Παρασκευή, 01 Νοεμβρίου 2013 17:36

Νόσος Huntington

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

H Nόσος Huntington είναι μια κληρονομική εκφυλιστική νευροπάθεια

Η νόσος Huntington, ICD-10 G10, F02.2

Όλοι οι άνθρωποι έχουν δύο αντίγραφα του γονιδίου Huntingtin (ΗΤΤ), που κωδικοποιεί την πρωτείνη huntingtin (ΗΤΤ). Μέρος αυτού του γονιδίου είναι μια επαναλαμβανόμενη ενότητα, μία επανάληψη τρινουκλεοτιδίου, η οποία κυμαίνεται σε μήκος μεταξύ των ατόμων και μπορεί να αλλάξει μεταξύ των γενεών. Όταν το μήκος αυτού του επαναλαμβανόμενου τμήματος φθάνει ένα ορισμένο όριο, παράγει μια αλλαγμένη μορφή της πρωτεΐνης, που ονομάζεται μεταλλαγμένη πρωτεΐνη mhuntingtin (mHtt).

Οι διαφορετικές λειτουργίες αυτών των πρωτεϊνών είναι η αιτία των παθολογικών μεταβολών που με τη σειρά τους μπορούν να προκαλέσουν τα συμπτώματα της νόσου. Η μετάλλαξη για τη νόσο του Huntington είναι γενετικά κυρίαρχη και με σχεδόν πλήρη διεισδυτικότητα: μετάλλαξη στα ΗΤΤ γονιδία ενός ατόμου προκαλεί την ασθένεια. Δεν κληρονομείται σύμφωνα με το φύλο, αλλά το μήκος του επαναλαμβανόμενου τμήματος του γονιδίου, και ως εκ τούτου η σοβαρότητά της μπορεί να επηρεάζεται από το φύλο του.

Το γονίδιο ΗΤΤ βρίσκεται στο βραχύ σκέλος του χρωμοσώματος 4 4p16. Η ΗΤΤ περιέχει μια αλληλουχία τριών βάσεων κυτοσίνη-αδενίνη-γουανίνη (CAG) που επαναλαμβάνονται πολλές φορές (δηλαδή ... CAGCAGCAG ...). Το  CAG είναι ο γενετικός κώδικας για το αμινοξύ γλουταμίνη.

Κατάταξη κινδύνου για την κατάσταση της νόσου στους απογόνους

<26: Κανονικά δεν θα επηρεαστεί

27-35: Ενδιάμεσος κίνδυνος

36-39: Μειωμένη διεισδυτικότητα

40 +: Μεγάλη διεισδυτικότητα θα επηρεαστεί το 50%

Γενικά, οι άνθρωποι έχουν λιγότερες από 36 επαναλαμβανόμενες Γλουταμίνες που οδηγεί στην παραγωγή της κυτταροπλασματικής πρωτεΐνης huntingtin. Ωστόσο, μια ακολουθία από 36 ή περισσότερες γλουταμίνες οδηγεί στην παραγωγή μιας πρωτεΐνης η οποία έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αυτή η αλλοιωμένη μορφή, που ονομάζεται mHtt (μεταλλαγμένη ΗΤΤ), αυξάνει το ρυθμό αποσύνθεσης ορισμένων τύπων νευρώνων. Περιοχές του εγκεφάλου έχουν διαφορετικές ποσότητες και εξάρτηση από αυτούς τους τύπους των νευρώνων, και επηρεάζονται ανάλογα. 36-39 επαναλήψεις έχουν σαν αποτέλεσμα μειωμένη διεισδυτικότητα της νόσου, με μία πολύ αργότερα βραδύτερη έναρξη και εξέλιξη των συμπτωμάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εμφάνιση μπορεί να είναι τόσο αργή που τα συμπτώματα δεν είναι ποτέ εμφανή.

Στις σπάνιες περιπτώσεις όπου και οι δύο γονείς έχουν το γονίδιο HD, ο κίνδυνος αυξάνεται στο 75%, και όταν ένας από τους γονείς έχει δύο αντίγραφα, ο κίνδυνος είναι 100% (όλα τα παιδιά θα επηρεαστούν). Τα άτομα που επηρεάζονται με δύο γονίδια είναι σπάνιες περιπτώσεις.

Η πρωτεΐνη ΗΤΤ αλληλεπιδρά με πάνω από 100 άλλες πρωτεΐνες, και φαίνεται να έχει πολλαπλές βιολογικές λειτουργίες. Η συμπεριφορά αυτής της μεταλλαγμένης πρωτεΐνης δεν είναι πλήρως κατανοητή, αλλά είναι τοξική σε ορισμένους τύπους κυττάρων, ιδιαίτερα στον εγκέφαλο. Η πρώιμη βλάβη είναι πιο εμφανής στο ραβδωτό σώμα, αλλά καθώς η νόσος εξελίσσεται, άλλες περιοχές του εγκεφάλου εμφανώς επηρεάζονται. Τα πρώιμα συμπτώματα οφείλονται στις λειτουργίες του ραβδωτού φλοιού και τις συνδέσεις του - δηλαδή τον έλεγχο κίνησης, τη διάθεση και την υψηλότερη γνωστική λειτουργία.


Επιδημιολογία

Η νόσος Huntington είναι μια αυτοσωμικά επικρατής κληρονομούμενη προοδευτικά εκφυλιστική νευροπάθεια που προσβάλλει 1/10.000 Ευρωπαίους. Το πιο ξεχωριστό χαρακτηριστικό της νόσου είναι η διακριτική χορειακού τύπου υπερκινησία, ενώ ο φαινότυπος περιλαμβάνει, επίσης, νοητική έκπτωση και ψυχολογικές διαταραχές. Η νόσος αρχίζει κατά μέσο όρο στην 4η με 5η δεκαετία της ζωής. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται σταδιακά μέσα σε 10-20 χρόνια και οδηγούν στο θάνατο. 

H νόσος εμφανίζεται και σε ανήλικους (νεανική μορφή ή τύπος Westphal). Σε αυτές τις περιπτώσεις η νόσος κληρονομείται από τον πατέρα, τα συμπτώματα είναι πολύ πιο βαριά, και η εξέλιξη της νόσου ταχύτερη.

Κλινικές Εκδηλώσεις  της  Νόσου του  Huntington

-Κινητικά αποτελέσματα

Πρώιμα

• Ανησυχία

• Νευρικότητα

• Μικρές μεταβολές στο βάδισμα - αστάθεια

• Διαταραχές της θέσης και στάσης του σώματος, συχνές πτώσεις

• Αδυναμία συγκράτησης της γλώσσας ώστε να μην προβάλλει

• Συγκεχυμένη ομιλία με πτωχή άρθρωση των λέξεων

Επιπλοκές: αυξανόμενη δυσκολία αυτοεξυπηρέτησης. Προβλήματα με το λουτρό καθαριότητας, τον καλλωπισμό και τη σίτιση.
Όψιμα

• Χορεία-σοβαρά διαταραγμένο βάδισμα με άτακτες, ανεξέλεγκτες κινήσεις. Τα περιφερικά μέρη των άκρων προσβάλλονται περισσότερο. Οι ώμοι ανυψώνονται άρρυθμα

• Μορφασμοί του προσώπου- ανύψωση των φρυδιών, ανεξέλεγκτη προβολή της γλώσσας

• Δυσφαγία

• Ακατάληπτη ομιλία

• Διαταραχή της κινητικότητας του διαφράγματος

Επιπλοκές: ακινησία, εισρόφηση, πνιγμός, και, τελικά, ολική εξάρτηση, πτωχή οξυγόνωση, ισχνότητα και καχεξία.

-Ψυχολογικά αποτελέσματα

Πρώιμα

• Ευερεθιστότητα

• Εκρήξεις οργής εναλλασσόμενες με ευφορία

• Κατάθλιψη

Επιπλοκές: τάσεις αυτοκτονίας

Όψιμα

• Μείωση μνήμης

• Απώλεια γνωσιακών ικανοτήτων

Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν, κυρίως, ανώμαλες κινήσεις και προοδευτικά επιδεινούμενη άνοια.  Η  εξέλιξη  και  η  σειρά  εμφάνισης  των  εκδηλώσεων  ποικίλλουν  από  άτομο  σε  άτομο. Ωστόσο,  οι ψυχολογικές διαταραχές προξενούν αρχικά μεγαλύτερο πρόβλημα από τις χορειόμορφες κινήσεις.

Τα  πρώιμα  σημεία  μεταβολής  της  προσωπικότητας  αφορούν  τη  βαριά  κατάθλιψη,  την απώλεια μνήμης, τη μείωση της ικανότητας αυτοσυγκέντρωσης, τη συναισθηματική αστάθεια και την παρορμητικότητα. Ο ασθενής βιώνει συχνά διακυμάνσεις στη διάθεση του, μεταπίπτοντας από ανεξέλεγκτες περιόδους οργής σε περιόδους απάθειας. Τελικά, εμφανίζονται σημεία άνοιας με αποπροσανατολισμό, σύγχυση και απώλεια αίσθησης του χρόνου, δυσχεραίνοντας την αυτοεξυπηρέτηση του.

Τα    κινητικά συμπτώματα, συνήθως, εξελίσσονται παραλλήλως με τις αλλαγές της προσωπικότητας και της διάθεσης. Επιδεινώνονται με τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος και το συναισθηματικό στρες, αλλά απουσιάζουν όταν ο ασθενής κοιμάται. Αρχικώς, τα κινητικά προβλήματα περιγράφονται ως νευρικότητα ή ανησυχία, τις οποίες ακολουθεί προοδευτική επιδείνωση των ανώμαλων κινήσεων. Οι χορειόμορφες κινήσεις, που αρχίζουν από το πρόσωπο και τα χέρια και στη συνέχεια επεκτείνονται σε όλο το σώμα, εκδηλώνονται με μορφασμούς, προβολή της γλώσσας, απότομες κινήσεις των περιφερικών μερών των χεριών και ποδιών και ρυθμικό βάδισμα με κλίση του κορμού προς τα εμπρός ή προς τα πλάγια που σχεδόν μοιάζει με χορό (Ο όρος χορεία προέρχεται από την ελληνική λέξη χορός). Στις διαταραχές του βαδίσματος περιλαμβάνεται η έλλειψη συντονισμού των κινήσεων με αποτέλεσμα η συχνότητα των πτώσεων να αυξάνεται.

Οι μύες της κατάποσης, της μάσησης και της ομιλίας προσβάλλονται, γεγονός που οδηγεί σε δυσφαγία,  δυσαρθρία  και  προβλήματα  που  σχετίζονται  με  την  επικοινωνία  και  τη  θρέψη.  Η συνεχής κίνηση του ασθενούς και η δυσκολία στην κατάποση συμβάλλουν στην απώλεια βάρους και, τελικά, οδηγούν σε καχεξία. Η αναπνοή δυσχεραίνεται επίσης, λόγω διαταραχής της κινητικότητας του διαφράγματος.

Οι εκδηλώσεις επιδεινώνονται σταδιακά μέσα σε ένα διάστημα 15 με 20 ετών μετά την αρχική εμφάνιση των συμπτωμάτων. Η πρόγνωση είναι πτωχή, με αναπόφευκτες συνέπειες την  αναπηρία και την ολική εξάρτηση. Ο θάνατος, συνήθως, επέρχεται από πνευμονία λόγω εισρόφησης ή από άλλη λοιμώδη διεργασία.


Διάγνωση

Ο γενετικός έλεγχος είναι η μόνη διαθέσιμη εξέταση για να τεθεί η οριστική διάγνωση σε έναν ασθενή με υποψία νόσου του Huntington. Τόσο το αίμα όσο και το αμνιακό υγρό μπορεί να εξετασθούν για την παρουσία του γονιδίου στο χρωμόσωμα 4, χρησιμοποιώντας ανάλυση του DNA. Η εξέταση είναι δυνατόν να προβλέψει με ακρίβεια 95% ποιος από τους απογόνους φέρει τη νόσο.


Φαρμακευτική αγωγή

Τα φάρμακα που ακολουθούν χορηγούνται γι' ανακούφιση από τα συμπτώματα της νόσου του Huntington.

Τα αντιψυχωσικά, ειδικά οι φαινοθειαζίνες και οι βουτυροφαινόνες, δρουν στη νόσο του Huntington αποκλείοντας τους υποδοχείς της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Ο θεραπευτικός στόχος είναι να αποκατασταθεί η ισορροπία μεταξύ των νευροδιαβιβαστών.

Αντικαταθλιπτικά χορηγούνται στα πρώιμα στάδια της νόσου. Ωστόσο, τα φάρμακα δεν υποκαθιστούν την ανάγκη για εντατική παρακολούθηση και συμβουλευτική υποστήριξη των ασθενών και της οικογένειας τους. 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Θάλαμος

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4844 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2021 21:44
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρόνια διάρροια Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια διάρροια

    Χρόνια διάρροια είναι συχνές κενώσεις με κόπρανα πολύ μαλακά και μεγαλύτερης ποσότητας από ότι συνήθως, για μεγάλο χρονικό διάστημα (περισσότερα από 200 gr/ημέρα κόπρανα, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός μήνα).

    Δεδομένου ότι ο κάθε ασθενής έχει τη δική του αντίληψη για τη διάρροια, μία λεπτομερής περιγραφή των συμπτωμάτων μπορεί να είναι διαφωτιστική  

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική:

    • Δυσανεξία σε δισακχαρίτες (συνήθως λακτόζη) είναι συνήθης μεταξύ των πληθυσμών ενηλίκων που δεν ανήκουν σε Κεντρο - ή Βορειο-ευρωπαϊκή εθνικότητα
    • Η κοιλιοκάκη μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να προσβληθούν όλες οι ηλικίες. Συχνότερα η μέση και η τρίτη ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Πιο συχνές αφοδεύσεις από αυτές που ο ασθενής θεωρεί φυσιολογικές 
    • Κόπρανα πιο μαλακής σύστασης από αυτή που θεωρεί ο ασθενής "φυσιολογική"
    • Επαναλαμβανόμενη έπειξη προς αφόδευση 
    • Σε κάποιες περιπτώσεις, περιστασιακή ακράτεια κοπράνων
    • Φόβος ακράτειας (συχνό)
    • Απώλεια βάρους (σπάνιο)
    • Διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών (σπάνιο)
    • Συχνά υπογαστρικό άλγος πριν και κατά τη διάρκεια της αφόδευσης 

    ΑΙΤΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Διαταραχές κινητικότητας, όπως στις λειτουργικές διαταραχές του εντέρου, ειδικά όταν εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα
    • Ώσμωση υγρών προς τον εντερικό αυλό λόγω ύπαρξης μεγάλων ποσοτήτων μη απορροφήσιμων συστατικών (π.χ. Mg++, σορβιτόλη), όπως συμβαίνει σε καταστάσεις δυσαπορρόφησης 
    • Αύξηση έκκρισης νερού και ηλεκτρολυτών από τα κύτταρα του εντέρου προς τον αυλό, μετά από ερεθισμό από φάρμακα και διάφορους χημικούς παράγοντες
    • Βλάβη των εντερικών κυττάρων, όπως συμβαίνει σε χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, νεοπλασματική διήθηση και ακτινική εντερίτιδα
    • Επιμένουσα εντερική λοίμωξη είναι από μόνη της αιτία χρόνιας διάρροιας, εκτός από τη λαμβλίαση και την υπέρμετρη ανάπτυξη βακτηριδίων στο λεπτό έντερο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Χρόνια λήψη καθαρτικών 
    • Χρόνια λήψη οινοπνεύματος
    • Σοβαρός και μακροχρόνιας εξέλιξης σακχαρώδης διαβήτης
    • Προηγούμενη εγχείρηση, όπως χολοκυστεκτομή, γαστρεκτομή, βαγοτομή, εντεροκτομή ή εντερική παράκαμψη 
    • Συναισθηματική αστάθεια 
    • AIDS/Λοίμωξη από HIV
    • Διαιτητικά βοηθήματα (π.χ. αυτά που περιέχουν σορβιτόλη ή μαννιτόλη)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Το πιο συχνό και δύσκολο δίλλημα είναι η διάκριση μεταξύ "λειτουργικής" διαταραχής και οργανικής βλάβης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοδιάγραμμα και βασικός βιοχημικός έλεγχος, συνήθως δεν προσφέρουν πολλά, εκτός από περιπτώσεις που αποτελούν ένδειξη υποκείμενης ή σχετιζόμενης πάθησης ή ηλεκτρολυτικών διαταραχών, όπως είναι η υποκαλιαιμία 
    • Μικροσκοπική εξέταση κοπράνων για αυγά και παράσιτα
    • Πολύ χρήσιμη είναι και η μακροσκοπική εξέταση του δείγματος κοπράνων για παθογόνα βακτήρια
    • Αν υπάρχει υποψία εκκριτικής διάρροιας, ο προσδιορισμός ορισμένων πεπτιδίων στον ορό (π.χ. γαστρίνη, εντεροπεπτίδιο) μπορεί να αποβεί χρήσιμος 
    • Συλλογή κοπράνων 24ώρου προκειμένου να εκτιμηθεί ο όγκος τους 
    • Μέτρηση λίπους κοπράνων μετά από δίαιτα που να περιλαμβάνει 100 gr λίπος/ημέρα
    • Μέτρηση Na+ και Κ+ κοπράνων
    • Ωσμωτικότητα ορού -2 x (Na+ + Κ+) = ωσμωτικό χάσμα. Μεγάλο ωσμωτικό χάσμα υποδηλώνει λήψη ωσμωτικά ενεργού υλικού (π.χ. σορβιτόλης), ενώ μικρό ωσμωτικό χάσμα δηλώνει εκκριτική αιτιολογία

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Κανένα στην κοινή λειτουργική διάρροια
    • Όταν υπάρχουν, τα ευρήματα είναι εκείνα της υποκείμενης πάθησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Για τη διάκριση μεταξύ ωσμωτικής και εκκριτικής διάρροιας είναι σκόπιμο να τεθεί ο ασθενής σε νηστεία. Η ωσμωτική διάρροια θα υποχωρήσει, ενώ η εκκριτική θα παραμείνει ανεπηρέαστη
    • Αν υπάρχει υποψία λήψης καθαρτικών, απαιτείται έλεγχος των κοπράνων για φαινολοφθαλεΐνη και ανθρακινόνες 
    • Η δοκιμασία εισπνοής υδρογόνου μπορεί να είναι χρήσιμη στην ανίχνευση δυσανεξίας σε δισακχαρίτες και στην υπερανάπτυξη εντερικής βακτηριακής χλωρίδας 
    • Σε υποψία εντερικής δυσαπορρόφησης, βιοψία βλεννογόνου του 12δακτύλου (συνήθως ενδοσκοπική). Αυτή συνήθως δεν γίνεται, εκτός και υπάρχουν ενδείξεις στεατόρροιας 
    • Αν υπάρχει υποψία κολλαγονώδους ή μικροσκοπικής κολίτιδας (κυρίως σε ηλικιωμένες γυναίκες), γίνονται κολονοσκόπηση και βιοψία του βλεννογόνου εντέρου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ο βαριούχος υποκλυσμός και το βαριούχο γεύμα μπορεί να δώσουν στοιχεία για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου ή για άλλη εντερική αλλοίωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η πρωκτοσιγμοειδοσκόπηση συνιστάται σε όλες τις περιπτώσεις 
    • Κολονοσκόπηση αν η διάρροια σχετίζεται με παρουσία αίματος στα κόπρανα ή με έλλειψη σιδήρου 
    • Πλήρης κολονοσκόπηση συνήθως δεν συνιστάται, εκτός αν απαιτείται η διερεύνηση μιας συγκεκριμένης κατάστασης 
    • Ύπαρξη εντερικής μελάνωσης στην ενδοσκόπηση, δηλώνει συχνή χρήση καθαρτικών ανθρακινόνης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις. Εξαίρεση όταν σοβαρή συνεχής διάρροια έχει προκαλέσει διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών που απαιτούν διόρθωση με παρεντερική χορήγηση υγρών 

    Type 1 Type 2 Type 3 Type 4 Type 5 Type 6 Type 7 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Όταν οι διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών είναι ήπιες, από το στόμα χορήγηση διαλυμάτων αλάτων είναι συνήθως αρκετή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Περιορισμένη μόνο για τον εξαντλημένο ασθενή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνήθως δεν απαιτούνται περιορισμοί, εκτός από τις περιπτώσεις τροφών που επιτείνουν τη διάρροια, όπως τα δαμάσκηνα, κλπ. Είναι σκόπιμο να αποφεύγονται τα προϊόντα που περιέχουν λακτόζη για 2 εβδομάδες μετά από ιογενή γαστρεντερίτιδα
    • Μείωση ή αποφυγή των προϊόντων που περιέχουν λακτόζη (γαλακτοκομικά, κλπ) στις περιπτώσεις δυσανεξίας στη λακτόζη
    • Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε γλουτένη είναι απαραίτητη στις περιπτώσεις κοιλιοκάκης 
    • Στις περιπτώσεις χρόνιας διάρροιας που εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα, συμπληρώματα υδρόφιλων κολλοειδών (π.χ. ψύλλιο ή συνθετικά ανάλογα) μπορεί να βοηθήσουν στην ομαλοποίηση των κενώσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Απλουστευμένη εξήγηση της φυσιολογίας του εντέρου 
    • Διαβεβαίωση για την πολυμορφία της εντερικής λειτουργίας, καθώς και για το ότι ευκαιριακή ήπια διάρροια δεν σημαίνει αναγκαστικά δηλητηρίαση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η επιλογή εξαρτάται από τη διάγνωση, αν είναι δυνατόν, της υποκείμενης αιτίας. Οι παρακάτω δόσεις αναφέρονται σε ενήλικες.

    Μη ειδική καταστολή της διάρροιας:

    • Υδαρείς κενώσεις μπορεί να οφείλονται στη χρήση υδρόφιλων κολλοειδών, όπως είναι το ψύλλιο και τα συνθετικά ανάλογα που είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στην αντιμετώπιση των εναλλαγών διάρροιας δυσκοιλιότητας
    • Διφαινοξυλάτη 5-20 mg την ημέρα ή λοπεραμίδη 4-16 mg την ημέρα, σε δόσεις που υπολογίζονται και χορηγούνται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε σθενούς (τα οπιοειδή, όπως η κωδεΐνη, είναι επίσης αποτελεσματικά, αλλά η χρήση τους έχει σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί)
    • Καολίνη/πηκτίνη 1-8 κουταλάκια την ημέρα κατανεμημένα ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς 

    Στους πιο ειδικούς παράγοντες περιλαμβάνονται:

    • Σε δυσανεξία στη λακτόζη, συμπλήρωμα λακτάσης 
    • Σε διάρροια λόγω πεπτιδίων, σωματοστατίνη 
    • Σε γαστρική υπερέκκριση, ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων (π.χ. σιμετιδίνη, ρατινιδίνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στην περίπτωση που μια απλή "λειτουργική" διάρροια επιμένει, θα πρέπει να εκτελείται παραπέρα διερεύνηση για την αποκάλυψη πιθανής υποκείμενης αιτίας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Τα άτομα που πάσχουν από χρόνια διάρροια θα πρέπει να απέχουν από διαρροιογόνες τροφές, όπως η σορβιτόλη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ήπια διάρροια που εκδηλώνεται ευκαιριακά και ανταποκρίνεται σε απλά μέτρα είναι ακίνδυνη. Όταν όμως αυτό συμβαίνει συνεχώς μπορεί να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χρόνιες φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου (ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn), σύνδρομα δυσαπορρόφησης, διαβήτης, κλπ.

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα βρέφη και τα παιδιά παρουσιάζουν συνήθως διάρροια διαιτητικής αρχής η οποία εξαφανίζεται με την ηλικία 

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι που κατά τη διάρκεια της ζωής τους είχαν φυσιολογική εντερική λειτουργία είναι σπάνιο να αποκτήσουν διάρροια λόγω ηλικίας και μόνο. Αντίθετα, αυτοί που πάντα είχαν τάση για διάρροια, μπορεί να διαπιστώσουν αυξανόμενο πρόβλημα με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Integris Featured Chronic Constipation and Diarrhea

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Φασιολοψίαση

    Όλα τα κόλπα για να σταματήσετε τη διάρροια

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Νόσος του Crohn

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Χρήσιμες συνταγές βοτάνων για τη διάρροια

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Λάδι μασάζ με χαμομήλι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θρούμπι

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Έλεγχος λοιμώξεων από εντερόκοκκους στο νοσοκομείο

    Αίμα του δράκου

    Το μινθέλαιο

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Η κοιλιοκάκη

    Acai berries

    Η σχιστοσωμίαση

    Λεπτοσπείρωση

    Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

    Εντεροκολίτιδα από υερσίνια

    Όταν έχετε διάρροια

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Λιστερίωση

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Οι κανόνες υγιεινής για τα τρόφιμα

    Να πλένετε συχνά τα χέρια σας

    www.emedi.gr

     

  • Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υποθυρεοειδισμό ενηλίκων

    Υποθυρεοειδισμός είναι μια διαταραχή που οφείλεται σε έλλειψη της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης ή σε αντίσταση στη δράση της.

    Το μυξοίδημα αποτελεί βαριά μορφή υποθυρεοειδισμού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική:

    • Δεν υπάρχει γνωστό γενετικό πρότυπο για τον ιδιοπαθή πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό
    • Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να σχετίζεται με το πολυαδενικό αυτοάνοσο, σύνδρομο τύπου ΙΙ που σχετίζεται με τα HLA-DR3, DR4
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός, συχνά, είναι αποτέλεσμα της θεραπείας της νόσου του Graves, η οποία μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες, 5-10:1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Συμπτώματα:

    • Η εγκατάσταση μπορεί να είναι ύπουλη 
    • Αδυναμία, καταβολή, ληθαργικότητα
    • Δυσανεξία στο ψύχος 
    • Διαταραχές της μνήμης 
    • Κώφωση 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Αρθραλγίες 
    • Παραισθήσεις
    • Μέτρια αύξηση του σωματικού βάρους (5 Kgr)
    • Μειωμένη εφίδρωση 
    • Μηνορραγία 
    • Κατάθλιψη 
    • Βράγχος φωνής
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Σημεία:

    • Ξηρότητα, τραχύτητα δέρματος 
    • Χαρακτηριστική έκφραση προσώπου
    • Τραχύτητα ή βράγχος φωνής 
    • Περικογχικό οίδημα
    • Οίδημα χεριών και ποδιών 
    • Βραδυκαρδία 
    • Υποθερμία
    • Ελαττωμένη συστολική αρτηριακή πίεση 
    • Αυξημένη διαστολική αρτηριακή πίεση 
    • Ελαττωμένη τριχοφυΐα σώματος και κεφαλής
    • Καθυστερημένη χάλαση των εν τω βάθει τενόντων αντανακλαστικών 
    • Μακρογλωσσία
    • Υπονατριαιμία από αραίωση 
    • Αναιμία (συνήθως ορθόχρωμη, ορθοκυτταρική)
    • Μεγαλοκαρδία στην α/α θώρακα (συχνά λόγω περικαρδιακής συλλογής)

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο ή θυρεοειδεκτομή. Σε ασθενείς που παίρνουν θειαμίδες (προπυλθειουρακίλη, μεθιμαζόλη) ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να εμφανιστεί καθυστερημένα, 4 έως 25 χρόνια αργότερα
    • Ο πρωτοπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα ή να είναι ιδιοπαθής
    • Όταν συνυπάρχει βρογχοκήλη, οφείλεται συνήθως σε αυτοάνοσες παθήσεις, όπως θυρεοειδίτιδα Hashimoto, σε κληρονομικά βιοσυνθετικά ελλείμματα, σε ανεπάρκεια ιωδίου ή σε φάρμακα (ιωδιούχα, λίθιο, φαινυλβουταζόνη, αμινοσαλικυλικό οξύ)
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε ανεπάρκεια της ορμόνης απελευθέρωσης θυρεοτροπίνης (TRH) από τον υποθάλαμο ή της θυρεοτρόπου ορμόνης (TSH) από την υπόφυση
    • Ο παροδικός υποθυρεοειδισμός μπορεί να είναι επακόλουθος υποκλινικής θυρεοειδίτιδας (πιο συχνά μετά από τοκετό) ή υποξείας κοκκιωματώδους θυρεοειδίτιδας 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία
    • Αυτοάνοσες παθήσεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Χρόνια νεφρίτιδα 
    • Νευρασθένεια 
    • Κατάθλιψη 
    • Ευθυρεοειδικό σύνδρομο
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Πρωτοπαθής αμυλοείδωση 
    • Άνοια άλλης αιτιολογίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ολική θυροξίνη (Τ4) ορού - μειωμένη
    • Πρόσληψη Τ3 από ρητίνη - αυξημένη 
    • TSH (RIA) - αυξημένη
    • Δείκτης ελεύθερης Τ4 (= πρόσληψη Τ3 από ρητίνη x ολική Τ4 ορού) - χαμηλός 
    • Σε βαρύ υποθυρεοειδισμό: αναιμία, αυξημένη χοληστερόλη, CPK, LDH, AST, υπονατριαιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Θυρεοειδικές ορμόνες 
    • Κορτιζόνη
    • Ντοπαμίνη 
    • Φαινυτοΐνη 
    • Οιστρογόνα ή ανδρογόνα ως θεραπεία υποκατάστασης 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Κάθε σοβαρή πάθηση 
    • Κύηση 
    • Υποπωτεϊναιμία
    • Ηπατική ανεπάρκεια
    • Νεφρωσικό σύνδρομο

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ο θυρεοειδής μπορεί να είναι μικρός, ατροφικός ή διογκωμένος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    RIA (Ραδιοανοσομέτρηση)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ο συνδιασμός χαμηλής Τ4 (και/ή χαμηλός δείκτης ελεύθερης Τ4) είναι αυξημένης TSH (πάνω από 20 mU ανά ml) είναι ουσιαστικά διαγνωστικός της πρωτοπαθούς ανεπάρκειας του θυρεοειδή

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση με εξαίρεση τις επείγουσες επιπλοκές (κώμα, υποθερμία)

    slide 23

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Στόχος της θεραπείας είναι η επίτευξη και συντήρηση ευθυρεοειδικών επιπέδων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Τροφές που αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων για την αποφυγή δυσκοιλιότητας 
    • Υπολιπιδαιμική δίαιτα για παχύσαρκους ασθενείς

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Σημασία της θεραπείας υποκατάστασης 
    • Ανάγκη ισόβιας θεραπείας 
    • Επισήμανση κάθε σημείου λοίμωξης ή καρδιακών διαταραχών 
    • Σημεία θυρεοτοξίκωσης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Λεβοθυροξίνη:

    • 50-100 mg/ημέρα. Αυξήστε κατά 25 mg/ημέρα κάθε 4-6 εβδομάδες ώσπου η TSH να είναι σε φυσιολογικά επίπεδα
    • Η δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο, την υπολειμματική ικανότητα εκκρίσεως του θυρεοειδή αδένα, την ταυτόχρονη λήψη άλλων φαρμάκων, την εντερική λειτουργία
    • Σε ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να χρειάζονται χαμηλότερες δόσεις λόγω της μειωμένης νεφρικής κάθαρσης

    Αντενδείξεις:

    • Θυρεοτοξική καρδιοπάθεια 
    • Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια που δεν είναι σε αγωγή  

    Προφυλάξεις:

    • Έναρξη με χαμηλές δόσεις σε ηλικιωμένους και καρδιοπαθείς
    • Σε διαβητικούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της υπογλυκαιμικής αγωγής με την έναρξη της θυροξίνης
    • Προσαρμογή της δοσολογίας των από του στόματος αντιπηκτικών, παρακολούθηση του χρόνου προθρομβίνης με την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Αντιπηκτικά, από του στόματος 
    • Ινσουλίνη
    • Υπογλυκαιμικά, από του στόματος 
    • Οιστρογόνα
    • Αντισυλληπτικά χάπια
    • Χολεστυραμίνη 
    • Η ταυτόχρονη λήψη θειϊκού σιδήρου μπορεί να μειώσει την απορρόφηση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κάθε 6 εβδομάδες μέχρι να σταθεροποιηθεί ο ασθενής μετά από κάθε 6 μήνες 
    • Στενή παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας σε ηλικιωμένους ασθενείς

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ως αποτέλεσμα έντονης θεραπείας, σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο
    • Μυξοιδηματικό κώμα - βαριά επιπλοκή του υποθυρεοειδισμού με υψηλή θνησιμότητα 
    • Αυξημένη ευαισθησία στις λοιμώξεις
    • Μεγάκολο
    • Οργανική  ψύχωση με παράνοια
    • Επινεφριδική κρίση από έντονη θυρεοειδική θεραπεία 
    • Στείρωση 
    • Υπερευαισθησία στα οπιούχα
    • Η χρόνια υπερθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε αφαλάτωση των οστών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μη έγκαιρη θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθούν εντυπωσιακές μεταβολές στην εμφάνιση και τη διανοητική λειτουργία, η επάνοδος σε φυσιολογική κατάσταση είναι ο κανόνας
    • Όταν διακόπτεται η θεραπευτική εμφανίζονται υποτροπές
    • Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να εξελιχθεί σε μυξοιδηματικό κώμα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπονατριαιμία 
    • Αναιμία 
    • Ιδιοπαθής φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Υποπαραθυρεοειδισμός
    • Βαριά μυασθένεια
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας
    • Κατάθλιψη
    • Διπολική νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Τα χαρακτηριστικά σημεία και συμπτώματα συνήθως απουσιάζουν. Ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνός στους ηλικιωμένους. Η διάγνωση βασίζεται στα εργαστηριακά δεδομένα
    • Η δοσολογία είναι συνήθως τα 2/3 περίπου της δόσης που χορηγείται σε νεαρούς ενήλικες 

    ΚΥΗΣΗ

    • Η θεραπεία αντικατάστασης μπορεί να χρειάζονται προσαρμογή. Τα επίπεδα της TSH πρέπει να ελέγχονται κάθε μήνα κατά τη διάρκεια του 1ου τριμήνου 
    • Μετά τον τοκετό - μέτρηση των επιπέδων της TSH σε 6 περίπου εβδομάδες
    • Η εμφάνιση ανώδυνης υποξείας θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό μπορεί να προκαλέσει παροδικό υποθυρεοειδισμό, διάρκειας 3 περίπου μηνών. Ενδέχεται να χρειαστεί θεραπεία αντικατάστασης 
    • Το 30% των ασθενών αυτών αναπτύσσουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Χειρουργική προσέγγιση:

    • Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό (ήπιο έως μέτριο) ανέχονται καλά τις χειρουργικές επεμβάσεις εμφανίζοντας την ίδια θνητότητα και τις ίδιες επιπλοκές με τους ευθυρεοειδικούς ασθενείς 
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση δεν είναι επείγουσα, ρυθμίστε τον ασθενή σε ευθυρεοειδικά επίπεδα πριν την επέμβαση
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση είναι επείγουσα προχωρήστε στην επέμβαση εξατομικεύοντας την αγωγή αντικατάστασης προ και μετεγχειρητικά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

     HT ok

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποφυσιακή ανεπάρκεια

    Nόσος Graves

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Σύνδρομο Sheehan

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Σελήνιο και Βιταμίνη Ε

    Ασβαγκάντα για την καλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Προλακτίνωμα

    Ο υποθάλαμος

    Ενδοκρινολογικές παθήσεις

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε τον θυρεοειδή σας

    Ιώδιο

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Υποθερμία

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τονώστε το μεταβολισμό σας

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το υποσκληρίδιο αιμάτωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα είναι η συσσώρευση αίματος στον υποσκληρίδιο χώρο

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Η πιο βαριά μορφή συνήθως αποτέλεσμα τραύματος που περιλαμβάνει κρανιοεγκεφαλική κάκωση από επιτάχυνση ή επιβράδυνση και συχνά σχετιζόμενη με παρεγχυματική εγκεφαλική βλάβη. Η ηλικία του αιματώματος είναι 3 ημέρες ή λιγότερο 

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Συχνά αποτέλεσμα ασήμαντης κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης σε ηλικιωμένους ασθενείς, 25-50% δεν έχουν ιστορικό κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης. Το αιμάτωμα τυπικά έχει ηλικία μεγαλύτερη των τριών εβδομάδων και σχετίζεται με περιβάλλουσα μεμβράνη 

    Υποξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: Εμφανίζεται στο διάστημα 4-21 ημερών από ωρίμανση οξέος υποσκληριδίου αιματώματος 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - κάτω των 60 ετών 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - άνω των 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άντρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Διαταραχή επιπέδου συνείδησης 99%
    • Ανωμαλία της κόρης (συνήθως ετερόπλευρη του αιματώματος) 47-53%
    • Ημιπάρεση (συνήθως ετερόπλευρη του αιματώματος) 34-47%
    • Στάση απεγκεφαλισμού ή εικόνα χαλαρής παράλυσης στην εξέταση της κινητικότητας 47%
    • Οίδημα οπτικής θηλής 16%
    • Πάρεση της 6ης συζυγίας 5%

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Επηρεασμός του επιπέδου συνείδησης 53%
    • Ημιπάρεση 45%
    • Οίδημα οπτικής θηλής 24%
    • Ανωμαλία της 3ης συζυγίας 11%
    • Ημιανοψία 7%

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Κρανιοεγκεφαλική κάκωση από επιτάχυνση ή επιβράδυνση υψηλής ταχύτητας, που έχει ως αποτέλεσμα τη ρήξη των συνδετικών αγγείων μεταξύ εγκεφαλικού φλοιού και φλεβωδών κόλπων της σκληράς μήνιγγας 
    • Λόγω αιμορραγίας από τραυματισμένα φλοιώδη αγγεία 

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Συχνά από ασήμαντη κρανιοεγκεφαλική κάκωση σε ενηλίκους και από τραύμα περιγεννητικό ή κακοποίηση σε παιδιά. Η ισορροπία ανάμεσα στην υποτροπιάζουσα αιμορραγία της μεμβράνης του αιματώματος και την απορρόφηση αυτού, καθορίζει το τελικό μέγεθος του αιματώματος. Η ωσμωτική θεωρία της συσσώρευσης υγρού μέσα στην κοιλότητα του αιματώματος έχει απορριφθεί 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • 0,5-1% των σοβαρών κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων 
    • Επιτάχυνση ή επιβράδυνση υψηλής ταχύτητας που προκαλεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση (αυτοκινητιστικό ατύχημα, πτώση, απότομο τραύμα της κεφαλής)

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Χρόνιος αλκοολισμός 
    • Επιληψία 
    • Διαταραχή της πηκτικότητας/θεραπεία με αντιπηκτικά
    • Παρέκκλιση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, στον υδροκέφαλο
    • Σπάνια, μεταστατικό καρκίνωμα στον υποσκληρίδιο χώρο

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα και άλλες μορφές ενδοκρανιακού αιματώματος (επισκληρίδιο αιμάτωμα, εγκεφαλική θλάση/αιμάτωμα)
    • Άνοια
    • Αποπληξία
    • Παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο
    • Εγκεφαλικός όγκος
    • Υποσκληρίδιο εμπύημα 
    • Μηνιγγίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Διαταραχή της πηκτικότητας από κατανάλωση παραγόντων λόγω υποκείμενης παρεγχυματικής βλάβης, διαγιγνώσκεται με την αύξηση της ΡΤ και ΡΤΤ, τα αυξημένα προϊόντα αποδομής ινώδους, το ελαττωμένο ινωδογόνο, ελαττωμένο αριθμό αιμοπεταλίων και τον αυξημένο χρόνο ροής
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Προδιαθεσικοί παράγοντες όπως διαταραχή της πηκτικότητας ή χρήση αντιπηκτικών δημιουργούν ανάλογες ανωμαλίες στο χρόνο ροής και τις παραμέτρους πηκτικότητας. Χαμηλά, μη θεραπευτικά επίπεδα φαρμάκων αντιεπιληπτικών σε επιληπτικούς. Επίπεδα αιθανόλης ορού στους αλκοολικούς

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιπηκτικά (π.χ. κουμαρινικά)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη και άλλες διαταραχές της πηκτικότητας (π.χ. αιμοφιλία) 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Η αιμορραγία είναι πρόσφατη 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Υπάρχει ένα ημίρρευστο αιμάτωμα, μια εξωτερική μεμβράνη κάτω από τη σκληρή μήνιγγα ύστερα από τρεις εβδομάδες. Η κυτταρολογική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει κύτταρα μεταστατικού καρκινώματος που σχετίζονται με την αιμορραγία σε σπάνιες περιπτώσεις

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα στους σπασμούς και εντατική παρακολούθηση με συνεχή καρδιακό έλεγχο σε συνδυασμό συχνά με συνεχή έλεγχο ενδοαρτηριακής και ενδοκρανιακής πίεσης (κοιλιοστομία ή ενδοπαρεγχυματικός  ή υποσκληρίδιος καθετήρας ελέγχου της πίεσης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Η απεικονιστική μέθοδος εκλογής είναι η αξονική τομογραφία εγκεφάλου (με ενδαγγειακή σκιαγράφηση αν η αιμοσφαιρίνη είναι μικρότερη ή ίση της 9 gm/dl)
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Και εδώ προτιμάται η αξονική τομογραφία. Η μαγνητική τομογραφία είναι συχνά απαραίτητηγια αιματώματα που δεν ξεχωρίζουν από τον εγκέφαλο λόγω της ανάμιξης χρόνιου αιματώματος και υποτροπιάζουσας αιμορραγίας 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΣΚΛΗΡΙΔΙΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Συντηρητικά, η αντιμετώπιση συνίσταται στον έλεγχο της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης με ωσμωτικά και διουρητικά της αγκύλης και υπεραερισμό για να προκληθεί υποκαπνία (PaCO2 = 22-28). Επείγουσα κρανιοτομή ενδείκνυται για κένωση αιματωμάτων που προκαλούν σημαντικά πιεστικά φαινόμενα 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - Παροχέτευση του αιματώματος από οστρακοειδή τομή

    PD S 029 en

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Υποξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Σε ασθενή νευρολογικά σταθερό, η εγχείρηση μπορεί να καθυστερήσει, ώσπου το αιμάτωμα να ωριμάσει και να γίνει χρόνιο, οπότε και μπορεί να παροχετευθεί 
    • Υποξέα αιματώματα που προκαλούν σημαντικά πιεστικά φαινόμενα και νευρολογικό έλλειμμα μπορεί να απαιτήσουν κρανιοτομή για κένωσή τους 
    • Διατήρηση ανοιχτών αεραγωγών και αερισμού και υποστήριξη της καρδιακής λειτουργίας, ώστε να ευνοηθεί η φυσιολογική εγκεφαλική διάχυση 
    • Θεραπεία πολυτραυματιών και προληπτικά μέτρα για αυχενική κάκωση ή άλλη κάκωση της σπονδυλικής στήλης

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - απαιτείται ανυψωμένη κεφαλή του κρεβατιού ώστε να ελαττώνεται η ενδοκρανιακή πίεση και πρέπει να αποφεύγεται η κάμψη του υπόλοιπου σώματος πριν αποκλειστούν κακώσεις της θωρακικής, οσφυϊκής ή ιερής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ο ασθενής θα πρέπει να φορέσει άκαμπτο αυχενικό κολάρο ώσπου να ελεγχθεί ακτινολογικά η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης 
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η κεφαλή του κρεβατιού είναι ευθειασμένη και οι κατάλληλες προφυλάξεις πρέπει να παρθούν αν υπάρχει τραυματισμός της σπονδυλικής στήλης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Οι περισσότεροι ασθενείς με οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα απαιτούν εντερική ή ολική παρεντερική αγωγή αρχικά
    • Ανάλογα με το επίπεδο της συνείδησης, οι ασθενείς με χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα μπορούν να σιτιστούν με κανονική δίαιτα, όσο αυτή είναι ανεκτή

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πριν τη χειρουργική επέμβαση, η αντιμετώπιση του εγκεφαλικού οιδήματος και της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης, μπορεί να απαιτήσει τη χορήγηση διαλύματος μαννιτόλης 20%, 0,5-1 gm/Kg και στη συνέχεια 0,25-0,75 gm/Kg κάθε 4-6 ώρες. Αν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τη μαννιτόλη και ένα διουρητικό της αγκύλης, προτιμάται η φουροσεμίδη 0,5 mg/Kg ενδοφλέβια. Ελέγχεται η ωσμωτικότητα του ορού κάθε 8 ώρες και οι ηλεκτρολύτες του αίματος τουλάχιστον καθημερινά. Σκεύασμα αλβουμίνης 5% ή 25% μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε σε συνεχή είτε σε διακοπτόμενη έγχυση για να βοηθήσει την ωσμωθεραπεία, ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Προφύλαξη από σπασμούς με φαινυτοΐνη 1.000 mg δόση εφόδου (50 mg/min ΕΦ) με ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση. Στη συνέχεια 100 mg ΕΦ κάθε 8 ώρες ή όπως χρειάζεται για να διατηρηθούν θεραπευτικά επίπεδα στο αιμά (10-20 mg/ml) Η θεραπεία με φαινυτοΐνη θα πρέπει να συνεχιστεί από το στόμα όσο το δυνατό πιο νωρίς, ώστε να αποφευχθούν οι καρδιαγγειακές επιπλοκές της ΕΦ χορήγησής της
    • Στο χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα, η φαρμακευτική αγωγή ως μόνη αντιμετώπιση είναι συχνά ανεπιτυχής και εμπεριέχει τον κίνδυνο νευρολογικής έκπτωσης. Σε μικρά και ασυμπτωματικά αιματώματα όμως, μπορεί να είναι κατάλληλη η συντηρητική αντιμετώπιση με παρακολούθηση, καθώς είναι γνωστό ότι ορισμένα χρόνια υποσκληρίδια αιματώματα λύονται αυτόματα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τα επίπεδα των αντιεπιληπτικών φαρμάκων πρέπει να ελέγχονται κάθε 3-6 μήνες μετά την έναρξη της χρήσης τους 
    • Πιθανή διακοπή της αντιεπιληπτικής αγωγής αν ο ασθενής είναι ελεύθερος κρίσεων για τουλάχιστον 1 έτος 
    • Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορεί να είναι χρήσιμο στην απόφαση για διακοπή των αντιεπιληπτικών

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Προγράμματα αποφυγής και πρόληψης κακώσεων

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πρόληψη αλκοολισμού
    • Φαρμακευτική και χειρουργική αντιμετώπιση της επιληψίας 
    • Συντηρητική χρήση αντιπηκτικής αγωγής 
    • Κοιλιοπεριτοναϊκές βαλβίδες μέσης ή υψηλής πίεσης σε ασθενείς με υδροκέφαλο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - άμεσες μετεγχειρητικές επιπλοκές περιλαμβάνουν την αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση και το εγκεφαλικό οίδημα, νέο ή επαναλαμβανόμενο αιμάτωμα, μόλυνση και σπασμούς (στο 1/3 περίπου των περιστατικών)
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - υποτροπιάζον αιμάτωμα στο 50% των περιπτώσεων (μπορεί να ανακουφιστεί με τη χρήση καθετήρων υποσκληρίδιας παροχέτευσης) μόλυνση (υποσκληρίδιο εμπύημα, πληγή) και σπασμοί στο 10% των περιστατικών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η θνησιμότητα είναι μεγαλύτερη του 50%. Σημαντική νευρολογική δυσπραγία και ανικανότητα εμφανίζεται στους περισσότερους επιζήσαντες ασθενείς. Προφυλακτική αντιεπιληπτική αγωγή απαιτείται συνήθως για τουλάχιστον 1 έτος
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα - η θνησιμότητα είναι μικρότερη του 10%. Οι περισσότεροι ασθενείς επανέρχονται πλήρως στην πρότερη λειτουργική τους κατάσταση. Το αποτέλεσμα εξαρτάται κατά πολύ από την πρότερη νευρολογική κατάσταση 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Πολυτραυματίες 
    • Κάκωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης 
    • Κάκωση της θωρακικής, οσφυϊκής ή ιερής μοίρας της σπονδυλικής στήλης 
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη
    • Επιληψία

    Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα:

    • Αλκοολισμός 
    • Επιληψία
    • Διαταραχή πηκτικότητας 
    • Παρέκκλιση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού 
    • Περιγεννητική κάκωση 
    • Κακοποίηση παιδιών 
    • Σπάνια, μεταστατικό καρκίνωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Συχνή εγκεφαλική ατροφία 
    • Μπορεί να συγχέεται κλινικά με γεροντική άνοια

    Άλλα:

    • Οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα: χαμηλότερη θνησιμότητα στις ηλικίες κάτω των 40 ετών από ότι σε αυτές άνω των 40 ετών
    • Χρόνιο υποσκληρίδιο αιμάτωμα: η πλειονότητα των ασθενών είναι άνω των 50 ετών 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

     

    Figure 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Κρανιοεγκεφαλική κάκωση

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Για όσους παίρνουν αντιπηκτικά

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Αραχνοειδείς κύστεις

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

    Μηχανάκι για παρακολούθηση του INR

    Αιμορροφιλία

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα

    Οστεομυελίτιδα

    Η οστεομυελίτιδα είναι μία οξεία ή χρόνια φλεγμονή του οστού και των δομών του, που προκαλείται συνηθέστερα από βακτηρίδια και σπάνια από άλλους μικροοργανισμούς.

    Αυτή η λοίμωξη μπορεί να επέλθει είτε αιματογενώς, είτε εκ συνεχείας από τοπική λοιμώδη εστία ή από άμεσο ενοφθαλμισμό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυτή η λοίμωξη εμφανίζεται συνήθως στους μεγαλύτερους ενήλικες, η αιματογενής έχει δικόρυφη επιδημιολογική καμπύλη, εμφανίζεται επίσης σε βρέφη και παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Αιματογενής λοίμωξη μακρών οστών (σε παιδιά με αιματογενή οστεομυελίτιδα):

    • Αιφνίδια έναρξη με υψηλό πυρετό
    • Ευερεθιστότητα
    • Κακουχία
    • Περιορισμός της κίνησης του ενεχόμενου άκρου 
    • Σημεία εντοπισμένης φλεγμονής 

    Αιματογενής σπονδυλική λοίμωξη (σε ενήλικες με σπονδυλική οστεομυελίτιδα):

    • Η νόσος είναι ύπουλη και συμπεριφέρεται περισσότερο σαν χρόνια λοίμωξη
    • Σε κάποιους ασθενείς μπορεί να βρεθεί ιστορικό ενός οξέος βακτηριαιμικού επεισοδίου σχετιζόμενου με λοίμωξη ενός συγκεκριμένου οργάνου 

    Λοίμωξη εκ συνεχείας ιστών και σχετιζόμενη με αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Οξείες συστηματικές εκδηλώσεις εμφανίζονται σπάνια
    • Εντοπισμένα σημεία και συμπτώματα φλεγμονής με ή χωρίς έκκριμα εμφανίζονται συχνά 

    Χρόνια οστεομυελίτιδα:

    • Έλκος, που δεν επουλώνεται ή παροχετευόμενη κοιλότητα
    • Τα συστηματικά συμπτώματα, όταν είναι παρόντα, υποδεικνύουν οξεία διαπυηθείσα φλεγμονή στο οστό ή τους περιβαλλοντικούς ιστούς 

    Λοίμωξη σχετιζόμενη με προσθετικό μόσχευμα:

    • Η λοίμωξη μπορεί να αποκτηθεί είτε από αιματογενή οδό ή από παρακείμενες εστίες, όπως η τοπική λοίμωξη, χειρουργική επιμόλυνση ή μετεγχειρητική λοίμωξη 
    • Η οξεία μετεγχειρητική λοίμωξη μπορεί να εμφανιστεί σαν πυρετός, εντοπισμένο οίδημα, ευαισθησία και έκκριμα
    • Η χρόνια λοίμωξη χαρακτηρίζεται από δυσφορία στις αρθρώσεις, οίδημα, ερύθημα και δυσλειτουργία αρθρώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία αιματογενής οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο σύνηθες)
    • Στρεπτόκοκκος, κοαγκουλάση-αρνητικός, σταφυλόκοκκος, αιμόφιλος της ινφουέντζας και Gram (-) οργανισμοί (λιγότερο συνήθεις)

    Σπονδυλική οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και Gram (-) εντερικοί οργανισμοί (συνήθεις)
    • Άλλοι μικροοργανισμοί υπό σκέψη περιλαμβάνουν το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης και μύκητες 

    Εκ συνεχείας οστών εστιακή οστεομυελίτιδα και οστεομυελίτιδα από αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Μικτοί αερόβιοι/αναερόβιοι μικροοργανισμοί βρίσκονται συχνά 

    Λοίμωξη από προσθετικό μόσχευμα:

    • Κοαγκουλάση αρνητικός σταφυλόκοκκος και χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο συνήθεις)
    • Ψευδοδιφθεριτικά βακτηρίδια και Gram (-) βακτήρια (λιγότερο συνήθη)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Άλλες καταστάσεις που προδιαθέτουν σε έμφρακτα οστών 
    • Ενδοφλέβια χρήση φαρμάκων 
    • Αιμοκάθαρση 
    • Τοπικό τραύμα
    • Επιπλεγμένα κατάγματα 
    • Παρουσία προσθετικού ορθοπεδικού μοσχεύματος 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια 
    • Νευροπάθεια 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συστηματική λοίμωξη από άλλη πηγή 
    • Άσηπτο έμφρακτο οστού 
    • Άλλη εντοπισμένη φλεγμονή του δέρματος και των μαλακών ιστών
    • Νευροπαθητική νόσος των αρθρώσεων 
    • Κατάγματα 
    • Ουρική αρθρίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η οριστική διάγνωση γίνεται με αναρρόφηση με βελόνα ή βιοψία οστού και ταυτοποίηση του μικροοργανισμού με καλλιέργεια ή ιστολογικά
    • Η καλλιέργεια αίματος μπορεί να είναι θετική σε περίπου 50% των νεότερων ασθενών με οξεία αιματογενή νόσο 
    • Ο αριθμός λευκοκυττάρων είναι συνήθως ανεβασμένος στις οξείες περιπτώσεις, αλλά όχι στις χρόνιες περιπτώσεις 
    • Η ταχύτητα καθίζησης είναι συνήθως αυξημένη, αλλά δεν είναι ειδική 
    • Το αντίσωμα κατά τειχοϊκού οξέος μπορεί να είναι αυξημένο σε έναν ασθενή που έχει λοίμωξη από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο για περισσότερο από 2 εβδομάδες 

    IMD osteomyelitis EN

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμικροβιακοί παράγοντες που χορηγούνται πριν την καλλιέργεια του οστού 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καλλιέργειες από τον συριγγώδη πόρο είναι αναξιόπιστες, λόγω της συχνής επιμόλυνσης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Φλεγμονώδης εξεργασία σε οστό με πυογενή βακτήρια 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφικά - ακτινογραφία ρουτίνας (τα ευρήματα στην απλή ακτινογραφία συχνά καθυστερούν για 10-14 ημέρες στην οξεία λοίμωξη), υπολογιστική τομογραφία, μαγνητικός συντονισμός 
    • Ραδιονουκλεοτίδια (τεχνήτιο, ίνδιο ή γάλλιο), αλλά καλύτερα να μη γίνονται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δια βελόνης ή βιοψία οστού για βακτηριακή καλλιέργεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο του ασθενούς με υποψία οξείας οστεομυελίτιδας για διαγνωστικό έλεγχο και αρχική θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση του πόνου 
    • Χειρουργική παροχέτευση και απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών είναι υψίστης σημασίας για αποτελεσματική ίαση 
    • Το υπερβαρικό οξυγόνο έχει ισχυρή θεραπευτική δράση
    • Σε ασθενείς με αγγειακή ανεπάρκεια ή σοβαρή γαγγραινώδη λοίμωξη, ο ακρωτηριασμός μπορεί να είναι η μόνη αποτελεσματική θεραπεία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης και ακινητοποίηση του ενεχόμενου οστού και της άρθρωσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επείγουσα ανάγκη για μακροχρόνια θεραπεία και παρακολούθηση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ο αντιμικροβιακός παράγοντας, που έχει επιλεγεί, πρέπει να βασίζεται σε δοκιμασίες ευαισθησίας και σε γνωστή κλινική αποτελεσματικότητα. Η διάρκεια της θεραπείας για οξεία οστεομυελίτιδα πρέπει να είναι τουλάχιστον 4-6 εβδομάδες. Σε χρόνια οστεομυελίτιδα μπορεί να χρειαστεί μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος - ναφσικιλλίνη 2 gr ΕΦ κάθε 4-6 ώρες. Βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες για σταφυλόκοκκο ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη 
    • Είδη στρεπτοκόκκου - πενικιλλίνη G 2-4 εκατομμύρια μονάδες κάθε 4 ώρες ΕΦ 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa - πιπερακιλλίνη 4 gr κάθε 4-6 ώρες, ΕΦ, συν αμυνογλυκοσίδη 
    • Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) - συνδυασμός αναστολέα β-λακταμάσης (τικαρκιλλίνη/κλαβουλανικό 3,1 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ - αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ

    Προφυλάξεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια η αντιμικροβιακή δόση μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος: κλινδαμυκίνη 600 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες, ναφσικιλλίνη 2 gr κάθε 4 ώρες ή κεφαζολίνη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ, ή βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες
    • Είδη στρεπτοκόκκου: πενικιλλίνη 2 εκατομμύρια μονάδες κάθε 12 ώρες 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa: κεφταζιδίμη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ ή κιπροφλοξασίνη (ή άλλη κινολόνη) 750 mg κάθε 12 ώρες από το στόμα. Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ, κλινδαμυκίνη συν κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς ή κινολόνη 
    • Συχνά γίνεται θεραπεία στο σπίτι - σκεφτείτε μία απλουστευμένη συνταγή αντιμικροβιακής θεραπείας για εξωνοσοκομειακή χρήση ή θεραπεία από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επίπεδο των αντιμικροβιακών παραγόντων στο αίμα, αντιβακτηριακοί τίτλοι ορού, ταχύτητα καθίζησης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το επιπλέον άγχος και τα βάρη μέχρι την ίαση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός αποστήματος 
    • Βακτηριαιμία 
    • Κάταγμα 
    • Χαλάρωση του προσθετικού μοσχεύματος 
    • Μετεγχειρητική λοίμωξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η ίαση της οστεομυελίτιδας με φαρμακευτική αγωγή είναι προφανώς απρόβλεπτη, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από χειρουργικό καθαρισμό των νεκρωμένων ιστών 
    • Σε ασθενείς με οξεία αιματογενή οστεομυελίτιδα, η πρόγνωση είναι συνήθως καλή ακόμα και χωρίς χειρουργείο. Η θεραπεία παίρνει περίπου 6 εβδομάδες 
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται, αν ολόκληρο το μολυσμένο οστό έχει αφαιρεθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συμβαίνει πολύ συχνά στην ηλικιακή ομάδα των 5-14 και συχνότερα στα αγόρια 

    Γηριατρικό:

    • Η σπονδυλική οστεομυελίτιδα είναι συνηθέστερη 
    • Παρακείμενη εστία λοίμωξης είναι συνηθέστερη 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια είναι η συνηθέστερη αιτία οστεομυελίτιδας στην ηλικιακή ομάδα των 50-70 (συνήθως λόγω της παρουσίας σχετιζόμενων καταστάσεων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    osteomyelitis 1280

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερβαρικό Οξυγόνο

    Οστεομυελίτιδα

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Δαγκώματα ζώων

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Νόσος του Parkinson

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια εκφυλιστική νευρική νόσος του εξωπυραμιδικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από συνδυασμό τρόμου ηρεμίας, ακαμψίας και βραδυκινησίας

    Ηλικία έναρξης - ενήλικη ζωή.

    Η διάγνωση απαιτεί θεραπευτική απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία υποδηλώνει φυσιολογικούς νευρώνες του ραβδωτού σώματος.

    Αυτή είναι η μόνη εκφυλιστική νόσος, η οποία είναι θεραπεύσιμη μακροχρόνια 

    Γενετική: 5% των ασθενών έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό και Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία 60 με 5% μεταξύ ηλικιών 21 και 39

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1, 4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Πρωτεύοντα σημεία: 

    Τρόμος ηρεμίας 

    • Παθογνωμικός αλλά όχι απαραίτητος 
    • Οδηγεί τους περισσότερους ασθενείς στη θεραπεία 
    • 48 κύκλοι ανά δευτερόλεπτο
    • Μειώνεται με την άσκηση, τη συγκέντρωση και τον ύπνο
    • Αυξάνεται σε στρες
    • 10% παρουσιάζονται μόνο με τρόμο 
    • 30% παρουσιάζονται χωρίς τρόμο
    • Οι περισσότεροι ξεκινούν με ετερόπλευρο τρόμο 

    Βραδυκινησία:

    • Απαιτείται για τη διάγνωση 
    • Εγκαθιστά μεγάλη αναπηρία 
    • Πρόβλημα με την έναρξη των κινήσεων 
    • Μπορεί να υπερνικηθεί, αν υπάρχει τέτοια θέληση
    • Διαταραχές στάσης 
    • Αίτιο των διαταραχών βάδισης 

    Ακαμψία - Δυσκαμψία

    • Τύπος μολύβδινου σωλήνα 
    • Τύπος οδοντωτού τροχού με τρόμο

    Άλλα σχετιζόμενα σημεία και συμπτώματα:

    • Ο λόγος είναι αργός, χαμηλής έντασης, μονότονος 
    • Διαταραχές όρασης, που περιλαμβάνουν ελαττωμένο παίξιμο βλεφάρου, βλαφαρόσπασμο, διαταραγμένη συζυγή προς τα πάνω καθήλωση του βλέμματος 
    • Διαταραχές από το αυτόνομο (δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, σεξουαλική ανικανότητα)
    • Σμηγματόρροια 
    • Κατάθλιψη στα 2/3 των ασθενών 
    • Άνοια στο 20% των ασθενών 
    • Διαταραχές βαδίσματος συμπεριλαμβανομένων: κατηργημένης αιώρησης των χεριών, προβλήματα στο σήκωμα από την καρέκλα, επιταχυνόμενο βάδισμα, "πάγωμα" των κινήσεων
    • Προσθιοώθηση και οπισθιοώθηση
    • Μικρογραφία 
    • Πρόσωπο σαν μάσκα 
    • Αμέλεια κατάποσης με σιελόρροια  

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    • Άγνωστο 
    • Απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, με πσοστό απώλειας 1% το χρόνο σε ασθενείς με Parkinson, ενώ είναι 5% σε φυσιολογική γήρανση 
    • Πιθανά μη γενετικά, αλλά τοξικά ή λοιμώδη 
    • Γνωστή τοξική ουσία είναι η έκθεση σε MPTP (1-μεθυλ-4-φαινυλ-1,2,5,6 τετραϋδροπυριδίνη)
    • Άλλοι μη ντοπαμινεργικοί νευρώνες, μπορεί επίσης να επηρεαστούν

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Άγνωστοι στην ιδιοπαθή νόσο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Παρκινσονισμός: βραδυκινησία και σποραδικά τρόμος με μικρή η καθόλου απάντηση στη λεβοντόπα, υποδηλώνει ότι οι νευρώνες του ραβδωτού σώματος είναι επίσης εκφυλισμένοι 

    • Προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση 
    • Πολυσυστηματική ατροφία 
    • Νόσος Alzheimer με εξωπυραμιδικά σημεία
    • Ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών φαρμάκων 
    • Αγγειώδης - βοθριώδης κατάσταση
    • Λοιμώδη - μετεγκεφαλιδική
    • Τοξίνες 
    • Μεταβολική νόσος του Wilson
    • Καλοήθης ιδιοπαθής τρόμος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Τυπικές αλλαγές που επιτρέπουν συγκεκριμένη παθολογική διάγνωση. Σωμάτια Lewy

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η αξονική (ΥΤ) και μαγνητική (ΜΥΤ) τομογραφία, μπορούν να περιορίσουν τις διαταραχές που μιμούνται το Parkinson. Ποζιτρονική τομογραφία (ΠΕΤ)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην επιπλοκών ή προαιρετικού χειρουργείου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ερευνήστε για κάποιο πιθανό αίτιο επαγώγιμο από φάρμακο. Πλήρης υποχώρηση των συμπτωμάτων μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες έως μήνες
    • Δεν υπάρχει θεραπεία ίασης για την πρωτοπαθή νόσο του Parkinson. Η θεραπεία εξατομικεύεται 
    • Η νόσος απαιτεί θεραπεία εφ'όρου ζωής κατευθυνόμενη στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της πορείας της νόσου 
    • Μπορεί να είναι χρήσιμη η λογοθεραπεία, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία 
    • Οι φυσικοί περιορισμοί του ασθενούς μπορεί να απαιτήσουν προσαρμογές στο σπίτι, π.χ. ειδικές καρέκλες, ανυψωμένο κάθισμα στην τουαλέτα, στα σκεύη φαγητού, στο ντύσιμο
    • Χειρουργείο (μερικές φορές)

    134673 parkinsons disease

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατηρείστε τη δραστηριότητα σε όποιο επίπεδο είναι δυνατό 
    • Χρησιμοποιείστε μπαστούνι για περπάτημα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μικρά, συχνά γεύματα, εάν ο ασθενής δυσκολεύεται να φάει 
    • Είναι απαραίτητη η μεγάλη πρόσληψη υγρών 
    • Φαγητά που διογκώνουν το έντερο
    • Δεν είναι απαραίτητος ο περιορισμός της πρωτεΐνης στη δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε προβλήματα με το περπάτημα, την κίνηση και τον τρόμο. Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν ή υποκαθιστούν τη ντοπαμίνη. Τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν χαμηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η ντοπαμίνη δε μπορεί να χορηγηθεί απευθείας, καθώς δεν μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλό σας. Μπορεί να έχετε σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων σας μετά την έναρξη της θεραπείας με νόσο του Πάρκινσον. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, τα οφέλη των ναρκωτικών μειώνονται συχνά ή γίνονται λιγότερο συνεπή. Συνήθως, μπορείτε να ελέγχετε τα συμπτώματά σας αρκετά καλά.

    Τα φάρμακα που μπορεί να συνταγογραφήσει ο γιατρός σας περιλαμβάνουν:

    • Καρβιντόπα-λεβοντόπα. Η λεβοντόπα, το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για τη νόσο του Πάρκινσον, είναι μια φυσική χημική ουσία που περνά στον εγκέφαλό σας και μετατρέπεται σε ντοπαμίνη. Η λεβοντόπα συνδυάζεται με καρβιντόπα, η οποία προστατεύει τη λεβοντόπα από την πρώιμη μετατροπή σε ντοπαμίνη έξω από τον εγκέφαλο. Αυτό αποτρέπει ή μειώνει παρενέργειες όπως ναυτία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία ή ζάλη (ορθοστατική υπόταση). Μετά από χρόνια, καθώς η νόσος εξελίσσεται, το όφελος από τη λεβοντόπα μπορεί να γίνει λιγότερο σταθερό. Επίσης, μπορεί να αντιμετωπίσετε ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία) μετά τη λήψη υψηλότερων δόσεων λεβοντόπα. Ο γιατρός μπορεί να μειώσει τη δόση σας ή να προσαρμόσει τους χρόνους των δόσεων σας για να ελέγξει αυτά τα αποτελέσματα.
    • Εισπνεόμενη καρβιντόπα-λεβοντόπα. Μπορεί να είναι χρήσιμη στη διαχείριση των συμπτωμάτων που προκύπτουν όταν τα από του στόματος φάρμακα σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν κατά τη διάρκεια της ημέρας.
    • Έγχυση καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αποτελείται από καρβιντόπα και λεβοντόπα και χορηγείται μέσω ενός σωλήνα τροφοδοσίας που παραδίδει το φάρμακο σε μορφή γέλης απευθείας στο λεπτό έντερο και προορίζεται για ασθενείς με πιο προχωρημένο Πάρκινσον που εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αλλά που έχουν πολλές διακυμάνσεις στην απόκρισή τους. Το φάρμακο εγχύεται συνεχώς και η τοποθέτηση του σωλήνα απαιτεί μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την ύπαρξη του σωλήνα περιλαμβάνουν μετακίνηση του σωλήνα ή μολύνσεις στο σημείο έγχυσης.
    • Αγωνιστές ντοπαμίνης. Σε αντίθεση με τη λεβοντόπα, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης δε μετατρέπονται σε ντοπαμίνη. Αντ 'αυτού, μιμούνται τα αποτελέσματα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο η λεβοντόπα στη θεραπεία των συμπτωμάτων. Ωστόσο, διαρκούν περισσότερο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με λεβοντόπα για να εξομαλύνουν την ενίοτε επίδραση της λεβοντόπα. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης περιλαμβάνουν την πραμιπεξόλη, τη ροπινιρόλη και τη ροτιγοτίνη (χορηγούμενα ως έμπλαστρο). Η απομορφίνη είναι ένας ενέσιμος αγωνιστής ντοπαμίνης βραχείας δράσης που χρησιμοποιείται για γρήγορη ανακούφιση. Μερικές από τις παρενέργειες των αγωνιστών ντοπαμίνης είναι παρόμοιες με τις παρενέργειες της καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αλλά μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, υπνηλία και καταναγκαστικές συμπεριφορές όπως η υπερσεξουαλικότητα, τα τυχερά παιχνίδια και το φαγητό. Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα και συμπεριφέρεστε με τρόπο που δεν σας ταιριάζει, μιλήστε με το γιατρό σας.
    • Αναστολείς ΜΑΟ Β. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν τη σελεγιλίνη, τη ρασαγιλίνη και τη σαφιναμίδη. Βοηθούν στην αποτροπή της διάσπασης της εγκεφαλικής ντοπαμίνης αναστέλλοντας το εγκεφαλικό ένζυμο μονοαμινοξειδάση Β (ΜΑΟ Β). Αυτό το ένζυμο μεταβολίζει τη ντοπαμίνη του εγκεφάλου. Η σελεγιλίνη που χορηγείται με λεβοντόπα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της φθοράς. Οι παρενέργειες των αναστολέων ΜΑΟ Β μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ναυτία ή αϋπνία. Όταν προστίθενται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αυτά τα φάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο ψευδαισθήσεων. Αυτά τα φάρμακα δε χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά ή ορισμένα ναρκωτικά λόγω δυνητικά σοβαρών αλλά σπάνιων αντιδράσεων. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας προτού πάρετε επιπλέον φάρμακα με αναστολέα ΜΑΟ Β.
    • Αναστολείς της Catechol O-methyltransferase (COMT). Η εντακαπόνη και η οπικαπόνη είναι τα κύρια φάρμακα αυτής της κατηγορίας. Αυτό το φάρμακο παρατείνει ελαφρώς την επίδραση της θεραπείας με λεβοντόπα αναστέλλοντας ένα ένζυμο που διαλύει τη ντοπαμίνη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία), οφείλονται κυρίως σε αυξημένη επίδραση της λεβοντόπα. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, ναυτία ή έμετο. Το Tolcapone είναι ένας άλλος αναστολέας COMT που σπάνια συνταγογραφείται λόγω του κινδύνου σοβαρής ηπατικής βλάβης και ηπατικής ανεπάρκειας.
    • Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια για να βοηθήσουν στον έλεγχο του τρόμου που σχετίζεται με τη νόσο του Πάρκινσον. Διάφορα αντιχολινεργικά φάρμακα είναι διαθέσιμα, όπως η βενζοτροπίνη ή το τριεξυφαινιδύλιο. Ωστόσο, τα μέτρια οφέλη τους συχνά αντισταθμίζονται από παρενέργειες όπως εξασθενημένη μνήμη, σύγχυση, παραισθήσεις, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία και μειωμένη ούρηση.
    • Αμανταδίνη. Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν μόνο την αμανταδίνη για να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από συμπτώματα ήπιας, πρώιμης φάσης νόσου του Πάρκινσον. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί με θεραπεία με καρβιντόπα-λεβοντόπα κατά τη διάρκεια των μεταγενέστερων σταδίων της νόσου του Πάρκινσον για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία)από την καρβιντόπα-λεβοντόπα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν μωβ στίγματα του δέρματος, πρήξιμο στους αστράγαλους ή παραισθήσεις.

    Γενικές αρχές:

    • Αντιμετωπίστε την αναπηρία 
    • Τα φάρμακα μπορεί να έχουν αθροιστικά θεραπευτικά και τοξικά αποτελέσματα 
    • Οξεία επιδείνωση μπορεί να σημαίνει μη σωστή λήψη φαρμάκων ή κατάθλιψη ή περεμπίπτουσα ασθένεια 
    • Η πορεία είναι προοδευτική με ή χωρίς φάρμακα

    Λεβοντόπα/Καρβιντόπα

    • Κύριο στήριγμα της θεραπείας για αναπηρία
    • Ξεκινήστε με 1/2 ταμπλέτες των 25/100 mg, 3 φορές την ημέρα 
    • Το εύρος της δόσης είναι από 300-1000/75 - 200 του συνδυασμού ημερησίως 
    • Εάν χρησιμοποιείτε μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, ξεκινήστε με 50/200, 2 φορές την ημέρα 
    • Εάν μεταπηδήσετε στη μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, αυξήστε τη συνηθισμένη καθημερινή δόση σε 110%

    Αγωνιστές - βρωμοκρυπτίνη, περγολίδη 

    • Μικρή ισχύς 
    • Δουλεύει καλύτερα ως επιπρόσθετο στη λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Τιτλοποιείστε το συνδυασμό λεβοντόπα/καρβιντόπα προς τα κάτω, τη στιγμή που αυτοί οι παράγοντες αθροίζονται, έτσι ώστε 1 mg βρωμοκρυπτίνης να ισοδυναμεί με 10 mg λεβοντόπα και 1 mg περγολίδης να ισούται με 10 mg βρωμοκρυπτίνης 
    • Συνήθης δόση έναρξης 25 mg βρωμοκρυπτίνης ή 0,5 mg περγολίδης, 3 φορές την ημέρα

    Αναστολείς ΜΑΟ - σελεγιλίνη

    • Μπλοκάρει το μεταβολισμό της Dopa στον εγκέφαλο
    • Μπορεί να εμποδίσει τη πρόοδο
    • Χρησιμοποιείται πρώιμα σε ασθενείς χωρίς σημαντική αναπηρία για να αυξήσουν το χρόνο πριν την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης της λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Η συνήθως δόση είναι 5 mg το πρωί και 5 mg to ap;ogeyma, για να αποδειχθεί η διαταραχή του ύπνου

    Αντιχολινεργικά:

    • 30% βελτίωση σε 50% των ασθενών 
    • Για τον τρόμο σε πρώιμα στάδια ή επιπρόσθετα 
    • Trihexyphenidyl Hydrochloride: 1 mg αυξανόμενα σε 2 mg κάθε 3-5 ημέρες έως ότου δοθεί η δόση των 6-10 mg
    • Βενζατροπίνη: Συνήθως δόση 1-2 mg μια φορά την ημέρα. Ξεκινήστε με μικρές δόσεις 0,5 mg ανά ημέρα και αυξήστε τη δόση αργά με 0,5 mg κάθε 5-6 ημέρες. Μέγιστη δόση 6 mg 

    Διεγέρτης απελευθέρωσης ντοπαμίνης - Αμανταδίνη 

    • Χρήσιμη πρώιμα στη νόσο για τη δυσκινησία και τη δυσκαμψία 
    • Συνέργεια με την L-dopa
    • Ξεκινήστε με 100 mg την ημέρα και στη συνέχεια μπορείτε να αυξήσετε σε 200 mg 2 φορές την ημέρα 

    Προφυλάξεις: 

    L-dopa/Carbidopa

    • Πρόβλημα σχετικά με το χρόνο της δοσολογίας το οποίο εμφανίζεται σε 50% των ασθενών σε 4-5 χρόνια 
    • Δυσκινησία (χορεία, αθέτωση και δυστονία) πιθανά δευτεροπαθής σε υπερευαισθησία υποδοχέων. Συνήθως εμφανίζεται σε μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου ή 2 ώρες μετά στη μορφή άμεσης αποδέσμευσης 
    • Τα φαινόμενα εξαφάνισης της δράσης συνήθως εμφανίζονται 3-4 ώρες μετά την τελευταία δόση. Μπορεί να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας τη μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης με την προσθήκη ενός ανταγωνιστή 
    • Φαινόμενο "on-off", 15-20% των ασθενών εμφανίζουν σοβαρή διακύμανση της απόκρισης, προκαλώντας αυτό το σύνδρομο. Η πιο δύσκολα αντιμετωπιζόμενη παρενέργεια 

    Αγωνιστές ντοπαμίνης

    • Μπορεί να αυξήσουν τη ναυτία, την ορθοστατική υπόταση, τους εφιάλτες, τις ψευδαισθήσεις, τη νευρικότητα
    • Μπορεί να προκαλέσουν φαινόμενο Raynaud  σε δόσεις μεγαλύτερες των 30 mg την ημέρα, οίδημα, υπέρταση, επιδείνωση συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    Αναστολείς ΜΑΟ

    • Μπορεί να προκαλέσουν άγχος και διαταραχές ύπνου

    Αντιχολινεργικά 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, ξηροστομία και γλαύκωμα

    Διεγέρτες απελευθέρωσης ντοπαμίνης 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, ψευδαισθήσεις, οίδημα, δικτυωτή πελίνδωση και επιδείνωση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    6Artboard 2

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για κατευνασμό τη νύχτα και σχετιζόμενη κατάθλιψη 
    • Αντιόξινα ή βιταμίνη Ε έδειξαν καθοριστική βελτίωση 
    • Τρέχουσες έρευνες περιλαμβάνουν εκλεκτικό αναστολέα της κατεχολο-Ο-μεθυλοτρανοφεράσης 
    • Νέοι αγωνιστές για να επιδράσουν σε κάποιον από τους άλλους 5 υποδοχείς ντοπαμίνης 
    • Αναστολή του υποθαλαμικού πυρήνα και των νευρωνικών αυξητικών παραγόντων 
    • Μοσχεύματα επινεφριδικού και εγκεφαλικού ιστού 
    • Θαλαμοτομή, μονόπλευρη, για τον τρόμο

    Οι υποστηρικτικές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων συμπτωμάτων και επιπλοκών της νόσου του Πάρκινσον, όπως πόνος, κόπωση και κατάθλιψη. Όταν εκτελούνται σε συνδυασμό με τις θεραπείες σας, αυτές οι θεραπείες μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής σας:

    • Μασάζ. Η θεραπεία μασάζ μπορεί να μειώσει την ένταση των μυών και να προωθήσει τη χαλάρωση. Αυτή η θεραπεία, ωστόσο, σπάνια καλύπτεται από ασφάλιση υγείας.
    • Tai Chi. Μια αρχαία μορφή κινεζικής άσκησης, το tai chi χρησιμοποιεί αργές, ρέουσες κινήσεις που μπορεί να βελτιώσουν την ευελιξία, την ισορροπία και τη μυϊκή δύναμη. Το Τάι Τσι μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αποτροπή πτώσεων. Διάφορες μορφές tai chi είναι προσαρμοσμένες σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας ή φυσικής κατάστασης. Μια μελέτη έδειξε ότι το tai chi μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία των ατόμων με ήπια έως μέτρια νόσο του Πάρκινσον περισσότερο από το τέντωμα και την άσκηση αντίστασης.
    • Γιόγκα. Στη γιόγκα, απαλές κινήσεις τεντώματος και πόζες μπορεί να αυξήσουν την ευελιξία και την ισορροπία σας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις περισσότερες πόζες για να ταιριάζει στις φυσικές σας ικανότητες.
    • Τεχνική Alexander. Αυτή η τεχνική - που εστιάζει στη στάση των μυών, στην ισορροπία και στο να σκεφτόμαστε πώς χρησιμοποιείτε τους μυς - μπορεί να μειώσει την ένταση και τον πόνο των μυών.
    • Διαλογισμός. Στον διαλογισμό, σκεφτείτε ήσυχα και εστιάζετε το μυαλό σας σε μια ιδέα ή εικόνα. Ο διαλογισμός μπορεί να μειώσει το άγχος και τον πόνο και να βελτιώσει την αίσθηση ευεξίας σας. Θεραπεία για κατοικίδια. Το να έχετε σκύλο ή γάτα μπορεί να αυξήσει την ευελιξία και την κίνηση σας και να βελτιώσει τη συναισθηματική σας υγεία.

    Εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση

    Στην εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου (DBS), οι χειρουργοί εμφυτεύουν ηλεκτρόδια σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου σας. Τα ηλεκτρόδια συνδέονται με μια γεννήτρια που εμφυτεύεται στο στήθος σας κοντά στο λαιμό σας που στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς στον εγκέφαλό σας και μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον. Ο γιατρός σας μπορεί να προσαρμόσει τις ρυθμίσεις σας όπως απαιτείται για τη θεραπεία της κατάστασής σας. Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων, εγκεφαλικών επεισοδίων ή εγκεφαλικής αιμορραγίας. Μερικά άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα με το σύστημα DBS ή έχουν επιπλοκές λόγω διέγερσης και ο γιατρός σας μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει ή να αντικαταστήσει ορισμένα μέρη του συστήματος. Η εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου προσφέρεται συχνότερα σε άτομα με προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον που έχουν ασταθή φαρμακευτική αγωγή (λεβοντόπα). Το DBS μπορεί να σταθεροποιήσει τις διακυμάνσεις των φαρμάκων, να μειώσει ή να σταματήσει τις ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία), να μειώσει τον τρόμο, να μειώσει την ακαμψία και να βελτιώσει την επιβράδυνση της κίνησης. Το DBS είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο των ακανόνιστων και κυμαινόμενων αποκρίσεων στη λεβοντόπα ή στον έλεγχο της δυσκινησίας που δεν βελτιώνεται με τις προσαρμογές φαρμάκων. Ωστόσο, το DBS δεν είναι χρήσιμο για προβλήματα που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με λεβοντόπα εκτός από τρόμο. Ένας τρόμος μπορεί να ελεγχθεί από το DBS ακόμη και αν ο τρόμος δεν ανταποκρίνεται πολύ στη λεβοντόπα. Αν και το DBS μπορεί να προσφέρει σταθερό όφελος για τα συμπτώματα του Πάρκινσον, δεν αποτρέπει την πρόοδο της νόσου του Πάρκινσον. Επειδή υπήρξαν σπάνιες αναφορές ότι η θεραπεία DBS επηρεάζει τις κινήσεις που απαιτούνται για κολύμπι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων συνιστά να συμβουλευτείτε το γιατρό σας και να λάβετε προφυλάξεις για την ασφάλεια πριν κολυμπήσετε.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Εάν έχετε λάβει διάγνωση της νόσου του Πάρκινσον, θα πρέπει να συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε ένα σχέδιο θεραπείας που σας προσφέρει τη μεγαλύτερη ανακούφιση από τα συμπτώματα με τις λιγότερες παρενέργειες. Ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν επίσης να διευκολύνουν τη διαβίωση με τη νόσο του Πάρκινσον.

    Υγιεινή διατροφή

    Ορισμένα τρόφιμα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα. Για παράδειγμα, η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας υγρών μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας που είναι συχνή στη νόσο του Πάρκινσον. Μια ισορροπημένη διατροφή παρέχει επίσης θρεπτικά συστατικά, όπως τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που μπορεί να είναι ευεργετικά για άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

    Άσκηση

    Η άσκηση μπορεί να αυξήσει τη μυϊκή δύναμη, την ευελιξία και την ισορροπία σας. Η άσκηση μπορεί επίσης να βελτιώσει την ευημερία σας και να μειώσει την κατάθλιψη ή το άγχος. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνεργαστείτε με έναν φυσιοθεραπευτή για να μάθετε ένα πρόγραμμα άσκησης που σας ταιριάζει. Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε ασκήσεις όπως περπάτημα, κολύμπι, κηπουρική, χορό, αερόμπικ στο νερό ή διατάσεις. Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να διαταράξει την αίσθηση της ισορροπίας σας, καθιστώντας δύσκολο να περπατήσετε με ένα κανονικό βάδισμα. Η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία σας.

    Αυτές οι προτάσεις μπορεί επίσης να βοηθήσουν:

    • Προσπαθήστε να μην κινείστε πολύ γρήγορα: Εάν παρατηρήσετε ότι ανακατεύεστε, σταματήστε και ελέγξτε τη στάση σας. Είναι καλύτερο να σηκώνεστε ευθεία. Κοιτάξτε μπροστά σας, όχι απευθείας κάτω, ενώ περπατάτε.
    • Αποφυγή πτώσεων: Στα μεταγενέστερα στάδια της νόσου, μπορεί να πέσετε πιο εύκολα. Στην πραγματικότητα, μπορεί ναχάσετε την ισορροπία σας. Οι ακόλουθες προτάσεις μπορεί να βοηθήσουν: Μην περιστρέφετε το σώμα σας πάνω από τα πόδια σας. Κατανείμετε το βάρος σας ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ποδιώνμην. Αποφύγετε να μεταφέρετε τα πράγματα ενώ περπατάτε. Αποφύγετε να περπατάτε προς τα πίσω.
    • Καθημερινές δραστηριότητες διαβίωσης: Οι καθημερινές δραστηριότητες - όπως ντύσιμο, φαγητό, μπάνιο και γραφή - μπορεί να είναι δύσκολες για άτομα με νόσο του Πάρκινσον. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας δείξει τεχνικές που διευκολύνουν την καθημερινή ζωή.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όρου ζωής για φαρμακευτική προσαρμογή και φυσιοθεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν όψιμη δυσκινησία, όπως:

    • Flyphenazine
    • Περφαναζίνη 
    • Προχλωροπεραζίνη
    • Thiopropazate
    • Trifluoperazine 
    • Θειοριδαζίνη
    • Αλοπεριδόλη
    • Δροπεριδόλη 
    • Beuperidol
    • Fluspirilene
    • Πιμοζίδη
    • Trifluperidol
    • Χλωροπροθιξένη 
    • Clopenthuxol
    • Θειοθιξένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Άνοια
    • Κατάθλιψη 
    • Πνευμονία από εισρόφηση 
    • Πτώσεις 
    • "Πάγωμα" των κινήσεων
    • Δυσκινησία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Βραδέως προοδευτική 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψύχωση
    • Κατάθλιψη 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να συμβεί ως δευτεροπαθής παρκινσονισμός σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Συχνό στους ηλικιωμένους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Parkinsons Disease Paseidonia Healthcare 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Νιασίνη

    Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

    Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

    Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

    Ντοπαμίνη

    Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

    Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    www.emedi.gr

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Από τι πυροδοτούνται οι ημικρανίες; Νόσος Tay-Sachs »