Κυριακή, 09 Φεβρουαρίου 2014 08:55

Ο υποθάλαμος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ο υποθάλαμος και οι λειτουργίες του

Ο υποθάλαμος είναι τμήμα του εγκεφάλου που βρίσκεται πάνω από την υπόφυση και συνδέεται με αυτή με τα πυλαία αγγεία.

Έχει αμφίδρομες οδούς επικοινωνίας με όλα τα επίπεδα του μεταιχμιακού συστήματος.

Με τη σειρά τους, ο υποθάλαμος και τα στενά συνδεδεμένα μαζί του στοιχεία, αποστέλλουν σήματα προς τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις:

•           Στο εγκεφαλικό στέλεχος και, κυρίως, προς τις δικτυωτές περιοχές του μέσου εγκεφάλου, της γέφυρας και του προμήκους.

•           Σε πολλές ανώτερες περιοχές του μέσου και ανώτερου εγκεφάλου και ιδιαίτερα προς τον πρόσθιο οπτικό θάλαμο και μεταιχμιακό φλοιό.

•           Στον μίσχο της υπόφυσης, για τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους των εκκριτικών λειτουργιών τόσο του πρόσθιου όσο και του οπίσθιου λοβού της υπόφυσης.

Με αυτό τον τρόπο, ο υποθάλαμος αποτελεί μία από τις σημαντικότερες απαγωγές οδούς ελέγχου του μεταιχμιακού συστήματος. Από αυτόν ελέγχονται οι περισσότερες από τις φυτικές και ενδοκρινικές λειτουργίες του σώματος, καθώς επίσης και πολλές πτυχές της συναισθηματικής συμπεριφοράς του ατόμου.

Ο υποθάλαμος παίζει ουσιαστικό, αλλά όχι αποκλειστικό, ρόλο στις φυτικές και τις ενδοκρινικές λειτουργίες, καθώς και σε διάφορα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς.


Συνοπτικά, ότι λειτουργίες του υποθαλάμου είναι:

•           ρύθμιση του καρδιαγγειακού συστήματος

•           ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος

•           ρύθμιση της ποσότητας νερού στο σώμα, μέσω της δημιουργίας του αισθήματος της δίψας και μέσω του ελέγχου αποβολής του νερού από τα ούρα

•           ρύθμιση της συσταλτικότητας της μήτρας

•           ρύθμιση της έκθλιψης γάλακτος από τους μαστούς

•           ρύθμιση του γαστρεντερικού σωλήνα και της πρόσληψης τροφής

•           επίδραση του υποθαλάμου στην υπόφυση

Μεγάλη σημασία έχει ο υποθάλαμος στη συναισθηματική συμπεριφορά ζώων και ανθρώπων.

Έτσι:

•           Με τον ερεθισμό του έξω τμήματος του υποθαλάμου προκαλείται αύξηση του γενικού επιπέδου δραστηριότητας του ζώου, το οποίο, σε μερικές περιπτώσεις, φτάνει μέχρι την έκδηλη οργή ή μανία και πάλη.

•           Με τον ερεθισμό του μέσου κοιλιακού πυρήνα και της γύρω περιοχής, προκαλείται κατάσταση ηρεμίας και γαλήνης.

•           Με ερεθισμό της λεπτής ζώνης του περικοιλιακού πυρήνα προκαλείται αίσθημα φόβου, καθώς και αντιδράσεις τιμωρίας.

•           Από ερεθισμό διαφόρων τμημάτων του υποθαλάμου προκαλείται γενετήσια διέγερση.

•           Οι νευροδιαβιβαστές που ελέγχουν τον υποθάλαμο είναι: ντοπαμίνη, νορεπινεφρίνη, ακετυλοχολίνη, γ- αμινοβουτυρικό οξύ και σεροτονίνη.


Παράγοντες που εκκρίνονται από τον υποθάλαμο είναι:

•           Η ορμόνη η διεγείρουσα την έκλυση της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (Thyrotropphin realising hormone TRH. (Διεγείρει και την έκκριση προλακτίνης)

•           Η ορμόνη διεγείρουσα την έκλυση της γοναδοτρόπου ορμόνης (Gonadotrophin Realisin Hoormone LH-RH) που διεγείρει την έκκριση της LH & FH

•           H oρμόνη η διεγείρουσα την έκλυση της κορτικοτρόπου ορμόνης (Corticotrophin Reaklising Factor CRF) που προκαλεί έκλυση ACTH.

•           Για την αυξητική ορμόνη και την προλακτίνη, ο υποθάλαμος παράγει ανασταλτικούς παράγοντες (GH-ROH) (σωματοστατίνη & PIF ντοπαμίνη), την σωματοστατίνη που αναστέλλει την έκκρισητης αυξητικής ορμόνης, της ινσουλίνης, της γλυκαγόνης, και της γαστρίνης. Αναστέλλει, επίσης, την έκλυση TSH & TRH.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

 

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Τι είναι ο θάλαμος του εγκεφάλου

Ντοπαμίνη

Πώς να διαλογίζεστε με Binaural Beats MP3s

Δίκτυο αγάπης

Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

Νορεπινεφρίνη

Οι αρνητικές συνέπειες της κορτιζόλης

Ανεπάρκεια του φλοιού των επινεφριδίων

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4439 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2020 21:54
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Νόσος του Parkinson

    Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια εκφυλιστική νευρική νόσος του εξωπυραμιδικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από συνδυασμό τρόμου ηρεμίας, ακαμψίας και βραδυκινησίας

    Ηλικία έναρξης - ενήλικη ζωή.

    Η διάγνωση απαιτεί θεραπευτική απόκριση στη λεβοντόπα, η οποία υποδηλώνει φυσιολογικούς νευρώνες του ραβδωτού σώματος.

    Αυτή είναι η μόνη εκφυλιστική νόσος, η οποία είναι θεραπεύσιμη μακροχρόνια 

    Γενετική: 5% των ασθενών έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό και Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία 60 με 5% μεταξύ ηλικιών 21 και 39

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1, 4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Πρωτεύοντα σημεία: 

    Τρόμος ηρεμίας 

    • Παθογνωμικός αλλά όχι απαραίτητος 
    • Οδηγεί τους περισσότερους ασθενείς στη θεραπεία 
    • 48 κύκλοι ανά δευτερόλεπτο
    • Μειώνεται με την άσκηση, τη συγκέντρωση και τον ύπνο
    • Αυξάνεται σε στρες
    • 10% παρουσιάζονται μόνο με τρόμο 
    • 30% παρουσιάζονται χωρίς τρόμο
    • Οι περισσότεροι ξεκινούν με ετερόπλευρο τρόμο 

    Βραδυκινησία:

    • Απαιτείται για τη διάγνωση 
    • Εγκαθιστά μεγάλη αναπηρία 
    • Πρόβλημα με την έναρξη των κινήσεων 
    • Μπορεί να υπερνικηθεί, αν υπάρχει τέτοια θέληση
    • Διαταραχές στάσης 
    • Αίτιο των διαταραχών βάδισης 

    Ακαμψία - Δυσκαμψία

    • Τύπος μολύβδινου σωλήνα 
    • Τύπος οδοντωτού τροχού με τρόμο

    Άλλα σχετιζόμενα σημεία και συμπτώματα:

    • Ο λόγος είναι αργός, χαμηλής έντασης, μονότονος 
    • Διαταραχές όρασης, που περιλαμβάνουν ελαττωμένο παίξιμο βλεφάρου, βλαφαρόσπασμο, διαταραγμένη συζυγή προς τα πάνω καθήλωση του βλέμματος 
    • Διαταραχές από το αυτόνομο (δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, σεξουαλική ανικανότητα)
    • Σμηγματόρροια 
    • Κατάθλιψη στα 2/3 των ασθενών 
    • Άνοια στο 20% των ασθενών 
    • Διαταραχές βαδίσματος συμπεριλαμβανομένων: κατηργημένης αιώρησης των χεριών, προβλήματα στο σήκωμα από την καρέκλα, επιταχυνόμενο βάδισμα, "πάγωμα" των κινήσεων
    • Προσθιοώθηση και οπισθιοώθηση
    • Μικρογραφία 
    • Πρόσωπο σαν μάσκα 
    • Αμέλεια κατάποσης με σιελόρροια  

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    • Άγνωστο 
    • Απώλεια ντοπαμινεργικών νευρώνων στη μέλαινα ουσία, με πσοστό απώλειας 1% το χρόνο σε ασθενείς με Parkinson, ενώ είναι 5% σε φυσιολογική γήρανση 
    • Πιθανά μη γενετικά, αλλά τοξικά ή λοιμώδη 
    • Γνωστή τοξική ουσία είναι η έκθεση σε MPTP (1-μεθυλ-4-φαινυλ-1,2,5,6 τετραϋδροπυριδίνη)
    • Άλλοι μη ντοπαμινεργικοί νευρώνες, μπορεί επίσης να επηρεαστούν

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    Άγνωστοι στην ιδιοπαθή νόσο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Παρκινσονισμός: βραδυκινησία και σποραδικά τρόμος με μικρή η καθόλου απάντηση στη λεβοντόπα, υποδηλώνει ότι οι νευρώνες του ραβδωτού σώματος είναι επίσης εκφυλισμένοι 

    • Προοδευτική υπερπυρηνική παράλυση 
    • Πολυσυστηματική ατροφία 
    • Νόσος Alzheimer με εξωπυραμιδικά σημεία
    • Ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών φαρμάκων 
    • Αγγειώδης - βοθριώδης κατάσταση
    • Λοιμώδη - μετεγκεφαλιδική
    • Τοξίνες 
    • Μεταβολική νόσος του Wilson
    • Καλοήθης ιδιοπαθής τρόμος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Τυπικές αλλαγές που επιτρέπουν συγκεκριμένη παθολογική διάγνωση. Σωμάτια Lewy

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η αξονική (ΥΤ) και μαγνητική (ΜΥΤ) τομογραφία, μπορούν να περιορίσουν τις διαταραχές που μιμούνται το Parkinson. Ποζιτρονική τομογραφία (ΠΕΤ)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην επιπλοκών ή προαιρετικού χειρουργείου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ερευνήστε για κάποιο πιθανό αίτιο επαγώγιμο από φάρμακο. Πλήρης υποχώρηση των συμπτωμάτων μπορεί να χρειαστεί εβδομάδες έως μήνες
    • Δεν υπάρχει θεραπεία ίασης για την πρωτοπαθή νόσο του Parkinson. Η θεραπεία εξατομικεύεται 
    • Η νόσος απαιτεί θεραπεία εφ'όρου ζωής κατευθυνόμενη στον έλεγχο των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της πορείας της νόσου 
    • Μπορεί να είναι χρήσιμη η λογοθεραπεία, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία 
    • Οι φυσικοί περιορισμοί του ασθενούς μπορεί να απαιτήσουν προσαρμογές στο σπίτι, π.χ. ειδικές καρέκλες, ανυψωμένο κάθισμα στην τουαλέτα, στα σκεύη φαγητού, στο ντύσιμο
    • Χειρουργείο (μερικές φορές)

    134673 parkinsons disease

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατηρείστε τη δραστηριότητα σε όποιο επίπεδο είναι δυνατό 
    • Χρησιμοποιείστε μπαστούνι για περπάτημα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μικρά, συχνά γεύματα, εάν ο ασθενής δυσκολεύεται να φάει 
    • Είναι απαραίτητη η μεγάλη πρόσληψη υγρών 
    • Φαγητά που διογκώνουν το έντερο
    • Δεν είναι απαραίτητος ο περιορισμός της πρωτεΐνης στη δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε προβλήματα με το περπάτημα, την κίνηση και τον τρόμο. Αυτά τα φάρμακα αυξάνουν ή υποκαθιστούν τη ντοπαμίνη. Τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν χαμηλές συγκεντρώσεις ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Ωστόσο, η ντοπαμίνη δε μπορεί να χορηγηθεί απευθείας, καθώς δεν μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλό σας. Μπορεί να έχετε σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων σας μετά την έναρξη της θεραπείας με νόσο του Πάρκινσον. Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, τα οφέλη των ναρκωτικών μειώνονται συχνά ή γίνονται λιγότερο συνεπή. Συνήθως, μπορείτε να ελέγχετε τα συμπτώματά σας αρκετά καλά.

    Τα φάρμακα που μπορεί να συνταγογραφήσει ο γιατρός σας περιλαμβάνουν:

    • Καρβιντόπα-λεβοντόπα. Η λεβοντόπα, το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για τη νόσο του Πάρκινσον, είναι μια φυσική χημική ουσία που περνά στον εγκέφαλό σας και μετατρέπεται σε ντοπαμίνη. Η λεβοντόπα συνδυάζεται με καρβιντόπα, η οποία προστατεύει τη λεβοντόπα από την πρώιμη μετατροπή σε ντοπαμίνη έξω από τον εγκέφαλο. Αυτό αποτρέπει ή μειώνει παρενέργειες όπως ναυτία. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία ή ζάλη (ορθοστατική υπόταση). Μετά από χρόνια, καθώς η νόσος εξελίσσεται, το όφελος από τη λεβοντόπα μπορεί να γίνει λιγότερο σταθερό. Επίσης, μπορεί να αντιμετωπίσετε ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία) μετά τη λήψη υψηλότερων δόσεων λεβοντόπα. Ο γιατρός μπορεί να μειώσει τη δόση σας ή να προσαρμόσει τους χρόνους των δόσεων σας για να ελέγξει αυτά τα αποτελέσματα.
    • Εισπνεόμενη καρβιντόπα-λεβοντόπα. Μπορεί να είναι χρήσιμη στη διαχείριση των συμπτωμάτων που προκύπτουν όταν τα από του στόματος φάρμακα σταματούν ξαφνικά να λειτουργούν κατά τη διάρκεια της ημέρας.
    • Έγχυση καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αποτελείται από καρβιντόπα και λεβοντόπα και χορηγείται μέσω ενός σωλήνα τροφοδοσίας που παραδίδει το φάρμακο σε μορφή γέλης απευθείας στο λεπτό έντερο και προορίζεται για ασθενείς με πιο προχωρημένο Πάρκινσον που εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αλλά που έχουν πολλές διακυμάνσεις στην απόκρισή τους. Το φάρμακο εγχύεται συνεχώς και η τοποθέτηση του σωλήνα απαιτεί μια μικρή χειρουργική επέμβαση. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την ύπαρξη του σωλήνα περιλαμβάνουν μετακίνηση του σωλήνα ή μολύνσεις στο σημείο έγχυσης.
    • Αγωνιστές ντοπαμίνης. Σε αντίθεση με τη λεβοντόπα, οι αγωνιστές της ντοπαμίνης δε μετατρέπονται σε ντοπαμίνη. Αντ 'αυτού, μιμούνται τα αποτελέσματα της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Δεν είναι τόσο αποτελεσματικά όσο η λεβοντόπα στη θεραπεία των συμπτωμάτων. Ωστόσο, διαρκούν περισσότερο και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με λεβοντόπα για να εξομαλύνουν την ενίοτε επίδραση της λεβοντόπα. Οι αγωνιστές ντοπαμίνης περιλαμβάνουν την πραμιπεξόλη, τη ροπινιρόλη και τη ροτιγοτίνη (χορηγούμενα ως έμπλαστρο). Η απομορφίνη είναι ένας ενέσιμος αγωνιστής ντοπαμίνης βραχείας δράσης που χρησιμοποιείται για γρήγορη ανακούφιση. Μερικές από τις παρενέργειες των αγωνιστών ντοπαμίνης είναι παρόμοιες με τις παρενέργειες της καρβιντόπα-λεβοντόπα. Αλλά μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, υπνηλία και καταναγκαστικές συμπεριφορές όπως η υπερσεξουαλικότητα, τα τυχερά παιχνίδια και το φαγητό. Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα και συμπεριφέρεστε με τρόπο που δεν σας ταιριάζει, μιλήστε με το γιατρό σας.
    • Αναστολείς ΜΑΟ Β. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν τη σελεγιλίνη, τη ρασαγιλίνη και τη σαφιναμίδη. Βοηθούν στην αποτροπή της διάσπασης της εγκεφαλικής ντοπαμίνης αναστέλλοντας το εγκεφαλικό ένζυμο μονοαμινοξειδάση Β (ΜΑΟ Β). Αυτό το ένζυμο μεταβολίζει τη ντοπαμίνη του εγκεφάλου. Η σελεγιλίνη που χορηγείται με λεβοντόπα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της φθοράς. Οι παρενέργειες των αναστολέων ΜΑΟ Β μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ναυτία ή αϋπνία. Όταν προστίθενται στην καρβιντόπα-λεβοντόπα, αυτά τα φάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο ψευδαισθήσεων. Αυτά τα φάρμακα δε χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά ή ορισμένα ναρκωτικά λόγω δυνητικά σοβαρών αλλά σπάνιων αντιδράσεων. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας προτού πάρετε επιπλέον φάρμακα με αναστολέα ΜΑΟ Β.
    • Αναστολείς της Catechol O-methyltransferase (COMT). Η εντακαπόνη και η οπικαπόνη είναι τα κύρια φάρμακα αυτής της κατηγορίας. Αυτό το φάρμακο παρατείνει ελαφρώς την επίδραση της θεραπείας με λεβοντόπα αναστέλλοντας ένα ένζυμο που διαλύει τη ντοπαμίνη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία), οφείλονται κυρίως σε αυξημένη επίδραση της λεβοντόπα. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια, ναυτία ή έμετο. Το Tolcapone είναι ένας άλλος αναστολέας COMT που σπάνια συνταγογραφείται λόγω του κινδύνου σοβαρής ηπατικής βλάβης και ηπατικής ανεπάρκειας.
    • Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για πολλά χρόνια για να βοηθήσουν στον έλεγχο του τρόμου που σχετίζεται με τη νόσο του Πάρκινσον. Διάφορα αντιχολινεργικά φάρμακα είναι διαθέσιμα, όπως η βενζοτροπίνη ή το τριεξυφαινιδύλιο. Ωστόσο, τα μέτρια οφέλη τους συχνά αντισταθμίζονται από παρενέργειες όπως εξασθενημένη μνήμη, σύγχυση, παραισθήσεις, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία και μειωμένη ούρηση.
    • Αμανταδίνη. Οι γιατροί μπορεί να συνταγογραφήσουν μόνο την αμανταδίνη για να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από συμπτώματα ήπιας, πρώιμης φάσης νόσου του Πάρκινσον. Μπορεί επίσης να χορηγηθεί με θεραπεία με καρβιντόπα-λεβοντόπα κατά τη διάρκεια των μεταγενέστερων σταδίων της νόσου του Πάρκινσον για τον έλεγχο των ακούσιων κινήσεων (δυσκινησία)από την καρβιντόπα-λεβοντόπα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν μωβ στίγματα του δέρματος, πρήξιμο στους αστράγαλους ή παραισθήσεις.

    Γενικές αρχές:

    • Αντιμετωπίστε την αναπηρία 
    • Τα φάρμακα μπορεί να έχουν αθροιστικά θεραπευτικά και τοξικά αποτελέσματα 
    • Οξεία επιδείνωση μπορεί να σημαίνει μη σωστή λήψη φαρμάκων ή κατάθλιψη ή περεμπίπτουσα ασθένεια 
    • Η πορεία είναι προοδευτική με ή χωρίς φάρμακα

    Λεβοντόπα/Καρβιντόπα

    • Κύριο στήριγμα της θεραπείας για αναπηρία
    • Ξεκινήστε με 1/2 ταμπλέτες των 25/100 mg, 3 φορές την ημέρα 
    • Το εύρος της δόσης είναι από 300-1000/75 - 200 του συνδυασμού ημερησίως 
    • Εάν χρησιμοποιείτε μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, ξεκινήστε με 50/200, 2 φορές την ημέρα 
    • Εάν μεταπηδήσετε στη μορφή συνεχούς αποδέσμευσης, αυξήστε τη συνηθισμένη καθημερινή δόση σε 110%

    Αγωνιστές - βρωμοκρυπτίνη, περγολίδη 

    • Μικρή ισχύς 
    • Δουλεύει καλύτερα ως επιπρόσθετο στη λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Τιτλοποιείστε το συνδυασμό λεβοντόπα/καρβιντόπα προς τα κάτω, τη στιγμή που αυτοί οι παράγοντες αθροίζονται, έτσι ώστε 1 mg βρωμοκρυπτίνης να ισοδυναμεί με 10 mg λεβοντόπα και 1 mg περγολίδης να ισούται με 10 mg βρωμοκρυπτίνης 
    • Συνήθης δόση έναρξης 25 mg βρωμοκρυπτίνης ή 0,5 mg περγολίδης, 3 φορές την ημέρα

    Αναστολείς ΜΑΟ - σελεγιλίνη

    • Μπλοκάρει το μεταβολισμό της Dopa στον εγκέφαλο
    • Μπορεί να εμποδίσει τη πρόοδο
    • Χρησιμοποιείται πρώιμα σε ασθενείς χωρίς σημαντική αναπηρία για να αυξήσουν το χρόνο πριν την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης της λεβοντόπα/καρβιντόπα 
    • Η συνήθως δόση είναι 5 mg το πρωί και 5 mg to ap;ogeyma, για να αποδειχθεί η διαταραχή του ύπνου

    Αντιχολινεργικά:

    • 30% βελτίωση σε 50% των ασθενών 
    • Για τον τρόμο σε πρώιμα στάδια ή επιπρόσθετα 
    • Trihexyphenidyl Hydrochloride: 1 mg αυξανόμενα σε 2 mg κάθε 3-5 ημέρες έως ότου δοθεί η δόση των 6-10 mg
    • Βενζατροπίνη: Συνήθως δόση 1-2 mg μια φορά την ημέρα. Ξεκινήστε με μικρές δόσεις 0,5 mg ανά ημέρα και αυξήστε τη δόση αργά με 0,5 mg κάθε 5-6 ημέρες. Μέγιστη δόση 6 mg 

    Διεγέρτης απελευθέρωσης ντοπαμίνης - Αμανταδίνη 

    • Χρήσιμη πρώιμα στη νόσο για τη δυσκινησία και τη δυσκαμψία 
    • Συνέργεια με την L-dopa
    • Ξεκινήστε με 100 mg την ημέρα και στη συνέχεια μπορείτε να αυξήσετε σε 200 mg 2 φορές την ημέρα 

    Προφυλάξεις: 

    L-dopa/Carbidopa

    • Πρόβλημα σχετικά με το χρόνο της δοσολογίας το οποίο εμφανίζεται σε 50% των ασθενών σε 4-5 χρόνια 
    • Δυσκινησία (χορεία, αθέτωση και δυστονία) πιθανά δευτεροπαθής σε υπερευαισθησία υποδοχέων. Συνήθως εμφανίζεται σε μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου ή 2 ώρες μετά στη μορφή άμεσης αποδέσμευσης 
    • Τα φαινόμενα εξαφάνισης της δράσης συνήθως εμφανίζονται 3-4 ώρες μετά την τελευταία δόση. Μπορεί να βελτιωθούν χρησιμοποιώντας τη μορφή παρατεταμένης αποδέσμευσης με την προσθήκη ενός ανταγωνιστή 
    • Φαινόμενο "on-off", 15-20% των ασθενών εμφανίζουν σοβαρή διακύμανση της απόκρισης, προκαλώντας αυτό το σύνδρομο. Η πιο δύσκολα αντιμετωπιζόμενη παρενέργεια 

    Αγωνιστές ντοπαμίνης

    • Μπορεί να αυξήσουν τη ναυτία, την ορθοστατική υπόταση, τους εφιάλτες, τις ψευδαισθήσεις, τη νευρικότητα
    • Μπορεί να προκαλέσουν φαινόμενο Raynaud  σε δόσεις μεγαλύτερες των 30 mg την ημέρα, οίδημα, υπέρταση, επιδείνωση συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    Αναστολείς ΜΑΟ

    • Μπορεί να προκαλέσουν άγχος και διαταραχές ύπνου

    Αντιχολινεργικά 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, δυσκοιλιότητα, κατακράτηση ούρων, ξηροστομία και γλαύκωμα

    Διεγέρτες απελευθέρωσης ντοπαμίνης 

    • Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση, ψευδαισθήσεις, οίδημα, δικτυωτή πελίνδωση και επιδείνωση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 

    6Artboard 2

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά για κατευνασμό τη νύχτα και σχετιζόμενη κατάθλιψη 
    • Αντιόξινα ή βιταμίνη Ε έδειξαν καθοριστική βελτίωση 
    • Τρέχουσες έρευνες περιλαμβάνουν εκλεκτικό αναστολέα της κατεχολο-Ο-μεθυλοτρανοφεράσης 
    • Νέοι αγωνιστές για να επιδράσουν σε κάποιον από τους άλλους 5 υποδοχείς ντοπαμίνης 
    • Αναστολή του υποθαλαμικού πυρήνα και των νευρωνικών αυξητικών παραγόντων 
    • Μοσχεύματα επινεφριδικού και εγκεφαλικού ιστού 
    • Θαλαμοτομή, μονόπλευρη, για τον τρόμο

    Οι υποστηρικτικές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων συμπτωμάτων και επιπλοκών της νόσου του Πάρκινσον, όπως πόνος, κόπωση και κατάθλιψη. Όταν εκτελούνται σε συνδυασμό με τις θεραπείες σας, αυτές οι θεραπείες μπορεί να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής σας:

    • Μασάζ. Η θεραπεία μασάζ μπορεί να μειώσει την ένταση των μυών και να προωθήσει τη χαλάρωση. Αυτή η θεραπεία, ωστόσο, σπάνια καλύπτεται από ασφάλιση υγείας.
    • Tai Chi. Μια αρχαία μορφή κινεζικής άσκησης, το tai chi χρησιμοποιεί αργές, ρέουσες κινήσεις που μπορεί να βελτιώσουν την ευελιξία, την ισορροπία και τη μυϊκή δύναμη. Το Τάι Τσι μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αποτροπή πτώσεων. Διάφορες μορφές tai chi είναι προσαρμοσμένες σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας ή φυσικής κατάστασης. Μια μελέτη έδειξε ότι το tai chi μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία των ατόμων με ήπια έως μέτρια νόσο του Πάρκινσον περισσότερο από το τέντωμα και την άσκηση αντίστασης.
    • Γιόγκα. Στη γιόγκα, απαλές κινήσεις τεντώματος και πόζες μπορεί να αυξήσουν την ευελιξία και την ισορροπία σας. Μπορείτε να τροποποιήσετε τις περισσότερες πόζες για να ταιριάζει στις φυσικές σας ικανότητες.
    • Τεχνική Alexander. Αυτή η τεχνική - που εστιάζει στη στάση των μυών, στην ισορροπία και στο να σκεφτόμαστε πώς χρησιμοποιείτε τους μυς - μπορεί να μειώσει την ένταση και τον πόνο των μυών.
    • Διαλογισμός. Στον διαλογισμό, σκεφτείτε ήσυχα και εστιάζετε το μυαλό σας σε μια ιδέα ή εικόνα. Ο διαλογισμός μπορεί να μειώσει το άγχος και τον πόνο και να βελτιώσει την αίσθηση ευεξίας σας. Θεραπεία για κατοικίδια. Το να έχετε σκύλο ή γάτα μπορεί να αυξήσει την ευελιξία και την κίνηση σας και να βελτιώσει τη συναισθηματική σας υγεία.

    Εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση

    Στην εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου (DBS), οι χειρουργοί εμφυτεύουν ηλεκτρόδια σε ένα συγκεκριμένο μέρος του εγκεφάλου σας. Τα ηλεκτρόδια συνδέονται με μια γεννήτρια που εμφυτεύεται στο στήθος σας κοντά στο λαιμό σας που στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς στον εγκέφαλό σας και μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον. Ο γιατρός σας μπορεί να προσαρμόσει τις ρυθμίσεις σας όπως απαιτείται για τη θεραπεία της κατάστασής σας. Η χειρουργική επέμβαση περιλαμβάνει κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων λοιμώξεων, εγκεφαλικών επεισοδίων ή εγκεφαλικής αιμορραγίας. Μερικά άτομα αντιμετωπίζουν προβλήματα με το σύστημα DBS ή έχουν επιπλοκές λόγω διέγερσης και ο γιατρός σας μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει ή να αντικαταστήσει ορισμένα μέρη του συστήματος. Η εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου προσφέρεται συχνότερα σε άτομα με προχωρημένη νόσο του Πάρκινσον που έχουν ασταθή φαρμακευτική αγωγή (λεβοντόπα). Το DBS μπορεί να σταθεροποιήσει τις διακυμάνσεις των φαρμάκων, να μειώσει ή να σταματήσει τις ακούσιες κινήσεις (δυσκινησία), να μειώσει τον τρόμο, να μειώσει την ακαμψία και να βελτιώσει την επιβράδυνση της κίνησης. Το DBS είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο των ακανόνιστων και κυμαινόμενων αποκρίσεων στη λεβοντόπα ή στον έλεγχο της δυσκινησίας που δεν βελτιώνεται με τις προσαρμογές φαρμάκων. Ωστόσο, το DBS δεν είναι χρήσιμο για προβλήματα που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με λεβοντόπα εκτός από τρόμο. Ένας τρόμος μπορεί να ελεγχθεί από το DBS ακόμη και αν ο τρόμος δεν ανταποκρίνεται πολύ στη λεβοντόπα. Αν και το DBS μπορεί να προσφέρει σταθερό όφελος για τα συμπτώματα του Πάρκινσον, δεν αποτρέπει την πρόοδο της νόσου του Πάρκινσον. Επειδή υπήρξαν σπάνιες αναφορές ότι η θεραπεία DBS επηρεάζει τις κινήσεις που απαιτούνται για κολύμπι, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων συνιστά να συμβουλευτείτε το γιατρό σας και να λάβετε προφυλάξεις για την ασφάλεια πριν κολυμπήσετε.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Εάν έχετε λάβει διάγνωση της νόσου του Πάρκινσον, θα πρέπει να συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε ένα σχέδιο θεραπείας που σας προσφέρει τη μεγαλύτερη ανακούφιση από τα συμπτώματα με τις λιγότερες παρενέργειες. Ορισμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν επίσης να διευκολύνουν τη διαβίωση με τη νόσο του Πάρκινσον.

    Υγιεινή διατροφή

    Ορισμένα τρόφιμα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα. Για παράδειγμα, η κατανάλωση τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και η κατανάλωση επαρκούς ποσότητας υγρών μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας που είναι συχνή στη νόσο του Πάρκινσον. Μια ισορροπημένη διατροφή παρέχει επίσης θρεπτικά συστατικά, όπως τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που μπορεί να είναι ευεργετικά για άτομα με νόσο του Πάρκινσον.

    Άσκηση

    Η άσκηση μπορεί να αυξήσει τη μυϊκή δύναμη, την ευελιξία και την ισορροπία σας. Η άσκηση μπορεί επίσης να βελτιώσει την ευημερία σας και να μειώσει την κατάθλιψη ή το άγχος. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να συνεργαστείτε με έναν φυσιοθεραπευτή για να μάθετε ένα πρόγραμμα άσκησης που σας ταιριάζει. Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε ασκήσεις όπως περπάτημα, κολύμπι, κηπουρική, χορό, αερόμπικ στο νερό ή διατάσεις. Η νόσος του Πάρκινσον μπορεί να διαταράξει την αίσθηση της ισορροπίας σας, καθιστώντας δύσκολο να περπατήσετε με ένα κανονικό βάδισμα. Η άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ισορροπία σας.

    Αυτές οι προτάσεις μπορεί επίσης να βοηθήσουν:

    • Προσπαθήστε να μην κινείστε πολύ γρήγορα: Εάν παρατηρήσετε ότι ανακατεύεστε, σταματήστε και ελέγξτε τη στάση σας. Είναι καλύτερο να σηκώνεστε ευθεία. Κοιτάξτε μπροστά σας, όχι απευθείας κάτω, ενώ περπατάτε.
    • Αποφυγή πτώσεων: Στα μεταγενέστερα στάδια της νόσου, μπορεί να πέσετε πιο εύκολα. Στην πραγματικότητα, μπορεί ναχάσετε την ισορροπία σας. Οι ακόλουθες προτάσεις μπορεί να βοηθήσουν: Μην περιστρέφετε το σώμα σας πάνω από τα πόδια σας. Κατανείμετε το βάρος σας ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ποδιώνμην. Αποφύγετε να μεταφέρετε τα πράγματα ενώ περπατάτε. Αποφύγετε να περπατάτε προς τα πίσω.
    • Καθημερινές δραστηριότητες διαβίωσης: Οι καθημερινές δραστηριότητες - όπως ντύσιμο, φαγητό, μπάνιο και γραφή - μπορεί να είναι δύσκολες για άτομα με νόσο του Πάρκινσον. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μπορεί να σας δείξει τεχνικές που διευκολύνουν την καθημερινή ζωή.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όρου ζωής για φαρμακευτική προσαρμογή και φυσιοθεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε φάρμακα που είναι γνωστό ότι προκαλούν όψιμη δυσκινησία, όπως:

    • Flyphenazine
    • Περφαναζίνη 
    • Προχλωροπεραζίνη
    • Thiopropazate
    • Trifluoperazine 
    • Θειοριδαζίνη
    • Αλοπεριδόλη
    • Δροπεριδόλη 
    • Beuperidol
    • Fluspirilene
    • Πιμοζίδη
    • Trifluperidol
    • Χλωροπροθιξένη 
    • Clopenthuxol
    • Θειοθιξένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Άνοια
    • Κατάθλιψη 
    • Πνευμονία από εισρόφηση 
    • Πτώσεις 
    • "Πάγωμα" των κινήσεων
    • Δυσκινησία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Βραδέως προοδευτική 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψύχωση
    • Κατάθλιψη 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να συμβεί ως δευτεροπαθής παρκινσονισμός σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Συχνό στους ηλικιωμένους

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Parkinsons Disease Paseidonia Healthcare 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Νιασίνη

    Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

    Τα φυτοφάρμακα προκαλούν νόσο του Πάρκινσον

    Διατροφή για τη νόσο Πάρκινσον

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Θεραπεία της νόσου Πάρκινσον με βλαστοκύτταρα

    Ντοπαμίνη

    Πώς γίνεται η εργαστηριακή διάγνωση της νόσου Parkinson;

    Τι κάνει η ντοπαμίνη στον οργανισμό μας;

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Η παραδοσιακή κρητική διατροφή διατηρεί την υγεία και προλαμβάνει τις ασθένειες

    Διατηρήστε υγιή τα μιτοχόνδριά σας

    Τα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Πάρκινσον

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Υδράργυρος Υδράργυρος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υδράργυρο

    Χημικό σύμβουλο του υδραργύρου είναι το Hg από το λατινικό hydrargyrum. Ατομικό βάρος 200,6. Είναι γνωστός ως υγρός άργυρος. Εμφανίζεται στη φύση σαν κιννάβαρι ή υδραργυρικό σουλφίδιο, με μια αφθονία στο φλοιό της γης της τάξης των 0,5 χλγρ ανά χιλιόγραμμο.

    Σε υγρή ή αέρια μορφή ο υδράργυρος είναι τοξικός.

    Τα άλατα υδραργύρου και ιδιαίτερα οι οργανικές μορφές υδραργύρου είναι πιο δηλητηριώδη από το ίδιο το στοιχείο.

    Τα οδοντικά αμαλγάματα που χρησιμοποιούνται για το γέμισμα κοιλοτήτων των δοντιών είναι τόσο αδιάλυτα, που, συνήθως, δε θεωρούνται σαν τοξικά, αλλά, δεν υπάρχει και πάλι ασφάλεια, γιατί μικροσκοπικές ποσότητες διαφεύγουν από τα οδοντικά σφραγίσματα.

    Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι καρκίνοι, καρδιοπάθειες, προβλήματα της εμμήνου ρύσεως και του θυρεοειδούς υποχωρούν με την αφαίρεση των αμαγαλμάτων σφραγίσματος.

    mercury 2

    Οι πιο επικίνδυνες μορφές υδραργύρου είναι τα αλκυλικά παράγωγα μεθυλυδραργύρου και αιθυλυδραργύρου. Αυτά, συνήθως, εισάγονται στο σώμα από τα ψάρια και τις τροφές με σπόρους.

    Τα ανόργανα άλατα υδραργύρου που εισάγονται μέσω της οικολογικής μόλυνσης σε ρέοντα και θαλάσσια νερά μετατρέπονται από μικροοργανισμούς σε μεθυλυδράργυρο. Αυτός εισάγεται μέσα στην αλυσίδα των τροφών, μέσω των μικρών ψαριών που τρώνε θαλάσσια φυτά μέχρι των σαρκοβόρων μεγάλων ψαριών, όπως ο τόνος, ο ξιφίας και ο λύκος. Όταν αυτά τα ψάρια καταναλωθούν από τον άνθρωπο προκύπτει δηλητηρίαση. Θανατηφόρα επίπεδα μόλυνσης σε τέτοια ψάρια έχουν αναφερθεί από την Ιαπωνία, όπου η βιομηχανική ρύπανση εισήγαγε άλατα υδραργύρου στο θαλάσσιο νερό.

    Ψάρια από λίμνες γλυκού νερού στη Σουηδία και τη Βόρεια Αμερική μπορεί να περιέχουν μέχρι και 503 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, ποσό το οποίο και αποτελεί τοξικό επίπεδο.

    Ο κονσερβοποιημένος τόνος μπορεί να περιέχει από 10-80 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, με το μισό σαν μεθυλυδράργυρο.

    Τα ψάρια βαθιάς θάλασσας που ψαρεύονται έξω από τα αλίπεδα της Μεγάλης Βρετανίας περιέχουν μόνο 8 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, αλλά πιο κοντά στις ακτές, όπου πέφτουν χημικά απόβλητα στη θάλασσα, τα ψάρια μπορεί να περιέχουν μέχρι και 50 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια.

    Η υψηλότερη ανεκτή εβδομαδιαία πρόσληψη υδραργύρου είναι 300 μγρ στα οποία δεν θα πρέπει να υπάρχουν περισσότερο από 200 μγρ μεθυλυδραργύρου.

    mercury 4

    Σπόροι που ραντίσθηκαν με αλκυλικές ενώσεις υδραργύρου, για να προληφθεί η μόλυνση από μύκητες έχουν προκαλέσει δηλητηριάσεις στο Πακιστάν, στο Ιράκ και στη Γουατεμάλα. Οι επεξεργασμένοι σπόροι με τους οποίους τρέφονται ζώα σε αγροκτήματα προκαλούν δηλητηριάσεις από υδράργυρο σε ανθρώπους που τρώνε κρέας από αυτά τα ζώα.

    Ο στοιχειακός υδράργυρος μπορεί να προκύψει από τυχαίο σπάσιμο θερμομέτρων ή βαρομέτρων, από πεταμένες μπαταρίες, από λάμπες υδραργύρου, από διακόπτες υδραργύρου, από καύση κάρβουνου που μπορεί να αποφέρει επιβάρυνση 3000 μετρικών τόνων το χρόνο στην ατμόσφαιρα, από τη φυσική φθορά βράχων και χωμάτων, που αποφέρει ετήσια επιβάρυνση 230 μετρικών τόνων και από την επαργύρωση νομισμάτων ή από την κατασκευή αμαλγαμάτων υδραργύρου.

    Οι καταναλισκόμενες με κατάποση και πέψη ενώσεις υδραργύρου συσσωρεύονται σε ορισμένα σημεία του εγκεφάλου και προκαλούν βλάβες.

    Άλλα προσβαλλόμενα όργανα είναι το παχύ έντεο ή κόλον και τα νεφρά.

    Ο μεθυλυδράργυρος προκαλεί εκφύλιση των νεύρων, αναπηρίες εκ γεννήσεως, γενεττικά ελαττώματα, βλάβες των χρωμοσωμάτων, υπερβολική σιελόρροια, απώλεια δοντιών κι έντονους μυϊκούς τρόμους ή τρεμούλιασμα. Όταν εφαρμοσθεί στην επιδερμίδα προκαλεί ερεθισμό, ερυθρότητα και φλύκταινες.

    Στα μωρά το πουδράρισμα της επιδερμίδας ή οι επαλείψεις της με αλοιφές που περιέχουν υδράργυρο προκαλούν μια νόσο γνωστή ως ροδόχρους νόσο ή ακρωδυνία. Αυτή χαρακτηρίζεται από πληγές στην επιδερμίδα των χεριών και των ποδιών, πρηξίματα των άκρων, πεπτικές διαταραχές, φαγούρα στα χέρια και τα πόδια, ροδαλό χρωματισμό των χεριών, των ποδιών, των παρειών και της άκρης της μύτης, μυϊκή αδυναμία και αρθρίτιδα.

    Η οξεία δηλητηρίαση από διαλυτές ενώσεις υδραργύρου προκαλούν μεταλλική γεύση, δίψα, σοβαρούς κοιλιακούς πόνους, εμέτους, φαιούς αποχρωματισμούς του στόματος και του λαιμού και διάρροια με αίμα. Αργότερα μπορεί ν΄αναπτυχθούν έλκος, νεφροπάθεια και κολίτιδα με σοβαρές αιμορραγίες.

    Οι ατμοί υδραργύρου όταν εισπνέονται προκαλούν αναπνευστικά συμπτώματα και βλάβες των νεφρών.

    Η χρόνια δηλητηρίαση από ατμούς υδραργύρου ή από διαλυτά άλατα του υδραργύρου ή από παρατεταμένη επαφή τους με την επιδερμίδα προκαλεί τρεμούλιασμα, μυϊκή αστάθεια, αισθητηριακές διαταραχές, γαστρεντερικά συμπτώματα, δερματίτιδα, βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι, αναιμία και διανοητικό εκφυλισμό. Μια γαλάζια διαγράμμιση των ούλων είναι ενδεικτική χρόνιας δηλητηρίασης από υδράργυρο.

    Οι μέγιστες ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις που θεωρούνται επιτρεπτές δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 50 μγρ ανά κυβικό μέτρο αέρα και 10 μγρ αλκυλυδραργύρου ανά κυβικό μέτρο αέρα.

    mercury 3

    Οι φαρμακευτικές ενώσεις του υδραργύρου περιλαμβάνουν τις εξής ουσίες:

    -αμμωνιούχος υδράργυρος για θεραπεία του εξανθήματος impetigo. Το Impetigo είναι μια ανώτατη λοίμωξη του δέρματος που είναι πολύ μεταδοτική και προκαλεί πόνο. Ως αποτέλεσμα, ένα κόκκινο εξάνθημα γεμάτο με υγρό θα σχηματιστεί και μπορεί να διαρρηχθεί ανά πάσα στιγμή.

    Αυτό το κόκκινο εξάνθημα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Ωστόσο, εμφανίζεται συχνότερα γύρω από τη μύτη, το στόμα, την περιοχή γύρω από τα χέρια και τα πόδια. Μετά τη ρήξη, το εξάνθημα θα κάνει το δέρμα κρούστα κίτρινο και καφέ.

    -ελαιώδης άργυρος σαν αμμωνιωμένος υδράργυρος

    -υδραργυρικά διουρητικά για το καρδιακό οίδημα

    -υδραργυρικό κυανίδιο ή κυανούχος υδράργυρος για διαλύματα που απολυμαίνουν τα μάτια

    -κόκκινο υδραργιρικό ιωδίδιο ή ιωδιούχος υδράργυρος για απολύμανση πληγών, για κολπικές πλύσεις, για απολύμανση του δέρματος, για την αντιμετώπιση των δακτυλιοσκωλήκων και της ασθένειας του λύκου και για τη θεραπεία της σύφιλης

    -νιτρικός υδράργυρος για τη θεραπεία συφιλιδικών εξανθημάτων και βλατίδων για τα εκζέματα και την ψωρίαση

    -κίτρινο υδραργυρικό οξείδιο για τη θεραπεία της βλεφαρίτιδας και της επιπεφυκίτιδας. Η παρατεταμένη χρήση του θα πρέπει να αποφεύγεται, καθώς ο υδράργυρος μπορεί να απορροφηθεί μέσω των ιστών του ματιού

    -υδραργυρικό οξυκυανίδιο χρησιμοποιείται σαν απολυμαντικό της επιδερμίδας και οφθαλμική αλοιφή

    -υδραργυρώδες χλωρίδιο χρησιμοποιείται σαν καθαρτικό, σε δόσεις 30-200 χλγ. Σαν αλοιφή ή σα σκόνη πούδρας χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του κνησμού, της ψωρίασης και του εκζέματος και σαν ισχυρή αλοιφή επάλειψης (30-50%) για την πρόληψη της σύφιλης

    Να διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες των φαρμάκων, των εμβολίων, των αλοιφών, των κολλυρίων, των καλλυντικών και όλων των προϊόντων που χρησιμοποιείτε!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    mercury 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Τα νέα υγιεινά σφραγίσματα δοντιών

    Τεχνολογία LED και υγεία

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Τα θαλασσινά στην εγκυμοσύνη

    Υπάρχουν κίνδυνοι από τα θαλασσινά;

    Μήπως έχετε μαύρα σφραγίσματα;

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Δηλητηρίαση από υδράργυρο

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    Λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας

    www.emedi.gr

     

  • Τρυπτοφάνη Τρυπτοφάνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τρυπτοφάνη

     

    Η τρυπτοφάνη είναι ένα α-αμινοξύ που χρησιμοποιείται στη βιοσύνθεση των πρωτεϊνών.

    Η τρυπτοφάνη περιέχει μια α-αμινομάδα, μια ομάδα α-καρβοξυλικού οξέος και μια ινδόλη πλευρικής αλυσίδας, καθιστώντας την ένα μη πολικό αρωματικό αμινοξύ.

    Είναι απαραίτητο για τους ανθρώπους, που σημαίνει ότι το σώμα δεν μπορεί να το συνθέσει και πρέπει να ληφθεί από τη διατροφή.

    Η τρυπτοφάνη είναι, επίσης, πρόδρομος του νευροδιαβιβαστή σεροτονίνης, της ορμόνης μελατονίνης και της βιταμίνης Β3. 

    Κωδικοποιείται από το κωδικόνιο UGG.

    Η τρυπτοφάνη είναι βασικό αμινοξύ που κανονικά προέρχεται από τη διατροφή.

    Έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της κατάπτωσης και της κατάθλιψης, σε υψηλές δόσεις μαζί με νικοτιναμίδιο, πυριδοξίνη και βιταμίνη C.

    Είναι πρόδρομος του νικοτινικού οξέος. 60 χλγρ τρυπτοφάνης είναι αναγκαία για κάθε χλγρ της βιταμίνης αυτής. 

    Η τρυπτοφάνη στη διατροφή δεν είναι αρκετή για να καλύψει όλες τις ανάγκες νικοτινικού οξέος, αλλά η μετατροπή εξαρτάται από τις σωστές ποσότητες θειαμίνης, ριβοφλαβίνης, πυριδοξίνης και βιοτίνης.

    Η τρυπτοφάνη είναι πρόδρομος της σεροτονίνης, ενός παράγοντα βασικού για τη λειτουργία των νεύρων και του εγκεφάλου.

    Η βιταμίνη Β6 χρειάζεται για τη σύνθεση της σεροτονίνης, έλλειψη της οποίας προκαλεί κατάθλιψη.

    Τα αμινοξέα, συμπεριλαμβανομένης της τρυπτοφάνης, χρησιμοποιούνται ως δομικά στοιχεία στη βιοσύνθεση των πρωτεϊνών και απαιτούνται για τη διατήρηση της ζωής. Πολλά ζώα (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων) δεν μπορούν να συνθέσουν τρυπτοφάνη: πρέπει να την αποκτήσουν μέσω της διατροφής τους, καθιστώντας το απαραίτητο αμινοξύ. Η τρυπτοφάνη είναι ένα από τα λιγότερο κοινά αμινοξέα που βρίσκονται στις πρωτεΐνες, αλλά παίζει σημαντικούς δομικούς ή λειτουργικούς ρόλους. Για παράδειγμα, τα υπολείμματα τρυπτοφάνης και τυροσίνης παίζουν ειδικούς ρόλους στην «αγκύρωση» πρωτεϊνών μεμβράνης εντός της κυτταρικής μεμβράνης. Η τρυπτοφάνη, μαζί με άλλα αρωματικά αμινοξέα, είναι, επίσης, σημαντική στις αλληλεπιδράσεις γλυκανών-πρωτεϊνών.

    trypto 1

    Επιπλέον, η τρυπτοφάνη λειτουργεί ως βιοχημικός πρόδρομος για τις ακόλουθες ενώσεις:

    Σεροτονίνη (νευροδιαβιβαστής), που συντίθεται από την υδροξυλάση τρυπτοφάνης. 

    Μελατονίνη (μια νευροορμόνη) που με τη σειρά της συντίθεται από τη σεροτονίνη, μέσω των ενζύμων Ν-ακετυλοτρανσφεράση και 5-υδροξυϊνδολο-Ο-μεθυλοτρανσφεράση.

    Κυνουρενίνη, στην οποία η τρυπτοφάνη μεταβολίζεται κυρίως (πάνω από 95%). Δύο ένζυμα, δηλαδή η ινδολαμίνη 2,3-διοξυγενάση (IDO) στο ανοσοποιητικό σύστημα και τον εγκέφαλο, και η τρυπτοφάνη διοξυγενάση (TDO) στο ήπαρ, είναι υπεύθυνα για τη σύνθεση της κυνουρενίνης από την τρυπτοφάνη. Η πορεία της κυουρενίνης του καταβολισμού τρυπτοφάνης μεταβάλλεται σε διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων των κύριων ψυχικών διαταραχών. 

    Η νιασίνη, επίσης, γνωστή ως βιταμίνη Β3, συντίθεται από τρυπτοφάνη μέσω κινουρενίνης και κινολινικών οξέων. 

    Οι Auxins (μια κατηγορία φυτοορμονών) συντίθενται από την τρυπτοφάνη. 

    Η διαταραχή δυσαπορρόφησης φρουκτόζης προκαλεί ακατάλληλη απορρόφηση τρυπτοφάνης στο έντερο, μειωμένα επίπεδα τρυπτοφάνης στο αίμα και κατάθλιψη.

    Σε βακτήρια που συνθέτουν τρυπτοφάνη, τα υψηλά κυτταρικά επίπεδα αυτού του αμινοξέος ενεργοποιούν μια κατασταλτική πρωτεΐνη, η οποία συνδέεται με το οπερόνιο trp. Η δέσμευση αυτού του καταστολέα στο οπερόνιο τρυπτοφάνης αποτρέπει τη μεταγραφή του κατάντη DNA που κωδικοποιεί τα ένζυμα που εμπλέκονται στη βιοσύνθεση της τρυπτοφάνης. Έτσι, τα υψηλά επίπεδα τρυπτοφάνης εμποδίζουν τη σύνθεση τρυπτοφάνης μέσω ενός βρόχου αρνητικής ανάδρασης και όταν τα επίπεδα τρυπτοφάνης του κυττάρου μειώνονται ξανά, η μεταγραφή από το οπερόνιο trp συνεχίζεται. Αυτό επιτρέπει αυστηρά ρυθμιζόμενες και γρήγορες αποκρίσεις σε αλλαγές στα επίπεδα εσωτερικής και εξωτερικής τρυπτοφάνης του κυττάρου.

    Συνιστώμενη διατροφική πρόσληψη τρυπτοφάνης

    Συνιστώμενα επίπεδα διατροφής (RDA) 5 mg / kg σωματικού βάρους / ημέρα τρυπτοφάνης για ενήλικες 19 ετών και άνω.

    Διατροφικές πηγές τρυπτοφάνης

    Η τρυπτοφάνη υπάρχει στα περισσότερα τρόφιμα με βάση τις πρωτεΐνες. Είναι ιδιαίτερα άφθονη σε σοκολάτα, βρώμη, αποξηραμένα δαμάσκηνα, γάλα, γιαούρτι, τυρί cottage, κόκκινο κρέας, αυγά, ψάρι, πουλερικά, σουσάμι, ρεβίθια, αμύγδαλα, ηλιόσπορους, σπόρους κολοκύθας, φαγόπυρο, σπιρουλίνα και φιστίκια. Σε αντίθεση με την πεποίθηση ότι η μαγειρεμένη γαλοπούλα περιέχει αφθονία τρυπτοφάνης, η περιεκτικότητά της σε τρυπτοφάνη είναι αυτή των υπόλοιπων πουλερικών. 

    Περιεκτικότητα σε τρυπτοφάνη (Trp) διαφόρων τροφίμων
    FoodTryptophan
    [g/100 g of food]
    Protein
    [g/100 g of food]
    Tryptophan/protein
    [%]
    Λευκό αυγού, αποξηραμένο 1.00 81.10 1.23
    Σπιρουλίνα, αποξηραμένη 0.92 57.47 1.62
    Βακαλάος αποξηραμένος 0.70 62.82 1.11
    Σόγια, ακατέργαστη 0.59 36.49 1.62
    Τυρί, παρμεζάνα 0.56 37.90 1.47
    Σουσάμι 0.37 17.00 2.17
    Τυρί, Τσένταρ  0.32 24.90 1.29
    Ηλιόσποροι 0.30 17.20 1.74
    Χοιρινό 0.25 19.27 1.27
    Γαλοπούλα 0.24 21.89 1.11
    Κοτόπουλο 0.24 20.85 1.14
    Βόειο κρέας 0.23 20.13 1.12
    Βρώμη 0.23 16.89 1.39
    Σολωμός 0.22 19.84 1.12
    Αρνί 0.21 18.33 1.17
    Πέρκα 0.21 18.62 1.12
    Ρεβίθια ακατέργαστα 0.19 19.30 0.96
    Αυγά 0.17 12.58 1.33
    Αλεύρι σίτου λευκό 0.13 10.33 1.23
    Σοκολάτα κουβερτούρα χωρίς ζάχαρη 0.13 12.9 1.23
    Γάλα 0.08 3.22 2.34
    Ρύζι, λευκό, μεσαίου κόκκου, μαγειρεμένο 0.028 2.38 1.18
    Quinoa άψητο 0.167 14.12 1.2
    Quinoa μαγειρεμένο 0.052 4.40 1.1
    Πατάτες 0.02 2.14 0.84
    Ταμάρινδος ο Ινδικός 0.018 2.80 0.64
    Μπανάνες 0.01 1.03 0.87

    trypto 4

    Χρησιμοποιήστε το ως αντικαταθλιπτικό

    Επειδή η τρυπτοφάνη μετατρέπεται σε 5-υδροξυτρυπτοφάνη (5-HTP) η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται στο νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη, η κατανάλωση τρυπτοφάνης ή 5-ΗΤΡ μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα κατάθλιψης αυξάνοντας το επίπεδο σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Χρησιμοποιείται ως αντικαταθλιπτικό, αγχολυτικό και βοηθητικό ύπνου. Επίσης, συνταγογραφείται για τη θεραπεία της μείζονος κατάθλιψης. Τα επίπεδα τρυπτοφάνης στο αίμα μπορεί να μεταβληθούν αλλάζοντας τη διατροφή, αλλά τα συμπληρώματα διατροφής με τρυπτοφάνη αυξάνουν γρήγορα το επίπεδο σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Αυτό συμβαίνει επειδή το σύστημα μεταφοράς που φέρνει τρυπτοφάνη στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό μεταφέρει, επίσης, άλλα αμινοξέα που περιέχονται σε πρωτεϊνικές τροφές. Τα υψηλά επίπεδα πλάσματος στο αίμα άλλων μεγάλων ουδέτερων αμινοξέων εμποδίζουν την αύξηση της συγκέντρωσης του εγκεφάλου στο πλάσμα της τρυπτοφάνης. 

    Οι πιθανές παρενέργειες του συμπληρώματος τρυπτοφάνης περιλαμβάνουν: ναυτία, διάρροια, υπνηλία, ζάλη, κεφαλαλγία, ξηροστομία, θολή όραση, καταστολή, ευφορία και νυσταγμό (ακούσιες κινήσεις των ματιών). 

    Η τρυπτοφάνη που λαμβάνεται ως συμπλήρωμα διατροφής (όπως σε μορφή δισκίου) έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει σύνδρομο σεροτονίνης όταν συνδυάζεται με αντικαταθλιπτικά της κατηγορίας MAO ή SSRIs ή άλλα έντονα σεροτονινεργικά φάρμακα. 

    Ως απαραίτητο αμινοξύ, η τρυπτοφάνη δε συντίθεται από απλούστερες ουσίες σε ανθρώπους και άλλα ζώα, επομένως πρέπει να υπάρχει στη διατροφή με τη μορφή πρωτεϊνών που περιέχουν τρυπτοφάνη.

    Τα φυτά και οι μικροοργανισμοί συνθέτουν συνήθως τρυπτοφάνη από σικιμικό οξύ ή ανθρανιλικό άλας: το ανθρανιλικό συμπυκνώνεται με φωσφοριβοσυλοπυροφωσφορικό (PRPP), δημιουργώντας πυροφωσφορικό ως υποπροϊόν. Ο δακτύλιος του τμήματος ριβόζης ανοίγεται και υποβάλλεται σε αναγωγική αποκαρβοξυλίωση, παράγοντας φωσφορική ινδολο-3-γλυκερόλη. Αυτό, με τη σειρά του, μετατρέπεται σε ινδόλη. Στο τελευταίο βήμα, η συνθετάση τρυπτοφάνης καταλύει τον σχηματισμό τρυπτοφάνης από ινδόλη και τη σερίνη αμινοξέων.

    Η βιομηχανική παραγωγή τρυπτοφάνης βασίζεται στη ζύμωση σερίνης και ινδόλης χρησιμοποιώντας είτε άγριου τύπου είτε γενετικά τροποποιημένα βακτήρια, όπως B. amyloliquefaciens, B. subtilis, C. glutamicum ή E. coli. Αυτά τα στελέχη φέρουν μεταλλάξεις που εμποδίζουν την επαναπρόσληψη αρωματικών αμινοξέων ή πολλαπλών / υπερεκφρασμένων οπερονίων trp. Η μετατροπή καταλύεται από το ένζυμο συνθάση τρυπτοφάνης. Καλύτερα να μη χρησιμοποιούνται γενετικά τροποποιημένα βακτήρια...

    Η σεροτονίνη, επίσης, μειώνει την επιθετικότητα.

    Τέλος, η τρυπτοφάνη είναι ένας σημαντικός εγγενής ανιχνευτής φθορισμού (αμινοξύ), ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση της φύσης του μικροπεριβάλλοντος.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    trypto 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι κατάλληλες βιταμίνες για την υγεία σας

    Καρκινοειδές σύνδρομο

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Πρόδρομες ουσίες βιταμινών

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πελλάγρα

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Το παρατεταμένο χρόνιο στρες προκαλεί καρκίνο

    Αν έχετε νόσο του Πάρκινσον να παίρνετε νιασίνη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν 5-υδροξυτρυπτοφάνη

    Έκσταση

    Διατροφή για ευτυχία

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Σημεία έλλειψης βιταμινών και μετάλλων

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

    Ριβοφλαβίνη

    Γιατί μας αρέσουν τα ανθυγιεινά τρόφιμα

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Τα αυγά

    Τρόφιμα για να κοιμάστε καλά

    Το σύνδρομο της μπλε πάνας

    Αμυγδαλιά

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Πρόληψη κατάθλιψης

    Μελατονίνη

    Τροφές που μας κάνουν ευτυχισμένους

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Νευρογενής ανορεξία

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Καρκινοειδείς όγκοι

    Κόλπα για να κοιμηθείτε εύκολα

    Νορεπινεφρίνη

    Ζυμαρικά ολικής αλέσεως

    Διατροφή για έντονη πνευματική εργασία

    Η μεγάλη υπόθεση για τη θεραπεία του καρκίνου

    www.emedi.gr

     

  • Τριιωδοθυρονίνη Τριιωδοθυρονίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριιωδοθυρονίνη

    Η τριιωδοθυρονίνη ή λιοθυρονίνη ή Τ3, είναι μια θυρεοειδική ορμόνη.

    Είναι φυσική ορμόνη του θυρεοειδούς, η οποία περιέχει 3 άτομα ιωδίου ανά μόριο τριιωδοθυρονίνης.

    Μπορεί, επίσης, να παραχθεί με χημική σύνθεση.

    Χρησιμοποιείται στην αρχική θεραπεία του υποθυρεοειδισμού, επειδή έχει πιο γρήγορη δράση και ρυθμό μετατροπής από τη θυροξίνη.

    Υψηλά επίπεδα στο αίμα έχουν βρεθεί σε θύματα του συνδρόμου αιφνιδίου θανάτου των βρεφών.

    Επηρεάζει, σχεδόν, κάθε φυσιολογική διαδικασία στο σώμα, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης, του μεταβολισμού, της θερμοκρασίας του σώματος και του καρδιακού ρυθμού.

    Η παραγωγή της Τ3 και της προορμόνης της θυροξίνης (Τ4) ενεργοποιείται από την ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH), η οποία απελευθερώνεται από την πρόσθια υπόφυση.

    Αυτό το μονοπάτι είναι μέρος μιας διαδικασίας ανατροφοδότησης κλειστού βρόχου: Οι αυξημένες συγκεντρώσεις Τ3 και Τ4 στο πλάσμα αίματος αναστέλλουν την παραγωγή TSH στην πρόσθια υπόφυση. Καθώς οι συγκεντρώσεις αυτών των ορμονών μειώνονται, ο πρόσθιος αδένας της υπόφυσης αυξάνει την παραγωγή TSH και με αυτές τις διαδικασίες, ένα σύστημα ελέγχου ανατροφοδότησης σταθεροποιεί το επίπεδο των θυρεοειδικών ορμονών στην κυκλοφορία του αίματος.

    Η Τ3 είναι ορμόνη. Τα αποτελέσματά της στους ιστούς στόχους είναι, περίπου, τέσσερις φορές πιο ισχυρές από αυτές της T4.

    Από τις θυρεοειδικές ορμόνες που παράγονται, περίπου το 20% είναι Τ3, ενώ το 80% είναι Τ4. Περίπου το 85% της κυκλοφορούσας Τ3 σχηματίζεται αργότερα στο ήπαρ και στην πρόσθια υπόφυση με απομάκρυνση του ατόμου ιωδίου από το άτομο άνθρακα νούμερο πέντε του εξωτερικού δακτυλίου της Τ4. Σε κάθε περίπτωση, η συγκέντρωση της Τ3 στο ανθρώπινο πλάσμα αίματος είναι περίπου το ένα τέταρτο εκείνης της Τ4. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της Τ3 είναι περίπου 2,5 ημέρες. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της Τ4 είναι περίπου 6,5 ημέρες.

    Η Τ3 είναι η πιο μεταβολικά ενεργή ορμόνη που παράγεται από την Τ4.

    Η Τ4 αποικοδομείται από τρία ένζυμα δεοδινάσης για την παραγωγή της πιο δραστικής τριιωδοθυρονίνης:

    Τύπος Ι που υπάρχει στο ήπαρ, στα νεφρά, στον θυρεοειδή και (σε ​​μικρότερο βαθμό) στην υπόφυση. αντιπροσωπεύει το 80% της αποϊωδίωσης της Τ4.

    Τύπος II που υπάρχει στο ΚΝΣ, στην υπόφυση, στον καφέ λιπώδη ιστό και στα καρδιακά αγγεία, το οποίο είναι κυρίως ενδοκυτταρικό. Στην υπόφυση, διαμεσολαβεί αρνητικά σχόλια σχετικά με την ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς.

    Τύπος III που υπάρχει στον πλακούντα, στο ΚΝΣ και στα αγγεία. Αυτή η δεοδινάση μετατρέπει την Τ4 σε αντίστροφη Τ3, η οποία, σε αντίθεση με την Τ3, είναι ανενεργή.

    Η Τ4 συντίθεται στα θυρεοειδικά θυλακικά κύτταρα ως εξής:

    Το ιωδιούχο νάτριο μεταφέρει δύο ιόντα νατρίου κατά μήκος της βασικής μεμβράνης των ωοθυλακικών κυττάρων μαζί με ένα ιόν ιωδίου. Αυτός είναι ένας δευτερεύων ενεργός μεταφορέας που χρησιμοποιεί τη βαθμίδα συγκέντρωσης Na + για να μετακινήσει το I− έναντι της βαθμίδας συγκέντρωσης. Το I− κινείται κατά μήκος της κορυφής της μεμβράνης στο κολλοειδές του θυλακίου. Η θυρεοπεροξειδάση οξειδώνει δύο I− για να σχηματίσει I2. Το ιωδίδιο δεν είναι αντιδραστικό και απαιτείται μόνο το πιο αντιδραστικό ιώδιο για το επόμενο βήμα. Η θυρεοπεροξειδάση ιωδιώνει τα υπολείμματα τυροσυλίου της θυρεοσφαιρίνης εντός του κολλοειδούς. Η θυρεοσφαιρίνη εκκρίνεται στο κολλοειδές.

    Η ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH) που απελευθερώνεται από την πρόσθια υπόφυση συνδέει τον υποδοχέα TSH (υποδοχέας συζευγμένος με πρωτεΐνη Gs) στη βασική πλευρική μεμβράνη του κυττάρου και διεγείρει την ενδοκυττάρωση του κολλοειδούς. Τα ενδοκυτταρικά κυστίδια συντήκονται με τα λυσοσώματα του ωοθυλακίου. Τα λυσοσωμικά ένζυμα αποσπούν την Τ4 από την ιωδιωμένη θυρεοσφαιρίνη. Αυτά τα κυστίδια εκκρίνονται στη συνέχεια, απελευθερώνοντας τις θυρεοειδικές ορμόνες.

    Ο θυρεοειδής αδένας παράγει, επίσης, μικρές ποσότητες T3 απευθείας. Στον αυλό, τα κατάλοιπα τυροσίνης ιωδιώνονται.

    thyro good 1

    Μηχανισμός δράσης

    Οι T3 και T4 συνδέονται με πυρηνικούς υποδοχείς (υποδοχείς θυρεοειδικών ορμονών). Οι Τ3 και Τ4, αν και είναι λιπόφιλες, δεν είναι σε θέση να διαχέονται παθητικά μέσω των φωσφολιπιδικών διπλοστιβάδων των κυττάρων στόχων, αντ 'αυτού βασίζονται σε διαμεμβρανικούς μεταφορείς ιωδοθυρονίνης. Η λιποφιλικότητα των Τ3 και Τ4 απαιτεί τη δέσμευσή τους με τον πρωτεϊνικό φορέα πρωτεΐνης δέσμευσης θυρεοειδούς (TBG) (σφαιρίνες δέσμευσης θυροξίνης, προλευκωματίνες σύνδεσης θυροξίνης και λευκωματίνες) για μεταφορά στο αίμα. Οι υποδοχείς του θυρεοειδούς συνδέονται με στοιχεία απόκρισης σε υποκινητές, επιτρέποντάς τους έτσι να ενεργοποιούν ή να αναστέλλουν τη μεταγραφή. Η ευαισθησία ενός ιστού στην Τ3 διαμορφώνεται μέσω των υποδοχέων του θυρεοειδούς.

    Οι Τ3 και Τ4 μεταφέρονται στο αίμα, συνδέονται με πρωτεΐνες πλάσματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του χρόνου ημιζωής της ορμόνης και τη μείωση του ρυθμού με τον οποίο προσλαμβάνεται από περιφερειακούς ιστούς. Υπάρχουν τρεις κύριες πρωτεΐνες στις οποίες δεσμεύονται οι δύο ορμόνες. Η σφαιρίνη που δεσμεύει τη θυροξίνη (TBG) είναι μια γλυκοπρωτεΐνη που έχει μεγαλύτερη συγγένεια για την Τ4 από ότι για την Τ3. Η τρανσυρετίνη είναι, επίσης, γλυκοπρωτεΐνη, αλλά έχει συγγένεια μόνο με την Τ4, με σχεδόν καθόλου συγγένεια για την Τ3. Τέλος, και οι δύο ορμόνες συνδέονται με χαμηλή συγγένεια με την αλβουμίνη ορού.

    Ο κορεσμός των σημείων δέσμευσης στη σφαιρίνη που συνδέεται με τη θυρονίνη (TBG) από την ενδογενή Τ3 μπορεί να εκτιμηθεί με τον προσδιορισμό της πρόσληψης της τριιωδοθυρονίνης (T3 Uptake, T3U). Η δοκιμή πραγματοποιείται λαμβάνοντας δείγμα αίματος, στο οποίο προστίθεται η περίσσεια ραδιενεργού εξωγενούς Τ3, ακολουθούμενη από ρητίνη που, επίσης, δεσμεύει την Τ3. Ένα κλάσμα της ραδιενεργού Τ3 συνδέεται με θέσεις στην TBG που δεν έχουν ήδη καταληφθεί από ενδογενή θυρεοειδή ορμόνη και το υπόλοιπο συνδέεται με τη ρητίνη. Η ποσότητα των επισημασμένων ορμονών που συνδέονται με τη ρητίνη αφαιρείται στη συνέχεια από το σύνολο που προστέθηκε, με το υπόλοιπο να είναι έτσι η ποσότητα που συνδέθηκε με τις μη δεσμευμένες θέσεις σύνδεσης στην TBG. 

    thyro good 2

    Η Τ3 αυξάνει το βασικό μεταβολικό ρυθμό και, συνεπώς, αυξάνει την κατανάλωση οξυγόνου και ενέργειας του σώματος. Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός είναι η ελάχιστη θερμιδική απαίτηση που απαιτείται για τη διατήρηση της ζωής σε ένα άτομο που ξεκουράζεται. Η Τ3 δρα στην πλειονότητα των ιστών μέσα στο σώμα, με μερικές εξαιρέσεις συμπεριλαμβανομένης της σπλήνας. Αυξάνει την παραγωγή της Na + / K + -ATPase (η οποία κανονικά αποτελεί σημαντικό μέρος των συνολικών δαπανών κυτταρικής ATP) χωρίς να διαταράσσεται η ισορροπία των διαμεμβρανικών ιόντων και, γενικά, αυξάνει τον κύκλο εργασιών διαφορετικών ενδογενών μακρομορίων αυξάνοντας τη σύνθεση και την αποδόμησή τους.

    Η Τ3 διεγείρει την παραγωγή πολυμεράσης RNA Ι και II και, συνεπώς, αυξάνει τον ρυθμό σύνθεσης πρωτεϊνών. Αυξάνει, επίσης, το ρυθμό αποδόμησης πρωτεΐνών και, επιπλέον, το ποσοστό αποδόμησης πρωτεΐνών υπερβαίνει το ρυθμό σύνθεσης πρωτεϊνών. Σε τέτοιες καταστάσεις, το σώμα μπορεί να πάει σε αρνητική ισορροπία ιόντων.

    Η Τ3 ενισχύει τις επιδράσεις των β-αδρενεργικών υποδοχέων στον μεταβολισμό της γλυκόζης. Ως εκ τούτου, αυξάνει τον ρυθμό διάσπασης του γλυκογόνου και τη σύνθεση γλυκόζης στη γλυκονεογένεση. 

    Η Τ3 διεγείρει τη διάσπαση της χοληστερόλης και αυξάνει τον αριθμό των υποδοχέων LDL, αυξάνοντας έτσι τον ρυθμό της λιπόλυσης.

    Η Τ3 αυξάνει τον καρδιακό ρυθμό και τη δύναμη της συστολής, αυξάνοντας έτσι την καρδιακή έξοδο, αυξάνοντας τα επίπεδα β-αδρενεργικών υποδοχέων στο μυοκάρδιο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη συστολική αρτηριακή πίεση και μειωμένη διαστολική αρτηριακή πίεση. Τα δύο τελευταία αποτελέσματα δρουν για να παράγουν τον τυπικό παλμό δέσμευσης που παρατηρείται στον υπερθυρεοειδισμό. Ένα χρήσιμο κλινικό μέτρο για την εκτίμηση της συσταλτικότητας είναι ο χρόνος μεταξύ του συμπλέγματος QRS και του δεύτερου καρδιακού ήχου. Αυτό συχνά μειώνεται στον υπερθυρεοειδισμό.

    Η Τ3 έχει βαθιά επίδραση στο αναπτυσσόμενο έμβρυο και τα βρέφη. Επηρεάζει τους πνεύμονες και επηρεάζει τη μεταγεννητική ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος. Διεγείρει την παραγωγή μυελίνης, την παραγωγή νευροδιαβιβαστών και την ανάπτυξη των αξόνων. Είναι επίσης σημαντική στη γραμμική ανάπτυξη των οστών.

    Η Τ3 μπορεί να αυξήσει τη σεροτονίνη στον εγκέφαλο, ιδίως στον εγκεφαλικό φλοιό, και να ρυθμίσει προς τα κάτω τους υποδοχείς 5HT-2.

    Οι θυρεοειδικές ορμόνες δρουν για να αυξήσουν τον κύκλο των πρωτεϊνών. Αυτό μπορεί να εξυπηρετήσει μια προσαρμοστική λειτουργία σε σχέση με τον μακροπρόθεσμο περιορισμό των θερμίδων με επαρκείς πρωτεΐνες. Όταν οι θερμίδες είναι ανεπαρκείς, η μείωση του κύκλου εργασιών των πρωτεϊνών μπορεί να βελτιώσει τις επιπτώσεις της έλλειψης.

    Η τριιωδοθυρονίνη μπορεί να μετρηθεί ως ελεύθερη τριιωδοθυρονίνη, η οποία είναι ένας δείκτης της δραστηριότητας της τριιωδοθυρονίνης στο σώμα.

    Μπορεί, επίσης, να μετρηθεί ως ολική τριιωδοθυρονίνη, η οποία επίσης εξαρτάται από την τριιωδοθυρονίνη που συνδέεται με τη σφαιρίνη που δεσμεύει την θυροξίνη. 

    Η προσθήκη τριαιωδοθυρονίνης σε υπάρχουσες θεραπείες όπως SSRIs χρησιμοποιείται για την ανθεκτική κατάθλιψη.

    Η 3,5-Diiodo-L-thyronine και η 3,3′-diiodo-L-thyronine χρησιμοποιούνται ως συστατικά σε ορισμένα συμπληρώματα απώλειας λίπους σχεδιασμένα για bodybuilding. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι αυτές οι ενώσεις αυξάνουν το μεταβολισμό των λιπαρών οξέων και την καύση του λιπώδους ιστού.

    Η τριιωδοθυρονίνη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του συνδρόμου Wilson. Αυτή η διάγνωση περιλαμβάνει διάφορα μη ειδικά συμπτώματα που αποδίδονται στον θυρεοειδή, παρά τις φυσιολογικές δοκιμές λειτουργίας του θυρεοειδούς.

    H συνταγογραφούμενη θεραπεία με τριαιωδοθυρονίνη είναι δυνητικά επιβλαβής, όταν γίνεται άσκοπα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    389233 c21dd773346c46e7a8f9d684dfb0e016 mv2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Nόσος Graves

    Θυρεοτοξική κρίση

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Ασβαγκάντα για την καλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σελήνιο

    Ιώδιο

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    www.emedi.gr

     

  • Χρόνιο γλαύκωμα ανοικτής γωνίας Χρόνιο γλαύκωμα ανοικτής γωνίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το χρόνιο γλαύκωμα ανοικτής γωνίας

    Ακριβής ορισμός του "γλαυκώματος" είναι δύσκολο να δοθεί. Πιστεύεται ότι όταν έχουμε αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης, επέρχονται δευτεροπαθείς αλλοιώσεις στις οπτικές ίνες και τελικά απώλεια του οπτικού πεδίου και της οπτικής οξύτητας.

    Γλάυκωμα είναι μια νόσος από πίεση και η επαρκής ελάττωση της ενδοφθαλμίου πιέσεως, σχεδόν πάντα σταματά τη βλάβη του οπτικού νεύρου.

    • Στο χρόνιο γλαύκωμα ανοικτής γωνίας, η παραγωγή του υδατοειδούς υγρού από το ακτινωτό σώμα είναι φυσιολογική. Η κυκλοφορία του υδατοειδούς μεταξύ του φακού και της ίριδας μέσω της κόρης στον πρόσθιο θάλαμο είναι, επίσης, φυσιολογική. Ωστόσο ο σκληροκερατοειδικός ηθμός (Trabeculum) δεν επιτρέπει ταχεία έξοδο του υδατοειδούς από τον οφθαλμό με αποτέλεσμα αύξηση της πιέσεως 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Άνω των 40 (προσβάλλει όλες τις ηλικίες)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΟΥ ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΓΩΝΙΑΣ

    Σε προχωρημένα στάδια, βαθμιαία, ανώδυνη απώλεια οράσεως 

    ΑΙΤΙΑ ΧΡΟΝΙΟΥ ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΓΩΝΙΑΣ

    • Απόφραξη της αποχέτευσης του υδατοειδούς διαμέσου του trabeculum (το πιο συχνό)
    • Απόφραξη της αποχέτευσης του υδατοειδούς από το σωλήνα του Schlemm και τις υδάτινες φλέβες εξαιτίας της αυξημένης κογχικής φλεβικής πίεσης (όπως σε αρτηριοφλεβώδεις διαμαρτίες, κογχική συμφόρηση από διαταραχή του θυρεοειδούς, κλπ.)
    • Υπερβολική παραγωγή του υδατοειδούς (εξαιρετικά σπάνια)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΡΟΝΙΟΥ ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΓΩΝΙΑΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό 
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Αφροαμερικάνοι

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΡΟΝΙΟΥ ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΓΩΝΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αγγειακή αποφρακτική διαταραχή
    • Βαρεία αναιμία
    • Προηγούμενες αιμοδυναμικές διαταραχές  

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

     Οφθαλμολογικά - βλάβη οπτικής θηλής

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Καταγραφή ενδοφθάλμιας πίεσης - αυξημένη 
    • Έλεγχος οπτικών πεδίων - απώλεια
    • Χαρακτηριστικές βλάβες στο οπτικό νεύρο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΡΟΝΙΟΥ ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΓΩΝΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία του χρόνιου γλαυκώματος ανοικτής γωνίας έχει σαν στόχο τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης
    • Η νόσος δεν θεραπεύεται, παρά μόνο ελέγχεται. Ο έλεγχος συνίσταται ή στην ελάττωση του ρυθμού παραγωγής του υδατοειδούς υγρού, ή σε αύξηση του ρυθμού αποχέτευσης ή σε συνδυασμό των δύο
    • Συνήθως, η θεραπευτική αγωγή ελαττώνει αρκετά την ενδοφθάλμια πίεση, ώστε να μην εμφανίζονται βλάβες στο οπτικό νεύρο, τα οπτικά πεδία και τελικώς απώλεια της οράσεως 
    • Όταν η φαρμακευτική αγωγή αποτυγχάνει, ενδείκνυται εφαρμογή Laser ή κλασσική χειρουργική αντιμετώπιση 

    open angle glaucoma

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Απαραίτητος ο τακτικός έλεγχος της ενδοφθάλμιας πίεσης και οφθαλμολογική εξέταση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΧΡΟΝΙΟΥ ΓΛΑΥΚΩΜΑΤΟΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΓΩΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μπορούν να χορηγηθούν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό για την επιθυμητή πτώση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Έναρξη της αγωγής με ένα φάρμακο και στη συνέχεια προσθέτουμε σταδιακά 2ο ή 3ο

    Τοπικά

    • Ελάττωση της παραγωγής του υδατοειδούς υγρού
    1. Β-αδρενεργικοί αναστολείς (τιμολόλη, βεταχολόλη, λεβομπουνολόλη, καρτεολόλη)
    2. Αδρενεργικοί παράγοντες (συμπαθητικομιμητικά) - (επινεφρίνη και διπιβεφρίνη, το "προ-φάρμακο" της επινεφρίνης)
    • Αύξηση της ροής της αποχέτευσης του υδατοειδούς υγρού (χολινεργικοί παράγοντες)
    1. Άμεσα χολινεργικά φάρμακα - (πιλοκαρπίνη, καργαμυλχολίνη) "ξεγελούν" το μάτι διότι δρουν επί των υποδοχέων όπως ακριβώς η ίδια η ακετυλοχολίνη
    2. Έμμεσα χολινεργικά φάρμακα (αντιχολινεστερασικά)-(φυσοστιγμίνη, βρωμιούχο, δεμικάριο, ιωδιούχος εχοθειοφάτη και ισοφλουροφάτη)

    Συστηματικά

    • Μείωση της παραγωγής του υδατοειδούς 
    1. Ακεταζολαμίδη 
    2. Διχλωροφαιναμίδη (σουλφοναμίδη)
    3. Μεθαζολαμίδη (σουλφοναμίδη)

    Αντενδείξεις: 

    • Οι μη εκλεκτικοί β-αδρενεργικοί αναστολείς (τιμολόλη, λεβομπουνολόλη), αποτελούν σχετική αντένδειξη για σθενείς με αποφρακτική πνευμονοπάθεια 
    • Οι αναστολείς της καρβονικής ανυδράσης αντενδείκνυται όταν υπάρχει ιστορικό ευαισθησίας στις σουλφοναμίδες

    Προφυλάξεις:

    • Συμπαθητικομιμητικά - προσοχή στη χορήγηση σε ασθενείς με ιστορικό νεφρολιθίασης, μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα, αναπνευστική οξέωση, ελαττωμένη χωρητικότητα των πνευμόνων, σακχαρώδη διαβήτη, ηπατική νόσο (ιδιαίτερα κίρρωση)
    • Β-αδρενεργικοί ανταγωνιστές - προσοχή στη χορήγηση σε ασθενείς με οριακή καρδιακή παροχή, σακχαρώδη διαβήτη, βραδυκαρδία ή σε ταυτόχρονη λήψη β-αναστολέων από το στόμα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Αναστολείς χολινεστεράσης - με ταυτόχρονη λήψη γενικής αναισθησίας. Όταν χορηγείται ένας εκπολωτικός παράγοντας, όπως η σουκινυλοχολίνη, κατά τη διασωλήνωση, οι ασθενείς δεν μπορούν να μεταβολίσουν τον παράγοντα αυτό και εξαρτώνται από αναπνευστική συσκευή, έως ότου αποκατασταθεί η συστηματική δραστηριότητα της χολινεστεράσης σε περίπου 3 εβδομάδες. Έχουν αναφερθεί θάνατοι από τις ατυχές αυτές επιπλοκές 
    • Αναστολείς καρβονικής ανυδράσης - μπορεί να μειώσουν την έκκριση ορισμένων ουσιών (όπως αμφεταμινών, προκαϊναμίδης, κινιδίνης, τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών). Μπορεί να αυξήσουν την τοξικότητα των σαλικυλικών δευτερογενώς σε συστηματική οξέωση 
    • Β-αδρενεργικοί αναστολείς - σχετίσθηκαν με θάνατο σε ασθενείς που λαμβάνουν αναστολείς ασβεστίου 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κάθε 3-4 μήνες για όλη τη διάρκεια της ζωής 
    • Σε χρόνια θεραπεία με αναστολείς καρβονικής ανυδράσης, συνιστώνται τακτικές εξετάσεις αίματος για την παρακολούθηση πιθανής μείωσης της αιμοσφαιρίνης, αιματοκρίτη, των λευκών αιμοσφαιρίων και της απώλειας καλίου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Τονομέτρηση σε όλη τη διάρκεια ζωής 
    • Άριστη όραση εκτός των περιπτώσεων που καθυστερεί η διάγνωση και οι διαταραχές είναι προχωρημένες ή βρίσκονται στα τελικά στάδια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Σακχαρώδης διαβήτης

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τα μάτια σας

    GettyImages 1138206735

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

    Η κάνναβη στη θεραπεία του γλαυκώματος

    Προσταγλανδίνες

    Μάτια που γερνούν

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ασταξανθίνη

    Κάνναβη και Διαβήτης

    Κάνναβη και αθλητισμός

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Τραύματα ματιών

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Τα οφέλη από την κόκκινη πρόπολη στην υγεία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για το γλαύκωμα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Σύγχρονοι τρόποι αντιμετώπισης του γλαυκώματος

    Η νυκταλωπία

    Προστατέψτε τα μάτια σας

    Χρόνιο γλαύκωμα

    Οξύ γλαύκωμα

    Γλαύκωμα

    Χρήσιμες συμβουλές για τα μάτια σας

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Υγεία των ματιών

    Αλλαγές στον ηλικιωμένο

    Μήπως βλέπετε φωτοστέφανο γύρω από τα φώτα;

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τι είναι ο θάλαμος του εγκεφάλου Όνειρα και υγεία »