Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2020 15:04

Νόσος Chagas

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

image 4

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • πυρετό
  • αδιαθεσία
  • κεφαλαλγία 
  • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

pmed.0040332.g004

Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

Chagas Instagram 1000x1000

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

Μυοκαρδιοπάθεια

Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

Ο ιός του Έμπολα

Μυοκαρδίτιδα

Ασθένεια του ύπνου

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 106 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2021 02:01
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βιοδείκτες για την ανίχνευση καρκίνου Βιοδείκτες για την ανίχνευση καρκίνου

    3 απλές εξετάσεις αίματος που είναι πολύ σημαντικές για την υγεία σας

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    3 απλές εξετάσεις αίματος που μπορούν να σας βοηθήσουν να προσδιορίσετε εάν έχετε ενεργό καρκίνο ή εάν έχετε μεγαλύτερο από το φυσιολογικό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

    Οι εξετάσεις αυτές μπορούν, επίσης, να σας βοηθήσουν να προσδιορίσετε εάν έχετε υψηλότερο από τον κανονικό κίνδυνο άλλων κοινών, χρόνιων παθήσεων, όπως, καρδιακές παθήσεις και αυτοάνοσες παθήσεις, επίσης.

    Οι τρεις δοκιμές είναι η C-Reactive Protein (ή απλά CRP) ή C αντιδρώσα πρωτεϊνη, η Ταχύτητα καθίζησης ερυθροκυττάρων (ΤΚΕ) και η Lactic Acid Dehydrogenase (LDH) ή γαλακτική δεϋδρογενάση ή γαλακτική αφυδρογονάση.

    Και και οι τρεις μετρούν τα επίπεδα φλεγμονής στο σώμα.

    Να ακολουθείτε φυσικές θεραπείες για τη θεραπεία του καρκίνου, όπως η υπερθερμία, η κετογενική διατροφή, η νηστεία, τα συμπληρώματα διατροφής και τα βότανα, όπως το γκι και άλλα. 

    Να ακολουθείτε εξατομικευμένη θεραπεία, σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου.

    -C αντιδρώσα πρωτεϊνη

    Η CRP, είναι ένας δείκτης του συνολικού επιπέδου φλεγμονής στο σώμα.

    Η φλεγμονή είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό σχεδόν όλων των διαταραχών, συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου. Η φλεγμονή μπορεί να τροφοδοτηθεί από την κακή διατροφή, την έλλειψη ύπνου, την τοξική υπερφόρτωση και, κυρίως, το άγχος.

    Μια άλλη αιτία φλεγμονής μπορεί να είναι η υπερβολική πρωτεΐνη CRP.  Οι καρκινοπαθείς με τα χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης έχουν συχνά τα υψηλότερα ποσοστά CRP, σύμφωνα με μελέτες.

    Η C-Reactive Protein παράγεται στα λιπώδη κύτταρα και στο ανοσοποιητικό σύστημα και συντίθεται στο ήπαρ. Έχει χρησιμοποιηθεί ως δείκτης για τις καρδιακές παθήσεις για πολλά χρόνια. Επίσης, είναι μια πολύ αποτελεσματική ένδειξη για καρκίνο, επίσης.

    Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) είναι μια γλυκοπρωτεΐνη του ορού που παράγεται από το ήπαρ κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε οξείας φλεγμονής. Η CRP είναι ανιχνεύσιμη μέσα σε 6-10 ώρες μετά τη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού και μπορεί να αυξηθεί μέχρι και 4.000 φορές, όταν η φλεγμονώδης απόκριση οξείας φάσης βρίσκεται στην κορύφωσή της. Επειδή, εξαφανίζεται γρήγορα όταν η φλεγμονή υποχωρεί, η ανίχνευσή της είναι ενδεικτική της παρουσίας της φλεγμονώδους διαδικασίας. Είναι ο καλύτερος δείκτης της σοβαρότητας της παγκρεατίτιδας όταν μετράται 48 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη έχει συνδεθεί με το μεταβολικό σύνδρομο, μια ομάδα σημείων που περιλαμβάνουν την κοιλιακή παχυσαρκία, την υπερτριγλυκεριδαιμία, την χαμηλή HDL (καλή χοληστερόλη), την υπέρταση και τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης νηστείας στο αίμα. Θεωρείται πλέον ότι η χρόνια φλεγμονή, όπως αποδεικνύεται από τα χρονίως αυξημένα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, μπορεί να είναι ένα επιπλέον συστατικό του μεταβολικού συνδρόμου. Η μέτρηση της CRP μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «εργαλείο» για την αξιολόγηση ασθενών με κίνδυνο ανάπτυξης καρδιακών παθήσεων.

    Η μέτρηση της CRP χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των φλεγμονωδών διεργασιών της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και του ρευματικού πυρετού, στη διαφοροποίηση της νόσου του Crohn (υψηλή CRP) από την ελκώδη κολίτιδα (χαμηλή CRP), στη διαφοροποίηση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας (υψηλή CRP) από τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (χαμηλή CRP), ως προγνωστικός δείκτης του εμφράγματος του μυοκαρδίου και της στεφανιαίας νόσου, ως δείκτης για τις υφιστάμενες αρτηριακές νόσους, στην ανίχνευση της παρουσίας ή την επιδείνωση των φλεγμονωδών διαδικασιών καθώς και την παρακολούθηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία των φλεγμονωδών παθήσεων. Είναι πιο αξιόπιστος δείκτης από την ΤΚΕ για την αξιολόγηση των φλεγμονωδών καταστάσεων. Οι καθημερινές μετρήσεις της C-Αντιδρώσας Πρωτεΐνης είναι άριστος δείκτης για την παρακολούθηση της ύφεσης της φλεγμονής. Μείωση της CRP κατά 25% ή και περισσότερο από το επίπεδο της προηγούμενης ημέρας, υποδηλώνει ύφεση της φλεγμονής, με προγνωστική αξία μεγαλύτερη από 97%.

    Τι σημαίνουν οι Παθολογικές Τιμές;

    Αύξηση: Ενεργές φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως, βρογχίτιδα, απόστημα, νόσος Crohn, εμπύημα, μηνιγγίτιδα, νεφρίτιδα, παγκρεατίτιδα (οξεία), περιτονίτιδα, φαρυγγίτιδα (στρεπτοκοκκική), πνευμονία (από πνευμονιόκοκκο), ρευματοειδής αρθρίτιδα (οξεία), ρευματικός πυρετός (οξύς), σήψη, λοίμωξη ουροποιητικού και άλλες λοιμώξεις. Νόσος Alzheimer, αγκυλωτική σπονδυλίτιδα, νόσος Castleman, ουρική αρθρίτιδα, νόσος Graves, νόσος Hodgkin, νόσος Kawasaki, λέμφωμα, κακοήθεις όγκοι, μεταβολικό σύνδρομο, έμφραγμα του μυοκαρδίου, μύξωμα, νέκρωση, μη-Hodgkin λέμφωμα, μετεγχειρητικά (πρώτη εβδομάδα), εγκυμοσύνη (μετά τον τρίτο μήνα), νεφρικό έμφρακτο, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, τραύμα (χειρουργικό), φυματίωση. Φάρμακα: από του στόματος αντισυλληπτικά (ψευδώς θετικό).
    Μείωση: Φάρμακα: Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, στεροειδή, σαλικυλικά, στατίνες, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE) μαζί με β-αναστολέα.

    -Ταχύτητα καθίζησης ερυθρών

    Η ΤΚΕ μετρά, επίσης, τα επίπεδα φλεγμονής. Η ΤΚΕ μπορεί να εντοπίσει αυτοάνοσα νοσήματα, λοιμώξεις ή καρκινικούς όγκους.

    Η ΤΚΕ λειτουργεί αναλύοντας το «ποσοστό συσσωμάτωσης» των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Όποτε υπάρχει φλεγμονή, θα υπάρχει συσσωμάτωση. Όσο περισσότερο συσσωματώνονται τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τόσο υψηλότερο είναι το ποσοστό φλεγμονής.

    Η ΤΚΕ είναι ένα πολύ απλό τεστ και είναι αποτελεσματικό για την ανίχνευση καρκίνου. 

    Η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) είναι μια μη ειδική εξέταση για φλεγμονώδεις και νεκρωτικές καταστάσεις. Η ΤΚΕ μπορεί, επίσης, να αυξηθεί σε καταστάσεις φυσιολογικές, όπως η εγκυμοσύνη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχει μία αλλαγή στις πρωτεΐνες του αίματος που οδηγούν σε συσσωμάτωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και αύξηση της ΤΚΕ.

    Η ΤΚΕ μετρά την ταχύτητα με την οποία τα ερυθροκύτταρα που βρίσκονται μέσα σε ένα ειδικό σωληνάριο και τα οποία έχουν αναμιχθεί με συγκεκριμένο αντιπηκτικό, καθιζάνουν. Τα ερυθροκύτταρα τα οποία έχουν συσσωματωθεί εξαιτίας φλεγμονών και νεκρωτικών καταστάσεων, καθιζάνουν πιο γρήγορα σε σχέση με τα μεμονωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι η ΤΚΕ, η οποία εκφράζεται σε mm / ώρα, θα είναι αυξημένη σε τέτοιες φλεγμονώδεις και νεκρωτικές καταστάσεις. Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της ΤΚΕ και της πορείας αυτών των νοσημάτων. Καθώς, η νόσος βελτιώνεται, η ΤΚΕ μειώνεται.

    Η μέτρηση της ΤΚΕ έχει περιορισμένη διαγνωστική αξία στις περιπτώεις σοβαρής αναιμίας ή σε αιματολογικές καταστάσεις που επηρεάζουν σημαντικά το μέγεθος και το σχήμα των ερυθρών αιμοσφαιρίων (π.χ. παρουσία δρεπανοκυττάρων ή σφαιροκυττάρων).

    Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών

    Αύξηση: Αναιμία, κοκκιδιομύκωση, νόσος Crohn, αιμολυτική αναιμία, λοίμωξη, φλεγμονώδεις καταστάσεις, κακοήθειες, έμφραγμα του μυοκαρδίου, οστεομυελίτιδα, επώδυνες καταστάσεις, ρευματική πολυμυαλγία, ρευματοειδής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, αρτηριίτιδες, ιστικές βλάβες, μερικές φορές κατά την έμμηνο ρύση. Λήψη φαρμάκων: Δεξτράνη, ηπαρίνη, από του στόματος αντισυλληπτικά
    Μείωση: Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ανεπάρκεια παράγοντα V, υπολευκωματιναιμία, ποικιλοκυττάρωση, πολυκυτταραιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία. Λήψη φαρμάκων: Αλβουμίνη, ασπιρίνη, κορτικοτροπίνη, κορτιζόνη, λεκιθίνη, στεροειδή

    Αφυδρογονάση γαλακτικού οξέος ή γαλακτική αφυδρογονάση ή γαλακτική δεϋδρογενάση (LDH)

    Η LDH είναι ένα συγκεκριμένο είδος ενζύμου, που βρίσκεται σε όλα τα υγιή, ζωντανά κύτταρα. Η δοκιμή LDH μετρά πόσο από αυτό το ένζυμο είναι στο αίμα.

    Το LDH μετατρέπει τη γλυκόζη σε ενέργεια στο σώμα. Όταν τα κύτταρα καταστραφούν για κάποιο λόγο, το σώμα απελευθερώνει το ένζυμο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η LDH μπορεί να είναι ένα σημάδι βλάβης των ιστών που μπορεί να είναι διαδεδομένη τόσο στα όργανα όσο και στο αίμα και τους μυς.

    Άτομα με μείζονες ασθένειες, όπως οι καρδιακές παθήσεις, η ηπατική νόσος και ο καρκίνος έχουν συχνά υψηλά επίπεδα LDH στο αίμα τους.

    Η μέτρηση της γαλακτικής αφυδρογονάσης χρησιμοποιείται στη διερεύνηση πολλών νοσημάτων που αφορούν την καρδιά, το ήπαρ, τους μυς, τους νεφρούς, τους πνεύμονες και το αίμα καθώς και στην παρακολούθηση των νεοπλασιών μετά από θεραπεία.

    Η γαλακτική αφυδρογονάση (LDH) είναι ένα ενδοκυττάριο ένζυμο που βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα κύτταρα του σώματος και απελευθερώνεται μετά από βλάβη των ιστών. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις της LDH βρίσκονται σε όργανα, όπως η καρδιά, το ήπαρ, οι νεφροί, τα κύτταρα των σκελετικών μυών, καθώς και τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Όταν οι ιστοί του σώματος υποστούν βλάβη από τραυματισμό, ισχαιμία ή οξεοβασική ανισορροπία, η LDH απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος.

    Όταν η συγκέντρωση της LDH είναι ιδιαίτερα αυξημένη, τότε θα πρέπει να γίνεται ηλεκτροφόρηση των ισοενζύμων της, προκειμένου να καταστεί δυνατός ο προσδιορισμός της θέσης της βλάβης των ιστών.

    Ο προσδιορισμός της LDH χρησιμοποιείται ως προγνωστικός παράγοντας στον καρκίνο του παχέος εντέρου και σε ορισμένα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα.

    Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών

    Αύξηση: Αλκοολισμός, αναιμία (αιμολυτική, μεγαλοβλαστική, κακοήθης, λόγω έλλειψης φυλλικού οξέος), ανοξία, εγκαύματα (ηλεκτρικά, θερμικά), καρκίνος, καρδιομυοπάθεια, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, κίρρωση, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σπασμοί, τρομώδες παραλήρημα, αρρυθμία (κοιλιακή), ηπατικό νεόπλασμα, ηπατίτιδα (οξεία, τοξική), υποθυρεοειδισμός, λοιμώδης μονοπυρήνωση, ενδοκαρδιακές προσθετικές βαλβίδες, ίκτερος (αποφρακτικός), γαλακτική οξέωση, λευχαιμία (κοκκιοκυτταρική, οξεία), λέμφωμα, ελονοσία, μονοπυρήνωση, μυϊκή δυστροφία, έμφραγμα του μυοκαρδίου, μυξοίδημα, νεφρεκτομή, νεφρίτιδα, νεφρωσικό σύνδρομο, ωοθηκικό δυσγερμίνωμα, πόνος (μυών και των οστών), περιτονίτιδα, φαιοχρωμοκύτωμα, πνευμονία από Pneumocystis carinii, πολυμυοσίτιδα, πνευμονική εμβολή, πνευμονικό έμφρακτο, νεφρικό έμφρακτο, νεφρική λοίμωξη, νεφρική κακοήθεια, δρεπανοκυτταρική αναιμία, σοκ, νέκρωση των σκελετικών μυών, σπληνομεγαλία, στεατόρροια, σύνδρομο τοξικού σοκ, τραύμα, όγκοι (κακοήθεις), ελκώδης κολίτιδα. Φάρμακα: αναισθητικά, υδροχλωρική χλωροπρομαζίνη, κλοφιβράτη, κωδεΐνη, δικουμαρόλη, αιθυλική αλκοόλη (αιθανόλη), φλοξουριδίνη, φθορίδια, ιμιπραμίνη, ανθρακικό λίθιο, λοραζεπάμη, μεπεριδίνη, μεθοτρεξάτη, τρυγική μετοπρολόλη, μιθραμυκίνη, μορφίνη και άλλα αναλγητικά ναρκωτικά, νιασίνη, νιφεδιπίνη, νιτροφουραντοΐνη, υδροχλωρική προκαϊναμίδη, προποξυφαίνιο, προπρανολόλη, κινιδίνη, σουλφοναμίδες, θυρεοειδικές ορμόνες.
    Μείωση: Φάρμακα: οξαλικά.

    cancer detection 1

    Πόσο συχνά πρέπει να κάνετε αυτές τις εξετάσεις;

    Τα υγιή άτομα πρέπει να κάνουν αυτές τις εξετάσεις μία φορά το χρόνο. Έτσι μετρούνται τα επίπεδα γενικής φλεγμονής και κινδύνου ασθένειας. 

    Αν κάποιος έχει καρκίνο πρέπει να τα ελέγχει, συχνότερα, συνήθως, κάθε 3 μήνες. Οι εργαστηριακές αυτές αξιολογήσεις επιτρέπουν τον έλεγχο της φυσιολογικής λειτουργίας του σώματος.

    Είναι ένα ουσιαστικό σημείο ελέγχου για την κατανόηση των μοναδικών αντιδράσεων του σώματός μας στα φάρμακα, τη διατροφή, τα συμπληρώματα, στην αλλαγή του τρόπου ζωής και ακόμη και στα συναισθηματικά γεγονότα. 

    Πληροφορίες για τις διαγνωστικές εξετάσεις ''Διαγνωστική Αθηνών''

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την  EMEDI  πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Γαλακτική αφυδρογονάση

    Καρκινικοί δείκτες

    Η μεγάλη αλήθεια για τη θεραπεία του καρκίνου

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Η άνοια

    Άνοια είναι παθολογική κατάσταση που ορίζεται σαν επιμένουσα ανεπάρκεια του υπάρχοντος επιπέδου διανοητικής λειτουργίας

    • Η άνοια τύπου Alzheimer είναι πιο συνηθισμένη και χαρακτηρίζεται από συνεχή έκπτωση των ανωτέρων εγκεφαλικών λειτουργιών. Ο ρυθμός έκπτωσης ποικίλει 
    • Η πολυεμφρακτική άνοια είναι αποτέλεσμα κλινικών ή υποκλινικών εγκεφαλικών εμφράκτων δευτεροπαθών σε αθηροσκλήρωση. Η έκπτωση είναι σταδιακή με περιόδους κλινικής σταθεροποίησης 
    • Η υποεγκεφαλική άνοια συνοδεύεται από διαταραχές στις κινήσεις και στη βάδιση και χαρακτηρίζεται από βραδυψυχισμό
    • Δευτεροπαθείς άνοιες, αναφέρονται επίσης ως "αναστρέψιμες άνοιες" δεδομένου ότι η διαταραχή μπορεί να αντιστραφεί πλήρως αν αντιμετωπιστεί η πρωτοπαθής νόσος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική:

    • Τουλάχιστον το 15% των ανθρώπων με άνοια τύπου Alzheimer αναφέρουν θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Άτομα με τρισωμία 21 (σύνδρομο Down) που επιζούν μέχρι τα 20 ή τα 30 θα αναπτύξουν αναπόφευκτα προοδευτική άνοια

    Επικρατέστερη ηλικία: Αύξηση επίπτωσης με την αύξηση της ηλικίας. Μπορεί να εμφανιστεί σε νεότερα άτομα δευτεροπαθώς σε τρισωμία 21 ή AIDS

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΟΙΑΣ

    • Διαταραχές πρόσφατης και μακροχρόνιας μνήμης 
    • Διαταραχή αφηρημένης σκέψης 
    • Διαταραχή κριτικής ικανότητας 
    • Αφασία 
    • Απραξία
    • Αγνωσία
    • Ανομία (διαταραχή της ικανότητας να ονομάζει κανείς αντικείμενα ή να αντανακλά τα ονόματά τους)
    • Μεταβολές της προσωπικότητας, συναισθηματικές διαταραχές, περιπλάνηση, ανησυχία, υπερδραστηριότητα
    • Διαταραχές ύπνου
    • Διαταραχές διάθεσης 
    • Ενούρηση (συνήθως σε προχωρημένο στάδιο άνοιας τύπου Alzheimer ή σε υδροκέφαλο φυσιολογικής πίεσης)
    • Εγκόπριση (σε προχωρημένο στάδιο)
    • Δυσκαμψία (ειδικά στις υποεγκεφαλικές άνοιες)
    • Τρόμος (ειδικά στις υποεγκεφαλικές άνοιες)
    • Ψευδαισθήσεις 
    • Παραισθήσεις 
    • Παρανοειδής συμπεριφορά
    • Απώλεια βάρους 
    • Σπασμοί 

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΟΙΑΣ

    • Άνοια τύπου Alzheimer - Γενετική προδιάθεση σε ποσοστό 15%
    • Πολυεμφρακτική άνοια - λόγω εγκεφαλικής αθηρωμάτωσης ή εμβολών με κλινικά ή υποκλινικά έμφρακτα
    • Φλοιώδεις άνοιες - στις αιτίες περιλαμβάνονται παρκινσονισμός, προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση και νόσος του Huntington
    • Δευτεροπαθείς άνοιες - στις αιτίες περιλαμβάνονται υποθυροειδισμός, έλλειψη βιταμίνης Β12, υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης, AIDS, σύφιλη και διάφορα φάρμακα. Η άνοια συνοδεύεται από τα χαρακτηριστικά σημεία και συμπτώματα της πρωτοπαθούς νόσου 
    • Νόσος του Huntington - προκαλείται από μια γενετική μετάλλαξη, αυτή η ασθένεια προκαλεί απώλεια ορισμένων νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο και του νωτιαίου μυελού. Τα σημεία και τα συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της σοβαρής μείωσης των δεξιοτήτων σκέψης (γνωστικών λειτουργιών), εμφανίζονται, συνήθως, περίπου στην ηλικία των 30 ή 40 ετών.

    • Τραυματισμός εγκεφάλου - αυτή η κατάσταση προκαλείται, συχνότερα, από επαναλαμβανόμενο τραύματα στο κεφάλι (μπόξερ, ποδοσφαιριστές ή στρατιώτες). Ανάλογα με το μέρος του εγκεφάλου που έχει τραυματιστεί, αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα άνοιας, όπως κατάθλιψη, απώλεια μνήμης και μειωμένη ομιλία, παρκινσονισμό κ.ά. Τα συμπτώματα μπορεί να μην εμφανίζονται χρόνια μετά το τραύμα.

    • Νόσος Creutzfeldt-Jakob - aυτή η σπάνια εγκεφαλική διαταραχή εμφανίζεται, συνήθως, σε άτομα χωρίς γνωστούς παράγοντες κινδύνου. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οφείλεται σε εναποθέσεις μολυσματικών πρωτεϊνών. Η νόσος Creutzfeldt-Jakob συνήθως δεν έχει γνωστή αιτία αλλά μπορεί να κληρονομηθεί. Μπορεί, επίσης, να προκληθεί από έκθεση του ασθενή σε ιστό εγκεφάλου ή άλλου μέρους νευρικού συστήματος, όπως από μεταμόσχευση κερατοειδούς. Τα σημεία και τα συμπτώματα αυτής της θανατηφόρου κατάστασης εμφανίζονται συνήθως μετά την ηλικία των 60 ετών.

    •  Νόσος Πάρκινσον - πολλοί άνθρωποι με νόσο του Πάρκινσον τελικά αναπτύσσουν συμπτώματα άνοιας (άνοια νόσου Πάρκινσον).

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΟΙΑΣ

    • Μεγάλη ηλικία 
    • Επίπτωση αθηρωμάτωσης 
    • Τρισωμία 21 (σύνδρομο Down)
    • Ιστορικό κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης 
    • Ιστορικό λοίμωξης του ΚΝΣ
    • Ακτινοθεραπεία εγκεφάλου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΟΙΑΣ

    • Παραλήρημα 
    • Φυσιολογικό γήρας (έκπτωση μνήμης σχετιζόμενη με την ηλικία)
    • Κατάθλιψη 
    • Σχιζοφρένεια
    • Συνθήκες αισθητηριακής αποστέρησης 
    • Χρόνιος αλκοολισμός
    • Θερμοπληξία
    • Μετεγχειρητική κατάσταση και/ή κατάσταση μετά την αναισθησία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΟΙΑΣ

    Πρωταρχικός σκοπός των εργαστηριακών εξετάσεων είναι ο αποκλεισμός αντιστρεπτής αιτίας 

    • Έλεγχος θυρεοειδικής λειτουργίας 
    • Ορολογικός έλεγχος για σύφιλη
    • Β12 και φυλλικό ορού
    • Γενική αίματος και βασικές βιοχημικές εξετάσεις 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Χορήγηση θυρορμόνης μπορεί να επηρεάσει τις δοκιμασίες θυρεοειδικής λειτουργίας 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ψευδώς θετικές δοκιμασίες για σύφιλη λόγω οξείας λοίμωξης, λέπρας, υποξίας βακτηριακής ενδοκαρδίτιδας και αυτοάνοσων παθήσεων  

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΟΙΑΣ

    • Άνοια τύπου Alzheimer - κοκκιοκενοτοπιώδης εκφύλιση των νευρώνων, νευροϊνιδικοί κόμβοι, γεροντικές πλάκες και μικροαγγειακή αμυλοείδωση 
    • Πολυεμφρακτική άνοια - παλιά έμφρακτα, αθηρωμάτωση
    • Φλοιϊκή άνοια - εκφύλιση των νευρώνων του μελανοραβδωτού σώματος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΝΟΙΑΣ

    • Εκτίμηση διανοητικής καταστάσεως 
    • Νευροψυχολογικές δοκιμασίες 
    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα για τους ασθενείς με διαταραχές επιπέδου συνειδήσεως ή σπασμούς

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΝΟΙΑΣ

    • Υπολογιστική τομογραφία εγκεφάλου αν από το ιστορικό δημιουργείται υποψία μάζας, αν υπάρχουν εστιακά νευρολογικά σημεία, καθώς και σε άνοιες μικρής διάρκειας 
    • Η τομογραφία μαγνητικού συντονισμού (MRI) είναι πιο ευαίσθητη από την υπολογιστική τομογραφία για την ανίχνευση αλλοιώσεων μαλακών μορίων (μικρά έμφρακτα, μάζες, ατροφία στελέχους και άλλων υποφλοιωδών δομών). Η MRI μπορεί επίσης να ξεκαθαρίσει αμφίβολα ευρήματα της αξονικής 
    • Ισοτοπική κοιλιογραφία αν υπάρχει υποψία υδροκεφάλου φυσιολογικής πίεσης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΝΟΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή εκτός αν υπάρχουν επιπλοκές που επιβάλλουν νοσηλεία 
    • Κατ' οίκον περίθαλψη - αν η νόσος έχει προχωρήσει σε σημείο που να χρειάζεται μακροχρόνια νοσηλεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΟΙΑΣ

    • Ημερήσιο πρόγραμμα και γραπτές οδηγίες 
    • Υποστήριξη και εκπαίδευση των ατόμων που παρέχουν φροντίδα
    • Έμφαση στη διατροφή, την ατομική υγιεινή, την ατομική ασφάλεια (πρόληψη ατυχημάτων) και στην επίβλεψη 
    • Συζήτηση με την οικογένεια για εξειδικευμένες οδηγίες 
    • Κοινωνικοποίηση (μονάδες ημερήσιας φροντίδας ενηλίκων)
    • Αισθητηριακός ερεθισμός 
    • Τακτικό πρόγραμμα ύπνου 
    • Η φαρμακοθεραπεία θα πρέπει να χορηγείται για συγκεκριμένα συμπτώματα συμπεριφοράς και αφού αποτύχει η μη φαρμακευτική θεραπεία

    understanding dementia

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΝΟΙΑΣ

    Πλήρης δραστηριότητα με οδηγίες και υπό επίβλεψη 

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΝΟΙΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΟΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΝΟΙΑΣ

    Tα ακόλουθα χρησιμοποιούνται για την προσωρινή βελτίωση των συμπτωμάτων άνοιας.

    -Αναστολείς της χολινεστεράσης. Αυτά τα φάρμακα - συμπεριλαμβανομένων των donepezil (Aricept), rivastigmine (Exelon) και galantamine (Razadyne) - λειτουργούν ενισχύοντας τα επίπεδα ενός χημικού αγγελιοφόρου που εμπλέκεται στη μνήμη και την κρίση. Αν και χρησιμοποιούνται κυρίως για τη θεραπεία της νόσου του Αλτσχάιμερ, αυτά τα φάρμακα μπορεί, επίσης, να συνταγογραφούνται για άλλες άνοιες, όπως αγγειακή άνοια, άνοια νόσου του Πάρκινσον και άνοια Lewy. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν (ναυτία, έμετο διάρροια). Άλλες παρενέργειες είναι η επιβράδυνση του καρδιακού ρυθμού, η λιποθυμία και οι διαταραχές του ύπνου.

    -Μεμαντίνη. Το Memantine (Namenda) λειτουργεί ρυθμίζοντας τη δραστηριότητα του γλουταμινικού, ενός άλλου χημικού αγγελιοφόρου που εμπλέκεται σε λειτουργίες του εγκεφάλου, όπως η μάθηση και η μνήμη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η μεμαντίνη συνταγογραφείται με αναστολέα της χολινεστεράσης. Μια συχνή παρενέργεια της μεμαντίνης είναι η ζάλη.

    Άλλα φάρμακα. Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για τη θεραπεία άλλων συμπτωμάτων ή καταστάσεων, όπως η κατάθλιψη, οι διαταραχές του ύπνου, οι ψευδαισθήσεις, ο παρκινσονισμός ή η διέγερση.

    • Κατάλληλη θεραπεία δευτεροπαθών αιτίων όπως υποθυρεοειδισμού και ανεπάρκειας βιταμίνης Β12 
    • Φάρμακα χρησιμοποιούνται, επίσης, για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων συμπεριφεριολογικών συμπτωμάτων αφού αποτύχουν άλλες μορφές θεραπείας 
    • Κατατονία ή επιθετική συμπεριφορά - αντιψυχωσικά, όπως αλοπεριδόλη σε δόση 0,5 - 1 mg πριν την κατάκλιση ή θειοριδαζίνη 10-25 mg 2 φορές την ημέρα αποτελούν καλή εκλογή για τις μη επείγουσε περιπτώσεις
    • Κατάθλιψη - νορτριπτυλίνη 2-50 mg ή δεσιπραμίνη 25 mg δύο φορές την ημέρα ή οι αναστολείς επαναπροσλήψεως σεροτονίνης, σερτραλίνης, φλουοξετίνης, παροξετίνης 
    • Διαταραχές ύπνου - διαλείπουσα χρήση τεμαζεπάμης 15 mg, τολπιδέμης 5 mg ή ενύδρου χλωράλης 500 mg προ του ύπνου, μπορεί να είναι απαραίτητη περιστασιακά
    • Τακρίνη 10-40 mg 4 φορές την ημέρα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της άνοιας τύπου Alzheimer (δόσεις μεγαλύτερες από 100 mg την ημέρα φαίνεται ότι σχετίζονται με αυξημένη ηπατοτοξικότητα). Αυξήστε τη δόση, με αυξήσεις 40 mg ανά ημέρα κάθε 6 εβδομάδες.

    Αντενδείξεις:

    • Αντιψυχωσικά (αλοπεριδόλη, θειοριδαζίνη) - σοβαρή κατάθλιψη, νόσος Parkinson, υπόταση ή υπέρταση 
    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (νορτριπτυλίνη, δεσιπραμίνη) - φάση ανάρρωσης μετά από έμφραγμα μυοκαρδίου, οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας
    • Οξεία ενεργός ηπατοπάθεια, ενεργό πεπτικό έλκος 

    Προφυλάξεις:

    • Τα υπνωτικά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται συστηματικά
    • Στις μεγάλες ηλικίες η έναρξη θα πρέπει να γίνεται σε μικρές δόσεις που αυξάνονται αργά
    • Η λοραζεπάμη μπορεί να προκαλέσει παράδοξη διέγερση ή υπνηλία κατά την ημέρα. Η τριαζολάμη μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και ψυχωσικές αντιδράσεις στους ηλικιωμένους 

    Αντιψυχωσικά:

    • Χορήγηση με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρές καρδιαγγειακές διαταραχές λόγω της πιθανότητας πρόκλησης σοβαρής υπότασης 
    • Όψιμη δυσκινησία
    • Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο 
    • Μείωση ουδού σπασμών 
    • Παρακολούθηση λειτουργικότητας μυελού με γενικές αίματος

    Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά:

    • Αντιχολινεργικά συμπτώματα 
    • Καταστολή, σύγχυση 
    • Μπορεί να προκαλέσουν αρρυθμία, κολπική ταχυκαρδία και παράταση του χρόνου αγωγής 
    • Μείωση ουδού σπασμών 

    Βενζοδιαζεπίνες:

    • Εξάρτηση 
    • Καταστολή, σύγχυση
    • Αναπνευστική καταστολή 
    • Σύνδρομο στέρησης 

    Τακρίνη:

    • Προσεκτική χορήγηση σε άτομα με ιστορικό νευρομυϊκής νόσου
    • Αύξηση τιμών ηπατικών δοκιμασιών 
    • Προσεκτική χορήγηση σε άτομα με σπασμούς ή άσθμα

    Αναστολείς επαναπροσλήψεως σεροτονίνης:

    • Απώλεια βάρους 
    • Πιθανώς ελαττώσουν τον ουδό των σπασμών 
    • Ξηροστομία
    • Τρόμος 
    • Ναυτία, εμετός, διάρροια

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αντιψυχωσικά - το λίθιο μπορεί να επιτείνει τις εξωπυραμιδικές εκδηλώσεις και τη διαταραχή προσανατολισμού
    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά - δεν πρέπει να χορηγούνται μεζί με αναστολείς της ΜΑΟ. Αντιψυχωσικά, σιμετιδίνη και οιστρογόνα μπορεί να αυξήσουν τη συγκέντρωση των τρικυκλικών 
    • Βενζοδιαζεπίνες - αυξάνουν τα επίπεδα φαινυντοΐνης στον ορό. Η σιμετιδίνη μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση των βενζοδιαζεπινών 
    • Τακρίνη - μείωση των δόσεων θεοφυλλίνης στο 50%. Προσεκτική χορήγηση με αντιχολινεργικά και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Αναστολείς επαναπροσλήψεως σεροτονίνης: μην τα χρησιμοποιείτε με αναστολείς ΜΑΟ. Για να αρχίσετε χορήγηση αναστολέων της ΜΑΟ, διακόψτε για 6 εβδομάδες τους αναστολείς επαναπροσλήψεως σεροτονίνης. Μπορεί να αυξήσουν τα αποτελέσματα της βαρφαρίνης. Παρακολουθείστε στενά τα επίπεδα λιθίου στους ασθενείς σε λίθιο όταν χορηγείται αναστολέας επαναπροσλήψεως σεροτονίνης  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΟΙΑΣ

    • Ανθρακικό λίθιο
    • Καρβαμαζεπίνη

    Άλλες θεραπείες για την άνοια

    Αρκετά συμπτώματα άνοιας και προβλήματα συμπεριφοράς μπορεί να αντιμετωπιστούν αρχικά χρησιμοποιώντας προσεγγίσεις, όπως:

    • Εργοθεραπεία. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας δείξει πώς να κάνετε το σπίτι σας πιο ασφαλές και σας διδάξει συμπεριφορές αντιμετώπισης. Ο σκοπός είναι να αποφευχθούν ατυχήματα, όπως πτώσεις.

    • Τροποποίηση του περιβάλλοντος. Η μείωση της ακαταστασίας και του θορύβου μπορεί να διευκολύνει την εστίαση και τη λειτουργία ενός ατόμου με άνοια. Ίσως, χρειαστεί να κρύψετε αντικείμενα που μπορούν να απειλήσουν την ασφάλεια, όπως μαχαίρια και κλειδιά αυτοκινήτου. Τα συστήματα παρακολούθησης μπορούν να σας ειδοποιήσουν εάν το άτομο με άνοια περιπλανιέται.

    • Απλοποίηση εργασιών και δραστηριοτήτων. Κάντε ευκολότερα βήματα και εστιάστε στην επιτυχία και όχι στην αποτυχία. Η δομή και η ρουτίνα βοηθούν, επίσης, στη μείωση της σύγχυσης σε άτομα με άνοια.

    • Βελτιώστε την επικοινωνία. Όταν μιλάτε με το αγαπημένο σας πρόσωπο, διατηρήστε την επαφή με τα μάτια. Μιλήστε αργά με απλές προτάσεις και μην βιαστείτε να απαντήσετε. Παρουσιάστε μία ιδέα ή οδηγία κάθε φορά. Χρησιμοποιήστε χειρονομίες και υποδείξεις, όπως δείχνοντας αντικείμενα.

    • Ενθαρρύνετε την άσκηση. Τα κύρια οφέλη της άσκησης σε άτομα με άνοια περιλαμβάνουν βελτιωμένη δύναμη, ισορροπία και καρδιαγγειακή υγεία. Η άσκηση μπορεί, επίσης, να είναι χρήσιμη για τη διαχείριση συμπτωμάτων όπως η ανησυχία. Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η άσκηση προστατεύει, επίσης, τον εγκέφαλο από την άνοια, ειδικά όταν συνδυάζεται με μια υγιεινή διατροφή και θεραπεία και προστατεύει και από τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Η σωματική δραστηριότητα μπορεί να επιβραδύνει την πρόοδο της διαταραχής της σκέψης σε άτομα με νόσο του Αλτσχάιμερ και μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης.

    • Συμμετέχετε σε δραστηριότητες. Προγραμματίστε δραστηριότητες (χορός, ζωγραφική, κηπουρική, μαγείρεμα, τραγούδι και άλλες δραστηριότητες) που μπορεί να είναι διασκεδαστικές, και μπορούν να σας βοηθήσουν να συνδεθείτε με το αγαπημένο σας πρόσωπο και να βοηθήσετε το αγαπημένο σας άτομο να εστιάσει σε αυτό που μπορεί να κάνει ακόμα.

    • Φροντίστε το νυχτερινό ύπνο. Η συμπεριφορά είναι συχνά χειρότερη τη νύχτα. Προσπαθήστε να καθιερώσετε ηρεμία στο κρεβάτι, αποχή από το θόρυβο της τηλεόρασης, και καθαρισμό των γευμάτων. Αφήστε τα νυχτερινά φώτα αναμμένα στο υπνοδωμάτιο και το μπάνιο για να αποφύγετε τον αποπροσανατολισμό. Ο περιορισμός της καφεΐνης, και η άσκηση κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να διευκολύνουν τη νυχτερινή ανησυχία.

    • Κρατήστε ένα ημερολόγιο. Ένα ημερολόγιο μπορεί να βοηθήσει το αγαπημένο σας άτομο να θυμάται επερχόμενες εκδηλώσεις, καθημερινές δραστηριότητες και τα φάρμακα που πρέπει να παίρνει. Σκεφτείτε να μοιραστείτε ένα ημερολόγιο με το αγαπημένο σας πρόσωπο.

    • Σχεδιάστε το μέλλον. Αναπτύξτε ένα σχέδιο με το αγαπημένο σας πρόσωπο. Οι ομάδες υποστήριξης, οι νομικοί σύμβουλοι, τα μέλη της οικογένειας και άλλοι  μπορούν να βοηθήσουν. Θα πρέπει να λάβετε υπόψη οικονομικά και νομικά ζητήματα, θέματα ασφάλειας και καθημερινής ζωής και επιλογές μακροχρόνιας φροντίδας.

    Εναλλακτικά φάρμακα για την άνοια

    Διάφορα συμπληρώματα διατροφής, φυτικές θεραπείες και βότανα χρησιμοποιούνται για την άνοια (συμπληρώματα βιταμίνης Ε, ξηροί καρποί, φωσφατιδυλική σερίνη, ωμέγα 3 λιπαρά οξέα, βιταμίνη Β12, φυλλικό οξύ και πολλά άλλα.

    Άλλες θεραπείες

    Οι ακόλουθες τεχνικές μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της διέγερσης και στην προώθηση της χαλάρωσης σε άτομα με άνοια.

    Μουσικοθεραπεία, η οποία περιλαμβάνει ακρόαση χαλαρωτικής μουσικής
    Ελαφριά άσκηση
    Παρακολούθηση βίντεο μελών της οικογένειας
    Θεραπεία με κατοικίδια ζώα, η οποία περιλαμβάνει τη χρήση ζώων, όπως σκύλους, για τη βελτίωση της διάθεσης και συμπεριφοράς σε άτομα με άνοια
    Αρωματοθεραπεία, η οποία χρησιμοποιεί αρωματικά φυτικά έλαια
    Θεραπεία μασάζ
    Θεραπεία τέχνης, η οποία περιλαμβάνει τη δημιουργία τέχνης, εστιάζοντας στη διαδικασία και όχι στο αποτέλεσμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΝΟΙΑ

    • Περιοδική εξέταση διανοητικής κατάστασης προκειμένου να εκτιμηθεί η πρόοδος και η πρόγνωση 
    • Περιοδική εκτίμηση της κατάστασης και του stress των ατόμων που παρέχουν φροντίδα σε ανοϊκούς ασθενείς
    • Περιοδικός έλεγχος της ασφάλειας του περιβάλλοντος 
    • Τακτικός έλεγχος των ηπατικών περαμέτρων όταν χορηγείται τακρίνη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΝΟΙΑΣ

    • Εξωπυραμιδικά συμπτώματα από τα αντιψυχωσικά 
    • Πτώσεις 
    • Διαταραχές αρτηριακής πίεσης 
    • Υποθρεψία
    • Δυσκοιλιότητα
    • Διάφορες λοιμώξεις

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΝΟΙΑΣ

    • Άνοια τύπου Alzheimer - προοδευτική νόσος με εξέλιξη ποικίλου βαθμού που όμως καταλήγει πάντα σε βαριά ανεπάρκεια εγκεφαλικής λειτουργίας 
    • Πολυεμφρακτική άνοια - συνήθως, δεν είναι εξελισσόμενη αλλά δεν υπάρχει σημαντική πιθανότητα βελτίωσης 
    • Φλοιϊκές άνοιες - θεραπεία της υπεύθυνης νόσου σπάνια έχει επίδραση στην εγκεφαλική λειτουργία, δεδομένου ότι η άνοια εμφανίζεται συνήθως σε προχωρημένο στάδιο
    • Δευτεροπαθείς άνοιες - θεραπεία της υποκείμενης νόσου μπορεί να προκαλέσει θεαματική βελτίωση της εγκεφαλικής λειτουργίας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Σε ηλικιωμένους αρχίστε με μικρές δόσεις και αυξήστε αργά 

    Τα φάρμακα με μακρά ημιζωή (φλουοξετίνη, λοραζεπάμη) απαιτούν στενότερη παρακολούθηση και είναι προτιμότερο να αρχίσετε με ένα φάρμακο, με βραχύτερη ημιζωή (σερταζίνη, παροξετίνη, τεμαζεπάμη)

    Καλύτερα να μη χρησιμοποιείτε χημικά φάρμακα για την άνοια

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την άνοια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την άνοια

    bigstock brain memory alzheimers dementia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και νόσος Huntington

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Οι μηχανισμοί γήρανσης

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Θεραπεία με πολύτιμους λίθους

    Κατάθλιψη και γονίδια

    Πώς να κρατήσετε το μυαλό σας κοφτερό

    Κάνναβη και αϋπνία

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Η απόλυτη θεραπεία για όλα τα προβλήματα υγείας

    Σύνδρομο αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Αποκτήστε καλύτερη μνήμη κι ενισχύστε τη μάθηση

    Ο τρόπος που σκέφτεστε αλλάζει τη δομή του εγκεφάλου σας

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Μήπως ξεχνάτε περισσότερο όσο μεγαλώνετε;

    Βότανα που βελτιώνουν τη γνωστική ικανότητα

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την μνήμη

    Αλλάξτε μόνο έναν βιοδείκτη και αναστρέψτε την γήρανση

    Η άσκηση ως φάρμακο για πολλές ασθένειες

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Πρόληψη Alzheimer

    Ομοιοπαθητική για όσους ξεχνάνε

    Υδροκεφαλία σε ενήλικες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Μπείτε σε πρόγραμμα αντιγήρανσης τώρα

    Η υψηλή χοληστερίνη μπορεί να καταπολεμηθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Πρωτόγαλα

    Ψηφιακή αμνησία έχουμε πια όλοι

    Οι στατίνες σας κόβουν χρόνια ζωής

    Βελτιώστε τις λειτουργίες του εγκεφάλου σας με λάδι καρύδας

    Μουσικοθεραπεία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Μήπως ξεχνάτε εύκολα;

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη γήρανση

    Η υπνική άπνοια είναι επικίνδυνη

    Τα πεπτίδια για την απώλεια μνήμης

    Αν ζείτε κοντά σε ηλεκτροφόρα καλώδια κινδυνεύετε

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Τροφή για το μυαλό

    Τα δύσκολα επαγγέλματα κάνουν πρόληψη άνοιας

    Η έλλειψη αργινίνης υπεύθυνη για το Alzheimer

    Πώς τα αντιυπερτασικά προστατεύουν από την άνοια

    Κρατήστε το μυαλό σας σε φόρμα

    Κάντε γυμναστική για τον εγκέφαλο

    Η λεπτίνη προστατεύει από το Αλτσχάιμερ

    Παπούτσια με GPS

    Gingko biloba

    Καρνοσίνη

    Νόσος Huntington

    Λάδι καρύδας και ελληνική φέτα για το Αlzheimer

    Πώς η οικονομική κρίση προκαλεί άνοια

    Βελτιώστε τις λειτουργίες του εγκεφάλου σας με λάδι καρύδας

    Νόσος Alzheimer

    Η νόσος Alzheimer και η στεφανιαία νόσος έχουν την ίδια αιτία

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Νόσος Alzheimer

    Nόσος Prion

    Bexarotene για τη νόσο Αλτσχάιμερ

    Το νέο διαγνωστικό τεστ για τη νόσο Alzheimer

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για το Αλτσχάιμερ

    Η χειρωνακτική εργασία βοηθάει τον εγκέφαλο

    Τα ηχητικά κύματα δρουν θεραπευτικά

    Πώς η μουσική και ο διαλογισμός προστατεύουν από την άνοια

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Η αλωπεκία

    Αλωπεκία είναι η απουσία μαλλιών από τις περιοχές του δέρματος, όπου υπάρχουν φυσιολογικά 

    • Τελογενής αλωπεκία: Διάχυτη απώλεια τριχών, που έχει ως αποτέλεσμα την ελαττωμένη πυκνότητα μαλλιών, αλλά δεν οδηγεί σε πλήρη φαλάκρα
    • Αναγενής αλωπεκία: Διάχυτη απόπτωση των τριχών συμπεριλαμβανομένων των τριχών που μεγαλώνουν, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη φαλάκρα
    • Ψευδογυροειδής αλωπεκία: Είναι, επίσης, γνωστή ως ουλώδης αλωπεκία και χαρακτηρίζεται από λείο δέρμα τριχωτού της κεφαλής χωρίς στοιχείο θυλακώδους οπής τρίχας 
    • Ανδρογεννητική αλωπεκία: Απώλεια τριχών εμφανιζόμενη και στα δύο φύλα λόγω του ερεθισμού των ριζών των τριχών από ανδρικές ορμόνες 
    • Γυροειδής αλωπεκία: Πλάκες, απώλεια μαλλιών χωρίς σημάδια
    • Αλωπεκία εξ έλξεως: Πλάκες, κυρίως, απώλεια μαλλιών χωρίς σημάδια
    • Δερματοφυτία τριχωτού κεφαλής: Πλάκες τριχών σπασμένων κοντά στο δέρμα του τριχωτού της κεφαλής με ή χωρίς συνοδό φλεγμονή λόγω μυκητιασικής μόλυνσης 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Γενετική: Στους Καυκάσιους, η ανδρογεννητική αλωπεκία ακολουθεί ένα επικρατούντα χαρακτήρα με ατελή διεισδυτικότητα. Η κληρονομική επίπτωση είναι σημειωτέα, όχι μόνο στους άνδρες, αλλά επίσης και σε γυναίκες με ισχυρό οικογενειακό ιστορικό φαλάκρας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η επίπτωση της ανδρογεννητικής αλωπεκίας αυξάνει με την αύξηση της ηλικίας. Η δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής και η αλωπεκία εξ έλξεως είναι πιο συχνές στα παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Απώλεια μαλλιών
    • Κνησμός (στη δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής)
    • Απολέπιση του δέρματος του τριχωτού της κεφαλής 
    • Σπασμένες τρίχες (στη δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής και στην αλωπεκία εξ έλξεως)
    • Εύκολα αφαιρέσιμες τρίχες στην περιφέρεια των πλακών αλωπεκίας (στη γυροειδή αλωπεκία)
    • Φλεγμονή (στη δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής)
    • Εύκολη αφαίρεση μαλλιών στα όρια των πλακών αλωπεκίας (στη γυροειδή αλωπεκία)

    ΑΙΤΙΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Τελογενής τριχόπτωση:

    • Μετά τον τοκετό
    • Φάρμακα (αντισυλληπτικά από το στόμα, αντιπηκτικά, β-αναστολείς, χημειοθεραπευτικά, ιντερφερόνη, ρετινοειδή)
    • Stress (σωματικό ή ψυχικό)
    • Ορμονικά (υπό- ή υπερθυρεοειδισμός, υποϋποφυσισμός)
    • Θρεπτικά (κακή διατροφή, έλλειψη σιδήρου, έλλειψη ψευδαργύρου)
    • Διάχυτη γυροειδής αλωπεκία

    Αναγενής τριχόπτωση:

    • Σπογγοειδής μυκητίαση
    • Θεραπεία με ακτίνες Χ
    • Φάρμακα (χημειοθεραπευτικοί παράγοντες, αλλοπουρινόλη, λεβοντόπα, βρωμοκρυπτίνη)
    • Δηλητηρίαση (βισμούθιο, αρσενικό, χρυσός, βορικό οξύ, θάλλιο)

    Ουλώδης αλωπεκία:

    • Συγγενής και εξελικτικό ελάττωμα
    • Λοίμωξη (λέπρα, σύφιλις, ανεμοβλογιά, έρπης ζωστήρας, λεϊσμανίαση)
    • Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα
    • Επιδερμοειδείς σπίλοι
    • Φυσικοί παράγοντες (οξέα και βάσεις, εγκαύματα, ψύξη) ακτινοδερματίτιδα
    • Ουλώδες πεμφιγοειδές
    • Ομαλός λειχήνας 
    • Σαρκοείδωση

    Ανδρογεννητική αλωπεκία:

    • Υπερπλασία επινεφριδίων 
    • Πολυκυστικές ωοθήκες 
    • Υπερπλασία ωοθηκών 
    • Καρκινοειδές
    • Υπερπλασία υπόφυσης 
    • Φάρμακα (τεστοστερόνη, Danazole, ACTH, αναβολικά στεροειδή, προγεστερόνη)

    Γυρεοειδής αλωπεκία:

    • Άγνωστη αλλά πιθανόν αυτοάνοση

    Αλωπεκία εξ έλξεως:

    • Τριχοτιλλομανία (άμεσο αυτόματο βγάλσιμο των μαλλιών) από τον ίδιο
    • Σφιχτά ρόλεϋ ή κοτσίδες (πλεξούδες)

    Δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής:

    • Είδη μικρόσπορου (Microsporium)
    • Είδη τριχόφυτου (Trichophytum)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό φαλάκρας
    • Σωματικό ή ψυχολογικό stress
    • Κύηση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Ψάξτε για τους τύπους αλωπεκίας και στη συνέχεια για πιθανώς αναστρέψιμα αίτια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Δοκιμασίες λειτουργίας θυρεοειδούς 
    • Γενική αίματος, μπορεί να αντανακλά μια υποκείμενη ανοσολογική διαταραχή 
    • Ελεύθερη τεστοστερόνη και δεϋδροεπιανδροστερόνη σε γυναίκες με ανδρογενή αλωπεκία
    • Φερριτίνη ορού
    • VDRL και RPR για σύφιλη
    • Αριθμός Β και Τ λεμφοκυττάρων (μερικές φορές χαμηλός σε ασθενείς με γυροειδή αλωπεκία)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμυκητιασικά φάρμακα που μπορεί να κάνουν την εξέταση ΚΟΗ ψευδώς αρνητική

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Η βιοψία δέρματος του τριχωτού της κεφαλής με μικροσκόπηση ρουτίνας και άμεσο ανοσοφθορισμό θα βοηθήσει στη διάγνωση της δερματοφυτίας του τριχωτού της κεφαλής, διάχυτης γυροειδούς αλωπεκίας και της αλωπεκίας εξ έλξεως, εξαιτίας ερυθηματώδους λύκου, ομαλού λειχήνα και σαρκοείδωσης 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Δοκιμασία ελαφρού τραβήγματος μαλλιών (θετική σε γυροειδή αλωπεκία)
    • Άμεση μικροσκοπική εξέταση του στελέχους της τρίχας
    • Εξέταση υδροξειδίου του καλίου (ΚΟΗ) της φολίδος εάν υπάρχει (θετική στη δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής)
    • Καλλιέργεια μυκήτων της φολίδος, εάν υπάρχει 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Βιοψία του τριχωτού της κεφαλής (μερικές φορές)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    8

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Τελογενής τριχόπτωση: μέγιστη απόπτωση 3 μήνες μετά το γεγονός που την υποκίνησε (φάρμακα, άγχος, ένδεια διατροφής) και ανάρρωση που ακολουθεί τη διόρθωση του αιτίου. Σπάνια μόνιμη φαλάκρα.
    • Αναγενής τριχόπτωση: η τριχόπτωση ξεκινά μερικές μέρες έως μερικές εβδομάδες μετά το γεγονός που την υποκίνησε, με ανάρρωση που ακολουθεί τη διόρθωση του αιτίου. Σπάνια μόνιμη φαλάκρα

    • Ουλώδης αλωπεκία: οι θύλακοι των τριχών είναι μόνιμα κατεστραμμένοι. Η μόνη αποτελεσματική θεραπεία είναι η χειρουργική (με εμφύτευση μοσχεύματος, εμφύτευση κρημνού, ή εκτομή της ουλώδους περιοχής)

    • Ανδρογεννής αλωπεκία: μετά τη χρησιμοποίηση τοπικά μινοξιδίλης για 12 μήνες, 39% των αναφερόμενων περιπτώσεων εμφανίζουν μέτρια έκδηλη αύξηση τριχών. Άλλες θεραπείες για ανδρογεννή αλωπεκία είναι χειρουργικές (εμφύτευση μαλλιών, σμίκρυνση του δέρματος του τριχωτού της κεφαλής, εμφύτευση κρημνού και εξάπλωση μαλακών ιστών 

    • Γυρεοειδής αλωπεκία: συνήθως, η νόσος αυτοϊάται σε 3 χρόνια χωρίς θεραπεία, οι υποτροπές ωστόσο είναι συχνές

    • Αλωπεκία εξ έλξεως: μόνο με την παύση του τραβήγματος των μαλλιών θα ιαθεί η διαταραχή. Μπορεί να χρειαστεί ψυχιατρική ή ψυχολογική παρέμβαση. Επιτυχείς θεραπευτικές προσεγγίσεις συμπεριλαμβάνουν φάρμακα, θεραπεία συμπεριφοράς και ύπνωση 

    • Δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής: Συνήθως, 6-8 εβδομάδες θεραπείας είναι αρκετές 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Πλήρης δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Όχι ειδική δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Ανδογεννητική αλωπεκία - τοπικά μινοξιδίλη 2%
    • Γυρεοειδής αλωπεκία - στεροειδή τοπικά υψηλής δραστικότητας
    • Δερματοφυτίαση τριχωτού κεφαλής - γκριζεοφουλβίνη 10 mg/Kg την ημέρα σε παιδιά. Κετοκοναζόλη 200 mg μια φορά την ημέρα. Η θεραπεία μπορεί να χρειαστεί να συνεχιστεί για 6-8 εβδομάδες 

    Αντενδείξεις:

    • Μινοξιδίλη τοπικά - υπερευαισθησία στη μινοξιδίλη
    • Στεροειδή τοπικά - υπερευαισθησία στα κορτικοστεροειδή 
    • Γκριζεοφουλβίνη - κύηση, πορφυρία, ηπατοκυτταρική έκπτωση, υπερευαισθησία στη γκριζεοφουλβίνη 
    • Κετοκοναζόλη - υπερευαισθησία στην κετοκοναζόλη

    Προφυλάξεις:

    Μινοξιδίλη τοπικά:

    • Καύσος και ερεθισμός των ματιών 
    • Κατακράτηση άλατος και νερού 
    • Ταχυκαρδία
    • Στηθάγχη (σπάνια)

    Στεροειδή τοπικά:

    • Τοπικός καύσος και νυγμώδης αίσθηση
    • Ατροφία δέρματος 
    • Τηλαγγειεκτασίες 
    • Καταστολή υποθαλαμο-υποφυσιο-επινεφριδιακού (ΥΥΕ) άξονα με κορτικοστεροειδή υψηλής δραστικότητας 

    Γκριζεοφουλβίνη:

    • Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας 
    • Συνδρόμου λύκου

    Κετοκοναζόλη:

    • Αναφυλαξία
    • Ηπατοτοξικότητα
    • Ολιγοσπερμία
    • Νευροψυχιατρικές διαταραχές 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Μινοξιδίλη τοπικά: μπορεί να προκαλέσει ορθοστατική υπόταση 
    • Γκριζεοφουλβίνη: ελαττώνει τη δραστηριότητα της ουαρφαρίνης. Τα βαρβιτουρικά ελαττώνουν τη δραστηριότητα της γκριζεοφουλβίνης 
    • Κετοκοναζόλη: μπορεί να επαυξήσει τη δραστηριότητα της κετοκοναζόλης, σύγχρονα με τη χορήγηση φαινυντοΐνης μπορεί να μεταβληθεί ο μεταβολισμός και των δυο φαρμάκων  
    • Οι Η2 αναστολείς ελαττώνουν την απορρόφηση της κετοκοναζόλης. Αν χρειάζεται συνοδός θεραπεία, δώστε Η2 αναστολείς τουλάχιστον 2 ώρες μετά τη χορήγηση της κετοκοναζόλης

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΛΩΠΕΚΙΑ

    Οι ασθενείς σε θεραπεία με κετοκοναζόλη πρέπει να παρακολουθούνται στενά για πιθανή δυσλειτουργία του ήπατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Τελογενής τριχόπτωση - σπάνια μόνιμη φαλάκρα
    • Αναγενής τριχόπτωση -σπάνια μόνιμη φαλάκρα
    • Ψευδογυροειδής αλωπεκία - οι θύλακοι των τριχών είναι μόνιμα κατεστραμμένοι 
    • Ανδρογενής αλωπεκία - εξαρτάται από τη θεραπεία 
    • Γυροειδής αλωπεκία - οι υποτροπές είναι συχνές 
    • Αλωπεκία εξ έλξεως - εξαρτάται από τη θεραπεία συμπεριφοράς 
    • Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής - συνήθως, πλήρης ανάρρωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γυροειδής αλωπεκία, σύνδρομο Down, λεύκη, διαβήτης

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η δερματοφυτίαση του τριχωτού της κεφαλής είναι η μόνη συνήθης μορφή αλωπεκίας 

    Γηριατρικό: Η ανδρογεννητική αλωπεκία είναι πιο συχνή μετά τα 50 έτη

    ΚΥΗΣΗ

    Η απώλεια μαλλιών μετά τον τοκετό οφείλεται στη διαφοροποίηση της φυσιολογίας κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    3984

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεπάρκεια ψευδαργύρου

    Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Οι εξετάσεις αίματος για την τριχόπτωση

    Με το άγχος πέφτουν τα μαλλιά;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Να βάζετε δεντρολίβανο στα φαγητά σας

    Saw Palmetto 

    Που κάνει καλό το φασκόμηλο

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Για υγιή μαλλιά, όμορφο δέρμα και δυνατά νύχια

    Η γυροειδής αλωπεκία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Η λεβάντα

    Άκορος

    Τα εξτένσιονς δημιουργούν προβλήματα

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δεν ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Τριχόπτωση στα παιδιά

    Θεραπείες φαλάκρας

    Τριχοτιλλομανία

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Τριχόπτωση

    Διάγνωση μιας νόσου από το τριχωτό της κεφαλής

    H λοσιόν του EMEDI για την τριχόπτωση

    Κόλπα για να έχετε πυκνά μαλλιά

    Κάντε θεραπεία στα μαλλιά σας

    Λοσιόν για την ανδρική τριχόπτωση

    Η δάφνη

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Λοσιόν για την τριχόπτωση

    Φασκόμηλο

    Τσουκνίδα

    Λύθηκε το μυστήριο της φαλάκρας

    Η ζωή της τρίχας

    Μήπως σας πέφτουν τα μαλλιά;

    Τι να κάνετε αν έχετε λεπτά μαλλιά

    Οι χρήσεις της μεσοθεραπείας

    Θεραπεύονται οι ουλές στο τριχωτό της κεφαλής;

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Με το άγχος πέφτουν τα μαλλιά;

    Η γυροειδής αλωπεκία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Λίφτινγκ με αυτόλογους αυξητικούς παράγοντες

    Η λεβάντα

    Άκορος

    Τα εξτένσιονς δημιουργούν προβλήματα

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δεν ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Τριχόπτωση στα παιδιά

    Θεραπείες φαλάκρας

    Τριχοτιλλομανία

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Τριχόπτωση

    Διάγνωση μιας νόσου από το τριχωτό της κεφαλής

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    H λοσιόν του EMEDI για την τριχόπτωση

    Αυτόλογη μεσοθεραπεία προσώπου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία είναι η επίκτητη αναιμία προκαλούμενη από τη σύνδεση των αυτοαντισωμάτων και/ή του συμπληρώματος στα ερυθρά αιμοσφαίρια 

    Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίας:

    • Θερμά αντισώματα (80-90%)
    • Ψυχρώς δρώντα αντισώματα (10%)
    • Προκαλούμενη από φάρμακα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Επικρατέστερη ηλικία: < 50 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ 

    • Αδυναμία
    • Κόπωση 
    • Δύσπνοια κόπωσης 
    • Ζάλη
    • Αίσθημα παλμών 
    • Κακουχία
    • Δύσπνοια
    • Ωχρότητα
    • Ίκτερος 
    • Σπληνομεγαλία
    • Ηπατομεγαλία
    • Ταχυκαρδία
    • Αναιμία (μπορεί να είναι αιφνίδια και να απειλεί τη ζωή)

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Θερμά αντισώματα

    • Ιδιοπαθής (50%)
    • Νεοπλασία (Λευχαιμία, Μυέλωμα, Λέμφωμα, Θύμωμα)

    Νόσοι κολλαγόνου αγγείων 

    • Ιογενείς λοιμώξεις π.χ. ηπατίτδα

    Ψυχρά αντισώματα

    • Ιδιοπαθής (50%)
    • Λοίμωξη (Μυκόπλασμα, Μονοπυνήρωση, ιογενής)
    • Νεοπλασία (Λέμφωμα)
    • Νόσος ψυχρών συγκολλητινών 

    Προκαλούμενη από φάρμακα

    • Μεθυλντόπα, κινιδίνη, πενικιλλίνη

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Άλλες αιμολυτικές αναιμίες

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Άμεση δοκιμασία Coombs θετική
    • Αναιμία
    • Αυξημένος μέσος όγκος ερυθρών (MCV)
    • Αυξημένη μέση πυκνότητα αιμοσφαιρίνης (MCHC)
    • Σφαιροκυττάρωση
    • Ποικιλοκυττάρωση
    • Ανισοκυττάρωση 
    • Σχηματισμός στιβάδων δίκην κερμάτων 
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση
    • Εμπύρηνα ερυθρά
    • Μεγάλα πολυχρωματόφιλα δικτυοερυθροκύτταρα
    • Υπερχολερυθριναιμία
    • Ελαττωμένη απτοσφαιρίνη
    • Αιμοσφαιριναιμία
    • Άμεση δοκιμασία αντισφαιρίνης (ιζηματίνης) 

    NEJMcp1900554 f2 post

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Υπερπλασία μυελού οστών 
    • Αυξημένη αιμοσιδηρίνη μυελού

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Αντισώματα IgG (θερμά)
    • Αντισώματα IgM (ψυχρά)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Εάν έχετε μια ασθένεια όπως ο λύκος που προκαλεί την αναιμία σας, ο γιατρός σας θα αντιμετωπίσει πρώτα τη νόσο. Εάν η φαρμακευτική αγωγή είναι η αιτία, πιθανότατα θα πρέπει να σταματήσετε να παίρνετε αυτό το φάρμακο. Εάν η αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία είναι ήπια, μπορεί να μην χρειάζεστε θεραπεία.

    Οι γιατροί, συνήθως, συνταγογραφούν πρώτα στεροειδή, όπως υδροκορτιζόνη ή πρεδνιζόνη, για να σταματήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα από την επίθεση στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Ένα φάρμακο που ονομάζεται rituximab μπορεί να κάνει τα στεροειδή να λειτουργούν ακόμη καλύτερα.

    Εάν δεν βελτιωθεί η νόσος, μπορεί να χρειαστείτε σπληνεκτομή, για να μετριαστεί η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

    Άλλα φάρμακα, όπως η αζαθειοπρίνη (Imuran) και η κυκλοφωσφαμίδη (Cytoxan) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος.

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Θερμά αντισώματα

    • Ήπια: συντηρητική θεραπεία 
    • Μέτρια: πρεδνιζόνη 
    • Σοβαρή: υψηλές δόσεις πρεδνιζόνης, σπληνεκτομή, ανοσοκατασταλτικά, μετάγγιση με συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια

    Ψυχρά αντισώματα

    • Υποστηρικτική 
    • Αποφυγή ψύχους
    • Μετάγγιση ερυθρών αιμοσφαιρίων
    • Σκεφθείτε υψηλή δόση πρεδνιζόνης 

    Προκαλούμενη από φάρμακα

    • Σταματήστε το υπεύθυνο φάρμακο

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση έως ότου γίνει ασυμπτωματική

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Όχι ειδική δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Γλυκοκορτικοειδή - πρεδνιζόνη 1-2 mg/Kg κάθε μέρα σε διαιρεμένες δόσεις. Μπορεί να χρειαστεί να προσαρμοστεί προς τα κάτω, αν χρειαστεί για θεραπεία μεγάλου χρονικού διαστήματος

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα (εάν η πρεδνιζόνη και η σπληνεκτομή δεν θεραπεύσουν)

    • Αζαθειοπρίνη 25 mg/ημέρα για έως 6 μήνες 
    • γ-σφαιρίνη ενδοφλέβια (MG)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολουθείστε προσεκτικά εάν η μετάγγιση είναι αποτελεσματική 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Καταπληξία
    • Θρομβοεμβολισμός
    • Θρομβοκυττοπενική πορφύρα (σύνδρομο Evans)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Καλή με κατάλληλη θεραπεία
    • Εάν είναι δευτεροπαθής σε υποκείμενη διαταραχή, η πρόγνωση καθορίζεται από την πορεία της πρωτοπαθούς νόσου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • ΣΕΛ
    • Χρόνια λεμφοκυτταρική αναιμία
    • Διάχυτο λέμφωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να εμφανιστεί στην παιδική ηλικία

    Γηριατρικό: Ασυνήθης σ' αυτή την ηλικία, αποκλείστε τη νεοπλασία

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής  για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    maxresdefault 15

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Νέο φάρμακο για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Χολερυθρίνη αίματος

    Θρομβοπενία

    Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Aμυλοείδωση

    Αμυλοείδωση είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από αυξημένη εναπόθεση ινιδίων αμυλοειδούς στους ιστούς. Πολλές διαφορετικές πρωτεΐνες μπορεί να αυξήσουν το αμυλοειδές. Αυτές οι πρωτεΐνες είναι παρούσες λόγω της υπερπαραγωγής τους ή της μειωμένης κάθαρσης.

    Οι συνηθισμένοι τύποι αμυλοείδωσης είναι:

    • Πρωτοπαθής αμυλοείδωση: συνήθως, σχετίζεται με τις διαταραχές των πλασματοκυττάρων, το πολλαπλούν μυέλωμα και την MGUSC-Monoclonal Gammopathy of Undetermined Significance (μονοκλωνική γαμμαπάθεια ακαθόριστης σημασίας)
    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση: σχετίζεται με πολλές χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους, όπως ρευματοειδή αρθρίτιδα, οστεομυελίτιδα, ελονοσία, φυματίωση και λέπρα
    • Οικογενής αμυλοείδωση: σχετίζεται με την κληρονομική νόσο του οικογενούς μεσογειακού πυρετού 
    • Αμυλοείδωση από αιμοκάρθαση: σχετίζεται με τη νεφρική αιμοκάθαρση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Καρδιαγγειακό, Αναπνευστικό, Νεφρικό/Ουρολογικό, Μυοσκελετικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Δέρμα, Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: 60-70 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Μπορεί να ποικίλουν πολύ, εξαρτώνται από ποια συστήματα οργάνων επηρεάζονται και σε ποιo βαθμό

    • Κόπωση, απώλεια βάρους, γαστροπάρεση, ψευδοαπόφραξη, δυσαπορρόφηση, διάρροια, μακρογλωσσία
    • Περιφερική νευροπάθεια, σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα
    • Ασκίτης, ηπατομεγαλία
    • Δύσπνοια, νόσοι διάμεσου ιστού πνευμόνων, συγγενής καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμία, αιφνίδιος θάνατος
    • Πυλαία αδενοπάθεια, αδενοπάθεια μεσοθωρακίου
    • Συμμετρική πολυαρθρίτιδα, κομμιώδες, ζυμώδες περιαρθρικό οίδημα μαλακών μορίων
    • Ημιδιαφανείς/κηρώδεις βλατίδες δέρματος
    • Πορφύρα (κυρίως περικογχική πορφύρα), οίδημα
    • Νεφρική ανεπάρκεια, νεφρωσικό σύνδρομο
    • Άπνοια

    amyloeidosis 4

    ΑΙΤΙΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Πρωτοπαθείς αμυλοείδωση: το αμυλοειδές συνίσταται από ανοσοσφαιρίνη ελαφράς αλυσίδας, το οποίο υπερπαράγεται σε διαταραχές του πλάσματος
    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση: το αμυλοειδές αποτελείται από αμυλοειδή ινώδη πρωτεΐνη και τα προϊόντα αποδομής της, πρωτεΐνη αμυλοειδούς ορού, τα οποία υπερπαράγονται σε χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις 
    • Οικογενής αμυλοείδωση: το αμυλοειδές συνίσταται σε β2-μικροσφαιρίνη, η οποία φυσιολογικά αποβάλλεται από το νεφρό, αλλά δεν μπορεί να καθαρθεί με την αιμοκάθαρση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Υποκείμενη δυσκρασία πλασματοκυττάρων 
    • Υποκείμενη χρόνια φλεγμονώδης νόσος
    • Οικογενής μεσογειακός πυρετός
    • Αιμοκάθαρση

    amyloeidosis 2

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Περιφερική νευροπάθεια - σακχαρώδης διαβήτης, αλκοολισμός, ανεπάρκεια βιταμινών 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα - υποθυρεοειδισμός, τραύμα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, κ.λ.π.
    • Περιοριστική καρδιομυοπάθεια - οξεία οικογενής μυοκαρδίτιδα, ενδοκαρδιακή ίνωση, σαρκοείδωση, αιμοχρωμάτωση
    • Νεφρωσικό σύνδρομο - σπειραματονεφρίτιδα, θρόμβωση νεφρικών φλεβών 
    • Νεφρική ανεπάρκεια - σπειραματονεφρίτιδα, απόφραξη ουροποιητικού, οξεία σωληναριακή νέκρωση, τοξική ή από φάρμακα, για παράδειγμα σκιαγραφικά
    • Συμμετρική πολυαρθρίτιδα - ρευματοειδής αρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθρηματώδης λύκος
    • Διάμεση νόσος πνευμόνων - νόσοι συνδετικού ιστού, λοιμώξεις, σαρκοείδωση 
    • Άπνοια - νόσος Alzheimer και πολυεμφραγματική άνοια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Αναιμία μπορεί να είναι παρούσα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια θα είναι παρούσα περίπου σε 50% στην εμφάνιση 
    • Πρωτεϊνουρία θα είναι παρούσα σε περίπου 80% στην εμφάνιση 
    • Στην πρωτοπαθή αμυλοείδωση, ένα αυξημένο επίπεδο μονοκλωνικής πρωτεΐνης θα βρεθεί στον ορό και/ή στα ούρα
    • Στη δευτεροπαθή αμυλοείδωση, δοκιμασίες για να εκτιμηθεί η υποκείμενη φλεγμονώδης νόσος θα είναι χρήσιμες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Εκδήλωση εναποθέσεων αμυλοειδούς στους ιστούς 
    • Με τη χρώση "ερυθρού του Κονγκό", το αμυλοειδές παράγει μια πράσινη διπλοδιάθλαση σε πολωμένο φως (μεταχρωμασία)
    • Το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο είναι το καθοριστικό διαγνωστικό εργαλείο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Μυοκαρδιογραφία, αν υποψιάζεστε καρδιακή ανάμειξη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Βιοψία ορθού (70% θετική)
    • Βιοψία μυελού των οστών (20% θετική)
    • Βιοψία κοιλιακού λίπους
    • Ενδομυοκαρδιακή βιοψία
    • Βιοψία νεφρού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην σοβαρών επιπλοκών (συγγενής καρδιακή ανεπάρκεια, νεφρική ανεπάρκεια)

    440816 1 En 22 Fig2 HTML

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Αλλαγή από αιμοκάρθαση σε περιτοναϊκή διάλυση, η οποία καθαίρει τη β2-μικροσφαιρίνη σε ασθενείς με αμυλοείδωση από αιμοκάθαρση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Πλήρης δραστηριότητα όσο είναι ανεκτή 

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Χαμηλή σε πρωτεΐνες, χαμηλή σε άλας, για τους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια 
    • Χαμηλή σε άλας για ασθενείς με συγγενή καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Χημειοθεραπεία

    Πολλοί από τους ίδιους τύπους φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ορισμένων μορφών καρκίνου χρησιμοποιούνται στην αμυλοείδωση για να σταματήσουν την ανάπτυξη μη φυσιολογικών κυττάρων που παράγουν την πρωτεΐνη που οδηγεί στο σχηματισμό αμυλοειδούς.

    Καρδιακά φάρμακα

    Εάν η καρδιά επηρεάζεται, ο γιατρός μπορεί να προτείνει αντιπηκτικά για τη μείωση του κινδύνου θρόμβων και φάρμακα για τον έλεγχο του καρδιακού ρυθμού. Ίσως, χρειαστεί, επίσης, να περιορίσετε την πρόσληψη αλατιού και να πάρετε φάρμακα που αυξάνουν τη διούρηση, τα οποία μπορούν να μειώσουν την πίεση στην καρδιά και τα νεφρά.

    Στοχευμένες θεραπείες

    Για ορισμένους τύπους αμυλοείδωσης, φάρμακα όπως το patisiran (Onpattro) και το inotersen (Tegsedi) μπορούν να επηρεάσουν τις εντολές που αποστέλλονται από ελαττωματικά γονίδια που δημιουργούν το αμυλοειδές. Άλλα φάρμακα, όπως το tafamidis (Vyndamax, Vyndaqel) και το diflunisal, μπορούν να σταθεροποιήσουν κομμάτια πρωτεΐνης στην κυκλοφορία του αίματος και να αποτρέψουν τη μετατροπή τους σε αποθέσεις αμυλοειδούς.

    Πρωτοπαθής αμυυλοείδωση:

    • Θεραπεία της υποκείμενης διαταραχής των πλασματοκυττάρων μπορεί να επηρεάσει ή όχι το αποτέλεσμα
    • Melphalan και πρεδνιζόνη είναι μεταξύ των φαρμάκων εκλογής για τις διαταραχές των πλασματοκυττάρων.
    • Η κολχικίνη μπορεί να ελαττώσει την εξέλιξη της εναπόθεσης αμυλοειδούς

    Δευτεροπαθής αμυλοείδωση:

    • Θεραπεία της υποκείμενης φλεγμονώδους διαδικασίας με φάρμακα ειδικά για τη νόσο, συνήθως, βελτιώνει την πρόγνωση (π.χ. ισονιαζίδη και ριφαμπικίνη για το μυκόπλασμα της φυματίωσης)
    • Η τακρίνη έχει εγκριθεί για ήπια ή μέτρια άνοια που οφείλεται στη νόσο του Alzeimer

    Οικογενής αμυλοείδωση:

    • Κολχικίνη 0,6 mg δύο ή τρεις φορές την ημέρα μπορεί να ελαττώσει τη νεφρική αμυλοείδωση σ' αυτή την κατάσταση

    Αμυλοείδωση από αιμοκάθαρση:

    • Αλλαγή σε περιτοναϊκή κάθαρση

    Προφυλάξεις: Κολχικίνη - καταστολή μυελού των οστών, συμπεριλαμβανομένων ακοκκιοκυταραιμίας, πανκυτταροπενίας, θρομβοκυττοπενίας ή απλαστικής αναιμίας, μπορεί να εμφανιστεί σε παρατεταμένη χορήγηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για αμυλοείδωση. Αλλά η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση σημείων και συμπτωμάτων και να περιορίσει την περαιτέρω παραγωγή αμυλοειδούς πρωτεΐνης. Εάν η αμυλοείδωση έχει προκληθεί από άλλη πάθηση, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα ή η φυματίωση, η θεραπεία της υποκείμενης κατάστασης μπορεί να είναι χρήσιμη.

    Χειρουργικές και άλλες διαδικασίες

    Μεταμόσχευση αυτόλογων βλαστικών κυττάρων αίματος. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει τη συλλογή των δικών σας βλαστικών κυττάρων από το αίμα σας μέσω φλέβας και την αποθήκευσή τους για μικρό χρονικό διάστημα ενώ έχετε χημειοθεραπεία υψηλής δόσης. Τα βλαστικά κύτταρα επιστρέφονται στη συνέχεια στο σώμα σας μέσω φλέβας. Αυτή η θεραπεία είναι πιο κατάλληλη για άτομα των οποίων η νόσος δεν έχει προχωρήσει και των οποίων η καρδιά δεν επηρεάζεται πολύ.
    Περιτοναϊκή κάθαρση. Εάν τα νεφρά έχουν υποστεί βλάβη από αμυλοείδωση, ίσως χρειαστεί αιμοκάθαρση, για να φιλτράρει απόβλητα, άλατα και υγρά από το αίμα.
    Μεταμόσχευση οργάνου. Ο γιατρός  μπορεί να προτείνει χειρουργική επέμβαση για την αντικατάσταση της καρδιάς ή των νεφρών, εάν οι εναποθέσεις αμυλοειδούς έχουν βλάψει σοβαρά αυτά τα όργανα. Μερικοί τύποι αμυλοειδούς σχηματίζονται στο ήπαρ, έτσι μια μεταμόσχευση ήπατος θα μπορούσε να σταματήσει αυτήν την παραγωγή.

    amyloeidosis 3

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗ

    Πρωτοπαθής αμυυλοείδωση:

    • Τακτικός έλεγχος των επιπέδων μονοκλωνικής πρωτεΐνης για να επιτευχθεί ανταπόκριση στη θεραπεία
    • Τακτικός έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας για να επιτευχθεί ανταπόκριση στη θεραπεία

    Δευτεροπαθής και αμυλοείδωση από αιμοκάθαρση:

    • Παρακολούθηση έως απόκτησης ελέγχου της υποκείμενης διαδικασίας νόσου 
    • Τακτικός έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας, για εκτίμηση του βαθμού της νέκρωσης 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Πρωτοπαθής αμυλοείδωση 

    • Η πρόγνωση εξαρτάται από την υποκείμενη νόσο 
    • Εφ' όσον έχει αναπτυχθεί νεφρική ανεπάρκεια, η πρόγνωση είναι συνήθως μικρότερη από 1 χρόνο
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια έχει πρόγνωση 4 μηνών 
    • Η συνολική πρόγνωση είναι 12-14 μήνες. Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη επιβίωση από τους άντρες 

    Δευτεροπαθής αμυλοείδωση:

    • Η πρόγνωση είναι πολύ καλύτερη και εξαρτάται από την ικανότητα του ελέγχου της υποκείμενης φλεγμονώδους διαδικασίας 

    Οικογενής αμυλοείδωση και από αιμοκάθαρση:

    • Ποικίλει ευρέως  

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Το αμυλοειδές μπορεί να συνδεθεί με τον παράγοντα Χ, προκαλώντας προβλήματα αιμορραγίας 
    • Η σπληνεκτομή μπορεί να βελτιώσει αυτή την κατάσταση, ελαττώνοντας το ποσό του παραγόμενου αμυλεοειδούς στο σώμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Γενικά μεγαλύτερα άτομα τα πάνε λιγότερο καλά 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    DlVS8mkUUAA0G6O

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Το σύνδρομο Fanconi

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Σουλφασαλαζίνη

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Οι αξονικές τομογραφίες και τα PET CT SCANs προκαλούν καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Μακροσφαιριναιμία του Waldenström

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Υπερηχογράφημα νεφρών

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Καρκίνος νεφρού

    Γαστροπάρεση

    Όγκοι μεσοθωρακίου

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Βλαστομύκωση Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα »