Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2021 11:54

Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Meniere

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Νόσος του Meniere

Νόσος του Meniere είναι νόσος του έσω ωτός (λαβυρίνθου) κατά την οποία υπάρχει μία αύξηση του όγκου και της πιέσεως του υγρού του έσω ωτός (ενδολέμφος), που οδηγεί σε επανειλημμένες κρίσεις απώλειας ακοής, εμβοές, ίλιγγο και αίσθημα πληρώσεως 

  • Συνήθως μονόπλευρη, αλλά σε 10-50% μπορεί αργότερα να προσβάλλει και το άλλο αυτί 
  • Η βαρύτητα και η συχνότητα προσβολών μπορεί να ελαττωθεί με τα χρόνια, αλλά με συνακόλουθη αύξηση της απώλειας ακοής. Δεν είναι συνώνυμο της "ζάλης"

Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθης ηλικία ενάρξεως 20-60 χρόνια

Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

  • Απώλεια ακοής - χαμηλής συχνότητας - αυξομειούμενη 
  • Ίλιγγος - αυτόματες κρίσεις, διάρκειας 20 λεπτών ως αρκετών ωρών 
  • Αίσθημα πληρώσεως του ωτός
  • Εμφανίζεται με μορφή ώσεων με διαλείμματα ηρεμίας

Κατά τη διάρκεια σοβαρών κρίσεων:

  • Ωχρότητα
  • Εφίδρωση 
  • Ναυτία, έμετος
  • Εξάντληση 
  • Ατονία
  • Επιδείνωση όλων των συμπτωμάτων με την κίνηση
  • Μεταξύ των κρίσεων μπορεί να παρουσιάζεται αστάθεια στην κίνηση, αλλά όχι ίλιγγος

ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

  • Άγνωστες. Η πληρέστερη θεωρία είναι απόκριση του έσω ωτός σε ποικίλες βλάβες (ελάττωση πιέσεως μέσου ωτός, αλλεργία, ενδοκρινική νόσος, υπερλιπιδαιμικές καταστάσεις, αγγειακές, ιογενείς αιτίες και σύφιλη)
  • Η πιο πρόσφατη θεωρία υποστηρίζει την ενδοκρανιακή συμπίεση του οργάνου ισορροπίας από αιμοφόρο αγγείο

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ MENIERE

  • Καυκάσια φυλή 
  • Υπερένταση
  • Αλλεργία
  • Αυξημένη πρόσληψη άλατος
  • Θόρυβος

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENIERE

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

  • Ακουστικός όγκος
  • Σύφιλη
  • Περιλεμφικό συρίγγιο
  • Πολλαπλή σκλήρυνση
  • Ιογενής λαβυρινθίτιδα
  • Νόσος σπονδυλοβασικής περιοχής
  • Άλλες λαβυρινθικές νόσοι προκαλούν τα ίδια συμπτώματα (σύνδρομο Cogan, ήπιος ίλιγγος θέσεως, τραύμα κροταφικού οστού)

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Εργαστηριακές δοκιμασίες γίνονται για να αποκλεισθούν άλλες καταστάσεις 
  • Ορολογικές δοκιμασίες για τρεπόνημα το ωχρό-μικροαιμοσυγκόλληση, φθορίζον αντιτρεπονηματικό αντίσωμα, δοκιμασία ακινητοποιήσεως τρεπονήματος
  • Μελέτες θυρεοειδικής λειτουργίας 
  • Έλεγχος λιπιδίων ορού

Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Κάθε φάρμακο που προκαλεί μεγάλο βαθμό ηρεμίας/υπνηλίας είναι πιθανό να επηρεάσει τον έλεγχο των ευσταχιανών σαλπίγγων και να τον κάνει αναξιόπιστο

Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πολλές καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν ακουστικά και λαβυρινθικά ευρήματα πανομοιότυπα με αυτά που εμφανίζονται στη νόσο του Meniere καθιστώντας τη διάγνωση εξ αποκλεισμού. Μία απώλεια ακοής, για χαμηλές συχνότητες, αισθητικού τύπου (δηλαδή βαρυκοΐα τύπου αντιλήψεως και όχι αγωγιμότητας) φαίνεται στο ακοόγραμμα και μία ελαττωμένη θερμική αντίδραση, είναι συνήθης στη δοκιμασία θερμότητας

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Μόνο αυτοψία. Δείχνει διάταση της ενδολέμφου

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

Ωτοσκόπηση με πίεση αέρος επί της τυμπανικής μεμβράνης

Ακουστικές:

  • Έλεγχος ακοής (ακοομετρία χρησιμοποιώντας καθαρούς τόνους και ομιλία) για έλεγχο βαρηκοΐας τύπου αντιλήψεως στους ήχους χαμηλής συχνότητας και ελάττωση της ικανότητας διακρίσεως της ομιλίας
  • Δοκιμασία διαπασών (Weber και Rinne) για επιβεβαίωση της ακοομετρίας 
  • Ακοομετρία ακουστικής απόκρισης στελέχους για να αποκλεισθεί το ακουστικό νευρίνωμα 

Λαβυρινθικές:

  • Αυτόματος νυσταγμός (ταχεία ρυθμική κίνηση οφθαλμών) φαίνεται οπτικά. Πρέπει να αποκλεισθεί εστιασμός του οφθαλμού σε κάποιο σημείο και αυτό επιτυγχάνεται όταν ο ασθενής φορέσει γυαλιά με εστιακή απόσταση 40 διοπτριών (κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας (γυαλιά του Fresnel)
  • Θερμός ερεθισμός (θερμός διακλυσμός) - ηλεκτρονυσταγμογραφία (ΗΝΓ) μπορεί να δείξει ελάττωση αποκρίσεως στο θερμό ερέθισμα. Μπορείτε να επιτύχετε λογικά συγκρίσιμη πληροφορία με χρήση 0,8 cc παγωμένου νερού ενσταλλαζόμενου στον ακουστικό πόρο και ακολούθως σημειώνοντας διάρκεια και συχνότητα του επακολουθούντος νυσταγμού με φακούς 40 διοπτριών για τον ασθενή. Ελαττωμένη ενεργότητα προς κάποια πλευρά υποδηλώνει Meniere αλλά δεν είναι απολύτως διαγνωστική 

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

Μαγνητική τομογραφία για αποκλεισμό ακουστικού όγκου, ο οποίος μπορεί να παράγει πανομοιότυπα συμπτώματα και ευρήματα

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

Μπορεί συνήθως να ελεγχθεί ο ασθενής σε εξωνοσοκομειακή βάση. Εισαγωγή για χειρουργική αντιμετώπιση

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

  • Φάρμακα δίνονται κυρίως για συμπτωματική ανακούφιση από τον ίλιγγο και τη ναυτία. Δεν υπάρχει φάρμακο διαθέσιμο για έλεγχο της πορείας της νόσου
  • Για κρίσεις, κατάκλιση με κλειστά μάτια και προστασία από πτώση. Οι κρίσεις σπάνια κρατούν πάνω από 4 ώρες
  • Θεραπεία με στρεπτομυκίνη για αμφοτερόπλευρη νόσο του Meniere, όταν η συμβατική θεραπεία αποτύχει. Η στρεπτομυκίνη μπορεί να δίνεται για μερικές ημέρες ή εβδομάδες εντατικά για να καταστρέψει το νευροεπιθήλιο των κέντρων της ισορροπίας και να ελαττώσει τη λειτουργία τους. Πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά η ακοή, κατά το διάστημα αυτό, ώστε η θεραπεία να μη φτάσει στο σημείο της προσβολής των δομών που εξυπηρετούν την ακοή. Αυτός ο τύπος θεραπείας πρέπει να δίδεται πάντα από ΩΡΛ ιατρό και μετά προσεκτική εκπαίδευση του ασθενούς

Χειρουργική:

  • Με καλή ακοή: χειρουργική επέμβαση στον ενδολεμφικό σάκο, είτε αποσυμπίεση, ή παροχέτεση ενδολέμφου στο μαστοειδικό ή στον υπαραχνοειδή χώρο. Εναλλακτική προσέγγιση είναι η τομή του αιθουσαίου νεύρου (ενδοκρανιακή προσπέλαση)
  • Ακοή φτωχή, αλλά χρησιμοποιήσιμη: μπορεί να γίνει χειρισμός επί του σάκου ή επί του νεύρου και αυτό εξαρτάται από την ποιότητα της ακοής. Για φτωχή ακοή, μπορεί να γίνει αποσυμπίεση του κοχλία (κοχλιοκέντηση) ή διήθηση του κοχλία με στρεπτομυκίνη
  • Η ακοή είναι τόσο φτωχή που είναι άχρηστη: καταστροφή του έσω ωτός (λαβυρινθεκτομή)

10185

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

  • Περιορίστε τη δραστηριότητα κατά τις κρίσεις 
  • Μεταξύ των κρίσεων ο ασθενής μπορεί να είναι πλήρως δραστήριος, αλλά η δραστηριότητα ίσως περιορίζεται από φόβο επακολουθούσης κρίσεως, αστάθεια που ακολουθεί της κρίσεως, αίσθημα πληρώσεως του ωτός ή εμβοές, ή απώλεια ακοής από το ένα ους που μπορεί να περιορίζει σημαντικά τις δραστηριότητες του ατόμου στην εργασία του ή στην κοινωνική του ζωή

ΔΙΑΙΤΑ

Περιορισμός φαγητού κατά τη διάρκεια των κρίσεων, λόγω ναυτίας. Κατά τα άλλα η δίαιτα δεν είναι ένας παράγων επιδεινώσεως της νόσου, εκτός και αν κρίσεις επέρχονται από συγκεκριμένα τρόφιμα. Μία δίαιτα με περιορισμό του άλατος ίσως είναι χρήσιμη

ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ MENIERE

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

Οξύ επεισόδιο. Για βαριά μορφή ενός τέτοιου επεισοδίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα από τα παρακάτω.

Δόσεις ενηλίκων:

  • Ατροπίνη 0,2-0,4 mg ΕΦ
  • Διαζεπάμη 5-10 mg ΕΦ αργά
  • Διαδερμικά σκοπολαμίνη 1 αυτοκόλλητο δισκίο, ή και ένα μικρότερο τμήμα του, που εφαρμόζεται στην επιφάνεια του δέρματος και δεν πρέπει να απομακρύνεται ενωρίτερα από 3 ημέρες

Συντήρηση. Δόσεις ενηλίκων (συχνά όμως πρέπει να ελαττώνονται για να αποφεύγουν επιπτώσεις όπως υπνηλία):

  • Μεκλιζίνη 25-100 mg από το στόμα προ του ύπνου ή σε διαιρεμένες δόσεις 
  • Ballergal Space tabs, μία ανά 12 ώρες
  • Διαζεπάμη 2 mg (ή λιγότερο) τρεις φορές την ημέρα 

Αντενδείξεις:

  • Ατροπίνη - καρδιακή νόσος, ειδικά υπερκοιλιακή ταχυκαρδία και άλλες αρρυθμίες
  • Σκοπολαμίνη - παιδιά και γέροι

Προφυλάξεις:

  • Φάρμακα που προκαλούν υπνηλία πρέπει να χορηγούνται με προσοχή, κυρίως σε γέρους. Η ανάγκη ελαττώσεως της δόσης είναι συχνή. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται να μην οδηγούν όσο διάστημα διαρκεί η υπνηλία τους 
  • Η ατροπίνη, η σκοπολαμίνη και το Bellergal πρέπει να χορηγούνται με εξαιρετική προσοχή. 

Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

  • Bellergal - από του στόματος αντιπηκτικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, φαινοθειαζίνες, ναρκωτικά, β-αναστολείς, οιστρογόνα και άλλα
  • Διαδερμική σκοπολαμίνη - αντιχολινεργικά, παράγωγα της bella dona, αντιϊσταμινικά, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και άλλα

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

Οξεία κρίση:

  • Δροπεριδόλη 1,5-2,5 mg ΕΦ αργά (σε νοσοκομεία)
  • Προμεθαζίνη 12,5 - 25 mg ΕΦ αργά
  • Διφαινυδραμίνη υδροχλωρική 50 mg ΕΦ αργά
  • Διοξείδιο του άνθρακος 5% και οξυγόνο 95% σε μείγμα χορηγούμενο με μάσκα

Συντήρηση:

  • Διφαινυδραμίνη (δραμαμίνη) 50 mg ανά 4-6 ώρες από του στόματος 
  • Προμεθαζίνη 12,5-25 mg ανά 4-6 ώρες από του στόματος
  • Διφαινυδόλη 25-50 mg τρεις φορές την ημέρα από του στόματος
  • Διφαινυδραμίνη υδροχλωρική 25-50 mg ανά 6-8 ώρες από του στόματος. Μέγιστη δόση 100 mg στο 24ωρο
  • Χλωροθειαζίδη 500 mg  την ημέρα από του στόματος με συγχορήγηση καλίου

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Το πιο συχνό παράπονο των ασθενών με νόσο του Meniere που έχουν ήδη υποβληθεί σε μία θεραπεία είναι ότι ο προηγούμενος γιατρός δεν θεώρησε τόσο σοβαρή την κατάσταση και δεν ενδιαφέρθηκε όσο έπρεπε για χορήγηση μίας μόνιμης και αποδοτικής θεραπείας και φροντίδας. Εξαιτίας και μόνο του συναισθηματικού φόρτου

ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

  • Μείωση της υπερέντασης 
  • Μείωση της πρόσληψης άλατος 
  • Διακοπή καπνίσματος 
  • Αποφυγή χρήσης ωτοτοξικών φαρμάκων (ασπιρίνη, κινίνη, καναμυκίνη και πολλά άλλα)

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

  • Αποτυχία διαγνώσεως ακουστικού νευρινώματος 
  • Απώλεια ακοής 
  • Ατύχημα κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
  • Ανικανότητα προς εργασία

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

  • Εναλλαγές οξειών κρίσεων και υφέσεων 
  • Με την πάροδο του χρόνου το πρόβλημα ισορροπίας τείνει να διορθώνεται αλλά η ακοή να χειροτερεύει 
  • Η μεγαλύτερη πλειοψηφία των ασθενών μπορεί να αντιμετωπίζεται επιτυχώς με φάρμακα. Σχεδόν το 5-10% των ασθενών χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση για ίλιγγο που προκαλεί πρακτικώς αναπηρία
  • Πολύ σημαντικό να μην παραβλέπουμε όγκου του ακουστικού νεύρου που προκαλεί πανομοιότυπη κλινική εικόνα

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

  • Ύδρωπας του κοχλία (μόνο προβλήματα ακοής)
  • Ύδρωπας σαλπίγγων (μόνο προβλήματα ισορροπίας)
  • Πτώσεις στο έδαφος

ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Παιδιατρικό: Ασυνήθης αλλά σποραδικά εμφανίζεται. Πάντως ζάλη στα παιδιά συνήθως σημαίνει σοβαρή νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος

Γηριατρικό: Λιγότερο συχνή εμφάνιση στην 3η ηλικία. Ασθενείς που εκτίθενται σε υψηλής εντάσεως θορύβους για πολλά χρόνια είναι αυτοί που νοσούν συνήθως 

Άλλα: Συνήθης ηλικία έναρξης 20-60 ετών

ΚΥΗΣΗ

Όχι συχνό πρόβλημα, αλλά δύσκολο να θεραπευθεί εξ αιτίας των κινδύνων για ανωμαλίες εμβρύου λόγω φαρμάκων

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

iStock 508166765 compressor 1024x871

Διαβάστε, επίσης,

Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

Nόσος Meniere

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 110 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2021 19:50
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Εγκεφαλοπάθεια Wernicke Εγκεφαλοπάθεια Wernicke

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εγκεφαλοπάθεια Wernicke

    Εγκεφαλοπάθεια Wernicke οξεία, υποξεία ή χρόνια νευρολογική διαταραχή.

    Χαρακτηριστικά: σύγχυση, απάθεια, νάρκη, αταξία, νυσταγμός, οφθαλμοπληγία.

    Συνήθως, προκαλείται από χρόνια κατάχρηση αλκοόλ και συνοδεύεται από οργανική αμνησία και άλλες διαιτητικές πολυνευροπάθειες. Συνήθης πορεία, οξεία, υποξεία, χρόνια.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι η παρουσία νευρολογικών συμπτωμάτων που προκαλούνται από βιοχημικές βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος μετά από εξάντληση των αποθεμάτων των βιταμινών του συμπλέγματος Β, ιδιαίτερα της θειαμίνης (βιταμίνη Β1). Η πάθηση είναι μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας διαταραχών ανεπάρκειας θειαμίνης που περιλαμβάνει την ενδημική μορφή πολυνευρίτιδας, σε όλες τις μορφές του, και το αλκοολικό σύνδρομο Korsakoff. Όταν εμφανίζεται ταυτόχρονα με το αλκοολικό σύνδρομο Korsakoff είναι γνωστό ως σύνδρομο Wernicke-Korsakoff.

    Κλασικά, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke χαρακτηρίζεται από μια τριάδα συμπτωμάτων: οφθαλμοπληγία, αταξία και σύγχυση. Περίπου το 10% των ασθενών εμφανίζουν και τα τρία χαρακτηριστικά, ενώ μπορεί επίσης να υπάρχουν και άλλα συμπτώματα. Ενώ συνήθως θεωρείται ως μια κατάσταση που χαρακτηρίζει τα υποσιτισμένα άτομα με κατάχρηση αλκοόλ, μπορεί να προκληθεί από μια ποικιλία ασθενειών.

    Αντιμετωπίζεται με συμπλήρωμα θειαμίνης, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση των συμπτωμάτων και συχνά πλήρη υποχώρηση, ιδιαίτερα σε εκείνους όπου η κατάχρηση αλκοόλ δεν είναι η υποκείμενη αιτία. Συχνά και άλλα θρεπτικά συστατικά πρέπει να αντικατασταθούν, ανάλογα με την αιτία.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να είναι παρούσα στο γενικό πληθυσμό με επιπολασμό περίπου 2%, και θεωρείται υποδιαγνωσμένη. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η κλασική τριάδα συμπτωμάτων στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι:

    • Οφθαλμοπληγία. Επίσης, παρατηρούνται και άλλες διαταραχές της οφθαλμικής κίνησης, που επηρεάζουν συχνότερα τον πλάγιο ορθό μυ. Ο πλευρικός νυσταγμός παρατηρείται συχνότερα αν και μπορεί να παρατηρηθεί πλευρική παράλυση του ορθού, συνήθως αμφοτερόπλευρη.
    • Αταξία. Επίσης, παρατηρείται ανισορροπία ή οποιοδήποτε παρεγκεφαλιδικό σημείο.
    • Σύγχυση. Επίσης, παρατηρούνται και άλλες ψυχικές αλλαγές. Έχει 82% επίπτωση.

    Ωστόσο, στην πραγματικότητα, μόνο ένα μικρό ποσοστό ασθενών εμφανίζει και τα τρία συμπτώματα, και η πλήρης τριάδα εμφανίζεται πιο συχνά μεταξύ εκείνων που έχουν κάνει υπερβολική χρήση αλκοόλ.

    Επίσης, ένα πολύ πιο ποικίλο φάσμα συμπτωμάτων έχει βρεθεί σε ασθενείς με αυτή την πάθηση, όπως:

    • Μεταβολές της κόρης του ματιού, αιμορραγία αμφιβληστροειδούς, οίδημα θηλών, μειωμένη όραση και ακοή,  απώλεια όρασης και απώλεια ακοής
    • Κόπωση, απάθεια, ευερεθιστότητα, υπνηλία, ψυχική ή/και κινητική επιβράδυνση
    • Δυσφαγία, κοκκίνισμα, υπνική άπνοια, επιληψία και λήθαργος
    • Γαλακτική οξέωση
    • Εξασθένηση της μνήμης, αμνησία, κατάθλιψη, ψύχωση
    • Υποθερμία, πολυνευροπάθεια, υπεριδρωσία

    Αν και η υποθερμία συνήθως διαγιγνώσκεται με θερμοκρασία σώματος 35 °C ή μικρότερη, η αρχόμενη ψύξη που προκαλείται από την απορρύθμιση στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) πρέπει να παρακολουθείται επειδή μπορεί να προάγει την ανάπτυξη λοίμωξης. Ο ασθενής μπορεί να αναφέρει ότι αισθάνεται κρύο, ακολουθούμενο από ήπια ρίγη, κρύο δέρμα, μέτρια ωχρότητα, ταχυκαρδία, υπέρταση και τρόμοαρρυθμίες. Συνιστώνται τεχνικές εξωτερικής θέρμανσης για την πρόληψη της υποθερμίας. Μεταξύ των συχνά μεταβαλλόμενων λειτουργιών είναι το καρδιοαγγειακό. Μπορεί να υπάρχει ταχυκαρδία, δύσπνοια, πόνος στο στήθος, ορθοστατική υπόταση, αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση. Η έλλειψη θειαμίνης μερικές φορές επηρεάζει άλλους σημαντικούς καταναλωτές ενέργειας, το μυοκάρδιο, και επίσης οι ασθενείς μπορεί να έχουν αναπτύξει καρδιομεγαλία. Καρδιακή ανεπάρκεια με σύνδρομο γαλακτικής οξέωσης έχει παρατηρηθεί. Οι καρδιακές ανωμαλίες είναι μια πτυχή της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Οι λοιμώξεις έχουν επισημανθεί ως μία από τις πιο συχνές αιτίες θανάτου στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke. Επιπλέον, λοιμώξεις είναι συνήθως παρούσες σε παιδιατρικές περιπτώσεις. Στο τελευταίο στάδιο μπορεί να εμφανιστούν άλλα συμπτώματα: υπερθερμία, αυξημένος μυϊκός τόνος, σπαστική παράλυση, χοριακές δυσκινησίες και κώμα. Λόγω της συχνής εμπλοκής της καρδιάς, των ματιών και του περιφερικού νευρικού συστήματος, αρκετοί συγγραφείς προτιμούν να την αποκαλούν νόσο Wernicke παρά απλώς εγκεφαλοπάθεια.  Στο σύνδρομο Wernicke Korsakoff ορισμένα μεμονωμένα συμπτώματα είναι παρόντα περίπου στο ένα τρίτο.

    Ανάλογα με τη θέση της εγκεφαλικής βλάβης είναι πιο συχνά διαφορετικά συμπτώματα:

    • Εγκεφαλικό στέλεχος. Οφθαλμικά: μεταβολές της κόρης. Εξωφθάλμια μυϊκή παράλυση. Παράλυση βλέμματος: νυσταγμός
    • Υποθάλαμος. Μυελός: ραχιαίος πυρήνας. Αυτόνομη δυσλειτουργία: θερμοκρασία, καρδιοαγγειακό, αναπνευστικό.
    • Μυελός: Αιθουσαία περιοχή. Παρεγκεφαλίδα. Αταξία.
    • Θάλαμος. Αμνησιακό σύνδρομο για πρόσφατη μνήμη.

    Χαρακτηριστικές είναι οι μικρές πετεχειώδεις αιμορραγίες.

    • Διάχυτη εγκεφαλική δυσλειτουργία. Αλλοιωμένη γνωστική λειτουργία: Κατάσταση σύγχυσης.
    • Εγκεφαλικό στέλεχος: Μείωση της συνείδησης.
    • Οι βλάβες του υποθαλάμου μπορεί επίσης να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο είναι γνωστό σε άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, προκαλώντας δυσπλασίες και λοιμώξεις.

    Σύνδρομο Korsakoff

    Το σύνδρομο Korsakoff, που χαρακτηρίζεται από εξασθένηση της μνήμης, σύγχυση και αλλαγές προσωπικότητας, έχει μια ισχυρή και αναγνωρισμένη σχέση με την εγκεφαλοπάθεια Wernicke. Ένα πολύ υψηλό ποσοστό ασθενών με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff έχουν επίσης περιφερική νευροπάθεια και πολλοί άνθρωποι που καταναλώνουν υπερβολική ποσότητα αλκοόλ έχουν αυτή τη νευροπάθεια χωρίς άλλα νευρολογικά σημεία ή συμπτώματα. Το σύνδρομο Korsakoff εμφανίζεται πολύ πιο συχνά στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke λόγω χρόνιου αλκοολισμού. Είναι ασυνήθιστο μεταξύ εκείνων που δεν καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ. Έως και το 80% των ασθενών με την εγκεφαλοπάθεια wernicke που κάνουν κατάχρηση αλκοόλ αναπτύσσουν σύνδρομο Korsakoff. Στο Korsakoff's συνήθως παρατηρείται ατροφία του θαλάμου και προσβολή του μετωπιαίου λοβού. Σε μια μελέτη, οι μισές περιπτώσεις Wernicke-Korsakoff είχαν καλή ανάρρωση από την αμνησιακή κατάσταση, η οποία μπορεί να διαρκέσει από 2 μήνες έως 10 χρόνια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke θεωρείται κλασσικά ως μια ασθένεια μόνο των ατόμων που πίνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, αλλά εντοπίζεται επίσης σε άτομα με χρόνιo υποσιτισμό και τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μετά από βαριατρική χειρουργική επέμβαση.

    Οι τεκμηριωμένες αιτίες της εγκεφαλοπάθειας Wernicke περιλαμβάνουν:

    • Παγκρεατίτιδα, ηπατική δυσλειτουργία, χρόνια διάρροια, κοιλιοκάκη, νόσος του Crohn, ουραιμία, θυρεοτοξίκωση
    • Έμετος, υπερέμεση, δυσαπορρόφηση, γαστρεντερικές επεμβάσεις ή ασθένειες
    • Ατελής παρεντερική διατροφή, πείνα/νηστεία
    • Χημειοθεραπεία, νεφρική αιμοκάθαρση, διουρητική θεραπεία, μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων/μυελού
    • Καρκίνος, AIDS, νόσος Creutzfeldt-Jakob, πυρετικές λοιμώξεις
    • Αυτή η ασθένεια μπορεί ακόμη και να εμφανιστεί σε ορισμένα άτομα με φυσιολογικά ή ακόμα και υψηλά επίπεδα θειαμίνης στο αίμα και είναι άτομα με ανεπάρκεια στην ενδοκυτταρική μεταφορά αυτής της βιταμίνης. Επιλεγμένες γενετικές μεταλλάξεις, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας του γονιδίου 1 που μοιάζει με τρανσκετολάση που συνδέεται με το χρωμόσωμα Χ, των μεταλλάξεων πρωτεΐνης μεταφορέα θειαμίνης SLC19A2 και του γονιδίου της αφυδρογονάσης της αλδεΰδης-2, που μπορεί να προδιαθέτουν σε διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Το αλληλόμορφο APOE epsilon-4, που εμπλέκεται στη νόσο του Alzheimer, μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης νευρολογικών συμπτωμάτων.

    encephalopathy neurology thiamine b1 diagnosis original

    ΑΙΤΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η ανεπάρκεια θειαμίνης και τα σφάλματα στο μεταβολισμό της θειαμίνης πιστεύεται ότι είναι η κύρια αιτία της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η θειαμίνη, που ονομάζεται επίσης βιταμίνη Β1, βοηθά στη διάσπαση της γλυκόζης. Συγκεκριμένα, δρα ως ουσιαστικό συνένζυμο στον κύκλο TCA και στην παράκαμψη της φωσφορικής πεντόζης. Η θειαμίνη μεταβολίζεται πρώτα στην πιο δραστική της μορφή, τη διφωσφορική θειαμίνη (TDP), πριν χρησιμοποιηθεί. Το σώμα έχει μόνο 2-3 εβδομάδες αποθεμάτων θειαμίνης, τα οποία εξαντλούνται εύκολα χωρίς πρόσληψη ή εάν η εξάντληση συμβεί γρήγορα, όπως σε χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις ή σε διαβήτη.

    Η θειαμίνη εμπλέκεται σε:

    • Μεταβολισμό υδατανθράκων και απελευθέρωση ενέργειας.
    • Παραγωγή νευροδιαβιβαστών συμπεριλαμβανομένου του γλουταμικού οξέος και του GABA.
    • Μεταβολισμό λιπιδίων, απαραίτητος για την παραγωγή μυελίνης.
    • Τροποποίηση αμινοξέων. Πιθανώς συνδέεται με την παραγωγή ταυρίνης, μεγάλης καρδιακής σημασίας.

    ΝΕΥΡΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η πρωτογενής νευρολογική βλάβη που προκαλείται από ανεπάρκεια θειαμίνης στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι τριπλή: οξειδωτική βλάβη, μιτοχονδριακός τραυματισμός που οδηγεί σε απόπτωση και άμεση διέγερση μιας προ-αποπτωτικής οδού. Η ανεπάρκεια θειαμίνης επηρεάζει τόσο τους νευρώνες όσο και τα αστροκύτταρα, τα νευρογλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου. Η ανεπάρκεια θειαμίνης μεταβάλλει την πρόσληψη γλουταμικού από αστροκύτταρα, μέσω αλλαγών στην έκφραση των μεταφορέων αστροκυττάρου γλουταμικού EAAT1 και EAAT2, οδηγώντας σε διεγερτική τοξικότητα. Άλλες αλλαγές περιλαμβάνουν αυτές στον υπότυπο μεταφορέα GABA GAT-3, GFAP, συνθετάση γλουταμίνης και στο κανάλι Aquaporin 4. Η εστιακή γαλακτική οξέωση προκαλεί επίσης δευτερογενές οίδημα, οξειδωτικό στρες, φλεγμονή και βλάβη της λευκής ουσίας.

    Παθολογική ανατομία

    Παρά το όνομά του, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke δε σχετίζεται με την περιοχή του Wernicke, μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ερμηνεία του λόγου και της γλώσσας. Στις περισσότερες, οι πρώιμες βλάβες αντιστρέφονται πλήρως με άμεσα και επαρκή συμπληρώματα διατροφής. Οι βλάβες είναι συνήθως συμμετρικές στην περικοιλιακή περιοχή, τον διεγκέφαλο, τον μεσεγκέφαλο, τον υποθάλαμο και την παρεγκεφαλιδική ρίζα. Οι βλάβες του εγκεφαλικού στελέχους μπορεί να περιλαμβάνουν πυρήνες των κρανιακών νεύρων III, IV, VI και VIII, τους έσω θαλαμικούς πυρήνες και το ραχιαίο πυρήνα του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οίδημα μπορεί να εντοπιστεί στις περιοχές που περιβάλλουν την τρίτη κοιλία και την τέταρτη κοιλία, εμφανίζοντας επίσης πετέχειες και μικρές αιμορραγίες. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί πολλαπλασιασμός ενδοθηλίου, υπερπλασία τριχοειδών αγγείων, απομυελίνωση και απώλεια νευρώνων. Ένας αλλοιωμένος αιματοεγκεφαλικός φραγμός μπορεί να προκαλέσει διαταραγμένη απόκριση σε ορισμένα φάρμακα και τρόφιμα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η διάγνωση της εγκεφαλοπάθειας ή της νόσου Wernicke γίνεται κλινικά. Τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να διαγνωστεί σε οποιονδήποτε ασθενή με δύο ή περισσότερα από τα κύρια συμπτώματα αναφέρθηκαν παραπάνω. Η ευαισθησία της διάγνωσης από την κλασική τριάδα είναι 23% αλλά αυξάνεται στο 85% λαμβάνοντας δύο ή περισσότερα από τα τέσσερα κλασικά χαρακτηριστικά. Ορισμένοι θεωρούν ότι αρκεί η υποψία της παρουσίας της νόσου με ένα μόνο από τα κύρια συμπτώματα.

    Διάγνωση εγκεφαλοπάθειας Wernicke μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα: Σύγχυση, μειωμένο επίπεδο συνείδησης (ή απώλεια συνείδησης, λήθαργος ή κώμα), απώλεια μνήμης, αταξία ή αστάθεια, οφθαλμοπληγία ή νυσταγμός και ανεξήγητη υπόταση με υποθερμία. Η παρουσία μόνο ενός σημείου θα πρέπει να είναι επαρκής για θεραπεία. Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke παραμένει μια κλινικά διαγνωσμένη κατάσταση. Ούτε η μαγνητική τομογραφία ούτε οι μετρήσεις ορού που σχετίζονται με τη θειαμίνη είναι επαρκείς διαγνωστικοί δείκτες σε όλες τις περιπτώσεις. Η εμπλοκή των πυρήνων των κρανιακών νεύρων και της κεντρικής φαιάς ουσίας στη μαγνητική τομογραφία είναι πολύ συγκεκριμένη για την εγκεφαλοπάθεια Wernicke στο κατάλληλο κλινικό περιβάλλον. Η μη ανάρρωση μετά τη λήψη συμπληρωμάτων με θειαμίνη είναι ασαφής. Το αναστρέψιμο κυτταροτοξικό οίδημα θεωρείται η πιο χαρακτηριστική βλάβη της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η εντόπιση των βλαβών είναι πιο συχνά άτυπη μεταξύ των ατόμων που πίνουν κατάλληλες ποσότητες αλκοόλ, ενώ η τυπική ενίσχυση της αντίθεσης στον θάλαμο συχνά σχετίζεται με κατάχρηση αλκοόλ.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Υπάρχουν νοσοκομειακά πρωτόκολλα για πρόληψη με συμπληρώματα θειαμίνης παρουσία: ιστορικού κατάχρησης αλκοόλ ή σχετικών κρίσεων, απαίτησης για ενδοφλέβια γλυκόζη, ενδείξεων υποσιτισμού, κακής διατροφής, πρόσφατης διάρροιας ή εμετού, περιφερικής νευροπάθειας, παροδικών ασθενειών, τρομώδες παραλήρημα  και άλλα. Ορισμένοι ειδικοί συμβουλεύουν ότι η παρεντερική θειαμίνη πρέπει να χορηγείται σε όλους τους ασθενείς σε κίνδυνο στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Στην κλινική διάγνωση θα πρέπει να θυμόμαστε ότι τα πρώιμα συμπτώματα είναι μη ειδικά, και η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να παρουσιάζεται με μη ειδικά ευρήματα. Υπάρχει συναίνεση για την παροχή υδατοδιαλυτών βιταμινών και μετάλλων μετά από γαστρικές επεμβάσεις. Σε ορισμένες χώρες ορισμένα τρόφιμα έχουν συμπληρωθεί με θειαμίνη και έχουν μειωθεί τα κρούσματα εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η αποφυγή ή ο μετριασμός της κατανάλωσης αλκοόλ και η επαρκής διατροφή μειώνουν τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη του συνδρόμου Wernicke-Korsakoff.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    • Ενδοφλέβια συμπληρώματα θειαμίνης
    • Υποστηρικτικά μέτρα

    Τα περισσότερα συμπτώματα θα βελτιωθούν γρήγορα εάν οι ελλείψεις αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Η διαταραχή της μνήμης μπορεί να είναι μόνιμη. Σε ασθενείς που είναι ύποπτοι για εγκεφαλοπάθεια Wernicke, η θεραπεία με θειαμίνη θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως. Θα πρέπει να ληφθεί αμέσως αίμα για έλεγχο για τα επίπεδα θειαμίνης, άλλων βιταμινών και μετάλλων. Μετά από αυτό, θα πρέπει να χορηγείται άμεση ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή δόση θειαμίνης δύο ή τρεις φορές την ημέρα. Η χορήγηση θειαμίνης συνήθως συνεχίζεται μέχρι να σταματήσει η κλινική βελτίωση. Λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλία των πιθανών αιτιών και τα πολλαπλά συμπτώματα και επειδή υπάρχει χαμηλός υποτιθέμενος κίνδυνος τοξικότητας της θειαμίνης, επειδή η θεραπευτική ανταπόκριση είναι συχνά δραματική από την πρώτη ημέρα, ορισμένοι ιατροί υποδεικνύουν παρεντερική θειαμίνη εάν υπάρχει υποψία εγκεφαλοπάθειας Wernicke, τόσο ως πηγή για διάγνωση, όσο και ως θεραπεία. Η διάγνωση υποστηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ανταπόκριση στην παρεντερική θειαμίνη, αλλά δεν αρκεί για να αποκλειστεί από την έλλειψή της. Η παρεντερική χορήγηση θειαμίνης σχετίζεται με πολύ μικρό κίνδυνο αναφυλαξίας. Τα άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ μπορεί να έχουν κακή διατροφική πρόσληψη αρκετών βιταμινών και μειωμένη απορρόφηση, μεταβολισμό και αποθήκευση θειαμίνης. μπορεί επομένως να απαιτούν υψηλότερες δόσεις. Εάν χορηγηθεί γλυκόζη, όπως σε άτομα με διαταραχή χρήσης αλκοόλ που είναι επίσης υπογλυκαιμικά, η θειαμίνη πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα. Εάν αυτό δε γίνει, η γλυκόζη θα καταναλώσει γρήγορα τα υπόλοιπα αποθέματα θειαμίνης, επιδεινώνοντας αυτή την κατάσταση. Η παρατήρηση οιδήματος στην μαγνητική τομογραφία, καθώς και η εύρεση μακροφάγων υποδεικνύει τη χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Θα πρέπει επίσης να αναζητηθούν και άλλες διατροφικές ανωμαλίες, καθώς μπορεί να επιδεινώνουν τη νόσο. Ειδικότερα, το μαγνήσιο, ένας συμπαράγοντας της τρανσκετολάσης μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τη νόσο. Άλλα συμπληρώματα μπορεί επίσης να χρειαστούν, όπως: κοβαλαμίνη, ασκορβικό οξύ, φυλλικό οξύ, νικοτιναμίδιο, ψευδάργυρος, φώσφορος και σε ορισμένες περιπτώσεις ταυρίνη, ιδιαίτερα κατάλληλη όταν υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια. Προτείνεται διατροφή καθοδηγούμενη από τον ασθενή. Σε ασθενείς με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff, συνιστώνται ακόμη υψηλότερες δόσεις παρεντερικής θειαμίνης. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι ταυτόχρονες τοξικές επιδράσεις του αλκοόλ.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί σε άνδρες παρά σε γυναίκες. Μεταξύ της μειοψηφίας που διαγιγνώσκεται, η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 17%. Οι κύριοι παράγοντες που προκαλούν το θάνατο πιστεύεται ότι είναι οι λοιμώξεις και οι ηπατικές δυσλειτουργίες.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Wernickes encephalopathy

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Σύνδρομο Korsakoff

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Creutzfeldt-Jakob

    Δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides

    Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Ανεπάρκεια αργινινοσουκινάσης

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Υπέρταση - Επείγουσες καταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σύνδρομο του Reye

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλκοολική κίρρωση

    Κακοήθης υπέρταση

    Υπονατριαιμία

    Εγκεφαλική παράλυση

    Επιληπτική κατάσταση

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Ηπατική εγκεφαλοπάθεια

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Σύνδρομο Korsakoff

    Σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών

    Νόσος Kawasaki

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    Νόσος Prion

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι ακραίος πόνος στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας ή του αυτιού. Επιθέσεις έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ μπορεί να συμβεί χωρίς προειδοποίηση ή μπορεί να προκληθεί με την κατάποση. Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, συχνά βρίσκεται ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο μέσα στο κρανίο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άτομα με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Τα φάρμακα μπορεί αρχικά να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά συχνά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για μακροχρόνια ανακούφιση. Η νευραλγία είναι έντονος πόνος που προκαλείται από τραυματισμό ή βλάβη σε ένα νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο είναι το ένατο (IX) κρανιακό νεύρο, το οποίο προκύπτει από το εγκεφαλικό στέλεχος μέσα στο κρανίο. Προσφέρει αίσθηση στο πίσω μέρος του λαιμού και της γλώσσας και σε τμήματα του αυτιού. Όταν το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο ερεθίζεται, γίνεται αισθητή μια επίθεση έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας, των αμυγδαλών ή του αυτιού. Μπορεί αρχικά να αντιμετωπίσετε σύντομες, ήπιες κρίσεις, με περιόδους ύφεσης. Αλλά η νευραλγία μπορεί να προχωρήσει, προκαλώντας μεγαλύτερες, συχνές κρίσεις έντονου πόνου. Ο γλωσσοφαρυγγικός πόνος μπορεί να είναι παρόμοιος με τη νευραλγία του τριδύμου και να έχει λανθασμένη διάγνωση. Φροντίστε να επισκεφτείτε έναν νευροχειρουργό που ειδικεύεται στον πόνο στο πρόσωπο που μπορεί να κάνει τη διάκριση. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Οι ασθενείς περιγράφουν μια επίθεση ως πόνο με κάψιμο ή τρύπημα ή ως ηλεκτροπληξία που μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά. Η κατάποση, το μάσημα, η ομιλία, ο βήχας, το χασμουρητό ή το γέλιο μπορεί να πυροδοτήσουν μια επίθεση. Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν την αίσθηση ενός αιχμηρού αντικειμένου στο λαιμό. Ο πόνος συνήθως έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

    • Επηρεάζει τη μία πλευρά του λαιμού
    • Μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες ή εβδομάδες, ακολουθούμενη από ύφεση για μήνες ή χρόνια
    • Εμφανίζεται πιο συχνά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να απενεργοποιηθεί

    Περίπου το 10% των ασθενών έχουν επίσης δυνητικά απειλητικά για τη ζωή επεισόδια καρδιακών ανωμαλιών που προκαλούνται από τη συμμετοχή του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, όπως:

    • Αργός παλμός
    • Ξαφνική πτώση της αρτηριακής πίεσης
    • Λιποθυμία (συγκοπή)
    • Επιληπτικές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Πολλοί πιστεύουν ότι το προστατευτικό περίβλημα του νεύρου επιδεινώνεται, στέλνοντας μη φυσιολογικά μηνύματα. Αυτές οι ανωμαλίες διαταράσσουν το φυσιολογικό σήμα του νεύρου και προκαλούν πόνο. Τις περισσότερες φορές η βλάβη οφείλεται από ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη γήρανση, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και τους κοντινούς όγκους. Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι σπάνια σε σύγκριση με άλλα σύνδρομα πόνου του προσώπου. Εμφανίζεται ελαφρώς περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. συνήθως μέσης ηλικίας και άνω.

    glosso 2

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Όταν ένα άτομο αισθάνεται για πρώτη φορά πόνο στο λαιμό, ζητείται συχνά η συμβουλή γιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας ή οδοντίατρου. Εάν ο πόνος απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση, μπορεί να συστηθεί νευρολόγος ή νευροχειρουργός. Η διάγνωση της νευραλγίας γίνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των συμπτωμάτων του ασθενούς. Εάν υπάρχει υποψία γλωσσοφαρυγγικής νευραλγίας, ο γιατρός θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει ένα επεισόδιο αγγίζοντας το πίσω μέρος του λαιμού με ένα στυλεό. Εάν αυτό προκαλεί πόνο, εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό στο πίσω μέρος του λαιμού και ο γιατρός θα δοκιμάσει ξανά το ερέθισμα του πόνου. Εάν ο πόνος δεν προκαλείται ενώ η περιοχή είναι μουδιασμένη, διαγιγνώσκεται γλωσσοφαρυγγική νευραλγία. Άλλες εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν μαγνητική τομογραφία για την αναζήτηση όγκων ή αιμοφόρου αγγείου που συμπιέζει το νεύρο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Διατίθενται ποικίλες θεραπείες, όπως φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση, επεμβάσεις με βελόνα και ακτινοβολία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι συνήθως η φαρμακευτική αγωγή. Όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να ελέγξουν τον πόνο ή προκαλούν ανυπόφορες παρενέργειες, μπορεί να ζητηθεί η γνώμη νευροχειρουργού για να συζητηθούν άλλες διαδικασίες.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη δεν είναι αποτελεσματικά κατά του νευραλγικού πόνου.

    Τα αντισπασμωδικά, όπως η καρβαμαζεπίνη, η γκαμπαπεντίνη, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου. Εάν το φάρμακο αρχίσει να χάνει την αποτελεσματικότητά του, ο γιατρός μπορεί να αυξήσει τη δόση ή να αλλάξει σε άλλο τύπο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, αστάθεια, ναυτία, δερματικό εξάνθημα και διαταραχές του αίματος. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς παρακολουθούνται με περιοδικές εξετάσεις αίματος για να διασφαλιστεί ότι τα επίπεδα του φαρμάκου παραμένουν ασφαλή. Μπορεί να είναι απαραίτητη πολλαπλή φαρμακευτική θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου.

    Μερικοί άνθρωποι διαχειρίζονται την πυροδότηση του πόνου εφαρμόζοντας μια υγρή ξυλοκαΐνη στην περιοχή των αμυγδαλών και μουδιάζοντάς την προσωρινά, ώστε να μπορούν να φάνε και να καταπιούν.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση είναι μια χειρουργική επέμβαση για την ήπια επαναδρομολόγηση του αιμοφόρου αγγείου από τη συμπίεση του νεύρου, γεμίζοντας την αρτηρία με ένα σφουγγάρι. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και απαιτεί νοσηλεία 1 έως 2 ημερών. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, δημιουργείται ένα άνοιγμα 2,5 εκατοστών, που ονομάζεται κρανιοτομή, στο κρανίο πίσω από το αυτί. Αυτό εκθέτει το νεύρο στη σύνδεσή του με το εγκεφαλικό στέλεχος. Συχνά εντοπίζεται το αιμοφόρο αγγείο (ενίοτε ο όγκος) που συμπιέζει το νεύρο. Αφού το νεύρο απελευθερωθεί από τη συμπίεση, προστατεύεται με ένα μικρό σφουγγάρι από τεφλόν. Το σφουγγάρι παραμένει μόνιμα στον εγκέφαλο. Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει ανακούφιση από τον πόνο στο 85% των ασθενών. Το κύριο πλεονέκτημα της μικροαγγειακής αποσυμπίεσηςείναι ότι προκαλεί ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες κατάποσης ή φωνής. Ωστόσο, υπάρχει 5% κίνδυνος θανάτου λόγω χειραγώγησης του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση+ επιλεκτική οπίσθια ριζοτομή νεύρου είναι μια χειρουργική επέμβαση για την κίνηση της αρτηρίας (αν βρεθεί) και την κοπή της ρίζας του νεύρου στη σύνδεσή της με το εγκεφαλικό στέλεχος. Παρόμοια με τη χειρουργική επέμβαση μικροαγγειακής αποσυμπίεσης, γίνεται ένα μικρό άνοιγμα στο πίσω μέρος του κρανίου. Εάν δεν βρεθεί το αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο ή αν δεν μπορεί να μετακινηθεί εύκολα, ο χειρουργός μπορεί να επιλέξει να κόψει το νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο αναγνωρίζεται και κόβεται. Στη συνέχεια, ένας ανιχνευτής διέγερσης χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό μόνο των αισθητήριων ριζών του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οι αισθητήριες ρίζες, οι οποίες μεταδίδουν τα σήματα πόνου στον εγκέφαλο, κόβονται. Δεν κόβεται ολόκληρο το πνευμονογαστρικό νεύρο. Η ριζοτομία + μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει 96% μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο. Οι πιθανές παρενέργειες της ριζοτομής είναι η βραχνάδα της φωνής, η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) και η απώλεια της αίσθησης της γεύσης.

    Η διαδερμική στερεοτακτική ριζοτομία ραδιοσυχνοτήτων (PSR) είναι μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση που φτάνει στο νεύρο μέσω της παρειάς χωρίς τομή του δέρματος ή άνοιγμα του κρανίου. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία και ελαφριά καταστολή. Οι ασθενείς πηγαίνουν σπίτι την ίδια μέρα. Μια κοίλη βελόνα εισάγεται μέσω του δέρματος της παρειάς στο γλωσσοφαρυγγικό νεύρο στη βάση του κρανίου. Ένα ηλεκτρόδιο περνάει ένα θερμαντικό ρεύμα για να καταστρέψει μερικές από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες που προκαλούν πόνο. Αυτή η διαδικασία συνήθως συνιστάται για άτομα με πόνο που προκαλείται από καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

    Ακτινοβολία

    Ο στόχος της θεραπείας με ακτινοβολία είναι να βλάψει τη νευρική ρίζα για να διακόψει τα σήματα πόνου που φθάνουν στον εγκέφαλο. Η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική είναι μια μη επεμβατική διαδικασία εξωτερικών ασθενών που χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας για να καταστρέψει ορισμένες από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες. Μια στερεοτακτική μάσκα ή πλαίσιο είναι προσαρτημένη στο κεφάλι του ασθενούς για να εντοπίσει με ακρίβεια το νεύρο σε μια μαγνητική τομογραφία και να κρατήσει το κεφάλι τέλεια ακίνητο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υψηλά εστιασμένες δέσμες ακτινοβολίας παραδίδονται στη νευρική ρίζα. Τις εβδομάδες μετά τη θεραπεία, αναπτύσσεται σταδιακά μια βλάβη (τραυματισμός) στο σημείο που εφαρμόσθηκε η ακτινοβολία. Η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να μην συμβεί αμέσως αλλά μάλλον σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Οι ασθενείς παραμένουν υπό φαρμακευτική αγωγή για ένα χρονικό διάστημα μετά τη θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου, μέχρι η ακτινοβολία να έχει αποτέλεσμα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    glosso 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευραλγία τριδύμου

    Σύνδρομο καυσαλγίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η φαινυτοΐνη

    Νευρίτιδα

    Το φυτό Cannabis Sativa

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τη νευραλγία του τριδύμου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Tramadol

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χειροπρακτική

    Νευροπαθητικός πόνος

    Νευροτροποποίηση για το χρόνιο πόνο

    Ενδείξεις βελονισμού

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Τι είναι ο βελονισμός;

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος Menetrier Νόσος Menetrier

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Menetrier

    Νόσος Menetrier είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός του γαστρικού βλεννογόνου, ο οποίος προκαλεί διάχυτη πάχυνση του τοιχώματος του στομάχου.

    Συχνά συνοδεύεται από φλεγμονώδεις αλλοιώσεις.

    Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Η παρουσία διάχυτου καρκινώματος, διάχυτου λεμφώματος και συνδρόμου Zollinger-Elison, σχεδόν, αποκλείει τη διάγνωση.

    Η νόσος Menetrier  είναι μια σπάνια, επίκτητη, προκακοήθης νόσος του στομάχου που χαρακτηρίζεται από τεράστιες γαστρικές πτυχές, υπερβολική παραγωγή βλεννογόνου με επακόλουθη απώλεια πρωτεΐνης και μικρή ή καθόλου παραγωγή οξέος. Η διαταραχή σχετίζεται με υπερβολική έκκριση μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα άλφα (TGF-α).

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Τα άτομα με τη νόσο παρουσιάζουν πόνο στην άνω κοιλιακή χώρα, που μερικές φορές συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, οίδημα, αδυναμία και απώλεια βάρους. Μπορεί να εμφανιστεί μικρή ποσότητα γαστρεντερικής αιμορραγίας, η οποία συνήθως οφείλεται σε επιφανειακές διαβρώσεις του βλεννογόνου. Η αιμορραγία μεγάλου όγκου είναι σπάνια. 20% έως 100% των ασθενών, ανάλογα με τον χρόνο εμφάνισης, αναπτύσσουν μια γαστροπάθεια απώλειας πρωτεΐνης που συνοδεύεται από χαμηλή λευκωματίνη στο αίμα και οίδημα. Τα συμπτώματα και τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου του Menetrierστα παιδιά είναι παρόμοια με εκείνα των ενηλίκων, αλλά η ασθένεια στα παιδιά συνήθως αυτοπεριορίζεται και συχνά ακολουθεί λοίμωξη του αναπνευστικού.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Ιδιοπαθής

    Η αιτία της νόσου Menetrierείναι άγνωστη, αλλά έχει συσχετιστεί με λοίμωξη από HCMV-Human cytomegalovirus σε παιδιά και λοιμώξεις από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στους ενήλικες. Επιπρόσθετα, αυξημένος TGF-α έχει σημειωθεί στον γαστρικό βλεννογόνο των ασθενών με τη νόσο.

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Με τη νόσο Menetrier, το στομάχι χαρακτηρίζεται από μεγάλες, ελικοειδείς γαστρικές πτυχές στον πυθμένα και το σώμα, με το άντρο γενικά να είναι απαλλαγμένο, δίνοντας στον βλεννογόνο μια λιθόστρωτη εμφάνιση. Ιστολογικά, το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η μαζική υπερπλασία των βοθρίων. Οι αδένες είναι επιμήκεις με όψη σαν τιρμπουσόν και η κυστική διαστολή είναι συχνή. Η φλεγμονή είναι συνήθως μέτρια, αν και ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζουν έντονη ενδοεπιθηλιακή λεμφοκυττάρωση. Η διάχυτη ή αποσπασματική ατροφία των αδένων, εμφανής ως υποπλασία κυρίων κυττάρων, είναι χαρακτηριστική. Η νόσος Menetrierθεωρείται μία από τις δύο πιο καλά κατανοητές υπερτροφικές γαστροπάθειες. Το άλλο είναι το σύνδρομο Zollinger-Ellison.

    mntrierdiseasefinal 140224134818 phpapp02 thumbnail 4

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Οι μεγάλες πτυχές του στομάχου, όπως φαίνεται στη νόσο Menetrier, ανιχνεύονται εύκολα με ακτινογραφία μετά από γεύμα με βάριο ή με ενδοσκοπικές μεθόδους. Απαιτείται ενδοσκόπηση με βιοψία εν τω βάθει βλεννογόνου για να τεθεί η διάγνωση και να αποκλειστούν άλλες οντότητες που μπορεί να εμφανιστούν παρόμοια. Μια μη διαγνωστική βιοψία μπορεί να οδηγήσει σε μια χειρουργική βιοψία πλήρους πάχους για τον αποκλεισμό κακοήθειας. Η εξέταση για CMV και ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού θα πρέπει να αποτελεί μέρος της αξιολόγησης. Η εικοσιτετράωρη παρακολούθηση του pH αποκαλύπτει υποχλωρυδρία ή αχλωρυδρία και η εξέταση λευκωματίνης με επισήμανση χρωμίου αποκαλύπτει αυξημένη απώλεια πρωτεΐνης γαστρεντερικού σωλήνα. Τα επίπεδα γαστρίνης στον ορό θα είναι εντός των φυσιολογικών ορίων. Άλλες πιθανές αιτίες μεγάλων πτυχών εντός του στομάχου περιλαμβάνουν: σύνδρομο Zollinger-Ellison, καρκίνος στομάχου, λοίμωξη, κυτταρομεγαλοϊός/CMV, ιστοπλάσμωση, σύφιλη και διηθητικές διαταραχές όπως η σαρκοείδωση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Παρακολούθηση
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων
    • Αντιχολινεργικά φάρμακα
    • Μερική γαστρεκτομή 

    Το Cetuximab είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη νόσο Menetrier. Το Cetuximab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα κατά του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα και έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της νόσου Menetrier. Πολλά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της πάθησης, με ποικίλη αποτελεσματικότητα. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν: αντιχολινεργικούς παράγοντες, προσταγλανδίνες, αναστολείς αντλίας πρωτονίων, πρεδνιζόνη και ανταγωνιστές των υποδοχέων Η2. Τα αντιχολινεργικά μειώνουν την απώλεια πρωτεΐνης. Μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες θα πρέπει να συνιστάται για την αντικατάσταση της απώλειας πρωτεΐνης σε ασθενείς με χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα. Τυχόν έλκη που ανακαλύφθηκαν κατά την αξιολόγηση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με το συνήθη τρόπο. Σοβαρή νόσος με επίμονη και σημαντική απώλεια πρωτεΐνης παρά το cetuximab μπορεί να απαιτεί ολική αφαίρεση του στομάχου. Η υφολική γαστρεκτομή εκτελείται από ορισμένους. Μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα λόγω της δυσκολίας μακράς διάρκειας διατήρησης της αναστόμωσης μεταξύ φυσιολογικού και υπερπλαστικού ιστού. Στους ενήλικες, δεν υπάρχει εγκεκριμένη από τον FDA θεραπεία εκτός από γαστρεκτομή και δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες. Το Cetuximab έχει εγκριθεί για παρηγορητική χρήση στη θεραπεία της νόσου. Οι παιδιατρικές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και η νόσος υποχωρεί σε εβδομάδες έως μήνες.

    Η μέση ηλικία έναρξης είναι 40 έως 60 ετών και οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες. 
    Ο κίνδυνος γαστρικού αδενοκαρκινώματος είναι αυξημένος σε ενήλικες με νόσο Menetrier.
    maxresdefault 70
     
    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
    Διαβάστε, επίσης, 
     
  • Σύνδρομο Bartter Σύνδρομο Bartter

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Bartter

    Σύνδρομο Bartter είναι η υπερτροφία και υπερπλασία των παρασπειραματικών κυττάρων, η οποία προκαλεί υποκαλαιμική αλκάλωση και υπεραλδοστερονισμός.

    Χαρακτηριστικά: απουσία υπέρτασης, παρά την αυξημένη συγκέντρωση ρενίνης στο πλάσμα και απώλεια της συσπαστικής επίδρασης της αγγειοτενσίνης. Προσβάλλει συνήθως παιδιά, είναι πιθανά, κληρονομούμενο και μπορεί να σχετίζεται με άλλες συγγενείς διαταραχές, όπως χαμηλό ανάστημα και διανοητική καθυστέρηση. Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από ένα ελάττωμα στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή πίεση αίματος.

    Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικό και κλασσικό. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι πιο ήπια και από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Στο 90% των περιπτώσεων, το νεογνικό σύνδρομο Bartter εμφανίζεται μεταξύ 24 και 30 εβδομάδων κύησης με περίσσεια αμνιακού υγρού. Μετά τη γέννηση, το βρέφος φαίνεται να ουρεί και να πίνει υπερβολικά, πολυουρία και πολυδιψία, αντίστοιχα. Μπορεί να προκληθεί απειλητική για τη ζωή αφυδάτωση εάν το βρέφος δεν λάβει επαρκή υγρά. Περίπου το 85% των βρεφών απορρίπτει υπερβολικές ποσότητες ασβεστίου στα ούρα και στα νεφρά, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πέτρες στα νεφρά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το βρέφος μπορεί να πάθει νεφρική ανεπάρκεια.

    Οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να έχουν συμπτώματα τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους, αλλά συνήθως διαγιγνώσκονται στη σχολική ηλικία ή αργότερα. Όπως τα βρέφη με τον νεογνικό υπότυπο, οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter έχουν επίσης πολυουρία, πολυδιψία και τάση για αφυδάτωση, αλλά φυσιολογική ή ελαφρώς αυξημένη απέκκριση ασβεστίου στα ούρα χωρίς την τάση να αναπτύξουν πέτρες στα νεφρά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν επίσης έμετο και καθυστέρηση ανάπτυξης. Η νεφρική λειτουργία είναι επίσης φυσιολογική εάν η νόσος αντιμετωπίζεται, όμως περιστασιακά οι ασθενείς προχωρούν σε νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται από χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, αλκάλωση, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και αυξημένη ρενίνη και αλδοστερόνη του πλάσματος. Πιθανώς υπάρχουν πολυάριθμες αιτίες αυτού του συνδρόμου. Οι διαγνωστικοί δείκτες περιλαμβάνουν υψηλό κάλιο και χλωριδίων στα ούρα παρά τις χαμηλές τιμές ορού, αυξημένη ρενίνη πλάσματος, υπερπλασία της παρασπειραματικής συσκευής στη βιοψία νεφρού (καλύτερα να μη γίνεται) και προσεκτική εξαίρεση της κατάχρησης διουρητικών. Συχνά εντοπίζεται υπερβολική παραγωγή προσταγλανδινών από τα νεφρά. Μπορεί επίσης να συμβεί σπατάλη μαγνησίου. Οι ομόζυγοι ασθενείς πάσχουν από σοβαρή υπερασβεστιουρία και νεφροασβέστωση.

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Άγνωστα 
    • Πρωτοπαθής νεφρική απώλεια καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληνιαριακή μεταφορά καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληναριακή μεταφορά χλωριούχων 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Το σύνδρομο Bartter προκαλείται από μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες που μεταφέρουν ιόντα στα νεφρικά κύτταρα στο παχύ ανιόν άκρο του νεφρώνα που ονομάζεται επίσης ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Συγκεκριμένα, οι μεταλλάξεις που εμπλέκουν άμεσα ή έμμεσα τον συμμεταφορέα Na-K-2Cl είναι βασικές. Ο συμμεταφορέας Na-K-2Cl εμπλέκεται στην ηλεκτροουδέτερη μεταφορά ενός ιόντος νατρίου, ενός καλίου και δύο ιόντων χλωρίου κατά μήκος της κορυφαίας μεμβράνης του σωληναρίου. Ο βασεοπλευρικός υποδοχέας που ανιχνεύει το ασβέστιο έχει την ικανότητα να ρυθμίζει προς τα κάτω τη δραστηριότητα αυτού του μεταφορέα κατά την ενεργοποίηση. Μόλις μεταφερθούν στα κύτταρα του σωληναρίου, τα ιόντα νατρίου μεταφέρονται ενεργά κατά μήκος της βασεοπλευρικής μεμβράνης μέσω Na+/K+-ATPases και τα ιόντα χλωρίου περνούν μέσω διευκολυνόμενης διάχυσης μέσω των βασοπλευρικών καναλιών χλωρίου. Το κάλιο, ωστόσο, είναι σε θέση να διαχέεται πίσω στον αυλό των σωληναρίων μέσω των κορυφαίων καναλιών καλίου, επιστρέφοντας ένα καθαρό θετικό φορτίο στον αυλό και καθιερώνοντας μια θετική τάση μεταξύ του αυλού και του ενδιάμεσου χώρου. Αυτή η βαθμίδα φόρτισης είναι υποχρεωτική για την παρακυτταρική επαναρρόφηση τόσο των ιόντων ασβεστίου όσο και των ιόντων μαγνησίου. Η σωστή λειτουργία όλων αυτών των μεταφορέων είναι απαραίτητη για την κανονική επαναρρόφηση ιόντων κατά μήκος του παχύ ανιόντος της αγκύλης και η απώλεια οποιουδήποτε συστατικού μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργική αδρανοποίηση του συστήματος στο σύνολό του και να οδηγήσει στην εμφάνιση του συνδρόμου Bartter. Η απώλεια της λειτουργίας αυτού του συστήματος επαναρρόφησης έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση νατρίου, καλίου και χλωρίου στο παχύ ανιόν άκρο, καθώς και κατάργηση της θετικής τάσης στον αυλό, με αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση ασβεστίου και μαγνησίου. Η απώλεια επαναρρόφησης νατρίου εδώ έχει επίσης το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα της κατάργησης της υπερτονικότητας του νεφρικού μυελού, μειώνοντας σοβαρά την ικανότητα επαναρρόφησης νερού αργότερα στον άπω νεφρώνα και το σύστημα συλλεκτικών αγωγών, οδηγώντας σε σημαντική διούρηση και πιθανότητα μείωσης όγκου. Τέλος, το αυξημένο φορτίο νατρίου στον περιφερικό νεφρώνα προκαλεί αντισταθμιστικούς μηχανισμούς επαναρρόφησης, αν και σε βάρος του καλίου με απέκκριση από τα κύρια κύτταρα και προκύπτει υποκαλιαιμία. Αυτή η αυξημένη απέκκριση καλίου αντισταθμίζεται εν μέρει από α-παρενθετικά κύτταρα σε βάρος των ιόντων υδρογόνου, οδηγώντας σε μεταβολική αλκάλωση. 

    ijnrd 155397 F003

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Τα άτομα που πάσχουν από σύνδρομο Bartter παρουσιάζουν συμπτώματα που είναι πανομοιότυπα με εκείνα των ασθενών που λαμβάνουν διουρητικά αγκύλης όπως η φουροσεμίδη, δεδομένου ότι τα διουρητικά αγκύλης στοχεύουν στην ακριβή πρωτεΐνη μεταφοράς που είναι ελαττωματική στο σύνδρομο, τουλάχιστον για το σύνδρομο Bartter τύπου 1. Οι άλλοι υπότυποι του συνδρόμου περιλαμβάνουν μεταλλάξεις σε άλλους μεταφορείς που οδηγούν σε λειτουργική απώλεια του μεταφορέα-στόχου. Οι ασθενείς συχνά παραδέχονται ότι προτιμούν τα αλμυρά τρόφιμα. Τα κλινικά ευρήματα που χαρακτηρίζουν το σύνδρομο Bartter είναι η υποκαλιαιμία, η μεταβολική αλκάλωση και η φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Αυτά τα ευρήματα μπορεί επίσης να προκληθούν από άλλες καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση.

    Κατά τη διάγνωση του συνδρόμου Bartter, οι ακόλουθες καταστάσεις πρέπει να αποκλειστούν ως πιθανές αιτίες της συμπτωματολογίας:

    • Χρόνιος έμετος: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν χαμηλά επίπεδα χλωρίου στo αίμα. Έχουν σχετικά υψηλότερα επίπεδα χλωρίου στα ούρα.
    • Κατάχρηση διουρητικών φαρμάκων: Ο γιατρός πρέπει να ελέγξει τα ούρα για πολλαπλά διουρητικά πριν τεθεί η διάγνωση.
    • Ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια ασβεστίου: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν επίσης χαμηλό επίπεδο μαγνησίου και ασβεστίου στον ορό και στα ούρα.
    • Οι ασθενείς με σύνδρομο Bartter μπορεί επίσης να έχουν αυξημένα επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης.
    • Το προγεννητικό σύνδρομο Bartter μπορεί να συσχετιστεί με πολυϋδράμνιο.

    Τα σύνδρομα Bartter και Gitelman χαρακτηρίζονται και τα δύο από χαμηλά επίπεδα καλίου και μαγνησίου στο αίμα, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση. Ωστόσο, το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται επίσης από υψηλή ρενίνη, υψηλή αλδοστερόνη, υπερασβεστιουρία και μη φυσιολογικό μεταφορέα Na+-K+-2Cl− στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, ενώ το σύνδρομο Gitelman προκαλεί υπασβεστιουρία και οφείλεται σε ανώμαλη θειαζιδική ευαισθησία του μεταφορέα στο άπω τμήμα. Το σύνδρομο Pseudo-Bartter είναι ένα σύνδρομο παρόμοιας εμφάνισης με το σύνδρομο Bartter αλλά χωρίς κανένα από τα χαρακτηριστικά γενετικά του ελλείμματα. Το σύνδρομο ψευδο-Bartter έχει παρατηρηθεί στην κυστική ίνωση, καθώς και στην υπερβολική χρήση καθαρτικών.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Υψηλό διαιτητικό κάλιο
    • Υψηλό διαιτητικό χλωριούχο νάτριο 
    • Συμπληρωματικό κάλιο 
    • Σπιρονολακτόνη
    • Ινδομεθακίνη
    • Ιβουπροφαίνη
    • Ασπιρίνη
    • Καπτοπρίλη 
    • Προπρανολόλη

    Η λήψη συμπληρωμάτων νατρίου, χλωρίου και καλίου υπό ιατρική επίβλεψη είναι απαραίτητη και η σπειρονολακτόνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της απώλειας καλίου. Η δωρεάν και ανεπιφύλακτη πρόσβαση στο νερό είναι απαραίτητη για την πρόληψη της αφυδάτωσης, καθώς οι ασθενείς διατηρούν την κατάλληλη ανταπόκριση στη δίψα. Σε σοβαρές περιπτώσεις όπου το συμπλήρωμα από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει τη βιοχημική ομοιόσταση, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της σπειραματικής διήθησης και μπορεί να είναι πολύ χρήσιμα, αν και μπορεί να προκαλέσουν γαστρικό ερεθισμό και θα πρέπει να χορηγούνται παράλληλα με θεραπείες καταστολής του στομαχικού οξέος. Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης. Σε μικρά μωρά και παιδιά, είναι απαραίτητο ένα χαμηλό όριο ελέγχου των ηλεκτρολυτών του ορού κατά τη διάρκεια περιόδων ασθένειας που θέτει σε κίνδυνο την πρόσληψη υγρών. Το υπερηχογράφημα νεφρών θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της ανάπτυξης νεφροασβέστωσης, μιας συχνής επιπλοκής που αυξάνει περαιτέρω τη δυσκολία συγκέντρωσης των ούρων.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Οι περιορισμένες διαθέσιμες προγνωστικές πληροφορίες υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία βρεφών και μικρών παιδιών με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να βελτιώσει την ανάπτυξη και ίσως τη διανοητική ανάπτυξη. Από την άλλη πλευρά, η παρατεταμένη υποκαλιαιμία και η υπερρενιναιμία μπορεί να προκαλέσουν προοδευτική σωληναριακή διάμεση νεφρίτιδα, με αποτέλεσμα νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Με την έγκαιρη θεραπεία των ηλεκτρολυτικών ανισορροπιών, η πρόγνωση για ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter είναι καλή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    doctor

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποκαλιαιμία

    Σπιρονολακτόνη

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    www.emedi.gr

     

  • Άνοια με σωμάτια Lewy Άνοια με σωμάτια Lewy

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια με σωμάτια Lewy

    Η άνοια με σωμάτια Lewy, είναι ο δεύτερος πιο συχνός τύπος προοδευτικής άνοιας μετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Οι πρωτεϊνικές εναποθέσεις, που ονομάζονται σωμάτια Lewy, αναπτύσσονται σε νευρικά κύτταρα στις περιοχές του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη σκέψη, τη μνήμη και την κίνηση. Η άνοια με σωμάτια Lewy προκαλεί προοδευτική μείωση των νοητικών ικανοτήτων. Τα άτομα με άνοια σώματος Lewy μπορεί να έχουν οπτικές παραισθήσεις και αλλαγές στην εγρήγορση και την προσοχή. Άλλες επιδράσεις περιλαμβάνουν σημεία και συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, όπως άκαμπτους μυς, αργή κίνηση, δυσκολία στο περπάτημα και τρόμο.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Τα σημεία και συμπτώματα της άνοιας με σωμάτια Lewy μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Οπτικές παραισθήσεις. Οι ψευδαισθήσεις - το να βλέπεις πράγματα που δεν υπάρχουν - μπορεί να είναι ένα από τα πρώτα συμπτώματα και συχνά επαναλαμβάνονται. Τα άτομα με άνοια με σωμάτια Lewy μπορεί να έχουν παραισθήσεις σε σχήματα, ζώα ή ανθρώπους. Είναι πιθανές ακουστικές, οσφρητικές ή απτικές παραισθήσεις.
    • Κινητικές διαταραχές. Ενδέχεται να εμφανιστούν σημεία της νόσου του Πάρκινσον. σημεία παρκινσονισμού, όπως επιβράδυνση της κίνησης, άκαμπτοι μύες, τρόμος ή αλλόκοτο περπάτημα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πτώση.
    • Κακή ρύθμιση των λειτουργιών του σώματος. Η αρτηριακή πίεση, ο σφυγμός, η εφίδρωση και η πεπτική διαδικασία ρυθμίζονται από ένα τμήμα του νευρικού συστήματος που συχνά επηρεάζεται από την άνοια του σώματος Lewy. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ξαφνικές πτώσεις της αρτηριακής πίεσης κατά την ορθοστασία, ορθοστατική υπόταση, ζάλη, πτώσεις, απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστης-ακράτεια ούρων και προβλήματα εντέρου όπως δυσκοιλιότητα.
    • Γνωστικά προβλήματα. Μπορεί να έχετε προβλήματα σκέψης παρόμοια με αυτά της νόσου του Αλτσχάιμερ, όπως σύγχυση, κακή προσοχή, οπτικοχωρικά προβλήματα και απώλεια μνήμης.
    • Δυσκολίες στον ύπνο. Μπορεί να έχετε διαταραχή της συμπεριφοράς ύπνου ταχείας κίνησης των ματιών, η οποία μπορεί να σας κάνει να πραγματοποιήσετε σωματικά τα όνειρά σας ενώ κοιμάστε. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει συμπεριφορές όπως γροθιές, κλωτσιές, φωνές και κραυγές κατά τη διάρκεια του ύπνου.
    • Κυμαινόμενη προσοχή. Είναι πιθανά επεισόδια υπνηλίας, μεγάλες περιόδους κοιτάγματος στο κενό, πολύωροι υπνάκοι κατά τη διάρκεια της ημέρας ή αποδιοργανωμένη ομιλία.
    • Κατάθλιψη. Μπορεί να αναπτύξετε κατάθλιψη.
    • Απάθεια. Μπορεί να χάσετε το κίνητρο.

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Η άνοια με σωμάτια Lewy χαρακτηρίζεται από την ανώμαλη συσσώρευση πρωτεϊνών σε μάζες γνωστές ως σωμάτια Lewy. Αυτή η πρωτεΐνη σχετίζεται επίσης με τη νόσο του Πάρκινσον. Οι άνθρωποι που έχουν σωμάτια Lewy στον εγκέφαλό τους έχουν επίσης τις πλάκες που σχετίζονται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Μερικοί παράγοντες φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας με σωμάτια Lewy, όπως:

    • Ηλικία. Τα άτομα άνω των 60 ετών διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.
    • Φύλο. Η άνοια με σώμα Lewy επηρεάζει περισσότερους άνδρες παρά γυναίκες.
    • Οικογενειακό ιστορικό. Όσοι έχουν ένα μέλος της οικογένειας με άνοια σώματος Lewy ή νόσο του Πάρκινσον διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Η άνοια με σωμάτια Lewy είναι προοδευτική.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα επιδεινώνονται, προκαλώντας:

    • Σοβαρή άνοια
    • Επιθετική συμπεριφορά
    • Κατάθλιψη
    • Αυξημένος κίνδυνος πτώσης και τραυματισμού
    • Επιδείνωση παρκινσονικών σημείων και συμπτωμάτων, όπως τρόμος
    • Θάνατος, κατά μέσο όρο περίπου επτά με οκτώ χρόνια μετά την έναρξη των συμπτωμάτων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    • Κυμαινόμενη εγρήγορση και λειτουργία σκέψης
    • Επαναλαμβανόμενες οπτικές παραισθήσεις
    • Παρκινσονικά συμπτώματα
    • Διαταραχή συμπεριφοράς ύπνου, κατά την οποία οι άνθρωποι πραγματοποιούν τα όνειρά τους κατά τη διάρκεια του ύπνου

    Η αυτόνομη δυσλειτουργία, η οποία περιλαμβάνει αστάθεια στην αρτηριακή πίεση και τον καρδιακό ρυθμό, κακή ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, εφίδρωση και σχετικά σημεία και συμπτώματα, υποστηρίζει τη διάγνωση της άνοιας με σωμάτια Lewy. Το ίδιο ισχύει και για την ευαισθησία στα αντιψυχωσικά φάρμακα, ιδιαίτερα στα αντιψυχωσικά πρώτης γενιάς όπως η αλοπεριδόλη. Φάρμακα όπως το Haldol δεν χρησιμοποιούνται για άτομα με άνοια σώματος Lewy επειδή μπορεί να προκαλέσουν σοβαρή αντίδραση. Κανένα τεστ δε μπορεί να διαγνώσει την άνοια με σωμάτια Lewy. Η διάγνωση βασίζεται στα σημεία και τα συμπτώματα που έχετε και αποκλείει άλλες καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν παρόμοια σημεία και συμπτώματα.

    Ο γιατρός σας μπορεί να ελέγξει για σημεία της νόσου του Πάρκινσον, εγκεφαλικά επεισόδια, όγκους ή άλλες ιατρικές καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν τον εγκέφαλο και τη σωματική λειτουργία.

    Μια νευρολογική εξέταση περιλαμβάνει:

    • Αντανακλαστικά
    • Δύναμη
    • Περπάτημα
    • Μυϊκός τόνος
    • Κινήσεις των ματιών
    • Ισορροπία
    • Αίσθηση της αφής
    • Αξιολόγηση νοητικών ικανοτήτων. Μια σύντομη μορφή αυτής της εξέτασης, η οποία αξιολογεί τη μνήμη και τις δεξιότητες σκέψης σας, μπορεί να γίνει σε λιγότερο από 10 λεπτά στο ιατρείο σας. Δεν είναι γενικά χρήσιμο στη διάκριση της άνοιας με σωμάτια Lewy από τη νόσο του Αλτσχάιμερ, αλλά μπορεί να καθορίσει εάν υπάρχει γνωστική εξασθένηση. Άλλες εξετάσεις που διαρκούν αρκετές ώρες βοηθούν στον εντοπισμό της άνοιας με σωμάτια Lewy.
    • Εξετάσεις αίματος. Αυτά μπορούν να αποκλείσουν σωματικά προβλήματα που μπορεί να επηρεάσουν τη λειτουργία του εγκεφάλου, όπως η ανεπάρκεια βιταμίνης Β-12 ή η υπολειτουργία του θυρεοειδούς αδένα.
    • Απεικονιστικές εξετάσεις εγκεφάλου. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία για να εντοπίσει εγκεφαλικό επεισόδιο ή αιμορραγία και να αποκλείσει έναν όγκο. Ενώ οι άνοιες διαγιγνώσκονται με βάση το ιατρικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση, ορισμένα χαρακτηριστικά στις απεικονιστικές μελέτες μπορεί να υποδηλώνουν διαφορετικούς τύπους άνοιας, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ ή η άνοια με σωμάτια Lewy. Εάν η διάγνωση είναι ασαφής ή τα σημεία και τα συμπτώματα δεν είναι τυπικά, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει πρόσθετες απεικονιστικές εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών που μπορούν να υποστηρίξουν τη διάγνωση της άνοιας με σωμάτια Lewy: Σαρώσεις εγκεφάλου PET με φθοριοδεοξυγλυκόζη, που αξιολογούν τη λειτουργία του εγκεφάλου. Η ηλεκτρονική τομογραφία εκπομπής ενός φωτονίου ή η απεικόνιση PET, η οποία μπορεί να καθορίσει εάν η πρόσληψη του μεταφορέα ντοπαμίνης μειώνεται στον εγκέφαλο.
    • Αξιολόγηση ύπνου. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μια αξιολόγηση ύπνου που ονομάζεται πολυυπνογραφία για να ελέγξει για διαταραχή συμπεριφοράς ύπνου REM ή ένα τεστ αυτόνομης λειτουργίας για να αναζητήσει σημεία αστάθειας του καρδιακού παλμού και της αρτηριακής πίεσης.
    • Σπινθηρογράφημα μυοκαρδίου. Σε ορισμένες χώρες, οι γιατροί μπορεί επίσης να ζητήσουν μια εξέταση καρδιάς που ονομάζεται σπινθηρογράφημα μυοκαρδίου για να ελέγξουν τη ροή του αίματος στην καρδιά σας για ενδείξεις άνοιας με σωμάτια Lewy. (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Βιοδείκτες. Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη για άλλους δείκτες της άνοιας με σωμάτια Lewy. Αυτοί οι βιοδείκτες μπορεί τελικά να επιτρέψουν την έγκαιρη διάγνωση της άνοιας με σωμάτια Lewy πριν από την πλήρη ανάπτυξη της νόσου.

    shutterstock 227273575

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Δεν υπάρχει θεραπεία για την άνοια με σωμάτια Lewy, αλλά πολλά από τα συμπτώματα μπορούν να βελτιωθούν με στοχευμένες θεραπείες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αναστολείς χολινεστεράσης. Αυτά τα φάρμακα για τη νόσο του Αλτσχάιμερ, όπως η rivastigmine, η donpezil και η galantamine, λειτουργούν αυξάνοντας τα επίπεδα χημικών αγγελιαφόρων στον εγκέφαλο που πιστεύεται ότι είναι σημαντικοί για τη μνήμη, τη σκέψη και την κρίση. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της εγρήγορσης και της γνωστικής ικανότητας και μπορεί να μειώσει τις παραισθήσεις και άλλα προβλήματα συμπεριφοράς. Οι πιθανές παρενέργειες περιλαμβάνουν γαστρεντερικές διαταραχές, μυϊκές κράμπες και συχνοουρία. Μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο ορισμένων καρδιακών αρρυθμιών. Σε ορισμένα άτομα με μέτρια ή σοβαρή άνοια, ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα N-methyl-d-aspartate που ονομάζεται memantine μπορεί να προστεθεί στον αναστολέα της χολινεστεράσης.
    • Φάρμακα για τη νόσο του Πάρκινσον. Αυτά τα φάρμακα, όπως η καρβιντόπα-λεβοντόπα μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των παρκινσονικών σημείων και συμπτωμάτων, όπως οι άκαμπτοι μύες και η αργή κίνηση. Ωστόσο, αυτά τα φάρμακα μπορούν επίσης να αυξήσουν τη σύγχυση, τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες.
    • Φάρμακα για την αντιμετώπιση άλλων συμπτωμάτων. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για τη θεραπεία άλλων σημείων και συμπτωμάτων που σχετίζονται με την άνοια του σώματος Lewy, όπως προβλήματα ύπνου ή κινήσεων.
    • Ορισμένα φάρμακα μπορούν να επιδεινώσουν τη μνήμη. Προσπαθήστε να αποφύγετε τα βοηθήματα ύπνου που περιέχουν διφαινυδραμίνη και φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της επείγουσας ανάγκης ούρων, όπως η οξυβουτυνίνη. Περιορίστε επίσης τα ηρεμιστικά και τα υπνωτικά δισκία και μιλήστε με το γιατρό σας για το εάν κάποιο από τα φάρμακα που παίρνετε μπορεί να επιδεινώσει τη μνήμη σας. 
    • Τα αντιψυχωσικά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν σοβαρή σύγχυση, σοβαρό παρκινσονισμό, καταστολή και μερικές φορές θάνατο. Πολύ σπάνια, ορισμένα αντιψυχωσικά δεύτερης γενιάς, όπως η κουετιαπίνη ή η κλοζαπίνη μπορεί να συνταγογραφούνται για μικρό χρονικό διάστημα σε χαμηλή δόση, αλλά μόνο εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων.

    Επειδή τα αντιψυχωσικά φάρμακα μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα άνοιας με σωμάτια Lewy, μπορεί να είναι χρήσιμο να δοκιμάσετε πρώτα μη φαρμακευτικές προσεγγίσεις, όπως:

    • Ανοχή στη συμπεριφορά. Μερικοί άνθρωποι με άνοια σώματος Lewy δε στενοχωριούνται από τις παραισθήσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι παρενέργειες της φαρμακευτικής αγωγής μπορεί να είναι χειρότερες από τις ίδιες τις παραισθήσεις.
    • Τροποποίηση του περιβάλλοντος. Η μείωση της ακαταστασίας και του θορύβου μπορεί να διευκολύνουν τη λειτουργία ενός ατόμου με άνοια. Οι απαντήσεις των φροντιστών μερικές φορές επιδεινώνουν τη συμπεριφορά. Αποφύγετε να διορθώσετε και να ρωτήσετε ένα άτομο με άνοια. Προσφέρετε διαβεβαίωση και επικύρωση των ανησυχιών του/της.
    • Δημιουργήστε καθημερινές ρουτίνες και κρατήστε τις εργασίες απλές. Χωρίστε τις εργασίες σε πιο εύκολα βήματα και εστιάστε στις επιτυχίες και όχι στις αποτυχίες. 

    Τα συμπτώματα και η εξέλιξη είναι διαφορετικά για τον καθένα με άνοια με σωμάτια Lewy.

    Οι φροντιστές και οι συνεργάτες φροντίδας μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσουν τις ακόλουθες συμβουλές σε μεμονωμένες καταστάσεις:

    • Μιλήστε στον ασθενή καθαρά και απλά. Διατηρήστε οπτική επαφή και μιλήστε αργά, με απλές προτάσεις και μην βιαστείτε να απαντήσετε. Παρουσιάστε μόνο μία ιδέα ή οδηγία κάθε φορά. Χρησιμοποιήστε χειρονομίες και συνθήματα, όπως δείχνοντας αντικείμενα.
    • Ενθαρρύνετε την άσκηση. Τα οφέλη της άσκησης περιλαμβάνουν βελτιώσεις στη σωματική λειτουργία, τη συμπεριφορά και την κατάθλιψη. Ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι η άσκηση μπορεί να επιβραδύνει τη γνωστική έκπτωση σε άτομα με άνοια.
    • Παρέχετε διέγερση του μυαλού. Η συμμετοχή σε παιχνίδια, σταυρόλεξα και άλλες δραστηριότητες που περιλαμβάνουν δεξιότητες σκέψης μπορεί να βοηθήσει στην επιβράδυνση της διανοητικής πτώσης σε άτομα με άνοια. Ενθαρρύνετε τις καλλιτεχνικές και δημιουργικές δραστηριότητες, όπως η ζωγραφική, το τραγούδι ή η δημιουργία μουσικής. 
    • Δημιουργήστε ευκαιρίες για κοινωνική δραστηριότητα. Μιλήστε σε φίλους.
    • Συμμετοχή σε θρησκευτικές λειτουργίες. Καθιερώστε την προσευχή πριν τον ύπνο. Τα προβλήματα συμπεριφοράς μπορεί να επιδεινωθούν τη νύχτα. Δημιουργήστε χαλαρωτικά τελετουργικά πριν τον ύπνο χωρίς την απόσπαση της προσοχής της τηλεόρασης, τον καθαρισμό των γευμάτων και τα ενεργά μέλη της οικογένειας. Αφήστε τα νυχτερινά φώτα αναμμένα για να αποφύγετε τον αποπροσανατολισμό. 
    • Ο περιορισμός της καφεΐνης κατά τη διάρκεια της ημέρας, η αποθάρρυνση του ημερήσιου υπνάκου και η προσφορά ευκαιριών για ημερήσια άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της νυχτερινής ανησυχίας.

    Η απογοήτευση και το άγχος μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα της άνοιας.

    Για να προωθήσετε τη χαλάρωση, σκεφτείτε:

    • Μουσικοθεραπεία, η οποία περιλαμβάνει την ακρόαση χαλαρωτικής μουσικής
    • Η θεραπεία με κατοικίδια, η οποία περιλαμβάνει τη χρήση ζώων για τη βελτίωση της διάθεσης και της συμπεριφοράς σε άτομα με άνοια
    • Αρωματοθεραπεία, η οποία χρησιμοποιεί αρωματικά φυτικά έλαια
    • Θεραπεία μασάζ

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΑΝΟΙΑΣ ΜΕ ΣΩΜΑΤΙΑ LEWY

    Τα άτομα με άνοια σώματος Lewy έχουν συχνά ένα μείγμα συναισθημάτων, όπως σύγχυση, απογοήτευση, θυμό, φόβο, αβεβαιότητα, θλίψη και κατάθλιψη. Προσφέρετε υποστήριξη ακούγοντας, καθησυχάζοντας το άτομο ότι μπορεί ακόμα να απολαύσει τη ζωή, να είναι θετικός και κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορείτε για να βοηθήσετε το άτομο να διατηρήσει την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό. Εάν είστε φροντιστής ή σύντροφος φροντίδας για κάποιον με άνοια με σωμάτια Lewy, παρακολουθήστε το άτομο προσεκτικά για να βεβαιωθείτε ότι δεν θα πέσει, δεν θα χάσει τις αισθήσεις του ή θα αντιδράσει αρνητικά στα φάρμακα. Παρέχετε επιβεβαίωση σε περιόδους σύγχυσης, παραισθήσεων ή παραισθήσεων. Η φροντίδα ενός ατόμου με άνοια σώματος Lewy μπορεί να είναι εξαντλητική σωματικά και συναισθηματικά. Μπορεί να έχετε θυμό, ενοχές, απογοήτευση, αποθάρρυνση, ανησυχία, θλίψη ή κοινωνική απομόνωση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Dementia 10 09 17

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Creutzfeldt-Jakob

    Μετωποκροταφική άνοια

    Σχιζοειδείς διαταραχές

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Alzheimer

    Όλοι πρέπει να έχετε σπίτι σας βιολογικό έλαιο καρύδας

    Σταματήστε να παίρνετε χημικά φάρμακα για την υγεία του εγκεφάλου σας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Huntington

    Χρήσιμες πληροφορίες για την άνοια

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το λάδι καρύδας

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Αποκτήστε καλύτερη μνήμη κι ενισχύστε τη μάθηση

    Ο τρόπος που σκέφτεστε αλλάζει τη δομή του εγκεφάλου σας

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Μήπως ξεχνάτε περισσότερο όσο μεγαλώνετε;

    Βότανα που βελτιώνουν τη γνωστική ικανότητα

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την μνήμη

    Αλλάξτε μόνο έναν βιοδείκτη και αναστρέψτε την γήρανση

    Η άσκηση ως φάρμακο για πολλές ασθένειες

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Πρόληψη Alzheimer

    Ομοιοπαθητική για όσους ξεχνάνε

    Υδροκεφαλία σε ενήλικες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Μπείτε σε πρόγραμμα αντιγήρανσης τώρα

    Η υψηλή χοληστερίνη μπορεί να καταπολεμηθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Πρωτόγαλα

    Ψηφιακή αμνησία έχουμε πια όλοι

    Οι στατίνες σας κόβουν χρόνια ζωής

    Βελτιώστε τις λειτουργίες του εγκεφάλου σας με λάδι καρύδας

    Μουσικοθεραπεία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Μήπως ξεχνάτε εύκολα;

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη γήρανση

    Η υπνική άπνοια είναι επικίνδυνη

    Τα πεπτίδια για την απώλεια μνήμης

    Αν ζείτε κοντά σε ηλεκτροφόρα καλώδια κινδυνεύετε

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Τροφή για το μυαλό

    Τα δύσκολα επαγγέλματα κάνουν πρόληψη άνοιας

    Η έλλειψη αργινίνης υπεύθυνη για το Alzheimer

    Πώς τα αντιυπερτασικά προστατεύουν από την άνοια

    Κρατήστε το μυαλό σας σε φόρμα

    Κάντε γυμναστική για τον εγκέφαλο

    Η λεπτίνη προστατεύει από το Αλτσχάιμερ

    Παπούτσια με GPS

    Gingko biloba

    Καρνοσίνη

    Νόσος Huntington

    Λάδι καρύδας και ελληνική φέτα για το Αlzheimer

    Πώς η οικονομική κρίση προκαλεί άνοια

    Βελτιώστε τις λειτουργίες του εγκεφάλου σας με λάδι καρύδας

    Νόσος Alzheimer

    Η νόσος Alzheimer και η στεφανιαία νόσος έχουν την ίδια αιτία

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Νόσος Alzheimer

    Nόσος Prion

    Bexarotene για τη νόσο Αλτσχάιμερ

    Το νέο διαγνωστικό τεστ για τη νόσο Alzheimer

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για το Αλτσχάιμερ

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Parkinson

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    www.emedi.gr