Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018 22:34

Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Η θεραπεία του έρπητα ζωστήρα γίνεται με φυσικούς τρόπους

Ο έρπης ζωστήρας, ICD-10 B02, ή απλά έρπητας ζωστήρας είναι μια σοβαρή ιογενής νόσος.

Η ανεμοβλογιά είναι το αποτέλεσμα της έκθεσης στον ιό του έρπητα ζωστήρα VZV (ιός ανθρώπινου έρπητα 3).

Η αρχική μόλυνση από τον ιό γίνεται, συνήθως, κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και προκαλεί την ανεμοβλογιά. Ο ιός στη συνέχεια μεταφέρεται σε ένα γάγγλιο ραχιαίας ρίζας, όπου παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση επ΄αόριστον.

Αργότερα στην ενήλικη ζωή η καταπίεση στο ανοσοποιητικό σύστημα πυροδοτεί την επανεργοποίηση του ιού και προκαλεί έρπητα ζωστήρα.

Όταν η έκθεση στον ιό κάνει τον κύκλο της, παίρνει λανθάνουσα μορφή στους αισθητήριους νευρώνες των τρίδυμων γαγγλίων ή της ραχιαίας ρίζας.

Εδώ, ο ιός μπορεί να παραμένει, χωρίς να ξαναέρθει στην επιφάνεια ή να επανεμφανισθεί, ως έρπης ζωστήρας.

Ο έρπης ζωστήρ ή απλά έρπητας ζωστήρας είναι μια ιογενής νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από επώδυνο φυσαλιδοειδές εξάνθημα περιορισμένης έκτασης σε μια πλευρά του σώματος (δεξιά ή αριστερά) και συχνά κατά γραμμές.

Ο υπεύθυνος ιός για τη λοίμωξη του έρπητα ζωστήρα είναι ο varicella zoster virus (VZV) η κοινώς ο ιός έρπης ζωστήρ.

Η αρχική λοίμωξη από τον ιό VZV προκαλεί την οξεία και βραχυχρόνια νόσο της ανεμοβλογιάς που προσβάλλει, συνήθως, παιδιά και εφήβους. Μετά το πέρας της νόσου της ανεμοβλογιάς ο ιός παραμένει στον οργανισμό σε λανθάνουσα μορφή και μπορεί να προκαλέσει μελλοντικά τη νόσο του έρπητα ζωστήρα και συχνά αυτό συμβαίνει μετά από πολλά χρόνια από την αρχική λοίμωξη.

Ο έρπητας ζωστήρα δεν αποτελεί ίδια ασθένεια με τον επιχείλιο έρπητα παρόλο που μοιάζει η ονομασία των ασθενειών. Ο έρπητας ζωστήρας προκαλείται από τον varicella zoster virus (VZV) ενώ ο επιχείλιος έρπητας από τον herpes simplex virus (HSV). Ωστόσο, ανήκουν στην ίδια κατηγορία ιών, τους Alphaherpesvirinae.

Μετά το πέρας της αρχικής λοίμωξης από ανεμοβλογιά, ο ιός VZV παραμένει ανενεργός στο περικάρυο των απλών νευρικών κυττάρων και λιγότερο συχνά στα δορυφόρα νευρικά κύτταρα της σπονδυλικής στήλης, του κρανίου ή του αυτόνομου νευρικού συστήματος (ΑΝΣ), χωρίς να προκαλεί συμπτώματα.

Μετά από χρόνια ή δεκαετίες από την αρχική λοίμωξη, ο ιός μπορεί να ξεφύγει από το σώμα των νευρικών κυττάρων και μέσω του άξονα των νευρικών κυττάρων να εγκατασταθεί στα δερματικά κύτταρα της γύρω περιοχής. Η εξάπλωση του ιού στα δερματικά κύτταρα μπορεί να προκαλέσει επώδυνο εξάνθημα. Παρόλο που το εξάνθημα, συνήθως, θεραπεύεται αυτόματα μετά από 2 εως 4 εβδομάδες, ορισμένοι ασθενείς παρουσιάζουν νευρολογικά συμπτώματα στη γειτονική περιοχή για μήνες ή και για χρόνια, μια πάθηση που ονομάζεται μεθεερπητική νευραλγία. 

Σε όλο τον κόσμο, ο επιδημιολογικός δείκτης του έρπητα ζωστήρα κυμαίνεται από 1,2 έως 3,4 περιστατικά ανά 1000 άτομα το χρόνο, αυξάνεται δε σε ηλικίες μεγαλύτερες από 65 χρόνων σε 3,9 έως 11,8 περιστατικά ανά 1.000 άτομα το χρόνο. 

Υπάρχει εμβόλιο κατά του ιού VSV και πολλοί ισχυρίζονται ότι είναι ένας τρόπος για να μειωθούν τα περιστατικά του έρπητα ζωστήρα, καθώς και της μεθερπετικής νευραλγίας, όπως, επίσης, και να μειωθεί η σοβαρότητα των συμπτωμάτων σε περίπτωση έξαρσης.

Tα αντιϊικά φάρμακα θεωρούνται θεραπεία δεύτερης εκλογής, ωστόσο μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων καθώς και τη διάρκεια έξαρσης του ιού αν χρησιμοποιηθούν για 7-10 ημέρες και η θεραπεία ξεκινήσει μέσα σε 72 ώρες από την εμφάνιση του χαρακτηριστικού εξανθήματος-Acyclovir (Zovirax), Famciclovir (Famvir), Valacyclovir (Valtrex).

Στη συμβατική ιατρική η θεραπεία γίνεται με ασυκλοβίρη και άλλα αντιικά φάρμακα τα οποία θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν, αμέσως μετά τα πρώτα συμπτώματα. Επίσης, χορηγούνται αντιφλεγμονώδη και κορτιζόνη για τον πόνο και το πρήξιμο. Τα κορτικοειδή καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα και μειώνεται η συσσώρευση φλεγμονωδών κυττάρων κι έτσι η φλεγμονή και ο πόνος, αλλά και η επανόρθωση.

Στη συμβατική ιατρική καταστέλλονται τα συμπτώματα και δεν επιδιορθώνεται η αιτία. Επιπλέον τα αντιφλεγμονώδη και η κορτιζόνη προκαλούν γαστρική αιμορραγία, αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και έχουν και πολλές άλλες παρενέργειες.

Οι άνθρωποι που είναι ανοσοκατασταλμένοι ή πάνω από την ηλικία των 60 ετών, έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο επανεργοποίησης του ιού.

Ο έρπης ζωστήρας είναι λιγότερο μεταδοτικός από την ανεμοβλογιά, γιατί δε μεταδίδεται, μέσω του αέρα.

Οι ασθενείς με ανεμοβλογιά μπορεί να μεταδώσουν τον ιό του έρπητα ζωστήρα VZV.

Τα συστατικά του ιού δεσμεύουν τις πρωτεϊνες του πλάσματος οι οποίες προσκολλούνται στα μακροφάγα ή άλλα δραστικά κύτταρα και ενεργοποιούν τον υποδοχέα 2 τύπου toll. Ο υποδοχέας αλληλεπιδρά με τους ιούς και ανιχνεύει τα παθογόνα με την ενδοκυτταρική μεταγωγή σήματος. Μόλις ο ιός του έρπητα ανιχνευτεί, εκκρίνονται κυτοκίνες και άλλα φλεγμονώδη κύτταρα στη θέση της μόλυνσης. Έτσι ξεκινάει μια φλεγμονώδης διαδικασία, η οποία αν και είναι θεραπευτική, έχει σαν αποτέλεσμα την παραγωγή περισσότερων κυτοκινών και την κυτταρική φθορά. Έτσι, προκαλείται η ερυθρότητα, το οίδημα, ο πόνος και η θερμότητα.

Τα συμπτώματα του έρπητα ζωστήρα

Συνήθως, 5 ημέρες πριν την εμφάνιση του εξανθήματος υπάρχει μια αίσθηση καψίματος και τσουξίματος στην περιοχή που θα εμφανισθεί ο έρπης.

Ο έρπης ζωστήρας χαρακτηρίζεται από εξάνθημα με φουσκάλες στη μια πλευρά του σώματος ή του προσώπου.

Συνυπάρχει φαγούρα, πυρετός, κεφαλαλγία και διόγκωση των λεμφαδένων.

Μετά εμφανίζεται μεθερπητική νευραλγία, από την διήθηση των νεύρων από τον ιό του έρπητα ζωστήρα.

Προσοχή! Αν πλήξει το οπτικό νεύρο μπορεί να επηρεάσει την όραση και να προκαλέσει και τύφλωση.

erpitas 4

Εναλλακτικές θεραπείες για τον έρπητα ζωστήρα

-TENS ή transcutaneous electrical nerve stimulation ή διαδερμική ηλεκτρική διέγερση νεύρου.

Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιεί μικροσκοπικούς ηλεκτρικούς παλμούς για να ανακουφίσει τον πόνο. 

-Moxibustion ή μοξοθεραπεία

Είναι ένας τύπος θερμικής θεραπείας που συχνά γίνεται μαζί με βελονισμό. Χρησιμοποιεί το moxa, το οποίο είναι συνήθως κατασκευασμένο από τα αποξηραμένα φύλλα ενός βοτάνου που ονομάζεται κινέζικο βατόμουρο-Chinese mugwort. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ο θεραπευτής καίει το βότανο κοντά στο δέρμα σας. Σύμφωνα με την κινεζική ιατρική, αυτό δίνει ζεστασιά, διεγείρει το qi σας και ξεφορτώνεται τις τοξίνες που προκαλούν ασθένειες και τον πόνο του έρπητα ζωστήρα.

-Cupping ή βεντούζες

Οι βεντούζες ενισχύουν τη ροή του τσι και του αίματος στο σώμα σας. Θα ανοίξει τους πόρους για να ξεπλυθούν οι τοξίνες. Κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας, ένας θεραπευτής θερμαίνει αέρα μέσα σε ένα φλιτζάνι φτιαγμένο από γυαλί. Το τοποθετεί στο σώμα σας για να τραβήξει το μέρος του δέρματος στο φλιτζάνι. Μετά από μερικά λεπτά, αφαιρεί τα φλιτζάνια και παραμένουν υπεργερμένοι κόκκινοι κύκλοι στο δέρμα σας.

-Το μασάζ μαζί με άλλες θεραπείες, όπως, ο βελονισμός και η φωτοθεραπεία, μπορεί, επίσης, να μειώσουν τον πόνο στον έρπητα ζωστήρα.

Βελονισμός: Αυτή η αρχαία πρακτική χρησιμοποιεί πολύ λεπτές βελόνες για να εξισορροπήσει το τσι σας. 

-Τοπικές κρέμες

Τις βάζετε απευθείας στο εξάνθημά σας και μπορεί να έχετε γρήγορη ανακούφιση.

Διμεθυλοσουλφοξείδιο (DMSO): Το DMSO είναι ένα διαυγές υγρό. Όταν το βάλετε στο δέρμα σας μαζί με idoxuridine, ένα αντιικό φάρμακο, μπορεί να μειώσει το πρήξιμο και τον αριθμό των φουσκάλων που έχετε.

Χλωροφύλλη: Όταν το εφαρμόζετε στο εξάνθημά σας ως κρέμα ή αλατούχο διάλυμα, πολλές φορές την ημέρα, μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματά σας.

Capsaicin: Αυτή η κρέμα γίνεται από σπόρους καυτερής πιπεριάς τσίλι και μπορεί να σας βοηθήσει να αισθάνεστε καλύτερα. Όταν την τοποθετήσετε για πρώτη φορά, μπορεί να καείτε λίγο, αλλά αυτό θα περάσει. Χρησιμοποιήστε την κρέμα μόνο στην περιοχή όπου αισθάνεστε πόνο, επειδή μπορεί να ερεθίσει άλλα μέρη του σώματός σας, ειδικά τα μάτια σας.

Μανουκά μέλι και μέλι τριφυλλιού: Το μέλι έχει πολλές χρήσεις. Η θεραπεία του εξανθήματος μπορεί να γίνει με μέλι μανούκα και μέλι τριφυλλιού. Αυτά τα δύο μέλια βοηθούν στην καταπολέμηση του ιού ανεμευλογιάς που προκαλεί έρπητα ζωστήρα, όταν εφαρμόζονται απευθείας στο δέρμα.

Χρησιμοποιήστε μια υγρή κομπρέσα. 

-Μην χρησιμοποιείτε παγοκύστες! 

-Πάντα να πλένετε τις πετσέτες σας, αφού τις χρησιμοποιήσετε, ειδικά όταν έχετε έρπητα ζωστήρα.

-Χρησιμοποιήστε λοσιόν καλαμίνης. 

-Χρησιμοποιήστε λοσιόν καψαϊκίνης. Αυτή είναι η ουσία πουν βρίσκεται στην καυτερή κόκκινη πιπεριά, για να βρείτε ανακούφιση. 

-Χρησιμοποιήστε μαγειρική σόδα ή καλαμποκάλευρο για τις πληγές. Οι πληγές θα στεγνώσουν και θα επιταχυνθεί η διαδικασία επούλωσης. Απλά κάντε μια πάστα από 2 μέρη μαγειρικής σόδας (ή καλαμποκάλευρο) με ένα μέρος νερό. Αφήστε την πάστα για περίπου 15 λεπτά, ξεπλύνετε και στεγνώστε με μια πετσέτα. Στη συνέχεια, πλύνετε την πετσέτα όταν τελειώσετε!  Μπορείτε να το κάνετε αυτό μερικές φορές την ημέρα. Να στεγνώνετε καλά το δέρμα σας.

Οι βιταμίνες για τον έρπητα ζωστήρα

Ο έρπητας ζωστήρας θεραπεύεται με βιταμίνη C σε ενέσεις σε δόση 3 γραμμάρια κάθε 12 ώρες ενδοφλέβια, συν ένα γραμμάριο από το στόμα κάθε 2 ώρες. Ο πόνος ανακουφίζεται και οι φλύκταινες ξεραίνονται μέσα σε 72 ώρες.

Πολλοί άρρωστοι ανταποκρίνονται και σε ενδομυϊκές ενέσεις βιταμίνης Β12, 500 γραμμάρια τη μέρα και καθαρίζουν οι φλύκταινες γύρω στην τρίτη ημέρα. Υψηλές δόσεις βιταμινών ολόκληρου του συμπλέγματος Β από το στόμα απαιτούνται για την θεραπεία των βλαβών των νεύρων. Η θεραπεία συνεχίζεται και μετά την ξήρανση των φλυκταινών.

Η πάθηση μπορεί, επίσης, να αντιμετωπιστεί με υψηλές ημερήσιες προσλήψεις, μέχρι 3 γραμμάρια ημερησίως, του αμινοξέος L-λυσίνη, όμως, επιπρόσθετα προς τη χορήγηση των παραπάνω βιταμινών.

Στη συμβατική ιατρική η θεραπεία γίνεται με ασυκλοβίρη και άλλα αντιικά φάρμακα τα οποία θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν, αμέσως μετά τα πρώτα συμπτώματα. Επίσης, χορηγούνται αντιφλεγμονώδη και κορτιζόνη για τον πόνο και το πρήξιμο. Τα κορτικοειδή καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα και μειώνεται η συσσώρευση φλεγμονωδών κυττάρων κι έτσι η φλεγμονή και ο πόνος, αλλά και η επανόρθωση.

Στη συμβατική ιατρική καταστέλλονται τα συμπτώματα και δεν επιδιορθώνεται η αιτία. Επιπλέον τα αντιφλεγμονώδη και η κορτιζόνη προκαλούν γαστρική αιμορραγία, αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και έχουν και πολλές άλλες παρενέργειες.

Κάντε ένα δροσερό μπάνιο. Η δροσιά του νερού θα βοηθήσει να απαλυνθεί ο πόνος από τον έρπητα ζωστήρα. Αλλά βεβαιωθείτε ότι δεν είναι πάρα πολύ κρύο το μπάνιο! Το δέρμα σας θα αντιδράσει σε οποιαδήποτε ακραία θερμοκρασία, προκαλώντας ακόμα περισσότερο πόνο. Και όταν τελειώσετε, στεγνώστε με μια ζεστή πετσέτα. Θα μπορούσατε να κάνετε  ένα λουτρό με πλιγούρι βρώμης ή άμυλο. Σε χλιαρό νερό (όχι κρύο ή ζεστό), το πλιγούρι βρώμης ή το άμυλο θα σας προσφέρει ένα χαλαρωτικό συναίσθημα. 

Τα ένζυμα για τη θεραπεία του έρπητα ζωστήρα

Τα ένζυμα έχουν αντίκτυπο στη φλεγμονώδη διαδικασία.

-Σερραπεπτάση

Η σερραπεπτάση έχει ισχυρές ινωδολυτικές ιδιότητες. Η αποικοδόμηση των πρωτεϊνών αναστέλλει την προσέλκυση των επαγόμενων με πόνο κυττάρων και προλαμβάνει τη μεθερπητική νευραλγία.

Η σερραπεπτάση μειώνει τον πόνο και τη φλεγμονή και απομακρύνει τα κυκλοφορούντα υπολείμματα και τις τοξίνες και προάγει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

-Βρομελίνη

Η βρομελίνη σταματάει την προσκόλληση των ιών στους υποδοχείς. Ακόμη, μειώνει τις ιντερλευκίνες 4 και 2 και την ιντερφερόνη γ και έχει αντιφλεγμονώδη δράση. Η βρομελίνη ρυθμίζει την κυτταρική αντίδραση των λεμφοκυττάρων και αναστέλλει την οδό του αραχιδονικού οξέος κι επιταχύνεται η διαδικασία της ανάκαμψης. Η βρομελίνη μειώνει τον πόνο και τη φλεγμονή με πρόληψη της χημειοταξίας των κυτοκινών, που είναι προφλεγμονώδη κύτταρα.

-Παπαϊνη

Η παπαϊνη διαλύει το νεκρωτικό ιστό, χωρίς να επηρεάζει τα υγιή κύτταρα. Οι πρωτεολυτικές ιδιότητες της παπαϊνης προκαλούν υδρόλυση των διασταρούμενων δεσμών μέσα στις πολυπεπτιδικές αλυσίδες και δημιουργούνται ασταθή ινίδια κολλαγόνου, τα οποία απομακρύνονται με τους μηχανισμούς της ανοσολογικής αντίδρασης. Επίσης, τα αντιοξειδωτικά μειώνουν την κυτταρική φθορά εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου και αζώτου που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της φλεγμονώδους διαδικασίας και καταστρέφουν τα κύτταρα.

Τα αντιοξειδωτικά για τη θεραπεία του έρπητα ζωστήρα

-Ρουτίνη

Η ρουτίνη καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες και επιδιορθώνει τα κύτταρα. Η ρουτίνη αναστέλλει άμεσα το μονοξείδιο του αζώτου που παράγεται κατά τη διάρκεια της ανοσολογικής αντίδρασης. Η ρουτίνη ανακουφίζει από την επιθετική φλεγμονώδη αντίδραση του έρπητα ζωστήρα.

-Amla

To Amla έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Η Emblica officinallis ανακουφίζει από τη μεθερπητική νευραλγία και τη φλεγμονή.

-Εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού 

Το εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού μειώνει τις δραστικές μορφές οξυγόνου και τη φλεγμονή, ακόμη και τους δείκτες φλεγμονής στον ορό αίματος (CRP). Επίσης, το εκχύλισμα σπόρων σταφυλιού προστατεύει το ενδοθήλιο των αγγείων και υποστηρίζει την υγεία του ανοσοποιητικού σας συστήματος.

Τα καλύτερα προϊόντα για τον έρπητα ζωστήρα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα για τον έρπητα ζωστήρα

erpitas 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

Ενδείξεις βελονισμού

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Protocel για τον καρκίνο

Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

Απλός έρπητας οφθαλμού

Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

Το σύνδρομο Ramsay Hunt

Σφένδαμος

'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Απλός έρπητας οφθαλμού

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 3616 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018 15:27
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η άνοση θρομβοπενική πορφύρα


    Η αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή μεταλοιμώδης θρομβοπενία ή νόσος του Werlhof είναι η ελάττωση του αριθμού των αιμοπεταλίων της κυκλοφορίας (< από 100.000 ανά μικρόλιτρο)  σε απουσία τοξικού παράγοντα ή νόσου που μπορεί να σχετίζεται με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων,  με φυσιολογικό μυελό των οστών. Η ελάττωση αυτή είναι αποτέλεσμα της καταστροφής των αιμοπεταλίων στην περιφέρεια, καθώς και της ελαττωμένης παραγωγής τους.

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας γίνεται εξ΄αποκλεισμού.

    Ο φυσιολογικός αριθμός αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 150.000-450.000 ανά μικρολίτρο (μl) αίματος για τα περισσότερα υγιή άτομα.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος της παιδικής ηλικίας που εμφανίζεται, συνήθως, μετά από οξεία λοίμωξη και ύφίεται αυτόματα μετά από 2 μήνες. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι < από 20.000. Πρόκειται για κοινή διαταραχή κι έχει καλύτερη πρόγνωση απ΄ότι στους ενήλικες.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος που επιμένει μετά την πάροδο 6 μηνών, χωρίς σαφή λόγο. Συνήθως, εμφανίζεται στους ενήλικες και επιμένει για μήνες μέχρι και χρόνια. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 30.000-80.000

    Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσοποιητικό.

    Επίπτωση 1 ανά 10.000.

    Η Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας 2-9 ετών με επίπτωση ίδια στους άνδρες και στους γυναίκες και η Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα σε άτομα ηλικίας 20-50 ετών με επίπτωση μεγαλύτερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες (άνδρες:γυναίκες 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες). 

    Η Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα είναι σπάνια στους ηλικιωμένους και θα πρέπει να αναζητείται άλλη αιτία που προκαλεί χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων.

    Η επίπτωση της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας εκτιμάται σε 50-100 νέες περιπτώσεις ανά εκατομμύριο ετησίως, ενώ τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το ήμισυ αυτού του ποσού. Τουλάχιστον το 70% των περιπτώσεων παιδικής ηλικίας θα καταλήξουν σε ύφεση εντός έξι μηνών, ακόμη και χωρίς θεραπεία. Επιπλέον, το ένα τρίτο των υπολειπόμενων χρόνιων κρουσμάτων, συνήθως, θα παρακολουθούνται και ένα άλλο τρίτο θα καταλήξει μόνο σε ήπια θρομβοκυτταροπενία (που ορίζεται ως αριθμός αιμοπεταλίων άνω των 50.000).

    Ένας αριθμός γονιδίων και πολυμορφισμών που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα έχουν αναγνωριστεί για την προδιάθεση για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, όπως το αλληλόμορφο FCGR3a-V158 και η αύξηση της ευαισθησίας KIRDS2 / DL2 και το KIR2DS5 που φαίνεται να είναι προστατευτική.

    Η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι, συνήθως, χρόνια στους ενήλικες και η πιθανότητα διαρκούς ύφεσης είναι 20-40 τοις εκατό. Η αναλογία αρσενικού προς θηλυκό στην ομάδα ενηλίκων κυμαίνεται από 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές κλίμακες (οι περιπτώσεις παιδικής ηλικίας είναι περίπου ίσες και για τα δύο φύλα) και η μέση ηλικία των ενηλίκων στη διάγνωση είναι 56-60. Η αναλογία αρσενικών και γυναικείων ενήλικων περιπτώσεων τείνει να διευρύνεται με την ηλικία. 

    Το ποσοστό θνησιμότητας λόγω χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας ποικίλλει, αλλά είναι πιο αυξημένος στους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους. Ενενήντα έξι τοις εκατό των αναφερόμενων θανάτων είναι άτομα 45 ετών και άνω. Δεν παρατηρείται σημαντική διαφορά στο ποσοστό επιβίωσης μεταξύ ανδρών και γυναικών.

    Σημεία και συμπτώματα Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Εύκολη αιμορραγία κατόπιν τραυματισμού, όταν ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 40.000-60.000

    Αιμορραγικές πετέχειες

    Πορφύρα

    Εύκολος μωλωπισμός

    Αιμορραγία από τα ούλα

    Αιμορραγίες από το γαστρεντερικό

    Αιμορραγίες του δέρματος και των βλεννογόνων

    Μηνορραγία και μητρορραγία

    Επαναλαμβανόμενη επίσταξη

    Νευρολογικά συμπτώματα λόγω ενδοκρανιακής αιμορραγίας, υπαραχνοειδούς αιμορραγίας κι ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας

    Σπλήνας αψηλάφητος ή απουσία σπληνομεγαλίας

    Αυτόματη αιμορραγία όταν ο αριθμός αιμοπεταλίων είναι < από 20.000

    Αίτια Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    IgG αυτοαντισώματα στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ανεμοβλογιά

    Άλλες Ιογενείς Λοιμώξεις

    idiopathis thrombopeniki porfira 2

    Παθογένεση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σε περίπου 60% των περιπτώσεων, ανιχνεύονται αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων. Τα πιο συχνά από τα αντισώματα είναι έναντι των γλυκοπρωτεϊνών μεμβράνης αιμοπεταλίων IIb-ΙΙΙα ή Ib-IX και είναι τύπου ανοσοσφαιρίνης G (IgG).

    Η επικάλυψη των αιμοπεταλίων με IgG τα καθιστά επιρρεπή σε οψωνισμό και φαγοκυττάρωση από μακροφάγα σπληνός, καθώς και από τα κύτταρα Kupffer στο ήπαρ. Τα IgG αυτοαντισώματα πιστεύεται, επίσης, ότι βλάπτουν τα μεγακαρυοκύτταρα, τα πρόδρομα κύτταρα των αιμοπεταλίων, αν και πιστεύεται ότι αυτό συντελεί μόνο ελαφρώς στη μείωση των αριθμών των αιμοπεταλίων. Η μειωμένη παραγωγή της ορμόνης γλυκοπρωτεΐνης θρομβοποιητίνης, η οποία είναι διεγερτική για την παραγωγή αιμοπεταλίων, μπορεί να συνεισφέρει στην μείωση των κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων και χρησιμοποιούνται θεραπευτικά αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης.

    Το ερέθισμα για την παραγωγή αυτοαντισωμάτων στην Ιδιπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα είναι πιθανώς η ανώμαλη δραστηριότητα Τ κυττάρων. Τα Τ κύτταρα μπορούν να επηρεαστούν από φάρμακα που στοχεύουν τα Β κύτταρα, όπως το rituximab.

    Παράγοντες κινδύνου Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Οξεία λοίμωξη

    Ηλικία

    Εξωσωματική κυκλοφορία

    Υπερσπληνισμός

    Σύνδρομο αντισωμάτων και φωσφολιπιδίων

    Προεκλαμψία. Η προεκλαμψία μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία που δεν έχει σχέση με την Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Λοίμωξη από HIV

    Νόσος Graves

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Σαρκοείδωση

    Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία ή σύνδρομο Evans

    Διαφορική διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Φαρμακευτική άνοση θρομβοπενία. Ενοχοποιούνται πολλά φάρμακα!!!

    Λοιμώξεις

    Οξεία λευχαιμία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό, ουραιμικό σύνδρομο

    Τεχνητή συγκόλληση των αιμοπεταλίων στο πλακάκι του περιφερικού αίματος

    Δευτεροπαθής θρομβοπενία λόγω σηψαιμίας

    Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς

    Ελάττωση της παραγωγής από το μυελό των οστών, κακοήθεια, φάρμακα, ιοί, μεγαλοβλαστική αναιμία

    Μετά από μετάγγιση

    Ισοάνοση νεογνική πορφύρα

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    idiopathis thrombopeniki porfira 4

    Διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων: 5.000-75.000

    Σχετική λεμφοκυττάρωση κι ελαφρά ηωσινοφιλία

    Παράταση του χρόνου ροής (δε χρησιμεύει όταν υπάρχει θρομβοπενία)

    Αναιμία

    Ο χρόνος προθρομβίνης (PT) και ο χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (PTT) είναι φυσιολογικοί

    Το πλακάκι περιφερικού αίματος δείχνει φυσιολογικά ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια και λίγα, αλλά μεγάλα αιμοπετάλια

    Η εξέταση του μυελού των οστών αποκαλύπτει την ύπαρξη άφθονων μεγακαρυοκυττάρων, ενώ η ερυθρά και η μυελοειδής σειρά είναι φυσιολογικές

    Υπάρχουν αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων

    Πρέπει να γίνει μαγνητική εγκεφάλου για τον αποκλεισμό ενδοκρανιακής αιμορραγίας

    Μπορεί να γίνει οστεομυελική βιοψία

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας είναι μια διαδικασία αποκλεισμού.

    Πρώτον, πρέπει να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχουν ανωμαλίες του αίματος εκτός από το χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και φυσικά σημεία εκτός από την αιμορραγία.

    Στη συνέχεια, θα πρέπει να αποκλειστούν δευτεροπαθείς αιτίες (5-10% των περιπτώσεων ITP), όπως, λευχαιμία, φάρμακα (π.χ. κινίνη, ηπαρίνη), ερυθηματώδης λύκος, κίρρωση, HIV, ηπατίτιδα C, συγγενείς αιτίες, αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, ανεπάρκεια παράγοντα von Willebrand, ονυαλάι κ.ά. Σε περίπου 2,7 έως 5 τοις εκατό των περιπτώσεων, αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία και Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα συνυπάρχουν, στο σύνδρομο Evans. 

    Παρά την καταστροφή των αιμοπεταλίων από τα μακροφάγα του σπλήνα, ο σπλήνας δεν διευρύνεται. Στην πραγματικότητα, ένας διογκωμένος σπλήνας πρέπει να οδηγήσει σε αναζήτηση άλλων πιθανών αιτιών για τη θρομβοπενία.

    Η εξέταση του μυελού των οστών μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών και σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία ή όταν αμφισβητείται η διάγνωση. Κατά την εξέταση του μυελού μπορεί να παρατηρηθεί αύξηση στην παραγωγή μεγακαρυοκυττάρων.

    Θεραπευτική αγωγή Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σπληνεκτομή γίνεται σε ασθενείς που έχει αποτύχει η φαρμακευτική αγωγή. Χορηγείται αντιπνευμονιοκοκκικό εμβόλιο 1 μήνα πριν της σπληνεκτομής.

    Γίνεται πρόληψη τραυματισμού ή μωλωπισμού και αποφυγή αθλημάτων με σωματική επαφή.

    Αποφυγή ακετυλοσαλικυλικού οξέος και άλλων αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων.

    Με σπάνιες εξαιρέσεις, συνήθως δεν υπάρχει ανάγκη θεραπείας με βάση τον αριθμό αιμοπεταλίων. 

    Οι τρέχουσες οδηγίες συνιστούν θεραπεία μόνο σε περιπτώσεις σημαντικής αιμορραγίας. 

    Στεροειδή

    Η αρχική θεραπεία, συνήθως, συνίσταται στη χορήγηση κορτικοστεροειδών, μια ομάδα φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Η δόση και ο τρόπος χορήγησης καθορίζονται από τον αριθμό των αιμοπεταλίων και από το εάν υπάρχει ενεργή αιμορραγία: σε επείγουσες καταστάσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εγχύσεις δεξαμεθαζόνης ή μεθυλπρεδνιζολόνης, ενώ η στοματική πρεδνιζόνη ή πρεδνιζολόνη μπορεί να επαρκεί σε λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις. Μόλις βελτιωθεί ο αριθμός των αιμοπεταλίων, η δόση του στεροειδούς μειώνεται σταδιακά ενώ παρακολουθείται η πιθανότητα υποτροπής. Το 60-90% θα παρουσιάσει υποτροπή κατά τη διάρκεια της μείωσης ή διακοπής της δόσης. Τα μακροχρόνια στεροειδή αποφεύγονται εάν είναι δυνατόν λόγω των σοβαρών παρενεργειών που περιλαμβάνουν οστεοπόρωση, διαβήτη και καταρράκτη.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 1-2 mg/Kg/ημέρα για 4 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή του φαρμάκου. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα για 4-6 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή. Μπορεί να χρειασθεί επανάληψη. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Anti-D ανοσοσφαιρίνη

    Μια άλλη επιλογή, κατάλληλη για Rh-θετικούς ασθενείς με λειτουργικούς σπλήνες είναι η ενδοφλέβια χορήγηση Rho (D) ανοσοσφαιρίνης (Human; Anti-D). Μετά από τη χορήγηση, τα επικαλυμμένα με την ανοσοσφαιρίνη συμπλέγματα ερυθρών αιμοσφαιρίων δεσμεύουν τους υποδοχείς στα μακροφάγα, με αποτέλεσμα την καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων, προστατεύοντας τα επιμολυσμένα με το αντίσωμα αιμοπετάλια. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η κεφαλαλγία (15%), η ναυτία και ο έμετος (12%), τα ρίγη (<2%) και ο πυρετός (1%).

    Άλλοι παράγοντες

    Μερικοί χρησιμοποιούν ανοσοκατασταλτικά, όπως μυκοφαινολάτη ή μοφετίλ ή αζαθειοπρίνη. Σε μερικές περιπτώσεις χορηγείται το αλκαλοειδές βίνκα και οι χημειοθεραπευτικοί παράγοντες βινκριστίνη και κυκλοφωσφαμίδη, αλλά έχουν σημαντικές παρενέργειες. Επίσης και η rituximab που είναι ένα χιμαιρικό μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου χρησιμοποιείται, αλλά έχει παρενέργειες. Χορηγείται και δαναζόλη 200-400 mg δύο φορές την ημέρα. Η δραστικότητά της είναι μικρή σε νεαρούς ασθενείς που δεν έχουν υποστεί σπληνεκτομή. Επίσης, κάποιοι χορηγούν Ιντερφερόνη άλφα 2b και σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται πλασμαφαίρεση. Η δαψόνη ή διφαινυλοσουλφόνη, DDS ή αλοσουλφόνη είναι ένα αντιμολυσματικό φάρμακο σουλφόνης. Η δαψόνη είναι χρήσιμη στη θεραπεία του λύκου, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ως θεραπεία δεύτερης γραμμής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα. Παρατηρείται αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων στο 40-60% των ασθενών που τη λαμβάνουν.
    Η μη-επισημασμένη χρήση του rituximab, ενός χιμαιρικού μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου, μπορεί μερικές φορές να είναι μια αποτελεσματική εναλλακτική λύση στην σπληνεκτομή. Εντούτοις, μπορεί να εμφανιστούν σημαντικές παρενέργειες και τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές είναι ασαφείς.

    Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) μπορεί να εγχυθεί σε μερικές περιπτώσεις προκειμένου να μειωθεί ο ρυθμός με τον οποίο τα μακροφάγα καταναλώνουν τα αιμοπετάλια με τα επισημανθέντα αντισώματα. Ωστόσο, ενώ είναι μερικές φορές αποτελεσματική, είναι δαπανηρή και παράγει βελτίωση που γενικά διαρκεί λιγότερο από ένα μήνα. Παρόλα αυτά, στην περίπτωση ασθενούς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα που έχει ήδη προγραμματιστεί για χειρουργική επέμβαση, ο οποίος έχει επικίνδυνα χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και έχει κακή ανταπόκριση σε άλλες θεραπείες, η ανοσοσφαιρίνη μπορεί να αυξήσει ταχέως τον αριθμό αιμοπεταλίων και μπορεί, επίσης, να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου μεγάλης αιμορραγίας με την προσωρινή αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Η γ σφαιρίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που έχουν ανεπάρκεια IgA. Αναφυλακτική αντίδραση παρατηρείται σε ασθενείς με ανεπάρκεια IgA.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ενδοφλέβια χορήγηση γ σφαιρίνης 1-2 gr/Kg εφ'απαξ ή 400 mg/Kg/ημέρα για 5 ημέρες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ρίγη, ναυτία, κεφαλαλγία και αρθραλγίες σε ποσοστό 7% και πρέπει να ελαττωθεί ο ρυθμός έγχυσής της. Η γ σφαιρίνη χρησιμοποιείται ως μόνη αγωγή ή ως προετοιμασία για την μετάγγιση αιμοπεταλίων.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Γίνονται υψηλές δόσεις γ σφαιρίνης ενδοφλεβίως σε επείγουσες περιπτώσεις.

    Αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης

    Θρομβοποιητικοί παράγοντες

    Οι αγωνιστές υποδοχέων θρομβοποιητίνης είναι φαρμακευτικοί παράγοντες που διεγείρουν την παραγωγή αιμοπεταλίων στον μυελό των οστών. Σε αυτό, διαφέρουν από τους προηγούμενους παράγοντες που δρουν προσπαθώντας να περιορίσουν την καταστροφή των αιμοπεταλίων]. Δύο τέτοια προϊόντα είναι σήμερα διαθέσιμα:

    Η Romiplostim (εμπορική ονομασία Nplate) είναι μία πρωτεΐνη σύντηξης Fc-πεπτιδίου που διεγείρει τη θρομβοποίηση (πεπτίδιο) που χορηγείται με υποδόρια ένεση.  Η romiplostim είναι εγκεκριμένη στη θεραπεία της χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας, ειδικά σε υποτροπιάζοντες ασθενείς μετά από σπληνεκτομή. 

    Το Eltrombopag (Promacta ή Revolade) είναι ένας από του στόματος χορηγούμενος παράγοντας με αποτέλεσμα παρόμοιο με εκείνο της romiplostim. Αυξάνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων και μειώνει την αιμορραγία με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση.

    Οι παρενέργειες των αγωνιστών υποδοχέων θρομβοποιητίνης περιλαμβάνουν τον πονοκέφαλο, τον πόνο στις αρθρώσεις ή στους μυς, ζάλη, ναυτία ή έμετο και αυξημένο κίνδυνο θρόμβων αίματος.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η σπληνεκτομή (απομάκρυνση της σπλήνας) μπορεί να ληφθεί υπόψη σε ασθενείς που είτε δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με στεροειδή κι έχουν συχνές υποτροπές, είτε δεν μπορούν να αποκοπούν από τα στεροειδή μετά από μερικούς μήνες. Τα αιμοπετάλια τα οποία έχουν δεσμευθεί με αντισώματα παραλαμβάνονται από τα μακροφάγα στην σπλήνα (τα οποία έχουν υποδοχείς Fc) και έτσι η απομάκρυνση του σπλήνα μειώνει την καταστροφή των αιμοπεταλίων. Η διαδικασία είναι δυνητικά επικίνδυνη σε περιπτώσεις Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα λόγω της αυξημένης πιθανότητας σημαντικής αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. 

    Η χρήση της σπληνεκτομής για τη θεραπεία της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας δεν συνιστάται πια.

