Κυριακή, 01 Δεκεμβρίου 2013 20:46

Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Εγκεφαλικό από ισχαιμία της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

Τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια αποτελούν στο δυτικό κόσμο την τρίτη κατά σειρά αιτία θανάτου και την πρώτη αιτία μόνιμης αναπηρίας. Ένα ποσοστό της τάξης του 15-20% των ασθενών καταλήγουν εντός των πρώτων 4 εβδομάδων μετά την εκδήλωση των συμπτωμάτων. Μόλις το 1/3 των επιζώντων επανέρχεται πλήρως, ενώ σχεδόν άλλο 1/3 παρουσιάζει βαρύ κλινικό υπόλειμμα. Με βάση τα παραπάνω στοιχεία καταλήγει κανείς εύκολα στο συμπέρασμα ότι τα αγγειακά επεισόδια είναι από κοινωνικοοικονομική άποψη μια από τις πλέον δαπανηρές κατηγορίες παθήσεων.

Η συντριπτική πλειοψηφία των αγγειακών επεισοδίων είναι ισχαιμικής αιτιολογίας (80-85%). Οι περισσότερες των περιπτώσεων αυτών οφείλονται σε εμβολικής ή αυτόχθονα θρομβωτικής αιτιολογίας απόφραξη μιας εκ των κυρίων εγκεφαλικών αρτηριών ή ενός εκ των πρωτεύοντων κλάδων τους. Με τον τρόπο αυτό προκύπτουν ισχαιμικές βλάβες οι οποίες ουσιαστικά συμπίπτουν με το πεδίο άρδευσης της εκάστοτε προσβεβλημένης αρτηρίας.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων περιγράφονται τέτοιου είδους ισχαιμίες στο πεδίο της Μέσης Εγκεφαλικής Αρτηρίας (ΜΕΑ).

Η κύρια αρτηρία που αιματώνει τον εγκέφαλο είναι η έσω καρωτίδα, που είναι κλάδος της κοινής καρωτίδας. 

Η έσω καρωτίδα άρχεται στο άνω χείλος του θυρεοειδούς χόνδρου και αφού διέλθει του καρωτιδικού σωλήνα δίνει δύο κλάδους: την πρόσθια και μέση εγκεφαλική αρτηρία. Επίσης, χορηγεί και την οφθαλμική αρτηρία που αγγειώνει το περιεχόμενο του οφθαλμικού κόγχου. Πορεύεται επί τα εκτός και πίσω της έξω καρωτίδας με την οποία χωρίζεται μέσω του βελονογλωσσικού, βελονοφαρυγγικού μυός. Έπειτα χιάζεται με τη δεύτερη υπό οξεία γωνία και ανέρχεται του καρωτιδικού σωλήνα. Αφ' ότου διελάσει αυτού, πορεύεται οβελιαίως προς τα εμπρός στα πλάγια του σώματος του σφηνοειδούς οστού στην καρωτιδική αύλακα αυτού. Τέλος, ισοϋψώς και επί τα εντός της πρόσθιας κλινοειδούς αποφύσεως διατιτραίνει τη σκληρά μήνιγγα ανακόπτουσα προς τα πάνω και πίσω δίδοντας τους προαναφερθέντες κλάδους αυτής. Συνεπώς εμφανίζει 3 μοίρες: την τραχηλική, τη λιθοειδή και την ενδοκράνια.

Η μέση εγκεφαλική αρτηρία διανέμεται στην πλάγια επιφάνεια του κροταφικού, μετωπιαίου και βρεγματικού λοβού. Αρδεύει περιοχές που σχετίζονται με την ομιλία, την κίνηση, την αισθητικότητα και τη χώρα των Broca & Wernicke. Απόφραξη της αρτηρίας αυτής, που είναι το συνηθέστερο, προκαλεί αφασία, δυσκολία στην αντίληψη, στην ακοή και στην όσφρηση. Οι κεντρικοί κλάδοι αυτής που χορηγούν αίμα στα βασικά γάγγλια και το θάλαμο σύμφωνα με τον Fitzgerald 1996, ονομάζονται «αρτηρίες του εγκεφαλικού» (arteries of stroke) διότι είναι εξαιρετικά λεπτές αρτηρίες με μεγάλη αρτηριακή πίεση, επιρρεπείς σε ρήξη και αιμορραγία.

Κλινική εικόνα απόφραξης της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

Εκτιμάται πως ένα ποσοστό 5-10% του συνόλου των ασθενών με ισχαιμικό επεισόδιο παρουσιάζουν έμφρακτα, το οποίο οφείλεται κατά κανόνα σε πλήρη, εμβολικής αιτιολογίας, απόφραξη του αρχικού τμήματος της ΜΕΑ(Μέσης Εγκεφαλικής Αρτηρίας). Σε πολλές περιπτώσεις η αρτηριακή απόφραξη εντοπίζεται στο τελικό τμήμα ή όπως αλλιώς λέγεται στο "Τ" της έσω καρωτίδας.

Η απόφραξη του αρχικού τμήματος της ΜΕΑ χαρακτηρίζεται από συγκριτικά σαφώς χειρότερη κλινική πορεία και πρόγνωση. Η ισχαιμική βλάβη καταλαμβάνει ολόκληρο το πεδίο άρδευσης της ΜΕΑ, ενδεχομένως ακόμη κι ολόκληρο το εγκεφαλικό ημισφαίριο. Στην πορεία αναπτύσσεται κατά κανόνα εκτεταμένο εγκεφαλικό οίδημα, το οποίο δρώντας χωροκατακτητικά μετατοπίζει αρχικά τη μέση γραμμή, συμπιέζει τις βασικές δεξαμενές και τέλος οδηγώντας σε εγκολιασμό προκαλεί δυσλειτουργία του εγκεφαλικού στελέχους. Στις περιπτώσεις αυτές γίνεται λόγος και για "κακοήθη απόφραξη της ΜΕΑ". Βασικό ρόλο στην εγκατάσταση και ταχεία ανάπτυξη εγκεφαλικού οιδήματος φαίνεται να παίζει η απουσία επαρκούς παράπλευρου αρτηριακού δικτύου. Ο αγγειογραφικός και υπερηχογραφικός αρτηριακός έλεγχος των ασθενών που τελικά επιβιώνουν αναδεικνύει ικανοποιητικό σύστημα παράπλευρης κυκλοφορίας. Αντιθέτως χαρακτηριστική είναι η διαπίστωση ότι στο σύνολο τους οι ασθενείς οι οποίοι καταλήγουν στα πλαίσια γενικευμένου εγκεφαλικού οιδήματος παρουσιάζουν ανεπαρκές ή ακόμη και απόν αναστομωτικό δίκτυο, γεγονός που πιθανόν να σχετίζεται με την ελαττωμένη αιμάτωση της ισχαιμικής Penumbra.

Σε ό,τι αφορά την κλινική εικόνα οι ασθενείς παρουσιάζουν από την αρχή στένωση συνειδησιακού επιπέδου και ημιπληγία, συνήθως συνοδευόμενη από στροφή της κεφαλής και του βλέμματος προς το πάσχον ημισφαίριο.

Όπως παθολογοανατομικά έχει περιγραφεί, το αναπτυσσόμενο εγκεφαλικό οίδημα προσβάλλει εξίσου την φαιά και τη λευκή ουσία οδηγώντας σε αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης με τελικό αποτέλεσμα τον διασκηνιδιακό εγκολιασμό και τη συμπίεση του στελέχους. Τα φαινόμενα αυτά παρατηρούνται τις πρώτες ημέρες μετά την εγκατάσταση της ισχαιμίας για να φτάσουν στο μέγιστο τους μεταξύ του 2ου και του 5ου 24ώρου. Κλινικά διαπιστώνεται κατά τη διάρκεια του διαστήματος αυτού διαρκής επιδείνωση της συνειδησιακής κατάστασης. Σε περιπτώσεις αρχόμενου εγκολιασμού παρατηρείται σύστοιχη και στη συνέχεια αμφοτερόπλευρη μυδρίαση. Αντιδράσεις έκτασης καθώς και διαταραχές της αναπνευστικής λειτουργίας ακολουθούν. Η διασωλήνωση και μηχανική υποστήριξη της αναπνοής των ασθενών κρίνεται πλέον απαραίτητη. Η πιθανότητα επιβίωσης στο στάδιο αυτό, ακόμη και εξαντλώντας τα καθιερωμένα συντηρητικά θεραπευτικά σχήματα κάτω από συνθήκες εντατικής νοσηλείας, είναι εξαιρετικά χαμηλή. Η θνητότητα φτάνει το 80%.

Να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι σε νεαρά άτομα παρατηρείται ταχύτερη αύξηση της ενδοκράνιας πίεσης σε σύγκριση με ηλικιωμένους ασθενείς με ίδιας αιτιολογίας ισχαιμική βλάβη. Μια ερμηνεία του φαινομένου αυτού υποστηρίζει ότι η λόγω του γήρατος φλοιώδης ατροφία σε συνδυασμό με τη διεύρυνση του κοιλιακού συστήματος και του υπαραχνοειδούς χώρου επιτρέπει την μέχρι ενός βαθμού ασυμπτωματική διόγκωση του εγκεφαλικού παρεγχύματος.


Νευροαπεικονιστικά ευρήματα

Παθολογικά ευρήματα, όπως διάχυτες υπόπυκνες βλάβες, ασαφής απεικόνιση των εγκεφαλικών αυλάκων και των ορίων μεταξύ λευκής και φαιάς ουσίας παρατηρούνται εντός του πρώτου 6ώρου από την εγκατάσταση της συμπτωματολογίας στην υπολογιστική τομογραφία (CT). Στοιχεία που υποδηλώνουν την εξέλιξη του χωροκατακτητικού οιδήματος, όπως για παράδειγμα η συμπίεση της πλάγιας κοιλίας ή και η μετατόπιση της μέσης γραμμής στο ύψος του διαφανούς διαφράγματος διαπιστώνονται κατά τη διάρκεια του πρώτου κιόλας 24ώρου. Η παρουσία και η έκταση των πρώιμων αυτών απεικονιστικών ευρημάτων έχουν σημαντική προγνωστική σημασία. Μια υπόπυκνη ημισφαιρική βλάβη η οποία καλύπτει περισσότερο από το 50% του πεδίου άρδευσης της ΜΕΑ και συνοδεύεται από εγκεφαλικό οίδημα χαρακτηρίζεται από μια σαφώς βαρύτερη πορεία, ενώ παρουσιάζει θνητότητα μέχρι και 85%.

Νεότερες εφαρμογές της μαγνητικής τομογραφίας επιτρέπουν την καλύτερη προσέγγιση και μελέτη των παθοφυσιολογικών δεδομένων στην οξεία φάση μετά την εγκατάσταση της εγκεφαλικής ισχαιμίας. Με τη μελέτη της αιμάτωσης του εγκεφαλικού παρεγχύματος (Perfusion Weighted Images - PWI) μπορεί έγκαιρα να καθοριστεί η έκταση του ισχαιμικού πεδίου και να εκτιμηθεί η βαρύτητα της ισχαιμίας. Η μελέτη των διαταραχών της διάχυσης και της κατανομής του ύδατος (Diffusion Weighted Images DMI) επιτρέπει την ασφαλή εκτίμηση της έκτασης της κυτταροτοξικής βλάβης. Η ευαισθησία της μεθόδου έχει πλέον αποδειχθεί τόσο πειραματικά όσο και κλινικά, επιτρέποντας ακόμη και λίγα λεπτά μετά την αρτηριακή απόφραξη την ασφαλή απεικόνιση της ισχαιμικής βλάβης. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα μπορούμε να θεωρήσουμε πως το πεδίο μειωμένης διάχυσης αντιστοιχεί στο κέντρο της ισχαιμίας, όπου τα εγκεφαλικά κύτταρα έχουν ήδη υποστεί βλάβη, η οποία με τα σημερινά θεραπευτικά δεδομένα θεωρείται μη αναστρέψιμη και οδηγεί στον κυτταρικό θάνατο. Αντιθέτως, η περιοχή με ελαττωμένη αιμάτωση είναι ευρύτερη, περιλαμβάνοντας τόσο το ισχαιμικό κέντρο όσο και την ισχαιμική Penumbra. H διαφορά μεταξύ της έκτασης των δύο αυτών απεικονιστικά διαπιστωμένων παθολογικών περιοχών αντιστοιχεί λοιπόν στην Penumbra και αποτελεί τον ουσιαστικό στόχο κάθε απόπειρας θεραπευτικής προσέγγισης του οξέος ισχαιμικού επεισοδίου. Είναι πλέον θέμα χρόνου το πότε οι μέθοδοι αυτές καθιερωθούν στα πλαίσια του άμεσου διαγνωστικού ελέγχου μετά από εγκεφαλική ισχαιμία επιτρέποντας την ταχεία και ακριβή εκτίμηση της ισχαιμικής βλάβης, διευκολύνοντας έτσι και την λήψη της ορθής απόφασης σε ό,τι αφορά την ενδεικνυόμενη θεραπεία.


Θεραπεία

Στα πλαίσια της αντιμετώπισης ασθενών μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο πέρα από τον έλεγχο και τη σταθεροποίηση των ζωτικών λειτουργιών, η συστηματική παρακολούθηση και ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, των επιπέδων σακχάρου και της θερμοκρασίας του σώματος αποτελούν τα κυριότερα στοιχεία της λεγόμενης βασικής θεραπείας, τα οποία θα πρέπει να είναι καθιερωμένα ακόμη και σε μη εξειδικευμένες κλινικές και μονάδες.

Στην οξεία φάση μετά από βαρύ ισχαιμικό επεισόδιο δεν υπάρχει σαφής ένδειξη για φαρμακευτική μείωση της αρτηριακής πίεσης. Συστολικές τιμές μέχρι 190 mmHg και διαστολικές μέχρι 110 mmHg κρίνονται αποδεκτές. Συνιστάται σε κάθε περίπτωση όμως η αποφυγή φαρμακογενούς υπότασης, η οποία μπορεί να επιβαρύνει σημαντικά την αιμάτωση στην περιοχή της ισχαιμικής Penumbra. Έχει άλλωστε διαπιστωθεί ότι μετά τα πρώτα 24ωρα και χωρίς ειδική φαρμακευτική αγωγή οι τιμές της αρτηριακής πίεσης επανέρχονται στα φυσιολογικά επίπεδα παύοντας να παρουσιάζουν σοβαρές διακυμάνσεις.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα διαφόρων πειραματικών μελετών αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα επιβαρύνουν σημαντικά την πορεία και την πρόγνωση των ασθενών. Η αναερόβια γλυκόλυση και η κατ' επέκταση αυξημένη ενδοκυτταρική παραγωγή γαλακτικού οξέος, η οποία οδηγεί σε ελάττωση του pΗ και σχηματισμό νευροτοξικών ουσιών (π.χ. ελεύθερες ρίζες) προκαλεί αύξηση της έκτασης και έντασης της ισχαιμικής κυτταρικής βλάβης. Κλινικές μελέτες απέδειξαν τα ευεργετικά αποτελέσματα ενός στενού και αυστηρού ελέγχου των επιπέδων σακχάρου, τα οποία δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 180 mg/ml.

Πειραματικές έρευνες σε ζώα καταδεικνύουν, τέλος, την αρνητική επίδραση της αυξημένης σωματικής θερμοκρασίας τόσο στην έκταση της κυτταρικής βλάβης όσο και στην κλινική πορεία του ασθενούς. Εκτιμάται ότι αυξημένη κατά 1 °C θερμοκρασία σώματος συνοδεύεται από 2,2 φορές υψηλότερο κίνδυνο κακής κλινικής εξέλιξης. Εύκολα συνάγεται από τα προηγούμενα η ανάγκη διαρκούς παρακολούθησης της θερμοκρασίας και φαρμακευτικής αντιμετώπισης της, εφόσον ξεπερνά τους 37,5 °C.

Σε πολλές περιπτώσεις κι ενώ οι ασθενείς είναι αρχικά σε σταθερή κατάσταση, παρατηρείται σε δεύτερο χρόνο σημαντική κλινική επιδείνωση, η οποία οφείλεται στην ανάπτυξη γενικευμένου εγκεφαλικού οιδήματος. Η μηχανική αναπνευστική υποστήριξη, η χρήση οσμοδιουρητικών, ενδεχομένως και βαρβιτουρικών είναι τα βασικότερα μέτρα στα πλαίσια της καθιερωμένης θεραπείας της αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης (ΕΠ).

Μέχρι πρότινος και αμέσως μετά τη διασωλήνωση του ασθενούς, ο ελεγχόμενος υπεραερισμός με επιθυμητά επίπεδα pCΟ2 μεταξύ 25 και 30 mmHg εθεωρείτο ως η ενδεικνυόμενη μέθοδος για την ταχεία μείωση της ΕΠ. Ο υπεραερισμός προκαλεί αλκάλωση στο αίμα και το ΕΝΥ. Η αύξηση του pΗ οδηγεί σε αγγειοσυστολή και μείωση της εγκεφαλικής παροχής αίματος. Μείωση του pCΟ2 σε επίπεδα της τάξης των 35 mmHg είναι σε θέση να μειώσει την ΕΠ έως και 25%. Το φαινόμενο αυτό έχει όμως περιορισμένη διάρκεια. Μέσα σε λίγες κιόλας ώρες παρατηρείται εξισορρόπιση της αλκάλωσης στο ΕΝΥ. Περαιτέρω υπεραερισμός μπορεί να επιφέρει εκ νέου αύξηση της ΕΠ επιβαρύνοντας έτσι την αιμάτωση του εγκεφαλικού παρεγχύματος.

Οσμοδιουρητικά, δηλαδή χαμηλού μοριακού βάρους, υπέρτονα σακχαρούχα διαλύματα, όπως η Γλυκερίνη, η Μαννιτόλη και η Σορβιτόλη, χρησιμοποιούνται από πολλά χρόνια στα πλαίσια της αντιμετώπισης του εγκεφαλικού οιδήματος. Δημιουργώντας οσμωτική διαφορά εκατέρωθεν του αιματοεγκεφαλικού φραγμού προκαλούν μετακίνηση ύδατος μειώνοντας έτσι τον όγκο του εγκεφαλικού εξωκυτταρικού χώρου. Σε θεωρητικό επίπεδο η δράση των οσμοδιουρητικών περιορίζεται στις περιοχές όπου o αιματοεγκεφαλικός φραγμός παραμένει άθικτος.

H Μαννιτόλη χορηγείται σε δόσεις μεταξύ 0,5 και 1,0 g ανά kg σωματικού βάρους. Η δράση της είναι άμεση και διαρκεί 2-4 ώρες. Σε αντίθεση με τη Γλυκερίνη, η Μαννιτόλη δεν μεταβολίζεται στο ήπαρ, αλλά αποβάλλεται απευθείας από τους νεφρούς. Ηλεκτρολυτικές διαταραχές, νεφρική ανεπάρκεια και υπογκαιμία είναι οι σημαντικότερες επιπλοκές μιας τέτοιας αγωγής. Σε μεμονωμένα περιστατικά έχει παρατηρηθεί φαινόμενο Rebound. Η άκριτη χορήγηση Γλυκερίνης και Μανιτόλης, όπως εφαρμοζόταν στο παρελθόν, ίσως και ακριβώς λόγω συσσώρευσης τους στην ισχαιμούσα περιοχή να διευκολύνει την εξάπλωση του εγκεφαλικού οιδήματος. Πέραν των οσμοδιουρητικών μπορούν να χορηγηθούν και διουρητικά της αγκύλης. Η αποφυγή της παροδικής αύξησης της εγκεφαλικής παροχής αίματος (CBF) αποτελεί θεωρητικά τουλάχιστον πλεονέκτημα της θεραπευτικής αυτής επιλογής. Μακράς διαρκείας χορήγηση διουρητικών δεν κρίνεται πάντως σκόπιμη.

Υπάρχει, τέλος, η δυνατότητα χρήσης βαρβιτουρικών. Προτιμούνται εύκολα τιτλοποιήσιμα παράγωγα όπως η Θειοπεντάλη (Thiopental), τα οποία επιφέρουν ταχεία μείωση της αιματικής παροχής και της ΕΠ. Δεν έχει πάντως μέχρι σήμερα αποδειχτεί η δραστικότητα των βαρβιτουρικών σε ασθενείς με βαριά εγκεφαλική ισχαιμική ή τραυματική βλάβη. Λαμβανομένων υπόψιν των σοβαρότατων επιπλοκών (καρδιοκαταστολή, αυξημένα ποσοστά δευτερογενών λοιμώξεων) η χορήγηση βαρβιτουρικών αποτελεί ουσιαστικά την τελευταία θεραπευτική επιλογή.

Η χορήγηση στερεοειδών όπως έχει καθιερωθεί στα πλαίσια της αντιμετώπισης περιεστιακού οιδήματος σε ασθενείς με εγκεφαλικούς όγκους, δεν έχει ένδειξη στην αντιμετώπιση του γενικευμένου εγκεφαλικού οιδήματος σε ασθενείς μετά από κακοήθη απόφραξη της ΜΕΑ.

Η υποθερμία

Η θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος κάτω από φυσιολογικές συνθήκες φτάνει τους 36,5 °C. Ελάττωση της είναι σε θέση μειώσει σημαντικά τον εγκεφαλικό μεταβολισμό και να σταθεροποιήσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό απελευθερώνοντας διεγερτικά αμινοξέα. Με τον τρόπο αυτό ελαττώνεται η ΕΠ (24/26). Η ήπια (<=34°C) και η (<=29°C) μέτρια υποθερμία μπορεί να περιορίσει την έκταση της ισχαιμικής βλάβης και να επηρεάσει θετικά την κλινική πορεία σύμφωνα με πειραματικά δεδομένα σε ζώα με εστιακή ή γενικευμένη εγκεφαλική ισχαιμία. Ανάλογα φαινόμενα παρατηρήθηκαν κλινικά και σε ασθενείς με βαρύ κρανιεγκεφαλικό τραύμα. Μόλις πρόσφατα εξετάστηκε η επίδραση της μέτριας υποθερμίας στην κλινική πορεία ασθενών με απόφραξη της ΜΕΑ. Ασθενείς που υποβλήθησαν σε μέτρια υποθερμία για χρονικό διάστημα 24 έως 48 ωρών παρουσίασάν θνητότητα της τάξης του 42%. Αντιθέτως, η θνητότητα των ασθενών που αντιμετωπίστηκαν με τις καθιερωμένες συντηρητικές μεθόδους έφτασε το 80%. Με βάση τα δεδομένα της κλίμακας Barthel οι επιζήσαντες ασθενείς παρουσιάσαν μετά από λίγους μήνες μέτρια ή ελαφρά μόνο αναπηρία.

Ουσιαστικό πρόβλημα της θεραπευτικής αυτής μεθόδου αποτελεί η φάση της επαναθέρμανσης. Στη φάση αυτή λόγω του ταχέως αυξανόμενου εγκεφαλικού μεταβολισμού και της ενδεχομένως ανεπαρκούς οξυγόνωσης μπορεί να προκληθεί επιπλέoν εγκεφαλική βλάβη. Υπάρχει τέλος και το ενδεχόμενο αιφνίδιας αγγειοδιαστολής που μπορεί να προκαλέσει shock αυξάνοντας την ΕΠ.

Σοβαρές επιπλοκές δεν έχουν περιγραφεί, παρά μόνο σε περιπτώσεις βαθιάς υποθερμίας (<28 °C) όπου έχουν παρατηρηθεί διαταραχές πηκτικότητας, αρρυθμίες αλλά και λοιμώξεις. Με τα μέχρι στιγμής, έστω και περιορισμένα κλινικά δεδομένα η ήπια υποθερμία δείχνει να έχει τις δυνατότητες να αποτελέσει αξιόπιστη και αποτελεσματική μέθοδο για τη θεραπεία εκτεταμένων επιπεπλεγμένων ισχαιμικών εγκεφαλικών βλαβών.

Αποσυμπιεστική χειρουργική αντιμετώπιση

Το σκεπτικό να δοθεί χώρος, ώστε να εκπτυχθεί το οιδηματικό εγκεφαλικό παρέγχυμα είναι απλό. Στην πράξη, η έγκαιρη αποσυμπιεστική ημικρανιεκτομή φαίνεται να μειώνει δραστικά τη θνητότητα ασθενών με εκτεταμένη ημισφαιρική ή παρεγκεφαλιδική ισχαιμία. Στις περιπτώσεις αυτές σε συνδυασμό με μηνιγγοπλαστική διενεργείται εκτεταμένος τρυπανισμός διαμέτρου 14-15 cm, περιλαμβάνοντας τμήματα του μετωπιαίου, βρεγματικού, κροταφικού και ινιακού οστού. Οι μετεγχειρητικές επιπλοκές είναι σπάνιες. Τα πρόσφατα δημοσιευμένα αποτελέσματα προοπτικών κλινικών μελετών ήταν ενθαρρυντικά. H θνητότητα μετά από κρανιεκτομή φάνηκε να μειώνεται από 78% σε μόλις 27%, ενώ θετικά ήταν και τα αποτελέσματα σε ό,τι αφορά την κλινική πορεία των ασθενών. Η πλειονότητα αυτών μετά την πάροδο 3 μηνών παρουσίαζε ελαφρά έως μετρίου βαθμού αναπηρία. Κατέστη ουσιαστικά δυνατόν να αποφευχθούν καταστάσεις βαριάς μόνιμης αναπηρίας. Να σημειωθεί επίσης το γεγονός ότι οι ασθενείς που χειρουργήθηκαν εντός του πρώτου 24ώρου, εν συγκρίσει με εκείνους που χειρουργήθηκαν παρηγορητικά μετά την πάροδο των πρώτων 24 ωρών, είχαν σαφώς χαμηλότερη θνητότητα (16% έναντι 34,4%). Χαρακτηριστικό είναι ακόμη ότι νοσηλεύτηκαν για συντομότερο χρονικό διάστημα σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και παρουσίασαν τελικά μικρότερο κλινικό υπόλειμμα.

