Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2020 15:18

Σημαντικές πληροφορίες για την παράλυση του Bell

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

H παράλυση του Bell

H παράλυση του Bell είναι η παράλυση ή αδυναμία των μυών που νευρώνονται από το προσωπικό νεύρο, τυπικά ετερόπλευρα, λόγω φλεγμονής και οιδήματος του προσωπικού νεύρου μέσα στον πόρο του (φαλλοπιανός).

  • Παράλυση του Bell: ιδιοπαθής
  • Σύνδρομο Ramsay-Hunt: παράλυση του Bell σχετιζόμενη με φυσαλίδες μέσα στον έξω ακουστικό πόρο ή πίσω από το αυτί, λόγω λοίμωξης από έρπη ζωστήρα (μερικές φορές απλός έρπης)
  • Διπληγία προσωπικού νεύρου: η ταυτόχρονη ανάπτυξη αμφοτερόπλευρης παράλυσης του Bell είναι πολύ σπάνια και τότε θα πρέπει να θεωρηθούν σαν πιθανές εξηγήσεις συνθήκες, όπως το σύνδρομο Guillain-Barre και η χρόνια μηνιγγίτιδα

Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

Γενετική: Υπάρχει οικογενειακή τάση για την παράλυση του Bell 

Επικρατέστερη ηλικία: Επηρεάζει όλες τις ηλικίες. Πιο συνηθισμένη σε άτομα άνω των 30 ετών 

Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

  • Αιφνίδια έναρξη ή έναρξη μετά από μήνες
  • Ετερόπλευρη ολική ή τμηματική παράλυση των προσωπικών μυών 
  • Ήπια αιμωδία στην επηρεασμένη περιοχή 
  • Σιελόρροια
  • Σύστοιχη υπερβολική ή ανεπαρκής παραγωγή δακρύων 
  • Σύστοιχη απώλεια γεύσης 
  • Σύστοιχη ωταλγία

ΑΙΤΙΑ 

Παράλυση του Bell:

  • Φλεγμονή του προσωπικού νεύρου μέσα στον προσωπικό πόρο (φαλλοπιανός πόρος)
  • Έκθεση στο κρύο 
  • Πιθανά ιογενής

Σύνδρομο Ramsay-Hunt:

  • Έρπης ζωστήρας
  • Σπάνια, απλός έρπητας

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

  • Ηλικία άνω των 30 ετών 
  • Έκθεση στο κρύο

facial nerve paralysis

ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

Νεοπλασίες:

  • Καρκινωματώδης μηνιγγίτιδα
  • Λευχαιμική μηνιγγίτιδα
  • Όγκοι του παρωτιδικού αδένα
  • Όγκοι της βάσης του κρανίου

Λοιμώδης:

  • Χρόνια μηνιγγίτιδα
  • Βακτηριδιακή μηνιγγίτιδα
  • Οστεομυελίτιδα στη βάση του κρανίου
  • Μέση ωτίτιδα
  • Λέπρα

Άλλα:

  • Σαρκοείδωση 
  • Σύνδρομο Melkersson - Rosenthal (παράλυση προσωπικού με οσχεοειδή, πτυχωτή γλώσσα)
  • Τραύμα στο κεφάλι με κάταγμα του κροταφικού οστού
  • Εγκεφαλικό επεισόδιο στο στέλεχος (πρόσθια κατώτερη εγκεφαλική αρτηρία)
  • Πολλαπλή σκλήρυνση
  • Σύνδρομο Guillain-Barre (μπορεί αρχικά να εμφανισθεί σαν μια πολύ τυπική παράλυση του Bell)

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • ΕΝΥ (εγκεφαλονωτιαίο υγρό) - πρωτεΐνη - ελαφρά αυξημένη στο 1/3 των περιπτώσεων 
  • ΕΝΥ - κύτταρα - ελαφρά αυξημένα στο 10% των περιπτώσεων με επικρατέστερη μονοπυρήνων 

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Οίδημα προσωπικού νεύρου 
  • Περιστασιακές αιμορραγικές τάσεις 
  • Διάταση τροφοφόρων αγγείων των νεύρων 
  • Διήθηση από μονοπύρηνα κύτταρα σε ορισμένες περιπτώσεις
  • Ατροφία του προσωπικού νεύρου

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

  • Ηλεκτρομυογραφία τις πρώτες 3 εβδομάδες μετά την έναρξη της κατάστασης, δηλώνει ελαττωμένο ή από πρότυπο παρεμβολής στην επηρεασμένη περιοχή, που αντανακλά σε μείωση ή απουσία της λειτουργίας των κινητικών μονάδων του προσωπικού. Μετά από 3 εβδομάδες τυπικά παρατηρούνται δυναμικά εκνεύρωσης (ινιδώσεις). Τελικά, με την ανάρρωση μπορεί να εμφανιστούν χαμηλού εύρους, μικρής διάρκειας, πολυφασικές (αναγεννημένες) κινητικές μονάδες σε προηγούμενα εκνευρωμένες περιοχές. Η ανάρρωση μπορεί να είναι ατελής.
  • Οι ταχύτητες αγωγής των νεύρων μπορεί να αποκαλύψουν απουσία ή ελάττωση του προκλητού δυναμικού, επιβράδυνση της ταχύτητας αγωγής ή μία φυσιολογική ταχύτητα αγωγής και εύρος 
  • Βλεφαροκινητικό αντανακλαστικό - το ηλεκτρολογικό ισοδύναμο του αντανακλαστικού του κερατοειδούς, είναι ανώμαλο σε όλες τις περιπτώσεις

bells palsy

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ 

Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου για να αποκλειστούν βλάβες οπισθίου βοθρίου και ενδοπορικοί όγκοι VIII συζυγίας, αν υπάρχει υψηλή κλινική υποψία

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ 

Η οσφυονωτιαία παρακέντηση μπορεί να φανερώσει αυξημένο ποσό πρωτεΐνης ή κυττάρων, ωστόσο, συνήθως, δεν είναι απαραίτητη και καλύτερα να ΜΗ γίνεται

ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

  • Κλείστε και θεραπεύστε το αντίστοιχο μάτι
  • Κολλύριο μεθυλσελλουλόζης

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

Πλήρως δραστήριοι. Δώστε προσοχή σε δραστηριότητες που απαιτούν οξεία αντίληψη του βάθους

ΦΑΡΜΑΚΑ 

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

Κορτικοστερεοειδή:

  • Πρεδνιζόνη: 80 mg από το στόμα 4 φορές την ημέρα, για 3 ημέρες, μετά 40 mg από το στόμα 4 φορές την ημέρα για 3 ημέρες και στη συνέχεια διακόψτε τη χρήση. Η πορεία της θεραπείας πρέπει να αρχίσει αμέσως μετά την εμφάνιση της παράλυσης του Bell. Υπάρχει μικρή ωφέλεια αν ξεκινήσει η χορήγηση στεροειδών μετά από 4 ημέρες 

Αντενδείξεις: Προϋπάρχουσες λοιμώξεις συμπεριλαμβανομένης της φυματίωσης και της συστηματικής μυκητιάσεως 

Προφυλάξεις: Χρήση με διακριτικότητα στην κύηση, στη νόσο πεπτικού έλκους και στο διαβήτη

Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

  • MMR, πολυομυελίτιδος και άλλα ενεργά εμβόλια
  • Ασπιρίνη σε ασθενείς με υποπροθρομβιναιμία

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

  • Επαναλάβετε τον έλεγχο κάθε μήνα για 6-12 μήνες 
  • Ψάξτε για ενδείξεις απόξεσης του κερατοειδούς. Αναμένετε γρήγορη ανάρρωση 

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

  • Αποκάλυψη της υποκλινικής λοιμώξεως (όπως η φυματίωση) από τη χρήση στεροειδών 
  • Ψυχολογικές διαταραχές υποκινούμενες από τα στερεοειδή
  • Απόξεση και έλκος του κερατοειδούς

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

Ολική, μερική ή καθόλου αποκατάσταση της λειτουργίας. Ασθενείς με μερική εκνέυρωση, τυπικά αναρρώνουν πλήρως. Ασθενείς με ολική εκνεύρωση, συνήθως, αναρρώνουν μερικώς, αλλά μπορεί να εκδηλώσουν έκτοπη αναγέννηση (π.χ. κροκοδείλια δάκρυα) ή σπασμός του μισού προσώπου σαν μακροπρόθεσμες επιλογές

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΚΥΗΣΗ

Χρησιμοποιήστε με μεγάλη προσοχή στερεοειδή στη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Bells palsy

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Το σύνδρομο Ramsay Hunt

Η λαβυρινθίτιδα

Περιφερική παράλυση προσωπικού νεύρου

 Η παράλυση του Bell

Ακουστικό νευρίνωμα

Γέφυρα εγκεφάλου

Όγκοι σιελογόνων αδένων

Καρκίνος της γλώσσας

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 576 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2020 08:43
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι ακραίος πόνος στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας ή του αυτιού. Επιθέσεις έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ μπορεί να συμβεί χωρίς προειδοποίηση ή μπορεί να προκληθεί με την κατάποση. Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, συχνά βρίσκεται ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο μέσα στο κρανίο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άτομα με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Τα φάρμακα μπορεί αρχικά να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά συχνά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για μακροχρόνια ανακούφιση. Η νευραλγία είναι έντονος πόνος που προκαλείται από τραυματισμό ή βλάβη σε ένα νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο είναι το ένατο (IX) κρανιακό νεύρο, το οποίο προκύπτει από το εγκεφαλικό στέλεχος μέσα στο κρανίο. Προσφέρει αίσθηση στο πίσω μέρος του λαιμού και της γλώσσας και σε τμήματα του αυτιού. Όταν το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο ερεθίζεται, γίνεται αισθητή μια επίθεση έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας, των αμυγδαλών ή του αυτιού. Μπορεί αρχικά να αντιμετωπίσετε σύντομες, ήπιες κρίσεις, με περιόδους ύφεσης. Αλλά η νευραλγία μπορεί να προχωρήσει, προκαλώντας μεγαλύτερες, συχνές κρίσεις έντονου πόνου. Ο γλωσσοφαρυγγικός πόνος μπορεί να είναι παρόμοιος με τη νευραλγία του τριδύμου και να έχει λανθασμένη διάγνωση. Φροντίστε να επισκεφτείτε έναν νευροχειρουργό που ειδικεύεται στον πόνο στο πρόσωπο που μπορεί να κάνει τη διάκριση. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Οι ασθενείς περιγράφουν μια επίθεση ως πόνο με κάψιμο ή τρύπημα ή ως ηλεκτροπληξία που μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά. Η κατάποση, το μάσημα, η ομιλία, ο βήχας, το χασμουρητό ή το γέλιο μπορεί να πυροδοτήσουν μια επίθεση. Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν την αίσθηση ενός αιχμηρού αντικειμένου στο λαιμό. Ο πόνος συνήθως έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

    • Επηρεάζει τη μία πλευρά του λαιμού
    • Μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες ή εβδομάδες, ακολουθούμενη από ύφεση για μήνες ή χρόνια
    • Εμφανίζεται πιο συχνά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να απενεργοποιηθεί

    Περίπου το 10% των ασθενών έχουν επίσης δυνητικά απειλητικά για τη ζωή επεισόδια καρδιακών ανωμαλιών που προκαλούνται από τη συμμετοχή του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, όπως:

    • Αργός παλμός
    • Ξαφνική πτώση της αρτηριακής πίεσης
    • Λιποθυμία (συγκοπή)
    • Επιληπτικές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Πολλοί πιστεύουν ότι το προστατευτικό περίβλημα του νεύρου επιδεινώνεται, στέλνοντας μη φυσιολογικά μηνύματα. Αυτές οι ανωμαλίες διαταράσσουν το φυσιολογικό σήμα του νεύρου και προκαλούν πόνο. Τις περισσότερες φορές η βλάβη οφείλεται από ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη γήρανση, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και τους κοντινούς όγκους. Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι σπάνια σε σύγκριση με άλλα σύνδρομα πόνου του προσώπου. Εμφανίζεται ελαφρώς περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. συνήθως μέσης ηλικίας και άνω.

    glosso 2

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Όταν ένα άτομο αισθάνεται για πρώτη φορά πόνο στο λαιμό, ζητείται συχνά η συμβουλή γιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας ή οδοντίατρου. Εάν ο πόνος απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση, μπορεί να συστηθεί νευρολόγος ή νευροχειρουργός. Η διάγνωση της νευραλγίας γίνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των συμπτωμάτων του ασθενούς. Εάν υπάρχει υποψία γλωσσοφαρυγγικής νευραλγίας, ο γιατρός θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει ένα επεισόδιο αγγίζοντας το πίσω μέρος του λαιμού με ένα στυλεό. Εάν αυτό προκαλεί πόνο, εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό στο πίσω μέρος του λαιμού και ο γιατρός θα δοκιμάσει ξανά το ερέθισμα του πόνου. Εάν ο πόνος δεν προκαλείται ενώ η περιοχή είναι μουδιασμένη, διαγιγνώσκεται γλωσσοφαρυγγική νευραλγία. Άλλες εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν μαγνητική τομογραφία για την αναζήτηση όγκων ή αιμοφόρου αγγείου που συμπιέζει το νεύρο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Διατίθενται ποικίλες θεραπείες, όπως φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση, επεμβάσεις με βελόνα και ακτινοβολία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι συνήθως η φαρμακευτική αγωγή. Όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να ελέγξουν τον πόνο ή προκαλούν ανυπόφορες παρενέργειες, μπορεί να ζητηθεί η γνώμη νευροχειρουργού για να συζητηθούν άλλες διαδικασίες.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη δεν είναι αποτελεσματικά κατά του νευραλγικού πόνου.

    Τα αντισπασμωδικά, όπως η καρβαμαζεπίνη, η γκαμπαπεντίνη, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου. Εάν το φάρμακο αρχίσει να χάνει την αποτελεσματικότητά του, ο γιατρός μπορεί να αυξήσει τη δόση ή να αλλάξει σε άλλο τύπο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, αστάθεια, ναυτία, δερματικό εξάνθημα και διαταραχές του αίματος. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς παρακολουθούνται με περιοδικές εξετάσεις αίματος για να διασφαλιστεί ότι τα επίπεδα του φαρμάκου παραμένουν ασφαλή. Μπορεί να είναι απαραίτητη πολλαπλή φαρμακευτική θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου.

    Μερικοί άνθρωποι διαχειρίζονται την πυροδότηση του πόνου εφαρμόζοντας μια υγρή ξυλοκαΐνη στην περιοχή των αμυγδαλών και μουδιάζοντάς την προσωρινά, ώστε να μπορούν να φάνε και να καταπιούν.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση είναι μια χειρουργική επέμβαση για την ήπια επαναδρομολόγηση του αιμοφόρου αγγείου από τη συμπίεση του νεύρου, γεμίζοντας την αρτηρία με ένα σφουγγάρι. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και απαιτεί νοσηλεία 1 έως 2 ημερών. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, δημιουργείται ένα άνοιγμα 2,5 εκατοστών, που ονομάζεται κρανιοτομή, στο κρανίο πίσω από το αυτί. Αυτό εκθέτει το νεύρο στη σύνδεσή του με το εγκεφαλικό στέλεχος. Συχνά εντοπίζεται το αιμοφόρο αγγείο (ενίοτε ο όγκος) που συμπιέζει το νεύρο. Αφού το νεύρο απελευθερωθεί από τη συμπίεση, προστατεύεται με ένα μικρό σφουγγάρι από τεφλόν. Το σφουγγάρι παραμένει μόνιμα στον εγκέφαλο. Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει ανακούφιση από τον πόνο στο 85% των ασθενών. Το κύριο πλεονέκτημα της μικροαγγειακής αποσυμπίεσηςείναι ότι προκαλεί ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες κατάποσης ή φωνής. Ωστόσο, υπάρχει 5% κίνδυνος θανάτου λόγω χειραγώγησης του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση+ επιλεκτική οπίσθια ριζοτομή νεύρου είναι μια χειρουργική επέμβαση για την κίνηση της αρτηρίας (αν βρεθεί) και την κοπή της ρίζας του νεύρου στη σύνδεσή της με το εγκεφαλικό στέλεχος. Παρόμοια με τη χειρουργική επέμβαση μικροαγγειακής αποσυμπίεσης, γίνεται ένα μικρό άνοιγμα στο πίσω μέρος του κρανίου. Εάν δεν βρεθεί το αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο ή αν δεν μπορεί να μετακινηθεί εύκολα, ο χειρουργός μπορεί να επιλέξει να κόψει το νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο αναγνωρίζεται και κόβεται. Στη συνέχεια, ένας ανιχνευτής διέγερσης χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό μόνο των αισθητήριων ριζών του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οι αισθητήριες ρίζες, οι οποίες μεταδίδουν τα σήματα πόνου στον εγκέφαλο, κόβονται. Δεν κόβεται ολόκληρο το πνευμονογαστρικό νεύρο. Η ριζοτομία + μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει 96% μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο. Οι πιθανές παρενέργειες της ριζοτομής είναι η βραχνάδα της φωνής, η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) και η απώλεια της αίσθησης της γεύσης.

    Η διαδερμική στερεοτακτική ριζοτομία ραδιοσυχνοτήτων (PSR) είναι μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση που φτάνει στο νεύρο μέσω της παρειάς χωρίς τομή του δέρματος ή άνοιγμα του κρανίου. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία και ελαφριά καταστολή. Οι ασθενείς πηγαίνουν σπίτι την ίδια μέρα. Μια κοίλη βελόνα εισάγεται μέσω του δέρματος της παρειάς στο γλωσσοφαρυγγικό νεύρο στη βάση του κρανίου. Ένα ηλεκτρόδιο περνάει ένα θερμαντικό ρεύμα για να καταστρέψει μερικές από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες που προκαλούν πόνο. Αυτή η διαδικασία συνήθως συνιστάται για άτομα με πόνο που προκαλείται από καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

    Ακτινοβολία

    Ο στόχος της θεραπείας με ακτινοβολία είναι να βλάψει τη νευρική ρίζα για να διακόψει τα σήματα πόνου που φθάνουν στον εγκέφαλο. Η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική είναι μια μη επεμβατική διαδικασία εξωτερικών ασθενών που χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας για να καταστρέψει ορισμένες από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες. Μια στερεοτακτική μάσκα ή πλαίσιο είναι προσαρτημένη στο κεφάλι του ασθενούς για να εντοπίσει με ακρίβεια το νεύρο σε μια μαγνητική τομογραφία και να κρατήσει το κεφάλι τέλεια ακίνητο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υψηλά εστιασμένες δέσμες ακτινοβολίας παραδίδονται στη νευρική ρίζα. Τις εβδομάδες μετά τη θεραπεία, αναπτύσσεται σταδιακά μια βλάβη (τραυματισμός) στο σημείο που εφαρμόσθηκε η ακτινοβολία. Η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να μην συμβεί αμέσως αλλά μάλλον σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Οι ασθενείς παραμένουν υπό φαρμακευτική αγωγή για ένα χρονικό διάστημα μετά τη θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου, μέχρι η ακτινοβολία να έχει αποτέλεσμα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    glosso 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευραλγία τριδύμου

    Σύνδρομο καυσαλγίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η φαινυτοΐνη

    Νευρίτιδα

    Το φυτό Cannabis Sativa

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τη νευραλγία του τριδύμου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Tramadol

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χειροπρακτική

    Νευροπαθητικός πόνος

    Νευροτροποποίηση για το χρόνιο πόνο

    Ενδείξεις βελονισμού

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Τι είναι ο βελονισμός;

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος Menetrier Νόσος Menetrier

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Menetrier

    Νόσος Menetrier είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός του γαστρικού βλεννογόνου, ο οποίος προκαλεί διάχυτη πάχυνση του τοιχώματος του στομάχου.

    Συχνά συνοδεύεται από φλεγμονώδεις αλλοιώσεις.

    Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Η παρουσία διάχυτου καρκινώματος, διάχυτου λεμφώματος και συνδρόμου Zollinger-Elison, σχεδόν, αποκλείει τη διάγνωση.

    Η νόσος Menetrier  είναι μια σπάνια, επίκτητη, προκακοήθης νόσος του στομάχου που χαρακτηρίζεται από τεράστιες γαστρικές πτυχές, υπερβολική παραγωγή βλεννογόνου με επακόλουθη απώλεια πρωτεΐνης και μικρή ή καθόλου παραγωγή οξέος. Η διαταραχή σχετίζεται με υπερβολική έκκριση μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα άλφα (TGF-α).

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Τα άτομα με τη νόσο παρουσιάζουν πόνο στην άνω κοιλιακή χώρα, που μερικές φορές συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, οίδημα, αδυναμία και απώλεια βάρους. Μπορεί να εμφανιστεί μικρή ποσότητα γαστρεντερικής αιμορραγίας, η οποία συνήθως οφείλεται σε επιφανειακές διαβρώσεις του βλεννογόνου. Η αιμορραγία μεγάλου όγκου είναι σπάνια. 20% έως 100% των ασθενών, ανάλογα με τον χρόνο εμφάνισης, αναπτύσσουν μια γαστροπάθεια απώλειας πρωτεΐνης που συνοδεύεται από χαμηλή λευκωματίνη στο αίμα και οίδημα. Τα συμπτώματα και τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου του Menetrierστα παιδιά είναι παρόμοια με εκείνα των ενηλίκων, αλλά η ασθένεια στα παιδιά συνήθως αυτοπεριορίζεται και συχνά ακολουθεί λοίμωξη του αναπνευστικού.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Ιδιοπαθής

    Η αιτία της νόσου Menetrierείναι άγνωστη, αλλά έχει συσχετιστεί με λοίμωξη από HCMV-Human cytomegalovirus σε παιδιά και λοιμώξεις από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στους ενήλικες. Επιπρόσθετα, αυξημένος TGF-α έχει σημειωθεί στον γαστρικό βλεννογόνο των ασθενών με τη νόσο.

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Με τη νόσο Menetrier, το στομάχι χαρακτηρίζεται από μεγάλες, ελικοειδείς γαστρικές πτυχές στον πυθμένα και το σώμα, με το άντρο γενικά να είναι απαλλαγμένο, δίνοντας στον βλεννογόνο μια λιθόστρωτη εμφάνιση. Ιστολογικά, το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η μαζική υπερπλασία των βοθρίων. Οι αδένες είναι επιμήκεις με όψη σαν τιρμπουσόν και η κυστική διαστολή είναι συχνή. Η φλεγμονή είναι συνήθως μέτρια, αν και ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζουν έντονη ενδοεπιθηλιακή λεμφοκυττάρωση. Η διάχυτη ή αποσπασματική ατροφία των αδένων, εμφανής ως υποπλασία κυρίων κυττάρων, είναι χαρακτηριστική. Η νόσος Menetrierθεωρείται μία από τις δύο πιο καλά κατανοητές υπερτροφικές γαστροπάθειες. Το άλλο είναι το σύνδρομο Zollinger-Ellison.

    mntrierdiseasefinal 140224134818 phpapp02 thumbnail 4

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Οι μεγάλες πτυχές του στομάχου, όπως φαίνεται στη νόσο Menetrier, ανιχνεύονται εύκολα με ακτινογραφία μετά από γεύμα με βάριο ή με ενδοσκοπικές μεθόδους. Απαιτείται ενδοσκόπηση με βιοψία εν τω βάθει βλεννογόνου για να τεθεί η διάγνωση και να αποκλειστούν άλλες οντότητες που μπορεί να εμφανιστούν παρόμοια. Μια μη διαγνωστική βιοψία μπορεί να οδηγήσει σε μια χειρουργική βιοψία πλήρους πάχους για τον αποκλεισμό κακοήθειας. Η εξέταση για CMV και ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού θα πρέπει να αποτελεί μέρος της αξιολόγησης. Η εικοσιτετράωρη παρακολούθηση του pH αποκαλύπτει υποχλωρυδρία ή αχλωρυδρία και η εξέταση λευκωματίνης με επισήμανση χρωμίου αποκαλύπτει αυξημένη απώλεια πρωτεΐνης γαστρεντερικού σωλήνα. Τα επίπεδα γαστρίνης στον ορό θα είναι εντός των φυσιολογικών ορίων. Άλλες πιθανές αιτίες μεγάλων πτυχών εντός του στομάχου περιλαμβάνουν: σύνδρομο Zollinger-Ellison, καρκίνος στομάχου, λοίμωξη, κυτταρομεγαλοϊός/CMV, ιστοπλάσμωση, σύφιλη και διηθητικές διαταραχές όπως η σαρκοείδωση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Παρακολούθηση
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων
    • Αντιχολινεργικά φάρμακα
    • Μερική γαστρεκτομή 

    Το Cetuximab είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη νόσο Menetrier. Το Cetuximab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα κατά του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα και έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της νόσου Menetrier. Πολλά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της πάθησης, με ποικίλη αποτελεσματικότητα. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν: αντιχολινεργικούς παράγοντες, προσταγλανδίνες, αναστολείς αντλίας πρωτονίων, πρεδνιζόνη και ανταγωνιστές των υποδοχέων Η2. Τα αντιχολινεργικά μειώνουν την απώλεια πρωτεΐνης. Μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες θα πρέπει να συνιστάται για την αντικατάσταση της απώλειας πρωτεΐνης σε ασθενείς με χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα. Τυχόν έλκη που ανακαλύφθηκαν κατά την αξιολόγηση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με το συνήθη τρόπο. Σοβαρή νόσος με επίμονη και σημαντική απώλεια πρωτεΐνης παρά το cetuximab μπορεί να απαιτεί ολική αφαίρεση του στομάχου. Η υφολική γαστρεκτομή εκτελείται από ορισμένους. Μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα λόγω της δυσκολίας μακράς διάρκειας διατήρησης της αναστόμωσης μεταξύ φυσιολογικού και υπερπλαστικού ιστού. Στους ενήλικες, δεν υπάρχει εγκεκριμένη από τον FDA θεραπεία εκτός από γαστρεκτομή και δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες. Το Cetuximab έχει εγκριθεί για παρηγορητική χρήση στη θεραπεία της νόσου. Οι παιδιατρικές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και η νόσος υποχωρεί σε εβδομάδες έως μήνες.

    Η μέση ηλικία έναρξης είναι 40 έως 60 ετών και οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες. 
    Ο κίνδυνος γαστρικού αδενοκαρκινώματος είναι αυξημένος σε ενήλικες με νόσο Menetrier.
    maxresdefault 70
     
    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
    Διαβάστε, επίσης, 
     
  • Σύνδρομο Bartter Σύνδρομο Bartter

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Bartter

    Σύνδρομο Bartter είναι η υπερτροφία και υπερπλασία των παρασπειραματικών κυττάρων, η οποία προκαλεί υποκαλαιμική αλκάλωση και υπεραλδοστερονισμός.

    Χαρακτηριστικά: απουσία υπέρτασης, παρά την αυξημένη συγκέντρωση ρενίνης στο πλάσμα και απώλεια της συσπαστικής επίδρασης της αγγειοτενσίνης. Προσβάλλει συνήθως παιδιά, είναι πιθανά, κληρονομούμενο και μπορεί να σχετίζεται με άλλες συγγενείς διαταραχές, όπως χαμηλό ανάστημα και διανοητική καθυστέρηση. Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από ένα ελάττωμα στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή πίεση αίματος.

    Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικό και κλασσικό. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι πιο ήπια και από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Στο 90% των περιπτώσεων, το νεογνικό σύνδρομο Bartter εμφανίζεται μεταξύ 24 και 30 εβδομάδων κύησης με περίσσεια αμνιακού υγρού. Μετά τη γέννηση, το βρέφος φαίνεται να ουρεί και να πίνει υπερβολικά, πολυουρία και πολυδιψία, αντίστοιχα. Μπορεί να προκληθεί απειλητική για τη ζωή αφυδάτωση εάν το βρέφος δεν λάβει επαρκή υγρά. Περίπου το 85% των βρεφών απορρίπτει υπερβολικές ποσότητες ασβεστίου στα ούρα και στα νεφρά, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πέτρες στα νεφρά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το βρέφος μπορεί να πάθει νεφρική ανεπάρκεια.

    Οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να έχουν συμπτώματα τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους, αλλά συνήθως διαγιγνώσκονται στη σχολική ηλικία ή αργότερα. Όπως τα βρέφη με τον νεογνικό υπότυπο, οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter έχουν επίσης πολυουρία, πολυδιψία και τάση για αφυδάτωση, αλλά φυσιολογική ή ελαφρώς αυξημένη απέκκριση ασβεστίου στα ούρα χωρίς την τάση να αναπτύξουν πέτρες στα νεφρά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν επίσης έμετο και καθυστέρηση ανάπτυξης. Η νεφρική λειτουργία είναι επίσης φυσιολογική εάν η νόσος αντιμετωπίζεται, όμως περιστασιακά οι ασθενείς προχωρούν σε νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται από χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, αλκάλωση, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και αυξημένη ρενίνη και αλδοστερόνη του πλάσματος. Πιθανώς υπάρχουν πολυάριθμες αιτίες αυτού του συνδρόμου. Οι διαγνωστικοί δείκτες περιλαμβάνουν υψηλό κάλιο και χλωριδίων στα ούρα παρά τις χαμηλές τιμές ορού, αυξημένη ρενίνη πλάσματος, υπερπλασία της παρασπειραματικής συσκευής στη βιοψία νεφρού (καλύτερα να μη γίνεται) και προσεκτική εξαίρεση της κατάχρησης διουρητικών. Συχνά εντοπίζεται υπερβολική παραγωγή προσταγλανδινών από τα νεφρά. Μπορεί επίσης να συμβεί σπατάλη μαγνησίου. Οι ομόζυγοι ασθενείς πάσχουν από σοβαρή υπερασβεστιουρία και νεφροασβέστωση.

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Άγνωστα 
    • Πρωτοπαθής νεφρική απώλεια καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληνιαριακή μεταφορά καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληναριακή μεταφορά χλωριούχων 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Το σύνδρομο Bartter προκαλείται από μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες που μεταφέρουν ιόντα στα νεφρικά κύτταρα στο παχύ ανιόν άκρο του νεφρώνα που ονομάζεται επίσης ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Συγκεκριμένα, οι μεταλλάξεις που εμπλέκουν άμεσα ή έμμεσα τον συμμεταφορέα Na-K-2Cl είναι βασικές. Ο συμμεταφορέας Na-K-2Cl εμπλέκεται στην ηλεκτροουδέτερη μεταφορά ενός ιόντος νατρίου, ενός καλίου και δύο ιόντων χλωρίου κατά μήκος της κορυφαίας μεμβράνης του σωληναρίου. Ο βασεοπλευρικός υποδοχέας που ανιχνεύει το ασβέστιο έχει την ικανότητα να ρυθμίζει προς τα κάτω τη δραστηριότητα αυτού του μεταφορέα κατά την ενεργοποίηση. Μόλις μεταφερθούν στα κύτταρα του σωληναρίου, τα ιόντα νατρίου μεταφέρονται ενεργά κατά μήκος της βασεοπλευρικής μεμβράνης μέσω Na+/K+-ATPases και τα ιόντα χλωρίου περνούν μέσω διευκολυνόμενης διάχυσης μέσω των βασοπλευρικών καναλιών χλωρίου. Το κάλιο, ωστόσο, είναι σε θέση να διαχέεται πίσω στον αυλό των σωληναρίων μέσω των κορυφαίων καναλιών καλίου, επιστρέφοντας ένα καθαρό θετικό φορτίο στον αυλό και καθιερώνοντας μια θετική τάση μεταξύ του αυλού και του ενδιάμεσου χώρου. Αυτή η βαθμίδα φόρτισης είναι υποχρεωτική για την παρακυτταρική επαναρρόφηση τόσο των ιόντων ασβεστίου όσο και των ιόντων μαγνησίου. Η σωστή λειτουργία όλων αυτών των μεταφορέων είναι απαραίτητη για την κανονική επαναρρόφηση ιόντων κατά μήκος του παχύ ανιόντος της αγκύλης και η απώλεια οποιουδήποτε συστατικού μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργική αδρανοποίηση του συστήματος στο σύνολό του και να οδηγήσει στην εμφάνιση του συνδρόμου Bartter. Η απώλεια της λειτουργίας αυτού του συστήματος επαναρρόφησης έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση νατρίου, καλίου και χλωρίου στο παχύ ανιόν άκρο, καθώς και κατάργηση της θετικής τάσης στον αυλό, με αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση ασβεστίου και μαγνησίου. Η απώλεια επαναρρόφησης νατρίου εδώ έχει επίσης το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα της κατάργησης της υπερτονικότητας του νεφρικού μυελού, μειώνοντας σοβαρά την ικανότητα επαναρρόφησης νερού αργότερα στον άπω νεφρώνα και το σύστημα συλλεκτικών αγωγών, οδηγώντας σε σημαντική διούρηση και πιθανότητα μείωσης όγκου. Τέλος, το αυξημένο φορτίο νατρίου στον περιφερικό νεφρώνα προκαλεί αντισταθμιστικούς μηχανισμούς επαναρρόφησης, αν και σε βάρος του καλίου με απέκκριση από τα κύρια κύτταρα και προκύπτει υποκαλιαιμία. Αυτή η αυξημένη απέκκριση καλίου αντισταθμίζεται εν μέρει από α-παρενθετικά κύτταρα σε βάρος των ιόντων υδρογόνου, οδηγώντας σε μεταβολική αλκάλωση. 

    ijnrd 155397 F003

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Τα άτομα που πάσχουν από σύνδρομο Bartter παρουσιάζουν συμπτώματα που είναι πανομοιότυπα με εκείνα των ασθενών που λαμβάνουν διουρητικά αγκύλης όπως η φουροσεμίδη, δεδομένου ότι τα διουρητικά αγκύλης στοχεύουν στην ακριβή πρωτεΐνη μεταφοράς που είναι ελαττωματική στο σύνδρομο, τουλάχιστον για το σύνδρομο Bartter τύπου 1. Οι άλλοι υπότυποι του συνδρόμου περιλαμβάνουν μεταλλάξεις σε άλλους μεταφορείς που οδηγούν σε λειτουργική απώλεια του μεταφορέα-στόχου. Οι ασθενείς συχνά παραδέχονται ότι προτιμούν τα αλμυρά τρόφιμα. Τα κλινικά ευρήματα που χαρακτηρίζουν το σύνδρομο Bartter είναι η υποκαλιαιμία, η μεταβολική αλκάλωση και η φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Αυτά τα ευρήματα μπορεί επίσης να προκληθούν από άλλες καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση.

    Κατά τη διάγνωση του συνδρόμου Bartter, οι ακόλουθες καταστάσεις πρέπει να αποκλειστούν ως πιθανές αιτίες της συμπτωματολογίας:

    • Χρόνιος έμετος: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν χαμηλά επίπεδα χλωρίου στo αίμα. Έχουν σχετικά υψηλότερα επίπεδα χλωρίου στα ούρα.
    • Κατάχρηση διουρητικών φαρμάκων: Ο γιατρός πρέπει να ελέγξει τα ούρα για πολλαπλά διουρητικά πριν τεθεί η διάγνωση.
    • Ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια ασβεστίου: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν επίσης χαμηλό επίπεδο μαγνησίου και ασβεστίου στον ορό και στα ούρα.
    • Οι ασθενείς με σύνδρομο Bartter μπορεί επίσης να έχουν αυξημένα επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης.
    • Το προγεννητικό σύνδρομο Bartter μπορεί να συσχετιστεί με πολυϋδράμνιο.

    Τα σύνδρομα Bartter και Gitelman χαρακτηρίζονται και τα δύο από χαμηλά επίπεδα καλίου και μαγνησίου στο αίμα, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση. Ωστόσο, το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται επίσης από υψηλή ρενίνη, υψηλή αλδοστερόνη, υπερασβεστιουρία και μη φυσιολογικό μεταφορέα Na+-K+-2Cl− στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, ενώ το σύνδρομο Gitelman προκαλεί υπασβεστιουρία και οφείλεται σε ανώμαλη θειαζιδική ευαισθησία του μεταφορέα στο άπω τμήμα. Το σύνδρομο Pseudo-Bartter είναι ένα σύνδρομο παρόμοιας εμφάνισης με το σύνδρομο Bartter αλλά χωρίς κανένα από τα χαρακτηριστικά γενετικά του ελλείμματα. Το σύνδρομο ψευδο-Bartter έχει παρατηρηθεί στην κυστική ίνωση, καθώς και στην υπερβολική χρήση καθαρτικών.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Υψηλό διαιτητικό κάλιο
    • Υψηλό διαιτητικό χλωριούχο νάτριο 
    • Συμπληρωματικό κάλιο 
    • Σπιρονολακτόνη
    • Ινδομεθακίνη
    • Ιβουπροφαίνη
    • Ασπιρίνη
    • Καπτοπρίλη 
    • Προπρανολόλη

    Η λήψη συμπληρωμάτων νατρίου, χλωρίου και καλίου υπό ιατρική επίβλεψη είναι απαραίτητη και η σπειρονολακτόνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της απώλειας καλίου. Η δωρεάν και ανεπιφύλακτη πρόσβαση στο νερό είναι απαραίτητη για την πρόληψη της αφυδάτωσης, καθώς οι ασθενείς διατηρούν την κατάλληλη ανταπόκριση στη δίψα. Σε σοβαρές περιπτώσεις όπου το συμπλήρωμα από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει τη βιοχημική ομοιόσταση, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της σπειραματικής διήθησης και μπορεί να είναι πολύ χρήσιμα, αν και μπορεί να προκαλέσουν γαστρικό ερεθισμό και θα πρέπει να χορηγούνται παράλληλα με θεραπείες καταστολής του στομαχικού οξέος. Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης. Σε μικρά μωρά και παιδιά, είναι απαραίτητο ένα χαμηλό όριο ελέγχου των ηλεκτρολυτών του ορού κατά τη διάρκεια περιόδων ασθένειας που θέτει σε κίνδυνο την πρόσληψη υγρών. Το υπερηχογράφημα νεφρών θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της ανάπτυξης νεφροασβέστωσης, μιας συχνής επιπλοκής που αυξάνει περαιτέρω τη δυσκολία συγκέντρωσης των ούρων.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Οι περιορισμένες διαθέσιμες προγνωστικές πληροφορίες υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία βρεφών και μικρών παιδιών με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να βελτιώσει την ανάπτυξη και ίσως τη διανοητική ανάπτυξη. Από την άλλη πλευρά, η παρατεταμένη υποκαλιαιμία και η υπερρενιναιμία μπορεί να προκαλέσουν προοδευτική σωληναριακή διάμεση νεφρίτιδα, με αποτέλεσμα νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Με την έγκαιρη θεραπεία των ηλεκτρολυτικών ανισορροπιών, η πρόγνωση για ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter είναι καλή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    doctor

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποκαλιαιμία

    Σπιρονολακτόνη

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    www.emedi.gr

     

  • Γωνιακή χειλίτιδα Γωνιακή χειλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γωνιακή χειλίτιδα

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι φλεγμονή της μίας ή και των δύο γωνιών του στόματος. Συχνά οι γωνίες είναι κόκκινες με διάσπαση του δέρματος και κρούστα. Μπορεί επίσης να υπάρχει φαγούρα επώδυνη. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μέρες έως χρόνια. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας τύπος χειλίτιδας, φλεγμονή των χειλιών. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να προκληθεί από μόλυνση, ερεθισμό ή αλλεργίες. Οι λοιμώξεις περιλαμβάνουν μύκητες όπως η Candida albicans και βακτήρια όπως ο σταφυλόκοκκος. Οι ερεθιστικοί παράγοντες περιλαμβάνουν οδοντοστοιχίες που δεν εφαρμόζουν σωστά, γλείψιμο των χειλιών ή σιελόρροια, αναπνοή από το στόμα που οδηγεί σε ξηροστομία, έκθεση στον ήλιο, υπερβολικό κλείσιμο του στόματος, κάπνισμα και ελαφρύ τραύμα. Οι αλλεργίες μπορεί να περιλαμβάνουν ουσίες όπως οδοντόκρεμα, μακιγιάζ και φαγητό. Συχνά εμπλέκονται διάφοροι παράγοντες. Άλλοι παράγοντες μπορεί να περιλαμβάνουν την κακή διατροφή ή την κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Η διάγνωση μπορεί να βοηθηθεί με καλλιέργειες για λοιμώξεις και τεστ επιθέματος για αλλεργίες. Η θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα βασίζεται συνήθως στα υποκείμενα αίτια μαζί με τη χρήση μιας κρέμας φραγμού. Συχνά δοκιμάζεται επίσης μια αντιμυκητιασική και αντιβακτηριδιακή κρέμα. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα αρκετά συχνό πρόβλημα, με εκτιμήσεις ότι επηρεάζει το 0,7% του πληθυσμού. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 30 έως 60 ετών και είναι επίσης σχετικά συχνή στα παιδιά. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, οι ανεπάρκειες σιδήρου και βιταμινών είναι οι πιο συχνές αιτίες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας αρκετά μη ειδικός όρος που περιγράφει την παρουσία μιας φλεγμονώδους βλάβης σε μια συγκεκριμένη ανατομική περιοχή, δηλαδή στη γωνία του στόματος. Καθώς υπάρχουν διαφορετικές πιθανές αιτίες και παράγοντες που συμβάλλουν από το ένα άτομο στο άλλο, η εμφάνιση της βλάβης είναι κάπως μεταβλητή. Οι βλάβες είναι πιο συχνά συμμετρικές και στις δύο πλευρές του στόματος, αλλά μερικές φορές μόνο η μία πλευρά μπορεί να επηρεαστεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βλάβη μπορεί να περιορίζεται στον βλεννογόνο των χειλιών και σε άλλες περιπτώσεις η βλάβη μπορεί να εκτείνεται πέρα ​​από το όριο του ερυθρού, την άκρη όπου η επένδυση στα χείλη γίνεται δέρμα στο πρόσωπο. Αρχικά, οι γωνίες του στόματος αναπτύσσουν γκρι-λευκή πάχυνση και παρακείμενο ερύθημα. Αργότερα, η συνήθης εμφάνιση είναι μια περίπου τριγωνική περιοχή με ερύθημα, οίδημα και διάσπαση του δέρματος σε κάθε γωνία του στόματος. Ο βλεννογόνος του χείλους μπορεί να ραγίσει, να σχηματίσει κρούστα, να εξελκωθεί ή να ατροφήσει. Συνήθως δεν υπάρχει αιμορραγία. Όπου εμπλέκεται το δέρμα, μπορεί να υπάρχουν ραγάδες ακτινωτές από τη γωνία του στόματος. Σπάνια, η δερματίτιδα, που μπορεί να μοιάζει με έκζεμα μπορεί να εκτείνεται από τη γωνία του στόματος μέχρι το δέρμα της παρειάς ή του πηγουνιού. Εάν εμπλέκεται Staphylococcus aureus, η βλάβη μπορεί να εμφανίσει χρυσοκίτρινες κρούστες. Στη χρόνια γωνιακή χειλίτιδα, μπορεί να υπάρξει εξόγκωση, απολέπιση και σχηματισμός κοκκιώδους ιστού. Μερικές φορές μπορούν εύκολα να διαπιστωθούν παράγοντες που συμβάλλουν, όπως η απώλεια του ύψους του κάτω μέρους του προσώπου από κακώς κατασκευασμένες ή φθαρμένες οδοντοστοιχίες, που έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου. Εάν υπάρχει διατροφική ανεπάρκεια στην οποία βασίζεται η πάθηση, μπορεί να υπάρχουν διάφορα άλλα σημεία και συμπτώματα όπως η γλωσσίτιδα. Σε άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν οδοντοστοιχίες, συχνά μπορεί να υπάρχει ερυθηματώδης βλεννογόνος κάτω από την οδοντοστοιχία, συνήθως η άνω οδοντοστοιχία, μια εμφάνιση σύμφωνη με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Συνήθως οι βλάβες δίνουν συμπτώματα πόνου, κνησμού ή καύσου.

    goniaki 2

    ΑΙΤΙΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα θεωρείται ότι είναι πολυπαραγοντική διαταραχή λοιμώδους προέλευσης, με πολλούς τοπικούς και συστημικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. Οι πληγές στη γωνιακή χειλίτιδα συχνά μολύνονται με μύκητες, βακτήρια ή συνδυασμό αυτών. Αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει μια δευτερογενή, ευκαιριακή μόλυνση από αυτά τα παθογόνα. Ορισμένες μελέτες έχουν συνδέσει την αρχική εμφάνιση της γωνιακής χειλίτιδας με διατροφικές ελλείψεις, ιδιαίτερα των βιταμινών Β, Β2-ριβοφλαβίνης και του σιδήρου, που προκαλεί σιδηροπενική αναιμία, που με τη σειρά τους μπορεί να αποτελούν ένδειξη υποσιτισμού ή δυσαπορρόφησης. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να είναι μια εκδήλωση δερματίτιδας εξ επαφής, η οποία χωρίζεται σε δύο ομάδες. Ερεθιστική και αλλεργική. Οι εμπλεκόμενοι οργανισμοί είναι: το είδος Candida, συνήθως Candida albicans, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 20% των περιπτώσεων. Βακτηριακά είδη: ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος, ο οποίος αποτελεί περίπου το 20% των περιπτώσεων και οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι. Αυτοί οι τύποι βακτηρίων έχουν ανιχνευθεί στο 8-15% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας, αλλά λιγότερο συχνά υπάρχουν μεμονωμένα ή συνδυασμός των παραπάνω οργανισμών, πολυμικροβιακή λοίμωξη με περίπου 60% των περιπτώσεων να αφορούν τόσο το C. albicans όσο και το S. aureus. Η Candida μπορεί να ανιχνευθεί στο 93% των βλαβών της γωνιακής χειλίτιδας. Αυτός ο οργανισμός βρίσκεται στο στόμα περίπου 40% των υγιών ατόμων και θεωρείται από ορισμένους ως φυσιολογικό συστατικό της στοματικής μικροχλωρίδας. Ωστόσο, η Candida εμφανίζει διμορφισμό, δηλαδή μια μορφή ζυμομύκητα που πιστεύεται ότι είναι σχετικά αβλαβής και μια παθογόνος υφική ​​μορφή που σχετίζεται με εισβολή στους ιστούς του ξενιστή. Το παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου συνιστάται από ορισμένους για να βοηθήσει στη διάκριση μεταξύ των αβλαβών και παθογόνων μορφών, και έτσι να τονίσει ποιες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας προκαλούνται πραγματικά από την Candida. Το στόμα μπορεί να λειτουργήσει ως δεξαμενή Candida που μολύνει ξανά τις πληγές στις γωνίες του στόματος και εμποδίζει την επούλωση των πληγών.

    Μια βλάβη που προκαλείται από υποτροπή μιας λανθάνουσας λοίμωξης από απλό έρπητα μπορεί να εμφανιστεί στη γωνία του στόματος. Αυτός είναι ο επιχείλιος έρπης και μερικές φορές ονομάζεται "γωνιακός απλός έρπης". Ένα κρύο έλκος στη γωνία του στόματος συμπεριφέρεται παρόμοια με αλλού στα χείλη και ακολουθεί ένα μοτίβο σχηματισμού κυστιδίων, φλυκταινών, που ακολουθείται από ρήξη αφήνοντας μια πληγή με κρούστα που υποχωρεί σε περίπου 7-10 ημέρες και υποτροπιάζει στο ίδιο σημείο περιοδικά , ειδικά σε περιόδους στρες. Αντί να χρησιμοποιεί αντιμυκητιασικές κρέμες, ο γωνιακός απλός έρπης αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως ο έρπης, με τοπικά αντιιικά φάρμακα όπως η ασικλοβίρη.

    Ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής

    Το 22% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας οφείλονται σε ερεθιστικά. Το σάλιο περιέχει πεπτικά ένζυμα, τα οποία μπορεί να έχουν έναν βαθμό πεπτικής δράσης στους ιστούς, εάν αφεθούν σε επαφή. Η γωνία του στόματος συνήθως εκτίθεται στο σάλιο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος των χειλιών. Το μειωμένο κατώτερο ύψος του προσώπου προκαλείται συνήθως από απώλεια δοντιών ή από φθαρμένες, παλιές οδοντοστοιχίες ή οδοντοστοιχίες που δεν έχουν σχεδιαστεί σωστά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, που εξαλείφει τις γωνιακές πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος, δημιουργώντας ουσιαστικά μια ενδοτριβική πτυχή του δέρματος. Η τάση του σάλιου να συσσωρεύεται σε αυτές τις περιοχές είναι αυξημένη, διαβρέχοντας συνεχώς την περιοχή, που μπορεί να προκαλέσει διαβροχή των ιστών και ευνοεί την ανάπτυξη μόλυνσης από ζυμομύκητες. Ως εκ τούτου, η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται συχνότερα σε άτομα χωρίς δόντια. Αντίθετα, είναι ασυνήθιστο σε άτομα που διατηρούν τα φυσικά τους δόντια. Η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται επίσης συχνά σε χρήστες οδοντοστοιχιών. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι παρούσα στο 30% περίπου των ατόμων με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Θεωρείται ότι η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου μπορεί να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει σε έως και 11% των ηλικιωμένων με γωνιακή χειλίτιδα και σε έως και 18% των φορέων οδοντοστοιχίας που έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση μπορεί επίσης να προκληθεί από τη μετανάστευση των δοντιών, τη χρήση ορθοδοντικών συσκευών και τη βλάβη του ελαστικού ιστού που προκαλείται από την έκθεση στο υπεριώδες φως και το κάπνισμα. Καταστάσεις που διατηρούν τις γωνίες του στόματος υγρές μπορεί να περιλαμβάνουν το χρόνιο γλείψιμο των χειλιών, το πιπίλισμα του αντίχειρα ή το πιπίλισμα άλλων αντικειμένων όπως στυλό, σωλήνες, γλειφιτζούρια, τον οδοντικό καθαρισμό π.χ. χρήση οδοντικού νήματος, μάσημα τσίχλας, υπερσιελόρροια και αναπνοή από το στόμα. Μερικοί θεωρούν ότι το συνηθισμένο γλείψιμο ή το μάζεμα των χειλιών είναι μια μορφή νευρικού τικ και δεν το θεωρούν αληθινή γωνιακή χειλίτιδα, αντίθετα το αποκαλούν perlèche, προέρχεται από τη γαλλική λέξη pourlècher που σημαίνει «γλείφω τα χείλη κάποιου» ή «πλασματική χειλίτιδα». Ο όρος «χειλοκαντιντίαση» περιγράφει απολεπιστικές, ξεφλουδιστικές βλάβες των χειλιών και του δέρματος γύρω από τα χείλη και προκαλείται από επιφανειακή καντιντίαση λόγω χρόνιου γλείψιμο των χειλιών. Λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις συμβαίνουν κατά τη διάρκεια κρύου, ξηρού καιρού και είναι μια μορφή σκασμένων χειλιών. Τα άτομα μπορεί να γλείφουν τα χείλη τους σε μια προσπάθεια να προσφέρουν μια προσωρινή στιγμή ανακούφισης, η οποία θα επιδεινώσει μόνο την κατάσταση. Το αντηλιακό σε ορισμένους τύπους lip balm αποδομείται με την πάροδο του χρόνου σε ερεθιστικό. Η χρήση ληγμένου lipbalm μπορεί να προκαλέσει ήπια γωνιακή χειλίτιδα, και όταν το άτομο εφαρμόζει περισσότερο lipbalm για να ανακουφίσει το σκάσιμο, απλώς το επιδεινώνει. Λόγω της καθυστερημένης έναρξης της δερματίτιδας εξ επαφής και της περιόδου ανάρρωσης που διαρκεί ημέρες έως εβδομάδες, οι άνθρωποι συνήθως δεν κάνουν τη σύνδεση μεταξύ του αιτιολογικού παράγοντα και των συμπτωμάτων.

    Διατροφικές ελλείψεις

    Αρκετές διαφορετικές καταστάσεις διατροφικής ανεπάρκειας βιταμινών ή μετάλλων έχουν συνδεθεί με γωνιακή χειλίτιδα. Θεωρείται ότι σε περίπου 25% των ατόμων με γωνιακή χειλίτιδα εμπλέκεται ανεπάρκεια σιδήρου ή ανεπάρκεια βιταμινών Β. Οι διατροφικές ελλείψεις μπορεί να είναι μια πιο κοινή αιτία γωνιακής χειλίτιδας σε χώρες του Τρίτου Κόσμου. Η χρόνια ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί επίσης να προκαλέσει κοιλονυχία (παραμόρφωση σε σχήμα κουταλιού των νυχιών) και γλωσσίτιδα. Δεν είναι πλήρως κατανοητό πώς η ανεπάρκεια σιδήρου προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, αλλά είναι γνωστό ότι προκαλεί έναν βαθμό ανοσοκαταστολής που μπορεί με τη σειρά του να επιτρέψει μια ευκαιριακή μόλυνση από candida. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β2 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα και άλλες καταστάσεις όπως ερυθρότητα των βλεννογόνων, γλωσσίτιδα και ροζ φλεγμονή της γλώσσας. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β5 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με γλωσσίτιδα, και δερματικές αλλαγές παρόμοιες με τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα γύρω από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 είναι μερικές φορές υπεύθυνη για τη γωνιακή χειλίτιδα και συνήθως εμφανίζεται μαζί με ανεπάρκεια φυλλικού οξέος, έλλειψη φυλλικού οξέος, η οποία προκαλεί επίσης γλωσσίτιδα και μεγαλοβλαστική αναιμία. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β3 είναι μια άλλη πιθανή αιτία και στην οποία μπορεί να εμφανιστούν άλλες παθήσεις όπως η δερματίτιδα, η διάρροια, η άνοια και η γλωσσίτιδα. Η ανεπάρκεια βιοτίνης έχει επίσης αναφερθεί ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με απώλεια μαλλιών και ξηροφθαλμία. Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου είναι γνωστό ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, αλωπεκία και δερματίτιδα. Η εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη γενετική διαταραχή που προκαλεί διαταραχή της απορρόφησης ψευδαργύρου και σχετίζεται με γωνιακή χειλίτιδα. Γενικά, αυτές οι διατροφικές διαταραχές μπορεί να προκληθούν από υποσιτισμό, όπως μπορεί να εμφανιστούν στον αλκοολισμό ή σε δίαιτες που δεν έχουν μελετηθεί σωστά, ή από δυσαπορρόφηση δευτερογενή σε γαστρεντερικές διαταραχές π.χ. κοιλιοκάκη ή χρόνια παγκρεατίτιδα ή γαστρεντερικές επεμβάσεις π.χ. κακοήθη αναιμία που προκαλείται από εκτομή ειλεού στη νόσο του Crohn.

    angular chilitis 2 638

    Συστημικές διαταραχές

    Ορισμένες συστηματικές διαταραχές εμπλέκονται στη γωνιακή χειλίτιδα λόγω της συσχέτισής τους με τη δυσαπορρόφηση και τη δημιουργία διατροφικών ελλείψεων που περιγράφονται παραπάνω. Τέτοια παραδείγματα περιλαμβάνουν άτομα με νευρική ανορεξία. Άλλες διαταραχές μπορεί να προκαλέσουν διεύρυνση των χειλιών π.χ. στοματοπροσωπική κοκκιωμάτωση, που αλλοιώνει την τοπική ανατομία και λειαίνει τις πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος. Μπορεί να εμπλέκονται ακόμη περισσότερα νοσήματα επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, επιτρέποντας σε φυσιολογικά αβλαβείς οργανισμούς όπως η Candida να γίνουν παθογόνοι και να προκαλέσουν μόλυνση. Η ξηροστομία πιστεύεται ότι ευθύνεται για το 5% περίπου των περιπτώσεων με γωνιακή χειλίτιδα. Η ίδια η ξηροστομία έχει πολλές πιθανές αιτίες, αλλά συνήθως η αιτία μπορεί να είναι παρενέργειες φαρμάκων ή καταστάσεις όπως το σύνδρομο Sjögren. Αντίθετα, καταστάσεις που προκαλούν σιελόρροια μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα δημιουργώντας ένα σταθερό υγρό περιβάλλον στις γωνίες του στόματος. Περίπου το 25% των ατόμων με σύνδρομο Down φαίνεται να έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Αυτό οφείλεται στη σχετική μακρογλωσσία, μια φαινομενικά μεγάλη γλώσσα σε ένα μικρό στόμα, η οποία μπορεί να βγαίνει συνεχώς έξω από το στόμα προκαλώντας διαβροχή των γωνιών του στόματος με σάλιο. Οι φλεγμονώδεις ασθένειες του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn ή η ελκώδης κολίτιδα μπορεί να σχετίζονται με τη γωνιακή χειλίτιδα. Στη νόσο του Crohn, είναι πιθανό το αποτέλεσμα δυσαπορρόφησης και ανοσοκατασταλτικής θεραπείας που προκαλεί τις πληγές στη γωνία του στόματος. Τα γλυκαγονώματα είναι σπάνιοι ενδοκρινικοί όγκοι του παγκρέατος που εκκρίνουν γλυκαγόνη και προκαλούν σύνδρομο δερματίτιδας, δυσανεξίας στη γλυκόζη, απώλεια βάρους και αναιμία. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό του συνδρόμου γλυκαγονώματος. Σπάνια, η γωνιώδης χειλίτιδα μπορεί να είναι μία από τις εκδηλώσεις χρόνιας βλεννογονοδερματικής καντιντίασης, και μερικές φορές περιπτώσεις στοματοφαρυγγικής ή οισοφαγικής καντιντίασης μπορεί να συνοδεύουν τη γωνιώδη χειλίτιδα. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να υπάρχει σε λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας, ουδετεροπενία ή διαβήτη. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι πιο συχνή σε άτομα με έκζεμα επειδή το δέρμα τους είναι πιο ευαίσθητο σε ερεθιστικούς παράγοντες. Άλλες καταστάσεις που πιθανώς συνδέονται περιλαμβάνουν ουλίτιδα από πλασματοκύτταρα, σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (Το Σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (SMR) είναι μια σπάνια νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την παρουσία επαναλαμβανόμενων κρουσμάτων παράλυσης προσώπου και οίδημα), ή σιδεροπενική δυσφαγία που ονομάζεται επίσης σύνδρομο Plummer–Vinson ή σύνδρομο Paterson–Brown–Kelly.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αρκετά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα ως παρενέργεια, με διάφορους μηχανισμούς, όπως η δημιουργία ξηροστομίας που προκαλείται από φάρμακα. Διάφορα παραδείγματα περιλαμβάνουν ισοτρετινοΐνη, ινδιναβίρη και σοραφενίμπη. Η ισοτρετινοΐνη, ένα ανάλογο της βιταμίνης Α, είναι ένα φάρμακο που ξηραίνει το δέρμα. Λιγότερο συχνά, η γωνιακή χειλίτιδα σχετίζεται με πρωτοπαθή υπερβιταμίνωση Α, η οποία μπορεί να συμβεί όταν μεγάλες ποσότητες συκωτιού, συμπεριλαμβανομένου ΤΟΥ μουρουνέλαιου και άλλων ιχθυελαίων, καταναλώνονται τακτικά ή ως αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμίνης Α με τη μορφή συμπληρωμάτων βιταμινών. Οι χρήστες ναρκωτικών μπορεί να αναπτύξουν γωνιακή χειλίτιδα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν κοκαΐνη, μεθαμφεταμίνη, ηρωίνη και παραισθησιογόνα.

    Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής

    Οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να ευθύνονται για το 25-34% περίπου των περιπτώσεων γενικευμένης χειλίτιδας, δηλαδή, φλεγμονή που δεν περιορίζεται στις γωνίες του στόματος. Είναι άγνωστο πόσο συχνά ευθύνονται οι αλλεργικές αντιδράσεις για περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας, αλλά οποιαδήποτε ουσία που μπορεί να προκαλέσει γενικευμένη αλλεργική χειλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί μόνο στις γωνίες του στόματος. Παραδείγματα πιθανών αλλεργιογόνων περιλαμβάνουν ουσίες που μπορεί να υπάρχουν σε ορισμένους τύπους κραγιόν, οδοντόκρεμες, προϊόντα ακμής, καλλυντικά, τσίχλες, στοματικά διαλύματα, τρόφιμα, οδοντιατρικές συσκευές και υλικά από οδοντοστοιχίες ή σφραγίσματα αμαλγάματος που περιέχουν υδράργυρο. Είναι συνήθως αδύνατο να διακρίνει κανείς τη διαφορά μεταξύ της ερεθιστικής δερματίτιδας εξ επαφής και της αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής χωρίς ένα δερματικό τεστ ευαισθησίας.

    Απώλεια  ύψους προσώπου

    Η σοβαρή φθορά των δοντιών ή η κακή εφαρμογή οδοντοστοιχιών μπορεί να προκαλέσει ζάρες στις γωνίες του χείλους που δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την πάθηση. Αυτό μπορεί να διορθωθεί με επιθέματα ή στεφάνες στα φθαρμένα δόντια για αποκατάσταση ύψους ή νέες οδοντοστοιχίες με «ψηλότερα» δόντια. Η απώλεια της κάθετης διάστασης έχει συσχετιστεί με γωνιακή χειλίτιδα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας με αύξηση της χαλάρωσης του προσώπου.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι συνήθως μια διάγνωση που τίθεται κλινικά. Εάν η πληγή είναι μονόπλευρη και όχι αμφοτερόπλευρη, αυτό υποδηλώνει έναν τοπικό παράγοντα π.χ. τραύμα ή μια διάσπαση συφιλιδικής βλατίδας. Η γωνιακή χειλίτιδα που προκαλείται από υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, σιελόρροια και άλλους ερεθιστικούς παράγοντες είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη. Οι βλάβες κανονικά υποβάλλονται σε καλλιέργεια για να ανιχνευθεί εάν μπορεί να υπάρχει Candida ή παθογόνα βακτηριακά είδη. Άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν συχνά οδοντοστοιχίες θα υποβληθούν επίσης σε καλλιέργεια στην οδοντοστοιχία τους. Μπορεί να ενδείκνυται πλήρης εξέταση αίματος, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης των επιπέδων σιδήρου, φερριτίνης, βιταμίνης Β12, και πιθανώς άλλων βιταμινών Β και φυλλικού οξέος. Η γωνιακή χειλίτιδα θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι ένας τύπος χειλίτιδας ή στοματίτιδας. Όπου εμπλέκονται είδη Candida, η γωνιακή χειλίτιδα ταξινομείται ως τύπος στοματικής καντιντίασης, συγκεκριμένα ως πρωτοπαθής (ομάδα Ι) βλάβη που σχετίζεται με την Candida. Αυτή η μορφή γωνιακής χειλίτιδας που προκαλείται από Candida ονομάζεται μερικές φορές "σχετιζόμενη με την Candida γωνιακή χειλίτιδα", ή λιγότερο συχνά, "monilial perlèche". Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί επίσης να ταξινομηθεί ως οξεία ή χρόνια ή ανθεκτική.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Υπάρχουν τέσσερις πτυχές στη θεραπεία της γωνιακής χειλίτιδας. Πρώτον, εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται πιθανές δεξαμενές μόλυνσης στο εσωτερικό του στόματος. Η στοματική καντιντίαση, ειδικά η στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία, συχνά βρίσκεται σε σημεία όπου υπάρχει γωνιακή χειλίτιδα, και εάν δεν αντιμετωπιστεί, οι πληγές στις γωνίες του στόματος μπορεί συχνά να υποτροπιάσουν. Αυτό περιλαμβάνει την κατάλληλη τοποθέτηση και απολύμανση οδοντοστοιχιών. Εμπορικά παρασκευάσματα διατίθενται στο εμπόριο για το σκοπό αυτό, αν και οι οδοντοστοιχίες μπορούν να αφεθούν σε αραιή οικιακή χλωρίνη όλη τη νύχτα, αλλά μόνο εάν είναι εξ ολοκλήρου πλαστικά και δεν περιέχουν μεταλλικά μέρη και με έκπλυση με καθαρό νερό πριν από τη χρήση. Στη συνέχεια απαιτείται συχνά βελτιωμένη υγιεινή της οδοντοστοιχίας, συμπεριλαμβανομένης της μη χρήσης της οδοντοστοιχίας κατά τη διάρκεια του ύπνου και του καθημερινού καθαρισμού της. Δεύτερον, μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί η κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου για να αποφευχθεί το υπερβολικό κλείσιμο του στόματος και ο σχηματισμός βαθιών πτυχών του δέρματος. Αυτό μπορεί να απαιτεί την κατασκευή νέας οδοντοστοιχίας με προσαρμοσμένο δάγκωμα. Σπάνια, σε περιπτώσεις ανθεκτικές στις κανονικές θεραπείες, χρησιμοποιούνται χειρουργικές επεμβάσεις όπως ενέσεις κολλαγόνου ή άλλα πληρωτικά προσώπου όπως αυτόλογο λίπος ή διασυνδεδεμένο υαλουρονικό οξύ, σε μια προσπάθεια αποκατάστασης του φυσιολογικού περιγράμματος του προσώπου. Άλλα μέτρα που επιδιώκουν να ανατρέψουν τους τοπικούς παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην πάθηση περιλαμβάνουν τη βελτίωση της στοματικής υγιεινής, τη διακοπή του καπνίσματος ή άλλες συνήθειες καπνού και τη χρήση κρέμας φραγμού π.χ. πάστα οξειδίου του ψευδαργύρου τη νύχτα. Τρίτον, αντιμετωπίζεται η θεραπεία της μόλυνσης και της φλεγμονής των ίδιων των βλαβών. Αυτό συμβαίνει συνήθως με τοπικά αντιμυκητιακά φάρμακα, όπως κλοτριμαζόλη, αμφοτερικίνη Β, κετοκοναζόλη ή κρέμα νυστατίνης. Ορισμένες αντιμυκητιακές κρέμες συνδυάζονται με κορτικοστεροειδή όπως η υδροκορτιζόνη ή η τριαμκινολόνη για τη μείωση της φλεγμονής και ορισμένα αντιμυκητιακά όπως η μικοναζόλη έχουν επίσης κάποια αντιβακτηριακή δράση. Η διιωδοϋδροξυκινολίνη είναι μια άλλη τοπική θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα. Εάν η λοίμωξη από Staphylococcus aureus αποδειχθεί με μικροβιολογική καλλιέργεια ότι είναι υπεύθυνη ή υπάρχει υποψία, η θεραπεία μπορεί να αλλάξει σε κρέμα φουσιδικού οξέος, ένα αντιβιοτικό που είναι αποτελεσματικό έναντι αυτού του τύπου βακτηρίων. Εκτός από το φουσιδικό οξύ, η νεομυκίνη, μουπιροκίνη, μετρονιδαζόλη και χλωρεξιδίνη είναι εναλλακτικές επιλογές. Τέλος, εάν η πάθηση φαίνεται ανθεκτική στη θεραπεία, διενεργούνται έρευνες για τις υποκείμενες αιτίες όπως η αναιμία ή οι ελλείψεις θρεπτικών συστατικών ή η μόλυνση από τον ιό HIV. Η αναγνώριση της υποκείμενης αιτίας είναι απαραίτητη για τη θεραπεία χρόνιων περιπτώσεων. Οι βλάβες μπορεί να υποχωρήσουν όταν αντιμετωπιστεί η υποκείμενη νόσος, π.χ. με μια σειρά από από του στόματος συμπληρώματα σιδήρου ή βιταμινών Β. Τα δερματικά τεστ αλλεργίας συνιστώνται από ορισμένους σε περιπτώσεις που είναι ανθεκτικές στη θεραπεία και όπου υπάρχει υποψία αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Οι περισσότερες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας ανταποκρίνονται γρήγορα όταν χρησιμοποιείται αντιμυκητιασική θεραπεία. Σε πιο μακροχρόνιες περιπτώσεις, η σοβαρότητα της πάθησης συχνά ακολουθεί μια υποτροπιάζουσα και υποχωρούσα πορεία με την πάροδο του χρόνου. Η κατάσταση μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί και μπορεί να παραταθεί.

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι μια σχετικά συχνή πάθηση, που αντιπροσωπεύει μεταξύ 0,7-3,8% των βλαβών του στοματικού βλεννογόνου στους ενήλικες και μεταξύ 0,2-15,1% στα παιδιά, αν και συνολικά εμφανίζεται πιο συχνά σε ενήλικες στην τρίτη έως την έκτη δεκαετία της ζωής. Εμφανίζεται παγκοσμίως και επηρεάζονται τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι η πιο συχνή εμφάνιση μυκητιασικών και βακτηριακών λοιμώξεων των χειλιών.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    causes symptoms of angular cheilitis feat

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιδηροπενική αναιμία

    Τροπικό sprue

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Η βλεννογονίτιδα

    Στοματίτιδα

    Νευρογενής ανορεξία

    www.emedi.gr

     

  • Μετάθεση των μεγάλων αγγείων Μετάθεση των μεγάλων αγγείων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μετάθεση των μεγάλων αγγείων

    Η μετάθεση των μεγάλων αγγείων είναι συγγενής καρδιοπάθεια, κατά την οποία οι μεγάλες αρτηρίες έχουν μετατεθεί αντίστροφα, η αορτή εκφύεται από τη δεξιά κοιλία και η πνευμονική αρτηρία από την αριστερή κοιλία. Αυτό προκαλεί τη δημιουργία δύο κυκλοφοριών που δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, πνευμονική και συστηματική. Συχνά συνυπάρχει με άλλες συγγενείς ανωμαλίες και εμφανίζεται στα αγόρια 2 έως 3 φορές συχνότερα από ότι στα κορίτσια. Συνήθης πορεία, οξεία.

    Η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών είναι ένα σοβαρό αλλά σπάνιο καρδιακό ελάττωμα που υπάρχει κατά τη γέννηση, στο οποίο οι δύο κύριες αρτηρίες που βγαίνουν από την καρδιά αντιστρέφονται.

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών αλλάζει τον τρόπο που το αίμα κυκλοφορεί στο σώμα, αφήνοντας έλλειψη οξυγόνου στο αίμα που ρέει από την καρδιά στο υπόλοιπο σώμα. Χωρίς επαρκή παροχή αίματος πλούσιου σε οξυγόνο, το σώμα δε μπορεί να λειτουργήσει σωστά και το παιδί σας αντιμετωπίζει σοβαρές επιπλοκές ή θάνατο χωρίς θεραπεία. 

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συνήθως ανιχνεύεται είτε προγεννητικά είτε μέσα στις πρώτες ώρες έως τις εβδομάδες της ζωής. 

    Η διορθωτική χειρουργική επέμβαση αμέσως μετά τη γέννηση είναι η συνήθης θεραπεία για τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών.

    Η απόκτηση ενός μωρού με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών μπορεί να είναι ανησυχητική, αλλά με την κατάλληλη θεραπεία, η προοπτική είναι πολλά υποσχόμενη.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Τα συμπτώματα της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών περιλαμβάνουν:

    • Μπλε χρώμα του δέρματος (κυάνωση)
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Έλλειψη όρεξης
    • Κακή αύξηση βάρους

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συχνά ανιχνεύεται αμέσως μόλις γεννηθεί το μωρό σας ή κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής του. Εάν τα σημεία και τα συμπτώματα δεν εμφανίστηκαν στο νοσοκομείο, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν παρατηρήσετε ότι το μωρό σας εμφανίζει γαλαζωπό αποχρωματισμό του δέρματος, ιδιαίτερα που αφορά το πρόσωπο και το σώμα.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    • Ανώμαλη εμβρυογένεση

    Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συμβαίνει κατά την ανάπτυξη του εμβρύου όταν η καρδιά του μωρού σας αναπτύσσεται. Το γιατί εμφανίζεται αυτό το ελάττωμα είναι άγνωστο στις περισσότερες περιπτώσεις. Κανονικά, η πνευμονική αρτηρία, η οποία μεταφέρει αίμα από την καρδιά σας στους πνεύμονές σας για να λάβει οξυγόνο, είναι προσαρτημένη στον κάτω δεξιό θάλαμο. Από τους πνεύμονές σας, το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα πηγαίνει στον άνω αριστερό θάλαμο της καρδιάς σας, μέσω της μιτροειδούς βαλβίδας στον κάτω αριστερό θάλαμο. Η αορτή είναι συνήθως προσκολλημένη στην αριστερή κοιλία. Μεταφέρει αίμα πλούσιο σε οξυγόνο από την καρδιά σας πίσω στο υπόλοιπο σώμα σας. Κατά τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών, οι θέσεις της πνευμονικής αρτηρίας και της αορτής αλλάζουν. Η πνευμονική αρτηρία συνδέεται με την αριστερή κοιλία και η αορτή με τη δεξιά κοιλία. Το φτωχό σε οξυγόνο αίμα κυκλοφορεί μέσω της δεξιάς πλευράς της καρδιάς και πίσω στο σώμα χωρίς να περάσει από τους πνεύμονες. Το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα κυκλοφορεί μέσω της αριστερής πλευράς της καρδιάς και κατευθείαν πίσω στους πνεύμονες χωρίς να κυκλοφορεί στο υπόλοιπο σώμα. Η κυκλοφορία του φτωχού σε οξυγόνο αίματος μέσω του σώματος προκαλεί στο δέρμα μια μπλε απόχρωση. Εξαιτίας αυτού, η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών ονομάζεται κυανωτικό συγγενές καρδιακό ελάττωμα. Αν και ορισμένοι παράγοντες, όπως η ερυθρά ή άλλες ιογενείς ασθένειες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η ηλικία της μητέρας άνω των 40 ετών ή ο διαβήτης της μητέρας, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτής της πάθησης, στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτία είναι άγνωστη.

    Υπάρχει κι ένας σπάνιος τύπος μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών, η εκ γενετής διορθωμένη μετάθεση των μεγάλων αγγείων, κατά την οποία οι δύο κοιλίες αλλάζουν έτσι ώστε η αριστερή κοιλία να βρίσκεται στη δεξιά πλευρά της καρδιάς και να λαμβάνει αίμα από τη δεξιά κόλπο, και η δεξιά κοιλία βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της καρδιάς και λαμβάνει αίμα από τον αριστερό κόλπο.  Ωστόσο, το αίμα συνήθως κυκλοφορεί σωστά μέσω της καρδιάς και του σώματος. Η αριστερή κοιλία συνδέεται με την πνευμονική αρτηρία, η οποία παρέχει αίμα φτωχό σε οξυγόνο στους πνεύμονες, ενώ η  δεξιά κοιλία συνδέεται με την αορτή, η οποία μεταφέρει αίμα πλούσιο σε οξυγόνο στο σώμα. Επειδή η κυκλοφορία διορθώνεται εκ γενετής, ορισμένα άτομα με αυτή τη σπάνια πάθηση μπορεί να μην εμφανίσουν συμπτώματα για πολλά χρόνια και να μείνουν αδιάγνωστα μέχρι την ενηλικίωση. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι με αυτή την πάθηση έχουν άλλα συγγενή καρδιακά ελαττώματα που μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα και αυτά τα άτομα συνήθως διαπιστώνεται ότι έχουν καρδιακή νόσο ως παιδιά. Ανάλογα με την κατάστασή τους και τα ελαττώματα της καρδιάς τους, οι άνθρωποι μπορεί να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση για να επιδιορθώσουν τα ελαττώματα. Η δεξιά κοιλία μπορεί να μη λειτουργεί καλά ως ο κύριος θάλαμος άντλησης με την πάροδο του χρόνου, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια στους ενήλικες. Οι ενήλικες συχνά έχουν επίσης μη φυσιολογική λειτουργία της βαλβίδας που προστατεύει τη δεξιά κοιλία, της τριγλώχινας βαλβίδας. Η μη φυσιολογική λειτουργία της βαλβίδας και των κοιλιών μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια. Μπορεί τελικά να χρειαστεί θεραπεία όπως αντικατάσταση βαλβίδας, συσκευές κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Αν και η ακριβής αιτία της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών είναι άγνωστη, αρκετοί παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο να γεννηθεί ένα μωρό με αυτήν την πάθηση, όπως:

    • Ιστορικό ερυθράς ή άλλης ιογενούς ασθένειας στη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Κατανάλωση αλκοόλ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Κάπνισμα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Μια μητέρα που έχει κακώς ελεγχόμενο διαβήτη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Οι πιθανές επιπλοκές της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών περιλαμβάνουν:

    • Έλλειψη οξυγόνου στους ιστούς. Οι ιστοί του μωρού σας θα λαμβάνουν πολύ λίγο οξυγόνο (υποξία). Αν δεν υπάρξει κάποια ανάμειξη αίματος πλούσιου σε οξυγόνο και αίματος φτωχού σε οξυγόνο στο σώμα του μωρού σας, δεν θα μπορέσει να επιβιώσει.
    • Συγκοπή. Καρδιακή ανεπάρκεια, μια κατάσταση κατά την οποία η καρδιά δε μπορεί να αντλήσει αρκετό αίμα για να καλύψει τις ανάγκες του σώματος, μπορεί να αναπτυχθεί με την πάροδο του χρόνου επειδή η δεξιά κοιλία αντλεί υπό υψηλότερη πίεση από το συνηθισμένο. Αυτή η πρόσθετη πίεση μπορεί να κάνει τον μυ της δεξιάς κοιλίας δύσκαμπτο ή αδύναμο.
    • Βλάβη στους πνεύμονες. Πάρα πολύ πλούσιο σε οξυγόνο αίμα μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους πνεύμονες, δυσκολεύοντας την αναπνοή.

    Απαιτείται χειρουργική επέμβαση για όλα τα μωρά με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών νωρίς στη ζωή, συνήθως μέσα στην πρώτη εβδομάδα. Κατά τη διάρκεια αυτής της επέμβασης, ο χειρουργός μετακινεί τις μεγάλες αρτηρίες έτσι ώστε να συνδέονται με τον σωστό θάλαμο άντλησης. Οι αρτηρίες που τροφοδοτούν την καρδιά, στεφανιαίες αρτηρίες, πρέπει επίσης να μετακινηθούν.

    Αν και αυτή η επέμβαση είναι σωτήρια, μπορεί να παρουσιαστούν προβλήματα αργότερα στη ζωή, όπως:

    • Στένωση των αρτηριών που παρέχουν αίμα στην καρδιά, στεφανιαίες αρτηρίες
    • Διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, αρρυθμίες
    • Αδυναμία ή ακαμψία του καρδιακού μυός που οδηγεί σε καρδιακή ανεπάρκεια
    • Στενώσεις όπου συνδέονται τα μεγάλα αγγεία
    • Διαρροές καρδιακών βαλβίδων

    3850378299001 5537524896001 5537520047001 vs

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών δε μπορεί να αποτραπεί. Εάν έχετε οικογενειακό ιστορικό καρδιακών ελαττωμάτων ή εάν έχετε ήδη ένα παιδί με συγγενές καρδιακό ελάττωμα, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο και έναν καρδιολόγο με εμπειρία σε συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες πριν μείνετε έγκυος. Επιπλέον, είναι σημαντικό να λάβετε μέτρα για να έχετε μια υγιή εγκυμοσύνη. Για παράδειγμα, πριν μείνετε έγκυος, αρχίστε να παίρνετε μια πολυβιταμίνη ή 400 μικρογραμμάρια φυλλικού οξέος.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Αν και είναι πιθανό η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών από το μωρό σας να διαγνωστεί πριν από τη γέννηση, μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωστεί. Οι προγεννητικές εξετάσεις για τη μεταφορά των μεγάλων αρτηριών συνήθως δε γίνονται εκτός εάν ο γιατρός σας υποψιαστεί ότι το μωρό σας μπορεί να έχει συγγενή καρδιακή νόσο. Μετά τη γέννηση του μωρού σας, ο γιατρός του/της θα υποψιαστεί αμέσως ένα καρδιακό ελάττωμα, όπως η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών, εάν το μωρό σας έχει κυάνωση ή εάν το μωρό σας έχει δυσκολία στην αναπνοή. Μερικές φορές, το μπλε χρώμα του δέρματος δεν είναι τόσο αισθητό εάν το μωρό σας έχει άλλο καρδιακό ελάττωμα, όπως μια τρύπα στον τοίχο που χωρίζει την αριστερή και τη δεξιά κοιλότητα της καρδιάς, το διάφραγμα, που επιτρέπει σε λίγο αίμα πλούσιο σε οξυγόνο να ταξιδέψει μέσα από σώμα. Εάν η τρύπα βρίσκεται στους άνω θαλάμους της καρδιάς, ονομάζεται ελάττωμα του κολπικού διαφράγματος. Στους κάτω θαλάμους της καρδιάς, το ελάττωμα ονομάζεται κοιλιακό διαφραγματικό ελάττωμα. Είναι επίσης πιθανό το μωρό σας να έχει έναν ανοιχτό αρτηριακό πόρο, ένα άνοιγμα μεταξύ των δύο μεγάλων αιμοφόρων αγγείων της καρδιάς, της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας, που επιτρέπει την ανάμιξη αίματος πλούσιου σε οξυγόνο και φτωχού σε οξυγόνο. Καθώς το μωρό σας γίνεται πιο δραστήριο, τα καρδιακά ελαττώματα δε θα αφήσουν αρκετό αίμα να περάσει και τελικά η κυάνωση θα γίνει εμφανής. Ο γιατρός του μωρού σας μπορεί επίσης να υποψιαστεί ένα καρδιακό ελάττωμα εάν ακούσει ένα καρδιακό φύσημα, έναν μη φυσιολογικό ήχο που προκαλείται από τη ροή αίματος. Μια φυσική εξέταση από μόνη της δεν είναι αρκετή για να διαγνώσει με ακρίβεια τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών.

    Μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες εξετάσεις είναι απαραίτητες για ακριβή διάγνωση:

    • Ηχοκαρδιογράφημα. Το ηχοκαρδιογράφημα είναι ένα υπερηχογράφημα της καρδιάς, χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα που αναπηδούν από την καρδιά του μωρού σας και παράγουν κινούμενες εικόνες που μπορούν να προβληθούν σε μια οθόνη βίντεο. Οι γιατροί χρησιμοποιούν αυτό το τεστ για να διαγνώσουν τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών εξετάζοντας τη θέση της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας. Το ηχοκαρδιογράφημα μπορεί επίσης να εντοπίσει σχετιζόμενες καρδιακές ανωμαλίες, όπως ελάττωμα κοιλιακού διαφράγματος, ελάττωμα κολπικού διαφράγματος ή ανοιχτό αρτηριακό πόρο.
    • Καρδιακός καθετηριασμός. Αυτή η διαδικασία συνήθως γίνεται μόνο όταν άλλες εξετάσεις, όπως το ηχοκαρδιογράφημα, δε δείχνουν αρκετές πληροφορίες για τη διάγνωση. Κατά τη διάρκεια ενός καρδιακού καθετηριασμού, ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό εύκαμπτο σωλήνα, καθετήρα, σε μια αρτηρία ή φλέβα στη βουβωνική χώρα του μωρού σας και τον κατευθύνει προς την καρδιά του/της. Μια χρωστική ουσία εγχέεται μέσω του καθετήρα για να κάνει τις δομές της καρδιάς του μωρού σας ορατές σε εικόνες ακτίνων Χ. Ο καθετήρας μετρά επίσης την πίεση στους θαλάμους της καρδιάς του μωρού σας και στα αιμοφόρα αγγεία και μπορεί να μετρήσει την ποσότητα οξυγόνου στο αίμα. Ο καρδιακός καθετηριασμός μπορεί να γίνει επειγόντως για την εκτέλεση μιας προσωρινής θεραπείας για τη μετάθεση των μεγάλων αρτηριών, κολπική διαφραγματοστομία με μπαλόνι.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Αν και η ακτινογραφία θώρακος δεν παρέχει οριστική διάγνωση της μετάθεσης των μεγάλων αρτηριών, επιτρέπει στον γιατρό να δει το μέγεθος της καρδιάς του μωρού σας και τη θέση της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας.
    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα. Ένα ηλεκτροκαρδιογράφημα καταγράφει την ηλεκτρική δραστηριότητα στην καρδιά κάθε φορά που συστέλλεται. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας ηλεκτρόδια, τοποθετούνται στο στήθος, τους καρπούς και τους αστραγάλους του μωρού σας. Τα ηλεκτρόδια μετρούν την ηλεκτρική δραστηριότητα, η οποία καταγράφεται σε χαρτί.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

    Όλα τα βρέφη με μετάθεση των μεγάλων αρτηριών χρειάζονται χειρουργική επέμβαση για να διορθωθεί το ελάττωμα. Ο γιατρός του μωρού σας μπορεί να συστήσει διάφορες επιλογές για να βοηθήσει στη διαχείριση της κατάστασης πριν από τη διορθωτική χειρουργική επέμβαση.

    Περιλαμβάνουν:

    • Φαρμακευτική αγωγή. Το φάρμακο προσταγλανδίνη Ε1, αλπροσταδίλη, βοηθά στη διατήρηση της σύνδεσης μεταξύ της αορτής και της πνευμονικής αρτηρίας (αρτηριακός πόρος), αυξάνοντας τη ροή του αίματος και βελτιώνοντας την ανάμειξη του φτωχού σε οξυγόνο και του πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μέχρι να γίνει η επέμβαση.
    • Κολπική διαφραγματοστομία. Αυτή η διαδικασία - που συνήθως γίνεται με καρδιακό καθετηριασμό και όχι χειρουργική επέμβαση, διευρύνει μια φυσική σύνδεση μεταξύ των άνω κοιλοτήτων της καρδιάς. Επιτρέπει την ανάμιξη του πλούσιου σε οξυγόνο και του φτωχού σε οξυγόνο αίματος και έχει ως αποτέλεσμα τη βελτιωμένη παροχή οξυγόνου στο σώμα του μωρού σας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Οι χειρουργοί συνήθως κάνουν αυτή τη χειρουργική επέμβαση μέσα στον πρώτο μήνα της ζωής τους. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης  η πνευμονική αρτηρία και η αορτή μετακινούνται στις φυσιολογικές τους θέσεις: Η πνευμονική αρτηρία συνδέεται με τη δεξιά κοιλία και η αορτή συνδέεται με την αριστερή κοιλία. Οι στεφανιαίες αρτηρίες επανασυνδέονται επίσης στην αορτή. Εάν το μωρό σας έχει κοιλιακό διαφραγματικό ελάττωμα ή ελάττωμα κολπικού διαφράγματος, αυτές οι τρύπες συνήθως κλείνουν κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, ο γιατρός μπορεί να αφήσει μικρά ελαττώματα του κοιλιακού διαφράγματος να κλείσουν μόνα τους. Σε άλλη χειρουργική επέμβαση, ο χειρουργός κάνει μια σήραγγα, διάφραγμα μεταξύ των δύο άνω κοιλοτήτων της καρδιάς. Αυτό εκτρέπει το φτωχό σε οξυγόνο αίμα προς την αριστερή κοιλία και την πνευμονική αρτηρία και το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα προς τη δεξιά κοιλία και την αορτή. Με αυτή τη διαδικασία, η δεξιά κοιλία πρέπει να αντλεί αίμα στο σώμα, αντί μόνο στους πνεύμονες όπως θα έκανε σε μια φυσιολογική καρδιά. Πιθανές επιπλοκές της επέμβασης αυτής είναι οι ακανόνιστοι καρδιακοί παλμοί,οι στενώσεις ή διαρροές διαφραγμάτων και η καρδιακή ανεπάρκεια λόγω μακροχρόνιων προβλημάτων στη λειτουργία της δεξιάς κοιλίας.

    Μετά από διορθωτική χειρουργική επέμβαση, το μωρό σας θα χρειαστεί δια βίου παρακολούθηση από έναν καρδιολόγο που ειδικεύεται σε συγγενείς καρδιοπάθειες για να παρακολουθεί την υγεία της καρδιάς του. Ο καρδιολόγος μπορεί να συστήσει στο παιδί σας να αποφεύγει ορισμένες δραστηριότητες, όπως η άρση βαρών ή τα ανταγωνιστικά αθλήματα, επειδή αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και μπορεί να στρεσάρουν την καρδιά. Μιλήστε με τον γιατρό σας ή τον γιατρό του παιδιού σας σχετικά με το είδος των σωματικών δραστηριοτήτων που μπορείτε να κάνετε εσείς ή το παιδί σας και πόσο και πόσο συχνά. Πολλοί άνθρωποι που υποβάλλονται σε επέμβαση δε χρειάζονται επιπλέον χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, ορισμένες επιπλοκές, όπως αρρυθμίες, διαρροές καρδιακής βαλβίδας ή προβλήματα με την άντληση της καρδιάς, μπορεί να απαιτήσουν πρόσθετη θεραπεία. Το παιδί σας θα πρέπει να παρακολουθείται και να θεραπεύεται καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του. Το παιδί σας θα παρακολουθείται και θα έχει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης με παιδοκαρδιολόγο. Καθώς το παιδί σας μεγαλώνει, η φροντίδα του/της θα μεταβεί σε έναν καρδιολόγο ενηλίκων, ο οποίος μπορεί να παρακολουθεί την κατάστασή του/της με την πάροδο του χρόνου. Η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών μπορεί να επηρεάσει την ενήλικη ζωή του παιδιού σας, καθώς μπορεί να συμβάλει σε άλλα προβλήματα υγείας. Οι ενήλικες που έχουν συγγενή καρδιακά ελαττώματα μπορεί να χρειαστούν άλλες θεραπείες για την κατάστασή τους.

    Εάν διορθώσατε τη μεταφορά των μεγάλων αρτηριών στη βρεφική σας ηλικία, είναι πιθανό να έχετε μια υγιή εγκυμοσύνη, αλλά μπορεί να χρειαστεί εξειδικευμένη φροντίδα. Εάν σκέφτεστε να μείνετε έγκυος, μιλήστε με τον καρδιολόγο και τον μαιευτήρα σας πριν συλλάβετε. Εάν έχετε επιπλοκές, όπως αρρυθμίες ή σοβαρά προβλήματα με τον καρδιακό μυ, η εγκυμοσύνη μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους τόσο για εσάς όσο και για το έμβρυό σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως για τις γυναίκες που έχουν σοβαρές επιπλοκές από την καρδιά, η εγκυμοσύνη δε συνιστάται ακόμη και σε εκείνες με επισκευασμένη μετάθεση.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

    Η φροντίδα ενός μωρού με σοβαρό καρδιακό πρόβλημα, όπως η μεταφορά των μεγάλων αρτηριών, μπορεί να είναι προκλητική και τρομακτική.

    Ακολουθούν ορισμένες στρατηγικές που μπορεί να σας βοηθήσουν να το κάνετε πιο εύκολο:

    • Αναζητήστε υποστήριξη. Ζητήστε βοήθεια από μέλη της οικογένειας και φίλους. Μιλήστε με τον καρδιολόγο του παιδιού σας σχετικά με τις ομάδες υποστήριξης και άλλα είδη βοήθειας που είναι διαθέσιμα κοντά σας.
    • Καταγράψτε το ιστορικό υγείας σας ή του μωρού σας. Μπορεί να θέλετε να γράψετε τη διάγνωση του μωρού σας, τα φάρμακα, τις χειρουργικές επεμβάσεις και άλλες διαδικασίες και τις ημερομηνίες που πραγματοποιήθηκαν, το όνομα και τον αριθμό τηλεφώνου του καρδιολόγου του παιδιού σας και οποιεσδήποτε άλλες σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τη φροντίδα του μωρού σας. Αυτό το αρχείο θα σας βοηθήσει να θυμηθείτε τη φροντίδα που έλαβε το παιδί σας και θα είναι χρήσιμο για τους γιατρούς που δεν είναι εξοικειωμένοι με το μωρό σας να κατανοήσουν το ιστορικό της υγείας του.
    • Μιλήστε για τις ανησυχίες σας. Μπορεί να ανησυχείτε για τους κινδύνους της έντονης δραστηριότητας, ακόμη και αφού το παιδί σας έχει υποβληθεί σε διορθωτική χειρουργική επέμβαση. Μιλήστε με τον καρδιολόγο για το ποιες δραστηριότητες είναι ασφαλείς για το παιδί σας. Εάν ορισμένα είναι εκτός ορίων, ενθαρρύνετε το παιδί σας σε άλλες επιδιώξεις αντί να εστιάζετε σε αυτά που δεν μπορεί να κάνει.

    Εάν έχετε άλλες ανησυχίες για την υγεία του παιδιού σας, συζητήστε τις και με τον καρδιολόγο του παιδιού σας. Αν και κάθε περίσταση είναι διαφορετική, να θυμάστε ότι λόγω της προόδου στη χειρουργική θεραπεία, τα περισσότερα μωρά με μετατόπιση των μεγάλων αρτηριών μεγαλώνουν για να ζήσουν ενεργή ζωή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    congenital heart disease levo transposition of great arteries baby checkup

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τετραλογία Fallot

    Έλλειμμα μεσοκολπικού διαφράγματος

    Σύνδρομο αιφνίδιου παιδικού θανάτου

    Ανοιχτός αρτηριακός πόρος

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Τι είναι το εμβρυϊκό υπερηχογράφημα

    Τσιρότα κλείνουν τρύπες στην καρδιά

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Προγεννητικός έλεγχος

    Νόσος Ebstein

    Κυάνωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Τι είναι το φύσημα στα παιδιά

    Το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου

    Σύνδρομο Noonan

    Πότε γίνεται μηχανική στήριξη καρδιάς

    Στένωση της αορτικής βαλβίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις συγγενείς καρδιοπάθειες

    Σύνδρομο Di George

    Τετραλογία του Fallot

    Παιδιά με καρδιοπάθειες

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Εγκεφαλική παράλυση Νευροανάδραση »