Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018 13:03

Αντιμετωπίστε τις μολύνσεις με φυσικό τρόπο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Μάθετε να μην καταστέλλετε τα συμπτώματα, αλλά να καταπολεμάτε την αιτία

Υπάρχει σε μια μόλυνση και η καλή πλευρά των κακών επιδράσεων

Για παράδειγμα, έστω ότι έχετε πάθει μια μόλυνση από στρεπτόκοκκο.

Τα συμπτώματα που θα έχετε είναι πονοκέφαλος, πυρετός, ερεθισμός του λαιμού, απώλεια της όρεξης και αναιμία.

Σύμφωνα με τη συμβατική ιατρική, θα προσπαθήσει o γιατρός να γιατρέψει τα συμπτώματα με αντιπυρετικά και αντιβίωση.

Αν όμως, ένας καλός γιατρός το ξανασκεφτεί θα δει ότι τα συμπτώματα είναι μια προμελετημένη αντίδραση του οργανισμού, με στόχο να σταματήσει την επέλαση των βακτηριακών εισβολέων.

Αν ο γιατρός συνταγογραφήσει αντιπυρετικά φάρμακα στον ασθενή, θα παρεμποδίσει τους μηχανισμούς άμυνας του σώματος του ασθενούς.

Γιατί;

Τα βακτήρια απεχθάνονται τη ζέστη, αλλά τα ανοσοποιητικά κύτταρα την αντέχουν κι εξακολουθούν να αντιγράφονται, ακόμη και σε συνθήκες υψηλού πυρετού.

natural treatment 2

Και η αναιμία;

Ο γιατρός θα συνταγογραφήσει σίδηρο, για να θεραπεύσει την αναιμία που προκαλούν οι χρόνιες ασθένειες και η μόλυνση. Όμως αυτό θέλουν και τα βακτήρια.

Γιατί;

Ο σίδηρος αποτελεί σημαντική πηγή τροφής για τα βακτήρια. Όταν κάποιος παθαίνει μόλυνση, το σώμα παράγει μια χημική ουσία που ονομάζεται λευκοκυτταρικός ενδογενής μεσολαβητής LEM-Leukocyte endogenous mediator, ο οποίος μειώνει την ποσότητα σιδήρου στο αίμα. Οι εξετάσεις αίματος θα δείξουν αναιμία και χαμηλό σίδηρο, αλλά σκόπιμα ο οργανισμός αναπτύσσει αναιμία, γιατί τα χαμηλά επίπεδα σιδήρου βοηθούν στον έλεγχο των βακτηρίων.

Ο χαμηλός σίδηρος έχει μεγάλη σημασία για την αντίδραση του σώματος στις μολύνσεις. Τα βακτήρια εισχωρούν στα μακροφάγα, που είναι το σύστημα νεκροφαγίας των λευκών αιμοσφαιρίων και ευδοκιμούν αν έχουν υψηλό περιεχόμενο σε σίδηρο. Αλλά στους ανθρώπους που πάσχουν από αιμοχρωμάτωση, που έχουν αυξημένη εναπόθεση σιδήρου, λόγω γενετικής ανωμαλίας, τα βακτήρια δυσκολεύονται να επιβιώσουν, γιατί τα επίπεδα σιδήρου στα μακροφάγα τους είναι χαμηλά.

Μη δίνετε σίδηρο σε έναν ασθενή που έχει μόλυνση.

Αν τονώσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα, θα έχετε όλα τα όπλα για να καταπολεμήσετε, γρήγορα, τις μολύνσεις.

Δεν απαιτείται να καταστείλετε τα συμπτώματα.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις μολύνσεις 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις μολύνσεις

natural treatment 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

Ποιοι πρέπει να παίρνουν ψευδάργυρο

Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

Μήπως έχετε μυαλγίες;

Να παίρνετε τα προβιοτικά μόλις τελειώσει η αντιβίωση

Η πρόπολη έχει αντιβακτηριακές ιδιότητες

Αυτοθεραπεία με GcMAF

Φύλλα ελιάς για τις λοιμώξεις του χειμώνα

Οι ουρολοιμώξεις μπορεί να αντιμετωπισθούν με συμπληρώματα διατροφής

 Πρωτόγαλα

Όλα όσα μπορείτε να κάνετε για δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα

Οι κίνδυνοι από τα τρόφιμα

Το μηλόξυδο θεραπεύει τα πάντα

Να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια κάθε μέρα

Καλύτερο το λάδι καρύδας από την οδοντόπαστα

Πώς να χρησιμοποιείτε σωστά τα αντιβιοτικά

Μάθετε αν το σώμα σας είναι υπερβολικά όξινο

Μέλι με κουρκουμίνη

Μην φοβάστε όταν λερώνονται τα παιδιά σας

Χρήσιμες πληροφορίες για τις κολπικές μυκητιάσεις

Πρόληψη λοιμώξεων στην πισίνα

Υπάρχουν ωφέλιμοι μικροοργανισμοί;

Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

Φωτοθεραπεία με χρώματα

Διατροφή για τη γρίπη

Σκλήρυνση κατά πλάκας

Τα βακτήρια του εντέρου

Ενδοκαρδίτιδα

Προσοχή στην καρνιτίνη

Μήπως τρώτε τα νύχια σας;

Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

Θεραπευτικό ρόφημα για το κρύωμα

Το βούρτσισμα δοντιών προστατεύει από την πνευμονία

Ανοσοανεπάρκεια

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 255 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018 15:12
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες Συμβουλές για τις παθήσεις των Μαστών Χρήσιμες Συμβουλές για τις παθήσεις των Μαστών

    Ενημέρωση για τις παθήσεις των Μαστών

    Γράφει ο

    Δρ Κασσάρας Γεώργιος

    Γενικός Χειρουργός

    Χειρουργός Μαστού-Μαστολόγος

    Χρήσιμες Συμβουλές για τις παθήσεις των Μαστών

    -Καρκίνος μαστού

    Παράγοντες κινδύνου στον καρκίνο του Μαστού:

    Ηλικία (μέση ηλικία τα 60 έτη)

    Ατομικό ιστορικό καρκίνου του μαστού

    Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου μαστού, μήτρας ή ωοθήκης σε μητέρα, αδελφή ή κόρη

    Επιβαρυμένο γενετικό ιστορικό (μετάλλαξη ογκογονιδίων BRACA1, BRACA2)

    Πρώϊμη εμμηναρχή (ηλικία κάτω των 12 ετών)

    Παρατεταμένη εμμηνόπαυση (ηλικία άνω των 55 ετών)

    Μη κύηση (άτεκνες γυναίκες)

    Ολοκλήρωση πλήρους κύησης μετά το 35 έτος

    Ατομικό ιστορικό ακτινοθεραπείας

    Χρήση αντισυλληπτικών ή ορμονικών σκευασμάτων υποκατάστασης όταν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου

    Αλκοόλ, παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης, έλλειψη σωματικής άσκησης

    Πως μπορεί μία γυναίκα να εντοπίσει έγκαιρα τον καρκίνο του μαστού;

    Ο καλύτερος τρόπος για να εντοπισθεί νωρίς ένα μόρφωμα είναι ο τακτικός έλεγχος. Το μέσο μέγεθος του μορφώματος που εντοπίζεται με τον απεικονιστικό έλεγχο είναι, συνήθως, πολύ μικρότερο από αυτό που εντοπίζει μία γυναίκα με αυτοεξέταση. Επειδή, η έγκαιρη διάγνωση οδηγεί σε αποτελεσματική θεραπεία έως και ίαση της νόσου, πρέπει όλες οι γυναίκες, ανεξαρτήτως ηλικίας, να υποβάλλονται σε περιοδικό έλεγχο.

    Σχεδόν όλες οι γυναίκες ηλικίας άνω των 35 ετών διατρέχουν τον κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο στον μαστό.

    Όλες οι γυναίκες ηλικίας άνω των 20 ετών θα πρέπει να ψηλαφούν τους μαστούς τους μία φορά το μήνα. Οι προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες θα πρέπει να αυτοεξετάζονται 7-8 ημέρες μετά το τέλος της έμμηνης ρύσης. Τα συνηθέστερα ευρήματα κατά την αυτοεξέταση για τα οποία θα πρέπει άμεσα να απευθυνθείτε στον ιατρό σας είναι ξαφνική διόγκωση και ασυμμετρία των μαστών, ψηλάφηση σκληρού και συνήθως, ανώδυνου ογκιδίου στον μαστό ή στην μασχάλη, εισολκή του δέρματος ή της θηλής, αλλαγές στην μορφολογία του δέρματος και έκκριση αιματηρού ή διαφανούς υγρού από την θηλή. Κάθε νέο ή ύποπτο εύρημα θα πρέπει να το αναφέρετε άμεσα στον ιατρό σας.

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την διερεύνηση παθήσεων των μαστών

    Ψηφιακή μαστογραφία (45% λιγότερη ακτινοβολία από την αναλογική μαστογραφία)

    Υπερηχογράφημα μαστών (συμπληρωματική εξέταση της μαστογραφίας)

    Ελαστογραφία μαστών

    Μαγνητική τομογραφία μαστών

    Αξονική Θώρακος

    Βιοψία με μαμοτόμο και ιστολογική εξέταση

    Βιοψία με λεπτή βελόνα ή κόπτουσα βελόνα με σύγχρονο υπερηχογράφημα και κυτταρολογική ή ιστολογική εξέταση του περιεχομένου

    Γενετικό τεστ στις γυναίκες που έχουν βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό. Για την ανίχνευση των μεταλλάξεων στα BRCA γονίδια, χρησιμοποιείται το DNA των λευκοκυττάρων. Τα γονίδια υπάρχουν σε κάθε κύτταρο του σώματος και μπορούν εύκολα να ανιχνευθούν μέσω ενός απλού δείγματος αίματος που λαμβάνεται από την φλέβα ενός χεριού.

    Χειρουργική θεραπεία του καρκίνου του Μαστού

    Η χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει την περιορισμένη αφαίρεση του μαστού (την ογκεκτομή, την ευρεία εκτομή, την τεταρτεκτομή) ή την ολική αφαίρεση του μαστού. Η επιλογή της εγχείρησης γίνεται ανάλογα με το μέγεθος και την θέση του όγκου στον μαστό.

    Επίσης, η εγχείρηση περιλαμβάνει και την αφαίρεση των φρουρών λεμφαδένων (δύο με τρεις) της σύστοιχης μασχάλης. Κάθε περιοχή του μαστού αποχετεύει τη λέμφο της σε ένα λεμφαδένα της μασχάλης που λέγεται «φρουρός λεμφαδένας». Αν αναπτυχθεί καρκίνος σε κάποια περιοχή του μαστού, η μετάσταση του θα κατευθυνθεί αρχικά στον αντίστοιχο φρουρό λεμφαδένα της. Προεγχειρητικά γίνεται ένεση στον πάσχοντα μαστό μικρής ποσότητος ειδικού φαρμάκου, που εκπέμπει πολύ ασθενή ραδιενέργεια και με φορητή γ-κάμερα γίνεται στο χειρουργείο, ο εντοπισμός του φρουρού λεμφαδένα. Ο συνδυασμός ραδιοϊσοτόπου και κυανής χρωστικής είναι μία άριστη τεχνική που εκμεταλλεύεται τα πλεονεκτήματα και των δύο μεθόδων για την ασφαλή ανίχνευση του φρουρού λεμφαδένα του όγκου. Πριν λίγα χρόνια, υπήρχε ή δεν υπήρχε νόσος στους μασχαλιαίους λεμφαδένες, γινότανε ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός της μασχάλης. Η επέμβαση αυτή είχε επιπλοκές, όπως λεμφοίδημα στο σύστοιχο χέρι, διαταραχές κινητικότητας του ώμου και υπαισθησία στην περιοχή της μασχάλης από κακώσεις νεύρων. Με την τεχνική του φρουρού λεμφαδένα αποφεύγονται οι ανωτέρω επιπλοκές και η άσκοπη αφαίρεση των λεμφαδένων της μασχάλης.

    breast cancer 6

    -Σπάνιες περιπτώσεις καρκίνου Μαστού σε έκτοπο μαζικό αδένα

    Έκτοπος μαζικός αδένας εμφανίζεται σε ποσοστό 0,2% - 6% των γυναικών. Εμφανίζεται σαν υπεράριθμος έκτοπος ατροφικός μαστός με θηλή και θηλαία άλω και με εκκριτικό σύστημα πόρων. Επίσης, εμφανίζεται σαν έκτοπες νησίδες μαζικού ιστού. Συνήθως, έκτοπες νησίδες μαζικού ιστού ανευρίσκονται εγγύτερα στους ανατομικά φυσιολογικούς μαστούς και συχνότερα στην μασχαλιαία χώρα, σπανιότερα στην προστερνική χώρα, υποκλείδιο χώρα και στο επιγάστριο. Το καρκίνωμα του έκτοπου μαζικού αδένα είναι σπάνιο με συχνότητα περίπου 0,30% επί του συνόλου των καρκινωμάτων μαστού. Τα περισσότερα έχουν αναφερθεί στην μασχάλη (60 – 70%), στον θώρακα, στην προστερνική περιοχή 10%.

