Πέμπτη, 02 Φεβρουαρίου 2017 10:18

Τσικουνγκούνια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Ο πυρετός Chikungunya προκαλείται από ιό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βιολογικό όπλο

Η νόσος Chikungunya, ICD-10 A92.0, είναι αυτοπεριοριζόμενη νόσος, σαν τον Δάγγειο πυρετό, που προκαλείται από έναν άλφα ιό και η οποία μεταδίδεται από κώνωπες του γένους Αηδής και εμφανίζεται, κυρίως, στη Νοτιοανατολική Ασία και την Αφρική.

Η πορεία είναι οξεία ή χρόνια.

Η Chikungunya είναι μία λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό chikungunya (CHIKV).

Τα συμπτώματα είναι πυρετός και πόνος στις αρθρώσεις, δώδεκα ημέρες μετά την έκθεση. Άλλα συμπτώματα μπορεί να είναι πονοκέφαλος, μυϊκός πόνος, οίδημα στις αρθρώσεις και εξάνθημα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι καλύτερα μέσα σε μια εβδομάδα. Ωστόσο, μερικές φορές ο πόνος στις αρθρώσεις μπορεί να διαρκέσει για μήνες. Ο κίνδυνος θανάτου είναι περίπου 1 στις 1.000. Το πολύ μικρά παιδιά και εκείνοι με άλλα προβλήματα υγείας είναι σε κίνδυνο μεγαλύτερο.

Αιτία του πυρετού Chikungunya

Η νόσος Chikungunya γενικά μεταδίδεται από τα κουνούπια στον άνθρωπο. Λιγότερο συχνοί τρόποι μετάδοσης είναι η κάθετη μετάδοση, η οποία είναι η μετάδοση από τη μητέρα στο παιδί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή κατά τη γέννηση, η μετάδοση μέσω μολυσμένων προϊόντων αίματος και μέσω της δωρεάς οργάνων.

Η νόσος Chikungunya σχετίζεται με τα κουνούπια, το περιβάλλον τους, και την ανθρώπινη συμπεριφορά. Επειδή, μεγάλες ποσότητες ιού είναι παρούσες στο αίμα κατά την έναρξη της οξείας μόλυνσης, ο ιός μπορεί να μεταδοθεί από έναν άνθρωπο σε έναν άνθρωπο. Άλλες φορές, πίθηκοι, πουλιά και άλλα σπονδυλωτά μπορούν να μεταδώσουν τη νόσο.

Τρεις γονότυποι του ιού έχουν περιγραφεί: Δυτικής Αφρικής, Ανατολικής / Κεντρικής / Νότιας Αφρικής, και Ασίας.

Ο Chikungunya μεταδίδεται με δάγκωμα από τα κουνούπια Aedes (A. aegypti και Α. albopictus, A. furcifer-taylori, A. africanus, και A. luteocephalus).

Ο ιός Chikungunya μεταδίδεται στον άνθρωπο όταν ένα δάγκωμα από ένα μολυσμένο κουνούπι και εισάγει τον ιό εντός του σώματος και αυτός αντιγράφεται σε ανθρώπινα επιθηλιακά και ενδοθηλιακά κύτταρα, πρωτογενείς ινοβλάστες και μακροφάγα από μονοκύτταρα. Η αντιγραφή είναι εξαιρετικά κυτταροπαθητική, αλλά ευαίσθητη σε τύπου-Ι και -II ιντερφερόνη.  Η απόκριση ιντερφερόνης τύπου 1 φαίνεται να παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην απόκριση του ξενιστή στη μόλυνση Chikungunya. Κατά τη μόλυνση με τον ιό Chikungunya, οι ινοβλάστες του ξενιστή παράγουν τύπου-1 άλφα και βήτα ιντερφερόνη με την παραγωγή NS2, μια μη δομικής πρωτεΐνης που υποβαθμίζει το RBP1 και σβήνει την ικανότητα του κυττάρου ξενιστή να μεταγράφει το DNA. Η NS2 παρεμβαίνει Στην οδό σηματοδότησης JAK-STAT και εμποδίζει από το να γίνει η φωσφορυλίωση της STAT.

Στην οξεία φάση  ο ιός τυπικά υπάρχει στους σκελετικούς μυς, και στις αρθρώσεις. Στην χρόνια φάση, η ιική επιμονή (η αδυναμία του σώματος να απαλλαγεί εντελώς από τον ιό) και η έλλειψη κάθαρσης του αντιγόνου, συμβάλλουν στον πόνο στις αρθρώσεις. Η απάντηση στη φλεγμονή τόσο κατά την οξεία όσο και κατά τη χρόνια φάση προέρχεται από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ιού και μονοκυττάρων και μακροφάγων. Η ασθένεια Chikungunya ιός στον άνθρωπο σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα συγκεκριμένων κυτοκινών και χημειοκινών ορού. Υψηλά επίπεδα ειδικών κυτοκινών έχουν συνδεθεί με πιο σοβαρή οξεία ασθένεια: η ιντερλευκίνη-6 (IL-6), IL-1β, RANTES, χημειοελκτική πρωτεΐνη μονοκυττάρων 1 (MCP-1), μονοκίνη που προκαλείται από τη γάμα ιντερφερόνη (MIG), και ιντερφερόνη γάμμα-επαγόμενη πρωτεΐνη 10 (ΙΡ-10). Οι κυτοκίνες μπορεί, επίσης, να είναι υπεύθυνες για το χρόνιο νόσημα με τον επίμονο πόνο των αρθρώσεων από αυξημένα επίπεδα της IL-6 και του παράγοντα διέγερσης των αποικιών των κοκκιοκυττάρων-μακροφάγων  (GM-CSF). Σε εκείνους με χρόνια συμπτώματα, παρατηρείται μια ήπια ανύψωση της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP), υποδηλώνοντας συνεχιζόμενη χρόνια φλεγμονή. Ωστόσο, υπάρχουν λίγα στοιχεία που να συνδέουν τη χρόνια ασθένεια του ιού chikungunya και την ανάπτυξη της αυτοανοσίας.

Ο ιός αποτελείται από τέσσερις μη δομικές πρωτεΐνες και τρεις δομικές πρωτεΐνες. Οι δομικές πρωτεΐνες είναι οι Ε1 και Ε2, που σχηματίζουν ετεροδιμερικά εξογκώματα. Η Ε2 δεσμεύεται με κυτταρικούς υποδοχείς, προκειμένου να εισέλθει στο κύτταρο ξενιστή μέσω προκαλούμενης από τον υποδοχέα ενδοκυττάρωσης. Η Ε1 περιέχει ένα πεπτίδιο σύντηξης το οποίο, όταν εκτίθεται στον οξύτητα του ενδοσώματος σε ευκαρυωτικά κύτταρα, διασπάται από την Ε2 και εκκινεί τη σύντηξη μεμβρανών που επιτρέπει την απελευθέρωση των πυρηνοκαψιδίων στο κυτταρόπλασμα του ξενιστή, και προωθεί τη λοίμωξη. Το ώριμο ιοσωμάτιο περιέχει 240 ετεροδιμερικές αιχμές της Ε2 / Ε1, γίνεται ενδοφθαλμισμός του μολυσμένου κυττάρου και με εξωκύττωση μολύνει τα άλλα κύτταρα.

Ο ιός μεταδίδεται μεταξύ των ανθρώπων από δύο τύπους των κουνουπιών: Aedes albopictus και Aedes aegypti. Είναι αρμποϊός Α και αλφαϊός με δεξαμενή από τα αρθρόποδα και ο ενδιάμεσος ξενιστής είναι ο κώνωπας.

Τα κουνούπια δαγκώνουν, κυρίως, κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο ιός μπορεί να κυκλοφορεί μέσα σε πτηνά και τρωκτικά. Η διάγνωση είναι είτε τον έλεγχο του αίματος για RNA του ιού ή με έλεγχο των αντισωμάτων έναντι του ιού. Τα συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν με αυτά του δάγκειου πυρετού και του πυρετού Ζήκα. Μετά από την μόλυνση οι περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν ανοσία. 

Το καλύτερο μέσο πρόληψης είναι η καταπολέμηση των κουνουπιών και την αποφυγή των δαγκωμάτων σε περιοχές όπου η ασθένεια είναι συχνή. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη μείωση της πρόσβασης στα στάσιμα νερά με κουνούπια και με τη χρήση εντομοαπωθητικών και κουνουπιέρας. Δεν υπάρχει εμβόλιο και δεν υπάρχει ειδική θεραπεία.

Οι συστάσεις περιλαμβάνουν ανάπαυση, υγρά, και φάρμακα για τον πυρετό και τον πόνο στις αρθρώσεις. 

Ενώ η νόσος εμφανίζεται, συνήθως, στην Αφρική και την Ασία, έχουν αναφερθεί κρούσματα στην Ευρώπη και την Αμερική. 

Τα σημεία και συμπτώματα τσικουνγκούνια

Η περίοδος επώασης του ιού chikungunya κυμαίνεται από μία έως δώδεκα ημέρες. Η νόσος μπορεί να είναι ασυμπτωματική, αλλά 72% έως 97% των ατόμων που έχουν μολυνθεί θα αναπτύξουν συμπτώματα.

Χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι η αιφνίδια έναρξη με υψηλό πυρετό, πόνο στις αρθρώσεις, και εξάνθημα. Άλλα συμπτώματα είναι η κεφαλαλγία, η κόπωση, οι πεπτικές διαταραχές και η επιπεφυκίτιδα.

Ο πυρετός chikungunya μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φάση, καθώς και σε φάση οξείας ασθένειας.

Εντός της οξείας φάσης, δύο στάδια έχουν ταυτοποιηθεί: ένα ιικό στάδιο κατά τη διάρκεια των πρώτων πέντε έως επτά ημερών, κατά το οποίο λαμβάνει χώρα ιαιμία, που ακολουθείται από ένα στάδιο ανάρρωσης που διαρκεί περίπου δέκα ημέρες, κατά τις οποίες τα συμπτώματα βελτιώνονται και ο ιός δεν μπορεί να ανιχνευθεί στο αίμα. Τυπικά, η νόσος ξεκινά με έναν ξαφνικό υψηλό πυρετό που διαρκεί από μερικές ημέρες έως μία εβδομάδα, και μερικές φορές έως και δέκα ημέρες. Ο πυρετός είναι συνήθως πάνω από 39 ° C και μερικές φορές φθάνει τους 40 ° C  και μπορεί να είναι διφασικής διαρκείας για αρκετές ημέρες, να σταματάει, και στη συνέχεια να επιστρέφει. Πυρετός συμβαίνει με την έναρξη της ιαιμίας, και το επίπεδο του ιού στο αίμα συσχετίζεται με την ένταση των συμπτωμάτων κατά την οξεία φάση.  Όταν IgM (αντίσωμα το οποίο είναι μια απάντηση στην αρχική έκθεση σε ένα αντιγόνο), εμφανίζεται στο αίμα, η ιαιμία αρχίζει να μειώνεται. Ωστόσο, η κεφαλαλγία, η αϋπνία και η εξάντληση παραμένουν, συνήθως περίπου πέντε έως επτά ημέρες. 

Μετά τον πυρετό, ισχυρός πόνος στις αρθρώσεις ή δυσκαμψία συμβαίνει. Συνήθως, διαρκεί εβδομάδες ή μήνες, αλλά μπορεί να διαρκέσει για χρόνια. Ο πόνος στις αρθρώσεις μπορεί να είναι εξουθενωτικός, με αποτέλεσμα συχνά ακινησία των προσβεβλημένων αρθρώσεων. Πόνος αναφέρεται σε 87-98% των περιπτώσεων, και σχεδόν πάντα εμφανίζεται σε περισσότερες από μία άρθρωση, αν και το οίδημα στις αρθρώσεις είναι ασυνήθιστο. Συνήθως, οι προσβεβλημένες αρθρώσεις που βρίσκονται και στα δύο χέρια και τα πόδια, επηρεάζονται συμμετρικά. Οι αρθρώσεις είναι πιο πιθανό να επηρεαστούν εάν έχουν προηγουμένως υποστεί βλάβη από διαταραχές, όπως η αρθρίτιδα. Ο πόνος εμφανίζεται πιο συχνά σε περιφερειακές αρθρώσεις, όπως στους καρπούς, τους αστραγάλους, και τις αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών, καθώς και σε μερικές από τα μεγαλύτερες αρθρώσεις, συνήθως τους ώμους, τους αγκώνες και τα γόνατα.  Ο πόνος μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί στους μυς ή συνδέσμους.

Εξάνθημα εμφανίζεται σε 40-50% των περιπτώσεων, γενικά ως ένα κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα που συμβαίνει δύο έως πέντε ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.

Συμπτώματα από το πεπτικό είναι το κοιλιακό άλγος, η ναυτία, ο εμετός ή η διάρροια.

Σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις, η καθημερινή δραστηριότητα περιορίζεται από σημαντική κούραση και πόνο.

Σπανίως, φλεγμονή των ματιών μπορεί να συμβεί με τη μορφή ιριδοκυκλίτιδας ή ραγοειδίτιδας, και βλάβης του αμφιβληστροειδούς.

Σπάνια, υπάρχουν νευρολογικές διαταραχές σε μόλυνση με τον ιό chikungunya, όπως το σύνδρομο Guillain-Barré, η παράλυση, η μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, η χαλαρή παράλυση και η νευροπάθεια.

Σε αντίθεση με τον δάγκειο πυρετό, ο πυρετός Chikungunya πολύ σπάνια προκαλεί αιμορραγικές επιπλοκές. Τα συμπτώματα της αιμορραγίας θα πρέπει να θέσουν την υπόνεια συνμόλυνσης με δάγκειο πυρετό ή συνυπάρχουσα συμφορητική ηπατοπάθεια. 

Χρόνιες ασθένειες από τσικουνγκούνια

Χρόνια αρθραλγία προκαλείται από τον ιό chikungunya.

Άτομα ηλικίας άνω των 45 έχουν μακροχρόνιο μυοσκελετικό πόνο, σε ποσοστά έως και 60% τρία χρόνια μετά την αρχική μόλυνση. Το 59% των ανθρώπων εξακολουθούν να υποφέρουν από αρθραλγία δύο χρόνια μετά την οξεία λοίμωξη. Το 66% των ανθρώπων έχουν μυϊκούς πόνους, πόνους στις αρθρώσεις, ή εξασθένιση ένα έτος μετά την οξεία λοίμωξη. 


Διάγνωση τσικουνγκούνια

Η νόσος Chikungunya διαγιγνώσκεται βάσει των κλινικών, επιδημιολογικών και εργαστηριακών κριτηρίων. Η οξεία έναρξη υψηλού πυρετού και ο έντονος πόνος στις αρθρώσεις, θα θέσει την υποψία για τη νόσο chikungunya. Αν το άτομο έχει ταξιδέψει ή κάνει διακοπές σε μια περιοχή στην οποία η Chikungunya είναι συχνή τις τελευταίες δώδεκα ημέρες (περίοδος επώασης), υπάρχει, επίσης, υποψία της νόσου. Εργαστηριακά κριτήρια είναι η μείωση του αριθμού των λεμφοκυττάρων που δείχνει ιαιμία. Ωστόσο, απαιτείται απομόνωση του ιού, με RT-PCR, ή ορολογική διάγνωση. 


Διαφορική διάγνωση τσικουνγκούνια

Η διαφορική διάγνωση περιλαμβάνει την μόλυνση με άλλους ιούς από κουνούπια, όπως ο δάγκειος πυρετός ή η ελονοσία, και τη μόλυνση με γρίπη. Χρόνια υποτροπιάζουσα πολυαρθραλγία συμβαίνει σε τουλάχιστον 20% των ασθενών με chikungunya ένα χρόνο μετά τη μόλυνση, ενώ τέτοια συμπτώματα είναι ασυνήθιστα σε δάγκειο πυρετό. 

Η απομόνωση του ιού παρέχει την πιο οριστική διάγνωση, αλλά απαιτείται μία έως δύο εβδομάδες για να ληφθεί το αίμα. Η RT-PCR μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για την ποσοτικοποίηση του ιικού φορτίου στο αίμα. Με την RT-PCR, τα διαγνωστικά αποτελέσματα είναι διαθέσιμα σε μία έως δύο ημέρες. Η ορολογική διάγνωση απαιτεί μεγαλύτερη ποσότητα αίματος από τις άλλες μεθόδους, και χρησιμοποιεί μία δοκιμασία ELISA για τη μέτρηση των Chikungunya επιπέδων IgM στον ορό του αίματος. Ένα πλεονέκτημα που προσφέρει η ορολογική διάγνωση είναι ότι η IgM ορού είναι ανιχνεύσιμη από 5 ημέρες έως μήνες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων, αλλά τα μειονεκτήματα είναι ότι τα αποτελέσματα βγαίνουν δύο έως τρεις ημέρες, και ψευδώς θετικά αποτελέσματα υπάρχουν όταν υπάρχει λοίμωξη που οφείλεται σε άλλες συναφείς ιούς.

Η C αντιδρώσα πρωτεΐνη και οι αυξημένες κυτοκίνες συσχετίζονται με την δραστικότητα της ασθένειας. 


Πρόληψη τσικουνγκούνιας

Επειδή δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο, το πλέον αποτελεσματικό μέσο πρόληψης είναι η προστασία από την επαφή με την ασθένεια που μεταφέρουν τα κουνούπια και ο έλεγχος των πληθυσμών των κουνουπιών. Η καταπολέμηση των κουνουπιών εστιάζει στην εξάλειψη του στάσιμου νερού, όπου τα κουνούπια γεννούν τα αυγά και αναπτύσσονται ως προνύμφες, τα εντομοκτόνα και οι παράγοντες βιολογικού ελέγχου. Οι μεθόδοι προστασίας από την επαφή με τα κουνούπια είναι η χρήση εντομοαπωθητικών (DEET, icaridin, PMD ή π-μενθανο-3,8-διόλη, μια ουσία που προέρχεται από το δέντρο ευκαλύπτου, ή IR3535). Ωστόσο, η αύξηση της ανθεκτικότητας στα εντομοκτόνα αποτελεί πρόκληση για τις μεθόδους ελέγχου με χημικά. Απαιτείται η ένδυση με μακριά μανίκια και παντελόνια, τα ενδύματα που είναι εμποτισμένα με πυρεθροειδή και τα ατμοποιημένα πυρεθροειδή (φιδάκια ή σπείρες για κουνούπια). Οι σήτες στα παράθυρα και τις πόρτες κρατάνε τα κουνούπια έξω από το σπίτι αν και πολλές φορές οι επαφές μεταξύ των κουνουπιών και των ανθρώπων συμβαίνουν σε εξωτερικούς χώρους.

Επί του παρόντος, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο είναι διαθέσιμο. 


Θεραπεία τσικουνγκούνια

Επί του παρόντος, δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τη νόσο chikungunya.

Υποστηρικτική φροντίδα συνιστάται, και συμπτωματική θεραπεία του πυρετού και του οιδήματος στις αρθρώσεις με χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, όπως αναλγητικής ναπροξένης, παρακεταμόλης και ακεταμινοφαίνη και υγρών. Η ασπιρίνη δεν συνιστάται λόγω του αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας. Τα κορτικοστερεοειδή δεν συνιστώνται κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της νόσου, καθώς μπορούν να προκαλέσουν ανοσοκαταστολή και να επιδεινώσουν τη μόλυνση. 

Η παθητική ανοσοθεραπεία έχει δυνητικό όφελος στη θεραπεία της chikungunya. Η χορήγηση  ανθρώπινων ενδοφλέβιων αντισωμάτων αντι-CHIKV υπεράνοσου ανοσοσφαιρίνης σε όσους εκτίθενται σε υψηλό κίνδυνο μόλυνσης με chikungunya, συνιστάται. Αντιική θεραπεία για τον ιό της chikungunya είναι διαθέσιμη, επίσης, σήμερα.

Σε εκείνους που έχουν περισσότερο από δύο εβδομάδες αρθρίτιδα, η ριμπαβιρίνη μπορεί να είναι χρήσιμη, όπως και η χλωροκίνη. Τα στερεοειδή δε φαίνεται να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία. Τα ΜΣΑΦ και τα απλά αναλγητικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μερική ανακούφιση από τα συμπτώματα, στις περισσότερες περιπτώσεις. Η μεθοτρεξάτη, ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μπορεί να έχει όφελος στη θεραπεία φλεγμονώδους πολυαρθρίτιδας  από τη Chikungunya.


Πρόγνωση τσικουνγκούνια
Το ποσοστό θνησιμότητας των Chikungunya είναι ελαφρώς μικρότερη από 1 στα 1000. Όσοι είναι άνω των 65 ετών, τα νεογνά, και τα άτομα με χρόνια ιατρικά προβλήματα είναι πιο πιθανό να έχουν σοβαρές επιπλοκές. Τα νεογνά είναι ευάλωτα, καθώς είναι δυνατό να μεταδοθεί κάθετα η chikungunya από τη μητέρα στο βρέφος κατά τη διάρκεια της παράδοσης, με υψηλά ποσοστά νοσηρότητας, γιατί τα βρέφη στερούνται πλήρως ανεπτυγμένου ανοσοποιητικού συστήματος.  Η πιθανότητα παρατεταμένων συμπτωμάτων ή χρόνιου πόνο στις αρθρώσεις αυξάνεται με την αύξηση της ηλικίας και σε προϋπάρχουσες ρευματολογικές παθήσεις.


Επιδημιολογία τσικουνγκούνια

Είναι νόσος συχνή, κυρίως, στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Η ασθένεια προκαλεί κατ 'εκτίμηση 3.000.000 λοιμώξεις κάθε χρόνο. Οι επιδημίες στον Ινδικό Ωκεανό, τα Νησιά του Ειρηνικού, και στην Αμερική, συνεχίζουν να μεταβάλλουν την κατανομή της νόσου. 

Η Chikungunya μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βιολογικό όπλο. 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Προστατευτείτε από τα κουνούπια

Λάδι για τα κουνούπια για μεικτές και λιπαρές επιδερμίδες

Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

Λεμονόχορτο

Οικολογικά εντομοκτόνα

Το μασάζ για τους μυϊκούς πόνους

Ιός του δυτικού Νείλου

Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

Ένα σπρέι για όλα τα τσιμπήματα

Ελονοσία

Η αλλαγή του κλίματος και η επίπτωση στην υγεία μας

Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με περγαμόντο

Καθαρίστε τον κήπο σας από τα έντομα χωρίς φυτοφάρμακα

Φιλαρίαση

Οδηγός για την ασφάλεια στις διακοπές

Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

Μην παίρνετε αντιπυρετικά αν έχετε πυρετό

Θρομβοπενία

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 1366 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2020 20:13
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοχρωμάτωση Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοχρωμάτωση

    Η αιμοχρωμάτωση

    Αιμοχρωμάτωση είναι μία κληρονομική διαταραχή κατά την οποία υπάρχει υπερβολική απορρόφηση σιδήρου από το λεπτό έντερο. Εφ' όσον ο οργανισμός δε διαθέτει κάποιο μηχανισμό αποβολής του σιδήρου, η περίσσειά του εναποτίθεται στους αδένες και το μυϊκό ιστό, όπως το ήπαρ, το πάγκρεας και την καρδιά. Με την πάροδο των ετών, τα προσβαλλόμενα όργανα αρχίζουν να ανεπαρκούν 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική: Αυτοσωματικός υπολειπόμενος χαρακτήρας, επίκτητη, HLA-A3, HLA-B14, HLA-B7

    Επικρατέστερη ηλικία: Υπάρχει από τη γέννηση, τα συμπτώματα όμως, συνήθως εμφανίζονται κατά την 5η και 6η δεκαετία της ζωής 

    Επικρατέστερο φύλο: ΄Ανδρες = Γυναίκες

    • Τα κλινικά σημεία είναι συχνότερα στους άνδρες (8:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΧΡΩΜΑΤΩΣΗΣ

    • Αδυναμία (83%)
    • Κοιλιακά άλγη (58%)
    • Αρθραλγίες (43%)
    • Ανικανότητα ή απώλεια της σεξουαλικής ορμής (38%)
    • Αμηνόρροια (22%)
    • Δύσπνοια προσπαθείας (15%)
    • Νευρολογικά συμπτώματα (6%)
    • Ηπατομεγαλία (83%)
    • Υπέρχρωση του δέρματος (75%)
    • Απώλεια των τριχών του σώματος (20%)
    • Σπληνομεγαλία (13%)
    • Περιφερικό οίδημα (12%)
    • Ίκτερος (10%)
    • Γυναικομαστία (8%)
    • Ασκίτης (6%)
    • Ατροφία όρχεων
    • Ευαισθησία ήπατος 
    • Συμπτώματα σακχαρώδους διαβήτη

    ΑΙΤΙΑ ΑΙΜΟΧΡΩΜΑΤΩΣΗΣ

    • Ο μηχανισμός της αυξημένης απορρόφησης σιδήρου, παρά την αυξημένη εναποθήκευσή του, παραμένει άγνωστος. Ο μεταβολισμός του σιδήρου εμφανίζεται φυσιολογικός σε αυτή τη νόσο, εκτός από το υψηλότερο ποσοστό κυκλοφορούντος σιδήρου
    • Υπερφόρτωση σιδήρου μπορεί να οφείλεται σε θαλασσαιμία, σιδηροβλαστική αναιμία, ηπατική νόσο, υπερβολική πρόσληψη σιδήρου, χρόνιες μεταγγίσεις αίματος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΙΜΟΧΡΩΜΑΤΩΣΗΣ

    • Η νόσος οφείλεται σε γενετική διαταραχή. Μερικές μεταβλητές επηρεάζουν την ηλικία εμφάνισης των συμπτωμάτων και τη βαρύτητα τους 
    • Πρόσληψη σιδήρου, ειδικά από βιταμινούχα συμπληρωματικά σκευάσματα. Αυτά μπορεί να περιέχουν μεγάλες ποσότητες σιδήρου καθώς και βιταμίνης C, η οποία αυξάνει την απορρόφηση του 
    • Το αλκοόλ αυξάνει την απορρόφηση του σιδήρου (έως και 41% των συμπτωματικών ασθενών είναι αλκοολικοί)
    • Η απώλεια αίματος, όπως αυτή συμβαίνει στις γυναίκες κατά την έμμηνο ρύση και την εγκυμοσύνη, επιβραδύνει την εμφάνιση των συμπτωμάτων  

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΙΜΟΧΡΩΜΑΤΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Επαναλαμβανόμενες μεταγγίσεις 
    • Κληρονομικές αναιμίες με ανεπαρκή ερυθροποίηση 
    • Αλκοολική κίρρωση
    • Όψιμη δερματική πορφυρία
    • Ατρανσφεριναιμία
    • Υπερβολική πρόσληψη σιδήρου (σπάνια)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Κορεσμός τρανσφερίνης (η συγκέντρωση του σιδήρου του ορού, διαιρούμενη προς την ολική σιδηροδεσμευτική ικανότητα x 100): άνω του 70% είναι, πρακτικά, διαγνωστικός της υπερφόρτωσης με σίδηρο, 50% και άνω, χρήζει περαιτέρω διερεύνησης 
    • Φερριτίνη ορού: άνω των 300 mcg/L για τους άνδρες και 120 mcg/L για τις γυναίκες 
    • Σίδηρος ούρων
    • Αύξηση της αιμοσιδηρίνης των ούρων 
    • Υπεργλυκαιμία
    • Ελαττωμένη FSH
    • Ελαττωμένη LH
    • Ελαττωμένη τεστοστερόνη
    • Αυξημένη SGOT
    • Υπερπρωτεΐναιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα συμπληρώματα σιδήρου και οι μεταγγίσεις μπορεί να αυξήσουν το σίδηρο του ορού

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Φλεγμονώδεις αντιδράσεις, άλλες μορφές ηπατικής νόσου, συγκεκριμένοι όγκοι (π.χ. οξεία κοκκιοκυτταρική λευχαιμία), ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί να προκαλέσουν άνοδο της φερριτίνης του ορού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αύξηση των αποθηκών σιδήρου στο ηπατικό παρέγχυμα 
    • Ηπατική ίνωση και κίρρωση με ηπατομεγαλία 
    • Διόγκωση του παγκρέατος 
    • Περίσσεια αιμοσιδηρίνης στο ήπαρ, το πάγκρεας, το μυοκάρδιο, το θυρεοειδή, τους παραθυρεοειδείς, τις αρθρώσεις και το δέρμα
    • Καρδιομεγαλία
    • Εναπόθεση σιδήρου στις αρθρώσεις

    image 9

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Μετά την επιβεβαίωση της διάγνωσης, δοκιμασία ανοχής γλυκόζης για τον αποκλεισμό σακχαρώδους διαβήτη και ηχοκαρδιογράφημα για τον αποκλεισμό μυοκαρδιοπάθειας

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία, μέτρηση μαγνητικής ευαισθησίας χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση του σωματικού σιδήρου, δεν έχουν αποδειχθεί αξιόπιστες ούτε είναι ευρέως διαθέσιμες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η βιοψία ήπατος, με χρώση για την ανανέωση σιδήρου, είναι η βασική διαγνωστική δοκιμασία. Μπορεί επίσης, να επιβεβαιωθεί η παρουσία ή απουσία κίρρωσης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΧΡΩΜΑΤΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Απομάκρυνση της περίσσειας σιδήρου με επαναλαμβανόμενες φλεβοτομές, μία ή δύο φορές τη εβδομάδα, ώστε να επιτευχθεί και να διατηρηθεί μία ήπια αναιμία (αιματοκρίτης 37-39)
    • Όταν απομακρυνθεί η περίσσεια του σιδήρου, ετήσιο πρόγραμμα συντήρησης με φλεβοτομές, δια βίου, ώστε να διατηρηθούν οι αποθήκες σιδήρου στα φυσιολογικά επίπεδα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Πλήρης δραστηριότητα, εκτός αν υπάρχει βαριά καρδιοπάθεια 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Δίαιτα φτωχή σε σίδηρο, δεν αποδίδει σημαντικά οφέλη 
    • Αποφυγή αλκοόλ, τροφίμων εμπλουτισμένων σε σίδηρο και συμπληρωμάτων διατροφής πλουσίων σε σίδηρο
    • Περιορισμός της πρόσληψης βιταμίνης C σε μικρές δόσεις μεταξύ των γευμάτων 
    • Το τσάι προκαλεί χηλικές ενώσεις με το σίδηρο και μπορεί να χορηγείται κατά τη διάρκεια των γευμάτων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Κανένα. Μόνο όταν η φλεβοτομή είναι αδύνατη ή υπάρχει βαριά καρδιοπάθεια θα πρέπει να χορηγείται ο χηλικός παράγοντας δεφεροξαμίνη.

    H φλεβοτομία μειώνει τα επίπεδα σιδήρου στο φυσιολογικό. Η ποσότητα του αίματος που αφαιρείται και η συχνότητα αφαίρεσής του εξαρτώνται από την ηλικία, τη γενική υγεία και τη σοβαρότητα της υπερφόρτωσης σιδήρου.

    Αρχικά, αφαιρούνται περίπου 470 χιλιοστόλιτρα αίματος μια ή δύο φορές την εβδομάδα. Όταν τα επίπεδα σιδήρου σας επανέλθουν στο φυσιολογικό, το αίμα μπορεί να αφαιρείται λιγότερο συχνά, συνήθως, κάθε δύο έως τρεις μήνες. 

    Η θεραπεία της κληρονομικής αιμοχρωμάτωσης μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της κόπωσης, του κοιλιακού πόνου και του μελάγχρωσης του δέρματος. Μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη σοβαρών επιπλοκών, όπως ηπατική νόσος, καρδιακές παθήσεις και διαβήτης.

    Εάν έχετε ήδη μία από αυτές τις καταστάσεις, η φλεβοτομία μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου, και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και να την αντιστρέψει.

    Η φλεβοτομία δεν αναστρέφει την κίρρωση ή τον πόνο στις αρθρώσεις, αλλά μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη.

    Εάν έχετε κίρρωση, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει περιοδική εξέταση για καρκίνο του ήπατος. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει ένα κοιλιακό υπερηχογράφημα και αξονική τομογραφία.

    Χηλίωση για όσους δεν μπορούν να υποβληθούν σε αφαίρεση αίματος

    Εάν δεν μπορείτε να υποβληθείτε σε φλεβοτομία, επειδή έχετε αναιμία, για παράδειγμα ή καρδιακές επιπλοκές, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ένα φάρμακο για την απομάκρυνση του υπερβολικού σιδήρου. Το φάρμακο μπορεί να ενεθεί στο σώμα σας ή μπορεί να ληφθεί ως χάπι. Το φάρμακο δεσμεύει την περίσσεια σιδήρου, επιτρέποντας στο σώμα σας να αποβάλει το σίδηρο μέσω των ούρων ή των κοπράνων σας σε μια διαδικασία που ονομάζεται χηλίωση. Η χηλίωση δε χρησιμοποιείται, συνήθως, στην κληρονομική αιμοχρωμάτωση.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μέτρηση του αιματοκρίτη πριν από κάθε φλεβοτομή, αναστολή της φλεβοτομής αν ο αιματοκρίτης είναι χαμηλότερος από 36%
    • Προγραμματισμός μιας επιπρόσθετης φλεβοτομής όταν ο αιματοκρίτης είναι υψηλότερος από 40%
    • Όταν σταθεροποιηθεί η αναιμία, επανάληψη των μετρήσεων του κορεσμού της τρανσφερίνης και της φερριτίνης του ορού, ώστε να επιβεβαιωθεί η κένωση των αποθηκών σιδήρου 
    • Όταν έχει επέλθει κένωση των αποθηκών σιδήρου, 4 έως 6 φλεβοτομές ετησίως μπορούν να τις διατηρήσουν στα φυσιολογικά επίπεδα
    • Κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης, μέτρηση του κορεσμού της τρανσφερίνης και της φερριτίνης του ορού ετησίως
    • Βιοψία ήπατος για τον καθορισμό των αποθηκών σιδήρου του ορού και της φερριτίνης δεν έχουν γίνει φυσιολογικά

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Έλεγχος των μελών της οικογένειας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κίρρωση
    • Ηπάτωμα (μόνο στους ασθενείς με κίρρωση)
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Μυοκαρδιοπάθεια
    • Αρθρίτιδα
    • Υπογοναδισμός

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι ασθενείς που έχουν διαγνωσθεί πριν την ανάπτυξη κίρρωσης και έχουν αντιμετωπισθεί με φλεβοτομές, έχουν φυσιολογικό προσδόκιμο επιβίωσης 
    • Το προσδόκιμο επιβίωσης είναι μειωμένο στους ασθενείς με κίρρωση, σακχαρώδη διαβήτη και σε ασθενείς που χρειάζονται θεραπεία με φλεβοτομές για περισσότερους από 18 μήνες, μέχρι να επιστρέψουν οι αποθήκες σιδήρου στα φυσιολογικά επίπεδα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Αν και σπάνια, η υπερφόρτωση με σίδηρο μπορεί να εμφανισθεί νωρίς μέχρι και σε ηλικία 2 ετών. Η διαταραχή μπορεί να διαγνωσθεί πριν την κλινική της εκδήλωση

    ΚΥΗΣΗ

    Αποφυγή συμπληρώματος σιδήρου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Οι περισσότεροι ασθενείς με αιμοχρωμάτωση πεθαίνουν αδιάγνωστοι. Από τη στιγμή που η πρώιμη θεραπεία με φλεβοτομές μπορεί να προλάβει όλες τις επιπλοκές, οι ιατροί θα πρέπει να λαμβάνουν υπ'όψη τους αυτή τη διάγνωση συχνότερα

    Συμπληρώματα διατροφής για την αιμοχρωμάτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αιμοχρωμάτωση

    Hemochromatosis

    Διαβάστε, επίσης,

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Ηπάτωμα

    Θαλασσαιμία

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Το φυτικό οξύ στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο στο συκώτι

    Πορφυρία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αν έχετε κίνδυνο για καρκίνο στο συκώτι

    Καρκίνος ήπατος

    Αιμοχρωμάτωση

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το αγγειοοίδημα Χρήσιμες πληροφορίες για το αγγειοοίδημα

    Το αγγειοοίδημα

    Το αγγειοοίδημα είναι ταχέως σχηματιζόμενο εντοπισμένο οίδημα των υποδόριων ιστών με διάμετρο έως λίγα εκατοστά.

    Απειλεί τη ζωή, όταν επηρεάζεται ο λάρυγγας και ο φάρυγγας.

    Λύεται σε ώρες ή ημέρες.

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα, τύπος Ι: Υποτροπιάζοντα επεισόδια με συμμετοχή του δέρματος, των βλεννογόνων χωρίς ουρτικάρια. Θνησιμότητα 25%. Πολλά συνοδεύονται από κοιλιακό άλγος λόγω οιδήματος του γαστρικού βλεννογόνου. Οφείλεται στην κληρονομική ανεπάρκεια του αναστολέα της C1-εστεράσης (C1-INH).

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα, τύπος ΙI: Όπως ο τύπος Ι, αλλά με φυσιολογικά επίπεδα μη λειτουργικά C1-INH-C1-inhibitor.

    Επίκτητο αγγειοοίδημα: Σπάνιο, σε μερικούς ασθενείς με λεμφοβλαστικές κακοήθειες. Επιτυχής θεραπεία της κακοήθειας προκαλεί λύση του οιδήματος. Ανενεργά αντισώματα ή κατανάλωση του C1-INH.

    Δονητικό αγγειοοίδημα: Σπάνιο, εντοπισμένο οίδημα σε απάντηση σε δονήσεις (κραδασμούς). Μπορεί να είναι κληρονομικό.

    Επαγόμενο από φάρμακα αγγειοίδημα:

    • Ανοσολογική υπερευαισθησία, όπως στην αντίδραση στην πενικιλλίνη ή μη ανοσολογική, όπως σε ασπιρίνη ή ΜΣΑΦ
    • Αναστολέας του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ΜΕΑ) - σπάνια 0,1% των ασθενών σε φάρμακα, μη ανοσολογικής αιτιολογίας, οίδημα αεραγωγών που απειλεί τη ζωή. Δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη. Μπορεί να εμφανιστεί έξαφνα μετά από παρατεταμένη χρήση φαρμάκων 

    Ιδιοπαθές αγγειοοίδημα: Οξύ ή χρόνιο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Γενετική: Το κληρονομικό αγγειοοίδημα μεταβιβάζεται με το αυτοσωματικό επικρατούν γονίδιο 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ιδιοπαθές - όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες (ιδιοπαθές)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΓΓΕΙΟΟΙΔΗΜΑΤΟΣ

    • Εμφανίζεται μόνο του ή με ουρτικάρια
    • Μπορεί να εμφανιστεί ως μέρος μιας γενικευμένης αναφυλακτικής αντίδρασης, δυνητικά μοιραίο 
    • Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, συνήθως στο πρόσωπο, στα άκρα, στα γεννητικά όργανα, συχνά ασύμμετρο (π.χ. το ήμισυ του άνω χείλους ή ένα λοβίο ωτός)
    • Γρήγορη έναρξη, συνήθως λύεται μόνο του σε < 72 ώρες 
    • Πολύ λίγος κνησμός σε σχέση με την ουρτικάρια. Πολλοί έχουν αίσθηση καύσου ή νυγμώδη αίσθηση

    ΑΙΤΙΑ ΑΓΓΕΙΟΟΙΔΗΜΑΤΟΣ

    Αλλεργικό ή μη επάγεται από την εκλυόμενη ισταμίνη από τα μαστοκύτταρα στους υποδόριους ιστούς 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Φάρμακα που προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις, π.χ. πενικιλλίνη, ασπιρίνη

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΓΓΕΙΟΟΙΔΗΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αναφυλαξία 
    • Κυτταρίτιδα 
    • Ερυσίπελας
    • Δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Λεμφοίδημα
    • Διάχυτη , υποδόρια, διηθητική διαδικασία
    • Εντοπισμένο οίδημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Τίτλος C4 (χαμηλό σε κληρονομικό αγγειοοίδημα). Εάν C4 φυσιολογικό, ψάξτε για ουρτικάρια
    • Εάν το C4 είναι χαμηλό, κάντε τίτλο C1-INH (ανοσοαντίδραση για κληρονομικό αγγειοοίδημα τύπου Ι και τίτλος C1-INH για κληρονομικό αγγειοοίδημα τύπου ΙΙ)  
    • Εάν δεν είναι κληρονομικό αγγειοοίδημα, κάντε έλεγχο για νεοπλασία για να αποκλείσετε επίκτητο αγγειοοίδημα και έλεγχο για αγγειΐτιδα (CVC, ANA, RA, TKE βιοψία δέρματος) για να αποκλείσετε αυτοάνοση νόσο

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιϊσταμινικά, Η2-αναστολείς, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οίδημα, αγγειΐτιδα και/ή περιαγγειΐτιδα, με τη συμμετοχή μόνο υποδόριων ιστών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δέρματος, φτωχή συσχέτιση με την κλινική εικόνα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΓΓΕΙΟΟΙΔΗΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Σιγουρέψτε τη βατότητα των αεροφόρων οδών πρώτα. Προφυλάξτε τους αεραγωγούς, αν συμμετέχει η γλώσσα το στόμα και ο λάρυγγας. Εάν χρειάζεται και καρδιοαναπνευστική ανάνηψη μεταφορά σε θάλαμο εντατικής θεραπείας 

    angioedema

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Αποφυγή των γνωστών εκλυτικών αιτίων. Κρύες υγρές κομπρέσες για να ελέγξετε τον κνησμό

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Όση είναι επιθυμητή. Οι ασθενείς με κληρονομικό αγγειοοίδημα πρέπει να αποφεύγουν τη βίαιη άσκηση, το τραύμα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή των γνωστών εκλυτικών τροφών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εκπαιδεύστε τους ασθενείς με κληρονομικό αγγειοοίδημα να αναφέρουν το ιστορικό της νόσου στο ιατρικό προσωπικό

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αντιϊσταμινικά για οξύ αγγειοοίδημα:

    • Ενήλικες - υδροχλωρική υδροξυζίνη 25 mg 3-4 φορές την ημέρα ή διφαινυδραμίνη 25-50 mg κάθε 6 ώρες
    • Παιδιά κάτω των 6 ετών - υδροχλωρική υδροξυζίνη 0,6 mg/Kg κάθε 6 ώρες ή διφαινυδραμίνη 25-50 mg κάθε 6 ώρες 
    • Παιδιά κάτω των 6 ετών - διφαινυδραμίνη 5 mg/Kg/12 ώρες διαιρεμένο κάθε 6 ώρες έως ένα μέγιστο 300 mg/24 ώρες

    Θεραπεία κληρονομικού αγγειοοιδήματος:

    • Διασωλήνωση εάν επαπειλούνται οι αεραγωγοί. Επινεφρίνη (1:1.000) 0,2-0,3 ml ΕΦ ή υποδορίως
    • Φρέσκο παγωμένο πλάσμα. Αποτελεσματικό μόνο για 1-12 ημέρες: όχι μακροχρόνια ωφέλεια. Κίνδυνος για μετάδοση ηπατίτιδας Β
    • C1-INH 
    • Ελαττωμένης ισχύος ανδρογόνο για πρόληψη (αυξάνει το ποσό της ενεργής C1-INH και στους δύο τύπους Ι και ΙΙ). Δώστε 200-600 mg την ημέρα (διαιρεμένα σε 3 δόσεις) για 1 μήνα και στη συνέχεια χορήγηση για 5 ημέρες και 5 ημέρες διάλειμμα. Η δόση συντήρησης μπορεί να καθορίζεται από μείωση της αρχικής δόσης περίπου κατά 50% κάθε 1-3 μήνες. Αύξηση της δόσης παροδικά εάν εμφανιστεί επεισόδιο αγγειοοιδήματος, ενώ είναι σε θεραπεία με το φάρμακο. Αναποτελεσματική σε άλλες μορφές έλλειψης C1-inh. Ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, απόκτηση βάρους, αιματουρία, αρρενοποίηση

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Το Ε-αμινοκαπροϊκό οξύ που προλαμβάνει την ενεργοποίηση της πλασμίνης και C1. Σπάνια, προκαλεί θρομβοφλεβίτιδα, εμβολή, μυοσίτιδα.

    Η θεραπεία για το αγγειοοίδημα εξαρτάται από την αιτία, αλλά η πιο σημαντική δράση είναι να εξασφαλιστούν οι ελεύθεροι αεραγωγοί. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, μπορεί να γίνει διασωλήνωση, για ασφάλεια.

    Μια αλλεργική αντίδραση μπορεί να αντιμετωπιστεί με επινεφρίνη. Άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι τα αντιισταμινικά και τα κορτικοστερεοειδή.

    Εάν η αιτία είναι κληρονομική, ο ασθενής μπορεί να λάβει εξειδικευμένα φάρμακα, όπως συμπύκνωμα του αναστολέα C1, την πρωτεΐνη που λείπει ή πλάσμα.

    Όπου ενδείκνυται, ο εντοπισμός και η αποφυγή του αλλεργιογόνου που οδηγεί σε αγγειοοίδημα είναι το κλειδί για την πρόληψη της εμφάνισης αυτής της πάθησης.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εάν τα συμπτώματα είναι σοβαρά, εμμένουν ή υποτροπιάζουν, κάντε διαγνωστικό έλεγχο 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Εάν η αιτία είναι γνωστή, αποφύγετέ τη. Αποφύγετε αναστολείς ΜΕΑ σε ασθενείς με ιστορικό αγειοοιδήματος. Προφυλάξτε τους αεραγωγούς εάν συμμετέχουν η γλώσσα, το στόμα και ο λάρυγγας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Αναφυλαξία, έκπτωση αναπνευστικού 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Οι περισσότεροι με ιδιοπαθές αγγειοίδημα πάνε καλά. Οι χρόνιες μορφές εξαρτώνται από τη φύση της βλάβης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Ουρτικάρια, Αναφυλαξία

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Ίδια παθοφυσιολογία για την ουρτικάρια και το αγγειοοίδημα - εντοπισμένα αίτια αναφυλαξίας, αγγειοδιαστολή, αγγειακή διαπερατότητα δέρματος (ουρτικάρια) ή υποδόριου ιστού (αγγειοοίδημα)
    • Οίδημα Quincke (όταν συμμετέχει η σταφυλή)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    angioedema giant hives causes symptoms diagnosis treatment and management plan

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία

    Δερματικές αντιδράσεις φαρμάκων

    Ερυσίπελας

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Τι να κάνετε αν έχετε αλλεργίες

    Η δυσανεξία στις τροφές

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Κνίδωση

    Αναφυλαξία

    www.emedi.gr

     

     

  • Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Η αιμορραγία από τον κόλπο κατά τη διάρκεια της κύησης, μπορεί να οφείλεται σε μεγάλο αριθμό αιτίων και ποικίλλει σε ένταση από ήπια (με φυσιολογική έκβαση της κύησης) έως επικίνδυνη για τη ζωή της μητέρας και του εμβρύου. Η αιμορραγία μπορεί να είνια λιγοστή έως άφθονη, καφεοειδής έως ζωηρή κόκκινη, ανώδυνη ή επώδυνη. Τα διάφορα αίτια διακρίνονται σε κολπικά, τραχηλικά, μητρικά. Η διαφοροδιάγνωση βασίζεται στην εβδομάδα της κύησης 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γεννητικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγική ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    • Η αιμορραγία μπορεί να είναι λιγοστή έως άφθονη
    • Το χρώμα ποικίλλει από καφεοειδές έως ζωηρό κόκκινο 
    • Μπορεί να είναι ανώδυνη ή επώδυνη

    ΑΙΤΙΑ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    • Κολπική φλεγμονή ή τραυματισμός
    • Τραχηλίτιδα
    • Πολύποδες τραχήλου
    • Νεοπλασία τραχήλου
    • Υπεραιμία τραχήλου
    • Αιμορραγία μετά από επαφή 
    • Έκτοπη κύηση
    • Μύλη κύηση
    • Αιμορραγία από μεταμόσχευση 
    • Αυτόματη έκτρωση
    • Πρόδρομος πλακούντας 
    • Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα
    • Αιμορραγία πριν από τον τοκετό
    • Άγνωστα - στο 50% των αιμορραγιών του 1ου τριμήνου δεν ανευρίσκεται κανένα αίτιο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    Ποικίλλουν, ανάλογα με το άτομο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κολπικά ή τραχηλικά αίτια μπορεί να παρουσιασθούν κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Αιμορραγία 1ου τριμήνου - έκτοπη κύηση, μύλη κύηση ή αυτόματη έκτρωση
    • Αιμορραγία 2ου ή 3ου τριμήνου - πρόδρομος πλακούντας, πρόωρη αποκόλληση πλακούντα ή αιμορραγία πριν από τον τοκετό 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική αίματος 
    • Ποσοτική β-ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (HCG) - σε πρώιμη αιμορραγία της κύησης, τακτική παρακολούθηση κάθε 2 ημέρες. Τα επίπεδα είναι χαμηλά σε αυτόματη έκτρωση, πολύ υψηλά σε μύλη κύηση και αυξάνονται βαθμιαία στην έκτοπη ή ενδομήτρια κύηση
    • Ομάδα αίματος και διασταύρωση - Rh αρνητικοί ασθενείς έχουν ανάγκη από Rho (D) ανοσοσφαιρίνη (RhoGAM). Σε μεγάλη αιμορραγία απαιτείται μετάγγιση 
    • Παράγοντες πήξης (ινωδογόνο, προϊόντα ινωδογονόλυσης, αιμοπετάλια - χρήσιμα στην αιμορραγία 3ου τριμήνου και την επαπειλούμενη έκτρωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογραφία - ο αμνιακός σάκος είναι ορατός την 5η-6η εβδομάδα, οι καρδιακοί παλμοί του εμβρύου ανιχνεύονται στην 8η-9η εβδομάδα. Διάγνωση μύλης κύησης με 98% ακρίβεια. Ανίχνευση του πλακούντα μπορεί να δείξει το βαθμό της αποκόλλησης κατά την πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα
    • Τακτική υπερηχογραφία μπορεί να είναι διαγνωστική σε πρώιμη κύηση

    placenta previa

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Σε αιμορραγία 1ου τριμήνου - εξέταση πυέλου, παρακέντηση πυέλου δια μέσου του οπισθίου δουγλασσείου χώρου, λαπαροσκόπηση, λαπαροτομία
    • Σε αιμορραγία 2ου ή 3ου τριμήνου - ανίχνευση του πλακούντα με το υπερηχογράφημα πριν την εξέταση πυέλου. Σε πρόδρομο πλακούντα δεν συνιστάται αμφίχειρη εξέταση ή μητροσκόπηση, προετοιμασία για καισαρική τομή 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΑΣ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΗΣΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Σε αιμορραγία 1ου τριμήνου, οι περισσότερες ασθενείς είναι εξωτερικοί 
    • Σε αιμορραγία τελευταίου τριμήνου, οι περισσότερες ασθενείς χρειάζονται νοσοκομειακή παρακολούθηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αφού διαγνωσθεί έκτοπη ή μύλη κύηση, απαιτείται άμεση χειρουργική αντιμετώπιση 
    • Σε αιμορραγία 3ου τριμήνου, η ποσότητα του αίματος και ο κίνδυνος για τη μητέρα ή το έμβρυο συνιστούν είτε επείγουσα είτε συντηρητική αντιμετώπιση με σκοπό την πληρέστερη ανάπτυξη του εμβρύου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Κλινοστατισμός, αποφυγή συνουσίας και ντους

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πληροφορούμε την ασθενή να αναφέρει αμέσως μεταβολές στην ποσότητα και την συχνότητα των αιμορραγιών και να αναζητήσει βοήθεια όταν εμφανισθεί κοιλιακός πόνος ή ξαφνική αύξηση της αιμορραγίας. Πρέπει να εξετασθούν όλα τα υπολείμματα ιστών που εξήλθαν από τον κόλπο. Παρηγορητική προσέγγιση σε αποβολή του εμβρύου  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Καθημερινή ή κάθε εβδομάδα, εξαρτάται από τη διάγνωση και τη σοβαρότητα της αιμορραγίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναιμία
    • Καταπληξία
    • Θάνατος εμβρύου ή μητέρας
    • Λοίμωξη
    • Χοριοκαρκίνωμα ή διεισδυτική μύλη σε περίπτωση υδατόμορφης μύλης
    • Πρόωρος τοκετός με τις σχετικές επιπλοκές 
    • Διαταραχές της πήξης

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαρτάται από την αιτία της αιμορραγίας, τη σοβαρότητα και την έγκαιρη διάγνωση. 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εξαρτώνται από την αιτία της κολπικής αιμορραγίας

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    Επιπλοκή της κύησης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    preganant belly stethoscope 1200x628 facebook 1200x628

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δυσπαρεύνια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων

    Ενδομητρίωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του κόλπου

    Μήπως έχετε κολπική ξηρότητα;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο τραχήλου μήτρας

    Κολπική αδένωση

    Γιατί μερικές γυναίκες παθαίνουν εύκολα κολπίτιδες;

    Τραχηλίτιδα

    Ερμηνεία των αποτελεσμάτων του τεστ παπ

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    Καρκίνος ενδομητρίου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοφιλία Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοφιλία

    Αιμορροφιλία ή αιμοφιλία

    Η αιμοφιλία ή αιμορροφιλία Α και η αιμοφιλία ή αιμορροφιλία Β είναι όμοιες, κλινικά, κληρονομικές αιμορραγικές διαταραχές, που οφείλονται σε ανεπάρκεια των παραγόντων της πήξης VIII (αιμοφιλία Α) ή IX (αιμοφιλία Β)

    • Η βαρύτητα της νόσου εξαρτάται από το ποσοστό της παρουσίας των παραγόντων της πήξης. Όταν η δραστικότητα των παραγόντων είναι μικρότερη του 1% η νόσος είναι βαριά, με δραστικότητα 1-5% η βαρύτητα είναι μέτρια, ενώ με δραστικότητα 5-25% η νόσος είναι ήπια. Οι ασθενείς με δραστικότητα μεγαλύτερη του 25%, σπανίως, θα παρουσιάσουν προβλήματα πήξης τους αίματος κατόπιν τραυματισμού ή χειρουργικής επεμβάσεως 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Γενετική: Τόσο η αιμοφιλία Α όσο και η Β μεταδίδονται με το φυλοσύνδετο, υπολειπόμενο χαρακτήρα

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Και οι δύο είναι συγγενείς διαταραχές 
    • Η βαριά μορφή της νόσου εκδηλώνεται από τη γέννηση ή μέσα στο 1ο έτος της ζωής 
    • Η ήπια μορφή της νόσου μπορεί να μη διαγνωσθεί μέχρι και την ενηλικίωση 

    Επικρατέστερο φύλο: Οι γυναίκες είναι, γενικά, ασυμπτωματικοί φορείς. Σπάνιες εξαιρέσεις εμφανίζονται ως αποτέλεσμα αιμομιξίας, συνύπαρξης συνδρόμου Turner ή εξαιρετικά συχνή συνεισφορά και των δύο Χ χρωματοσωμάτων στα κύτταρα του θήλεος παιδιού από τον πατέρα (φαινόμενο Lyon), με αποτέλεσμα να επικρατούν στη γυναίκα-φορέα κύτταρα που έχουν χ-χρωμόσωμα με το αιμοφιλικό γονίδιο, προερχόμενο από τον πατέρα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    • Αιμορραγίες στους μαλακούς ιστούς, τους μυς και τις αρθρώσεις που φορτίζονται με βάρος 
    • Η αιμορραγία εμφανίζεται από ώρες έως ημέρες μετά τον τραυματισμό, μπορεί να προσβάλλει κάθε όργανο και μπορεί να συνεχίζεται για ώρες έως ημέρες
    • Σύνδρομο διαμερισμάτων και ισχαιμικές βλάβες νεύρων από μεγάλα αιματώματα
    • Οι επαναλαμβανόμενες αιμορραγίες μέσα σε μία άρθρωση προκαλούν οστεοαρθρίτιδα, αρθρική ίνωση και αγκύλωση 
    • Αιματουρία

    ΑΙΤΙΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    Συγγενή 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    Θετικό οικογενειακό ιστορικό. Ο κίνδυνος μετάδοσης μπορεί να προσδιοριστεί με τους απλούς κανόνες γενετικής του Mendel για φιλοσύνδετο, υπολειπόμενο χαρακτήρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νόσος του Von Willebrand
    • Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ (ο παράγων ΙΧ είναι εξαρτώμενος από τη βιταμίνη Κ)
    • Ανεπάρκεια άλλων παραγόντων της πήξης, α-ινωδογοναιμία, δυσινωδογοναιμία, διαταραχές της ινωδόλυσης, διαταραχές των αιμοπεταλίων 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ο χρόνος της ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης (a-PTT) είναι παρατεταμένος, ενώ ο αριθμός των αιμοπεταλίων και ο χρόνος προθρομβίνης είναι φυσιολογικοί
    • Ο χρόνος ροής είναι παρατεταμένος στο 15-20% των ασθενών με αιμοφιλία Α
    • Ο a-PTT διορθώνεται όταν το δείγμα αναμιγνύεται με φυσιολογικό πλάσμα 
    • Αιμοφιλία Α - διαγνωστική δοκιμασία θεωρείται η ανεύρεση χαμηλού παράγοντα VIII
    • Αιμοφιλία Β - διαγνωστική δοκιμασία θεωρείται η ανεύρεση χαμηλού παράγοντα ΙΧ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατη χρήση ασπιρίνης παρατείνει το χρόνο ροής, οδηγώντας σε σύγχυση με τη νόσο Von Willebrand

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αρθρική αιμοσιδήρωση 
    • Καταστροφή των αρθρικών χόνδρων 
    • Πάχυνση των περιαρθρικών ιστών 
    • Οστέϊνη υπερτροφία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αιμοφιλία Α - η σύγκριση του ποσοστού του παράγοντα VIII προς τον πρωτεϊνικό παράγοντα του  Von Willebrand, είναι διαγνωστική στο 95% των περιπτώσεων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ασθενής 
    • Θεραπεία με μεταγγίσεις κατ'οίκον 
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για μεταγγίσεις κατόπιν σοβαρών επεισοδίων αιμορραγίας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποφυγή ασπιρίνης ή φαρμάκων που περιέχουν ασπιρίνη 
    • Ταχεία έναρξη αντιμετώπισης. Συχνά τα συμπτώματα προηγούνται της εμφανούς αιμορραγίας 
    • Μη επιπεπλεγμένη αιμορραγία των μαλακών ιστών ή πρώιμο αίμαρθρο, χρήζουν μίας μετάγγισης ώστε να επιτευχθεί δραστικότητα 15-20%
    • Πιο εκτεταμένο αίμαρθρο ή οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία, χρήζουν δύο μεταγγίσεων την ημέρα για 72 ή περισσότερες ώρες, ώστε να επιτευχθεί δραστικότητα 25-50%
    • Επικίνδυνη για τη ζωή αιμορραγία του ΚΝΣ - χρήζει διατήρησης δραστικότητας άνω του 50% για 2 εβδομάδες 
    • Χειρουργική επέμβαση - χρήζει διατήρησης δραστικότητας άνω του 50% προεγχειρητικά και για 2 εβδομάδες μετεγχειρητικά
    • Φροντίδα από ορθοπεδικό και φυσιοθεραπεία ώστε να προληφθούν μόνιμες μυϊκές συσπάσεις και να διατηρηθεί η κινητικότητα των αρθρώσεων 
    • Εμβολιασμός κατά της ηπατίτιδας Β αμέσως μετά τη διάγνωση 
    • Καλή υγιεινή φροντίδα των δοντιών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    • Προσπάθεια για διαβίωση, όσο το δυνατόν, πιο φυσιολογική 
    • Περιορισμός της δραστηριότητας ανάλογα με την ανεπάρκεια του παράγοντα της πήξης - είναι σημαντική η διατήρηση μιας, όσο το υνατόν, καλύτερης φυσιολογικής κατάστασης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελεύθερη 

    depositphotos 68784567 stock illustration hemophilia inheritance

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ο ασθενής και η οικογένεια του θα πρέπει να διδαχθούν τα συμπτώματα και τα σημεία που οφείλουν να προσέχουν 
    • Γενετική συμβουλή 
    • Φροντίδα στο σπίτι και λήψη, από τον ίδιο τον ασθενή, της συμπληρωματικής του θεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αιμοφιλία Α:

    • Χρειάζεται προϊόντα πλάσματος εμπλουτισμένα με παράγοντα VII (κρυοΐζημα, συμπυκνωμένος παράγων VIII)
    • 1 μονάδα παράγοντα VIII (1 mL πλάσματος) αυξάνει το επίπεδο στο πλάσμα του δέκτη κατά 2% ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους 
    • Υπολογισμός του ποσού του παράγοντα VIII που απαιτείται: αριθμός των μονάδων που απαιτούνται = (επιθυμητή δραστικότητα επί τοις εκατό, μείον την παρούσα δραστικότητα επί τοις εκατό επί το σωματικό βάρος σε χιλιόγραμμα) διαιρεμένο δια του 2% για κάθε μονάδα ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους
    • Για παράδειγμα: άνδρας 70 Kg με δραστικότητα 5% χρειάζεται να έχει δραστικότητα 25%. Υπολογισμός του αριθμού των μονάδων που χρειάζονται = [(25% - 5%) Χ (70 Kg)]/2% ανά Kg = [(25-5) X 70]/2 = 700 μονάδες (ή περίπου 7 σακούλες κρυοϊζήματος)
    • Ο χρόνος ημίσειας ζωής του παράγοντα VIII, και τρεις φορές την ημέρα, όταν χρειάζεται αυστηρός έλεγχος του επιπέδου αυτού

    Αιμοφιλία Β:

    • Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα για ελαφρά έως μέτρια αιμορραγία. Συνήθως, χρειάζονται 500 mL δύο φορές την ημέρα. Υπάρχει ο κίνδυνος υπερφόρτωσης όγκου
    • Συμπυκνωμένος παράγων ΙΧ για μέτρια έως βαριά αιμορραγία και για ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Μια μονάδα/Kg θα ανυψώσει τα επίπεδα κατά 1%

    Προφυλάξεις: Αιμοφιλία Β - Τα προϊόντα παράγοντα ΙΧ, περιέχουν ίχνη ενεργοποιημένων παραγότων που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ, επομένως είναι θρομβογενή και υπάρχει ο κίνδυνος θρομβοεμβολής 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η δεσμοπρεσσίνη θα πρέπει να χρησιμοποείται σε ήπιες καταστάσεις, για να ανεβάσει παροδικά τα επίπεδα του παράγοντα VIII
    • Το ε-αμινοκαπροϊκό οξύ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ελαφρές οδοντικές επεμβάσεις κατόπιν μιας έγχυσης παράγοντα VIIΙ. Το ε-αμινοκαπροϊκό οξύ αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο θρομβοεμβολής και θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή όταν χορηγείται και παράγοντας ΙΧ
    • Ασθενείς με αναστολείς κατά του παράγοντα VIII μπορεί να χρειασθούν εντατική πλασμασφαίρεση, μεγάλες δόσεις παράγοντα, έγχυση συμπυκνωμένου συμπλέγματος προθρομβίνης (προϊόντα παράκαμψης) ή χοίρειο παράγοντα VIII

    Η αιμορροφιλία αντιμετωπίζεται με θεραπεία αντικατάστασης.

    Αυτό περιλαμβάνει την παροχή ή αντικατάσταση των παραγόντων πήξης που είναι πολύ χαμηλοί ή λείπουν σε έναν ασθενή με την πάθηση. Οι ασθενείς λαμβάνουν παράγοντες πήξης με ένεση ή ενδοφλεβίως.

    Οι θεραπείες του παράγοντα πήξης για θεραπεία αντικατάστασης μπορούν να προέρχονται από ανθρώπινο αίμα ή μπορούν να παραχθούν συνθετικά σε εργαστήριο.

    Συνθετικά παραγόμενοι παράγοντες ονομάζονται ανασυνδυασμένοι παράγοντες πήξης.

    Οι ανασυνδυασμένοι παράγοντες πήξης θεωρούνται πλέον η θεραπεία επιλογής επειδή μειώνουν περαιτέρω τον κίνδυνο μετάδοσης λοιμώξεων που μεταφέρονται στο ανθρώπινο αίμα.

    Μερικοί ασθενείς θα χρειαστούν τακτική θεραπεία αντικατάστασης για να αποτρέψουν την αιμορραγία. Αυτό ονομάζεται προφυλακτική θεραπεία.

    Αυτό συνιστάται, συνήθως, για άτομα με σοβαρές μορφές αιμορροφιλίας Α.

    Άλλοι λαμβάνουν θεραπεία ζήτησης, μια θεραπεία που χορηγείται μόνο μετά την έναρξη της αιμορραγίας και παραμένει ανεξέλεγκτη.

    Είναι πιθανές επιπλοκές από τη θεραπεία της αιμορροφιλίας, όπως η ανάπτυξη αντισωμάτων κατά των θεραπειών και οι ιογενείς λοιμώξεις από παράγοντες πήξης του ανθρώπου.

    Μπορεί να προκληθεί βλάβη στις αρθρώσεις, τους μυς και άλλα μέρη του σώματος εάν καθυστερήσει η θεραπεία. Άλλες θεραπείες, για μέτριες μορφές αιμορροφιλίας Α, περιλαμβάνουν τη δεσμοπρεσσίνη, μια τεχνητή ορμόνη που διεγείρει την απελευθέρωση του αποθηκευμένου παράγοντα VIII, και τα αντιϊνωδολυτικά φάρμακα που εμποδίζουν την διάσπαση των θρόμβων.

    Το 2013, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε το Rixubis, μια κεκαθαρμένη πρωτεΐνη που δημιουργήθηκε με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA, για ασθενείς με αιμοφιλία Β.

    Το Rixubis είναι παράγοντας αίματος IX και στοχεύει στην πρόληψη και τον έλεγχο της υπερβολικής αιμορραγίας αντικαθιστώντας τον παράγοντα πήξης που λείπει ή είναι σε χαμηλά επίπεδα σε ασθενείς με αιμοφιλία Β.

    Στο μέλλον, οι γονιδιακές θεραπείες θα είναι διαθέσιμες. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τακτικοί επανέλεγχοι κάθε 6 έως 12 μήνες, θα πρέπει να περιλαμβάνουν εξέταση του μυοσκελετικού, έλεγχο για την ύπαρξη αναστολέων, δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας και εξετάσεις για την ανίχνευση αντισωμάτων κατά ιών ηπατίτιδας και του ιού του ανθρώπινου συνδρόμου ανοσοανεπάρκειας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενετική συμβουλή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η μετάγγιση παραγόντων VIII, ΙΧ και αίματος, μπορεί να προκαλέσει ιογενή ηπατίτιδα, χρόνια ηπατοπάθεια και σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS). Πάντως, πρόσφατες βελτιώσεις στην παρασκευή προϊόντων παράγοντα VIII μπορεί να οδηγήσουν στην πρόληψη της μετάδοσης των ιών της ηπατίτιδας Β και C και του HIV
    • Αιμοφιλία Α - 10-20% των ασθενών, αναπτύσσουν αναστολείς του παράγοντα VIII, και συχνότερα αυτοί με βαριά νόσο που έχουν λάβει πολλαπλές μεταγγίσεις. Ο τύπος Ι (ταχείας αντίδρασης) αναστολέων, απενεργοποιεί ταχύτατα τον παράγοντα VIII και αναστέλλει την αποτελεσματικότητα των μεταγγίσεων. Ο τύπος ΙΙ (βραδείας αντίδρασης) αναστολέων βρίσκεται σε χαμηλές συγκεντρώσεις και μπορεί να ενεργοποιείται σε υψηλότερες, από τις κανονικές, δόσεις παράγοντα VIII

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επαναλαμβανόμενα αίμαρθρα οδηγούν, τελικά, σε παραμόρφωση και δυσλειτουργία των αρθρώσεων 
    • Η επιβίωση είναι φυσιολογική για τους ασθενείς με ήπια μορφή της νόσου ενώ η θνησιμότητα αυξάνει κατά 2 έως 6 φορές γι'αυτούς με μέτρια έως βαριά νόσο κυρίως λόγω των λοιμωδών επιπλοκών 
    • Το μέσο προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών με αυτή τη νόσο, έφθασε στο μέγιστο του στα τέλη της δεκαετίας του 1970, δηλαδή τα 68 χρόνια - από τότε πέφτει λόγω της εμφάνισης του AIDS
    • Έως και 70% των ασθενών εμφανίζουν θετικές ορολογικές δοκιμασίες για HIV, ιδιαίτερα αυτοί με τη βαριά μορφή της νόσου, το 4% των τελευταίων αναπτύσσει AIDS

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η μέση ηλικία εμφάνισης των συμπτωμάτων είναι τα 1,5 χρόνια για την βαριά μορφή της νόσου (συχνά εμφανίζεται στον 1ο χρόνο της ζωής), τα 3 χρόνια για τη μέτρια και τα 5 χρόνια για την ήπια μορφή της νόσου

    ΚΥΗΣΗ

    • Η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών είναι ασυμπτωματικοί φορείς, αν και υπάρχει η μικρή πιθανότητα μια φορέας να εμφανίσει αιμορραγία κατά τη διάρκεια της κύησης ή του τοκετού 
    • Παλαιότερα χρειαζόταν η λήψη δείγματος εμβρυϊκού αίματος και ο έλεγχος της πηκτικότητας του για να τεθεί προγεννητική διάγνωση. Νεότερες τεχνικές περιλαμβάνουν την αναγνώριση περιορισμένου πολυμορφισμού σε τμήμα μικρού μήκους ή την έλλειψη γονιδίου ή την αναδιάταξή του σε δείγμα χοριακών λαχνών ή υγρού αμνιοκέντησης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Υπάρχει ανασυνδυασμένος παράγων VIII. Παρουσιάζει βιολογική δραστικότητα και κλινική αποτελεσματικότητα παρόμοια με αυτή του παράγοντα VIII του πλάσματος, χωρίς τον κίνδυνο μετάδοσης των ιών της ηπατίτιδας ή του HIV. Υπάρχουν προϊόντα παραγόντων VIII και ΙΧ που παρασκευάζονται από ανθρώπινο πλάσμα με μία μέθοδο μονοκλωνικού αντισώματος και, κατόπιν, θέρμανση ή καθορισμό του προϊόντος. Αυτά τα προϊόντα παρουσιάζουν το χαμηλότερο κίνδυνο μετάδοσης ηπατίτιδας Β και πρακτικά, κανένα κίνδυνο μετάδοσης HIV
    • Αιμοφιλία Α: ανεπάρκεια παράγοντα VIII, κλασσική αιμοφιλία
    • Αιμοφιλία Β: ανεπάρκεια παράγοντα ΙΧ, νόσος Christmas

    Haemophilia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος Von Willebrand

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Αιματέμεση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Ύφαιμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Εξαγωγή δοντιού

    Βαζοπρεσσίνη

    Ανεπάρκεια της προθρομβίνης του αίματος

    Όταν στο νεογέννητο εμφανίζεται αιμάτωμα στο κεφάλι

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Τι να κάνετε αν τρέχει η μύτη σας αίμα

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Θρομβοπενία

    Μήπως τρέχει συχνά η μύτη σας αίμα;

    Αιματουρία

    Αιμορροφιλία

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Θηλώματα Θηλώματα

    Ακροχορδώνες ή θηλώματα

    Ακροχορδώνες ή θηλώματα είναι καλοήθεις, ανώδυνοι όγκοι του δέρματος που χαρακτηρίζονται από σαφώς αφοριζόμενη κυκλική πάχυνση του επιθηλίου. Οφείλονται στον ανθρώπινο ιό του θηλώματος  και μεταδίδονται με άμεση επαφή ή έμμεσα από πρόσφατη παραμονή του ιού σε υγρό περιβάλλον.

    Διακρίνονται πέντε κλινικές μορφές ακροχορδόνων που προκαλούνται από ειδικούς γονότυπους του ανθρώπινου ιού θηλωμάτων (HPV):

    • Κοινές ακροχορδώνες (verruca vulgaris)
    • Ακροχορδώνες του πέλματος (verruca plantaris)
    • Ομαλές ακροχορδώνες (verruca plana)
    • Οξυτενή κονδυλώματα (condyloma acuminatum)
    • Ακροχορδωνοειδή επιδερμοδυσπλασία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες και παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Κοινές ακροχορδώνες: Επιπολής βλατιδώδη επάρματα στο χρώμα του δέρματος με τραχιά επιφάνεια, διαμέτρου 5-10 mm. Μπορεί να συρρέουν σε μωσαϊκό διάμετρο 1-3 cm.
    • Ακροχορδώνες του πέλματος: επιπολής βλατιδώδη επάρματα στο χρώμα του δέρματος (συνήθως πιο επίπεδες από τις κοινές ακροχορδόνες) επίπεδα, διαμέτρου συνήθως όχι μεγαλύτερης από 2-3 cm.
    • Ομαλές ακροχορδώνες: βλατίδες επίπεδες ή ελαφρώς επηρμένες στο χρώμα του φυσιολογικού δέρματος, διαμέτρου 1-3 mm, μερικές φορές σε γραμμική κατανομή.
    • Οξυτενή κονδυλώματα: λεπτές, εύκαμπτες, ψηλές βλατιδώδεις εκβλαστήσεις, μερικές φορές με ανθοκραμβοειδή επιφάνεια που μοιάζουν με κουνουπίδι. Τα κονδυλώματα δεν μοιάζουν ούτε επισκοπικά ούτε ψηλαφητά με τις ακροχορδώνες.
    • Ακροχορδωνοειδής επιδερμοπλασία: Επίπεδες, εξέρυθρες βλάβες χεριών και ώμων που εμφανίζονται στην παιδική ηλικία και παραμένουν σε ολόκληρη τη διάρκεια της ζωής.

    ΑΙΤΙΑ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    Ανθρώπινος ιός των θηλωμάτων (HPV)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    • Χρήση αποδυτηρίων
    • Τραυματισμός δέρματος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τύλοι (κατά τη διατομή ανευρίσκεται ένας πυρήνας κερατίνη,ς ενώ στις ακροχορδώνες πολλαπλά αιμορραγικά σημεία)
    • Ουλώδης εντός
    • Μολυσματική τέρμινθος (κεντρικό ομφαλοειδές εντύπωμα και χαρακτηριστικό μαργαριτοειδές χρώμα μετά από απόξεση)
    • Πλατιά κονδυλώματα (της σύφιλης)
    • Σμηγματορροϊκή κερατίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Ο ανθρώπινος ιός θηλώματος ανευρίσκεται στους πυρήνες και τα πυρήνια της κοκκώδους και κερατίνης στιβάδας της επιδερμίδας
    • Οι ακροχορδώνες των πελμάτων παρουσιάζουν υπερκεράτωση (υπερπλασία όλων των στιβάδων της επιδερμίδας προς το δερμοεπιδερμικό όριο)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η οριστική διάγνωση τίθεται με τις παρακάτω δοκιμασίες, δεν σχετίζονται όμως κλινικά με τις περισσότερες εκδηλώσεις:

    • Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο 
    • Ανοσοϊστοχημικός έλεγχος
    • Νουκλεϊκό οξύ και υβριδοποίηση
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Διατομή ή αφαίρεση και απλή επισκόπηση θέτουν τη διάγνωση στις περισσότερες περιπτώσεις

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    Οι αυτόματες υποτροπές είναι συχνές και σχετίζονται με ανοσολογική αντίδραση. Συνιστάται συντηρητική θεραπεία που δεν καταλείπει ουλές. Κάθε αγωγή έχει 60-70% επιτυχία. Η θεραπεία επιτυγχάνεται όταν αποκατασταθούν οι φυσιολογικές γραμμές του δέρματος

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Οι ακροχορδώνες των πελμάτων μερικές φορές προκαλούν έντονη δυσφορία με συνέπεια μείωση της δραστηριότητας

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση σχετικά με την φύση της διαταραχής, κάλυψη των ακροχορδόνων κατά τη διάρκεια της θεραπείας για την αποφυγή αυτοενοφθαλμισμού και μετάδοσης σε άλλα άτομα

    Human Papillomavirus

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Καταστροφή ή εξαίρεση:

    • Κρυοπηξία - συχνά προτιμάται εξαιτίας του μικρού κινδύνου σχηματισμού ουλών. Η ψύξη των ακροχορδόνων που εντοπίζονται γύρω από τα νύχια καταστρέφουν την μήτρα, με αποτέλεσμα την παραμόρφωση του νυχιού 
    • Χειρουργικές μέθοδοι, όπως εξαίρεση με ηλεκτροκαυτηρίαση, ακτίνες Laser και απόξεση (ο ιός αποβάλλεται και στους ατμούς, γι' αυτό πρέπει να χρησιμοποιούνται μάσκες)

    Χημειοθεραπεία:

    • Όλες οι θεραπείες συνίστανται σε όσο το δυνατό ριζικότερη απόξεση, και στη συνέχεια διαβροχή της περιοχής με ζεστό νερό για την ύγρανση της ακροχορδώνας 
    • Duofilm - καθημερινά για 3 μήνες 
    • Trans-Ver-Sal (εφαρμογή σαλικυλικού οξέος) - καθημερινό για περίπου 6 βδομάδες
    • Κερατολυτικά (σαλικυλικό οξύ σε προπυλενογλυκερόλη) - εφαρμογή στις ακροχορδώνες κάθε βράδυ 
    • Τοπικά ρετινοειδή (Retin-A) - σε επίπεδα κονδυλώματα, εξαιτίας του σχηματισμού λιγότερων ουλών από την κρυοπηξία ή τις χειρουργικές μεθόδους. Συνιστάται σε ακροχορδόνες του προσώπου. Εφαρμογή 2 φορές την ημέρα για 4-6 εβδομάδες
    • Βάμμα βενζοϋπεροξειδίου - 2 φορές την ημέρα για 4-6 εβδομάδες
    • Άλλα - διχλωροξεικό οξύ, τριχλωροξεικό οξύ, ποδοφυλλίνη, 5-φλουορουρακίλη, νιτρικός άργυρος, ιδοξουριδίνη 
    • Επίδεση - ο ευκολότερος και φθηνότερος τρόπος, καλύπτουμε την ακροχορδώνα με αδιάβροχη ταινία η οποία παραμένει μια εβδομάδα. Στη συνέχεια αφαιρούμε την ταινία και αφήνουμε ανοιχτή τη βλάβη για 12 ώρες, επανατοποθέτηση αν η ακροχορδώνα επιμένει. Με την κάλυψη δεν δημιουργείται ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη του ιού. Συνιστάται σε ακροχορδόνες που εντοπίζονται γύρω από τα νύχια 
    • Μπλεομυκίνη - σε ενδοδερμική ένεση, ακριβή και επώδυνη μέθοδος, έχει όμως ποσοστό επιτυχίας 75%

    Ανοσοθεραπεία:

    Δινιτροχλωροβενζόλη - η τελευταία μέθοδος που καταφεύγουμε εξαιτίας των παρενεργειών και πιθανών μεταλλάξεων που προκαλεί 

    Ιντερφερόνη - εντός των βλαβών των οξυτενών κονδυλωμάτων 

     

    Κάλυψη κονδυλωμάτων με κολλητική ταινία: μπορεί να ξεφλουδίσει στρώματα του δέρματος και να διεγείρει το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Μουλιάστε, βάλτε άμμο και βάλτε κολλητική ταινία στην περιοχή. Αφαιρέστε και επαναλάβετε τη διαδικασία κάθε 5-6 ημέρες έως ότου η μυρμηγκιά εξαφανιστεί. Εάν λειτουργεί θα πρέπει να φύγει εντός 4 εβδομάδων.

    Η κανθαριδίνη είναι συχνά ο τρόπος για τη θεραπεία για μικρά παιδιά, επειδή δεν πονά στην αρχή, αν και μπορεί να μυρίζει, να προκαλεί φαγούρα, κάψιμο ή πρήξιμο λίγες ώρες αργότερα.

    Για τα επίμονα κονδυλώματα, οι κρέμες απολέπισης με γλυκολικό οξύ, ισχυρότερο σαλικυλικό οξύ ή τρετινοΐνη βοηθούν. Η Diphencyprone (DCP) και η imiquimod (Aldara) ερεθίζουν το δέρμα  για να ενθαρρύνουν το ανοσοποιητικό σύστημα να δράσειί.

    Το 5-Fluorouracil είναι φάρμακο για τον καρκίνο που χρησιμοποιείται, επίσης.
    Δεν υπάρχει ακόμη τρόπος να αποφευχθούν τα κονδυλώματα, αλλά μπορείτε να μειώσετε τις πιθανότητες να τα πάρετε ή να τα εξαπλώσετε:

    Μην αγγίζετε, διαλέγετε ή ξύνετε τα κονδυλώματά σας ή μην αγγίζετε τα άλλα.
    Πλύνετε τα χέρια σας μετά τη θεραπεία των κονδυλωμάτων.
    Κρατήστε τα κονδυλώματα στεγνά.
    Φορέστε αδιάβροχα σανδάλια ή σαγιονάρες σε δημόσια ντους, αποδυτήρια και γύρω από δημόσιες πισίνες.

    Προφυλάξεις: Προφύλαξη του φυσιολογικού δέρματος κατά την εφαρμογή των τοπικών χημικών ουσιών 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Το 1/3 ακροχορδωνοειδούς επιδερμοδυσπλασίας εμφανίζει κακοήθη εξαλλαγή 

    wartsbad2

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κάλυψη ακροχορδόνων υπό θεραπεία

    Αποφυγή επαφής με το υγρό του τραύματος μετά από κρυοπηξία

    Μην αγγίζετε ή ξύνετε τα θηλώματα

    Πλύνετε τα χέρια σας μετά τη θεραπεία 

    Κρατήστε τα θηλώματα στεγνά.

    Φορέστε αδιάβροχα σανδάλια ή σαγιονάρες σε δημόσια ντους, αποδυτήρια και γύρω από δημόσιες πισίνες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυτοενοφθαλμισμός 
    • Σχηματισμός ουλών
    • Χρόνιος πόνος μετά από αφαίρεση των ακροχορδόνων και σχηματισμού ουλής 
    • Παραμόρφωση νυχιού μετά από βλάβη της μήτρας του νυχιού

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Καλή, πλήρης υποχώρηση με ή χωρίς θεραπεία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας
    • Μεταμόσχευση νεφρού
    • Άλλες καταστάσεις με ανοσοκαταστολή
    • Νόσος Lewandowsky-Lutz (σχετίζεται με επιδερμοδυσπλασία)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συχνότερο στα παιδιά 

    Γηριατρικό: Λιγότερο συχνό σε μη ανοσοκατασταλμένους ενήλικες

    ΚΥΗΣΗ

    Η ποδοφυλλίνη αντενδείκνυται 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    wart

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Χελιδώνιο

    Medorrhinum στην ομοιοπαθητική

    Χελιδώνιο

    Σύφιλη

    Ορθοπρωκτικό απόστημα

    Διάγνωση ασθενειών από τα πόδια

    Οι αιμορροΐδες

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Κρυοθεραπεία

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Μυρμηγκιές

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Διάγνωση ασθενειών από τα πόδια

    Η καλύτερη προστασία στο σεξ

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

    Το αίμα στο σπέρμα

    Τραχηλίτιδα

    Τα μυστικά του στοματικού έρωτα

    Πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας

     Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Γνωρίστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

    Κρέμα Aldara

    Για όσους έχουν κονδυλώματα πρωκτού

    Θηλώματα του τραχήλου της μήτρας

    Thuja occidentalis

    Μολυσµατική τέρµινθος

    Το θαλασσινό αλάτι στην ομοιοπαθητική

    Το εμβόλιο HPV

    Ασφαλές το εμβόλιο έναντι του ιού HPV

    www.emedi.gr