Σάββατο, 29 Ιουνίου 2019 12:04

Σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της μεταμόσχευσης οργάνων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Οικονομική αξιολόγηση των μεταμοσχεύσεων

 

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Με αφορμή τη διενέργεια μεταμοσχεύσεων πνευμόνων στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο...

Οι μεταμοσχεύσεις πνευμόνων θα πραγματοποιούνται στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο με τη συνεργασία του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» και του Γενικού Νοσοκομείου Αττικής «Σισμανόγλειο».

Στην αρχική φάση θα υπάρξει υποστήριξη από το Θωρακοχειρουργικό Τμήμα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Βιέννης υπό τη διεύθυνση του Καθηγητή Walter Klepetko.

Η υποστήριξη αυτή, αναφέρεται σε ανακοίνωση του Ωνασείου, προβλέπεται από τη συμφωνία μεταξύ του υπουργείου Υγείας, του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων και του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βιέννης, στο οποίο εκπαιδεύθηκαν έξι γιατροί του προγράμματος.

Τα έξοδα για την εκπαίδευση τους ανέλαβε το ‘Ιδρυμα Ωνάση.

Μέχρι σήμερα οι Έλληνες ασθενείς, ήταν αναγκασμένοι να πηγαίνουν σε μεταμοσχευτικά κέντρα του εξωτερικού, για μεταμόσχευση πνευμόνων. Από τα στοιχεία του Ενικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων προκύπτει ότι κάθε χρόνο ο Οργανισμός δίνει έγκριση μετάβασης στο εξωτερικό για μεταμόσχευση πνεύμονα κατά μέσο όρο σε 13 ασθενείς, και για επανέλεγχο των μεταμοσχευθέντων με πνεύμονα σε 92...

Το περσινό έτος μόλις 3 μεταμοσχεύσεις Ελλήνων πραγματοποιήθηκαν στο Μεταμοσχευτικό Κέντρο Της Βιέννης.

Το μέσο κόστος των μεταμοσχεύσεων πνεύμονα ανά έτος είναι 2.600.000 ευρώ (αντιπροσωπεύει το 26% του συνόλου των μεταμοσχεύσεων εξωτερικού) και το μέσο κόστος των επανελέγχων των μεταμοσχευθέντων με πνεύμονα ανά έτος είναι 460.000 ευρώ (αντιπροσωπεύει το 46% του συνόλου).

Στα κόστη αυτά δεν περιλαμβάνονται οι νοσηλείες λόγω παρενεργειών, ούτε λαμβάνεται υπόψη το ποσοστό επιβίωσης των μεταμοσχευθέντων ασθενών, αλλά ούτε η ποιότητα ζωής τους!

Οι μεταμοσχεύσεις αφορούν λιγότερους από εκατόν είκοσι ασθενείς, ετησίως, στην Ελλάδα, που είναι μια πολύ μικρή ομάδα ασθενών.

Οι μεταμοσχεύσεις οργάνων αποτελούν μια ιατρική διαδικασία που απαιτεί τεράστια ποσά και πανάκριβο εξοπλισμό.

Το ενδιαφέρον παρουσιάζεται δυσανάλογο με το αποτέλεσμά τους...

Πρέπει να γίνονται οι μεταμοσχεύσεις και πια τα κριτήρια με τα οποία εντάσσονται οι ασθενείς στο πρόγραμμα, αλλά και ποιες είναι οι μακροπρόθεσμες συνέπειες στην ποιότητα ζωής των μεταμοσχευμένων ασθενών και αυτών που δίνουν τα όργανά τους και στην κοινωνία;

Η κριτική κατά των μεταμοσχεύσεων

Το ενδεχόμενο της διαπίστωσης του εγκεφαλικού θανάτου χωρίς την ακριβή τήρηση των κριτηρίων του

το εμπόριο των οργάνων

Η αλόγιστη προβολή των ΜΜΕ προς όφελος και συμφέρον συγκεκριμένων γιατρών και μεταμοσχευτικών κέντρων

Η μη δίκαιη κατανομή μοσχευμάτων

Η παραβίαση της λίστας των υποψήφιων ληπτών 

Η υιοθέτηση της λεγόμενης «εικαζόμενης συναίνεσης».

Οικονομικές αξιολογήσεις των Μεταμοσχεύσεων 

Φυσικά στην Ελλάδα δεν υπάρχουν.

Γι΄αυτό σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να υπάρξει προβληματισμός...

 metamosxeysi 5

Τις τελευταίες δεκαετίες, χάρη στις βελτιώσεις στη θεραπεία ανοσοκαταστολής, η μεταμόσχευση οργάνων χρησιμοποιείται για έναν αριθμό παθήσεων, όπως είναι η μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου.

Το κόστος της μεταμόσχευσης έχει μειωθεί γενικά με την πάροδο του χρόνου, ενώ η επιβίωση και η ποιότητα ζωής έχουν βελτιωθεί. Αυτό δείχνει ότι η σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας των μεταμοσχεύσεων θα έπρεπε, επίσης, να έχει βελτιωθεί.

Οι τεχνικές των μεταμοσχεύσεων έχουν βελτιωθεί,  επίσης κατά την περίοδο αυτή.

Συνεπώς, είναι σημαντικό να υπάρχουν επικαιροποιημένες εκτιμήσεις της σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας των μεταμοσχεύσεων οργάνων, προκειμένου να διασφαλιστεί, ότι οι σπάνιοι πόροι της κοινωνίας να χρησιμοποιούνται με τρόπο που μεγιστοποιεί την κοινωνική υγεία και αντιστοιχεί στην τρέχουσα πρακτική θεραπείας.