    Εξαιτίας της σπανιότητας της νόσου, η διάγνωση είναι συνήθως καθυστερημένη με λεμφαδενική συμμετοχή ή τοπική επέκταση (διήθηση) οστικών σχηματισμών όπως στέρνο ή πλευρές.

    breast cancer 9

    -Κύστεις, ινοαδενώματα, μολύνσεις

    Το 99% των γυναικών σκέφτονται κατά καιρούς την πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού. Ελάχιστες είναι όμως αυτές που γνωρίζουν, ότι ο όγκος που ίσως κάποια στιγμή ανακαλύψουν στο στήθος έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να είναι κάτι άλλο παρά καρκίνος του μαστού. Οι παράγοντες που ενοχοποιούνται στην εμφάνιση των καλοηθών προβλημάτων στον μαστό είναι η κληρονομικότητα, η διατροφή, το περιβάλλον και βέβαια ο ρόλος των ορμονών. Είναι πιο συχνές οι καλοήθεις παθήσεις στην εφηβεία μέχρι περίπου την ηλικία των 23 ετών, μία εποχή που οι γυναικείες ορμόνες αυξάνονται, όπως επίσης και μετά στην χρονική περίοδο πριν την εμμηνόπαυση. Όπως με όλα τα προβλήματα του μαστού, έτσι και σε αυτή την περίπτωση η καλύτερη πρόληψη είναι ο μηνιαίος αυτοέλεγχος.

    Κύστεις

    Είναι πιο συχνές στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες άνω των τριάντα ετών. Αν και είναι γεμάτες υγρό, συχνά στην αφή μοιάζουν με σκληρούς όγκους. Πολλές γυναίκες παρουσιάζουν μία ή δύο φορές στη ζωή τους αυτό το πρόβλημα. Άλλες πάλι το εμφανίζουν πολύ πιο συχνά. Εμφανίζονται με μεγάλη συχνότητα σε γυναίκες που έχουν ανώμαλο κύκλο. Οι πολύτοκες γυναίκες φαίνεται πως παρουσιάζουν μειωμένο κίνδυνο για κυστική νόσο. Με μεγαλύτερη συχνότητα προσβάλλει τις γυναίκες τις αγχώδεις, τις άγαμες ή στείρες και γενικά τις γυναίκες εκείνες που έχουν όλες τις προϋποθέσεις για ωοθηκική δυσλειτουργία. Κατά την κλινική εξέταση, οι μαστοί παρουσιάζονται οζώδεις, δηλαδή ψυλαφώνται πολλά μικρά σφαιρικά ογκίδια και οι μαστοί είναι σκληροί. Το μέγεθος και ο αριθμός των κύστεων μέσα στο μαστό ποικίλλει.

    Οι καρκινογόνες μάζες, αντίθετα, είναι σκληρές με ασαφή όρια, δεν κουνιούνται εύκολα και δίνουν την αίσθηση πως είναι κολλημένες σε άλλους ιστούς. Τα καρκινογόνα ογκίδια, συνήθως, δεν προκαλούν πόνο, ενώ οι κύστεις πολλές φορές μπορεί να συνοδεύονται από μαστοδυνία, δηλαδή πόνο των μαστών. Πολλές φορές, όταν η κύστη βρίσκεται στην περιοχή κοντά στην θηλή, βρίσκει διέξοδο από κάποιο πόρο και υπάρχει έκκριση υγρού χρώματος γκρι, κίτρινου, καφέ ή γκριζοπράσινου.

    Ινοαδενώματα

    Είναι σταθεροί καλοήθεις όγκοι από ινώδεις ιστούς. Συχνά, έχουν σχέση με τις ορμονικές αλλαγές που δημιουργούνται στην διάρκεια της εφηβείας. Εμφανίζονται πιο συχνά σε γυναίκες κάτω των 25 ετών και το μέγεθός τους ποικίλει. Συνήθως, αφαιρούνται για να αποκλειστεί η παραμικρή πιθανότητα κακοήθειας. 

    Μοιάζουν με τα ινοαδενώματα ψηλαφητικά και ακτινολογικά μία άλλη μορφή όγκων οι φυλλοειδείς όγκοι: Συνήθως εμφανίζονται στην Τρίτη με τέταρτη δεκαετία και έχουν μεγάλη πιθανότητα μετά την αφαίρεση τοπικής υποτροπής. Σε ινοαδενώματα μεγαλύτερο των 30 χιλιοστών και με πολύ ταχύ ρυθμό ανάπτυξης πρέπει να υπάρχει υποψία για φυλλοειδή όγκο. Σχεδόν στο ένα τρίτο των ασθενών με φυλλοειδή όγκο συνυπάρχουν και ινοαδενώματα. Πριν το χειρουργείο, όταν υπάρχει υποψία για φυλλοειδή όγκο, πρέπει να γίνεται βιοψία με κόπτουσα βελόνα και να λαμβάνεται πάνω από ένα δείγμα. Μικρά ινοαδενώματα αφαιρούνται με την τεχνική US - VAB (υπερηχοτομογραφικά καθοδηγούμενη βιοψία υπο αναρρόφηση).

    Υπάρχουν τρεις κατηγορίες των φυλλοειδών όγκων. Οι καλοήθεις, οι κακοήθεις που συμπεριφέρονται, όπως και τα σαρκώματα και μία τρίτη κατηγορία η λεγόμενη οριακή. Ο επανεμφανιζόμενος φυλλοειδής όγκος είναι, συνήθως, υψηλότερου βαθμού κακοήθειας. Θεραπεία είναι η ευρεία τοπική εκτομή σε ελεύθερα νόσου όρια. Γίνεται ολική μαστεκτομή σε ευμεγέθεις φυλλοειδής όγκους όπως επίσης και σε επανεμφάνισή τους μετά από προηγούμενο χειρουργείο. Ο νέος όγκος συνήθως έχει υψηλότερο βαθμό κακοήθειας.

    Μολύνσεις

    Μπορούν να εμφανιστούν χωρίς καμία διάκριση, είναι όμως πιο συχνές στις γυναίκες που θηλάζουν, αφού η κατάστασή τους επιτρέπει την είσοδο βακτηριδίων στους μαστούς. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν μία μικρή ή μεγάλη κοκκινίλα με πόνο και μερικές φορές εκροή υγρών από τη θηλή.

    breast cancer 10

    -Θήλωμα Μαστού

    Το θήλωμα αποτελεί καλοήθη πάθηση του μαστού που οφείλεται στην υπερπλασία των κυττάρων που βρίσκονται εντός των γαλακτοφόρων πόρων του μαστού. Το θήλωμα εντοπίζεται συχνότερα στην περιοχή πίσω από την θηλή και είναι ένα από τα συχνότερα αίτια ρύσης οροαιματηρού υγρού από τη θηλή. Τα θηλώματα μπορεί να είναι μονήρη ή πολλαπλά στον ένα ή και στους δύο μαστούς. Ο πιο συνήθης τρόπος να παρακολουθούμε τα θηλώματα είναι το υπερηχογράφημα. Όταν μεγαλώνουν σε μέγεθος και προκαλούν αιμοραγική ρύση από την θηλή, πρέπει να αφαιρούνται χειρουργικά, γιατί μπορεί να υποκρύπτουν καρκίνωμα του μαστού.

    -Αποκατάσταση του Μαστού μετά από Μαστεκτομή

    Είναι η εκ νέου ανάπλαση του μαστού που αφαιρέθηκε με μαστεκτομή. Μπορεί να γίνει ταυτόχρονα με τη μαστεκτομή ή σε δεύτερο χρόνο μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι αποκατάστασης, άλλοι πιο απλοί και άλλοι πιο περίπλοκοι που χρησιμοποιούνται ανάλογα με την περίπτωση. Γίνεται αποκατάσταση με διαστολέα ιστών. Μπορεί να γίνει αποκατάσταση με κρημνούς, όπως του πλατέως ραχιαίου μυός, του ορθού κοιλιακού μυός. Συνήθως, ο άλλος μαστός μπορεί να χρειάζεται είτε μείωση, είτε αύξηση, είτε ανόρθωση για να υπάρχει συμμετρία μεταξύ των δύο μαστών.

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

    Οι γυναίκες που βρίσκονται στις υψηλές ομάδες κινδύνου θα πρέπει να υποβάλλονται σε τακτικό κλινικό και ακτινολογικό έλεγχο κυρίως μετά τα 35 έτη της ηλικίας τους. Η αυτοεξέταση πρέπει να γίνεται μία φορά κάθε μήνα. Κάποια αλλαγή στην επιφάνεια του δέρματος του μαστού, κάποιο εξόγκωμα, η εισολκή της θηλής, η έκκριση υγρού από την θηλή και μάλιστα αιματηρού, θα πρέπει να ευαισθητοποιήσει τη γυναίκα να επισκεφθεί τον ιατρό της. Πρέπει επίσης να γνωρίζουμε ότι ο πόνος δεν είναι ειδικό σύμπτωμα του καρκίνου του μαστού στα αρχικά στάδια.

    breast cancer 2

    -Ινοκυστική Μαστοπάθεια (Ινοκυστικές αλλοιώσεις Μαστών)

    Η ινοκυστική μαστοπάθεια αποτελεί καλοήθη πάθηση του μαστού, που μπορεί να θεωρηθεί ορμονοεξαρτώμενη, γιατί εμφανίζεται στη γενετησιακή ηλικία της γυναίκας, γιατί είναι αμφοτερόπλευρη, γιατί η κλινική της πορεία ακολουθεί την ωοθηκική δραστηριότητα και γιατί η χορήγηση ορμονών περιλαμβάνεται στη θεραπεία της αν απαιτηθεί.

    Η ινοκυστική μαστοπάθεια αποτελεί τη συχνότερη πάθηση του μαστού της γυναίκας ηλικίας 35 έως 50 ετών. Η συχνότητα της φτάνει τη συχνότητα του καρκίνου του μαστού. Πάνω από 15-20 στις 100 γυναίκες εμφανίζουν συμπτώματα της πάθησης πριν εγκατασταθεί σε αυτές η εμμηνόπαυση. Μετά την εμμηνόπαυση και πριν την ηλικία των 21 ετών η πάθηση σπανίζει.

    Προδιαθεσικοί παράγοντες.

    Πιστεύεται, πως οι παρακάτω παράγοντες συμβάλλουν στην εκδήλωση της πάθησης.

    Η καθυστερημένη εμμηναρχή
    Η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση της γυναίκας, δηλαδή η συχνότητα της πάθησης είναι αυξημένη στις ανώτερες τάξεις, σε γυναίκες πόλεων, σε πνευματικά αναπτυγμένες και σε όσες μεταναστεύουν. Η παχυσαρκία ελαττώνει τη συχνότητα.
    Η ψυχική υπερένταση και το άγχος.
    Η κατάχρηση πομάτων πλούσιων σε μεθυλξανθίνες, όπως είναι το τσάι, η σοκολάτα, ο καφές, η κόκα-κόλα.
    Η αγαμία, η ατεκνία ή η απόκτηση ενός μόνο παιδιού, γιατί οι πολύτοκες σπάνια πάσχουν από ινοκυστική μαστοπάθεια.
    Η παρατεινόμενη υπεροιστρογοναιμία, που οφείλεται σε έκκριση ή χορήγηση οιστρογόνων ορμονών ή σε ελαττωματική έκκριση προγεστερόνης, μπορεί να θεωρηθεί προδιαθεσικός παράγοντας, γιατί οδηγεί σε πολλαπλασιασμό των κυττάρων και αποδιοργάνωση της ιστολογικής αρχιτεκτονικής του μαστού.
    Σχέση με καρκίνο. Αυτή αποτελεί πρόβλημα, που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, γιατί δεν δόθηκε υπεύθυνη λύση στο επίμαχο θέμα αν και κατά πόσο η ινοκυστική μαστοπάθεια, σε μερικούς τουλάχιστον ιστολογικούς τύπους, μπορεί να θεωρηθεί δυνητικά προκαρκινική κατάσταση.

