ασθενείς που λαμβάνουν τερφεναδίνη ή αστεμιζόλη παράλληλα με κετοκοναζόλη). Η ιτρακοναζόλη είναι εναλλακτικό φάρμακο

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όπως απαιτείται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Καλή προσωπική υγιεινή
    • Χρήση λαστιχένιων ή ξύλινων σανδαλιών σε δημόσια λουτρά ή μπάνια
    • Προσεκτικό στέγνωμα ανάμεσα στα δάκτυλα μετά από λουτρό ή μπάνιο
    • Οι κάλτσες να αλλάζονται συχνά 
    • Εφαρμογή αφυγραντικής πούδρας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς βακτηριακές μολύνσεις 
    • Εκζεματοειδείς αλλαγές 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Έλεγχος της νόσου, αλλά όχι πλήρης ίαση. Τα συμπτώματα συνεχίζονται αόριστα, με περιόδους σχετικής ύφεσης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υπεριδρωσία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια σε μικρά παιδιά (συχνή σε εφήβους)

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι είναι πιο επιρρεπείς σε εξάρσεις, λόγω των μεταβολών στους περιφερικούς ιστούς που οδηγούν σε περιφερική αγγειακή νόσο και της διαδικασίας γήρανσης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    big 58457dd70c077

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματόφυτα

    Δερματοφυτία μηρογεννητικής πτυχής

    Δυσιδρωσία

    Οζώδες ερύθημα

    Ονυχομυκητίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) περιλαμβάνει πολλές διάχυτες παθήσεις των πνευμόνων, όπως η χρόνια βρογχίτιδα, το βρογχικό άσθμα, η κυστική ίνωση, οι βρογχεκτασίες και το εμφύσημα.

    Ο όρος, συνήθως, αναφέρεται σε ένα "μείγμα" χρόνιας βρογχίτιδας και εμφυσήματος

    • Η χρόνια βρογχίτιδα ορίζεται κλινικά ως η αυξημένη παραγωγή βλέννας και υποτροπιάζων βήχας, που διαρκούν τρεις μήνες το χρόνο για τουλάχιστον δύο συνεχόμενα χρόνια 
    • Το εμφύσημα είναι η καταστροφή των κυψελιδικών τοιχωμάτων και, επομένως, ο ορισμός είναι παθολογοανατομικός. Η διαταραχή επισυμβαίνει στις απομακρυσμένες ή τελικές αεροφόρες οδούς και αφορά, τόσο αυτές, όσο και το πνευμονικό παρέγχυμα 

    Γενετική:

    • Η χρόνια βρογχίτιδα δεν είναι γενετική διαταραχή, αν και μερικές μελέτες υποστηρίζουν την ύπαρξη προδιάθεσης για την ανάπτυξή της 
    • Μια σπάνια μορφή εμφυσήματος, η ανεπάρκεια αντιπρωτεάσης (λόγω ανεπάρκειας της άλφα 1-αντιθρυψίνης), είναι κληρονομούμενη νόσος που αποτελεί έκφραση δύο αυτοσωματικών συνεπικρατούντων αλλήλων

    Επικρατέστερη ηλικία: Άτομα άνω των 40 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Χρόνια βρογχίτιδα:

    • Βήχας 
    • Παραγωγή πτυέλων 
    • Συχνές λοιμώξεις
    • Διαλείπουσα δύσπνοια
    • Οιδήματα πελμάτων 
    • Αύξηση του όγκου του αίματος
    • Κυάνωση 
    • Συριγμός 
    • Αύξηση του σωματικού βάρους 
    • Ελάττωση του αναπνευστικού ψιθυρίσματος

    Εμφύσημα:

    • Ελάχιστος βήχας 
    • Λίγα πτύελα 
    • Δύσπνοια 
    • Συχνά, σημαντική ελάττωση του σωματικού βάρους 
    • Συχνές λοιμώξεις 
    • Πιθοειδής θώρακας 
    • Ελαφρύς συριγμός 
    • Χρήση των επικουρικών αναπνευστικών μυών 
    • Αναπνοή με πρόταση των χειλέων 
    • Η κυάνωση είναι ελαφρά ή απούσα 
    • Πολύ αδύνατο αναπνευστικό ψιθύρισμα

    ΑΙΤΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    • Κάπνισμα 
    • Μόλυνση του αέρα 
    • Ανεπάρκεια αντιπρωτεασών 
    • Επαγγελματική έκθεση (π.χ. πυροσβέστες)
    • Πιθανώς λοίμωξη (ιογενής)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    • Παθητικό κάπνισμα (ειδικά ενήλικες των οποίων οι γονείς κάπνιζαν)
    • Βαριά ιογενής πνευμονία νωρίς στη ζωή 
    • Μεγάλη ηλικία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οξεία βρογχίτιδα, άσθμα, βρογχεκτασίες, βρογχογενές καρκίνωμα, οξεία ιογενής λοίμωξη, φυσιολογική γήρανση των πνευμόνων, επαγγελματικό άσθμα, χρόνια πνευμονική εμβολή, σύνδρομο ύπνου-άπνοιας, πρωτοπαθής υποαερισμός των κυψελίδων, χρόνια παραρρινοκολπίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χρόνια βρογχίτιδα:

    • Υπερκαπνία 
    • Πολυερυθραιμία
    • Η υποξία μπορεί να είναι μέτρια έως βαριά

    Εμφύσημα:

    • Φυσιολογική αιμοσφαιρίνη ορού ή πολυερυθραιμία
    • Φυσιολογική PaCO2 αν η FEV1 < 1 L/sec μπορεί να αυξηθεί
    • Ελαφρά υποξία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Κατασταλτικά, συμπεριλαμβανομένου και του αλκοόλ

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Παχυσαρκία, συνυπάρχουσα περιοριστική πνευμονοπάθεια, πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση, οξείες λοιμώξεις, αναιμία, πνευμονική εμβολή

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χρόνια βρογχίτιδα:

    • Διόγκωση των βρογχικών βλεννωδών αδένων
    • Αύξηση του αριθμού των εκκριτικών κυττάρων στο επιθήλιο της επιφάνειας
    • Πάχυνση του τοιχώματος των μικρών αεροφόρων οδών λόγω οιδήματος και φλεγμονής 
    • Υπερπλασία των λείων μυϊκών ινών 
    • Βλεννώδη "βύσματα"
    • Αποικισμός των αεροφόρων οδών από βακτηρίδια

    Εμφύσημα:

    • Προσβολή ολόκληρου του πνεύμονα
    • Οι βρόγχοι, συνήθως, είναι καθαροί από τις εκκρίσεις
    • Ανθρακοειδής χρώση
    • Διόγκωση των κυψελίδων και απώλεια του τοιχώματος τους
    • Ατροφία των χόνδρων
    • Σχηματισμός φυσαλίδων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Λειτουργικές δοκιμασίες των πνευμόνων:

    • Πτώση της FEV1 με σύγχρονη ελάττωση του κλάσματος FEV1/FVC
    • Η FVC μπορεί να είναι φυσιολογική ή ελαττωμένη
    • Η ολική πνευμονική χωρητικότητα είναι φυσιολογική ή ελαττωμένη 
    • Αύξηση του υπολειπόμενου όγκου
    • Η ικανότητα διαχύσεως είναι φυσιολογική ή ελαττωμένη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η ακτινογραφία θώρακα σε χρόνια βρογχίτιδα δείχνει επίταση των βρογχο-αγγειακών σκιάσεων και καρδιομεγαλία
    • Η ακτινογραφία θώρακα σε εμφύσημα δείχνει μικρή καρδιά, υπεραερισμό, επιπέδωση των διαφραγμάτων και, πιθανώς, "μπούλες"

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Λειτουργικές δοκιμασίες των πνευμόνων 
    • Αέρια αρτηριακού αίματος 
    • Ακτινογραφία θώρακα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Η αγωγή εκτός νοσοκομείου επαρκεί, συνήθως. Παρ'όλα αυτά, μπορεί να χρειασθεί εισαγωγή στο νοσοκομείο σε περιόδους επιδείνωσης, σε περίπτωση λοίμωξης ή για διαγνωστική διερεύνηση (π.χ. για διαβρογχική βιοψία πνεύμονα)
    • Η οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια μπορεί να χρήζει εισαγωγής σε μονάδα εντατικής θεραπείας και, πιθανώς, μηχανικής υποβοήθησης της αναπνοής

    5vq77fd6 1402980783

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διακοπή του κανίσματος
    • Επιθετική αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Αντιμετώπιση αναστρέψιμου βρογχόσπασμου
    • Ελάττωση των εκκρίσεων μέσω καλής υγιεινής των πνευμόνων
    • Η παρουσία πνευμονικής καρδίας μπορεί να απαιτήσει την παροχή οξυγόνου 
    • Πνευμονική αποκατάσταση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση γίνεται ανεκτή. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενθαρρύνονται για πλήρη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Προτείνεται μια ισορροπημένη, πλούσια σε πρωτεΐνες δίαιτα. Ελάττωση των υδατανθράκων μπορεί να ωφελήσει ασθενείς με υπερκαπνία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Καθοδηγείστε τους ασθενείς όσον αφορά την πνευμονική αποκατάσταση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Θεοφυλλίνη - 400 mg/ημέρα. Αν θεωρηθεί αναγκαία η δόση μπορεί να αυξηθεί κατά 100-200 mg μέσα σε 1 έως 2 εβδομάδες 
    • Συμπαθητικομιμητικά - 1-2 εισπνοές από την ειδική ψεκαστική δοσομετρική συσκευή κάθε 4-6 ώρες. Η ίδια δόση μπορεί να δίνεται κάθε 3 ώρες. Η χρήση ειδικής συσκευής spacer μπορεί να είναι ωφέλιμη (από πολλούς συνιστάται η χορήγηση μέχρι και 4 αναπνοών τη φορά) 
    • Αντιχολινεργικά - Ιπρατρόπιο. Δύο εισπνοές (36 mcg) 4 φορές ημερησίως. Μπορούν να ληφθούν και περαιτέρω εισπνοές - το πολύ μέχρι 12 ανά 24ωρο
    • Κορτικοστεροειδή - πρεδνιζόνη. Χορηγούνται 7,5-15 mg/25ωρο από του στόματος. Πιο χρήσιμα σε αναστρέψιμες περιπτώσεις βρογχίτιδας 

    Αντενδείξεις: 

    • Θεοφυλλίνη - υπερευαισθησία
    • Συμπαθητικομιμητικά - καρδιακές αρρυθμίες που σχετίζονται με ταχυκαρδία, υπερευαισθησία
    • Αντιχολινεργικά - υπαρευαισθησία στην ατροπίνη ή τα ανάλογά της
    • Κορτικοστεροειδή - συστηματικές μυκητιασικές λοιμώξεις, υπερευαισθησία 

    Προφυλάξεις:

    • Θεοφυλλίνη - μείωση της δόσης σε περιπτώσεις ελαττωμένης νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας, ηλικίας άνω των 55, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας. Τα θεραπευτικά επίπεδα του φαρμάκου είναι 10-20 mcg/ml

    Η ταυτόχρονη λήψη σιμετιδίνης, σιπροφλοξασίνης ή ερυθρομυκίνης ελαττώνει την απομάκρυνση της θεοφυλλίνης αυξάνοντας, έτσι, τα επίπεδα της στο αίμα. Πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων του φαρμάκου

    • Ριφαμπικίνη - μπορεί να ελαττώσει τα επίπεδα της θεοφυλλίνης αυξάνοντας το μεταβολισμό της. Χρειάζεται συνεχής παρακολούθηση των επιπέδων της θεοφυλλίνης του ορού 
    • Συμπαθητικομιμητικά - υπερβολική χρήση μπορεί να αποβεί επικίνδυνη. Μπορεί να χρειασθεί μείωση της δόσης σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο, υπέρταση, υπερθυρεοειδισμό, σακχαρώδη διαβήτη ή διαταραχές που προκαλούν σπασμούς 
    • Αντιχολινεργικά - προσοχή σε γλαύκωμα κλειστής γωνίας, υπερτροφία του προστάτη, απόφραξη του κυστικού αυχένα 
    • Κορτικοστεροειδή - μπορούν να αποκρύψουν λοίμωξη ή να προδιαθέσουν σε λοίμωξη, ιδιαίτερα μυκητιασική, υποκάψιος καταρράκτης, γλαύκωμα, φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια, ψυχολογικές διαταραχές, αιμορραγία από το γαστρεντερικό, σακχαρώδης διαβήτης, αναζωπύρωση φυματίωσης 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Θεοφυλλίνη - ανθρακικό λίθιο, προπρανολόλη, ερυθρομυκίνη, σιμετιδίνη, ρανετιδίνη, ριφαμπικίνη, σιπροφλοξασίνη 
    • Συμπαθητικομιμητικά - άλλα συμπαθητικομιμητικά, αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης ή τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά 
    • Αντιχολινεργικά 
    • Κορτικοστεροειδή - μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, ασπιρίνη, συνθετική θυρορμόνη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η θεοφυλλίνη μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλέβια ή με τη μορφή ορθικού υποθέτου
    • Τα συμπαθητικομιμητικά μπορούν να χορηγηθούν ως ψεκαζόμενο διάλυμα όταν αναμειγνύονται σε φυσιολογικό ορό. Επίσης, από του στόματος ή υποδορίως (τερβουταλίνη)
    • Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χορηγηθούν ενδοφλεβίως (υδροκορτιζόνη, μεθυλπρεδνιζολόνη) ή υπό τη μορφή εισπνοών (βεκλομεθαζόνη, φλουνισολίδη, τριαμσινολόνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς σε βαριά ή ασταθή κατάσταση θα πρέπει να εξετάζονται κάθε μήνα
    • Όταν η κατάσταση είναι σταθερή, θα πρέπει να εξετάζονται δύο φορές το χρόνο 
    • Τα επίπεδα  της θεοφυλλίνης θα πρέπει να μετρώνται μετά από κάθε νέα ρύθμιση της δόσης, μέχρι να φθάσουν στο επιθυμητό ύψος. Μετά, η μέτρηση μπορεί να γίνεται κάθε 6-12 μήνες 
    • Όταν απαιτείται η χορήγηση οξυγόνου κατ'οίκον, θα πρέπει να μετρώνται τα αέρια του αρτηριακού αίματος μία φορά το χρόνο ή όποτε υπάρχει αλλαγή στην κλινική εικόνα. Ο κορεσμός του αίματος σε οξυγόνο θα πρέπει να μετράται συχνότερα (με τη μέθοδο της σφυγμικής οξυμετρίας)
    • Αποφυγή ταξιδιών σε μεγάλο υψόμετρο. Οι αεροπορικές πτήσεις μαζί με οξυγόνο θα πρέπει να προγραμματίζονται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η διακοπή του καπνίσματος είναι το σημαντικότερο προληπτικό μέτρο. Πρόσφατα έχει αποδειχθεί ότι το παθητικό κάπνισμα είναι εξίσου βλαβερό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η λοίμωξη είναι συχνή 
    • Άλλες επιπλοκές είναι η πνευμονική καρδία, η δευτεροπαθής πολυερυθραιμία, η κυστική νόσος του πνεύμονα, η οξεία ή χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, η πνευμονική υπέρταση  

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι πιο σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες είναι η ηλικία του ασθενούς και η FEV1 μετά τη χορήγηση βρογχοδιασταλτικού. Ασθενείς νεαρής ηλικίας με προβλεπόμενη FEV1 > 50% έχουν καλή πρόγνωση. Μεγαλύτεροι ασθενείς με βαρύτερη πνευμονική νόσο, έχουν χειρότερη πρόγνωση 
    • Η χορήγηση οξυγόνου, όπου ενδείκνυται, συνδυάζεται με αύξηση της επιβίωσης 
    • Η διακοπή του καπνίσματος είναι σημαντική για τη βελτίωση της πρόγνωσης 
    • Ο υποσιτισμός είναι κακό προγνωστικό σημείο 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Καρκίνος του πνεύμονα 
    • Στεφανιαία νόσος 
    • Πεπτικό έλκος 
    • Χρόνια παραρρινοκολπίτιδα 
    • Υποσιτισμός
    • Καρκίνωμα του λάρυγγα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συχνές αναπνευστικές λοιμώξεις κατά την παιδική ηλικία, αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης ΧΑΠ

    Γηριατρικό: Ο σχετικός κίνδυνος είναι 1,2 έως 2,3 φορές μεγαλύτερος, από ότι σε νεότερα άτομα

    Άλλα: Ασυνήθης σε ηλικίες κάτω των 25 ετών, εκτός αν υπάρχει ανεπάρκεια αντιπρωτεασών. Η επίπτωση αυξάνει, καθώς, η ηλικία πλησιάζει τα 60 χρόνια

    Άλλα σημαντικά βήματα για την αντιμετώπιση περιλαμβάνουν επαρκή ενυδάτωση του ασθενούς, συμπληρωματική χορήγηση οξυγόνου, αντιβιοτικά, όταν υπάρχει ένδειξη, βλεννολυτικά φάρμακα, πνευμονική αποκατάσταση, καλή πνευμονική υγιεινή

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

     

    Chronic Bronchitis Edited 1024x724

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Αναπνεύστε ελεύθερα

    Όλα όσα απαιτούνται για να καταπολεμήσετε το άσθμα

    Ασκήσεις αναπνοής για την ανακούφιση του άσθματος και της δύσπνοιας

    Οι βλάβες που προκαλεί το κάπνισμα στο αναπνευστικό

    Τι πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν ΧΑΠ

    Τα καλύτερα φυτά για να καθαρίσετε τους πνεύμονές σας

    Διατροφή για όσους έχουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Τροφές για να καθαρίσετε τη νικοτίνη από το σώμα σας

    Α1 αντιθρυψίνη

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Τι περιέχει ένα τσιγάρο

    Αν έχετε άσθμα να τρώτε πολλές φυτικές ίνες

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν άσθμα

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Νέα φάρμακα κατά της ΧΑΠ

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Διατροφή για τις αναπνευστικές παθήσεις

    Σύνδρομο αλληλεπικάλυψης άσθματος και ΧΑΠ

    Αφέψημα βοτάνων για τον βήχα

    Αέρια αρτηριακού αίματος

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Η αμιάντωση

    Μυστικά για τα παλμικά οξύμετρα

    Υπέρμετρος οξυγονοθεραπεία

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Τι είναι ο συριγμός

    Ρόφημα για να καθαρίζετε τις βρογχικές εκκρίσεις

    Οξεία βρογχίτιδα

    Μεταμόσχευση πνεύμονος

    Οι βλαπτικές ουσίες του τσιγάρου

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Με κομμένη την ανάσα

    Τα συνοδά νοσήματα της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας

    Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Συνδυασμός βρογχοδιασταλτικών στη ΧΑΠ

    Οξυγονοθεραπεία

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Άσθμα

    Οι πνεύμονες μπορεί να αναγεννηθούν

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα

     Κάπνισμα και καρδιοαγγειακές παθήσεις

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Τριιωδοθυρονίνη Τριιωδοθυρονίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριιωδοθυρονίνη

    Η τριιωδοθυρονίνη ή λιοθυρονίνη ή Τ3, είναι μια θυρεοειδική ορμόνη.

    Είναι φυσική ορμόνη του θυρεοειδούς, η οποία περιέχει 3 άτομα ιωδίου ανά μόριο τριιωδοθυρονίνης.

    Μπορεί, επίσης, να παραχθεί με χημική σύνθεση.

    Χρησιμοποιείται στην αρχική θεραπεία του υποθυρεοειδισμού, επειδή έχει πιο γρήγορη δράση και ρυθμό μετατροπής από τη θυροξίνη.

    Υψηλά επίπεδα στο αίμα έχουν βρεθεί σε θύματα του συνδρόμου αιφνιδίου θανάτου των βρεφών.

    Επηρεάζει, σχεδόν, κάθε φυσιολογική διαδικασία στο σώμα, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης, του μεταβολισμού, της θερμοκρασίας του σώματος και του καρδιακού ρυθμού.

    Η παραγωγή της Τ3 και της προορμόνης της θυροξίνης (Τ4) ενεργοποιείται από την ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH), η οποία απελευθερώνεται από την πρόσθια υπόφυση.

    Αυτό το μονοπάτι είναι μέρος μιας διαδικασίας ανατροφοδότησης κλειστού βρόχου: Οι αυξημένες συγκεντρώσεις Τ3 και Τ4 στο πλάσμα αίματος αναστέλλουν την παραγωγή TSH στην πρόσθια υπόφυση. Καθώς οι συγκεντρώσεις αυτών των ορμονών μειώνονται, ο πρόσθιος αδένας της υπόφυσης αυξάνει την παραγωγή TSH και με αυτές τις διαδικασίες, ένα σύστημα ελέγχου ανατροφοδότησης σταθεροποιεί το επίπεδο των θυρεοειδικών ορμονών στην κυκλοφορία του αίματος.

    Η Τ3 είναι ορμόνη. Τα αποτελέσματά της στους ιστούς στόχους είναι, περίπου, τέσσερις φορές πιο ισχυρές από αυτές της T4.

    Από τις θυρεοειδικές ορμόνες που παράγονται, περίπου το 20% είναι Τ3, ενώ το 80% είναι Τ4. Περίπου το 85% της κυκλοφορούσας Τ3 σχηματίζεται αργότερα στο ήπαρ και στην πρόσθια υπόφυση με απομάκρυνση του ατόμου ιωδίου από το άτομο άνθρακα νούμερο πέντε του εξωτερικού δακτυλίου της Τ4. Σε κάθε περίπτωση, η συγκέντρωση της Τ3 στο ανθρώπινο πλάσμα αίματος είναι περίπου το ένα τέταρτο εκείνης της Τ4. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της Τ3 είναι περίπου 2,5 ημέρες. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της Τ4 είναι περίπου 6,5 ημέρες.

    Η Τ3 είναι η πιο μεταβολικά ενεργή ορμόνη που παράγεται από την Τ4.

    Η Τ4 αποικοδομείται από τρία ένζυμα δεοδινάσης για την παραγωγή της πιο δραστικής τριιωδοθυρονίνης:

    Τύπος Ι που υπάρχει στο ήπαρ, στα νεφρά, στον θυρεοειδή και (σε ​​μικρότερο βαθμό) στην υπόφυση. αντιπροσωπεύει το 80% της αποϊωδίωσης της Τ4.

    Τύπος II που υπάρχει στο ΚΝΣ, στην υπόφυση, στον καφέ λιπώδη ιστό και στα καρδιακά αγγεία, το οποίο είναι κυρίως ενδοκυτταρικό. Στην υπόφυση, διαμεσολαβεί αρνητικά σχόλια σχετικά με την ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς.

    Τύπος III που υπάρχει στον πλακούντα, στο ΚΝΣ και στα αγγεία. Αυτή η δεοδινάση μετατρέπει την Τ4 σε αντίστροφη Τ3, η οποία, σε αντίθεση με την Τ3, είναι ανενεργή.

    Η Τ4 συντίθεται στα θυρεοειδικά θυλακικά κύτταρα ως εξής:

    Το ιωδιούχο νάτριο μεταφέρει δύο ιόντα νατρίου κατά μήκος της βασικής μεμβράνης των ωοθυλακικών κυττάρων μαζί με ένα ιόν ιωδίου. Αυτός είναι ένας δευτερεύων ενεργός μεταφορέας που χρησιμοποιεί τη βαθμίδα συγκέντρωσης Na + για να μετακινήσει το I− έναντι της βαθμίδας συγκέντρωσης. Το I− κινείται κατά μήκος της κορυφής της μεμβράνης στο κολλοειδές του θυλακίου. Η θυρεοπεροξειδάση οξειδώνει δύο I− για να σχηματίσει I2. Το ιωδίδιο δεν είναι αντιδραστικό και απαιτείται μόνο το πιο αντιδραστικό ιώδιο για το επόμενο βήμα. Η θυρεοπεροξειδάση ιωδιώνει τα υπολείμματα τυροσυλίου της θυρεοσφαιρίνης εντός του κολλοειδούς. Η θυρεοσφαιρίνη εκκρίνεται στο κολλοειδές.

    Η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH) που απελευθερώνεται από την πρόσθια υπόφυση συνδέει τον υποδοχέα TSH (υποδοχέας συζευγμένος με πρωτεΐνη Gs) στη βασική πλευρική μεμβράνη του κυττάρου και διεγείρει την ενδοκυττάρωση του κολλοειδούς. Τα ενδοκυτταρικά κυστίδια συντήκονται με τα λυσοσώματα του ωοθυλακίου. Τα λυσοσωμικά ένζυμα αποσπούν την Τ4 από την ιωδιωμένη θυρεοσφαιρίνη. Αυτά τα κυστίδια εκκρίνονται στη συνέχεια, απελευθερώνοντας τις θυρεοειδικές ορμόνες.

    Ο θυρεοειδής αδένας παράγει, επίσης, μικρές ποσότητες T3 απευθείας. Στον αυλό, τα κατάλοιπα τυροσίνης ιωδιώνονται.

    thyro good 1

    Μηχανισμός δράσης

    Οι T3 και T4 συνδέονται με πυρηνικούς υποδοχείς (υποδοχείς θυρεοειδικών ορμονών). Οι Τ3 και Τ4, αν και είναι λιπόφιλες, δεν είναι σε θέση να διαχέονται παθητικά μέσω των φωσφολιπιδικών διπλοστιβάδων των κυττάρων στόχων, αντ 'αυτού βασίζονται σε διαμεμβρανικούς μεταφορείς ιωδοθυρονίνης. Η λιποφιλικότητα των Τ3 και Τ4 απαιτεί τη δέσμευσή τους με τον πρωτεϊνικό φορέα πρωτεΐνης δέσμευσης θυρεοειδούς (TBG) (σφαιρίνες δέσμευσης θυροξίνης, προλευκωματίνες σύνδεσης θυροξίνης και λευκωματίνες) για μεταφορά στο αίμα. Οι υποδοχείς του θυρεοειδούς συνδέονται με στοιχεία απόκρισης σε υποκινητές, επιτρέποντάς τους έτσι να ενεργοποιούν ή να αναστέλλουν τη μεταγραφή. Η ευαισθησία ενός ιστού στην Τ3 διαμορφώνεται μέσω των υποδοχέων του θυρεοειδούς.

    Οι Τ3 και Τ4 μεταφέρονται στο αίμα, συνδέονται με πρωτεΐνες πλάσματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του χρόνου ημιζωής της ορμόνης και τη μείωση του ρυθμού με τον οποίο προσλαμβάνεται από περιφερειακούς ιστούς. Υπάρχουν τρεις κύριες πρωτεΐνες στις οποίες δεσμεύονται οι δύο ορμόνες. Η σφαιρίνη που δεσμεύει τη θυροξίνη (TBG) είναι μια γλυκοπρωτεΐνη που έχει μεγαλύτερη συγγένεια για την Τ4 από ότι για την Τ3. Η τρανσυρετίνη είναι, επίσης, γλυκοπρωτεΐνη, αλλά έχει συγγένεια μόνο με την Τ4, με σχεδόν καθόλου συγγένεια για την Τ3. Τέλος, και οι δύο ορμόνες συνδέονται με χαμηλή συγγένεια με την αλβουμίνη ορού.

    Ο κορεσμός των σημείων δέσμευσης στη σφαιρίνη που συνδέεται με τη θυρονίνη (TBG) από την ενδογενή Τ3 μπορεί να εκτιμηθεί με τον προσδιορισμό της πρόσληψης της τριιωδοθυρονίνης (T3 Uptake, T3U). Η δοκιμή πραγματοποιείται λαμβάνοντας δείγμα αίματος, στο οποίο προστίθεται η περίσσεια ραδιενεργού εξωγενούς Τ3, ακολουθούμενη από ρητίνη που, επίσης, δεσμεύει την Τ3. Ένα κλάσμα της ραδιενεργού Τ3 συνδέεται με θέσεις στην TBG που δεν έχουν ήδη καταληφθεί από ενδογενή θυρεοειδή ορμόνη και το υπόλοιπο συνδέεται με τη ρητίνη. Η ποσότητα των επισημασμένων ορμονών που συνδέονται με τη ρητίνη αφαιρείται στη συνέχεια από το σύνολο που προστέθηκε, με το υπόλοιπο να είναι έτσι η ποσότητα που συνδέθηκε με τις μη δεσμευμένες θέσεις σύνδεσης στην TBG. 

    thyro good 2

    Η Τ3 αυξάνει το βασικό μεταβολικό ρυθμό και, συνεπώς, αυξάνει την κατανάλωση οξυγόνου και ενέργειας του σώματος. Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός είναι η ελάχιστη θερμιδική απαίτηση που απαιτείται για τη διατήρηση της ζωής σε ένα άτομο που ξεκουράζεται. Η Τ3 δρα στην πλειονότητα των ιστών μέσα στο σώμα, με μερικές εξαιρέσεις συμπεριλαμβανομένης της σπλήνας. Αυξάνει την παραγωγή της Na + / K + -ATPase (η οποία κανονικά αποτελεί σημαντικό μέρος των συνολικών δαπανών κυτταρικής ATP) χωρίς να διαταράσσεται η ισορροπία των διαμεμβρανικών ιόντων και, γενικά, αυξάνει τον κύκλο εργασιών διαφορετικών ενδογενών μακρομορίων αυξάνοντας τη σύνθεση και την αποδόμησή τους.

    Η Τ3 διεγείρει την παραγωγή πολυμεράσης RNA Ι και II και, συνεπώς, αυξάνει τον ρυθμό σύνθεσης πρωτεϊνών. Αυξάνει, επίσης, το ρυθμό αποδόμησης πρωτεΐνών και, επιπλέον, το ποσοστό αποδόμησης πρωτεΐνών υπερβαίνει το ρυθμό σύνθεσης πρωτεϊνών. Σε τέτοιες καταστάσεις, το σώμα μπορεί να πάει σε αρνητική ισορροπία ιόντων.

    Η Τ3 ενισχύει τις επιδράσεις των β-αδρενεργικών υποδοχέων στον μεταβολισμό της γλυκόζης. Ως εκ τούτου, αυξάνει τον ρυθμό διάσπασης του γλυκογόνου και τη σύνθεση γλυκόζης στη γλυκονεογένεση. 

    Η Τ3 διεγείρει τη διάσπαση της χοληστερόλης και αυξάνει τον αριθμό των υποδοχέων LDL, αυξάνοντας έτσι τον ρυθμό της λιπόλυσης.

    Η Τ3 αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό και τη δύναμη της συστολής, αυξάνοντας έτσι την καρδιακή έξοδο, αυξάνοντας τα επίπεδα β-αδρενεργικών υποδοχέων στο μυοκάρδιο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη συστολική αρτηριακή πίεση και μειωμένη διαστολική αρτηριακή πίεση. Τα δύο τελευταία αποτελέσματα δρουν για να παράγουν τον τυπικό παλμό δέσμευσης που παρατηρείται στον υπερθυρεοειδισμό. Ένα χρήσιμο κλινικό μέτρο για την εκτίμηση της συσταλτικότητας είναι ο χρόνος μεταξύ του συμπλέγματος QRS και του δεύτερου καρδιακού ήχου. Αυτό συχνά μειώνεται στον υπερθυρεοειδισμό.

    Η Τ3 έχει βαθιά επίδραση στο αναπτυσσόμενο έμβρυο και τα βρέφη. Επηρεάζει τους πνεύμονες και επηρεάζει τη μεταγεννητική ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος. Διεγείρει την παραγωγή μυελίνης, την παραγωγή νευροδιαβιβαστών και την ανάπτυξη των αξόνων. Είναι επίσης σημαντική στη γραμμική ανάπτυξη των οστών.

    Η Τ3 μπορεί να αυξήσει τη σεροτονίνη στον εγκέφαλο, ιδίως στον εγκεφαλικό φλοιό, και να ρυθμίσει προς τα κάτω τους υποδοχείς 5HT-2.

    Οι θυρεοειδικές ορμόνες δρουν για να αυξήσουν τον κύκλο των πρωτεϊνών. Αυτό μπορεί να εξυπηρετήσει μια προσαρμοστική λειτουργία σε σχέση με τον μακροπρόθεσμο περιορισμό των θερμίδων με επαρκείς πρωτεΐνες. Όταν οι θερμίδες είναι ανεπαρκείς, η μείωση του κύκλου εργασιών των πρωτεϊνών μπορεί να βελτιώσει τις επιπτώσεις της έλλειψης.

    Η τριιωδοθυρονίνη μπορεί να μετρηθεί ως ελεύθερη τριιωδοθυρονίνη, η οποία είναι ένας δείκτης της δραστηριότητας της τριιωδοθυρονίνης στο σώμα.

    Μπορεί, επίσης, να μετρηθεί ως ολική τριιωδοθυρονίνη, η οποία επίσης εξαρτάται από την τριιωδοθυρονίνη που συνδέεται με τη σφαιρίνη που δεσμεύει την θυροξίνη. 

    Η προσθήκη τριαιωδοθυρονίνης σε υπάρχουσες θεραπείες όπως SSRIs χρησιμοποιείται για την ανθεκτική κατάθλιψη.

    Η 3,5-Diiodo-L-thyronine και η 3,3′-diiodo-L-thyronine χρησιμοποιούνται ως συστατικά σε ορισμένα συμπληρώματα απώλειας λίπους σχεδιασμένα για bodybuilding. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι αυτές οι ενώσεις αυξάνουν το μεταβολισμό των λιπαρών οξέων και την καύση του λιπώδους ιστού.

    Η τριιωδοθυρονίνη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του συνδρόμου Wilson. Αυτή η διάγνωση περιλαμβάνει διάφορα μη ειδικά συμπτώματα που αποδίδονται στον θυρεοειδή, παρά τις φυσιολογικές δοκιμές λειτουργίας του θυρεοειδούς.

    H συνταγογραφούμενη θεραπεία με τριαιωδοθυρονίνη είναι δυνητικά επιβλαβής, όταν γίνεται άσκοπα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    389233 c21dd773346c46e7a8f9d684dfb0e016 mv2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Nόσος Graves

    Θυρεοτοξική κρίση

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Ασβαγκάντα για την καλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σελήνιο

    Ιώδιο

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    www.emedi.gr

     

  • Τριαμτερένη Τριαμτερένη

    Η τριαμτερένη είναι διουρητικό φάρμακο

    Η τριαμτερένη είναι ένα καλιοσυντηρητικό διουρητικό που χρησιμοποιείται συχνά σε συνδυασμό με θειαζιδικά διουρητικά για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης ή του πρηξίματος ή οιδήματος ή της κατακράτησης υγρών.

    Ο συνδυασμός με υδροχλωροθειαζίδη, είναι γνωστός ως υδροχλωροθειαζίδη / τριαμτερένη.

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της τριαμτερένης είναι η υπονατριαιμία, η ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και η υπασβεστιαιμία, η ναυτία, ο έμετος, η διάρροια, η κεφαλαλγία, η ζάλη, η κόπωση και η ξηροστομία.

    Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι το αίσθημα παλμών της καρδιάς, το μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα, ο πυρετός, τα ρίγη, ο πονόλαιμος, το εξάνθημα και ο πόνος στην πλάτη.

    Η triamterene μπορεί επίσης να προκαλέσει πέτρες στα νεφρά μέσω άμεσης κρυστάλλωσης ή με σπορά λίθων οξαλικού ασβεστίου. Η triamterene πρέπει να αποφεύγεται καλύτερα σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο λόγω της πιθανότητας υπερκαλιαιμίας.

    Τα άτομα που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο πρέπει να χρησιμοποιούν προσεκτικά τα υποκατάστατα αλατιού.

    Η triamterene μπορεί να προσδώσει ένα μπλε φθορίζον χρώμα στα ούρα.

    triamterene 2

    Προσοχή!!! Σε ορισμένες καταστάσεις όταν χορηγείτε τριαμτερένη

    Διαβήτης: Χρησιμοποιήστε με προσοχή την τριαμτερένη σε άτομα με προδιαβήτη ή σακχαρώδη διαβήτη, καθώς μπορεί να υπάρχει αλλαγή στον έλεγχο της γλυκόζης.

    Ηπατική δυσλειτουργία: Χρησιμοποιήστε την με προσοχή σε άτομα με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. στην κίρρωση και αποφύγετε ανισορροπίες ηλεκτρολυτών και οξέος / βάσης που μπορεί να οδηγήσουν σε ηπατική εγκεφαλοπάθεια.

    Νεφρική ανεπάρκεια: η συνδυασμένη θεραπεία τριαμτερενίου και ινδομεθακίνης προκαλεί αναστρέψιμη οξεία νεφρική βλάβη σε ορισμένα άτομα.

    Πέτρες στα νεφρά: Χρησιμοποιήστε την τριαμτερένη με προσοχή σε άτομα με πέτρες στα νεφρά.

    Η χρήση πρέπει να αποφεύγεται εάν η κάθαρση κρεατινίνης είναι μικρότερη από 10 ml / λεπτό.

    Μηχανισμός δράσης

    Η Triamterene μπλοκάρει άμεσα το επιθηλιακό κανάλι νατρίου (ENaC) στην πλευρά του αυλού του σωληναρίου συλλογής των νεφρών και επιτέπει την ταυτόχρονη έξοδο του καλίου από το κύριο κύτταρο στα ούρα που σχηματίζουν. Ο αποκλεισμός του ENaC αποτρέπει αυτό να συμβεί. Η Amiloride λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Οι αναστολείς καναλιών νατρίου αναστέλλουν άμεσα την είσοδο νατρίου στα κανάλια νατρίου.

    Με υδροχλωροθειαζίδη

    Η triamterene παρασκευάζεται, συνήθως, σε συνδυασμό με υδροχλωροθειαζίδη για τη θεραπεία της υπέρτασης (υψηλή αρτηριακή πίεση) και του οιδήματος (κατακράτηση νερού). Αυτός ο συνδυασμός είναι διουρητικά και προκαλεί τα νεφρά να απαλλαγούν από το άχρηστο νερό και το νάτριο του σώματος μέσω των ούρων. 

    Η τριαμτερένη εξασθενεί τη χρησιμοποίηση του φυλλικού οξέος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    triamterene 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Νεφρολιθίαση

    www.emedi.gr