    Μετάγγιση αιμοπεταλίων

    Η μετάγγιση αιμοπεταλίων δεν συνιστάται, εκτός από την περίπτωση έκτακτης ανάγκης, και συνήθως δεν επιτυγχάνει μακροπρόθεσμη αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Αυτό συμβαίνει επειδή ο υποκείμενος αυτοάνοσος μηχανισμός που καταστρέφει τα αιμοπετάλια του ασθενούς θα καταστρέψει, επίσης, τα αιμοπετάλια του δότη και έτσι οι μεταγγίσεις των αιμοπεταλίων δεν θεωρούνται  επιλογή θεραπείας.

    Η εξάλειψη του H. pylori

    Στους ενήλικες, ιδιαίτερα εκείνους που ζουν σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό του Helicobacter pylori (ο οποίος συνήθως κατοικεί στο τοίχωμα του στομάχου και σχετίζεται με πεπτικά έλκη), η ταυτοποίηση και η θεραπεία αυτής της μόλυνσης έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων στο ένα τρίτο των ασθενών. Σε ένα πέμπτο, ο αριθμός αιμοπεταλίων ομαλοποιείται πλήρως. Το τεστ για ελικοβακτηρίδιο μπορεί να είναι ψευδώς θετικό μετά από θεραπεία με ανοσοσφαιρίνη.

    idiopathis thrombopeniki porfira 3

    Πρόγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Είναι ασυνήθιστο οι ασθενείς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα να εμφανίζουν σοβαρή αιμορραγία (μόνο το 5% των ατόμων που έχουν προσβληθεί). Ωστόσο, εντός πέντε ετών από τη διάγνωση, το 15% των προσβεβλημένων ατόμων νοσηλεύονται με αιμορραγικές επιπλοκές.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Το 80-85% αναλαμβάνει πλήρως σε 2 μήνες

    Το 15% μεταπίπτει σε χρόνια Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Στο 10-20% υπάρχει αυτόματη ύφεση

    Στο υπόλοιπο, ο αριθμός των αιμοπεταλίων παραμένει χαμηλός για μήνες ή χρόνια

    Μπορεί να ακολουθηθεί πορεία με εξάρσεις και υφέσεις

    Εγκυμοσύνη και ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Τα αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων σε μια έγκυο γυναίκα με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα επιτεθούν στα αιμοπετάλια του ασθενούς και επίσης, θα περάσουν τον πλακούντα και θα αντιδράσουν έναντι των εμβρυϊκών αιμοπεταλίων. Επομένως, η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι μια σημαντική αιτία της εμβρυϊκής και νεογνικής αυτοάνοσης θρομβοκυτοπενίας. Περίπου το 10% των νεογνών που έχουν προσβληθεί από ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα έχουν αριθμό αιμοπεταλίων <50,000 / uL και 1% έως 2% θα παρουσιάσουν κίνδυνο ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας κατά τη γέννα και μετά.

    Κανένας εργαστηριακός έλεγχος δεν μπορεί να προβλέψει αξιόπιστα εάν θα εμφανιστεί νεογνική θρομβοπενία.

    Ο κίνδυνος νεογνικής θρομβοκυτταροπενίας αυξάνεται:

    Σε μητέρες με ιστορικό σπληνεκτομής για ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Οι μητέρες που είχαν προηγούμενο βρέφος και επηρεάστηκαν από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Σε μητέρες που ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι μικρότερος από 100.000 / uL
    Συνιστάται οι έγκυες γυναίκες με θρομβοκυτοπενία ή προηγούμενη διάγνωση ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας να υποβάλλονται σε δοκιμασία για αντισώματα έναντι των αιμοπεταλίων. Μια γυναίκα με συμπτωματική θρομβοκυτταροπενία και ένα αναγνωρίσιμο αντίσωμα κατά των αιμοπεταλίων θα πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ενδοφλέβια σφαιρίνη. Η ανάλυση του εμβρυϊκού αίματος για τον προσδιορισμό του αριθμού αιμοπεταλίων δεν εκτελείται γενικά, καθώ,ς η θρομβοκυτταροπενία που προκαλείται από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα στο έμβρυο δεν είναι σοβαρή. Μεταγγίσεις αιμοπεταλίων μπορούν να πραγματοποιηθούν σε νεογέννητα, ανάλογα με τον βαθμό θρομβοκυτοπενίας, αλλά καλύτερα να αποφεύγονται και συνιστάται να παρακολουθούνται τα νεογνά με μικρούς αριθμούς αιμοπεταλίων για τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση. 

    Παρακολούθηση των ασθενών κε Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Συχνή μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων κάθε εβδομάδα, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου και την αγωγή.

    Κλινική παρακολούθηση του επιπέδου της αιμόστασης.

    Αποφυγή των χημικών φαρμάκων που αναστέλλουν τη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων, όπως η ασπιρίνη ή που καταστέλλουν το μυελό των οστών, όως τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και αποφυγή ακτινοθεραπείας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    idiopathis thrombopeniki porfira 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σουλφασαλαζίνη

    Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Οι βιταμίνες για τους μώλωπες

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Θρομβοκυττάρωση

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλάμι

    Εξαγωγή δοντιού

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Ο ιός του Έμπολα

    Θρομβοπενία

    Θεραπεία θρομβοφιλίας και πρόληψη θρόμβωσης

    Αποφύγετε την θρόμβωση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο

    Τα οφέλη στην υγεία από το λάπαθο

     

    Το λάπαθο το ουλόν ή αγριολάπαθο ή Rumex crispus ή σιδερολάπαθο ή νερολάπαθο ή ολοπαθιά ή ξινήθρα ή λάπατο ή λάμπαθο ή ρούμεξ κοινό ή ρούμεξ σγουρό το συναντάμε στις άκρες των δρόμων και σαν αγριόχορτο στους κήπους και σε θαμνώδεις και χέρσες εκτάσεις.

    Υπάρχει και το Rumex cyprius ή ρούμεξ το κύπριο και το Rumex pulcher ή ρούμεξ πούλσιερ που είναι γνωστά σαν αλαπαθκιά ή αγριολαπαθκιά ή ξινιάτος.

    Όλα ανήκουν στην οικογένεια των Πολυγωνίδων.

    Το αγριολάπαθο είναι αποτοξινωτικό και ήπιο καθαρτικό.

    Χρησιμοποιείται σε χρόνιες δερματικές παθήσεις με άλλα βότανα, όπως η ρίζα κολλιτσίδας.

    rumex 2

    Είναι όρθιο πολυετές φυτό, που φτάνει το 1,5 μέτρα ύψος και απλώνεται έως 90 εκατοστά. Το καλοκαίρι εμφανίζονται διακριτικά πράσινα ανθάκια και μετά ακολουθούν κόκκινοι καρποί. Πολλαπλασιάζεται εύκολα μόνο του. Μπορείτε να συλλέξετε σπόρους από θαμνότοπους το καλοκαίρι και να τους ρίξετε εκεί που θέλετε να φυτρώσουν. Το φυτό έχει ανθεκτική ρίζα και είναι δύσκολο να ξεριζωθεί. Αντέχει σε οποιοδήποτε έδαφος και αναπτύσσεται στον ήλιο ή τη σκιά.

    rumex 3

    Το ρούμεξ το κύπριο είναι μονοετές, μικρό, απλωτό στη γη ή ημιόρθιο, διακλαδισμένο από τη βάση της ρίζας, με σαρκώδη, δελτοειδή, έμμισχα φύλλα. Έχει άνθη σε αραιές ακραίες ταξιανθίες κοκκινοκιτρινωπά και ο καρπός είναι τρίχωρη μεμβρανώδης κάψα. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο.

    rumex 4

    Το ρούμεξ πούλσιερ είναι κι αυτό μονοετές, έχει χοντρή, σαρκώδη ρίζα και όρθιο, χοντρό, βλαστό με ή χωρίς διακλαδώσεις. Τα φύλλα του είναι έμμισχα, μεγάλα, προμήκη, οξύκορφα ή με στρογγυλεμένη άκρη, τα πρώτα του σε ροζέττα γύρω από τη βάση του φυτού, ενώ αυτά του βλαστού είναι μικρότερα. Τα άνθη του είναι κιτρινωπά και βρίσκονται σε ακραίες, αραιές ταξιανθίες, κατά μήκος του ανθοφόρου βλαστού. Ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο.

    rumex 5

    Το Rumex conglomeratus Murray ή αγριολάπαθο είναι πολυετές φυτό, πολλαπλασιαζόμενο με μάτια που πετάει ο υπόγειος βλαστός. Βλαστός 30-100 εκατοστά, όρθιος, διακλαδιζόμενος, φύλλα κυματιστά στις άκρες, άνθη πρασινωπά ή κοκκινωπά σε δέσμες, τα περισσότερα στη μασχάλη ενός φύλλου, πάνω σε αρθρωτό ποδίσκο. Το βρίσκετε σε δροσερά και υγρά εδάφη. Μαγειρεύεται, όπως το σπανάκι με άλλα χόρτα. Με τα φύλλα τυλίγετε ντολμάδες. Τα φύλλα περιέχουν θείο και όταν κοπανιστούν χρησιμοποιούνται για αιμορροϊδες και αποστήματα. Πριν την ανθοφορία είναι ευχάριστο για τα χορτοφάγα ζώα.

    rumex 6

    Το Rumex acetosella L. ή λάπαθο είναι πολυετές φυτό 10-30 εκατοστά, με φύλλα λογχοειδή ή βελοειδή, με τις κάτω άκρες τους απλωτές ή ανορθωμένες. Είναι στάχυς αρσενικών ανθέων σε ένα φυτό και θηλυκών σε άλλο με γεύση όξινη και το βρίσκετε σε άκρες δρόμων, σε ξηρά λιβάδια, σε αμμώδεις αγρούς κι εκεί που δεν υπάρχει ασβέστιο.

    rumex 7

    Υπάρχει και το Rumex obtusifolius L.

    Οι ρίζες είναι μακριές και ξεριζώνονται δύσκολα, αν το έδαφος δεν είναι καλά ποτισμένο. Συλλέγονται το φθινόπωρο, τις πλένετε καλά, τις ψιλοκόβετε και αποξηραίνετε. Τα ξεραίνετε στον ήλιο και τα φυλάτε σε γυάλινο βάζο, ολόκληραή κομμένα σε κομμάτια.