    Παθολογοανατομικές αποδείξεις και επιδημιολογικά δεδομένα συμφωνούν με την άποψη, πως υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα στις δύο παθήσεις, και πως η πιθανότητα να αναπτυχθεί καρκίνος σε κυστική μαστοπάθεια φτάνει στο διπλάσιο ή τετραπλάσιο απ΄ότι στο φυσιολογικό μαστό.

    Ορισμένες ιστολογικές αλλοιώσεις της ινοκυστικής μαστοπάθειας, που εμφανίζουν υπερπλαστική αλλοίωση του επιθήλιου των κύστεων, μπορούμε να τις θεωρήσουμε υπεύθυνες για τη βαθμιαία εξέλιξή τους σε καρκίνο.

    Κρίνεται σκόπιμο, τις ιστολογικές αυτές αλλοιώσεις να τις κατατάξουμε σε συγκεκριμένες ομάδες, για να τις συνδέσουμε καλύτερα με την πιθανή εξέλιξή τους σε καρκίνο.

    Στην πρώτη ομάδα ανήκουν οι αλλοιώσεις, που δεν εμφανίζουν υπερπλαστική δραστηριότητα. Τέτοιες αλλοιώσεις φτάνουν σε συχνότητα έως το 70%.
    Στη δεύτερη ομάδα ανήκουν οι αλλοιώσεις, που εμφανίζουν υπερπλαστική δραστηριότητα, χωρίς ατυπίες. Τέτοιες αλλοιώσεις φτάνουν έως το 30%.
    Στη Τρίτη ομάδα ανήκουν αλλοιώσεις, που εμφανίζουν υπερπλαστική δραστηριότητα που συνοδεύεται με ατυπίες. Τέτοιες αλλοιώσεις φτάνουν σε συχνότητα σε διάφορες μελέτες έως και το 40%.
    Γυναίκες, που τα ιστολογικά ευρήματα της ινοκυστικής μαστοπάθειας τους τις κατέταξαν στην τρίτη ομάδα, εμφανίζουν διπλάσιο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου, που γίνεται εξαπλάσιος, όταν αναφέρεται περίπτωση καρκίνου του μαστού στην οικογένεια.

    Για τα παραπάνω ο ιστολογικός έλεγχος της ινοκυστικής μαστοπάθειας, σε ορισμένες επίμονες κλινικά και ύποπτες μαστογραφικά περιπτώσεις, κρίνεται απαραίτητος για τον ακριβή καθορισμό της αλλοίωσης η βιοψία.

    Συμπερασματικά, τη γυναίκα που πάσχει από ινοκυστική μαστοπάθεια πρέπει να την κατατάξουμε σε ομάδα “υψηλού κινδύνου” και να την παρακολουθούμε συχνότερα κλινικά και απεικονιστικά.

    breast cancer 8

    Απεικονιστικά, τη νόσο τη διακρίνουμε στον κυστικό τύπο, στον ινώδη και στην υπερπλασία των γαλακτοφόρων πόρων.

    Στον κυστικό τύπο διακρίνονται, τις περισσότερες φορές, μία ή δύο ή περισσότερες μεγάλες κύστεις και γύρω από αυτές άφθονες άλλες μικρές, που έχουν τους χαρακτήρες, που περιγράψαμε.
    Στον ινώδη τύπο διακρίνεται διάχυτο, σχεδόν ομοιογενές πυκνωτικό στρώμα με ή χωρίς κύστεις. Κάποτε, η διάκριση αυτής της αλλοίωσης μας δυσκολεύει να την ξεχωρίσουμε από τον καρκίνο (πυκνοί ακτινολογικά μαστοί).
    Στην υπερπλασία των πόρων εμφανίζονται άφθονες πυκνώσεις, σε μέγεθος 2-3 εκ., που σχηματίζουν χαρακτηριστική εικόνα χιονοστιβάδας. Στην υπερπλασία των πόρων, που συνοδεύεται από αδένωση, οι πυκνώσεις μοιάζουν με κύστεις ή με ιναδενώματα και σε προχωρημένο στάδιο σκληρυντικής αδένωσης, διακρίνεται διάχυτη πύκνωση του μαστού πολυοζώδους μορφής, που συχνά περιέχει διάχυτες επασβεστώσεις.

    Ιστολογικός τύπος. Από ιστολογική άποψη και σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε, πως οι κύστεις, που σχηματίζονται στην ινοκυστική μαστοπάθεια, αποτελούν διευρύνσεις των γαλακτοφόρων πόρων ή των απολήξεών τους. Οι κύστεις αυτές είναι στρογγυλές και το μέγεθός τους εμφανίζει τέτοια ποικιλία, που άλλες φαίνονται με το μάτι κι άλλες διακρίνονται μόνο με το μικροσκόπιο.

    Ποικιλία οι κύστεις εμφανίζουν και ως προς τη σύστασή τους. Έτσι άλλες είναι μαλακές, γιατί το περιεχόμενό τους είναι λίγο, κι άλλες σκληρές και μοιάζουν στην ψηλάφηση με ιναδενώματα, γιατί το περιεχόμενό τους είναι πολύ και πιέζει το τοίχωμά τους. Σκληρές εμφανίζονται και όσες έχουν παχύ τοίχωμα. Οι μαλακές κύστεις είναι δύσκολες στην ψηλάφηση.

    Όσο για το περιεχόμενο υγρό των κύστεων αυτό είναι δυνατό να είναι διαυγές ή θολό, λεπτόρρευστο ή παχύρευστο, ορώδες ή κιτρινωπό ή υποκύανο ή οροαιματηρό.

    Γενικά, οι ινοκυστικές βλάβες, οι οποίες μπορούν να χαρακτηριστούν ορθότερα ως ινοκυστική μεταβολή του μαζικού αδένα, ενέχουν αυξημένο σχετικό κίνδυνο ανάπτυξης καρκινώματος μόνον όταν συνυπάρχει κυτταρική ατυπία.

    Ιδιαίτερες μορφές ινοκυστικών αλλοιώσεων

    Αδένωση. Παρατηρείται κατεξοχήν αδενικός πολλαπλασιασμός. Οι αδένες είναι μικροί, σφαιρικοί, ομαλοί, δεν περιέχουν μυοεπιθηλιακά κύτταρα, έχουν ανοικτό αυλό, με ηωσινόφιλο εκκριτικό περιεχόμενο που μπορεί να αποτιτανωθεί.

    Σκληρυντική Αδένωση. Αποτελεί παθολογοανατομικό εύρημα που χαρακτηρίζεται από εκτροπή της φυσιολογικής ανάπτυξης των λοβίων, υπερπλασία των μυοεπιθηλιακών κυττάρων και ανάπτυξη ινώδους ιστού. Συνήθως είναι αμφοτερόπλευρη και πολλές φορές συνοδεύεται από πόνο. Μαστογραφικά παρουσιάζεται με μορφή αποτιτανώσεων, συνήθως αμφοτερόπλευρα, που είναι συρρέουσες, διάσπαρτες και ανώμαλες ενώ μπορεί να παρουσιαστεί ως μάζα ή διαταραχή αρχιτεκτονικής.

    Λοβιακή Υπερπλασία. Αποτελεί μη συχνή βλάβη και έχει αυξημένο σχετικό κίνδυνο ανάπτυξης καρκινώματος όταν συνυπάρχει κυτταρική ατυπία. Πρόκειται για υπερπλασία των κυττάρων των κυψελιδοειδών λοβιακών μονάδων που είναι ανάλογη, αλλά δεν είναι το ίδιο παθολογοανατομικά με την αντίστοιχη βλάβη των μη διηθητικών καρκινωμάτων. Συνήθως, πρόκειται για τυχαίο ιστολογικό εύρημα. Απεικονιστικά μπορεί να λάβει τη μορφή αποτιτανώσεων, μάζας ή διαταραχής αρχιτεκτονικής του μαζικού ιστού.

    Επιθηλίωση. Πρόκειται για υπερπλασία των επιθηλιακών κυττάρων των περιφερικών πόρων και συνυπάρχει συχνά με τις αλλοιώσεις της ινοκυστικής μεταβολής. Όταν συνυπάρχει κυτταρική ατυπία προκύπτει κατάσταση αυξημένου κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου, ενώ η επιθηλίωση χωρίς ατυπία σχετίζεται με μικρό σχετικό κίνδυνο. Ανευρίσκεται στο 25% των βιοψιών του μαστού. Η μαστογραφική της απεικόνιση λαμβάνει τη μορφή συρρεουσών αποτιτανώσεων ή διαταραχή της αρχιτεκτονικής.

    Θηλωμάτωση. Αφορά σε ιστοπαθολογική οντότητα που χαρακτηρίζεται από υπερπλασία του επιθήλιου των πόρων με σχηματισμό πολλαπλών μικροθηλωμάτων. Παρουσιάζει μικρό δυνητικό κίνδυνο καρκινογένεσης. Μπορεί να εμφανίσει έκκριμα θηλής, εικόνα αποτιτανώσεων σε μαστογραφία, ή ελλείμματα σκιαγράφησης σε γαλακτογραφία. Επιπλέον, είναι συχνά τυχαίο εύρημα σε βιοψία μαστού για άλλο λόγο.

    Συμπτώματα.

    Η κυστική μαστοπάθεια εκδηλώνεται με τα παρακάτω συμπτώματα.

    Μασταλγία. Αυτή αφορά σ’ ολόκληρο το μαστό και γίνεται περισσότερο αντιληπτή στις πριν την εμμηνορρυσία ημέρες. Η ένταση του πόνου εξαρτάται από τη συναισθηματική συμπεριφορά της γυναίκας και από το φόβο, που την κατέχει, για τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου, γιατί συνδέει την ύπαρξή του με τον πόνο.

    Διαφορική διάγνωση της μασταλγίας πρέπει να γίνει από τη μεσοπλεύρια νευραλγία.

    Ψηλαφητά οζίδια. Η γυναίκα θα αναφέρει, πως κατά την ψηλάφηση των μαστών της διαπιστώνει την ύπαρξη μικρών ή μεγάλων οζιδίων ανώδυνων ή επώδυνων. Τα οζίδια ψηλαφώνται σ’ ολόκληρη την έκταση του μαστού ή σε κάποια περιοχή του ή και στους δύο μαστούς.

    Έκκριση από τη θηλή. Σε συχνότητα 5-10% είναι δυνατόν η ύπαρξη της ινοκυστικής μαστοπάθειας να καταστεί έκδηλη με την εμφάνιση αυτόματης ή προκλητής έκκρισης από τη θηλή του μαστού, που η χροιά της ποικίλει από την ορώδη ως την αιματηρή.

    Με την ψηλάφηση του μαστού, όταν η γυναίκα πάρει την ορθή θέση εξέτασης του μαστού, διαπιστώνεται η ευαισθησία του και η ύπαρξη μέσα σ’ αυτόν των οζιδίων, που αναφέρει η πάσχουσα, ιδιαίτερα στα έξω πάνω τεταρτημόρια.

    Τα ψηλαφητά οζίδια έχουν ποικίλο μέγεθος, έχουν σαφή όρια και εμφανίζουν κινητικότητα. Αυτά τα χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα ο μεγάλος αριθμός τους και η εμφάνισή τους σαν σκάγια, κάνουν την ινοκυστική μαστοπάθεια να διακρίνεται από τον καρκίνο.

    Αποτελεί συνηθισμένο φαινόμενο η ψηλάφηση κύστης, που μετά πάροδο λίγων ημερών εξαφανίζεται.

    Μαστογραφία ή άλλος απεικονιστικός έλεγχος. Αυτή αποτελεί πολύτιμη εργαστηριακή διαγνωστική μέθοδο ελέγχου της ινοκυστικής μαστοπάθειας, γιατί αυτή θα μας οδηγήσει στην απόφαση να προβούμε ή όχι στην εκτέλεση ιστοληψίας της πάσχουσας περιοχής. Η διάγνωση εξαρτάται από την ποιότητα των μαστών. Έτσι στους λιπώδεις μαστούς αυτή είναι εύκολη, ενώ στους σκληρούς μαστούς δύσκολη και μπορεί να διαφύγει της προσοχής η ύπαρξη μεγάλου όγκου. Συμπλήρωμα απαραίτητο της μαστογραφίας είναι και το υπερηχογράφημα των μαστών. Όταν διαπιστωθεί η ύπαρξη κύστης με το υπερηχογράφημα και την μαστογραφία είναι εύκολη η παρακέντησή της.

    Στη διάγνωση την ινοκυστικής μαστοπάθειας μπορούμε να συμπεριλάβουμε την παρακέντηση κύστης και την ιστοληψία βλάβης για ιστολογικό έλεγχο με τη βοήθεια των υπερήχων.

    Επιπλοκές. Η σπουδαιότερη από αυτές είναι η ρήξη κύστης ινοκυστικής μαστοπάθειας με επακόλουθο τη φλεγμονή του μαστού. Η ρήξη της κύστης συμβαίνει όταν το επιθήλιο, που καλύπτει το εσωτερικό τοίχωμα της κύστης, δεν προφταίνει ν’ απορροφήσει το υγρό που παράγεται. Τότε σχηματίζεται η “κύστη από διάταση”, που εύκολα μπορεί να ραγεί.

    Θεραπεία.

    Η θεραπεία της ινοκυστικής μαστοπάθειας είναι συντηρητική και χειρουργική.

    α) ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ. Είναι γεγονός, πως τις περισσότερες φορές, η κυστική μαστοπάθεια δεν απαιτεί καθενός είδους θεραπεία. Οι προεμμηνορρυσιακές ενοχλήσεις από τους μαστούς και η ψηλάφηση οζιδίων από την ίδια την γυναίκα κατά την αυτοεξέτασή της, που την πανικοβάλλουν, γιατί συνδέει τα ευρήματα της με τον καρκίνο, αν την πείσουμε, πως δεν έχουν καμία παθολογική σημασία, τότε αυτό της φτάνει και ηρεμεί. Και όταν αυτή ηρεμήσει, υποχωρούν οι ενοχλήσεις της, γιατί η ινοκυστική μαστοπάθεια συνδέεται στενά με τη συναισθηματική κατάσταση της γυναίκας. Άλλες φορές, στη συντηρητική αντιμετώπιση αναγκαζόμαστε να καταφεύγουμε στα παρακάτω μέσα.

    Δίαιτα: για την ανακούφιση της πάσχουσας συστήνουμε την αποφυγή πομάτων, που περιέχουν μεθυλξανθίνες, όπως είναι το τσάι, ο καφές, η σοκολάτα, η κόκα-κόλα.

    Εφαρμογή στηθόδεσμου: η εφαρμογή σφικτού στηθόδεσμου κατά τη διάρκεια τόσο της ημέρας, όσο και της νύκτας που να κρατάει τους μαστούς στη θέση τους, ανακουφίζει την πάσχουσα.

    Χορήγηση παυσίπονων και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων: αυτά, σε ελαφριές μορφές μασταλγίας προκαλούν ανακούφιση της πάσχουσας. Σε συναισθηματικές αστάθειες μπορούν να συνδυαστούν με ηρεμιστικά ή ψυχοαναληπτικά φάρμακα (ανάλογα με την ψυχοπαθολογική κατάσταση της γυναίκας).

    Χορήγηση διουρητικών: επειδή η κατακράτηση ύδατος είναι αυξημένη τις παραμονές της εμμηνορρυσίας και επειδή αυτό προκαλεί αίσθημα τάσης στους μαστούς, μπορούμε να δοκιμάσουμε τη χορήγηση διουρητικών φαρμάκων δέκα ημέρες πριν από την αναμενόμενη εμμηνορρυσία, για να προκαλέσουμε αποσυμφόρηση των μαστών και ανακούφιση της πάσχουσας.

    Χορήγηση φαρμάκων με δραστική ουσία την βρωμοκρυπτίνη ή την καβεργολίνη όταν συνυπάρχουν συμπτωματολογία ινοκυστικής μαστοπάθειας με διαταραχές υπερπρολακτιναιμίας.

    β) ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ.

    Αφού εξαντλήσουμε τη συντηρητική αντιμετώπιση της ινοκυστικής μαστοπάθειας χωρίς αποτέλεσμα, καταφεύγουμε σε επεμβάσεις στο μαστό, που είναι:

    Παρακέντηση κύστεων. Για να ανακουφίσουμε την άρρωστη ή για να την πείσουμε πως δεν πρόκειται για καρκίνο, είναι δυνατό, μετά τη διάγνωση κύστης του μαστού, να παρακεντήσουμε αυτή στο ιατρείο.
    Εξαίρεση υπόπτων αποτιτανώσεων με Μαμοτόμο για βιοψία, όπως και λήψης βιοψίας με κόπτουσα βελόνα με βοήθεια υπερήχων. Επίσης αφάιρεση και λήψη βιοψίας ύποπτου ιστού γίνεται και με την τεχνική PLES (ελάχιστα επεμβατική βιοψία μαστού).
    Ύστερα από μαστογραφική υπόδειξη μπορούμε να προβούμε σε εξαίρεση της περισσότερο πάσχουσας περιοχής του μαστικού αδένα και ιστολογικό της έλεγχο, για την επιβεβαίωση της διάγνωσης, αλλά και για λόγους θεραπευτικούς, μπορούμε να αποφασίσουμε την εξαίρεση του τμήματος του μαστού, που περισσότερο ενοχλεί την άρρωστη και να την ανακουφίσουμε.
    Σε περίπτωση που η ιστολογική εξέταση δείξει ανάπτυξη κακοήθειας προχωρούμε στις κλασικές επεμβάσεις του καρκίνου του μαστού ανάλογα με τα δεδομένα της ασθενούς.

    breast cancer 4

    -Προκαρκινωματώδεις καταστάσεις

    Υπάρχουν ορισμένα μικροσκοπικά (μέσω μικροσκοπίου) ευρήματα στο μαστικό ιστό που μπορεί να οδηγήσουν στον καρκίνο μαστού.

    Τον μαστό θα τον περιγράψουμε απλοϊκά σαν ‘’εργοστάσιο γάλακτος’’ με δύο τμήματα τα λόβια που παράγουν το γάλα και τους πόρους, οι οποίοι σαν αγωγοί το μεταφέρουν το γάλα στις θηλές. Με την πάροδο των χρόνων, μπορεί να εμφανιστούν λίγα επιπλέον κύτταρα στους πόρους, κατά τρόπο παρόμοιο με την σκουριά σ’ ένα μεταλλικό σωλήνα.

    Ονομάζεται ενδοσωληνώδης υπερπλασία, η οποία απλώς σημαίνει ‘’πάρα πολλά κύτταρα μέσα στον πόρο’’. Από μόνη της αυτή η υπερπλασία δεν αποτελεί πρόβλημα. Ορισμένες φορές όμως τα κύτταρα μπορεί να αρχίσουν να αποκτούν λίγο παράξενη μορφή, και αυτή η κατάσταση ονομάζεται ενδοσωληνώδης υπερπλασία με κυτταρική ατυπία. Εάν συνεχίσουν να παρουσιάσουν παράξενη μορφή και να πολλαπλασιάζονται μέσα στον πόρο, αποφράσσοντάς τον, δημιουργείται μια κατάσταση που ονομάζεται πορογενές καρκίνωμα in situ (μη διηθητικό).

    Τέλος εάν τα κύτταρα διαπεράσουν το τοίχωμα των πόρων και εισχωρήσουν στο περιβάλλον λίπος, η κατάσταση ονομάζεται πορογενής διηθητικός καρκίνος.

    Η υπερπλασία με κυτταρική ατυπία και πορογενές καρκίνωμα in situ, δεν δημιουργούν όζους έτσι ώστε να μπορεί να γίνουν αντιληπτοί με την ψηλάφηση. Στις καταστάσεις αυτές βοηθά η μαστογραφία η οποία μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανώσεις (μικρές συρρέουσες εναποθέσεις ασβεστίου), οι οποίες μερικές φορές μπορεί να αποτελούν πρώιμη ένδειξη καρκίνου. Εάν υπάρχουν πολλές διάσπαρτες μικροαποτιτανώσεις και στους δύο μαστούς, πιθανώς να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα.

    Εάν οι μικροαποτιτανώσεις είναι πρόσφατες αραιές, ο ακτινολόγος ίσως να μην ζητήσει την συνδρομή του χειρουργού μαστού, αλλά να σας συστήσει να επανέλθετε μετά από έξι μήνες για να εξακριβώσει εάν συνέβησαν μεταβολές και εάν απαιτείται βιοψία. Εκείνο που ανησυχεί τον γιατρό είναι η εμφάνιση ομάδας συρρεουσών μικροαποτιτανώσεων στον ένα μαστό (ιδιαίτερα εάν είναι πρόσφατες) ή παλαιότερες αραιές που αυξήθηκαν σε αριθμό και συρρέουν. Τότε απαιτείται βιοψία.

    breast cancer 5

    -Μεγαλομαστία

    Η υπερβολική σε μέγεθος ανάπτυξη των μαστών, καλείται Μεγαλομαστία.

    Παρατηρείται συχνότερα στις κατώτερω καταστάσεις:

    Κατά την περίοδο της ήβης (εφηβική μεγαλομαστία)
    Κατά την κλιμακτήριο
    Σε παχυσαρκία

    Τα εκ των υπερτροφικών μαστών συμπτώματα είναι τα σωματικά λειτουργικά ενοχλήματα και τα ψυχολογικά και κοινωνικά προκύπτοντα προβλήματα. Η χειρουργική θεραπεία της Μεγαλομαστίας αποσκοπεί αφ ενός μεν στην ελάττωση του μεγέθους των μαστών δια της αφαιρέσεως δέματος, μαστικού αδένα και λίπους, αλλά αφ ετέρου και στην διόρθωση της συνυπάρχουσας πτώσεως του μαστού.

    Υπάρχουν από την εγχείρηση οφέλη λειτουργικά, ιδίως στην κλιμακτήριο που συνυπάρχει και οστεοπόρωση και συχνές παθολογίες στην σπονδυλική στήλη. Αφαιρείται ένα σημαντικό τμήμα του μαστικού αδένα που μπορεί να είναι σε πυκνούς μαστούς επιρεπές σε καρκίνο μαστού. Επίσης αισθητικά ο μαστός έχει σημαντική βελτίωση με αποτέλεσμα να ανεβαίνει η ψυχολογία της γυναίκας ,ιδίως όταν υπάρχει το πρόβλημα σε ηλικίες 40 με 50 ετών.

    breast cancer 7

    -Μαστοδυνία

    Ένα σύνηθες σύμπτωμα του μαστού είναι ο πόνος, συχνά ονομάζεται μασταλγία ή μαστοδυνία.

    Ο κυκλικός πόνος σχετίζεται με ορμονικές διακυμάνσεις. Οι μαστοί είναι ευαίσθητοι ακριβώς πριν από την έμμηνο ρύση και εν συνεχεία μόλις αρχίσει η περίοδος λιγότερο ευαίσθητοι. Για ορισμένες γυναίκες η ευαισθησία αρχίζει τη στιγμή της ωορρηξίας και συνεχίζεται μέχρι την περίοδο, αφήνοντας μόνο δύο εβδομάδες χωρίς πόνο κατά την διάρκεια των κύκλων. Μερικές φορές εμφανίζεται μόνο στον ένα μαστό, και άλλοτε ακτινοβολεί στη μασχάλη, ωθώντας την γυναίκα να σκεφτεί ότι προσβλήθηκε από καρκίνο. Γνωρίζουμε ότι το στρές είναι δυνατό να επιδρά στον εμμηνορρυσιακό κύκλο. Κατά παρόμοιο τρόπο ο πόνος στο μαστό, μπορεί να αυξηθεί ή να μεταβληθεί η υφή του, λόγω των ορμονικών μεταβολών από το στρες. Σχεδόν πάντοτε σταματά με την εμμηνόπαυση.

    Ο μη κυκλικός πόνος είναι σπανιότερος από τον κυκλικό. Κατ’ αρχάς δεν μεταβάλλεται με τον εμμηνορρυσιακό κύκλο, υπάρχει και παραμένει. Εστιάζεται σχεδόν πάντοτε σε μία συγκεκριμένη περιοχή. Για παράδειγμα, μερικές φορές κάποια μεγάλη κύστη θα προκαλέσει εντοπισμένο πόνο ή ευαισθησία στο μαστό και μπορεί να θεραπευτεί με παρακέντηση. Επίσης, η μαστίτιδα ή ένα απόστημα στο μαστό, μπορεί να προκαλέσει μη κυκλικό πόνο. Ο μη κυκλικός πόνος δεν αποκλείεται να αποτελεί ένδειξη καρκίνου και συνεπώς πρέπει να ελεγχθεί.

    Τρίτη κατηγορία είναι ο πόνος εξωμαστικής αιτιολογίας. Εντοπίζεται συνήθως στο μέσο του θώρακα και δεν μεταβάλλεται με τη περίοδο. Πρόκειται για αρθριτικό πόνο, στη θέση όπου συνδέονται οι πλευρές με το στέρνο. Μπορεί, επίσης, να υπάρχει πόνος μη μαστικής αιτιολογίας, από αρθρίτιδα στον αυχένα ή στους ώμους, που μπορεί να ακτινοβολεί προς το μαστό. Υπάρχει και ένα ιδιαίτερο είδος θρομβοφλεβίτιδας του υποδορίου φλεβικού δικτύου του μαστού που προκαλεί πόνο και λέγεται νόσος του Mondor. Η διάγνωση γίνεται με την ψηλάφηση του μαστού και ο υπερηχοτομογραφικός έλεγχος το επιβεβαιώνει.

    kassaras 1

    Γράφει ο Δρ Κασσάρας Γεώργιος

    Διαβάστε, περισσότερα για τον Γιώργο Κασσάρα

     

     

     

     

     

     

    Τα καλύτερα προϊόντα για τους μαστούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα προϊόντα για τους μαστούς

    breast cancer 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλόη Βέρα με Λεμόνι για στητά και υγιή στήθη

    Καλοήθεις βλάβες μαστών

    Οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο για το καρκίνο μαστού

    Απεικονιστικά ευρήματα στους μαστούς

    Eξειδικευμένα κέντρα μαστού

    Ο καλύτερος διαγνωστικός έλεγχος για τους μαστούς σας

    Υπέρηχος μαστών

    Μήπως πονάνε οι μαστοί σας;

    Συσφιγκτικός ορός στήθους

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    Ιατρεία μαστού

    Πλαστική, Επανορθωτική, Χειρουργική, Μικροχειρουργική και Ογκολογία

    Εξαφανίστε τα ογκίδια και τις κύστεις των μαστών

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Τα σουτιέν προκαλούν καρκίνο στο μαστό

    Λάδι για μασάζ στο στήθος

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τις κύστεις του μαστού

    Ψηφιακή τομοσύνθεση μαστών

    Ο καλύτερος διαγνωστικός έλεγχος για τους μαστούς σας

    Κύστεις μαστού

    Ποιο στήθος θεωρείται φυσιολογικό

    Ο ρόλος του στηθόδεσμου στην πτώση μαστών

    Φυσικοί τρόποι για να μεγαλώσετε το στήθος σας

    Χειρουργική μείωση μαστών

    Τα καλύτερα κόλπα για να φαίνεται το στήθος σας μεγαλύτερο

    Η διατροφή και η άσκηση κατά τον θηλασμό

    Νέα μέθοδος αυξητικής μαστών

    Πώς τα ακατάλληλα ρούχα και αξεσουάρ μπορούν να σας αρρωστήσουν

    Κύστεις μαστού

    Η ιστορία του στηθόδεσμου

    Χρήσεις βλαστοκυττάρων στον καρκίνο μαστού

    Στηθόδεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

    Το στήθος σας πρέπει να είναι ωραίο

    Οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο για το καρκίνο μαστού 

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόληψη του καρκίνου μαστού

    Μάθετε την ανατομία των μαστών σας

    Τσάι για την καλή ροή των λεμφαδένων του μαστού

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

    Λάδι για μασάζ στο στήθος

    Αντλίες μαστού για σίτιση

    Το μεγάλο στήθος είναι επικίνδυνο για καρκίνο;

    Τροφές που προστατεύουν το στήθος απ' τον καρκίνο

    Μαγνητική τομογραφία ή μαστογραφία για πρόληψη καρκίνου μαστού

    Ελαστογραφία μαστού

    Υπέρηχος μαστών

    Τρισδιάστατη Μαστογραφία

    Προσυμπτωματικός έλεγχος για καρκίνο μαστού

    Για όσες έχουν κίνδυνο για καρκίνο μαστού

    Τεστ σάλιου για τον καρκίνο

    Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

    Mοριακός χάρτης του καρκίνου του μαστού

    Τελικά είναι απαραίτητη η μαστογραφία;

    Γενετικό τεστ για BRCA 1 και BRCA 2

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    Eξειδικευμένα κέντρα μαστού

    Στηθόθεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

    Εξατομικευμένη θεραπεία για τον καρκίνο μαστού

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Πρόληψη καρκίνου μαστού

    Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

    Καρκίνος μαστού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόληψη του καρκίνου μαστού

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού

    Λάδι για μασάζ στο στήθος

    Τα νεώτερα φάρμακα για τον καρκίνο του μαστού

    Λέιζερ για τη διάγνωση του καρκίνου μαστού

    Προσυμπτωματικός έλεγχος για καρκίνο μαστού

    Για όσες έχουν κίνδυνο για καρκίνο μαστού

    Μη επεμβατική κυτταρολογική εξέταση για τον καρκίνο του μαστού

    Πρόληψη καρκίνου μαστού

    Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται

    Τα καρύδια απαραίτητα για την πρόληψη καρκίνου μαστού

    Καρκίνος μαστού

    Χημειοπροφύλαξη στον καρκίνο μαστού

    Τελικά είναι απαραίτητη η μαστογραφία;

    Η σημασία της πρόληψης στον καρκίνο του μαστού

    Πρωτογενής πρόληψη καρκίνου του μαστού

    Νυχτερινή εργασία και καρκίνος

    Η βιταμίνη D στην πρόληψη καρκίνου μαστού

    Ο ρόλος του PET στην ανίχνευση της υποτροπής

    Σύγκριση ολοσωματικής MRI και ολοσωματικού PET/CT SCAN

    Κάθε αλλαγή στο μαστό δεν είναι καρκίνος

    Η διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού

    Πρώιμη διάγνωση καρκίνου με PET-CT

    www.emedi.gr

     

     

  • Πολυμυξίνη B Πολυμυξίνη B

    Η πολυμυξίνη Β είναι ένα αντιβιοτικό

     

    Η πολυμυξίνη Β είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται, κυρίως, για ανθεκτικές Gram αρνητικές λοιμώξεις.

    Η πολυμυξίνη Β (polymyxin B) έχει βακτηριοκτόνο δράση κατά σχεδόν όλων των Gram-αρνητικών βακτηρίων, εκτός από την ομάδα Proteus.

    Η πολυμυξίνη Β αλληλεπιδρά με το λιποπολυσακχαρίτη της εξωτερικής μεμβράνης των Gram-αρνητικών βακτηρίων, μεταβάλλοντας την διαπερατότητα της μεμβράνης και προκαλώντας κυτταρικό θάνατο.

    Η πολυμυξίνη παρεμποδίζει το σχηματισμό της βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτήρια.

    Η πολυμυξίνη Β είναι ένα αντιβιοτικό που προέρχεται από το βακτήριο Bacillus polymyxa. 

    Έχει βακτηριοκτόνο δράση ενάντια σε όλους σχεδόν τους Gram-αρνητικούς βακίλους εκτός από τα γένη Proteus και Neisseria.

    Οι πολυμυξίνες δεσμεύονται στην κυτταρική μεμβράνη και μεταβάλλουν τη δομή της, καθιστώντας την πιο διαπερατή. Η απορρόφηση νερού που προκύπτει οδηγεί σε κυτταρικό θάνατο. Οι πολυμυξίνες είναι κατιονικά, βασικά πεπτίδια που δρουν σαν απορρυπαντικά (τασιενεργά).

    Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν νευροτοξικότητα και οξεία νεφρική σωληναριακή νέκρωση.

    Οι πολυμυξίνες χρησιμοποιούνται στο τοπικό παρασκεύασμα Neosporin.

    polimixine 1

     

    Η πολυμυξίνη μεταβάλλει τη διαπερατότητα της βακτηριακής εξωτερικής μεμβράνης με δέσμευση σε μια αρνητικά φορτισμένη θέση στο στρώμα λιποπολυσακχαριτών, η οποία έχει ηλεκτροστατική έλξη για τις θετικά φορτισμένες αμινομάδες στο τμήμα κυκλικού πεπτιδίου (αυτή η θέση κανονικά είναι μια θέση πρόσδεσης για τα ιόντα αντίθεσης ασβεστίου και μαγνησίου). Το αποτέλεσμα είναι μια αποσταθεροποιημένη εξωτερική μεμβράνη.

    Το τμήμα των λιπαρών οξέων διαλύεται στην υδρόφοβη περιοχή της κυτταροπλασματικής μεμβράνης και διακόπτει την ακεραιότητα της μεμβράνης.

    Υπάρχει διαρροή κυτταρικών μορίων και αναστολή της κυτταρικής αναπνοής.

    Δεσμεύει και απενεργοποιεί την ενδοτοξίνη.

    Η πολυμυξίνη Β αποτελείται από πολυμυξίνες Β1, Β1-Ι, Β2, Β3 και Β6. Οι πολυμυξίνες Β1 και Β2 θεωρούνται κύρια συστατικά. Αυτά τα σχετικά συστατικά είναι δομικά πανομοιότυπα με την εξαίρεση μιας ομάδας μεταβλητών λιπαρών οξέων σε κάθε κλάσμα. 

    Η πολυμυξίνη Β χρησιμοποιείται για τη θεραπεία λοιμώξεων της ουροποιητικής οδού και της  μηνιγγίτιδας που προκαλούνται από την Pseudomonas aeruginosa και τον Haemophilus influenzae, αντίστοιχα.

    Δεδομένα ευαισθησίας MIC-minimum inhibitory concentration για αυτούς τους μικροοργανισμούς.

    Haemophilus influenzae: ≥ 0,8 μg / ml

    Pseudomonas aeruginosa: 0,25 μg / ml - 1 μg / ml

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    polimixine 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες συμβουλές για το αντιγριπικό εμβόλιο

    Πενταμιδίνη

    Εμβόλιο ιλαράς-παρωτίτιδας-ερυθράς

    www.emedi.gr

     

  • Απώλεια βάρους με το μικροβίωμα του εντέρου Απώλεια βάρους με το μικροβίωμα του εντέρου

    Μικρόβια που βρίσκονται στο έντερο μας  βοηθούν στην απώλεια βάρους

    Ορισμένα από τα μικρόβια που φιλοξενούμε στο έντερό μας φαίνεται ότι βοηθούν σημαντικά στην απώλεια βάρους.

    Το συμπέρασμα προκύπτει από μελέτη σε ποντίκια που είχαν υποβληθεί σε γαστρική παράκαμψη, μια χειρουργική επέμβαση που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις σοβαρής παχυσαρκίας. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η απώλεια βάρους που προσφέρει η γαστρική παράκαμψη δεν οφείλεται στην ίδια την επέμβαση, αλλά στις αλλαγές που αυτή προκαλεί στη μικροχλωρίδα του εντέρου. Οι ερευνητές μετέφεραν βακτήρια από το έντερο ποντικών που είχαν υποβληθεί σε γαστρική παράκαμψη στο πεπτικό σύστημα ποντικών που είχαν μεγαλώσει σε στείρες συνθήκες και τα ποντίκια αυτά εμφάνισαν μείωση 5% στο σωματικό τους βάρος χωρίς καμία αλλαγή στη δίαιτα.

    Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Science Translational Medicine.

    Στην επέμβαση της γαστρικής παράκαμψης οι χειρουργοί ράβουν ένα μεγάλο κομμάτι του στομάχου, έτσι ώστε να μην μπορεί να δεχθεί τροφή. Η μέθοδος οδηγεί συνήθως σε δραστική απώλεια βάρους, το περίεργο όμως είναι ότι η απώλεια αυτή πιστεύεται ότι οφείλεται σε αλλαγές του μεταβολισμού και όχι στη σμίκρυνση του στομάχου. Το παράδοξο αυτό φαινόμενο είναι πιθανό να συνδέεται με τις ορμόνες που εκκρίνει το πεπτικό σύστημα, καθώς με αλλαγές στις εκκρίσεις της χολής. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει, επίσης, ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε γαστρική παράκαμψη εμφανίζουν μεταβολές της μικροχλωρίδας του εντέρου. 

    Στην πρώτη φάση της έρευνας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η γαστρική παράκαμψη αλλάζει δραστικά τη σύσταση της μικροχλωρίδας του εντέρου. Πριν από την επέμβαση, τα μικρόβια που επικρατούν στο έντερο είναι βακτήρια των ομάδων Fermicutes και Bacteroides, ενώ μετά την επέμβαση επικρατούν βακτήρια της ομάδας των Proteobacteria. Όταν τα μικρόβια αυτά μεταφέρθηκαν στο έντερο ποντικών με στείρο έντερο, τα πειραματόζωα εμφάνισαν απώλεια βάρους σε διάστημα μιας εβδομάδας, ενώ τα μικρόβια συνέχιζαν να αναπτύσσονται στο έντερό τους για διάστημα πολλών μηνών.

    Η μελέτη αυτή προσφέρει νέα στοιχεία για τις μέχρι πρόσφατα άγνωστες λειτουργίες των μικροβίων του εντέρου, για τα οποία υπάρχουν πρόσφατες ενδείξεις ότι ενδέχεται να επηρεάζουν όχι μόνο το μεταβολισμό αλλά ακόμα και τη συμπεριφορά. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι τα ευρήματα θα αξιοποιηθούν σε  μελλοντικές φαρμακευτικές θεραπείες που τροποποιούν τη μικροχλωρίδα του εντέρου.

    Βέβαια, η απλή λήψη μιας δόσης «καλών» μικροβίων (Proteobacteria) είναι απίθανο να μας απαλλάξει από μόνη της από τα περιττά κιλά, αφού η μικροχλωρίδα τείνει να επανέρχεται στην αρχική της κατάσταση αν δεν αλλάξουν οι συνθήκες του στομάχου και του εντέρου.

    Σε άλλη περίπτωση οι επιστήμονες στο Shanghai Jiao Tong University στην Κίνα έβαλαν σε δίαιτα ένα νοσηρά παχύσαρκο άντρα. Η διατροφή του περιελάμβανε δημητριακά ολικής αλέσεως, παραδοσιακά κινεζικά βότανα, προβιοτικά και μη εύπεπτους υδατάνθρακες για 23 εβδομάδες. Η δίαιτα σχεδιάστηκε για να αναστέλλει τα βακτήρια που μπορεί να ενθαρρύνουν την αύξηση του σωματικού βάρους με την αύξηση του ρΗ στο κόλον.

    Ο άνθρωπος, ο οποίος ζύγιζε 175 κιλά και έχασε 51 κιλά, χωρίς άσκηση. Συγκριτικά, οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση απώλειας βάρους χάνουν κατά μέσο όρο 49 κιλά.

    Οι επιστήμονες άλλαξαν τη χλωρίδα του εντέρου του παχύσαρκου ανθρώπου. Πριν την αλλαγή της διατροφής τα Enterobacter κυριαρχούσαν, αντιπροσωπεύοντας το 35% των βακτηρίων του εντέρου του. Μετά τη διατροφή, τα Enterobacter δεν μπορούσαν πλέον να ανιχνευθούν.

    Η δίαιτα είναι πιο αποτελεσματική από τη χειρουργική επέμβαση

    Η θεραπεία με μία κατάλληλη διαιτητική αγωγή που εξισορροπεί τη χλωρίδα του εντέρου, λένε οι ερευνητές, θα μπορούσε να είναι φθηνότερη και πιο αποτελεσματική μέθοδος απώλειας βάρους από τη χειρουργική επέμβαση.

    Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι βακτηριακές αποικίες στο έντερο φαίνεται να είναι διαφορετικές μεταξύ των λεπτών και παχύσαρκων ανθρώπων.

    Άλλες μελέτες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ευρεία χρήση των αντιβιοτικών μπορεί να παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην επιδείνωση της επιδημίας της παχυσαρκίας. Άλλωστε οι κτηνοτρόφοι καταστρέφουν τη χλωρίδα του εντέρου των ζώων για να τα παχύνουν. 26 είδη βακτηρίων έχουν εντοπιστεί στην ανθρώπινη μικροχλωρίδα του εντέρου που φαίνεται να συνδέονται με την παχυσαρκία και τις σχετιζόμενες μεταβολικές επιπλοκές. Αυτές περιλαμβάνουν την αντίσταση στην ινσουλίνη, τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, την αυξημένη αρτηριακή πίεση και την υψηλή χοληστερόλη, που όλα μαζί είναι γνωστά ως «μεταβολικό σύνδρομο», γεγονός που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο ενός ατόμου να αναπτύξει διαβήτη, καρδιαγγειακή νόσο και εγκεφαλικό επεισόδιο.

    Ασχοληθείτε με την υγεία του εντέρου σας

    Εκτός από την αλληλεπίδραση του εντέρου με το μεταβολισμό, το έντερο είναι, επίσης, σε θέση να βοηθήσει να διατηρήσει τη συναισθηματική σταθερότητα και την ευημερία. Για τους λόγους αυτούς, φροντίζοντας την υγεία του εντέρου σας θεωρείται βασικός παράγοντας για τη διατήρηση της υγείας σας.

    Οι υγιείς διατροφικές πηγές των προβιοτικών περιλαμβάνουν το γιαούρτι, το κεφίρ, και άλλα τρόφιμα ζύμωσης γάλακτος και προβιοτικά συμπληρώματα. Εκτός από την προβιοτική θεραπεία, μπορείτε να μειώσετε το βάρος σας και να αυξήσετε τη ζωτικότητα με την τακτική άσκηση και μια υγιεινή διατροφή πλούσια σε δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά και άπαχες πηγές πρωτεϊνης.

    Τα καλύτερα προβιοτικά, για την απώλεια βάρους

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε προβιοτικά υψηλής ποιότητας

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα καλύτερα προβιοτικά

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Τα καλύτερα παγωτά

    Τι είναι τα προβιοτικά

    Οι βιταμίνες για όσους παίρνουν πολύ αντιβίωση

    Προβιοτικά για καλή στοματική υγιεινή

    όλπα για να απαλλαγείτε από την δυσκοιλιότητα

    Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης

    Αντιμετωπίζοντας τις παρενέργειες των αντιβιοτικών

    Κεφίρ

    Θεραπεία ασθενειών ανάλογα με το μικροβίωμα του εντέρου

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Όταν έχετε διάρροια

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Καρκίνος προστάτη

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της σόγιας

    Το πιο υγιεινό γάλα για εσάς

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Πάσχετε από δυσανεξία στη λακτόζη;

    Το καλύτερο γιαούρτι είναι ελληνικό

    Ποια χειρουργική επέμβαση είναι καλύτερη για την παχυσαρκία;

    Το πάχος είναι αιτία καρκίνου

    Πώς το ξίδι βοηθά να αδυνατίσετε

    Παιδική και εφηβική παχυσαρκία

    Μεταβολικό σύνδρομο

    www.emedi.gr

  • Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Είναι η λοίμωξη της μήτρας, των σαλπίγγων και των γειτονικών πυελικών ιστών

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου, ICD-10 N70-N77 είναι η λοίμωξη της μήτρας, των σαλπίγγων και των γειτονικών πυελικών ιστών, η οποία δεν σχετίζεται με χειρουργική επέμβαση ή εγκυμοσύνη, συνήθως από χλαμύδια και γονόκοκκους. Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου προκαλείται, συνήθως, από ανιούσα λοίμωξη, κατά την οποία παθογόνοι μικροοργανισμοί εξαπλώνονται από τον κόλπο και τον τράχηλο προς τα άνω τμήματα του αναπαραγωγικού συστήματος της γυναίκας.


    Αιτίες της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου.

    Η χλαμυδιακή και η γονοκοκκική ενδοτραχηλίτιδα μεταβάλλει τους αμυντικούς μηχανισμούς του τραχήλου της μήτρας επιτρέποντας την άνοδο της μικροβιακής χλωρίδας του κόλπου μετά ή άνευ του αρχικού παθογόνου οργανισμού. Επίσης, εκτός από τη ναϊσσέροια της γονόρροιας ή το χλαμύδιο trachomatis είναι δυνατόν να υπάρχουν και άλλες πολυμικροβιακές λοιμώξεις.

    Οι ενδομητρικές συσκευές (σπιράλ και οι ορμονικές) και φυσικές μεταβολές που συμβαίνουν με την έμμηνο ρύση, όπως και τα προφυλακτικά και τα σπερματοκτόνα είναι προδιαθεσικοί παράγοντες. Τα αντισυλληπτικά από το στόμα μπορεί να ελαττώνουν τον κίνδυνο

    1 εκατομμύριο γυναίκες κάθε χρόνο παγκοσμίως θεραπεύονται για φλεγμονώδη νόσο πυέλου.


    Συμπτώματα της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στο κατώτερο τμήμα της κοιλίας, συχνά αμφοτερόπλευρο (δηλαδή και στις δύο μεριές), που συνοδεύεται από οσφυαλγία. Μερικές ασθενείς αναφέρουν πόνο κατά την ούρηση, ενόχληση κατά τη σεξουαλική επαφή, κολπική έκκριση και πόνο κατά την κένωση του εντέρου. Επίσης υπάρχει πυρετός κακουχία, κολπικά εκκρίματα, ακανόνιστη αιμορραγία, ναυτία, έμετοι, ευαισθησία κατά την κίνηση τραχήλου, ευαισθησία των εξαρτημάτων και ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη μάζα εξαρτημάτων

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου μπορεί να προκληθεί από σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα ή από λοίμωξη σε γειτονικό όργανο, π.χ. στη σκωληκοειδή απόφυση. Μερικές φορές είναι δευτεροπαθής λόγω συστηματικής λοίμωξης που μεταφέρεται από άλλο μέρος του σώματος στην πύελο με την κυκλοφορία του αίματος.

    Το χλαμύδιο, ο γονόκοκκος, το μυκόπλασμα και τα αναερόβια βακτηριοειδές, πεπτοστρεπτόκοκκοι και πεπτόκοκκοι είναι οι οργανισμοί που δρουν ως αιτιολογικοί παράγοντες συνήθως.


    Διάγνωση φλεγμονώδους νόσου της πυέλου

    • Η διάγνωση γίνεται, συνήθως, με βάση το ιατρικό ιστορικό, τη φυσική εξέταση, τις εξετάσεις αίματος και επιχρίσματα που λαμβάνονται από τον κόλπο, τον τράχηλο της μήτρας και, μερικές φορές, από την ουρήθρα (το σωλήνα που συνδέει την ουροδόχο κύστη με το εξωτερικό περιβάλλον) για βακτηριολογική εξέταση.
    • Άλλες εξετάσεις που μπορεί να γίνουν είναι το υπερηχογράφημα και ηλαπαροσκόπηση
    • Πρέπει να γίνει τεστ εγκυμοσύνης, υπάρχει λευκοκυτταρικός τύπος, άνω των 10.000 κυττάρων κατά mm3
    • ΤΚΕ > από 15 mm/ ώρα
    • Η παρακέντηση δουγλασσείου για καλλιέργεια θα είναι θετική
    • Αντί να γίνει λαπαροσκόπηση καλύτερα να γίνει υπερθεραπεία, όταν υπάρχει ευαισθησία στο κάτω μέρος κοιλιάς, ευαισθησία στη μετατόπιση τραχήλου της μήτρας λαι ευαισθησία εξαρτημάτων, πυρετός μεγαλύτερος των 38ο C, λευκοκυττάρωση, πύο στο Δουγλάσσειο, αυξημένη ΤΚΕ και θετική καλλιέργεια

    Διαφορική διάγνωση θα γίνει από την σκωληκοειδίτιδα, την έκτοπο κύηση, τη συστροφή ωοθηκών, την αιμορραγία και ρήξη κύστεως, την ενδομητρίωση, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και τη διαταραχή σωματοποίησης


    Θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου.

    Η θεραπεία συνίσταται σε αντιβιοτική αγωγή είτε σε βάση εσωτερικού ασθενούς (με νοσηλεία σε νοσοκομείο) είτε σε βάση εξωτερικού ασθενούς (χωρίς νοσηλεία σε νοσοκομείο) ανάλογα με τη σοβαρότητα της λοίμωξης και τα συμπτώματα της ασθενούς. Σε περιπτώσεις που δεν υπάρχει ανταπόκριση στην αντιβιοτική αγωγή, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση με τη μορφή λαπαροσκόπησης με καλλιέργεια των σαλπίγγων

    Αποφυγή σεξουαλικής επαφής μέχρι την αποπεράτωση της θεραπείας.

    Αντιμετώπιση και του σεξουαλικού συντρόφου.

    Αντενδείκνυνται οι ενδομητρικές συσκευές σε γυναίκες με ιστορικό φλεγμονώδους νόσου της πυέλου

    Η αντιβιοτική κάλυψη πρέπει να περιλαμβάνει χλαμύδια, γονόκοκκο, αναερόβια, αρνητικά κατά Gram και στρεπτόκοκκους

    Σχήματα

    • Κεφοξιτίνη 2 grενδοφλεβίως (IV) κάθε 6 ώρες ή κεφοτετάνη 2 gr ΙV κάθε 12 ώρες ή άλλες κεφαλοσπορίνες (κεφτιζοξίμη, κεφοταξίμη και κεφτριαξόνη) με δοξυκυκλίνη 100 mgαπό το στόμα ή ΙV κάθε 12 ώρες. Η θεραπεία γίνεται για 48 ώρες μετά την κλινική βελτίωση και συνέχιση της δοξυκυκλίνης μετά το εξιτήριο του ασθενούς για σύνολο 10-14 ημέρες.
    • Κλινδαμυκίνη 900 mgΙV κάθε 8 ώρες και γενταμυκίνη δόση εφόδου IV ή ΙΜ (ενδομυϊκά) 2 mg/kgβάρους με δόση συντήρησης 1,5 mg/kg κάθε 8 ώρες. Η θεραπεία γίνεται για 48 ώρες μετά την κλινική βελτίωση και συνέχιση της δοξυκυκλίνης ή κλινδαμυκίνης 450 mg από το στόμα κάθε 6 ώρες, μετά το εξιτήριο του ασθενούς για σύνολο 10-14 ημέρες.
    • Κεφοξιτίνη ΙΜ 2 gr και προβενεσίδη 1 gr από το στόμα ή κεφτριαξόνη 250 mg ΙΜ ή ισοδύναμη κεφαλοσπορίνη από το στόμα κάθε 12 ώρες για 10-14 ημέρες ή τετρακυκλίνη 500 mg από το στόμα κάθε 6 ώρες ή ερυθρομυκίνη 500 mg από το στόμα αν δεν ανέχονται τις τετρακυκλίνες για 10-14 ημέρες
    • Οφλοξασίνη 400 mg από το στόμα στόμα κάθε 12 ώρες για 10-14 ημέρες μαζί με κλυνδαμυκίνη 450 mg από το στόμα κάθε 6 ώρες, ή μετρονιδαζόλη 500 mg από το στόμα κάθε 8 ώρες για 14 ημέρες
    • Σε ενδομήτριο σπείραμα μπορεί να υπάρχει ακτινομύκητας και να χρειαστεί πενικιλλίνη.

    Επιπλοκές της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου

    Απόστημα σαλπίγγων και ωοθηκών, υποτροπιάζουσα λοίμωξη, στειρότητα από βλάβη σαλπίγγων, χρόνιος πυελικός πόνος από συμφύσεις και χρόνια σαλπιγγίτιδα ή υποτροπιάζουσες λοιμώξεις και χλαμυδιακή ή γονοκοκκική περιηπατίτιδα (σύνδρομο Fitz-Hugh-Curtis)

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Τραχηλίτιδα

    Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

    www.emedi.gr

     

  • Τραχηλίτιδα Τραχηλίτιδα

    Τραχηλίτιδα είναι η φλεγμονή του τραχήλου της μήτρας

    Η τραχηλίτιδα, ICD-10 N72, δηλαδή η φλεγμονή του τραχήλου της μήτρας, είναι μια συνηθισμένη γυναικολογική πάθηση, καθώς, την αντιμετωπίζουν οι μισές γυναίκες σε κάποια περίοδο της ενήλικης ζωής.

    Οι φλεγμονές αυτές μπορεί να είναι οξείες ή χρόνιες, ασυμπτωματικές ή συμπτωματικές.

    Αρκετά συχνά η τραχηλίτιδα δημιουργεί διαγνωστικά και θεραπευτικά προβλήματα, γιατί συνδυάζεται και με άλλες τοπικές ανωμαλίες στον τράχηλο, όπως η έκτοπη ανάπτυξη κυλινδρικού επιθηλίου, η τραχηλική υπερπλασία και οι παλιές ουλές και εξελκώσεις του τραχήλου.


    Αίτια της τραχηλίτιδας

    Η οξεία τραχηλίτιδα μπορεί να οφείλεται σε απευθείας μόλυνση του τραχήλου ή να είναι δευτεροπαθής από τον κόλπο ή το ενδομήτριο. Το πιο συνηθισμένο αίτιο είναι οι μύκητες (Candida albicans), τα αντισυλληπτικά δισκία, και μετά σε σειρά έρχονται οι τριχομονάδες και η Gardnerella vaginalis ή ο αιμόφιλος του κόλπου. Η γονοκοκκική φλεγμονή, επίσης, δεν είναι σπάνια στον τράχηλο, όπου προκαλεί οξεία επιφανειακή ενδοτραχηλίτιδα. Μετά τη καταστροφή των γονόκοκκων με τα αντιβιοτικά αναπτύσσονται συχνά δευτεροπαθείς διεισδύοντες οργανισμοί, που παραμένουν εκεί επί μήνες ή χρόνια προκαλώντας χρόνια τραχηλίτιδα.

    Μη ειδικές φλεγμονές του τραχήλου με εντερόκοκκους, στρεπτόκοκκους ή σταφυλόκοκκους, παρουσιάζονται στη λοχεία και εμφανίζονται όταν υπάρχουν τραυματισμοί, επεμβάσεις ή εξελκώσεις τραχήλου.

    Μπορεί επίσης, να γίνει μόλυνση με χλαμύδια και με το κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας.

    Αλλά και ιοί μπορούν να προσβάλλουν τον τράχηλο. Ο ιός του απλού έρπητα ή προκαλεί φλεγμονώδη βλάβη στον τραχηλικό βλεννογόνο και γρήγορα εξελίσσεται σε εξέλκωση σχεδόν πάντα ο τύπος ΙΙ- (έρπητας των γεννητικών οργάνων ή Ηerpes simplex type II). Ο ιός HPV προκαλεί τα οξυτενή κονδυλώματα στον τράχηλο που είναι ίδια με εκείνα του αιδοίου και του κόλπου.

    Η χρόνια τραχηλίτιδα είναι λιγότερο θορυβώδης πάθηση, αλλά αρκετά επίμονη και δύσκολη στη θεραπεία της. Συνήθως, εμφανίζεται ως συνέχεια μιας οξείας κατάστασης, αλλά μπορεί να εγκατασταθεί εξαρχής σαν χρόνια κατάσταση μετά από μια έκτρωση ή τοκετό. Η κατάσταση αυτή συνοδεύεται από μία εκτοπία του τραχήλου κατάσταση στην οποία παρατηρείται προβολή του εσωτερικού τμήματος του τραχήλου προς τα έξω.

    Τα μικροβιακά αίτια είναι, συνήθως, κόκκοι δηλαδή στρεπτόκοκκοι ή σταφυλόκοκκοι ή διάφορα βακτήρια που εγκαθίστανται μετά από μία τραχηλίτιδα συνήθως γονορροϊκή. Η χρόνια τραχηλίτιδα είναι πάθηση συνήθως στη γενετική ηλικία και εμφανίζεται συχνότερα στις πολύτοκες γυναίκες.

    Παράγοντες που ευνοούν την εγκατάστασή της είναι η κακή υγιεινή του σώματος, η ελάττωση της τοπικής αντιστάσεως από υποβιταμίνωση, η  υποοιστρογοναιμία, όπως και οι διάφοροι ερεθισμοί που προκαλούνται από την ύπαρξη ξένων σωμάτων (ενδομήτριο σπείραμα (I.U.D.)).

    Οι τοκετοί, οι εκτρώσεις, οι διαστολές του τραχήλου της μήτρας, οι διαγνωστικές και κλασματικές αποξέσεις ή οι τοποθετήσεις ραδιενεργών υλικών για τοπική θεραπεία σε περιπτώσεις καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είναι δυνατόν να έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία φλεγμονών. 
    Επίσης, η λέπτυνση του τραχήλου της μήτρας, που οφείλεται σε ατροφία λόγω εμμηνόπαυσης, ενδέχεται να προδιαθέσει σε ανάπτυξη φλεγμονής.


    Ποια είναι τα συμπτώματα της τραχηλίτιδας

    Στην οξεία τραχηλίτιδα το πρώτο και κύριο σύμπτωμα είναι η έκκριση πυώδους υγρού από τον κόλπο, το οποίο άλλοτε είναι λεπτόρρευστο και άοσμο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις είναι παχύρευστο, δύσοσμο, κίτρινο, σταχτί ή καφεοειδές.

    Επίσης, οι γυναίκες παραπονούνται για καύσο και κνησμό στα εξωτερικά γεννητικά όργανα.

    Οι γυναίκες, επίσης, αυτές παραπονούνται για συμπτώματα ουρηθρίτιδας ή κυστίτιδας με συχνουρία, ακράτεια και δυσουρία.

    Εάν εκτός τον τράχηλο προσβληθεί η μήτρα και οι σάλπιγγες τα συμπτώματα παίρνουν την μορφή περιτονίτιδας.

    Σε γυναίκες με οξεία τραχηλίτιδα παρουσιάζεται στείρωση και δυσπαρεύνεια και σπανιότερα μητρορραγία με ενδιάμεση αιμορραγία μετά από σεξουαλική επαφή.

    Στην επισκόπηση οπτικά, στο μάτι του γυναικολόγου, όταν υπάρχει γονοκοκκική τραχηλίτιδα ο τράχηλος φαίνεται κόκκινος και οιδηματώδης με πυώδη έκκριση από το τραχηλικό στόμιο. Στην τραχηλίτιδα από τριχομονάδες υπάρχουν πετέχειες σαν φράουλες που καταλαμβάνουν τον τράχηλο και τους κολπικούς θόλους, ενώ στην μυκητίαση γίνεται ορατό ένα άσπρο τυρώδες έκκριμα που είναι κολλημένο στέρεα στον βλεννογόνο του τραχήλου και όταν απομακρυνθεί αφήνει αιμορραγικές περιοχές.

    Στην χρόνια τραχηλίτιδα η λευκόρροια μπορεί να είναι το κύριο σύμπτωμα. Αν και δεν είναι τόσο άφθονη όσο στη οξεία τραχηλίτιδα προκαλεί ερεθισμό του δέρματος του αιδοίου. Το έκκριμα μπορεί να είναι πυώδες με ποικιλία στο χρώμα τη σύσταση και την ποσότητα. Μπορεί να υπάρχει και ελαφρά αιμόρροια από τον τράχηλο με μητρορραγία ή αιμόρροια στην σεξουαλική επαφή.

    Στην επισκόπηση του τραχήλου υπάρχει γενική και τοπική ερυθρότητα, πετέχειες, εξελκώσεις και διογκωμένες κύστεις Naboth. Επίσης, με το κολποσκόπιο ανακαλύπτονται περιοχές με επιθηλιοποίηση ή επιδερμοποίηση του τραχηλικού πλακώδους επιθηλίου, ενώ η δοκιμασία Schiller δείχνει περιοχές που δεν χρωματίζονται καθόλου ή χρωματίζονται ελάχιστα  και μπορεί να πονάνε όταν  μετακινείται. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καλλιέργεια κολπικού υγρού βγαίνει θετική.


    Διαφορική διάγνωση τραχηλίτιδας

    Η λευκόρροια της τραχηλίτιδας θα πρέπει να διακρίνεται από εκείνη που παρουσιάζεται στη φυσιολογία του κύκλου στις ημέρες της ωοθηλακιορρηξίας, αλλά και από αυτή που παρατηρείται στις υποοιστρογονικές καταστάσεις. Η διάκριση γίνεται με την εξέταση της τραχηλικής βλέννας, που φυσιολογικά είναι άφθονη αλλά καθαρή και έχει ελάχιστα λευκά αιμοσφαίρια και είναι ελεύθερη μικροβίων

    Η τραχηλίτιδα, επίσης, θα διαφοροδιαγνωσθεί από τις αρχόμενες νεοπλασματικές καταστάσεις του τραχήλου της μήτρας. Αυτό δεν είναι εύκολο γιατί η φλεγμονή μεταβάλλει τη μορφολογία των επιθηλιακών κυττάρων και προκαλεί ατυπίες στην κυτταρολογική εικόνα.

    Η κολποσκόπηση και η κυτταρολογική εξέταση κολπικών, εξωτραχηλικών και ενδοτραχηλικών επιχρισμάτων θέτουν την διάγνωση.


    Θεραπεία τραχηλίτιδας

    Η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, τη βαρύτητα της φλεγμονής, από το αν έχει προηγηθεί άλλη θεραπεία, από τη συνύπαρξη ή όχι κάποιας άλλης φλεγμονής και από την επιθυμία της για τεκνοποίηση.

    ♥Οξεία τραχηλίτιδα:

    Όταν η οξεία τραχηλίτιδα συνοδεύεται από κολπίτιδα που οφείλεται σε κάποιο συγκεκριμένο μικροοργανισμό, η θεραπεία θα πρέπει να στοχεύει στην καταπολέμηση του συγκεκριμένου μικροοργανισμού. Για το λόγο αυτό συνιστάται η καλλιέργεια κολπικού και τραχηλικού υγρού και αντιβιόγραμμα.

    Όταν το παθογόνο αίτιο είναι η τριχομονάδα, θα πρέπει να χορηγείται μετρονιδαζόλη ή ορνιδαζόλη και για τους δυό συντρόφους για 7 ημέρες και μπορεί για τη γυναίκα να χορηγηθεί και σε κολπικά δισκία.

    Όταν υπάρχει Candida χορηγείται αντιμυκητιασική αγωγή είτε από το στόμα είτε από τον κόλπο είτε και από τις δύο οδούς.

    Τα χλαμύδια θεραπεύονται με τετρακυκλίνη ή ερυθρομυκίνη.

    Ο αιμόφιλος του κόλπου ή Gardnerella vaginalis θεραπεύεται με τετρακυκλίνη ή αμπικιλλίνη ή κεφαλεξίνη ή μετρονιδαζόλη και στον κόλπο τοποθετούνται δισκία οξυτετρακυκλίνης και κρέμες με σουλφαμίδες.

    Σε .C. trachomatis η ασθενής λαμβάνει τετρακυκλίνη ή ερυθρομυκίνη από το στόμα για 10 ημέρες.

    Σε μυκοπλάσματα δίνονται τετρακυκλίνες.

    Η δεμελοκυκλίνη και η δοξυκυκλίνη συνιστώνται για 10 ημέρες και για τους δυο σεξουαλικούς συντρόφους.

    Τα κονδυλώματα αντιμετωπίζονται με τοπικά καυστικά η κρυοθεραπεία ή εγχείρηση.

    Σε μύκητες χορηγείται κλοτριμαζόλη και νιτρική μικοναζόλη σε τοπική κρέμα. Η παρουσία μυκήτων επιδεινώνεται και από τα αντιβιοτικά, ιδίως, τις τετρακυκλίνες.

    Χρόνια τραχηλίτιδα:

    Η θεραπεία της μπορεί να είναι συντηρητική ή επεμβατική. Η χρόνια τραχηλίτιδα θα πρέπει να θεραπεύεται ακόμα και αν είναι ασυμπτωματική. Στη διάρκεια της θεραπείας απαγορεύεται η σεξουαλική επαφή.

    Στα γενικά θεραπευτικά μέτρα περιλαμβάνονται η διακοπή της σεξουαλικής επαφής, η σύγχρονη θεραπεία του σεξουαλικού συντρόφου. Σε κνησμό χορηγείται κορτιζονούχος τοπική αλοιφή. Καθαρισμός της περιοχής απαιτείται με ελαφρύ πλύσιμο της περιοχής με όξινα διαλύματα Αν υπάρχουν ξένα σώματα απομακρύνονται και γίνεται τοπικός καθαρισμός.

    -Συντηρητική αντιμετώπιση: Θα πρέπει να συστήνονται καλλιέργεια και αντιβιόγραμμα σε κάθε περίπτωση που υπάρχει χρόνια πυώδης έκκριση από τον τράχηλο. Συνήθως, προτιμάται η χορήγηση αντιβιοτικών από το στόμα και όχι η τοπική εφαρμογή φαρμάκων στον κόλπο, διότι οι εν τω βάθει φλεγμονές του ενδοτραχήλου δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς με τοπική θεραπεία. Εάν έπειτα από προσπάθεια δύο, τριών μηνών δεν υπάρξει βελτίωση, συνίσταται χειρουργική θεραπεία. Αρκετές φορές, οι γυναίκες χρησιμοποιούν από μόνες τους κολπικά υπόθετα Betadine ή κάνουν κολπικές πλύσεις με Betadine. Όμως με αυτό τον τρόπο καταστρέφεται η ισορροπία των μικροοργανισμών στον κόλπο και αναπτύσσονται χημικές κολπίτιδες. Επομένως, η τοπική χρήση του Betadine θα πρέπει να γίνεται με προσοχή.

    -Χειρουργική αντιμετώπιση: Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν αρκετά συχνά η ηλεκτροκαυτηρίαση. Είναι μια πολύ αποτελεσματική μέθοδος, η οποία, ωστόσο, θα πρέπει να αποφεύγεται στην οξεία φάση της φλεγμονής ή πριν από την περίοδο, διότι υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης ανιούσας φλεγμονής (δηλαδή να προχωρήσει η φλεγμονή προς το εσωτερικό τμήμα του οργάνου, τον ενδοτράχηλο) ή να διασπαρθεί προς τα παραμήτρια και να αναπτυχθεί οξεία πυελοπεριτονίτιδα.

    Ακόμα παλαιότερα χρησιμοποιούνταν καυστικά διαλύματα (π.χ., νιτρικού αργύρου, Νegatol) με καλά αποτελέσματα.

    Η κρυοπηξία χρησιμοποιείται πολύ συχνά ακόμα και σήμερα. Με τη μέθοδο αυτήν καταστρέφεται η περιοχή του ιστού που παρουσιάζει φλεγμονή. Η μέθοδος έχει αρκετά πλεονεκτήματα, όπως εύκολη εφαρμογή, έλλειψη αιμορραγίας, αποφυγή τραχηλικής στένωσης, πολύ καλή ανοχή από την ασθενή και δεν χρειάζεται αναισθησία. Το μόνο μειονέκτημα είναι η υπερπαραγωγή τραχηλικής βλέννας για δύο με τρεις εβδομάδες. Πλήρης ίαση επιτυγχάνεται ύστερα από έξι εβδομάδες περίπου. Σε περίπτωση που υπάρχουν επανειλημμένα υποτροπιάζουσες τραχηλίτιδες θα πρέπει να γίνεται κολποσκοπική εκτίμηση του τραχήλου της μήτρας και του κόλπου.

    Σε περίπτωση αποτυχίας των ανωτέρω αναφερόμενων μεθόδων, είναι δυνατόν να καταφύγει κανείς σε κωνοειδή εκτομή του τραχήλου της μήτρας ή σε ακρωτηριασμό. Σήμερα, οι μέθοδοι αυτοί δεν χρησιμοποιούνται συχνά και έχουν αντικατασταθεί από τα laser. Σε εξειδικευμένα κέντρα και στα χέρια καλά καταρτισμένων γιατρών, τα laser είναι πολύτιμο εργαλείο αντιμετώπισης των φλεγμονών του τραχήλου της μήτρας, ειδικά όταν αποτυγχάνουν οι άλλες μέθοδοι. Τα μειονεκτήματά τους είναι ότι κοστίζουν και ότι απαιτείται να χρησιμοποιούνται από καλά εκπαιδευμένους ιατρούς. Το τελευταίο ίσως είναι ταυτόχρονα και το σημαντικότερο πλεονέκτημά τους. Επιπλοκές όπως οι αιμορραγίες, οι ουλές, οι συμφύσεις και οι στενώσεις του τραχήλου δεν παρατηρούνται, όταν τηρούνται οι ανωτέρω αναγραφόμενες προϋποθέσεις.


    Mέτρα που πρέπει να λαμβάνονται για την τραχηλίτιδα

    • Πρέπει να απέχετε από τη σεξουαλική δραστηριότητα μέχρις ότου η τραχηλίτιδα επουλωθεί. Αν η τραχηλίτιδα είναι μεταδοτική, θα πρέπει να αποφευχθεί η εξάπλωση των βακτηριδίων ή του ιού. Ακόμη και αν τραχηλίτιδα είναι μη μολυσματική, θα πρέπει να αποφεύγετε το σεξ, επειδή θα μπορούσε να ερεθίσει περαιτέρω τον τράχηλο της μήτρας και να επιδεινώνει τα συμπτώματά σας.
    • Αποφύγετε πιθανούς ερεθισμούς. Όταν έχετε τραχηλίτιδα, είναι σημαντικό να αποφευχθεί η εισαγωγή ξένων σωμάτων στον κόλπο ή τον τράχηλο που μπορεί να προκαλέσουν επιπλέον ερεθισμούς ή φλεγμονή:

    -Να φοράτε 100 % βαμβακερά εσώρουχα. Τα άλλα υφάσματα συγκρατούν την υγρασία και μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό.

    -Αποφύγετε τη χρήση ταμπόν. Χρησιμοποιήστε, μόνο σερβιέτες.

    -Μην χρησιμοποιείτε αρωματικά σαπούνια, σπρέι ή λοσιόν που μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό.

    • Πίνετε τσάι με φασκόμηλο και δεντρολίβανο που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων της τραχηλίτιδας. Οι ενώσεις και τα αντιοξειδωτικά δεντρολίβανου μπορεί να βοηθήσουν στην καταπολέμηση των μολύνσεων. Δοκιμάστε να πίνετε δύο φλιτζάνια τσάι καθημερινά με δενδρολίβανο (300 χλγρ δεντρολίβανο). Θα βοηθήσουν στη μόλυνση και φλεγμονή. Δοκιμάστε να πίνετε, επίσης, δύο φλιτζάνια τσάι φασκόμηλο καθημερινά.
    • Εφαρμόστε τζελ αλόης. Η aloe vera ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και η καθημερινή εφαρμογή μπορεί να μειώσει την ερυθρότητα και ερεθισμό. Εφ 'όσον δεν υπάρχει μόλυνση, δοκιμάστε την εφαρμογή της πηκτής απευθείας πάνω στον τράχηλο μία φορά την ημέρα για δύο έως τρεις εβδομάδες. Αν έχετε λοιμώδη τραχηλίτιδα που προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων, μπορείτε επίσης να εφαρμόσετε αλόη βέρα απευθείας στις πληγείσες περιοχές έως τρεις φορές την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, για διάστημα έως δύο εβδομάδες.
    • Χρησιμοποιήστε λάδι βιταμίνης Ε για τη λοιμώδη τραχηλίτιδα που προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων. Αν η τραχηλίτιδα προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων, δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε έλαιο βιταμίνης Ε. Εμποτίστε ένα κομμάτι βαμβάκι με το λάδι, και εφαρμόστε το στην περιοχή για 15 λεπτά κάθε τρεις ώρες από την πρώτη μέρα. Για τις επόμενες δύο ημέρες, εφαρμόστε τρεις φορές ημερησίως.
    • Δοκιμάστε το έλαιο δέντρων τσαγιού. Το έλαιο δέντρων τσαγιού έχει αντισηπτικές και αντιβακτηριακές ιδιότητες, και μπορεί να είναι επωφελές για τις περιπτώσεις τραχηλίτιδας που προκαλείται από βακτήρια. Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να βοηθήσει τις περιπτώσεις τραχηλίτιδας που προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων. Μην λάβετε το έλαιο δέντρων τσαγιού από το στόμα. Αντ 'αυτού, εφαρμόζετε μια σταγόνα του έλαιου δέντρων τσαγιού στην προσβεβλημένη περιοχή δύο έως τέσσερις φορές την ημέρα.
    • Πάρτε Λυσίνη. Οι μελέτες δείχνουν ότι η λυσίνη μπορεί να βοηθήσει με λοιμώξεις του έρπητα με την καταστολή αργινίνης (ένα απαραίτητο αμινοξύ που βοηθά τον ιό του έρπητα να αντιγράφεται). Προσπαθήστε να παίρνετε 500 χιλιοστόγραμμα λυσίνης τρεις έως πέντε φορές την ημέρα.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη μήτρα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη μήτρα

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερνηνεία των αποτελεσμάτων του τεστ παπ

    Ουρολοίμωξη

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ουρεόπλασμα

    Γονόρροια

    Εξέταση τραχηλικής βλέννας

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Φτιάξτε μόνες σας κολπικά υπόθετα για την κολπίτιδα

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πρόπολη

    Echinacea Compositum

    Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

    Κολπικές πλύσεις για τις κολπίτιδες

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    Δυσοσμία κολπικών υγρών

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά