Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018 15:39

Σύνδρομο αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Το σύνδρομο αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας είναι μια διαταραχή ενός τμήματος του σώματος, συνήθως, των χεριών ή των ποδιών

Το σύνδρομο Steinbrocker ή σύνδρομο αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας ή στεφανιαίο-ωμοπλατιαίο σύνδρομο ή μετεφραγματική σκληροδακτυλία ή σύνθετο σύνδρομο περιφερειακού πόνου ή σύνδρομο αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας ή καυσαλγίας ή αντανακλαστική νευροαγγειακή δυστροφία είναι μια διαταραχή ενός τμήματος του σώματος, συνήθως των χεριών ή των ποδιών, που εκδηλώνεται ως πόνος, οίδημα, περιορισμένη εμβέλεια κίνησης και αλλαγές στο δέρμα και στα οστά. Μπορεί αρχικά να επηρεάσει ένα άκρο και στη συνέχεια να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα. Το 35% των θιγόμενων ατόμων αναφέρουν συμπτώματα σε ολόκληρο το σώμα τους.

Το σύνδρομο ώμου-χείρας ή χειρός είναι πόνος και δυσκαμψία του ώμου με μαλακό οίδημα, καθώς και πόνος στο ομόπλευρο χέρι, που συνήθως, εμφανίζεται κατόπιν εμφράγματος του μυοκαρδίου.

Το CRPS μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία με μέση ηλικία διάγνωσης τα 42 έτη. Επηρεάζει τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Ωστόσο, το CRPS είναι τρεις φορές πιο συχνό στις γυναίκες από τους άνδρες. Το CRPS επηρεάζει τόσο τους ενήλικες όσο και τα παιδιά και ο αριθμός των αναφερόμενων περιπτώσεων CRPS μεταξύ εφήβων και νεαρών ενηλίκων αυξάνεται. Εμφανίζεται και σε ζώα, όπως οι αγελάδες.

Η πορεία είναι χρόνια με οξείες εξάρσεις.

Υπάρχουν πολλά ονόματα για αυτήν την ασθένεια, καθώς και δύο υπότυποι.

Ο τύπος Ι (ονομάζεται, επίσης, αντανακλαστική συμπαθητική δυστροφία) και αναφέρεται ως CRPS-Complex regional pain syndrome χωρίς να υπάρχει απόδειξη ειδικού τραυματισμού ενός περιφερικού νεύρου.

Ο τύπος II αναφέρεται όταν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία για τραυματισμό νεύρου. 

Η αιτία του CRPS είναι άγνωστη. Αυτό συμβαίνει συνήθως μετά από τραυματισμό της περιοχής, όπως κάταγμα ή μετά από χειρουργική επέμβαση. Προτείνεται ότι η φλεγμονή και η αλλοίωση της αντίληψης του πόνου στο κεντρικό νευρικό σύστημα παίζουν σημαντικό ρόλο. Έχει προταθεί ότι ο επίμονος πόνος και η αντίληψη των μη επώδυνων ερεθισμάτων ως επώδυνων μπορεί να προκληθούν από φλεγμονώδη μόρια (IL-1, IL2, TNF-α) και νευροπεπτίδια (ουσία Ρ) που απελευθερώνονται από τα περιφερειακά νεύρα. Αυτή η απελευθέρωση μπορεί να προκληθεί από ακατάλληλη διασταυρούμενη αλληλεπίδραση μεταξύ αισθητήριων και κινητικών ινών στην περιοχή. Το CRPS δεν πιστεύεται ότι προκαλείται από ψυχολογικούς παράγοντες, αλλά ο πόνος μπορεί να προκαλέσει ψυχολογικά προβλήματα, όπως κατάθλιψη.

Υπάρχει συχνά μειωμένη κοινωνική και επαγγελματική λειτουργία.

Η θεραπεία περιλαμβάνει  φάρμακα, σωματική και επαγγελματική θεραπεία, ψυχολογικές θεραπείες και νευροδιαμόρφωση.

Παρόλα αυτά, τα αποτελέσματα είναι συχνά μη ικανοποιητικά, ειδικά εάν η θεραπεία καθυστερήσει.

Σοβαρό CRPS του δεξιού βραχίονα

Το CRPS είναι ορατό στα χέρια και τους καρπούς.

Τα κλινικά χαρακτηριστικά του CRPS έχουν βρεθεί ότι είναι φλεγμονή που προκύπτει από την απελευθέρωση ορισμένων προφλεγμονωδών χημικών σημάτων από τα νεύρα, οι ευαισθητοποιημένοι νευρικοί υποδοχείς που στέλνουν σήματα πόνου στον εγκέφαλο, η δυσλειτουργία της ικανότητας των τοπικών αιμοφόρων αγγείων να συστέλλονται και να διαστέλλονται κατάλληλα, και η δυσπροσαρμοσμένη νευροπλαστικότητα.

Τα σημεία και τα συμπτώματα του CRPS, συνήθως, αρχικά εκδηλώνονται κοντά στο σημείο της (συνήθως, δευτερεύουσας) βλάβης. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι ο πόνος, το κάψιμο, οι μαχαιριές και η αίσθηση σύσφιξης. Η μετακίνηση ή το άγγιγμα του άκρου είναι συχνά επώδυνη. Ο ασθενής μπορεί, επίσης, να παρουσιάσει μυϊκούς σπασμούς, τοπικό οίδημα, εξαιρετική ευαισθησία στον αέρα και στο νερό, στην αφή και στις δονήσεις. ασυνήθιστα αυξημένη εφίδρωση. αλλαγές στη θερμοκρασία του δέρματος (συνήθως, στο ζεστό, αλλά και στο κρύο) και στο χρώμα (έντονο κόκκινο ή κοκκινωπό ιώδες), μαλάκυνση και αραίωση των οστών, ευαισθησία ή δυσκαμψία, αλλαγές στην ανάπτυξη των νυχιών και των τριχών ή / και περιορισμένη ή οδυνηρή κίνηση. Πτώσεις από λιποθυμία αναφέρονται σπάνια, όπως και τα οπτικά προβλήματα. Τα συμπτώματα του CRPS ποικίλλουν ανάλογα με τη σοβαρότητα και τη διάρκεια. Δεδομένου ότι το CRPS είναι ένα συστηματικό πρόβλημα, πιθανώς οποιοδήποτε όργανο μπορεί να επηρεαστεί.

Ο πόνος του CRPS είναι συνεχής αν και ποικίλλει ανάλογα με τη σοβαρότητα. Είναι ευρέως αποδεκτό ότι μπορεί να αυξηθεί από το συναισθηματικό ή σωματικό άγχος.

Οι ασθενείς με σύνδρομο αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας έχουν έναν από τους τρεις ακόλουθους τύπους εξέλιξης της νόσου:

Στάδιο 1. Σοβαρός, καυστικός πόνος στο σημείο της βλάβης, μυϊκοί σπασμοί, δυσκαμψία αρθρώσεων, περιορισμένη κινητικότητα, ταχεία ανάπτυξη τριχών και νυχιών και αγγειόσπασμος. Ο αγγειόσπασμος είναι αυτός που προκαλεί τις αλλαγές στο χρώμα και τη θερμοκρασία του δέρματος. Ορισμένοι μπορεί να έχουν υπεριδρωσία (αυξημένη εφίδρωση). Σε ήπιες περιπτώσεις το στάδιο αυτό διαρκεί λίγες εβδομάδες, στις οποίες μπορεί να υποχωρήσει αυτόματα ή να ανταποκριθεί ταχέως στη θεραπεία (φυσιοθεραπεία ειδική για τον πόνο).

Στάδιο 2. Χαρακτηρίζεται από πιο έντονο πόνο. Το οίδημα εξαπλώνεται, η τριχοφυΐα μειώνεται, τα νύχια γίνονται εύθραυστα, έχουν αυλάκια και στίγματα, η οστεοπόρωση γίνεται σοβαρή και διάχυτη, οι αρθρώσεις πρήζονται και οι μύες ατροφούν.

Στάδιο 3. Χαρακτηρίζεται από μη αναστρέψιμες μεταβολές στο δέρμα και τα οστά, ενώ ο πόνος καθίσταται δυνατός και μπορεί να αφορά ολόκληρο το άκρο. Υπάρχει έντονη μυϊκή ατροφία, σοβαρή περιορισμένη κινητικότητα της πληγείσας περιοχής και συσπάσεις των τενόντων του φλοιού (συσπάσεις των μυών και των τενόντων που λυγίζουν τους αρθρώσεις). Περιστασιακά, το άκρο μετατοπίζεται από τη φυσιολογική του θέση και ο βαθμός μαλάκυνσης και αραίωσης των οστών είναι πιο μεγάλος.

Αίτια συνδρόμου αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

Το 2-5% των ατόμων με τραυματισμό περιφερικών νεύρων και το 13-70% των ασθενών με ημιπληγία (παράλυση μιας πλευράς του σώματος) θα αναπτύξουν CRPS. Επιπλέον, μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι το κάπνισμα συνδέεται στατιστικά με την αντανακλαστική συμπαθητική δυστροφία. Αυτό οφείλεται στην ενίσχυση της συμπαθητικής δραστηριότητας, της αγγειοσυστολής ή από κάποιον άλλο άγνωστο μηχανισμό που σχετίζεται με νευροδιαβιβαστές. Το 7% των ατόμων που έχουν CRPS σε ένα άκρο αργότερα το αναπτύσσουν και σε άλλο άκρο.

Αντανακλαστική διέγερση του συμπαθητικού

Αγγειακό Εγκεφαλικό επεισόδιο

Έμφραγμα μυοκαρδίου

Τραυματισμός του άνω άκρου

Παθοφυσιολογία συνδρόμου αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

Το σύνδρομο σύνθετου περιφερειακού πόνου είναι μία πολυπαραγοντική διαταραχή με κλινικά χαρακτηριστικά νευρογενούς φλεγμονής (οίδημα στο κεντρικό νευρικό σύστημα), ευαισθητοποίηση από την αλωπεκία (που προκαλεί εξαιρετική ευαισθησία ή αλλοδυνία), αγγειοκινητική δυσλειτουργία (προβλήματα ροής αίματος που προκαλούν οίδημα και αποχρωματισμό) και δυσπροσαρμοσμένη νευροπλαστικότητα, όπου ο εγκέφαλος αλλάζει και προσαρμόζεται στα σταθερά σήματα πόνου. Το CRPS είναι το αποτέλεσμα μιας παρεκκλίνουσας  απάντησης στον τραυματισμό των ιστών. Η υποκείμενη νευρωνική μήτρα του CRPS θεωρείται ότι περιλαμβάνει τη γνωστική και την κινητική, καθώς και την αλγοριθμική επεξεργασία. Η διέγερση με λύγισμα ενός άκρου που πάσχει από CRPS είναι επώδυνη (μηχανική υπεραλγησία) και δείχνει μια «σημαντικά αυξημένη ενεργοποίηση» όχι μόνο του S1 φλοιού (αντίπλευρου), των S2 (διμερών) περιοχών και της νησίδας (διμερής), αλλά και των συνεταιριστικών σωματοαισθητικών φλοιών αντίθετα,  των μετωπιαίων φλοιών και τμημάτων του πρόσθιου φλοιού του κόλπου. Φαίνεται ότι υπάρχει μειωμένη εκροή του Συμπαθητικού Νευρικού Συστήματος, τουλάχιστον στην πληγείσα περιοχή (αν και μπορεί να υπάρξει συμπαθητική προσαγωγός σύζευξη). Η παράλυση (η αυξημένη αίσθηση του πόνου με το χρόνο) και η ευαισθητοποίηση του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) είναι βασικές νευρολογικές διεργασίες που φαίνεται να εμπλέκονται στην επαγωγή και συντήρηση του CRPS.

Υπάρχουν αναμφισβήτητες ενδείξεις ότι ο υποδοχέας N-methyl-D-aspartate (NMDA) έχει σημαντική συμμετοχή στη διαδικασία ευαισθητοποίησης του ΚΝΣ. Τα αυξημένα επίπεδα του γλουταμικού οξέος του ΚΝΣ προάγουν την ευαισθητοποίηση του ΚΝΣ. Υποδοχείς NMDA υπάρχουν και στα περιφερικά νεύρα. Επειδή οι ανοσολογικές λειτουργίες μπορούν να διαμορφώσουν τη φυσιολογία του ΚΝΣ, μια ποικιλία ανοσοποιητικών διεργασιών μπορεί να συμβάλει στην αρχική ανάπτυξη και διατήρηση της περιφερειακής και κεντρικής ευαισθητοποίησης, Περαιτέρω, η απελευθέρωση κυτοκινών που σχετίζονται με τραύματα, η υπερβολική νευρογενής φλεγμονή, η συμπαθητική προσαγωγική σύζευξη, η παθολογία των αδρενεργικών υποδοχέων, η ενεργοποίηση των νευρογλοιακών κυττάρων, η αναμόρφωση των φλοιών, η οξειδωτική βλάβη (π.χ. από ελεύθερες ρίζες) είναι όλες οι έννοιες που εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία του CRPS. 

Διάγνωση συνδρόμου αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

Οι τύποι CRPS I και II έχουν τα ίδια διαγνωστικά κριτήρια.

Ο αυτόματος πόνος ή η αλλοδυνία (ο πόνος που προκύπτει από ένα ερέθισμα που κανονικά δεν προκαλεί πόνο, όπως ελαφρύ άγγιγμα του δέρματος) δεν περιορίζεται στην επικράτεια ενός περιφερικού νεύρου και είναι δυσανάλογος σε σχέση με το κίνητρο.

Υπάρχει ιστορικό οιδήματος, ανώμαλης ροής αίματος του δέρματος ή ανώμαλη εφίδρωση στην περιοχή του πόνου.

Οι δύο τύποι διαφέρουν μόνο ως προς τη φύση του γεγονότος διέγερσης. Το CRPS τύπου I αναπτύσσεται μετά από ένα αρχικό βλαπτικό συμβάν που μπορεί ή όχι να ήταν τραυματικό, ενώ το CRPS τύπου II αναπτύσσεται μετά από τραυματισμό του νεύρου.

Το CRPS διαγιγνώσκεται, κυρίως, μέσω της παρατήρησης των συμπτωμάτων. Ωστόσο, η θερμογραφία, οι δοκιμασίες ιδρώτα, οι ακτίνες Χ, οι ηλεκτροδιαγνωστικές εξετάσεις και τα συμπαθητικά μπλοκ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επιβεβαίωση της διαταραχής. Η διάγνωση περιπλέκεται από το γεγονός ότι ορισμένοι ασθενείς βελτιώνονται χωρίς θεραπεία. Μια καθυστέρηση στη διάγνωση και / ή τη θεραπεία αυτού του συνδρόμου μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα. Η έγκαιρη αναγνώριση και η άμεση θεραπεία παρέχουν τη μεγαλύτερη ευκαιρία για ανάκαμψη.

Τα διαγνωστικά κριτήρια για το περίπλοκο σύνδρομο περιφερειακού πόνου τύπου I (CRPS I) (RSDS):

Η παρουσία ενός βλαπτικού συμβάντος έναρξης ή μιας αιτίας ακινητοποίησης

Ο συνεχιζόμενος πόνος, η αλλοδυνία (η αντίληψη του πόνου από ένα μη ωφέλιμο ερέθισμα) ή η υπεραλγησία (υπερβολική αίσθηση του πόνου) είναι δυσανάλογα 

Οίδημα, αλλαγές στη ροή αίματος του δέρματος ή μη φυσιολογική δραστηριότητα στην περιοχή του πόνου

Τα διαγνωστικά κριτήρια για το περίπλοκο σύνδρομο περιφερειακού πόνου τύπου IΙ (CRPS IΙ) (RSDS):

Η παρουσία συνεχιζόμενου πόνου, αλλοδυνίας ή υπεραλγησίας μετά από τραυματισμό του νεύρου, που δεν περιορίζεται κατ 'ανάγκη στην κατανομή του τραυματισμένου νεύρου

Οίδημα, αλλαγές στη ροή αίματος του δέρματος ή μη φυσιολογική δραστηριότητα στην περιοχή του πόνου

Θερμογραφία

Επί του παρόντος, οι καθιερωμένες εμπειρικές ενδείξεις υποδηλώνουν την αποτελεσματικότητα της θερμογραφίας ως αξιόπιστου εργαλείου για τη διάγνωση CRPS. Παρόλο που το CRPS μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει σε μετρήσιμη μεταβολή της ροής του αίματος σε ολόκληρη την περιοχή που έχει πληγεί, πολλοί άλλοι παράγοντες μπορούν, επίσης, να συμβάλουν σε μια τροποποιημένη θερμογραφική ανάγνωση, όπως το κάπνισμα, η χρήση ορισμένων λοσιόν του δέρματος και ο τραυματισμός στην περιοχή. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε υπερηχογραφική θερμογραφική εξέταση πρέπει να συμμορφώνονται με ειδικούς περιορισμούς σχετικά με τη χρήση ορισμένων αγγειοσυσπαστικών (δηλαδή νικοτίνης και καφεΐνης), λοσιόν του δέρματος, φυσικοθεραπεία και άλλες διαγνωστικές διαδικασίες στις ημέρες πριν από την εξέταση. Μπορεί, επίσης, να απαιτείται από τους ασθενείς να διακόψουν ορισμένα φάρμακα για τον πόνο και τους συμπαθητικούς αποκλειστές. Η θερμογραφία γίνεται σε δωμάτιο σταθερής θερμοκρασίας 16-20 ° C, με φαρδιά άνετα ρούχα, για περίπου είκοσι λεπτά. Ένας τεχνικός παίρνει έπειτα τις εικόνες υπέρυθρων τόσο των προσβεβλημένων όσο και των μη προσβεβλημένων άκρων του ασθενούς, καθώς και εικόνες αναφοράς άλλων τμημάτων του σώματος του ασθενούς, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου, της άνω πλάτης και της κάτω πλάτης. Μετά τη λήψη μιας σειράς εικόνων βασικής γραμμής, ορισμένα εργαστήρια απαιτούν περαιτέρω από τον ασθενή να υποβληθεί σε έλεγχο ψυχρού ύδατος με αυτόνομο λειτουργικό στρες για να αξιολογηθεί η λειτουργία του περιφερειακού αγγειοσυσταλτικού αντανακλαστικού του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Αυτό γίνεται με την τοποθέτηση του ανεπαρκούς άκρου του ασθενούς σε λουτρό ψυχρού ύδατος (περίπου 20 ° C) για πέντε λεπτά κατά τη συλλογή εικόνων. Σε ένα φυσιολογικό, άθικτο, αυτόνομο νευρικό σύστημα, το πληγωμένο άκρο ενός ασθενούς θα γίνει ψυχρότερο. Αντίστροφα, η θέρμανση ενός προσβεβλημένου άκρου μπορεί να υποδεικνύει μια διαταραχή της φυσιολογικής λειτουργίας της αγγειοσυσταλτικής λειτουργίας του σώματος, η οποία υποδηλώνει το υποκείμενο CRPS. 

Απεικονιστικές εξετάσεις

Οι απλές ακτινογραφίες, η μέτρηση οστικής πυκνότητας και η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) δείχνουν παθολογική οστεοπόρωση (μετα-τραυματική οστεοπόρωση), η οποία μπορεί να οφείλεται σε αχρησία του προσβεβλημένου άκρου. Η οστεοπόρωση μπορεί να ανιχνευθεί μέσω της απεικόνισης των ακτίνων Χ ήδη δύο εβδομάδες μετά την εμφάνιση του CRPS. Η μέτρηση οστικής πυκνότητας του προσβεβλημένου άκρου μπορεί να ανιχνεύσει αυτές τις αλλαγές ακόμα πιο γρήγορα και μπορεί σχεδόν να επιβεβαιώσει την ασθένεια. 

Ηλεκτροδιαγνωστικές δοκιμές

Οι ηλεκτρομυογραφία (EMG) και οι μελέτες ασκήσεως των νεύρων είναι σημαντικές βοηθητικές δοκιμές στο CRPS επειδή είναι από τις πιο αξιόπιστες μεθόδους ανίχνευσης τραυματισμού των νεύρων. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μία από τις κύριες μεθόδους για να γίνει διάκριση μεταξύ CRPS I & II, οι οποίες διαφέρουν με βάση εάν υπάρχουν ενδείξεις πραγματικής βλάβης των νεύρων. 

Το CRPS είναι μια διάγνωση αποκλεισμού, η οποία απαιτεί να μην υπάρχει άλλη διάγνωση που να εξηγεί τα συμπτώματα του ασθενούς. Αυτό είναι πολύ σημαντικό να υπογραμμιστεί, γιατί διαφορετικά οι ασθενείς μπορούν να λάβουν μία λανθασμένη διάγνωση CRPS, όταν έχουν στην πραγματικότητα μια θεραπεύσιμη κατάσταση. Ένα παράδειγμα είναι το σοβαρό σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, το οποίο συχνά παρουσιάζεται με πολύ παρόμοιο τρόπο με το CRPS. Σε αντίθεση με το CRPS, το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα μπορεί συχνά να διορθωθεί με χειρουργική επέμβαση προκειμένου να ανακουφιστεί ο πόνος και να αποφευχθεί η μόνιμη βλάβη και δυσπλασία του νεύρου.

Το EMG γίνεται με τη χρήση μιας μικροσκοπικής βελόνας που εισάγεται σε συγκεκριμένους μυς για να ελέγξει τη σχετική μυϊκή και νευρική λειτουργία. Και το EMG & τα προκλητά δυναμικά νεύρων γίνονται με ήπιες κρούσεις. Σε σοβαρή αλλοδυνία, ίσως, να μην πρέπει να γίνουν για να μην ταλαιπωρηθεί ο ασθενής.

Ταξινόμηση συνδρόμου αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

Ο τύπος Ι, γνωστός ως αντανακλαστική συμπαθητική δυστροφία (RSD), ατροφία του Sudeck ή αλγονευδροδυστροφία, δεν εμφανίζει εμφανείς αλλοιώσεις των νεύρων. Η συντριπτική πλειονότητα των ασθενών που έχουν διαγνωστεί με CRPS έχουν αυτόν τον τύπο.

Ο τύπος ΙΙ, γνωστός ως καυσαλγία, έχει ενδείξεις προφανών νευρικών βλαβών. 

Οι ασθενείς ταξινομούνται συχνά σε δύο ομάδες με βάση τη θερμοκρασία: "ζεστό" και "κρύο". Η πλειοψηφία των ασθενών (περίπου το 70%) έχει τον "ζεστό" τύπο, ο οποίος λέγεται ότι είναι η οξεία μορφή CRPS. Ο κρύος τύπος CRPS είναι χρόνια μορφή CRPS και σχετίζεται με αυξημένη συμμετοχή του κεντρικού νευρικού συστήματος και υψηλότερη επικράτηση της δυστονίας. Η πρόγνωση δεν είναι ευνοϊκή για τους ασθενείς με κρύο CRPS.

Πρόληψη συνδρόμου αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

Η βιταμίνη C μπορεί να είναι χρήσιμη στην πρόληψη του συνδρόμου, ώμου-χειρός μετά από κάταγμα του αντιβραχίου.

Θεραπεία συνδρόμου αντανακλαστικής συμπαθητικής δυστροφίας

Οι παρεμβάσεις φυσικής θεραπείας  περιλαμβάνουν τη διέγερση μέσω του δέρματος, τη βαθμιαία απευαισθητοποίηση, το μασάζ και τη φυσιοθεραπεία και την υδροθεραπεία.

Θεραπεία καθρέφτη

Η θεραπεία χρησιμοποιεί έναν καθρέφτη  για να δημιουργήσει μια αντανάκλαση του  άκρου, έτσι ώστε ο ασθενής να πιστεύει ότι κοιτάζει το πληγέν άκρο. Η κίνηση αυτού του αντικατοπτρισμένου  άκρου εκτελείται έτσι ώστε να φαίνεται στον ασθενή σαν να εκτελεί κίνηση με το πληγέν άκρο, για να ελαττώνεται ο πόνος. Η θεραπεία με καθρέφτη είναι επωφελής στο πρώιμο CRPS και κυρίως σε CRPS-1.

Από φάρμακα γίνεται χρήση αναλγητικών, από του στόματος και ενέσεων στερεοειδών, διφωσφονικών, καλσιτονίνης και κεταμίνης.

Η δημιουργία νευρικών μπλοκ με γουανεθιδίνη και ο αποκλεισμός του αστεροειδούς γαγγλίου φαίνεται να είναι επιβλαβής. 

Ενδομυϊκές ενέσεις botulinum μπορεί να ωφελήσουν τα άτομα με συμπτώματα εντοπισμένα στο ένα άκρο. 

Κεταμίνη

Η κεταμίνη είναι ένα αναισθητικό για τη  θεραπεία του συνδρόμου περιφερειακού πόνου. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε χαμηλές δόσεις για τον πόνο και την κατάθλιψη.

Ιατρική Κάνναβη

Η πιο κατάλληλη θεραπεία για το σύνδρομο περιφερικού πόνου. 

Διφωσφονικά

Σε απώλεια οστικής μάζας σε ασθενείς με CRPS χορηγούνται διφωσφονικά για τον πόνο.

Χειρουργική επέμβαση

Διεγέρτες του νωτιαίου μυελού

Ο διεγερτής του νωτιαίου μυελού φαίνεται να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία σε CRPS και βελτιώνει την ποιότητα ζωής.

Συμπαθεκτομή

Χειρουργική, χημική ή νευρόλυση με ραδιοσυχνότητες για διακοπή του προσβεβλημένου τμήματος του συμπαθητικού νευρικού συστήματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως έσχατη λύση σε ασθενείς με επικείμενη απώλεια ιστών, οίδημα, υποτροπιάζουσα λοίμωξη ή ισχαιμική νέκρωση. Υπάρχει κίνδυνος αιμορραγίας, λοίμωξης και δυσμενείς αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας των νεύρων.

Ακρωτηριασμός

Οι μισοί ασθενείς θα έχουν λύση του πόνου τους, ενώ οι μισοί θα αναπτύξουν τον πόνο μέλους φαντάσματος και / ή πόνο στο σημείο ακρωτηριασμού. Είναι πιθανόν ότι όπως και σε οποιοδήποτε άλλο σύνδρομο χρόνιου πόνου, ο εγκέφαλος διεγείρεται χρόνια με τον πόνο και ο ακρωτηριασμός μπορεί να μην λειτουργεί τόσο καλά.

Πρόγνωση

Μπορεί να υπάρξει θεραπεία του CRPS εάν αρχίσει νωρίς, ιδανικά εντός τριών μηνών από τα πρώτα συμπτώματα. Αν όμως η θεραπεία καθυστερήσει, η διαταραχή μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα σε ολόκληρο το σκέλος και να υπάρξουν αλλαγές στα οστά, στο νεύρα και τους μύες που μπορεί να γίνουν μη αναστρέψιμες. Η πρόγνωση δεν είναι πάντα καλή. Το άκρο ή τα άκρα μπορούν να παρουσιάσουν μυϊκή ατροφία και να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί.  Μόλις διαγνωσθεί ένα σύνδρομο σύνθετου περιφερειακού πόνου, η πιθανότητα να επανεμφανιστεί μετά την  ύφεση είναι μεγάλη. Είναι σημαντικό να λάβετε προφυλάξεις και να αναζητήσετε άμεση θεραπεία σε περίπτωση τραυματισμού. 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον περιφερικό πόνο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον περιφερικό πόνο

Διαβάστε, επίσης,

Η κάνναβη είναι το καλύτερο παυσίπονο

Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

Αντιφλεγμονώδης διατροφή

Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

Γιατί οι καρκινοπαθείς πρέπει να παίρνουν κάνναβη

Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

www.emedi.gr   

 

 

 

 

Διαβάστηκε 2206 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 09 Δεκεμβρίου 2020 23:40
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα είναι οξεία αρθρίτιδα που, συνήθως, περιλαμβάνει μεγάλες αρθρώσεις και κυρίως, επηρεάζει τους ηλικιωμένους και προκαλείται από εναπόθεση κρυστάλλων διϋδρικού πυροφωσφορικού ασβεστίου (ΔΥΠΦΑ) στις αρθρώσεις.

    Σχετίζεται με χονδροασβέστωση.

    • Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ μπορεί να προκαλέσει μία προοδευτικά εκφυλιστική αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις 
    • Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ μπορεί να προκαλέσει μία περισσότερο ύπουλη, υποβόσκουσα, συμμετρική πολυαρθρίτιδα, που είναι παρόμοια με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική:

    • Σπάνια εμφανίζεται σε οικογενές πρότυπο με αυτοσωμικό επικρατούντα χαρακτήρα (λιγότερο από 1% των περιπτώσεων)
    • Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι σποραδικές

    Επικρατέστερη ηλικία: 80% των ασθενών είναι μεγαλύτεροι από 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οξύς πόνος και πρήξιμο μίας ή περισσότερων αρθρώσεων. Το γόνατο εμπλέκεται στο μισό όλων των προσβολών, επίσης συνηθίζονται ο αστράγαλος, ο καρπός και ο ώμος
    • Φλεγμονή, οίδημα στην άρθρωση και περιορισμός της κίνησης
    • 50% σχετίζεται με πυρετό
    • Κάθε άλλη διάρθρωση μπορεί να εμπλέκεται, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης μεταταρσοφαλαγγικής
    • Προοδευτική εκφυλιστική αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις συμπεριλαμβανομένων: καρπών, μεταταρσοφαλαγγικών, ισχίων, ώμων, αγκώνων και αστραγάλων 
    • Μικρού βαθμού φλεγμονώδεις αρθρίτιδα με εμπλοκή πολλών αρθρώσεων συμμετρικά (ψευδορευματοειδής αρθρίτιδα) < 5% των περιπτώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οξεία φλεγμονώδης αντίδραση σε κρυστάλλους CPPD που αποπίπτουν στην αρθρική κοιλότητα 
    • Φυσικές και χημικές αλλοιώσεις στον γηρασμένο χόνδρο, που ευνοούν την ανάπτυξη κρυστάλλων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Γήρανση
    • Τραύμα
    • Η ψευδοουρική αρθρίτιδα συχνά θα εμφανισθεί σαν επιπλοκή σε ασθενείς που βρίσκονται στο νοσοκομείο για άλλες παθολογίες και χειρουργικά προβλήματα
    • Μεταβολικά νοσήματα (10% ή λιγότερο των περιπτώσεων):
    1. Υπερπαραθυρεοειδισμός
    2. Αιμοχρωμάτωση 
    3. Ουρική αρθρίτιδα
    4. Υποφωσφατασαιμία
    5. Υποθυρεοειδισμός
    6. Ωχρονοσία (αλκαπτονουρία)
    7. Νόσος του Wilson
    8. Αμυλοείδωση 
    9. Υπομαγνησιαιμία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νόσος που μπορεί να προκαλέσει οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα σε μία ή πολλές αρθρώσεις: ουρική αρθρίτιδα, σηπτική αρθρίτιδα ή τραυματική 
    • Άλλες νόσοι που μπορεί να παρουσιάζονται με μία οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα: σύνδρομο Reiter, νόσος του Lyme, οξεία ρευματοειδής αρθρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Λευκοκυττάρωση με ήπια στροφή προς τα αριστερά 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ σε αρθρικό χόνδρο, αρθρικό θύλακο, συνδέσμους και τένοντες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Χημική ανάλυση φλεγμονώδους αρθρικού υγρού:

    • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων από 2.000 έως 100.000/ml
    • Έντονη ουδετεροφιλία (80-90%)
    • Υγρό παρασκεύασμα με μικροσκόπιο πολωμένου φωτός δείχνει λίγους ασθενώς θετικά διπλοδιαθλαστικούς κρυστάλλους στο υγρό και μέσα στα ουδετερόφιλα

    Μεταβολικές καταστάσεις:

    • Αυτές πρέπει να γίνονται σε ασθενείς κάτω των 50 και να λαμβάνεται υπόψη στους ηλικιωμένους για να αποκλειστεί μία υποκείμενη νόσος
    • Ασβέστιο ορού
    • Φωσφόρος ορού
    • Αλκαλική φωσφατάση ορού 
    • Παραθορμόνη ορού 
    • Σίδηρος ορού, ολική σιδηροδεσμευτική ικανότητα και φερριτίνη ορού
    • Θυροξίνη ορού και επίπεδα θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες αρθρώσεων:

    • Μπορεί να παρουσιάζουν στικτή και γραμμική ασβεστοποίηση στον υαλοειδή ή ινώδη χόνδρο των αρθρώσεων: συχνότερα επηρεάζονται τα γόνατα, ισχία, ηβική σύμφυση και καρποί, μπορεί επίσης να βρεθούν σε ασυμπτωματικά άτομα
    • Στη χρόνια καταστροφική ανώδυνη μορφή της νόσου: σχηματισμός υποχονδρίων οστικών κύστεων, οστική κατάτμηση με σχηματισμό ενδοαρθρικών ακτινοσκιερών σωμάτων μη τυπικά επηρεαζομένων από εκφυλιστική αρθροπάθεια 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αναρρόφηση και εξέταση του αρθρικού υγρού απαιτείται για κατάλληλη επιβεβαίωση της ψευδοουρικής αρθρίτιδας. Η αναρρόφηση μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα και να επιταχύνει τη λύση της φλεγμονώδους εξεργασίας 

    ch1363.fig11

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Αν θεωρείται πιθανή η σηπτική αρθρίτιδα, μπορεί να απαιτηθεί ενδονοσοκομειακή φροντίδα για εμπειρική αντιβιοτική θεραπεία εν αναμονή των αποτελεσμάτων της καλλιέργειας 
    • Αν ο ασθενής δεν έχει ικανοποιητικό σύστημα υποστήριξης, μπορεί να απαιτηθεί ενδονοσκομειακή φροντίδα, μέχρι ο ασθενής να μπορέσει να περπατήσει

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ανάπαυση και ανύψωση των επηρεαζομένων αρθρώσεων 
    • Τοποθετείστε υγρά ζεστά επιθέματα στις επηρεαζόμενες αρθρώσεις 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Μην εφαρμόζετε βάρος στην προσβεβλημένη άρθρωση, όταν υπάρχει πόνος. Χρησιμοποείστε πατερίτσες ή περιπατητήρα τετραπλής στήριξης τύπου "Π"
    • Κάνετε ισομετρικές ασκήσεις για να διατηρηθεί η μυϊκή δύναμη κατά τη διάρκεια του οξέος σταδίου, π.χ. ισομετρικές συστολές τετρακεφάλου και ανύψωση του ποδιού αν έχει προσβληθεί το γόνατο
    • Καθώς η φλεγμονή και ο πόνος υποχωρούν, αυξήστε το εύρος των κινήσεων της άρθρωσης 
    • Επαναλάβετε την εφαρμογή βάρους όταν ο πόνος υποχωρήσει

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συγκεκριμένες οδηγίες για ασκήσεις και δραστηριότητα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα

    • Σουλινδάκη 150-200 mg 2 φορές την ημέρα με τροφή
    • Ιβουπροφαίνη 600-800 mg 3 φορές την ημέρα έως 4 φορές την ημέρα με τροφή: μέγιστο 3,2 gm ημερησίως 
    • Άλλα ΜΣΑΦ σε αντιφλεγμονώδεις δόσεις είναι αποτελεσματικά

    Αντενδείξεις:

    • Ιστορικό υπερευαισθησίας στα ΜΣΑΦ ή στην ασπιρίνη
    • Νόσος ενεργού πεπτικού έλκους ή ιστορικό υποτροπιαζόντων βλαβών του ανώτερου γαστρεντερικού
    • Χρήση με μεγάλη προσοχή όταν υπάρχει επηρεασμένη νεφρική λειτουργία. Η σουλινδάκη ή η πυροξικάμη προτιμούνται γι'αυτούς τους ασθενείς. Παρακολουθείστε την κρεατινίνη του ορού

    Προφυλάξεις:

    • Μπορεί να παρεμβαίνουν στη συγκράτηση των αιμοπεταλίων και να παρατείνουν το χρόνο ροής. Αυτή η ενέργεια ισχύει για λιγότερο χρονικό διάστημα απ'ότι με την ασπιρίνη
    • Μπορεί να προκαλέσουν κατακράτηση υγρών και να επιδεινώσουν τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Μη φυσιολογικές ηπατικές δοκιμασίες μπορεί να παρουσιαστούν περίπου σε 15% των ασθενών. Διακόψτε τη χορήγηση αν τα ευρήματα επιδεινωθούν ή αν εμφανισθούν συστηματικές εκδηλώσεις
    • Μπορεί να συμβεί σοβαρή αιμορραγία από το γαστρεντερικό χωρίς προειδοποίηση. Παρακολουθείστε προσεκτικά τον ασθενή για εσωτερική αιμορραγία. Χορηγείστε misoprostol 200 mg 4 φορές την ημέρα σε ασθενείς με ιστορικό νόσου πεπτικού έλους

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Μπορεί να αμβλύνουν τα αντιϋπερτασικά αποτελέσματα των αναστολέων του ενζύμου μετατροπής της αγγειοτενσίνης
    • Μπορεί να παρατείνει το χρόνο προθρομβίνης σε ασθενείς που παίρνουν αντιπηκτικά από το στόμα 
    • Αποφύγετε τη σύγχρονη χορήγηση ασπιρίνης
    • Μπορεί να αμβλύνουν το διουρητικό αποτέλεσμα της φουροσεμίδης και του υδροχλωροθειαζιδίου
    • Μπορεί να αυξήσουν το επίπεδο λιθίου του πλάσματος σε ασθενείς, που παίρνουν ανθρακικό λίθιο
    • Μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα μεθοτρεξάτης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ενδοαρθρική έγχυση οξικής μεθυλοπρεδνιζολόνης 20-80 mg για μεγάλες αρθρώσεις, 10-40 mg για ενδιάμεσες αρθρώσεις. Διατίθεται σε φύσιγγες των 20, 40 και 80 mg/ml. Καλύτερα να μη γίνεται

    Οι καλύτερες θεραπείες για την ψευδοουριθρική αρθρίτιδα

    Αναλγητικά: αυτά μειώνουν τον πόνο, αλλά δεν επηρεάζουν τη φλεγμονή (ακεταμινοφαίνη, τραμαδόλη, οξυκωδόνη ή υδροκοδόνη.

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ): αυτά μειώνουν τόσο τον πόνο όσο και τη φλεγμονή (ιβουπροφαίνη, νατριούχος ναπροξένη). Ορισμένα ΜΣΑΦ είναι διαθέσιμα ως κρέμες, τζελ ή επιθέματα που μπορούν να εφαρμοστούν σε συγκεκριμένες αρθρώσεις.

    Θερμαντικές κρέμες: ορισμένες κρέμες και αλοιφές περιέχουν μενθόλη ή καψαϊκίνη. Το τρίψιμο στο δέρμα πάνω από μια επώδυνη άρθρωση μπορεί  να μειώσει τον πόνο. 

    Αντιρευματικά φάρμακα που τροποποιούν την ασθένεια (DMARDs): χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και επιβραδύνουν ή σταματούν το ανοσοποιητικό σύστημα από το να προσβάλει τις αρθρώσεις (μεθοτρεξάτη και υδροξυχλωροκίνη).

    Βιολογικοί παράγοντες: οι τροποποιητές βιολογικής απόκρισης είναι γενετικά τροποποιημένα φάρμακα που στοχεύουν διάφορα μόρια πρωτεΐνης που εμπλέκονται στην ανοσοαπόκριση (etanercept  και infliximab).

    Κορτικοστεροειδή: η πρεδνιζόνη και η κορτιζόνη μειώνουν τη φλεγμονή και καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Φυσικές θεραπείες

    Μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή με κατάλληλη άσκηση, αποφυγή του καπνίσματος και μη κατανάλωση υπερβολικού αλκοόλ μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με αρθρίτιδα.

    Διατροφή

    Τα ακόλουθα τρόφιμα είναι καλά για την υγεία των αρθρώσεων:

    ψάρια

    ξηροί καρποί και σπόροι

    φρούτα και λαχανικά

    φασόλια

    ελαιόλαδο

    προϊόντα ολικής αλέσεως

     

    Αυτοδιαχείρηση των συμπτωμάτων της αρθρίτιδας

    Οι βασικές στρατηγικές περιλαμβάνουν:

    σωματική δραστηριότητα

    επίτευξη και διατήρηση ενός υγιούς βάρους

    προστασία των αρθρώσεων από άσκοπο στρες

    θεραπεία ζεστού νερού

    φυσικοθεραπεία: συγκεκριμένες ασκήσεις προσαρμοσμένες στην κατάσταση και τις ατομικές ανάγκες, μερικές φορές σε συνδυασμό με θεραπείες που ανακουφίζουν τον πόνο όπως πάγο ή ζεστάκαταπλάσματα και μασάζ

    εργοθεραπεία: πρακτικές συμβουλές για τη διαχείριση καθημερινών εργασιών, την επιλογή εξειδικευμένων βοηθημάτων και εξοπλισμού, την προστασία των αρθρώσεων από περαιτέρω ζημιές και τη διαχείριση της κόπωσης

    σωματική δραστηριότητα: περπάτημα, κολύμπι, ποδηλασία

    βότανα: Boswellia, λιβάνι, κουρκούμη σκόρδο, τζίντζερ, μαύρο πιπέρι και πράσινο τσάι.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξετάστε τον ασθενή για να δείτε αν ανταποκρίνεται στη θεραπεία 48-72 ώρες αφ'ότου ξεκινήσει η θεραπεία. Επαναλάβετε την εξέταση 1 εβδομάδα αργότερα, μετά όπως χρειάζεται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαβρωτική καταστροφική αρθρίτιδα στα πρότυπα των αρθρώσεων που συνήθως δεν επηρεάζονται από την εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων 
    • Υποτροπές μπορούν να συμβούν και μία καταστροφική αρθρίτιδα μπορεί να επιπλέξει την νόσο εναπόθεσης κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η οξεία προσβολή συνήθως γίνεται σε 10 ημέρες. Η πρόγνωση για τη λύση της οξείας προσβολής είναι άριστη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Λάβετε υπόψη σε ασθενείς με ψευδοουρική αρθρίτιδα τα: υπερπαραθυρεοειδισμός, αιμοχρωμάτωση, ουρική αρθρίτιδα, υποφωσφατασαιμία, υποθυρεοειδισμός, ωχρονοσία, νόσος του Wilson, αμυλοείδωση, υπομαγνησιαιμία 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Δεν εμφανίζεται σε παιδιά 

    Γηριατρικό: Οι περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζονται σε ασθενείς άνω των 60 χρόνων

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    pseudogout symptoms

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Κίρρωση του ήπατος

    Υποφωσφατασία

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Νόστιμα και πικάντικα ζυμαρικά με κοτόπουλο Νόστιμα και πικάντικα ζυμαρικά με κοτόπουλο

    Ζυμαρικά με κοτόπουλο

    Ζυμαρικά με κοτόπουλο

    ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ: Το κοτόπουλο, το οποίο ανήκει στην κατηγορία του «άσπρου κρέατος» θεωρείται ως μια από τις καλύτερες πηγές ζωικής πρωτεΐνης, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει στον οργανισμό μας και άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, όπως σίδηρο, μαγνήσιο, σελήνιο και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Ταυτόχρονα, έχει λιγότερα «κακά» λιπαρά (γνωστά και ως κορεσμένα) και χοληστερόλη σε σχέση με το κόκκινο κρέας. Επιπρόσθετα, λόγω του χαμηλού κόστους αγοράς του αποτελεί μια οικονομική επιλογή που μπορεί να μαγειρευτεί με πολλούς τρόπους. Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι και τα διάφορα μέρη του κοτόπουλου διαφέρουν ως προς την περιεκτικότητά τους σε λίπος, με αποτέλεσμα το στήθος να αποτελεί περισσότερο υγιεινή επιλογή σε σχέση με το μπούτι, καθώς έχει μικρότερη περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΚΟΡΔΟ:  Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΠΙΠΕΡΙΕΣ: Οι πιπεριές έχουν αξιοσημείωτες ευεργετικές ιδιότητες, γι’ αυτό είναι σημαντικό να τις καταναλώνουμε συχνά. Η κατανάλωση της πιπεριάς μπορεί να μας βοηθήσει να θωρακίσουμε τον οργανισμό μας, ενώ συμβάλλει στην πρόληψη λοιμώξεων, καρδιαγγειακών νοσημάτων, παθήσεων των αρθρώσεων, οφθαλμολογικών παθήσεων και γενικότερα, βελτιώνει την υγεία και διατηρεί ισχυρό το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Οι πιπεριές έχουν σημαντική θρεπτική αξία, γι’ αυτό αξίζει να τις καταναλώνουμε συχνά, καθώς εξασφαλίζουν στον οργανισμό μας υγεία και ευεξία. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι οι πιπεριές έχουν αντιοξειδωτική δράση. Υπάρχουν πράσινες, κίτρινες, κόκκινες και πορτοκαλί πιπεριές. Η πιπεριά μπορεί να είναι γλυκιά ή καυτερή. Η πράσινη πιπεριά ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, καθώς αποτελεί μία πολύ καλή πηγή βιταμίνης C. Η εν λόγω βιταμίνη βοηθά στην πρόληψη του κρυολογήματος και γενικότερα, των λοιμώξεων. Επίσης, είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β6, κάλιο, φυλλικό οξύ και φλαβονοειδή. Η κόκκινη και η πορτοκαλί πιπεριά είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικές ουσίες, λυκοπένιο, βιταμίνη Κ, Α, C. Η κατανάλωσή τους συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας των ματιών και της όρασης.

    peri peri chicken pasta ade7193b

    Νόστιμα και πικάντικα ζυμαρικά με κοτόπουλο

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    2 βιολογικές πιπεριές

    200 γραμμάρια βιολογικές γλυκές μίνι πιπεριές

    1 βιολογικό κόκκινο τσίλι

    1 1/2 κουταλιά της σούπας βιολογικό ξύδι κόκκινου κρασιού

    1 κουταλάκι του γλυκού βιολογική ρίγανη

    1 κουταλάκι του γλυκού βιολογική πάπρικα καπνιστή

    1 κόκκινο βιολογικό κρεμμύδι

    1 βιολογικό λεμόνι

    2 σκελίδες βιολογικό σκόρδο

    4 στήθη βιολογικού κοτόπουλου

    1 ματσάκι βιολογικός κόλιανδρος

    500 γραμμάρια βιολογικές ταλιατέλες ή άλλα βιολογικά ζυμαρικά

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

    Εξαιρετικό βιολογικό παρθένο ελαιόλαδο

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Προθερμάνετε το φούρνο στους 180 ° C. 
    2. Προσθέστε τις ψιλοκομμένες κόκκινες πιπεριές, το κόκκινο κρεμμύδι και το μισό λεμόνι. Περιχύστε με ελαιόλαδο. Ψήστε στο φούρνο για 40 λεπτά.
    3. Προσθέστε τα ψητά λαχανικά σε ένα μπλέντερ μαζί με τον πολτό του ψητού λεμονιού, το ξύδι κόκκινου κρασιού, τις σκελίδες σκόρδου, το κόκκινο τσίλι, τη ρίγανη, την καπνιστή πάπρικα, το αλάτι, το πιπέρι, και το ελαιόλαδο και πολτοποιήστε.
    4. Κόψτε σε μικρά κομμάτια το κοτόπουλο και τις γλυκές πιπεριές. Προσθέστε ελαιόλαδο σε ένα τηγάνι. Προσθέστε το κοτόπουλο και τις πιπεριές, μαγειρεύοντας σε χαμηλή φωτιά. Μόλις το κοτόπουλο είναι λευκό, προσθέστε ένα κουταλάκι του γλυκού καπνιστή πάπρικα. Ανακατέψτε το.
    5. Βράστε τα ζυμαρικά σας.
    6. Ρίχνετε τη σάλτσα που πολτοποιήσατε στο τηγάνι με το κοτόπουλο. Προσθέστε μια μεγάλη χούφτα ψιλοκομμένο κόλιανδρο. Ανακατέψτε το.
    7. Στραγγίστε τα ζυμαρικά, διατηρήστε λίγο νερό. Προσθέστε τα στο τηγάνι με την σάλτσα και το κοτόπουλο. Ανακατέψτε τα πάντα μαζί.
    8. Σερβίρετε σε μπολ ενώ είναι ζεστό. Εάν έχετε λίγο τσένταρ, ή όποιο άλλο τυρί θέλετε τρίψτε το στην κορυφή του πιάτου!

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    74NxYvz3QoGWVhQHWyit cajun chicken pasta 1

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόστιμα ρολάκια κοτόπουλου γεμιστά

    Νόστιμο κοτόπουλο με noodles

    Κοτόπουλο παρμεζάνα

    Πικάντικο ταϊλανδέζικο κοτόπουλο με βασιλικό

    Κοτόπουλο piccata

    Το κοτόπουλο του στρατηγού Τσο

    Κοτόπουλο με κρέμα γλυκοπατάτας

    Υγιεινό κοτόπουλο ψητό με πατάτες

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Κοτόσουπα

    Θεραπευτικό ρόφημα για το κρύωμα

    Είναι υγιεινές οι έτοιμες σούπες;

    Το χρονικό ενός καλοκαιρινού κρυολογήματος

    Μπούτι ή στήθος;

    Κοτόσουπα για το κρύωμα

    Δίαιτα με σούπες

    Ταϊλανδέζικο κοτόπουλο με κάρυ

    Ζυμαρικά στο φούρνο με κοτόπουλο και λαχανικά

    www.emedi.gr

     

  • Κοκκιωμάτωση του Wegener Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοκκιωμάτωση του Wegener

    Η Κοκκιωμάτωση Wegener είναι πολυσυστηματική νόσος που χαρακτηρίζεται από κοκκιωματώδη αγγειίτιδα πολλαπλών οργάνων.

    Η χαρακτηριστική "τριάδα" συμμετοχής περιλαμβάνει το ανώτερο αναπνευστικό (ωτίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, ρινικός βλεννογόνος), πνεύμονες και νεφρούς. Άλλα όργανα που προσβάλλονται είναι το δέρμα, οι αρθρώσεις, το νευρικό σύστημα (περιφερικό ή κεντρικό).

    • Με την εξέλιξη της νόσου χωρίς θεραπεία συχνά εμφανίζονται διαβρώσεις ανώτερου αναπνευστικού, οζώδεις νεκρωτικές βλάβες των πνευμόνων και νεφρική ανεπάρκεια.
    • Χωρίς θεραπεία ή θνησιμότητα είναι υψηλή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Πνευμονικό, Νεφροί/Ουροποιητικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: 

    • Αυξημένη παρουσία HLA-B8
    • Αυξημένη παρουσία HLA-DR2

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία έναρξης στα μέσα της δεκαετίας των 40, έχει όμως περιγραφεί σε κάθε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    • Πνευμονικές διηθήσεις (71%)
    • Παραρρινοκολπίτιδα (67%)
    • Αρθραλγία/αρθρίτιδα (44%)
    • Πυρετός (34%)
    • Βήχας (34%)
    • Ωτίτιδα (25%)
    • Ρινίτιδα (22%)
    • Αιμόπτυση (18%)
    • Οφθαλμική φλεγμονή (16%)
    • Απώλεια βάρους (16%)
    • Εξάνθημα δέρματος (13%)
    • Επίσταξη (11%)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (11%)
    • Πόνος στο θώρακα, ανορεξία, πρόπτωση, δύσπνοια, εξελκώσεις στόματος, απώλεια ακοής, κεφαλαλγία (όλα < 10%)

    ΑΙΤΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    Δεν είναι γνωστά. Αυτοάνοσα φαινόμενα και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στα αγγειακά τοιχώματα, θεωρούνται ως παθογενετικοί παράγοντες. Σαν εκλυτικοί παράγοντες ενοχοποιούνται λοιμώξεις που ακόμη δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πυώδης ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα (μικροβιακή ή μυκητιασική)
    • Κοκκίωμα μέσης γραμμής ή άλλη κοκοήθεια του ανωτέρου αναπνευστικού 
    • Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα
    • Μυκητιασική ή φυματιώδεις πνευμονικές λοιμώξεις (σύνδρομο Goodpasture)
    • Άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα (όπως οζώδη πολυαρτηρίτιδα, λεμφωματοειδή κοκκιωμάτωση, αγγειΐτιδα Churg-Strauss και άλλες αγγειΐτιδες)
    • Κάθε διαταραχή που σχετίζεται με νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με μηνοειδείς σχηματισμούς, σαρκοείδωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία, λευκοκυττάρωση και θρομβοκυττάρωση είναι συχνά ευρήματα στην οξεία φάση της νόσου
    • Ιδιαίτερα αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως (75%)
    • Χαμηλός έως μέτριος τίτλος ρευματοειδούς παράγοντα που φτάνει το 50%
    • Αιματουρία και/ή κυλινδρουρία με μέτρια λευκωματουρία
    • Νεφρική ανεπάρκεια, ήπια με μέτρια στην αρχή με ταχεία επίπτωση της νεφρικής λειτουργίας

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή και οι κυτταροτοξικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νόσου, επαναφέρουν στα φυσιολογικά τα περισσότερα εργαστηριακά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανώτεροι αναπνευστικοί οδοί: Κοκκιωματώδης φλεγμονή εκδηλώνεται συχνά, η οποία είναι μη ειδική μέχρι την παρουσία αγγειΐτιδας 
    • Πνεύμονες: Κοκκιωματώδη αγγειΐτιδα που προσβάλλει αγγεία κάθε μεγέθους, συνήθως τις μεσαίου μεγέθους αρτηρίες 
    • Νεφροί: Συχνά νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με πολλαπλούς μηνοειδείς σχηματισμούς χωρίς τη χρήση ανοσοφθοριζόντων μεθόδων, κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις
    • Δέρμα: Αγγειϊτιδικές διαταραχές λόγω λευκοκυτταρικής διήθησης των αγγείων μικρού μεγέθους, κοκκιωματώδης αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αντισώματα έναντι των πρωτοπλασματικών αντιγόνων με πρωτοπλασματικό δείγμα για χρώση (c-ANCA) ανιχνεύονται στην πλειονότητα (60-90%) των ασθενών. Η δοκιμασία αυτή έχει υψηλή ειδικότητα (90+%) για τη συγκεκριμένη διάγνωση. Μια παρόμοια δοκιμασία με περιπυρηνική χρώση (p-ANCA), είναι μη ειδική και συνιστάται συχνά σε ασθενείς με άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα ή σε μεμονωμένη νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ανωτέρων αναπνευστικών οδών: Χρόνια ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα συχνά με στοιχεία διαβρώσεων στις οστικές δoμές - αποκαλύπτονται στις ακτινογραφίες 
    • Αξονική τομογραφία των παραρρινίων κόλπων αποκαλύπτει συμμετοχή των βλεννογόνων και των οστών 
    • Πνεύμονες: Στην ακτινογραφία αποκαλύπτονται οζώδεις πνευμονικές βλάβες, με κεντρική νέκρωση που συχνά σπηλαιοποιούνται. Περιγράφονται, επίσης, εστιακές διηθήσεις ή διάσπαρτη προσβολή του διάμεσου ιστού, όπως είναι τα ακτινολογικά ευρήματα της πνευμονικής αιμορραγίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία νεφρού παρέχει ευρήματα χαρακτηριστικά για τη νόσο όχι όμως διαγνωστικά 
    • Η βιοψία βλεννογόνου ανωτέρων αναπνευστικών οδών είναι συχνά χρήσιμη, δεν αποτελεί όμως ειδική διαγνωστική μέθοδο 
    • Ανοικτή βιοψία πνευμόνων επιβεβαιώνει την κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα 
    • Η διάγνωση τίθεται με την αποκάλυψη κοκκιωματώδους αρτηρίτιδας στο προσβεβλημένο όργανο αν και συνοδές νεφρικές βλάβες με τάση χρονίας καταστρεπτικής παραρρινοκολπίτιδας και/ή πνευμονικών όζων συμβάλλουν στη διάγνωση 
    • Θετική ορολογική δοκιμασία για c-ANCA σε κατάλληλο κλινικό ιστορικό είναι συνήθως διαγνωστική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι ασθενείς είναι συνήθως πάσχοντες και παρουσιάζουν πυρετό, προσβολή των παραρρινίων ή των πνευμόνων, ή πάσχουν από νεφρική νόσο που απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη, διαγνωστική προσέγγιση (για τον αποκλεισμό φλεγμονωδών παραγόντων) και βιοψίες
    • Ασθενείς που πάσχουν κατά περιόδους μπορούν να αντιμετωπισθούν σαν εξωτερικοί ασθενείς 

    3 Figure1 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Προσοχή στις εκκρίσεις του ανωτέρου αναπνευστικού και υποστηρικτικά μέτρα σε πνευμονική, νεφρική ή νευρολογική προσβολή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική. Σε κόπωση, πυρετό και απώλεια βάρους συνιστάται περιορισμένη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Θερμιδική υποστήριξη μπορεί να χρειασθεί στην αρχή της νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συστάσεις σχετικά με την διατροφή και την φαρμακευτική αγωγή όταν ο ασθενής είναι σε θέση νε επιστρέψει στο σπίτι του

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη - αρχικά χορηγείται σε υψηλές δόσεις (60-100 mg/ημέρα). Μετά τις πρώτες 2-4 εβδομάδες η αγωγή συνεχίζεται μέρα παρά μέρα. Στη συνέχεια βαθμιαία διακοπή για 2-6 μήνες στους περισσότερους ασθενείς, που εξαρτάται από την κλινική πορεία της νόσου
    • Κυκλοφωσφαμίδη - σε οξέως νοσούντες αρρώστους αρχικά χορηγούνται 4 mg/Kg/ημέρα ΕΦ για 2-3 ημέρες και στη συνέχεια 2 mg/Kg/ημέρα από το στόμα. Η δοσολογία συνήθως προσαρμόζεται σύμφωνα με την ανταπόκριση του ασθενούς και την τοξικότητα του φαρμάκου (συνήθως καταστολή του μυελού). Η αγωγή συνεχίζεται για 1-2 χρόνια μέχρι την ύφεση των συμπτωμάτων και μειώνεται βαθμιαία με ταυτόχρονη παρακολούθηση για πιθανή έξαρση της νόσου 

    Προφυλάξεις:

    • Προσεκτική παρακολούθηση όταν χορηγούνται κορτικοστεροειδή 
    • Συνιστάται μείωση της δόσης της κυκλοφωσφαμίδης σε ασθενείς με οριακή λευκοπενία, νεφρική ανεπάρκεια

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η πρεδνιζόνη μπορεί να αλληλεπιδρά με υπογλυκαιμικούς παράγοντες και αντιυπερτασικά 
    • Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο άλλων φαρμάκων για πιθανή μυελοτοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα περιλαμβάνουν κυκλοφωσφαμίδη, αζαθειοπρίνη (Azasan, Imuran), μυκοφαινολάτη (CellCept) και μεθοτρεξάτη (Trexall). Το Rituximab (Rituxan) είναι μια άλλη επιλογή για τη θεραπεία της κοκκιωμάτωσης με πολυαγγειίτιδα. Χορηγείται με ένεση και συχνά συνδυάζεται με κορτικοστεροειδή. Μόλις ελεγχθεί η κατάστασή σας, ενδέχεται να παραμείνετε σε ορισμένα φάρμακα μακροπρόθεσμα για να αποφύγετε την υποτροπή. Αυτά περιλαμβάνουν το rituximab, το methotrexate, το azathioprine και το mycophenolate. Οι παρενέργειες των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, διάρροια και τριχόπτωση. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει άλλα φάρμακα για να αποτρέψει τις παρενέργειες από τις συνταγογραφούμενες θεραπείες.

