Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020 14:34

Επιλόχειος λοίμωξη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Λοιμώξεις μετά τον τοκετό

Οι λοιμώξεις μετά τον τοκετό (Ενδομητρίτιδα, Ενδοπαραμητρίτιδα, Ενδομυομητρίτιδα, Μητρίτιδα) συνδυαζόμενες με κυτταρίτιδα της πυέλου είναι βακτηριακές λοιμώξεις της γυναικείας αναπαραγωγικής οδού μετά τον τοκετό ή την αποβολή.

Τα σημεία και τα συμπτώματα, συνήθως, περιλαμβάνουν πυρετό μεγαλύτερο από 38,0 ° C, ρίγη, πόνο στην κάτω κοιλιακή χώρα και πιθανώς, δύσοσμες κολπικές εκκρίσεις.

Συνήθως, εμφανίζεται μετά τις πρώτες 24 ώρες και εντός των πρώτων δέκα ημερών μετά τον τοκετό.

Η πιο συχνή λοίμωξη είναι αυτή της μήτρας και των περιβαλλόντων ιστών (ενδομητρίτιδα).

Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την καισαρική τομή, την παρουσία ορισμένων βακτηρίων, όπως ο στρεπτόκοκκος της ομάδας Β στον κόλπο, την πρόωρη ρήξη των μεμβρανών, τις πολλαπλές κολπικές εξετάσεις και τη χειροκίνητη αφαίρεση του πλακούντα. Οι περισσότερες λοιμώξεις περιλαμβάνουν έναν αριθμό τύπων βακτηρίων.

Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια των κολπικών εκκρίσεων ή του αίματος. Επίσης, απαιτείται ιατρική απεικόνιση, όπως μαγνητική τομογραφία κοιλίας. 

Άλλες αιτίες πυρετού μετά τον τοκετό περιλαμβάνουν: διόγκωση των μαστών, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, λοιμώξεις της κοιλιακής τομής ή της αιδοιοτομίας και ατελεκτασία πνεύμονα, από πνευμονία.

Λόγω των κινδύνων που ακολουθούν μετά την καισαρική τομή, συνιστάται σε όλες τις γυναίκες να λαμβάνουν προληπτική δόση αντιβιοτικών, όπως, η αμπικιλλίνη κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

Η θεραπεία των συγκεκριμένων λοιμώξεων γίνεται με αντιβιοτικά, με τα περισσότερα άτομα να βελτιώνονται σε δύο έως τρεις ημέρες. Σε άτομα με ήπια νόσο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά από το στόμα. Διαφορετικά, συνιστώνται ενδοφλέβια αντιβιοτικά. Τα συνηθισμένα αντιβιοτικά περιλαμβάνουν συνδυασμό αμπικιλλίνης και γενταμυκίνης μετά τον κολπικό τοκετό ή κλινδαμυκίνης και γενταμυκίνης σε εκείνους που είχαν υποβληθεί σε τομή καισαρική τομή. Σε εκείνες τις γυναίκες που δεν βελτιώνονται με την κατάλληλη θεραπεία, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη άλλες επιπλοκές, όπως ένα απόστημα. 

Στον ανεπτυγμένο κόσμο περίπου ένα έως δύο τοις εκατό αναπτύσσουν λοιμώξεις της μήτρας μετά τον κολπικό τοκετό. Αυτό αυξάνεται σε πέντε έως δεκατρία τοις εκατό μεταξύ εκείνων που έχουν πιο δύσκολες τομές και 50 τοις εκατό με καισαρικές τομές, πριν από τη χρήση προληπτικών αντιβιοτικών. Είναι η αιτία περίπου του 10% των θανάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Οι πρώτες γνωστές περιγραφές της κατάστασης ανάγονται τουλάχιστον στον 5ο αιώνα π.Χ. στα γραπτά του Ιπποκράτη.

Η επιλόχειος λοίμωξη είναι βακτηριδιακή λοίμωξη του γεννητικού σωλήνα, η οποία αναπτύσσεται μετά από τοκετό.

Στην οντότητα αυτή συμπεριλαμβάνονται: η κυτταρίτιδα του περινέου, οι λοιμώξεις του κόλπου και του τραχήλου, η νεκρωτική φλεγμονή της περιτονίας, η ενδομητρίτιδα, η κυτταρίτιδα της πυέλου, η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα της πυέλου και η φλεγμονή των παραμητρίων.

Επηρεαζόμενα συστήματα: Γεννητικό

Επίπτωση/Επιπολασμός 

  • Φυσιολογικοί τοκετοί - 2% 
  • Καισαρικές τομές - >13% 

Επικρατέστερη ηλικία: Οι γυναίκες στην εφηβική ηλικία έχουν υψηλότερο κίνδυνο

Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

POSTPARTUM INFECTION 1

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

Συνήθως, εμφανίζονται μετά τις πρώτες 24 ώρες και εντός των πρώτων δέκα ημερών μετά τον τοκετό

  • Πυρετός > 38 ΟC
  • Εντοπισμένος πόνος και οίδημα
  • Ρίγη
  • Κοιλιακό άλγος 
  • Δύσοσμα λόχεια
  • Ευαισθησία της μήτρας κατά την ψηλάφηση
  • Περιτονίτιδα με οξύ άλγος, ειλεός
  • Σηπτική καταπληξία

ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

  • Οι επιλόχειες λοιμώξεις, συνήθως, αρχίζουν σαν μετατραυματικές λοιμώξεις που επιπλέκουν ρήξη του περινέου, του κόλπου, του τραχήλου ή της τομής στο κοιλιακό τοίχωμα μετά από καισαρική. Μπορεί να αφορούν, επίσης, το ενδομήτριο, ιδιαίτερα το σημείο πρόσφυσης του πλακούντα.
  • Λοιμώξεις για τις οποίες ευθύνονται πολλά μικρόβια: το αρχικό παθογόνο συχνά δεν αναγνωρίζεται.

Στα βακτηρίδια που απομονώνονται, συνήθως, συμπεριλαμβάνονται:

  • Αερόβια/τα δυνητικώς αερόβια - Στρεπτόκοκκοι της ομάδας Α, Β και D. Ο εντερόκοκκος, Gram (-) βακτηρίδια (Ε. Coli, Klebsiella και Proteus sp.) ο σταφυλόκοκκος aureus, ο σταφυλόκοκκος epidermis, η Gardnerella vaginalis και ο Hemophilus infuenza
  • Αναερόβια - Peptococcus sp., peptostreptococcus sp., Fusobacterium sp.
  • Άλλα - Mycoplasma hominis, Clamydia trachomatis, Urea urealyticum

Μετά τον τοκετό, το γεννητικό σύστημα μιας γυναίκας είναι επιρρεπές σε μόλυνση. Η μόλυνση μπορεί να περιορίζεται στην κοιλότητα και το τοίχωμα της μήτρας της ή μπορεί να εξαπλωθεί πέρα ​​από να προκαλέσει σηψαιμία ή άλλες ασθένειες, ειδικά όταν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι εξασθενημένο ή μετά από σοβαρή αιμορραγία. Η φλεγμονώδης λοίμωξη είναι συχνή στην  επιφάνεια του εσωτερικού της μήτρας μετά τον διαχωρισμό του πλακούντα (μετά τον τοκετό). Αλλά οι παθογόνοι οργανισμοί μπορούν, επίσης, να επηρεάσουν τις ρήξεις οποιουδήποτε μέρους του γεννητικού συστήματος της γυναίκας. Από οποιαδήποτε πύλη, μπορούν να εισβάλουν στην κυκλοφορία του αίματος και στο λεμφικό σύστημα να προκαλέσουν σήψη, κυτταρίτιδα (φλεγμονή του συνδετικού ιστού) και πυελική ή γενικευμένη περιτονίτιδα. Η σοβαρότητα της ασθένειας εξαρτάται από την μολυσματικότητα του μολυσματικού οργανισμού, την αντίσταση των ιστών που προσβάλλονται και τη γενική υγεία της γυναίκας. Οι οργανισμοί που, συνήθως, παράγουν αυτή τη μόλυνση είναι ο Streptococcus pyogenes. σταφυλόκοκκοι (κάτοικοι του δέρματος και των σπυριών). Οι αναερόβιοι στρεπτόκοκκοι, οι οποίοι ευδοκιμούν σε αποκεντρωμένους ιστούς, μπορεί να υπάρχουν μετά δύσκολο τοκετό και μη τήρηση της αντισηψίας. Το Escherichia coli και το Clostridium perfringens (κάτοικοι του εντέρου) και το Clostridium tetani, μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν λοίμωξη.

postpartum infection 3

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

  • Μικροβιακή μόλυνση (κατά την εξέταση του τραχήλου, τους χειρισμούς παρακολούθησης των λειτουργιών του εμβρύου ή τους χειρουργικούς χειρισμούς)
  • Απώλεια αίματος
  • Καισαρική τομή - ο κίνδυνος αυξάνεται σε περιπτώσεις πρόπτωσης του ομφάλιου λώρου ή άκρου του εμβρύου
  • Διαβήτης
  • Εθισμός σε φάρμακα
  • Ιστορικό σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νόσων
  • Ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος
  • Οικονομική ανέχεια
  • Μικροβιακή κολπίτιδα
  • Ουρολοίμωξη
  • Κακή διατροφή
  • Παχυσαρκία
  • Προϋπάρχουσα χοριοαμνιοΐτιδα
  • Πρόωρος τοκετός
  • Πρώιμη ρήξη μεμβρανών
  • Παρατεταμένος τοκετός 
  • Τραύμα
  • Στρεπτόκκοκκος της ομάδας Β

Οι παράγοντες κινδύνου με σειρά φθίνουσας συχνότητας περιλαμβάνουν: ενδομητρίτιδα, λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος, πνευμονία/ατελεκτασία, λοίμωξη τραύματος και σηπτική πυελική θρομβοφλεβίτιδα.

Οι σηπτικοί παράγοντες κινδύνου για κάθε πάθηση παρατίθενται κατά σειρά μετά τον τοκετό (PPD) κατά την οποία εμφανίζεται γενικά η κατάσταση.

PPD 0: Οι παράγοντες κινδύνου ατελεκτασίας περιλαμβάνουν γενική αναισθησία, κάπνισμα τσιγάρων και αποφρακτική πνευμονοπάθεια.
PPD 1–2: Οι παράγοντες κινδύνου των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος περιλαμβάνουν πολλαπλό καθετηριασμό, πολλαπλές κολπικές εξετάσεις κατά τη διάρκεια της εργασίας και βακτηριουρία που δεν έχει υποβληθεί σε θεραπεία.
PPD 2–3: Οι παράγοντες κινδύνου της ενδομητρίτιδας (η πιο συχνή αιτία) περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη της μεμβράνης, και πολλαπλές κολπικές εξετάσεις.
PPD 4-5: Οι παράγοντες κινδύνου λοίμωξης τραύματος περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη μεμβράνης, παρατεταμένη εργασία και πολλαπλή κολπική εξέταση κατά τη διάρκεια της εργασίας.
PPD 5–6: Οι παράγοντες κινδύνου της σηπτικής πυελικής θρομβοφλεβίτιδας περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη μεμβράνης, παρατεταμένη εργασία και  δύσκολη γέννηση από τον κόλπο.
PPD 7-21: Οι παράγοντες κινδύνου μαστίτιδας περιλαμβάνουν το τραύμα της θηλής από το θηλασμό.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

  • Πυρετός άλλης αιτιολογίας:
  1. Ουρολοίμωξη
  2. Λοίμωξη αναπνευστικού
  3. Μαστίτιδα ή διάταση του μαστού
  4. Θρομβοφλεβίτιδα
  5. Επιμόλυνση τραύματος

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

  • Απόλυτος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων
  • Καλλιέργειες υλικού από το γεννητικό σύστημα
  • Έλεγχος επιχρίσματος αμνιακού υγρού για ύπαρξη λευκών αιμοσφαιρίων και βακτηριδίων
  • Καλλιέργειες αίματος

Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

Προηγηθείσα λήψη αντιβιοτικών μπορεί να τροποποιήσει τα αποτελέσματα των καλλιεργειών

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Στις ιστολογικές τομές φαίνεται μία επιφανειακή στιβάδα μολυσμένου νεκρωτικού υλικού
  • Περιτονίτιδα (μέσω λεμφαγγειακής διασποράς)
  • Μπορεί να δημιουργηθεί φλεγμονή στα άκρα του πλατέος συνδέσμου, συνήθως, μετά από καισαρική τομή. Σπάνια εξελίσσεται σε απόστημα
  • Μπορεί να αναπτυχθεί θρόμβωση σε οποιαδήποτε από τις φλέβες της πυέλου, συμπεριλαμβανομένης και της κάτω κοίλης φλέβας

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

  • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα Μαγνητική τομογραφία για έλεγχο θρομβοφλεβίτιδας
  • Υπερηχογράφημα (ευαίσθητη μέθοδος για τον έλεγχο αποστήματος)

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

Καλλιέργεια υλικού που έχει ληφθεί με παρακέντηση του Δουγλάσσειου  

Ο πυρετός διαγιγνώσκεται όταν:

Η αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από 38 ° C διατηρείται για 24 ώρες ή επαναλαμβάνεται κατά την περίοδο από το τέλος της πρώτης έως το τέλος της 10ης ημέρας μετά τον τοκετό ή την άμβλωση. 
Από του στόματος θερμοκρασία 38 ° C  ή περισσότερο σε δύο από τις πρώτες δέκα ημέρες μετά τον τοκετό. 

Λοιμώξειςς: ενδομητρίτιδα (φλεγμονή της εσωτερικής επένδυσης της μήτρας), μητροφλεβίτιδα (φλεγμονή των φλεβών της μήτρας) και περιτονίτιδα (φλεγμονή της μεμβράνης της επένδυσης της κοιλιάς)
Σοβαρότητα της λοίμωξης: λιγότερο σοβαρή λοίμωξη (πολλαπλασιασμός μικροβίων) ή πιθανώς απειλητική για τη ζωή σήψη (ανεξέλεγκτος και ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός μικροβίων σε όλη τη ροή του αίματος).
Η ενδομητρίτιδα είναι μια μικροβιακή μόλυνση. Περιλαμβάνει συχνά οργανισμούς όπως Ureaplasma, Streptococcus, Mycoplasma και Bacteroides, και μπορεί, επίσης, να περιλαμβάνει οργανισμούς όπως Gardnerella, Chlamydia, Lactobacillus, Escherichia και Staphylococcus. 

postpartum infection 5

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

  • Χορήγηση αντιβιοτικών ενδοφλεβίως και στενή παρακολούθηση
  • Τα επιμολυσμένα τραύματα θα πρέπει να διανοιχθούν, ώστε να είναι εφικτή η παροχέτευση
  • Οι περιπτώσεις νεκρώσεως της περιτονίας απαιτούν ευρύ χειρουργικό καθαρισμό
  • Σε περιτονίτιδα θα πρέπει να γίνει απεικονιστικός έλεγχος για να εντοπισθεί το αίτιο
  • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να είναι απαραίτητη για την παροχέτευση ή την αποσυμφόρηση του εντέρου
  • Η χειρουργική παροχέτευση του φλέγμονα δεν ενδείκνυται, εκτός και αν υπάρχει διαπύηση
  • Διατήρηση ισοζυγίου υγρών

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

  • Αποφυγή των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων
  • Ενημέρωση πριν τον τοκετό για το ενδεχόμενο πρώιμης ρήξης των υμένων ή πρόωρου τοκετού

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

Προτιμώνται:

  1. Αμπικιλλίνη 1-2 gr ΕΦ/6ωρο μαζί με 
  2. Μετρονιδαζόλη 7,5 mg/Kg/6ωρο μαζί με
  3. Γενταμυκίνη 2 mg/Kg/ημέρα σε εφ' άπαξ δόση

Άλλα που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά:

  1. Μονοθεραπεία με αντιβιοτικό της ομάδας της β-λακτάμης (αμπικιλλίνη, κεφοξιτίνη, άλλα)
  2. Κλινδαμυκίνη 1.200-2.700 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις σε συνδυασμό με γενταμυκίνη
  3. Μετρονιδαζόλη μαζί με γενταμυκίνη
  4. Χλωραμφενικόλη σε συνδυασμό με β-λακτάμη για βαριά πυελική φλεγμονή-σήψη

Αντιβιοτικά από του στόματος:

  1. Αμοξυκιλλίνη 500 mg 3 φορές την ημέρα χορηγείται αφού η ασθενής έχει παραμείνει απύρετη επί 24ωρο. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θεωρείται απαραίτητη

Αντενδείξεις:

  • Αλλεργία στο φάρμακο
  • Νεφρική ανεπάρκεια (αμινογλυκοσίδες)
  • Η χλωραμφενικόλη, η σουλφαμεθοξαζόλη, οι τετρακυκλίνες, οι φλουοροκινολόνες πρέπει να αποφεύγονται πριν τον τοκετό, καθώς και κατά τη διάρκεια του θηλασμού

Προφυλάξεις:

  • Η χλωραμφενικόλη προκαλεί μυελική απλασία
  • Η κλινδαμυκίνη και άλλα αντιβιοτικά, μερικές φορές προκαλούν ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

  • Πιπερακιλλίνη, Μεζλοσιλλίνη, Κεφοπεραζόνη, Αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη, Κεφοτετάνη, Κεφοταξίμη, άλλα
  • Η αγωγή θα πρέπει να βασίζεται στις καλλιέργειες, τις δοκιμασίες ευαισθησίας και την κλινική ανταπόκριση

Τα αντιβιοτικά έχουν χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη και τη θεραπεία αυτών των λοιμώξεων, ωστόσο η κατάχρηση αντιβιοτικών είναι ένα σοβαρό πρόβλημα για την παγκόσμια υγεία.

Ατελεκτασία: ήπιος έως μέτριος πυρετός, καμία αλλαγή ή ήπιος ρυθμός στην ακρόαση στο στήθος. Διαχείριση: πνευμονικές ασκήσεις, διέγερση (βαθιές αναπνοές και περπάτημα)

Λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος: υψηλός πυρετός, αδιαθεσία, κόπωση της σπονδυλικής στήλης. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά σύμφωνα με την ευαισθησία της καλλιέργειας (κεφαλοσπορίνη).

Ενδομητρίτιδα: μέτριος πυρετός, εξαιρετική ευαισθησία της μήτρας, ελάχιστα κοιλιακά ευρήματα. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά ευρέως φάσματος για την κάλυψη πολυμικροβιακών οργανισμών: κλινδαμυκίνη, γενταμυκίνη, προσθήκη αμπικιλλίνης εάν δεν υπάρχει ανταπόκριση, δεν απαιτούνται καλλιέργειες.

Λοίμωξη τραύματος: επίμονος πυρετός κατά την εξάπλωση παρά αντιβιοτικά, ερύθημα τραύματος ή διακύμανση, αποστράγγιση πληγών. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά για κυτταρίτιδα, άνοιγμα και αποστράγγιση πληγής, εμπότιση με αλατούχο διάλυμα δύο φορές την ημέρα, δευτερογενές κλείσιμο.

Σηπτική πυελική θρομβοφλεβίτιδα: παρατεταμένος πυρετός, παρά τα αντιβιοτικά, συνήθως, φυσιολογικές κοιλιακές ή πυελικές εξετάσεις. Αντιμετώπιση: Ηπαρίνη ενδοφλέβια για 7–10 ημέρες σε ρυθμούς επαρκείς για να παρατείνει το PTT για να διπλασιάσει τις τιμές αναφοράς.

Μαστίτιδα: μονομερές, εντοπισμένο ερύθημα, οίδημα, ευαισθησία. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά για κυτταρίτιδα, ανοιχτό και αποστράγγιση αποστήματος, εάν υπάρχει.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΛΟΙΜΩΞΗ

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Εξατομικεύεται ανάλογα με τη βαρύτητα

ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

  • Τακτική ιατρική παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
  • Εκπαίδευση της ασθενούς σχετικά με την πρώιμη ρήξην των υμένων και τον πρόωρο τοκετό 
  • Ελαχιστοποιείστε τα ιατρογενή - εξέταση του τραχήλου, παρακολούθηση λειτουργιών του εμβρύου
  • Προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών σε περιπτώσεις καισαρικής υψηλού κινδύνου

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

  • Στείρωση (ασυνήθης)
  • Ανάγκη χειρουργικής επεμβάσεως
  • Καταπληξία
  • Θάνατος

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

  • Εξαρτάται από την εντόπιση και τη βαρύτητα
  • Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει θεαματική ανταπόκριση στη θεραπεία. Σε αντίθετη περίπτωση σκεφτείτε το ενδεχόμενο
  • Οι εγκυμοσύνες στην εφηβική ηλικία θεωρούνται υψηλότερου κινδύνου

ΚΥΗΣΗ

Η νόσος είναι μια επιπλοκή της εγκυμοσύνης

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιλόχεια κύηση

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιλόχεια λοίμωξη

postpartum infection 6

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Σύνδρομο Sheehan

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 315 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020 23:54
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Δερματοφυτία του σώματος Δερματοφυτία του σώματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματοφυτία του σώματος

    Δερματοφυτία σώματος είναι απολεπιζόμενη πλάκα που χαρακτηρίζεται από σαφώς αφοριζόμενο δακτυλιοειδές σχήμα, με περιφερική δραστηριότητα και κεντρική ίαση.

    Βλατίδες και σπάνια φλύκταινες/φυσαλίδες παρουσιάζονται στα όρια της βλάβης και λιγότερο συχνά στο κέντρο της.

    Προσβάλλει το πρόσωπο, τον κορμό και τα άκρα

    • Ζωόφιλες μολύνσεις (ανευρίσκονται στα παιδιά και τους ενήλικες) προέρχονται από τα ζώα
    • Ανθρωπόφιλες μολύνσεις (εμφανίζονται μόνο στους ενήλικες) προέρχονται από ατομική επαφή ή επαφή με περιττώματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Γενετική: Υπάρχουν αποδείξεις γενετικής προδιάθεσης σε κάποια άτομα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    • Χαρακτηριστικό εξάνθημα και ήπιος κνησμός
    • Οι πλάκες απολέπισης είναι στρογγυλές με φωτεινό κόκκινο χρώμα, με σαφώς αφοριζόμενα χείλη, και εμφανίζονται μεμονωμένες ή σε ομάδες των τριών-τεσσάρων
    • Κάθε πλάκα έχει διάμετρο μικρότερη των 5 cm
    • Οι πλάκες μοιάζουν ομοιογενείς, αλλά υπάρχουν και οι δακτυλιοειδείς μορφές
    • Ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει έντονο κνησμό

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    Μυκητίαση από δερματόφυτα, π.χ. Trichophyton rubrum

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    • Θερμά κλίματα
    • Άμεση επαφή με ενεργό βλάβη ανθρώπου ή ζώου, πιο σπάνια από το έδαφος
    • Εργασία με ζώα
    • Ανοσοκαταστολή, περιλαμβάνοντας και την παρατεταμένη χρήση τοπικών σκευασμάτων κορτικοστεροειδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ροδόχρους πιτυρίαση
    • Έκζεμα
    • Δερματίτιδα από επαφή 
    • Σύφιλη 
    • Ψωρίαση 
    • Υποξύς ερυθηματώδης λύκος 
    • Ερπυστική διατιτραίνουσα ελάστωση 
    • Δακτυλιοειδές ερύθημα 
    • Γυροειδή ερυθήματα, ιδιαίτερα τα φυγόκεντρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου ξεσμάτων του δέρματος, καλλιέργεια μυκήτων μπορεί να γίνει, αλλά συνήθως δεν είναι απαραίτητη

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Σε παρασκεύασμα ΚΟΗ ευρίσκονται οι υφές των δερματοφύτων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η δερματοφυτία του σώματος δεν φθορίζει κάτω από το φως του Wood

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Απόξεση βλάβης:

    • Με νυστέρι, Νο 15, τοποθετούμε πολλά μικρά ξέσματα από το όριο της ενεργού βλάβης σε γυάλινη αντικειμενοφόρο πλάκα μα κάλυμμα
    • Τοποθετούμε υδροξείδιο του καλίου 10-20% και θερμαίνουμε ελαφρώς χωρίς να φτάσουμε σε βρασμό 
    • Αφήνουμε για 5 λεπτά και εξετάζουμε για μικκύλια με διαφράγματα και κλώνους. Χρησιμοποιούμε αραιότερο διάλυμα και αμυδρό φως για να επιτύχουμε αντίθεση. Τα μικκύλια μπορεί να τονισθούν με εμπορικές χρώσεις μυκήτων ή με μία σταγόνα μπλε μελάνης

    big 5845867ba8d37

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Κατάλληλη υγιεινή 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Να αποφεύγεται επαφή με ύποπτες βλάβες. Προσοχή στην επαφή με ζώα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τοπικές αντιμυκητιασικές κρέμες - μικοναζόλη ή κοτριμαζόλη τοποθετούνται δύο φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες. Επίσης κετοκοναζόλη μία φορά την ημέρα, για 2 εβδομάδες. Για να αποφευχθεί η υποτροπή, πρέπει να συνεχίζεται η αγωγή για μία εβδομάδα μετά την ίαση. Επίσης εκοναζόλη και αλυλαμίνες 
    • Για ανθεκτικές, εκτεταμένες και/ή επεκτατικές βλάβες, συνιστάται από του στόματος αγωγή για 4 εβδομάδες. Γκριζεοφλουβίνη από του στόματος 7 mg/Kg/ημέρα σε παιδιά άνω των 2 ετών, 375 mg/ημέρα σε ενήλικες. Ιτρακοναζόλη από του στόματος (αντί κετοκοναζόλης: λιγότερο τοξική, με λιγότερες παρενέργειες)

    Προφυλάξεις: Η κετοκοναζόλη περιέχει ένα σουλφίδιο και θα πρέπει να αποφεύγεται σε άτομα ευαίσθητα στα σουλφίδια. Αναφέρεται επίπτωση ηπατοτοξικότητας 1:10.000 σε χορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης. Βασικές δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας πρέπει να γίνονται πριν την χορήγηση από του στόματος κετοκοναζόλης και στη συνέχεια απαιτείται στενή παρακολούθηση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Η γκριζεοφουλβίνη επάγει τα ηπατικά ένζυμα που μεταβολίζουν την ουαρφαρίνη και άλλα φάρμακα. Οι Η2 αποκλειστές και τα αντιόξινα ελαττώνουν την απορρόφηση της κετοκοναζόλης. Η κετοκοναζόλη είναι αναστολέας ενζύμων και μπορεί να προκαλέσει φαρμακευτική τοξικότητα (αναφέρεται περιστατικό τοξικότητας από τερφεναδίνη που προκάλεσε κοιλιακή αρρυθμία). Η κετοκοναζόλη επίσης αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα της κυκλοσπορίνης

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαραίτητη σε επεκτατική νόσο ή παρατεταμένη αγωγή με από του στόματος κετοκοναζόλη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή επαφής με ύποπτες βλάβες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Βακτηριακή επιμόλυνση 
    • Γενικευμένη, επεκτατική δερματοφυτία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ίαση, χωρίς επακόλουθα, μετά από θεραπεία 1-2 εβδομάδων 

    Διαβάστε, επίσης των ποδιών, του τριχωτού της κεφαλής, του γενείου, της μηρογεννητικής περιοχής και άλλες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    big 584588d54a72c

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματοφυτία των ποδιών

    Δερματόφυτα

    Δερματοφυτία μηρογεννητικής πτυχής

    Δυσιδρωσία

    Οζώδες ερύθημα

    Ονυχομυκητίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Δερματοφυτία των ποδιών Δερματοφυτία των ποδιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματοφυτία των ποδιών

    Η δερματοφυτία των ποδιών είναι μια επιπολής μόλυνση των ποδιών που προκαλείται από δερματόφυτα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες, αλλά πιο συχνή στους εφήβους και τους νέους ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    • Κνησμός
    • Απολέπιση 
    • Εφύγρανση 
    • Φυσαλίδες/Πομφόλυγες
    • Κυρίως, στα μεσοδακτυλικά διαστήματα
    • Μπορεί, επίσης, να προσβάλλει το πέλμα και την καμάρα 

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    • Trichophyton mentagrophytes
    • Trichophyton rubrum
    • Epidermophyton floccosum

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    • Θερμό, υγρό κλίμα
    • Στενά υποδήματα
    • Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς
    • Παρατεταμένη χρήση τοπικών κορτικοστεροειδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεσοδακτυλική ψωρίαση 
    • Παράτριμμα
    • Υπερκεράτωση 
    • Δερματίτιδα από επαφή
    • Έκζεμα
    • Δυσιδρωσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Άμεση μικροσκοπική επισκόπηση (παρασκεύασμα ΚΟΗ)
    • Καλλιέργεια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικκύλια με διαφράγματα και διακλαδώσεις στο παρασκεύασμα ΚΟΗ
    • Καλλιέργεια: δερματόφυτα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καλλιέργεια

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία γίνεται, συνήθως, με τοπική αγωγή 
    • Μετά από βρέξιμο ή πλύσιμο των ποδιών, ο ασθενής πρέπει να αφαιρεί προσεκτικά νεκρούς ή παχυμένους ιστούς 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Να αποφεύγεται η εφίδρωση των ποδιών 

    shutterstock 37597558a 600x377

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΟΦΥΤΙΑΣ ΠΟΔΙΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξεία φυσαλιδώδης φάση: υγρά επιθέματα ακολουθούμενα από κλοτριμαζόλη 1%
    • Υποξία (εμβροχή, απολέπιση): κρέμα ή διάλυμα κλοτριμαζόλης 2 φορές την ημέρα, επί 4 εβδομάδες. Χρήση αντιμυκητιασικής πούδρας στα υποδήματα και ανάμεσα στα δάκτυλα
    • Χρόνια: ίδια θεραπεία, όπως, στην υποξία. Γκριζεοφουλβίνη 500 mg 2 φορές την ημέρα από του στόματος για 3-6 μήνες 

    Αντενδείξεις:

    • Κλοτριμαζόλη: να μη χρησιμοποιείται σε όποιο άτομο έχει εκδηλώσει υπερευαισθησία σε κάποιο από τα συστατικά του φαρμάκου
    • Γκριζεοφουλβίνη: ασθενείς με πορφυρία, ηπατοκυτταρική ανεπάρκεια και σε ασθενείς με ιστορικό υπερευαισθησίας στη γκριζεοφουλβίνη 

    Προφυλάξεις:

    • Κλοτριμαζόλη: Αν εμφανιστεί ερεθισμός ή ευαισθητοποίηση, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί 
    • Γκριζεοφουλβίνη: περιοδική παρακολούθηση της λειτουργίας συστημάτων, όπως νεφρικό, ηπατικό και αιμοποιητικό. Πιθανές αντιδράσεις φωτοευαισθησίας. Ερυθηματώδης λύκος και παρόμοια σύνδρομα ή έξαρση προϋπάρχοντος ερυθηματώδους λύκου, έχουν αναφερθεί 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Κλοτριμαζόλη: καμία
    • Γκριζεοφουλβίνη: ελαττώνει τη δραστηριότητα των αντιπηκτικών τύπου ουαρφαρίνης. Τα βαρβιτουρικά συνήθως ελαττώνουν τη δραστηριότητα της γκριζεοφουλβίνης. Η επίδραση του αλκοόλ μπορεί να ενισχυθεί προκαλώντας φαινόμενα όπως ταχυκαρδία και εξάψεις 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τοπικά: ιμιδαζόλη, κετοκοναζόλη, σουλκοναζόλη, μικοναζόλη, εκοναζόλη, οξυκοναζόλη
    • Τοπικά σκευάσματα αλλυλαμινών: ναφτιφίνη, τερβιναφίνη
    • Κετοκοναζόλη 200 mg την ημέρα από του στόματος, για δερματοφυτίες ανθεκτικές στην γκριζεοφλουβίνη (έχει αναφερθεί ηπατοτοξικότητα από τη χρήση της. Υπάρχει επίσης κίνδυνος καρδιαγγειακών επεισοδίων σε ασθενείς που λαμβάνουν τερφεναδίνη ή αστεμιζόλη παράλληλα με κετοκοναζόλη). Η ιτρακοναζόλη είναι εναλλακτικό φάρμακο

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όπως απαιτείται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Καλή προσωπική υγιεινή
    • Χρήση λαστιχένιων ή ξύλινων σανδαλιών σε δημόσια λουτρά ή μπάνια
    • Προσεκτικό στέγνωμα ανάμεσα στα δάκτυλα μετά από λουτρό ή μπάνιο
    • Οι κάλτσες να αλλάζονται συχνά 
    • Εφαρμογή αφυγραντικής πούδρας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς βακτηριακές μολύνσεις 
    • Εκζεματοειδείς αλλαγές 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Έλεγχος της νόσου, αλλά όχι πλήρης ίαση. Τα συμπτώματα συνεχίζονται αόριστα, με περιόδους σχετικής ύφεσης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υπεριδρωσία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια σε μικρά παιδιά (συχνή σε εφήβους)

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι είναι πιο επιρρεπείς σε εξάρσεις, λόγω των μεταβολών στους περιφερικούς ιστούς που οδηγούν σε περιφερική αγγειακή νόσο και της διαδικασίας γήρανσης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    big 58457dd70c077

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματόφυτα

    Δερματοφυτία μηρογεννητικής πτυχής

    Δυσιδρωσία

    Οζώδες ερύθημα

    Ονυχομυκητίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) περιλαμβάνει πολλές διάχυτες παθήσεις των πνευμόνων, όπως η χρόνια βρογχίτιδα, το βρογχικό άσθμα, η κυστική ίνωση, οι βρογχεκτασίες και το εμφύσημα.

    Ο όρος, συνήθως, αναφέρεται σε ένα "μείγμα" χρόνιας βρογχίτιδας και εμφυσήματος

    • Η χρόνια βρογχίτιδα ορίζεται κλινικά ως η αυξημένη παραγωγή βλέννας και υποτροπιάζων βήχας, που διαρκούν τρεις μήνες το χρόνο για τουλάχιστον δύο συνεχόμενα χρόνια 
    • Το εμφύσημα είναι η καταστροφή των κυψελιδικών τοιχωμάτων και, επομένως, ο ορισμός είναι παθολογοανατομικός. Η διαταραχή επισυμβαίνει στις απομακρυσμένες ή τελικές αεροφόρες οδούς και αφορά, τόσο αυτές, όσο και το πνευμονικό παρέγχυμα 

    Γενετική:

    • Η χρόνια βρογχίτιδα δεν είναι γενετική διαταραχή, αν και μερικές μελέτες υποστηρίζουν την ύπαρξη προδιάθεσης για την ανάπτυξή της 
    • Μια σπάνια μορφή εμφυσήματος, η ανεπάρκεια αντιπρωτεάσης (λόγω ανεπάρκειας της άλφα 1-αντιθρυψίνης), είναι κληρονομούμενη νόσος που αποτελεί έκφραση δύο αυτοσωματικών συνεπικρατούντων αλλήλων

    Επικρατέστερη ηλικία: Άτομα άνω των 40 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    Χρόνια βρογχίτιδα:

    • Βήχας 
    • Παραγωγή πτυέλων 
    • Συχνές λοιμώξεις
    • Διαλείπουσα δύσπνοια
    • Οιδήματα πελμάτων 
    • Αύξηση του όγκου του αίματος
    • Κυάνωση 
    • Συριγμός 
    • Αύξηση του σωματικού βάρους 
    • Ελάττωση του αναπνευστικού ψιθυρίσματος

    Εμφύσημα:

    • Ελάχιστος βήχας 
    • Λίγα πτύελα 
    • Δύσπνοια 
    • Συχνά, σημαντική ελάττωση του σωματικού βάρους 
    • Συχνές λοιμώξεις 
    • Πιθοειδής θώρακας 
    • Ελαφρύς συριγμός 
    • Χρήση των επικουρικών αναπνευστικών μυών 
    • Αναπνοή με πρόταση των χειλέων 
    • Η κυάνωση είναι ελαφρά ή απούσα 
    • Πολύ αδύνατο αναπνευστικό ψιθύρισμα

    ΑΙΤΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    • Κάπνισμα 
    • Μόλυνση του αέρα 
    • Ανεπάρκεια αντιπρωτεασών 
    • Επαγγελματική έκθεση (π.χ. πυροσβέστες)
    • Πιθανώς λοίμωξη (ιογενής)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    • Παθητικό κάπνισμα (ειδικά ενήλικες των οποίων οι γονείς κάπνιζαν)
    • Βαριά ιογενής πνευμονία νωρίς στη ζωή 
    • Μεγάλη ηλικία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οξεία βρογχίτιδα, άσθμα, βρογχεκτασίες, βρογχογενές καρκίνωμα, οξεία ιογενής λοίμωξη, φυσιολογική γήρανση των πνευμόνων, επαγγελματικό άσθμα, χρόνια πνευμονική εμβολή, σύνδρομο ύπνου-άπνοιας, πρωτοπαθής υποαερισμός των κυψελίδων, χρόνια παραρρινοκολπίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χρόνια βρογχίτιδα:

    • Υπερκαπνία 
    • Πολυερυθραιμία
    • Η υποξία μπορεί να είναι μέτρια έως βαριά

    Εμφύσημα:

    • Φυσιολογική αιμοσφαιρίνη ορού ή πολυερυθραιμία
    • Φυσιολογική PaCO2 αν η FEV1 < 1 L/sec μπορεί να αυξηθεί
    • Ελαφρά υποξία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Κατασταλτικά, συμπεριλαμβανομένου και του αλκοόλ

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Παχυσαρκία, συνυπάρχουσα περιοριστική πνευμονοπάθεια, πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση, οξείες λοιμώξεις, αναιμία, πνευμονική εμβολή

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χρόνια βρογχίτιδα:

    • Διόγκωση των βρογχικών βλεννωδών αδένων
    • Αύξηση του αριθμού των εκκριτικών κυττάρων στο επιθήλιο της επιφάνειας
    • Πάχυνση του τοιχώματος των μικρών αεροφόρων οδών λόγω οιδήματος και φλεγμονής 
    • Υπερπλασία των λείων μυϊκών ινών 
    • Βλεννώδη "βύσματα"
    • Αποικισμός των αεροφόρων οδών από βακτηρίδια

    Εμφύσημα:

    • Προσβολή ολόκληρου του πνεύμονα
    • Οι βρόγχοι, συνήθως, είναι καθαροί από τις εκκρίσεις
    • Ανθρακοειδής χρώση
    • Διόγκωση των κυψελίδων και απώλεια του τοιχώματος τους
    • Ατροφία των χόνδρων
    • Σχηματισμός φυσαλίδων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Λειτουργικές δοκιμασίες των πνευμόνων:

    • Πτώση της FEV1 με σύγχρονη ελάττωση του κλάσματος FEV1/FVC
    • Η FVC μπορεί να είναι φυσιολογική ή ελαττωμένη
    • Η ολική πνευμονική χωρητικότητα είναι φυσιολογική ή ελαττωμένη 
    • Αύξηση του υπολειπόμενου όγκου
    • Η ικανότητα διαχύσεως είναι φυσιολογική ή ελαττωμένη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η ακτινογραφία θώρακα σε χρόνια βρογχίτιδα δείχνει επίταση των βρογχο-αγγειακών σκιάσεων και καρδιομεγαλία
    • Η ακτινογραφία θώρακα σε εμφύσημα δείχνει μικρή καρδιά, υπεραερισμό, επιπέδωση των διαφραγμάτων και, πιθανώς, "μπούλες"

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Λειτουργικές δοκιμασίες των πνευμόνων 
    • Αέρια αρτηριακού αίματος 
    • Ακτινογραφία θώρακα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Η αγωγή εκτός νοσοκομείου επαρκεί, συνήθως. Παρ'όλα αυτά, μπορεί να χρειασθεί εισαγωγή στο νοσοκομείο σε περιόδους επιδείνωσης, σε περίπτωση λοίμωξης ή για διαγνωστική διερεύνηση (π.χ. για διαβρογχική βιοψία πνεύμονα)
    • Η οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια μπορεί να χρήζει εισαγωγής σε μονάδα εντατικής θεραπείας και, πιθανώς, μηχανικής υποβοήθησης της αναπνοής

    5vq77fd6 1402980783

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διακοπή του κανίσματος
    • Επιθετική αντιμετώπιση των λοιμώξεων 
    • Αντιμετώπιση αναστρέψιμου βρογχόσπασμου
    • Ελάττωση των εκκρίσεων μέσω καλής υγιεινής των πνευμόνων
    • Η παρουσία πνευμονικής καρδίας μπορεί να απαιτήσει την παροχή οξυγόνου 
    • Πνευμονική αποκατάσταση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση γίνεται ανεκτή. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενθαρρύνονται για πλήρη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Προτείνεται μια ισορροπημένη, πλούσια σε πρωτεΐνες δίαιτα. Ελάττωση των υδατανθράκων μπορεί να ωφελήσει ασθενείς με υπερκαπνία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Καθοδηγείστε τους ασθενείς όσον αφορά την πνευμονική αποκατάσταση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Θεοφυλλίνη - 400 mg/ημέρα. Αν θεωρηθεί αναγκαία η δόση μπορεί να αυξηθεί κατά 100-200 mg μέσα σε 1 έως 2 εβδομάδες 
    • Συμπαθητικομιμητικά - 1-2 εισπνοές από την ειδική ψεκαστική δοσομετρική συσκευή κάθε 4-6 ώρες. Η ίδια δόση μπορεί να δίνεται κάθε 3 ώρες. Η χρήση ειδικής συσκευής spacer μπορεί να είναι ωφέλιμη (από πολλούς συνιστάται η χορήγηση μέχρι και 4 αναπνοών τη φορά) 
    • Αντιχολινεργικά - Ιπρατρόπιο. Δύο εισπνοές (36 mcg) 4 φορές ημερησίως. Μπορούν να ληφθούν και περαιτέρω εισπνοές - το πολύ μέχρι 12 ανά 24ωρο
    • Κορτικοστεροειδή - πρεδνιζόνη. Χορηγούνται 7,5-15 mg/25ωρο από του στόματος. Πιο χρήσιμα σε αναστρέψιμες περιπτώσεις βρογχίτιδας 

    Αντενδείξεις: 

    • Θεοφυλλίνη - υπερευαισθησία
    • Συμπαθητικομιμητικά - καρδιακές αρρυθμίες που σχετίζονται με ταχυκαρδία, υπερευαισθησία
    • Αντιχολινεργικά - υπαρευαισθησία στην ατροπίνη ή τα ανάλογά της
    • Κορτικοστεροειδή - συστηματικές μυκητιασικές λοιμώξεις, υπερευαισθησία 

    Προφυλάξεις:

    • Θεοφυλλίνη - μείωση της δόσης σε περιπτώσεις ελαττωμένης νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας, ηλικίας άνω των 55, συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας. Τα θεραπευτικά επίπεδα του φαρμάκου είναι 10-20 mcg/ml

    Η ταυτόχρονη λήψη σιμετιδίνης, σιπροφλοξασίνης ή ερυθρομυκίνης ελαττώνει την απομάκρυνση της θεοφυλλίνης αυξάνοντας, έτσι, τα επίπεδα της στο αίμα. Πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων του φαρμάκου

    • Ριφαμπικίνη - μπορεί να ελαττώσει τα επίπεδα της θεοφυλλίνης αυξάνοντας το μεταβολισμό της. Χρειάζεται συνεχής παρακολούθηση των επιπέδων της θεοφυλλίνης του ορού 
    • Συμπαθητικομιμητικά - υπερβολική χρήση μπορεί να αποβεί επικίνδυνη. Μπορεί να χρειασθεί μείωση της δόσης σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο, υπέρταση, υπερθυρεοειδισμό, σακχαρώδη διαβήτη ή διαταραχές που προκαλούν σπασμούς 
    • Αντιχολινεργικά - προσοχή σε γλαύκωμα κλειστής γωνίας, υπερτροφία του προστάτη, απόφραξη του κυστικού αυχένα 
    • Κορτικοστεροειδή - μπορούν να αποκρύψουν λοίμωξη ή να προδιαθέσουν σε λοίμωξη, ιδιαίτερα μυκητιασική, υποκάψιος καταρράκτης, γλαύκωμα, φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια, ψυχολογικές διαταραχές, αιμορραγία από το γαστρεντερικό, σακχαρώδης διαβήτης, αναζωπύρωση φυματίωσης 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Θεοφυλλίνη - ανθρακικό λίθιο, προπρανολόλη, ερυθρομυκίνη, σιμετιδίνη, ρανετιδίνη, ριφαμπικίνη, σιπροφλοξασίνη 
    • Συμπαθητικομιμητικά - άλλα συμπαθητικομιμητικά, αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης ή τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά 
    • Αντιχολινεργικά 
    • Κορτικοστεροειδή - μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, ασπιρίνη, συνθετική θυρορμόνη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Η θεοφυλλίνη μπορεί να χορηγηθεί ενδοφλέβια ή με τη μορφή ορθικού υποθέτου
    • Τα συμπαθητικομιμητικά μπορούν να χορηγηθούν ως ψεκαζόμενο διάλυμα όταν αναμειγνύονται σε φυσιολογικό ορό. Επίσης, από του στόματος ή υποδορίως (τερβουταλίνη)
    • Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χορηγηθούν ενδοφλεβίως (υδροκορτιζόνη, μεθυλπρεδνιζολόνη) ή υπό τη μορφή εισπνοών (βεκλομεθαζόνη, φλουνισολίδη, τριαμσινολόνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς σε βαριά ή ασταθή κατάσταση θα πρέπει να εξετάζονται κάθε μήνα
    • Όταν η κατάσταση είναι σταθερή, θα πρέπει να εξετάζονται δύο φορές το χρόνο 
    • Τα επίπεδα  της θεοφυλλίνης θα πρέπει να μετρώνται μετά από κάθε νέα ρύθμιση της δόσης, μέχρι να φθάσουν στο επιθυμητό ύψος. Μετά, η μέτρηση μπορεί να γίνεται κάθε 6-12 μήνες 
    • Όταν απαιτείται η χορήγηση οξυγόνου κατ'οίκον, θα πρέπει να μετρώνται τα αέρια του αρτηριακού αίματος μία φορά το χρόνο ή όποτε υπάρχει αλλαγή στην κλινική εικόνα. Ο κορεσμός του αίματος σε οξυγόνο θα πρέπει να μετράται συχνότερα (με τη μέθοδο της σφυγμικής οξυμετρίας)
    • Αποφυγή ταξιδιών σε μεγάλο υψόμετρο. Οι αεροπορικές πτήσεις μαζί με οξυγόνο θα πρέπει να προγραμματίζονται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η διακοπή του καπνίσματος είναι το σημαντικότερο προληπτικό μέτρο. Πρόσφατα έχει αποδειχθεί ότι το παθητικό κάπνισμα είναι εξίσου βλαβερό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η λοίμωξη είναι συχνή 
    • Άλλες επιπλοκές είναι η πνευμονική καρδία, η δευτεροπαθής πολυερυθραιμία, η κυστική νόσος του πνεύμονα, η οξεία ή χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια, η πνευμονική υπέρταση  

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι πιο σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες είναι η ηλικία του ασθενούς και η FEV1 μετά τη χορήγηση βρογχοδιασταλτικού. Ασθενείς νεαρής ηλικίας με προβλεπόμενη FEV1 > 50% έχουν καλή πρόγνωση. Μεγαλύτεροι ασθενείς με βαρύτερη πνευμονική νόσο, έχουν χειρότερη πρόγνωση 
    • Η χορήγηση οξυγόνου, όπου ενδείκνυται, συνδυάζεται με αύξηση της επιβίωσης 
    • Η διακοπή του καπνίσματος είναι σημαντική για τη βελτίωση της πρόγνωσης 
    • Ο υποσιτισμός είναι κακό προγνωστικό σημείο 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Καρκίνος του πνεύμονα 
    • Στεφανιαία νόσος 
    • Πεπτικό έλκος 
    • Χρόνια παραρρινοκολπίτιδα 
    • Υποσιτισμός
    • Καρκίνωμα του λάρυγγα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συχνές αναπνευστικές λοιμώξεις κατά την παιδική ηλικία, αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης ΧΑΠ

    Γηριατρικό: Ο σχετικός κίνδυνος είναι 1,2 έως 2,3 φορές μεγαλύτερος, από ότι σε νεότερα άτομα

    Άλλα: Ασυνήθης σε ηλικίες κάτω των 25 ετών, εκτός αν υπάρχει ανεπάρκεια αντιπρωτεασών. Η επίπτωση αυξάνει, καθώς, η ηλικία πλησιάζει τα 60 χρόνια

    Άλλα σημαντικά βήματα για την αντιμετώπιση περιλαμβάνουν επαρκή ενυδάτωση του ασθενούς, συμπληρωματική χορήγηση οξυγόνου, αντιβιοτικά, όταν υπάρχει ένδειξη, βλεννολυτικά φάρμακα, πνευμονική αποκατάσταση, καλή πνευμονική υγιεινή

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

     

    Chronic Bronchitis Edited 1024x724

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Αναπνεύστε ελεύθερα

    Όλα όσα απαιτούνται για να καταπολεμήσετε το άσθμα

    Ασκήσεις αναπνοής για την ανακούφιση του άσθματος και της δύσπνοιας

    Οι βλάβες που προκαλεί το κάπνισμα στο αναπνευστικό

    Τι πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν ΧΑΠ

    Τα καλύτερα φυτά για να καθαρίσετε τους πνεύμονές σας

    Διατροφή για όσους έχουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Τροφές για να καθαρίσετε τη νικοτίνη από το σώμα σας

    Α1 αντιθρυψίνη

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Τι περιέχει ένα τσιγάρο

    Αν έχετε άσθμα να τρώτε πολλές φυτικές ίνες

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν άσθμα

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Νέα φάρμακα κατά της ΧΑΠ

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Διατροφή για τις αναπνευστικές παθήσεις

    Σύνδρομο αλληλεπικάλυψης άσθματος και ΧΑΠ

    Αφέψημα βοτάνων για τον βήχα

    Αέρια αρτηριακού αίματος

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Η αμιάντωση

    Μυστικά για τα παλμικά οξύμετρα

    Υπέρμετρος οξυγονοθεραπεία

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Τι είναι ο συριγμός

    Ρόφημα για να καθαρίζετε τις βρογχικές εκκρίσεις

    Οξεία βρογχίτιδα

    Μεταμόσχευση πνεύμονος

    Οι βλαπτικές ουσίες του τσιγάρου

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Με κομμένη την ανάσα

    Τα συνοδά νοσήματα της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας

    Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Συνδυασμός βρογχοδιασταλτικών στη ΧΑΠ

    Οξυγονοθεραπεία

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Άσθμα

    Οι πνεύμονες μπορεί να αναγεννηθούν

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα

     Κάπνισμα και καρδιοαγγειακές παθήσεις

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Τρυπτοφάνη Τρυπτοφάνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τρυπτοφάνη

     

    Η τρυπτοφάνη είναι ένα α-αμινοξύ που χρησιμοποιείται στη βιοσύνθεση των πρωτεϊνών.

    Η τρυπτοφάνη περιέχει μια α-αμινομάδα, μια ομάδα α-καρβοξυλικού οξέος και μια ινδόλη πλευρικής αλυσίδας, καθιστώντας την ένα μη πολικό αρωματικό αμινοξύ.

    Είναι απαραίτητο για τους ανθρώπους, που σημαίνει ότι το σώμα δεν μπορεί να το συνθέσει και πρέπει να ληφθεί από τη διατροφή.

    Η τρυπτοφάνη είναι, επίσης, πρόδρομος του νευροδιαβιβαστή σεροτονίνης, της ορμόνης μελατονίνης και της βιταμίνης Β3. 

    Κωδικοποιείται από το κωδικόνιο UGG.

    Η τρυπτοφάνη είναι βασικό αμινοξύ που κανονικά προέρχεται από τη διατροφή.

    Έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της κατάπτωσης και της κατάθλιψης, σε υψηλές δόσεις μαζί με νικοτιναμίδιο, πυριδοξίνη και βιταμίνη C.

    Είναι πρόδρομος του νικοτινικού οξέος. 60 χλγρ τρυπτοφάνης είναι αναγκαία για κάθε χλγρ της βιταμίνης αυτής. 

    Η τρυπτοφάνη στη διατροφή δεν είναι αρκετή για να καλύψει όλες τις ανάγκες νικοτινικού οξέος, αλλά η μετατροπή εξαρτάται από τις σωστές ποσότητες θειαμίνης, ριβοφλαβίνης, πυριδοξίνης και βιοτίνης.

    Η τρυπτοφάνη είναι πρόδρομος της σεροτονίνης, ενός παράγοντα βασικού για τη λειτουργία των νεύρων και του εγκεφάλου.

    Η βιταμίνη Β6 χρειάζεται για τη σύνθεση της σεροτονίνης, έλλειψη της οποίας προκαλεί κατάθλιψη.

    Τα αμινοξέα, συμπεριλαμβανομένης της τρυπτοφάνης, χρησιμοποιούνται ως δομικά στοιχεία στη βιοσύνθεση των πρωτεϊνών και απαιτούνται για τη διατήρηση της ζωής. Πολλά ζώα (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων) δεν μπορούν να συνθέσουν τρυπτοφάνη: πρέπει να την αποκτήσουν μέσω της διατροφής τους, καθιστώντας το απαραίτητο αμινοξύ. Η τρυπτοφάνη είναι ένα από τα λιγότερο κοινά αμινοξέα που βρίσκονται στις πρωτεΐνες, αλλά παίζει σημαντικούς δομικούς ή λειτουργικούς ρόλους. Για παράδειγμα, τα υπολείμματα τρυπτοφάνης και τυροσίνης παίζουν ειδικούς ρόλους στην «αγκύρωση» πρωτεϊνών μεμβράνης εντός της κυτταρικής μεμβράνης. Η τρυπτοφάνη, μαζί με άλλα αρωματικά αμινοξέα, είναι, επίσης, σημαντική στις αλληλεπιδράσεις γλυκανών-πρωτεϊνών.

    trypto 1

    Επιπλέον, η τρυπτοφάνη λειτουργεί ως βιοχημικός πρόδρομος για τις ακόλουθες ενώσεις:

    Σεροτονίνη (νευροδιαβιβαστής), που συντίθεται από την υδροξυλάση τρυπτοφάνης. 

    Μελατονίνη (μια νευροορμόνη) που με τη σειρά της συντίθεται από τη σεροτονίνη, μέσω των ενζύμων Ν-ακετυλοτρανσφεράση και 5-υδροξυϊνδολο-Ο-μεθυλοτρανσφεράση.

    Κυνουρενίνη, στην οποία η τρυπτοφάνη μεταβολίζεται κυρίως (πάνω από 95%). Δύο ένζυμα, δηλαδή η ινδολαμίνη 2,3-διοξυγενάση (IDO) στο ανοσοποιητικό σύστημα και τον εγκέφαλο, και η τρυπτοφάνη διοξυγενάση (TDO) στο ήπαρ, είναι υπεύθυνα για τη σύνθεση της κυνουρενίνης από την τρυπτοφάνη. Η πορεία της κυουρενίνης του καταβολισμού τρυπτοφάνης μεταβάλλεται σε διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων των κύριων ψυχικών διαταραχών. 

    Η νιασίνη, επίσης, γνωστή ως βιταμίνη Β3, συντίθεται από τρυπτοφάνη μέσω κινουρενίνης και κινολινικών οξέων. 

    Οι Auxins (μια κατηγορία φυτοορμονών) συντίθενται από την τρυπτοφάνη. 

    Η διαταραχή δυσαπορρόφησης φρουκτόζης προκαλεί ακατάλληλη απορρόφηση τρυπτοφάνης στο έντερο, μειωμένα επίπεδα τρυπτοφάνης στο αίμα και κατάθλιψη.

    Σε βακτήρια που συνθέτουν τρυπτοφάνη, τα υψηλά κυτταρικά επίπεδα αυτού του αμινοξέος ενεργοποιούν μια κατασταλτική πρωτεΐνη, η οποία συνδέεται με το οπερόνιο trp. Η δέσμευση αυτού του καταστολέα στο οπερόνιο τρυπτοφάνης αποτρέπει τη μεταγραφή του κατάντη DNA που κωδικοποιεί τα ένζυμα που εμπλέκονται στη βιοσύνθεση της τρυπτοφάνης. Έτσι, τα υψηλά επίπεδα τρυπτοφάνης εμποδίζουν τη σύνθεση τρυπτοφάνης μέσω ενός βρόχου αρνητικής ανάδρασης και όταν τα επίπεδα τρυπτοφάνης του κυττάρου μειώνονται ξανά, η μεταγραφή από το οπερόνιο trp συνεχίζεται. Αυτό επιτρέπει αυστηρά ρυθμιζόμενες και γρήγορες αποκρίσεις σε αλλαγές στα επίπεδα εσωτερικής και εξωτερικής τρυπτοφάνης του κυττάρου.

    Συνιστώμενη διατροφική πρόσληψη τρυπτοφάνης

    Συνιστώμενα επίπεδα διατροφής (RDA) 5 mg / kg σωματικού βάρους / ημέρα τρυπτοφάνης για ενήλικες 19 ετών και άνω.

    Διατροφικές πηγές τρυπτοφάνης

    Η τρυπτοφάνη υπάρχει στα περισσότερα τρόφιμα με βάση τις πρωτεΐνες. Είναι ιδιαίτερα άφθονη σε σοκολάτα, βρώμη, αποξηραμένα δαμάσκηνα, γάλα, γιαούρτι, τυρί cottage, κόκκινο κρέας, αυγά, ψάρι, πουλερικά, σουσάμι, ρεβίθια, αμύγδαλα, ηλιόσπορους, σπόρους κολοκύθας, φαγόπυρο, σπιρουλίνα και φιστίκια. Σε αντίθεση με την πεποίθηση ότι η μαγειρεμένη γαλοπούλα περιέχει αφθονία τρυπτοφάνης, η περιεκτικότητά της σε τρυπτοφάνη είναι αυτή των υπόλοιπων πουλερικών. 

    Περιεκτικότητα σε τρυπτοφάνη (Trp) διαφόρων τροφίμων
    FoodTryptophan
    [g/100 g of food]
    Protein
    [g/100 g of food]
    Tryptophan/protein
    [%]
    Λευκό αυγού, αποξηραμένο 1.00 81.10 1.23
    Σπιρουλίνα, αποξηραμένη 0.92 57.47 1.62
    Βακαλάος αποξηραμένος 0.70 62.82 1.11
    Σόγια, ακατέργαστη 0.59 36.49 1.62
    Τυρί, παρμεζάνα 0.56 37.90 1.47
    Σουσάμι 0.37 17.00 2.17
    Τυρί, Τσένταρ  0.32 24.90 1.29
    Ηλιόσποροι 0.30 17.20 1.74
    Χοιρινό 0.25 19.27 1.27
    Γαλοπούλα 0.24 21.89 1.11
    Κοτόπουλο 0.24 20.85 1.14
    Βόειο κρέας 0.23 20.13 1.12
    Βρώμη 0.23 16.89 1.39
    Σολωμός 0.22 19.84 1.12
    Αρνί 0.21 18.33 1.17
    Πέρκα 0.21 18.62 1.12
    Ρεβίθια ακατέργαστα 0.19 19.30 0.96
    Αυγά 0.17 12.58 1.33
    Αλεύρι σίτου λευκό 0.13 10.33 1.23
    Σοκολάτα κουβερτούρα χωρίς ζάχαρη 0.13 12.9 1.23
    Γάλα 0.08 3.22 2.34
    Ρύζι, λευκό, μεσαίου κόκκου, μαγειρεμένο 0.028 2.38 1.18
    Quinoa άψητο 0.167 14.12 1.2
    Quinoa μαγειρεμένο 0.052 4.40 1.1
    Πατάτες 0.02 2.14 0.84
    Ταμάρινδος ο Ινδικός 0.018 2.80 0.64
    Μπανάνες 0.01 1.03 0.87

    trypto 4

    Χρησιμοποιήστε το ως αντικαταθλιπτικό

    Επειδή η τρυπτοφάνη μετατρέπεται σε 5-υδροξυτρυπτοφάνη (5-HTP) η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται στο νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη, η κατανάλωση τρυπτοφάνης ή 5-ΗΤΡ μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα κατάθλιψης αυξάνοντας το επίπεδο σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Χρησιμοποιείται ως αντικαταθλιπτικό, αγχολυτικό και βοηθητικό ύπνου. Επίσης, συνταγογραφείται για τη θεραπεία της μείζονος κατάθλιψης. Τα επίπεδα τρυπτοφάνης στο αίμα μπορεί να μεταβληθούν αλλάζοντας τη διατροφή, αλλά τα συμπληρώματα διατροφής με τρυπτοφάνη αυξάνουν γρήγορα το επίπεδο σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Αυτό συμβαίνει επειδή το σύστημα μεταφοράς που φέρνει τρυπτοφάνη στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό μεταφέρει, επίσης, άλλα αμινοξέα που περιέχονται σε πρωτεϊνικές τροφές. Τα υψηλά επίπεδα πλάσματος στο αίμα άλλων μεγάλων ουδέτερων αμινοξέων εμποδίζουν την αύξηση της συγκέντρωσης του εγκεφάλου στο πλάσμα της τρυπτοφάνης. 

    Οι πιθανές παρενέργειες του συμπληρώματος τρυπτοφάνης περιλαμβάνουν: ναυτία, διάρροια, υπνηλία, ζάλη, κεφαλαλγία, ξηροστομία, θολή όραση, καταστολή, ευφορία και νυσταγμό (ακούσιες κινήσεις των ματιών). 

    Η τρυπτοφάνη που λαμβάνεται ως συμπλήρωμα διατροφής (όπως σε μορφή δισκίου) έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει σύνδρομο σεροτονίνης όταν συνδυάζεται με αντικαταθλιπτικά της κατηγορίας MAO ή SSRIs ή άλλα έντονα σεροτονινεργικά φάρμακα. 

    Ως απαραίτητο αμινοξύ, η τρυπτοφάνη δε συντίθεται από απλούστερες ουσίες σε ανθρώπους και άλλα ζώα, επομένως πρέπει να υπάρχει στη διατροφή με τη μορφή πρωτεϊνών που περιέχουν τρυπτοφάνη.

    Τα φυτά και οι μικροοργανισμοί συνθέτουν συνήθως τρυπτοφάνη από σικιμικό οξύ ή ανθρανιλικό άλας: το ανθρανιλικό συμπυκνώνεται με φωσφοριβοσυλοπυροφωσφορικό (PRPP), δημιουργώντας πυροφωσφορικό ως υποπροϊόν. Ο δακτύλιος του τμήματος ριβόζης ανοίγεται και υποβάλλεται σε αναγωγική αποκαρβοξυλίωση, παράγοντας φωσφορική ινδολο-3-γλυκερόλη. Αυτό, με τη σειρά του, μετατρέπεται σε ινδόλη. Στο τελευταίο βήμα, η συνθετάση τρυπτοφάνης καταλύει τον σχηματισμό τρυπτοφάνης από ινδόλη και τη σερίνη αμινοξέων.

    Η βιομηχανική παραγωγή τρυπτοφάνης βασίζεται στη ζύμωση σερίνης και ινδόλης χρησιμοποιώντας είτε άγριου τύπου είτε γενετικά τροποποιημένα βακτήρια, όπως B. amyloliquefaciens, B. subtilis, C. glutamicum ή E. coli. Αυτά τα στελέχη φέρουν μεταλλάξεις που εμποδίζουν την επαναπρόσληψη αρωματικών αμινοξέων ή πολλαπλών / υπερεκφρασμένων οπερονίων trp. Η μετατροπή καταλύεται από το ένζυμο συνθάση τρυπτοφάνης. Καλύτερα να μη χρησιμοποιούνται γενετικά τροποποιημένα βακτήρια...

    Η σεροτονίνη, επίσης, μειώνει την επιθετικότητα.

    Τέλος, η τρυπτοφάνη είναι ένας σημαντικός εγγενής ανιχνευτής φθορισμού (αμινοξύ), ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση της φύσης του μικροπεριβάλλοντος.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    trypto 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι κατάλληλες βιταμίνες για την υγεία σας

    Καρκινοειδές σύνδρομο

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Πρόδρομες ουσίες βιταμινών

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πελλάγρα

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Το παρατεταμένο χρόνιο στρες προκαλεί καρκίνο

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν 5-υδροξυτρυπτοφάνη

    Έκσταση

    Διατροφή για ευτυχία

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Σημεία έλλειψης βιταμινών και μετάλλων

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

    Ριβοφλαβίνη

    Γιατί μας αρέσουν τα ανθυγιεινά τρόφιμα

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Τα αυγά

    Τρόφιμα για να κοιμάστε καλά

    Το σύνδρομο της μπλε πάνας

    Αμυγδαλιά

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Πρόληψη κατάθλιψης

    Μελατονίνη

    Τροφές που μας κάνουν ευτυχισμένους

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Νευρογενής ανορεξία

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Καρκινοειδείς όγκοι

    Κόλπα για να κοιμηθείτε εύκολα

    Νορεπινεφρίνη

    Ζυμαρικά ολικής αλέσεως

    Διατροφή για έντονη πνευματική εργασία

    Η μεγάλη υπόθεση για τη θεραπεία του καρκίνου

    www.emedi.gr

     

  • Τριαμτερένη Τριαμτερένη

    Η τριαμτερένη είναι διουρητικό φάρμακο

    Η τριαμτερένη είναι ένα καλιοσυντηρητικό διουρητικό που χρησιμοποιείται συχνά σε συνδυασμό με θειαζιδικά διουρητικά για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης ή του πρηξίματος ή οιδήματος ή της κατακράτησης υγρών.

    Ο συνδυασμός με υδροχλωροθειαζίδη, είναι γνωστός ως υδροχλωροθειαζίδη / τριαμτερένη.

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της τριαμτερένης είναι η υπονατριαιμία, η ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και η υπασβεστιαιμία, η ναυτία, ο έμετος, η διάρροια, η κεφαλαλγία, η ζάλη, η κόπωση και η ξηροστομία.

    Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι το αίσθημα παλμών της καρδιάς, το μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα, ο πυρετός, τα ρίγη, ο πονόλαιμος, το εξάνθημα και ο πόνος στην πλάτη.

    Η triamterene μπορεί επίσης να προκαλέσει πέτρες στα νεφρά μέσω άμεσης κρυστάλλωσης ή με σπορά λίθων οξαλικού ασβεστίου. Η triamterene πρέπει να αποφεύγεται καλύτερα σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο λόγω της πιθανότητας υπερκαλιαιμίας.

    Τα άτομα που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο πρέπει να χρησιμοποιούν προσεκτικά τα υποκατάστατα αλατιού.

    Η triamterene μπορεί να προσδώσει ένα μπλε φθορίζον χρώμα στα ούρα.

    triamterene 2

    Προσοχή!!! Σε ορισμένες καταστάσεις όταν χορηγείτε τριαμτερένη

    Διαβήτης: Χρησιμοποιήστε με προσοχή την τριαμτερένη σε άτομα με προδιαβήτη ή σακχαρώδη διαβήτη, καθώς μπορεί να υπάρχει αλλαγή στον έλεγχο της γλυκόζης.

    Ηπατική δυσλειτουργία: Χρησιμοποιήστε την με προσοχή σε άτομα με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. στην κίρρωση και αποφύγετε ανισορροπίες ηλεκτρολυτών και οξέος / βάσης που μπορεί να οδηγήσουν σε ηπατική εγκεφαλοπάθεια.

    Νεφρική ανεπάρκεια: η συνδυασμένη θεραπεία τριαμτερενίου και ινδομεθακίνης προκαλεί αναστρέψιμη οξεία νεφρική βλάβη σε ορισμένα άτομα.

    Πέτρες στα νεφρά: Χρησιμοποιήστε την τριαμτερένη με προσοχή σε άτομα με πέτρες στα νεφρά.

    Η χρήση πρέπει να αποφεύγεται εάν η κάθαρση κρεατινίνης είναι μικρότερη από 10 ml / λεπτό.

    Μηχανισμός δράσης

    Η Triamterene μπλοκάρει άμεσα το επιθηλιακό κανάλι νατρίου (ENaC) στην πλευρά του αυλού του σωληναρίου συλλογής των νεφρών και επιτέπει την ταυτόχρονη έξοδο του καλίου από το κύριο κύτταρο στα ούρα που σχηματίζουν. Ο αποκλεισμός του ENaC αποτρέπει αυτό να συμβεί. Η Amiloride λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Οι αναστολείς καναλιών νατρίου αναστέλλουν άμεσα την είσοδο νατρίου στα κανάλια νατρίου.

    Με υδροχλωροθειαζίδη

    Η triamterene παρασκευάζεται, συνήθως, σε συνδυασμό με υδροχλωροθειαζίδη για τη θεραπεία της υπέρτασης (υψηλή αρτηριακή πίεση) και του οιδήματος (κατακράτηση νερού). Αυτός ο συνδυασμός είναι διουρητικά και προκαλεί τα νεφρά να απαλλαγούν από το άχρηστο νερό και το νάτριο του σώματος μέσω των ούρων. 

    Η τριαμτερένη εξασθενεί τη χρησιμοποίηση του φυλλικού οξέος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    triamterene 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Νεφρολιθίαση

    www.emedi.gr