Παρασκευή, 01 Νοεμβρίου 2013 17:36

Νόσος Huntington

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

H Nόσος Huntington είναι μια κληρονομική εκφυλιστική νευροπάθεια

Η νόσος Huntington, ICD-10 G10, F02.2

Όλοι οι άνθρωποι έχουν δύο αντίγραφα του γονιδίου Huntingtin (ΗΤΤ), που κωδικοποιεί την πρωτείνη huntingtin (ΗΤΤ). Μέρος αυτού του γονιδίου είναι μια επαναλαμβανόμενη ενότητα, μία επανάληψη τρινουκλεοτιδίου, η οποία κυμαίνεται σε μήκος μεταξύ των ατόμων και μπορεί να αλλάξει μεταξύ των γενεών. Όταν το μήκος αυτού του επαναλαμβανόμενου τμήματος φθάνει ένα ορισμένο όριο, παράγει μια αλλαγμένη μορφή της πρωτεΐνης, που ονομάζεται μεταλλαγμένη πρωτεΐνη mhuntingtin (mHtt).

Οι διαφορετικές λειτουργίες αυτών των πρωτεϊνών είναι η αιτία των παθολογικών μεταβολών που με τη σειρά τους μπορούν να προκαλέσουν τα συμπτώματα της νόσου. Η μετάλλαξη για τη νόσο του Huntington είναι γενετικά κυρίαρχη και με σχεδόν πλήρη διεισδυτικότητα: μετάλλαξη στα ΗΤΤ γονιδία ενός ατόμου προκαλεί την ασθένεια. Δεν κληρονομείται σύμφωνα με το φύλο, αλλά το μήκος του επαναλαμβανόμενου τμήματος του γονιδίου, και ως εκ τούτου η σοβαρότητά της μπορεί να επηρεάζεται από το φύλο του.

Το γονίδιο ΗΤΤ βρίσκεται στο βραχύ σκέλος του χρωμοσώματος 4 4p16. Η ΗΤΤ περιέχει μια αλληλουχία τριών βάσεων κυτοσίνη-αδενίνη-γουανίνη (CAG) που επαναλαμβάνονται πολλές φορές (δηλαδή ... CAGCAGCAG ...). Το  CAG είναι ο γενετικός κώδικας για το αμινοξύ γλουταμίνη.

Κατάταξη κινδύνου για την κατάσταση της νόσου στους απογόνους

<26: Κανονικά δεν θα επηρεαστεί

27-35: Ενδιάμεσος κίνδυνος

36-39: Μειωμένη διεισδυτικότητα

40 +: Μεγάλη διεισδυτικότητα θα επηρεαστεί το 50%

Γενικά, οι άνθρωποι έχουν λιγότερες από 36 επαναλαμβανόμενες Γλουταμίνες που οδηγεί στην παραγωγή της κυτταροπλασματικής πρωτεΐνης huntingtin. Ωστόσο, μια ακολουθία από 36 ή περισσότερες γλουταμίνες οδηγεί στην παραγωγή μιας πρωτεΐνης η οποία έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Αυτή η αλλοιωμένη μορφή, που ονομάζεται mHtt (μεταλλαγμένη ΗΤΤ), αυξάνει το ρυθμό αποσύνθεσης ορισμένων τύπων νευρώνων. Περιοχές του εγκεφάλου έχουν διαφορετικές ποσότητες και εξάρτηση από αυτούς τους τύπους των νευρώνων, και επηρεάζονται ανάλογα. 36-39 επαναλήψεις έχουν σαν αποτέλεσμα μειωμένη διεισδυτικότητα της νόσου, με μία πολύ αργότερα βραδύτερη έναρξη και εξέλιξη των συμπτωμάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εμφάνιση μπορεί να είναι τόσο αργή που τα συμπτώματα δεν είναι ποτέ εμφανή.

Στις σπάνιες περιπτώσεις όπου και οι δύο γονείς έχουν το γονίδιο HD, ο κίνδυνος αυξάνεται στο 75%, και όταν ένας από τους γονείς έχει δύο αντίγραφα, ο κίνδυνος είναι 100% (όλα τα παιδιά θα επηρεαστούν). Τα άτομα που επηρεάζονται με δύο γονίδια είναι σπάνιες περιπτώσεις.

Η πρωτεΐνη ΗΤΤ αλληλεπιδρά με πάνω από 100 άλλες πρωτεΐνες, και φαίνεται να έχει πολλαπλές βιολογικές λειτουργίες. Η συμπεριφορά αυτής της μεταλλαγμένης πρωτεΐνης δεν είναι πλήρως κατανοητή, αλλά είναι τοξική σε ορισμένους τύπους κυττάρων, ιδιαίτερα στον εγκέφαλο. Η πρώιμη βλάβη είναι πιο εμφανής στο ραβδωτό σώμα, αλλά καθώς η νόσος εξελίσσεται, άλλες περιοχές του εγκεφάλου εμφανώς επηρεάζονται. Τα πρώιμα συμπτώματα οφείλονται στις λειτουργίες του ραβδωτού φλοιού και τις συνδέσεις του - δηλαδή τον έλεγχο κίνησης, τη διάθεση και την υψηλότερη γνωστική λειτουργία.


Επιδημιολογία

Η νόσος Huntington είναι μια αυτοσωμικά επικρατής κληρονομούμενη προοδευτικά εκφυλιστική νευροπάθεια που προσβάλλει 1/10.000 Ευρωπαίους. Το πιο ξεχωριστό χαρακτηριστικό της νόσου είναι η διακριτική χορειακού τύπου υπερκινησία, ενώ ο φαινότυπος περιλαμβάνει, επίσης, νοητική έκπτωση και ψυχολογικές διαταραχές. Η νόσος αρχίζει κατά μέσο όρο στην 4η με 5η δεκαετία της ζωής. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται σταδιακά μέσα σε 10-20 χρόνια και οδηγούν στο θάνατο. 

H νόσος εμφανίζεται και σε ανήλικους (νεανική μορφή ή τύπος Westphal). Σε αυτές τις περιπτώσεις η νόσος κληρονομείται από τον πατέρα, τα συμπτώματα είναι πολύ πιο βαριά, και η εξέλιξη της νόσου ταχύτερη.

Κλινικές Εκδηλώσεις  της  Νόσου του  Huntington

-Κινητικά αποτελέσματα

Πρώιμα

• Ανησυχία

• Νευρικότητα

• Μικρές μεταβολές στο βάδισμα - αστάθεια

• Διαταραχές της θέσης και στάσης του σώματος, συχνές πτώσεις

• Αδυναμία συγκράτησης της γλώσσας ώστε να μην προβάλλει

• Συγκεχυμένη ομιλία με πτωχή άρθρωση των λέξεων

Επιπλοκές: αυξανόμενη δυσκολία αυτοεξυπηρέτησης. Προβλήματα με το λουτρό καθαριότητας, τον καλλωπισμό και τη σίτιση.
Όψιμα

• Χορεία-σοβαρά διαταραγμένο βάδισμα με άτακτες, ανεξέλεγκτες κινήσεις. Τα περιφερικά μέρη των άκρων προσβάλλονται περισσότερο. Οι ώμοι ανυψώνονται άρρυθμα

• Μορφασμοί του προσώπου- ανύψωση των φρυδιών, ανεξέλεγκτη προβολή της γλώσσας

• Δυσφαγία

• Ακατάληπτη ομιλία

• Διαταραχή της κινητικότητας του διαφράγματος

Επιπλοκές: ακινησία, εισρόφηση, πνιγμός, και, τελικά, ολική εξάρτηση, πτωχή οξυγόνωση, ισχνότητα και καχεξία.

-Ψυχολογικά αποτελέσματα

Πρώιμα

• Ευερεθιστότητα

• Εκρήξεις οργής εναλλασσόμενες με ευφορία

• Κατάθλιψη

Επιπλοκές: τάσεις αυτοκτονίας

Όψιμα

• Μείωση μνήμης

• Απώλεια γνωσιακών ικανοτήτων

Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν, κυρίως, ανώμαλες κινήσεις και προοδευτικά επιδεινούμενη άνοια.  Η  εξέλιξη  και  η  σειρά  εμφάνισης  των  εκδηλώσεων  ποικίλλουν  από  άτομο  σε  άτομο. Ωστόσο,  οι ψυχολογικές διαταραχές προξενούν αρχικά μεγαλύτερο πρόβλημα από τις χορειόμορφες κινήσεις.

Τα  πρώιμα  σημεία  μεταβολής  της  προσωπικότητας  αφορούν  τη  βαριά  κατάθλιψη,  την απώλεια μνήμης, τη μείωση της ικανότητας αυτοσυγκέντρωσης, τη συναισθηματική αστάθεια και την παρορμητικότητα. Ο ασθενής βιώνει συχνά διακυμάνσεις στη διάθεση του, μεταπίπτοντας από ανεξέλεγκτες περιόδους οργής σε περιόδους απάθειας. Τελικά, εμφανίζονται σημεία άνοιας με αποπροσανατολισμό, σύγχυση και απώλεια αίσθησης του χρόνου, δυσχεραίνοντας την αυτοεξυπηρέτηση του.

Τα    κινητικά συμπτώματα, συνήθως, εξελίσσονται παραλλήλως με τις αλλαγές της προσωπικότητας και της διάθεσης. Επιδεινώνονται με τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος και το συναισθηματικό στρες, αλλά απουσιάζουν όταν ο ασθενής κοιμάται. Αρχικώς, τα κινητικά προβλήματα περιγράφονται ως νευρικότητα ή ανησυχία, τις οποίες ακολουθεί προοδευτική επιδείνωση των ανώμαλων κινήσεων. Οι χορειόμορφες κινήσεις, που αρχίζουν από το πρόσωπο και τα χέρια και στη συνέχεια επεκτείνονται σε όλο το σώμα, εκδηλώνονται με μορφασμούς, προβολή της γλώσσας, απότομες κινήσεις των περιφερικών μερών των χεριών και ποδιών και ρυθμικό βάδισμα με κλίση του κορμού προς τα εμπρός ή προς τα πλάγια που σχεδόν μοιάζει με χορό (Ο όρος χορεία προέρχεται από την ελληνική λέξη χορός). Στις διαταραχές του βαδίσματος περιλαμβάνεται η έλλειψη συντονισμού των κινήσεων με αποτέλεσμα η συχνότητα των πτώσεων να αυξάνεται.

Οι μύες της κατάποσης, της μάσησης και της ομιλίας προσβάλλονται, γεγονός που οδηγεί σε δυσφαγία,  δυσαρθρία  και  προβλήματα  που  σχετίζονται  με  την  επικοινωνία  και  τη  θρέψη.  Η συνεχής κίνηση του ασθενούς και η δυσκολία στην κατάποση συμβάλλουν στην απώλεια βάρους και, τελικά, οδηγούν σε καχεξία. Η αναπνοή δυσχεραίνεται επίσης, λόγω διαταραχής της κινητικότητας του διαφράγματος.