Η εκτεταμένη ημισφαιρική ισχαιμία λόγω απόφραξης του τελικού τμήματος της έσω καρωτίδας ή του αρχικού τμήματος της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας, το οποίο παρουσιάζει χαρακτηριστική βαριά κλινική εικόνα καθώς και τυπικά απεικονιστικά (CT, MRT) και υπερηχογραφικά ευρήματα, χαρακτηρίζεται από κακή κλινική πορεία με υψηλή θνητότητα λόγω του αναπτυσσόμενου γενικευμένου εγκεφαλικού οιδήματος και της αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης.

H έγκαιρη και σωστή εκτίμηση της κατάστασης με βάση τα παραπάνω επιτρέπει την ταχεία έναρξη της κατάλληλης θεραπείας. Με το δεδομένο της συνολικά κακής πρόγνωσης, ιδίως στις περιπτώσεις με διαρκή επιδείνωση της συνειδησιακής κατάστασης και προδιαγραφόμενο εγκολιασμό, η απόφαση για τη διενέργεια - εφόσον υπάρχει η απαραίτητη υποδομή - άμεσης αποσυμπιεστικής κρανιεκτομής κρίνεται θεμιτή και σκόπιμη προκειμένου να αποφευχθούν μόνιμες, συμπιεστικής αιτιολογίας ισχαιμικές βλάβες. Με τον τρόπο αυτόν είναι δυνατόν να αυξηθεί σημαντικά η πιθανότητα επιβίωσης και να βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό το τελικό κλινικό αποτέλεσμα. Εναλλακτικά μπορεί να εφαρμοστεί με επίσης καλά αποτελέσματα η ήπια υποθερμία.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Δευτερογενής πρόληψη εγκεφαλικού

Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

O καφές και το τσάι προλαμβάνουν τα εγκεφαλικά επεισόδια

Βλαστοκύτταρα για το εγκεφαλικό

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 7573 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 09 Ιανουαρίου 2021 19:21
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου η οποία σχετίζεται με λήψη αντιβιοτικών.

    Η βαρύτητα της νόσου ποικίλλει από ήπια διάρροια μέχρι βαρεία κολίτιδα.

    Συνήθης πορεία - οξεία νόσος, υποτροπιάζουσα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 χρόνια 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διάρροια (υδαρής ή/και αιματηρή)
    • Κοιλιακές συσπάσεις 
    • Ευαισθησία στην κάτω κοιλιακή χώρα
    • Πυρετός

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Λήψη αντιβιοτικών ιδιαίτερα: Κλινδαμυκίνης, λινκομυκίνης, αμπικιλλίνης, κεφαλοσπορινών. Όμως μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από λήψη πενικιλλίνης, ερυθρομυκίνης, σούλφα-τριμεθροπρίμης, χλωραμφενικόλης, τερακυκλίνης 
    • Χημειοθεραπευτικοί παράγοντες: φθοριοουρακίλη, μεθοτρεξάτη, συνδυασμός φαρμάκων 
    • Το Clostridium difficile και οι τοξίνες που παράγονται από αυτό (Α και Β)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πρόσφατη χειρουργική επέμβαση στο έντερο 
    • Ουραιμία
    • Ισχαιμία εντέρου
    • Καταπληξία (shock)
    • Σωλήνας σιτίσεως 
    • Υποκλυσμοί
    • Παράγοντες που αυξάνουν την κινητικότητα του γαστρεντερικού συστήματος
    • Φάρμακα μαλακτικά των κοπράνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστρεντερίτιδες άλλης αιτιολογίας 
    • Μη ειδικές φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πυοσφαίρια στα κόπρανα 
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Ανίχνευση της τοξίνης του C. difficile με ELISA
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ένα μεγάλο ποσοστό νεογνών είναι υγιείς φορείς του Clostridium difficile

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ήπια μη ειδική κολίτιδα χωρίς δημιουργία πλακών 
    • Παχιές λευκοκίτρινες πλάκες στο βλεννογόνο του παχέος και του λεπτού εντέρου 
    • Ψευδομεμβράνες ορατές μικροσκοπικά, οι οποίες εξορμώνται από την επιφάνεια της εξέλκωσης του βλεννογόνου 
    • Ανάπτυξη ινικής, ορατής μικροσκοπικά 
    • Πυκνό δίκτυο ψευδομεμβρανών ορατό μικροσκοπικά 
    • Παρουσία πολυμορφοπυρήνων λευκοκυττάρων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η σιγμοειδοσκόπηση στο 10-33% μπορεί να μην έχει παθολογικά ευρήματα
    • Η κολονοσκόπηση μπορεί να δείξει συμμετοχή του ορθού και του σιγμοειδούς και σε ορισμένες περιπτώσεις μόνο του δεξιού κόλου και/ή του ειλεού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία κοιλίας - σημεία παραμόρφωσης κολικών κυψελών, κόλον διατεταμένο 
    • Αξονική ή μαγνητική κοιλίας - πεπαχυσμένο ή οιδηματώδες τοίχωμα του παχέος εντέρου με περικολική φλεγμονή (ο βαριούχους υποκλυσμός θα πρέπει να αποφεύγεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση παχέος εντέρου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Παρακολούθηση στο εξωτερικό ιατρείο για τις ήπιες περιπτώσεις 
    • Νοσηλεία, για χορήγηση θεραπευτικής αγωγής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναπλήρωση υγρών 
    • Χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών 
    • Διακοπή αντιβιοτικών 
    • Επιτυγχάνουν στο 25% των περιπτώσεων 

    postgradmedj 2018 June 94 1112 361 F1.large

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης ο ασθενής πρέπει να είναι κλινήρης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα κατά τη διάρκεια της κεραυνοβόλου μορφής 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Μετρονιδαζόλη 250 mg 4 φορές την ημέρα
    • Βανκομυκίνη από του στόματος 125 mg 4 φορές την ημέρα (μόνο για βαριές ή ανθεκτικές περιπτώσεις)
    • Χολεστυραμίνη 4 gr από το στόμα 4 φορές την ημέρα (για ήπιες περιπτώσεις) να μη δίνεται σε συνδυασμό με βανκομυκίνη

    Να μη χορηγούνται σπασμολυτικά φάρμακα, όπως είναι η διφαινοξυλάτη ώστε να μειωθεί η πιθανότητα πρόκλησης τοξικού μεγάκολου 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Αλκοόλ και μετρονιδαζόλη  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσεκτική και ενδελεχής παρακολούθηση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Συνετή χρήση αντιμικροβιακών παραγόντων 
    • Η διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη 

    Αποφυγή υποτροπών:

    • Μακροχρόνια αγωγή 
    • Χορήγηση λακτοβακίλλων 
    • Κορεσμός άλλων μικροοργανισμών οι οποίοι ανταγωνίζονται το C. difficile
    • Στα παιδιά, χορήγηση γ-ανοσοσφαιρίνης ενδοφλέβια έχει μερική επιτυχία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αφυδάτωση 
    • Αντιδραστική αρθρίτιδα
    • Σύνδρομο Reiter
    • Υπολευκωματιναιμία
    • Καταπληξία
    • Διάτρηση 
    • Τοξικο μεγάκολο
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ουσιαστικά όλοι οι ασθενείς αναρρώνουν εάν υποβληθούν σε θεραπεία 
    • Εμφανίζονται υποτροπές 
    • Χωρίς θεραπεία υπάρχει 10-30% θνητότητα 
    • Στους βαρέως πάσχοντες μερικές φορές απαιτείται κολεκτομή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Χειρουργική επέμβαση 
    • Κάταγμα σπονδυλικής στήλης 
    • Εντερική απόφραξη
    • Καρκίνος παχέος εντέρου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Ασυνήθης νόσος στα παιδιά, αλλά εμφανίζεται 
    • Τα περισσότερα νεογνά είναι φορείς, μπορεί να εκδηλωθεί σε παιδιά που πάσχουν από κακοήθειες ή νόσο Hirschsprung

    Γηριατρικό: Η ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα έχει μεγαλύτερη θνητότητα στους ηλικιωμένους 

    ΚΥΗΣΗ

    Συνοδεύεται από σοβαρές επιπλοκές εάν εμφανισθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    What Causes Pseudomembranous Colitis C. diff Colitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Οξεία διάρροια

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Γαστρεντερίτιδα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Οι βιταμίνες για όσους παίρνουν πολύ αντιβίωση

    Τα αντιβιοτικά δεν είναι καραμέλες

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Δερματίτιδα από στάση Δερματίτιδα από στάση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματίτιδα από στάση

    Δερματίτιδα από στάση είναι χρόνιο, μη φλεγμονώδες οίδημα των κάτω άκρων και άκρων ποδιών, που συνοδεύεται από κύκλους εκδορών, δρυφάδων και σχάσεων του δέρματος, ορορροής, εφελκιδοποίησης και φλεγμονής 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Πιθανή οικογενής προδιάθεση 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Βλάβες ερυθρές, ερυθροϊώδεις, βιολετιές (μερικές φορές πράσινες) οφειλόμενες στην αναγωγή της αιμοσφαιρίνης του φλεβικού αίματος (μεταφλεγμονώδης υπέρχρωση)
    • Κατανομή - αστράγαλοι με συχνή επέκταση στο άκρο πόδι και στο κάτω τριτημόριο της κνήμης
    • Μη φλεγμονώδες οίδημα προηγείται του δερματικού εξανθήματος 
    • Έλκη στάσεως (συχνά συνοδεύουν τη δερματίτιδα από στάση), δευτεροπαθή σε τομές, δρυφάδες, εκδορές του λεπτυσμένου δέρματος που περιβάλλει τον αστράγαλο
    • Ήπιος κνησμός, πόνος (αν το έλκος επιμένει)

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Ανεπάρκεια φλεβικών βαλβίδων - η πιο συχνή αιτία επιμόνου οιδήματος αστραγάλων 
    • Τραύμα στο οιδηματώδες ή με εκζεματοειδείς βλάβες δέρμα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Ατοπία 
    • Υπερβολική διέγερση του κύκλου κνησμού - ξεσμού
    • Τραύμα
    • Προηγούμενη εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση 
    • Προηγούμενη εγκυμοσύνη 
    • Προηγούμενη παθολογική κατάσταση 
    • Παχυσαρκία
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη 
    • Δίαιτα φτωχή σε πρωτεΐνες 
    • Γήρας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Άλλες εκζεματοειδείς καταστάσεις:

    • Ατοπική δερματίτιδα
    • Δερματίτιδα εξ επαφής (λόγω τοπικών παραγόντων που χρησιμοποιούνται για αυτοθεραπεία)
    • Νευροδερματίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Καλλιεργήστε τα έλκη στάσεως αν αποφασίσατε να δώσετε αντιβιοτικά (η χρήση των αντιβιοτικών τοπικά ή συστηματικά είναι συζητήσιμη)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χρόνια φλεγμονή 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Για να διαπιστώσετε αν υπάρχει δευτεροπαθής λοίμωξη καλλιεργήστε τη βάση των ελκών ή τις πυορροούσες εφελκιδοποιημένες επιφάνειες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία για εκρίζωση φλεβών ή δερματικά μοσχεύματα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ελάττωση του οιδήματος:

    • Ανύψωση του άκρου - πέλματα πάνω από τα γόνατα, γόνατα πάνω από τα ισχία
    • Ελαστικές επιδέσεις αν οι βλάβες είναι ξηρές, ή ελαστικές κάλτσες
    • Θεραπεία με διουρητικά

    Θεραπεία λοιμώξεων:

    • Ο S. aureus ή οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι καταπολεμώνται με αντιβιοτικά από του στόματος 
    • Αποικισμός Gram-αρνητικών μικροβίων - τοπικοί αντιμικροβιακοί παράγοντες (αντισηπτικά) ή ευρέος φάσματος τοπικά αντιβιοτικά (π.χ. νεομυκίνη, πολυσπορίνη)

    Αφαίρεση νεκρωμένων ιστών στη βάση του έλκους

    varicose dermatitis or eczema on ankle

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Αποφυγή παρατεταμένης ορθοστασίας 
    • Σωματική δραστηριότητα
    • Ανύψωση κάτω άκρων του κρεβατιού εκτός και αν αντενδείκνυται 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όχι ειδική. Απώλεια βάρους αν υπάρχει παχυσαρκία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τονίστε την ανάγκη σωματικής άσκησης για να διατηρηθούν η κυκλοφορία των κάτω άκρων και οι μύες σε καλή κατάσταση. Η βάδιση είναι ιδανική 
    • Κρατήστε τα κάτω άκρα υπερυψωμένα σε περίπτωση που κάθεστε ή είστε ξαπλωμένοι 
    • Μη φοράτε ζώνες, καλτσοδέτες, κορσέδες με σκληροελαστική υφή
    • Αποφύγετε τις εκδορές
    • Ανυψώστε τα κάτω πόδια του κρεβατιού κατά 5-10 cm  

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Υγρά επιθέματα Burow και ψυχρές κρέμες 
    • Τοπικά τριαμσινολόνη 0,1% σε μορφή κρέμας/αλοιφής 3 φορές την ημέρα ή τοπικά βηταμεθαζόνη 
    • Valerate 0,1% κρέμα/αλοιφή/διάλυμα τρεις φορές την ημέρα
    • Τοπικά αντικνησμώδη - πραμοξίνη, καμφορά, μενθόλη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χορηγήστε αντιβιοτικά με βάση τα αποτελέσματα καλλιεργειών από τα εξιδρώματα ή τη βάση του έλκους 
    • Εφυγραντικά όταν η δερματίτιδα είναι σε ύφεση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αν χρησιμοποιείται η μπότα Unna κόψτε διαδοχικά και ξαναεφαρμόστε την μία φορά κάθε εβδομάδα (περιορίζει το οίδημα και προλαμβάνει τις εκδορές)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφύγετε υποτροπή του οιδήματος, που συνήθως συμβαίνει με πολύ πιεστικές κάλτσες 
    • Τοπικά εφυγραντικά για να αποφευχθεί η ξήρανση του δέρματος και ο συνακόλουθος κνησμός 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτεροπαθής βακτηριακή λοίμωξη 
    • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
    • Αιμορραγία στις περιοχές δερματίτιδας
    • Επιδερμοειδές καρκίνωμα εκεί όπου υπάρχουν μακροχρόνια έλκη στάσεως 
    • Ουλοποίηση που οδηγεί σε μεγαλύτερη πιθανότητα μικρών τραυμάτων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Χρόνια πορεία με εναλλασσόμενες υφέσεις και εξάρσεις 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κιρσοί 
    • Άλλη εκζεματοειδής νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Συχνή σε αυτή την ηλικιακή ομάδα 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    4 therapeies tis fusis gia tis allergies kai ti fagoura therapeies tis fusis gia tis allergies kai ti fagoura

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Ερυσίπελας

    Για όσους έχουν κιρσούς

    Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Χρόνια δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χλαμύδια της πνευμονίας Χλαμύδια της πνευμονίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα χλαμύδια της πνευμονίας

    Τα χλαμύδια της πνευμονίας, υποχρεωτικά ενδοκυττάρια βακτηρίδια που προσβάλλουν αποκλειστικά τους ανθρώπους, έχει αποδειχθεί ότι αποτελούν σημαντικό αίτιο νόσου του αναπνευστικού συστήματος που περιλαμβάνει πνευμονία, φαρυγγίτιδα, βρογχίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα.

    Δεν υπάρχει γνωστό ζώο - ενδιάμεσος ξενιστής ούτε και κάποιο συγκεκριμένο μέτρο πρόληψης. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ασυνήθης σε παιδιά μικρότερα των 5 ετών. Η πνευμονία είναι συχνότερη σε ηλικιωμένα άτομα

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (κατά 10-25%)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΧΛΑΜΥΔΙΑ

    • Το 70-90% των λοιμώξεων διαδράμουν ήπια ή υποκλινικά 
    • Η έναρξη είναι, συχνά, βαθμιαία και η εκδήλωση καθυστερεί 
    • Ο πονόλαιμος και η τραχύτητα μπορεί να προηγούνται της εμφάνισης του βήχα κατά μία εβδομάδα ή περισσότερο, δίνοντας έτσι, διφασική μορφή στην εμφάνιση της νόσου 
    • Βήχας (συχνά έντονος με ελάχιστη απόχρεμψη)
    • Πυρετός (συνήθως πρώιμα κατά την εμφάνιση της νόσου)
    • Πονόλαιμος 
    • Ρινίτιδα 
    • Κεφαλαλγία 
    • Κακουχία
    • Τραχύτητα στο λαιμό
    • Συμφόρηση των παραρρινίων κόλπων 
    • Υγροί ρόγχοι ή συριγμός 
    • Ερυθρότητα στο φάρυγγα
    • Ευαισθησία των παραρρινίων κόλπων  

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΧΛΑΜΥΔΙΑ

    Λοίμωξη από χλαμύδια της πνευμονίας

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΧΛΑΜΥΔΙΑ

    Επαφή με ασθενή με χλαμύδια της πνευμονίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΧΛΑΜΥΔΙΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Η σίγουρη διάγνωση προϋποθέτει θετικές ορολογικές δοκιμασίες ή καλλιέργειες 
    • Άλλα κοινά βακτηρίδια που προσβάλλουν το αναπνευστικό σύστημα, όπως ο στρεπτόκοκκος, ο αιμόφιλος, η κλεμπσιέλλα, το μυκόπλασμα και η λεγιονέλλα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ο αριθμός των λευκοκυττάρων είναι, συνήθως, φυσιολογικός ή ελαττωμένος 
    • Η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών είναι, συνήθως, μέτρια ανυψωμένη 
    • Η κατά Gram χρώση των πτυέλων και οι συνήθεις καλλιέργειες είναι αρνητικές 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η πρώιμη αντιμετώπιση με τετρακυκλίνες μπορεί να αναστείλει την αύξηση των IgG αντισωμάτων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Καλλιεργούνται ευκολότερα σε ανθρώπινα λεμφοκύτταρα ή επιθηλιακά κύτταρα τύπου 2
    • Οι ορολογικές δοκιμασίες σύνδεσης του συμπληρώματος είναι ευρύτατα διαδεδομένες, δεν μπορούν, όμως να ξεχωρίσουν τη λοίμωξη από χλαμύδια της πνευμονίας και από χλαμύδια psittaci
    • Η δοκιμασία μικροανοσοφθορισμού (ΜΑΦ), που είναι ειδική για τα χλαμύδια της πνευμονίας, χρησιμοποιείται σε μερικά κέντρα 
    • Τα δείγματα του ορού θα πρέπει να λαμβάνονται σε μεσοδιαστήματα, τουλάχιστον, 3 εβδομάδων 
    • Τετραπλασιασμός του τίτλου των αντισωμάτων είναι διαγνωστικός οξείας λοίμωξης 
    • Παρουσία αντισώματος IgM (> 1:16) ή υψηλών τίτλων IgG (> 1:512) στον ΜΑΦ υποδηλώνει πρόσφατη ή οξεία λοίμωξη
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης, PCR

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η ακτινογραφία θώρακα μπορεί να εμφανίζει παθολογικά ευρήματα ακόμα και όταν η νόσος είναι ήπια κλινικά 
    • Οι διηθήσεις είναι, συνήθως, υποτμηματικές και μονόπλευρες αν και μπορεί να εμφανιστούν διάχυτες και αμφοτερόπλευρες, ενδεικτικές άτυπης  πνευμονίας 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΧΛΑΜΥΔΙΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Συνήθως, εξωτερικός ασθενής
    • Ασθενείς με βαριά πνευμονία ή άλλη συνυπάρχουσα ασθένεια, μπορεί να χρειασθούν ενδονοσοκομειακή αντιμετώπιση 

     5

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Συνήθως ελαττωμένη κατά τη διάρκεια της νόσου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΧΛΑΜΥΔΙΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τετρακυκλίνη 500 mg p.o. 4 φορές την ημέρα για 14, τουλάχιστον ημέρες, ή
    • Δοξυκυκλίνη 100 mg p.o. ανά 12 ώρες για 14, τουλάχιστον, ημέρες 

    Προφυλάξεις: Αποφυγή γαλακτοκομικών προϊόντων, αντιόξινων, σκευασμάτων σιδήρου και έκθεσης στον ήλιο. Ελάττωση της δόσης επί νεφρικής ανεπάρκειας. Να μην χορηγούνται κατά την κύηση ή σε παιδιά μικρότερα των 8 ετών 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Οι τετρακυκλίνες μπορεί να αυξήσουν την αντιπηκτική δράση της ουαρφαρίνης ή να ελαττώσουν τη δραστικότητα των από του στόματος αντισυλληπτικών 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ερυθρομυκίνη 250-500 mg 4 φορές την ημέρα για 14-21 ημέρες
    • Οι β-λακτάμες (που βασίζονται στην πενικιλλίνη) και η σουλφισοξαζόλη δεν είναι αποτελεσματικές 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εβδομαδιαία μέχρις υποστροφής των συμπτωμάτων, ώστε να ελεγχθεί η ανταπόκριση στη θεραπεία και η λύση των ακτινολογικών ευρημάτων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Η μετάδοση, πιθανότατα, γίνεται μέσω των εκκρίσεων του αναπνευστικού συστήματος. Αποφυγή μολυσμένων ατόμων 
    • Πλύσιμο χεριών 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οζώδες ερύθημα 
    • Μέση ωτίτιδα 
    • Άσθμα 
    • Ενδοκαρδίτιδα
    • Μυοκαρδίτιδα
    • Περικαρδίτιδα 
    • Σαρκοείδωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η υποχώρηση του βήχα και της κακουχίας, συχνά, απαιτεί την πάροδο πολλών εβδομάδων 
    • Έχει παρατηρηθεί χρόνιος βρογχόσπασμος κατόπιν οξείας λοίμωξης 
    • Επίμονα ή υποτροπιάζοντα συμπτώματα μπορούν να απαντήσουν σε δεύτερη σειρά αντιβιοτικής αγωγής 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ηπιότερη πορεία στα παιδιά

    Γηριατρική: Βαρύτερη πορεία στους ηλικιωμένους 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Δεν υπάρχει εποχιακή κατανομή της νόσου
    • Τα περισσότερα περιστατικά είναι σποραδικά αν και είναι δυνατή η μετάδοση μέσα στην ίδια οικογένεια 
    • Η λοίμωξη μπορεί να είναι βαριά σε εξασθενημένους ή ενδονοσοκομειακούς ασθενείς
    • Η επαναλοίμωξη είναι δυνατή 
    • Έχουν περιγραφεί άτομα στα οποία οι καλλιέργειες παραμένουν συνεχώς θετικές παρά την αντιβιοτική αγωγή
    • Στις Σκανδιναβικές χώρες έχουν περιγραφεί μεγάλες επιδημίες που οφείλονταν στα χλαμύδια της πνευμονίας

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    chlamydia pneumoniae

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο κατάρρευσης μετά από βιασμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Επιπεφυκίτιδα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Άτυπη πνευμονία

    Ψιττάκωση

    Τριχομονάδες

    Τραχηλίτιδα

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Τα χλαμύδια υπεύθυνα για τη στεφανιαία νόσο

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    Ειδικές μικροβιολογικές εξετάσεις

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

  • Χηλοειδή Χηλοειδή

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα χηλοειδή

    Χηλοειδές είναι ανώμαλη, υπερμεγέθης ανάπτυξη ινώδους ιστού (ουλή), ως αποτέλεσμα τραυματισμού ή ερεθισμού, η οποία δεν υποχωρεί με την πάροδο του χρόνου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Γενετική:

    • 5-15 φορές συχνότερο στους Μαύρους και τους Ασιάτες σε σχέση με τους Καυκάσιους. Σε όλες τις φυλές, τα άτομα με σκουρότερο χρώμα δέρματος, εμφανίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο προσβολής
    • Έχει περιγραφεί μετάδοση, τόσο με τον αυτοσωματικό επικρατούντα, όσο και με τον υπολειπόμενο χαρακτήρα 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΗΛΟΕΙΔΩΝ

    • Πόνος
    • Ευαισθησία
    • Υπερευαισθησία
    • Κνησμός 
    • Σκληρή, λεία, υπερυψωμένη ουλή, με σαφώς αφοριζόμενα όρια
    • Στην αρχή μπορεί να είναι ωχρή ή ελαφρά ερυθηματώδης 
    • Οι παλιότερες αλλοιώσεις εμφανίζουν από-ή υπέρχρωση
    • Η ουλή εκτείνεται πέραν των ορίων του αρχικού τραύματος 
    • Με την πάροδο των ετών, τα χηλοειδή συνεχίζουν να διογκώνονται και μπορούν να αναπτύξουν προσεκβολές σαν τα "δάκτυλα των ποδιών της γάτας" 

    ΑΙΤΙΑ ΧΗΛΟΕΙΔΩΝ

    • Χειρουργικό τραύμα
    • Θερμική κάκωση 
    • Ουλή ακμής 
    • Δήγμα εντόμου
    • Σύκωση του γενείου

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΗΛΟΕΙΔΩΝ

    • Οικογενειακό ιστορικό χηλοειδών 
    • Μελάγχρωση του δέρματος 
    • Συγκεκριμένη εντόπιση στο σώμα π.χ. δελτοειδείς, θώρακας, πτερύγια των ώτων 
    • Κύηση
    • Εφηβεία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΗΛΟΕΙΔΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Υπερτροφική ουλή (συνήθως υφίεται αυτόματα, δεν υπερβαίνει τα όρια του τραύματος)
    • Δερμοΐνωμα
    • Διηθητικό βασικοκυτταρικό καρκίνωμα (βιοψία μικρού ιστοτεμαχίου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η ιστολογική εξέταση αναδεικνύει την ύπαρξη υαλωδών ινών κολλαγόνου, λέπτυνση των θηλών του χορίου από πίεση καθώς και ελάχιστο ελαστικό ιστό 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία, αν η διαφορική διάγνωση είναι αδύνατη

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΗΛΟΕΙΔΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ενέσεις κορτικοστεροειδών μέσα στις αλλοιώσεις προκαλούν ατροφία και είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης
    • Η άσκηση πίεσης είναι επιβοηθητική για την πρόληψη. Η τοποθέτηση πιεστικών επιδέσμων θα πρέπει να γίνεται έτσι ώστε να εξασφαλίζεται πίεση 24 mm Hg και να συνεχίζεται για 6-12 μήνες. Οι επίδεσμοι αυτοί δεν θα πρέπει να απομακρύνονται για περισσότερα από 30 λεπτά κάθε ημέρα
    • Χειρουργική αντιμετώπιση - μεγάλη συχνότητα υποτροπών και γι΄αυτό χρησιμοποιείται μόνο για τη μείωση του μεγέθους μεγάλων χηλοειδών ή σε χηλοειδή που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με ενέσεις κορτικοστεροειδών 
    • Ακτινοβολία - δεν εμφανίζει πλεονεκτήματα έναντι των άλλων μεθόδων, επομένως, χρησιμοποιείται μόνο όταν αυτές έχουν αποτύχει και, τότε, σε συνδυασμό με στεροειδή
    • Χειρουργική με Laser - δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι αποτελεσματική 
    • Τοπικοί παράγοντες - (π.χ. ρετινοϊκό οξύ, βιταμίνη Ε, αντινεοπλασματικοί παράγοντες, γέλη σιλικόνης) δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι είναι αποτελεσματικοί

    download

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τονίστε την πιθανότητα υποτροπής, παρά τη σωστή αντιμετώπιση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΧΗΛΟΕΙΔΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Διάλυμα Τριαμσινολόνης 10 mg/ml

    • Χρησιμοποιείται βελόνη διαμέτρου αυλού 27-30 και σύριγγα ΤΒ (συνολική δόση 20-30 mg τριαμσινολόνης). Μπορεί να γίνει διήθηση 4 αλλοιώσεων κάθε φορά, χορηγώντας 10 mg/αλλοίωση
    • Κατά τη διάρκεια της έγχυσης, προωθείστε σιγά σιγά τη βελόνη, ώστε να επιτευχθεί ομοιόμορφη κατανομή του φαρμάκου
    • Τα νεαρά χηλοειδή ανταποκρίνονται καλύτερα από τα παλιότερα σε αυτή τη θεραπευτική αγωγή 
    • Επαναλάβετε την έγχυση κάθε 4 εβδομάδες, μέχρις ότου το χηλοειδές ρικνωθεί και φθάσει το ύψος της επιφάνειας του δέρματος
    • Αν δεν υπάρχει ανταπόκριση στο εναιώρημα 10 mg/ml, μπορείτε να δοκιμάσετε με εναιώρημα 40 mg/ml
    • Μπορεί να γίνει ανάμιξη διαλύματος τριαμσινολόνης (5-10 mg/ml) με κάποιο τοπικό αναισθητικό για την προετοιμασία χειρουργικής εξαίρεσης  των χηλοειδών. Μετεγχειρητικά, οι εγχύσεις στεροειδών γίνονται στις 2-4 εβδομάδες και, μετά, κάθε μήνα για 6 μήνες, ώστε να προληφθούν υποτροπές 

    Προφυλάξεις:

    • Συστηματική απορρόφηση και καταστολή των επινεφριδίων (αναστρέψιμη)
    • Τοπικές επιδράσεις - ατροφία δέρματος, εξέλκωση, αποχρωματισμός, τηλεαγγειεκτασίες 
    • Και οι δύο μορφές παρενεργειών εμφανίζονται συχνότερα όταν χρησιμοποιείται εναιώρημα τριαμσινολόνης 40 mg/ml

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Σπάνιες, όταν χορηγούνται πολύ υψηλές δόσεις κορτικοστεροειδών και υπάρχει συστηματική απορρόφηση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Μηνιαία επανεξέταση για εκτίμηση και, πιθανή επανάληψη των ενέσεων στεροειδών

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η χρήση πιεστικών επιδέσεων μπορεί να είναι χρήσιμη σε ασθενείς υψηλού κινδύνου (π.χ. εγκαυματίες). Η τοπική έγχυση κορτικοστεροειδών σε μετεγχειρητικούς ασθενείς υψηλού κινδύνου είναι επίσης αποτελεσματική 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Ατροφία δέρματος, εξέλκωση, αποχρωματισμός, τηλαγγειεκτασίες , ως αποτέλεσμα της θερπείας με τριαμσινολόνη 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Οι αλλοιώσεις αποστρέφουν, προοδευτικά, μέσα σε διάστημα 6-12 μηνών με τη θεραπεία, αφήνοντας μία επίπεδη, γυαλιστερή ουλή 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Τα χηλοειδή σχηματίζονται, συχνότερα, κατά την εφηβεία

    ΚΥΗΣΗ

    Τα χηλοειδή σχηματίζονται συχνότερα κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για δέρμα, μαλλιά, νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    keloid

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εγκαύματα

    Ενέσιμα εμφυτεύματα για αντιγήρανση

    Θεραπεία για τις ουλές

    Δερμοαπόξεση

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπονατριαιμία Υπονατριαιμία

    Υπονατριαιμία

    Υπονατριαιμία ορίζεται ως συγκέντρωση νατρίου του πλάσματος < 135 mEq/L

    • Υποογκαιμική υπονατριαιμία - υπάρχει ελάττωση της ολικής ποσότητας νερού του σώματος και συγχρόνως, μεγαλύτερη ελάττωση του ολικού νατρίου. Ο όγκος του εξωκυττάριου υγρού είναι ελαττωμένος. Υπάρχει ορθοστατική υπόταση και άλλα σημεία ενδεικτικά υποογκαιμίας 
    • Νορμο-ογκαιμική υπονατριαιμία - υπάρχει αύξηση της ολικής ποσότητας νερού του σώματος και φυσιολογική ολική ποσότητα νατρίου. Ο όγκος του εξωκυττάριου υγρού είναι ελαφρά έως μέτρια αυξημένος χωρίς, όμως, να υπάρχει οίδημα 
    • Υπερογκαιμική υπονατριαιμία - υπάρχει αύξηση του ολικού νατρίου του σώματος και ακόμα μεγαλύτερη αύξηση της ολικής ποσότητας του νερού. Ο όγκος εξωκυττάριου υγρού είναι σημαντικά αυξημένος και υπάρχει οίδημα
    • Υπονατριαιμία από ανακατανομή - υπάρχει μετατόπιση νερού από τον ενδοκυττάριο στον εξωκυττάριο χώρο, που έχει ως αποτέλεσμα την αραίωση του νατρίου. Το ολικό σωματικό νάτριο και νερό παραμένουν αναλλοίωτα. Αυτό συμβαίνει σε υπεργλυκαιμία
    • Ψεδοϋπονατριαιμία - υπάρχει διάλυση της υδάτινης φάσης από περίσσεια πρωτεϊνών ή λιπιδίων. Εμφανίζεται σε υπερτριγλυκεριδαιμία ή πολλαπλό μυέλωμα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Προσβάλλονται όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    • Λήθαργος
    • Απώλεια προσανατολισμού
    • Γενικευμένη αδυναμία
    • Μυϊκές κράμπες
    • Ανορεξία
    • Λόξιγκας 
    • Ναυτία και έμετοι
    • Ανησυχία ή παραλήρημα
    • Εμβροντησία
    • Κώμα
    • Ελάττωση των εν τω βάθει τενοντίων αντανακλαστικών 
    • Υπερθερμία 
    • Σημείο Babinski
    • Αναπνοή Cheyne - Stokes
    • Ψευδοπρομηκική παράλυση
    • Σπασμοί 
    • Ορθοστατική υπόταση
    • Παράλυση κρανιακών νεύρων  

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    Υποογκαιμική υπονατριαιμία (εξωνεφρική απώλεια νατρίου):

    • Απώλεια από το γαστρεντερικό - έμετοι, διάρροια
    • Απώλεια στον τρίτο χώρο - περιτονίτιδα, παγκρεατίτιδα, εγκαύματα, ραβδομυόλυση
    • Απώλεια από τους πνεύμονες - βρογχόρροια

    Υποογκαιμική υπονατριαιμία (νεφρική απώλεια νατρίου):

    • Νεφρίτιδα που προκαλεί απώλεια άλατος 
    • Ανεπάρκεια αλατοκορτικοειδών 
    • Διουρητικά 
    • Διττανθρακουρία - νεφρική σωληναριακή οξέωση, μεταβολική αλκάλωση 
    • Κετονουρία ή οξέωση με χάσμα ανιόντων 
    • Μερική απόφραξη των ουροφόρων οδών 
    • Ωσμωτική διούρηση 

    Νόρμο-ογκαιμική υπονατριαιμία:

    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Αμιγής ανεπάρκεια γλυκοκορτικοειδών 
    • Φάρμακα 
    • Stress
    • Σύνδρομο αδικαιολόγητης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης. Στα αίτια συμπεριλαμβάνονται διαταραχές των πνευμόνων και του ΚΝΣ

    Υπερογκαιμική υπονατριαιμία:

    • Νεφρωσικό σύνδρομο 
    • Κίρρωση 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 

    Υπονατριαιμία από ανακατανομή:

    • Υπεργλυκαιμία
    • Έγχυση μαννιτόλης

    Ψευδοϋπονατριαιμία:

    • Υπερτριγλυκεριδαιμία
    • Πολλαπλό μυέλωμα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    Υπερβολική πρόσληψη υγρών 

     4

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Νάτριο ορού χαμηλότερο από 135 mEq/L
    • Ωσμωτικότητα πλάσματος 
    • Νάτριο ούρων 
    • Ουρία (Άζωτο ουρίας αίματος - ΑΟΑ)
    • Κρεατινίνη

    Υποογκαιμική υπονατριαιμία:

    • Χαμηλή ωσμωτικότητα πλάσματος 
    • Κλάσμα BUN/κρεατινίνης μεγαλύτερο από 20/1
    • Νάτριο ούρων < 20 mEq/L - νεφρική απώλεια
    • Νάτριο ούρων < 20 mEq/L - εξωνεφρική απώλεια 
    • Κάλιο ορού > 5,0 mEq/L - υποψία ανεπάρκειας αλατοκορτικοειδών 

    Νόρμο-ογκαιμική υπονατριαιμία:

    • Χαμηλή ωσμωτικότητα πλάσματος
    • Κλάσμα BUN/κρεατινίνης μικρότερο από 20/1
    • Νάτριο ούρων > 20 mEq/L 

    Υπερογκαιμική υπονατριαιμία:

    • Χαμηλή ωσμωτικότητα πλάσματος 
    • Νάτριο ούρων < 10 mEq/L σε νεφρωσικό σύνδρομο, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, κίρρωση 
    • Νάτριο ούρων > 20 mEq/L σε οξεία και χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 

    Υπονατριαιμία από ανακατανομή:

    • Η ωσμωτικότητα του πλάσματος είναι φυσιολογική ή υψηλή
    • Τα επίπεδα της γλυκόζης ή της μαννιτόλης είναι αυξημένα

    Ψευδοϋπονατριαιμία:

    • Φυσιολογική ή αυξημένη ωσμωτικότητα πλάσματος
    • Αύξηση των επιπέδων των τριγλυκεριδίων ή των πρωτεϊνών 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Για τη νορμο-ογκαιμική υπονατριαιμία, μέτρηση της TSH ώστε να αποκλεισθεί υποθυρεοειδισμός και δοκιμασία ωριαίας διέγερσης με κοσυντροπίνη ώστε να αποκλεισθεί επινεφριδιακή ανεπάρκεια

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αξονική τομογραφία εγκεφάλου ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου αν υπάρχει υποψία βλάβης της υπόφυσης ή σύνδρομο αδικαιολόγητης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης από πιθανή διαταραχή του ΚΝΣ
    • Ακτινογραφία θώρακα σε διαγνωσμένο σύνδρομο αδικαιολόγητης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης για τον αποκλεισμό πνευμονικής προέλευσης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Υποχρεωτικά ενδονοσοκομειακή αντιμετώπιση αν η υπονατριαιμία είναι οξεία ή προκαλεί συμπτώματα 
    • Συνιστάται ενδονοσοκομειακή αντιμετώπιση εάν η υπονατριαιμία είναι ασυμπτωματική και το νάτριοτου ορού είναι χαμηλότερο από 125 mEq/L

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναθεώρηση όλων των φαρμάκων που λαμβάνει ο ασθενής 
    • Λήψη μέτρων για την πρόληψη σπασμών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Εξαρτάται από τη νοητική κατάσταση του ασθενούς

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Νόρμο-ογκαιμική υπονατριαιμία - περιορισμός της πρόσληψης ύδατος σε 1.000 cc/ημέρα
    • Υπερογκαιμική υπονατριαιμία - περιορισμός της πρόσληψης νατρίου και νερού
    • Υπερογκαιμική υπονατριαιμία - ισότονο αλατούχο διάλυμα
    • Υπονατριαιμία από ανακατανομή ή ψευδοϋπονατριαιμία - αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Βαριά συμπτωματική υπονατριαιμία: Η χρήση υπέρτονου αλατούχου ορού (3%) ενδείκνυται σαφώς μόνο σε ασθενείς που εμφανίζουν βαριά συμπτώματα και έχουν συγκέντρωση νατρίου χαμηλότερη από 120 mEq/L. Η χορήγηση του ορού θα πρέπει να γίνεται με ρυθμό περίπου 1 cc/Kg/ώρα. Αυτό θα προκαλέσει άνοδο του νατρίου του ορού κατά, περίπου 1 mEq/L/ώρα. Η έγχυση του υπερτόνου διαλύματος θα πρέπει να συνεχίζεται μόνο μέχρις ότου το νάτριο του ορού φθάσει τα 120 mEq/L ή ο ασθενής καταστεί ασυμπτωματικός, Αποφύγετε διόρθωση με ρυθμό ταχύτερο από 12 mEq/L/ημέρα
    • Χρόνια υπονατριαιμία: Αν δεν βελτιωθεί με τον περιορισμό της πρόσληψης υγρών ή άλλη αγωγή, σκεφθείτε τη χρήση δεμεκλοκυκλίνης. Σε δόσεις 600-1.200 mg τηνν ημέρα, το φάρμακο προκαλεί μια μορφή νεφρογενούς άποιου διαβήτη
    • Συντήρηση: Εξαρτάται από την κλινική εκτίμηση

    Αντενδείξεις: Η δεμεκλοκυκλίνη μπορεί να προκαλέσει νεφροτοξικότητα σε ασθενείς με ηπατική νόσο

    Προφυλάξεις:

    • Δεμεκλοκυκλίνη - μπορεί να προκαλέσει φωτοευαισθησία και ναυτία
    • Η διόρθωση της βαριάς συμπτωματικής υπονατριαιμίας με υπέρτονο ορό, έχει σχετισθεί με την πρόκληση κεντρικής γεφυρικής μυελινόλυσης (ΚΓΜ). Αυτή η νευρολογική διαταραχή προκαλείται από απώλεια της μυελίνης και των άλλων ανατομικών υποστηρικτικών σχηματισμών της γέφυρας και, σπανιότερα, άλλων περιοχών του εγκεφάλου. Η ΚΓΜ εμφανίζεται μία ή περισσότερες ημέρες μετά την ταχεία διόρθωση της υπονατριαιμίας και εκδηλώνεται με προοδευτική νευρολογική έκπτωση 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Δεμεκλοκυκλίνη - από του στόματος αντιπηκτικά, από του στόματος αντισυλληπτικά, πενικιλλίνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Το επίπεδο του νατρίου του ορού θα πρέπει να ελέγχεται όταν υπάρχει κλινική ένδειξη. Αν χορηγείται υπέρτονος ορός 3%, η μέτρηση των επιπέδων του νατρίου θα πρέπει να γίνεται κάθε ώρα
    • Αν χορηγείται αλατούχος ορός 3% ή 0,9%, θα πρέπει να ελέγχεται η κατάσταση του όγκου των υγρών

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Εξαρτάται από την υποκείμενη πάθηση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υποκλινικός όγκος μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο αδικαιολόγητης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης 
    • Υπερογκαιμία αν χορηγείται αλατούχος ορός 
    • Κεντρική γεφυρική μυελινόλυση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Όταν η διαταραχή αναγνωρισθεί εγκαίρως και αντιμετωπισθεί σωστά, αναμένεται η επαναφορά του νατρίου του ορού στα φυσιολογικά επίπεδα και η λύση της νευρολογικής συνδρομής. Η πρόγνωση εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υποθυρεοειδισμός
    • Πανυποφυσιακή ανεπάρκεια
    • Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ηλεκτρολυτικές διαταραχές

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ηλεκτρολυτικές διαταραχές

    Prevent Hyponatremia Low Blood Sodium Step 8 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος και σύνδρομο Cushing

    Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης

    Διαβητική κετοξέωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Ηπατική εγκεφαλοπάθεια

    Σπιρονολακτόνη

    Σύνδρομο Sheehan

    Νεφρωνόφθιση

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα διουρητικά

    Νεφροτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Κυστική ίνωση

    Βαζοπρεσσίνη

    Τι πρέπει να προσέξετε σε πνιγμό

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Χυλώδης ασκίτης

    Καύσωνας και θερμοπληξία

    Μηνιγγίτιδα

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Αλδοστερόνη

    Mεταβολική αλκάλωση

    www.emedi.gr