    Χρήσιμα μέρη λάπαθου

    Η ρίζα και οι καρποί, αλλά και όλα τα μέρη.

    Δραστικές ουσίες λάπαθου

    Ανθρακινόνες, όπως η εμοδίνη, ταννίνες, οξαλικά, βιταμίνη C, καροτίνη, σίδηρος, οξαλοξικό οξύ, θείο, ρητίνη, ρουμενικίνη, ρουμικίνη, λαπαθικό οξύ, άμυλο φώσφορος, λευκωματούχες ενώσεις κι αιθέριο έλαιο.

    Η παρουσία οξαλικού οξέος μπορεί να προκαλέσει πέτρες στα νεφρά και τη χολή και ουρική αρθρίτιδα, όταν γίνεται υπερκατανάλωση.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις λάπαθου

    Τα λάπαθα, γενικά, καταπολεμούν την αναιμία.

    Τα λάπαθα ανοίγουν την όρεξη, τονώνουν το συκώτι, δυναμώνουν την καρδιά και είναι αντισκορβουτικά.

    Είναι κατάλληλα για μόλυνση, πυρετό, σκορβούτο και δηλητηριάσεις.

    Τα λάπαθα κάνουν καλό σε όλες τις αρρώστιες που προκαλούν πυρετό, σε αδυναμία, ξεδιψάνε, προφυλάσσουν από τη σήψη του αίματος, σκοτώνουν υτα σκουλήκια στον οργανισμό, είναι καρδιοτονωτικά και όλο το φυτό είναι αντίδοτο στο δηλητήριο του σκορπιού.

    Είναι κατάλληλα για τον ίκτερο.

    Είναι καθαριστικό του αίματος και της λέμφου, πικρό τονωτικό, χολαγωγό και καθαρτικό.

    Οι καρποί είναι κατάλληλοι για τη διάρροια (σε μικρές δόσεις) και τις στομαχικές διαταραχές.

    Ακόμη χρησιμοποιείται και για την περιστασιακή και χρόνια δυσκοιλιότητα (σε μεγάλες δόσεις).

    Τα αγριολάπαθα ή αγριολαχανίδες είναι τονωτικές για τον οργανισμό και συστήνονται σε αναιμίες και καχεξίες.

    Είναι διουρητικά και συστήνονται σε νεφροπάθειες και ανωμαλίες στην ούρηση. Να αποφεύγεται η συνεχής χρήση τους από όσους έχουν πέτρες στα νεφρά.

    Είναι μαλακτικά για το στομάχι και συστήνονται σε ηπατικές ανωμαλίες και σε ανορεξίες.

    Σε μικρές δόσεις βοηθούν στην έκκριση της χολής και χαμηλώνουν την πίεση.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο

    Αφέψημα

    Πιείτε 1/2-1 φλιτζάνι αφέψημα που θα φτιάξετε με 15 γραμμάρια ρίζας και 550 ml νερό. Σιγοβράστε για 10 λεπτά και πιείτε 3 φορές ημερησίως για ήπια δυσκοιλιότητα ή για να ενεργοποιήσετε τη ροή της χολής, να βελτιώσετε την πέψη και να απομακρύνετε τις τοξίνες. Με πλύσεις το αφέψημα βοηθά σε ελκώδεις πληγές και σε λευκόρροια. Αν προστεθεί θείο θεραπεύει την ψώρα και με γαργάρες τις άφθες στο στόμα. Για εξωτερική χρήση βράζετε 2 χούφτες φύλλα και ρίζα ψιλοκομμένα σε νερό και τα βράζετε μέχρι να γίνουν πολτός. Τα χρησιμοποιείτε σε επιθέματα, όπως έχουν ή δουλεμένα με ελαιόλαδο. Το αφέψημα μπορεί να καθαρίσει τα ασημικά και τα έπιπλα μπαμπού και τα είδη καλαθοπλεκτικής. Τα τρίβeτε με ένα ρούχο που τα έχετε βρέξει με το αφέψημα.

    Έκχυμα

    Αφήνετε 30 γραμμάρια ψιλοκoμμένη ρίζα σε 1 λίτρο καυτό νερό για 10 λεπτά, σουρώνετε πίνετε 3 ποτήρια την ημέρα. Αφήνετε μια χούφτα φύλλα σε 1 λίτρο καυτό νερό, για δέκα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 3 ποτήρια την ημέρα. Για εξωτερική χρήση αφήνετε 2 χούφτες ψιλοκομμένα φύλλα σε 1 λίτρο καυτό νερό για δέκα λeπτά, σουρώνετε και χρησιμοποιείτε με πλύσεις, επαλείψεις και κλίσματα.

    Βάμμα

    Πιείτε 40 σταγόνες 3 φορές ημερησίως για καθαρισμό σε εξανθήματα, εκζέματα, ακμή, έρπη ζωστήρα, ρευματισμούς και οστεοαρθρίτιδα.

    Στοματικό διάλυμα

    Χρησιμοποιήστε 1/2 φλιτζάνι αφέψημα που θα αναμείξετε με ίση ποσότητα ζεστού νερού 3 φορές ημερησίως μετά το φαγητό. Είναι κατάλληλο για τα στοματικά έλκη.

    Ομοιοπαθητικά σκευάσματα

    Η ρίζα του αγριολάπαθου χρησιμοποιείται για βήχα, πονόλαιμο ή βραχνάδα, που επιδεινώνεται από το κρύο και την υγρασία. Λαμβάνεται 3 φορές ημερησίως.

    Επιθέματα λιωμένων φύλλων

    Βοηθούν στη διάνοιξη σπυριών με πύο και αιματάδες, σε έκζεμα, για την ανακούφιση του έρπητα ζωστήρα, σε αιμορροϊδες, λειχήνες και σκασίματα του δέρματος. Λειώνετε τα φύλλα καλά, τα απλώνετε σε λινό ύφασμα και τα επιθέτετε τοπικά σε πυώδεις πληγές, σε αιμορροϊδες, αιματάδες και πυώδη σπυριά. Μπορείτε να τα ενισχύσετε δουλεύοντας με ελαιόλαδο.

    Χυμός

    Λειώνουμε τα φύλλα της αγριολαχανίδας καλά, τα περνάτε από τουλουπάνι και παίρνετε το χυμό τους. Δίνετε ένα ποτήρι σε περιπτώσεις πυρετού που δεν υποχωρεί.

    Καθαρισμός στις μπουκάλες λαδιού

    Ρίξτε τα κομματάκια μίσχων των φύλλων και ζεστό νερό και κουνήστε με δύναμη. 

    Επίσης, αφαιρούνται οι λεκέδες από μελάνι στα ασπρόρουχα, αν τους τρίψουμε με φρεσκοκομμένο φυτό.

    Τα κατάλληλα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    rumex 8

    Διαβάστε, επίσης,

    Να τρώτε άγρια χόρτα

    Σουπιές με χόρτα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Όλα τα οφέλη που έχει η πρόπολη στην υγεία

     

    Τι είναι η πρόπολη

    Η πρόπολη είναι μια ρητινώδης ουσία που μαζεύουν οι μέλισσες από τα μπουμπούκια και τους τρυφερούς βλαστούς των φυτών.

    Τα φυτά χρησιμοποιούν την πρόπολη για να προστατεύονται από τα έντομα και την ακτινοβολία.

    Η πρόπολη διαφέρει σε χρώμα και ιδιότητες ανάλογα με τα φυτά που προσεγγίζουν οι μέλισσες.

    Γιατί χρησιμοποιούν οι μέλισσες την πρόπολη στην κυψέλη:

    Προστασία από την ακτινοβολία

    Μόνωση

    Θεραπευτικά σαν φάρμακο

    Οι τύποι της πρόπολης

    Ευρωπαϊκή, Νότιας Αμερικής, Βόρειας Αμερικής κ.ά, ανάλογα με τη γεωγραφική προέλευση

    Βουνού, πεδιάδας, ερήμου κ.ά ανάλογα με το υψόμετρο

    Κόκκινη, πράσινη κ.ά ανάλογα με το χρώμα

    Το σημείο τήξης της πρόπολης είναι 65-100 o C. Είναι αδιάλυτη στο νερό και εν μέρει διαλυτή στην αλκοόλη, γι΄αυτό και κατασκευάζονται αλκοολικά διαλύματα πρόπολης.

    Τα δραστικά συστατικά της πρόπολης

    55% ρητινώδεις και βαλσαμικές ουσίες

    7,5-35% κερί

    10% πτητικά έλαια

    5% γύρη

    5% λιπαρά οξέα

    4.40-19% απόβλητα

    Τερπένια

    Ταννίνες

    Φλαβονοειδή

    Αλειφατικά οξέα

    Βιταμίνες

    Μεταλλικά στοιχεία

    propolis 4

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    -Είναι χρήσιμη στην επούλωση πληγών. Χρησιμοποιήστε το αλκοολικό διάλυμα, όπως το ιώδιο στην πληγή, σε κοψίματα, χτυπήματα και άλλες πληγές. Η πρόπολη θα σταματήσει την αιμορραγία και θα βοηθήσει στην γρήγορη επούλωση.

    -Έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση. Ενεργοποιεί τα μακροφάγα και αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάτων. Είναι κατάλληλη για ορμονοεξαρτώμενους καρκίνους, όπως ο καρκίνος μαστού και ο καρκίνος του προστάτη, λόγω της υψηλής συγκέντρωσης φλαβονοειδών που έχει. Είναι κατάλληλη και για πολλά άλλα είδη καρκίνων. Η πράσινη πρόπολη περιέχει και artepilin C που έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση.

    -Έχει αντιλευχαιμική δράση. Για τη λευχαιμία είναι κατάλληλη η πράσινη και κόκκινη πρόπολη.

    -Είναι θεραπευτική για τις αλλεργίες. Η κόκκινη και η πράσινη πρόπολη δεν περιέχουν την ουσία prenyl caffeate που προκαλεί αλλεργία στο 3% του πληθυσμού. Έχει αντιισταμινική δράση.

    -Είναι αντιοξειδωτική.

    -Προάγει την υγεία της στοματικής κοιλότητας. Υπάρχουν οδοντόκρεμες και στοματικά διαλύματα με πρόπολη.

    -Έχει αντιαιμορραγική δράση. Το κερί που περιέχει δουλεύει σα μεμβράνη που δεν αφήνει το αίμα να βγει.

    -Δίνει ενέργεια, αναζωογονεί και τονώνει.

    -Έχει αντιϊκή δράση. Εξουδετερώνει τον ιό του έρπητα. Λαμβάνεται συστηματικά και εφαρμόζεται τοπικά. Βοηθά στη γρίπη προληπτικά και θεραπευτικά.

    -Έχει ισχυρή αντιβιοτική δράση. Με την πρόπολη δεν δημιουργούνται ανθεκτικά στελέχει και παράλληλα τονώνεται και το ανοσοποιητικό σύστημα για να εξουδετερώσει τα μικρόβια. Επίσης, δεν καταστρέφει τη φιλική χλωρίδα του εντέρου.

    -Έχει ισχυρή δράση απέναντι σε μικρόβια, ιού, μύκητες, βακτηρίδια, μυκοβακτηρίδια, παράσιτα, τριχομονάδες κ.ά. Προστατεύει από τη φυματίωση. Το πλύσιμο σε χλιαρό νερό με πρόπλη εξαφανίζει τους μύκητες. Για τις τριχομονάδες υπάρχει σε κολπικά υπόθετα. Σε ωτίτιδες δρα προληπτικά και θεραπευτικά.

    -Είναι αποτοξινωτική. Ενεργοποιεί τους μηχανισμούς αποτοξίνωσης.

    -Είναι κατάλληλη για προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος.

    -Έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση. Η πρόπολη έχει διπλάσια δραστικότητα από την ασπιρίνη και τα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη. Σε πονόδοντο βάλτε στο σημείο πόνου 20 σταγόνες κόκκινη ή πράσινη πρόπολη και θα ανακουφιστείτε, αμέσως.

    -Έχει ισχυρή αγχολυτική δράση. Μειώνει τα σωματικά συμπτώματα άγχους, όπως οι σπασμοί, η πίεση, η νευρικότητα κ.ά.

    -Έχει αναγεννητική δράση. Βοηθά στην αναγέννηση του επιθηλίου και του ενδοθηλίου.

    -Έχει στυπτική δράση. Χρησιμοποιείται εξωτερικά και είναι συστατικό πολλών καλλυντικών. Καθαρίζει και μαλακώνει το δέρμα.

    -Δρα θεραπευτικά στο ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Δρα κατά του Helicobacter Pylori και ταυτόχρονα προστατεύει από την οξύτητα του στομάχου.

    -Δρα θεραπευτικά στις παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος. Είναι θεραπευτική σε διάρροια, γαστρίτιδα, γαστροδωδεκαδακτυλικά έλκη, χρόνια κολίτιδα και βοηθάει στην πέψη.

    -Βοηθάει στις απεξαρτήσεις. Μειώνει την επιθυμία για κάπνισμα και αλκοόλ.

    -Μειώνει την πίεση του αίματος. Έχει αντιυπερτασική δράση.

    -Είναι θεραπευτική για το γλαύκωμα. Μειώνει την πίεση του ματιού.

    -Χρησιμοποιείται σε ευρυαγγείες. Μειώνει τη διαπερατότητα των τριχοειδών.

    -Έχει ακτινοπροστατευτική δράση. Πρέπει να τη λαμβάνουν προληπτικά οι πιλότοι, οι ακτινοδιαγνώστες, οι ακτινοθεραπευτές και όσοι λαμβάνουν ακτινοβολία από διαγνωστικές εξετάσεις.

    -Έχει ανοσορρυθμιστική δράση. Αυξάνει την αντίσταση στις μολυσματικές ασθένειες και δρα θεραευτικά σε αυτοάνοσα νοσήματα.

    -Είναι κατάλληλη για την υγεία του δέρματος και για πολλές δερματικές παθήσεις. Χρησιμοποιείται σε έκζεμα, πυοδερματίτιδα, δερματίτιδα από ακτινοβολία, αλωπεκία, τριχόπτωση. Προάγει τη δημιουργία του κολλαγόνου και της ελαστίνης.

    -Έχει δράση τοπικού αναισθητικού. Αν σας τσιμπήσουν έντομα ή μέλισσες ανακουφίζει αμέσως σε τοπική χρήση.

    -Μειώνει τη χοληστερόλη στο αίμα.

    -Έχει πολλά μεταλλικά στοιχεία.

    Όλοι πρέπει να έχουν την αγαπημένη τους πρόπολη στο σπίτι. Απαιτείται συστηματική προληπτική χρήση 6 μήνες λήψη κι 1 μήνας διακοπή.

    Συνδυάστε την πρόπολη με ρόφημα τίλιου ή χαμομηλιού με μέλι και γύρη, σαν πρωινό ρόφημα.

    Η πρόπολη πρέπει να διατηρείται σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.

    Η καλύτερη πρόπολη για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε την καλύτερη πρόπολη για την υγεία σας

    propolis 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Τι να κάνετε αν έχετε πόνο στα δόντια

    Στοματικό διάλυμα με πράσινη πρόπολη

    Μπισκοτάκια πρόπολης

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόπολη

    Μελισσοθεραπεία για καλή υγεία

    Τα οφέλη από την κόκκινη πρόπολη στην υγεία

    Οι αντικαρκινικές ιδιότητες της πρόπολης

    Τσάι για τη στοματίτιδα

    Θεραπεία για τις μυκητιάσεις νυχιών

    Οι εναλλακτικές θεραπείες στο άσθμα

    Τραχηλίτιδα

    Στοματίτιδα

    Στοματικό διάλυμα για την στοματίτιδα

    Στοματική υγιεινή εγκύων

    Φτιάξτε μόνοι σας βάμμα εχινάκειας

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πρόπολη

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    Έχετε κρύωμα και γρίπη;

    Κόπωση και φυτά

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Η αντιμικροβιακή δράση της κάνναβης Η αντιμικροβιακή δράση της κάνναβης

    Η μαριχουάνα είναι ένα ισχυρό αντιβιοτικό

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η μαριχουάνα είναι ένα από τα πιο ισχυρά αντιβιοτικά που διατίθενται στη Γη.

    Η ιατρική κάνναβη έχει αντισηπτικά, αντιβιοτικά, ηρεμιστικά και αναλγητικά αποτελέσματα.

    Η κάνναβη χρησιμοποιείται με επιτυχία για την  αντιμετώπιση της γονόρροιας, της φυματίωσης, της σηψαιμίας και της δυσεντερίας, αλλά και του τετάνου και της χολέρας.

    Τα αντιβιοτικά είναι ουσίες που χρησιμοποιούνται για τη θανάτωση βακτηρίων και προκαλούν επιβλαβείς λοιμώξεις στους ανθρώπους.  Οι λίγοι οργανισμοί που απομένουν μετά από τη θεραπεία με αντιβιοτικά είναι πιο ανθεκτικοί.

    hemp micro 4

    Τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται σε αφθονία στην κτηνοτροφία, στα καλλυντικά και σε αντιβακτηριακά σπρέι.

    Ο MRSA ανθεκτικός σταφυλόκοκκος, για παράδειγμα, είναι μια μεταλλαγμένη μορφή του κοινού Staph aureus και είναι ανθεκτικός στη Βανκομυκίνη.

    Ο MRSA είναι μια οικογένεια ανθεκτικών στα αντιβιοτικά βακτηρίων που προκαλεί μια εξαιρετικά δύσκολη και εξαιρετικά μεταδοτική μόλυνση στον άνθρωπο. 

    Ο MRSA μολύνει ανοιχτά τραύματα και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θανάτου κατά 60%. 

    Η κάνναβη έχει εξαιρετικές αντιμυκητιασικές, αντιμικροβιακές και αντισηπτικές ικανότητες.

    Οι κανναβινοειδείς ρητίνες και τα τερπένια που παράγονται από την κάνναβη δρουν όπως το ανοσοποιητικό σύστημα του φυτού. Αυτές οι ουσίες είναι γνωστό ότι καταπολεμούν τη φλεγμονή και συμπεριφέρονται ως ισχυρά αντιοξειδωτικά.

    Τα κανναβινοειδή και συγκεκριμένα η Cannabidiol (CBD), η Cannabichromene (CBC), η Cannabigerol (CBG), η Cannabinol (CBN) και η Delta 9-τετραϋδροκανναβινόλη (THC) είναι πιο αποτελεσματικά από τη βανκομυκίνη στην καταπολέμηση των λοιμώξεων.

    Το απόσταγμα της κάνναβης, που περιέχει κανναβιδιολικό οξύ έχει ισχυρά αντιβακτηριδιακά αποτελέσματα σε έναν αριθμό θετικών κατά Gram μικροργανισμών και κυρίως, σε στελέχη του χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου του ανθεκτικού στην πενικιλίνη και σε άλλα αντιβιοτικά.

    Ακόμη και οι φλεγμονές αυτιών θεραπεύονται με λοσιόν και αλοιφές κάνναβης.

    Η τοπική εφαρμογή κάνναβης προστατεύει από τη μόλυνση σε εγκαύματα δευτέρου βαθμού.

    Οι πληγές με επάλειψη με το απόσταγμα κάνναβης προστατεύονται από μολύνσεις.

    Η Δ9 THC και η CBD έχουν βακτηριοκτόνα δράση σε σταφυλόκοκκους και σε στρεπτόκοκκους. Η μαριχουάνα ή Cannabis Sativa περιέχει αντιβακτηριδιακά κανναβινοειδή. Η κανναβιδιόλη, η κανναβιχρωμίνη, η κανναβιγερόλη, η Δ9 τετραϋδροκανναβινόλη και η κανναβινόλη έχουν ισχυρή δραστηριότητα ενάντια σε μια ποικιλία στελεχών του χρυσίζοντα σταφυλόκοκκου του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη.

    Οι κανναβοκλειδαριές CB2 είναι υπεύθυνες για την αντιμετώπιση της σήψης, ρυθμίζοντας τη λειτουργία των λευκοκυττάρων. Οι CB2 κανναβοκλειδαριές είναι σημαντικός ρυθμιστής της ανοσοποιητικής ανταπόκρισης στη σήψη και είναι θεραπευτικός στόχος. Η χορήγηση κανναβοαγωνιστών CB2 μειώνει τους φλεγμονώδεις και σηπτικούς παράγοντες. Ο κανναβοϋποδοχέας 2 προστατεύει ενάντια στην οξεία σήψη.

    Η κάνναβη έχει και αντιική δράση, όπως στον ιό του έρπητα γεννητικών οργάνων και θεραπεύει σε 2 ημέρες (κάνναβη εμποτισμένη με οινόπνευμα), γιατί αδρανοποιεί τον ιό.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    hemp micro 1

    Η κάνναβη για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε κάνναβη για την υγεία σας

    hemp micro 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Οστά και κάνναβη

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Κάνναβη και καρκίνος παχέος εντέρου

    Κάνναβη και καρκίνος στομάχου

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Βλάβες της Σπονδυλικής Στήλης και Κάνναβη

    Κάνναβη και αναλγησία

    Τα πιο εθιστικά ναρκωτικά

    Το άτμισμα κάνναβης είναι θεραπεία για το άγχος και την κατάθλιψη

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οι χημειοθεραπείες και οι ακτινοθεραπείες προκαλούν καρκίνο

    Η απόλυτη θεραπεία για όλα τα προβλήματα υγείας

    Πρωινό για καρκινοπαθείς

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Διαγνωστικές εξετάσεις και Θεραπείες που βλάπτουν την Υγεία

    Σαλάτα Marijuana με σάλτσα ροδιού

    Κάνναβη και ακράτεια ούρων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ορθοκολικό καρκίνο

    Κάνναβη και Διαβήτης

    Σύνδρομο αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

    Κάνναβη και αθλητισμός

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Σύνδρομο αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

    Κάνναβη και αθλητισμός

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Να χρησιμοποιείτε κρέμες κάνναβης

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Οι κρέμες με κάνναβη έχουν πολλά οφέλη για το δέρμα σας

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

    Πνευμονική ίνωση και ιατρική κάνναβη

    Πότε πρέπει να χορηγείται ιατρική κάνναβη στα κατοικίδια

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Ψυχεδελικά φάρμακα χαρισμένα από τη φύση

    Η κάνναβη είναι το καλύτερο παυσίπονο

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Λιποσωμιακή κάνναβη

    Γιατί οι καρκινοπαθείς πρέπει να παίρνουν κάνναβη

    Συντονιστείτε με την συχνότητα της κάνναβης

    Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

    Οι κρέμες με κάνναβη έχουν πολλά οφέλη για το δέρμα σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Ένα πρωτόκολλο με κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Λάδι κάνναβης και καρκίνος

    Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

    Η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Εξαιρετικές φυτικές πηγές πρωτεϊνών

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Αντιφλεγμονώδης διατροφή

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Μυστικά για την καλύτερη θεραπεία στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Θεραπεία του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως με φυσικά μέσα

    Θεραπεύστε τον καρκίνο σας με φυσικά μέσα

    Η κάνναβη σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Το χασίς φάρμακο για τον καρκίνο μαστού

    Θεραπεία με ψυχοτρόπα φάρμακα

    Η κάνναβη είναι πολύτιμο φυτό

    Λιποσωμιακή κάνναβη

    Η κάνναβη προστατεύει τον εγκέφαλο από τη γήρανση

    Γιατί οι καρκινοπαθείς πρέπει να παίρνουν κάνναβη

    Διατροφικές συμβουλές για όσους παίρνουν κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου τους

    Η κάνναβη θεραπεύει τον πονοκέφαλο

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Κοκαΐνη

    www.emedi.gr

     

  • Τι πρέπει να προσέχετε όταν έχετε έρπητα Τι πρέπει να προσέχετε όταν έχετε έρπητα

    Οι προφυλάξεις που πρέπει να παίρνουν όσοι έχουν έρπητα

     

    Ο έρπητας μπορεί να εμφανισθεί στο στόμα, στα χείλη, στη μύτη, στα μάγουλα και στα δάχτυλα, όταν πέσει η άμυνα του οργανισμού ή σε πυρετό.

    Ο έρπητας προκαλείται από τον ιό του έρπητα και κυρίως, του τύπου Ι. 

    Ο ιός του έρπητα 2 είναι, συνήθως, υπεύθυνος για τον έρπητα των γεννητικών οργάνων.

    Ωστόσο και οι δύο τύποι μπορούν να προκαλέσουν φουσκάλες και στην περιοχή του προσώπου και στην περιοχή των γεννητικών οργάνων.

    Ο έρπητας είναι μεταδοτικός και μπορεί να τον κολλήσετε από άλλο άτομο που τον έχει.

    Τα συμπτώματα μπορεί να μην εμφανισθούν τις πρώτες 20 ημέρες μετά την έκθεση στον ιό.

    Μικρές φουσκάλες, γεμάτες με υγρό αρχίζουν να σχηματίζονται σε μια ερεθισμένη περιοχή του δέρματος που πονάει. Ο πόνος ή το τσίμπημα προηγούνται από τις φουσκάλες κατά 1-2 ημέρες. Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν 7-10 ημέρες.

    Μετά την πρώτη μόλυνση, ο ιός εμφανίζεται κατά διαστήματα στο ίδιο ή σε κοντινό  σημείο με την πρώτη φορά. Ο πυρετός, η έμμηνος ρύση, η στενοχώρια, το άγχος, η κούραση και η έκθεση στον ήλιο μπορεί να προκαλέσουν υποτροπή.

    Ο ιός του έρπητα μπορεί να μεταδοθεί, ακόμα κι αν δεν υπάρχουν φουσκάλες. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος μόλυνσης είναι από την ώρα που εμφανίζονται οι φουσκάλες, μέχρι την στιγμή που θα σχηματίσουν κρούστα. Οι φουσκάλες του έρπητα, εμφανίζονται περισσότερο στους εφήβους και στους νεαρούς ενηλίκους, αλλά σε οποιαδήποτε ηλικία.

    Τα ξεσπάσματα του έρπητα μειώνονται μετά την ηλικία των 35 ετών.

    Τι να κάνετε αν πάθετε έρπητα

    Ο έρπητας, συνήθως, υποχωρεί χωρίς θεραπεία. 

    Μόλις, νιώσετε το τσίμπημα βάλτε με ένα κομμάτι βαμβάκι καθαρό οινόπνευμα στην πληγή 95ο.

    Να ξεκουράζεστε, να παίρνετε παυσίπονα, αν έχετε πυρετό, να βάζετε κρέμες για την ανακούφιση. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κρέμες που επιταχύνουν την επούλωση και τα παιδιά δεν πρέπει να λαμβάνουν ασπιρίνη.

    Μην πιέζετε, μην τσιμπάτε και μην σκαλίζετε τις φουσκάλες.

    Να αποφεύγετε τα φιλιά και την επαφή με άλλους όταν έχετε φουσκάλες.

    Να πλένετε τα χέρια σας σχολαστικά όταν αγγίζετε τους άλλους.

    Να μην κάθεστε πολύ στον ήλιο, για πρόληψη του έρπητα.

    Το φάρμακο που συνταγογραφούν οι γιατροί σε χάπια και κρέμα είναι το ασυκλοβίρ και άλλες παρεμφερείς δραστικές ουσίες, που εμποδίζουν την ανάπτυξη του ιού του έρπητα. Πολλοί τα χρησιμοποιούν την ώρα που κάποιος έχει το πρόδρομο σύμπτωμα, δηλαδή, το τσίμπημα. Το acyclovir και τα παρόμοια φάρμακα είναι τα συμβατικά φάρμακα. Όμως, ο έρπητας μπορεί να αντιμετωπισθεί με την σωστή διατροφή και με συμπληρώματα, χωρίς τις παρενέργειες των συμβατικών φαρμάκων.

    Αν έχετε έρπητα, να μην έρχεστε σε επαφή,  με βρέφη ή με ανθρώπους που έχουν έκζεμα. Αυτά τα άτομα είναι πιο επιρρεπή στη μόλυνση. Επίσης, να αποφεύγετε, τα άτομα που παίρνουν φάρμακα για τον καρκίνο και για μεταμόσχευση οργάνων, γιατί το ανοσοποιητικό τους σύστημα, είναι πιο αδύναμο. Ο ιός μπορεί να απειλήσει, ακόμα και τη ζωή τους.

    Οι έγκυες και οι μητέρες που θηλάζουν δεν πρέπει να παίρνουν το acyclovir και τα παρεμφερή φάρμακα, για τη θεραπεία του έρπητα.

    Οι λοιμώξεις του ιού του έρπητα μπορεί να έχουν σοβαρές επιπλοκές. Ο ιός μπορεί να εξαπλωθεί στο μάτι και να επέλθει τύφλωση του κερατοειδούς χιτώνα. Αν έχετε πόνο σαν κάψιμο στο μάτι ή εξάνθημα κοντά στο μάτι ή στην άκρη της μύτης, επισκεφθείτε, αμέσως τον γιατρό σας.


    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Φύλλα ελιάς για τις λοιμώξεις του χειμώνα

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Protocel για τον καρκίνο

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr