Τρίτη, 04 Φεβρουαρίου 2014 18:35

Ο απαραίτητος ύπνος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Πόσο πρέπει να κοιμάστε καθημερινά;

Η ποσότητα ύπνου που χρειάζεται κάθε άνθρωπος εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους με βασικό παράγοντα την ηλικία.

Ύπνος αναλόγως ηλικίας...

Βρέφη: 14-15 ώρες

Μικρά παιδιά: 12-14 ώρες

Παιδιά σχολικής ηλικίας: 10-11 ώρες

Ενήλικες: 7-9 ώρες


Πέρα από την ηλικία και άλλοι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν τη διάρκεια ύπνου που χρειάζεται κάποιος είναι:

-Η εγκυμοσύνη: Οι αλλαγές στο σώμα μιας γυναίκας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να αυξήσουν την ανάγκη για ύπνο.

-Το γήρας: Οι ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας χρειάζονται περίπου την ίδια ποσότητα ύπνου με τους νεότερους ενήλικες.

Όμως, οι ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας έχουν την τάση να κοιμούνται πιο ελαφρά και να ξυπνούν πιο συχνά κατά τη διάρκεια της νύχτας από ό, τι οι νεότεροι ενήλικες. Έτσι δημιουργείται η ανάγκη για ύπνο κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές ύπνου

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές ύπνου

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Τα πολλά ξενύχτια οδηγούν σε κατάθλιψη

Μήπως σας λείπει ύπνος;

Ντοπαμίνη

Πώς να διαλογίζεστε με Binaural Beats MP3s

Είναι καλό να ακούτε μουσική στον ύπνο σας;

Το απόλυτο κόλπο για να κοιμηθείτε

Είναι καλύτερα ένα ζευγάρι να κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι ή σε χωριστά;

Εσείς μπορείτε να κοιμηθείτε το βράδυ;

Βοηθάει το αλκοόλ στον ύπνο;

Όσοι κάνουν δίαιτα πρέπει να κοιμούνται καλά

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 1860 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2020 23:15
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Δηλητηρίαση από αρσενικό Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δηλητηρίαση από αρσενικό

    Δηλητηρίαση από αρσενικό είναι τοξική κατάσταση που προκαλείται από έκθεση στο αρσενικό.

    Χαρακτηριστικά:

    • Αίσθημα κόμπου στο λαιμό
    • Δυσφαγία 
    • Καυστικό άλγος στο γαστρεντερικό
    • Έμετοι 
    • Διάρροια 
    • Αφυδάτωση 
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ηπατική ανεπάρκεια 

    Συνήθης πορεία - οξεία, χρόνια. 

    Η δηλητηρίαση από αρσενικό είναι μια ιατρική κατάσταση που εμφανίζεται λόγω των αυξημένων επιπέδων αρσενικού στον οργανισμό. Εάν η δηλητηρίαση από αρσενικό συμβεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έμετο, κοιλιακό άλγος, εγκεφαλοπάθεια και υδαρή διάρροια που περιέχει αίμα. Η μακροχρόνια έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε πάχυνση του δέρματος, σκουρότερο δέρμα, κοιλιακό άλγος, διάρροια, καρδιακές παθήσεις, μούδιασμα και καρκίνο. Ο πιο συνηθισμένος λόγος για μακροχρόνια έκθεση είναι το μολυσμένο πόσιμο νερό. Τα υπόγεια ύδατα τις περισσότερες φορές μολύνονται φυσικά. Ωστόσο, μπορεί επίσης να προκύψει μόλυνση από την εξόρυξη ή τη γεωργία. Μπορεί, επίσης, να βρεθεί στο έδαφος και στον αέρα. Τα συνιστώμενα επίπεδα στο νερό είναι μικρότερα από 10–50 μg/L (10–50 μέρη ανά δισεκατομμύριο). Άλλες οδοί έκθεσης περιλαμβάνουν τοποθεσίες τοξικών αποβλήτων και τα φάρμακα. Οι περισσότερες περιπτώσεις δηλητηρίασης είναι τυχαίες. Το αρσενικό δρα αλλάζοντας τη λειτουργία περίπου 200 ενζύμων. Η διάγνωση γίνεται με εξέταση των ούρων, του αίματος ή των μαλλιών. Η πρόληψη γίνεται με τη χρήση νερού που δεν περιέχει υψηλά επίπεδα αρσενικού. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση ειδικών φίλτρων ή με τη χρήση βρόχινου νερού.

    Για οξείες δηλητηριάσεις, η αντιμετώπιση της αφυδάτωσης είναι σημαντική. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί διμερκαπτοηλεκτρικό οξύ ή σουλφονικό διμερκαπτοπροπάνιο, ενώ δε συνιστάται η διμερκαπρόλη.

    Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η αιμοκάθαρση.

    Μέσω του πόσιμου νερού, περισσότεροι από 200 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εκτίθενται σε υψηλότερα από τα ασφαλή επίπεδα αρσενικού. Οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο είναι το Μπαγκλαντές και η Δυτική Βεγγάλη. Η έκθεση είναι επίσης πιο συχνή σε άτομα χαμηλού εισοδήματος και μειονότητες.

    Η οξεία δηλητηρίαση είναι ασυνήθιστη. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ

    Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης από αρσενικό ξεκινούν με πονοκεφάλους, σύγχυση, σοβαρή διάρροια και υπνηλία. Καθώς αναπτύσσεται η δηλητηρίαση, μπορεί να εμφανιστούν σπασμοί και αλλαγές στη μελάγχρωση των νυχιών που ονομάζονται leukonychia striata (γραμμές του Mees ή οι ς). Όταν η δηλητηρίαση γίνεται οξεία, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, έμετο, έμετο με αίμα, αίμα στα ούρα, μυϊκές κράμπες, απώλεια μαλλιών, πόνο στο στομάχι και περισσότερους σπασμούς. Τα όργανα του σώματος που συνήθως προσβάλλονται από δηλητηρίαση από αρσενικό είναι οι πνεύμονες, το δέρμα, τα νεφρά και το ήπαρ. Το τελικό αποτέλεσμα της δηλητηρίασης από αρσενικό είναι το κώμα και ο θάνατος. Το αρσενικό σχετίζεται με τις καρδιακές παθήσεις (καρδιαγγειακή νόσο που σχετίζεται με την υπέρταση), τον καρκίνο, το εγκεφαλικό (αγγειακά εγκεφαλικά νοσήματα), τις χρόνιες παθήσεις του κατώτερου αναπνευστικού και τον διαβήτη. Οι δερματικές επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν καρκίνο του δέρματος μακροπρόθεσμα, αλλά συχνά πριν από τον καρκίνο του δέρματος υπάρχουν διαφορετικές δερματικές βλάβες. Άλλες επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν σκουρόχρωμο δέρμα και πάχυνση του δέρματος. Η χρόνια έκθεση στο αρσενικό σχετίζεται με ανεπάρκεια βιταμίνης Α, η οποία σχετίζεται με καρδιακές παθήσεις και νυχτερινή τύφλωση. Η οξεία ελάχιστη θανατηφόρα δόση αρσενικού στους ενήλικες εκτιμάται ότι είναι 70 έως 200 mg ή 1 mg/kg/ημέρα.

    Καρκίνος και αρσενικό
     
    Το αρσενικό αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου. Η έκθεση σχετίζεται με καρκίνο του δέρματος, των πνευμόνων, του ήπατος και των νεφρών μεταξύ άλλων. Οι μεταλλαξιογόνες επιδράσεις του μπορεί να εξηγηθούν από την παρέμβαση στην επιδιόρθωση της εκτομής βάσης και νουκλεοτιδίου, τελικά μέσω της αλληλεπίδρασης με τις δομές των δακτύλων ψευδαργύρου. Το διμεθυλαρσινικό οξύ, DMA(V), προκαλεί σπασίματα της μονής έλικας του DNA που προκύπτουν από την αναστολή των επισκευαστικών ενζύμων σε επίπεδα από 5 έως 100 mM σε ανθρώπινα επιθηλιακά κύτταρα τύπου II. Το DMA(III) είναι, επίσης, άμεσα γονιδιοτοξικό με την πραγματοποίηση σχισμών σε υπερτυλιγμένο DNA ΦΧ174. Η αυξημένη έκθεση σε αρσενικό σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα χρωμοσωμικών ανωμαλιών, μικροπυρήνων και ανταλλαγών των αδελφών χρωματιδίων. Μια εξήγηση για τις χρωμοσωμικές εκτροπές είναι η ευαισθησία της πρωτεΐνης τουμπουλίνης και της μιτωτικής ατράκτου στο αρσενικό. Οι ιστολογικές παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν τις επιδράσεις στην κυτταρική ακεραιότητα, το σχήμα και την κίνηση. Το DMA(III) είναι σε θέση να σχηματίζει αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) μέσω αντίδρασης με το μοριακό οξυγόνο. Οι μεταβολίτες που προκύπτουν είναι η ρίζα διμεθυλαρσενικού και η ρίζα διμεθυλαρσενικού υπεροξυλίου. Τόσο το DMA(III) όσο και το DMA(V) απελευθερώνουν σίδηρο από τη σπλήνα, καθώς και από τη φερριτίνη του ανθρώπινου ήπατος εάν χορηγούνταν ταυτόχρονα με ασκορβικό οξύ. Έτσι, ο σχηματισμός ROS μπορεί να προωθηθεί. Επιπλέον, το αρσενικό μπορεί να προκαλέσει οξειδωτικό στρες εξαντλώντας τα αντιοξειδωτικά του κυττάρου, ειδικά αυτά που περιέχουν ομάδες θειόλης. Η συσσώρευση ROS όπως τα παραπάνω και ριζών υδροξυλίου, ριζών υπεροξειδίου και υπεροξειδίου του υδρογόνου προκαλεί ανώμαλη γονιδιακή έκφραση σε χαμηλές συγκεντρώσεις και βλάβες λιπιδίων, πρωτεϊνών και DNA σε υψηλότερες συγκεντρώσεις που τελικά οδηγούν σε κυτταρικό θάνατο. Τα επίπεδα της 8-υδροξυ-2'-δεοξυγουανοσίνης στα ούρα (ως βιοδείκτης βλάβης του DNA του ROS) αυξάνουν μετά από χορήγηση DMA(V). Τα υπεροξείδια των λιπιδίων του ορού (LPO) σε άτομα που εκτείθενται σε αρσενικό συσχετίζονται με τα επίπεδα ανόργανου αρσενικού και μεθυλιωμένων μεταβολιτών στο αίμα και αντιστρόφως συσχετίίζονται με τα επίπεδα μη πρωτεϊνικού σουλφυδρυλίου (NPSH) στο αίμα. Υπάρχει συσχέτιση των επιπέδων As στο αίμα με τα επίπεδα των αντιδραστικών οξειδωτικών στο πλάσμα και μια αντίστροφη σχέση με τα αντιοξειδωτικά του πλάσματος. Η μεθυλίωση μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μια οδός αποτοξίνωσης όσον αφορά το οξειδωτικό στρες: τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο χαμηλότερη ήταν η ικανότητα μεθυλίωσης As, τόσο χαμηλότερο ήταν το επίπεδο της αντιοξειδωτικής ικανότητας πλάσματος. Όπως αναθεωρήθηκε από τον Kitchin (2001), η θεωρία του οξειδωτικού στρες παρέχει μια εξήγηση για τις προτιμώμενες θέσεις όγκου που συνδέονται με την έκθεση σε αρσενικό. Λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει υψηλή μερική πίεση οξυγόνου στους πνεύμονες και το DMA(III) εκκρίνεται σε αέρια κατάσταση μέσω των πνευμόνων, αυτό φαίνεται να είναι ένας εύλογος μηχανισμός για την ευπάθεια. Το γεγονός ότι το DMA παράγεται με μεθυλίωση στο ήπαρ, εκκρίνεται μέσω των νεφρών και αργότερα αποθηκεύεται στην ουροδόχο κύστη, ευθύνεται για τους άλλους εντοπισμούς των όγκων. Όσον αφορά τη μεθυλίωση του DNA, προκύπτει από την αλληλεπίδραση του As με μεθυλοτρανσφεράσες που οδηγεί σε αδρανοποίηση των ογκοκατασταλτικών γονιδίων μέσω υπερμεθυλίωσης. Άλλοι δηλώνουν ότι η υπομεθυλίωση μπορεί να συμβεί λόγω έλλειψης SAM που οδηγεί σε ανώμαλη ενεργοποίηση των γονιδίων. Η έκθεση των πνευμόνων σε αρσενικό προκαλεί οκτώ διαφορετικά θραύσματα DNA με ευαίσθησία στη μεθυλίωση. Έξι από τα θραύσματα είναι υπερ- και δύο από αυτά είναι υπομεθυλιωμένα. Υπάρχουν υψηλότερα επίπεδα mRNA μεθυλτρανσφεράσης DNA και ενζυμική δραστηριότητα. Oi αλλιωμένοι αυξητικοί παράγοντες οδηγούν στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων και συνεπώς στην καρκινογένεση. Από παρατηρήσεις, είναι γνωστό ότι η χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό χαμηλής δόσης μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ανοχή στην οξεία τοξικότητά του. Τα κύτταρα GLC4/Sb30 του όγκου του πνεύμονα που υπερεκφράζουν το MRP1 συσσωρεύουν ελάχιστα αρσενικό. Αυτό προκαλείται μέσω της εξαρτώμενης από το MRP-1 εκροής. Η εκροή απαιτεί GSH, αλλά όχι σχηματισμό συμπλόκου As-GSH. Αν και έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί, δε μπορεί να δοθεί συγκεκριμένο μοντέλο για τους μηχανισμούς της χρόνιας δηλητηρίασης από αρσενικό. Τα επικρατούντα γεγονότα τοξικότητας και καρκινογένεσης μπορεί να είναι αρκετά ειδικά για κάθε ιστό. Η τρέχουσα συναίνεση σχετικά με τον τρόπο καρκινογένεσης είναι ότι δρα κυρίως ως προαγωγέας όγκου. 
     
    ΑΙΤΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ
    • Πεντασθενές άλας του αρσενικού
    • Τρισθενές άλας του αρσενικού 
    • Αέρια αρσενικού 
    Το οργανικό αρσενικό είναι λιγότερο επιβλαβές από το ανόργανο αρσενικό. Τα θαλασσινά είναι μια κοινή πηγή του λιγότερο τοξικού οργανικού αρσενικού με τη μορφή αρσενοβεταΐνης. Το αρσενικό που αναφέρθηκε το 2012 σε χυμό φρούτων και ρύζι από την Consumer Reports ήταν κυρίως ανόργανο αρσενικό. Λόγω της υψηλής τοξικότητάς του, το αρσενικό χρησιμοποιείται σπάνια στον δυτικό κόσμο, αν και στην Ασία εξακολουθεί να είναι ένα δημοφιλές φυτοφάρμακο. Το αρσενικό απαντάται κυρίως επαγγελματικά στην τήξη μεταλλευμάτων ψευδαργύρου και χαλκού.
    • Πόσιμο νερό:

    Το αρσενικό βρίσκεται φυσικά στα υπόγεια ύδατα και παρουσιάζει σοβαρές απειλές για την υγεία όταν υπάρχουν υψηλές ποσότητες. Η χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό προκύπτει από την κατανάλωση μολυσμένου νερού πηγαδιών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πολλοί υδροφορείς περιέχουν υψηλή συγκέντρωση αλάτων αρσενικού. Οι κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την ποιότητα του πόσιμου νερού καθιέρωσαν το 1993 μια κατευθυντήρια τιμή 0,01 mg/L (10 μέρη ανά δισεκατομμύριο) για τα μέγιστα επίπεδα ρύπανσης αρσενικού στο πόσιμο νερό. Πιο πρόσφατα ευρήματα δείχνουν ότι η κατανάλωση νερού με επίπεδα τόσο χαμηλά όσο 0,00017 mg/L (0,17 μέρη ανά δισεκατομμύριο) για μεγάλες χρονικές περιόδους μπορεί να οδηγήσει σε αρσενίκωση. Η υπηρεσία προστασίας των ΗΠΑ ποσοτικοποίησε ότι η διά βίου έκθεση σε αρσενικό στο πόσιμο νερό σε συγκεντρώσεις 0,0017 mg/L (1,7 ppb), 0,00017 mg/L και 0,000017 mg/L σχετίζονται με κίνδυνο καρκίνου του δέρματος κατά τη διάρκεια της ζωής τους από 1 στι; 10.000, 1 στις 100.000 και 1 στσ 1.000.000 αντίστοιχα. Ο ΠΟΥ υποστηρίζει ότι ένα επίπεδο νερού 0,01 mg/L (10 ppb) ενέχει κίνδυνο 6 στις 10.000 πιθανότητες για κίνδυνο καρκίνου του δέρματος σε όλη τη ζωή και υποστηρίζει ότι αυτό το επίπεδο κινδύνου είναι αποδεκτό. Ένα από τα χειρότερα περιστατικά δηλητηρίασης από αρσενικό μέσω του νερού των πηγαδιών συνέβη στο Μπαγκλαντές, το οποίο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αποκάλεσε τη «μεγαλύτερη μαζική δηλητηρίαση πληθυσμού στην ιστορία» και αναγνωρίζεται ως μια σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία. Η μόλυνση στις ποτάμιες πεδιάδες Ganga-Brahmaputra στην Ινδία και Padma-Meghna στο Μπαγκλαντές έδειξε δυσμενείς επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Τεχνικές εξόρυξης, όπως η υδραυλική θραύση, μπορεί να κινητοποιήσουν το αρσενικό στα υπόγεια ύδατα και τους υδροφόρους ορίζοντες λόγω της ενισχυμένης μεταφοράς μεθανίου και των επακόλουθων αλλαγών στις συνθήκες οξειδοαναγωγής, και να εγχύουν υγρό που περιέχει επιπλέον αρσενικό. Το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ εκτιμά ότι η μέση συγκέντρωση υπόγειων υδάτων είναι 1 μg/L ή λιγότερο, αν και ορισμένοι υπόγειοι υδροφόροι ορίζοντες, ιδιαίτερα στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί να περιέχουν πολύ υψηλότερα επίπεδα. Για παράδειγμα, τα διάμεση επίπεδα στη Νεβάδα ήταν περίπου 8 μg/L, αλλά επίπεδα φυσικού αρσενικού έως και 1000 μg/L έχουν μετρηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πόσιμο νερό. Γεωθερμικά ενεργές ζώνες, όπως στη Χαβάη και στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στις ΗΠΑ  έχουν υψηλότερα επίπεδα αρσενικού. Το αρσενικό είναι δε χωράει εύκολα στα πλέγματα των κοινών ορυκτών που σχηματίζουν πετρώματα. Οι συγκεντρώσεις του αρσενικού είναι υψηλές κυρίως στα γεωθερμικά νερά που εκπλένουν τα ηπειρωτικά πετρώματα. Το αρσενικό σε θερμά γεωθερμικά ρευστά μέρη αποδείχθηκε ότι προέρχεται κυρίως από την έκπλυση των πετρωμάτων στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στο Wyoming των ΗΠΑ, παρά από μάγματα. Στις δυτικές ΗΠΑ, υπάρχουν εισροές As (αρσενικού) στα υπόγεια και επιφανειακά ύδατα από γεωθερμικά ρευστά μέσα και κοντά στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, και σε άλλες δυτικές περιοχές. Τα υπόγεια ύδατα που σχετίζονται με ηφαιστειακά πετρώματα στην Καλιφόρνια περιέχουν As σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται έως και 48.000 μg/L, με κύρια πηγή τα θειούχα ορυκτά που φέρουν As. Τα γεωθερμικά νερά της Δομινίκας στις Μικρές Αντίλλες περιέχουν επίσης συγκεντρώσεις As >50 μg/L. Γενικά, το αρσενικό συσσωρεύεται σε διαφοροποιημένα μάγματα και σε άλλες δυτικές περιοχές με ορυκτά, όπως στο Κονέκτικατ των Η.Π.Α. και στην Πενσυλβάνια, όπου οι συγκεντρώσεις As στο νερό σε εγκαταλελειμμένα ορυχεία ανθρακίτη κυμαίνονται από <0,03 έως 15 μg/L και από εγκαταλελειμμένα ορυχεία ασφάλτου, από 0,10 έως 64 μg/L, με το 10% των δειγμάτων να υπερβαίνει τα όρια της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών των 10 μg/L. το Wisconsin, οι συγκεντρώσεις As   σε ψαμμίτη και δολομίτη είναι τόσο υψηλές όσο 100 μg/L. Η οξείδωση του πυρίτη είναι η πιθανή πηγή του As. Στο Πιεμόντε της Πενσυλβάνια και το Νιου Τζέρσεϋ, τα υπόγεια ύδατα περιέχουν υψηλά επίπεδα As. Τα νερά εγχώριων πηγαδιών στην Πενσυλβάνια περιέχουν έως και 65 μg/L, ενώ στο Νιου Τζέρσεϋ η υψηλότερη συγκέντρωση που μετρήθηκε πρόσφατα είναι 215 μg/L.

    • Τροφή

     Από την τροφή λαμβάνεται μιαα μέση πρόσληψη 3,2 μg/ημέρα, με εύρος 1–20 μg/ημέρα. Τα τρόφιμα περιέχουν, επίσης, πολλές οργανικές ενώσεις αρσενικού. Οι βασικές οργανικές ενώσεις αρσενικού που μπορούν να βρεθούν τακτικά στα τρόφιμα (ανάλογα με τον τύπο τροφής) περιλαμβάνουν το μονομεθυλαρσονικό οξύ (MMAsV), το διμεθυλαρσινικό οξύ (DMAsV), την αρσενοβεταϊνη, την αρσενοχολίνη, τα αρσενοσάκχαρα και τα αρσενολιπίδια. Το DMAsV ή το MMAsV μπορεί να βρεθεί σε διάφορους τύπους ψαριών, καβουριών και μαλακίων, αλλά συχνά σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Η αρσενοβεταΐνη είναι η κύρια μορφή αρσενικού στα θαλάσσια ζώα και, από όλες τις απόψεις, θεωρείται μια ένωση που δεν είναι τοξική από την ανθρώπινη κατανάλωση. Η αρσενοχολίνη, η οποία βρίσκεται κυρίως στις γαρίδες, είναι χημικά παρόμοια με την αρσενοβεταΐνη και θεωρείται ότι είναι «ουσιαστικά μη τοξική». Αν και η αρσενοβεταΐνη έχει μελετηθεί ελάχιστα, οι διαθέσιμες πληροφορίες δείχνουν ότι δεν είναι μεταλλαξιογόνος, ανοσοτοξική ή εμβρυοτοξική. Αρσενοσάκχαρα και αρσενολιπίδια έχουν εντοπιστεί. Η έκθεση σε αυτές τις ενώσεις και οι τοξικολογικές επιπτώσεις μελετώνται επί του παρόντος. Τα αρσενοσάκχαρα ανιχνεύονται κυρίως στα φύκια, αλλά βρίσκονται επίσης σε μικρότερο βαθμό στα θαλάσσια μαλάκια. Τα αρσενοσάκχαρα είναι σημαντικά λιγότερο τοξικά από τους μεταβολίτες του ανόργανου αρσενικού και του τρισθενούς μεθυλιωμένου αρσενικού. Έχει βρεθεί ότι το ρύζι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στη συσσώρευση αρσενικού από το έδαφος. Το ρύζι που καλλιεργείται στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει κατά μέσο όρο 260 ppb αρσενικό, σύμφωνα με μια μελέτη. αλλά η πρόσληψη αρσενικού στις ΗΠΑ παραμένει πολύ κάτω από τα συνιστώμενα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας όρια. Η Κίνα έχει θέσει ένα πρότυπο για τα όρια αρσενικού στα τρόφιμα (150 ppb), καθώς τα επίπεδα στο ρύζι υπερβαίνουν τα επίπεδα του νερού. Το αρσενικό είναι ένα πανταχού παρόν στοιχείο στο  πόσιμο νερό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, επίπεδα αρσενικού που είναι πάνω από τα φυσικά επίπεδα, αλλά εξακολουθούν να είναι πολύ κάτω από τα επίπεδα κινδύνου που ορίζονται στα ομοσπονδιακά πρότυπα ασφάλειας, έχουν ανιχνευθεί σε κοτόπουλα που εκτρέφονται στο εμπόριο. Η πηγή του αρσενικού φαίνεται να είναι τα πρόσθετα ζωοτροφών roxarsone και nitarsone, τα οποία χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της παρασιτικής μόλυνσης κοκκιδίωσης καθώς και για την αύξηση του βάρους και του χρωματισμού του δέρματος των πουλερικών. Υψηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού φέρεται να βρέθηκαν σε 83 κρασιά της Καλιφόρνια το 2015.

    • Έδαφος

    Η έκθεση στο αρσενικό στο έδαφος μπορεί να συμβεί μέσω πολλαπλών οδών. Σε σύγκριση με την πρόσληψη φυσικού αρσενικού από το νερό και τη διατροφή, το αρσενικό του εδάφους αποτελεί μόνο ένα μικρό κλάσμα της πρόσληψης.

    Αέρας

    Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2000) αναφέρει ότι τα επίπεδα αρσενικού στον αέρα κυμαίνονται από 0–1 ng/m3 σε απομακρυσμένες περιοχές, 0,2–1,5 ng/m3 σε αγροτικές περιοχές, 0,5–3 ng/m3 στις αστικές περιοχές και έως περίπου 50 ng /m3 κοντά σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2000) εκτίμησε ότι σε σχέση με τα τρόφιμα, το κάπνισμα τσιγάρων, το νερό και το έδαφος, ο αέρας συμβάλλει λιγότερο από το 1% της συνολικής έκθεσης σε αρσενικό.

    Φυτοφάρμακα

    Η χρήση φυτοφαρμάκων αρσενικού και μολύβδου έχει εξαλειφθεί αποτελεσματικά για περισσότερα από 50 χρόνια. Ωστόσο, λόγω της περιβαλλοντικής ανθεκτικότητας των φυτοφαρμάκων, εκτιμάται ότι εκατομμύρια στρέμματα γης εξακολουθούν να είναι μολυσμένα με υπολείμματα αρσενικού και μολύβδου. Αυτό παρουσιάζει μια δυνητικά σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία σε ορισμένες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών (π.χ. Νιου Τζέρσεϊ, Ουάσιγκτον και Ουισκόνσιν), όπου μεγάλες εκτάσεις γης που χρησιμοποιήθηκαν ιστορικά ως οπωρώνες έχουν μετατραπεί σε οικιστικές κατασκευές. Υπάρχουν ακόμη ορισμένες σύγχρονες χρήσεις φυτοφαρμάκων με βάση το αρσενικό. Ο χρωμιωμένος αρσενικός χαλκός (CCA) έχει καταχωρηθεί για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη δεκαετία του 1940 ως συντηρητικό ξύλου, προστατεύοντας το ξύλο από έντομα και μικροβιακούς παράγοντες. Το 2003, οι κατασκευαστές CCA καθιέρωσαν την εθελοντική ανάκληση χρήσεων ξύλου επεξεργασμένου με CCA. Η τελική έκθεση EPA 2008 ανέφερε ότι το CCA εξακολουθεί να εγκρίνεται για χρήση σε μη οικιακές εφαρμογές, όπως σε θαλάσσιες εγκαταστάσεις (πασσάλους και κατασκευές), στύλους κοινής ωφελείας και κατασκευές αυτοκινητοδρόμων με άμμο.

    • Τήξη χαλκού

    Οι μελέτες έκθεσης στη βιομηχανία τήξης χαλκού είναι πολύ πιο εκτεταμένες και έχουν καθιερώσει οριστικούς δεσμούς μεταξύ του αρσενικού, ενός υποπροϊόντος της τήξης χαλκού, και του καρκίνου του πνεύμονα μέσω εισπνοής. Οι δερματικές και νευρολογικές επιδράσεις είναι μεγάλες. 

    maxresdefault 59

    • Τήξη χαλκού

    Οι μελέτες έκθεσης στη βιομηχανία τήξης χαλκού είναι πολύ πιο εκτεταμένες και έχουν καθιερώσει οριστικούς δεσμούς μεταξύ του αρσενικού, ενός υποπροϊόντος της τήξης χαλκού, και του καρκίνου του πνεύμονα μέσω εισπνοής. Οι δερματικές και νευρολογικές επιδράσεις είναι μεγάλες. 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Το αρσενικό παρεμβαίνει στην κυτταρική μακροζωΐα μέσω αλλοστερικής αναστολής ενός βασικού μεταβολικού ενζύμου την πυροσταφυλική αφυδρογονάση (PDH), το οποίο καταλύει την οξείδωση του πυροσταφυλικού σε ακετυλο-CoA από το NAD+. Με την αναστολή του ενζύμου, το ενεργειακό σύστημα του κυττάρου διαταράσσεται με αποτέλεσμα την κυτταρική απόπτωση. Βιοχημικά, το αρσενικό εμποδίζει τη χρήση θειαμίνης με αποτέλεσμα μια κλινική εικόνα που μοιάζει με ανεπάρκεια θειαμίνης. Η δηλητηρίαση με αρσενικό μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα γαλακτικού οξέος και να οδηγήσει σε γαλακτική οξέωση. Τα χαμηλά επίπεδα καλίου στα κύτταρα αυξάνουν τον κίνδυνο να αντιμετωπίσετε ένα απειλητικό για τη ζωή πρόβλημα του καρδιακού ρυθμού από το τριοξείδιο του αρσενικού. Το αρσενικό στα κύτταρα διεγείρει σαφώς την παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου (H2O2). Όταν το H2O2 αντιδρά με ορισμένα μέταλλα, όπως ο σίδηρος ή το μαγγάνιο, παράγει μια εξαιρετικά δραστική ρίζα υδροξυλίου. Το ανόργανο τριοξείδιο του αρσενικού που βρίσκεται στα υπόγεια ύδατα επηρεάζει ιδιαίτερα τα ελεγχόμενα από τάση κανάλια καλίου, διακόπτοντας την κυτταρική ηλεκτρολυτική λειτουργία με αποτέλεσμα νευρολογικές διαταραχές, καρδιαγγειακά επεισόδια όπως παρατεταμένο διάστημα QT, ουδετεροπενία, υψηλή αρτηριακή πίεση, δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και θάνατος. Η έκθεση στο αρσενικό παίζει βασικό ρόλο στην παθογένεση της αγγειακής ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας καθώς απενεργοποιεί τη συνθάση του ενδοθηλιακού μονοξειδίου του αζώτου, οδηγώντας σε μείωση της παραγωγής και της βιοδιαθεσιμότητας του μονοξειδίου του αζώτου. Επιπλέον, η χρόνια έκθεση σε αρσενικό προκαλεί υψηλό οξειδωτικό στρες, το οποίο μπορεί να επηρεάσει τη δομή και τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος. Επιπλέον, η έκθεση σε αρσενικό έχει σημειωθεί ότι προκαλεί αθηροσκλήρωση αυξάνοντας τη συσσώρευση αιμοπεταλίων και μειώνοντας την ινωδόλυση. Επιπλέον, η έκθεση σε αρσενικό μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία αυξάνοντας το διάστημα QT και επιταχύνοντας την κυτταρική υπερφόρτωση ασβεστίου. Η χρόνια έκθεση στο αρσενικό ρυθμίζει προς τα πάνω την έκφραση του παράγοντα νέκρωσης όγκου-α, της ιντερλευκίνης-1, του μορίου προσκόλλησης των αγγειακών κυττάρων και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα για την πρόκληση καρδιαγγειακής παθογένεσης. Το αρσενικό έχει επίσης αποδειχθεί ότι προκαλεί καρδιακή υπερτροφία ενεργοποιώντας ορισμένους μεταγραφικούς παράγοντες που εμπλέκονται στην παθολογική αναδιαμόρφωση της καρδιάς. Μελέτες ιστοκαλλιέργειας έδειξαν ότι οι ενώσεις του αρσενικού μπλοκάρουν και τα κανάλια IKr και Iks και, ταυτόχρονα, ενεργοποιούν τα κανάλια IK-ATP. Οι ενώσεις του αρσενικού διακόπτουν επίσης την παραγωγή ATP μέσω αρκετών μηχανισμών. Στο επίπεδο του κύκλου του κιτρικού οξέος, το αρσενικό αναστέλλει την πυροσταφυλική αφυδρογονάση και ανταγωνιζόμενος το φωσφορικό αποσυνδέει την οξειδωτική φωσφορυλίωση, αναστέλλοντας έτσι την ενεργειακά συνδεδεμένη μείωση του NAD+, τη μιτοχονδριακή αναπνοή και τη σύνθεση ATP. Η παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου είναι επίσης αυξημένη, η οποία μπορεί να σχηματίσει αντιδραστικά είδη οξυγόνου και οξειδωτικό στρες. Αυτές οι μεταβολικές παρεμβολές οδηγούν σε θάνατο από ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων, πιθανώς από νεκρωτικό κυτταρικό θάνατο και όχι από απόπτωση. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αιμορραγία. 

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

    Το αρσενικό αναστέλλει όχι μόνο τον σχηματισμό ακετυλο-CoA αλλά και το ένζυμο ηλεκτρική αφυδρογονάση. Το αρσενικό μπορεί να αντικαταστήσει τα φωσφορικά σε πολλές αντιδράσεις. Είναι σε θέση να σχηματίσει Glc-6-αρσενικό in vitro. Ως εκ τούτου, έχει υποστηριχθεί ότι η εξοκινάση θα μπορούσε να ανασταλεί. (Τελικά αυτό μπορεί να είναι ένας μηχανισμός που οδηγεί σε μυϊκή αδυναμία σε χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό.) Στην αντίδραση αφυδρογονάσης 3-φωσφορικής γλυκεραλδεΰδης το αρσενικό επιτίθεται στο θειοεστέρα που συνδέεται με το ένζυμο. Το σχηματιζόμενο 1-αρσενο-3-φωσφογλυκερικό είναι ασταθές και υδρολύεται αυτόματα. Έτσι, ο σχηματισμός ATP στη γλυκόλυση αναστέλλεται ενώ παρακάμπτεται η αντίδραση της φωσφογλυκερικής κινάσης. (Επιπλέον, ο σχηματισμός του 2,3-διφωσφογλυκερικού στα ερυθροκύτταρα μπορεί να επηρεαστεί, ακολουθούμενος από υψηλότερη συγγένεια οξυγόνου της αιμοσφαιρίνης και στη συνέχεια ενισχυμένη κυάνωση.) και συνθέτουν 5'-διαρσενικά αδενοσίνη από ADP και αρσενικό παρουσία ηλεκτρικού. Έτσι, με διάφορους μηχανισμούς το αρσενικό οδηγεί σε διαταραχή της κυτταρικής αναπνοής και στη συνέχεια σε μειωμένο σχηματισμό ΑΤΡ.

    Αυτό είναι σύμφωνο με την παρατηρούμενη μείωση του ATP των εκτεθειμένων κυττάρων και τα ιστοπαθολογικά ευρήματα μιτοχονδριακής και κυτταρικής διόγκωσης, μείωση γλυκογόνου στα ηπατικά κύτταρα και λιπώδη αλλαγή στο ήπαρ, την καρδιά και τα νεφρά. Υπάρχει ενισχυμένη αρτηριακή θρόμβωση, αυξήσεις των επιπέδων σεροτονίνης, της θρομβοξάνης Α και των πρωτεϊνών προσκόλλησης στα αιμοπετάλια. Η επίδραση στο αγγειακό ενδοθήλιο μπορεί τελικά να προκληθεί από το επαγόμενο από το αρσενικό σχηματισμό μονοξειδίου του αζώτου. Αποδείχθηκε ότι οι συγκεντρώσεις +3 As ουσιαστικά χαμηλότερες από τις συγκεντρώσεις που απαιτούνται για την αναστολή της λυσοσωμικής πρωτεάσης καθεψίνης L στη Β κυτταρική σειρά TA3 είναι επαρκείς για να πυροδοτήσουν την απόπτωση στην ίδια Β κυτταρική σειρά, ενώ η τελευταία είναι ένας μηχανισμός που μεσολαβεί για τα ανοσοκατασταλτικά αποτελέσματα. Οι δύο μορφές ανόργανου αρσενικού, ανηγμένο (τρισθενές As(III)) και οξειδωμένο (πεντασθενές As(V)), μπορούν να απορροφηθούν και να συσσωρευτούν σε ιστούς και σωματικά υγρά. Στο ήπαρ, ο μεταβολισμός του αρσενικού περιλαμβάνει ενζυματική και μη ενζυματική μεθυλίωση. Ο πιο συχνά απεκκρινόμενος μεταβολίτης (≥ 90%) στα ούρα είναι το διμεθυλαρσινικό οξύ ή το κακοδυλικό οξύ και το DMA(V). Το διμεθυλαρσενικό οξύ είναι επίσης γνωστό ως Agent Blue και χρησιμοποιήθηκε ως ζιζανιοκτόνο στον αμερικανικό πόλεμο στο Βιετνάμ. Στους ανθρώπους, το ανόργανο αρσενικό ανάγεται μη ενζυματικά από πεντοξείδιο σε τριοξείδιο, χρησιμοποιώντας γλουταθειόνη (GSH) ή μεσολαβείται από ένζυμα. Η αναγωγή του πεντοξειδίου του αρσενικού σε τριοξείδιο του αρσενικού αυξάνει την τοξικότητα και τη βιοδιαθεσιμότητά του και η μεθυλίωση λαμβάνει χώρα μέσω των ενζύμων μεθυλοτρανσφεράσης. Η S-αδενοσυλομεθειονίνη (SAM) μπορεί να χρησιμεύσει ως δότης μεθυλίου. Χρησιμοποιούνται διάφορα μονοπάτια, με την κύρια οδό να εξαρτάται από την τρέχουσα περιβάλλον του κυττάρου. Οι μεταβολίτες που προκύπτουν είναι το μονομεθυλαρσονώδες οξύ, ΜΜΑ(III) και το διμεθυλαρσινώδες οξύ, DMA(III). Η μεθυλίωση είχε θεωρηθεί ως μια διαδικασία αποτοξίνωσης, αλλά η μείωση από +5 ως σε +3, όπως μπορεί να θεωρηθεί ως βιοενεργοποίηση αντ' αυτού. Μια άλλη πρόταση είναι ότι η μεθυλίωση να είναι μια αποτοξίνωση εάν δεν επιτρέπεται η συσσώρευση ενδιάμεσων ενδιάμεσων ουσιών ως [III], επειδή τα πεντασθενή οργανοαρσενικά έχουν χαμηλότερη συγγένεια με τις ομάδες θειόλης από τα ανόργανα πεντασθενή αρσενικά. Η μεθυλίωση είναι μια αποτοξίνωση μέσω επιταχυνόμενης απέκκρισης. Όσον αφορά την καρκινογένεση, έχει προταθεί ότι η μεθυλίωση πρέπει να θεωρείται ως τοξικότητα. Το αρσενικό, ειδικά το +3 As, δεσμεύεται με μονήρη, αλλά με υψηλότερη συγγένεια με τις γειτονικές σουλφυδρυλικές ομάδες, αντιδρά έτσι με μια ποικιλία πρωτεϊνών και αναστέλλει τη δραστηριότητά τους. Προτάθηκε επίσης ότι η δέσμευση του αρσενικού σε μη απαραίτητα σημεία μπορεί να συμβάλει στην αποτοξίνωση. Το αρσενικό αναστέλλει μέλη της οικογένειας της δισουλφιδικής οξειδορεδουκτάσης όπως την αναγωγάση της γλουταθειόνης και την αναγωγάση της θειορεδοξίνης. Το υπόλοιπο αδέσμευτο αρσενικό (≤ 10%) συσσωρεύεται στα κύτταρα, τα οποία με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνους του δέρματος, της ουροδόχου κύστης, των νεφρών, του ήπατος, του πνεύμονα και του προστάτη. Άλλες μορφές τοξικότητας από αρσενικό στους ανθρώπους έχουν παρατηρηθεί στο αίμα, στο μυελό των οστών, στην καρδιά, στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στο γαστρεντερικό, στις γονάδες, στους νεφρούς, στο ήπαρ, στο πάγκρεας και στο δέρμα.
    Η βραχυπρόθεσμη έκθεση σε αρσενικό έχει επιπτώσεις στη μετάδοση σήματος που προκαλούν οι πρωτεΐνες θερμικού σοκ με μάζες 27, 60, 70, 72, 90 και 110 kDa καθώς και η μεταλλοτιονεΐνη, η ουβικιτίνη, οι κινάσες [MAP] οι ενεργοποιημένες από τα μιτογόνα, η εξωκυτταρική ρυθμιζόμενη κινάση [ERK ] και οι c-jun τερματικές κινάσες [JNK] και p38. Μέσω του JNK και του p38 ενεργοποιεί τα c-fos, c-jun και egr-1 που συνήθως ενεργοποιούνται από αυξητικούς παράγοντες και κυτοκίνες. Τα αποτελέσματα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το δοσολογικό καθεστώς και μπορεί να είναι και αντίστροφα. Όπως φαίνεται από ορισμένα πειράματα τα ROS που προκαλούνται από χαμηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού αυξάνουν τη μεταγραφή και τη δραστηριότητα της πρωτεΐνης ενεργοποιητή 1 (AP-1) και του πυρηνικού παράγοντα-κΒ (NF-κB) (ίσως ενισχύεται από αυξημένα επίπεδα MAPK), που έχει ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του c-fos/c-jun, την υπερέκκριση προφλεγμονωδών και αυξητικών κυτοκινών που διεγείρουν τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Υπάρχει αυξημένη έκφραση κυτοκίνης και κυτταρικός πολλαπλασιασμός στο δέρμα σε άτομα που εκτέθηκαν χρόνια σε πόσιμο νερό μολυσμένο με αρσενικό. Τα αυξημένα AP-1 και NF-κB προφανώς έχουν επίσης ως αποτέλεσμα μια προς τα πάνω ρύθμιση της πρωτεΐνης mdm2, η οποία μειώνει τα επίπεδα πρωτεΐνης p53. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη τη λειτουργία του p53, η έλλειψή του θα μπορούσε να προκαλέσει ταχύτερη συσσώρευση μεταλλάξεων που συμβάλλουν στην καρκινογένεση. Ωστόσο, τα υψηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού αναστέλλουν την ενεργοποίηση του NF-κΒ και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Υπάρχει αυξημένη δεσμευτική δραστηριότητα του AP-1 και του NF-κB μετά από οξεία (24 ώρες) έκθεση σε As +3, ενώ η μακροχρόνια έκθεση (10-12 εβδομάδες) έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Το πρώτο μπορεί να ερμηνευθεί ως αμυντική απάντηση ενώ το δεύτερο μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση. Όπως υποδεικνύουν τα αντικρουόμενα ευρήματα και οι συνδεδεμένες μηχανιστικές υποθέσεις, υπάρχει μια διαφορά στις οξείες και χρόνιες επιδράσεις του αρσενικού στη μεταγωγή του σήματος, η οποία δεν είναι ακόμη σαφώς κατανοητή. Μελέτες έχουν δείξει ότι το οξειδωτικό στρες που δημιουργείται από το αρσενικό μπορεί να διαταράξει τις οδούς μεταγωγής σήματος των πυρηνικών μεταγραφικών παραγόντων PPARs, AP-1 και NF-κB, καθώς και των προφλεγμονωδών κυτοκινών IL -8 και TNF-α. Η παρέμβαση του οξειδωτικού στρες με τις οδούς μεταγωγής σήματος μπορεί να επηρεάσει τις φυσιολογικές διεργασίες που σχετίζονται με την κυτταρική ανάπτυξη, τον μεταβολισμό, την ομοιόσταση της γλυκόζης, τον μεταβολισμό των λιπιδίων, την παχυσαρκία, την αντίσταση στην ινσουλίνη, τη φλεγμονή και τον διαβήτη-2. Πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία έχουν αποσαφηνίσει τους φυσιολογικούς ρόλους των PPAR στην ω-υδροξυλίωση των λιπαρών οξέων και την αναστολή των προφλεγμονωδών μεταγραφικών παραγόντων (NF-κB και AP-1), των προφλεγμονωδών κυτοκινών (IL-1, -6, -8, -12 και TNF-α), τα μόρια προσκόλλησης cell4 (ICAM-1 και VCAM-1), την επαγώγιμη συνθάση μονοξειδίου του αζώτου, το προφλεγμονώδες μονοξείδιο του αζώτου (NO) και τους αντι-αποπτωτικοί παράγοντες. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν προτείνει μια συσχέτιση μεταξύ της χρόνιας κατανάλωσης πόσιμου νερού μολυσμένου με αρσενικό και της συχνότητας εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Το ανθρώπινο ήπαρ μετά από έκθεση σε θεραπευτικά φάρμακα μπορεί να εμφανίσει ηπατική μη κιρρωτική πυλαία υπέρταση, ίνωση και κίρρωση. 
    ΔΙΑΓΝΩΣΗ
    Το αρσενικό μπορεί να μετρηθεί στο αίμα ή στα ούρα για την παρακολούθηση της υπερβολικής περιβαλλοντικής ή επαγγελματικής έκθεσης, για επιβεβαίωση της διάγνωσης δηλητηρίασης σε νοσηλευόμενα θύματα ή για βοήθεια στην ιατροδικαστική έρευνα σε περίπτωση θανατηφόρου υπερβολικής δόσης. Ορισμένες αναλυτικές τεχνικές είναι ικανές να διακρίνουν τις οργανικές από τις ανόργανες μορφές του στοιχείου. Οι οργανικές ενώσεις αρσενικού τείνουν να αποβάλλονται με τα ούρα σε αμετάβλητη μορφή, ενώ οι ανόργανες μορφές μετατρέπονται σε μεγάλο βαθμό σε οργανικές ενώσεις αρσενικού στο σώμα πριν από την απέκκριση στα ούρα. Ο τρέχων δείκτης βιολογικής έκθεσης για τους εργαζομένους στις Η.Π.Α. 35 μg/L ολικού αρσενικού στα ούρα μπορεί εύκολα να ξεπεραστεί από ένα υγιές άτομο που τρώει ένα γεύμα με θαλασσινά. Υπάρχουν διαθέσιμες εξετάσεις για τη διάγνωση της δηλητηρίασης με μέτρηση του αρσενικού στο αίμα, στα ούρα, στα μαλλιά και στα νύχια. Η εξέταση ούρων είναι η πιο αξιόπιστη εξέταση για την έκθεση σε αρσενικό τις τελευταίες ημέρες. Η εξέταση ούρων πρέπει να γίνει εντός 24-48 ωρών για ακριβή ανάλυση μιας οξείας έκθεσης. Οι δοκιμές στα μαλλιά και τα νύχια μπορούν να μετρήσουν την έκθεση σε υψηλά επίπεδα αρσενικού τους τελευταίους 6-12 μήνες. Αυτές οι δοκιμές μπορούν να καθορίσουν εάν κάποιος έχει εκτεθεί σε επίπεδα αρσενικού άνω του μέσου όρου. Δεν μπορούν, ωστόσο, να προβλέψουν εάν τα επίπεδα αρσενικού στο σώμα θα επηρεάσουν την υγεία.
     
    Η χρόνια έκθεση σε αρσενικό μπορεί να παραμείνει στα συστήματα του σώματος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από μια βραχύτερη ή πιο μεμονωμένη έκθεση και μπορεί να ανιχνευθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μετά την εισαγωγή του αρσενικού, σημαντικό στην προσπάθεια προσδιορισμού της πηγής της έκθεσης. Τα μαλλιά είναι ένας πιθανός βιοδείκτης για την έκθεση στο αρσενικό λόγω της ικανότητάς τους να αποθηκεύουν ιχνοστοιχεία από το αίμα. Τα ενσωματωμένα στοιχεία διατηρούν τη θέση τους κατά την ανάπτυξη της τρίχας. Έτσι, για μια χρονική εκτίμηση της έκθεσης, χρειάζεται να πραγματοποιηθεί ένας προσδιορισμός της σύνθεσης των μαλλιών με μία τρίχα. Αυτός ο τύπος βιοπαρακολούθησης έχει επιτευχθεί με νεότερες μικροαναλυτικές τεχνικές όπως η φασματοσκοπία φθορισμού ακτίνων Χ με βάση την ακτινοβολία σύγχροτρον (SXRF) και την εκπομπή ακτίνων Χ που προκαλείται από μικροσωματίδια (PIXE). Οι εξαιρετικά εστιασμένες και έντονες δέσμες μελετούν μικρές κηλίδες σε βιολογικά δείγματα επιτρέποντας την ανάλυση σε μικροεπίπεδο μαζί με τη χημική ειδοποίηση. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των επιπέδων αρσενικού πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία με οξείδιο του αρσενικού σε ασθενείς με οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία.
     
    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ
    • Χηλίωση: Η διμερκαπρόλη και το διμερκαπτοηλεκτρικό οξύ είναι χηλικοί παράγοντες που απομονώνουν το αρσενικό μακριά από τις πρωτεΐνες του αίματος και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οξείας δηλητηρίασης από αρσενικό. Η πιο σημαντική παρενέργεια είναι η υπέρταση. Η διμερκαπρόλη είναι σημαντικά πιο τοξική. Οι μονοεστέρες DMSA, π.χ. Τα MiADMSA, είναι πολλά υποσχόμενα αντίδοτα για τη δηλητηρίαση από αρσενικό.
    • Το συμπληρωματικό κάλιο μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ενός απειλητικού για τη ζωή προβλήματος του καρδιακού ρυθμού από το τριοξείδιο του αρσενικού.
    • Πρόκληση εμέτου 
    • Γαστρική αναρρόφηση 
    • Γάλα 
    • Πενικιλλαμίνη 
    • Αιμοδιάλυση 

    Εγκυμοσύνη

    Η έκθεση σε αρσενικό μέσω των υπόγειων υδάτων είναι ιδιαίτερα ανησυχητική καθ' όλη τη διάρκεια της περιγεννητικής περιόδου. Οι έγκυες γυναίκες αποτελούν πληθυσμό υψηλού κινδύνου επειδή όχι μόνο οι μητέρες διατρέχουν κίνδυνο για δυσμενή έκβαση, αλλά η ενδομήτρια έκθεση ενέχει επίσης κινδύνους για την υγεία του βρέφους. Υπάρχει μια δοσοεξαρτώμενη σχέση μεταξύ της μητρικής έκθεσης στο αρσενικό και της βρεφικής θνησιμότητας, που σημαίνει ότι τα βρέφη που γεννήθηκαν από γυναίκες που εκτέθηκαν σε υψηλότερες συγκεντρώσεις ή εκτέθηκαν για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους, έχουν υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας. Μελέτες έχουν δείξει ότι η κατάποση αρσενικού μέσω των υπόγειων υδάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εγκυμονεί κινδύνους για τη μητέρα, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, του κοιλιακού πόνου, των εμέτων, της διάρροιας, των αλλαγών μελάγχρωσης του δέρματος και του καρκίνου. Η έρευνα έχει επίσης δείξει ότι η έκθεση σε αρσενικό προκαλεί επίσης χαμηλό βάρος γέννησης,  βρεφική θνησιμότητα κ.ά. Ορισμένες από αυτές τις επιδράσεις μπορεί να οφείλονται στις επιδράσεις του αρσενικού στην αύξηση του σωματικού βάρους της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για τα παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

     25

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα

    Φθορίωση νερού

    Υπερκεράτωση

    Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Απλαστική αναιμία

    Δερματικό καρκίνωμα από πλακώδη κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Νευρίτιδα

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Πενικιλλαμίνη

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Τι πρέπει να αποφεύγουν όσοι έχουν καρκίνο

    Χορήγηση διττανθρακικών για την θεραπεία του καρκίνου

    Οξείες λευχαιμίες

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Αρσενικό

    Ασθένεια του ύπνου

    Πρώτες βοήθειες σε έκθεση χημικών ουσιών

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

    Οι καλύτερες αντικαρκινικές τροφές

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

    Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία

    Πρόληψη καρκίνου πνεύμονος

    Ξεκινήστε να παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Τα ελαφριά τσιγάρα βλάπτουν

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    Οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία

    Αγγειοσάρκωμα

    Αιματέμεση

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    www.emedi.gr

     

  • Τέτανος Τέτανος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον τέτανο

    Τέτανος είναι βαριά νόσος που χαρακτηρίζεται από διαλείποντες τονικούς σπασμούς των γραμμωτών μυών. Η τοξίνη εισέρχεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα κατά μήκος των περιφερικών νεύρων ή μεταφέρεται με το αίμα.

    Η τετανοσπασμίνη δεσμεύεται στις συνάψεις και παρεμποδίζει τους υποδοχείς.

    Η συνήθης πορεία είναι οξεία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 70% των περιπτώσεων σε άτομα μεγαλύτερα των 50 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Αρρυθμίες 
    • Ασφυξία
    • Σπασμοί 
    • Κυάνωση 
    • Σιελόρροια 
    • Δυσφαγία 
    • Παροξυσμική υπέρταση
    • Υδροφοβία 
    • Υπεριδρωσία 
    • Υπερπυρεξία
    • Αύξηση των αντανακλαστικών
    • Υπόταση 
    • Ευερεθιστότητα
    • Χαμηλός πυρετός 
    • Μυϊκή δυσκαμψία
    • Μυϊκή σπαστικότητα
    • Αυχενική δυσκαμψία
    • Οπισθότονος
    • Πόνος στο σημείο του τραύματος
    • Επώδυνοι τονικοί σπασμοί 
    • Σαρδόνιος γέλως 
    • Δυσκινησία της κάτω γνάθου 
    • Αιφνίδια καρδιακή προσβολή 
    • Ταχυκαρδία
    • Ευαισθησία στο σημείο του τραύματος
    • Τρισμός
    • Ιστορικό τραύματος (μπορεί να λείπει)

    ΑΙΤΙΑ 

    • Μόλυνση με το κλωστηρίδιο του τετάνου - clostridium tetani
    • Νευροτοξίνη που παράγεται από το κλωστηρίδιο του τετάνου 
    • Τετανοσπασμίνη (μια εξωτοξίνη)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Εγκαύματα 
    • Εξάρτηση από ναρκωτικά (παρεντερικά)
    • Μόλυνση του αυτιού (με διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης)
    • Σύντομα μετά τον τοκετό, με μολυσμένη μήτρα
    • Έκθεση ανοικτών πληγών σε χώμα ή περιττώματα ζώων 
    • Κρυοπαγήματα
    • Νεογνά (είσοδος από το ομφαλικό κολόβωμα)
    • Δερματικά έλκη
    • Χειρουργικά τραύματα 
    • Ηλικία άνω των 50 ετών
    • Πληγές από τραύματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οδοντικό απόστημα
    • Υπαραχνοειδής αιμορραγία
    • Επιληπτικές διαταραχές 
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα
    • Περιαμυγδαλικό απόστημα 
    • Δυστονική αντίδραση σε φαινοθειαζίνες 
    • Υπασβεστιαιμική τετανία
    • Δηλητηρίαση από στρυχνίνη
    • Διακοπή του αλκοόλ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πολυμορφοπυρηνική λευκοκυττάρωση 
    • Καλλιέργεια του κλωστηριδίου του τετάνου από την πληγή (μπορεί να είναι αρνητική, ακόμη και αν ο τέτανος είναι το πρόβλημα)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα - υπερκοιλιακή ταχυκαρδία
    • Πολυεστιακή κοιλιακή εκτοπία 
    • Βραδυκαρδία
    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα ύπνου 
    • Καλλιέργεια από την πληγή σπάνια αναδεικνύει το κλωστηρίδιο του τετάνου

    ngteta

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εντατική θεραπεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εκτομή της πληγής 
    • Παρακολούθηση 
    • Διασωλήνωση 
    • Ενδοφλέβια ενυδάτωση 
    • Καθετηριασμός της κύστης 
    • Να αποφεύγονται η μετακίνηση του κρεβατιού και τα ρεύματα αέρος 
    • Τραχειοστομία αν χρειάζεται 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Απόλυτη ξεκούραση στο κρεβάτι με νάρκωση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα έως την ίαση

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντισπασμωδικά 
    • Διαζεπάμη (για την αντιμετώπιση της μυϊκής δυσκαμψίας)
    • Βρωμιούχο πανκουρόνιο (δίνεται από αναισθησιολόγο) και αερισμός
    • Τοξοειδές του τετάνου (σε ανοσοποιημένο προηγούμενα ασθενή)
    • Αντιτετανική ανθρώπινη σφαιρίνη 3.000 μονάδες έως 6.000 μονάδες ενδομυϊκά. Μπορεί να διηθηθεί η περιοχή γύρω από την πληγή με ένα μέρος της δόσης 
    • Πενικιλλίνη G 2.000.000 μονάδες ΕΦ κάθε 6 ώρες. Σε ασθενή αλλεργικό στην πενικιλλίνη δίνεται δοξυκυκλίνη 100 mg κάθε 12 ώρες ή κλινδαμυκίνη 150-300 mg ενδοφλέβια κάθε 6 ώρες 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αντιτετανική τοξίνη ίππου, 50.000 μονάδες ενδομυϊκά - μόνο αν δεν υπάρχει διαθέσιμη ανθρώπινη αντιτετανική σφαιρίνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσεκτική παρακολούθηση στη μονάδα εντατικής θεραπείας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ενεργός ανοσοποίηση με τοξοειδές του τετάνου, καθαρισμός της πληγής, παθητική ανοσοποίηση με αντιτετανική σφαιρίνη, βενζαθινική πενικιλλίνη, πενικιλλίνη G, ερυθρομυκίνη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Πνευμονική εμβολή 
    • Βακτηριακή λοίμωξη 
    • Αφυδάτωση 
    • Κατάγματα σπονδύλων
    • Απόφραξη των αεραγωγών
    • Υποξία
    • Κατακράτηση ούρων
    • Δυσκοιλιότητα
    • Πνευμονία
    • Ραβδομυόλυση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 25-30% θνησιμότητα

    Προγνωστικοί παράγοντες:

    • Τύπος τετάνου 
    • Περίοδος επώασης 
    • Περίοδος έναρξης 
    • Ηλικία ασθενούς 
    • Βαρύτητα των συμπτωμάτων 
    • Καρδιακός τραυματισμός

    Η ανάνηψη είναι πλήρης αν επιζήσει ο ασθενής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Υψηλή θνησιμότητα στις νεαρές ηλικίες
    • Η μόλυνση μπορεί να γίνει από τον ομφάλιο λώρο

    Γηριατρικό: Υψηλή θνησιμότητα στους ηλικιωμένους 

    ΚΥΗΣΗ

    • Χρειάζεται δυναμική αντιμετώπιση, παρά την εγκυμοσύνη 
    • Η μόλυνση μπορεί να γίνει από τη μήτρα μετά τον τοκετό

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    uYVNETg3R3ddopW8bHjfKk

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε όταν ταξιδεύετε

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Ιολογικός έλεγχος

    Δαγκώματα ζώων

    www.emedi.gr

     

     

  • Σχιζοειδείς διαταραχές Σχιζοειδείς διαταραχές

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις σχιζοειδείς διαταραχές

    Το βασικό σύμπτωμα των σχιζοειδών διαταραχών είναι μία ξαφνική μεταβολή στις λειτουργίες της συνείδησης, της ταυτότητας, της κινητικής συμπεριφοράς, της σκέψης, του συναισθήματος, καθώς και του τρόπου αντίληψης της εξωτερικής πραγματικότητας σε τέτοια έκταση, ώστε να διαταράσσεται η αρμονική και ισόρροπη σχέση των παραπάνω λειτουργιών. Μπορούν να προσδιοριστούν ποικίλα παθολογικά συμπτώματα αλλά συνήθως ο ασθενής αισθάνεται δυσφορία, υποφέρει και γίνεται λειτουργικά δυσπροσαρμοστικός.

    Στις σχιζοειδείς διαταραχές περιλαμβάνονται:

    • Σχιζοειδής αμνησία
    • Σχιζοειδές παραλήρημα
    • Σχιζοειδής διαταραχή ταυτότητας 
    • Διαταραχή αποπροσωποίησης 
    • Σχιζοειδής διαταραχή 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι και νεαροί έως μεσήλικες ενήλικοι. Είναι σπάνιο να ξεκινήσει σαν καινούργια πάθηση σε μεγάλη ηλικία. Αν παραμείνει αθεράπευτη, μπορεί να διαρκέσει από την παιδική ηλικία, την ενήλικο ζωή, ως τα γηρατειά 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΧΙΖΟΕΙΔΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ

    Σχιζοειδής αμνησία:

    • Ένα ή περισσότερα επεισόδια αδυναμίας ανάκλησης σημαντικών προσωπικών πληροφοριών που είναι τόσο εκτεταμένα για να εξηγηθούν στα πλαίσια συνήθους αμνησίας 
    • Η διαταραχή δε συμβαίνει στο πλαίσιο άλλης ψυχιατρικής νόσου και δεν οφείλεται σε παθοφυσικολογικές επιπτώσεις χημικών ουσιών (χρήση ναρκωτικών ή φαρμάκων)
    • Η διαταραχή δεν οφείλεται σε νευρολογική ή άλλη ιατρική αιτία (π.χ. κρανιοεγκεφαλική κάκωση)
    • Τα συμπτώματα προκαλούν σημαντική δυσφορία ή επιδείνωση στην κοινωνική εργασιακή και σε άλλες σοβαρές λειτουργίες του ατόμου που σχετίζονται με δραστηριότητα της καθημερινής ζωής 

    Σχιζοειδές παραλήρημα:

    • Ξαφνικό και απρόσμενο ταξίδι μακριά από τον τόπο διαμονής ή εργασίας του ατόμου σε συνδυασμό με αδυναμία ανάκλησης του παρελθόντος 
    • Σύγχυση αναφορικά με την προσωπική ταυτότητα του ατόμου ή ανάληψη καινούργιας ταυτότητας (μερική ή πλήρης)
    • Τα παραπάνω συμπτώματα δε σχετίζονται με την ύπαρξη διαταραχής πολλαπλής προσωπικότητας και δεν οφείλεται στα άμεσα παθοφυσιολογικά αποτελέσματα της ουσίας (π.χ. χρήσης ναρκωτικών ή φαρμάκων) ή γενικώς μιας ιατρικής παθολογικής αιτίας (π.χ. επιληψία κροταφικού λοβού)
    • Τα συμπτώματα προκαλούν σημαντική δυσφορία ή επιδείνωση στην κοινωνική, εργασιακή και σε άλλες σοβαρές λειτουργίες του ατόμου, που σχετίζονται με δραστηριότητες της καθημερινής ζωής 

    Σχιζοειδής διαταραχή ταυτότητας:

    • Η ύπαρξη δύο ή περισσοτέρων ταυτοτήτων ή τύπων προσωπικότητας στο ίδιο άτομο (κάθε μία με το δικό της σχετικό διαρκές πρότυπο αντιλήψεως που σχετίζεται με και σκέπτεται για το περιβάλλον και τον εαυτό της)
    • Τουλάχιστον δύο από αυτές τις ταυτότητες ή τους τύπους προσωπικότητας επανειλημμένα αναλαμβάνουν τον έλεγχο της συμπεριφοράς του ατόμου
    • Ανικανότητα ανακλήσεως προσωπικής πληροφορίας που είναι τόσο εκτεταμένη για να εξηγηθεί από την συνήθη αμνησία
    • Αναφορές διαταραχών στην αντίληψη του χρόνου, ολισθημάτων και ασυνεχειών 
    • Αναφέρει ότι ακούει φωνές που προέρχονται μέσα από το κεφάλι του 
    • Χρόνιες κεφαλαλγίες 
    • Ιστορικό σημαντικής συναισθηματικής ή σωματικής κακοποίησης στην παιδική ηλικία
    • Περιστασιακή αναφορά στον εαυτό του σαν "αυτός/αυτή", "εμείς", "εμάς"
    • Διαταραχές στη λήψη τροφής 
    • Στιγμιαίες αναπολήσεις 
    • Αίσθημα αποπραγματοποίησης 
    • Αίσθημα αποπροσωποποίησης 
    • Αμνησία σχετικά με τα σημαντικά γεγονότα της παιδικής ηλικίας 
    • Προσωπικά αντικείμενα και υπάρχοντα τα οποία δεν είναι δυνατό να λάβει υπ'όψη του ο πάσχων 
    • Απάρνηση μη ανακληθεισών συμπεριφορών 
    • Διαφορετικοί γραφικοί χαρακτήρες 
    • Διαφορετικές υπογραφές και ονόματα μπορεί να βρεθούν σε προσωπικά έγγραφα (ημερολόγια, κλπ.)
    • Απότομες μεταβολές της διάθεσης 
    • Απότομες συμπεριφεριολογικές μεταβολές (π.χ. από συμπεριφορά ενηλίκου σε παιδιού)
    • Επεισόδια "ήδη βιωμένου" (de za vu)
    • Αίσθημα ελέγχου (από άλλο πρόσωπο) εκ των έσω
    • Αυτοκαταστροφική βία όπως κόψιμο φλεβών 

    Διαταραχή αποπροσωποίησης:

    • Επαναλαμβανόμενα επεισόδια αίσθησης αποδέσμευσης από το σώμα σαν το άτομο να βρίσκεται σε θέση εξωτερικού παρατηρητή των ίδιων του τοων σκέψεων και της ύπαρξης του (π.χ. σαν να βρίσκεται σε όνειρο)
    • Η αίσθηση της πραγματικότητας παραμένει ανέπαφη κατά τη διάρκεια της εμπειρίας αποπροσωποποιήσεως
    • Η αποπροσωποποίηση προκαλεί κλινικά σημαντική δυσφορία ή επιδείνωση της κοινωνικής εργασιακής ή άλλων σημαντικών τομέων δραστηριότητας 
    • Η εμπειρία αποπροσωποποίησης δεν συμβαίνει αποκλειστικά στο πλαίσιο άλλης νόσου, όπως σχιζοφρένεια, νόσος πανικού ή άλλη σχιζοειδής νόσος και δεν οφείλεται στα παθοφυσιολογικά επακόλουθα χρήσεως μιας ουσίας (π.χ. ναρκωτικά, φάρμακα) ή μίας γενικευμένης παθολογικής καταστάσεως (π.χ. επιληψία του κροταφικού λοβού)

    Σχιζοειδής διαταραχή μη περαιτέρω προσδιοριζόμενη:

    • Το κύριο χαρακτηριστικό της είναι ένα σχιζοειδές σύμπτωμα (π.χ. μια διάσπαση των συνήθως ολοκληρωμένων λειτουργιών της αντιλήψεως, μνήμης, ταυτότητας ή αντιλήψεως του περιβάλλοντος) χωρίς όμως η κλινική εικόνα να πληρεί τα κριτήρια που απαιτούνται για την ένταξη της πάθησης σε μία από τις προαναφερθείσες κατηγορίες.

    Παραδείγματα:

    1. Κλινικές εικόνες παρόμοιες με τη σχιζοειδής διαταραχή ταυτότητας που δεν πληρούν όμως τα πλήρη κριτήρια για τη διάγνωση της. Παραδείγματα περιλαμβάνουν καταστάσεις στις οποίες α) δεν υπάρχουν σαφώς δύο ή περισσότεροι  τύποι προσωπικότητας ή β) δεν υπάρχει αμνησία για σημαντικές προσωπικές πληροφορίες 
    2. Αποπραγματοποίηση χωρίς αποπροσωποποίηση
    3. Σχιζοειδείς καταστάσεις που αναπτύσσονται σε άτομα που έχουν υποβληθεί σε περιόδους παρατεταμένης και επίμονης πιεστικής πειθούς (π.χ. "πλύση" εγκεφάλου, αλλαγή ιδεών ή καθοδήγηση σε στρατόπεδο αιχμαλώτων)
    4. Σχιζοειδής ύπνωση: Μονήρη ή επανειλημμένα επεισόδια διαταραχών της καταστάσεως εγρηγόρσεως, ταυτότητας ή μνήμης τα οποία δείχνουν να προέρχονται από ειδικές περιοχές και πολιτισμικά πρότυπα. Οι σχιζοειδείς περιοχές ύπνωσης αφορά περιορισμό της γνώσης του άμεσου περιβάλλοντος ή στερεότυπες συμπεριφορές ή κινήσεις, που εκφράζονται ως εάν ευρίσκονται έξω των ορίων ελέγχου του ατόμου 
    5. Κτητική ύπνωση: Αφορά την αντικατάσταση της συνήθους αντιλήψεως της προσωπικής ταυτότητας, που αποδίδεται στην επίδραση ενός πνεύματος, δύναμης και σχετίζεται με "ακούσιες" κινήσεις ή αμνησία
    6. Απώλεια εγρηγόρσεως, stupor ή κύμα που δεν αποδίδεται σε μια παθολογική κατάσταση
    7. Σύνδρομο Ganser: Η απάντηση κατά προσέγγιση σε σαφείς ερωτήσεις (π.χ. 2+2=5) όταν αυτό δεν σχετίζεται με σχιζοειδή αμνησία ή σχιζοειδές παραλήρημα

    ΑΙΤΙΑ ΣΧΙΖΟΕΙΔΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ

    • Φυσική, συναισθηματική, λεκτική ή σεξουαλική κακοποίηση κατά την παιδική ηλικία 
    • Ξαφνικό και σοβαρό πλήγμα ή απειλή κατά της ψυχολογικής ή φυσικής απαρτίωσης του ατόμου
    • Ξαφνική και απρόσμενη έκθεση σε θέα θανάτου ή σοβαρού τραυματισμού (όπως συμβαίνει για παράδειγμα στα βιομηχανικά ή τροχαία ατυχήματα)
    • Προδιάθεση αντιμετώπισης πληγμάτων και λύσης εσωτερικών ή διαπροσωπικών συγκρούσεων με τη χρήση σχιζοειδών πρακτικών
    • Όχι κατάλληλη ψυχολογική/κοινωνική υποστήριξη για την αντιμετώπιση ψυχικής κακοποίησης/τραύματος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΧΙΖΟΕΙΔΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ

    • Αμέλεια, κακοποίηση ή τραύμα κατά την παιδική ηλικία 
    • Τάση για αντιμετώπιση των δυσκολιών της ζωής με ένα μηχανισμό αποδράσεως, συνιστάμενο σε ονειροπόληση κατά την ημέρα και/ή σχιζοειδής συμπεριφορά

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΧΙΖΟΕΙΔΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Άλλες ψυχικές διαταραχές ή διαταραχές του ΚΝΣ: σχιζοφρένεια, κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, μανία, ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές, διαταραχές ταυτότητας, φοβικές διαταραχές, διαταραχές στην πρόσληψη τροφής 
    • Άλλα: Ακραία αισθητηριακή αποστέρηση, επιληψία, πρώιμες φάσεις άνοιας, εγκεφαλίτιδα, κρανιοεγκεφαλική κάκωση, ημικρανία, νόσος εγκεφαλικών αγγείων, όγκοι εγκεφάλου
    • Ενδοκρινοπάθειες: υπογλυκαιμία, υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός
    • Διάφορα: νόσος Huntington, δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα, τοξίκωση από μεσκαλίνη, αλλαντίαση, υπεραερισμός

    schizotypal personality disorder 4689994 b8156a1551654864ab21568b0cadf60d

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ο τοξικολογικός έλεγχος έχει μεγάλη σημασία για τον αποκλεισμό τοξίκωσης από οινόπνευμα ή από άλλα ψυχοτρόπα φάρμακα/ουσίες 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Το ανθρακικό λίθιο μπορεί να προκαλέσει υποθυρεοειδισμό 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Οι ασθενείς με σχιζοειδείς διαταρχές (ειδικά εκείνοι που πάσχουν από σχιζοειδής διαταραχή ταυτότητας) μπορεί να εμφανιστούν με διάφορες νοσολογικές οντότητες όπως ταχεία επούλωση καταγμάτων, ακτινογραφίες που να προσομοιάζουν άλλες καταστάσεις, όπως εγκεφαλικά έμφρακτα, εγκεφαλική ατροφία, λύκο ή παθολογικές λειτουργικές δοκιμασίες αναπνευστικού. Επίσης μια ποικιλία σωματικών συμπτωμάτων που περιλαμβάνουν θόλωση οράσεως, ναυτία και εμετό, αίσθημα παλμών, ταχυκαρδιακό ρυθμό, σημαντική βραδυκαρδία, συχνουρία και έπειξη προς ούρηση, ακραίες αλλαγές των επιπέδων γλυκόζης ορού. Οτιδήποτε από τα παραπάνω μπορεί να οδηγήσει σε λάθος διάγνωση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    ΗΕΓ για τον αποκλεισμό επιληψίας και διαταραχών του ύπνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπολογιστική τομογραφία και τομογραφία μαγνητικού συντονισμού για τον αποκλεισμό πολυεμφρακτικής άνοιας, όγκων του εγκεφάλου και κάποιων μορφών εγκεφαλοπάθειας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Οι νευροψυχολογικές δοκιμασίες βοηθούν στον αποκλεισμό μαθησιακών δυσκολιών και γνωστικών ελλειμμάτων λόγω πρώιμης άνοιας ή οριακής διανοητικής καθυστέρησης 
    • Οι ψυχολογικές δοκιμασίες βοηθούν στην εντόπιση ειδικών ψυχιατρικών διαταραχών και στον προσδιορισμό της δομής της προσωπικότητας 
    • Οι σχιζοειδείς κλίμακες βοηθούν στον προσδιορισμό της σχιζοειδής "τάσης" που παρουσιάζει ο ασθενής στην καθημερινή του δραστηριότητα
    • Η υπνοθεραπεία με τη χρήση νατριούχου αμυτάλης (ναρκανάλυση) και η χρήση ύπνωσης, έχουν αποδειχτεί χρήσιμες τεχνικές σε επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Μερικοί ασθενείς εκπαιδεύονται να κρατούν προσωπικό ημερολόγιο και να γράφουν σε αυτό τουλάχιστον μία φορά την ημέρα. Το ημερολόγιο ελέγχεται από τον κλινικό για αλλαγές στο γραφικό χαρακτήρα καθώς και στην υπογραφή 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΧΙΖΟΕΙΔΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ατομική ψυχοθεραπεία σε εξωνοσοκομειακή βάση
    • Κατά τη διάρκεια των κρίσεων οι ασθενείς χρειάζονται εντατική θεραπεία σε νοσοκομειακό περιβάλλον, (για λόγους προστασίας στους ασθενείς με τάσεις αυτοκτονίας ή ανθρωποκτονίας, καθώς και στους ασθενείς με αυτοκαταστροφικές τάσεις)
    • Ενδονοσοκομειακή θεραπεία για την εξακρίβωση της διάγνωσης με ειδικές δοκιμασίες καθώς και για την έναρξη του θεραπευτικού προγράμματος που θα συνεχιστεί σε εξωνοσκομειακή βάση 
    • Σημείωση: Η θεραπεία πρέπει να δίνει έμφαση σε λειτουργίες προσαρμογής κατά τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής, ύφεση των συμπτωμάτων, ισχυροποίηση του εγώ και πρόληψη υποτροπών 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ατομική ψυχοθεραπεία και θεραπεία συμπεριφοράς, ναρκοανάλυση και ναρκοσύνθεση, υποανάλυση και υπνοθεραπεία, διδασκαλία αυτοΰπνωσης, θεραπεία χαλάρωσης και καθοδηγούμενου προτύπου
    • Υποστηρικτικές ομάδες, ομαδική ψυχοθεραπεία, θεραπεία εκφραστικής τέχνης, εργασιοθεραπεία και θεραπεία αναδόμησης έχουν βοηθητική αξία 
    • Βιβλιοθεραπεία και γραφοθεραπεία μπορεί επίσης να είναι χρήσιμες 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Οι περιορισμοί βασίζονται στην ατομική κατάσταση του ασθενούς 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Καθοδήγηση του ασθενούς στη χρήση της αυτοΰπνωσης των χαλαρωτικών ασκήσεων και του καθοδηγούμενου προτύπου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΧΙΖΟΕΙΔΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΧΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δεν υπάρχει ειδικό θεραπευτικό φάρμακο.

    Τα ακόλουθα είναι βοηθητικά:

    • Αντικαταθλιπτικά όταν υπάρχει κατάθλιψη 
    • Βενζοδιαζεπίνες για το άγχος και την αϋπνία 
    • Προπρανολόλη 80-400 mg την ημέρα, μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των στιγμιαίων αναπολήσεων και των άλλων σχιζοειδών συμπτωμάτων 
    • Νευροληπτικά (σε μικρές δόσεις) έχουν δώσει περιορισμένα αποτελέσματα σε ασθενείς με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Θειοριδαζίνη 10-200 mg την ημέρα, αλοπεριδόλη 2-10 mg την ημέρα, χλωροπροθιξένιο 3-200 mg την ημέρα και περφαιναζίνη 4-22 mg την ημέρα
    • Σε σοβαρή διέγερση, δροπεριδόλη 1-5 mg ΙΜ είναι αποτελεσματική για την πρόκληση ήπιου ύπνου και μείωσης της διέγερσης 
    • Οι μεταπτώσεις της διάθεσης στις σχιζοειδείς διαταραχές δεν ανταποκρίνονται στη χρήση ανθρακικού λιθίου, καρβαμαζεπίνης ή βαλπροϊκού, εκτός και αν ο ασθενής πάσχει ταυτόχρονα από μια διπολική νόσο

    Αντενδείξεις: Βενζοδιαζεπίνες βραχείας δράσης που δημιουργούν ευφορία θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή στους ασθενείς με ιστορικό κατάχρησης ή εξάρτηση από φάρμακα ή ουσίες 

    Προφυλάξεις:

    • Απαιτείται επαγρύπνηση λόγω δυνατότητας αυτοκτονίας με τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά 
    • Αποφυγή μακροχρόνιας χρήσης νευροληπτικών αν απαιτούνται μέτριες ή μεγάλες δόσεις. Πολύ μικρές δόσεις νευροληπτικών έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για διαστήματα μέχρι και δύο ετών χωρίς να προκαλέσουν ώριμη δυσκινησία ή άλλες εξωπυραμιδικές παρενέργειες 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Αποφυγή χορήγησης αναστολέων της ΜΑΟ μαζί με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βουσπιρόνη για τον έλεγχο του άγχους 30-80 mg την ημέρα
    • Κλομιπραμίνη 7-200 mg την ημέρα για τα ιδεοψυχαναγκαστικά συμπτώματα

    Αντιψυχωσικά φάρμακα

    Θεωρείται ότι ελέγχουν τα συμπτώματα επηρεάζοντας τον νευροδιαβιβαστή του εγκεφάλου ντοπαμίνη.

    Ο στόχος της θεραπείας με αντιψυχωσικά φάρμακα είναι η αποτελεσματική διαχείριση των σημείων και των συμπτωμάτων στη χαμηλότερη δυνατή δόση.

    Ο ψυχίατρος μπορεί να δοκιμάσει διαφορετικά φάρμακα, διαφορετικές δόσεις ή συνδυασμούς με την πάροδο του χρόνου για να πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

    Άλλα φάρμακα μπορεί επίσης να βοηθήσουν, όπως αντικαταθλιπτικά ή φάρμακα κατά του άγχους.

    Μπορεί να χρειαστούν αρκετές εβδομάδες για να παρατηρήσετε βελτίωση των συμπτωμάτων.

    Επειδή τα φάρμακα αυτά μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές παρενέργειες, τα άτομα μπορεί να είναι απρόθυμα να τα λάβουν.

    Η προθυμία για συνεργασία με τη θεραπεία μπορεί να επηρεάσει την επιλογή φαρμάκου.

    Για παράδειγμα, κάποιος που είναι ανθεκτικός στη συνεχή λήψη φαρμάκων μπορεί να χρειαστεί να του γίνουν ενέσεις αντί να πάρει ένα χάπι.

    Αντιψυχωσικά δεύτερης γενιάς

    Αυτά τα νεότερα φάρμακα δεύτερης γενιάς προτιμώνται γενικά επειδή ενέχουν χαμηλότερο κίνδυνο σοβαρών παρενεργειών από τα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς.

    Τα αντιψυχωσικά δεύτερης γενιάς περιλαμβάνουν: Αριπιπραζόλη, Ασεναπίνη, Brexpiprazole, Καριπραζίνη, Κλοζαπίνη, Ιλοπεριδόνη, Λουρασιδόνη, Ολανζαπίνη, Παλιπεριδόνη, Κουετιαπίνη, Ρισπεριδόνη, Ζιπρασιδόνη

    Αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς

    Αυτά τα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς έχουν συχνές και δυνητικά σημαντικές νευρολογικές παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας ανάπτυξης κινητικής διαταραχής (όψιμη δυσκινησία) που μπορεί ή όχι να είναι αναστρέψιμη.

    Τα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς περιλαμβάνουν: Χλωροπρομαζίνη, Φλουφαιναζίνη, Αλοπεριδόλη, Περφαιναζίνη

    Αυτά τα αντιψυχωσικά είναι συχνά φθηνότερα από τα αντιψυχωσικά δεύτερης γενιάς, ειδικά οι γενικές εκδόσεις, κάτι που μπορεί να είναι σημαντικό όταν απαιτείται μακροχρόνια θεραπεία.

    Ενέσιμα αντιψυχωσικά μακράς δράσης

    Ορισμένα αντιψυχωσικά μπορεί να χορηγηθούν ως ενδομυϊκή ή υποδόρια ένεση. Συνήθως, χορηγούνται κάθε δύο έως τέσσερις εβδομάδες, ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή. Ρωτήστε το γιατρό σας για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα ενέσιμα φάρμακα. Αυτή μπορεί να είναι μια επιλογή εάν κάποιος έχει προτίμηση για λιγότερα χάπια και μπορεί να βοηθήσει με την τήρηση.

    Τα συχνά φάρμακα που είναι διαθέσιμα ως ένεση περιλαμβάνουν: Αριπιπραζόλη, Δεκανοϊκή φλουφαιναζίνη, Δεκανοϊκή αλοπεριδόλη, Παλιπεριδόνη, Ρισπεριδόνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι εξωνοσοκομειακοί ασθενείς χρειάζονται τουλάχιστον 3-4 συνεδρίες ψυχοθεραπείας την εβδομάδα, που να διαρκούν τουλάχιστον μία ώρα ή κάθε μία προκειμένου να αποφευχθεί η νοσηλεία στο νοσοκομείο 
    • Στο νοσοκομείο θα πρέπει να εισάγονται οι ασθενείς που χρειάζονται πιο εντατική θεραπεία, όπως π.χ., καθημερινή ψυχοθεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πρόληψη της κακοποίησης παιδιών, μέσω της εκπαίδευσης των γονέων αλλά και της αποτελεσματικής παρέμβασης των κοινωνικών υπηρεσιών 
    • Αποτελεσματική παρέμβαση στην αντιμετώπιση της κρίσης μετά από τραύμα και φυσική ή ανθρώπινη καταστροφή, είναι κρίσιμη στην πρόληψη χρόνιας νοσηρότητας και ανικανότητας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Αυτοκαταστροφική βία, τάσεις αυτοκτονίας, κατάχρηση ουσιών και χημική εξάρτηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χωρίς θεραπεία, οι σχιζοειδείς διαταραχές ακολουθούν μία πορεία που ποικίλει από περιστασιακή βελτίωση ή ανάρρωση στις περιπτώσεις ψυχογενούς παραληρήματος και διαταραχών αποπροσωποποίησης, έως οξείες ή χρόνιες καταστάσεις με σοβαρή νοσηρότητα
    • Οι ασθενείς που πάσχουν από σχιζοειδή διαταραχή ταυτότητας, χωρίς θεραπεία, μπορεί να ζουν μεταξύ υγείας αλλά και επεισοδίων κατάθλιψης, σύγχυσης και συναισθηματικών μεταπτώσεων. Με την πάροδο της ηλικίας, η συχνότητα και η ένταση των σχιζοειδών εμπειριών παρουσιάζει τάση μείωσης και τελικά μπορεί να αποκρυσταλλωθεί γύρω από μία ή δύο καταστάσεις προσωπικότητας 
    • Αποτελεσματική θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη ή μερική ανάρρωση πολλούς ασθενείς 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Όταν η ονειροπόληση συνδυάζεται με πτώση της σχολικής επίδοσης σε παιδί που δεν είναι διανοητικά καθυστερημένο, θα πρέπει να ελέγχεται η πιθανότητα κακοποίησης ή παραμέλησης 

    Γηριατρικό: 

    • Οι τάσεις για διάσχιση μειώνονται και έτσι μειώνεται και η επίπτωση και ο επιπολασμός των σχιζοειδών διαταραχών 
    • Περισσότερες πιθανότητες για παρενέργειες από τα ψυχοτρόπα φάρμακα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νευραλγία τριδύμου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη νευραλγία τριδύμου

    schizoid personality disorder related topics

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σχιζοφρένεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υποχονδρίαση

    Φοβίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον αυτισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Αυτοκτονία

    Οι βιταμίνες για τη σχιζοφρένεια

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Ιατρική κάνναβη και σχιζοφρένεια

    Κάνναβη και μανιοκατάθλιψη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Όσοι έχουν ψυχικές διαταραχές πρέπει να λαμβάνουν σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Οι καλλιτέχνες είναι επιρρεπείς στις ψυχικές ασθένειες

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Τα οφέλη της γιόγκα στις ψυχιατρικές παθήσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φυλλικό οξύ

    Διακρανική διέγερση μέσω συνεχούς ρεύματος

    Το σύνδρομο Asperger

    Μήπως έχετε συχνά ψευδαισθήσεις;

    Ντοπαμίνη

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την καλοήθη υπερπλασία προστάτη Χρήσιμες πληροφορίες για την καλοήθη υπερπλασία προστάτη

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη είναι καλοήθης αδενωματώδης διόγκωση του προστάτη που μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη της προστατικής ουρήθρας 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Σπάνια εμφανίζεται σε άνδρες < 40
    • Εμφανίζεται στο 50% των ανδρών > 50 ετών, 80% των ανδρών > 70 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    Υπάρχει μικρή συσχέτιση μεταξύ του μεγέθους του προστάτη και των συμπτωμάτων.

    Αποφρακτικά συμπτώματα, λόγω μηχανικής απόφραξης και/ή ανικανότητα αντιρρόπησης του εξωστήρα μυ:

    • Ελάττωση της δύναμης και της ακτίνας ροής 
    • Δυσκολία έναρξης 
    • Τελική στάγδην ούρηση 
    • Αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστης 
    • Ακράτεια από υπερπλήρωση 
    • Ανικανότητα εκούσιας διακοπής της ροής 
    • Κατακράτηση ούρων 

    Ερεθιστικά συμπτώματα. λόγω της μη πλήρους κένωσης της κύστης και/ή αστάθειας του εξωστήρα μυ:

    • Συχνουρία 
    • Νυκτουρία
    • Επιτακτική ούρηση 
    • Ακράτεια επιτακτικού τύπου

    Άλλα συμπτώματα:

    • Μεγάλη αιματουρία (τελική αιματουρία, συχνότερα σε άνδρες πάνω από την ηλικία των 60 ετών)
    • Παρατήρηση αδύναμης ροής 
    • Διατεταμένη κύστη (> 150 cc, ώστε να ανιχνεύεται επικρουστικά)
    • Αυξημένο υπόλειμμα (> 100 cc) μετά την κένωση 
    • Διογκωμένος προστάτης (φυσιολογικός προστάτης 20 gram - μέγεθος κάστανου)
    • Διαταραχές της περιπρωκτικής αισθητικότητας, πόνος του σφιγκτήρα του πρωκτού ή του διαταραχές βολβοσηραγγώδους αντανακλαστικού, υποδηλώνουν ένα νευρογενές στοιχείο των συμπτωμάτων της ούρησης
    • Κλινικά στοιχεία που δηλώνουν νεφρική ανεπάρκεια, λόγω αποφρακτικής ουροπάθειας (οίδημα, ωχρότητα, κνησμός, εκχυμώσεις, τροφική ανεπάρκεια, κλπ.)

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    Η ακριβής αιτιολογία είναι άγνωστη, αλλά ενδείξεις υποδεικνύουν ότι η καλοήθης υπερπλασία προστάτη προκύπτει από μία συστηματική ορμονική μεταβολή, η οποία μπορεί να δρα ή όχι σε συνδυασμό με αυξητικούς παράγοντες, ενεργοποιώντας υπερπλασία του στρώματος ή του αδένα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    • Άθικτοι όρχεις (καλοήθης υπερπλασία προστάτη σπάνια σε ευνούχους)
    • Γήρανση (συνεπώς σπάνια σε άντρες < 40 χρόνων)
    • Διαιτητικές, περιβαλλοντικές ή σεξουαλικές πρακτικές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Απόφραξη της εξόδου της ουροδόχου κύστης:

    • Καρκίνος του προστάτη 
    • Στένωση της ουρήθρας 
    • Σύσπαση του στομίου της κύστης (επίκτητη ή συγγενής)
    • Πρόσθιες ή οπίσθιες βαλβίδες της ουρήθρας 
    • Κύστεις
    • Ανικανότητα του αυχένα της κύστης ή του εξωτερικού σφιγκτήρα να χαλαρώσουν κατάλληλα κατά την κένωση 

    Μη αποφρακτικές αιτιολογίες:

    • Νευρογενής κύστη (απονεύρωση εξωστήρα μυός)
    • Μυογενής αιτία (ανεπάρκεια εξωστήρα μυός)
    • Φάρμακα (παρασυμπαθητικολυτικά, συμπαθητικομιμητικά, κλ.)
    • Ψυχογενής

    Ερεθιστικά συμπτώματα:

    • Νευρογενής κύστη 
    • Φλεγμονώδεις διαταραχές (προστατίτιδα, ουρηθρίτιδα, κυστίτιδα ακτινοβολίας, διάμεση κυστίτιδα, κλπ.)
    • Νεοπλάσματα (καρκίνωμα κύστης, κυρίως πρώιμος καρκίνος)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η καλοήθης υπερπλασία προστάτη είναι μία παθολογοανατομική διάγνωση - τα εργαστηριακά στοιχεία είναι μόνο υποδεικτικά 
    • Γενική ούρων: πυουρία, αλλαγές pH, λόγω χρόνιου υπολείμματος ούρων 
    • Αυξημένη κρεατινίνη ορού (αν είναι παρούσα αποφρακτική νόσος του ουροπιητικού)
    • Θετική καλλιέργεια ούρων (μερικές φορές λόγω χρόνιου υπολείμματος ούρων)
    • Ειδικό προστατικό αντιγόνο (PSA) μπορεί να είναι αυξημένο, αλλά συνήθως < 10 ng/mL (10 μg/L)
    • Αυξημένα υπολείμματα μετά την ούρηση (> 100 cc)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η οξεία επίσχεση ούρων ή προστατίτιδα μπορεί να ανεβάσουν το PSA

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η επιβεβαίωση αντλείται από τη βιοψία, χειρουργείο εκτομής ή εκρίζωσης. 5 τύποι: στρώματος (ινώδης), ινομυώδης, μυώδης ("λυομύωμα"), ινοαδένωμα, ινομυοαδένωμα (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Διορθικοί υπέρηχοι του προστάτη. Δίνει ογκομετρική εκτίμηση του προστατικού αδένα 
    • Βιοψία με βελόνα (καλύτερα να μη γίνεται)

    rp002 benign prostatic hyperplasia img2 au v2

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ενδοφλέβια πυελογραφία: αυξημένο υπόλοιπο μετά την ούρηση, μεγάλο εντύπωμα του προστάτη στην κύστη, δοκίδωση κύστης, στάση στο ανώτερο ουροποιητικό, λίθοι της κύστης (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητικός συντονισμός πυέλου: διογκωμένος προστάτης 
    • Πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία προστάτη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ροή ούρων: ποσότητα που κενώνεται στη μονάδα του χρόνου. Μέγιστη ροή < 10 cc/sec υποδηλώνει απόφραξη (ακριβής, όταν ο όγκος ούρησης είναι 200 cc)
    • Καμπύλη πίεσης ροής (ροή ούρων/ενδοκυστική πίεση) - μειωμένη ροή ούρων και αυξημένη πίεση υποδηλώνει απόφραξη 
    • Κυστεομανομετρία για πληροφορίες σχετικά με την προσαρμογή της κύστης (όγκος/ενδοκυστική πίεση), δείχνει μη ανακτήσιμες συσπάσεις 
    • Η κυστεοσκόπηση δείχνει αποφρακτικούς προστατικούς λοβούς, δοκίδωση της κύστης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή ή εξωνοσοκομειακή θεραπεία απαιτείται είτε για χειρουργική είτε για φαρμακευτική αγωγή. Ενδονοσοκομειακή θεραπεία απαιτείται για να ελέγξει τις διαταραχές του ισοζυγίου του νερού και των ηλεκτρολυτών της αποφρακτικής ουροπάθειας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποφύγετε μεγάλους όγκους υγρών από το στόμα ή ενδοφλέβια
    • Αποφύγετε παρατεταμένες περιόδους χωρίς κένωση 
    • Αποφύγετε συμπαθητικομιμητικά ή αντιχολινεργικά φάρμακα (π.χ. κρύα ιδιοσκευάσματα)

    Χειρουργείο (απόλυτες ενδείξεις):

    • Υπόλειμμα ούρων λόγω απόφραξης του προστάτη 
    • Ανθεκτικά συμπτώματα λόγω προστατικής αποφράξεως 
    • Αποφρακτική ουροπάθεια 
    • Υποτροπιάζουσες ή επιμένουσες λοιμώξεις ουροποιητικού λόγω προστατικής υπερπλασίας 
    • Υποτροπιάζουσα μεγάλη αιματουρία λόγω του διογκωμένου προστάτη 

    Χειρουργικές διαδικασίες:

    • Διουρηθρική προστατεκτομή 
    • Διουρηθρική διατομή του προστάτη αδένος < 10 gms 
    • Ανοιχτή προστατεκτομή (αδένες > 40 gms)
    • Διουρηθρική διάταση του προστάτη με μπαλόνι 
    • Διουρηθρική θερμοθεραπεία μικροκυμάτων 
    • Διορθική υπερθερμία του προστάτη 
    • Διουρηθρική προστατεκτομή με ακτίνες laser
    • Προστατεκτομή με laser καθοδηγούμενη με υπερήχους 
    • Τοποθέτηση εκμαγείου στην προστατική ουρήθρα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφύγετε ροφήματα με καφεΐνη ή αλκοολούχα ποτά 
    • Αποφύγετε τις υπερβολικά πικάντικες τροφές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ενδείκνυται όταν δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για χειρουργείο ή όταν ο ασθενής το αρνείται ή όταν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος αν χειρουργηθεί

    • α-αναστολείς: πραζοσίνη, τεραζοσίνη
    • Ορμονικοί (αντι-ανδρογόνα) παράγοντες: φλουταμίδη, Leuprolide, φιναστερίδη

    Αντενδείξεις: Χρησιμοποιείστε τους α-αναστολείς με προσοχή σε ασθενείς με καρδιακή νόσο ή ΑΕΕ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

    Διατίθεται μεγάλη ποικιλία θεραπειών για τη διόγκωση του προστάτη, συμπεριλαμβανομένων φαρμακευτικής αγωγής, ελάχιστα επεμβατικών θεραπειών και χειρουργικών επεμβάσεων.

    Η καλύτερη επιλογή θεραπείας για εσάς εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως:

    Το μέγεθος του προστάτη σας

    Η ηλικία σας

    Η συνολική υγεία σας

    Το μέγεθος της ενόχλησης ή της ενόχλησης που αντιμετωπίζετε
    Εάν τα συμπτώματά σας είναι ανεκτά, μπορεί να αποφασίσετε να αναβάλετε τη θεραπεία και απλώς να παρακολουθήσετε τα συμπτώματά σας.

    Για ορισμένους άνδρες, τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν χωρίς θεραπεία.

    Η φαρμακευτική αγωγή είναι η πιο κοινή θεραπεία για ήπια έως μέτρια συμπτώματα της διεύρυνσης του προστάτη.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν:

    Φάρμακα για τον προστάτη

    -Άλφα αναστολείς. Αυτά τα φάρμακα χαλαρώνουν τους μύες του αυχένα της ουροδόχου κύστης και τις μυϊκές ίνες στον προστάτη, κάνοντας την ούρηση ευκολότερη. Οι άλφα αποκλειστές — οι οποίοι περιλαμβάνουν την αλφουζοσίνη, δοξαζοσίνη, ταμσουλοσίνη και σιλοδοσίνη  — συνήθως λειτουργούν γρήγορα σε άνδρες με σχετικά μικρό προστάτη. Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ζάλη και μια αβλαβή κατάσταση κατά την οποία το σπέρμα επιστρέφει στην ουροδόχο κύστη αντί έξω από την άκρη του πέους (παλίνδρομη εκσπερμάτωση).
    -Αναστολείς 5-άλφα αναγωγάσης. Αυτά τα φάρμακα συρρικνώνουν τον προστάτη σας αποτρέποντας τις ορμονικές αλλαγές που προκαλούν την ανάπτυξη του προστάτη. Αυτά τα φάρμακα - τα οποία περιλαμβάνουν φιναστερίδη και ντουταστερίδη  - μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να είναι αποτελεσματικά. Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν την παλίνδρομη εκσπερμάτιση.
    -Συνδυαστική φαρμακευτική θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τη λήψη ενός αναστολέα άλφα και ενός αναστολέα 5-άλφα αναγωγάσης ταυτόχρονα, εάν κάποιο από τα δύο φάρμακα από μόνο του δεν είναι αποτελεσματικό.
    -Ταδαλαφίλη (Cialis). Μελέτες δείχνουν ότι αυτό το φάρμακο, το οποίο χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας, μπορεί επίσης να θεραπεύσει τη διεύρυνση του προστάτη.

    Ελάχιστα επεμβατική ή χειρουργική θεραπεία

    Ελάχιστα επεμβατική τεχνική ή χειρουργική θεραπεία μπορεί να συνιστάται εάν:

    Τα συμπτώματά σας είναι μέτρια έως σοβαρά

    Η φαρμακευτική αγωγή δεν έχει ανακουφίσει τα συμπτώματά σας

    Έχετε απόφραξη του ουροποιητικού συστήματος, πέτρες στην ουροδόχο κύστη, αίμα στα ούρα σας ή προβλήματα στα νεφρά σας

    Η ελάχιστα επεμβατική ή η χειρουργική θεραπεία μπορεί να μην είναι επιλογή εάν έχετε:

    Μια μη θεραπευμένη ουρολοίμωξη

    Μεγάλη στένωση ουρήθρας

    Ιστορικό ακτινοθεραπείας προστάτη ή χειρουργικής επέμβασης του ουροποιητικού συστήματος

    Μια νευρολογική διαταραχή, όπως η νόσος του Πάρκινσον ή η σκλήρυνση κατά πλάκας

    Οποιοσδήποτε τύπος επέμβασης στον προστάτη μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες.

    Ανάλογα με τη διαδικασία που θα επιλέξετε, οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    Το σπέρμα ρέει προς τα πίσω στην ουροδόχο κύστη αντί να βγαίνει μέσω του πέους κατά την εκσπερμάτιση (παλίνδρομη εκσπερμάτιση)

    Προσωρινή δυσκολία με την ούρηση

    Λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος

    Αιμορραγία

    Στυτική δυσλειτουργία

    Πολύ σπάνια, απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης (ακράτεια)

    Υπάρχουν διάφοροι τύποι ελάχιστα επεμβατικών ή χειρουργικών θεραπειών.

    -Διουρηθρική εκτομή του προστάτη (TURP)

    Ένα φωτισμένο ενδοσκόπιο εισάγεται στην ουρήθρα σας και ο χειρουργός αφαιρεί όλο εκτός από το εξωτερικό μέρος του προστάτη. Το TURP γενικά ανακουφίζει τα συμπτώματα γρήγορα και οι περισσότεροι άνδρες έχουν ισχυρότερη ροή ούρων αμέσως μετά τη διαδικασία. Μετά την TURP μπορεί να χρειαστείτε προσωρινά καθετήρα για την παροχέτευση της ουροδόχου κύστης σας.

    -Διουρηθρική τομή του προστάτη (TUIP)

    Ένα φωτισμένο ενδοσκόπιο εισάγεται στην ουρήθρα σας και ο χειρουργός κάνει μία ή δύο μικρές τομές στον προστάτη αδένα - διευκολύνοντας τη διέλευση των ούρων μέσω της ουρήθρας. Αυτή η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι μια επιλογή εάν έχετε μικρό ή μέτρια διευρυμένο προστάτη αδένα, ειδικά εάν έχετε προβλήματα υγείας που καθιστούν άλλες χειρουργικές επεμβάσεις πολύ επικίνδυνες.

    -Διουρηθρική μικροκυματική θερμοθεραπεία (TUMT)

    Ο γιατρός σας εισάγει ένα ειδικό ηλεκτρόδιο μέσω της ουρήθρας σας στην περιοχή του προστάτη σας. Η ενέργεια μικροκυμάτων από το ηλεκτρόδιο καταστρέφει το εσωτερικό τμήμα του διευρυμένου προστάτη αδένα, συρρικνώνοντάς τον και διευκολύνοντας τη ροή των ούρων. Η TUMT μπορεί να ανακουφίσει μόνο εν μέρει τα συμπτώματά σας και μπορεί να χρειαστεί λίγος χρόνος μέχρι να παρατηρήσετε αποτελέσματα. Αυτή η χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιείται γενικά μόνο σε μικρούς προστάτες σε ειδικές περιπτώσεις, επειδή μπορεί να είναι απαραίτητη η εκ νέου θεραπεία.

    -Διουρηθρική κατάλυση με βελόνα (TUNA)

    Σε αυτή τη διαδικασία, ένα ενδοσκόπιο περνά στην ουρήθρα σας, επιτρέποντας στον γιατρό σας να τοποθετήσει βελόνες στον προστάτη σας. Τα ραδιοκύματα περνούν μέσα από τις βελόνες, θερμαίνοντας και καταστρέφοντας τον πλεονάζοντα ιστό του προστάτη που εμποδίζει τη ροή των ούρων. Η TUNA μπορεί να είναι μια επιλογή σε επιλεγμένες περιπτώσεις, αλλά η διαδικασία χρησιμοποιείται σπάνια πλέον.

    -Θεραπεία με λέιζερ

    Ένα λέιζερ υψηλής ενέργειας καταστρέφει ή αφαιρεί τον υπερβολικά αναπτυσσόμενο ιστό του προστάτη. Η θεραπεία με λέιζερ γενικά ανακουφίζει από τα συμπτώματα αμέσως και έχει μικρότερο κίνδυνο παρενεργειών σε σχέση με τις χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς λέιζερ. Η θεραπεία με λέιζερ μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άνδρες που δεν πρέπει να κάνουν άλλες επεμβάσεις στον προστάτη επειδή λαμβάνουν φάρμακα για την αραίωση του αίματος.

    Οι επιλογές για θεραπεία με λέιζερ περιλαμβάνουν:

    Αφαιρετικές διαδικασίες. Αυτές οι διαδικασίες εξατμίζουν τον αποφρακτικό ιστό του προστάτη για να αυξήσουν τη ροή των ούρων. Παραδείγματα περιλαμβάνουν φωτοεκλεκτική εξάτμιση του προστάτη (PVP) και αφαίρεση με λέιζερ ολμίου του προστάτη (HoLAP). Οι αφαιρετικές διαδικασίες μπορεί να προκαλέσουν ερεθιστικά συμπτώματα του ουροποιητικού μετά την επέμβαση, επομένως σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί κάποια άλλη διαδικασία εκτομής.
    Εκπυρηνικές διαδικασίες. Οι εκπυρηνικές διαδικασίες, όπως η εκπυρήνωση του προστάτη με λέιζερ holmium (HoLEP), γενικά αφαιρούν όλο τον προστατικό ιστό που εμποδίζει τη ροή των ούρων και εμποδίζουν την εκ νέου ανάπτυξη του ιστού. Ο αφαιρεθείς ιστός μπορεί να εξεταστεί για καρκίνο του προστάτη και άλλες καταστάσεις. Αυτές οι διαδικασίες είναι παρόμοιες με την ανοιχτή προστατεκτομή.

    Ανόρθωση ουρήθρας προστάτη (PUL)

    Ειδικές κατασκευές χρησιμοποιούνται για τη συμπίεση των πλευρών του προστάτη για να αυξηθεί η ροή των ούρων. Η διαδικασία μπορεί να συνιστάται εάν έχετε συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος. Η PUL μπορεί επίσης να προσφερθεί σε ορισμένους άνδρες που ανησυχούν για τον αντίκτυπο της θεραπείας στη στυτική δυσλειτουργία και στα προβλήματα εκσπερμάτωσης, καθώς η επίδραση στην εκσπερμάτιση και τη σεξουαλική λειτουργία είναι πολύ χαμηλότερη με την PUL από ότι με την TURP.

    Εμβολισμός

    Σε αυτή τη διαδικασία, η παροχή αίματος προς ή από τον προστάτη εμποδίζεται επιλεκτικά, προκαλώντας μείωση του μεγέθους του προστάτη. 

    Ανοικτή ή υποβοηθούμενη από ρομπότ προστατεκτομή

    Ο χειρουργός κάνει μια τομή στο κάτω μέρος της κοιλιάς σας για να φτάσει στον προστάτη και να αφαιρέσει ιστό. Η ανοιχτή προστατεκτομή γίνεται γενικά εάν έχετε πολύ μεγάλο προστάτη, βλάβη της ουροδόχου κύστης ή άλλους δύσκολους παράγοντες. Η χειρουργική επέμβαση συνήθως απαιτεί σύντομη παραμονή στο νοσοκομείο και σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο να χρειαστεί μετάγγιση αίματος.

    Φροντίδα παρακολούθησης

    Η μετέπειτα φροντίδα σας θα εξαρτηθεί από τη συγκεκριμένη τεχνική που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του διευρυμένου προστάτη σας.

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει τον περιορισμό της άρσης βαρών και της υπερβολικής άσκησης για επτά ημέρες εάν έχετε αφαίρεση με λέιζερ, διουρηθρική κατάλυση με βελόνα ή διουρηθρική θεραπεία μικροκυμάτων. Εάν έχετε ανοιχτή προστατεκτομή ή υποβοηθούμενη από ρομπότ, ίσως χρειαστεί να περιορίσετε τη δραστηριότητα για έξι εβδομάδες.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οδηγός συμπτωμάτων παρακολουθείται κάθε 1-6 μήνες 
    • Ουροδυναμική εξέταση κάθε 3-12 μήνες 
    • Δακτυλική εξέταση του ορθού κάθε χρόνο
    • PSA κάθε χρόνο

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Φαίνεται να είναι μέρος της διαδικασίας γήρανσης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λίθοι στην κύστη 
    • Προστατίτιδα
    • Νεφρική ανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Τα συμπτώματα βελτιώνονται ή σταθεροποιούνται σε 70-80% των ασθενών, 20-30% απαιτούν θεραπεία λόγω της επιδείνωσης των συμπτωμάτων 
    • 11-33% των ανδρών με καλοήθη προστατική υπερπλασία έχουν λανθάνον καρκίνο του προστάτη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερη επίπτωση σε ηλικιωμένους άνδρες 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    SAG Benign prostatic hyperplasia 190520 02

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διαταραχές της στύσης

    Νόσοι εκσπερμάτισης

    Φυτικά σκευάσματα για τις παθήσεις του προστάτη

    Σηκώνεστε τη νύχτα για τουαλέτα;

    Διατροφή για την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη

    Xofigo

    Θεραπεία της διόγκωσης του προστάτη με οραματισμό

    Είναι ακίνδυνα τα φυτικά βιάγκρα;

    Saw Palmetto

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Βιταμίνες για την υγεία του προστάτη

    Τσουκνίδα

    Σεξ για άνδρες άνω των πενήντα

    Τα καλύτερα βότανα για τον προστάτη

    Το πράσινο χρώμα και οι θεραπευτικές του ιδιότητες

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Τεστοστερόνη αίματος

    Μάθετε να αξιολογείτε σωστά το PSA

    Καλοήθης υπερπλασία προστάτη

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Η λοιμώδης μονοπυρήνωση είναι μια ιογενής νόσος που προκαλείται από τον ιό του Epstein-Barr (EBV) της οικογένειας των ερπητοϊών. Προκαλεί το 90% των συνδρόμων, που μοιάζουν με μονοπυρήνωση. Η λοίμωξη με EBV προκαλεί γενική εμπλοκή του λεμφοδικτυοκυτταρικού συστήματος. Το σύνδρομο μονοπυρήνωσης χαρακτηρίζεται από κόπωση, πυρετό, σπληνομεγαλία, λεμφαδενοπάθεια και φαρυγγίτιδα.

    Η μετάδοση είναι πρωκτοστοματική, συχνά αποδίδεται στο φιλί.

    Η περίοδος επώασης είναι 20-50 ημέρες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Επικρατούν τα γυμνασιακά χρόνια και τα πανεπιστημιακά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΜΟΝΟΠΥΡΗΝΩΣΗΣ

    • Κακουχία (100%)
    • Κόπωση (100%)
    • Πονοκέφαλος (50%)
    • Πυρετός (85%)
    • Λεμφαδενοπάθεια (85%)
    • Αμυγδαλίτιδα (60%)
    • Σπληνομεγαλία (35%)
    • Ηπατομεγαλία (35%)
    • Πετέχεια (υπερώα) (35%)
    • Οίδημα (περικογχικό) (35%)
    • Ερύθημα (3-15%)

    ΑΙΤΙΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΜΟΝΟΠΥΡΗΝΩΣΗΣ

    Ιός Epstein-Barr - ιός με διπλή έλικα DNA (οικογένεια ερπητοϊών)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΜΟΝΟΠΥΡΗΝΩΣΗΣ

    • Μαθητές γυμνασίου και πανεπιστημίου 
    • Φιλιά
    • 7-90% αποβάλλουν τον ιό 2-6 μήνες μετά την αρχική λοίμωξη 
    • 20-30% των ατόμων αποβάλλουν τον ιό σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τους 6 μήνες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΜΟΝΟΠΥΡΗΝΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κυτταρομεγαλοϊός (CMV)
    • Τοξοπλάσμωση 
    • Ερυθρά 
    • Αδενοϊός 
    • Απλός έρπης 
    • Παρενέργειες φαρμάκων 
    • Στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα 
    • Ιογενής αμυγδαλίτιδα 
    • Κυνάγχη του Vincent
    • Διφθερίτιδα
    • Ιογενής ηπατίτιδα Α και Β 
    • Λέμφωμα ή λευχαιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Θετικοί τίτλοι EBV (IgG ή IgM) (100%)
    • Λεμφοκυττάρωση (95%)
    • Άτυπη μονοπυρήνωση (95%)
    • Αυξημένες δοκιμασίες λειτουργίες ήπατος (80%)
    • Υπεργαμμασφαιριναιμία (80%)
    • Θετικά ετερόφιλα αντισώματα (70%)
    • Θρομβοπενία (50%)
    • Αυξημένη χολερυθρίνη (40%)
    • Κρυοσφαιρίνες (30-80%)
    • Το monotest είναι χρήσιμο για τον έλεγχο

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ο CMV συχνότερα συγχέεται με μονοπυρήνωση προκαλούμενη από EBV
    • Συχνά εμφανίζεται η ομάδα Α του β-στρεπτόκοκκου, δεν αποκλείει τη μονοπυρήνωση 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μολύνονται τα Β-λεμφοκύτταρα 
    • Έντονη απόκριση από τα Τ-λεμφοκύτταρα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Θετικά αποτελέσματα είναι πιθανότερα κατά τη διάρκεια της 2ης και 3ης εβδομάδας της κλινικής νόσου 
    • Δοκιμασίες ετερόφιλων αντισωμάτων (monotest ή διαφορική οροαντίδραση). Τείνει να είναι αρνητικό σε μικρά παιδιά 

    Ειδικοί τίτλοι EBV (χρήση σε ετερόφιλα αρνητικά ή επιπλοκές):

    • Αντιγόνο του καψιδίου του ιού EBV - μέγιστη συγκέντρωση IgG και IgM σε 3-4 εβδομάδες. Μετά το IgG μειώνεται, αλλά παραμένει εφ'όρου ζωής. Τα IgM μειώνονται ταχύτατα και είναι μη ανιχνεύσιμο στους 3 μήνες. Υψηλά επίπεδα IgG υποδεικνύουν πρόσφατη λοίμωξη, συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, λέμφωμα Burkitt, ρινοφαρυγγικό καρκίνο, λευχαιμία, σαρκοείδωση, καρκίνο, AIDS, λέμφωμα Hodgkin, ρευματοειδή αρθρίτιδα και κατάσταση ανοσοανεπάρκειας 
    • "Πρώιμο αντιγόνο" (ΡΑ). Εμφανίζεται σε 70-90%, εμμένει 2-3 μήνες. Μπορεί να εμμένει στις 20% περίπου των λοιμώξεων. Υψηλά εμμένονες τίτλοι μπορεί να υποδηλώνουν: εγκυμοσύνη, καταστάσεις ανοσοανεπάρκειας, λέμφωμα Hodgkin, λέμφωμα, λευχαιμία, AIDS, λέμφωμα Burkitt, ρινοφαρυγγικό καρκίνωμα
    • Πυρηνικό αντιγόνο του Epstein-Barr (EBNA): Αναπτύσσεται μετά από 2 μήνες και παραμένει επ' αόριστον. Κυρίως το Ε αντιγόνο στη μονοπυρήνωση. Κυρίως το Κ αντιγόνο στο ρινοφαρυγγικό καρκίνωμα. Όταν λείπει, υποδηλώνει ανοσοανεπάρκεια 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Πιθανή σπληνομεγαλία και/ή ηπατομεγαλία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό και φυσική εξέταση - κόπωση, πυρετός, σπληνομεγαλία, λεμφαδενοπάθεια, φαρυγγίτιδα 
    • Ετερόφιλα αντισώματα - θετική ορολογική αντίδραση 

    CBC/διαφορική - μη φυσιολογικός αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων:

    • Απόλυτη λεμφοκυττάρωση (> 4.000 κύτταρα/cc)
    • Σχετική λεμφοκυττάρωση (> 50%)
    • Άτυπη λεμφοκυττάρωση (10-20% ή περισσότερο)

    maxresdefault 54

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΟΙΜΩΔΟΥΣ ΜΟΝΟΠΥΡΗΝΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνήθως εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Όχι ειδική θεραπεία
    • Δεν ενδείκνυται η καραντίνα
    • Γενικά υποστηρικτικά μέτρα
    • Γαργάρες
    • Σε ρήξη σπλήνα, σπληνεκτομή 
    • Αποφύγετε την έντονη ψηλάφηση σπλήνα 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ανάπαυση (κλινήρης πιθανά στην οξεία φάση)
    • Αποφύγετε τα αθλήματα πάλης και πολεμικών τεχνών, ανύψωση βάρους, έντονη άθληση

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Είναι σημαντική η υγιεινή διατροφή 
    • Για να ανακουφιστεί η ενόχληση (δυσφορία) στο λαιμό, ο ασθενής μπορεί να θέλει να πίνει milk-shakes, φρουτοχυμούς και να καταναλώνει μαλακές τροφές 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ανάρρωση μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες 
    • Αποφύγετε το άγχος 
    • Συζητείστε τη δυνατότητα συνέχισης του σχολείου ή της εργασίας 
    • Δώστε έμφαση στον κίνδυνο ρήξης του σπλήνα από αθλήματα πάλης και πολεμικών τεχνών

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά μόνο σε δευτεροπαθείς λοιμώξεις 
    • Αναλγητικά 
    • Στεροειδή μπορεί να συνιστώνται μόνο σε συγκεκριμένες επιπλοκές - πρεδνιζόνη (40-80 mg/ημέρα μετά λιγότερο, έως 5-7 ημέρες). Σκεφτείτε τα σε επαπειλούμενη απόφραξη αεραγωγών, αιμολυτική αναιμία και θρομβοκυττοπενική πορφύρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επανεξετάσετε όπως χρειάζεται, βασιζόμενοι στα κλινικά ευρήματα
    • Προτιμάται η τεκμηρίωση της ίασης της σπληνομεγαλίας, πριν ακολουθήσετε αθλήματα πάλης και πολεμικών τεχνών 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Πιθανότερα μεταδίδεται από το σάλιο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χρόνιες λοιμώξεις EBV (σύνδρομο χρόνιας κόπωσης - πολύ αμφιλεγόμενο)
    • Ρήξη σπλήνα (σπάνια 0,1-0,5% των ασθενών με αποδεδειγμένη μονοπυρήνωση)
    • Αιμολυτική αναιμία (ήπια)
    • Θρομβοπενική πορφύρα
    • Διαταραχές πηκτικότητας 
    • Απλαστική αναιμία
    • Αιμολυτικό - ουραιμικό σύνδρομο
    • Σπασμοί
    • Παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο
    • Παράλυση νεύρων
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα
    • Οπτική νευρίτιδα
    • Σύνδρομο Reye
    • Κώμα 
    • Εγκάρσια μυελίτιδα
    • Σύνδρομο Guillain-Barre
    • Ψύχωση
    • Περικαρδίτιδα
    • Μυοκαρδίτιδα
    • Αλλαγές ΗΚΓ
    • Απόφραξη αεραγωγού
    • Πνευμονίτιδα
    • Πλευριτικό υγρό
    • Πνευμονική αιμορραγία
    • Ηπατίτιδα/νέκρωση ήπατος 
    • Δυσαπορρόφηση 
    • Δερματίτιδα 
    • Ουρτικάρια
    • Πολύμορφο ερύθημα 
    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Νεφρωσικό σύνδρομο 
    • Ήπια αιματουρία/πρωτεϊνουρία
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Επισκληρίτιδα
    • Ραγοειδίτιδα
    • Λοιμώξεις από μυκόπλασμα 
    • Φυσαλιδώδης μηνιγγίτιδα
    • Ορχίτιδα
    • Παρωτίτιδα
    • Μονοαρθρική αρθρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ο πυρετός υποχωρεί σε 10 ημέρες περίπου 
    • Η λεμφαδενοπάθεια και η σπληνομεγαλία υποχωρούν σε 4 εβδομάδες περίπου
    • Τα παιδιά πρέπει να μπορούν να γυρίσουν στο σχολείο, όταν τα σημεία της φλεγμονής έχουν υποχωρήσει, η όρεξη έχει επανέλθει και το επιτρέπουν η δύναμη, η αίσθηση ευρωστίας και η διαύγεια
    • Ο θάνατος είναι ασυνήθης (ρήξη σπλήνα, δυσκρασίες αίματος, υπερσπληνισμός ή εγκεφαλίτιδα)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα παιδιά έχουν υποκλινικές ή ήπιες λοιμώξεις 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    mononucleosis symptoms 5ae7749c04d1cf003c3989ab

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος του Hodgkin

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Οζώδες ερύθημα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Ενδοφλέβια θεραπεία με υπεροξείδιο του υδρογόνου

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Οξείες λευχαιμίες

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Οι τύποι καρκίνου που σχετίζονται με το AIDS

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Λέμφωμα Burkitt

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Λέμφωμα Hodgkin

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Οι βιταμίνες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    www.emedi.gr