Οι εκδηλώσεις επιδεινώνονται σταδιακά μέσα σε ένα διάστημα 15 με 20 ετών μετά την αρχική εμφάνιση των συμπτωμάτων. Η πρόγνωση είναι πτωχή, με αναπόφευκτες συνέπειες την  αναπηρία και την ολική εξάρτηση. Ο θάνατος, συνήθως, επέρχεται από πνευμονία λόγω εισρόφησης ή από άλλη λοιμώδη διεργασία.


Διάγνωση

Ο γενετικός έλεγχος είναι η μόνη διαθέσιμη εξέταση για να τεθεί η οριστική διάγνωση σε έναν ασθενή με υποψία νόσου του Huntington. Τόσο το αίμα όσο και το αμνιακό υγρό μπορεί να εξετασθούν για την παρουσία του γονιδίου στο χρωμόσωμα 4, χρησιμοποιώντας ανάλυση του DNA. Η εξέταση είναι δυνατόν να προβλέψει με ακρίβεια 95% ποιος από τους απογόνους φέρει τη νόσο.


Φαρμακευτική αγωγή

Τα φάρμακα που ακολουθούν χορηγούνται γι' ανακούφιση από τα συμπτώματα της νόσου του Huntington.

Τα αντιψυχωσικά, ειδικά οι φαινοθειαζίνες και οι βουτυροφαινόνες, δρουν στη νόσο του Huntington αποκλείοντας τους υποδοχείς της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Ο θεραπευτικός στόχος είναι να αποκατασταθεί η ισορροπία μεταξύ των νευροδιαβιβαστών.

Αντικαταθλιπτικά χορηγούνται στα πρώιμα στάδια της νόσου. Ωστόσο, τα φάρμακα δεν υποκαθιστούν την ανάγκη για εντατική παρακολούθηση και συμβουλευτική υποστήριξη των ασθενών και της οικογένειας τους. 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Θάλαμος

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 5014 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2021 21:44
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Κλεπτομανία Κλεπτομανία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κλεπτομανία

    Η κλεπτομανία είναι η επαναλαμβανόμενη αδυναμία να αντισταθεί κάποιος στην παρόρμηση να κλέψει αντικείμενα που γενικά δεν χρειάζεται πραγματικά και που συνήθως έχουν μικρή αξία.

    Η κλεπτομανία είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή διαταραχή ψυχικής υγείας που μπορεί να προκαλέσει πολύ συναισθηματικό πόνο σε εσάς και στα αγαπημένα σας πρόσωπα εάν δεν αντιμετωπιστεί. Η κλεπτομανία είναι ένας τύπος διαταραχής ελέγχου παρορμήσεων μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από προβλήματα συναισθηματικού ή συμπεριφορικού αυτοελέγχου. Εάν έχετε μια διαταραχή ελέγχου παρορμήσεων, δυσκολεύεστε να αντισταθείτε στον πειρασμό ή την επιθυμία να κάνετε μια πράξη που είναι υπερβολική ή επιβλαβής για εσάς ή κάποιον άλλο. Πολλοί άνθρωποι με κλεπτομανία ζουν ζωές κρυφής ντροπής επειδή φοβούνται να αναζητήσουν θεραπεία ψυχικής υγείας. Αν και δεν υπάρχει θεραπεία για την κλεπτομανία, η θεραπεία με φάρμακα ή θεραπεία ομιλίας (ψυχοθεραπεία) μπορεί να βοηθήσει στον τερματισμό του κύκλου της ψυχακαταναγκαστικής κλοπής.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Τα συμπτώματα της κλεπτομανίας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αδυναμία να αντισταθείτε σε ισχυρές παρορμήσεις να κλέψετε αντικείμενα που δεν χρειάζεστε
    • Αίσθημα αυξημένης έντασης, άγχους ή διέγερσης που οδηγεί στην κλοπή
    • Νιώθοντας ευχαρίστηση, ανακούφιση ή ικανοποίηση κατά την κλοπή
    • Αίσθημα τρομερής ενοχής, τύψεων, απέχθειας, ντροπής ή φόβου σύλληψης μετά την κλοπή
    • Επιστροφή των ορμών και επανάληψη του κύκλου της κλεπτομανίας

    Τα άτομα με κλεπτομανία συνήθως παρουσιάζουν αυτά τα χαρακτηριστικά:

    • Σε αντίθεση με τους τυπικούς κλέφτες καταστημάτων, τα άτομα με κλεπτομανία δεν κλέβουν καταναγκαστικά για προσωπικό όφελος, με τόλμη, για εκδίκηση ή για εξέγερση. Κλέβουν απλώς επειδή η παρόρμηση είναι τόσο ισχυρή που δεν μπορούν να της αντισταθούν.
    • Τα επεισόδια κλεπτομανίας συμβαίνουν γενικά αυθόρμητα, συνήθως χωρίς προγραμματισμό και χωρίς βοήθεια ή συνεργασία από άλλο άτομο.
    • Τα περισσότερα άτομα με κλεπτομανία κλέβουν από δημόσιους χώρους, όπως καταστήματα και σούπερ μάρκετ. Κάποιοι μπορεί να κλέψουν από φίλους ή γνωστούς, όπως σε ένα πάρτι.
    • Συχνά, τα κλεμμένα αντικείμενα δεν έχουν καμία αξία για το άτομο με κλεπτομανία και το άτομο έχει την οικονομική δυνατότητα να τα αγοράσει.
    • Τα κλεμμένα αντικείμενα συνήθως κρύβονται, για να μην χρησιμοποιηθούν ποτέ. Τα αντικείμενα μπορούν επίσης να δωριστούν, να δοθούν σε οικογένεια ή φίλους ή ακόμη και να επιστραφούν κρυφά στο μέρος από το οποίο κλάπηκαν.
    • Οι παρορμήσεις για κλοπή μπορεί να έρχονται και να φεύγουν ή μπορεί να εμφανιστούν με μεγαλύτερη ή μικρότερη ένταση με την πάροδο του χρόνου.

    Εάν δεν μπορείτε να σταματήσετε την κλοπή ζητήστε ιατρική συμβουλή. Πολλοί άνθρωποι που μπορεί να έχουν κλεπτομανία δε θέλουν να αναζητήσουν θεραπεία επειδή φοβούνται ότι θα συλληφθούν ή θα φυλακιστούν. Ωστόσο, ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας συνήθως δεν αναφέρει τις κλοπές σας στις αρχές. Μερικοί άνθρωποι αναζητούν ιατρική βοήθεια επειδή φοβούνται ότι θα πιαστούν και θα έχουν νομικές συνέπειες. Ή έχουν ήδη συλληφθεί και είναι νομικά υποχρεωμένοι να αναζητήσουν θεραπεία. Εάν υποψιάζεστε ότι ένας στενός φίλος ή μέλος της οικογένειας μπορεί να έχει κλεπτομανία, θέστε απαλά τις ανησυχίες σας με το αγαπημένο σας πρόσωπο. Λάβετε υπόψη ότι η κλεπτομανία είναι μια πάθηση ψυχικής υγείας, όχι ένα ελάττωμα του χαρακτήρα, οπότε πλησιάστε το αγαπημένο σας πρόσωπο χωρίς να κατηγορείτε ή να κατηγορείτε.

    Είναι χρήσιμο να τονίσουμε αυτά τα σημεία:

    • Ανησυχείτε γιατί νοιάζεστε για την υγεία και την ευημερία του αγαπημένου σας προσώπου.
    • Ανησυχείτε για τους κινδύνους της καταναγκαστικής κλοπής, όπως η σύλληψη, η απώλεια μιας δουλειάς ή η καταστροφή μιας πολύτιμης σχέσης.
    • Καταλαβαίνετε ότι, με την κλεπτομανία, η παρόρμηση για κλοπή μπορεί να είναι πολύ δυνατή για να αντισταθείτε απλώς και μόνο «να βάλετε το μυαλό σας σε αυτό».
    • Υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες που μπορεί να βοηθήσουν να ελαχιστοποιηθεί η επιθυμία για κλοπή και ζωή χωρίς εθισμό και ντροπή.

    ΑΙΤΙΑ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Η αιτία της κλεπτομανίας δεν είναι γνωστή. Αρκετές θεωρίες προτείνουν ότι οι αλλαγές στον εγκέφαλο μπορεί να είναι η ρίζα της κλεπτομανίας.

    Απαιτείται περισσότερη έρευνα για την καλύτερη κατανόηση αυτών των πιθανών αιτιών, αλλά η κλεπτομανία μπορεί να συνδέεται με:

    • Προβλήματα με μια φυσική χημική ουσία του εγκεφάλου (νευροδιαβιβαστή) που ονομάζεται σεροτονίνη. Η σεροτονίνη βοηθά στη ρύθμιση της διάθεσης και των συναισθημάτων. Τα χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης είναι συχνά σε άτομα επιρρεπή σε παρορμητικές συμπεριφορές.
    • Διαταραχές εθισμού. Η κλοπή μπορεί να προκαλέσει την απελευθέρωση ντοπαμίνης (άλλος νευροδιαβιβαστής). Η ντοπαμίνη προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα και μερικοί άνθρωποι αναζητούν αυτό το συναίσθημα ανταμοιβής ξανά και ξανά.
    • Το σύστημα οπιοειδών του εγκεφάλου. Οι ορμές ρυθμίζονται από το σύστημα οπιοειδών του εγκεφάλου. Μια ανισορροπία σε αυτό το σύστημα θα μπορούσε να δυσκολέψει την αντίσταση στις παρορμήσεις.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Η κλεπτομανία θεωρείται ασυνήθιστη. Ωστόσο, ορισμένα άτομα με κλεπτομανία μπορεί να μην αναζητήσουν ποτέ θεραπεία ή απλώς φυλακίζονται μετά από επανειλημμένες κλοπές, επομένως ορισμένες περιπτώσεις κλεπτομανίας μπορεί να μην διαγνωστούν ποτέ. Η κλεπτομανία ξεκινά συχνά κατά την εφηβεία ή στη νεαρή ενήλικη ζωή, αλλά μπορεί να ξεκινήσει στην ενήλικη ζωή ή αργότερα. Περίπου τα δύο τρίτα των ατόμων με γνωστή κλεπτομανία είναι γυναίκες.

    Οι παράγοντες κινδύνου για την κλεπτομανία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Οικογενειακό ιστορικό. Η ύπαρξη συγγενούς πρώτου βαθμού, όπως ένας γονέας ή ένας αδερφός, με κλεπτομανία, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή διαταραχή χρήσης αλκοόλ ή άλλης ουσίας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο κλεπτομανίας.
    • Άλλη ψυχική ασθένεια. Τα άτομα με κλεπτομανία έχουν συχνά μια άλλη ψυχική ασθένεια, όπως διπολική διαταραχή, αγχώδη διαταραχή, διατροφική διαταραχή, διαταραχή χρήσης ουσιών ή διαταραχή προσωπικότητας.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η κλεπτομανία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά συναισθηματικά, οικογενειακά, εργασιακά, νομικά και οικονομικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ξέρετε ότι η κλοπή είναι λάθος, αλλά αισθάνεστε αδύναμοι να αντισταθείτε στην παρόρμηση, έτσι μπορεί να σας συντρίψει η ενοχή, η ντροπή, η απέχθεια για τον εαυτό σας και η ταπείνωση. Και μπορεί να συλληφθείς για κλοπή. Μπορεί διαφορετικά να ζήσετε μια ηθική, αξιοπρεπή ζωή και να μπερδευτείτε και να αναστατωθείτε από την καταναγκαστική κλοπή σας. Άλλες επιπλοκές και καταστάσεις που σχετίζονται με την κλεπτομανία μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Άλλες διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων, όπως ο ψυχαναγκαστικός τζόγος ή τα ψώνια
    • Κατάχρηση αλκοόλ και ουσιών
    • Διαταραχές προσωπικότητας
    • Διατροφικές διαταραχές
    • Κατάθλιψη
    • Διπολική διαταραχή
    • Ανησυχία
    • Αυτοκτονικές σκέψεις, απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Επειδή η αιτία της κλεπτομανίας δεν είναι ξεκάθαρη, δεν είναι ακόμη γνωστό πώς να την αποτρέψετε με βεβαιότητα. Η λήψη θεραπείας μόλις ξεκινήσει η καταναγκαστική κλοπή μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της επιδείνωσης της κλεπτομανίας και στην πρόληψη ορισμένων από τις αρνητικές συνέπειες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Όταν αποφασίσετε να αναζητήσετε θεραπεία για συμπτώματα πιθανής κλεπτομανίας, μπορεί να υποβληθείτε σε σωματική και ψυχολογική αξιολόγηση. Η φυσική αξιολόγηση μπορεί να καθορίσει εάν μπορεί να υπάρχουν ιατρικές αιτίες που προκαλούν τα συμπτώματά σας. Η κλεπτομανία διαγιγνώσκεται με βάση τα σημεία και τα συμπτώματά σας. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΛΕΠΤΟΜΑΝΙΑΣ

    Η θεραπεία της κλεπτομανίας περιλαμβάνει συνήθως φάρμακα και ψυχοθεραπεία, ή και τα δύο, μερικές φορές μαζί με ομάδες αυτοβοήθειας. Ωστόσο, δεν υπάρχει τυπική θεραπεία για την κλεπτομανία και οι ερευνητές εξακολουθούν να προσπαθούν να καταλάβουν τι μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα. Ίσως χρειαστεί να δοκιμάσετε διάφορους τύπους θεραπείας για να βρείτε αυτό που λειτουργεί καλά για εσάς. Υπάρχει μικρή επιστημονική έρευνα σχετικά με τη χρήση ψυχιατρικών φαρμάκων για τη θεραπεία της κλεπτομανίας. Και δεν υπάρχει εγκεκριμένο από τον FDA φάρμακο για την κλεπτομανία. Ωστόσο, ορισμένα φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν, ανάλογα με την κατάστασή σας και εάν έχετε άλλες διαταραχές ψυχικής υγείας, όπως κατάθλιψη ή κατάχρηση ουσιών. 

    Ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσει το ενδεχόμενο να συνταγογραφήσει:

    • Ένα φάρμακο εθισμού που ονομάζεται ναλτρεξόνη, ένας ανταγωνιστής οπιοειδών, το οποίο μπορεί να μειώσει τις ορμές και την ευχαρίστηση που σχετίζονται με την κλοπή
    • Ένα αντικαταθλιπτικό, συγκεκριμένα ένας εκλεκτικός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης 

    Εάν συνταγογραφείται φαρμακευτική αγωγή, ρωτήστε τον γιατρό, τον επαγγελματία ψυχικής υγείας ή τον φαρμακοποιό σας σχετικά με πιθανές παρενέργειες ή πιθανές αλληλεπιδράσεις με οποιαδήποτε άλλα φάρμακα.

    Ψυχοθεραπεία

    Μια μορφή ψυχοθεραπείας που ονομάζεται γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία σας βοηθά να εντοπίσετε ανθυγιεινές, αρνητικές πεποιθήσεις και συμπεριφορές και να τις αντικαταστήσετε με υγιείς, θετικές. Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αυτές τις τεχνικές για να σας βοηθήσει να ελέγξετε τις παρορμήσεις για κλεπτομανία:

    • Συγκαλυμμένη ευαισθητοποίηση, στην οποία φαντάζεστε τον εαυτό σας να κλέβει και στη συνέχεια να αντιμετωπίζετε αρνητικές συνέπειες, όπως η σύλληψη
    • Θεραπεία αποστροφής, στην οποία εξασκείτε ήπια επώδυνες τεχνικές, όπως το να κρατάτε την αναπνοή σας μέχρι να αισθανθείτε άβολα, όταν σας πιάνει η επιθυμία να κλέψετε
    • Συστηματική απευαισθητοποίηση, στην οποία εξασκείτε τεχνικές χαλάρωσης και φαντάζεστε τον εαυτό σας να ελέγχετε τις παρορμήσεις για κλοπή

    Αποφυγή υποτροπών: Δεν είναι ασυνήθιστο να έχουμε υποτροπές κλεπτομανίας. Για να αποφύγετε τις υποτροπές, φροντίστε να τηρείτε το σχέδιο θεραπείας σας. Εάν αισθάνεστε ώθηση για κλοπή, επικοινωνήστε με τον επαγγελματία ψυχικής υγείας σας ή απευθυνθείτε σε ένα έμπιστο άτομο ή ομάδα υποστήριξης.

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Μπορείτε να λάβετε μέτρα για να φροντίσετε τον εαυτό σας με υγιείς δεξιότητες αντιμετώπισης ενώ λαμβάνετε επαγγελματική θεραπεία:

    • Επιμείνετε στο σχέδιο θεραπείας σας. Λάβετε φάρμακα σύμφωνα με τις οδηγίες και παρακολουθήστε προγραμματισμένες συνεδρίες θεραπείας. Θυμηθείτε, είναι σκληρή δουλειά και μπορεί να έχετε περιστασιακές αποτυχίες.
    • Εκπαιδεύστε τον εαυτό σας. Μάθετε για την κλεπτομανία, ώστε να κατανοήσετε καλύτερα τους παράγοντες κινδύνου, τις θεραπείες και τα συμβάντα που προκαλούν.
    • Προσδιορίστε τα ερεθίσματα σας. Προσδιορίστε καταστάσεις, σκέψεις και συναισθήματα που μπορεί να πυροδοτήσουν παρορμήσεις για κλοπή, ώστε να μπορείτε να λάβετε μέτρα για να τα διαχειριστείτε.
    • Λάβετε θεραπεία για κατάχρηση ουσιών ή άλλα προβλήματα ψυχικής υγείας. Η χρήση ουσιών, η κατάθλιψη, το άγχος και το στρες μπορούν να τρέφονται το ένα από το άλλο, οδηγώντας σε έναν κύκλο ανθυγιεινών συμπεριφορών.
    • Βρείτε υγιεινές διεξόδους. Εξερευνήστε υγιείς τρόπους για να ανανεώσετε τις παρορμήσεις σας για κλοπή ή κλοπή από καταστήματα μέσω άσκησης και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων.
    • Μάθετε τη χαλάρωση και τη διαχείριση του άγχους. Δοκιμάστε τέτοιες τεχνικές μείωσης του στρες όπως ο διαλογισμός, η γιόγκα ή το τάι τσι.
    • Μείνετε συγκεντρωμένοι στον στόχο σας. Η ανάρρωση από την κλεπτομανία μπορεί να πάρει χρόνο. Παραμείνετε παρακινημένοι έχοντας κατά νου τους στόχους ανάκαμψης και υπενθυμίζοντας στον εαυτό σας ότι μπορείτε να εργαστείτε για να επιδιορθώσετε κατεστραμμένες σχέσεις και οικονομικά και νομικά προβλήματα.

    Υποστήριξη για αγαπημένα πρόσωπα

    Εάν το αγαπημένο σας πρόσωπο υποβάλλεται σε θεραπεία για κλεπτομανία, βεβαιωθείτε ότι κατανοείτε τις λεπτομέρειες του σχεδίου θεραπείας και υποστηρίζετε ενεργά την επιτυχία του. Μπορεί να είναι χρήσιμο να παρακολουθήσετε μία ή περισσότερες συνεδρίες θεραπείας με το αγαπημένο σας πρόσωπο, ώστε να είστε εξοικειωμένοι με τους παράγοντες που φαίνεται να προκαλούν την επιθυμία για κλοπή και τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης. Μπορεί επίσης να ωφεληθείτε εάν μιλήσετε μόνοι σας με έναν θεραπευτή. Η ανάρρωση από μια διαταραχή ελέγχου των παρορμήσεων είναι ένα δύσκολο, μακροπρόθεσμο εγχείρημα τόσο για το άτομο με τη διαταραχή όσο και για τους πιο κοντινούς του/της. Βεβαιωθείτε ότι φροντίζετε τις δικές σας ανάγκες με τα μέσα μείωσης του στρες που λειτουργούν καλύτερα για εσάς, όπως η άσκηση, ο διαλογισμός ή ο χρόνος με φίλους.

    Ομάδες αυτοβοήθειας

    Τα άτομα με κλεπτομανία μπορεί να ωφεληθούν από τη συμμετοχή σε ομάδες αυτοβοήθειας που βασίζονται σε προγράμματα 12 βημάτων. Ακόμα κι αν δεν μπορείτε να βρείτε μια ομάδα ειδικά για την κλεπτομανία, μπορεί να επωφεληθείτε από τη συμμετοχή σας στους Ανώνυμους Αλκοολικούς ή σε άλλες συναντήσεις για τον εθισμό. Τέτοιες ομάδες δεν ταιριάζουν σε όλους, γι' αυτό ρωτήστε τον επαγγελματία ψυχικής σας υγείας για εναλλακτικές λύσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    what its like to live with kleptomania 1461899211

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δραματοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

  • Διαταραχή άγχους αποχωρισμού Διαταραχή άγχους αποχωρισμού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού

    Το άγχος αποχωρισμού είναι ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης για βρέφη και νήπια. Τα μικρά παιδιά βιώνουν συχνά μια περίοδο άγχους αποχωρισμού, αλλά τα περισσότερα παιδιά ξεπερνούν το άγχος αποχωρισμού περίπου στην ηλικία των 3 ετών. Σε ορισμένα παιδιά, το άγχος αποχωρισμού είναι ένα σημείο μιας πιο σοβαρής κατάστασης γνωστής ως διαταραχή άγχους αποχωρισμού, που ξεκινά ήδη από την προσχολική ηλικία. Εάν το άγχος αποχωρισμού του παιδιού σας φαίνεται έντονο ή παρατεταμένο, ειδικά εάν παρεμβαίνει στο σχολείο ή άλλες καθημερινές δραστηριότητες ή περιλαμβάνει κρίσεις πανικού ή άλλα προβλήματα μπορεί να έχει διαταραχή άγχους αποχωρισμού. Τις περισσότερες φορές αυτό σχετίζεται με το άγχος του παιδιού για τους γονείς του, αλλά θα μπορούσε να σχετίζεται με άλλο στενό φροντιστή. Λιγότερο συχνά, η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε εφήβους και ενήλικες, προκαλώντας σημαντικά προβλήματα φεύγοντας από το σπίτι ή με μετάβαση στη δουλειά. Αλλά η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού διαγιγνώσκεται όταν τα συμπτώματα είναι υπερβολικά για την αναπτυξιακή ηλικία και προκαλούν σημαντική δυσφορία στην καθημερινή λειτουργία.

    Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Επαναλαμβανόμενη και υπερβολική αγωνία για την πρόβλεψη ή την απουσία από το σπίτι ή τους αγαπημένους σας
    • Συνεχής, υπερβολική ανησυχία για την απώλεια ενός γονέα ή άλλου αγαπημένου προσώπου από ασθένεια ή καταστροφή
    • Συνεχής ανησυχία ότι κάτι κακό θα συμβεί, όπως απώλεια ή απαγωγή, προκαλώντας χωρισμό από τους γονείς ή άλλα αγαπημένα πρόσωπα
    • Αρνείται να λείπει από το σπίτι λόγω φόβου χωρισμού
    • Δε θέλει να είναι μόνος στο σπίτι και χωρίς γονιό ή άλλο αγαπημένο πρόσωπο στο σπίτι
    • Απροθυμία ή άρνηση να κοιμηθεί μακριά από το σπίτι χωρίς γονέα ή άλλο αγαπημένο πρόσωπο κοντά
    • Επαναλαμβανόμενοι εφιάλτες για το χωρισμό
    • Συχνά παράπονα για πονοκεφάλους, στομαχόπονους ή άλλα συμπτώματα όταν αναμένεται χωρισμός από έναν γονέα ή άλλο αγαπημένο πρόσωπο

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να σχετίζεται με διαταραχή πανικού και κρίσεις πανικού, επαναλαμβανόμενα επεισόδια ξαφνικών συναισθημάτων έντονου άγχους και φόβου ή τρόμου που κορυφώνονται μέσα σε λίγα λεπτά. Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού συνήθως δεν υποχωρεί χωρίς θεραπεία και μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχή πανικού και άλλες αγχώδεις διαταραχές στην ενήλικη ζωή. Εάν έχετε ανησυχίες σχετικά με το άγχος αποχωρισμού του παιδιού σας, μιλήστε με τον παιδίατρο του παιδιού σας ή άλλο πάροχο υγειονομικής περίθαλψης.

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Μερικές φορές, η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να πυροδοτηθεί από το άγχος της ζωής που οδηγεί σε χωρισμό από ένα αγαπημένο πρόσωπο. Η γενετική μπορεί επίσης να παίξει ρόλο στην ανάπτυξη της διαταραχής.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού ξεκινά συνήθως στην παιδική ηλικία, αλλά μπορεί να συνεχιστεί στην εφηβεία και μερικές φορές στην ενήλικη ζωή. 

    Οι παράγοντες κινδύνου μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Στρες ή απώλεια ζωής που οδηγούν σε χωρισμό, όπως η ασθένεια ή ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, η απώλεια ενός αγαπημένου κατοικίδιου ζώου, το διαζύγιο των γονέων ή η μετακόμιση ή η αποχώρηση από το σχολείο
    • Ορισμένες ιδιοσυγκρασίες, οι οποίες είναι πιο επιρρεπείς σε αγχώδεις διαταραχές από άλλες
    • Οικογενειακό ιστορικό, συμπεριλαμβανομένων συγγενών εξ αίματος που έχουν προβλήματα με άγχος ή αγχώδη διαταραχή, που δείχνει ότι αυτά τα χαρακτηριστικά θα μπορούσαν να είναι κληρονομικά
    • Περιβαλλοντικά ζητήματα, όπως η εμπειρία κάποιου τύπου καταστροφής που περιλαμβάνει χωρισμό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού προκαλεί μεγάλη αγωνία και προβλήματα στη λειτουργία σε κοινωνικές καταστάσεις ή στη δουλειά ή στο σχολείο. 

    Οι διαταραχές που μπορεί να συνοδεύουν τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού περιλαμβάνουν:

    • Άλλες αγχώδεις διαταραχές, όπως η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή, οι κρίσεις πανικού, οι φοβίες, η κοινωνική αγχώδης διαταραχή ή η αγοραφοβία
    • Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
    • Κατάθλιψη

    separation anxiety disorder symptoms causes treatment 5089469 38c75033733741938a33e615f0823a2a 4

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Δεν υπάρχει σίγουρος τρόπος για την πρόληψη της διαταραχής άγχους αποχωρισμού στο παιδί σας, αλλά αυτές οι συστάσεις μπορεί να βοηθήσουν.

    • Ζητήστε επαγγελματική συμβουλή το συντομότερο δυνατό εάν ανησυχείτε ότι το άγχος του παιδιού σας είναι πολύ χειρότερο από ένα φυσιολογικό αναπτυξιακό στάδιο. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων και στην πρόληψη της επιδείνωσης της διαταραχής.
    • Ακολουθήστε το σχέδιο θεραπείας για να αποτρέψετε υποτροπές ή επιδείνωση των συμπτωμάτων.
    • Αναζητήστε επαγγελματική θεραπεία εάν έχετε άγχος, κατάθλιψη ή άλλες ανησυχίες ψυχικής υγείας, ώστε να μπορείτε να διαμορφώσετε υγιείς δεξιότητες αντιμετώπισης για το παιδί σας.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διάγνωση της διαταραχής άγχους αποχωρισμού περιλαμβάνει τον προσδιορισμό του εάν το παιδί σας περνά από ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης ή το ζήτημα είναι στην πραγματικότητα μια διαταραχή. Αφού αποκλείσετε οποιαδήποτε ιατρική κατάσταση, ο παιδίατρος του παιδιού σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν παιδοψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο με εξειδίκευση στις αγχώδεις διαταραχές. Για να βοηθήσει στη διάγνωση της διαταραχής άγχους αποχωρισμού, ο επαγγελματίας ψυχικής υγείας πιθανότατα θα δώσει στο παιδί σας μια ψυχολογική αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένης μιας δομημένης συνέντευξης που περιλαμβάνει συζήτηση σκέψεων και συναισθημάτων, καθώς και παρατήρηση συμπεριφοράς. Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να εμφανιστεί μαζί με άλλα προβλήματα ψυχικής υγείας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ ΑΓΧΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

    Η διαταραχή άγχους αποχωρισμού συνήθως αντιμετωπίζεται με ψυχοθεραπεία, μερικές φορές μαζί με φαρμακευτική αγωγή. Η ψυχοθεραπεία, που μερικές φορές ονομάζεται θεραπεία ομιλίας ή ψυχολογική συμβουλευτική, περιλαμβάνει τη συνεργασία με έναν θεραπευτή για τη μείωση των συμπτωμάτων του άγχους αποχωρισμού. Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία είναι μια αποτελεσματική μορφή ψυχοθεραπείας για τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας το παιδί σας μπορεί να μάθει πώς να αντιμετωπίζει και να διαχειρίζεται τους φόβους του χωρισμού και της αβεβαιότητας. Επιπλέον, οι γονείς μπορούν να μάθουν πώς να παρέχουν αποτελεσματικά συναισθηματική υποστήριξη και να ενθαρρύνουν την ανεξαρτησία ανάλογα με την ηλικία. Μερικές φορές, ο συνδυασμός φαρμάκων με γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμος εάν τα συμπτώματα είναι σοβαρά. Τα αντικαταθλιπτικά που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης μπορεί να είναι μια επιλογή για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Ενώ η διαταραχή άγχους αποχωρισμού επωφελείται από την επαγγελματική θεραπεία, μπορείτε επίσης να ακολουθήσετε αυτά τα βήματα για να διευκολύνετε το άγχος αποχωρισμού του παιδιού σας:

    • Μάθετε για τη διαταραχή άγχους αποχωρισμού του παιδιού σας. Μιλήστε με τον επαγγελματία ψυχικής υγείας του παιδιού σας για να μάθετε για τη διαταραχή και να βοηθήσετε το παιδί σας να την κατανοήσει.
    • Επιμείνετε στο σχέδιο θεραπείας. Φροντίστε να κρατάτε τα ραντεβού θεραπείας για το παιδί σας. Η συνέπεια κάνει μεγάλη διαφορά.
    • Λάβετε δράση. Μάθετε τι προκαλεί το άγχος του παιδιού σας. Εξασκηθείτε στις στρατηγικές που αναπτύχθηκαν με τον επαγγελματία ψυχικής υγείας, ώστε να είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε τα αγχώδη συναισθήματα του παιδιού σας κατά τους χωρισμούς.

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Η αντιμετώπιση ενός παιδιού που έχει διαταραχή άγχους αποχωρισμού μπορεί να είναι απογοητευτική και να προκαλέσει σύγκρουση με τα μέλη της οικογένειας ή να προκαλέσει μεγάλη ανησυχία και άγχος στους γονείς. Ζητήστε από τον θεραπευτή του παιδιού σας συμβουλές σχετικά με την αντιμετώπιση και την υποστήριξη.

    Για παράδειγμα, ο θεραπευτής μπορεί να σας συμβουλεύσει:

    • Να είστε ήρεμοι κατά την υποστήριξη. Ενθαρρύνετε το παιδί ή το αγαπημένο σας πρόσωπο να δοκιμάσει νέες εμπειρίες, να βιώσει τον χωρισμό και να αναπτύξει ανεξαρτησία με την υποστήριξή σας.
    • Εξασκηθείτε στον αποχωρισμό. Αφήστε το παιδί σας σε έναν έμπιστο φροντιστή για σύντομες χρονικές περιόδους για να βοηθήσετε το παιδί σας να μάθει ότι μπορεί να βασιστεί σε εσάς για να επιστρέψετε.

    Είναι επίσης σημαντικό να αναπτύξετε και να διατηρήσετε υποστηρικτικές σχέσεις για τον εαυτό σας, ώστε να μπορείτε να βοηθήσετε καλύτερα το παιδί σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το άγχος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το άγχος

    5fa5d454c79735674dcb76b0 Blog Thumbnail Separation Anxiety 1200x900 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυτισμός

    Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    www.emedi.gr

     

  • Κάταγμα μύτης Κάταγμα μύτης

    Σπασμένη μύτη ή κάταγμα μύτης ή κάταγμα ρινός

    Μια σπασμένη μύτη, που ονομάζεται επίσης ρινικό κάταγμα, είναι ένα σπάσιμο ή ρωγμή σε ένα οστό στη μύτη σας, συχνά το οστό πάνω από τη γέφυρα της μύτης σας. Οι συνήθεις αιτίες ενός κατάγματος μύτης περιλαμβάνουν αθλήματα επαφής, σωματικές μάχες, πτώσεις και ατυχήματα με αυτοκίνητα που οδηγούν σε τραύμα στο πρόσωπο. Μια σπασμένη μύτη μπορεί να προκαλέσει πόνο, μαζί με πρήξιμο και μώλωπες γύρω από τη μύτη και κάτω από τα μάτια σας. Η μύτη σας μπορεί να φαίνεται στραβή και μπορεί να έχετε πρόβλημα στην αναπνοή. Η θεραπεία για μια σπασμένη μύτη μπορεί να περιλαμβάνει διαδικασίες που ευθυγραμμίζουν εκ νέου τη μύτη σας. Η χειρουργική επέμβαση συνήθως δεν είναι απαραίτητη για μια σπασμένη μύτη.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    • Πόνος ή ευαισθησία, ειδικά όταν αγγίζετε τη μύτη σας
    • Πρήξιμο της μύτης και των γύρω περιοχών
    • Αιμορραγία από τη μύτη σας
    • Μώλωπες γύρω από τη μύτη ή τα μάτια σας
    • Στραβή ή κακοσχηματισμένη μύτη
    • Δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη σας
    • Εκκένωση βλέννας από τη μύτη σας
    • Αισθάνεστε ότι η μία ή και οι δύο ρινικές σας οδοί είναι φραγμένες

    Ζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν εμφανίσετε τραυματισμό στη μύτη που συνοδεύεται από:

    • Τραυματισμό στο κεφάλι ή στον αυχένα, ο οποίος μπορεί να χαρακτηρίζεται από σοβαρό πονοκέφαλο, πόνο στον αυχένα, έμετο ή απώλεια συνείδησης
    • Δυσκολία αναπνοής
    • Αιμορραγία δεν μπορεί να σταματήσει
    • Μια αξιοσημείωτη αλλαγή στο σχήμα της μύτης σας που δεν σχετίζεται με το πρήξιμο, όπως μια στραβή μύτη
    • Διαυγές, υδαρές υγρό που στραγγίζει από τη μύτη σας

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Οι συχνές αιτίες μιας σπασμένης μύτης:

    • Τραυματισμός από αθλήματα επαφής, όπως ποδόσφαιρο ή χόκεϊ
    • Σωματικές διαμάχες
    • Μηχανοκίνητα ατυχήματα
    • Πτώσεις
    • Μια σπασμένη μύτη μπορεί να προκληθεί ακόμη και από το πέσιμο σε ένα σταθερό αντικείμενο, όπως μια πόρτα ή έναν τοίχο, ή από τραχύ παιχνίδι

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Οποιαδήποτε δραστηριότητα που αυξάνει τον κίνδυνο τραυματισμού στο πρόσωπο αυξάνει τον κίνδυνο για σπάσιμο της μύτης.

    Τέτοιες δραστηριότητες μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αθλήματα επαφής, όπως ποδόσφαιρο και χόκεϊ, ειδικά χωρίς κράνος 
    • Συμμετοχή σε σωματικό καυγά
    • Ποδήλατο
    • Ανύψωση βαρών, ειδικά αν δεν χρησιμοποιείτε spotter
    • Οδήγηση σε μηχανοκίνητο όχημα, ειδικά χωρίς ζώνη ασφαλείας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Οι επιπλοκές ή οι τραυματισμοί που σχετίζονται με μια σπασμένη μύτη μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αποκλινόμενο διάφραγμα. Ένα κάταγμα της μύτης μπορεί να προκαλέσει απόκλιση του διαφράγματος, μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το λεπτό τοίχωμα που χωρίζει τις δύο πλευρές της μύτης σας (ρινικό διάφραγμα) μετατοπίζεται, στενεύοντας τη ρινική σας δίοδο. Φάρμακα, όπως τα αποσυμφορητικά και τα αντιισταμινικά, μπορούν να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε μια απόκλιση του διαφράγματος, αλλά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για τη διόρθωση της κατάστασης.
    • Συλλογή αίματος. Μερικές φορές, σχηματίζονται δεξαμενές πηγμένου αίματος σε μια σπασμένη μύτη, δημιουργώντας μια κατάσταση που ονομάζεται διαφραγματικό αιμάτωμα. Ένα διαφραγματικό αιμάτωμα μπορεί να φράξει το ένα ή και τα δύο ρουθούνια. Το διαφραγματικό αιμάτωμα απαιτεί άμεση χειρουργική παροχέτευση για την αποφυγή βλάβης του χόνδρου.
    • Κάταγμα χόνδρου. Εάν το κάταγμά σας οφείλεται σε ισχυρό χτύπημα, όπως από αυτοκινητιστικό ατύχημα, μπορεί επίσης να εμφανίσετε κάταγμα χόνδρου. Εάν ο τραυματισμός σας είναι αρκετά σοβαρός ώστε να δικαιολογεί χειρουργική θεραπεία, ο χειρουργός θα πρέπει να αντιμετωπίσει και τους τραυματισμούς των οστών και του χόνδρου σας.

    nasalbonecartilage

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Μπορείτε να βοηθήσετε στην πρόληψη του κατάγματος της μύτης με αυτές τις οδηγίες:

    • Φοράτε τη ζώνη ασφαλείας σας όταν ταξιδεύετε με μηχανοκίνητο όχημα και κρατάτε τα παιδιά συγκρατημένα σε παιδικά καθίσματα ασφαλείας κατάλληλα για την ηλικία τους.
    • Φοράτε τον συνιστώμενο εξοπλισμό ασφαλείας, όπως κράνος με μάσκα προσώπου, όταν παίζετε χόκεϊ, ποδόσφαιρο ή άλλα αθλήματα επαφής.
    • Φοράτε κράνος κατά τις βόλτες με ποδήλατο ή μοτοσικλέτα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να πιέσει απαλά το εξωτερικό της μύτης σας και τις γύρω περιοχές. Μπορεί να κοιτάξει μέσα στη ρινική σας δίοδο για να ελέγξει για απόφραξη και περαιτέρω σημάδια σπασμένων οστών. Ο γιατρός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει αναισθητικά είτε ρινικό σπρέι είτε τοπικές ενέσεις για να σας κάνει πιο άνετα κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Οι ακτινογραφίες και άλλες απεικονιστικές μελέτες είναι συνήθως περιττές. Ωστόσο, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει μια αξονική ή μαγνητική τομογραφία εάν η σοβαρότητα των τραυματισμών σας καθιστά αδύνατη τη διεξοδική φυσική εξέταση ή εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι μπορεί να έχετε άλλους τραυματισμούς. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Εάν έχετε ένα μικρό κάταγμα που δεν έχει προκαλέσει στραβή μύτη ή με άλλο τύπο παραμόρφωσης, μπορεί να μην χρειάζεστε επαγγελματική ιατρική θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει απλά μέτρα αυτοεξυπηρέτησης, όπως τη χρήση πάγου στην περιοχή και τη λήψη παυσίπονων.

    • Διορθώνοντας μετατοπίσεις και σπασίματα: Ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να ευθυγραμμίσει ξανά τη μύτη σας με το χέρι ή μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση.
    • Χειροκίνητη επανευθυγράμμιση: Εάν το σπάσιμο έχει μετατοπίσει τα οστά και τους χόνδρους στη μύτη σας, ο γιατρός σας μπορεί να τα ευθυγραμμίσει με το χέρι. Αυτό πρέπει να γίνει εντός 14 ημερών από τη στιγμή που συνέβη το κάταγμα, κατά προτίμηση νωρίτερα.

    Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο γιατρός σας:

    • Χορηγεί φαρμακευτική αγωγή με ένεση ή ρινικό σπρέι για να απαλύνει την ενόχληση
    • Ανοίγει τα ρουθούνια σας με ένα ρινικό speculum
    • Χρησιμοποιεί ειδικά όργανα για να σας βοηθήσει να ευθυγραμμίσετε εκ νέου τα σπασμένα οστά και τους χόνδρους σας

    Ο γιατρός σας καλύψει τη μύτη σας με νάρθηκα και έναν επίδεσμο στο εξωτερικό. Μερικές φορές, ένας εσωτερικός νάρθηκας είναι επίσης απαραίτητος για μικρό χρονικό διάστημα. Συνήθως πρέπει να παραμείνει για μια εβδομάδα. Θα σας δοθεί επίσης μια συνταγή για αντιβιοτικά για να αποτρέψετε τη μόλυνση από τα βακτήρια που μπορεί κανονικά να βρίσκονται στη μύτη σας.

    Χειρουργική επέμβαση

    Τα σοβαρά σπασίματα και τα πολλαπλά σπασίματα που έχουν μείνει χωρίς θεραπεία για περισσότερες από 14 ημέρες ενδέχεται να μην είναι υποψήφια για χειροκίνητη επανευθυγράμμιση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την ευθυγράμμιση των οστών και την αναμόρφωση της μύτης σας. Εάν το σπάσιμο έχει καταστρέψει το ρινικό σας διάφραγμα, προκαλώντας απόφραξη ή δυσκολία στην αναπνοή, μπορεί να συνιστάται επανορθωτική χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται συνήθως σε εξωτερικά ιατρεία.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν νομίζετε ότι μπορεί να έχετε σπάσει τη μύτη σας, λάβετε αυτά τα βήματα για να μειώσετε τον πόνο και το πρήξιμο πριν επισκεφτείτε το γιατρό σας:

    • Ενέργησε γρήγορα. Όταν συμβεί για πρώτη φορά το σπάσιμο, αναπνεύστε από το στόμα σας και σκύψτε προς τα εμπρός για να μειώσετε την ποσότητα αίματος που ρέει στο λαιμό σας.
    • Χρησιμοποιήστε πάγο. Εφαρμόστε παγοκύστες ή κρύες κομπρέσες αμέσως μετά τον τραυματισμό και στη συνέχεια τουλάχιστον τέσσερις φορές την ημέρα για τις πρώτες 24 έως 48 ώρες για να μειώσετε το πρήξιμο. Κρατήστε τον πάγο ή την κρύα κομπρέσα για 10 έως 15 λεπτά τη φορά. Τυλίξτε τον πάγο σε μια πετσέτα για να αποφύγετε τα κρυοπαγήματα. Προσπαθήστε να μην ασκείτε υπερβολική πίεση, η οποία μπορεί να προκαλέσει επιπλέον πόνο ή βλάβη στη μύτη σας.
    • Ανακουφίστε τον πόνο. Πάρτε αναλγητικά, όπως ακεταμινοφαίνη, ιβουπροφαίνη ή ναπροξένη νατριούχος, όπως είναι απαραίτητο.
    • Κρατήστε το κεφάλι σας ψηλά. Σηκώστε το κεφάλι σας, ειδικά όταν κοιμάστε για να μην επιδεινώσετε το πρήξιμο.
    • Περιορίστε τις δραστηριότητές σας. Τις πρώτες δύο εβδομάδες μετά τη θεραπεία, μην κάνετε κανένα άθλημα. Αποφύγετε τα αθλήματα επαφής για τουλάχιστον έξι εβδομάδες μετά τον τραυματισμό σας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατάγματα μύτης

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατάγματα μύτης

    header broken nose repair gallery

    Διαβάστε, επίσης,

    Αν έχετε στραβό ρινικό διάφραγμα

    Σκολίωση ρινικού διαφράγματος

    Με τι ασχολείται η ωτορινολαρυγγολογία

    www.emedi.gr

     

  • Χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες Χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μειωμένη σεξουαλική ορμή στις γυναίκες

    Οι σεξουαλικές επιθυμίες των γυναικών κυμαίνονται φυσικά με τα χρόνια. Τα ψηλά και τα χαμηλά συνήθως συμπίπτουν με την αρχή ή το τέλος μιας σχέσης ή με σημαντικές αλλαγές στη ζωή, όπως εγκυμοσύνη, εμμηνόπαυση ή ασθένεια.

    Ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για διαταραχές της διάθεσης μπορούν επίσης να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες. Εάν η έλλειψη ενδιαφέροντος για το σεξ συνεχίζεται ή επιστρέφει και προκαλεί προσωπική στενοχώρια, μπορεί να έχετε μια κατάσταση που ονομάζεται διαταραχή σεξουαλικού ενδιαφέροντος/διέγερσης. Αλλά δε χρειάζεται να πληροίτε αυτόν τον ιατρικό ορισμό για να αναζητήσετε βοήθεια. Εάν σας ενοχλεί η χαμηλή σεξουαλική ορμή ή η μειωμένη σεξουαλική ορμή, υπάρχουν αλλαγές στον τρόπο ζωής και σεξουαλικές τεχνικές που μπορεί να σας φέρουν πιο συχνά στη σεξουαλική διάθεση. Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να προσφέρουν υπόσχεση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Εάν θέλετε να κάνετε σεξ λιγότερο συχνά από ό,τι ο σύντροφός σας, κανένας από τους δύο δεν είναι απαραίτητα εκτός του κανόνα για τους ανθρώπους. Ανάλογα με το στάδιο της ζωής σας, οι διαφορές σας μπορεί να προκαλέσουν στενοχώρια. Ομοίως, ακόμα κι αν η σεξουαλική σας ορμή είναι πιο αδύναμη από ό,τι ήταν κάποτε, η σχέση σας μπορεί να είναι πιο δυνατή από ποτέ. Δεν υπάρχει μαγικός αριθμός που να ορίζει τη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Διαφέρει μεταξύ των γυναικών.

    Τα συμπτώματα της χαμηλής σεξουαλικής ορμής στις γυναίκες περιλαμβάνουν:

    • Δεν έχετε κανένα ενδιαφέρον για οποιοδήποτε είδος σεξουαλικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένου του αυνανισμού
    • Ποτέ ή μόνο σπάνια κάνετε σεξουαλικές φαντασιώσεις ή σκέψεις
    • Ανησυχείτε για την έλλειψη σεξουαλικής δραστηριότητας ή φαντασιώσεων

    Εάν ανησυχείτε για τη χαμηλή επιθυμία σας για σεξ, μιλήστε με το γιατρό σας. Η λύση θα μπορούσε να είναι τόσο απλή όσο η αλλαγή ενός φαρμάκου που παίρνετε και η βελτίωση τυχόν χρόνιων παθήσεων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση ή ο διαβήτης.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Η επιθυμία για σεξ βασίζεται σε μια σύνθετη αλληλεπίδραση πολλών πραγμάτων που επηρεάζουν την οικειότητα, συμπεριλαμβανομένης της σωματικής και συναισθηματικής ευεξίας, των εμπειριών, των πεποιθήσεων, του τρόπου ζωής και της τρέχουσας σχέσης σας. Εάν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα σε οποιονδήποτε από αυτούς τους τομείς, μπορεί να επηρεάσει την επιθυμία σας για σεξ.

    Φυσικά αίτια

    Ένα ευρύ φάσμα ασθενειών, σωματικών αλλαγών και φαρμάκων μπορεί να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή, όπως:

    • Σεξουαλικά προβλήματα. Εάν πονάτε κατά τη διάρκεια του σεξ ή δεν μπορείτε να έχετε οργασμό, μπορεί να μειώσει την επιθυμία σας για σεξ.
    • Ιατρικές ασθένειες. Πολλές μη σεξουαλικές ασθένειες μπορούν να επηρεάσουν τη σεξουαλική ορμή, όπως η αρθρίτιδα, ο καρκίνος, ο διαβήτης, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η στεφανιαία νόσος και οι νευρολογικές παθήσεις.
    • Φάρμακα. Ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα, ειδικά αντικαταθλιπτικά που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, είναι γνωστό ότι μειώνουν τη σεξουαλική ορμή.
    • Συνήθειες τρόπου ζωής. Ένα ποτήρι κρασί μπορεί να σας φτιάξει τη διάθεση, αλλά το πολύ αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική σας ορμή. Το ίδιο ισχύει και για τα ναρκωτικά. Επίσης, το κάπνισμα μειώνει τη ροή του αίματος, η οποία μπορεί να αμβλύνει τη διέγερση.
    • Χειρουργική επέμβαση. Οποιαδήποτε επέμβαση που σχετίζεται με το στήθος ή το γεννητικό σας σύστημα μπορεί να επηρεάσει την εικόνα του σώματός σας, τη σεξουαλική λειτουργία και την επιθυμία για σεξ.
    • Κούραση. Η εξάντληση από τη φροντίδα μικρών παιδιών ή ηλικιωμένων γονέων μπορεί να συμβάλει στη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Η κόπωση από ασθένεια ή χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να παίξει ρόλο σε χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    Αλλαγές ορμονών

    Οι αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών σας μπορεί να αλλάξουν την επιθυμία σας για σεξ.

    Αυτό μπορεί να συμβεί στις εξής καταστάσεις:

    • Εμμηνόπαυση. Τα επίπεδα οιστρογόνων πέφτουν κατά τη μετάβαση στην εμμηνόπαυση. Αυτό μπορεί να μειώσει το ενδιαφέρον για το σεξ και να προκαλέσει ξηρότητα του κόλπου, με αποτέλεσμα επώδυνο ή άβολο σεξ. Παρόλο που πολλές γυναίκες εξακολουθούν να έχουν ικανοποιητικό σεξ κατά την εμμηνόπαυση και μετά, ορισμένες βιώνουν μια καθυστέρηση της λίμπιντο κατά τη διάρκεια αυτής της ορμονικής αλλαγής.
    • Εγκυμοσύνη και θηλασμός. Οι ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού και κατά τη διάρκεια του θηλασμού μπορεί να μειώσουν τη σεξουαλική ορμή. Η κούραση, οι αλλαγές στην εικόνα του σώματος και οι πιέσεις της εγκυμοσύνης ή της φροντίδας ενός νέου μωρού μπορούν επίσης να συμβάλουν σε αλλαγές στη σεξουαλική σας επιθυμία.

    Ψυχολογικά αίτια

    Η ψυχική σας κατάσταση μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική σας επιθυμία.

    Υπάρχουν πολλές ψυχολογικές αιτίες χαμηλής σεξουαλικής ορμής, όπως:

    • Προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως άγχος ή κατάθλιψη
    • Στρες, όπως οικονομικό άγχος ή εργασιακό άγχος
    • Κακή εικόνα σώματος
    • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
    • Ιστορικό σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης
    • Προηγούμενες αρνητικές σεξουαλικές εμπειρίες

    Θέματα σχέσεων

    Για πολλές γυναίκες, η συναισθηματική εγγύτητα είναι ένα ουσιαστικό προοίμιο για τη σεξουαλική οικειότητα. Έτσι, τα προβλήματα στη σχέση σας μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    Το μειωμένο ενδιαφέρον για το σεξ είναι συχνά αποτέλεσμα συνεχιζόμενων προβλημάτων, όπως:

    • Έλλειψη σύνδεσης με τον σύντροφό σας
    • Ανεπίλυτες συγκρούσεις ή καυγάδες
    • Κακή επικοινωνία των σεξουαλικών αναγκών και προτιμήσεων
    • Θέματα εμπιστοσύνης

    Improve love ride in Women

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Εξ ορισμού, μπορεί να διαγνωστείτε με διαταραχή υποδραστήριας σεξουαλικής επιθυμίας εάν δεν έχετε συχνά σεξουαλικές σκέψεις ή επιθυμίες και η απουσία αυτών των συναισθημάτων προκαλεί προσωπική στενοχώρια. 

    Εκτός από το να σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό και σεξουαλικό σας ιστορικό, ο γιατρός σας μπορεί επίσης:

    • Να κάνει μια πυελική εξέταση. Κατά τη διάρκεια μιας πυελικής εξέτασης, ο γιατρός σας μπορεί να ελέγξει για σημάδια σωματικών αλλαγών που συμβάλλουν στη χαμηλή σεξουαλική επιθυμία, όπως λέπτυνση των γεννητικών σας ιστών, ξηρότητα κόλπου ή σημεία που προκαλούν πόνο.
    • Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει εξετάσεις αίματος για να ελέγξει τα επίπεδα ορμονών και να ελέγξει για προβλήματα θυρεοειδούς, διαβήτη, υψηλή χοληστερόλη και διαταραχές του ήπατος.
    • Να σας παραπέμψει σε ειδικό. Ένας εξειδικευμένος σύμβουλος ή σεξοθεραπευτής μπορεί να είναι σε θέση να αξιολογήσει καλύτερα συναισθηματικούς παράγοντες και παράγοντες σχέσης που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Οι περισσότερες γυναίκες επωφελούνται από μια θεραπευτική προσέγγιση που στοχεύει στις πολλές αιτίες πίσω από αυτήν την πάθηση. Οι συστάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, συμβουλευτική και μερικές φορές φαρμακευτική αγωγή και ορμονοθεραπεία.

    Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και συμβουλευτική

    Η συζήτηση με έναν σεξοθεραπευτή ή σύμβουλο που είναι εξειδικευμένος στην αντιμετώπιση σεξουαλικών ανησυχιών μπορεί να βοηθήσει με τη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει εκπαίδευση σχετικά με τη σεξουαλική απόκριση και τεχνικές. Ο θεραπευτής ή ο σύμβουλός σας πιθανότατα θα παράσχει συστάσεις για υλικό ανάγνωσης ή ασκήσεις ζευγαριών. Η συμβουλευτική για ζευγάρια που αντιμετωπίζει ζητήματα σχέσεων μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αύξηση των συναισθημάτων οικειότητας και επιθυμίας.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ο γιατρός σας θα θελήσει να ελέγξει τα φάρμακα που παίρνετε ήδη, για να δει εάν κάποιο από αυτά τείνει να προκαλεί σεξουαλικές παρενέργειες. Για παράδειγμα, τα αντικαταθλιπτικά όπως η παροξετίνη και η φλουοξετίνη μπορεί να μειώσουν τη σεξουαλική ορμή. Η μετάβαση στη βουπροπιόνη, που είναι ένας διαφορετικός τύπος αντικαταθλιπτικού, συνήθως βελτιώνει τη σεξουαλική ορμή και μερικές φορές συνταγογραφείται για γυναίκες με διαταραχή σεξουαλικού ενδιαφέροντος-διέγερσης. 

    Μαζί με την παροχή συμβουλών, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο για την ενίσχυση της λίμπιντο. 

    • Flibanserin, ένα χάπι που παίρνετε μία φορά την ημέρα πριν τον ύπνο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση, ζάλη, ναυτία και κόπωση. Η κατανάλωση αλκοόλ ή η λήψη φλουκοναζόληα, που ένα κοινό φάρμακο για τη θεραπεία κολπικών λοιμώξεων από ζυμομύκητες, μπορεί να επιδεινώσει αυτές τις παρενέργειες.
    • Bremelanotide, μια ένεση που κάνετε στον εαυτό σας ακριβώς κάτω από το δέρμα στην κοιλιά ή στο μηρό πριν από την αναμενόμενη σεξουαλική δραστηριότητα. Ορισμένες γυναίκες εμφανίζουν ναυτία, η οποία είναι πιο συχνή μετά την πρώτη ένεση, αλλά τείνει να βελτιώνεται με τη δεύτερη ένεση. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν έμετο, έξαψη, πονοκέφαλο και δερματική αντίδραση στο σημείο της ένεσης. Αυτά τα φάρμακα δεν πρέπει να τα λαμβάνουν μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

    Ορμονική θεραπεία

    Η ξηρότητα ή η συρρίκνωση του κόλπου, ένα από τα κύρια σημεία του ουρογεννητικού συνδρόμου της εμμηνόπαυσης (GSM), μπορεί να κάνει το σεξ άβολο και, με τη σειρά του, να μειώσει την επιθυμία σας. Ορισμένα ορμονικά φάρμακα που στοχεύουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του GSM θα μπορούσαν να βοηθήσουν να κάνουν το σεξ πιο άνετο και να βελτιωθεί η σεξουαλική επιθυμία σας. 

    Οι πιθανές ορμονικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

    • Οιστρογόνα. Τα οιστρογόνα είναι διαθέσιμα σε πολλές μορφές, όπως χάπια, επιθέματα, σπρέι και τζελ. Μικρότερες δόσεις οιστρογόνων βρίσκονται σε κολπικές κρέμες και σε υπόθετα ή δακτύλιο βραδείας απελευθέρωσης. Ο γιατρός σας μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τους κινδύνους και τα οφέλη κάθε μορφής. Ωστόσο, τα οιστρογόνα δε θα βελτιώσουν τη σεξουαλική λειτουργία που σχετίζεται με τη διαταραχή υποδραστήριας σεξουαλικής επιθυμίας (καλύτερα να μην τα λαμβάνετε).
    • Τεστοστερόνη. Η ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη παίζει σημαντικό ρόλο στη γυναικεία σεξουαλική λειτουργία, παρόλο που η τεστοστερόνη εμφανίζεται σε πολύ μικρότερες ποσότητες στις γυναίκες. Η τεστοστερόνη, μερικές φορές συνταγογραφείται για να βοηθήσει στην άρση μιας καθυστερημένης λίμπιντο. Η χρήση της τεστοστερόνης στις γυναίκες είναι αμφιλεγόμενη. Η λήψη του μπορεί να προκαλέσει ακμή, υπερβολική τριχοφυΐα στο σώμα και αλλαγές στη διάθεση ή την προσωπικότητα (καλύτερα να μην την λαμβάνετε).
    • Prasterone. Αυτό το κολπικό ένθετο παρέχει την ορμόνη δεϋδροεπιανδροστερόνη απευθείας στον κόλπο για να διευκολύνει το επώδυνο σεξ. Χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο κάθε βράδυ για να απαλύνετε τα συμπτώματα της μέτριας έως σοβαρής κολπικής ξηρότητας που σχετίζεται με το GSM.
    • Οσπεμιφένη. Λαμβάνεται καθημερινά, αυτό το χάπι μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των επώδυνων σεξουαλικών συμπτωμάτων σε γυναίκες με μέτριο έως σοβαρό GSM. Αυτό το φάρμακο δεν είναι εγκεκριμένο σε γυναίκες που είχαν καρκίνο του μαστού ή που έχουν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού (καλύτερα να μην την λαμβάνετε).

    Οι αλλαγές στον υγιεινό τρόπο ζωής μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά στην επιθυμία σας για σεξ:

    • Άσκηση. Η τακτική αερόβια άσκηση και η ενδυνάμωση μπορούν να αυξήσουν την αντοχή σας, να βελτιώσουν την εικόνα του σώματός σας, να ανεβάσουν τη διάθεσή σας και να τονώσουν τη λίμπιντο σας.
    • Λιγότερο άγχος. Η εύρεση ενός καλύτερου τρόπου για να αντιμετωπίσετε το εργασιακό άγχος, το οικονομικό στρες και τις καθημερινές ταλαιπωρίες μπορεί να ενισχύσει τη σεξουαλική σας ορμή.
    • Επικοινωνήστε με τον σύντροφό σας. Τα ζευγάρια που μαθαίνουν να επικοινωνούν με ανοιχτό, ειλικρινή τρόπο διατηρούν συνήθως μια ισχυρότερη συναισθηματική σύνδεση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερο σεξ. Η επικοινωνία για το σεξ είναι επίσης σημαντική. Το να μιλάτε για τις προτιμήσεις και τις αντιπάθειές σας μπορεί να δημιουργήσει τη βάση για μεγαλύτερη σεξουαλική οικειότητα.
    • Αφιερώστε χρόνο για οικειότητα. Ο προγραμματισμός του σεξ στο ημερολόγιό σας μπορεί να φαίνεται επινοημένος και βαρετός. Αλλά το να κάνετε την οικειότητα προτεραιότητα μπορεί να σας βοηθήσει να επαναφέρετε τη σεξουαλική σας ορμή.
    • Προσθέστε λίγα μπαχαρικά στη σεξουαλική σας ζωή. Δοκιμάστε διαφορετική σεξουαλική στάση, διαφορετική ώρα της ημέρας ή διαφορετική τοποθεσία για σεξ. Ζητήστε από τον σύντροφό σας να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στα προκαταρκτικά παιχνίδια. Εάν εσείς και ο σύντροφός σας είστε ανοιχτοί σε πειραματισμούς, τα σεξουαλικά παιχνίδια και η φαντασία μπορούν να σας βοηθήσουν να αναζωπυρώσετε τη σεξουαλική σας επιθυμία.
    • Ξεχάστε τις κακές συνήθειες. Το κάπνισμα, τα ναρκωτικά και το υπερβολικό αλκοόλ μπορούν όλα να μειώσουν την σεξουαλική σας ορμή. Η παραίτηση από αυτές τις κακές συνήθειες μπορεί να βοηθήσει να δώσει ώθηση στην σεξουαλική σας ορμή και να βελτιώσει τη συνολική υγεία σας.

    Η συζήτηση για χαμηλή σεξουαλική ορμή με έναν γιατρό μπορεί να είναι δύσκολη για ορισμένες γυναίκες. 

    Ένα μείγμα φυτικών συμπληρωμάτων με αποτελέσματα παρόμοια με τα οιστρογόνα στο σώμα ή ένα λάδι βοτάνων για μασάζ που εφαρμόζεται στην κλειτορίδα, τα χείλη και τον κόλπο αυξάνει τη διέγερση και την ευχαρίστηση της γυναίκας στο σεξ. 

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Η χαμηλή σεξουαλική ορμή μπορεί να είναι πολύ δύσκολη για εσάς και τον σύντροφό σας. Είναι φυσικό να αισθάνεστε απογοητευμένοι ή λυπημένοι αν δεν μπορείτε να είστε όσο σέξι και ρομαντικοί θέλετε ή ήσασταν παλιά. Ταυτόχρονα, η χαμηλή σεξουαλική ορμή μπορεί να κάνει τον σύντροφό σας να αισθάνεται απόρριψη, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις και διαμάχες. Και αυτό το είδος αναταραχής στις σχέσεις μπορεί να μειώσει περαιτέρω την επιθυμία για σεξ.

    • Μπορεί να σας βοηθήσει να θυμάστε ότι οι διακυμάνσεις στη σεξουαλική ορμή είναι ένα φυσιολογικό μέρος κάθε σχέσης και σε κάθε στάδιο της ζωής.
    • Προσπαθήστε να μην εστιάσετε όλη την προσοχή σας στο σεξ. Αντίθετα, αφιερώστε λίγο χρόνο για να φροντίσετε τον εαυτό σας και τη σχέση σας. 
    • Πηγαίνετε για μια μεγάλη βόλτα. Κοιμηθείτε λίγο παραπάνω.
    • Φιλήστε τον σύντροφό σας πριν βγείτε έξω από την πόρτα.
    • Κάντε ένα ραντεβού στο αγαπημένο σας εστιατόριο.
    • Το να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας και τον σύντροφό σας μπορεί στην πραγματικότητα να είναι το καλύτερο προκαταρκτικό παιχνίδι.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    1519308499womenlibido

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Σεξουαλική δυσλειτουργία στις γυναίκες

    Κρέμα για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Γιατί οι άντρες κοιμούνται μετά το σεξ

    Αφροδισιακή σούπα

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Οι ασκήσεις Κέγκελ για τις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Απολαυστικό σεξ με φωνές

    Κάντε συχνά σεξ

    Τα λάθη που κάνουν οι άντρες στο σεξ

    Σεξουαλικές φαντασιώσεις

    Ο καλύτερος γυναικείος οργασμός

    Τα τσάκρας και οι βασικές τους λειτουργίες

    Η ιστορία του σημείου G

    Σημείο G

    Ανδρικές σεξουαλικές σκέψεις

    Σεξ μετά τον τοκετό

    Οι στάσεις στο σεξ που επιτρέπονται στην εγκυμοσύνη

    Πώς να κάνετε σεξ παρά τις τόσες υποχρεώσεις

    Πρόωρη εκσπερμάτιση

    Πώς μια γυναίκα μπορεί να πετύχει πολλαπλούς οργασμούς

    Οργασμός με γιόγκα

    Σαν οργασμός

    Οι πέντε φάσεις του οργασμού

    Κάθε μέρα πρέπει να είμαστε ερωτευμένοι

    Το περπάτημα δείχνει το είδος του γυναικείου οργασμού

    Πώς προτιμούν το πέος οι γυναίκες

    Όταν κάποιος δεν ελέγχει τις σεξουαλικές του επιθυμίες

    Χρήσιμες συμβουλές για τις ανοργασμικές γυναίκες

    Πώς να κάνετε κινέζικο σεξ

    Πώς θα πετύχετε καλό συντονισμό στο σεξ

    Τι είναι οργασμός

    Εισπνεόμενα για παρατεταμένο οργασμό

    Σύνδρομο των ανήσυχων των γεννητικών οργάνων

    Κόλπο για να πετύχετε ταυτόχρονο οργασμό

    Αυνανισμός

    Μήπως αναζητάτε τη χαμένη σας λίμπιντο;

    www.emedi.gr

     

  • Ξηροστομία Ξηροστομία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία

    Η ξηροστομία, αναφέρεται σε μια κατάσταση κατά την οποία οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα σας δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Η ξηροστομία συχνά οφείλεται σε παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων ή σε προβλήματα γήρανσης ή ως αποτέλεσμα ακτινοθεραπείας για τον καρκίνο.

    Λιγότερο συχνά, η ξηροστομία μπορεί να προκληθεί από μια πάθηση που επηρεάζει άμεσα τους σιελογόνους αδένες. Το σάλιο βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας εξουδετερώνοντας τα οξέα που παράγονται από βακτήρια, περιορίζοντας την ανάπτυξη βακτηρίων και απομακρύνοντας τα σωματίδια των τροφών. Το σάλιο επίσης ενισχύει την ικανότητά σας στη γεύση και διευκολύνει το μάσημα και την κατάποση. Επιπλέον, τα ένζυμα στο σάλιο βοηθούν στην πέψη. 

    Το μειωμένο σάλιο και η ξηροστομία μπορεί να κυμαίνεται από απλή ενόχληση έως κάτι που έχει σημαντικό αντίκτυπο στη γενική υγεία σας και στην υγεία των δοντιών και των ούλων σας, καθώς και στην όρεξη και την απόλαυση του φαγητού. 

    Η θεραπεία για την ξηροστομία εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν παράγετε αρκετό σάλιο, μπορεί να παρατηρήσετε αυτά τα σημεία και συμπτώματα όλες ή τις περισσότερες φορές:

    • Ξηρότητα ή αίσθημα κολλήματος στο στόμα σας
    • Σάλιο που φαίνεται πηχτό και κορδόνι
    • Κακή αναπνοή
    • Δυσκολία στη μάσηση, στην ομιλία και στην κατάποση
    • Πονόλαιμος και βραχνάδα
    • Ξηρή ή αυλακωτή γλώσσα
    • Δυσγευσία
    • Προβλήματα με τη χρήση οδοντοστοιχιών
    • Επιπλέον, η ξηροστομία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το κραγιόν να κολλάει στα δόντια.

    ΑΙΤΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η ξηροστομία προκαλείται όταν οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Οι σιελογόνοι αδένες μπορεί να μην λειτουργούν σωστά από διάφορες αιτίες:

    • Φάρμακα. Εκατοντάδες φάρμακα προκαλούν ξηροστομία ως παρενέργεια. Κυρίως, ξηροστομία προκαλούν τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της κατάθλιψης, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και του άγχους, καθώς και ορισμένα αντιισταμινικά, αποσυμφορητικά, μυοχαλαρωτικά και φάρμακα για τον πόνο.
    • Ηλικία. Πολλοί ηλικιωμένοι εμφανίζουν ξηροστομία καθώς γερνούν. Οι παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν τη χρήση ορισμένων φαρμάκων, αλλαγές στην ικανότητα του σώματος να επεξεργάζεται φάρμακα, ανεπαρκή διατροφή και μακροχρόνια προβλήματα υγείας.
    • Θεραπεία καρκίνου. Τα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορούν να αλλάξουν τη φύση του σάλιου και την ποσότητα που παράγεται. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό, με την φυσιολογική ροή του σάλιου να επιστρέφει μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Οι θεραπείες με ακτινοβολία στο κεφάλι και το λαιμό μπορεί να βλάψουν τους σιελογόνους αδένες, προκαλώντας σημαντική μείωση της παραγωγής σάλιου. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό ή μόνιμο, ανάλογα με τη δόση ακτινοβολίας και την περιοχή που θεραπεύεται.
    • Νευρική βλάβη. Ένας τραυματισμός ή μια χειρουργική επέμβαση που προκαλεί νευρική βλάβη στην περιοχή του κεφαλιού και του λαιμού μπορεί να οδηγήσει σε ξηροστομία.
    • Άλλες καταστάσεις υγείας. Η ξηροστομία μπορεί να οφείλεται σε ορισμένες παθήσεις υγείας, όπως ο διαβήτης, το εγκεφαλικό επεισόδιο, η μόλυνση από ζυμομύκητες στο στόμα σας ή η νόσος του Αλτσχάιμερ ή οι αυτοάνοσες ασθενειών, όπως το σύνδρομο Sjogren ή το HIV/AIDS. Το ροχαλητό και η αναπνοή με το στόμα ανοιχτό μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην ξηροστομία.
    • Χρήση καπνού και αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα ή το μάσημα καπνού μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα ξηροστομίας.
    • Ψυχαγωγική χρήση ναρκωτικών. Η χρήση μεθαμφεταμίνης μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ξηροστομία και βλάβη στα δόντια. Η μαριχουάνα μπορεί επίσης να προκαλέσει ξηροστομία.

    SAG Xerostomia Dry Mouth 160805 01

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν έχετε αρκετό σάλιο και εμφανίσετε ξηροστομία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Αυξημένη πλάκα, τερηδόνα και ουλίτιδα
    • Πληγές στο στόμα
    • Μολύνσεις ζύμης στο στόμα
    • Πληγές ή σχισμένο δέρμα στις γωνίες του στόματός σας ή ραγισμένα χείλη
    • Κακή διατροφή από προβλήματα με τη μάσηση και την κατάποση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Για να προσδιορίσει την αιτία της ξηροστομίας σας, ο γιατρός σας πιθανότατα θα εξετάσει το ιατρικό ιστορικό σας και όλα τα φάρμακα που παίρνετε και θα εξετάσει το στόμα σας. Μερικές φορές, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις αίματος, απεικονιστικές σαρώσεις των σιελογόνων αδένων σας ή εξετάσεις που μετρούν πόσο σάλιο παράγετε για να προσδιορίσετε την αιτία της ξηροστομίας.

    Εάν ο γιατρός υποψιάζεται ότι η ξηροστομία προκαλείται από το σύνδρομο Sjogren, ένα μικρό δείγμα κυττάρων (βιοψία) που λαμβάνεται από σιελογόνους αδένες μπορεί να σταλεί για εξέταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η θεραπεία σας εξαρτάται από την αιτία της ξηροστομίας.

    Ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας προτείνει να αλλάξτε τα φάρμακα που προκαλούν ξηροστομία. Εάν ο γιατρός σας πιστεύει ότι η φαρμακευτική αγωγή είναι η αιτία, μπορεί να προσαρμόσει τη δοσολογία ή να χορηγήσει άλλο φάρμακο που δεν προκαλεί ξηροστομία.
    • Να σας προτείνει προϊόντα για να ενυδατώσετε το στόμα. Στοματικά διαλύματα, τεχνητό σάλιο ή ενυδατικές κρέμες για τη λίπανση του στόματός σας. Τα στοματικά διαλύματα που έχουν σχεδιαστεί για την ξηροστομία, ειδικά αυτά με ξυλιτόλη, μπορούν να είναι αποτελεσματικά, τα οποία προσφέρουν επίσης προστασία από την τερηδόνα.

    Εάν έχετε έντονη ξηροστομία, ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας συνταγογραφήσει φάρμακα που διεγείρουν το σάλιο. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει πιλοκαρπίνη ή σεβιμελίνη για την τόνωση της παραγωγής σάλιου.
    • Προστατέψτε τα δόντια σας. Για την πρόληψη της τερηδόνας, ο οδοντίατρός σας μπορεί να σας τοποθετήσει δίσκους με φθόριο πάνω από τα δόντια σας τη νύχτα. Ο οδοντίατρός σας μπορεί επίσης να συστήσει εβδομαδιαία χρήση χλωρεξιδίνης για τον έλεγχο των κοιλοτήτων.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εκτός από τις συμβουλές του γιατρού σας, αυτές οι συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να ανακουφίσετε τα συμπτώματα ξηροστομίας:

    • Πιείτε νερό ή ποτά χωρίς ζάχαρη ή πιπιλάτε παγάκια όλη την ημέρα για να υγράνετε το στόμα σας και πίνετε νερό κατά τη διάρκεια των γευμάτων για να διευκολύνετε τη μάσηση και την κατάποση.
    • Μασήστε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή πιπιλίστε σκληρές καραμέλες χωρίς ζάχαρη. Τα προϊόντα που περιέχουν ξυλιτόλη μπορεί επίσης να βοηθήσουν στην πρόληψη της τερηδόνας. Ωστόσο, σε μερικούς ανθρώπους, η ξυλιτόλη, η οποία βρίσκεται συχνά σε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή καραμέλες χωρίς ζάχαρη, μπορεί να προκαλέσει αέρια ή διάρροια εάν καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες.
    • Δοκιμάστε τα υποκατάστατα σάλιου που περιέχουν ξυλιτόλη ή που περιέχουν καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη ή υδροξυαιθυλοκυτταρίνη.
    • Αναπνεύστε από τη μύτη σας, όχι από το στόμα σας. Μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσετε θεραπεία για το ροχαλητό εάν σας αναγκάζει να αναπνέετε από το στόμα σας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
    • Προσθέστε υγρασία στον αέρα τη νύχτα με έναν εφυγραντήρα δωματίου.
    • Ενυδατώστε τα χείλη σας για να απαλύνετε τις ξηρές ή σκασμένες περιοχές.

    Αποφύγετε προϊόντα που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας. 

    Αυτά περιλαμβάνουν:

    • Καφεΐνη και αλκοόλ. Αυτά τα προϊόντα μπορεί να προκαλέσουν ξηρότητα και ερεθισμό.
    • Μη χρησιμοποιείτε στοματικό διάλυμα που περιέχει αλκοόλ.
    • Εάν καπνίζετε ή μασάτε καπνό, σταματήστε, γιατί τα προϊόντα καπνού μπορεί να στεγνώσουν και να ερεθίσουν το στόμα σας.
    • Μην παίρνετε αντιισταμινικά και αποσυμφορητικά. Αυτά μπορεί να επιδεινώσουν την ξηροστομία σας.
    • Αποφεύγετε ζαχαρούχα ή όξινα τρόφιμα και καραμέλες. Αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο τερηδόνας. Αποφύγετε επίσης τα πικάντικα ή αλμυρά τρόφιμα γιατί μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό.

    Το σάλιο είναι σημαντικό για τη διατήρηση της υγείας των δοντιών και του στόματός σας. 

    Η λήψη αυτών των μέτρων για την προστασία των δοντιών σας μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ξηροστομία σας:

    • Βουρτσίστε με οδοντόκρεμα και καθαρίστε τα δόντια σας με νήμα. Ρωτήστε τον οδοντίατρό σας εάν μπορεί να επωφεληθείτε από την οδοντόκρεμα που περιέχει βεταΐνη ή ένα τζελ δοντιών για την εξουδετέρωση των οξέων των βακτηρίων.
    • Χρησιμοποιήστε ένα ενυδατικό στοματικό διάλυμα ή ένα τζελ ενυδάτωσης με πινέλο πριν τον ύπνο. Επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο για εξέταση των δοντιών σας και αφαίρεση της πλάκας, για να βοηθήσετε στην πρόληψη της τερηδόνας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    Πατήστς, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    iStock 183960820

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιαλαδενίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Νόσος από ακτινοβολία

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία στον καρκίνο

    Πώς να κάνετε διαφοροδιάγνωση λευκοπλακίας και καρκίνου του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος του στόματος

    Καρκίνος του λάρυγγα

    Σύνδρομο Sjögren

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Δίαιτα για την ξηροστομία

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Από τι πυροδοτούνται οι ημικρανίες; Νόσος Tay-Sachs »