Τρίτη, 01 Οκτωβρίου 2013 22:52

Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η απομόνωση είναι απαραίτητη σε όλα τα μεταδοτικά νοσήματα

Με την απομόνωση των υδαρών σωματικών ουσιών καταργεί την απομόνωση των ασθενών με εξαίρεση τα μέτρα προφύλαξης από αερογενείς και μέσω του αναπνευστικού συστήματος μολύνσεις.

Για την απομόνωση σωματικών ουσιών:

-Χρήση γαντιών σε άμεση επαφή με σωματικές ουσίες (πύον, πτύελα, ούρα, κόπρανα, αίμα).

-Χρήση ποδιάς για την προστασία των ενδυμάτων.

-Χρήση προσωπίδας και γυαλιών σε περίπτωση εκτίναξης σταγονιδίων σωματικού υγρού από τον ασθενή.

Αναπνευστική απομόνωση

Εφαρμόζεται σε μεταδοτικά νοσήματα μέσω του αέρα. Ο ασθενής πρέπει να τοποθετείται σε ιδιαίτερο θάλαμο. Το προσωπικό και οι συγγενείς παρακολουθούνται και σε κάποιες περιπτώσεις χορηγείται χημειοπροφύλαξη.

Νοσήματα που απαιτείται αναπνευστική απομόνωση

-Άνθρακας: Οι προφυλάξεις παίρνονται όσο διαρκεί η νόσος.

-Ανεμοβλογιά: Οι προφυλάξεις παίρνονται μέχρι να εφελκιδοποιηθούν οι αλλοιώσεις (όσοι δεν έχουν ανοσία δεν πρέπει να εισέρχονται στον θάλαμο)

-Διφθερίτιδα: Οι προφυλάξεις παίρνονται μέχρι να γίνουν αρνητικές οι καλλιέργειες, συνήθως, 24 ώρες από την διακοπή των αντιβιοτικών.

-Αιμορραγικός πυρετός: Οι προφυλάξεις παίρνονται όσο διαρκεί η νόσος.

-Έρπητας ζωστήρας: Οι προφυλάξεις παίρνονται μέχρι να εφελκιδοποιηθούν οι αλλοιώσεις (όσοι δεν έχουν ανοσία δεν πρέπει να εισέρχονται στον θάλαμο).

-Γρίπη: Οι προφυλάξεις παίρνονται όσο διαρκεί η νόσος.

-Ιλαρά: Οι προφυλάξεις παίρνονται όσο διαρκεί η νόσος.

-Μηνιγγίτιδα από αιμόφιλο της γρίπης ή μηνιγγιτιδόκοκκο: Οι προφυλάξεις παίρνονται για 24 ώρες μετά την έναρξη αποτελεσματικής αντιβίωσης.

-Μηνιγγιτιδοκοκκική πνευμονία ή σήψη: Οι προφυλάξεις παίρνονται για 24 ώρες μετά την έναρξη αποτελεσματικής αντιβίωσης.

-Παρωτίτιδα: Οι προφυλάξεις παίρνονται για 10 ημέρες από την διάγνωση (όσοι δεν έχουν ανοσία δεν πρέπει να εισέρχονται στον θάλαμο)

-Κοκκύτης: Οι προφυλάξεις παίρνονται για 7 ημέρες μετά την έναρξη αποτελεσματικής αντιβίωσης.

-Ερυθρά: Οι προφυλάξεις παίρνονται για 8 ημέρες μετά την εμφάνιση του εξανθήματος (όσοι δεν έχουν ανοσία δεν πρέπει να εισέρχονται στον θάλαμο).

-Φυματίωση πνευμονική με πυορρούντα τραύματα: Οι προφυλάξεις παίρνονται για 2-3 εβδομάδες από την έναρξη θεραπείας. Πρέπει να γίνεται έλεγχος της ελάττωσης των οξεάντοχων βακτηριδίων στα παρασκευάσματα.

-Κορωναϊός:  Όσοι υποψιάζονται ότι έχουν μολυνθεί συνιστάται να περιορίζουν τις δραστηριότητες εκτός του σπιτιού. Μην πηγαίνετε στη δουλειά, στο σχολείο ή σε δημόσιους χώρους. Αποφύγετε τη χρήση δημόσιων συγκοινωνιών ή ταξί. 14 ημέρες είναι το εκτιμώμενο χρονικό διάστημα μεταξύ της μόλυνσης και της έναρξης των συμπτωμάτων. Οι προφυλάξεις παίρνονται όσο διαρκεί η νόσος.

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 2591 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2020 22:46
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υγιεινό ρύζι λαπάς Υγιεινό ρύζι λαπάς

    Νόστιμο και υγιεινό ρύζι λαπάς

    Ο λαπάς είναι γνωστό ότι βοηθά το πεπτικό σύστημα (στομάχι και έντερο) να συνέλθει, όταν είναι ταλαιπωρημένο.

    Αποτελεί εξαιρετική επιλογή σε περιπτώσεις σοβαρής εντερικής κολίτιδας, επειδή, έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε ίνες αλλά και επουλωτικές ιδιότητες.

    Επίσης, ανήκει και στις αντιγηραντικές τροφές.

    Αυτό το ταπεινό φαγητό περιέχει μεγάλη ποσότητα φυλλικού οξέος (βιταμίνη B9), μιας βιταμίνης που συμβάλλει στην παραγωγή νέων κυττάρων. 

    Η πυκνόρρευστη, κρεμώδης υφή του λαπά οφείλεται στον τύπο του ρυζιού: Γίνεται με ρύζι γλασέ ή καρολίνα, που έχουν υψηλή αμυλοπηκτίνη. 

    Η νοστιμιά θα προκύψει από τον τρόπο με τον οποίο θα τον μαγειρέψετε, το παρθένο ελαιόλαδο, καθώς και τα μυρωδικά που θα του προσθέσετε.

    Ρύζι λαπάς

    Είναι κατάλληλο για βραδινό φαγητό

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    300 γραμμάρια ρύζι γλασέ ή καρολίνα ή αναποφλοίωτο ρύζι

    1,5 λίτρο νερό πηγής

    4 κ.σ. (50 γραμμάρια) βιολογικό ελαιόλαδο

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    1/2 βιολογικό λεμόνι

    unnamed 21

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βράζουμε το ρύζι με το νερό και το αλάτι μέχρι να γίνει τελείως μαλακό (λαπάς)
    2. Σερβίρουμε 300-400 γραμμάρια καυτό λαπά για κάθε άτομο και χωριστά (για να μην καταστραφούν οι βιταμίνες τους) 1 κ.σ. ελαιόλαδο και 1/8 λεμόνι. Τα αναμιγνύουμε, αμέσως, πριν να τα φάμε.
    3. Τρώγεται με το κουταλάκι του γλυκού μασώντας κάθε κουταλίτσα 15 φορές.

    Αντί για το λάδι, το αλάτι και το λεμόνι σερβίρουμε 100 γραμμάρια sauce κολοκύθι-πατάτα:

    ΥΛΙΚΑ

    50 γραμμάρια βιολογικό κολοκύθι, μαλακά βρασμένο

    150 γραμμάρια βιολογική πατάτα, μαλακά βρασμένη

    50 γραμμάρια ζωμό κολοκύθι-πατάτα

    100 γραμμάρια ελαιόλαδο

    50 γραμμάρια χυμό λεμονιού

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι 

    72564799 c59a 4923 b375 5ee04ce0423b soupe courgettes pommes de terre et vache qui rit 50632

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βράζουμε την πατάτα και το κολοκύθι με λίγο νερό μέχρι να γίνου τελείως μαλακά. Τα αφήνουμε να κρυώσουν και τα πολτοποιούμε μαζί με το λάδι. το χυμό λεμονιού και το αλάτι με το μπλέντερ χειρός.
    2. Μπορούμε να τα σερβίρουμε και χωρίς λάδι, μόνο με αλάτι και λεμόνι ή και με 100 γραμμάρια ώριμο αβοκάντο για κάθε άτομο.
    3. Αντί για 300 γραμμάρια ρύζι γλασέ χρησιμοποιούμε 300 γραμμάρια αναποφλοίωτο ρύζι. Χρειάζεται να βράσουμε παραπάνω (περίπου 2 ώρες) μέχρι να γίνει σχετικά μαλακό.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    lapas1

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Ρύζι λαπάς

    Σούπα με λαχανικά και ρύζι

    Σούπα με λαχανικά για όσους είναι άρρωστοι

    Σαλάτα με άγριο ρύζι

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σούπα με αρακά και πράσο

    Κολοκυθόσουπα βελουτέ

    Καροτόσουπα βελουτέ

    Κρύο αγγούρι με σούπα Wasabi

    www.emedi.gr

     

     

  • Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η  αιφνίδια εγκατάσταση εστιακής νευρολογικής σημειολογίας από έμφρακτο ή αιμορραγία στον εγκέφαλο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Κεντρικό/Νευρικό

    Γενετική: Η κληρονομικότητα είναι πολυγονιδιακή με τάση για οικογενή εμφάνιση των προδιαθεσικών παραγόντων

    Επικρατέστερη ηλικία: Ο κίνδυνος αυξάνει μετά την ηλικία των 45 χρόνων και είναι μεγαλύτερος στην έβδομη και όγδοη δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Κυκλοφορία καρωτίδας (ημισφαίριο): ημιπληγία, ημιαναισθησία, απάθεια, αφασία, ελλείμματα οπτικών πεδίων, πιο σπάνια κεφαλαλγία, σπασμοί, αμνησία, σύγχυση
    • Κυκλοφορία σπονδυλοβασικής αρτηρίας (εγκεφαλικό στέλεχος ή παρεγκεφαλίδα): διπλωπία, ίλιγγος, αταξία, πάρεση προσωπικού, σύνδρομο Horner, δυσφαγία, δυσαρθρία
    • Μειωμένο επίπεδο συνείδησης
    • Προσβολή της παρεγκεφαλίδας σε ασθενείς με κεφαλαλγία, ναυτία, έμετους και αταξία

    3

    ΑΙΤΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Ισχαιμικά:

    • Καρωτιδική αθηροσκληρωτική, θρομβοεμβολική νόσος από αρτηρία σε αρτηρία
    • Καρδιακά: καρδιακά έμβολα από βαλβιδοπάθεια (μιτροειδούς βαλβίδας): υποκινησία ή ακινησία του τοιχώματος και θρόμβωση (οξύ, πρόσθιο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή συμφορητική μυοκαρδιοπάθεια), αρρυθμία (κολπική μαρμαρυγή)
    • Υπερπηκτικότητα: αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα, ανεπάρκεια πρωτεΐνης S και C, παρουσία αντιθρομβίνης 3, αντισυλληπτικά χάπια
    • Άλλα αίτια: αυτόματα και μετατραυματικά (π.χ. χειροπρακτικοί χειρισμοί στις καρωτίδες), αρτηριακή διατομή, ινομυϊκή δυσπλασία, αγγειΐτιδα, φάρμακα (κοκαΐνη, αμφεταμίνες)

    Αιμορραγικά:

    • Υπέρταση: μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο κέλυφος του φακοειδή πυρήνα, την έσω κάψα, την παρεγκεφαλίδα, το στέλεχος και τον ακτινωτό στέφανο
    • Αμυλοειδική αγγειοπάθεια: Λοβώδεις (φλοιώδεις) αιμορραγίες στους ηλικιωμένους
    • Αγγειακές δυσπλασίες: αρτηριοφλεβικές ανωμαλίες, σηραγγώδες αιμαγγείωμα, φλεβικό τριχοειδικό αγγείωμα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Ηλικία
    • Υπέρταση
    • Καρδιοπάθεια
    • Κάπνισμα
    • Σακχαρώδης Διαβήτης
    • Αντιφωσφολιποειδικά αντισώματα
    • Οικογενειακό ιστορικό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Ημικρανία
    • Εστιακή επιληψία
    • Όγκος
    • Υποσκληρίδιο αιμάτωμα
    • Υπογλυκαιμία

    MAF 2

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Υπερηχογραφία καρωτίδων 
    • Αγγειογραφία εγκεφάλου
    • ΗΚΓ
    • Διαθωρακικό υπερηχογράφημα καρδιάς, αν είναι φυσιολογικό και υπάρχει υποψία καρδιογενούς προέλευσης έλεγχος με διοισοφαγικό υπερηχοκαρδιογράφημα
    • Παρακολούθηση με Holter
    • ΗΕΓ σε υποψία επιληπτικής κρίσης 
    • Χρόνος προθρομβίνης (PT) και χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (ΡΤΤ). Η κουμαρίνη παρατείνει το ΡΤ
    • Αντιφωσφολιποειδικά αντισώματα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    Οξεία φάση: Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου για τον αποκλεισμό αιμορραγίας

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    • Οξεία φάση: νοσηλεία σε νοσοκομείο
    • Χειρουργική αντιμετώπιση: σε ασθενείς με καλή γενική κατάσταση και χωρίς αναπηρία από το εγκεφαλικό επεισόδιο ενδείκνυται η καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή σε στένωση > 70% της σύστοιχης με την εγκεφαλική προσβολή πλευράς, σε στένωση 30%, συντηρητική θεραπεία
    • Η καλύτερη θεραπεία για στένωση 30-70% δεν είναι σαφής, γι' αυτό καλό είναι ο ασθενής να παραπέμπεται σε ειδικό

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Διατήρηση αναπνοής
    • Παρακολούθηση του καρδιακού ρυθμού για 48 ώρες
    • Αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας (γλυκόζη < 220 mg/dl)
    • Ρύθμιση της υπέρτασης αν >200/100 mmhg
    • Πρόληψη υπερθερμίας
    • Γρήγορη έναρξη φυσιοθεραπείας και κινητοποίησης
    • Ηπαρίνη 5000 μονάδες, υποδορίως κάθε 12 ώρες

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Κινητοποιήστε τον ασθενή όσο γίνεται νωρίτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Ασθενής με καλό επίπεδο συνείδησης και χωρίς δυσφαγία: δίαιτα ελεύθερη (χωρίς αλάτι αν είναι υπερτασικός)
    • Με καλό επίπεδο συνείδησης και με δυσφαγία: τροφές σε ρευστή μορφή ή σίτιση μέσω ρινογαστρικού καθετήρα, αν ενδείκνυται

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Η ασπιρίνη μειώνει τον συνολικό κίνδυνο υποτροπής κατά 13% με μεγαλύτερο όφελος από νωρίς. Η οριστική θεραπεία εντός των πρώτων ωρών στοχεύει στην απομάκρυνση της απόφραξης με τη διάσπαση του θρόμβου (θρομβόλυση) ή με την απομάκρυνσή του μηχανικά (θρομβεκτομή). Η φιλοσοφική υπόθεση που διέπει τη σημασία της ταχείας επέμβασης εγκεφαλικού επεισοδίου συνοψίστηκε, καθώς, ο χρόνος είναι εγκέφαλος! Η ταχεία αποκατάσταση της εγκεφαλικής ροής του αίματος έχει ως αποτέλεσμα λιγότερα εγκεφαλικά κύτταρα να πεθαίνουν. Ο αυστηρός έλεγχος του σακχάρου στο αίμα τις πρώτες ώρες δεν βελτιώνει τα αποτελέσματα και μπορεί να προκαλέσει βλάβη. Η υψηλή αρτηριακή πίεση επίσης δεν μειώνεται τυπικά, καθώς, αυτό δεν έχει αποδειχθεί χρήσιμο. Η εγκερολυσίνη, ένα μείγμα ιστού χοίρου εγκεφάλου που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία οξέος ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου σε πολλές ασιατικές και ευρωπαϊκές χώρες, δε βελτιώνει τα αποτελέσματα και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών.

    Θρομβόλυση

    Η θρομβόλυση, όπως με ενεργοποιητή ανασυνδυασμένου ιστικού πλασμινογόνου (rtPA), σε οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, όταν χορηγείται εντός τριών ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων, οδηγεί σε συνολικό όφελος 10% σε σχέση με τη ζωή, χωρίς, αναπηρία. Ωστόσο, δεν βελτιώνει τις πιθανότητες επιβίωσης.  Η ενδοαρτηριακή ινωδόλυση, όπου ένας καθετήρας περνά μια αρτηρία στον εγκέφαλο και το φάρμακο εγχέεται στο σημείο της θρόμβωσης, έχει βρεθεί ότι βελτιώνει τα αποτελέσματα σε άτομα με οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

    HTN 16 pg39 art600x400

    Ενδοαγγειακή θεραπεία

    Η μηχανική απομάκρυνση του θρόμβου αίματος που προκαλεί το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, που ονομάζεται μηχανική θρομβεκτομή, είναι μια πιθανή θεραπεία για απόφραξη μιας μεγάλης αρτηρίας, όπως η μέση εγκεφαλική αρτηρία. Μειώνει την αναπηρία σε σύγκριση με τη χρήση ενδοφλέβιας θρομβόλυσης που χρησιμοποιείται γενικά σε άτομα που αξιολογούνται για μηχανική θρομβεκτομή. Ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επωφεληθούν από τη θρομβεκτομή έως και 24 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.

    Κρανιεκτομή

    Τα εγκεφαλικά επεισόδια που επηρεάζουν μεγάλα τμήματα του εγκεφάλου μπορούν να προκαλέσουν σημαντική διόγκωση του εγκεφάλου με δευτερογενή εγκεφαλική βλάβη στον περιβάλλοντα ιστό. Αυτό το φαινόμενο αντιμετωπίζεται, κυρίως, σε εγκεφαλικά επεισόδια που επηρεάζουν τον εγκεφαλικό ιστό που εξαρτάται από τη μέση εγκεφαλική αρτηρία για την παροχή αίματος και ονομάζεται, επίσης, «κακοήθες εγκεφαλικό έμφραγμα» επειδή, φέρνει μια δυσοίωνη πρόγνωση. Μπορεί να γίνει προσπάθεια ανακούφισης της πίεσης με φαρμακευτική αγωγή, αλλά μερικά απαιτούν, την προσωρινή χειρουργική αποσυμπίεση του κρανίου από τη μία πλευρά του κεφαλιού. 

    Αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Τα άτομα με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία χρειάζονται υποστηρικτική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης, εάν απαιτείται. Οι άνθρωποι παρακολουθούνται για αλλαγές στο επίπεδο συνείδησης και το σάκχαρο στο αίμα και η οξυγόνωση διατηρούνται σε βέλτιστα επίπεδα. Τα αντιπηκτικά και τα αντιθρομβωτικά μπορούν να επιδεινώσουν την αιμορραγία και πρέπει να γίνει διακοπή τους και να χορηγηθούν αντίδοτα. Ένα ποσοστό μπορεί να επωφεληθεί από τη νευροχειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του αίματος και τη θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, αλλά αυτό εξαρτάται από τη θέση και το μέγεθος της αιμορραγίας. Στην υποαραχνοειδή αιμορραγία, η έγκαιρη θεραπεία για υποκείμενα εγκεφαλικά ανευρύσματα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω αιμορραγιών. Ανάλογα με τη θέση του ανευρύσματος, αυτό μπορεί να οφείλεται σε χειρουργική επέμβαση που περιλαμβάνει άνοιγμα του κρανίου ή ενδοαγγειακά (μέσω των αιμοφόρων αγγείων).

    Μονάδες εγκεφαλικού επεισοδίου

    Στην ιδανική περίπτωση, τα άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο γίνονται δεκτοί σε «μονάδα εγκεφαλικού επεισοδίου», σε ένα θάλαμο ή σε ειδικό χώρο σε νοσοκομείο στελεχωμένο από νοσηλευτές και θεραπευτές με εμπειρία στη θεραπεία εγκεφαλικού επεισοδίου. Η νοσηλευτική φροντίδα είναι θεμελιώδης για τη διατήρηση της φροντίδας του δέρματος, τη σίτιση, την ενυδάτωση, την τοποθέτηση και την παρακολούθηση ζωτικών σημείων, όπως, η θερμοκρασία, οι σφύξεις και η αρτηριακή πίεση.

    Αποκατάσταση

    Η αποκατάσταση εγκεφαλικού επεισοδίου είναι η διαδικασία με την οποία άτομα με αναπηρία από εγκεφαλικά επεισόδια υποβάλλονται σε θεραπεία για να επιστρέψουν στην κανονική ζωή όσο το δυνατόν περισσότερο, με την ανάκτηση και εκ νέου εκμάθηση των δεξιοτήτων της καθημερινής ζωής. Στοχεύει, επίσης, να βοηθήσει τον επιζώντα να κατανοήσει και να προσαρμοστεί στις δυσκολίες, να αποτρέψει δευτερογενείς επιπλοκές και να εκπαιδεύσει τα μέλη της οικογένειας να διαδραματίσουν υποστηρικτικό ρόλο. Η αποκατάσταση εγκεφαλικού επεισοδίου πρέπει να ξεκινήσει σχεδόν αμέσως με μια διεπιστημονική προσέγγιση. Η ομάδα αποκατάστασης μπορεί να περιλαμβάνει ιατρούς εκπαιδευμένους στη φυσική αποκατάσταση, νευρολόγους, κλινικούς φαρμακοποιούς, νοσηλευτικό προσωπικό, φυσιοθεραπευτές, επαγγελματίες θεραπευτές, παθολόγοι, λογοθεραπευτές κ.ά. Άλλες ομάδες μπορεί, επίσης, να περιλαμβάνουν ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, καθώς, τουλάχιστον το ένα τρίτο των προσβεβλημένων ατόμων εκδηλώνει κατάθλιψη μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Με τις κατάλληλες θεραπείες οι άνθρωποι συνεχίζουν να βελτιώνονται για χρόνια, ανακτώντας και ενισχύοντας ικανότητες όπως γραφή, περπάτημα, τρέξιμο και ομιλία. Οι καθημερινές ασκήσεις αποκατάστασης πρέπει να συνεχίσουν να αποτελούν μέρος της καθημερινής ρουτίνας για άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό. Η πλήρης ανάρρωση είναι ασυνήθιστη, αλλά όχι αδύνατη και οι περισσότεροι άνθρωποι θα βελτιωθούν σε κάποιο βαθμό: η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι γνωστό ότι βοηθούν τον εγκέφαλο να ανακάμψει.

    Φυσική και επαγγελματική θεραπεία

    Η φυσιοθεραπεία επικεντρώνεται στο κοινό εύρος κίνησης και δύναμης εκτελώντας ασκήσεις και μαθαίνοντας λειτουργικές εργασίες, όπως, η κινητικότητα, η μεταφορά, το περπάτημα και άλλες κινητικές λειτουργίες. Οι φυσιοθεραπευτές μπορούν, επίσης, να συνεργαστούν με άτομα που είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο για να βελτιώσουν την ευαισθητοποίηση και τη χρήση της ημιπληγικής πλευράς. Η αποκατάσταση περιλαμβάνει την εργασία για την ικανότητα παραγωγής ισχυρών κινήσεων ή την ικανότητα εκτέλεσης εργασιών χρησιμοποιώντας διάφορα φυσιολογικά μοτίβα. Η έμφαση επικεντρώνεται συχνά σε λειτουργικές εργασίες και στους στόχους των ανθρώπων. Ένα παράδειγμα που χρησιμοποιούν οι φυσιοθεραπευτές για να προωθήσουν την κινητική μάθηση περιλαμβάνει τη θεραπεία κίνησης που προκαλείται από περιορισμούς. Μέσω της συνεχούς εξάσκησης, το άτομο μαθαίνει να χρησιμοποιεί και να προσαρμόζει το ημιπληγικό άκρο κατά τη διάρκεια λειτουργικών δραστηριοτήτων για να δημιουργήσει μόνιμες αλλαγές. Η φυσιοθεραπεία είναι αποτελεσματική για την αποκατάσταση της λειτουργίας και της κινητικότητας μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Η εργασιακή θεραπεία ασχολείται με την εκπαίδευση για να βοηθήσει στην εκμάθηση καθημερινών δραστηριοτήτων που είναι γνωστές ως δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, όπως φαγητό, ποτό, ντύσιμο, μπάνιο, μαγείρεμα, ανάγνωση, γραφή και τουαλέτα. Οι προσεγγίσεις για να βοηθήσετε άτομα με ακράτεια ούρων περιλαμβάνουν φυσικοθεραπεία, γνωστική θεραπεία και εξειδικευμένες παρεμβάσεις με έμπειρους ιατρούς. Η θεραπεία της σπαστικότητας που σχετίζεται με το εγκεφαλικό επεισόδιο, συχνά, περιλαμβάνει πρώιμες κινητοποιήσεις, που συνήθως εκτελούνται από έναν φυσιοθεραπευτή, σε συνδυασμό με εκγύμνανση των σπαστικών μυών και παρατεταμένο τέντωμα μέσω διαφορετικών θέσεων. Η απόκτηση αρχικής βελτίωσης στο εύρος κίνησης επιτυγχάνεται, συχνά, μέσω ρυθμικών περιστροφικών κινήσεων που σχετίζονται με το προσβεβλημένο άκρο. Αφού επιτευχθεί πλήρης εμβέλεια από τον θεράποντα, το άκρο θα πρέπει να τοποθετηθεί σε παρατεταμένες θέσεις για να αποφευχθούν περαιτέρω συσπάσεις, κατάρρευση του δέρματος. Η χρήση νάρθηκα ή άλλων εργαλείων για τη σταθεροποίηση της άρθρωσης μπορεί να βοηθήσουν.  Η χρήση πάγου έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τη σπαστικότητα μειώνοντας προσωρινά τη νευρική πυροδότηση. Η ηλεκτρική διέγερση στους ανταγωνιστές μυς έχει, επίσης, χρησιμοποιηθεί με κάποια επιτυχία. Μερικές φορές προτείνεται φυσικοθεραπεία για άτομα που εμφανίζουν σεξουαλική δυσλειτουργία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.

    Λογοθεραπεία

    Η λογοθεραπεία είναι κατάλληλη για άτομα με διαταραχές της παραγωγής ομιλίας: δυσαρθρία και απραξία λόγου, αφασία, διαταραχές της γνωστικής επικοινωνίας και προβλήματα κατάποσης. Η λογοθεραπεία μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο βελτιώνει τη λειτουργική επικοινωνία, την ανάγνωση, τη γραφή και την εκφραστική γλώσσα. Τα άτομα που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να έχουν ιδιαίτερα προβλήματα, όπως, δυσφαγία, η οποία μπορεί να προκαλέσει διείσδυση υλικού από την τροφή στους πνεύμονες και να προκαλέσει πνευμονία εξ εισροφήσεως. Η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου, αλλά εν τω μεταξύ, μπορεί να εισαχθεί ρινογαστρικός σωλήνας, επιτρέποντας την παροχή υγρής τροφής απευθείας στο στομάχι. Εάν η κατάποση εξακολουθεί να θεωρείται ανασφαλής, τότε περνάει ένας διαδερμικός σωλήνας γαστροστομίας και αυτός μπορεί να παραμείνει επ 'αόριστον. 

    Ιατρικές συσκευές για όσους έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο

    Συχνά, η υποστηρικτική τεχνολογία, όπως, αναπηρικά αμαξίδια, μπορεί να είναι ευεργετική. Πολλά προβλήματα κινητικότητας μπορούν να βελτιωθούν με τη χρήση διαφόρων ιατρικών συσκευών.

    Γενική κατάσταση

    Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί, επίσης, να μειώσει τη γενική φυσική κατάσταση των ανθρώπων. Η μειωμένη φυσική κατάσταση μπορεί να μειώσει την ικανότητα αποκατάστασης, καθώς και τη γενική υγεία. Οι σωματικές ασκήσεις ως μέρος ενός προγράμματος αποκατάστασης μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο φαίνονται ασφαλείς. Η προπόνηση φυσικής κατάστασης με αναπνευστική ικανότητα που περιλαμβάνει το περπάτημα στην αποκατάσταση μπορεί να βελτιώσει την ταχύτητα, την ανοχή και την ανεξαρτησία και μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία. Η ικανότητα να περπατάει κάποιος σε εσωτερικούς ή εξωτερικούς χώρους, είναι σημαντική μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. 

    Άλλες μέθοδοι θεραπείας

    Ορισμένες τρέχουσες και μελλοντικές μέθοδοι θεραπείας περιλαμβάνουν τη χρήση εικονικής πραγματικότητας ή οραματισμού και βιντεοπαιχνιδιών για αποκατάσταση. Η θεραπεία με καθρέφτη σχετίζεται με βελτιωμένη κινητική λειτουργία του άνω άκρου σε άτομα που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο. Άλλες μη επεμβατικές μέθοδοι αποκατάστασης που χρησιμοποιούνται για την αύξηση της φυσικής θεραπείας της κινητικής λειτουργίας σε άτομα που αναρρώνουν από εγκεφαλικό επεισόδιο περιλαμβάνουν τη διακρανιακή μαγνητική διέγερση και τη διακρανιακή διέγερση συνεχούς ρεύματος και τις ρομποτικές θεραπείες. Η θεραπεία κίνησης, η ψυχοθεραπεία, η θεραπεία με καθρέφτη, οι παρεμβάσεις για αισθητηριακή ανεπάρκεια, η εικονική πραγματικότητα και η εργασιοθεραπεία είναι αποτελεσματικές στη βελτίωση της λειτουργίας των άνω άκρων. 

    Αυτοδιαχείρηση

    Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα κάποιος να ζει ανεξάρτητα και με ποιότητα. Τα προγράμματα αυτοδιαχείρισης είναι μια ειδική εκπαίδευση που εκπαιδεύει τους επιζώντες από εγκεφαλικό επεισόδιο και τους βοηθά να αποκτήσουν δεξιότητες για να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις ζωής και τους βοηθά να θέσουν και να επιτύχουν τους δικούς τους στόχους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάκαμψης. Αυτά τα προγράμματα καθοδηγούνται από κάποιον εκπαιδευμένο και ειδικευμένο στο εγκεφαλικό επεισόδιο και τις συνέπειές του.

    BEFAST STROKE 1200x630 cropped

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ

    Κάθε 3 μήνες για τον πρώτο χρόνο, στη συνέχεια μια φορά το χρόνο

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, του διαβήτη και της υπερλιπιδαιμίας
    • Εντεροδιαλυτή ασπιρίνη 650 mg 2 φορές/ημέρα ή τικλοπιδίνη 250 mg PO, 2 φορές/ημέρα σε ασθενείς με προηγούμενο παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
    • Κατανάλωση αλκοόλ, σπάνια ή καθόλου, τακτική άσκηση
    • Καλή ψυχολογική κατάσταση
    • Ρύθμιση του σωματικού βάρους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ

    • Eξάρθρημα ώμου
    • Υπερέκταση του γόνατος
    • Κατάθλιψη
    • Δυστροφία του συμπαθητικού

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΑΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ 

    • Ποικίλλουν ανάλογα με τη βαρύτητα του επεισοδίου
    • Η εγκεφαλική προσβολή της οπίσθιας κυκλοφορίας εμφανίζει μεγαλύτερη συχνότητα θανάτων στην οξεία φάση αλλά έχει γενικά καλύτερη λειτουργική αποκατάσταση απ' ότι η προσβολή των ημισφαιρίων

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η κύρια αιτία θανάτου τα πρώτα πέντε χρόνια μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο είναι η καρδιοπάθεια

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η αγγειοπάθεια από αμυλοείδωση εμφανίζεται, κυρίως, στους ηλικιωμένους, ειδικά αν πάσχουν και από άνοια

    Καρδιακό: (κυρίως ανωμαλίες διάπλασης)

    Μεταβολικό: Ομοκυστινουρία, νόσος του Fabry

    Άλλα: Σε ενήλικες < 45 χρόνων η προέλευση των εμβόλων είναι, συνήθως, καρδιογενής

    ΚΥΗΣΗ

    • Ο τοκετός μπορεί να αυξήσει το κίνδυνο ρήξης ανευρύσματος: η εμβολή από αμνιακό υγρό μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό την ώρα του τοκετού
    • Η περίοδος μετά τον τοκετό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικής φλεβικής θρόμβωσης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

    egkefaliko2 587x330

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Επιληπτικές κρίσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οι αγγειακές βλάβες που προκαλούνται από τις χημειοθεραπείες

    Να τρώτε ξηρούς καρπούς για την υγεία του εγκεφάλου σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Σκορ κινδύνου για καρδιακή νόσο κι εγκεφαλικό επεισόδιο

    Διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Οι βιταμίνες για το εγκεφαλικό επεισόδιο

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Υπερτασική κρίση

    Τροφές φάρμακα

    Χάπια ντομάτας για την υγεία της καρδιάς

    Τροφές εναντίον θρόμβων

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Λεκιθίνη

    Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

    Το λυκοπένιο για το εγκεφαλικό

    Η ομάδα αίματος δείχνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    O καφές και το τσάι προλαμβάνουν τα εγκεφαλικά επεισόδια

    Βλαστοκύτταρα για το εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Κλοπιδογρέλη

    Διαβάστε για την εγκεφαλική αιμορραγία

    Διαβάστε για την κληρονομικότητα στο εγκεφαλικό

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα βότανα είναι αποτελεσματικά για την πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα βότανα έχουν θαυματουργές τους ιδιότητες και αντίθετα δεν έχουν τις παρενέργειες των φαρμάκων. 

    Σε κάθε περίπτωση η χρήση των βοτάνων αν και έχει αμφισβητηθεί από τους οπαδούς της κλασσικής ιατρικής, μπορεί να θεραπεύσει πολλές ασθένειες.

    Τα περισσότερα γιατροσόφια, πάντως, έχουν στέρεη επιστημονική τεκμηρίωση και, σε κάθε περίπτωση, ένα αβλαβή. 

    Το γεγονός ότι τα βότανα είναι φυσικά, δε σημαίνει πως μπορείτε να τα χρησιμοποιείτε, αδιακρίτως.

    Πριν δοκιμάσετε οποιαδήποτε αγωγή βασισμένη σε βότανα, βεβαιωθείτε ότι γνωρίζετε τι προσφέρει το συγκεκριμένο βότανο, πώς θα το ετοιμάσετε και πώς θα το χρησιμοποιήσετε και ποιες παρενέργειες μπορεί να προκαλέσει ή τι θα πρέπει να προσέξετε.

    Κατά κανόνα ελάχιστα ιατρικά προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν από τις βοτανοθεραπείες, αλλά, πάντα υπάρχει κίνδυνος για κάποια μικρή τοξική ή αλλεργική αντίδραση. 

    Τα πιο γνωστά και καλά μελετημένα βότανα...

    • Βασιλικός

    Ο γλυκός βασιλικός είναι φυτό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατάπλασμα για να απομακρύνει τις τοξίνες από το δέρμα. Χρησιμοποιείται, συχνά, ως αντίδοτο στο τσίμπημα της μέλισσας και για να βγάλει στην επιφάνεια τις υποδερμικές φλύκταινες. Το τσάι από βασιλικό βοηθάει στην πέψη και καταπραϋνει το έντερο. Το εκχύλισμα βασιλικού δρα ευεργετικά στις περιπτώσεις στοματίτιδας και επιχείλιου έρπητα. Συνιστάται στις ημικρανίες, τους πονοκεφάλους, την απλή ναυτία και τη ναυτία της εγκυμοσύνης. Το αιθέριο έλαιο του βασιλικού ανακουφίζει από το βήχα, τη γρίπη και το κρύωμα, την κατάθλιψη και την ατονία και καταπραΰνει από τα τσιμπήματα από τα έντομα και τα φίδια, επίσης, τονώνει το νευρικό σύστημα, καταπολεμάει το στρες, το άγχος, την πνευματική κόπωση και βοηθά στη συγκέντρωση. Έχει αντισηπτικές και αποχρεμπτικές ιδιότητες και θεωρείται εξαιρετικό εφιδρωτικό. Ο βασιλικός σε σκόνη (ρουφώντας τον απ’ τη μύτη) καταπολεμά το κρυολόγημα και τον πονοκέφαλο. Η κατανάλωση φύλλων βασιλικού με λάδι, σαν σαλάτα, καταπολεμά τη δυσκοιλιότητα. Το ρόφημα καταπολεμά τους σπασμούς της κοιλιάς και τη νεύρωση του στομάχου και ενισχύει τη μνήμη. Πολύ χρήσιμο για την ανακούφιση από τις κράμπες στο στομάχι, τη γαστρική καταρροή, τον έμετο, την εντερική καταρροή, τη δυσκοιλιότητα και την εντερίτιδα. Επιστημονικές μελέτες, απέδειξαν ότι οι ενώσεις στο αιθέριο έλαιο του βασιλικού έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές, αντιιικές, αντιμικροβιακές και αντικαρκινικές ιδιότητες.

    • Εχινάκεια

    Το βότανο αυτό προστατεύει τα υγιή κύτταρα από επιθέσεις ιών και βακτηριδίων, διεγείροντας, γενικά, τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος και ειδικά των Τ-λεμφοκυττάρων, τα οποία επιτίθενται στους παθογόνους οργανισμούς και στις τοξίνες. Πολλές κλινικές δοκιμές έχουν επιβεβαιώσει την ικανότητα της εχινάκειας να προωθεί την καλή υγεία του σώματος, όλο το χρόνο. Η εχινάκεια αποτελεί ένα από τα πιο αποτελεσματικά συμπληρώματα για την εποχική ευεξία. Το συστηματικό πρήξιμο, η ερυθρότητα και η δυσφορία του σώματος μπορεί να προέρχεται από ποικίλες αιτίες, συμπεριλαμβανομένης της ανθυγιεινής διατροφής ή της εντατικής άσκησης. Όταν καταναλώνετε εχινάκεια ή την εφαρμόζετε στο σώμα σας με  προϊόντα φροντίδας του δέρματος τα οποία περιέχουν αιθέριο έλαιο από εχινάκεια, τότε μπορείτε να μειώσετε και να ανακουφίσετε τον ερεθισμό των ιστών. Η κατανάλωση της εχινάκειας προωθεί την υγεία των προστατευτικών κυττάρων στο σώμα σας. Πολλές από τις ενώσεις που υπάρχουν στην εχινάκεια υποστηρίζουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού και ενθαρρύνουν την υγιή ανάπτυξη των κυττάρων. Η εχινάκεια μπορεί να βελτιώσει τα επίπεδα του οξυγόνου στο αίμα. Επίσης, αυξάνει την παραγωγή ερυθροποιητίνης στον μυελό των οστών, πράγμα που συνεπάγεται την αύξηση της παραγωγής των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της ικανότητας του αίματος να μεταφέρει το οξυγόνο. Έχει αξιολογηθεί σε συνδυασμό με άλλα βότανα, όπως η λεβάντα και το φασκόμηλο και έχει ανακαλυφθεί ότι μειώνει την κακή αναπνοή. Πιστεύεται ότι αυτή η δράση της οφείλεται εν μέρει στην ικανότητα της εχινάκειας να εξουδετερώνει τους επιβλαβείς οργανισμούς που προκαλούν κακή αναπνοή. Η εχινάκεια υποστηρίζει την επιδερμίδα συμβάλλοντας στην απομάκρυνση των κηλίδων και του ερεθισμού. Άλλες μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι βοηθά στην ενυδάτωση του δέρματος και στη μείωση της εμφάνισης των ρυτίδων. Βρίσκεται ανάμεσα στα καλύτερα βότανα όσον αφορά την υποστήριξη της υγείας του άνω αναπνευστικού συστήματος, ακόμα και στα παιδιά. Αποτελεί πηγή αντιοξειδωτικών, όπως η βιταμίνη C, το β-καροτένιο, τα φλαβονοειδή, το σελήνιο και ο ψευδάργυρος.

    •  Saw Palmetto

    Οι ρώγες του Saw Palmetto βοηθούν στη θεραπεία της χρόνιας κυστίτιδας και στην πρόληψη μολύνσεων του ουρογεννητικού συστήματος. Το μούρο του φυτού περιέχει μια ένωση που μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, η οποία είναι μια η μη καρκινική διόγκωση του προστάτη. Τα συμπτώματα ενός διευρυμένου προστάτη περιλαμβάνουν αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστεως μετά την ούρηση και νυχτουρία. Έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει διουρητικές, ενδοκρινολογικές, αναβολικές και αντισηπτικές για το ουροποιητικό ιδιότητες. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για την υγεία του ανδρικού και γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και ενδείκνυται σε περιπτώσεις χρόνιας οξείας κυστίτιδας, φλεγμονές της μεμβράνης του γεννητικού και ουροποιητικού συστήματος, διαταραχές των ορμονών ανάπτυξης του φύλου και την υπερπλασία του προστάτη. Είναι πλούσιο σε λιπαρά οξέα, φυτοστερόλες και τανίνες. Ρίχνετε 2 κουταλάκια του γλυκού σε ένα φλιτζάνι ζεστό νερό το σιγοβράζετε (αφέψημα) για 10 λεπτά, το στραγγίζετε και το πίνετε.

    pokeweed phytolacca americana plant toxic green and black berries summer nature outdoor

    • Poke Weed ή φυτολάκα

    Είναι μια ρίζα που χρησιμοποιείται, κυρίως, για να καταπραΰνει τους αρθριτικούς πόνους. H φυτολάκα είναι ένα δέντρο τα φύλλα του οποίου έχουν, κυρίως, λιποδιαλυτική και εν μέρει διουρητική δράση. H φυτολάκα βοηθά ανθρώπους με έντονο πρόβλημα τοπικού πάχους. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται η ρίζα την οποία συλλέγετε στα τέλη του Φθινοπώρου ή την Άνοιξη. Δρα ως αντιρευματικό, διεγερτικό, αντικαταρροϊκό, καθαρτικό, εμετικό. Μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε σε πολλές περιπτώσεις σε συνδυασμό με άλλα βότανα με καλά αποτελέσματα. Θεωρείται ίαμα για τις λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού συστήματος,γιατί σταματά την καταρροή και βοηθά τον καθαρισμό των λεμφαδένων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καταρροή, αμυγδαλίτιδα, λαρυγγίτιδα, αδενίτιδα, παρωτίτιδα κ.α.. είναι πολύτιμη για τα λεμφικά προβλήματα που εκδηλώνονται σε άλλα σημεία του σώματος και ιδιαίτερα για τη μαστίτιδα, την ινοκυστική μαστοπάθεια και τον καρκίνο μαστού, όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά ή εξωτερικά ως κατάπλασμα ή με μασάζ. Είναι ωφέλιμη στους χρόνιους ρευματισμούς. Δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάτε ότι θέλει προσοχή στη δόση γιατί αν πάρετε πολύ δρα ως ισχυρό καθαρτικό και εμετικό. Εξωτερικά σαν λοσιόν ή αλοιφή μπορεί να βοηθήσει για να απαλλάξει το δέρμα από την ψώρα και άλλα παράσιτα. Για τα λεμφικά προβλήματα συνδυάζεται με το Γάλιο. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Χρησιμοποιείτε μόνο μικρές ποσότητες από το βότανο. Ρίχνετε ¼ έως ½ κουταλάκι του γλυκού σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζετε για 10-15 λεπτά. Το ρόφημα πίνεται τρεις φορές την ημέρα. Το χρησιμοποιούν, επίσης, σε αλοιφές που βοηθούν στην καταπολέμηση των μυκητιάσεων. 

    • Ακόνιτο

    Έχει αναφερθεί ότι μικρές ποσότητες υγρού εκχυλίσματος από τη ρίζα αυτού του φυτού, ανακατεμένες σε ένα φλυτζάνι ζεστό νερό, ανακουφίζουν αποτελεσματικά πόνους, πυρετό, στομαχικούς ερεθισμούς και καρδιακές αρρυθμίες. Περιέχει αλκαλοειδή της διτερπενικής ομάδας, ναπελλίνη, ακονιτίνη και φλαβονικά γλυκοσίδια λουτεολίνη και απιγενίνη. Τα φυτά με αλκαλοειδή περιέχουν βασικές αζωτούχες οργανικές ουσίες, που επενεργούν στο νευρικό σύστημα και στα αιμοφόρα αγγεία. Έχουν τοξικές ιδιότητες και η δοσολογία τους έχει μεγάλη σημασία, γιατί κάθε κατάχρηση προκαλεί δηλητηριάσεις. Το φυτό περιέχει, ακόμα, πρωτεΐνες, χλωροφύλλη, κερί, κόμμι, μηλικό οξύ και ακονιτικό οξύ. Είναι ισχυρό αναισθητικό και αποτελεσματικό σε ορισμένες νευραλγίες (ισχιαλγία) και αντιπυρετικό στις ασθένειες από κρυολόγημα. Χρησιμοποιείται σε θεραπεία ρευματισμών, νευραλγιών και χρόνιων δερματικών παθήσεων, στις νευρώσεις, στις νευραλγίες του προσώπου και τις οδονταλγίες, στις ημικρανίες νευρικής φύσης, στις περιπτώσεις κώφωσης (χωρίς οργανική βλάβη), και στις περιπτώσεις στηθάγχης, υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση. Συστήνεται ακόμα κατά των νευρικών παλμών ή ρευματικών με πόνους της καρδιάς και υπερτροφία, και κατά των παθήσεων των πνευμόνων (άσθμα, κοκκίτη και νευρικό βήχα). Είναι εφιδρωτικό και αποτελεσματικό κατά της υδρωπικίας, των οξέων ρευματισμών, της φαρυγγίτιδας, γρίπης και οξείας αρθρίτιδας. Έχει αντικαρκινικές ιδιότητες. Είναι ένα από τα ελάχιστα φυτά όπου η κακή χρήση μπορεί να προκαλέσει μια ιδιαίτερα επικίνδυνη παρενέργεια: καρδιακή ανακοπή. Το φυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προφύλαξη και προσοχή και η ιατρική οδηγία είναι απαραίτητη.

    • Αλόη

    Το φυτό της αλόης περιέχει μια επουλωτική ουσία, το ζελέ της αλόης, ένα μείγμα αντιβιοτικών, αντισηπτικών και αντιπηκτικών παραγόντων. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, ενεργεί ως ήπιο καθαρτικό. Μια κουταλιά της σούπας σε κανονικά διαστήματα (κατά προτίμηση με αδειανό στομάχι), χωρίς όμως να υπερβαίνετε το 1/4 του λίτρου, μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία του στομαχικού έλκους.

    Οι εξωτερικές χρήσεις του ζελέ της αλόης είναι πολλές: 

    1. Ενεργεί ως άμεσο και αποτελεσματικό επουλωτικό τραυμάτων, επιταχύνοντας τη θεραπεία από καψίματα και τσιμπήματα εντόμων. Λιώστε ένα φύλλο και απλώστε τον πολτό απευθείας επάνω στο τραύμα ή επιδέστε το με ένα κομμάτι ύφασμα μουσκεμένο σε ζελέ αλόης.
    2. Αλοιφές, κρέμες και λοσιόν με ζελέ αλόης προφυλάσσουν από τα εγκαύματα και το ξεφλούδισμα της ηλιοθεραπείας.
    3. Μαλακώνει τους όζους και τους κάλους στα πόδια.
    4. Αν απλωθεί στο πρόσωπο και στο λαιμό, μαλακώνει το δέρμα και εξαλείφει τις ρυτίδες.
    5. Καταπραΰνει τον πόνο και τη φαγούρα που προκαλούν οι αιμορροΐδες 
    6. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποτελεσματικός παράγοντας κατά της τριχόπτωσης.

    33655f60147ab22740ac499643a4262a

    • Γλυκάνισος

    Είναι φυσικό διουρητικό, διεγείρει τα γαστρικά υγρά και χρησιμοποιείται, συχνά, για να ανακουφίσει καταστάσεις δυσοσμίας αερίων. Επιπλέον, χρησιμοποιείται σε διάφορα σπιτικά γιατροσόφια για την αντιμετώπιση του ξηρού βήχα. Είναι ένα θερμαντικό, διεγερτικό χόρτο, το οποίο βελτιώνει την πέψη, δρα ευεργετικά στο συκώτι και το κυκλοφοριακό σύστημα. Βοηθά στη χώνεψη και στη μείωση της βουλιμίας και θεωρείται διεγερτικό της καρδιάς και έχει αποχρεμπτική και οιστρογονική δράση. Είναι αρκετά αποτελεσματικό μέσο ενάντια στους σπασμούς, στους κολικούς των εσωτερικών  μυών (του στομάχου και των εντέρων). Αυξάνει την αποβολή αερίων των εντέρων και την περισταλτικότητα τους. Χρησιμοποιείται ενάντια στο άσθμα, στο βήχα και τον ερεθισμό των άνω αναπνευστικών οδών. Ρίχνει τον πυρετό. Καταπραΰνει τον στομαχόπονο, αλλά και τα νεύρα σε περιπτώσεις υπερέντασης. Θεραπεύει τη βρογχίτιδα, τον κοκίτη και τη βραχνάδα της φωνής. Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά της ψώρας.

    • Αστράγαλος

    Το βότανο αυτό ανακουφίζει από την κόπωση και ελαττώνει τη συχνότητα των κρυολογημάτων. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βελτιώνοντας την αντίσταση σε ιούς και βακτηρίδια, ενώ ταυτόχρονα επιταχύνει την ανάρρωση. Αποδίδει καλύτερα σε συνδυασμό με ψευδάργυρο και βιταμίνες A και C. Θεραπεύσει το κοινό κρυολόγημα και τη γρίπη, με υψηλή συγκέντρωση ενεργών ενώσεων, όπως τα φλαβονοειδή, πολυσακχαρίτες και σαπωνίνες.  Το βότανο αυτό βοηθά το σώμα να καταπολεμήσει το στρες, τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης, αυξάνει των αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, διεγείρει την ανάπτυξη αντισωμάτων και αυξάνει την αντίσταση του οργανισμού σε ιούς και σε βακτηρίδια.

    • Γαϊδουράγκαθο

    Χρησιμοποιείται, συχνά, ως ορεκτικό και στη θεραπεία πεπτικών προβλημάτων, αλλά, επίσης, ρίχνει τον πυρετό και ρυθμίζει την υπεραιμία. Σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει καψίματα στο στόμα και στον οισοφάγο, καθώς και διάρροια.  Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούμε τους σπόρους και τις ρίζες. Οι σπόροι περιέχουν φλαβονικά γλυκοσίδια, αιθέριο έλαιο, άλατα μηλικού οξέος, νιτρικό κάλιο, πικρό στοιχείο και γλίσχρασμα (το γλίσχρασμα είναι ουσία η οποία προστατεύει τους βλεννογόνους πολλών συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού από τους ερεθισμούς και τις φλεγμονές). Η δράση τους βοηθά στην καλή λειτουργία της χολής, αυξάνοντας την έκκριση και τη ροή της χολής από το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Για τον λόγο αυτό μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει το βότανο αυτό για οποιοδήποτε πρόβλημα συνδέεται με την χοληδόχο κύστη ή το ήπαρ (ίκτερο;, ηπατίτιδα, χολολιθίαση). Θεωρείται, επίσης, καλό αιμοστατικό για ρινορραγία, βαριά έμμηνα και πληγές. Το γαϊδουράγκαθο αυξάνει την ροή του γάλακτος και είναι απόλυτα ασφαλές να το χρησιμοποιήσουν οι μητέρες που θηλάζουν. Ως αφέψημα βράζετε μία κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα λίτρο νερό και πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα. Παρασκευάζεται ως έγχυμα ρίχνοντας σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό μία κουταλιά του τσαγιού ξηρούς σπόρους και το αφήνετε για 15 λεπτά. Σουρώνετε και πίνετε τρεις φορές την ημέρα. Για εξωτερική χρήση χρησιμοποιείtε κοπανισμένα ξεραμένα γαιδουράγκαθα ή σπόρους σε μορφή σκόνης και την βάζετε σε πληγές ή στον ψευδάνθρακα.

    • Χαμομήλι

    Το φυτό αυτό, που έχει αντισπασμωδικές και γαστροδιεγερτικές ιδιότητες, λαμβάνεται, συνήθως, ως ρόφημα για ημικρανίες, στομαχικές κράμπες και ανησυχία. Εξωτερικά χρησιμοποιείται για θεραπεία τραυμάτων, δερματικών ελκών και επιπεφυκίτιδας. Τα αποξηραμένα άνθη χαμομηλιού περιέχουν πολλά τερπενοειδή και φλαβονοειδή συμβάλλοντας στις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Τα παρασκευάσματα χαμομηλιού χρησιμοποιούνται, συνήθως, για πολλές ανθρώπινες παθήσεις, όπως αλλεργικός πυρετός, φλεγμονή, μυϊκοί σπασμοί, εμμηνορροϊκές διαταραχές, αϋπνία, έλκη, πληγές, γαστρεντερικές διαταραχές, ρευματικό πόνο και αιμορροΐδες. Τα αιθέρια έλαια χαμομηλιού χρησιμοποιούνται εκτενώς στα καλλυντικά και την αρωματοθεραπεία. Έχουν αναπτυχθεί πολλά διαφορετικά παρασκευάσματα χαμομηλιού, το πιο δημοφιλές από τα οποία είναι με τη μορφή τσαγιού από βότανα. Προσοχή: Μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις, σε άτομα που πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα ή ευαισθησία σε φυτά, όπως η αμβροσία, το αστέρι και τα συγγενή τους.

    • Στεκούλι

    Όταν πίνεται ως αφέψημα, το στεκούλι ή σύμφυτο ανακουφίζει από στομαχικές διαταραχές, βήχα, διάρροια, αρθριτικούς πόνους, παθήσεις του συκωτιού και της χολής. Οι εντυπωσιακές επουλωτικές ιδιότητες του οφείλονται εν μέρει στην παρουσία της αλλαντοϊνης. Η πρόσθετη παρουσία άφθονου μαλακτικού γλισχράματος κάνει το στεκούλι ένα ισχυρό θεραπευτικό ίαμα για το γαστρικό και δωδεκαδακτυλικό έλκος, τη διαφραγματοκήλη (δια του οισοφαγικού τρήματος) και την ελκώδη κολίτιδα. Η στυπτικότητά του βοηθά στις αιμορραγίες όπου και αν εμφανίζονται. Έχει χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις βρογχίτιδας και ερεθιστικού βήχα, όπου καταπραΰνει και μειώνει τον ερεθισμό βοηθώντας ταυτόχρονα την απόχρεμψη. Το στεκούλι μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε εξωτερικά στην επούλωση των τραυμάτων όπου βοηθά να σχηματισθεί σωστά ο ουλώδης ιστός. Θέλει όμως προσοχή όταν το τραύμα είναι βαθύ, γιατί η γρήγορη επούλωση εξωτερικά, χωρίς αυτό να έχει επουλωθεί πιο βαθιά θα μπορούσε να οδηγήσει σε σχηματισμό αποστήματος. Είναι ωφέλιμο για χρόνια κιρσώδη έλκη. Συνδυάζεται με αλθαία και σπειραία για γαστρικά έλκη και φλεγμονές. Για βρογχικές παθήσεις συνδυάζεται με βήχιο, μαρρούβιο και ίνουλα. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Ρίχνετε 3 κουταλιές του φυτού σε 1 φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζετε για 15 λεπτά. Το ρόφημα το πίνετε τρεις φορές την ημέρα. Προσοχή: Πιθανή παρενέργεια από τη χρήση αυτού του βοτάνου, είναι ότι μειώνει την απορρόφηση σιδήρου και βιταμίνης Β12 από τον οργανισμό. 

    •  Άρκευθος ή Αγριοκυπάρισσο (μήλα)

    Τα μηλαράκια της χρησιμοποιούνται, συχνά, ως τονωτικό του στομάχου, ως ορεκτικό και χωνευτικό, καθώς και ως διουρητικό και απολυμαντικό του ουροποιητικού συστήματος. Χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς ως αιθέριο έλαιο, που παρασκευάζεται με απόσταξη ατμού των θρυμματισμένων, ξηρών ή ζυμωμένων μούρων. Άλλοι τρόποι με τους οποίους χρησιμοποιείται το μούρο αρκεύθου είναι ως ξηροί καρποί. Το λάδι είναι διουρητικό (προάγει την αυξημένη παραγωγή ούρων) και έχει και αντισηπτικές ιδιότητες. Το έλαιο μούρων αρκεύθου είναι, επίσης, γνωστό ως γαστρεντερικό (στομάχι και έντερα) ερεθιστικό, το οποίο πιστεύεται ότι βοηθά στην προώθηση της κυκλοφορίας των τροφίμων μέσω του πεπτικού συστήματος. Τα αποξηραμένα φρούτα και λάδι χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση του στομάχου. Προσοχή: Υπερβολική κατανάλωση μήλων ή ποτών και τονωτικών που τα περιέχουν, μπορεί να προκαλέσει παραισθήσεις.

    glukoruza

    • Γλυκόριζα

    Αποκαθιστά τη λειτουργία μεμβρανών και ιστών, ρυθμίζει τις ορμονικές εκκρίσεις, διεγείρει τις εντερικές εκκρίσεις, αλλά χρησιμοποιείται επίσης ως διεγερτικό του αναπνευστικού συστήματος και ως καθαρτικό. Η γλυκόριζα έχει καλά τεκμηριωμένες αντιιικές, αντιβακτηριακές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες. Ορισμένα προϊόντα που περιέχουν ρίζα γλυκόριζας και άλλα συστατικά μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των πεπτικών συμπτωμάτων. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα τοπικά τζελ που περιέχουν ρίζα γλυκόριζας είναι χρήσιμα για συμπτώματα ατοπικής δερματίτιδας. Η ατοπική δερματίτιδα, που ονομάζεται, επίσης, έκζεμα, είναι μια χρόνια ασθένεια στην οποία το δέρμα είναι ερεθισμένο, κι έχει φλεγμονή και φαγούρα. Η χρήση γλυκόριζας ως γαργάρες ή παστίλιων πριν από τη χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη ή στη μείωση της σοβαρότητας του πονόλαιμου που εμφανίζεται συχνά μετά τη χειρουργική επέμβαση. Αυξάνει την αρτηριακή πίεση.

    • Ηρανθέλαιο

    Ως διαιτητικό συμπλήρωμα το ηρανθέλαιο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της χοληστερόλης και της υψηλής πίεσης του αίματος, να βοηθήσει στην ελάττωση βάρους, να ανακουφίσει τους εμμηνορροϊκούς πόνους, να θεραπεύσει κάποιο έκζεμα, να βοηθήσει στην ίαση ήπιων περιπτώσεων ρευματοειδούς αρθρίτιδας, να επιβραδύνει την εξάπλωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας, δρα θεραπευτικά στο σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, θεραπεύει την ακμή, και τονώνει τα νύχια. Το ενεργό συστατικό του είναι το γ-λινολεϊκό οξύ, που είναι απαραίτητο για να παράγει το σώμα τις προσταγλανδίνες που είναι πολύ σημαντικές για την καλή υγεία.

    • Μαϊντανός (σπόροι και φύλλα)

    Διουρητικό και γαστροδιεγερτικό, ο μαϊντανός χρησιμοποιείται από την ιατρική για να αντιμετωπιστούν φαινόμενα, όπως ο βήχας, το άσθμα, η αμηνόρροια, η δυσμηνόρροια και η επιπεφυκίτιδα. Ο μαϊντανός περιέχει φλαβονοειδή (απιγενίνη), γλυκοζίτες, φθαλίδες, φουρανοκουμαρίνες, καροτενοειδή, βιταμίνες A, B1, B2, B3, B5, C και E και μέταλλα, όπως σίδηρο, κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, σελήνιο, θείο, χαλκό και μαγγάνιο. Όλα τα μέρη του φυτού περιέχουν αιθέριο έλαιο, αλλά οι σπόροι περιέχουν την υψηλότερη ποσότητα (2-6%). Η σύνθεση του ελαίου μπορεί να ποικίλει, ανάλογα με το πού μεγαλώνει το φυτό. Το αιθέριο έλαιο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε απόλη (φαινυλοπροπανοειδές), μυριστικίνη, απιολίνη, πινένιο και άλλες ουσίες. Ο μαϊντανός είναι πλούσιος σε μέταλλα, όπως σίδηρος, μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο, ψευδάργυρος και φώσφορος. Περιέχει, επίσης, υψηλά επίπεδα φυλλικού οξέος (βιταμίνη Β9) και τις βιταμίνες Α, Β, C και Κ. Η βιταμίνη Κ είναι ζωτικής σημασίας για το σχηματισμό οστών, προστατεύει από την οστεοπόρωση και είναι πολύ ευεργετική για το κυκλοφορικό σύστημα και το νευρικό σύστημα. Ο μαϊντανός είναι μια εξαιρετική πηγή φυτικών ινών, αλλά και ασβεστίου που το καθιστά μια καλή επιλογή για όσους δεν ενδιαφέρονται πολύ για την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων. Οι φουρανοκουμαρίνες που βρίσκονται στα φύλλα έχουν αντιμικροβιακές ιδιότητες και η υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, βιταμίνη C και καροτενοειδή καθιστά το βότανο χρήσιμο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην ανάπτυξη αντοχής έναντι λοιμώξεων και ασθενειών. Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι ο μαϊντανός μπορεί να περιορίσει τις επιβλαβείς επιπτώσεις ορισμένων γνωστών καρκινογόνων ουσιών. Αυτό οφείλεται στην περιεκτικότητα σε χλωροφύλλη του βοτάνου, αλλά και άλλες ουσίες, όπως η βιταμίνη C, τα φλαβονοειδή και τα καροτενοειδή μπορούν, επίσης, να διαδραματίσουν ρόλο. Επιπρόσθετα, έχει βρεθεί ότι οι ουσίες μυριστικίνη, λιμονένιο, ευγενόλη και αλφαθειούζη που υπάρχουν στο αιθέριο έλαιο μαϊντανού έχουν αντικαρκινική δράση. Καθώς, το φρέσκο ​​βότανο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο, ότι η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C αυξάνει την πρόσληψη σιδήρου κι έτσι είναι χρήσιμο βότανο στη θεραπεία της αναιμίας (σιδηροπενική αναιμία). Το βότανο περιέχει, επίσης, το πολύ απαραίτητο φυλλικό οξύ, ένα ζωτικό δομικό στοιχείο των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Ο μαϊντανός αυξάνει την έκκριση των πεπτικών υγρών  και διευκολύνει την πέψη, βελτιώνει την πρόσληψη θρεπτικών ουσιών και μειώνει την παραγωγή εντερικών αερίων. Μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία για κολικούς και άλλα πεπτικά προβλήματα.

     1

    • Δυόσμος

    Το βότανο αυτό, χρησιμοποιείται για εισπνοές σε κρυολογήματα. Επίσης, ως αφέψημα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πονοκεφάλων και για να αντιμετωπιστούν κράμπες της εμμηνόροιας. Στο δυόσμο αποδίδονται πολλές ευεργετικές ιδιότητες, όπως καταπολέμηση των πόνων του στομάχου και των κολικών του νεφρού, της ναυτίας και του λόξυγκα. Επίσης, προσφέρει πολλά κατά της νευρώσεων και τις διάφορες εκδηλώσεις της: πονοκέφαλοι, αυπνίες, σπασμοί, τρεμούλες, ημικρανίες, ταχυπαλμίες. Τονώνει τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, του ήπατος και της χολής, βοηθά στην αποβολή των εντερικών αερίων. Χρησιμοποιείται κατά της διάρροιας, των πόνων της περιόδου και για την ανακούφιση από ρευματισμούς, σε περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας, ουλίτιδας και φλεγμονές του ρινοφάρυγγα. Επίσης, ανακουφίζει τους πόνους των ρευματισμών αν τον τρίψετε στις κλειδώσεις και σταματά τον πονοκέφαλο αν τον τρίψετε στο μέτωπο. Είναι τονωτικός, χωνευτικός, καταπραϋντικό του στομάχου, αντισπασμωδικό, σταματάει τον λόξιγκα, ενώ η μάσηση των φύλλων του ανακουφίζει από τις ημικρανίες και τον πονόδοντο. Εάν βάλετε το δυόσμο σε χλιαρό νερό, μπορείτε να κάνετε γαργάρες για να βοηθήσετε στη θεραπεία της αμυγδαλίτιδας, της ουλίτιδας, καθώς και φλεγμονές του ρινοφάρυγγα. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται για την θεραπεία δερματικών παθήσεων, ενώ συνιστάται ακόμα για περιπτώσεις τετάνου. Επίσης, χρησιμοποιείται σαν καρύκευμα, αφέψημα ή αρωματικό. Τέλος, ο δυόσμος χρησιμοποιείται στη σαπωνοποιία, τη μυροποιία, τη ζαχαροπλαστική κ.ά. Προσοχή: Ο δυόσμος μπορεί να προκαλέσει αποβολή του εμβρύου και συνεπώς, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε μεγάλες ποσότητες.

    • Μέντα (φύλλα)

    Ως αντισπασμωδική, τονωτική και διεγερτική, η μέντα έχει χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση νευρικότητας, αϋπνίας, μυϊκών σπασμών (κράμπες), ζαλάδες και βήχα. Για τον πονοκέφαλο, δοκιμάστε ένα φλιτζάνι δυνατό αφέψημα μέντας και ξαπλώστε για 20 λεπτά. Συνήθως, είναι το ίδιο αποτελεσματική με την ασπιρίνη και χωρίς παρενέργειες. Κάθε ποικιλία μέντας χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τη θεραπεία πολλών παθήσεων, που κυμαίνονται από αναστατωμένο στομάχι έως νευρικότητα. Η σύγχρονη ιατρική έρευνα επικεντρώθηκε στο έλαιο μέντας, το οποίο τώρα πωλείται, συχνά, ως κάψουλα, φαρμακευτικό τσάι ή τοπικό παρασκεύασμα. Σε συνδυασμό με λάδι κύμινο, μπορεί να βοηθήσει στη δυσπεψία. Το τοπικό έλαιο μέντας είναι χρήσιμο για τους πονοκεφάλους έντασης. Να αποφεύγετε τις υπερβολικές δόσεις. Μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε εξανθήματα και ερεθισμό του δέρματος σε αλλεργικούς.

    dentrolivano to votano tis ygeias

    • Δεντρολίβανο

    Όταν χρησιμοποιούνται εξωτερικά, σαν αλοιφή, τα φύλλα του δεντρολίβανου μπορούν να ανακουφίσουν τους ρευματικούς πόνους, τα διαστρέμματα, τα τραύματα και το έκζεμα. Όταν λαμβάνεται εσωτερικά, μετά από κατάλληλη προετοιμασία, το δεντρολίβανο μπορεί να ανακουφίσει σε καταστάσεις δύσοσμων αερίων ή κολικών και να διεγείρει την απελευθέρωση χολής από τη χοληδόχο κύστη. Είναι μια καλή πηγή σιδήρου, ασβεστίου και βιταμινών A, C και B6. Μερικά από τα πολλά οφέλη για την υγεία του δεντρολιβάνου περιλαμβάνουν: Πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ενώσεων, που πιστεύεται ότι βοηθούν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Το δεντρολίβανο θεωρείται γνωστικό διεγερτικό και μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της απόδοσης και της ποιότητας της μνήμης. Είναι, επίσης, γνωστό ότι ενισχύει την εγρήγορση, την ευφυΐα και την εστίαση. Το άρωμα του δεντρολίβανου έχει συνδεθεί με τη βελτίωση της διάθεσης, την εκκαθάριση του μυαλού και την ανακούφιση από το άγχος σε άτομα με χρόνιο άγχος ή ανισορροπίες ορμονών του στρες. Το έλαιο του δενδρολίβανου είναι γνωστό ότι προάγει την ανάπτυξη των μαλλιών, αποτρέποντας τη φαλάκρα, το αργό γκριζάρισμα της πιτυρίδα και την ξηρότητα τριχωτού της κεφαλής. Το δεντρολίβανο χρησιμοποιείται, συχνά, για προβλήματα πέψης, όπως καούρα, εντερικό αέριο, προβλήματα ήπατος και χοληδόχου κύστης και απώλεια όρεξης. Το δεντρολίβανο είναι ιδιαίτερα ισχυρό έναντι βακτηριακών λοιμώξεων. Βοηθάει στην πρόληψη λοιμώξεων από σταφυλόκοκκο. Τα θρεπτικά συστατικά στο δεντρολίβανο βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του δέρματος από βλάβες που προκαλούνται συχνά από τον ήλιο και τις ελεύθερες ρίζες. Το δεντρολίβανο είναι ασφαλές όταν λαμβάνεται σε χαμηλές δόσεις, αλλά εάν καταναλώνεται σε πολύ μεγάλες δόσεις μπορεί να οδηγήσει σε παρενέργειες, όπως έμετος, σπασμοί ή ακόμη και πνευμονικό οίδημα. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

    • Θυμάρι

    Ένα φυσικό αντισηπτικό, αποσμητικό, το θυμάρι, όταν εφαρμόζεται εξωτερικά, σε κομπρέσες, είναι αποτελεσματικό για πληγές. Εσωτερικά μπορεί να ενεργήσει ως αντιδιαρροϊκό, να ανακουφίσει γαστρικούς σπασμούς, κι ακόμα να ανακουφίσει τη βρογχίτιδα και τη λαρυγγίτιδα. Έχει ένα ευρύ φάσμα ιατρικών και οικιακών χρήσεων, λόγω των αντισηπτικών και αντιβακτηριακών ιδιοτήτων του. Η δραστική του ένωση, η θυμόλη, χρησιμοποιείται για προϊόντα προσωπικής υγιεινής και οικιακής απολύμανσης. Το θυμάρι είναι, επίσης, ευεργετικό στην αρωματοθεραπεία, παρέχοντας ανακούφιση από αναπνευστικές παθήσεις και διεγείροντας ανοσολογικές και κυκλοφορικές αποκρίσεις. Στην ολιστική ιατρική, το αιθέριο έλαιο θυμαριού μπορεί να χρησιμοποιηθεί αραιωμένο σε ενώσεις (το λάδι μπορεί να είναι τοξικό σε υψηλές συγκεντρώσεις) για την ανακούφιση και την επούλωση λοιμώξεων του δέρματος και του στόματος. Το αιθέριο έλαιο δεν πρέπει να καταναλώνεται εσωτερικά, χωρίς ιατρική καθοδήγηση. Αντ΄αυτού φτιάξτε τσάι από φύλλα θυμαριού ή αραιώστε το αιθέριο έλαιο και χρησιμοποιήστε το σε κομπρέσες, ως καταπραϋντικό.

    Τα κατάλληλα βότανα και συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα και συμπληρώματα διατροφής για τη υγεία σας

     το θαυματουργό βότανο που θα μου ανακουφίσει τον βήχα 11

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τι περιέχουν τα φυσικά καλλυντικά και είναι υγιεινά

    Κόλπα για να αυξήσετε την τεστοστερόνη σας φυσικά

    Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες

    Τα οφέλη στην υγεία από το αρωματικό κερί χαμομηλιού

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σύμφυτο

    Ο άνθρωπος πάνω απ΄ όλα στην ιατρική

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ιογενής εγκεφαλίτιδα Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ιογενή εγκεφαλίτιδα

    Η ιογενής εγκεφαλίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή του εγκεφάλου που οφείλεται σε προσβολή από ιό ή φλεγμονώδη απόκριση κατά του ιού που λαμβάνει χώρα στην εγκεφαλική ουσία και ακολουθεί μία συστηματική λοίμωξη από τον ιό. Προσβολή των μηνίγγων, του νωτιαίου μυελού και των νεύρων μπορεί να συνοδεύσει την εγκεφαλίτιδα. Οι περισσότερες περιπτώσεις ιογενούς εγκεφαλίτιδας είναι σπάνιες επιπλοκές συνήθων συστηματικών ιογενών λοιμώξεων. Μεταιϊκή εγκεφαλίτιδα, συνήθως, αναπτύσσεται μέσω ανοσολογικών μηχανισμών και εκδηλώνεται 2-12 ημέρες μετά την πρωτοπαθή ιογενή λοίμωξη. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Υψηλότερος κίνδυνος στις ακραίες ηλικίες, ειδικά με τον ιό του απλού έρπητα

    Επικρατέστερο φύλο: Κανένα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Μη ειδικά συμπτώματα (αδιαθεσία, πυρετός, ρινόρροια) μπορεί να προηγούνται των νευρολογικών συμπτωμάτων 
    • Η προσβολή των μηνίγγων σημαδεύεται από πονοκέφαλο και αυχενική δυσκαμψία
    • Φωτοφοβία, λήθαργος με προοδευτική επιβάρυνση προς κώμα και εστιακά νευρολογικά σημεία μπορεί να παρατηρηθούν 
    • Η πορεία ποικίλλει. Μπορεί να είναι ταχεία ή να ακολουθήσει μία πιο ήπια εξέλιξη

    ΑΙΤΙΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Ενδημίες:

    • Ιός του απλού έρπητα τύποι 1 και 2
    • Ιός των Epstein-Barr
    • Ιός έρπητα ζωστήρα/ανεμοβλογιάς
    • Αδενοϊός
    • Λύσσα
    • Δάγγειος πυρετός
    • Ιός καλοήθους λευκοκυτταρικής χοριομηνιγγίτιδας
    • Ιός λοιμώδους μονοπυρηνώσεως
    • Ιός της Καλιφόρνια
    • Ιαπωνική Β-εγκεφαλίτιδα
    • Ρωσική εαρινή-καλοκαιρινή εγκεφαλίτιδα
    • Murray Valley (Ο ιός εγκεφαλίτιδας της κοιλάδας Murray (MVEV) είναι ένας ενδημικός ζωονοσογόνος φλαβοϊός στη βόρεια Αυστραλία και την Παπούα Νέα Γουινέα (αυστραλιανή εγκεφαλίτιδα ή Αυστραλιανή νόσος X). 

    Επιδημίες:

    • Αρμποϊοί (π.χ. εγκεφαλίτιδα του Σαιντ Λιούϊς, εγκεφαλίτιδα των ιπποειδών του Ανατολικού ημισφαιρίου, εγκεφαλίτιδα των ιπποειδών του Δυτικού ημισφαιρίου, εγκεφαλίτιδα των ιπποειδών της Βενεζουέλας)
    • Εντεροϊοί (πιο συχνά ιοί Coxsackie B)
    • Παρωτίτιδα
    • Έρπητα/ανεμοβλογιάς 
    • Γρίπης
    • HTLV III (HIV)

    4ed02888bdba40942e714ede6533d859 XL

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πολλοί από τους παράγοντες που αναφέρθηκαν παράγουν περισσότερο βαριά νόσο στα νεογνά και στους ηλικιωμένους
    • Ταξίδι σε ενδημικές περιοχές
    • Έκθεση σε ενδιάμεσους ξενιστές/φορείς (π.χ. κουνούπια)
    • HIV θετικά άτομα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Βακτηριακές λοιμώξεις

    • Μηνιγγίτιδα
    • Απόστημα εγκεφάλου
    • Φυματίωση 
    • Νόσος εξ ονύχων γαλής

    Ρικετσιακές λοιμώξεις

    • Κηλιδώδης πυρετός των Βραχωδών ορέων 
    • Ερλιχίωση

    Σειροχαιτικές λοιμώξεις

    • Σύφιλη
    • Νόσος του Lyme
    • Λεπτοσπείρωση

    Άλλοι λοιμώδεις παράγοντες

    • Ελεύθερη αμοιβάδα (Νεγκλέρια, Ακανθαμοιβάδα)
    • Τοξοπλάσμωση
    • Ενδοκρανιακή αιμορραγία
    • Ενδοκρανιακός όγκος
    • Τραύμα
    • Θρομβοεμβολή
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
    • Χρήση τοξινών 
    • Υπογλυκαιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Βασικός εργαστηριακός έλεγχος (γενική αίματος, βιοχημικός έλεγχος) είναι, συνήθως, φυσιολογικός ή μη ειδικά, οριακά, παθολογικός
    • Εξέταση εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) είναι σημαντική:
    1. Λευκά (στο ΕΝΥ), συνήθως, αυξημένα (10-2.000 κύτταρα/mm3) αλλά μπορεί να είναι και φυσιολογικά, ειδικά σε ανοσοκατασταλμένο ξενιστή. Αρχικά υπερέχουν τα πολυμορφοπύρηνα, ακολούθως υπάρχει στροφή σε μονοπύρηνα κύτταρα
    2. Τα ερυθρά είναι φυσιολογικά (πιθανώς αυξημένα σε ιό απλού έρπητα)
    3. Το λεύκωμα είναι φυσιολογικό ή ελαφρά αυξημένο
    4. Το σάκχαρο μπορεί να είναι φυσιολογικό ή ελαφρά ελαττωμένο

    ba45d854096d11f0370f151b2fcca1b0

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρ;hματα:

    Θεραπεία με στεροειδή μπορεί να καλύψει τη φλεγμονώδη απόκριση του ΕΝΥ

    Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς μπορεί να έχουν φυσιολογικά ευρήματα από το ΕΝΥ

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Ποικίλλουν ανάλογα με την αιτιολογία
    • Συνήθως, προεξάρχει περιαγγειακή φλεγμονή
    • Οίδημα και εκφυλιστικές αλλοιώσεις του νευρικού ιστού
    • Σωμάτια Negri μπορεί να είναι ορατά στον εγκέφαλο, στον επιπεφυκότα και στο δέρμα από τη βάση του αυχένα σε ασθενείς με λύσσα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροεγκεφαλογραφικά ευρήματα είναι, συνήθως, παθολογικά με παρουσία επιβραδυνόμενης ή επιληπτογόνου δραστηριότητας. Ανωμαλίες κροταφικού λοβού πρέπει να θέτουν υποψία εγκεφαλίτιδας από τον ιό του απλού έρπητα
    • Οι περισσότερες ιογενείς εγκεφαλίτιδες διαγιγνώσκονται από αύξηση τίτλων ειδικού αντι-ιϊκού αντισώματος στον ορό (2-3 εβδομάδες). Μία αύξηση κατά 4 φορές του τίτλου ενισχύει τη διάγνωση
    • Ο δείκτης ειδικού αντισώματος στο ΕΝΥ χρησιμοποιείται για επιβεβαίωση της παραγωγής ειδικού αντισώματος κατά συγκεκριμένου παθογόνου στον εγκέφαλο: προσδιορίζονται  IgG ειδικό αντίσωμα στον ορό και στο ΕΝΥ καθώς και αλβουμίνη ορού και ΕΝΥ. Η λοίμωξη είναι πιθανή όταν ο λόγος ειδικού αντισώματος/αλβουμίνης είναι μεγαλύτερος στο ΕΝΥ απ' ό,τι στον ορό
    • Προσδιορισμός αντιγόνου στο ΕΝΥ με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης είναι χρήσιμος στις περιπτώσεις λοιμώξεως με ιούς του απλού έρπητα και εντεροϊούς, αλλά είναι διαθέσιμος, μόνο, σε μερικά ακαδημαϊκά κέντρα
    • Στο 60% των περιπτώσεων λοιμώξεως με εντεροϊούς είναι δυνατόν οι εντεροϊοί να ανακαλλιεργηθούν από το ΕΝΥ, αλλά οι λοιποί ιογενείς παράγοντες βρίσκονται σε τόσο μικρές ποσότητες που αυτό είναι αδύνατο 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Απεικονιστικές μελέτες (Αξονική Τομογραφία, Μαγνητική Τομογραφία  εγκεφάλου) μπορεί να είναι φυσιολογικές αρχικά. Αργότερα μπορεί να φανούν μη ειδικές αλλοιώσεις. Επίσης παθολογία κροταφικού λοβού υποδηλώνει συχνότερα λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Βιοψία εγκεφάλου μπορεί να είναι χρήσιμη σε μερικές περιπτώσεις, ειδικά για την διάγνωση περαπεύσιμων αιτίων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διατήρηση επαρκούς αναπνευστικής και κυκλοφορικής υποστήριξης
    • Έλεγχος εγκεφαλικού οιδήματος αν είναι αναγκαίος (υπεραερισμός, ωσμωτική διούρηση)
    • Αντιεπιληπτική θεραπεία όταν χρειάζεται
    • Παρακολούθηση για σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (ΣΑΕΑΔΟ)

     ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑΣ

    Όπως επιβάλλεται η κλινική εικόνα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όπως επιβάλλει η κλινική εικόνα. Πιθανώς να απαιτείται περιορισμός υγρών για ΣΑΕΑΔΟ ή εγκεφαλικό οίδημα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συμβουλές στους ταξιδιώτες σε ειδικές περιοχές (π.χ. Ιαπωνία για την Ιαπωνική εγκεφαλίτιδα, στην Αφρική για πολλές λοιμώξεις που μεταδίδονται με αρθρόποδα)

    5e3eae3e7d5f3

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η θεραπεία της ιογενούς εγκεφαλίτιδας είναι κατά κύριο λόγο υποστηρικτική με ενδοφλέβια αντιική θεραπεία, επειδή δεν υπάρχει ειδική ιατρική θεραπεία για τις περισσότερες ιογενείς λοιμώξεις που εμπλέκουν το κεντρικό νευρικό σύστημα. Τα άτομα μπορεί να απαιτούν εντατική φροντίδα για συχνές νευρολογικές εξετάσεις ή αναπνευστική υποστήριξη και θεραπεία για διαταραχές ηλεκτρολυτών, αυτόνομη διαταραχή και νεφρική και ηπατική δυσλειτουργία, καθώς και για επιληπτικές κρίσεις και επιληπτική κατάσταση. Μια πολύ συγκεκριμένη εξαίρεση είναι η εγκεφαλίτιδα του ιού του απλού έρπητα (HSV), η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί με ασυκλοβίρη για 2 έως 3 εβδομάδες εάν χορηγηθεί αρκετά νωρίς. Η Acyclovir μειώνει σημαντικά τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα της εγκεφαλίτιδας HSV και περιορίζει τις μακροχρόνιες γνωστικές διαταραχές που εμφανίζονται με την ασθένεια. Ως εκ τούτου, και επειδή ο HSV είναι η πιο κοινή αιτία της ιογενούς εγκεφαλίτιδας, η ασυκλοβίρη χορηγείται συχνά το συντομότερο δυνατό σε όλους τους ασθενείς που είναι ύποπτοι ότι έχουν ιογενή εγκεφαλίτιδα ακόμη και αν η ακριβής ιική προέλευση δεν είναι ακόμη γνωστή. Η αντοχή στον ιό στην ακυκλοβίρη, σπάνια, εμφανίζεται, κυρίως μεταξύ των ανοσοκατεσταλμένων, οπότε θα πρέπει να χρησιμοποιείται η foscarnet. Παρόλο που δεν είναι τόσο αποτελεσματικά, τα ανάλογα νουκλεοσιδίων χρησιμοποιούνται και για άλλους ιούς του έρπητα, όπως η ακυκλοβίρη, με πιθανά συμπληρωματικά κορτικοστεροειδή για ανοσοϊκανά άτομα, για εγκεφαλίτιδα του ιού της ανεμοβλογιάς-ζωστήρα και συνδυασμό γκανσικλοβίρης και φοσκαρνέτης για εγκεφαλίτιδα κυτταρομεγαλοϊού. Η ενδοκρανιακή πίεση (ICP) είναι σημαντική για παρακολούθηση, καθώς, η αυξημένη ICP σχετίζεται με κακή πρόγνωση. Η αυξημένη ICP μπορεί να ανακουφιστεί με στεροειδή και μαννιτόλη, αν και υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας θεραπείας όσον αφορά την ιογενή εγκεφαλίτιδα. Οι σπασμοί μπορούν να αντιμετωπιστούν με βαλπροϊκό οξύ ή φαινυτοΐνη. Η επιληπτική κατάσταση μπορεί να απαιτεί βενζοδιαζεπίνες. Τα αντιψυχωσικά φάρμακα μπορεί να χρειαστούν για σύντομο χρονικό διάστημα εάν υπάρχουν εναλλαγές συμπεριφοράς. Δεδομένης της πιθανότητας εμφάνισης επιπλοκών από ιογενή εγκεφαλίτιδα, μια διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από κλινικούς, θεραπευτές, ειδικούς αποκατάστασης και λογοθεραπευτές είναι σημαντική για να βοηθήσει τους ασθενείς.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Για βαριές περιπτώσεις ίσως απαιτείται παρακολούθηση ενδοκράνιας πίεσης

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Χρήση κατάλληλων αποτρεπτικών ουσιών για τα έντομα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ποικίλλουν ανάλογα με τον αιτιολογικό παράγοντα
    • Η εγκεφαλίτιδα του απλού έρπητα έχει τη μεγαλύτερη νοσηρότητα και θνητότητα από τις συνήθεις ιογενείς εγκεφαλίτιδες (αθεράπευτος ασθενής - θνητότητα 70%. < 5% των επιβιούντων έχουν φυσιολογική νευρολογική λειτουργία)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Δύσκολο να προδικάσουμε την πρόγνωση. Μερικώς βασιζόμαστε στον λοιμώδη παράγοντα (π.χ. ιός απλού έρπητα βαριά, ανεμοβλογιά ήπια)
    • Όσον αφορά στον ιό του απλού έρπητα, αν δοθεί πολύ πρώιμα η θεραπεία βελτιώνει την πρόγνωση, ειδικά πριν ο ασθενής φτάσει σε κώμα)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Λοιμώξεις από αρμποϊούς είναι περισσότερο συχνά συμπτωματικές στα παιδιά παρά στους ενήλικες
    • Νεογνά - βρέφη βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για προσβολή ΚΝΣ από ιούς απλού έρπητα - εντεροϊούς 

    Γηριατρικό: Επίσης σε κίνδυνο για βαριά νόσο

    ΚΥΗΣΗ

    Ο κίνδυνος για ένα βρέφος να μολυνθεί με τον ιό του απλού έρπητα από μία μητέρα που έχει λοίμωξη γεννητικών οργάνων και γεννάει με την κολπική οδό είναι 40%-πέφτει στο 3-5% σε περίπτωση επανενεργοποίησης παλαιών βλαβών. Οι εντεροϊοί μπορεί να μεταδοθούν διαπλακουντιακά στο έμβρυο. Επάγουν νεογνική νόσο σε περίπτωση λοιμώξεως της μητέρας αμέσως πριν τον τοκετό

    image 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Απλός έρπητας

    Ερυθρά

    Επιληπτική κατάσταση

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ημικρανία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τοξοπλάσμωση

    Μηνιγγίτιδα

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ίκτερος Ίκτερος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ίκτερο

    Ο ίκτερος είναι ο κιτρινωπός χρωματισμός του δέρματος, λόγω, υψηλών επιπέδων χολερυθρίνης.

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι, συνήθως, ένα σημείο που υποδηλώνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό αίμης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη των χοληφόρων οδών.

    Ο επιπολασμός του ίκτερου σε ενήλικες είναι σπάνιος, ενώ ο ίκτερος στα μωρά είναι συχνός με περίπου 80% να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους.

    Τα πιο συχνά συσχετιζόμενα συμπτώματα του ίκτερου είναι η φαγούρα, τα αποχρωματισμένα κόπρανα και τα σκούρα ούρα. 

    Τα φυσιολογικά επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα είναι κάτω από 1,0 mg/dl (17 μmol/l), ενώ τα επίπεδα άνω των 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l), συνήθως, οδηγούν σε ίκτερο.

    Η υψηλή χολερυθρίνη αίματος χωρίζεται σε δύο τύπους - μη συζευγμένη χολερυθρίνη (έμμεση) και συζευγμένη χολερυθρίνη (άμεση).

    Η υψηλή έμμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε υπερβολική διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, γενετικές καταστάσεις, όπως, το σύνδρομο Gilbert, σε νεογνικό ίκτερο ή προβλήματα του θυρεοειδούς.

    Η υψηλή άμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε ασθένειες του ήπατος, όπως κίρρωση ή ηπατίτιδα, λοιμώξεις, φάρμακα ή απόφραξη των χοληφόρων. Η απόφραξη του χοληφόρου πόρου μπορεί να συμβεί λόγω χολόλιθων, καρκίνου ή παγκρεατίτιδας.

    Άλλες παθήσεις μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κιτρινωπό δέρμα, αλλά δεν είναι ίκτερος, συμπεριλαμβανομένης της καροτιναιμίας - η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων που περιέχουν καροτίνη - ή φαρμάκων, όπως, η ριφαμπκίνη. 

    Η θεραπεία του ίκτερου καθορίζεται, συνήθως, από την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. 

    Η ιατρική διαχείριση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο.

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα μπορεί να αντιμετωπιστεί με φωτοθεραπεία ή με αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία, όταν η χολερυθρίνη είναι μεγαλύτερη από 4–21 mg/dl (68-360 μmol/l).

    Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή με τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος.

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι σπάνιος. Στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι πιο συχνές αιτίες του ίκτερου είναι η απόφραξη του χοληφόρου πόρου ή η επαγόμενη από φάρμακα. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η πιο συχνή αιτία του ίκτερου είναι μολυσματική όπως η ιογενής ηπατίτιδα, η λεπτοσπείρωση, η σχιστοσωμίαση ή η ελονοσία.

    page 3

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τα πιο συνηθισμένα σημεία του ικτέρου σε ενήλικες είναι ένας κιτρινωπός αποχρωματισμός της λευκής περιοχής του ματιού (σκληρού χιτώνα) και του δέρματος που υποδεικνύει μια χολερυθρίνη ορού τουλάχιστον 3 mg/dl. Άλλα, συχνά σημεία περιλαμβάνουν τα σκούρα ούρα (χολερυθρινουρία) και τα ωχρά, λιπαρά κόπρανα (στεατόρροια). Επειδή, η χολερυθρίνη είναι ερεθιστική για το δέρμα, ο ίκτερος συνδέεται, συνήθως, με σοβαρή φαγούρα. Ο επιπεφυκότας των ματιών είναι ευαίσθητος στην εναπόθεση χολερυθρίνης λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ελαστίνη. Ελαφρές αυξήσεις της χολερυθρίνης στον ορό μπορούν, συνεπώς, να ανιχνευθούν από νωρίς παρατηρώντας το κιτρίνισμα του λευκού του ματιού.  Ένα πολύ λιγότερο συχνό σημείο ίκτερου, ειδικά, κατά την παιδική ηλικία είναι τα κιτρινωπά ή πρασινωπά δόντια. Στα αναπτυσσόμενα παιδιά, η υπερχολερυθριναιμία μπορεί να προκαλέσει έναν κίτρινο ή πράσινο χρωματισμό των δοντιών λόγω της εναπόθεσης χολερυθρίνης κατά τη διαδικασία της ασβεστοποίησης των δοντιών. Παρόλο που αυτό μπορεί να συμβεί σε παιδιά με υπερχολερυθριναιμία, δεν παρατηρείται χρωματισμός των δοντιών λόγω υπερχολερυθριναιμίας σε άτομα με ηπατική νόσο, σε ενήλικες. Διαταραχές που σχετίζονται με την αύξηση των επιπέδων της άμεσης χολερυθρίνης στον ορό κατά την πρώιμη ανάπτυξη μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν χρωματισμό των δοντιών. 

    ΑΙΤΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τύποι Ικτέρου

    Ο ίκτερος είναι ένα σημείο που δείχνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό της χολερυθρίνης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη της χολής.

    Γενικά, ο ίκτερος υπάρχει όταν τα επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα υπερβαίνουν τα 3 mg/dl.

    Ο ίκτερος κατατάσσεται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με το φυσιολογικό μηχανισμό που επηρεάζει η παθολογία.

    Οι τρεις κατηγορίες είναι:

    • Προηπατική/αιμολυτική: Η παθολογία συμβαίνει πριν από τον μεταβολισμό του ήπατος, είτε λόγω εγγενών αιτιών ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων είτε εξωγενών αιτιών της ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
    • Ηπατική/ηπατοκυτταρική: Η παθολογία οφείλεται σε βλάβη των παρεγχυματικών ηπατικών κυττάρων.
    • Μεθηπατική/χολοστατική: Η παθολογία εμφανίζεται μετά από τη σύζευξη χολερυθρίνης στο ήπαρ, λόγω απόφραξης της χολικής οδού και/ή μειωμένης απέκκρισης της χολερυθρίνης.

    Προηπατικές αιτίες

    Ο προηπατικός ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από έναν παθολογικό αυξημένο ρυθμό αιμόλυσης των ερυθροκυττάρων.

    Η αυξημένη διάσπαση των ερυθροκυττάρων - αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη ορού - αυξημένη εναπόθεση της μη συζευγμένης χολερυθρίνης στους βλεννογόνους.

    Αυτές οι ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν ίκτερο λόγω αυξημένης αιμόλυσης ερυθροκυττάρων:

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Σφαιροκυττάρωση
    • Θαλασσαιμία
    • Ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • Ανεπάρκεια G6PD
    • Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία
    • Αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο
    • Σοβαρή ελονοσία (σε ενδημικές χώρες)

    Ηπατικές αιτίες

    Ο ηπατικός ίκτερος προκαλείται από μη φυσιολογικό μεταβολισμό του ήπατος της χολερυθρίνης. Οι κύριες αιτίες του ηπατικού ίκτερου είναι η σημαντική βλάβη στα ηπατοκύτταρα - λόγω μολυσματικών ασθενειών, λόγω φαρμάκων, αυτοάνοσης αιτιολογίας - ή, λιγότερο συχνά, λόγω κληρονομικών γενετικών ασθενειών.

    Ηπατικά αίτια ικτέρου:

    • Οξεία ηπατίτιδα
    • Χρόνια ηπατίτιδα
    • Ηπατοτοξικότητα
    • Κίρρωση
    • Ηπατίτιδα που προκαλείται από φάρμακα
    • Αλκοολική ηπατική νόσος
    • Το σύνδρομο Gilbert (που βρίσκεται περίπου στο 5% του πληθυσμού, έχει ως αποτέλεσμα τον ήπιο ίκτερο)
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος Ι
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος II
    • Λεπτοσπείρωση

    Μεθηπατικές αιτίες

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος), προκαλείται από απόφραξη των χολικών αγωγών που μεταφέρουν χολή που περιέχει συζευγμένη χολερυθρίνη από το ήπαρ για απέκκριση.

    Μεθηπατικές αιτίες ικτέρου

    • Χοληδοχολιθίαση (χολόλιθοι χολικών αγωγών)
    • Καρκίνος του παγκρέατος στην κεφαλή του παγκρέατος
    • Στενώσεις χολικών οδών
    • Αθηρωμάτωση χολής
    • Πρωτογενής χολαγγειίτιδα των χοληφόρων
    • Χολόσταση της εγκυμοσύνης
    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα
    • Παγκρεατικές ψευδοκύστεις
    • Το σύνδρομο του Mirizzi ή Καλοήθης Μηχανική Απόφραξη του κοινού Ηπατικού πόρου
    • Παράσιτα («συκώτι» Opisthorchiidae και Fasciolidae)

    slide 33

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Ο ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από μια υποκείμενη παθολογική διαδικασία που εμφανίζεται σε κάποιο σημείο κατά μήκος της φυσιολογικής οδού του μεταβολισμού της αίμης. Η βαθύτερη κατανόηση του φυσιολογικού μεταβολισμού της αίμης είναι απαραίτητη για την εκτίμηση της σημασίας των προηπατικών, ηπατικών και μεθηπατικών κατηγοριών αιτιών του ικτέρου. 

    Προηπατικός μεταβολισμός

    Όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια ολοκληρώνουν τη διάρκεια ζωής τους περίπου 120 ημέρες, ή εάν έχουν υποστεί βλάβη, ρήξη, καθώς, περνούν από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα, τα περιεχόμενα των κυττάρων συμπεριλαμβανομένης της αιμοσφαιρίνης απελευθερώνονται στην κυκλοφορία. Τα μακροφάγα φαγοκυτταρώνουν την αιμοσφαιρίνη και τη χωρίζουν σε αίμη και σφαιρίνη. Στη συνέχεια λαμβάνουν χώρα δύο αντιδράσεις με το μόριο αίμης. Η πρώτη αντίδραση οξείδωσης καταλύεται από το μικροσωμικό ένζυμο οξυγενάση της αίμης και οδηγεί σε χολοπρασίνη (χρωστική ουσία πράσινου χρώματος), σίδηρο και μονοξείδιο του άνθρακα. Το επόμενο βήμα είναι η αναγωγή της χολοπρασίνης σε μια κίτρινη χρωστική που ονομάζεται χολερυθρίνη από το κυτοσολικό ένζυμο αναγωγάση της χολοπρασίνης. Αυτή η χολερυθρίνη είναι «μη συζευγμένη», «ελεύθερη» ή «έμμεση» χολερυθρίνη. Περίπου 4 mg χολερυθρίνης ανά κιλό αίματος παράγονται κάθε μέρα. Η πλειονότητα αυτής της χολερυθρίνης προέρχεται από τη διάσπαση της αίμης από τα κατεστραμμένα ερυθρά αιμοσφαίρια στη διαδικασία που μόλις περιγράφηκε. Περίπου το 20% προέρχεται από άλλες πηγές αίμης, ωστόσο, συμπεριλαμβανομένης της αναποτελεσματικής ερυθροποίησης και της διάσπασης άλλων πρωτεϊνών που περιέχουν αίμη, όπως μυοσφαιρίνης και κυτοχρωμάτων. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη ταξιδεύει στο ήπαρ μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Επειδή, αυτή η χολερυθρίνη δεν είναι διαλυτή, μεταφέρεται μέσω του αίματος που συνδέεται με την αλβουμίνη του ορού.

    Ηπατικός μεταβολισμός

    Μόλις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη φτάσει στο ήπαρ, το ηπατικό ένζυμο 5'-διφωσφο-γλυκουρονικοσυλτρανσφεράση της ουριδίνης (είναι μια μικροσωμική γλυκοσυλτρανσφεράση που καταλύει τη μεταφορά του συστατικού γλυκουρονικού οξέος, σε ένα μικρό υδρόφοβο μόριο) συζεύγει χολερυθρίνη + γλυκουρονικό οξύ → διγλυκουρονίδη χολερυθρίνης (συζευγμένη χολερυθρίνη). Η χολερυθρίνη που έχει συζευχθεί από το ήπαρ είναι υδατοδιαλυτή και απεκκρίνεται στη χοληδόχο κύστη. 

    Μεθηπατικός μεταβολισμός

    Η χολερυθρίνη εισέρχεται στον εντερικό σωλήνα μέσω της χολής. Στον εντερικό σωλήνα, η χολερυθρίνη μετατρέπεται σε ουροχολινογόνο από τα συμβιωτικά εντερικά βακτήρια. Το μεγαλύτερο μέρος του ουροχιλινογόνου μετατρέπεται σε κοπροχολινογόνο και περαιτέρω οξειδώνεται σε κοπροχολίνη. Η κοπροχολίνη απεκκρίνεται μέσω περιττωμάτων, δίνοντας στα κόπρανα τον χαρακτηριστικό καφέ χρωματισμό. Ένα μικρό μέρος του ουροχολινογόνου απορροφάται ξανά στα γαστρεντερικά κύτταρα. Το περισσότερο απορροφημένο ουροχολινογόνο υφίστανται ηπατοχολική ανακυκλοφορία. Ένα μικρότερο μέρος του επαναπορροφημένου ουροχιλινογόνου διηθείται στους νεφρούς. Στα ούρα, το ουροχολινογόνο μετατρέπεται σε ουροχολίνη, η οποία δίνει στα ούρα το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα τους.

    Ανωμαλίες στον μεταβολισμό και την απέκκριση του αίματος

    Ένας τρόπος για να κατανοήσετε την παθοφυσιολογία του ίκτερου είναι να τον κατατάξετε σε διαταραχές που προκαλούν αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης (μη φυσιολογικός μεταβολισμός αίμης) ή μειωμένη απέκκριση χολερυθρίνης (μη φυσιολογική έκκριση αίμης). 

    Προηπατική παθοφυσιολογία

    Ο προηπατικός ίκτερος αποδίδεται σε παθολογική αύξηση της παραγωγής χολερυθρίνης.

    Η παθοφυσιολογία είναι αρκετά απλή: αυξημένος ρυθμός αιμόλυσης ερυθροκυττάρων - αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης - αυξημένη εναπόθεση χολερυθρίνης στους βλεννογόνους - εμφάνιση κίτρινης απόχρωσης.

    Ηπατική παθοφυσιολογία

    Ο ηπατικός ίκτερος (ηπατοκυτταρικός ίκτερος) οφείλεται σε σημαντική βλάβη στη λειτουργία του ήπατος - συμβαίνει θάνατος και νέκρωση των ηπατικών κυττάρων - μειωμένη μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα. Η μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα μπορεί να μειωθεί σε οποιοδήποτε σημείο μεταξύ της ηπατοκυτταρικής πρόσληψης της μη συζευγμένης χολερυθρίνης και της ηπατοκυτταρικής μεταφοράς της συζευγμένης χολερυθρίνης στη χοληδόχο κύστη. Επιπλέον, το επακόλουθο κυτταρικό οίδημα λόγω φλεγμονής προκαλεί μηχανική απόφραξη της ενδοηπατικής χολικής οδού. Συνήθως, οι παρεμβολές και στα τρία κύρια στάδια του μεταβολισμού της χολερυθρίνης - πρόσληψη, σύζευξη και απέκκριση - συνήθως, συμβαίνουν στον ηπατοκυτταρικό ίκτερο. Έτσι, θα υπάρχει μια ανώμαλη αύξηση τόσο της μη συζευγμένης όσο και της συζευγμένης χολερυθρίνης. Επειδή, η απέκκριση (το βήμα περιορισμού του ρυθμού), συνήθως, εξασθενεί στο μεγαλύτερο βαθμό, κυριαρχεί η συζευγμένη υπερχολερυθριναιμία. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη εισέρχεται ακόμα στα ηπατικά κύτταρα και συζεύγνυται με το συνηθισμένο τρόπο. Αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη επιστρέφεται στο αίμα, πιθανώς, με ρήξη των κορεσμένων χολικών καναλιών και άμεση εκκένωση της χολής στη λέμφο που αφήνει το συκώτι. Έτσι, το μεγαλύτερο μέρος της χολερυθρίνης στο πλάσμα γίνεται ο συζευγμένος τύπος παρά ο μη συζευγμένος τύπος, και αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη, η οποία δεν πήγε στο έντερο για να γίνει ουροχολινογόνο, δίνει στα ούρα το σκούρο χρώμα.

    Μεθηπατική παθοφυσιολογία

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος) οφείλεται σε απόφραξη της απέκκρισης της χολής από τη χολική οδό - αυξημένη συζευγμένη χολερυθρίνη και χολικά άλατα. Σε πλήρη απόφραξη του χοληφόρου πόρου, η συζευγμένη χολερυθρίνη δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στην εντερική οδό - και δε γίνεται περαιτέρω μετατροπή της χολερυθρίνης σε ουροχολινογόνο - χωρίς κοπροχολίνη ή ουροχολίνη. Αντ 'αυτού, η περίσσεια συζευγμένης χολερυθρίνης διηθείται στα ούρα χωρίς ουροχολινογόνο στον αποφρακτικό ίκτερο. Η συζευγμένη χολερυθρίνη στα ούρα (χολερυθρινουρία) δίνει στα ούρα ένα ασυνήθιστα σκούρο καφέ χρώμα. Έτσι, η παρουσία ωχρών κοπράνων (η κοπροχολίνη απουσιάζει από τα κόπρανα) και σκούρων ούρων (συζευγμένη χολερυθρίνη που υπάρχει στα ούρα) υποδηλώνουν μια αποφρακτική αιτία ίκτερου. Επειδή, αυτά είναι θετικά σε πολλές καταστάσεις ηπατικού ίκτερου, δεν μπορούν να βοηθήσουν στη διάκριση της απόφραξης από άλλες αιτίες ηπατοκυτταρικού ίκτερου. 

    images 6

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Οι περισσότεροι άνθρωποι που παρουσιάζουν ίκτερο θα έχουν αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στο αίμα, όπως οι αμινοτρανσφεράσες (ALT, AST) και η αλκαλική φωσφατάση (ALP) και η χολερυθρίνη (που προκαλεί τον ίκτερο). Επίσης, ελέγχονται και τα επίπεδα πρωτεϊνών, συγκεκριμένα, η ολική πρωτεΐνη και η αλβουμίνη. Άλλες εργαστηριακές εξετάσεις για τη λειτουργία του ήπατος περιλαμβάνουν τη γάμα γλουταμυλοτρανσπεπτιδάση (γ-GT) και το χρόνο προθρομβίνης (PT). Κανένα τεστ από μόνο του δε μπορεί να διαφοροποιήσει τις ταξινομήσεις του ίκτερου. Ένας συνδυασμός δοκιμών ηπατικής λειτουργίας, καθώς και άλλων ευρημάτων φυσικής εξέτασης είναι απαραίτητος για να καταλήξουμε σε διάγνωση.

    Εργαστηριακές δοκιμές

     Προηπατικός ίκτεροςΗπατικός ίκτεροςΜεθηπατικός ίκτερος
    Ολική Χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική Αυξημένη Αυξημένη
    Έμμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Φυσιολογική
    Ουροχολινογόνο Φυσιολογικό/Αυξημένο Ελαττωμένο Ελαττωμένο/Αρνητικό
    Χρώμα ούρων Φυσιολογικό
    Σκούρο (Ουροχολινογόνο, άμεση χολερυθρίνη) Σκούρο(άμεση χολερυθρίνη)
    Χρώμα κοπράνων Σκούρο Ελαφρά ωχρό Ωχρά, άσπρα
    Αλκαλική φωσφατάση Φυσιολογικά Αυξημένη Πολύ αυξημένη
    SGOT & SGPT Πολύ αυξημένα Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη στα ούρα Δεν είναι παρούσα Παρούσα Παρούσα

    Ορισμένες διαταραχές των οστών και της καρδιάς μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης και των αμινοτρανσφερασών, επομένως, το πρώτο βήμα για τη διαφοροποίηση αυτών από τα προβλήματα του ήπατος είναι η σύγκριση των επιπέδων της γ-GT, η οποία θα αυξηθεί μόνο σε συγκεκριμένες για το ήπαρ καταστάσεις. Το δεύτερο βήμα είναι η διάκριση από τις αιτίες των χοληφόρων (χολοστατικός ίκτερος) ή του ηπατικού ικτέρου. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης και η γ-GT αυξάνονται μαζί, ενώ η ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) και η αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (ALT) αυξάνονται διαφορετικά. Εάν τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης (10–45 IU/L) και γ-GT (18–85 IU/L) αυξάνονται αναλογικά τόσο υψηλά, όσο, τα επίπεδα AST (12–38 IU/L) και ALT (10–45 IU/L), αυτό δείχνει ένα χολοστατικό πρόβλημα. Από την άλλη πλευρά, εάν η άνοδος AST και ALT είναι σημαντικά υψηλότερη από την άνοδο της αλκαλικής φωσφατάσης και γ-GT, αυτό υποδηλώνει πρόβλημα στο ήπαρ. Τέλος, η διάκριση μεταξύ αιτιών ίκτερου στο ήπαρ, η σύγκριση των επιπέδων AST και ALT μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη. Τα επίπεδα AST θα είναι συνήθως υψηλότερα από το ALT. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει στις περισσότερες ηπατικές διαταραχές εκτός από την ηπατίτιδα (ιογενής ή ηπατοτοξική). Η αλκοολική ηπατική βλάβη μπορεί να έχει φυσιολογικά τα επίπεδα SGPT, με τη SGOT να είναι 10 φορές υψηλότερη από την SGPT. Από την άλλη πλευρά, εάν η ALT ή SGPT είναι υψηλότερη από την AST ή SGOT, αυτό είναι ενδεικτικό  ηπατίτιδας. Τα επίπεδα των ALT και AST δεν συσχετίζονται καλά με την έκταση της ηπατικής βλάβης, αν και ταχείες πτώσεις σε αυτά τα επίπεδα από πολύ υψηλά επίπεδα μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή νέκρωση. Τα χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης τείνουν να υποδηλώνουν χρόνια πάθηση, ενώ είναι φυσιολογικά στην ηπατίτιδα και τη χολόσταση. Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων για το συκώτι συγκρίνονται συχνά από το μέγεθος των διαφορών τους, όχι από τον καθαρό αριθμό, καθώς και από τις αναλογίες τους. Η αναλογία SGOT: SGPT μπορεί να είναι ένας καλός δείκτης για το αν η διαταραχή είναι ηπατική αλκοολική βλάβη (πάνω από 10), κάποια άλλη μορφή ηπατικής βλάβης (πάνω από 1) ή ηπατίτιδας (λιγότερο από 1). Τα επίπεδα χολερυθρίνης μεγαλύτερα από 10 φορές υποδηλώνουν νεοπλαστική ή ενδοηπατική χολόσταση. Τα επίπεδα χαμηλότερα από αυτό τείνουν να υποδηλώνουν ηπατοκυτταρικά αίτια. Τα επίπεδα AST μεγαλύτερα από 15 φορές των φυσιολογικών δείχνουν οξεία ηπατοκυτταρική βλάβη. Λιγότερο από αυτό δείχνουν αποφρακτικές αιτίες. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης μεγαλύτερα από 5 φορές των φυσιολογικών  υποδηλώνουν απόφραξη, ενώ επίπεδα μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν ότι προκαλείται από φάρμακα (τοξίνες), χολοστατική ηπατίτιδα ή μόλυνση από κυτταρομεγαλοϊό. Και οι δύο αυτές συνθήκες μπορεί, επίσης, να έχουν ALT και AST μεγαλύτερες από 20 φορές από τα φυσιολογικά επίπεδα. Τα επίπεδα γ-GT μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν, συνήθως, χολόσταση. Τα επίπεδα 5-10 φορές πάνω από τα φυσιολογικά υποδηλώνουν ιογενή ηπατίτιδα. Τα επίπεδα λιγότερο από 5 φορές των φυσιολογικών δείχνουν τοξικότητα από φάρμακα. Η οξεία ηπατίτιδα θα έχει, συνήθως, επίπεδα ALT και AST αυξημένα 20-30 φορές πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα (πάνω από 1000) και μπορεί να παραμείνουν σημαντικά αυξημένα για αρκετές εβδομάδες. Η τοξικότητα της ακεταμινοφαίνης μπορεί να οδηγήσει σε επίπεδα ALT και AST μεγαλύτερα από 50 φορές των φυσιολογικών.

    Τα εργαστηριακά ευρήματα εξαρτώνται από την αιτία του ίκτερου.

    • Ούρα: συζευγμένη χολερυθρίνη, ουροχολινογόνο > 2 μονάδες, αλλά μεταβλητά (εκτός από τα παιδιά).
    • Οι πρωτεΐνες του πλάσματος εμφανίζουν χαρακτηριστικές αλλαγές.
    • Το επίπεδο της λευκωματίνης στο πλάσμα είναι χαμηλό, αλλά οι σφαιρίνες στο πλάσμα αυξάνονται λόγω του αυξημένου σχηματισμού αντισωμάτων.

    Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφοβη και ως εκ τούτου δεν μπορεί να απεκκρίνεται στα ούρα. Έτσι, το εύρημα αυξημένου ουροχολινογόνου στα ούρα χωρίς την παρουσία χολερυθρίνης στα ούρα (λόγω της μη συζευγμένης κατάστασής του) υποδηλώνει αιμολυτικό ίκτερο. Το ουροχολινογό θα είναι μεγαλύτερο από 2 μονάδες (δηλαδή, η αιμολυτική αναιμία προκαλεί αυξημένο μεταβολισμό της αίμης με εξαίρεση τα βρέφη όπου δεν έχει αναπτυχθεί χλωρίδα του εντέρου). Αντίθετα, η συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφιλη και επομένως μπορεί να ανιχνευθεί στα ούρα - χολερυθρινουρία - σε αντίθεση με τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη που απουσιάζει από τα ούρα. 

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Υπερηχογράφημα, MRI & MRCP είναι χρήσιμες για την ανίχνευση της απόφραξης των χολικών αγωγών. 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ο κίτρινος αποχρωματισμός του δέρματος, ειδικά στις παλάμες και στα πέλματα, αλλά όχι στον σκληρό χιτώνα ή στο εσωτερικό του στόματος οφείλεται στην καροτιναιμία - μια ακίνδυνη κατάσταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η θεραπεία του ίκτερου ποικίλει ανάλογα με την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση σε ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών (69% έναντι 38%, P = 0,002) και θνησιμότητα. Η ιατρική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία των μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο. Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος. 

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η υπερχολερυθριναιμία, λόγω του μη συζευγμένου κλάσματος, μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση χολερυθρίνης στην γκρίζα ύλη του κεντρικού νευρικού συστήματος, προκαλώντας δυνητικά μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη που οδηγεί σε μια κατάσταση γνωστή ως πυρηνικός ίκτερος. Ανάλογα με το επίπεδο έκθεσης, τα αποτελέσματα κυμαίνονται από απαρατήρητη έως σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και ακόμη και θάνατο. Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε νευρολογικές βλάβες που προκαλούνται από την υπερχολεριθριναιμία και επομένως πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για μεταβολές στα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό τους. Άτομα με παρεγχυματική ηπατική νόσο που έχουν εξασθενημένη αιμόσταση μπορεί να αναπτύξουν αιμορραγικά προβλήματα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με υψηλά επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό περιλαμβάνουν το φύλο των ανδρών, τις λευκές εθνικότητες και το ενεργό κάπνισμα. Τα μέσα επίπεδα ολικής χολερυθρίνης στον ορό σε ενήλικες βρέθηκαν να είναι υψηλότερα στους άνδρες (0,72 ± 0,004 mg/dL) σε σύγκριση με τις γυναίκες (0,52 ± 0,003 mg/dL). Υψηλότερα επίπεδα χολερυθρίνης σε ενήλικες βρίσκονται, επίσης, σε μη ισπανόφωνο λευκό πληθυσμό (0,63 ± 0,004 mg/dL) και μεξικάνικο αμερικανικό πληθυσμό (0,61 ± 0,005 mg/dL), ενώ χαμηλότερα σε μη ισπανόφωνο μαύρο πληθυσμό (0,55 ± 0,005 mg/dL). Τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι υψηλότερα στους ενεργούς καπνιστές. 

    1ηεβδομάδατηςζωήςjpg

    Νεογνικός ίκτερος

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Ο ίκτερος στα βρέφη παρουσιάζεται με κιτρινισμένο δέρμα. Ο νεογνικός ίκτερος εξαπλώνεται κεφαλοουραία, επηρεάζοντας το πρόσωπο και το λαιμό πριν εξαπλωθεί στον κορμό και στα κάτω άκρα σε πιο σοβαρές περιπτώσεις. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, κακή σίτιση και σε σοβαρές περιπτώσεις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει μόνιμη νευρολογική βλάβη (πυρηνικός ίκτερος).

    ΑΙΤΙΑ

    Η πιο συνηθισμένη αιτία ίκτερου στα βρέφη είναι ο φυσιολογικός ίκτερος.

    Τα παθολογικά αίτια του νεογνικού ίκτερου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

    • ίκτερος μητρικού γάλακτος
    • κληρονομική σφαιροκυττάρωση
    • ανεπάρκεια αφυδρογονάσης της 6-φωσφορικής γλυκόζης
    • ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • αυτοαντισώματα τύπου αίματος ABO / Rh
    • ανεπάρκεια άλφα 1-αντιτρυψίνης
    • σύνδρομο Alagille (γενετικό ελάττωμα που οδηγεί σε υποπλαστικούς ενδοηπατικούς χολικούς αγωγούς)
    • προοδευτική οικογενής ενδοηπατική χολόσταση
    • πυκνοκυττάρωση (λόγω έλλειψης βιταμινών)
    • κρετινισμός (συγγενής υποθυρεοειδισμός)
    • σηψαιμία ή άλλες μολυσματικές αιτίες

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο παροδικός ίκτερος του νεογνού είναι μια από τις πιο συχνές παθήσεις που συμβαίνουν σε νεογέννητα (παιδιά κάτω των 28 ημερών) με περισσότερο από ογδόντα τοις εκατό να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους. Ο ίκτερος στα βρέφη, όπως και στους ενήλικες, χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης (ολική χολερυθρίνη ορού μεγαλύτερη από 5 mg/dL). Ο φυσιολογικός νεογνικός ίκτερος οφείλεται στην ανωριμότητα των ηπατικών ενζύμων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της χολερυθρίνης, του ανώριμου μικροβιώματος του εντέρου και στην αυξημένη διάσπαση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης (HbF). Ο ίκτερος του μητρικού γάλακτος προκαλείται από αυξημένη συγκέντρωση β-γλυκουρονιδάσης στο μητρικό γάλα - αποσυμπίεση και επαναπορρόφηση της χολερυθρίνης - επιμονή του φυσιολογικού ίκτερου με μη συζευγμένη υπερχλερυθριναιμία. Η έναρξη του ίκτερου του μητρικού γάλακτος αρχίζει εντός 2 εβδομάδων μετά τη γέννηση και διαρκεί 4-13 εβδομάδες. Ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις ίκτερου νεογέννητου δεν είναι επιβλαβείς, εάν τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι πολύ υψηλά, μπορεί να εμφανιστεί εγκεφαλική βλάβη - πυρηνικός ίκτερος οδηγώντας σε σημαντική αναπηρία. Ο πυρηνικός ίκτερος σχετίζεται με αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη (η οποία δεν μεταφέρεται από τη λευκωματίνη). Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε αυτό λόγω της αυξημένης διαπερατότητας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και της αυξημένης μη συζευγμένης χολερυθρίνης λόγω της κατανομής της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης και της ανώριμης χλωρίδας του εντέρου. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα είναι, συνήθως, παροδικός και εξαφανίζεται χωρίς ιατρική παρέμβαση. Σε περιπτώσεις όπου τα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό είναι μεγαλύτερα από 4–21 mg/dL (68-360 µmol/L), το βρέφος μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με φωτοθεραπεία ή να γίνει αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία και την κατάσταση της πρόωρης ωριμότητας του βρέφους. Η φωτοθεραπεία (φως Bili) είναι, συχνά, το εργαλείο που χρησιμοποιείται για την έγκαιρη θεραπεία, το οποίο, συχνά, συνίσταται στην έκθεση του μωρού σε εντατική φωτοθεραπεία. Η ηλιοθεραπεία είναι αποτελεσματική θεραπεία, και έχει το πλεονέκτημα της υπεριώδους-Β, η οποία προάγει την παραγωγή βιταμίνης D. Η μέτρηση της χολερυθρίνης μειώνεται, επίσης, μέσω της απέκκρισης - κινήσεις του εντέρου και ούρηση - οι συχνές και αποτελεσματικές σιτίσεις είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση του ίκτερου στα βρέφη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    7 52

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλκοολική ηπατίτιδα

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Θαλασσαιμία

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Χολερυθρίνη αίματος

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Καρκίνος ήπατος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    Καροτιναιμία

    www.emedi.gr