Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017 12:35

Τροπική ηωσινοφιλία

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Τροπική πνευμονική ηωσινοφιλία

Η τροπική ηωσινοφιλία είναι υποξεία ή χρόνια μορφή φιλαρίασης και χαρακτηρίζεται από επεισοδιακό νυχτερινό συριγμό και βήχα, σημαντικά μεγάλη ηωσινοφιλία και πνευμονικές διηθήσεις.

Η συνήθης πορεία είναι χρόνια προϊούσα.

Η ηωσινοφιλία με πνευμονική εμπλοκή ή η τροπική πνευμονική ηωσινοφιλία προκαλείται από μια ανοσολογική αντίδραση στη μικροφιλάρια W. bancrofti και τη Brugia malagi. Ωστόσο, μόνο ένα μικρό ποσοστό (<0,5%) των ατόμων, παγκοσμίως, που έχουν μολυνθεί με φιλαρίαση αναπτύσσουν αυτή την αντίδραση. Η μικροφιλάρια στην κυκλοφορία του αίματος οδηγεί σε μια ανοσολογική διεργασία και ανώμαλη πρόσληψη ηωσινόφιλων, όπως αντικατοπτρίζεται από τα εξαιρετικά υψηλά επίπεδα IgE πάνω από 1000 kU / L.

Ο τυπικός ασθενής είναι ένας νέος ενήλικος άνδρας από την Ινδία.

Εμφανίζεται πιο συχνά στην Ινδία και τη Νοτιοανατολική Ασία.

Αίτια της τροπικής ηωσινοφιλίας:

Οι ενήλικες σκώληκες Wuchereria bancrofti και οι ενήλικες σκώληκες Brugia malagi. Η τροπική ηωσινοφιλία θεωρείται μια ασθένεια από τη microfilaria.

Η τροπική πνευμονική ηωσινοφιλία χαρακτηρίζεται από βήχα, ασθματικές προσβολές, και διεύρυνση του σπλήνα, και προκαλείται από τη Wuchereria bancrofti που προκαλεί φιλαρίαση.

Αυτή η ασθένεια μπορεί να συγχέεται με τη φυματίωση, το άσθμα, ή το βήχα από ασκαρίδες. 

Η τροπική πνευμονική ηωσινοφιλία είναι ένα σπάνιο, αλλά καλά αναγνωρισμένο, σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από πνευμονικές διάμεσες διηθήσεις και περιφερική ηωσινοφιλία.

Αυτή η κατάσταση εμφανίζεται και διαγιγνώσκεται εύκολα σε ενδημικές περιοχές για τη φιλαρίαση.

Σε μη ενδημικές χώρες, οι ασθενείς, συνήθως, πιστεύεται ότι έχουν βρογχικό άσθμα ή καρκίνο πνεύμονα και η διάγνωση μπορεί να καθυστερήσει έως και πέντε έτη.

Η έγκαιρη αναγνώριση και θεραπεία με το φάρμακο διαιθυλοκαρβαμαζίνη, θα καθυστερήσει την προοδευτική διάμεση ίνωση και θα εμποδίσει τη μη αναστρέψιμη δυσλειτουργία.

 

Διάγνωση της τροπικής ηωσινοφιλίας

Τα διαγνωστικά κριτήρια για την τροπική πνευμονική ηωσινοφιλία περιλαμβάνουν:

Ιστορικό έκθεσης στη λεμφική φιλαρίαση.

Περιφερειακή ηωσινοφιλία μεγαλύτερη από 3 × 109 / L.

Επίπεδα αυξημένα στον ορό IgE (> 1000 kU / L).

Αυξημένοι τίτλοι αντισωμάτων κατά της μικροφιλάριας.

Αρνητικά αποτελέσματα περιφερικού αίματος για την microfilariae και

Κλινική ανταπόκριση στη διαιθυλοκαρβαμαζίνη.

Οι υψηλοί αντιφιλαριακοί τίτλοι IgG για την microfilariae συχνά οδηγεί σε διασταυρούμενη αντιδραστικότητα με άλλα αντιγόνα παρασίτων (Strongyloides και Schistosoma). Είναι σημαντικό να αποκλειστούν άλλες παρασιτικές λοιμώξεις πριν διαγνωστεί η τροπική πνευμονική ηωσινοφιλία, με ορολογικές εξετάσεις, εξέταση δειγμάτων κοπράνων σε ένα εργαστήριο με εμπειρία στις παρασιτικές λοιμώξεις, ή με μια δοκιμή με αντιπαρασιτική φαρμακευτική αγωγή. Άλλες παρασιτικές λοιμώξεις πρέπει να αποκλειστούν και να γίνει διαφοροδιάγνωση  με την τροπική πνευμονική ηωσινοφιλία, λόγω των επικαλυπτόμενων κλινικών χαρακτηριστικών, του ορολογικού προφίλ και με την απόκριση στην διαιθυλοκαρβαμαζίνη.

Τα ακτινολογικά ευρήματα είναι μη ειδικά, με φυσιολογική εμφάνιση στην ακτινογραφία θώρακα σε έως και 20% των ασθενών. Οι υπόλοιποι έχουν πνευμονικές διηθήσεις.

Βιοψία πνεύμονα δεν γίνεται για την τροπική πνευμονική ηωσινοφιλία. 

Θεραπεία της τροπικής ηωσινοφιλίας

Η θεραπεία γίνεται με διαιθυλκαρβαμαζίνη

Η δραματική απόκριση σε ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται συχνά για τη φιλάρια, στη διαιθυλοκαρβαμαζίνη επιβεβαιώνει σχεδόν τη διάγνωση.

Δίνεται διαιθυλοκαρβαμαζίνη (6 mg / kg / ημέρα σε τρεις διαιρεμένες δόσεις για 21 ημέρες) ​​και είναι γενικά καλά ανεκτή. Οι παρενέργειες είναι ο πονοκέφαλος, ο πυρετός, ο κνησμός και οι γαστρεντερικές ενοχλήσεις.

Ο αριθμός των ηωσινοφίλων πέφτει συχνά πολύ μέσα σε 7-10 ημέρες από την έναρξη της θεραπείας. 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για να καταπολεμήσετε τις λοιμώξεις και τα παράσιτα 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για να καταπολεμήσετε τις λοιμώξεις και τα παράσιτα 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Φιλαρίαση

Ασπεργίλλωση

Ψιττάκωση

Η σχιστοσωμίαση

Όταν κάποιος φτύνει αίμα

Λέμφωμα Hodgkin

Το σύνδρομο Υπερανοσοσφαιριναιμίας E

Τοξοπλάσμωση

Πνευμονική ίνωση από την μπλεομυκίνη

Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

Tριχίνωση

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1712 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020 01:06
Γιάννης Κριαράς

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοφιλία Χρήσιμες πληροφορίες για την αιμοφιλία

    Αιμορροφιλία ή αιμοφιλία

    Η αιμοφιλία ή αιμορροφιλία Α και η αιμοφιλία ή αιμορροφιλία Β είναι όμοιες, κλινικά, κληρονομικές αιμορραγικές διαταραχές, που οφείλονται σε ανεπάρκεια των παραγόντων της πήξης VIII (αιμοφιλία Α) ή IX (αιμοφιλία Β)

    • Η βαρύτητα της νόσου εξαρτάται από το ποσοστό της παρουσίας των παραγόντων της πήξης. Όταν η δραστικότητα των παραγόντων είναι μικρότερη του 1% η νόσος είναι βαριά, με δραστικότητα 1-5% η βαρύτητα είναι μέτρια, ενώ με δραστικότητα 5-25% η νόσος είναι ήπια. Οι ασθενείς με δραστικότητα μεγαλύτερη του 25%, σπανίως, θα παρουσιάσουν προβλήματα πήξης τους αίματος κατόπιν τραυματισμού ή χειρουργικής επεμβάσεως 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Γενετική: Τόσο η αιμοφιλία Α όσο και η Β μεταδίδονται με το φυλοσύνδετο, υπολειπόμενο χαρακτήρα

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Και οι δύο είναι συγγενείς διαταραχές 
    • Η βαριά μορφή της νόσου εκδηλώνεται από τη γέννηση ή μέσα στο 1ο έτος της ζωής 
    • Η ήπια μορφή της νόσου μπορεί να μη διαγνωσθεί μέχρι και την ενηλικίωση 

    Επικρατέστερο φύλο: Οι γυναίκες είναι, γενικά, ασυμπτωματικοί φορείς. Σπάνιες εξαιρέσεις εμφανίζονται ως αποτέλεσμα αιμομιξίας, συνύπαρξης συνδρόμου Turner ή εξαιρετικά συχνή συνεισφορά και των δύο Χ χρωματοσωμάτων στα κύτταρα του θήλεος παιδιού από τον πατέρα (φαινόμενο Lyon), με αποτέλεσμα να επικρατούν στη γυναίκα-φορέα κύτταρα που έχουν χ-χρωμόσωμα με το αιμοφιλικό γονίδιο, προερχόμενο από τον πατέρα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    • Αιμορραγίες στους μαλακούς ιστούς, τους μυς και τις αρθρώσεις που φορτίζονται με βάρος 
    • Η αιμορραγία εμφανίζεται από ώρες έως ημέρες μετά τον τραυματισμό, μπορεί να προσβάλλει κάθε όργανο και μπορεί να συνεχίζεται για ώρες έως ημέρες
    • Σύνδρομο διαμερισμάτων και ισχαιμικές βλάβες νεύρων από μεγάλα αιματώματα
    • Οι επαναλαμβανόμενες αιμορραγίες μέσα σε μία άρθρωση προκαλούν οστεοαρθρίτιδα, αρθρική ίνωση και αγκύλωση 
    • Αιματουρία

    ΑΙΤΙΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    Συγγενή 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    Θετικό οικογενειακό ιστορικό. Ο κίνδυνος μετάδοσης μπορεί να προσδιοριστεί με τους απλούς κανόνες γενετικής του Mendel για φιλοσύνδετο, υπολειπόμενο χαρακτήρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νόσος του Von Willebrand
    • Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ (ο παράγων ΙΧ είναι εξαρτώμενος από τη βιταμίνη Κ)
    • Ανεπάρκεια άλλων παραγόντων της πήξης, α-ινωδογοναιμία, δυσινωδογοναιμία, διαταραχές της ινωδόλυσης, διαταραχές των αιμοπεταλίων 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ο χρόνος της ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης (a-PTT) είναι παρατεταμένος, ενώ ο αριθμός των αιμοπεταλίων και ο χρόνος προθρομβίνης είναι φυσιολογικοί
    • Ο χρόνος ροής είναι παρατεταμένος στο 15-20% των ασθενών με αιμοφιλία Α
    • Ο a-PTT διορθώνεται όταν το δείγμα αναμιγνύεται με φυσιολογικό πλάσμα 
    • Αιμοφιλία Α - διαγνωστική δοκιμασία θεωρείται η ανεύρεση χαμηλού παράγοντα VIII
    • Αιμοφιλία Β - διαγνωστική δοκιμασία θεωρείται η ανεύρεση χαμηλού παράγοντα ΙΧ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατη χρήση ασπιρίνης παρατείνει το χρόνο ροής, οδηγώντας σε σύγχυση με τη νόσο Von Willebrand

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αρθρική αιμοσιδήρωση 
    • Καταστροφή των αρθρικών χόνδρων 
    • Πάχυνση των περιαρθρικών ιστών 
    • Οστέϊνη υπερτροφία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αιμοφιλία Α - η σύγκριση του ποσοστού του παράγοντα VIII προς τον πρωτεϊνικό παράγοντα του  Von Willebrand, είναι διαγνωστική στο 95% των περιπτώσεων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ασθενής 
    • Θεραπεία με μεταγγίσεις κατ'οίκον 
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για μεταγγίσεις κατόπιν σοβαρών επεισοδίων αιμορραγίας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποφυγή ασπιρίνης ή φαρμάκων που περιέχουν ασπιρίνη 
    • Ταχεία έναρξη αντιμετώπισης. Συχνά τα συμπτώματα προηγούνται της εμφανούς αιμορραγίας 
    • Μη επιπεπλεγμένη αιμορραγία των μαλακών ιστών ή πρώιμο αίμαρθρο, χρήζουν μίας μετάγγισης ώστε να επιτευχθεί δραστικότητα 15-20%
    • Πιο εκτεταμένο αίμαρθρο ή οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία, χρήζουν δύο μεταγγίσεων την ημέρα για 72 ή περισσότερες ώρες, ώστε να επιτευχθεί δραστικότητα 25-50%
    • Επικίνδυνη για τη ζωή αιμορραγία του ΚΝΣ - χρήζει διατήρησης δραστικότητας άνω του 50% για 2 εβδομάδες 
    • Χειρουργική επέμβαση - χρήζει διατήρησης δραστικότητας άνω του 50% προεγχειρητικά και για 2 εβδομάδες μετεγχειρητικά
    • Φροντίδα από ορθοπεδικό και φυσιοθεραπεία ώστε να προληφθούν μόνιμες μυϊκές συσπάσεις και να διατηρηθεί η κινητικότητα των αρθρώσεων 
    • Εμβολιασμός κατά της ηπατίτιδας Β αμέσως μετά τη διάγνωση 
    • Καλή υγιεινή φροντίδα των δοντιών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    • Προσπάθεια για διαβίωση, όσο το δυνατόν, πιο φυσιολογική 
    • Περιορισμός της δραστηριότητας ανάλογα με την ανεπάρκεια του παράγοντα της πήξης - είναι σημαντική η διατήρηση μιας, όσο το υνατόν, καλύτερης φυσιολογικής κατάστασης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελεύθερη 

    depositphotos 68784567 stock illustration hemophilia inheritance

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ο ασθενής και η οικογένεια του θα πρέπει να διδαχθούν τα συμπτώματα και τα σημεία που οφείλουν να προσέχουν 
    • Γενετική συμβουλή 
    • Φροντίδα στο σπίτι και λήψη, από τον ίδιο τον ασθενή, της συμπληρωματικής του θεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΙΜΟΦΙΛΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αιμοφιλία Α:

    • Χρειάζεται προϊόντα πλάσματος εμπλουτισμένα με παράγοντα VII (κρυοΐζημα, συμπυκνωμένος παράγων VIII)
    • 1 μονάδα παράγοντα VIII (1 mL πλάσματος) αυξάνει το επίπεδο στο πλάσμα του δέκτη κατά 2% ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους 
    • Υπολογισμός του ποσού του παράγοντα VIII που απαιτείται: αριθμός των μονάδων που απαιτούνται = (επιθυμητή δραστικότητα επί τοις εκατό, μείον την παρούσα δραστικότητα επί τοις εκατό επί το σωματικό βάρος σε χιλιόγραμμα) διαιρεμένο δια του 2% για κάθε μονάδα ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους
    • Για παράδειγμα: άνδρας 70 Kg με δραστικότητα 5% χρειάζεται να έχει δραστικότητα 25%. Υπολογισμός του αριθμού των μονάδων που χρειάζονται = [(25% - 5%) Χ (70 Kg)]/2% ανά Kg = [(25-5) X 70]/2 = 700 μονάδες (ή περίπου 7 σακούλες κρυοϊζήματος)
    • Ο χρόνος ημίσειας ζωής του παράγοντα VIII, και τρεις φορές την ημέρα, όταν χρειάζεται αυστηρός έλεγχος του επιπέδου αυτού

    Αιμοφιλία Β:

    • Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα για ελαφρά έως μέτρια αιμορραγία. Συνήθως, χρειάζονται 500 mL δύο φορές την ημέρα. Υπάρχει ο κίνδυνος υπερφόρτωσης όγκου
    • Συμπυκνωμένος παράγων ΙΧ για μέτρια έως βαριά αιμορραγία και για ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Μια μονάδα/Kg θα ανυψώσει τα επίπεδα κατά 1%

    Προφυλάξεις: Αιμοφιλία Β - Τα προϊόντα παράγοντα ΙΧ, περιέχουν ίχνη ενεργοποιημένων παραγότων που εξαρτώνται από τη βιταμίνη Κ, επομένως είναι θρομβογενή και υπάρχει ο κίνδυνος θρομβοεμβολής 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η δεσμοπρεσσίνη θα πρέπει να χρησιμοποείται σε ήπιες καταστάσεις, για να ανεβάσει παροδικά τα επίπεδα του παράγοντα VIII
    • Το ε-αμινοκαπροϊκό οξύ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ελαφρές οδοντικές επεμβάσεις κατόπιν μιας έγχυσης παράγοντα VIIΙ. Το ε-αμινοκαπροϊκό οξύ αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο θρομβοεμβολής και θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή όταν χορηγείται και παράγοντας ΙΧ
    • Ασθενείς με αναστολείς κατά του παράγοντα VIII μπορεί να χρειασθούν εντατική πλασμασφαίρεση, μεγάλες δόσεις παράγοντα, έγχυση συμπυκνωμένου συμπλέγματος προθρομβίνης (προϊόντα παράκαμψης) ή χοίρειο παράγοντα VIII

    Η αιμορροφιλία αντιμετωπίζεται με θεραπεία αντικατάστασης.

    Αυτό περιλαμβάνει την παροχή ή αντικατάσταση των παραγόντων πήξης που είναι πολύ χαμηλοί ή λείπουν σε έναν ασθενή με την πάθηση. Οι ασθενείς λαμβάνουν παράγοντες πήξης με ένεση ή ενδοφλεβίως.

    Οι θεραπείες του παράγοντα πήξης για θεραπεία αντικατάστασης μπορούν να προέρχονται από ανθρώπινο αίμα ή μπορούν να παραχθούν συνθετικά σε εργαστήριο.

    Συνθετικά παραγόμενοι παράγοντες ονομάζονται ανασυνδυασμένοι παράγοντες πήξης.

    Οι ανασυνδυασμένοι παράγοντες πήξης θεωρούνται πλέον η θεραπεία επιλογής επειδή μειώνουν περαιτέρω τον κίνδυνο μετάδοσης λοιμώξεων που μεταφέρονται στο ανθρώπινο αίμα.

    Μερικοί ασθενείς θα χρειαστούν τακτική θεραπεία αντικατάστασης για να αποτρέψουν την αιμορραγία. Αυτό ονομάζεται προφυλακτική θεραπεία.

    Αυτό συνιστάται, συνήθως, για άτομα με σοβαρές μορφές αιμορροφιλίας Α.

    Άλλοι λαμβάνουν θεραπεία ζήτησης, μια θεραπεία που χορηγείται μόνο μετά την έναρξη της αιμορραγίας και παραμένει ανεξέλεγκτη.

    Είναι πιθανές επιπλοκές από τη θεραπεία της αιμορροφιλίας, όπως η ανάπτυξη αντισωμάτων κατά των θεραπειών και οι ιογενείς λοιμώξεις από παράγοντες πήξης του ανθρώπου.

    Μπορεί να προκληθεί βλάβη στις αρθρώσεις, τους μυς και άλλα μέρη του σώματος εάν καθυστερήσει η θεραπεία. Άλλες θεραπείες, για μέτριες μορφές αιμορροφιλίας Α, περιλαμβάνουν τη δεσμοπρεσσίνη, μια τεχνητή ορμόνη που διεγείρει την απελευθέρωση του αποθηκευμένου παράγοντα VIII, και τα αντιϊνωδολυτικά φάρμακα που εμποδίζουν την διάσπαση των θρόμβων.

    Το 2013, η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε το Rixubis, μια κεκαθαρμένη πρωτεΐνη που δημιουργήθηκε με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA, για ασθενείς με αιμοφιλία Β.

    Το Rixubis είναι παράγοντας αίματος IX και στοχεύει στην πρόληψη και τον έλεγχο της υπερβολικής αιμορραγίας αντικαθιστώντας τον παράγοντα πήξης που λείπει ή είναι σε χαμηλά επίπεδα σε ασθενείς με αιμοφιλία Β.

    Στο μέλλον, οι γονιδιακές θεραπείες θα είναι διαθέσιμες. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τακτικοί επανέλεγχοι κάθε 6 έως 12 μήνες, θα πρέπει να περιλαμβάνουν εξέταση του μυοσκελετικού, έλεγχο για την ύπαρξη αναστολέων, δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας και εξετάσεις για την ανίχνευση αντισωμάτων κατά ιών ηπατίτιδας και του ιού του ανθρώπινου συνδρόμου ανοσοανεπάρκειας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενετική συμβουλή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η μετάγγιση παραγόντων VIII, ΙΧ και αίματος, μπορεί να προκαλέσει ιογενή ηπατίτιδα, χρόνια ηπατοπάθεια και σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS). Πάντως, πρόσφατες βελτιώσεις στην παρασκευή προϊόντων παράγοντα VIII μπορεί να οδηγήσουν στην πρόληψη της μετάδοσης των ιών της ηπατίτιδας Β και C και του HIV
    • Αιμοφιλία Α - 10-20% των ασθενών, αναπτύσσουν αναστολείς του παράγοντα VIII, και συχνότερα αυτοί με βαριά νόσο που έχουν λάβει πολλαπλές μεταγγίσεις. Ο τύπος Ι (ταχείας αντίδρασης) αναστολέων, απενεργοποιεί ταχύτατα τον παράγοντα VIII και αναστέλλει την αποτελεσματικότητα των μεταγγίσεων. Ο τύπος ΙΙ (βραδείας αντίδρασης) αναστολέων βρίσκεται σε χαμηλές συγκεντρώσεις και μπορεί να ενεργοποιείται σε υψηλότερες, από τις κανονικές, δόσεις παράγοντα VIII

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επαναλαμβανόμενα αίμαρθρα οδηγούν, τελικά, σε παραμόρφωση και δυσλειτουργία των αρθρώσεων 
    • Η επιβίωση είναι φυσιολογική για τους ασθενείς με ήπια μορφή της νόσου ενώ η θνησιμότητα αυξάνει κατά 2 έως 6 φορές γι'αυτούς με μέτρια έως βαριά νόσο κυρίως λόγω των λοιμωδών επιπλοκών 
    • Το μέσο προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών με αυτή τη νόσο, έφθασε στο μέγιστο του στα τέλη της δεκαετίας του 1970, δηλαδή τα 68 χρόνια - από τότε πέφτει λόγω της εμφάνισης του AIDS
    • Έως και 70% των ασθενών εμφανίζουν θετικές ορολογικές δοκιμασίες για HIV, ιδιαίτερα αυτοί με τη βαριά μορφή της νόσου, το 4% των τελευταίων αναπτύσσει AIDS

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η μέση ηλικία εμφάνισης των συμπτωμάτων είναι τα 1,5 χρόνια για την βαριά μορφή της νόσου (συχνά εμφανίζεται στον 1ο χρόνο της ζωής), τα 3 χρόνια για τη μέτρια και τα 5 χρόνια για την ήπια μορφή της νόσου

    ΚΥΗΣΗ

    • Η μεγάλη πλειοψηφία των γυναικών είναι ασυμπτωματικοί φορείς, αν και υπάρχει η μικρή πιθανότητα μια φορέας να εμφανίσει αιμορραγία κατά τη διάρκεια της κύησης ή του τοκετού 
    • Παλαιότερα χρειαζόταν η λήψη δείγματος εμβρυϊκού αίματος και ο έλεγχος της πηκτικότητας του για να τεθεί προγεννητική διάγνωση. Νεότερες τεχνικές περιλαμβάνουν την αναγνώριση περιορισμένου πολυμορφισμού σε τμήμα μικρού μήκους ή την έλλειψη γονιδίου ή την αναδιάταξή του σε δείγμα χοριακών λαχνών ή υγρού αμνιοκέντησης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Υπάρχει ανασυνδυασμένος παράγων VIII. Παρουσιάζει βιολογική δραστικότητα και κλινική αποτελεσματικότητα παρόμοια με αυτή του παράγοντα VIII του πλάσματος, χωρίς τον κίνδυνο μετάδοσης των ιών της ηπατίτιδας ή του HIV. Υπάρχουν προϊόντα παραγόντων VIII και ΙΧ που παρασκευάζονται από ανθρώπινο πλάσμα με μία μέθοδο μονοκλωνικού αντισώματος και, κατόπιν, θέρμανση ή καθορισμό του προϊόντος. Αυτά τα προϊόντα παρουσιάζουν το χαμηλότερο κίνδυνο μετάδοσης ηπατίτιδας Β και πρακτικά, κανένα κίνδυνο μετάδοσης HIV
    • Αιμοφιλία Α: ανεπάρκεια παράγοντα VIII, κλασσική αιμοφιλία
    • Αιμοφιλία Β: ανεπάρκεια παράγοντα ΙΧ, νόσος Christmas

    Haemophilia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος Von Willebrand

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Αιματέμεση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Ύφαιμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Εξαγωγή δοντιού

    Βαζοπρεσσίνη

    Ανεπάρκεια της προθρομβίνης του αίματος

    Όταν στο νεογέννητο εμφανίζεται αιμάτωμα στο κεφάλι

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Τι να κάνετε αν τρέχει η μύτη σας αίμα

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Θρομβοπενία

    Μήπως τρέχει συχνά η μύτη σας αίμα;

    Αιματουρία

    Αιμορροφιλία

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία

    Αναφυλαξία

    Αναφυλαξία είναι μια δραματική οξεία, συστηματική αντίδραση, εμφανής από τον κνησμό, την ερυθρότητα (έξαψη), την κνίδωση, την αναπνευστική δυσχέρεια και την σύμπτωση των αγγειακών τοιχωμάτων, που ακολουθεί την έκθεση σε αντιγόνο ενός ευαισθητοποιημένου ατόμου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Γενετική: Γενετική προδιάθεση για ευαισθητοποίηση σε μερικά αντιγόνα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    • Κνησμός, ερυθρότητα, κνίδωση, αγγειοοίδημα
    • Δύσπνοια, βήχας, ρόγχος
    • Ρινόρροια, βρογχόρροια, συρρίτουσα αναπνοή
    • Δυσκολία στην κατάποση 
    • Ναυτία, έμετος, διάρροια, κράμπες, πρήξιμο
    • Ταχυκαρδία, υπόταση, shock, συγκοπή
    • Κακουχία, ρίγη
    • Μυδρίαση

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    Ανοσολογικά επαγόμενη διαδικασία. Η πλειοψηφία είναι IgE επαγόμενα, όπου ένα αντιγόνο προκαλεί αποκοκκίωση μονοκυττάρων, όπως στα δήγματα υμενοπτέρων ή στην απτίνη της πενικιλλίνης. Άλλα προκύπτουν με την ενεργοποίηση του συμπληρώματος με τις αναφυλατοξίνες C3a, C4a, και C5a που προκαλούν την αποκοκκίωση των μαστοκυττάρων και βασεόφιλων, τέτοια όπως πολλές αντιδράσεις σε προϊόντα αίματος. Μη ανοσολογικοί ενεργοποιητές των μαστοκυττάρων τέτοια όπως τα ιωδούχα σκιαστικά μέσα ή οπιούχα προκαλούν αναφυλακτικές αντιδράσεις. Αίτια που προκαλούν μη IgE ή μη μέσω μαστοκυττάρων επαγόμενα αναφυλακτικά σύνδρομα, περιλαμβάνουν αντιδράσεις σε ρυθμιστές (συντονιστές) μεταβολισμού του αραχιδονικού οξέος, θειούχες ενώσεις, καταμήνια αναφυλαξία, αναφυλαξία επαγόμενη από την άσκηση και ιδιοπαθή υποτροπιάζουσα αναφυλαξία. Μερικά σημαντικά αίτια είναι:

    • Αντιμικροβιακά (π.χ. πενικιλλίνη)
    • Δήγματα εντόμων (π.χ. μελισσών, σφηκών, κοριών, φθειρών)
    • Ανοσοθεραπεία
    • Φαγητά (π.χ. φΙστίκια, καρύδια, φουντούκια, μαλακόστροκα, γάλα αγελάδας, αυγά, μαλάκια, ψάρια, σόγια περισσότερο συχνά)
    • Μακρομόρια (π.χ. χυμοπαπαΐνη, ινσουλίνη, δεξτράνες, γλυκοκορτικοειδή, πρωταμίνη)
    • Εμβόλια
    • Προϊόντα αίματος
    • Διαγνωστικά χημικά (ιωδούχα σκιαστικά μέσα)
    • Λαστιχένια, πλαστικά (γάντια, καθετήρες)
    • Αέριο αιθυλενοξείδιο (σωληνώσεις διάλυσης, άλλα αποστειρωμένα προϊόντα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αναφυλακτική αντίδραση: Εμφανίζεται μετά την πρώτη επαφή με την ουσία, τέτοια όπως πολυμυξίνη, πενταμιδίνη, ακτινογραφικά σκιερά μέσα, ασπιρίνη
    • Παρασυμπαθητικοτονικό σύνδρομο (αγγειοπνευμονογαστρικές αντιδράσεις): Βραδυκαρδία με υπόταση. Επίσης δεν εμφανίζεται με ταχυκαρδία, ερύθημα, κνίδωση, αγγειοοίδημα, κνησμό ή άσθμα τα οποία ευρίσκονται στην αναφυλαξία
    • Ψευδοαναφυλακτικές αντιδράσεις: Υπάρχουν σκέψεις ότι προκαλούνται από την απελευθέρωση ελεύθερης προκαΐνης
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση: Καλοήθης ή κακοήθης υπερανάπτυξη των μαστοκυττάρων. Μπορεί να έχει λευχαιμία. Η χρωστική κνίδωση συνήθως βρίσκεται στην πρώιμη μορφή και έγκειται στην παροσίαβερυθρόφαιων κηλιδοβλατιδωδών δερματικών αλλοιώσεων με κνίδωση μετά από τραύμα (σημείο του Darier). Η βιοψία του μυελού των οστών είναι συνήθως διαγνωστική. Δεν διακρίνεται κλινικά από την αναφυλαξία.
    • Υστερικός κόμπος
    • Κληρονομικό αγγειοοίδημα: Έλλειψη της C1q εστεράσης. Σε αντιπαράθεση με την αναφυλαξία υπάρχει αγγειοοίδημα χωρίς πόνο και χωρίς κνίδωση, ερυθρότητα ή άσθμα. Συνήθως η έναρξη είναι πιο αργή και αν απουσιάζει σημαντική απόφραξη των αεραγωγών, είναι χωρίς υπόταση.
    • Φαιοχρωματοκύττωμα: Παραδόξως εξαιτίας β2-διέγερσης, μερικοί ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα παρουσιάζουν κρίσεις υπότασης, που συνοδεύονται από ταχυκαρδία. Η κνίδωση, το αγγειοοίδημα και το άσθμα απουσιάζουν
    • Καρκινοειδές σύνδρομο 
    • Ορονοσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υποξαιμία, υπερκαπνία, οξείδωση
    • Αυξημένη ισταμίνη ορού και ούρων (μικρή ηπατική κυκλοφορία)
    • Αυξημένη τρυπτάση ορού (ώρες)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κεντρική υποβολαιμία που σχετίζεται με περιφερική αιμόσταση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ιστορικό και κλινικά ευρήματα είναι διαγνωστικά

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ασθενής: αυτοί οι ασθενείς με δερματικό αγγειοοίδημα, κνίδωση και ελάχιστο βρογχοσπασμό (με κατάλληλο εξοπλισμό διάσωσης), αφήνονται ελεύθεροι, όταν τα σημεία και συμπτώματα έχουν εξαφανιστεί
    • Μέτρια ως σοβαρή αναφυλαξία ή ασθενείς που ζουν μακρυά από ιατρικές ευκολίες, πρέπει να θεραπεύονται σε θάλαμο εντατικής θεραπείας και να εισάγονται για παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της νύχτας 
    • Όλοι οι ασθενείς χρειάζονται μια συνταγή στο εξιτήριο για ένα ειδικό αλλεργιολόγο, αν το αίτιο της αναφυλαξίας δεν είναι σαφές
    • Οι ασθενείς με αναφυλαξία από δήγματα εντόμων ωφελούνται από την ανοσοθεραπεία απευαισθητοποίησης μετά το εξιτήριο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    Η θεραπεία εξαρτάται από (είναι ανάλογη με) τη σοβαρότητα 

    • Άμεση φαρμακευτική θεραπεία 
    • Διατήρηση των αεροφόρων οδών του ασθενούς - ενδοτραχειακός σωλήνας και υποβοηθούμενος αερισμός μπορεί να είναι απαραίτητο, πιθανή τραχειοστομία
    • Οξυγόνο
    • Αιμοστατική ταινία, τοποθετημένη εγγύς στο σημείο της ένεσης ή του τσιμπήματος εάν είναι δυνατό, για να αποκλείσει λεμφική ή φλεβική παροχέτευση, αλλά όχι αρτηριακή ροή
    • Ταχεία απευαισθητοποίηση, εάν η δερματική δοκιμασία είναι θετική για μια ουσία, που πρέπει να δοθεί αντιορός για αλλαντίαση, διφθερίτιδα ή τσίμπημα φιδιών 

    maxresdefault 16

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Κλινήρης έως ότου παρέλθει η αναφυλαξία 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Τίποτα έως ότου παρέλθει η αναφυλαξία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Άμεσα και συνεχώς 

    Επινεφρίνη:

    • Λιγότερο σοβαρή αντίδραση: 0,3-0,5 mg (0,3-0,5 ml σε διάλυμα 1:1000) ΕΜ κάθε 20-30 λεπτά και για όσο χρειάζεται έως 3 δόσεις
    • Αντιδράσεις απειλούσες τη ζωή: 0,5 mg (5 ml διαλύματος 1:10.000) σε αργή ΕΦ έγχυση και επαναλάβετε κάθε 5-10 λεπτά για όσο χρειάζεται. Εάν δεν είναι δυνατή η ΕΦ οδός, μπορεί να είναι αποτελεσματική η ενδογλωσσική ή ενδοτραχειακή οδός

    Εάν είναι σοβαρή αντίδραση (υπόταση):

    Αντιϊσταμινικά (Η1 και Η2)

    • Διφαινυδραμίνη (Η1): 20-50 mg ΕΦ (ΕΜ ή από το στόμα) κάθε 6 ώρες, για 24 ώρες
    • Σιμετιδίνη (Η2): 300 mg ΕΦ σε 3-5 λεπτά

    Σε εμμένουσα υπόταση:

    Αγγειοσυσπαστικά (ντοπαμίνη)

    • 200 mg σε 500 ml δεξτρόζης σε νερό χορηγούμενα με αντλία έγχυσης 
    • Τιτλοποιείστε την αρτηριακή πίεση 
    • 3-20 gr/Kg/λεπτό συνήθως χρησιμοποιούμενο ευρέως
    • Πρέπει να δοθεί μέσω ενός υψηλής ποιότητας καθετήρα ενδοφλέβιας έγχυσης, προτιμότερο μέσω κεντρικής γραμμής

    Σε εμμένοντα βρογχόσπασμο:

    Βρογχοδιασταλτικά:

    • Αμινοφυλλίνη
    1. 6 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε περίοδο 10-20 λεπτών στους ασθενείς στους οποίους δεν έχει χορηγηθεί προγενέστερα θεοφυλλίνη
    2. 35 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε 10-20 λεπτά σε ασθενείς στους οποίους έχει προγενέστερα χορηγηθεί θεοφυλλίνη χωρίς σημεία ή συμπτώματα τοξικότητας
    3. Ακολουθείστε σε ΕΦ έγχυση 0,9 mg/Kg/λεπτό 
    4. Διατηρείστε το επίπεδο αίματος 10-15 mcg/ml
    • Εισπνεόμενοι β2-ανταγωνιστές (αλβουτερόλη) 2,5 mg (0,5 cc σε 0,5 διάλυμα) σε 3 cc φυσιολογικού ορού με νεφελοποιητή q 1-2 ώρες όσο χρειάζεται

    Άλλα:

    • Κορτικοστεροειδή (σουξινική ηλεκτρική νατριούχος υδροκορτιζόνη): δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα αλλά πρέπει να χορηγείται για να προλάβει παρατεταμένη ή υποτροπιάζουσα αναφυλαξία, 250-500 mg ΕΦ q 4-6 ώρες (4-8 mg/Kg για παιδιά)
    • Ρακεμική επινεφρίνη: σε οίδημα λάρυγγα, 0,5 cc σε 2,25% διάλυμα σε 3 cc φυσιολογικό ορό με εισπνευστήρα. Μπορείτε να επαναλάβετε κάθε 1-2 ώρες
    • Φυσιολογικός ορός ή διάλυμα Ringer με γαλακτικό: όσο είναι απαραίτητο για να διατηρήσουμε την έγχυση των ιστών 
    • Γλυκαγόνη: μπορεί να είναι αποτελεσματική στην εμμένουσα υπόταση που προκαλείται από τη σύγχρονη θεραπεία με β-αναστολείς, 50 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε ένα λεπτό ή εναλλακτικά λόγω του μικρού χρόνου ημιζωής, μπορεί να δοθεί σε συνεχή έγχυση σε 5-15 mcg/λεπτό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τα ζωτικά σημεία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για αρκετές ώρες μετά τη λύση της αναφυλαξίας, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν για έως 24 ώρες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή των φαρμάκων και τροφών που προκαλούν την αντίδραση
    • Οι ασθενείς που είναι αναφυλακτικοί σε δήγματα εντόμων, πρέπει να κουβαλούν ένα τσαντάκι που να περιέχει μια σύριγγα προγεμισμένη με επινεφρίνη και ένα ψακαστήρα επινεφρίνης κάθε φορά που βγαίνουν από το σπιτι, να αποφεύγουν τις περιοχές που είναι πιθανή η έκθεση σε έντομα, να φορούν παπούτσια έξω από το σπίτι, να αποφεύγουν τις περιοχές που είναι πιθανόν η έκθεση σε έντομα, να φορούν παπούτσια έξω από το σπίτι, να αποφεύγουν τα σπρέϋ των μαλλιών, τα αρώματα, τις κολόνιες, τα aftershave και τα έντονα βαμμένα ρούχα
    • Φοράτε μια ταυτότητα επαγρύπνησης, που υποδεικνύει τις ουσίες ή το γεγονός που προκαλεί την αναφυλαξία
    • Οι κλινικοί, όταν χορηγούν φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν αναφυλαξία, πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για την εμφάνιση της, να αναγνωρίζουν τα πρώιμα σημεία και να έχουν διαθέσιμη επινεφρίνη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υποξαιμία
    • Καρδιακή ανακοπή
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Ευνοϊκή εάν θεραπευθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Ασθενείς με αναφυλαξία σε περιστασιακά/τυχαίο φαγητό και δήγματα εντόμων, εάν δεν εκτίθενται στο αιτιολογικό αντιγόνο για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα χάσουν την ευαισθησία τους. Η σύνεση υπαγορεύει το συνεχές κουβάλημα ενός κουτιού πρώτων βοηθειών με επινεφρίνη
    • Οι ασθενείς που χρειάζονται να εξεταστούν με ιωδιούχα σκιαστικά μέσα πρέπει να προετοιμάζονται με στεροειδή αντιϊσταμινικά

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    ip002 anaphylaxis img1 au

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Δερματικές αντιδράσεις φαρμάκων

    Λάδι για τις αλλεργίες

    Τα ζώα προστατεύουν από τις αλλεργίες

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Μην φοβάστε όταν λερώνονται τα παιδιά σας

    Αφήστε τα παιδιά σας να λερωθούν

    Τι να κάνετε αν έχετε αλλεργίες

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Συσκευές που ανιχνεύουν επικίνδυνες ουσίες στα τρόφιμα

    Τα συχνότερα αλλεργιογόνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αλλεργίες

    Οι βιταμίνες για την αλλεργία από γύρη

    Όταν οι πολύποδες της μύτης είναι χρόνιοι

    Πολύποδες της μύτης

    Εσείς τι προτιμάτε σκύλο η γάτα;

    Εσείς έχετε αλλεργία στις γάτες;

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Οι ευωδιές της ευεξίας

    Νέο τεστ για την αλλεργία

    Αλλεργίες

    Πίνακας αλλεργιογόνων

    Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

    Τι είναι τα RAST test;

    Αλλεργία στο σπέρμα

    Αλλεργία στα μάτια

    Αλλεργία στην πενικιλλίνη

    Αλλεργίες στα παιδιά

    Αλλεργία στην ασπιρίνη

    Η ιστορία της Αλλεργιολογίας

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Είσαστε αλλεργικοί στο σκιαγραφικό;

    Αναφυλαξία

    Τι είναι η κνίδωση;

    Θεραπευτικός αλγόριθμος της αναφυλαξίας

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία είναι η επίκτητη αναιμία προκαλούμενη από τη σύνδεση των αυτοαντισωμάτων και/ή του συμπληρώματος στα ερυθρά αιμοσφαίρια 

    Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας:

    • Θερμά αντισώματα (80-90%)
    • Ψυχρώς δρώντα αντισώματα (10%)
    • Προκαλούμενη από φάρμακα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: < 50 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ 

    • Αδυναμία
    • Κόπωση 
    • Δύσπνοια κόπωσης 
    • Ζάλη
    • Αίσθημα παλμών 
    • Κακουχία
    • Δύσπνοια
    • Ωχρότητα
    • Ίκτερος 
    • Σπληνομεγαλία
    • Ηπατομεγαλία
    • Ταχυκαρδία
    • Αναιμία (μπορεί να είναι αιφνίδια και να απειλεί τη ζωή)

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Θερμά αντισώματα

    • Ιδιοπαθής (50%)
    • Νεοπλασία (Λευχαιμία, Μυέλωμα, Λέμφωμα, Θύμωμα)

    Νόσοι κολλαγόνου αγγείων 

    • Ιογενείς λοιμώξεις π.χ. ηπατίτδα

    Ψυχρά αντισώματα

    • Ιδιοπαθής (50%)
    • Λοίμωξη (Μυκόπλασμα, Μονοπυνήρωση, ιογενής)
    • Νεοπλασία (Λέμφωμα)
    • Νόσος ψυχρών συγκολλητινών 

    Προκαλούμενη από φάρμακα

    • Μεθυλντόπα, κινιδίνη, πενικιλλίνη

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Άλλες αιμολυτικές αναιμίες

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Άμεση δοκιμασία Coombs θετική
    • Αναιμία
    • Αυξημένος μέσος όγκος ερυθρών (MCV)
    • Αυξημένη μέση πυκνότητα αιμοσφαιρίνης (MCHC)
    • Σφαιροκυττάρωση
    • Ποικιλοκυττάρωση
    • Ανισοκυττάρωση 
    • Σχηματισμός στιβάδων δίκην κερμάτων 
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση
    • Εμπύρηνα ερυθρά
    • Μεγάλα πολυχρωματόφιλα δικτυοερυθροκύτταρα
    • Υπερχολερυθριναιμία
    • Ελαττωμένη απτοσφαιρίνη
    • Αιμοσφαιριναιμία
    • Άμεση δοκιμασία αντισφαιρίνης (ιζηματίνης) 

    NEJMcp1900554 f2 post

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Υπερπλασία μυελού οστών 
    • Αυξημένη αιμοσιδηρίνη μυελού

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Αντισώματα IgG (θερμά)
    • Αντισώματα IgM (ψυχρά)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Εάν έχετε μια ασθένεια όπως ο λύκος που προκαλεί την αναιμία σας, ο γιατρός σας θα αντιμετωπίσει πρώτα τη νόσο. Εάν η φαρμακευτική αγωγή είναι η αιτία, πιθανότατα θα πρέπει να σταματήσετε να παίρνετε αυτό το φάρμακο. Εάν η αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία είναι ήπια, μπορεί να μην χρειάζεστε θεραπεία.

    Οι γιατροί, συνήθως, συνταγογραφούν πρώτα στεροειδή, όπως υδροκορτιζόνη ή πρεδνιζόνη, για να σταματήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα από την επίθεση στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Ένα φάρμακο που ονομάζεται rituximab μπορεί να κάνει τα στεροειδή να λειτουργούν ακόμη καλύτερα.

    Εάν δεν βελτιωθεί η νόσος, μπορεί να χρειαστείτε σπληνεκτομή, για να μετριαστεί η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

    Άλλα φάρμακα, όπως η αζαθειοπρίνη (Imuran) και η κυκλοφωσφαμίδη (Cytoxan) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος.

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Θερμά αντισώματα

    • Ήπια: συντηρητική θεραπεία 
    • Μέτρια: πρεδνιζόνη 
    • Σοβαρή: υψηλές δόσεις πρεδνιζόνης, σπληνεκτομή, ανοσοκατασταλτικά, μετάγγιση με συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια

    Ψυχρά αντισώματα

    • Υποστηρικτική 
    • Αποφυγή ψύχους
    • Μετάγγιση ερυθρών αιμοσφαιρίων
    • Σκεφθείτε υψηλή δόση πρεδνιζόνης 

    Προκαλούμενη από φάρμακα

    • Σταματήστε το υπεύθυνο φάρμακο

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση έως ότου γίνει ασυμπτωματική

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Όχι ειδική δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Γλυκοκορτικοειδή - πρεδνιζόνη 1-2 mg/Kg κάθε μέρα σε διαιρεμένες δόσεις. Μπορεί να χρειαστεί να προσαρμοστεί προς τα κάτω, αν χρειαστεί για θεραπεία μεγάλου χρονικού διαστήματος

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα (εάν η πρεδνιζόνη και η σπληνεκτομή δεν θεραπεύσουν)

    • Αζαθειοπρίνη 25 mg/ημέρα για έως 6 μήνες 
    • γ-σφαιρίνη ενδοφλέβια (MG)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολουθείστε προσεκτικά εάν η μετάγγιση είναι αποτελεσματική 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Καταπληξία
    • Θρομβοεμβολισμός
    • Θρομβοκυττοπενική πορφύρα (σύνδρομο Evans)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Καλή με κατάλληλη θεραπεία
    • Εάν είναι δευτεροπαθής σε υποκείμενη διαταραχή, η πρόγνωση καθορίζεται από την πορεία της πρωτοπαθούς νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • ΣΕΛ
    • Χρόνια λεμφοκυτταρική αναιμία
    • Διάχυτο λέμφωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να εμφανιστεί στην παιδική ηλικία

    Γηριατρικό: Ασυνήθης σ' αυτή την ηλικία, αποκλείστε τη νεοπλασία

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής  για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    maxresdefault 15

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Νέο φάρμακο για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Χολερυθρίνη αίματος

    Θρομβοπενία

    Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Απλαστική αναιμία Απλαστική αναιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την απλαστική αναιμία

    Απλαστική αναιμία

    • Μια αναιμία, στην οποία ο μυελός των οστών είναι ανίκανος να παράγει ικανοποιητικό αριθμό περιφερικών στοιχείων αίματος. Συνήθης πορεία - ύπουλη 
    • Η αμιγής απλασία των ερυθρών κυττάρων είναι ένα κληρονομικό σύνδρομο, το οποίο προκαλείται από μια μαζική αποτυχία στην παραγωγή ερυθρών στοιχείων. Είναι δυνατό να σχετίζεται με θύμωμα
    • Η αναιμία Fanconi σχετίζεται με συγγενείς ανωμαλίες 

    Γενετική:

    • Γενετικό μοτίβο: ακαθόριστο
    • Στην αναιμία Fanconi: αυτοσωματικό υπολειπόμενο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Ιδιοπαθής - έφηβοι και νεαροί ενήλικες 
    • Αμιγής αναιμία ερυθρών κυττάρων και αναιμία Fanconi - μόνο στα παιδιά 
    • Δευτεροπαθής - σε όλες τις ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες - Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    • Δύσπνοια
    • Εκχυμώσεις, πετέχειες 
    • Κόπωση, πυρετός
    • Αιμορραγία, μηνορραγία, λανθάνουσα αιμορραγία στα κόπρανα, μέλαινα, επίσταξη
    • Ωχρότητα
    • Αίσθημα παλμών 
    • Προοδευτική αδυναμία
    • Σταγονοειδείς αιμορραγίες αμφιβληστροειδούς
    • Συστολικό φύσημα εξώθησης 
    • Απώλεια βάρους 
    • Χαμηλό ανάστημα 
    • Μικροεγκεφαλία
    • Ανωμαλίες του αντίχειρα
    • Νεφρικές ανωμαλίες 
    • Υποσπαδίαση 

    ΑΙΤΙΑ 

    • Ιδιοπαθής (περίπου στο 50% των περιπτώσεων)
    • Βλάβη στα βλαστοκυτταροειδή αρχέγονα κύτταρα
    • Ανοσολογική βλάβη
    • Έκθεση στα τοξικά, π.χ. βενζίνη, ανόργανο αρσενικό 
    • Λοιμώδης ηπατίτιδα
    • Εγκυμοσύνη (σπάνια)
    • Θεραπεία με ακτινοβολία
    • Φάρμακα ειδικά αντιβιοτικά, αντισπασμωδικά, χρυσός

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ιογενής νόσος 
    • Άγχος 
    • Όγκοι θύμου αδένα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Άλλα αίτια πανκυτταροπενίας
    • Μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα
    • Οξεία λευχαιμία
    • Λευχαιμία τριχωτών κυττάρων 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
    • Διάχυτη λοίμωξη 
    • Υπερσπληνισμός

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πανκυτταροπενία
    • Απουσία εμπύρηνων ερυθρών στο περιφερικό αίμα 
    • Αναιμία
    • Ελαττωμένη αιμογλοβίνη 
    • Χαμηλός αιματοκρίτης 
    • Λευκοπενία
    • Ουδετεροπενία
    • Αυξημένος χρόνος ροής
    • Ελαττωμένα δικτυοκύτταρα
    • Αυξημένος σίδηρος ορού
    • Φυσιολογική ολική σιδηροδεσμευτική ικανότητα 
    • Οριακά υψηλός μέσος όγκος ερυθρών (MCV) > 104
    • Αιματουρία
    • Μη φυσιολογικές ηπατικές δοκιμασίες 
    • Αυξημένη εμβρυϊκή αιμοσφαιρίνη (Fanconi)
    • Αυξημένη θραύση χρωμοσωμάτων κάτω από ειδικές συνθήκες (συστηματική αναιμία)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Νορμόχρωμα ερυθρά αιμοσφαίρια
    • Μυελός των οστών:
    1. Αυξημένη αποθήκευση σιδήρου
    2. Απλαστικός μυελός 
    3. Νορμοκυτταρικά ερυθρά αιμοσφαίρια
    4. Ανισοκυττάρρωση 
    5. Ελαττωμένοι μυελοβλάστες 
    6. Ελαττωμένα μυελοκύτταρα

    Aplastic Anemia Epidemiology Forecast to 2025

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Βιοψία μυελού οστών αναρροφούμενη

    • Υποκυτταρικός 
    • Ελαττωμένες πρόδρομες μορφές ερυθρών 
    • Ελαττωμένα μεγακαρυοκύτταρα
    • Λεμφοκυττάρωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αξονική τομογραφία θύμου αδένα εάν υποψιαζόμαστε θύμωμα σχετιζόμενο με απλασία ερυθράς σειράς 
    • Υπέρηχος νεφρών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία οστεομυελική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής. Ενδείκνυται αφορά σε ίδρυμα, που έχει εμπειρία στη θεραπεία τέτοιων ασθενών 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    • Δραστικά υποστηρικτικά μέτρα
    • Αποφυγή αιτιολογικών παραγόντων 
    • Έλεγχος HLA, όλων των ασθενών και των άμεσων συγγενών τους 
    • Συνετή υποστηρικτική μετάγγιση, υποχρεωτικά
    • Μεταμόσχευση μυελού σε ασθενείς με HLA, διότι το ανώτερο ηλικιακό όριο για μεταμόσχευση ποκίλλει από 30 έως 55 ετών ανάλογα με τα ιδρύματα που τις κάνουν 
    • Ανοσοκατασταλτική θεραπεία, αν δεν υπάρχει κατάλληλος δότης
    • Οξυγονοθεραπεία αν χρειάζεται 
    • Θυμεκτομή σε θύμωμα 
    • Καλή στοματική υγιεινή 
    • Αν αποτύχει η θεραπεία, μεταμόσχευση άσχετου δότη

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Κατάκλιση με αυστηρή απομόνωση 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Όχι ειδική δίαιτα, αλλά θρεπτική δίαιτα είναι απαραίτητη για να βελτιωθεί η αντοχή

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αντιθυμοκυτταρική σφαιρίνη 

    • Είναι ίππειος ορός που περιέχει πολυκλωνικά αντισώματα κατά των ανθρώπινων Τ-κυττάρων. Δερματική δοκιμασία στους ασθενείς για να καθοριστεί τυχόν υπερευαισθησία 
    • Θεραπεία στους πιο ηλικιωμένους ασθενείς και ασθενείς χωρίς συμβατό δότη
    • Η δοσολογία είναι 15-20 mg/Kg διαλυμένη σε 500 ml φυσιολογικό ορό, εγχεόμενο σε 4-6 ώρες για 8-14 συνεχείς ημέρες
    • Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μοναδικός παράγοντας ή σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή ή ανδρογόνα στεροειδή

    Κυκλοσπορίνη 

    • Η δόση είναι 10 mg/Kg αρχικά, μετά ελάττωση σε 5-10 mg/kg/ημέρα 
    • Παρακολούθηση επιπέδων πλάσματος. Οι φυσιολογικές τιμές κυκλοσπορίνης πλάσματος ποκίλλουν από μέθοδο σε μέθοδο 
    • Ίσως είναι αναγκαία προσπάθεια 2-3 μηνών 

    Ανδρογόνα

    • Έχουν γίνει κλινικές δοκιμές, χωρίς να καταλήξουν σε οριστικό συμπέρασμα 
    • Χρήσιμα για κάποιους ασθενείς ελείψει άλλων επιλογών 
    • Οξυμεθολόνη 3 mg/Kg από το στόμα την ημέρα
    • 2-3 μήνες δοκιμή, συνήθως, είναι απαραίτητη για να επιτευχθούν αποτελέσματα
    • Πρεδνιζόνη σε αμιγή αναιμία ερυθρών κυττάρων 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Κυκλοσπορίνη, πρεδνιζόνη και κυκλοφωσφαμίδη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στενή παρακολούθηση όλων των θεραπειών. Τα φάρμακα και οι άλλες μορφές θεραπείας έχουν πολλές και ποικίλλες παρενέργειες 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή πιθανών τοξικών παραγόντων 
    • Χρήση προστατευτικών μέτρων κατά την εργασία με ακτινοβολίες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Αιμορραγία 
    • Λοίμωξη 
    • Αιμοσιδήρωση από μετάγγιση 
    • Καρδιακή κάμψη 
    • Οστεοπόρωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Εξαρτώνται από την ηλικία και τη διαθέσιμη αγωγή - ευνοϊκή με επιφύλαξη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Η αμιγής αναιμία ερυθρών κυττάρων και η αναιμία Fanconi βρίσκονται πιο συχνά στην παιδική ηλικία 
    • Η ιδιοπαθής απλαστική αναιμία είναι πιο συχνή στους εφήβους 
    • Η δευτεροπαθής απλαστική αναιμία εμφανίζεται σε παιδιά που εκτίθενται σε ιονίζουσα ακτινοβολία ή θεραπεύονται με κυτταροτοξικούς χημειοθεραπευτικούς παράγοντες

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι είναι περισσότερο εκτεθειμένοι σε μεγάλο αριθμό φαρμάκων και συνεπώς είναι πιο πιθανό να πάθουν δευτεροπαθή απλαστική αναιμία 

    ΚΥΗΣΗ

    Η κύηση μπορεί να είναι αίτιο απλαστικής αναιμίας (σπάνιο) 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Aplastic Anaemia

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Πενικιλλαμίνη

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Ακοκκιοκυτταραιμία

    Λευχαιμία τριχωτών κυττάρων

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Η αμοιβάδωση

     

    Η αμοιβάδωση προκαλείται από το εντερικό πρωτόζωο Entamoeba histolytica.

    Η λοίμωξη προκαλείται από την πέψη φαγητού μολυσμένου από κόπρανα, όπως λαχανικά κήπου ή με άμεση πρωκτοστοματική μετάδοση.

    Τα περισσότερα άτομα είναι ασυμπτωματικά ή έχουν ελάχιστα διαρροϊκά συμπτώματα.

    Σε μερικούς ασθενείς εμφανίζονται εντερικές ή εξωεντερικές προσβολές λοίμωξης.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες, πιθανόν λόγω μεγαλύτερης επαγγελματικής έκθεσης 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Μη επιθετική λοίμωξη (έως 99%)

    • Ασυμπτωματική (90%)
    • Ήπια διάρροια
    • Κοιλιακή δυσφορία

    Επιθετική γαστρεντερική λοίμωξη:

    • Κοιλιακός πόνος και ευαισθησία
    • Πόνος ορθού 
    • Διάρροια
    • Αιμορραγικά κόπρανα
    • Πυρετός (30%)
    • Συστηματική τοξικότητα

    Παρεντερική λοίμωξη (αποστήματ ήπατος, πνευμόνων, δέρματος, εγκεφάλου)

    • Πυρετός 
    • Συστηματική τοξικότητα
    • Κοιλιακός πόνος και ευαισθησία
    • Ναυτία και έμετος
    • Διάρροια

    ΑΙΤΙΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Η λοίμωξη μεταδίδεται μέσω μολυσμένου φαγητού ή νερού ή μέσω της επαφής από άτομο σε άτομο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Χαμηλή κοινωνικοοικονομική τάξη
    • Ζωή σε ιδρύματα
    • Ανδρική ομοφυλοφιλία
    • Η επιθετική νόσος σχετίζεται με έκθεση σε περισσότερα παθογόνα στελέχη που είναι πιο συχνά σε μερικές γεωγραφικές περιοχές, όπως ορισμένα μέρη του Μεξικού, της Νότιας Αφρικής και της Ινδίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Άλλα λοιμώδη αίτια κολίτιδας, όπως σιγκέλλωση, λοίμωξη με καμπυλοβακτηρίδιο, ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, και σπανίως λοίμωξη με σαλμονέλλα ή Yersinia
    • Μη λοιμώδη αίτια κολίτιδας, περιλαμβάνουν ελκώδη κολίτιδα, νόσος του Crohn και ισχαιμική κολίτιδα
    • Η ηπατική αμοιβάδωση πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί από τα πυογόνα αποστήματα του ήπατος ή από επιλοίμωξη αμοιβαδικού αποστήματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Κόπρανα για ωάρια ή παράσιτα (δυστυχώς η ευαισθησία αυτής της δοκιμασίας είναι φτωχή). Διαρροϊκά κόπρανα πρέπει να εξετασθούν αμέσως για τροσοζωΐτες παράλληλα με μονιμοποιημένα δείγματα κοπράνων (επαναλάβετε όσο είναι αναγκαίο). Σε επιθετική εντερική λοίμωξη, τα κόπρανα είναι αιματηρά, αλλά απουσιάζουν τα πυοσφαίρια από αυτά
    • Ορολογικές δοκιμασίες, ειδικά, η έμμεση αιμοσυγκόλληση είναι θετικές στο 85% των ασθενών με κολίτιδα και στους περισσότερους ασθενείς με παρεντερική νόσο. Ορολογικές δοκιμασίες, πρέπει να γίνονται στους ασθενείς με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου για να αποκλεισθεί η αμοιβάδωση  

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Βιοψία εντέρου:

    • Λύση των κυττάρων του βλεννογόνου
    • Τροφοζωΐτες θετικοί στη χρώση PAS
    • Ουδετερόφιλα στην περιφέρεια

    Βιοψία ήπατος:

    • Νέκρωση περιβαλλόμενη από μία άλω από τροφοζωΐτες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Ορθοσιγμοειδοσκόπηση και βιοψία
    • Βιοψία δια βελόνης των ηπατικών βλαβών ίσως είναι αναγκαία για να αποκλεισθεί πυογόνος λοίμωξη ή επιλοίμωξη

    AnnTropMedPublicHealth 2017 10 1 244 205554 f1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Υγρά και σίτιση 
    • Ρύθμιση ηλεκτρολυτών 
    • Σε βαριά αμοιβαδική κολίτιδα ίσως είναι αναγκαία χειρουργική εκτομή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Ανάλογα με τη μορφή της πάθησης του ασθενούς 

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Όσο γίνεται ανεκτή 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗ

    Αποφύγετε τις καταστάσεις επανέκθεσης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Μη επιθετική λοίμωξη - Διϊδϋδροξυκινίνη (ονομάζεται επίσης και ιωοδοκινόλη) 650 mg 3 φορές ημερησίως για 20 ημέρες
    • Επιθετική λοίμωξη - μετρονιδαζόλη 750 mg 3 φορές ημερησίως για 5-10 ημέρες και ακολούθως επί 20 ημέρες διϊωδοϋδροξυκινίνη για μείωση της φορείας μέσω γαστρεντερικού 

    Αντενδείξεις:

    • Χρήση διϊωδοϋδροξυκινίνης με προσοχή στους ασθενείς με θυροειδική νόσο. Αντενδείκνυται σε ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία. Μπορεί να προκαλέσει οπτική νευρίτιδα ή περιφερική νευροπάθεια 
    • Γνωστή αλλεργία στα ανωτέρω φάρμακα

    Προφυλάξεις:

    Κανένα από τα φάρμακα δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι ασφαλές στην εγκυμοσύνη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Αντίδραση δισουλφιράμης με αιθανόλη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Μη επιθετική λοίμωξη - διλοξανίδη, παρομομυκίνη, μετρονιδαζόλη 
    • Επιθετική λοίμωξη - διϋδροεμετίνη (αποτελεσματική όπως η μετρονιδαζόλη, αλλά καρδιοτοξική), χλωροκίνη (λιγότερο αποτελεσματική)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗ

    Σημεία και συμπτώματα του ασθενούς, κόπρανα για ωάρια και παράσιτα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Αποφυγή της έκθεσης στα παραπάνω

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Τοξικό μεγάκολο με ρήξη, ρήξη ηπατικού αποστήματος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Η αθεράπευτη εισβάλλουσα αμοιβάδωση είναι συχνά μοιραία. Με θεραπεία, η βελτίωση συνήθως εμφανίζεται σε λίγες ημέρες. Μερικοί ασθενείς με αμοιβαδική κολίτιδα έχουν έντονα συμτώματα από το έντερο για εβδομάδες μετά από επιτυχή θεραπεία 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Περισσότερο σοβαρή στα νεογνά

    Γηριατρικό: Περισσότερο σοβαρή στα γηρατειά 

    Άλλα: Περισσότερο σοβαρή σε ασθενείς με θεραπεία με κορτικοστεροειδή και άλλους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς

    ΚΥΗΣΗ

    Περισσότερο σοβαρή σε εγκυμοσύνη, τα περισσότερα φάρμακα αποφεύγονται στην εγκυμοσύνη (κυρίως κατά το 1ο τρίμηνο), διότι υπάρχουν φόβοι για τερατογένεση. Η παρομομυκίνη συνιστάται μερικές φορές σε μη εισβάλλουσες νόσους, διότι δεν απορροφάται. Πρέπει να παρθεί συμβουλή για λοιμώδη νοσήματα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Story 7 4 1140x570

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Εντερικά παράσιτα

    Χλωροκίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ορθοκολικό καρκίνο

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ροδιά

    Απήγανος

    Μηνιγγίτιδα

    www.emedi.gr