    Ανταλλαγή πλάσματος

    Επίσης, γνωστή ως πλασμαφαίρεση, αυτή η θεραπεία αφαιρεί το υγρό τμήμα του αίματός σας (πλάσμα) που περιέχει ουσίες που προκαλούν ασθένειες. Λαμβάνετε φρέσκο ​​πλάσμα ή μια πρωτεΐνη που παράγεται από το ήπαρ (λευκωματίνη), η οποία επιτρέπει στο σώμα σας να παράγει νέο πλάσμα. Σε άτομα που έχουν πολύ σοβαρή κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα, η πλασμαφαίρεση μπορεί να βοηθήσει τα νεφρά να ανακάμψουν.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Προσεκτική παρακολούθηση ανωτέρων αεροφόρων, πνευμόνων και εκδηλώσεων από τα νεφρά για την ανταπόκριση στη θεραπεία 
    • Παρακολούθηση αρτηριακής πιέσεως, γλυκόζης, καλίου εξαιτίας της δράσεως των στεροειδών 
    • Τακτική (κάθε 2-4 εβδομάδες) γενική εξέταση αίματος και τύπο λευκών εξαιτίας της μυελοτοξικότητας της κυκλοφωσφαμίδης. Η λευκοπενία είναι πολύ συχνή. Μείωση της δόσης εάν η γενική αίματος < 3000/mm3
    • Γενική εξέταση ούρων εξειτίας της αιμορραγικής κυστίτιδας που προκαλεί η κυκλοφωσφαμίδη. Συνιστάται κυστεοσκόπηση σε επίμονη υποτροπιάζουσα αιματουρία, σε μεταγενέστερα στάδια της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μείωση θερμίδων και άλατος σε ασθενείς που λαμβάνουν πρεδνιζόνη
    • Μεγάλη πρόσληψη υγρών για την πρόληψη αιμορραγικής κυστίτιδας από την κυκλοφωσφαμίδη 
    • Χορήγηση της κυκλοφωσφαμίδης το πρωί για την μείωση της συγκέντρωσης του φαρμάκου στην κύστη κατά τη διάρκεια της νύχτας  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη νόσο 

    • Καταστρεπτικές ρινικές βλάβες με παραμόρφωση της ρινός "δίκην σέλλας"
    • Κώφωση από αποφρακτική ωτίτιδα 
    • Νεκρωτική πνευμονικοί όζοι και αιμόπτυση 
    • Διάμεση νόσος του πνεύμονα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Πτώση άκρου ποδός από περιφερική νεφροπάθεια 
    • Ελκωτικές βλάβες του δέρματος, γάγγραινα δακτύλων και μελών από την περιφερική αγγειΐτιδα 

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη θεραπεία

    • Πρεδνιζόνη - πρόσκτηση βάρους, υπεργλυκαιμία, υπέρταση, υποκαλιαιμία, λέπτυνση και εύκολος μωλωπισμός του δέρματος, λοιμώξεις, οστεοπόρωση
    • Κυκλοφωσφαμίδη - μυελοτοξικότητα (κυρίως λευκοπενία, ουδετεροπενία), αλωπεκία, αιμορραγική κυστίτιδα, ερεθισμός των βλεννογόνων, στειρότητα και πρώιμη ανεπάρκεια των γονάδων, δευτεροπαθείς κακοήθειες (κυρίως λευχαιμίες) σε θεραπεία μακράς διαρκείας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χωρίς θεραπεία σχεδόν πάντοτε θανατηφόρα με 10% 2ετής επιβίωση και μέση επιβίωση 5 μήνες
    • Με επιθετική θεραπεία, η πενταετής επιβίωση βελτιώνεται σε 75-90%
    • Η τοξικότητα της θεραπείας είναι σημαντική ιδιαίτερα όταν χορηγείται κυκλοφωσφαμίδη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά από ύφεση 1-2 χρόνων η κυκλοφωσφαμίδη μειώνεται, αν και ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν έξαρση της νόσου κατά τη φάση αυτή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ 

    • Σπάνια αναφέρεται 
    • Κύηση συνιστάται μόνον όταν ο ασθενής είναι σε ύφεση και χωρίς θεραπεία
    • Η κυκλοφωσφαμίδη συχνά προκαλεί στειρότητα και είναι πιθανά τερατογόνος 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Granulomatosis with polyangiitis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων λοιμώξεων, όπως ακμή, χολέρα, βρουκέλλωση, πανούκλα, ελονοσία και σύφιλη. Λαμβάνεται από το στόμα. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο έμετος, η διάρροια, το εξάνθημα και η απώλεια όρεξης. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες η κακή ανάπτυξη δοντιών εάν χρησιμοποιούνται από παιδιά ηλικίας κάτω των οκτώ ετών, προβλήματα στα νεφρά και εύκολα εγκαύματα. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Η τετρακυκλίνη ανήκει στην οικογένεια των τετρακυκλινών φαρμάκων. Λειτουργεί αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών στα βακτήρια.

    Η τετρακυκλίνη κατασκευάστηκε αρχικά από βακτήρια τύπου Streptomyces. 

    Οι τετρακυκλίνες έχουν ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικής δράσης. Διαθέτουν κάποιο επίπεδο βακτηριοστατικής δραστηριότητας έναντι σχεδόν όλων των ιατρικά σχετικών αερόβιων και αναερόβιων βακτηριακών γενών, τόσο θετικών κατά Gram όσο και αρνητικών κατά Gram, με μερικές εξαιρέσεις, όπως η Pseudomonas aeruginosa και ο Proteus spp., τα οποία εμφανίζουν εγγενή αντίσταση. Ωστόσο, η επίκτητη (σε αντίθεση με την εγγενή) αντίσταση έχει πολλαπλασιαστεί σε πολλούς παθογόνους οργανισμούς. Η αντίσταση στον Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Neisseria gonorrhoeae, anaerobes, μελών του Enterobacteriaceae, και πολλών άλλων προηγουμένως ευαίσθητων οργανισμών είναι πλέον αρκετά συχνή. Οι τετρακυκλίνες παραμένουν ιδιαίτερα χρήσιμες στη διαχείριση λοιμώξεων από ορισμένα υποχρεωτικά ενδοκυτταρικά βακτηριακά παθογόνα, όπως τα Χλαμύδια, το Μυκόπλασμα και η Ρικκέτσια. Είναι επίσης χρήσιμες σε σπειροχαιτικές λοιμώξεις, όπως η σύφιλη, η λεπτοσπείρωση και η νόσος του Lyme. Ορισμένες σπάνιες ή τροπικές λοιμώξεις, όπως ο άνθρακας, η πανούκλα και η βρουκέλλωση, είναι επίσης ευαίσθητα σε τετρακυκλίνες. Τα δισκία τετρακυκλίνης χρησιμοποιήθηκαν στο ξέσπασμα της πανώλης στην Ινδία το 1994. Η τετρακυκλίνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής για τον πυρετό Βραχωδών Ορέων (Rickettsia), τη νόσο του Lyme (B. burgdorferi), τον πυρετό Q (Coxiella), την ψιττακωση, το Mycoplasma pneumoniae και τη ρινική μεταφορά των μηνιγγίτιδων.

    Χρησιμοποιείται σε οδοντιατρικές εφαρμογές.

    Είναι επίσης μία από τις ομάδες αντιβιοτικών που μαζί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία πεπτικών ελκών που προκαλούνται από βακτηριακές λοιμώξεις. Ο μηχανισμός δράσης για την αντιβακτηριακή δράση των τετρακυκλινών βασίζεται στη διακοπή της μετάφρασης πρωτεϊνών σε βακτήρια, καταστρέφοντας έτσι την ικανότητα των μικροβίων να αναπτυχθούν και να επισκευαστούν. Ωστόσο, η μετάφραση πρωτεϊνών διακόπτεται, επίσης, στα ευκαρυωτικά μιτοχόνδρια.

    Η ακόλουθη λίστα παρουσιάζει δεδομένα ευαισθησίας MIC για ορισμένους ιατρικά σημαντικούς μικροοργανισμούς:

    Escherichia coli: 1 μg / mL έως> 128 μg / mL
    Shigella spp.: 1 μg / mL έως 128 μg / mL [7]

    Οι τετρακυκλίνες έχουν, επίσης, δράση εναντίον ορισμένων ευκαρυωτικών παρασίτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι υπεύθυνα για ασθένειες όπως η δυσεντερία που προκαλείται από Naegleria fowleri ή αμόμπα που τρώει τον εγκέφαλο, ελονοσία (ένα πλασμώδιο) και balantidiasis.

    tetracycline 1

    Χρησιμοποιείται ως βιοδείκτης

    Η υδροχλωρική τετρακυκλίνη διατίθεται ως κίτρινη κρυσταλλική σκόνη.

    Δεδομένου ότι η τετρακυκλίνη απορροφάται στα οστά, χρησιμοποιείται ως δείκτης ανάπτυξης οστού. Η επισήμανση τετρακυκλίνης χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ποσότητας ανάπτυξης των οστών κατά βάρος, εντός μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, συνήθως μιας περιόδου περίπου 21 ημερών. Η τετρακυκλίνη ενσωματώνεται στο οστό και μπορεί να ανιχνευθεί από τον φθορισμό του. Στην "επισήμανση διπλής τετρακυκλίνης", δίνεται μια δεύτερη δόση 11-14 ημέρες μετά την πρώτη δόση και η ποσότητα του οστού που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος μπορεί να υπολογιστεί μετρώντας την απόσταση μεταξύ των δύο τεστ φθορισμού.

    Η τετρακυκλίνη χρησιμοποιείται επίσης ως βιοδείκτης στην άγρια ​​φύση για την ανίχνευση της κατανάλωσης δολωμάτων που περιέχουν φάρμακα ή εμβόλια. 

    Παρενέργειες τετρακυκλίνης

    Η χρήση αντιβιοτικών τετρακυκλίνης μπορεί:

    Αποχρωματίζει τα μόνιμα δόντια (κίτρινο-γκρι-καφέ), από την προγεννητική περίοδο έως την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση. Τα παιδιά που λαμβάνουν μακροχρόνια ή βραχυπρόθεσμη θεραπεία με τετρακυκλίνη  μπορεί να αναπτύξουν μόνιμο καφέ αποχρωματισμό των δοντιών.

    Απενεργοποιείται από τα ιόντα ασβεστίου, οπότε δεν πρέπει να λαμβάνονται με γάλα, γιαούρτι και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Απενεργοποιούνται από τα ιόντα αλουμινίου, σιδήρου και ψευδαργύρου, και δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με τη θεραπεία της δυσπεψίας (ορισμένα κοινά αντιόξινα και φάρμακα για την καούρα)

    Προκαλεί φωτοευαισθησία του δέρματος, επομένως δενσυνιστάται η έκθεση στον ήλιο ή έντονο φως

    Προκαλεί λύκο που προκαλείται από φάρμακα και ηπατίτιδα

    Προκαλεί λιπώδη διήθηση ήπατος

    Προκαλεί εμβοές 

    Παρεμβαίνει στη μεθοτρεξάτη μετατοπίζοντας τη από τις διάφορες θέσεις δέσμευσης πρωτεϊνών

    Προκαλούν αναπνευστικές επιπλοκές, καθώς και αναφυλακτικό σοκ, σε ορισμένα άτομα

    Επηρεάζει την οστική ανάπτυξη του εμβρύου, οπότε θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σύνδρομο Fanconi μπορεί να προκύψει από την κατάποση τετρακυκλινών που έχουν λήξει.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά το θηλασμό.

    Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), έχουν αναφερθεί περιπτώσεις συνδρόμου Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση και πολύμορφο ερυθήμα.

    Το αντιβιοτικό τετρακυκλίνη παρεμποδίζει το σχηματισμό βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτηρίδια.

    Μηχανισμός δράσης τετρακυκλίνης

    Η τετρακυκλίνη αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών αναστέλλοντας τη σύνδεση του φορτισμένου αμινοακυλ-tRNA στη θέση Α του ριβοσώματος. Η τετρακυκλίνη αποκλείει την τοποθεσία Α έτσι ώστε να μην μπορούν να εισέλθουν αμινοακυλ-tRNAs. Η τετρακυκλίνη συνδέεται με την υπομονάδα 30S και 50S μικροβιακών ριβοσωμάτων. [1] Έτσι, εμποδίζει την εισαγωγή νέων αμινοξέων στην νεοεμφανιζόμενη πεπτιδική αλυσίδα.  Η δράση είναι συνήθως ανασταλτική και αναστρέψιμη κατά την απόσυρση του φαρμάκου. Τα κύτταρα των θηλαστικών είναι λιγότερο ευάλωτα στην επίδραση των τετρακυκλινών, παρά το γεγονός ότι η τετρακυκλίνη συνδέεται με τη μικρή ριβοσωμική υπομονάδα τόσο των προκαρυωτικών όσο και των ευκαρυωτικών (30S και 40S, αντίστοιχα). Αυτό συμβαίνει επειδή τα βακτήρια αντλούν ενεργά την τετρακυκλίνη στο κυτταρόπλασμά τους, ακόμη και ενάντια σε μια βαθμίδα συγκέντρωσης, ενώ τα κύτταρα θηλαστικών απλά δεν επηρεάζονται από τους μηχανισμούς της τετρακυκλίνης εντός του κυτοπλάσματος. Αυτό εξηγεί τη σχετικά μικρή επίδραση εκτός της περιοχής της τετρακυκλίνης στα ανθρώπινα κύτταρα. 

    Μηχανισμοί αντίστασης στην τετρακυλίνη

    Τα βακτήρια, συνήθως, αποκτούν αντίσταση στην τετρακυκλίνη από την οριζόντια μεταφορά ενός γονιδίου που είτε κωδικοποιεί μια αντλία εκροής είτε μια ριβοσωμική πρωτεΐνη προστασίας. Οι αντλίες εκροής εκτοξεύουν ενεργά την τετρακυκλίνη από το κύτταρο, εμποδίζοντας τη συσσώρευση ανασταλτικής συγκέντρωσης τετρακυκλίνης στο κυτταρόπλασμα. Οι ριβοσωμικές πρωτεΐνες προστασίας αλληλεπιδρούν με το ριβόσωμα και απομακρύνουν την τετρακυκλίνη από το ριβόσωμα, επιτρέποντας τη συνέχιση της μετάφρασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Story 7 4 1140x570

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Σύνδρομο κατάρρευσης μετά από βιασμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Επιδιδυμίτιδα

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Επιπεφυκίτιδα

    Τροπικό sprue

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Τροπικό θήλωμα

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Πεπτικό έλκος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Άτυπη πνευμονία

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Τράχωμα

    Ακμή

    Νόσος Lyme

    Νόσος του Whipple

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Τετανία Τετανία

    Τι είναι η τετανία

     

    Τετανία είναι κατάσταση που προκύπτει από σοβαρά χαμηλό επίπεδο ασβεστίου στο αίμα, ή από περιορισμό του ιονισμένου ασβεστίου στον ορό αίματος, ενώ το συνολικό ασβέστιο στο αίμα είναι κανονικό.

    Η τετανία χαρακτηρίζεται από αισθητηριακά συμπτώματα μυρμηκίασης, όπως ''καρφίτσες και βελόνες'' στα χείλη, γλώσσα, στα δάχτυλα χεριών και στα πόδια, από μυϊκούς σπασμούς στα χέρια και στα πόδια και από σπασμούς και συστροφές των μυών του προσώπου.

    Όλα αυτά είναι ενδεικτικά της ύπαρξης χαμηλού ασβεστίου στο αίμα ή αναπνευστικής ή μεταβολικής αλκάλωσης, δηλαδή, υπερβολικά αλκάλια στο σώμα.

    Η τετανία είναι ένα ιατρικό σημείο που αποτελείται από την ακούσια συστολή των μυών, η οποία μπορεί να προκληθεί από διαταραχές που αυξάνουν τη δυνητική συχνότητα δράσης των μυϊκών κυττάρων ή των νεύρων που τα νευρώνουν.

    Οι μυϊκές κράμπες που προκαλούνται από την ασθένεια τετάνου δεν ταξινομούνται ως τετανία. Αντίθετα, οφείλονται στην έλλειψη αναστολής στους νευρώνες που τροφοδοτούν τους μυς.

    Οι συστολές του τετάνου (φυσιολογικός τετανία) είναι ένα ευρύ φάσμα τύπων συστολής μυών, από τους οποίους η τετανία είναι μόνο μία.

    Σημεία και συμπτώματα τετανίας

    Η τετανία χαρακτηρίζεται από συστολή των περιφερικών μυών των χεριών (σπασμός καρπό με επέκταση των διαφαλαγγικών αρθρώσεων και κάμψη των μετακαρποφαγγανικών αρθρώσεων) και των ποδιών (σπασμός πεντάλ) και σχετίζεται με μυρμήγκιασμα γύρω από το στόμα και στα άκρα.

    Αιτίες τετανίας

    Η συνήθης αιτία της τετανίας είναι η έλλειψη ασβεστίου. Η περίσσεια φωσφορικών (υψηλή αναλογία φωσφορικών προς ασβέστιο) μπορεί επίσης να προκαλέσει σπασμούς.

    Η δυσλειτουργία του παραθυρεοειδούς αδένα μπορεί να οδηγήσει σε τετανία.

    Τα χαμηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα προκαλούν τετανία μεταβάλλοντας τη δέσμευση της αλβουμίνης του ασβεστίου, έτσι ώστε το ιονισμένο (φυσιολογικά επηρεασμένο) κλάσμα ασβεστίου να μειώνεται. Ένας συχνός λόγος για τα χαμηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα είναι ο υπεραερισμός. 

    Τα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου μπορούν να οδηγήσουν σε τετανία.

    Η τοξίνη Clostridium tetani, μέσω της αναστολής της μεσολαβούμενης από γλυκίνη και της GABA νευροδιαβίβασης, μπορεί να οδηγήσει σε τετανία.

    Η περίσσεια καλίου σε χόρτα ή λιβάδια μπορεί να προκαλέσει τετανία σε μηρυκαστικά. 

    Η οστεομαλακία και η ραχίτιδα λόγω ανεπάρκειας βιταμίνης D.

    Η παθοφυσιολογία της τετανίας

    Η υπασβεστιαιμία είναι η κύρια αιτία της τετανίας. Τα χαμηλά επίπεδα ιονισμένου ασβεστίου στο εξωκυτταρικό υγρό αυξάνουν τη διαπερατότητα των νευρωνικών μεμβρανών στο ιόν νατρίου, προκαλώντας μια προοδευτική αποπόλωση, η οποία αυξάνει την πιθανότητα δυναμικού δράσης. Αυτό συμβαίνει επειδή τα ιόντα ασβεστίου αλληλεπιδρούν με την εξωτερική επιφάνεια των καναλιών νατρίου στη μεμβράνη του πλάσματος των νευρικών κυττάρων και η υπασβεστιαιμία αυξάνει αποτελεσματικά το δυναμικό ηρεμίας (καθιστώντας τα κύτταρα πιο διεγερτικά) αφού υπάρχει λιγότερο θετικό φορτίο εξωκυτταρικά. Όταν απουσιάζουν τα ιόντα ασβεστίου, το επίπεδο τάσης που απαιτείται για το άνοιγμα των καναλιών νατρίου με πύλη τάσης αλλάζει σημαντικά (απαιτείται λιγότερη διέγερση). Εάν το πλάσμα Ca2 + μειωθεί σε λιγότερο από 50% της κανονικής τιμής των 9,4 mg / dl, μπορεί να δημιουργηθούν αυτόματα δυναμικά δράσης, προκαλώντας συστολή περιφερικών σκελετικών μυών. Η υπασβεστιαιμία δεν είναι ένας όρος για την τετανία, αλλά είναι μάλλον αιτία της τετανίας.

    tetania 1

    Διάγνωση τετανίας

    Ο Γάλλος καθηγητής Armand Trousseau (1801-1867) επινόησε τον ελιγμό της απόφραξης της βραχιόνιας αρτηρίας πιέζοντας, για να προκαλέσει κράμπες στα δάχτυλα. Αυτό είναι τώρα γνωστό ως σημείο 

    Επίσης, η τετανία μπορεί να αποδειχθεί πιέζοντας πρόσθια στο αυτί, κατά την εμφάνιση του νεύρου του προσώπου. Η προκύπτουσα συστροφή της μύτης ή των χειλιών υποδηλώνει χαμηλά επίπεδα ασβεστίου. Αυτό είναι τώρα γνωστό ως σημείο Chvostek.

    Το ηλεκτρομυογράφημα δείχνει απλές ή συχνά ομαδοποιημένες εκκενώσεις κινητικών μονάδων σε χαμηλή συχνότητα εκφόρτισης κατά τη διάρκεια των επεισοδίων τετανίας.

    Θεραπεία τετανίας

    Η θεραπεία γίνεται με συμπληρωματικό ασβέστιο από το στόμα σε ήπιες περιπτώσεις και με ενδοφλέβιες εγχύσεις, σε σοβαρές περιπτώσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους μυϊκούς σπασμούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους μυϊκούς σπασμούς

    tetania 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Ραχίτιδα

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οστεομαλακία

    Ασβέστιο

    Aναπνευστική αλκάλωση

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Υπασβεστιαιμία

    www.emedi.gr