Κυριακή, 01 Δεκεμβρίου 2013 19:11

Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

 

Δευτερογενής πρόληψη του ισχαιμικού ΑΕΕ

Η ποιότητα της αντιμετώπισης της οξείας φάσης των Αγγειακών Εγκεφαλικών Επεισοδίων (ΑΕΕ) εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την διαθεσιμότητα των απαραίτητων δομών, όπως η ύπαρξη Μονάδων ΑΕΕ.

Η αποτελεσματική δευτερογενής πρόληψη των ΑΕΕ βασίζεται στην αυστηρή και συνεπή εφαρμογή των αρχών της στηριζόμενης σε αποδείξεις ιατρικής (evidence-based medicine) και των σχετικών κατευθυντήριων γραμμών (Guidelines).

Έτσι, υπάρχουν σαφή δεδομένα για όφελος από:

-Την οριστική διακοπή του καπνίσματος.

-Την χορήγηση της κατάλληλης αντιαιμοπεταλιακής αγωγής.

-Την αποτελεσματική αντιπηκτική αγωγή σε περίπτωση παροξυσμικής ή χρόνιας κολπικής μαρμαρυγής ή βαλβιδοπάθειας.

-Την ρύθμιση των σημαντικότερων παραγόντων κινδύνου (αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, υπερλιπιδαιμία κ.α.), για την σταθεροποίηση της αθηρωματικής πλάκας.

-Την χειρουργική αντιμετώπιση εμβολογόνων εστιών στην καρδιά, όπως το ανοικτό ωοειδές τρήμα και στις καρωτίδες.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

O καφές και το τσάι προλαμβάνουν τα εγκεφαλικά επεισόδια

Υπάρχει κληρονομικότητα και στο εγκεφαλικό

Βλαστοκύτταρα για το εγκεφαλικό

Pradaxa σε μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή

Εκτομή με καθετήρα σε κολπική μαρμαρυγή

Κλοπιδογρέλη

Τι πρέπει να προσέχετε με τα αντιπηκτικά;

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 2359 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 09 Ιανουαρίου 2021 20:13
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σημαντικές πληροφορίες για τη Δοθιήνωση Σημαντικές πληροφορίες για τη Δοθιήνωση

    Η Δοθιήνωση

    Δοθιήνωση είναι οξύ απόστημα του τριχικού θυλάκου που προκαλείται από τον χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο. Εξαπλώνεται από τον τριχικό θύλακο στο περιβάλλον χόριο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι και νεαροί ενήλικες. Σπάνια στα παιδιά εκτός αν υπάρχει ανοσολογική ανεπάρκεια. Σε νεαρά κορίτσια μπορεί να παρουσιασθεί υπερανοσοσφαιριναιμία Ε - σταφυλοκοκκικό σύνδρομο (σύνδρομο Job)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Επώδυνες ερυθηματώδεις βλατίδες/όζοι (1-5 cm) με κεντρική φλυκταινοποίηση 
    • Εντοπίζονται μόνο στις τριχωτές περιοχές του σώματος, ιδιαίτερα στις περιοχές που υφίστανται τριβές ή μικρούς τραυματισμούς (όπως κάτω από τη ζώνη και στην πρόσθια επιφάνεια των μηρών)
    • Μπορεί να είναι μονήρης ή πολλαπλές 
    • Χωρίς πυρετό ή γενικά συμπτώματα
    • Επώδυνη, ερυθρά περιθυλακική εξοίδηση που στη συνέχεια ανοίγει και απελευθερώνει πύο και νεκρωμένους ιστούς (έμβολο)
    • Το πύο συνήθως ελευθερώνεται αυτόματα