Η μεταμόσχευση οργάνων είναι, επίσης, ένα ενδιαφέρον θέμα στην οικονομία της υγείας λόγω της έλλειψης οργάνων.

Ο πραγματικός αριθμός των μεταμοσχεύσεων που εκτελούνται αυξάνεται, συνεχώς. 

Υπάρχει, όμως, γενική έλλειψη οικονομικών αξιολογήσεων στον τομέα των μεταμοσχεύσεων.

Παρόλο που η μεταμόσχευση νεφρού φαίνεται να είναι οικονομικά αποδοτική και εξοικονομεί κόστη σε σύγκριση με την αιμοκάθαρση δεν ισχύει αυτό για τις μεταμοσχεύσεις όλων των οργάνων. 

Τα πεδία που πρέπει να μελετούνται πριν γίνει επένδυση στις μεταμοσχεύσεις: Ανάγκη για μεταμόσχευση, διαδικασία μεταμόσχευσης, ανεύρεση κατάλληλου οργάνου μεταμόσχευσης, κόστος, ωφέλεια κόστους, ελαχιστοποίηση του κόστους και οικονομική αξιολόγηση. 

Δεν υπάρχουν μελέτες για τις μεταμοσχεύσεις:

Δεν υπάρχουν μελέτες σχετικά με τη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων και / ή μυελού των οστών.

Δεν υπάρχουν μελέτες σχετικά με  τα αλλομοσχεύματα.

Δεν υπάρχουν μελέτες με τεχνητό ή μη ανθρώπινο ιστό (ξενομόσχευμα).

Δεν υπάρχουν μελέτες που να συγκρίνουν μια διαδικασία μεταμόσχευσης με μια άλλη.

Δεν υπάρχουν μελέτες σχετικά με τα προγράμματα για την αύξηση των διαθέσιμων μοσχευμάτων.

Οι μεταμοσχεύσεις οργάνων θεωρούνται, ακόμη, πειραματικές θεραπείες. 

Στις μεταμοσχεύσεις παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες, όπως η σοβαρότητα της νόσου και η κοινωνικοοικονομική κατάσταση κ.ά. Η χρήση ανοσοκατασταλτικών, οι παρενέργειες από τις μεταμοσχεύσεις , τα κριτήρια για την διεξαγωγή μεταμοσχεύσεων και ο αριθμός και η ποιότητα των οργάνων που δωρίζονται,  είναι παράγοντες έχουν τη δυνατότητα να επηρεάζουν τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας, καθιστώντας τη σύγκριση μεταξύ των μελετών δύσκολη. 

metamosxeysi 4

-Μεταμόσχευση νεφρού

Η μεταμόσχευση νεφρού είναι και φθηνότερη και αποτελεσματικότερη από την αιμοκάθαρση. Η νεφρική μεταμόσχευση πρέπει να επεκταθεί και να αντικαταστήσει τη θεραπεία αιμοκάθαρσης, καθώς αυτό θα εξοικονομήσει πόρους στον τομέα της υγείας.

Ωστόσο, ο λόγος κόστους-αποτελεσματικότητας διαφέρει μεταξύ των διαφόρων υποομάδων πληθυσμού, ανάλογα με την ποιότητα των νεφρών που δωρίζονται και των χαρακτηριστικών των ασθενών, όπως η ηλικία και η συνοσηρότητα. Επομένως, είναι πιθανό η μεταμόσχευση νεφρού να μην κοστίζει για ορισμένες ομάδες και ίσως να μην θεωρείται καθόλου αποτελεσματική για ορισμένες άλλες.

Το προσδόκιμο ζωής χωρίς νεφρική θεραπεία τελικού σταδίου είναι ανύπαρκτο και ως εκ τούτου η εναλλακτική λύση για σύγκριση με τη μεταμόσχευση δε συνεπάγεται κόστος και δεν έχει κανένα όφελος (δηλαδή άμεσος θάνατος).

Η θεραπεία σήμερα, γενικά, γίνεται  σε μια προγενέστερη φάση της νόσου και ο χρόνος αναμονής για την εύρεση μοσχεύματος, επηρεάζει, επίσης, τον λόγο κόστους-αποτελεσματικότητας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, βέβαια, εξετάζονται οι επιτυχείς μεταμοσχεύσεις και δεν συμπεριλαμβάνονται το κόστος και τα αποτελέσματα των αποτυχημένων μεταμοσχεύσεων. 

Η μεταμόσχευση νεφρού από ζωντανό δότη φαίνεται να είναι πιο αποδοτική από ό, τι η μεταμόσχευση από νεκρό δότη. Αυτό πιθανότατα συνδέεται με τη μείωση του χρόνου αναμονής και με τις δαπάνες  για την αιμοκάθαρση.  Αυτό μειώνει την αποδοτικότητα από πλευράς κόστους, αν και η λαπαροσκοπική νεφρεκτομή μειώνει τις δυσμενείς επιπτώσεις.

-Μεταμόσχευση ήπατος

Η μεταμόσχευση ήπατος μπορεί να θεωρηθεί ότι αξίζει τον κόπο, τουλάχιστον, με νεκρούς δότες και για συγκεκριμένες ομάδες ασθενειών. 

Η μεταμόσχευση ζώντων δοτών  έχει γενικά υψηλότερη αναλογία κόστους-αποτελεσματικότητας. Ωστόσο, φαίνεται ότι μπορεί, επίσης, να είναι αποδοτική, ειδικά όταν υπάρχει μεγάλη λίστα αναμονής για ένα όργανο από αποθανόντα δότη. Αυτό συνδέεται με τον κίνδυνο επιπλοκών και επιδείνωσης της κατάστασης υγείας κατά τη διάρκεια του χρόνου που δαπανάται στη λίστα αναμονής. Όταν αυτός ο κίνδυνος επιπλοκών καθίσταται αρκετά υψηλός, αυτό υπερβαίνει τον κίνδυνο για τον ζωντανό δότη. Τέλος, θα πρέπει να καταγράφεται με ακρίβεια η επίδραση στους ζώντες δότες, μετά από μακρά περίοδο παρακολούθησης και να εξετάζεται η ικανότητα επιστροφής του ασθενούς στην εργασία και η φροντίδα που θα απαιτείται, το υπόλοιπο της ζωής του. 

metamosxeysi 3

-Μεταμόσχευση πνεύμονα

Η μεταμόσχευση πνευμόνων είναι, πιθανώς, οικονομικά αποδοτική σε σύγκριση με άλλες ιατρικές θεραπείες. 

Ωστόσο, υπάρχουν κάποια προβλήματα με την παρακολούθηση μετά τη μεταμόσχευση, η οποία συχνά είναι σύντομη και οι εκτιμήσεις για το κόστος πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα χαρακτηριστικά του ασθενούς και της ασθένειας.

Υπάρχουν, επίσης, διαφορές μεταξύ των διαφόρων διαδικασιών μεταμόσχευσης πνεύμονα, και αυτό θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη.

Όταν τα μοσχεύματα τα κατάλληλα είναι πολύ λίγα και οι ασθενείς που κρίνονται κατάλληλοι για μεταμόσχευση πολλοί λίγοι, αμφισβητείται η επένδυση τόσων δισεκατομμυρίων στις μεταμοσχεύσεις....

-Μεταμόσχευση καρδιάς

Ο κύριος περιορισμός στις οικονομικές αξιολογήσεις για τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς είναι ότι δεν περιλαμβάνεται το ευρύτερο κόστος και τα αποτελέσματα για τον ασθενή και τους άλλους (π.χ. παραγωγικότητα εργασίας, φροντίδα κλπ.).

Επομένως, δεν μπορεί να εκτιμηθεί η αξία των καρδιακών μεταμοσχεύσεων.

Η μεταμόσχευση καρδιάς βρίσκεται εντός του κανονικά αποδεκτού εύρους από πλευράς κόστους-αποτελεσματικότητας από την άποψη της υγειονομικής περίθαλψης.

Μελλοντικές μελέτες χρειάζονται όχι μόνο για να καταγραφούν περισσότερα αποτελέσματα (τόσο στην πλευρά του κόστους όσο και για το όφελος), αλλά πρέπει να έχουν κοινωνική προοπτική και μεθοδολογία που βασίζεται στην οικονομική έρευνα στον τομέα της υγείας.

-Μεταμόσχευση παγκρέατος

Οι μεταμοσχεύσεις παγκρέατος εκτελούνται γενικά για την αποκατάσταση του ελέγχου της γλυκόζης, σε διαβητικούς ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είτε το πάγκρεας είτε το πάγκρεας και ο νεφρός μεταμοσχεύονται ταυτόχρονα ή μεταμοσχεύεται πρώτα ο νεφρός.

Το πάγκρεας μπορεί, επίσης, να μεταμοσχευθεί μόνο, για διαβητικούς ασθενείς χωρίς νεφρική νόσο τελικού σταδίου.

Η σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας της μεταμόσχευσης του παγκρέατος είναι αβέβαιη και πρέπει, επίσης, να συμπεριληφθούν όλες οι δαπάνες και τα οφέλη και να τηρηθούν όλες οι μεθοδολογικές απαιτήσεις στην οικονομική έρευνα για την υγεία.

-Μεταμόσχευση λεπτού εντέρου

Η εντερική ανεπάρκεια οδηγεί σε αδυναμία λήψης των απαιτούμενων θρεπτικών και υγρών του σώματος. Η συνήθης θεραπεία είναι η ενδοφλέβια διατροφή (παρεντερική διατροφή), αν και αυτό μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές. Η μεταμόσχευση λεπτού εντέρου στοχεύει στην αποκατάσταση της λειτουργίας σε ασθενείς με εντερική ανεπάρκεια. Θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για ασθενείς με αμετάκλητη εντερική ανεπάρκεια και
επιπλοκές από τη παρεντερική διατροφή. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη σχετικά με τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας και πρέπει να ληφθούν υπόψη όλες οι δαπάνες και τα οφέλη, κατά προτίμηση από κοινωνική άποψη.

Οι μεταμοσχεύσεις οργάνων θεωρούνται γενικά οικονομικά αποδοτικές ή εντός του εύρους άλλων αποδεκτών ιατρικών παρεμβάσεων.

Η κύρια αμφιβολία οφείλεται στο γεγονός ότι σχετικά λίγες οικονομικές αξιολογήσεις υπάρχουν ή καθόλου, δεδομένου ότι πολλά χαρακτηριστικά μεταμόσχευσης επηρεάζουν την αποδοτικότητα από πλευράς κόστους. Όσον αφορά την προσφορά, τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, τις προμήθειες οργάνων και τις διαδικασίες μεταμόσχευσης αυτές διαφέρουν μεταξύ χωρών, περιφερειών και ακόμη και νοσοκομείων.

Η νεφρική μεταμόσχευση είναι μια οικονομικά αποδοτική θεραπεία σε σύγκριση με την αιμοκάθαρση. Η μεταμόσχευση ήπατος φαίνεται, επίσης, να είναι οικονομικά αποδοτική, αλλά όχι όσο η μεταμόσχευση νεφρού. Για όλα τα άλλα όργανα δε φαίνεται να υπάρχει οικονομικό όφελος, για την κοινωνία.

