Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013 08:54

Κυφοπλαστική

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η κυφοπλαστική είναι η πιο σύγχρονη μέθοδος αντιμετώπισης οστεοπορωτικών καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης

Η κυφοπλαστική ξεκίνησε την δεκαετία του '80 για την μικροεπεμβατική αντιμετώπιση αιμαγγειώματος στη σπονδυλική στήλη.

Εξελίχθηκε με αλματώδη βήματα στα τέλη της δεκαετίας του'90 και τις αρχές της περασμένης δεκαετίας με τις μορφές της σπονδυλοπλαστικής και της κυφοπλαστικής.

Τελικά επικράτησε και καθιερώθηκε η κυφοπλαστική, γιατί είχε κατά 30% καλύτερα αποτελέσματα και αντίστοιχα λιγότερες επιπλοκές.

Η κυφοπλαστική είναι η πιο σύγχρονη μέθοδος αντιμετώπισης οστεοπορωτικών καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης. Η λέξη κυφοπλαστική είναι μια σύνθετη λέξη που σημαίνει πλαστική (διόρθωση) της κύφωσης (καμπούρα). Ο σκοπός επέμβασης είναι η ανάταξη και ενδυνάμωση του εξασθενημένου και παραμορφωμένου, λόγω κατάγματος, σπονδυλικού σώματος, ενώ παράλληλα υπάρχει άμεσα σημαντική ή πλήρης ύφεση του άλγους.

Πραγματοποιείται με ειδικούς μεταλλικούς καθετήρες, ειδικά διατατικά μπαλόνια και ειδικές μεταλλικές βελόνες με τα οποία γίνεται ανάταξη και κυρίως σταθεροποίηση καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης με ενδοστική έγχυση ειδικής σκληρυντικής ουσίας. Η μέθοδος δηλαδή, έγκειται στην διόρθωση του σχήματος του σπονδυλικού σώματος, με την βοήθεια του ειδικού μπαλονιού και την έγχυση οστικού ακρυλικού τσιμέντου (Poly Methyl Methacrylate Acid - PMMA) εντός του σπονδυλικού σώματος.

Η σκληρυντική ουσία τοποθετείται σε ημίρευστη μορφή, αφού προηγηθεί ανάταξη της βλάβης ή της παραμόρφωσης και στερεοποιείται μέσα σε λίγα λεπτά μονιμοποιώντας το αποτέλεσμα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις γίνεται μόνο με τοπική αναισθησία.


Σε ποιους ασθενείς μπορεί να εφαρμοστεί η κυφοπλαστική;

  • Η πλειοψηφία των ασθενών με οστεοπορωτικά κατάγματα είναι υποψήφιοι για κυφοπλαστική.
  • Εκτός των οστεοπορωτικών καταγμάτων η μέθοδος έχει εφαρμοστεί με μεγάλη επιτυχία τόσο σε πρωτοπαθείς κακοήθεις όγκους (πολλαπλούν μυέλωμα, πλασματοκύτωμα ), ή οστεολυτικούς μεταστατικούς όγκους, όσο και σε καλοήθεις όγκους της σπονδυλικής στήλης.

Τεχνική κυφοπλαστικής

  • Ο προεγχειρητικός σχεδιασμός θα πρέπει να είναι λεπτομερής έτσι ώστε να αποφευχθούν οι πιθανές επιπλοκές.
  • Ο ασθενής τοποθετείται στο χειρουργικό τραπέζι σε πρηνή θέση. Η επέμβαση μπορεί να εκτελεστεί τόσο με γενική όσο και με τοπική αναισθησία.
  • Πραγματοποιείται τομή μικρότερη του ενός εκατοστού και στην συνέχεια εισάγεται ένα ειδικό εργαλείο σαν σωλήνας (σωληνοειδές) μέσω του οποίου θα συνεχιστεί η υπόλοιπη επέμβαση.
  • Στη συνέχεια μέσω σωληνοειδούς εισάγεται στο σπονδυλικό σώμα το ειδικό μπαλόνι και εφόσον πραγματοποιηθεί η ανάταξη του σπονδυλικού σώματος εγχύονται οι ενισχυτικές ουσίες (οστικό τσιμέντο) οι οποίες έχουν την ιδιότητα της διατήρησης του ύψους και την ενδυνάμωση του σπονδυλικού σώματος.
  • Επιπλέον το οστικό τσιμέντο, είναι υπεύθυνο για την εξαφάνιση του πόνου ακόμα και από τις πρώτες μετεγχειρητικές ώρες.
  • Η διάρκεια του χειρουργείου υπολογίζεται περίπου 30-45 λεπτά για κάθε σπονδυλικό σώμα ενώ η επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει περισσότερους από έναν σπονδύλους. Η μετεγχειρητική παραμονή στο νοσοκομείο υπολογίζεται σε 1-2 μέρες και εξαρτάται από την γενική κατάσταση του ασθενή. Εάν δεν υπάρχει κάποια άλλη οργανική πάθηση, ο ασθενής μπορεί να εξέλθει του νοσοκομείου ακόμη και την ίδια ημέρα.
  • Επιπλέον με αυτήν την επέμβαση δεν υπάρχει καθόλου απώλεια αίματος. Θεαματική όμως παραμένει η εξαφάνιση του πόνου που θα μπορούσε να ταλαιπωρεί τον ασθενή επί έτη. Επιπλέον μπορεί να επιστρέψει άμεσα τις καθημερινές του δραστηριότητες πάντα όμως με προσοχή τον πρώτο καιρό (20-30 μέρες), ενώ στη συνέχεια ο ασθενής θα μπορεί να εκτελέσει οποιαδήποτε πράξη εφόσον το επιτρέπει φυσικά η γενική του υγεία. Οι ηλικιωμένοι "δεν πεθαίνουν απο γερατειά", αλλά απο επιπλοκές ασθενειών που αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερες δυσκολίες απο ότι στις νεώτερες ηλικίες. Γι αυτό "τα γερατειά" δεν αποτελούν δικαιολογία παραμέλησης της αναγκαίας, συνήθως απαιτητικής θεραπείας.

Επιπλοκές κυφοπλαστικής

Όπως σε κάθε ιατρική πράξη, απο την πιο απλή ως και την πιο δύσκολη, και στην κυφοπλαστική μπορεί να εμφανισθεί κάποια επιπλοκή. Μέχρι σήμερα τα ποσοστά των επιπλοκών βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα και αφορούν το 1-2% επί του συνόλου των χειρουργημένων μ' αυτή τη μέθοδο ασθενών. Το μικρό ποσοστό επιπλοκών οφείλεται, τόσο στον ακριβή σχεδιασμό των εργαλείων και υλικών, όσο και στην εμπειρία των χειρουργών που εκτελούν την μέθοδο, οι οποίοι είναι γνώστες της διαδερμικής χειρουργικής της σπονδυλικής στήλης.

Οι επιπλοκές μπορεί να είναι:

  • Ο τραυματισμός των νευρικών στοιχείων της σπονδυλικής στήλης (νευρικών ριζών ή μυελού)
  • Διαρροή οστικού τσιμέντου εκτός του σπονδυλικού σώματος (αν εισχωρήσει στο σπονδυλικό σωλήνα μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά νευρολογικά προβλήματα, ακόμη και παράλυση στα κάτω άκρα)
  • Κάταγμα στον προκείμενο σπόνδυλο. Ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών με κύφωση λόγω οστεοπορωτικών καταγμάτων, είναι προδιατεθειμένο να υποστεί και άλλα κατάγματα πλησίον του προηγηθέντος, τα οποία θα χειροτερέψουν την παραμόρφωση. Με την σπονδυλοπλαστική (τεχνική που σταθεροποιεί το κάταγμα χωρίς να διορθώνει την παραμόρφωση), η συχνότητα είναι ίδια ή ακόμα και μεγαλύτερη. Οι στατιστικές όμως δείχνουν ότι με την κυφοπλαστική (τεχνική με την οποία η παραμόρφωση διορθώνεται) η συχνότητα αυτή ελαττώνεται

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την οστεοπόρωση 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την οστεοπόρωση 

cervical 7

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες συμβουλές για τα διφωσφωνικά

Έλεγχος οστεοπόρωσης

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 2089 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 01 Φεβρουαρίου 2021 20:57
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βακτηριακή πνευμονία Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βακτηριακή πνευμονία

    Βακτηριακή πνευμονία είναι μία οξεία βακτηριακή λοίμωξη του πνευμονικού παρεγχύματος. Είναι περισσότερο συνήθης σε ενήλικες και πολύ λιγότερο συνήθης σε παιδιά από ότι η ιογενής πνευμονία. Η λοίμωξη μπορεί να είναι εξωνοσοκομειακά αποκτηθείσα ή ενδονοσοκομειακά (αποκτηθείσα σε νοσοκομείο από έναν ενδονοσοκομειακό ασθενή για τουλάχιστον 72 ώρες). Συνηθέστερα, η εξωνοσοκομειακά αποκτηθείσα νόσος προκαλείται από πνευμονιόκοκκο (streptococcus pneumoniae) ή αιμόφιλο ινφλουέντζας. Η ενδονοσομοκομειακή πνευμονία προέρχεται συνήθως από Gram (-) βακτήρια (60%), όπως ψευδομονάδα ή αν προέρχεται από Gram (+) από σταφυλόκοκκο (14,5%) 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Κύρια σημεία και συμπτώματα: 

    • Βήχας 
    • Πυρετός 
    • Θωρακικό άλγος
    • Ρίγος με αιφνίδια έναρξη
    • Σκούρα, παχύρευστα ή αιματηρά (σκωριόχροα) πτύελα

    Άλλα:

    • Κοιλιακή διάταση 
    • Κοιλιακό άλγος 
    • Ανορεξία
    • Άγχος 
    • Βρογχική αναπνοή
    • Αμβλύτητα στην επίκρουση στο θώρακα
    • Σύγχυση
    • Τρίζοντες (ρόγχοι)
    • Κυάνωση
    • Ελαττωμένοι αναπνευστικοί ήχοι
    • Αφυδάτωση 
    • Παραλήρημα
    • Εφίδρωση
    • Ανησυχία 
    • Δύσπνοια 
    • Αιγοφωνία 
    • Ερυθρότητα προσώπου
    • Πονοκέφαλος 
    • Αιμόπτυση 
    • Κακουχία
    • Μυαλγία
    • Πλευριτικός ήχος τριβής 
    • Πλευρίτιδα
    • Πλευριτικό άλγος
    • Κατάπτωση 
    • Νευρικότητα
    • Ρόγχοι 
    • Ρίγη
    • Πόνος στο λαιμό 
    • Εμβροντησία
    • Ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια
    • Φωνητικές δονήσεις
    • Αδυναμία
    • Άφωνος στηθολαλιά

    ΑΙΤΙΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    • Αιματογενής διασπορά του μικροοργανισμού 
    • Εισπνοή του μικροοργανισμού
    • Εισρόφηση του μολυσματικού παράγοντα από το στοματοφάρυγγα

    Παθογόνα βακτήρια:

    • Streptococcus pneumoniae (πνευμονιόκοκκος)
    • Αιμόφιλος ινφλουέντζας 
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος 
    • Lagionella pneumonophilla
    • Moraxella catarrhalis (Branhamella catarrhalis)
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας 
    • Klebsiella pneumoniae
    • Pseudomonas aeruginosa 
    • Escherichia coli

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    • Ιογενείς λοιμώξεις 
    • Παραμονή στο νοσοκομείο 
    • Οριακές ηλικίες 
    • Αλκοολισμός
    • AIDS ή άλλη ανοσοκαταστολή 
    • Κάπνισμα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Καρδιαγγειακή νόσος 
    • Λειτουργική ασπληνία
    • Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Κακή διατροφή 
    • Κακοήθεια 
    • Γενική αναισθησία
    • Μηχανικός αερισμός
    • Αλλαγή στο επίπεδο συνείδησης ή έμετος (π.χ. σπασμοί, ανακοπή, νευρομυϊκή νόσος κλπ.)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Άλλα αίτια λοιμώδους πνευμονίτιδας: Ιοί (αναπνευστικοί, συγκυτιακοί, αδενοϊοί, παραϊνφλουέντζας, ινφλουέντζας Α και Β, ανεμοβλογιάς, ιλαράς, ερυθράς, εντεροϊοί, Epstein-Barr), νοκάρδια, μύκητες (βλαστομύκητες, κρυπτόκοκκοι, ασπέργιλλοι, ιστοπλάσματα, coccidioides, pneumokystis carinii), πρωτόζωα (τοξόπλασμα), χλαμύδια (πνευμονίας, ψιττακώσεως, τραχώματος), ρικέτσια (coxiella burnetti - πυρετού Q). Επίσης φυματίωση, πνευμονική εμβολή με έμφρακτο, αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανωμένη πνευμονία, πνευμονική θλάση, πνευμονική αγγειΐτιδα, οξεία σαρκοείδωση, πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία, πνευμοθώρακας και άλλα αίτια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση με στροφή του τύπου προς τα αριστερά 
    • Αιμοσυμπύκνωση
    • Υπονατριαιμία 
    • Αύξηση τρανσαμινασών 
    • Πρωτεϊνουρία
    • Υποξαιμία
    • Υποκαπνία αρχικά, μετά υπερκαπνία
    • Καλλιέργεια αίματος - θετική σε 20-30% των ασθενών με εξωνοσοκομειακή πνευμονία
    • Ορός ή ούρα - πνευμονιοκοκκικό αντιγόνο
    • Βρογχοσκόπηση με χρήση προστατευμένου καθετήρα με ψήκτρα - σημαντική σε περισσότερους από ή 1.000 μικροοργανισμούς
    • Καλλιέργεια βρογχοσκοπικής βρογχοκυψελιδικής έκπλυσης - σημαντική σε περισσότερους από ή 10.000 μικροοργανισμούς

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πνεύμονας:

    • Θετική χρώση Gram για βακτήρια 
    • Υγρό οιδήματος
    • Ερυθρά ηπάτωση 
    • Φαία ηπάτωση
    • Τμηματική, λοβώδης ή πολυεστιακή περιβρογχική πύκνωση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Καλλιέργεια διατραχειακού εισροφήματος 
    • Καλλιέργεια βρογχοκυψελιδικής έκπλυσης 
    • Βρογχοσκόπηση με χρήση προστατευμένου καθετήρα με ψήκτρα
    • Ακτινογραφίες θώρακα σε οριζόντια θέση για έλεγχο παραπνευμονικής πλευριτικής συλλογής 
    • Καλλιέργεια πλευριτικού υγρού 
    • pH πλευριτικού υγρού (αεροστεγές δείγμα τοποθετημένο σε πάγο, στέλνεται στο εργαστήριο αερίων αίματος)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Αεροβρογχογράφημα 
    • Λοβώδης ή τμηματική πύκνωση 
    • Βρογχοπνευμονία 
    • Πλευριτικό υγρό

    Dy7ah7SWoAAGYln

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προκλητά πτύελα για καλλιέργεια (15 λεπτά, 3% σε άλας από εκνεφωτή, αφού ο ασθενής έχει ξεπλύνει το στόμα του)
    • Ρινοτραχειακή αναρρόφηση για καλλιέργεια
    • Βρογχοσκόπηση με βρογχοκυψελιδική έκπλυση ή βρογχοσκόπηση με χρήση προστατευμένου καθετήρα με ψήκτρα για καλλιέργεια 
    • Παρακέντηση θώρακα για μελέτη του πλευριτικού υγρού 
    • Διαθωρακική παρακέντηση με λεπτή βελόνα για καλλιέργεια 
    • Καλλιέργεια αίματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή προσβολή - εξωνοσοκοαντιβιομειακός ασθενής για ήπια περίπτωση, ενδονοσοκομειακός ασθενής για μέτρια ως σοβαρή κατάσταση, όπως πολυλοβώδης εμφάνιση, υποξαιμία, υπόταση, συνυπάρχουσα νόσο και οριακές ηλικίες 
    • Ενδονοσοκομειακή - ασθενείς ήδη βρίσκονται στο νοσοκομείο 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμικροβιακή θεραπεία για το πιο πιθανό παθογόνο
    • Λάβετε υπόψη το οξυγόνο, για ασθενείς με κυάνωση, υποξία, δύσπνοια, κυκλοφορικές διαταραχές ή παραλήρημα
    • Μηχανικός αερισμός για αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Φυσιοθεραπεία θώρακος 
    • Ενυδάτωση 
    • Ρινοτραχειακή αναρρόφηση
    • Αναλγησία για τον πόνο 
    • Διόρθωση ηλεκτρολυτών 
    • Απομόνωση του αναπνευστικού αν υπάρχει πιθανότητα φυματίωσης

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης και/ή μειωμένη δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Τίποτα από το στόμα αν υπάρχει αρχόμενη αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Συστήστε μαλακές τροφές, που είναι εύκολο να φαγωθούν

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αρχική θεραπεία:

    • Συνήθως εμπειρική για τα πιο πιθανά παθογόνα (αν έχει αναγνωριστεί ειδική αιτιολογία, μπορεί να προστεθεί αντιμικροβιακή θεραπεία)
    • Για τον κατά τα άλλα υγιή ενήλικα με εξωνοσοκομειακή πνευμονία - ερυθρομυκίνη 500 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες (θεραπεύει επαρκώς το μυκόπλασμα και τη Legionella)
    • Για ενδονοσοκομειακή πνευμονία - κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς (κεφοταξίμη ή κεφτιζοξίμη) μαζί με βανκομυκίνη. Αν υπάρχει ανησυχία για ψευδομονάδα, χρησιμοποιείστε πενικιλλίνη κατά της ψευδομονάδας (πιπερακιλλίνη, μεζλοκιλίνη ή τικαρκιλλίνη) ή κεφαλοσπορίνη (κεφταζιδίμη) συν μια αμινογλυκοσίδη
    • Αναλγητικά για πλευριτικό πόνο

    Θεραπεία για συγκεκριμένο οργανισμό:

    • S. pneumoniae - πενικιλλίνη G ή από το στόμα πενικιλλίνη V. Εάν υπάρχει υψηλή επίπτωση ανθεκτικού στην πενικιλλίνη S. pneumoniae σκεφτείτε τη βανκομυκίνη ή τη φθοριοκινολόνη (κιπροφλοξασίνη, οφλοξασίνη)
    • Η. influezae - αμπικιλλίνη ή αμοξυκιλλίνη. Για σοβαρές λοιμώξεις - κεφοταξίμη ή κεφτριαξόνη 
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος - ναφσικιλλίνη, βανκομυκίνη (αν υπάρχει μεγάλη επίπτωση ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη χρυσίζοντα σταφυλοκόκκου)
    • Είδη κλεμπσιέλλας - αμινογλυκοσίδης συν κεφαλοσπορίνη 
    • Ψευδομονάδα - αμινογλυκοσίδη συν πενικιλλίνη κατά της ψευδομονάδας ή κεφταζιδίμη 
    • Moraxella catarrhalis - κεφαλοσπιορίνη 2ης γενιάς (κεφακλόρη, κεφουροξίμη ακετυλική)
    • Chlamydia pneumoniae - τετρακυκλίνη
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας - ερυθρομυκίνη
    • Lagionella pneumonophilla - ερυθρομυκίνη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • S. pneumoniae - ερυθρομυκίνη, κεφαλοσπορίνη
    • Αιμόφιλος ινφλουέντζας - κεφουροξίμη, τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη, τετρακυκλίνη, χλωραμφενικόλη 
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος - κεφαλοσπορίνη 1ης γενιάς, βανκομυκίνη, κλινδαμυκίνη, κιπροφλοξασίνη 
    • Κλεμπσιέλλα - χλωραμφενικόλη, κιπροφλοξασίνη 
    • E. Coli - αμπικιλλίνη, κεφαλοσπορίνη, κιπροφλοξασίνη, χλωραμφενικόλη
    • Ψευδομονάδα - αμινογλυκοσίδη συν κεφταζιδίμη, κεφταζιδίμη, ιμιπενέμη 
    • Moraxella catarrhalis - αμοξυκιλλίνη με άλας κλαβουλανικού οξέος, τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη, τετρακυκλίνη, κλαριθρομυκίνη, αξιθρομυκίνη, κιπροφλοξασίνη, οφλοξασίνη
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας - κλαριθρομυκίνη, αζιθρομυκίνη, τετρακυκλίνη
    • Legionella pneymophila - κλαριθρομυκίνη, αζιθρομυκίνη, ρθφαμπικίνη, κιπροφλοξασίνη, οφλοξασίνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αν γίνεται εξωνοσοκομειακή θεραπεία, κάνετε καθημερινή εκτίμηση της προόδο του ασθενούς 
    • Ακτινογραφίες θώρακος παίρνουν χρόνο για να καθαρίσουν και μπορεί να μη δείξουν καθαρές, παρ' όλο που ο ασθενής βελτιώνεται. Επαναλάβετε τη μελέτη περίπου 6 εβδομάδες μετά την ανάρρωση για να επιβεβαιώσετε ότι η πνευμονία δεν προκλήθηκε από μία αποφρακτική ενδοβρογχική βλάβη
    • Επανάληψη των καλλιεργειών, εφ' όσον έχει αρχίσει η θεραπεία δεν είναι αναγκαία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πολυδύναμο πνευμονοκοκκικό εμβόλιο
    • Μειώστε τους παράγοντες κινδύνου όπου είναι δυνατόν
    • Αποφύγετε την αδιάκριτη χρήση αντιβιοτικών κατά τη διάρκεια λιγότερο σημαντικών ιογενών λοιμώξεων 
    • Ετήσιο εμβόλιο κατά της γρίπης για τα άτομα υψηλού κινδύνου
    • Κλινήρεις και μετεγχειρητικοί ασθενείς - ασκήσεις βαθιάς αναπνοής και βήχα, προλάβετε την αναρρόφηση κατά τη διάρκεια της θρέψης με ρινογαστρικό καθετήρα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εμπύημα 
    • Πνευμονικό απόστημα
    • Πυώδης περικαρδίτιδα
    • Πλευρίτιδα
    • Πλευριτικό υγρό 
    • Νέκρωση πνεύμονα 
    • Επιλοίμωξη ή ανθεκτική λοίμωξη 
    • Σύνδρομο πολλαπλής δυσλειτουργίας οργάνων
    • Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενήλικα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνήθως πορεία - οξεία. Σε κατά τα άλλα υγιές άτομο, η βελτίωση εμφανίζεται και ο πυρετός λύεται σε 1-3 ημέρες 
    • Ολική θνησιμότητα περίπου 5%
    • Φτωχότερη πρόγνωση - οριακές ηλικίες, θετικές καλλιέργειες αίματος, χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια, παρουσία σχετιζόμενης νόσου, ανοσοκαταστολή 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αλκοολισμός 
    • Κάπνισμα
    • Λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα σε παιδιά κάτω του ενός έτους 

    Γηριατρικό: 

    • Υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα αν ο ασθενής είναι πάνω από 70 ετών, ειδικά με σχετιζόμενη νόσο ή παράγοντα κινδύνου 
    • Για προφύλαξη - εμβολιασμός αν είναι 65 χρόνων ή μεγαλύτερος, ακόμα και αν είναι υγιής 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ο εμβολιασμός συνιστάται για παιδιά άνω των 2 ετών και ενήλικες με αυξημένο κίνδυνο: Χρόνια νόσος, σπληνική δυσλειτουργία ή ασπληνία, νόσος του Hodgkin, πολλαπλούν μυέλωμα, κίρρωση, αλκοολισμός, νεφρωσικό σύνδρομο, μεταμόσχευση οργάνου, ανοσοκαταστολή, νέφρωση, ηλικία άνω των 65 ετών

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Bacterial Pneumonia heart health

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Άτυπη πνευμονία

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Ο υπερπαραθυρεοειδισμός αντιπροσωπεύει μία απώλεια των φυσιολογικών ρυθμιστικών λειτουργιών του σώματος που αφορούν τη λειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων με αποτέλεσμα απώλεια της ικανότητας τους να διατηρούν ένα φυσιολογικό επίπεδο ασβεστίου του ορού

    • Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - άμεση υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων είτε λόγω υπερπλασίας, είτε λόγω αδενώματος των παραθυρεοειδών 
    • Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - συνήθως παρατηρείται σε χρόνια νεφρική νόσο ή σε καταστάσεις ένδειας βιταμίνης D οι οποίες οδηγούν σε υπερπλασία και των τεσσάρων αδένων και συνακόλουθη αυξημένη δραστηριότητα 
    • Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (σύνδρομα πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας) - νοσολογικές καταστάσεις με πολλαπλές ενδοκρινικές δυσλειτουργίες, εκ των οποίων η υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων οδηγεί σε κλινικό υπερπαραθυρεοειδισμό 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - εξαιρετικά σπάνιο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία μεγαλύτερη από 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    "Επώδυνα οστά, νεφρικοί λίθοι, βογκητά της κοιλιάς και στεναγμός της ψυχής". Πρέπει να το σκεφτείτε για να το διαγνώσετε

    Νεφροί:

    • Νεφρολιθίαση 
    • Νεφρασβέστωση
    • Ελαττωμένη σπειραματική κάθαρση 
    • Δίψα 
    • Πολυδιψία 
    • Πολυουρία 

    Γαστρεντερικό:

    • Δυσφορία στην κοιλιά
    • Γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Παγκρεατικές ασβεστώσεις 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Έμετος 
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους 

    Σκελετικό:

    • Πόνοι και ευαισθησία οστών 
    • Κυστικές βλάβες οστών 
    • Αφαλάτωση σκελετού 
    • Αυτόματα κατάγματα 
    • Καθιζήσεις σπονδύλων 
    • Οστεοπόρωση 

    Διανοητικές λειτουργίες:

    • Αδιαθεσία
    • Απάθεια 
    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη 
    • Ψύχωση

    Νευρολογικό:

    • Υπνηλία
    • Κώμα
    • Διάχυτες ΗΕΓφικές ανωμαλίες 

    Νευρομυϊκό:

    • Μυϊκή αδυναμία 
    • Αδυναμία 
    • Υποτονία

    Καρδιαγγειακό:

    • Υπέρταση 
    • Βραχύ QT διάστημα 

    Αρθρώσεις/περιαρθρικοί ιστοί:

    • Αρθραλγίες 
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Περιαρθρικές ασβεστώσεις

    Οφθαλμός:

    • Ινώδης κερατοπάθεια 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Εναποθέσεις ασβεστίου στον επιπεφυκότα 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Οφείλονται σε υπερπλασία συνήθως ενός, αλλά μερικές φορές πολλαπλών παραθυρεοειδών αδένων ή αδενωματώδεις αλλοιώσεις που οδηγούν σε μία ανεξέλεγκτη αύξηση παραγωγής και απελευθέρωσης παραθορμόνης που ακολούθως οδηγεί σε αύξηση του ασβεστίου ορού

    Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Παρατηρείται πιο συχνά στη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω επίκτητης υπερπλασίας και υπερλειτουργίας των παραθυρεοειδών αδένων
    • Απώλεια νεφρικού παρεγχύματος που οδηγεί σε υπερφωσφαταιμία 
    • Επιδείνωση παραγωγής καλσιτριόλης που οδηγεί σε υπασβεστιαιμία 
    • Γενική σκελετική και νεφρική αντίσταση στη δράση της παραθορμόνης για λόγους άγνωστους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ηλικία πάνω από τα 50
    • Γυναίκες φύλο
    • Πιο συχνή εμφάνιση σε εύκρατα παρά σε τροπικά κλίματα 
    • Υψηλότερη συχνότητα σε άτομα εκτεθέντα σε θεραπευτική ακτινοβολία χαμηλής δόσης 

    Hyperparathyroidism

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρέπει να αποκλεισθούν άλλες αιτίες αυξημένου ασβεστίου ορού

    Οφειλόμενος σε αυξημένη PTH:

    • Έκτοπος υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Βρογχογενές καρκίνωμα 
    • Καρκίνος του νεφρού

    Μη παραθυρεοειδικές αιτίες:

    • Κακοήθεια - καρκίνωμα μαστού, πολλαπλούν μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία, καρκίνος προστάτη, νόσος του Paget
    • Κοκκιωματώδης νόσος - σαρκοείδωση, φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση
    • Φάρμακα - θειαζιδικά διουρητικά, φουρσεμίδη, τοξικότητα από βιταμίνη D, περίσσεια βιταμίνης Α, λίθιο σύνδρομο λήψεως αντιόνων, χορήγηση εξωγενούς ασβεστίου
    • Ενδοκρινικά - υπερθυρεοειδισμός, οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια, βίπωμα, φαιοχρωμοκύττωμα
    • Οικογενής υποασβεστιουρική υπερασβεστιαιμία
    • Ακινητοποίηση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ασβέστιο ορού, πάνω από 10,2 mg/dL (2,55 mmol/l) σε τρεις επιτυχείς μετρήσεις
    • Αυξημένα επίπεδα ανοσοδραστικής παραθορμόνης ορού 
    • Χαμηλά επίπεδα φωσφορικών του ορού, κάτω από 2,5 mg/dL (0,81 mmol/L)
    • Αυξημένα επίπεδα χλωρίου του ορού
    • Ελαττωμένο επίπεδο CO2 του ορού 
    • Υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση 
    • Αύξηση κυκλικού ΑΜΡ ούρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερπλασία παραθυρεοειδών - άλλοι παραθυρεοειδείς με κυτταρικές αλλαγές 
    • Αδένωμα παραθυρεοειδών - μόνο ένας αδένας συνήθως με κυτταρικές αλλοιώσεις 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - κυτταρικές αλλοιώσεις συμβατές με κακοήθεια, π.χ. κυτταρική ατυπία, αλλοιώσεις στους λεμφαδένες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανοσολογική μέθοδος με αντισώματα κατά ΡΤΗ (παραθορμόνης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία αυχένος 
    • Σπινθηρογράφημα θαλλίου, τεχνητίου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία παραθυρεοειδών αδένων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαδερμική δια βελόνης αναρρόφηση υλικού και προσδιορισμός παραθορμόνης
    • Ανοικτή χειρουργική αφαίρεση με διάγνωση μέσω ταχείας βιοψίας σε τομές ψυκτικού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής συνήθως. Νοσηλεία στο νοσοκομείο μόνο για χειρουργική αφαίρεση αδένων ή θεραπεία υποκείμενης νόσου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική αφαίρεση του νοσούντος αδένος είναι η μόνη αποδεδειγμένη θεραπεία για υπερπαραθυρεοειδισμό (υφολική αφαίρεση)
    • Λίγοι ασθενείς με ασυμπτωματική υπερασβεστιαιμία λόγω υπερπαραθυρεοειδισμού μπορεί να μην είναι υποψήφιοι για χειρουργική αφαίρεση αλλά να αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Αποφυγή αφυδάτωσης είναι το πιο σημαντικό τμήμα θεραπείας

    Χειρουργική θεραπεία:

    • Σε προεγχειρητικούς και αμέσως μετά την εγχείρηση ασθενείς, επιβάλλεται καλή ενυδάτωση για να αποφευχθεί η παραγωγή λίθων 
    • Η ενδεικνυόμενη μέθοδος είναι η χειρουργική διερεύνηση με ανοιχτό τράχηλο
    • Αφαίρεση του προφανώς νοσούντος αδένος με βιοψίες και των άλλων αδένων για να βεβαιωθείτε για τη βιωσιμότητα τους από φυσιολογικής (λειτουργικής) πλευράς (καλύτερα να μη γίνονται βιοψίες)
    • Ολική αφαίρεση και των τεσσάρων αδένων και μεταμόσχευση στο βραχίονα ενός υγιούς αδένος, συνιστάται από μερικούς ειδικούς 
    • Σοβαρή προσοχή κατά τη διερεύνηση του τραχήλου και την αφαίρεση των παραθυρεοειδών για την ύπαρξη έκτοπου αδένος στην περιοχή του αυχένα 
    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί ειδική φροντίδα για τη διατήρηση ανοικτών αεραγωγών και υπάρχει κίνδυνος για απόφραξη αεραγωγών 
    • Παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας πολύ στενά 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαιδεύστε τον σχετικά με τα φάρμακα
    • Σημαντική η περιοδική κλινική και εργαστηριακή εκτίμηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Διουρητικά του τύπου της φουροσεμίδης σε υπερασβεστιαιμικούς, αλλά καλά ενυδατωμένους ασθενείς 
    • Οιστρογόνα ενδείκνυνται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με υπερπαραθυρεοειδισμό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθησε στενά τη νεφρική λειτουργία
    • Πιθανή πτώση των επιπέδων ασβεστίου του ορού μπορεί να οδηγήσει σε παροδική τετανία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σκελετική βλάβη (παθολογικά κατάγματα)
    • Νεφρική βλάβη
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού 
    • "Παραθυρεοειδική δηλητηρίαση"
    • Υπέρταση

    Από την εγχείρηση:

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Υποτροπιάζουσα βλάβη λαρυγγικού νεύρου
    • Αιμορραγία
    • Λοίμωξη 
    • Ανεπιτυχής θεραπεία (χειρουργική) (5%)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί παρακολούθηση ασβεστίου ορού για επιβεβαίωση ότι η υπερπαραθυρεοειδική κατάσταση δεν θα ξαναναπτυχθεί
    • Η πρόγνωση είναι άριστη στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, με εξαφάνιση πολλών από τα προεγχειρητικά συμπτώματα 
    • Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός έχει φτωχή πρόγνωση λόγω της πρωτοπαθούς νόσου που έχει εγκαταστήσει χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Συχνό στο γήρας 
    • Πιο συχνό να υπάρχει υποκείμενη νόσος 
    • Μπορεί να προκαλεί σύγχυση και να εκλαμβάνεται και γεροντική άνοια

    ΚΥΗΣΗ 

    Σπάνια κατά την εγκυμοσύνη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές των παραθυρεοειδών αδένων

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους παραθυρεοειδείς αδένες

    primary hyperparathyroidism thumb

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Υπερασβεστιαιμία

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Ουρολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Καλσιτονίνη

    Υπερπαραθυρεοειδισμός

    Νεφρολιθίαση

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    www.emedi.gr

     

  • Mανιτάρια Agaricus Mανιτάρια Agaricus

    Εδώδιμα μανιτάρια Agaricus

    Agaricus sp.

    Τα γνωστά μας εδώδιμα μανιτάρια, ανήκουν στην οικογένεια των Πολυπορίδων. Είναι μύκητες που αναπτύσσονται υπόγεια στο χώμα, το οποίο ανυψώνεται ή σκάει μαρτυρώντας την ύπαρξή τους, συνήθως σε τόπους όπου συγκεντρώνεται μπόλικο βρόχινο νερό. Είναι από τα πρώτα είδη μανιταριών που τα έχουν καλλιεργήσει και τα βρίσκουμε στην αγορά σχεδόν ολόχρονα.

    Το γένος των αγαρικών περιλαμβάνει πάνω από 100 είδη μανιταριών, από τα οποία τα πιο πολλά είναι βρώσιμα, υπάρχουν όμως και λίγα τοξικά, καρποφορούν, κυρίως, σε πλούσια εδάφη που είναι κοπρισμένα από ζώα. Σε αυτό το γένος περιλαμβάνονται τα γνωστά με τις λαϊκές ονομασίες πρόβια ή ασπρομανίταρα.

    Τα μανιτάρια θεωρούνται σαν μια θαυμάσια διαιτητική τροφή επειδή 100 γραμμάρια περιέχουν μόλις 30 θερμίδες. Όμως ανάλογα με το τρόπο προετοιμασίας τους η ποσότητα των θερμίδων αυξάνεται.

    Πέραν όμως της διαιτητικής τους αξίας, τα μανιτάρια είναι και βότανα, παρ' όλο που λίγοι πλέον γνωρίζουν την ιδιότητα τους αυτή.

    Συστατικά μανιταριών Agaricus

    Περιέχουν αγαρικό οξύ, ασβέστιο, νάτριο, μαγνήσιο, κοβάλτιο,  λίθιο, βισμούθιο, κυτταρίνη και νιασίνη, τη βιταμίνη Β3 που τους δίνει και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.

    Με τη σύνθεσή τους αυτή αποτελούν μια θαυμάσια και τονωτική τροφή, που συστήνεται σε περιπτώσεις αναιμίας.

    5739873412 67cd5c875f b

    Το αγαρικό οξύ, που περιέχουν, έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι επενεργεί στο νευρικό σύστημα των αδένων του ιδρώτα και περιορίζει τον ιδρώτα αισθητά, γι΄αυτό και συστήνονται για τη νυχτερινή εφίδρωση των φυματικών και σε άλλες παθολογικές εφιδρώσεις.

    Η κυτταρίνη που περιέχουν ενεργοποιεί τα έντερα και βοηθά τις κενώσεις, όμως συστήνεται να αποφεύγονται οι μεγάλες ποσότητες μανιταριών για ένα γεύμα, γιατί το αγαρικό οξύ που περιέχουν ερεθίζει το στομάχι. Είναι, επίσης, βαρυστόμαχα σε μεγάλες ποσότητες, λόγω της κυτταρίνης, που περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα και που δεν είναι εύπεπτη.

    Υπάρχουν καταγραφές ότι με τη σκόνη των μανιταριών ή με το αγαρικό οξύ που περιέχουν σε καθαρή μορφή έχουν θεραπευτεί διάφορες μορφές καταρράκτη.

    Για να αναπτυχθούν τα μανιτάρια χρειάζονται αρκετή υγρασία. 

    Τα οφέλη για την υγεία από τα μανιτάρια Agaricus 

    Τα μανιτάρια αυτά είναι κατάλληλα στη διατροφή για όσους έχουν τα εξής προβλήματα υγείας

    Άσθμα

    Αθηροσκλήρωση

    Καρκίνος

    Δερματίτιδα

    Διαβήτης

    Ηπατίτιδα

    Υψηλή πίεση του αίματος

    Υψηλή χοληστερόλη

    Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

    Παχυσαρκία

    Τα μανιτάρια Agaricus είναι χρήσιμα στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2. Τα Agaricus περιέχουν β-γλυκάνες (έναν τύπο διαιτητικών ινών) και ολιγοσακχαρίτες (ένας τύπος υδατανθράκων). Και τα δύο είναι γνωστό ότι βελτιώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μειώνοντας το φλεγμονώδες στρες στο πάγκρεας, την κύρια πηγή ινσουλίνης του σώματος. Τα Agaricus ελέγχουν το διαβήτη και αποτρέπουν την εμφάνιση διαβήτη σε άτομα με προδιαβήτη.

    Ακόμη τα μανιτάρια Agaricus ασκούν ισχυρά αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα που μπορεί να ωφελήσουν τα άτομα με φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Επίσης, είναι ιδανικά για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

    Με τον ίδιο τρόπο που το Agaricus βοηθά στη μείωση της φλεγμονής στο πάγκρεας και στα έντερα, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της φλεγμονής που οδηγεί σε χρόνιες λοιμώξεις από ηπατίτιδα. Οι ενήλικες με χρόνια ηπατίτιδα Β εμφανίζουν απότομη πτώση των ηπατικών ενζύμων (ενδεικτικά της βελτιωμένης ηπατικής λειτουργίας) μετά από λήψη ημερήσιας δόσης 1.500 mg Agaricus. Μετά από 12 μήνες, εμφανίζεται τριπλάσια έως τετραπλάσια πτώση στα επίπεδα αμινοτρανσφεράσης αλανίνης (ALT) και ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST) αντίστοιχα. Αυτό υποδηλώνει σημαντική επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.

    Τα εδώδιμα μανιτάρια Agaricus blazei έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Τα μανιτάρια Agaricus φαίνεται να "ενεργοποιούν" την απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος) σε ορισμένα καρκινικά κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εμπλέκονται σε πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, ινοσάρκωμα, καρκίνο του προστάτη, καρκίνο των ωοθηκών και καρκίνο του πνεύμονα. Τα μανιτάρια Agaricus μπορούν  να αποτρέψουν την εξάπλωση (μετάσταση) καρκίνου των ωοθηκών και των πνευμόνων, να αναστέλλει την ανάπτυξη των όγκων του ινοσαρκώματος και του μυελώματος και να μειώσουν το μέγεθος των όγκων του προστάτη.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    5524577035 b0745ca65c b

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Δίαιτες Υψηλής Ενέργειας για Αδυνάτισμα

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Βιγκανισμός

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Τα οφέλη στην υγεία από τα μανιτάρια

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Αυξήστε το προσδόκιμο επιβίωσής σας

    Η ψιλοκυβίνη βοηθάει στην απεξάρτηση από την κοκαϊνη

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Σαλάτα Marijuana με σάλτσα ροδιού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα συμπληρώματα διατροφής από μανιτάρια Reishi

    Τα μαγικά μανιτάρια στη θεραπεία του καρκίνου

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σαλάτα με λάχανο και μανιτάρια και σάλτσα σύκων

    Να τρώτε μανιτάρια

    Να τρώτε μανιτάρια για να προστατεύετε τις αρτηρίες σας

    Νουντλς με μανιτάρια

    Τα μανιτάρια Γρεβενών είναι πηγή ζωής

    Να τρώτε μανιτάρια αν πάσχετε από κατάθλιψη

    Πώς θα φορτίζουμε τα κινητά μας με μανιτάρια

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ταλιατέλες με μανιτάρια

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Τροφές που δεν πρέπει να ξαναζεσταίνετε

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Η μόδα στη διατροφή

    Αδυνατίστε με μανιτάρια

    Θεραπεία της κατάθλιψης με μανιτάρια

    Tα μανιτάρια κατά του καρκίνου

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Γανοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση είναι μία πολυπαραγοντική σκελετική νόσος, χαρακτηριζόμενη από σοβαρή απώλεια οστού, ικανή να προδιαθέσει σε μη τραυματικής αιτιολογίας κατάγματα της σπονδυλικής στήλης, άνω τμήματος του μηραίου οστού, περιφερικό άκρο κερκίδας, εγγύς βραχιόνιο, κλάδου ηβικού οστού και πλευρές

    • Μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση (τύπος Ι): η πιο κοινή μορφή στις Καυκάσιες και Ασιατικές γυναίκες. Λόγω της υπερβολικής και επιμηκυσμένης επιτάχυνσης της απορρόφησης των οστών, που ακολουθεί την εμμηνοπαυσιακή απώλεια της έκκρισης οιστρογόνων
    • Εκφυλιστική οστεοπόρωση (τύπος ΙΙ): εμφανίζεται και στα δύο φύλλα άνω των 75 ετών, λόγω μιας λεπτής επιμηκυσμένης ανισορροπίας μεταξύ των ποσοστών της απορρόφησης και του σχηματισμού των οστών
    • Ιδιοπαθής οστεοπόρωση: μια σπάνια μορφή πρωτοπαθούς οστεοπόρωσης προκύπτουσα σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και σε άνδρες κάτω των 75 ετών. Δεν σχετίζεται με δευτεροπαθή αίτια ή παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν σε απώλεια οστού 
    • Νεανική οστεοπόρωση: μια σπάνια μορφή ποικίλης σοβαρότητας που εμφανίζεται στα παιδιά πριν την εφηβεία. Αυτοπεριοριζόμενη με παύση των καταγμάτων στην εφηβεία 
    • Δευτεροπαθής οστεοπόρωση: σοβαρή απώλεια οστού, ικανή να προκαλέσει μη τραυματικής αιτιολογίας κατάγματα, λόγω των εξωγενών παραγόντων, όπως υπερβολικά κορτικοστεροειδή, ρευματοειδή αρθρίτιδα, χρόνια ηπατοπάθεια/νεφροπάθεια, σύνδρομα δυσαπορρόφησης, συστηματική μαστοκυττάρωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός, μια ποικιλία υπογοναδικών καταστάσεων και άλλα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική: Οικογενής προδιάθεση σε μικρότερη σκελετική μάζα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και εξέλιξης και σε ταχεία απώλεια οστών μετά την εμμηνόπαυση έχουν περιγραφεί σε κάποιους ασθενείς. Επίσης η οστεοπόρωση είναι πιο συχνή στους Καυκάσιους και στους Ανατολίτες παρά σε ομάδες Μαύρων και Λατίνων

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία 8 ετών έως το γήρας ανάλογα με τον τύπο

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    • Πόνος στην πλάτη οξύς/χρόνιος 
    • Κύφωση/Σκολίωση
    • Μη τραυματικής αιτιολογίας κατάγματα
    • Μη περιφερικές ανωμαλίες οστών 
    • Απώλεια ύψους

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    • Μετεμμηνοπαυσιακά (Τύπος Ι): υποοιστρογοναιμία
    • Εκφυλιστική (Τύπος ΙΙ)
    • Ιδιοπαθής 
    • Νεανική
    • Δευτεροπαθής
    • Αν και η απώλεια οστού είναι μια αναπόφευκτη συνέπεια της γήρανσης, η οστεοπόρωση εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα που αποτυγχάνουν να αποκτήσουν κορυφαία οστική πυκνότητα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης ή χάνουν ταχέως οστό μετέπειτα λόγω της υπερβολικής μετεμμηνοπαυσιακής και/ή εκφυλιστικής απώλειας οστού ή ιατρικών καταστάσεων/παραγόντων κινδύνου που αυξάνουν την απώλεια οστού 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    • Διαιτητικοί - ανεπαρκές ασβέστιο, υπερβολικά φωσφορικά/πρωτεΐνες
    • Σωματικοί - ακινητοποίηση, καθιστική ζωή
    • Κοινωνικοί - οινόπνευμα, τσιγάρα, καφεΐνη
    • Ιατρικοί - χρόνιες νόσοι, ενδοκρινοπάθειες 
    • Ιατρογενείς - κορτικοστεροειδή, υπερβολική υποκατάσταση θυρεοειδικής ορμόνης, ηπαρίνη χρονίως, χημειοθεραπεία, διουρητικά της αγκύλης, αντισπασμωδικά, τετρακυκλίνες, θεραπεία με ακτινοβολίες 
    • Γενετικοί/Οικογενείς - κάτω του φυσιολογικού οστική μάζα στην ωριμότητα, οικογενής οστική απώλεια με αυξημένο ρυθμό

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πολλαπλούν μυέλωμα 
    • Άλλες νεοπλασίες
    • Οστεομαλακία
    • Ατελής οστεογένεση (Τύπος Ι)
    • Σκελετικός υπερπαραθυρεοειδισμός (πρωτοπαθής και δευτεροπαθής)
    • Μαστοκυττάρωση (σπάνια)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Όλες οι δοκιμασίες ρουτίνας είναι συνήθως φυσιολογικές 
    • Η αλκαλική φωσφατάση μπορεί να αυξηθεί παροδικά μετά τα κατάγματα
    • Ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών ορού ή ούρων, φυσιολογική 
    • Δοκιμασίες λειτουργίας θυρεοειδούς και ουροποιητικού, ελεύθερης κορτιζόλης, φυσιολογικές σε πρωτοπαθείς τύπους 
    • Η οστεοκαλσίνη ορού, εάν είναι υψηλή, υποδηλώνει τύπο ανακύκλωσης 
    • Φυσιολογικό ασβέστιο ούρων

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ηπατοτοξικά, διότι προκαλούν αλλαγές στην αλκαλική φωσφατάση 
    • Τα οιστρογόνα διότι προκαλούν αλλαγές στις δοκιμασίες λειτουργίας θυρεοειδούς

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Πολλαπλούν μυέλωμα ή άλλη νεοπλασία 
    • Οστεομαλακία
    • Ατελής οστεογένεση 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ελαττωμένη οστική μάζα στα συμπαγή οστά, περισσότερο από ότι στα φλοιώδη οστά. Απώλεια συνδέσμων συμπαγών οστών
    • Οστεοκλάστες και οστεοβλάστες σε ποικίλο αριθμό 
    • Μη απόδειξη άλλων μεταβολικών νόσων οστών και μη αύξηση του ανόργανου οστεοειδούς 
    • Μυελός φυσιολογικός ή ατροφικός 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία - "πρώιμες" αλλαγές αύξησης του πλάτους των μεσοσπονδύλιων διαστημάτων σχετικής αύξησης των μεσοσπονδυλίων δίσκων, κατακόρυφες ραβδώσεις των σπονδυλικών σωμάτων 
    • "Όψιμες" αλλαγές καταγμάτων μεσοσπονδυλίων δίσκων, σφηνοειδή ή συνθλιπτικά κατάγματα, περιφερικά κατάγματα στα άκρα των μακρών 
    • Σπινθηρογράφημα οστών μπορεί να δείξει αυξημένη πρόσληψη στις θέσεις των προηγούμενων καταγμάτων, αλλιώς είναι αρνητική. Καλύτερα να μη γίνεται 
    • Οστική πυκνότητα μετάλλων με διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία ακτίνων Χ ή ποσοτική υπολογιστική τομογραφία
    1. Οστική πυκνότητα μετάλλων με διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία ακτίνων Χ: χρησιμοποιεί φιλτραρισμένες ακτίνες Χ, για να μετρήσει την οστική πυκνότητα μετάλλων της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και του ανώτερου τμήματος του μηριαίου οστού. Το φυσιολογικό εύρος είναι +-1 της σταθερής απόκλισης για μέση μέγιστη οστική πυκνότητα μετάλλων σε συγκεκριμένη σκελετική θέση και πληθυσμιακή ομάδα
    2. Ποσοτική υπολογιστική τομογραφία: χρησιμοποιεί 4ης γενιάς αξονικό τομογράφο ειδικό προγραμματισμό και πλαστικό φάσμα που περιέχει μάρτυρα οστικής μάζας για να μετρήσει οστική πυκνότητα σπογγωδών ή φλοιωδών οστών ή και τα δύο της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Φυσιολογικό εύρος +- της σταθερής απόκλισης
    • Ποσοτική ιστομορφομετρία οστών: ιστολογική μέθοδος ποσοτικής μέτρησης ποικίλων στοιχείων της φυσιολογίας του οστού, χρησιμοποιεί βιοψία λαγόνιας ακρολοφίας και ειδικές μεθόδους ανάλυσης και χρώσεων, συμπεριλαμβανομένων των προηγούμενων χορηγήσεων τετρακυκλινών σε ώσεις, που να επιτρέψουν φθοριούχες μετρήσεις του προσοστού των μεταλλικών στοιχείων του οστού. Υπάρχουν κανονιστικές πληροφορίες για ποικίλους πληθυσμούς
    • Αξονική τομογρφία με οστικά παράθυρα για αναγνώριση καταγμάτων

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Σπάνια χρειάζεται βιοψία για να αποκλειστούν άλλες μεταβολικές νόσοι οστών. Μερικές φορές χρησιμοποιείται για να μετρηθεί η ποσότητα της απώλειας του οστού, κάνοντας χρήση ποσοτικών ιστομορφομετρικών τεχνικών

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Συνήθως εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής για οξύ πόνο στην πλάτη κυρίως σε νέα κατάγματα σπονδύλων και σε οξεία θεραπεία του ανώτερου μηριαίου οστού και πυελικά κατάγματα
    • Νοσηλευτική φροντίδα ή φροντίδα στο σπίτι, μπορεί να χρειαστεί μετά από περιφερικά κατάγματα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Όπως απαιτείται για τον πόνο και την αναπηρία, π.χ. ζέστη, αναλγητικά, φυσιοθεραπεία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατηρείστε την κινητοποίηση, περπατήστε 1 μίλι, 2 φορές την ημέρα, εάν είναι δυνατόν, κολυμπήστε, κάντε ποδήλατο
    • Αποφύγετε ασκήσεις και τεχνικές που αυξάνουν τις δυνάμεις συμπίεσης και το μηχανικό στρες της σπονδυλικής στήλης και των περιφερικών οστών
    • Διαδικασίες αποκατάστασης για το σπασμό των μυών της ράχης και ενθάρρυνση κινητοποίησης 

    7 cause osteoporosis old people with osteoporosis problem 115990 2

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Ελαττώστε το φαγητό, εάν είστε υπέρβαροι 
    • Λήψη ασβεστίου 1.500 mg/ημέρα από όλες τις πηγές εάν δεν υπάρχει υπερασβεστιουρία ή προηγούμενο ιστορικό λίθων ασβεστίου
    • Αποφύγετε υπερβολική πρόσληψη φωσφόρου ή πρωτεϊνών π.χ. αποφύγετε ροφήματα που περιέχουν φωσφορικό οξύ και υπερβολική πρόσληψη κρέατος 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Συνθετική καλσιτονίνη σολωμού 100 IU την ημέρα ή qod ή 50 IU κάθε ημέρα ή 3 φορές την εβδομάδα μπορεί να είναι αποτελεσματικές σε τύπους με υψηλή ανακύκλωση. Πρέπει να χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με αρκετό ασβέστιο και βιταμίνη D
    • Συνθετική ανθρώπινη καλσιτονίνη 0,5 mg την ημέρα έως 3 φορές την εβδομάδα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν αναπτυχθεί αλλεργία ή ανοχή στη συνθετική καλσιτονίνη του σολωμού
    • Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (οιστρογόνα/προγεστερόνη)

    Οι συστάσεις για τη θεραπεία βασίζονται συχνά σε μια εκτίμηση του κινδύνου σας να σπάσετε ένα οστό τα επόμενα 10 χρόνια χρησιμοποιώντας πληροφορίες όπως το τεστ πυκνότητας των οστών. Εάν ο κίνδυνος σας δεν είναι υψηλός, η θεραπεία μπορεί να μην περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και να επικεντρωθεί στην τροποποίηση παραγόντων κινδύνου για απώλεια και πτώση των οστών.

    Βιοφωσφονικά

    Και για τους άνδρες και τις γυναίκες που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο κατάγματος, τα πιο διαδεδομένα φάρμακα οστεοπόρωσης είναι τα διφωσφονικά.

    Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν:

    • Alendronate (Binosto, Fosamax)
    • Risedronate (Actonel, Atelvia)
    • Ibandronate (Boniva)
    • Ζολεδρονικό οξύ (Reclast, Zometa)

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, κοιλιακό άλγος και συμπτώματα που μοιάζουν με καούρα. Αυτά είναι λιγότερο πιθανό να συμβούν εάν το φάρμακο λαμβάνεται σωστά. Οι ενδοφλέβιες μορφές διφωσφονικών δεν προκαλούν στομαχικές διαταραχές αλλά μπορούν να προκαλέσουν πυρετό, πονοκέφαλο και μυϊκούς πόνους για έως και τρεις ημέρες. Μπορεί να είναι πιο εύκολο να προγραμματίσετε μια τριμηνιαία ή ετήσια ένεση από το να θυμάστε να παίρνετε ένα εβδομαδιαίο ή μηνιαίο χάπι, αλλά μπορεί να είναι πιο δαπανηρό να το κάνετε.

    Φάρμακα μονοκλωνικών αντισωμάτων

    Σε σύγκριση με τα διφωσφονικά, το denosumab (Prolia, Xgeva) παράγει παρόμοια ή καλύτερα αποτελέσματα οστικής πυκνότητας και μειώνει την πιθανότητα όλων των τύπων καταγμάτων. Το Denosumab χορηγείται μέσω βολής κάτω από το δέρμα κάθε έξι μήνες. Εάν πάρετε το denosumab, ίσως χρειαστεί να συνεχίσετε να το κάνετε επ 'αόριστον. Πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι μπορεί να υπάρχει υψηλός κίνδυνος κατάγματος της σπονδυλικής στήλης μετά τη διακοπή του φαρμάκου. Μια πολύ σπάνια επιπλοκή των διφωσφονικών και του denosumab είναι ένα σπάσιμο ή ρωγμή στη μέση του μηρού. Μια δεύτερη σπάνια επιπλοκή είναι η καθυστερημένη επούλωση της σιαγόνας (οστεονέκρωση της γνάθου). Αυτό μπορεί να συμβεί μετά από επεμβατική οδοντιατρική διαδικασία όπως αφαίρεση δοντιού. Πρέπει να κάνετε οδοντιατρική εξέταση πριν ξεκινήσετε αυτά τα φάρμακα και θα πρέπει να συνεχίσετε να φροντίζετε καλά τα δόντια σας και να επισκέπτεστε τον οδοντίατρό σας τακτικά ενώ βρίσκεστε σε αυτά. Βεβαιωθείτε ότι ο οδοντίατρός σας γνωρίζει ότι παίρνετε αυτά τα φάρμακα.

    Θεραπεία που σχετίζεται με ορμόνες

    Το οιστρογόνο, ειδικά όταν ξεκινά αμέσως μετά την εμμηνόπαυση, μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας. Ωστόσο, η θεραπεία με οιστρογόνα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θρόμβων αίματος, καρκίνου του ενδομητρίου, καρκίνου του μαστού και πιθανώς καρδιακών παθήσεων. Επομένως, τα οιστρογόνα χρησιμοποιούνται συνήθως για την υγεία των οστών σε νεότερες γυναίκες ή σε γυναίκες των οποίων τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης απαιτούν επίσης θεραπεία. Το Raloxifene (Evista) μιμείται τα ευεργετικά αποτελέσματα των οιστρογόνων στην οστική πυκνότητα σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, χωρίς μερικούς από τους κινδύνους που σχετίζονται με τα οιστρογόνα. Η λήψη αυτού του φαρμάκου μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ορισμένων τύπων καρκίνου του μαστού. Οι εξάψεις είναι μια κοινή παρενέργεια. Η ραλοξιφαίνη μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο θρόμβων στο αίμα. Στους άνδρες, η οστεοπόρωση μπορεί να σχετίζεται με μια σταδιακή μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης που σχετίζεται με την ηλικία. Η θεραπεία αντικατάστασης τεστοστερόνης μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση των συμπτωμάτων χαμηλής τεστοστερόνης, αλλά τα φάρμακα για την οστεοπόρωση έχουν μελετηθεί καλύτερα στους άνδρες για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης και συνεπώς συνιστώνται μόνα τους ή επιπλέον της τεστοστερόνης.

    Φάρμακα για την ανάπτυξη οστών

    Εάν δεν μπορείτε να ανεχτείτε τις πιο κοινές θεραπείες για την οστεοπόρωση - ή εάν δεν λειτουργούν αρκετά καλά - ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει να δοκιμάσετε:

    • Teriparatide. Αυτό το ισχυρό φάρμακο είναι παρόμοιο με την παραθυρεοειδή ορμόνη και διεγείρει τη νέα ανάπτυξη των οστών. Δίνεται με καθημερινή ένεση κάτω από το δέρμα. Μετά από δύο χρόνια θεραπείας με τεριπαρατίδη, ένα άλλο φάρμακο οστεοπόρωσης λαμβάνεται για τη διατήρηση της νέας ανάπτυξης των οστών.
    • Abaloparatide. Είναι ένα άλλο φάρμακο παρόμοιο με την παραθυρεοειδή ορμόνη. Μπορείτε να το πάρετε για δύο μόνο χρόνια, το οποίο θα ακολουθήσει άλλο φάρμακο για την οστεοπόρωση.
    • Romosozumab. Αυτό είναι το νεότερο φάρμακο για την ανάπτυξη οστών για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης. Χορηγείται ως ένεση κάθε μήνα στο γραφείο του γιατρού σας. Περιορίζεται σε ένα έτος θεραπείας, ακολουθούμενο από άλλα φάρμακα για την οστεοπόρωση.

    Αντενδείξεις:

    • Καλσιτονίνες - καμία πλην αλλεργίας 
    • Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης απόλυτη - προηγούμενο ιστορικό καρκίνου ενδομητρίου ή μαστού ή προκαρκινωματώδεις καταστάσεις του μαστού 
    • Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης σχετική - προηγούμενο ιστορικό υπέρτασης, θρομβοεμβολικών επεισοδίων, οιδηματωδών καταστάσεων, ενδομητρίωσης, ημικρανίας, ακράτειας εξ υπερεντάσεως, σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού 

    Προφυλάξεις:

    • Καλσιτονίνες - καμία
    • Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης - ετήσια γυναικολογική εξέταση συμπεριλαμβανομένου Test Pap ή βιοψίας ενδομητρίου, ετήσια εξέταση μαστού και μαστογραφία, ελέγξτε την αρτηριακή πίεση 2 φορές την ημέρα κατά την έναρξη της θεραπείας ορμονικής υποκατάστασης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Υπάρχουν περιορισμένες ενδείξεις ότι ορισμένα συμπληρώματα, όπως η βιταμίνη Κ2 και η σόγια, μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου κατάγματος στην οστεοπόρωση, αλλά χρειάζονται περισσότερες μελέτες για την απόδειξη των οφελών και τον προσδιορισμό των κινδύνων.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μηνιαία κατά την έναρξη, στη συνέχεια κάθε 2-4 μήνες.
    • Ετήσια πολυπαραγοντική δοκιμασία ελέγχου του πληθυσμού, ετήσια γυναικολογική εξέταση, εξέταση μαστού και μαστογραφία 
    • Ετήσια μέτρηση οστική πυκνότητας μετάλλων, χρησιμοποιώντας την ίδια τεχνική και τα ίδια όργανα όπως στη μέτρηση του μάρτυρα
    • Επαναλαμβανόμενες ακτίνες Χ της σπονδυλικής στήλης κάθε 3 χρόνια. Πιο συχνά ενδείκνυνται σε οξύ πόνο, υποψιαζόμενα κατάγματα
    • Ακτινογραφίες περιφερικών οστών, αν υπάρχει οξύς πόνος

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενικές οδηγίες:

    • Δίαιτα, άσκηση, ορμονική υποκατάσταση στην εμμηνόπαυση 
    • Αυξημένη πρόσληψη ασβεστίου 

    Πρόληψη κατά τη διάρκεια της οστεοπενικής φάσης (επιμηκυσμένη συνήθως ασυμπτωματική φάση πριν τα κατάγματα):

    • Αναγνώριση της οστεοπενίας: Οστική πυκνότητα μετάλλων (ανεξαρτήτως μεθόδου) μεταξύ 1 και 2 σταθερής απόκλισης κάτω από μιας μέσης τιμής κορυφαίας οστικής μάζας για τη συγκεκριμένη θέση του σκελετού και την ομάδα του πληθυσμού 
    • Διόρθωση των ιάσιμων περιπτώσεων και άλλων παραγόντων κινδύνου θα βοηθήσουν επίσης στην απόκτηση κορυφαίας οστικής μάζας κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης
    • Θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης εάν είναι μετεμμηνοπαυσιακή και δεν υπάρχουν απόλυτες αντενδείξεις 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Έντονο άλγος που εγκαθιστά αναπηρία
    • Νωτιαία/Οσφυϊκά νευρολογικά ελλείμματα 2ο σε κάταγμα σπονδύλου (σπάνια)
    • Αναπηρία (θάνατος δευτεροπαθώς σε επιπλοκές καταγμάτων του ανώτερου τμήματος του μηριαίου οστού)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Σε 70% των ασθενών η θεραπεία θα οδηγήσει σε σταθεροποίηση των εκδηλώσεων από το σκελετό 
    • Μικρές αυξήσεις της οστικής μάζας σε μερικές περιπτώσεις 
    • Ελάττωση του πόνου, αύξηση της κινητικότητας 
    • 20-30% των καταγμάτων του άνω τμήματος του μηριαίου οστού, θα οδηγήσουν σε χρόνια φροντίδα και/ή πρόωρο θάνατο από επιπλοκές ανεξαρτήτως θεραπείας 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερβολικά κορτικοστεροειδή 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Χρόνια νεφροπάθεια/ηπατοπάθεια 
    • Σύνδρομα δυσαπορρόφησης 
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Υπερθυρεοειδισμός
    • Ποικίλες υπογοναδικές καταστάσεις

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Νεανική οστεοπόρωση 

    Γηριατρικό: Μετεμμηνοπαυσιακή/Εκφυλιστική, μικτές μορφές

    ΚΥΗΣΗ

    Σπάνια οξεία οστεοπόρωση της κύησης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για να δυναμώσετε τα οστά σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για να δυναμώσετε τα οστά σας

    Osteoporosis Stages

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Νόσος και σύνδρομο Cushing

    Διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων

    Εμμηνόπαυση

    Πώς να αντιμετωπίσετε το μυοσκελετικό πόνο

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Στρόντιο

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Οστά και κάνναβη

    Όλα τα κόλπα για να δυναμώσετε τα κόκαλά σας

    Ραχίτιδα

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Ασβέστιο κοραλλιών

    Ο ήλιος είναι τροφή για το σώμα

    Εναλλακτικές λύσεις γάλακτος

    Οι κίνδυνοι από το XGEVA

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Φώσφορος

    Βρώσιμη φωσφατάση οστών

    Οι βιταμίνες για την οστεοπόρωση

    Οστεομαλακία

    Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

    Οστεάλευρο

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα οστά

    Διατροφικά σφάλματα που πρέπει να διορθώσετε

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Το ασβέστιο από μόνο του δεν μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ασβέστιο

    Ψευδάργυρος

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Να αποφεύγετε το γάλα στον καφέ

    Αδυνατίστε με ασβέστιο

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον δολομίτη

    Όταν κάποιος δεν μπορεί να καταναλώσει γαλακτοκομικά

    Ασβέστιο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πλήρες check up για οστεοπόρωση

    Τα καλύτερα για την οστεοπόρωση

    Γιατί πρέπει καθημερινά να παίρνετε βιταμίνη D

    Πώς πρέπει να παίρνετε τα διφωσφονικά από το στόμα;

    Ότι πρέπει να κάνετε αν είσαστε στην εμμηνόπαυση

    Οστεοπόρωση στους άνδρες

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Υγεία των οστών

    Το ελαιόλαδο προστατεύει τα κόκκαλα

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Τι είναι η εμμηνόπαυση;

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Bιταμίνες για την εμμηνόπαυση

    Τροφές φάρμακα

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με την άσκηση

    Γιατί πρέπει να ξεκινήσετε από αύριο το περπάτημα

    Οστεοπόρωση

    Άσκηση για όσους πάσχουν από οστεοπόρωση

    Έλεγχος οστεοπόρωσης

    Έλεγχος οστεοπόρωσης με το κινητό σας

    Το τεστ ενός λεπτού για την οστεοπόρωση

    Η οστεοπόρωση χτυπάει και τους άντρες

    Εμφυτεύσιμη συσκευή για την οστεοπόρωση

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Βότανα για τα οστά και τις αρθρώσεις

    Denosumab σε οστικές μεταστάσεις

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερασβεστιαιμία Υπερασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερασβεστιαιμία

    Υπερασβεστιαιμία είναι τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου (Ca2 +) στον ορό του αίματος.

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία.

    Εκείνοι με ήπια αύξηση που έχει αναπτυχθεί αργά συνήθως δεν έχουν συμπτώματα.

    Σε άτομα με υψηλότερα επίπεδα ή ταχεία έναρξη, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, πόνο στα οστά, σύγχυση, κατάθλιψη, αδυναμία, πέτρες στα νεφρά ή μη φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ή τον καρκίνο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη σαρκοείδωση, τη φυματίωση, τη νόσο Paget, την πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN), την τοξικότητα βιταμίνης D, την οικογενειακή υποκαλιαυρική υπερασβεστιαιμία και ορισμένα φάρμακα όπως το λίθιο και η υδροχλωροθειαζίδη.

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένα επίπεδα ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα.

    Συγκεκριμένες αλλαγές, όπως μικρότερο διάστημα QT και παρατεταμένο διάστημα PR, μπορεί να παρατηρηθούν σε ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). 

    Η θεραπεία περιλαμβάνει ενδοφλέβια υγρά, φουροσεμίδη, καλσιτονίνη ή παμιδρονάτη επιπλέον της θεραπείας της υποκείμενης αιτίας.

    Σε άτομα με πολύ υψηλά επίπεδα, ενδέχεται να απαιτείται νοσηλεία.

    Η αιμοκάθαρση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.

    Σε άτομα με τοξικότητα στη βιταμίνη D, τα στεροειδή μπορεί να είναι χρήσιμα.

    Η υπερασβεστιαιμία είναι σχετικά συχνή.

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός εμφανίζεται σε 1,7 ανά 1.000 άτομα και η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται σε περίπου 2,7% των ατόμων με καρκίνο.

    Η υπερασβεστιαιμία μπορεί να είναι νηπιακή που οδηγεί σε υπερβολική ασβεστοποίηση των οστών, σκλήρυνση των αρτηριών και διανοητική καθυστέρηση. Μπορεί να συμβεί και σε ενήλικες, προκαλώντας εναπόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς.

    Σημεία και συμπτώματα υπερασβεστιαιμίας

    Πέτρες στα νεφρά και στη χολή

    Πόνος στα οστά

    Κοιλιακή δυσφορία

    Δυσκοιλιότητα

    Συχνή ούρηση

    Ελαττωμένος μυϊκός τόνος Μυϊκή αδυναμία, μειωμένα αντανακλαστικά

    Κατάθλιψη, άγχος, γνωστική δυσλειτουργία

    Τα νευρομυϊκά συμπτώματα της υπερασβεστιαιμίας προκαλούνται λόγω της αυξημένης αλληλεπίδρασης ασβεστίου με τους διαύλους νατρίου. Εφόσον το ασβέστιο εμποδίζει τα κανάλια νατρίου και αναστέλλει την αποπόλωση των νευρικών και μυϊκών ινών, το αυξημένο ασβέστιο αυξάνει το κατώφλι για την αποπόλωση. Αυτό οδηγεί σε μειωμένα τενόντια εν τω βάθει αντανακλαστικά και αδυναμία των σκελετικών μυών.

    Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν καρδιακές αρρυθμίες (ειδικά σε όσους λαμβάνουν διγοξίνη), κόπωση, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, κοιλιακό άλγος και παραλυτικό ειλεό. Εάν προκύψει νεφρική δυσλειτουργία, οι εκδηλώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένη διούρηση, ούρηση τη νύχτα και αυξημένη δίψα. Η ψυχιατρική εκδήλωση μπορεί να περιλαμβάνει συναισθηματική αστάθεια, σύγχυση, παραλήρημα, ψύχωση και αναισθητοποίηση.

    Οι εναποθέσεις ασβεστίου μπορεί να είναι ορατές στα μάτια. 

    Τα συμπτώματα είναι πιο συχνά σε υψηλές τιμές αίματος ασβεστίου (12,0 mg / dl ή 3 mmol / l). Η σοβαρή υπερασβεστιαιμία (άνω των 15-16 mg / dl ή 3,75-4 mmol / l) θεωρείται ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης: σε αυτά τα επίπεδα και μπορεί να προκύψει κώμα και καρδιακή ανακοπή. Τα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου μειώνουν τη διαπερατότητα της μεμβράνης των νευρώνων στα ιόντα νατρίου, μειώνοντας έτσι τη διέγερση, η οποία οδηγεί σε υποτονικότητα των λείων και ραβδωτών μυών. Αυτό εξηγεί την κόπωση, την μυϊκή αδυναμία, τον χαμηλό τόνο και τα αργά αντανακλαστικά σε ομάδες μυών. Έτσι, εξηγείται, επίσης η υπνηλία, η σύγχυση, οι παραισθήσεις, η δυσφορία ή το κώμα. Στο έντερο αυτό προκαλεί δυσκοιλιότητα. Η υποκαλιαιμία προκαλεί το αντίθετο με τον ίδιο μηχανισμό. 

    Υπερασβεστιαιμική κρίση

    Η υπερασβεστιαιμική κρίση είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης με σοβαρή υπερασβεστιαιμία, γενικά πάνω από περίπου 14 mg / dL (ή 3,5 mmol / l). 

    Τα κύρια συμπτώματα μιας υπερασβεστιαιμικής κρίσης είναι η ολιγουρία ή η ανουρία, καθώς και η υπνηλία ή το κώμα. Μετά την αναγνώριση, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός πρέπει να αποδειχθεί ή να αποκλειστεί. 

    Σε ακραίες περιπτώσεις πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, η απομάκρυνση του παραθυρεοειδούς αδένα μετά από χειρουργική εξερεύνηση είναι ο μόνος τρόπος για την αποφυγή θανάτου. Το διαγνωστικό πρόγραμμα πρέπει να εκτελείται εντός ωρών, παράλληλα με μέτρα για τη μείωση του ασβεστίου στον ορό. Η θεραπεία επιλογής για οξεία μείωση του ασβεστίου είναι η εκτεταμένη ενυδάτωση και η καλσιτονίνη, καθώς και τα διφωσφονικά (που επηρεάζουν τα επίπεδα ασβεστίου μετά από μία ή δύο ημέρες).

    hyprca 2

    Αιτίες υπερασβεστιαμίας

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η κακοήθεια αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των περιπτώσεων υπερασβεστιαιμίας. 

    -Λειτουργία παραθυρεοειδών αδένων

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Αδένωμα παραθυρεοειδούς

    Πρωτοπαθής υπερπλασία παραθυρεοειδούς

    Παραθυρεοειδές καρκίνωμα

    Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN1 & MEN2A)

    Οικογενειακός υπερπαραθυρεοειδισμός

    -Χρήση λιθίου

    -Οικογενειακή υποκαλιουρική υπερασβεστιαιμία / οικογενειακή καλοήθης υπερασβεστιαιμία 

    -Καρκίνος

    Συμπαγής όγκος με μετάσταση (π.χ. καρκίνος του μαστού ή κλασικό καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων, το οποίο μπορεί να προκαλείται από το PTHrP)

    Συμπαγής όγκος με χυμική διαμεσολάβηση της υπερασβεστιαιμίας (π.χ. καρκίνος του πνεύμονα, συνήθως μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα ή καρκίνος των νεφρών, φαιοχρωμοκύτωμα)

    Αιματολογικοί καρκίνοι (πολλαπλό μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία)

    Καρκίνωμα μικρών κυττάρων ωοθηκών υπερασβεστιαιμικού τύπου

    -Διαταραχές της βιταμίνης-D

    Υπερβιταμίνωση D (δηλητηρίαση από βιταμίνη D)

    Αυξημένα επίπεδα 1,25 (OH) 2D  (π.χ. σαρκοείδωση και άλλες κοκκιωματώδεις ασθένειες όπως φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, νόσος του Crohn και κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα)

    Ανάκαμψη της υπερασβεστιαιμίας μετά από ραβδομυόλυση

    Υψηλός κύκλος εργασιών

    Υπερθυρεοειδισμός

    Πολλαπλό μυέλωμα

    Παρατεταμένη ακινητοποίηση

    Η νόσος του Paget

    Χρήση θειαζίδης

    Η δηλητηρίαση από βιταμίνη Α

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Τριτογενής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Δηλητηρίαση από αλουμίνιο

    Σύνδρομο γάλακτος-αλκαλίων

    -Άλλα

    Ακρομεγαλία

    Ανεπάρκεια αδρεναλίνης

    Σύνδρομο Zollinger – Ellison

    Διάγνωση υπερασβεστιαιμίας

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένο επίπεδο ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα. Υπάρχει, ωστόσο, διαμάχη σχετικά με τη χρησιμότητα του διορθωμένου ασβεστίου, καθώς μπορεί να μην είναι καλύτερο από το ολικό ασβέστιο. 

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία. Η μέτρια υπερασβεστιαιμία είναι επίπεδα 2,88-3,5 mmol / L (11,5-14 mg / dL), ενώ η σοβαρή υπερασβεστιαιμία είναι> 3,5 mmol / L (> 14 mg / dL). [19]

    ΗΚΓ

    Ένα κύμα Osborn που μπορεί να σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία.  Η υπερασβεστιαιμία είναι γνωστό ότι προκαλεί εύρημα στο ΗΚΓ που μιμείται την υποθερμία, γνωστή ως κύμα Osborn. 

    Μπορεί, επίσης, να προκύψουν μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί και ευρήματα ΗΚΓ, όπως σύντομο διάστημα QT. Σημαντική υπερασβεστιαιμία μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στο ΗΚΓ που μιμούνται ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. 

    hyprca 1

    Θεραπείες υπερασβεστιαιμίας

    Ο στόχος της θεραπείας είναι η θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας και στη συνέχεια η προσπάθεια της θεραπεία της υποκείμενης αιτίας.

    Υγρά και διουρητικά

    Αρχική θεραπεία:

    ενυδάτωση, αύξηση της πρόσληψης αλατιού και αναγκαστική διούρηση. Απαιτείται ενυδάτωση επειδή πολλοί ασθενείς αφυδατώνονται λόγω εμέτου ή νεφρικών ελαττωμάτων στη συγκέντρωση ούρων.. Η αυξημένη πρόσληψη αλατιού μπορεί επίσης να αυξήσει τον όγκο υγρών του σώματος καθώς και την αύξηση της απέκκρισης νατρίου στα ούρα, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα.

    -μετά την επανυδάτωση, μπορεί να χορηγηθεί διουρητικό βρόχου όπως η φουροσεμίδη για να επιτρέπεται η συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση νατρίου και η αντικατάσταση νερού μεγάλου όγκου, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο υπερφόρτωσης όγκου αίματος και πνευμονικού οιδήματος. Επιπλέον, τα διουρητικά του βρόχου τείνουν να καταστέλλουν την απορρόφηση του ασβεστίου από τα νεφρά βοηθώντας έτσι στη μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα. Μπορεί, συνήθως, να μειώσουν το ασβέστιο του ορού κατά 1-3 mg / dL εντός 24 ωρών Πρέπει να ληφθεί προσοχή για να αποφευχθεί η εξάντληση του καλίου ή του μαγνησίου.

    Διφωσφονικά και καλσιτονίνη

    Πρόσθετη θεραπεία:

    τα διφωσφονικά είναι πυροφωσφορικά ανάλογα με υψηλή συγγένεια για τα οστά, ειδικά περιοχές με υψηλό κύκλο οστού. Λαμβάνονται από οστεοκλάστες και αναστέλλουν την οστεοκλαστική επαναρρόφηση οστού

    Τα τρέχοντα διαθέσιμα φάρμακα περιλαμβάνουν (κατά σειρά ισχύος): (1ης γενιάς) ετιδρονάτη, (2ης γενιάς) τιλουδρονάτη, παμδρονάτη, αλενδρονάτη (3ης γενιάς), ζολεδρονάτη και ρισεδρονάτη

    Όλα τα άτομα με καρκίνο που σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με διφωσφονικά άλατα, καθώς η θεραπεία «πρώτης γραμμής». Επιπλέον, ακόμη και αν η θεραπεία «πρώτης γραμμής» είναι  αποτελεσματική, η υπερασβεστιαιμία θα επανεμφανιστεί στο άτομο με υπερασβεστιαιμία από κακοήθεια. Η χρήση διφωσφονικών σε τέτοιες περιπτώσεις, γίνεται, τόσο θεραπευτικά όσο και προληπτικά.

    Τα άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να έχουν ανάλυση κινδύνου-οφέλους προτού τους δοθούν διφωσφονικά, δεδομένου ότι αντενδείκνυνται σε νεφρική ανεπάρκεια.

    Η καλσιτονίνη εμποδίζει την απορρόφηση των οστών και επίσης αυξάνει την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα αναστέλλοντας την επαναπορρόφηση ασβεστίου από τα νεφρά.

    Συνήθως, χρησιμοποιείται στην απειλητική για τη ζωή υπερασβεστιαιμία μαζί με την ενυδάτωση, τη διούρηση και τα διφωσφονικά

    Η καλσιτονίνη βοηθά στην πρόληψη της επανεμφάνισης της υπερασβεστιαιμίας. Η δόση είναι 4 διεθνείς μονάδες ανά χιλιόγραμμο μέσω υποδόριας ή ενδομυϊκής ένεσης κάθε 12 ώρες.

    Καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται διφωσφονικά και καλσιτονίνη.

    Άλλες θεραπείες

    Η πικυμυκίνη αναστέλλει την απορρόφηση των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Το νιτρικό γάλλιο αναστέλλει την απορρόφηση των οστών και αλλάζει τη δομή των κρυστάλλων των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Τα γλυκοκορτικοειδή αυξάνουν την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και μειώνουν την εντερική απορρόφηση ασβεστίου. Δεν έχουν καμία επίδραση στο επίπεδο ασβεστίου σε φυσιολογικό ή πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό. ΑποτελεσματικΆ στην υπερασβεστιαιμία λόγω οστεολυτικών κακοηθειών (πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, λέμφωμα Hodgkin, καρκίνος του μαστού) λόγω αντικαρκινικών ιδιοτήτων. Επίσης αποτελεσματικά στην υπερβιταμίνωση D και τη σαρκοείδωση.

    Η αιμοκάθαρση χρησιμοποιείται συνήθως σε σοβαρή υπερασβεστιαιμία που περιπλέκεται από νεφρική ανεπάρκεια. Συμπληρωματικά φωσφορικά θα πρέπει να προστίθενται εάν είναι απαραίτητο. Η θεραπεία με φωσφορικά άλατα μπορεί να διορθώσει την υποφωσφαταιμία και να μειώσει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Συχνά, οι αιτίες της υπερασβεστιαιμίας έχουν συσχέτιση με το περιβάλλον στο οποίο ζουν οι οργανισμοί. Η υπερασβεστιαιμία στα κατοικίδια ζώα οφείλεται συνήθως σε ασθένειες, αλλά άλλες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε τυχαία κατάποση φυτών ή χημικών στο σπίτι. Τα υπαίθρια ζώα αναπτύσσουν, συνήθως, υπερασβεστιαιμία μέσω τοξικότητας βιταμίνης D από άγρια ​​φυτά στο περιβάλλον τους.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Τα κατοικίδια ζώα όπως σκύλοι και γάτες βρέθηκαν να αναπτύσσουν υπερασβεστιαιμία. Σε σκύλους, το λεμφοσάρκωμα, η νόσος του Addison, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια είναι οι κύριες αιτίες της υπερασβεστιαιμίας, αλλά υπάρχουν επίσης περιβαλλοντικές αιτίες. Η κατάποση μικρών ποσοτήτων καλσιποτριενίου που βρίσκονται στην κρέμα ψωρίασης μπορεί να αποβεί μοιραία για ένα κατοικίδιο. Η καλσιποτρίνη προκαλεί ταχεία αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Τα επίπεδα ιόντων ασβεστίου μπορούν να παραμείνουν υψηλά για εβδομάδες. Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις υπερασβεστιαιμίας που αναφέρθηκαν εξαιτίας σκύλων που λαμβάνουν τρωκτικοκτόνα που περιέχουν μια χημική ουσία παρόμοια με την καλσιποτρίνη που βρίσκεται στην κρέμα ψωρίασης. Επιπλέον, η κατάποση των οικιακών φυτών είναι μια αιτία υπερασβεστιαιμίας. Φυτά όπως το Cestrum diurnum και το Solanum malacoxylon περιέχουν εργοκαλσιφερόλη ή χοληκαλσιφερόλη που προκαλούν την εμφάνιση υπερασβεστιαιμίας. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων αυτών των φυτών μπορεί να αποβεί μοιραία για τα κατοικίδια ζώα. Παρατηρήσιμα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν όπως πολυδιψία, πολυουρία, ακραία κόπωση ή δυσκοιλιότητα.

    Σε ορισμένα εξωτερικά περιβάλλοντα, ζώα όπως άλογα, χοίροι, βοοειδή και πρόβατα παρουσιάζουν συνήθως υπερασβεστιαιμία. Στη νότια Βραζιλία και το Mattewara της Ινδίας, το 17% περίπου των προβάτων επηρεάζεται, με το 60% αυτών των περιπτώσεων είναι θανατηφόρο. Πολλές περιπτώσεις τεκμηριώνονται επίσης στην Αργεντινή, την Παπούα Νέα Γουινέα, την Τζαμάικα, τη Χαβάη και τη Βαυαρία. Αυτές οι περιπτώσεις υπερασβεσταιμίας προκαλούνται συνήθως από την κατάποση Trisetum flavescens προτού στεγνώσει. Μόλις στεγνώσει το Trisetum flavescens, η τοξικότητά του μειώνεται. Άλλα φυτά που προκαλούν υπερασβεστιαιμία είναι το Cestrum diurnum, Nierembergia veitchii, Solanum esuriale, Solanum torvum και Solanum malacoxylon. Αυτά τα φυτά περιέχουν καλσιτριόλη ή παρόμοιες ουσίες που προκαλούν αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Η υπερασβεστιαιμία είναι πιο συχνή σε βοσκότοπους σε υψόμετρα πάνω από 1500 μέτρα όπου η ανάπτυξη φυτών όπως το Trisetum flavescens είναι ευνοϊκή. Ακόμα κι αν μικρές ποσότητες καταναλώνονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα παρατεταμένα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου έχουν μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στα ζώα. Τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν αυτά τα ζώα είναι η μυϊκή αδυναμία και η ασβεστοποίηση των αιμοφόρων αγγείων, των καρδιακών βαλβίδων, του ήπατος, των νεφρών και άλλων μαλακών ιστών, τα οποία τελικά μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο. 

    hyprca 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατίτιδα

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα

    Οστεοπέτρωση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Οστά και κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Η δυσκοιλιότητα είναι αιτία πολλών ασθενειών

    Προσέξτε πώς λαμβάνετε τα συμπληρώματα ασβεστίου

    Για όσους έχουν καρκίνο και υποφέρουν από δυσκοιλιότητα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Ενσφήνωση κοπράνων

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Μεταστατικός καρκίνος μαστού

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Καλσιτονίνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

    Ασβέστιο

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Καρκίνος νεφρού

    Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας και υπασβεστιαιμίας

    www.emedi.gr