    ΑΙΤΙΕΣ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Παθογόνο στέλεχος του χρυσίζοντα σταφυλοκόκκου (Staphylococcus aureus)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Φορείς παθογόνων στελεχών χρυσίζοντα σταφυλοκόκκου στα ρουθούνια, δέρμα, μασχάλες και περίνεο 
    • Σπάνια ουδετεροπενία ή σύνδρομο υπερανοσοσφαιριναιμίας Ε - σταφυλοκοκκικών αποστημάτων 
    • Σακχαρώδης διαβήτης, κακή θρέψη, αλκοολισμός 
    • Πρωτοπαθής ανοσολογική ανεπάρκεια (χρόνια κοκκιωματώδης νόσος, σύνδρομο Chediak - Higashi (Το σύνδρομο Chediak-Higashi είναι μια προϊούσα, εκφυ­λιστική, μοιραία, οικογενής νόσος της πρώτης παιδικής ηλικίας, που χαρακτηρίζεται από μερικό οφθαλμοδερματικό αλφισμό, δερματικές και εντερικές λοιμώξεις νωρίς στην παιδική ηλικία και λευκοκύτταρα με πολύ μεγάλα αζουρόφιλα κοκκία), ανεπάρκεια C3, υπερκαταβολισμός C3, παροδική υπογαμμασφαιριναιμία της βρεφικής ηλικίας, ανοσοανεπάρκεια με θύμωμα, σύνδρομο Wiskott-Aldrich- Το σύνδρομο Wiskott-Aldrich είναι μία γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και από διαταραχές της πήξης του αίματος. Οι ασθενείς με σύνδρομο Wiskott-Aldrich έχουν μειωμένο αριθμό και μέγεθος αιμοπεταλίων, γεγονός που οδηγεί στον συχνή εμφάνιση εκχυμώσεων και σε επεισόδια παρατεταμένης αιμορραγίας μετά από ήσσονος σημασίας τραύματα. Οι πάσχοντες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων ανοσολογικών και φλεγμονωδών διαταραχών εξαιτίας των μη φυσιολογικών ή μη λειτουργικών λευκών αιμοσφαιρίων τους. Πολλοί ασθενείς εμφανίζουν εκζέματα και αυτοάνοσες επιδράσεις, ενώ έχουν αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης λεμφώματος)
    • Δευτεροπαθής ανοσοανεπάρκεια (λευχαιμία, λευκοπενία, ουδετεροπενία, θεραπευτική ανοσοκαταστολή)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Θυλακίτιδα
    • Ψευδοθυλακίτιδα
    • Ψευδάνθρακας 
    • Περιγεγραμμένη επιδερμειδής κύστη 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Καλλιέργεια υλικού αποστημάτων 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιβιοτικά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Ιστοπαθολογοανατομικά - περιθυλακιώδης νέκρωση που περιέχει ινώδες υλικό και ουδετερόφιλα. Στο βάθος της νεκρωτικής πλάκας, στο υποδόριο, βρίσκεται ένα μεγάλο απόστημα με Gram χρώση θετική για μικρές συλλογές χρυσίζοντα σταφυλοκόκκου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Καμία, εκτός από τα επίπεδα ανοσοσφαιρινών σε σπάνιες περιπτώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Καλλιέργεια υλικού αποστημάτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Υγρά θερμά επιθέματα (παρέχουν ανακούφιση, περιορισμό της βλάβης/σχηματισμού κορυφής/παροχέτευση) για 30 λεπτά, 4 φορές την ημέρα
    • Σε σχηματισμό κορυφής ή εξάπλωση της βλάβης, διάνοιξη και παροχέτευση 
    • Η επιπτωμάτωση προάγει την παροχέτευση του πύου
    • Η καλλιέργεια ρουτίνας δεν είναι απαραίτητη σε εντοπισμένα αποστήματα και σε μη διαβητικά άτομα με φυσιολογικό ανοσολογικό σύστημα
    • Συστηματική θεραπεία με αντιβιοτικά συνήθως δεν χρειάζεται εκτός αν υπάρχει εκτεταμένη κυτταρίτιδα γύρω από τις βλάβες ή πυρετός 
    • Οι υποτροπές σχετίζονται με χρόνια φορεία του συγκεκριμένου στελέχους σταφυλοκόκκου στο δέρμα ή τα ρουθούνια. Οι στόχοι της θεραπείας είναι: 
    1. Μείωση ή εξαφάνιση του παθογόνου παράγοντα, ή
    2. Σε επίμονες περιπτώσεις, εμφύτευση λιγότερο λοιμογόνου στελέχους 
    • Καταστολή του παθογόνου στελέχους:
    1. Καλλιέργεια από τα ρουθούνια, δέρμα, μασχάλες, περίνεο
    2. Έναρξη θεραπευτικών δόσεων αντιβιοτικών 
    3. Πλύσιμο ολόκληρου του σώματος και των νυχιών (με βούρτσα) κάθε μέρα για 1-3 εβδομάδες με Betadine, Hibiclens ή σαπούνι Phisohex (όλα προκαλούν ξηροδερμία)
    4. Μετά το πλύσιμο επάλειψη με αλοιφές 
    5. Μέτρα υγιεινής - αλλαγή πετσέτας, εσωρούχων και σεντονιών καθημερινά, απολύμανση ξυριστικών εργαλείων, αποφυγή καθαρισμού της μύτης 
    6. Τακτική αλλαγή επιθεμάτων σε τραύματα
    • Αντικατάσταση του παθογόνου στελέχους με μονοπαθογόνο στέλεχος (502 Α μικροβιακή παρεμβολή)
    1. Καλλιέργεια από τη μύτη και τις βλάβες για πιστοποίηση του παθογόνου παράγοντα 
    2. Καλλιέργεια στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας αν αυτά έχουν προσβληθεί 
    3. Θεραπεία των ασθενών και των προσβληθέντων μελών της οικογένειας με αντιβιοτικά 
    4. Διακοπή τοπικής/συστηματικής αντιβίωσης και μετά 48 ώρες ενοφθαλμισμό στα ρουθούνια Staphylococcus aureus 502A (βακτηριακό απόθεμα) - (γέρνουμε την κεφαλή προς τα πίσω, εισάγουμε δύο διαποτισμένα ξέστρα καλλιέργειας σε κάθε ρουθούνι και ο ασθενής εισπνέει υλικό στις ρινικές κοιλότητες και το ρινοφάρυγγα)
    5. Επανεξέταση μετά από 1 μήνα, επανάληψη της διαδικασίας αν τα αποστήματα δεν έχουν υποχωρήσει 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Αποφυγή αθλημάτων που πραγματοποιείται επαφή (όπως πάλη) αν υπάρχουν ενεργές βλάβες. Διαφορετικά δεν υπάρχουν περιορισμοί

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    Σε πολλαπλά αποστήματα, περιγεγραμμένη φλεγμονή γύρω από τη βλάβη ή ανοσοκαταστολή:

    • Λήψη καλλιέργειας και χορήγηση αντιβιοτικών για τουλάχιστον 14 ημέρες 
    • Κλοξακιλλίνη (Tegopen) ή δικλοξακιλλίνη (Dynapen, Pathocil) 250 mg 4 φορές την ημέρα ή
    • Ερυθρομυκίνη (E-mycin, PCE) 250-500 mg 3 φορές την ημέρα

    Καταστολή του παθογόνου στελέχους:

    • Δικλοξακιλλίνη ή κλοξακιλλίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα επί 25 ημέρες 
    • Ερυθρομυκίνη 250-500 mg 3 φορές την ημέρα (σε αλλεργία στην πενικιλλίνη) επί 21 ημέρες 
    • Σε αποτυχία των παραπάνω - έναρξη κύκλου αντιβιοτικού για 1-3 μήνες. Ενδεχομένως να προστεθεί ριφαμπικίνη 600 mg 4 φορές την ημέρα επί 10 ημέρες 
    • Μετά το πλύσιμο - μπατονέτα με αλοιφή βακιτρακίνης ή μουπιροκίνης στα ρουθούνια 3 με 4 φορές την ημέρα επί 14 ημέρες 

    Αντικατάσταση του παθογόνου στελέχους:

    Θεραπεία του ασθενούς και των προσβεβληθέντων οικογενειακών μελών με δικλοξακιλλίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα ή σε βρέφος/παιδί 50 mg/kg/ημέρα 4 φορές την ημέρα επί 7-10 ημέρες 

    Αντενδείξεις:

    • Κλοξακιλλίνη - δικλοξακιλλίνη - αλλεργία στην πενικιλλίνη 
    • Ερυθρομυκίνη, μουπιροκίνη - υπερευαισθησία

    Προφυλάξεις:

    • Κλοξακιλλίνη - δικλοξακιλλίνη - αναφυλακτική αντίδραση 
    • Ερυθρομυκίνη - επιφυλακτική χορήγηση σε ασθενείς με διαταραγμένη ηπατική λειτουργία, παρενέργειας από το γαστρεντερικό, κυρίως κοιλιακά άλγη, κύηση (κατηγορία Β)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Ερυθρομυκίνη - αυξάνει τα επίπεδα θεοφυλλίνης/καρβαμαζεπίνης, ελαττώνει την κάθαρση της βαρφαρίνης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Ουλές 
    • Μικροβιαιμία
    • Διασπορά (σε διαφραγματική/βαλβιδική ανεπάρκεια, αρθρίτιδα)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΟΘΙΗΝΩΣΗΣ

    • Αυτοπεριοριζόμενη (συνήθως το πύο παροχετεύεται αυτόματα και ιάται σε μέσα σε λίγες ημέρες χωρίς να αφήνει ουλές)
    • Υποτροπιάζουσα/χρόνια νόσος που διαρκεί μήνες ή χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Συνήθως φυσιολογικό ανοσολογικό σύστημα 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Ουδετεροπενία 
    • Υπερανοσοσφαιριναιμία Ε - σύνδρομο σταφυλοκοκκικών αποστημάτων (σπάνια)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Συχνότερη μετά την εφηβεία. Δοθιήνωση έχει αναφερθεί σε εφήβους που ζουν σε πολυπληθείς περιοχές

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    furunculosis1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Κόλπο για την αποτελεσματική θεραπεία των δοθιήνων

    Θυλακίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους καλόγερους

    Δοθιήνωση

    Βήχιο

    Άρνικα

    www.emedi.gr

     

  • Νόσοι εκσπερμάτισης Νόσοι εκσπερμάτισης

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις νόσους εκσπερμάτισης

    Νόσοι εκσπερμάτισης

    • Πρώιμη εκσπερμάτιση: ανικανότητα σταθερού ελέγχου του αντανακλαστικού της εκσπερματίσεως είναι μία συχνή σεξουαλική νόσος που προσβάλλει άτομα κάθε ηλικίας. Τα κριτήρια για τον ορισμό ποικίλλουν, π.χ. ανεπάρκεια για διατήρηση στύσης επαρκούς διάρκειας για την ικανοποίηση του σεξουαλικού συντρόφου ή εκσπερμάτιση που επισυμβαίνει πριν το άτομο το επιθυμήσει. Η φυσιολογική βιολογική απόκριση είναι η εκσπερμάτιση να συμβαίνει μέσα σε 2 λεπτά μετά τη διείσδυση στον κόλπο. Έλεγχος της εκσπερματίσεως είναι μία επίκτητη συμπεριφορά που αυξάνει με την εμπειρία 
    • Αναστελλόμενη εκσπερμάτιση: μία σπάνια κατάσταση στην οποία η στύση είναι φυσιολογική ή παρατεταμένη, αλλά δεν επισυμβαίνει εκσπερμάτιση 
    • Παλίνδρομη εκσπερμάτιση: η βαλβίδα στη βάση της κύστης αδυνατεί να κλείσει κατά την εκσπερμάτιση και το σπέρμα ωθείται προς τα πίσω στη κύστη. Η στύση και η σεξουαλική ευχαρίστηση, συνήθως, δεν περιορίζονται 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικιακές ομάδες 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΩΝ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΕΩΣ

    • Εκσπερμάτιση πριν τη θέληση του ατόμου 
    • Εκσπερμάτιση δεν επέρχεται μετά από φυσιολογική στύση (περιλαμβάνεται και η στύση μετά αυνανισμό)

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΩΝ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΕΩΣ

    Περιφερική νευροπάθεια

    Πρώιμη εκσπερμάτιση:

    • Πρώτα χρόνια της ενηλίκου ζωής 
    • Φόβος σεξουαλικά μεταδιδόμενης νόσου 
    • Άγχος
    • Ψυχολογικοί παράγοντες 
    • Ένοχα αισθήματα με το σεξ
    • Κακή διαπροσωπική σχέση (προβλήματα γάμου, μη απόκριση του συντρόφου)
    • Στενή συνάφεια με άλλα άτομα στο σπίτι (π.χ. πεθερά)

    Αναστελλόμενη εκσπερμάτιση:

    • Σπάνια μπορεί να οφείλεται σε υποκείμενη επώδυνη νόσο, π.χ. προστατίτιδα, ορχεοεπιδιδυμίτιδα
    • Συνήθως ψυχογενής
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Μερικά φάρμακα μπορεί να επιδεινώσουν την εκσπερμάτιση, π.χ. θειοριδαζίνη, μεσοριδαζίνη, αντιϋπερτασικά, β-αναστολείς, μερικά αντικαταθλιπτικά

    Παλίνδρομη εκσπερμάτιση:

    • Προστατεκτομή 
    • Χειρουργική στον αυχένα της κύστης 
    • Εκτεταμένη χειρουργική επέμβαση στην πύελο
    • Χειρουργική αφαίρεση οπισθοπεριτναϊκών λεμφαδένων για καρκίνο όρχεος (μπορεί να επάγει και αναστολή της εξόδου του σπέρματος)
    • Νευρολογικές νόσοι π.χ. πολλαπλή σκλήρυνση
    • Φάρμακα, π.χ. αμοξαπίνη, δεσιπραμίνη, ιμιπραμίνη 

    Global Premature Ejaculation Treatment Market Report Predicts Massive Growth By 2026 option 2

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΩΝ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΕΩΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΟΣΩΝ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΕΩΣ

    • Εργαστηριακά ευρήματα, συνήθως, φυσιολογικά 
    • Ανάλυση ούρων μετά εκσπερμάτιση για επιβεβαίωση παλίνδρομης εκσπερμάτισης, όταν υπάρχει πρόβλημα γονιμότητας 

     ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΝΟΣΩΝ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΕΩΣ

    Λεπτομερές σεξουαλικό ιστορικό

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΩΝ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΕΩΣ 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΝΟΣΩΝ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΕΩΣ

    • Αναγνώριση κάθε οργανικής αιτίας (ακόμη και αν δεν είναι αναστρέψιμη) βοηθάει τον ασθενή να αποδεχθεί την κατάσταση 
    • Βελτίωση της επικοινωνίας με το σύντροφο 
    • Καταστολή της επιθυμίας ή τάσης για επίδειξη 
    • Θεραπεία αισθησιακού εστιασμού
    • Τεχνικές για εκμάθηση του ελέγχου εκσπερματίσεως, π.χ. η τεχνική της πιέσεως και η τεχνική της έναρξης και διακοπής 
    • Χρήση μίας σειράς ειδικών μπορεί να είναι αναγκαία, π.χ. ψυχίατροι, ψυχολόγοι, σεξοθεραπευτές, αγγειοχειρουργοί, ουρολόγοι, ενδοκρινολόγοι, νευρολόγοι
    • Αν μία πιθανή αιτία είναι τα φάρμακα, συστήστε διακοπή ή αλλαγή δόσης 
    • Η παλίνδρομη εκσπερμάτιση μπορεί να αντιμετωπίζεται αν η επαφή εκτελείται με γεμάτη την κύστη

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    Ενθάρρυνση μειώνει το άγχος και επιταχύνει την ανάρρωση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    Εξαρτάται από τον τύπο της θεραπείας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΩΝ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΕΩΣ

    Ψυχολογική καταπίεση σε μερικούς άνδρες - σημεία βαριάς ανικανότητας αυτομομφής, επιπρόσθετο άγχος και ενοχή 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΝΟΣΩΝ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΙΣΕΩΣ

    Συνήθως αντιμετωπίσιμη με τη θεραπεία 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νευρολογικές νόσοι, π.χ. πολλαπλή σκλήρυνση 
    • Προστατίτιδα
    • Ψυχολογικές νόσοι 
    • Νόσοι διαπροσωπικών σχέσεων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η ηλικία από μόνη της δεν προκαλεί προβλήματα εκσπερμάτισης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική υγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική υγεία

    men upset about premature ejaculation

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιδιδυμίτιδα

    Φυτικά σκευάσματα για τις παθήσεις του προστάτη

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τα εσώρουχα μπορεί να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα

    Σηκώνεστε τη νύχτα για τουαλέτα;

    Κρέμα για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Εργαστηριακό σπέρμα

    Συμπληρώματα διατροφής για καλύτερη σεξουαλική ζωή στους άνδρες

    Μια πλήρης ανάλυση του θρεπτικού περιεχομένου του σπέρματος

    Μήπως έχετε αδύναμο σπέρμα;

    Πότε τα σπερματοζωάρια κολυμπούν γρηγορότερα

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Το σπέρμα έχει πολλές ιδιότητες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πέος

    Το αίμα στο σπέρμα

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Πρόωρη εκσπερμάτιση

    Προθέσεις πέους και πεοπλαστική

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Όρχεις

    Στείρωση

    Γιατί οι όρχεις γίνονται μπλε

    Θεραπεία της προστατίτιδας με προστατικό άρμεγμα

    Προστατίτιδα

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη

    Επιμήκυνση πέους με ασκήσεις Kegel

    Ψυχογενής έλλειψη εκσπερμάτισης

    Βελτιώστε τις σεξουαλικές σας επιδόσεις με τη γιόγκα

    Αυξήστε το πέος σας τουλάχιστον 3 εκατοστά

    Άνδρες, μήπως το ηθικό είναι πεσμένο;

    Σε μόνιμη στύση

    www.emedi.gr

     

  • Αυτόματη έκτρωση Αυτόματη έκτρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αυτόματη έκτρωση

    Ως έκτρωση καλείται ο αποχωρισμός των προϊόντων της σύλληψης από τη μήτρα πριν την δυνατή επιβίωση του εμβρύου έξω από τη μήτρα.

    Κατά την κύηση, το σημείο στο οποίο είναι δυνατή η βιωσιμότητα του εμβρύου έχει υπάρξει το θέμα πολλών νομικών και επιστημονικών διαμαχών και οι ορισμοί διαφέρουν ανάλογα με τον τόπο και/ή το ιατρικό κέντρο.

    Ωστόσο ως δυνητικά βιώσιμο έμβρυο θεωρείται αυτό που έχει βάρος τουλάχιστον 500 gr και/ή έχει ηλικία κύησης πάνω από 20 εβδομάδες.

    • Αυτόματη έκτρωση - αναφέρεται στην αποβολή όλων (τέλεια έκτρωση) ή μέρους (ατελής έκτρωση) των προϊόντων της σύλληψης από τη μήτρα πριν την συμπλήρωση 20 εβδομάδων κύησης. Ατελής έκτρωση τείνει να εμφανίζεται συχνότερα μετά τη 10η εβδομάδα της κύησης όταν ο πλακούντας και το έμβρυο τείνουν να αποβληθούν ξεχωριστά. Ο πλακούντας είτε ακέραιος είτε τμηματικός - μπορεί να κατακρατηθεί, γεγονός που οδηγεί σε συνεχή αιμορραγία από τον κόλπο (μερικές φορές ακατάσχετη). Μια έκτρωση είναι επαπειλούμενη όταν εμφανιστεί αιμορραγία πρώιμα στην κύηση, με ή χωρίς μητρικές συσπάσεις, αλλά χωρίς διαστολή τραχήλου και απόπτωση των υμένων (μεμβρανών) ή αποβολή των προϊόντων της σύλληψης. Διαστολή του τραχήλου από πτώση των υμένων (μεμβρανών) των προϊόντων της σύλληψης με παρουσία κολπικής αιμορραγίας προμηνύει αναπόφευκτη έκτρωση.
    • Πρέπει να γίνει διαφορική διάγνωση μεταξύ της επαπειλούμενης και της αναπόφευκτης έκτρωσης τη στιγμή που η αντιμετώπισή τους διαφέρει.
    • Τεχνητή (προκλητή) έκτρωση - αναφέρεται στην εκκένωση της μήτρας από το περιεχόμενο/τα προϊόντα της σύλληψης, είτε με ιατρικές, είτε με χειρουργικές μεθόδους.
    • Παλίνδρομη έκτρωση - εμφανίζεται με την κατακράτηση εμβρυϊκών τμημάτων για 8 εβδομάδες ή περισσότερο με επακόλουθο τον εμβρυϊκό θάνατο.
    • Λοιμώδης έκτρωση - η λοίμωξη αφορά τα προϊόντα της σύλληψης και των μητρικών οργάνων αναπαραγωγής.
    • Σηπτική έκτρωση - διασπορά βακτηριδίων (και/ή τοξινών τους) μέσα στη μητρική κυκλοφορία και τα συστήματα οργάνων.
    • Καθ' έξιν αυτόματες εκτρώσεις - τρεις ή περισσότερες συνεχείς (συναπτές) αυτόματες εκτρώσεις. Αν και οι συνεχείς (επαναλαμβανόμενες) αυτόματες εκτρώσεις είναι συνήθως τυχαία συμβάματα πολλές φορές συνιστούν καρυοτυπικό έλεγχο των γονέων και κλινική εκτίμηση της μητέρας για τυχόν ανωμαλίες (τέτοιες όπως ένας ανεπαρκής τράχηλος) στις περιπτώσεις καθ' έξιν εκτρώσεων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό 

    Γενετική: Εμβρυϊκές (και σε μικρότερη έκταση μητρικές) χρωμοσωμικές ανωμαλίες αυξάνουν πολύ την επίπτωση των αυτόματων εκτρώσεων.

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Νέες (< 45 ετών) και πάνω από 35 ετών 
    • Η επίπτωση της τεχνητής (προκλητής) έκτρωσης τείνει να ελαττώνεται με την πάροδο της ηλικίας

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    Σε μια προηγούμενα διαγνωσμένη ενδομήτρια κύηση:

    • Αιμορραγία από τον κόλπο (ροδόχρους ή καφεόχρους έκκριση)
    • Επώδυνες τονικές συσπάσεις μήτρας 
    • Διαστολή τραχήλου 
    • Ρηγμένοι υμένες 
    • Αποβολή μη βιώσιμων προϊόντων σύλληψης 
    • Πυρετός 
    • Καταπληξία
    • Μαλακή, ατελώς παλινδρομούσα μήτρα

    ΑΙΤΙΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Το αίτιο των περισσότερων αυτόματων εκτρώσεων είναι άγνωστο
    • Ελαττωματικό βλαστόπλασμα (ιδιόπλασμα)
    • Ακατάλληλη εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου
    • Ανωμαλία των μητρικών αναπαραγωγικών οργάνων 
    • Ενδοκρινική δυσλειτουργία
    • Συστηματική λοιμώδης νόσος
    • Δηλητήρια (συμπεριλαμβανομένων των φαρμάκων)
    • Διαταραχή ανεπάρκειας πλακούντα
    • Ελαττωματικά σπερματοζωάρια
    • Τραύμα
    • Θεραπευτική ή εγκληματική παρέμβαση 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Εμβρυϊκές χρωμοσωμικές ανωμαλίες (100 φορές πιο αυξημένες σε αυτόματη έκτρωση)
    • Ανωμαλίες της μήτρας
    • Κατανάλωση οινοπνεύματος, φαρμάκων (ναρκωτικών) από τη μητέρα
    • Αυξανόμενη ηλικία μητρότητας
    • Επιδείνωση της κατάστασης υγείας (π.χ. διαβήτης, θυρεοειδής νόσος)
    • Λοιμώξεις από ορισμένους ιούς ή βακτήρια.

    20a7e8d0 8a69 4ffc a315 fcadb173c0b9 1920x1080

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Έκτοπη κύηση - μια επιπλοκή που πιθανά απειλεί τη ζωή, είναι δύσκολο να διακριθεί από την επαπειλούμενη έκτρωση. Οι υπέρηχοι μπορούν να διακρίνουν γρήγορα την έκτοπη κύηση από την ενδομήτρια κύηση. Η κοιλιακή παρακέντηση μπορεί να δείξει ελεύθερο περιτοναϊκό αίμα.
    • Πολύποδες τραχήλου, νεοπλασίες και/ή φλεγμονώδεις καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία από τον κόλπο. Αυτή η αιμορραγία δε συνοδεύεται, συνήθως, από πόνο/συσπάσεις και είναι γρήγορα εμφανή στην εξέταση με το μικροσκόπιο.
    • Η υδατιδώδης μύλη κύηση συνήθως καταλήγει σε έκτρωση πριν την 20η εβδομάδα της κύησης. Συνήθως, είναι αιμορραγικό έκκριμα προ της έκτρωσης. Μια ενδομήτρια βοτρυοειδής μάζα σα σταφύλι στους υπερήχους είναι διαγνωστική. Η HCG ή χοριακή γοναδοτροπίνη είναι συχνά θετική.
    • Μεμβρανώδης δυσμηνόρροια - χαρακτηρίζεται από αιμορραγία, συσπάσεις και διέλευση των ενδομητρίων στοιχείων. Μπορεί να μιμηθεί αυτόματη έκτρωση. Η ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (HCG) είναι αρνητική.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Καλλιέργειες για ομάδα Β στρεπτόκοκκων, γονόρροια και χλαμύδια
    • Ελαττωμένη αιμοσφαιρίνη
    • Ελαττωμένος αιματοκρίτης

    Ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη (HCG ) - συμπεραίνουσα ανίχνευσης κύησης

    • HCG (ή οι β υποομάδες της βHCG) μπορεί να προσδιοριστεί στα ούρα και στο πλάσμα ποιοτικά και ποσοτικά
    • Δοκιμασίες για πρώιμη ανίχνευση κύησης ανιχνεύουν HCG στα συμπυκνωμένα ούρα μέσα στις δύο πρώτες εβδομάδες της κύησης
    • Οι τιμές βHCG  πλάσματος μπορεί να παρέχουν πιθανή απόδειξη κύησης κατά την εμφύτευση - μία εβδομάδα μετά την ωορρηξία και μια εβδομάδα πριν την πρώτη λανθάνουσα περίοδο 
    • HCG (ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη) στην εκτίμηση της βιωσιμότητας του εμβρύου
    • Η συγκέντρωση (HCG) στο πλάσμα της μητέρας αυξάνει ταχέως από τη δεύτερη έως την ένατη εβδομάδα της κύησης. Εάν η HCG του πλάσματος είναι σταθερή ή ελαττωμένη, η βιωσιμότητα του εμβρύου και η φυσιολογικότητα της κύησης είναι αμφίβολα.

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    • HCG πλάσματος - ηπαρινικά αντιπηκτικά ή EDTA (αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό οξύ)
    • HCG ούρων - φαινοθειαζίνες

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • HCG ούρων - μακροσκοπική πρωτεϊνουρία, αιματουρία, αυξημένη ΤΚΕ

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Υπολείμματα κυήματος
    • Συντρίμματα (θραύσματα)
    • Τεμάχια σύλληψης

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Εξέταση με υπερήχους για τη βιωσιμότητα του εμβρύου και τον αποκλεισμό έκτοπης κύησης 
    • Η απεικόνιση με υπερήχους μπορεί να είναι αρκετά ακριβής ώστε να επιβεβαιώσει μια ενδομήτρια κύηση στην 4η ή 5η εβδομάδα της κύησης.

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Δύο θετικά σημεία πρώιμης κύησης είναι η ταυτοποίηση (αναγνώριση) των καρδιακών ήχων του εμβρύου (συνήθως πραγματοποιείται με μηχανήματα Doppler κατά ή μετά την 9η εβδομάδα της κύησης) και η αναγνώριση των εμβρυϊκών μελών (τμημάτων) στον αμνιακό σάκο με τους υπερήχους.
    • Πιθανά δεδομένα κύησης - αύξηση του μεγέθους της κοιλίας, τράχηλος που μαλακώνει, αμηνόρροια, ευαισθησία μαστών και τραχήλου. Διαγνωστικές μέθοδοι παρουσία HCG στα ούρα ή στο αίμα.
    • Άσηπτη εξέταση με μητροσκόπιο για να καθοριστεί η εστία της αιμορραγίας. Λήψη καλλιεργειών για στρεπτόκοκκο ομάδας β, γονόκοκκο και χλαμύδια. Λήψη καθετηριασμένων ούρων για γενική ανάλυση ούρων και καλλιέργεια.
    • Αμφίχειρη εξέταση για καθορισμό των διαστάσεων της μήτρας και σύσταση/διαστολή του τραχήλου.
    • Προσεκτική εκτίμηση για μάζα, ευαισθησία εξαρτημάτων 
    • Υποψιαστείτε την πιθανότητα αυτόματης έκτρωσης σε γυναίκα της αναπαραγωγικής ηλικίας, που εμφανίζει αφύσικη κολπική αιμορραγία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Ερευνήστε όλες τις περιπτώσεις αιμορραγίας 1ου τριμήνου 
    • Διαδοχικός προσδιορισμός συγκέντρωσης β HCG ορού
    • Επαπειλούμενη έκτρωση: ξεκούραση κλινήρης (συνήθως στο σπίτι) και μη είσοδος οτιδήποτε στον κόλπο. Εφ' όσον η αιμορραγία είναι πιο σοβαρή (π.χ. περισσότερο από μια μεγάλη περίοδο) συνιστάται εισαγωγή στο νοσοκομείο και στενή παρακολούθηση
    • Αναπόφευκτη ή ατελής έκτρωση: διάταση τραχήλου και απόξεση (Δ και Α) (συνήθως με αναρρόφηση)
    • Ομάδα αίματος και τύπος για ενδεχόμενη ανάγκη μετάγγισης
    • Όταν η ολοκλήρωση μιας έκτρωσης είναι αμφίβολη, πρέπει να επιχειρείται διαστολή και απόξεση για υπολείμματα κυήματος 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    Αν είναι αναγκαίο κατάκλιση μέχρι ανάρρωσης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Η αιμορραγία που έπεται ανεπίπλεκτης διαστολής και απόξεσης/ατελούς έκτρωσης μπορεί συνήθως να ελεγχθεί με ωκυτοκίνη (Pitocin) 3-10 μονάδες ενδομυϊκά ή με μεθυλεργονοβίνη (Methergine) 0,2 mg ενδομυϊκά
    • Αναλγητικά εάν χρειάζεται
    • Rhesus αρνητική μητέρα - δώστε αυτοάνοση αντι-Rhesus σφαιρίνη

    Προφυλάξεις: Μη δίνετε μεθυλεργονοβίνη ενδοφλεβίως

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Ταυτοποίηση προϊόντων της σύλληψης μέσα σε υλικό αποβληθέν από τη μήτρα επιβεβαιώνει αυτόματη έκτρωση
    • Αν η έκτρωση είναι τέλεια, παρακολουθείστε την ασθενή για ένα χρονικό διάστημα, για να ελέγξετε περαιτέρω αιμορραγία.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Οποιαδήποτε αιμορραγία από τον κόλπο σε γυναίκα με αποδεδειγμένη ή πιθανή ενδομήτρια κύηση είναι μη φυσιολογική και πρέπει να θεωρηθεί επαπειλούμενη έκτρωση μέχρις αποδείξεως του εναντίου. Στην πραγματικότητα, η αιμορραγία από τον κόλπο κατά τη διάρκεια της πρώιμης κύησης είναι αρκετά συνήθης και συχνά η αιτία της αιμορραγίας διαφεύγει της διάγνωσης. Στην περίπτωση καθ' έξιν εκτρώσεως, το έκτρωμα πρέπει να πάει για καρυότυπο. Άλλα αίτια καθ' έξιν εκτρώσεων πρέπει να διερευνηθούν και με το ζευγάρι, για να καθοριστούν οι καλύτερες θεραπευτικές τεχνικές.
    • Ειδική θεραπεία και προσοχή για την ασθενή, που έχει μια μεταγενέστερη εγκυμοσύνη 
    • Χειρουργική ενίσχυση του τραχήλου σε καθ' έξιν εκτρώσεις. 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Επιπλοκές της διαστολής και απόξεσης, συμπεριλαμβανομένης της διάτρησης της μήτρας, λοίμωξης και αιμορραγίας
    • Επαναλαμβανόμενες εκτρώσεις 
    • Κατάθλιψη και αισθήματα ενοχής (η ασθενής μπορεί να χρειασθεί συμβουλευτική βοήθεια)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΕΚΤΡΩΣΗΣ

    • Σε περιπτώσεις επαπειλούμενης έκτρωσης, όπου έχουμε παύση της αιμορραγίας και οι παράμετροι της κύησης συνεχίζουν να εξελίσσονται φυσιολογικά, η μητρική πρόγνωση είναι εξαιρετική.
    • Κατόπιν διαστολής και απόξεσης στις αναπόφευκτες και ατελείς εκτρώσεις και κατόπιν τελείας έκτρωσης, η πρόγνωση είναι εξαιρετική.
    • Καθ' έξιν εκτρώσεις - πρόγνωση για επιτυχή εγκυμοσύνη φτωχή.

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υποθυρεοειδισμός
    • Σακχαρώδης διαβήτης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    2781338 121417 cnn drink spiked abortion pill vid

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Προσταγλανδίνες

    Ενδομητρικές μηχανικές συσκευές

    Κολπική αδένωση

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Ινομυώματα

    Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σημαντικές πληροφορίες για την παράλυση του Bell Σημαντικές πληροφορίες για την παράλυση του Bell

    H παράλυση του Bell

    H παράλυση του Bell είναι η παράλυση ή αδυναμία των μυών που νευρώνονται από το προσωπικό νεύρο, τυπικά ετερόπλευρα, λόγω φλεγμονής και οιδήματος του προσωπικού νεύρου μέσα στον πόρο του (φαλλοπιανός).

    • Παράλυση του Bell: ιδιοπαθής
    • Σύνδρομο Ramsay-Hunt: παράλυση του Bell σχετιζόμενη με φυσαλίδες μέσα στον έξω ακουστικό πόρο ή πίσω από το αυτί, λόγω λοίμωξης από έρπη ζωστήρα (μερικές φορές απλός έρπης)
    • Διπληγία προσωπικού νεύρου: η ταυτόχρονη ανάπτυξη αμφοτερόπλευρης παράλυσης του Bell είναι πολύ σπάνια και τότε θα πρέπει να θεωρηθούν σαν πιθανές εξηγήσεις συνθήκες, όπως το σύνδρομο Guillain-Barre και η χρόνια μηνιγγίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: Υπάρχει οικογενειακή τάση για την παράλυση του Bell 

    Επικρατέστερη ηλικία: Επηρεάζει όλες τις ηλικίες. Πιο συνηθισμένη σε άτομα άνω των 30 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Αιφνίδια έναρξη ή έναρξη μετά από μήνες
    • Ετερόπλευρη ολική ή τμηματική παράλυση των προσωπικών μυών 
    • Ήπια αιμωδία στην επηρεασμένη περιοχή 
    • Σιελόρροια
    • Σύστοιχη υπερβολική ή ανεπαρκής παραγωγή δακρύων 
    • Σύστοιχη απώλεια γεύσης 
    • Σύστοιχη ωταλγία

    ΑΙΤΙΑ 

    Παράλυση του Bell:

    • Φλεγμονή του προσωπικού νεύρου μέσα στον προσωπικό πόρο (φαλλοπιανός πόρος)
    • Έκθεση στο κρύο 
    • Πιθανά ιογενής

    Σύνδρομο Ramsay-Hunt:

    • Έρπης ζωστήρας
    • Σπάνια, απλός έρπητας

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ηλικία άνω των 30 ετών 
    • Έκθεση στο κρύο

    facial nerve paralysis

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Νεοπλασίες:

    • Καρκινωματώδης μηνιγγίτιδα
    • Λευχαιμική μηνιγγίτιδα
    • Όγκοι του παρωτιδικού αδένα
    • Όγκοι της βάσης του κρανίου

    Λοιμώδης:

    • Χρόνια μηνιγγίτιδα
    • Βακτηριδιακή μηνιγγίτιδα
    • Οστεομυελίτιδα στη βάση του κρανίου
    • Μέση ωτίτιδα
    • Λέπρα

    Άλλα:

    • Σαρκοείδωση 
    • Σύνδρομο Melkersson - Rosenthal (παράλυση προσωπικού με οσχεοειδή, πτυχωτή γλώσσα)
    • Τραύμα στο κεφάλι με κάταγμα του κροταφικού οστού
    • Εγκεφαλικό επεισόδιο στο στέλεχος (πρόσθια κατώτερη εγκεφαλική αρτηρία)
    • Πολλαπλή σκλήρυνση
    • Σύνδρομο Guillain-Barre (μπορεί αρχικά να εμφανισθεί σαν μια πολύ τυπική παράλυση του Bell)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • ΕΝΥ (εγκεφαλονωτιαίο υγρό) - πρωτεΐνη - ελαφρά αυξημένη στο 1/3 των περιπτώσεων 
    • ΕΝΥ - κύτταρα - ελαφρά αυξημένα στο 10% των περιπτώσεων με επικρατέστερη μονοπυρήνων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οίδημα προσωπικού νεύρου 
    • Περιστασιακές αιμορραγικές τάσεις 
    • Διάταση τροφοφόρων αγγείων των νεύρων 
    • Διήθηση από μονοπύρηνα κύτταρα σε ορισμένες περιπτώσεις
    • Ατροφία του προσωπικού νεύρου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτρομυογραφία τις πρώτες 3 εβδομάδες μετά την έναρξη της κατάστασης, δηλώνει ελαττωμένο ή από πρότυπο παρεμβολής στην επηρεασμένη περιοχή, που αντανακλά σε μείωση ή απουσία της λειτουργίας των κινητικών μονάδων του προσωπικού. Μετά από 3 εβδομάδες τυπικά παρατηρούνται δυναμικά εκνεύρωσης (ινιδώσεις). Τελικά, με την ανάρρωση μπορεί να εμφανιστούν χαμηλού εύρους, μικρής διάρκειας, πολυφασικές (αναγεννημένες) κινητικές μονάδες σε προηγούμενα εκνευρωμένες περιοχές. Η ανάρρωση μπορεί να είναι ατελής.
    • Οι ταχύτητες αγωγής των νεύρων μπορεί να αποκαλύψουν απουσία ή ελάττωση του προκλητού δυναμικού, επιβράδυνση της ταχύτητας αγωγής ή μία φυσιολογική ταχύτητα αγωγής και εύρος 
    • Βλεφαροκινητικό αντανακλαστικό - το ηλεκτρολογικό ισοδύναμο του αντανακλαστικού του κερατοειδούς, είναι ανώμαλο σε όλες τις περιπτώσεις

    bells palsy

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ 

    Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου για να αποκλειστούν βλάβες οπισθίου βοθρίου και ενδοπορικοί όγκοι VIII συζυγίας, αν υπάρχει υψηλή κλινική υποψία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ 

    Η οσφυονωτιαία παρακέντηση μπορεί να φανερώσει αυξημένο ποσό πρωτεΐνης ή κυττάρων, ωστόσο, συνήθως, δεν είναι απαραίτητη και καλύτερα να ΜΗ γίνεται

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    • Κλείστε και θεραπεύστε το αντίστοιχο μάτι
    • Κολλύριο μεθυλσελλουλόζης

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Πλήρως δραστήριοι. Δώστε προσοχή σε δραστηριότητες που απαιτούν οξεία αντίληψη του βάθους

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Κορτικοστερεοειδή:

    • Πρεδνιζόνη: 80 mg από το στόμα 4 φορές την ημέρα, για 3 ημέρες, μετά 40 mg από το στόμα 4 φορές την ημέρα για 3 ημέρες και στη συνέχεια διακόψτε τη χρήση. Η πορεία της θεραπείας πρέπει να αρχίσει αμέσως μετά την εμφάνιση της παράλυσης του Bell. Υπάρχει μικρή ωφέλεια αν ξεκινήσει η χορήγηση στεροειδών μετά από 4 ημέρες 

    Αντενδείξεις: Προϋπάρχουσες λοιμώξεις συμπεριλαμβανομένης της φυματίωσης και της συστηματικής μυκητιάσεως 

    Προφυλάξεις: Χρήση με διακριτικότητα στην κύηση, στη νόσο πεπτικού έλκους και στο διαβήτη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • MMR, πολυομυελίτιδος και άλλα ενεργά εμβόλια
    • Ασπιρίνη σε ασθενείς με υποπροθρομβιναιμία

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Επαναλάβετε τον έλεγχο κάθε μήνα για 6-12 μήνες 
    • Ψάξτε για ενδείξεις απόξεσης του κερατοειδούς. Αναμένετε γρήγορη ανάρρωση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Αποκάλυψη της υποκλινικής λοιμώξεως (όπως η φυματίωση) από τη χρήση στεροειδών 
    • Ψυχολογικές διαταραχές υποκινούμενες από τα στερεοειδή
    • Απόξεση και έλκος του κερατοειδούς

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Ολική, μερική ή καθόλου αποκατάσταση της λειτουργίας. Ασθενείς με μερική εκνέυρωση, τυπικά αναρρώνουν πλήρως. Ασθενείς με ολική εκνεύρωση, συνήθως, αναρρώνουν μερικώς, αλλά μπορεί να εκδηλώσουν έκτοπη αναγέννηση (π.χ. κροκοδείλια δάκρυα) ή σπασμός του μισού προσώπου σαν μακροπρόθεσμες επιλογές

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    Χρησιμοποιήστε με μεγάλη προσοχή στερεοειδή στη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Bells palsy

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Η λαβυρινθίτιδα

    Περιφερική παράλυση προσωπικού νεύρου

     Η παράλυση του Bell

    Ακουστικό νευρίνωμα

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Όγκοι σιελογόνων αδένων

    Καρκίνος της γλώσσας

    www.emedi.gr