Οι οικονομικές θεωρήσεις για τις μεταμοσχεύσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη σημαντικές κοινωνικές πτυχές, όπως το κόστος για τον ασθενή, το κόστος για την οικογένεια και τους φίλους του ασθενούς και τα αποτελέσματα στην αγορά εργασίας. Προτιμάται συχνά μια κοινωνική προοπτική, καθώς, συλλαμβάνει όλα τα αποτελέσματα για την κοινωνία, ανεξάρτητα από το ποιος πληρώνει ή ποιον ωφελεί. Επίσης, απαιτείται μακρά παρακολούθηση για να συμπεριλαμβάνονται οι μελλοντικές επιπλοκές, αλλά κυρίως τα μελλοντικά οφέλη με τη μορφή βελτιωμένης ποιότητας ζωής και παραγωγικότητας. Τέλος, τα χαρακτηριστικά των ασθενών και των ασθενειών επηρεάζουν το κόστος και επομένως είναι σημαντικό να διεξάγονται αξιολογήσεις σε διαφορετικούς πληθυσμούς και υποομάδες.

Μια άλλη πλευρά αυτού του προβλήματος είναι ότι όλοι ασχολούνται με τις επιτυχημένες μεταμοσχεύσεις και δεν περιλαμβάνονται οι ανεπιτυχείς μεταμοσχεύσεις στο λόγο κόστους / αποτελεσματικότητας.

Συνιστάται η μελλοντική οικονομική αξιολόγηση των μεταμοσχεύσεων οργάνων να πραγματοποιηθεί από κοινωνική άποψη, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές στους ασθενείς και τους παράγοντες της νόσου, και κάνοντας σύγκριση με την επιλογή θεραπείας χωρίς μεταμόσχευση.

Πρέπει να χρησιμοποιηθούν πλούσια σύνολα δεδομένων, επιτρέποντας την παρακολούθηση σε μη ιατρικά ζητήματα, όπως το αποτέλεσμα στην αγορά εργασίας (ανεργία, απουσία ασθενείας, πρόωρη συνταξιοδότηση κ.λπ.) καθώς και τη χρήση της υγειονομικής περίθαλψης. Οι πιθανές επιπτώσεις στον ζωντανό δότη πρέπει, επίσης, να ληφθούν υπόψη σε μελλοντικές μελέτες, κατά προτίμηση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι επίσης σημαντικό να διεξάγονται αξιολογήσεις ανά χώρα, όπως η γενίκευση των διεθνών αποτελεσμάτων είναι δύσκολη. 

Οι μελλοντικές μελέτες να προσπαθήσουν, επίσης, να διεξαγάγουν τις κατάλληλες αναλύσεις ευαισθησίας προκειμένου να διαπιστωθεί η ευρωστία των αποτελεσμάτων. Αυτό συχνά λείπει σε πρόσφατες μελέτες, κάνοντας και τα δύο τα συμπεράσματα της σχέσης κόστους / αποτελεσματικότητας και τη γενίκευση των αποτελεσμάτων, πολύ δύσκολη υπόθεση...

Απαιτούνται οικονομικές αξιολογήσεις όλων των τύπων μεταμοσχεύσεων, αναλύοντας συγκεκριμένες ομάδες ασθενών, αλλά η ανάγκη για περισσότερες μελέτες είναι μεγαλύτερη για τις μεταμοσχεύσεις καρδιάς, πνεύμονα, εντέρου και  παγκρέατος. Όπως διαπιστώθηκε παραπάνω, οι μεταμοσχεύσεις νεφρών και ήπατος είναι σχετικά καλά μελετημένες και η σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας μπορεί να προσδιοριστεί. Η μεταμόσχευση του παγκρέατος είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, δεδομένης της υψηλής συχνότητας εμφάνισης διαβήτη σε πολλές περιοχές του κόσμου, αν και η μελλοντική εστίαση θα μπορούσε μάλλον να είναι στα νησίδα του Langerhans.

Τα μελλοντικά σχέδια θα πρέπει να καθοριστούν και να προγραμματιστούν σε συνεργασία μεταξύ του οικονομικού τομέα της υγείας και του ιατρικού επαγγέλματος, προκειμένου να εξασφαλίζουν υψηλής ποιότητας μελέτες.

Οι μελλοντικές μελέτες πρέπει να χρησιμοποιήσουν μεθόδους για τη μείωση απόκλισης της εκτίμησης των δεδομένων, λόγω μη συγκρίσιμων δειγμάτων στις εναλλακτικές λύσεις.

metamosxeysi 1

Τα τεχνητά όργανα που αναπτύσσονται έχουν κάποια πλεονεκτήματα

Τεχνητά ανθρώπινα όργανα, από μύτες και αυτιά μέχρι τραχείες και τμήματα της καρδιάς, που είναι απολύτως λειτουργικά, έχουν αναπτυχθεί και ήδη μεταμοσχεύονται στους ασθενείς με επιτυχία.

Η επιστημονική φαντασία έχει γίνει πραγματικότητα, καθώς αναπτύσσονται όργανα του ανθρώπινου σώματος, με σκοπό να δώσουν λύση στο σημαντικό πρόβλημα της έλλειψης μοσχευμάτων που υπάρχει σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τα τεχνητά όργανα αναπτύσσονται από τα κύτταρα κάθε ασθενή, γεγονός που σημαίνει ότι ο κίνδυνος να απορρίψει ο οργανισμός το μόσχευμα είναι ελάχιστος έως μηδαμινός. Έτσι, παράλληλα περιορίζεται και η ανάγκη χορήγησης φαρμάκων μετά τη μεταμόσχευση για να αποφευχθεί ο κίνδυνος της απόρριψης.

Τα περισσότερα όργανα σχηματίζονται με τη βοήθεια κολλαγόνου και άλλων πρωτεϊνών, καθώς, επίσης, από υλικά που αναπτύσσονται με τη χρήση της νανοτεχνολογίας, είναι ανθεκτικά στις μολύνσεις και τα βακτήρια και παράλληλα διαθέτουν πόρους που έχουν το κατάλληλο μέγεθος για να στηρίζουν τα κύτταρα.

Τεχνητά όργανα, όπως μια αρτηρία και αγωγούς δακρύων, τμήματα αγγείων και καρδιάς, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη χρήση τους στη θεραπεία των φραγμένων αρτηριών και των καρδιολογικών προβλημάτων γενικότερα, αλλά και η ανάπτυξη ολόκληρων οργάνων (νεφρός, ήπαρ, καρδιά, πνεύμονας, πάγκρεας, λεπτό έντερο κ.ά) θα φέρουν την επανάσταση στην αντικατάσταση των κατεστραμμένων οργάνων....

Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να υπάρξει προβληματισμός....

Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

metamosxeysi 7

Διαβάστε, επίσης,

Νεφρωνόφθιση

Φυσικές θεραπείες της πνευμονικής ίνωσης

Κίρρωση του ήπατος

Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Τι πρέπει να προσέχουν όσοι έχουν ΧΑΠ

Α1 αντιθρυψίνη

Κυστική ίνωση

Προμεταμοσχευτικός έλεγχος για μεταμόσχευση νεφρού

Βιοϊατρική μηχανική

Τεχνητό λεπτό έντερο

Τοκετός μετά από μεταμόσχευση μήτρας

Φορητή συσκευή αιμοκάθαρσης για τους νεφροπαθείς

Κατασκευή τραχείας με εκτυπωτή

Πότε γίνεται μηχανική στήριξη καρδιάς

Μεταμόσχευση τεχνητού αυτιού

Η εκτύπωση καρδιάς είναι πραγματικότητα

Οστικά μοσχεύματα στις γνάθους

Μεταμόσχευση πνεύμονος

Η ιστορία των μεταμοσχεύσεων

Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

Μεταμόσχευση κοπράνων

Μετάγγιση λευκών αιμοσφαιρίων

Κατασκευή οργάνων από κύτταρα για μεταμόσχευση

Αλλογενής μετάγγιση αίματος

Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

Όταν ένας άνδρας δεν έχει πέος

Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση

Η νέα τεχνητή καρδιά

Εκτυπωτής ανθρώπινων οργάνων

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 565 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2020 22:06
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    Νόστιμα ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    ΖΥΜΑΡΙΚΑ: Τα ζυμαρικά είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, βασικό συστατικό για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου. Μάλιστα, ορισμένοι επιστήμονες τους χαρακτηρίζουν και «καύσιμα» του εγκεφάλου. Δεν είναι, μάλιστα, σπάνιο το φαινόμενο, άτομα που κάνουν αυστηρές δίαιτες να παρουσιάζουν προβλήματα συγκέντρωσης.

    ΣΟΛΟΜΟΣ: Ο σολομός έχει μεγάλη διατροφική αξία και ευεργετικές ιδιότητες για το δέρμα, το ανοσοποιητικό, την καρδιά και τον εγκέφαλο. Αποτελεί μία από τις καλύτερες πηγές των πολύτιμων για τον οργανισμό ωμέγα 3 λιπαρών οξέων, τα οποία δημιουργούν μια φυσική ασπίδα προστασίας έναντι των εκφυλιστικών νοσημάτων. Ο σολομός αποτελεί φυσική πηγή θρεπτικών ουσιών, ιδιαίτερα πρωτεϊνών, ενώ περιέχει σε σημαντικές ποσότητες, βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και φυσικά τα πολύτιμα και απαραίτητα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Είναι πλούσιος σε νιασίνη, παντοθενικό οξύ, ριβοφλαβίνη, βιταμίνη D, βιταμίνες της ομάδας Β (κυρίως Β6 και Β12), σελήνιο και φώσφορο. Είναι φτωχός σε θερμίδες και σε κορεσμένα λιπαρά οξέα και δεν περιέχει καθόλου υδατάνθρακες και αλάτι.

    ΣΠΑΡΑΓΓΙΑ: Τα σπαράγγια είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, όπως η γλουταθειόνη, δηλαδή ουσίες που μάχονται κατά των ελεύθερων ριζών που δημιουργούν προβλήματα στον οργανισμό μας. Η κατανάλωση των σπαραγγιών κάνει καλό στον εγκέφαλό μας, καθώς, έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε φυλλικό οξύ το οποίο σε συνεργασία με τη βιταμίνη Β12, φαίνεται ότι προστατεύει τις εγκεφαλικές λειτουργίες. Επίσης, το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο για τον οργανισμό στις περιόδους ταχείας ανάπτυξης, όπως είναι η εγκυμοσύνη και η εφηβεία. Τα σπαράγγια περιέχουν το ασπαραγινικό οξύ, το οποίο όχι μόνο αυξάνει τη διούρηση, αλλά βοηθάει στην αποβολή της περίσσειας αλάτων από το σώμα. Είναι πλούσια σε βιταμίνη Κ. Ένα φλιτζάνι σπαραγγιών μας εφοδιάζει με το 70% των ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη Κ. Η βιταμίνη Κ παίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία των οστών, καθώς, συμβάλει στην απορρόφηση του ασβεστίου από τα οστά. Τέλος, τα σπαράγγια βοηθούν σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας, γιατί είναι πλούσια σε νερό και σε φυτικές ίνες.

    ΦΡΕΣΚΑ ΚΡΕΜΜΥΔΑΚΙΑ : Τα φρέσκα κρεμμυδάκια χαρίζουν ιδιαίτερο άρωμα σε σαλάτες και φαγητά και για αυτό το λόγο χρησιμοποιούνται πολύ συχνά στη μαγειρική. Εκτός από τη γεύση, ενισχύουν και τη διατροφική αξία του γεύματος προσφέροντας πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Ειδικότερα, τα φρέσκα κρεμμύδια αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Κ, η οποία είναι απαραίτητη για τη φυσιολογική διαδικασία πήξης του αίματος και ταυτόχρονα, συμβάλλει στη διατήρηση της οστικής υγείας. Από την άλλη, περιέχουν σημαντικά ποσά φυτικών ινών, βιταμίνης C, φυλλικού οξέος και βιταμίνης Α, καθώς και απαραίτητων μετάλλων και ιχνοστοιχείων, όπως το ασβέστιο, το μαγνήσιο, ο σίδηρος και το κάλιο. Τέλος, στα φρέσκα κρεμμυδάκια θα βρούμε και πολύτιμα αντιοξειδωτικά και φυτοχημικά συστατικά, τα οποία έχουν συσχετισθεί με οφέλη για την υγεία, όπως η βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ και των επιπέδων αρτηριακής πίεσης, καθώς και η μείωση του κινδύνου εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου του πεπτικού συστήματος και του προστάτη.

    tagliatelle with green asparagus and salmon 530634

    Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    500 γρ βιολογικές ταλιατέλες (ανα επιθυμείτε βάζετε άλλο ζυμαρικό)

    200 γρ βιολογικό καπνιστό σολομό σε κομματάκια

    250 γρ βιολιογικά σπαράγγια καθαρισμένα και κομμένα στα τρία

    1 κουταλιά βιολογικό βούτυρο

    4 φρέσκα βιολογικά κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα

    1/2 φλιτζάνι βιολογικό λευκό κρασί

    2 κουταλιές βιολογικός χυμό λεμονιού

    1 φλιτζάνι βιολογική κρέμα γάλακτος

    1/4 φλιτζάνι ψιλοκομμένος βιολογικό άνηθος

    1 κουταλάκι ξύσμα βιολογικού λεμονιού

    1/4 φλιτζάνι βιολογική παρμεζάνα τριμμένη

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βράζουμε τα ζυμαρικά σε αλατισμένο νερό και τρία λεπτά πριν τα βγάλουμε ρίχνουμε τα σπαράγγια να βράσουν μαζί. Σουρώνουμε.
    2. Εν τω μεταξύ σε μεγάλο τηγάνι λιώνουμε το βούτυρο και ρίχνουμε τα κρεμμυδάκια. Μαγειρεύουμε για 2-3 λεπτά, προσθέτουμε το κρασί και το χυμό λεμονιού, μαγειρεύουμε για 1-2 λεπτά.
    3. Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, τον σολομό, τον άνηθο και το πιπέρι. Μαγειρεύουμε ανακατεύοντας μερικές φορές έως να αρχίσει να πήζει η σάλτσα, περίπου 4-5 λεπτά.
    4. Ρίχνουμε και το τυρί, μαγειρεύουμε άλλο ένα λεπτό και ρίχνουμε το μείγμα στις ταλιατέλες. Ανακατεύουμε και σερβίρουμε.

    Αν δεν σας αρέσει η κρέμα γάλακτος, κρατείστε νερό από τα βρασμένα ζυμαρικά και χρησιμοποιείστε το στη θέση της κρέμας για να πήξει η σάλτσα. Αντί για κρέμα γάλακτος βάλτε 1 και 1/2 φλιτζάνι νερό από τα ζυμαρικά.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    0a6814d5808fc46ae94c09840f537263

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα έχουν ισχυρή αντικαρκινική δράση

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Σας αρέσει το ωμό φαγητό;

    Χαβιάρι

    Σαρδέλες παντρεμένες

    Η διατροφή που καταπολεμά την κατακράτηση υγρών

    Τροφές φάρμακα

    Πώς αναγνωρίζουμε το φρέσκο ψάρι

    Τα παχιά ψάρια προστατεύουν από τον καρκίνο νεφρού

    Η δίαιτα του σολομού και των λαχανικών

    Φρέσκα σπαράγγια με βούτυρο

    Σπαράγγια

    www.emedi.gr

     

  • Ατελεκτασίες πνευμόνων Ατελεκτασίες πνευμόνων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ατελεκτασίες πνευμόνων

    Η ατελεκτασία (έκπτωση πνευμόνων) είναι ένα τμήμα του πνεύμονα που δεν αερίζεται, αλλά κατά τα άλλα είναι φυσιολογικό. Μπορεί να είναι ασυμπτωματικό εύρημα στην ακτινογραφία θώρακος ή σχετιζόμενο με συμπτώματα. Η πνευμονική αιματική ροή στην περιοχή της ατελεκτασίας είναι συνήθως μειωμένη, περιορίζοντας έτσι την αναστόμωση των αγγείων και την υποξία. Η διάγνωση και η θεραπεία κατευθύνονται στη βασική αιτία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Εξαρτάται από τη βασική κατάσταση, π.χ. κυστική ίνωση, άσθμα, συγγενής καρδιακή νόσος, κλπ.

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    Μικρή ατελεκτασία:

    • Συνήθως ασυμπτωματική
    • Δεν προκαλεί καμιά αλλαγή στην ολική κλινική παρουσία

    Μεγάλη ατελεκτασία:

    • Ταχύπνοια
    • Βήχας
    • Υποξία που ιάται σε μερικές περιπτώσεις σε 24-48 ώρες
    • Αμβλύτητα στην επίκρουση 
    • Απόντες αναπνευστικοί ήχοι, αν έχουν αποκλειστεί οι αεραγωγοί
    • Βρογχική αναπνοή εάν ο αγωγός δεν είναι αποφραγμένο 
    • Μειωμένη έκπτυξη θώρακα
    • Τραχειακή ή προκάρδια μετατόπιση σφυγμού
    • Συριγμός μπορεί να ακουστεί με εστιακή απόφραξη

    ΑΙΤΙΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Αυξημένη επιφανειακή τάση κυψελίδων εξαιτίας καρδιογενούς ή μη καρδιογενούς πνευμονικού οιδήματος, πρωτοπαθούς έλλειψης επινεφριδιακού παράγοντα ή λοίμωξης
    • Απορροφητική ατελεκτασία εξαιτίας της απόφραξης αεραγωγού από απόφραξη του αυλού (βλέννα, όγκος, ξένο σώμα), της ανωμαλίας του τοιχώματος του αεραγωγού (οίδημα, όγκος, μαλάκυνση βρόγχων, παραμόρφωση) ή εξωγενούς συμπίεσης του αεραγωγού (καρδιακή, αγγειακή, όγκος, αδενοπάθεια)
    • Συμπίεση του πνεύμονα (λοβώδες εμφύσημα, καρδιομεγαλία, όγκος)
    • Αυξημένη πλευριτική πίεση εξαιτίας υγρού ή αέρα στο υπεζωκοτικό διάστημα (πνευμοθώρακας, έγχυση, εμπύημα, αιμοθώρακας, χυλοθώρακας)
    • Περιορισμός του θωρακικού τοιχώματος εξαιτίας σκελετικής παραμόρφωσης και/ή μυϊκής αδυναμίας (σκολίωση, νευρομυϊκή νόσος, παράλυση φρενικού νεύρου, αναισθησία)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Ποικίλουν με τις καταστάσεις που προκαλούν ατελεκτασία
    • Η ατελεκτασία που ακολουθεί την αναισθησία είναι αυξημένη στους καπνιστές, παχύσαρκα άτομα και άτομα με κοντό, φαρδύ θώρακα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Η ατελεκτασία δεν αποτελεί μία ειδική διάγνωση, αλλά μάλλον ένα αποτέλεσμα νόσων ή διαταραχή στην ανατομία
    • Ακτινογραφικά διαφοροδιαγιγνώσκεται με πνευμονία, συλλογή υγρού υποπλασία πνευμόνων ή όγκο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Η παθολογία ποικίλει ανάλογα με τα αίτια
    • Αποφρακτική ατελεκτασία - μη αεριζόμενοι πνεύμονες χωρίς φλεγμονή ή διήθηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    Ακτινογραφία θώρακος:

    • Μπορεί να δείχνει γραμμικές, στρογγυλές ή σφηνοειδείς πυκνώσεις
    • Η ατελεκτασία δεξιού μεσαίου λοβού και η ατελεκτασία γλωσσίδας ασαφοποιεί το ομόπλευρο καρδιακό χείλος
    • Η ατελεκτασία του κατώτερου λοβού θα ασαφοποιεί το διάφραγμα
    • Τα αεροβρογχογραφήματα είναι συνήθως απόντα στην αποφρακτική ατελεκτασία
    • Αποδείξεις για πιθανή συμπίεση αεραγωγού, πλευριτικό υγρό ή αέρα πρέπει να αποκλεισθεί 
    • Διάχυτη μικροατελεκτασία σε ανεπάρκεια επιφανειοδραστικού παράγοντα, μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση δίκην υάλου σε πολύ έντονα αεροβροχογραφήματα
    • Δομές μεσοθωρακίου και έλξη του διαφράγματος προς την περιοχή της ατελεκτασίας
    • Ο παρακείμενος πνεύμονας μπορεί να εμφανίσει αντισταθμιστική υπερδιαύγαση

    0103 507X rbti 31 03 0347 gf01 en

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Βρογχοσκόπηση για την εκτίμηση της βατότητας του αεραγωγού (βρογχοσκόπηση εφ' όσον η θεραπεία είναι αμφιλεγόμενη με την εξαίρεση του ξένου σώματος ή άλλων δομικών αιτίων 
    • Ηχοκαρδιογράφημα σε καρδιομεγαλία για την εκτίμηση της καρδιακής κατάστασης
    • Αξονική τομογραφία θώρακος ή μαγνητικός συντονισμός για να οπτικοποιηθεί ο αεραγωγός και οι δομές του μεσοθωρακίου
    • Κατάποση βαρίου για την εκτίμηση της αγγειακής συμπίεσης του μεσοθωρακίου
    • Άλλες δοκιμασίες ποικίλουν ανάλογα με την πιθανή αιτία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    Ποικίλει ανάλογα με τη σοβαρότητα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Ποικίλουν ανάλογα με τη σοβαρότητα και τα αίτια της ατελεκτασίας
    • Σιγουρέψτε επαρκή οξυγόνωση και ενυδάτωση
    • Φυσιοθεραπεία θώρακα με επίκρουση και τοποθέτηση σε κατάλληλη θέση. Λάβετε υπόψη επιπρόσθετες θεραπείες, τέτοιες όπως, μάσκα θετικής εισπνευστικής πίεσης 
    • Σπιρομετρία αναπνευστικών ασκήσεων
    • Αερισμός αεραγωγών θετικής πίεσης ή συνεχούς θετικής πίεσης ή συνεχούς θετικής πίεσης σε άτομα με νευρομυϊκή αδυναμία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    Ενθαρρύνετε τη δραστηριότητα, όση κινητοποίηση επιτρέπεται

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    Όχι ειδική δίαιτα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑ

    Ενθαρρύνετε τη δραστηριότητα όσο ενδείκνυται. Καθοδηγήστε στο βασικό αίτιο και τη θεραπεία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Βρογχοδιασταλτική θεραπεία (β-ανταγωνιστές σε αεροζόλ)
    • Άλλες θεραπείες κατευθυνόμενες στο βασικό αίτιο αντιβιοτικά, αφαίρεση (μετακίνηση) ξένου σώματος, θεραπεία όγκου, θεραπεία καρδιάς, στερεοειδή σε άσθμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑ

    • Ποικίλει ανάλογα με την αιτία και την κατάσταση του ασθενούς
    • Στην απλή ατελεκτασία, σχετιζόμενη με άσθμα ή λοίμωξη, μηνιαίες επισκέψεις είναι επαρκείς 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Αποφυγή εισπνεόμενου οξυγόνου 100% (το οποίο μπορεί να απορροφηθεί ταχέως προκαλώντας ατελεκτασία)
    • Ξένο σώμα/εισρόφηση, προφυλάξεις
    • Μετεγχειρητική κινητοποίηση και/ή περιστροφή
    • Θεραπείες σε ίδρυμα τέτοιες όπως φυσιοθεραπεία θώρακα και σπιρομετρία αναπνευστικών ασκήσεων, όπως και προληπτικός χειρισμός σε ασθενείς υψηλού κινδύνου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Λοίμωξη με χρόνια καταστροφή του πνεύμονα είναι σπάνια, αλλά δυστυχώς επιπλοκή 
    • Η ατελεκτασία σπάνια απειλεί τη ζωή και συνήθως λύεται μόνη της 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΤΕΛΕΚΤΑΣΙΑΣ

    • Λύση με ιατρική θεραπεία
    • Χειρουργική θεραπεία χρειάζεται μόνο για μερικά αίτια, ή εάν έχει επισυμβεί βρογχεκτασία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Μεγαλύτερος κίνδυνος σε πολύ νέους και πολύ ηλικιωμένους της περιορισμένης κινητικότητας 

    Παιδιατρικό: Συγγενής απόφραξη αεραγωγών λόγω κύστεων μεσοθωρακικών όγκων ή αγγειακών δακτυλίων

    Γηριατρικό: Μερικές φορές σχετίζεται με πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς όγκους πνευμόνων

    ΚΥΗΣΗ

    Η αντιμετώπιση είναι παρόμοια με αυτή της μη εγκύου και ποικίλει ανάλογα με τα αίτια

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Κυκλική ατελεκτασία

    • Κυκλοτερής ατελεκτασία με τη βάση στην πλευρά, στην ακτινογραφία θώρακος με μια τύπου "ουράς κομήτη" πύκνωση αγγείων και αεραγωγών 
    • Περισσότερο συχνή σε ασθενείς με έκθεση σε ασβέστιο
    • Μπορεί να μιμηθεί όγκο αλλά μπορεί συνήθως να διαγνωσθεί οριστικά με απεικονιστικές μελέτες και επομένως να αποφευχθεί το χειρότερο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Atelectasis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Βρογχιολίτιδα

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Κυστική ίνωση

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Υπέρμετρος οξυγονοθεραπεία

    Προσοχή όταν υπάρχει μεγάλη υπεζωκοτική συλλογή

    Πνευμονική εμβολή

    Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

    Βρογχεκτασία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    www.emedi.gr

     

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Εντερικά παράσιτα Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

     Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

    • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
    • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
    • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
    • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
    • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
    • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Διάρροια
    • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
    • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
    • Ναυτία ή έμετοι
    • Απώλεια βάρους και ανορεξία
    • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
    • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
    • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
    • Αύξηση των εντερικών ήχων 
    • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Παθογόνα πρωτόζωα:

    • Giardia lamblia
    • Entamoeda histolytica
    • Cryptosporidium
    • Isospora belli
    • Balantidium coli
    • Cyclospora 
    • Microsporida

    Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

    • Dientamoeda fragilis

    Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

    • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
    • Endolimax nana
    • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

    Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

    • Enterobius vermicularis
    • Trichuris trichiura
    • Ascaris lumbricoides
    • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
    • Strongyloides stercoralis
    • Capillaria philippinensis
    • Trichostrongylus

    Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

    • Taenia saginata
    • Taenia solium
    • Diphyllobothrium latum
    • Hymenolepis nana
    • Hymenolepis diminuta
    • Dipylidium caninum

    Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

    • Fasciolopsis buski
    • Clonorchis sinensis
    • Opisthorhis viverrini
    • Heterophyes heterophyes
    • Fasciola hepatica
    • Paragonimus westermani
    • Schistosoma mansoni
    • S. japonicum
    • S. hematobum
    • S. mekongi

    5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

    • Ηλικία (παιδιά)
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
    • Ταξίδι στο εξωτερικό
    • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
    • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
    • Τροφική δηλητηρίαση
    • Δυσαπορρόφηση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
    • Αιμορροϊδες
    • Συρίγγια του πρωκτού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
    • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
    • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
    • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
    • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
    • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
    • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
    • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
    • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
    • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

    e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
    • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
    • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
    • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
    • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
    • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Πρωτόζωα:

    • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
    • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
    • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
    • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
    • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
    • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
    • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
    • Cyclospora - άγνωστο
    • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

    Έλμινθες:

    • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
    • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
    • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
    • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

    Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Intestinal Parasites Guide

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr