Κυριακή, 04 Μαΐου 2014 09:34

Σύνδρομο ιππουρίδας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Το σύνδρομο ιππουρίδας είναι ένα σύνδρομο του νωτιαίου μυελού

Η ιππουρίδα σχηματίζεται από τις οσφυϊκές και ιερές ρίζες που πορεύονται παράλληλα προς το τελικό νημάτιο.

To σύνδρομο ιππουρίδας (Cauda equina syndrome-CES) ή ψευδοδιαλείπουσα χωλότητα ιππουρίδας, είναι μια σοβαρή νευρολογική κατάσταση στην οποία βλάβη στην ιππουρίδα προκαλεί οξεία απώλεια της λειτουργίας του οσφυϊκού πλέγματος, στις νευρικές ρίζες του σπονδυλικού σωλήνα κάτω από τον μυελικό κώνο του νωτιαίου μυελού.

Συνήθη αίτια του συνδρόμου ιππουρίδας, ICD-10 C83.4 είναι όγκοι, όπως επενδυμώματα ή λιπώματα, κήλη του μεσοσπονδύλιου δίσκου μέσης γραμμής ή αραχνοειδίτιδα που προσβάλλουν τις οσφυϊκές και ιερές ρίζες στην πορεία τους μέχρι τα μεσοσπονδύλια τρήματα.

Αρχικό σύμπτωμα είναι ο ριζιτικός πόνος με συνήθη εντόπιση στην περιοχή του ισχιακού νεύρου ή στην περιοχή της κύστης, που επεκτείνονται με τον βήχα ή το φτάρνισμα. Αμβλύς πόνος κατά το περίνεο, την ουροδόχο κύστη και το ιερό οστούν, που γενικά αντανακλά κατά την πορεία του ισχιακού νεύρου, με συνοδές παραισθησίες και παραλύσεις, λόγω συμπίεσης των ριζών των νωτιαίων νεύρων.

Στη συνέχεια εμφανίζονται αισθητικές διαταραχές όλων των ειδών αισθητικότητας με ριζιτική κατανομή που επεκτείνεται κάτωθεν του δερματοτομίου Ο4.

Πίεση των κατώτερων ιερών ριζών δίνει την χαρακτηριστική κατανομή αναισθησίας δίκην  περισκελίδος ιππέως.

Συνήθης πορεία - χρονία.


Σημεία και συμπτώματα του συνδρόμου ιππουρίδας

  • Σοβαρός πόνος στην πλάτη
  • Αναισθησία ή παραισθησία με συμμετοχή των S3-S5 δερμοτομίων, συμπεριλαμβανομένου του περινέου, των εξωτερικών γεννητικών όργανων και του πρωκτού. Περιγράφεται σαν μούδιασμα ή τσιμπήματα με βελόνες στη βουβωνική χώρα και το εσωτερικό των μηρών στα σημεία που έρχονται επαφή με μια σέλα, όταν κάποιος καβάλα άλογο.
  • Δυσλειτουργία κύστης και εντέρου με μειωμένο τόνο της ουροδόχου κύστεως και των σφιγκτήρων του πρωκτού και αδυναμία του εξωστήρα μυός που προκαλεί κατακράτηση ούρων και ακράτεια ούρων.
  • Ισχιαλγία στη μια πλευρά ή και στις δύο, αν και ο πόνος μπορεί να μην υπάρχει
  • Αδυναμία των μυών των κάτω άκρων (παραπληγία συχνά)
  • Απουσία του αντανακλαστικού του Αχίλλειου τένοντα
  • Σεξουαλική δυσλειτουργία

Είναι επείγον περιστατικό

 


Αιτίες του συνδρόμου ιππουρίδας

Οσφυϊκή σπονδυλαρθρίτιδα με συμπίεση της ιππουρίδας

Συγγενής στένωση του νωτιαίου σωλήνα

Μετά το μυελικό κώνο, το κανάλι περιέχει μια μάζα των νεύρων (την ιππουρίδα), που διακλαδίζεται στο κατώτερο άκρο του νωτιαίου μυελού και περιέχει τις νευρικές ρίζες των νευροτομίων  L1- 5 - S1- 5. Οι νευρικές ρίζες από L4 - S4 εντάσσονται στο ιερό πλέγμα που επηρεάζει το ισχιακό νεύρο, το οποίο ταξιδεύει από την ουρά (προς τα πόδια). Συμπίεση, τραύμα ή άλλες βλάβες σε αυτή την περιοχή του σπονδυλικού σωλήνα μπορεί να οδηγήσουν στο σύνδρομο ιππουρίδας.

  • Όγκοι 

Οποιαδήποτε βλάβη η οποία συμπιέζει ή διαταράσσει τη λειτουργία της ιππουρίδας μπορεί να απενεργοποιήσει τα νεύρα, αν και η πιο συνηθισμένη αιτία είναι μια κεντρική πρόπτωση του δίσκου. Μεταστατική ασθένεια από καρκίνο μπορεί, επίσης, να είναι μια αιτία.

  • Τραύμα

Το άμεσο τραύμα μπορεί, επίσης, να προκαλέσει το σύνδρομο ιππουρίδας. Οι πιο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν τις ιατρογενείς παρακεντήσεις,  κατάγματα, σοβαρές κήλες δίσκου, τραύματα από καθετήρες αναισθησίας και υψηλές τοπικές συγκεντρώσεις αναισθητικού γύρω από την ίππουριδα, διεισδυτικό τραύμα όπως πληγές από μαχαίρι ή βαλλιστικό τραύμα.

  • Σπονδυλική στένωση

Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας εκφυλιστικής διαδικασίας της σπονδυλικής στήλης (όπως οστεοαρθρίτιδα), ή ένα αναπτυξιακό ελάττωμα που είναι παρόν από τη γέννηση. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις του συνδρόμου υπαίτια είναι η σπονδυλολίσθηση.

  • Φλεγμονώδεις συνθήκες

Χρόνιες  φλεγμονώδεις παθήσεις του νωτιαίου μυελού, όπως η νόσος του Paget, η νευροσαρκοείδωση, η χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυνευροπάθεια, η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα και η χρόνια φυματίωση μπορεί να προκαλέσουν σύνδρομο της ιππουρίδας.


Παράγοντες Κινδύνου του συνδρόμου ιππουρίδας

Τα άτομα που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για κήλη δίσκου είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν σύνδρομο της ιππουρίδας. Οι άνδρες έχουν ελαφρώς περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν CES από τις γυναίκες. Η μέση ηλικία και η άρση βαρέων αντικειμένων είναι, επίσης, παράγοντες κινδύνου για το σύνδρομο ιππουρίδας.


Διάγνωση του συνδρόμου ιππουρίδας

Η διάγνωση επιβεβαιώνεται, συνήθως, με μια μαγνητική τομογραφία ή αξονική τομογραφία. Εάν υπάρχει σύνδρομο ιππουρίδας, επείγουσα χειρουργική επέμβαση γίνεται, συνήθως, ανάλογα με την αιτιολογία.


Πρόληψη του συνδρόμου ιππουρίδας

Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να επιτρέψει να γίνει προληπτική θεραπεία. Σημεία που επιτρέπουν την έγκαιρη διάγνωση περιλαμβάνουν αλλαγές στη λειτουργία του εντέρου και τη λειτουργία της ουροδόχου κύστης και απώλεια της αίσθησης στη βουβωνική χώρα.


Θεραπεία του συνδρόμου ιππουρίδας

Η θεραπεία είναι η χειρουργική αποσυμπίεση.

Όταν το σύνδρομο ιππουρίδας προκαλείται από μια κήλη δίσκου πρώιμη χειρουργική αποσυμπίεση συνιστάται.  Μπορεί να πραγματοποιηθεί εντός 48 ωρών από την ανάπτυξη συμπτωμάτων, αν υπάρχει κάποια συμπιεστική βλάβη, π.χ. κήλη δίσκου, επισκληρίδιο απόστημα, όγκος ή αιμάτωμα. Αυτή η θεραπεία μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την πιθανότητα να  αποφευχθούν μακροπρόθεσμες νευρολογικές βλάβες.

Χειρουργική επέμβαση μπορεί να απαιτείται για την απομάκρυνση αίματος, θραυσμάτων οστών, ενός όγκου, μια κήλης δίσκου ή μια μη φυσιολογική ανάπτυξη των οστών.

Εάν ο όγκος δεν μπορεί να αφαιρεθεί χειρουργικά και να είναι κακοήθης, τότε η ακτινοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική λύση για να ανακουφίσει την πίεση, όπως και η χημειοθεραπεία.

Αν το σύνδρομο οφείλεται σε μια φλεγμονώδη κατάσταση, π.χ. αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, αντιφλεγμονώδη, συμπεριλαμβανομένων των στεροειδών μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως μια αποτελεσματική θεραπεία.

Εάν μια βακτηριακή λοίμωξη είναι η αιτία, τότε  αντιβιοτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την θεραπεία της.

Το σύνδρομο ιππουρίδας μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, λόγω κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου. Χειρουργική επέμβαση μπορεί να εκτελεστεί και η εγκυμοσύνη δεν επηρεάζει αρνητικά τη θεραπεία.

Φυσιοθεραπεία και εργοθεραπεία, λόγω δυσλειτουργίας των κατώτερων άκρων γίνονται μετεγχειρητικά.

Απαιτείται αντιμετώπιση τυχόν συνυπάρχουσας παχυσαρκίας.

Οι ασκήσεις πυελικού εδάφους βοηθούν στον έλεγχο των κινήσεων του εντέρου. Αυτές οι ασκήσεις μπορούν να γίνουν με τον ασθενή όρθιο, ξαπλωμένο, ή στα τέσσερα με τα γόνατα ελαφρώς ανοικτά. Η πλήρης αποκατάσταση του ελέγχου του εντέρου και της ουροδόχου κύστης μπορεί να διαρκέσει έως και δύο χρόνια.

Οι φυσικοθεραπευτές θα βοηθήσουν για την ισορροπία, το βάδισμα και τη μυϊκή αδυναμία ή παράλυση των κάτω άκρων. Η ηλεκτρική διέγερση είναι, επίσης, χρήσιμη για την ενίσχυση του μυϊκού τόνου.


Πρόγνωση του συνδρόμου ιππουρίδας

Η πρόγνωση για την πλήρη αποκατάσταση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Το πιο σημαντικό από αυτά είναι η σοβαρότητα και η διάρκεια της συμπίεσης. Σε γενικές γραμμές, όσο μεγαλύτερη είναι η ώρα πριν από την επέμβαση για να αρθεί η συμπίεση που προκαλεί βλάβες στα νεύρα, τόσο μεγαλύτερη είναι η ζημιά που προκαλείται στο νεύρο.

Σε περιπτώσεις όπου το νεύρο έχει υποστεί βλάβη, αλλά εξακολουθεί να είναι ικανό να αναγεννηθεί, η χειρουργική παρέμβαση με την αποσυμπίεση της ιππουρίδας μπορεί να βοηθήσει στην ανάκαμψη.

Απόσυμπιεστική πεταλεκτομή

Ανάπαυση

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

cauda equina syndrome

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Οι παραπληγικοί πρέπει να ελπίζουν

Μυελοπάθεια μετά από ακτινοβολία

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

Παράλυτοι καθοδηγούν ρομπότ με τη σκέψη τους

Πώς οι παράλυτοι μπορούν να ξαναπερπατήσουν

Θεραπεία με ιππασία

Μυρμήγκιασμα

Αραχνοειδείς κύστεις

Αραχνοειδίτιδα

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 11189 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2021 10:03
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Το κυπαρίσσι Το κυπαρίσσι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το κυπαρίσσι

    Ο κυπάρισσος ο αείζωος, Cupressus sempervivens το κοινό κυπαρίσσι, ανήκει στην οικογένεια των Κυπαρισσίδων. 

    Είναι δέντρο αειθαλές αιωνόβιο, ψηλό μέχρι και 30 μέτρα. Έχει φύλλα μικρά ρομβοειδή, που το ένα καλύπτει το άλλο σαν λέπια. Τα αρσενικά άνθη του είναι μικρά και βρίσκονται σε ακραίους, καστανοκίτρινους κώνους και τα θηλυκά σχεδόν σφαιρικοί κώνοι, σε μικρά κλαδάκια. Οι καρποί του είναι στρογγυλοί κώνοι, τα γνωστά κυπαρισσόμηλα. Ανθίζει από το Μάρτη μέχρι το Μάη και συνήθως, είναι από τα δέντρα που φυτεύονται, αλλά βρίσκεται και αυτοφυές, όπως στο φαράγγι του Άβακα.

    Από την ελληνική μυθολογία βλέπουμε ότι το κυπαρίσσι πήρε το όνομα του από το νεαρό κυπάρισσο που σκότωσε άθελα του το αγαπημένο του ελάφι που πέθανε από τη μεγάλη του θλίψη. Πεθαίνοντας παρακάλεσε το θεό Απόλλωνα να διατηρήσει αθάνατη τη θλίψη του και ο θεός τον εισάκουσε και τον μεταμόρφωσε σε δέντρο, το κυπαρίσσι. Αυτό κάπου δίνει και την εξήγηση γιατί συνηθίζεται να φυτεύουν κυπαρίσσια στα κοιμητήρια.

    Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι το είχαν αφιερώσει στο θεό του θανάτου και του κάτω κόσμου.

    Οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν το κιτρινοκόκκινο του ξύλου, που είναι σκληρό και συνάμα αρωματικό, για την κατασκευή των σαρκοφάγων των νεκρών τους, τη δε πίσσα του για την ταρίχευση των νεκρών.

    Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν το ξύλο του για την κατασκευή αγαλμάτων των θεών τους. Το ξύλο του είναι σκληρό μεν αλλά εύκολο στην επεξεργασία. Για το λόγο αυτό και επειδή δύσκολα προσβάλλεται από σαράκι, ο Πλάτωνας εισηγήθηκε οι νόμοι των Αθηναίων να χαράσσονται σε ξύλο κυπαρισσιού. Ο ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο είχε πόρτες του ναού του Αγίου Πέτρου στην Ρώμη, που σήμερα είναι 600 χρόνων.

    Στη μονή Σαρτρόζα στη Ρώμη υπάρχουν δύο κυπαρίσσια που πιστεύεται ότι τα φύτεψε ο Μιχαήλ Άγγελος.

    Παλιά πίστευαν ότι καθαρίζει τον αέρα γι'αυτό και το φύτευαν σε περιοχές με έλη. Τα κυπαρισσόμηλά του πάντως τα χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι για να διώχνουν τα κουνούπια και στην αρχαία Κρήτη τα χρησιμοποιούσαν σαν φάρμακο για τα στηθικά προβλήματα.

    Χρήσιμα μέρη κυπαρισσιού

    Χρήσιμα μέρη του σαν βότανο είναι τα νεαρά κλαδιά του, τα κυπαρισσόμηλά του που μαζεύονται πράσινα και το ξύλο του. 

    Περιέχουν ταννίνη, αιθέριο λάδι, κετόνες, αλκοόλες, οργανικά οξέα, ρητίνη και καμφορά.

    Το αιθέριο λάδι του περιέχει πινένιο, καμφένιο, κουμίνη, σαπινόλη, τερπενικές αλκοόλες και καμφορά.

    Το κυπαρίσσι, λόγω των αγγειοσυσταλτικών του ιδιοτήτων, χρησιμοποιείται σε προβλήματα εμμηνόπαυσης, παθήσεις του φλεβικού συστήματος, όπως κιρσοί και αιμορροΐδες, σε μητρορραγίες και ακράτεια ούρων.

    Σαν στυπτικό συστήνεται για τους φυματικούς, σαν αντισπασμωτικό σε βήχα και κοκκίτη και σαν κατευναστικό για ισορρόπηση του νευρικού συστήματος.

    cypressoil

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυπαρίσσι

    Για εσωτερική χρήση χρησιμοποιούμε τα παρακάτω παρασκευάσματα για όλες τις πιο πάνω περιπτώσεις:

    Αφέψημα

    Βράζουμε για 5 λεπτά 20-30 γραμμάρια κλαδιά και κυπαρισσόμηλα κομμένα σε λεπτές φέτες, σε 1 λίτρο νερό. Αφήνουμε για 10 λεπτά σκεπασμένα, σουρώνουμε και παίρνουμε 1 ποτήρι 15 λεπτά πριν από κάθε γεύμα.

    Σκόνη

    Ξηραίνουμε τα κυπαρισσόμηλα και τα κοπανίζουμε να γίνουν σκόνη. Από τη σκόνη αυτή παίρνουμε ένα κουταλάκι του καφέ, διαλυμένη σε ένα φλιτζανάκι του καφέ νερό, τρεις φορές την ημέρα και συστήνεται για αδενοπάθειες.

    Βάμμα

    Ψιλοκόβουμε κυπαρισσόμηλα και τα βάζουμε σε μπουκάλι χωρίς να τα πιέζουμε και τα καλύπτουμε με καθαρό οινόπνευμα ή ζιβανία. Αφήνουμε το μπουκάλι στον ήλιο για 15 ημέρες, σουρώνουμε και φυλάμε το υγρό.

    Παίρνουμε 30-60 σταγόνες σε μισό ποτήρι νερό πριν από κάθε γεύμα.

    Το βάμμα αυτό ενισχυμένο με χυμό καλεντούλας και χυμό από άγριες αγκιναρίτσες, σε ίσες ποσότητες, βοηθά με επαλείψεις, πολλές φορές την ημέρα, σε δερματικούς λεκέδες, ακόμη και όταν αυτοί προέρχονται από εγκυμοσύνη και γέννα, σε κηλίδες γήρατος, άσπρες κηλίδες δέρματος, ελιές και κρεατοελιές.

    Για εξωτερική χρήση ετοιμάζουμε τα παρακάτω παρασκευάσματα:

    Αφέψημα

    Βράζουμε καλά 60 γραμμάρια κυπαρισσόμηλα σε ένα λίτρο νερό, μέχρι να αρχίσουν να αχνίζουν. Το νερό αυτό το χρησιμοποιούμε με ζεστές κομπρέσες για τις αιμορροΐδες.

    Επίσης με ποδόλουτρα για να περιορίσουμε το "δρώμα", την εφίδρωση των ποδιών και με μπάνια για τόνωση και ευεξία.

    Για τις αιμορροΐδες και εδώ θέλω να σημειώσω ότι, όσοι το έχουν χρησιμοποιήσει, λένε ότι το πρόβλημα λύθηκε αποτελεσματικά, συστήνεται το εξής:

    • Αφού, βράσει καλά το αφέψημα των κυπαρισσόμηλων βάζουμε την κατσαρόλα κάτω από μία καρέκλα, που είναι κατάλληλα διαρυθμισμένη, με τρύπα στο κέντρο της. Ο πάσχων από αιμορροΐδες κάθεται στην καρέκλα αυτή σκεπάζεται καλά και αφήνει τους ατμούς του αφεψήματος να δράσουν τοπικά, για όση ώρα αντέξει. Όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο.
    • Επίσης το δυνατό αφέψημα από κυπαρισσόμηλα, όταν προσθέσουμε ξύδι ενώ αυτά βράζουν χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση της τριχόπτωσης, όμως συνάμα μαυρίζει τα μαλλιά.

    Ελαιόλαδο

    Βάζουμε κλαδιά και κυπαρισσόμηλα κομμένα σε ένα γυάλινο βάζο και τα καλύπτουμε με ελαιόλαδο και τα αφήνουμε στον ήλιο για 20 ημέρες, μετά σουρώνουμε και φυλάμε το ελαιόλαδο.

    Το χρησιμοποιούμε για επαλείψεις σε νευραλγικούς και ρευματικούς πόνους.

    Το αιθέριο λάδι του χρησιμοποείται στην αρωματοθεραπεία για τις ιδιότητες του κυπαρισσιού με μασάζ, θεραπευτικά μπάνια, θεραπευτικές κρέμες και με αρωματισμό χώρου για την απομάκρυνση κουνουπιών και εντόμων.

    Και μια συνταγή από τα βάθη των αιώνων. Οι γυναίκες από τη Σκυθία έβραζαν μια χούφτα ξύλο κυπαρισσιού σε ένα λίτρο νερό και με αυτό έπλεναν το πρόσωπό τους για να καθαρίσει και να μαλακώσει η επιδερμίδα τους, κάνοντας συνάμα το πρόσωπό τους να λάμπει. Μια δοκιμή θα σας πείσει αν έτσι έχει ή όχι.

    Πάντως τα κλαδιά του διώχνουν τα κουνούπια και μπορείτε να το δοκιμάσετε, εάν δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε άλλη σύγχρονη μέθοδο.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Cypress Oil 1200x628 facebook

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο κυπαρισσιού

    Κρέμα για την κυτταρίτιδα

    Κρέμα αντιφλεγμονώδης για το αυχενικό σύνδρομο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριοκυπάρισσο

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κοκκιωμάτωση του Wegener Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοκκιωμάτωση του Wegener

    Η Κοκκιωμάτωση Wegener είναι πολυσυστηματική νόσος που χαρακτηρίζεται από κοκκιωματώδη αγγειίτιδα πολλαπλών οργάνων.

    Η χαρακτηριστική "τριάδα" συμμετοχής περιλαμβάνει το ανώτερο αναπνευστικό (ωτίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, ρινικός βλεννογόνος), πνεύμονες και νεφρούς. Άλλα όργανα που προσβάλλονται είναι το δέρμα, οι αρθρώσεις, το νευρικό σύστημα (περιφερικό ή κεντρικό).

    • Με την εξέλιξη της νόσου χωρίς θεραπεία συχνά εμφανίζονται διαβρώσεις ανώτερου αναπνευστικού, οζώδεις νεκρωτικές βλάβες των πνευμόνων και νεφρική ανεπάρκεια.
    • Χωρίς θεραπεία ή θνησιμότητα είναι υψηλή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Πνευμονικό, Νεφροί/Ουροποιητικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: 

    • Αυξημένη παρουσία HLA-B8
    • Αυξημένη παρουσία HLA-DR2

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία έναρξης στα μέσα της δεκαετίας των 40, έχει όμως περιγραφεί σε κάθε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    • Πνευμονικές διηθήσεις (71%)
    • Παραρρινοκολπίτιδα (67%)
    • Αρθραλγία/αρθρίτιδα (44%)
    • Πυρετός (34%)
    • Βήχας (34%)
    • Ωτίτιδα (25%)
    • Ρινίτιδα (22%)
    • Αιμόπτυση (18%)
    • Οφθαλμική φλεγμονή (16%)
    • Απώλεια βάρους (16%)
    • Εξάνθημα δέρματος (13%)
    • Επίσταξη (11%)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (11%)
    • Πόνος στο θώρακα, ανορεξία, πρόπτωση, δύσπνοια, εξελκώσεις στόματος, απώλεια ακοής, κεφαλαλγία (όλα < 10%)

    ΑΙΤΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    Δεν είναι γνωστά. Αυτοάνοσα φαινόμενα και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στα αγγειακά τοιχώματα, θεωρούνται ως παθογενετικοί παράγοντες. Σαν εκλυτικοί παράγοντες ενοχοποιούνται λοιμώξεις που ακόμη δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πυώδης ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα (μικροβιακή ή μυκητιασική)
    • Κοκκίωμα μέσης γραμμής ή άλλη κοκοήθεια του ανωτέρου αναπνευστικού 
    • Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα
    • Μυκητιασική ή φυματιώδεις πνευμονικές λοιμώξεις (σύνδρομο Goodpasture)
    • Άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα (όπως οζώδη πολυαρτηρίτιδα, λεμφωματοειδή κοκκιωμάτωση, αγγειΐτιδα Churg-Strauss και άλλες αγγειΐτιδες)
    • Κάθε διαταραχή που σχετίζεται με νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με μηνοειδείς σχηματισμούς, σαρκοείδωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία, λευκοκυττάρωση και θρομβοκυττάρωση είναι συχνά ευρήματα στην οξεία φάση της νόσου
    • Ιδιαίτερα αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως (75%)
    • Χαμηλός έως μέτριος τίτλος ρευματοειδούς παράγοντα που φτάνει το 50%
    • Αιματουρία και/ή κυλινδρουρία με μέτρια λευκωματουρία
    • Νεφρική ανεπάρκεια, ήπια με μέτρια στην αρχή με ταχεία επίπτωση της νεφρικής λειτουργίας

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή και οι κυτταροτοξικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νόσου, επαναφέρουν στα φυσιολογικά τα περισσότερα εργαστηριακά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανώτεροι αναπνευστικοί οδοί: Κοκκιωματώδης φλεγμονή εκδηλώνεται συχνά, η οποία είναι μη ειδική μέχρι την παρουσία αγγειΐτιδας 
    • Πνεύμονες: Κοκκιωματώδη αγγειΐτιδα που προσβάλλει αγγεία κάθε μεγέθους, συνήθως τις μεσαίου μεγέθους αρτηρίες 
    • Νεφροί: Συχνά νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με πολλαπλούς μηνοειδείς σχηματισμούς χωρίς τη χρήση ανοσοφθοριζόντων μεθόδων, κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις
    • Δέρμα: Αγγειϊτιδικές διαταραχές λόγω λευκοκυτταρικής διήθησης των αγγείων μικρού μεγέθους, κοκκιωματώδης αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αντισώματα έναντι των πρωτοπλασματικών αντιγόνων με πρωτοπλασματικό δείγμα για χρώση (c-ANCA) ανιχνεύονται στην πλειονότητα (60-90%) των ασθενών. Η δοκιμασία αυτή έχει υψηλή ειδικότητα (90+%) για τη συγκεκριμένη διάγνωση. Μια παρόμοια δοκιμασία με περιπυρηνική χρώση (p-ANCA), είναι μη ειδική και συνιστάται συχνά σε ασθενείς με άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα ή σε μεμονωμένη νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ανωτέρων αναπνευστικών οδών: Χρόνια ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα συχνά με στοιχεία διαβρώσεων στις οστικές δoμές - αποκαλύπτονται στις ακτινογραφίες 
    • Αξονική τομογραφία των παραρρινίων κόλπων αποκαλύπτει συμμετοχή των βλεννογόνων και των οστών 
    • Πνεύμονες: Στην ακτινογραφία αποκαλύπτονται οζώδεις πνευμονικές βλάβες, με κεντρική νέκρωση που συχνά σπηλαιοποιούνται. Περιγράφονται, επίσης, εστιακές διηθήσεις ή διάσπαρτη προσβολή του διάμεσου ιστού, όπως είναι τα ακτινολογικά ευρήματα της πνευμονικής αιμορραγίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία νεφρού παρέχει ευρήματα χαρακτηριστικά για τη νόσο όχι όμως διαγνωστικά 
    • Η βιοψία βλεννογόνου ανωτέρων αναπνευστικών οδών είναι συχνά χρήσιμη, δεν αποτελεί όμως ειδική διαγνωστική μέθοδο 
    • Ανοικτή βιοψία πνευμόνων επιβεβαιώνει την κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα 
    • Η διάγνωση τίθεται με την αποκάλυψη κοκκιωματώδους αρτηρίτιδας στο προσβεβλημένο όργανο αν και συνοδές νεφρικές βλάβες με τάση χρονίας καταστρεπτικής παραρρινοκολπίτιδας και/ή πνευμονικών όζων συμβάλλουν στη διάγνωση 
    • Θετική ορολογική δοκιμασία για c-ANCA σε κατάλληλο κλινικό ιστορικό είναι συνήθως διαγνωστική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι ασθενείς είναι συνήθως πάσχοντες και παρουσιάζουν πυρετό, προσβολή των παραρρινίων ή των πνευμόνων, ή πάσχουν από νεφρική νόσο που απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη, διαγνωστική προσέγγιση (για τον αποκλεισμό φλεγμονωδών παραγόντων) και βιοψίες
    • Ασθενείς που πάσχουν κατά περιόδους μπορούν να αντιμετωπισθούν σαν εξωτερικοί ασθενείς 

    3 Figure1 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Προσοχή στις εκκρίσεις του ανωτέρου αναπνευστικού και υποστηρικτικά μέτρα σε πνευμονική, νεφρική ή νευρολογική προσβολή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική. Σε κόπωση, πυρετό και απώλεια βάρους συνιστάται περιορισμένη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Θερμιδική υποστήριξη μπορεί να χρειασθεί στην αρχή της νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συστάσεις σχετικά με την διατροφή και την φαρμακευτική αγωγή όταν ο ασθενής είναι σε θέση νε επιστρέψει στο σπίτι του

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη - αρχικά χορηγείται σε υψηλές δόσεις (60-100 mg/ημέρα). Μετά τις πρώτες 2-4 εβδομάδες η αγωγή συνεχίζεται μέρα παρά μέρα. Στη συνέχεια βαθμιαία διακοπή για 2-6 μήνες στους περισσότερους ασθενείς, που εξαρτάται από την κλινική πορεία της νόσου
    • Κυκλοφωσφαμίδη - σε οξέως νοσούντες αρρώστους αρχικά χορηγούνται 4 mg/Kg/ημέρα ΕΦ για 2-3 ημέρες και στη συνέχεια 2 mg/Kg/ημέρα από το στόμα. Η δοσολογία συνήθως προσαρμόζεται σύμφωνα με την ανταπόκριση του ασθενούς και την τοξικότητα του φαρμάκου (συνήθως καταστολή του μυελού). Η αγωγή συνεχίζεται για 1-2 χρόνια μέχρι την ύφεση των συμπτωμάτων και μειώνεται βαθμιαία με ταυτόχρονη παρακολούθηση για πιθανή έξαρση της νόσου 

    Προφυλάξεις:

    • Προσεκτική παρακολούθηση όταν χορηγούνται κορτικοστεροειδή 
    • Συνιστάται μείωση της δόσης της κυκλοφωσφαμίδης σε ασθενείς με οριακή λευκοπενία, νεφρική ανεπάρκεια

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η πρεδνιζόνη μπορεί να αλληλεπιδρά με υπογλυκαιμικούς παράγοντες και αντιυπερτασικά 
    • Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο άλλων φαρμάκων για πιθανή μυελοτοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα περιλαμβάνουν κυκλοφωσφαμίδη, αζαθειοπρίνη (Azasan, Imuran), μυκοφαινολάτη (CellCept) και μεθοτρεξάτη (Trexall). Το Rituximab (Rituxan) είναι μια άλλη επιλογή για τη θεραπεία της κοκκιωμάτωσης με πολυαγγειίτιδα. Χορηγείται με ένεση και συχνά συνδυάζεται με κορτικοστεροειδή. Μόλις ελεγχθεί η κατάστασή σας, ενδέχεται να παραμείνετε σε ορισμένα φάρμακα μακροπρόθεσμα για να αποφύγετε την υποτροπή. Αυτά περιλαμβάνουν το rituximab, το methotrexate, το azathioprine και το mycophenolate. Οι παρενέργειες των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, διάρροια και τριχόπτωση. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει άλλα φάρμακα για να αποτρέψει τις παρενέργειες από τις συνταγογραφούμενες θεραπείες.

    Ανταλλαγή πλάσματος

    Επίσης, γνωστή ως πλασμαφαίρεση, αυτή η θεραπεία αφαιρεί το υγρό τμήμα του αίματός σας (πλάσμα) που περιέχει ουσίες που προκαλούν ασθένειες. Λαμβάνετε φρέσκο ​​πλάσμα ή μια πρωτεΐνη που παράγεται από το ήπαρ (λευκωματίνη), η οποία επιτρέπει στο σώμα σας να παράγει νέο πλάσμα. Σε άτομα που έχουν πολύ σοβαρή κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα, η πλασμαφαίρεση μπορεί να βοηθήσει τα νεφρά να ανακάμψουν.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Προσεκτική παρακολούθηση ανωτέρων αεροφόρων, πνευμόνων και εκδηλώσεων από τα νεφρά για την ανταπόκριση στη θεραπεία 
    • Παρακολούθηση αρτηριακής πιέσεως, γλυκόζης, καλίου εξαιτίας της δράσεως των στεροειδών 
    • Τακτική (κάθε 2-4 εβδομάδες) γενική εξέταση αίματος και τύπο λευκών εξαιτίας της μυελοτοξικότητας της κυκλοφωσφαμίδης. Η λευκοπενία είναι πολύ συχνή. Μείωση της δόσης εάν η γενική αίματος < 3000/mm3
    • Γενική εξέταση ούρων εξειτίας της αιμορραγικής κυστίτιδας που προκαλεί η κυκλοφωσφαμίδη. Συνιστάται κυστεοσκόπηση σε επίμονη υποτροπιάζουσα αιματουρία, σε μεταγενέστερα στάδια της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μείωση θερμίδων και άλατος σε ασθενείς που λαμβάνουν πρεδνιζόνη
    • Μεγάλη πρόσληψη υγρών για την πρόληψη αιμορραγικής κυστίτιδας από την κυκλοφωσφαμίδη 
    • Χορήγηση της κυκλοφωσφαμίδης το πρωί για την μείωση της συγκέντρωσης του φαρμάκου στην κύστη κατά τη διάρκεια της νύχτας  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη νόσο 

    • Καταστρεπτικές ρινικές βλάβες με παραμόρφωση της ρινός "δίκην σέλλας"
    • Κώφωση από αποφρακτική ωτίτιδα 
    • Νεκρωτική πνευμονικοί όζοι και αιμόπτυση 
    • Διάμεση νόσος του πνεύμονα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Πτώση άκρου ποδός από περιφερική νεφροπάθεια 
    • Ελκωτικές βλάβες του δέρματος, γάγγραινα δακτύλων και μελών από την περιφερική αγγειΐτιδα 

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη θεραπεία

    • Πρεδνιζόνη - πρόσκτηση βάρους, υπεργλυκαιμία, υπέρταση, υποκαλιαιμία, λέπτυνση και εύκολος μωλωπισμός του δέρματος, λοιμώξεις, οστεοπόρωση
    • Κυκλοφωσφαμίδη - μυελοτοξικότητα (κυρίως λευκοπενία, ουδετεροπενία), αλωπεκία, αιμορραγική κυστίτιδα, ερεθισμός των βλεννογόνων, στειρότητα και πρώιμη ανεπάρκεια των γονάδων, δευτεροπαθείς κακοήθειες (κυρίως λευχαιμίες) σε θεραπεία μακράς διαρκείας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χωρίς θεραπεία σχεδόν πάντοτε θανατηφόρα με 10% 2ετής επιβίωση και μέση επιβίωση 5 μήνες
    • Με επιθετική θεραπεία, η πενταετής επιβίωση βελτιώνεται σε 75-90%
    • Η τοξικότητα της θεραπείας είναι σημαντική ιδιαίτερα όταν χορηγείται κυκλοφωσφαμίδη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά από ύφεση 1-2 χρόνων η κυκλοφωσφαμίδη μειώνεται, αν και ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν έξαρση της νόσου κατά τη φάση αυτή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ 

    • Σπάνια αναφέρεται 
    • Κύηση συνιστάται μόνον όταν ο ασθενής είναι σε ύφεση και χωρίς θεραπεία
    • Η κυκλοφωσφαμίδη συχνά προκαλεί στειρότητα και είναι πιθανά τερατογόνος 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Granulomatosis with polyangiitis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

  • Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Ψωρίαση είναι μία γενετικώς προκαθορισμένη (σποραδική) συνήθης, χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από υπερπλασία της επιδερμίδας. Κλινικώς χαρακτηρίζεται από ερυθηματώδεις πλάκες που εμφανίζουν απολέπιση και οι οποίες ακολουθούν περιόδους εξάρσεως και υφέσεων. Το ερύθημα μπορεί να συσχετίζεται με συστηματικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες.

    Συνήθης πορεία - οξεία, χρόνια, απρόβλεπτη.

    Κλινικές μορφές ψωρίασης:

    • Νομισματοειδής ψωρίαση ή ψωρίαση με εμφάνιση πλακών - η πλέον συνήθης. Οι βλάβες εντοπίζονται στο τριχωτό της κεφαλής, στον κορμό, στα άκρα. Τα νύχια μπορεί να εμφανίζουν στικτές εμβανθύσεις ή/και υπερκεράτωση 
    • Σταγονοειδής ψωρίαση - εμφανίζεται συχνότερα στα παιδιά, πολλαπλές μικρές βαλτίδες που καταλαμβάνουν εκτεταμένη επιφάνεια σώματος με μεγαλύτερη επίταση στον κορμό
    • Φλυκταινώδης ψωρίαση - μικρές φλύκταινες σε ολόκληρο το σώμα ή εντοπισμένες σε μία περιοχή (π.χ. παλάμες και πέλματα)
    • Ψωρίαση πτυχών - εμφανίζεται στις περιοχές του σώματος που το δέρμα σχηματίζει πτυχές. Το δέρμα στο σημείο της βλάβης δεν εμφανίζει ξηρότητα ούτε απολέπιση (συχνότερη στους ηλικιωμένους)
    • Ερυθροδερμία - (αποφολιδωτική ψωρίαση ή σύνδρομο του κόκκινου ατόμου) - το δέρμα των ασθενών γίνεται κόκκινο, μπορεί να είναι επακόλουθο ερυθήματος από προϋπάρχουσα δερματοπάθεια
    • Οστρακοειδής ψωρίαση - έντονη υπερκεράτωση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική:

    • Γενετική προδιάθεση 
    • Μεγαλύτερη επίπτωση στους Καυκάσιους και στις οικογένειες με ιστορικό αλλεργίας 
    • Μεγαλύτερη συχνότητα συγκεκριμένων λευκοκυτταρικών αντιγόνων (αντιγόνα του μείζονος συστήματος ιστοσυμβατότητας -HLA)

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας 10-30 ετών, αλλά μπορεί να εμφανισθεί και σε νεογνά και σε ηλικιωμένους 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    • Αρθρίτιδα 
    • Κνησμός
    • Αργυρόχροες φολίδες ή κόκκινες πλάκες 
    • Εντόπιση στα γόνατα - στους αγκώνες - και στο τριχωτό της κεφαλής 
    • Στίγματα στα νύχια 
    • Θετικό σημείο Auspitz (στικτή αιμορραγία σαν κεφαλή καρφίτσας)
    • Φαινόμενο Koebner (εμφάνιση ψωριασικού εξανθήματος σε υγιή περιοχή του δέρματος 1-2 εβδομάδες μετά από τραυματισμό της επιδερμίδας στη συγκεκριμένη περιοχή)

    ΑΙΤΙΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    Πιθανή γενετική βλάβη κατά τη διαδικασία της μίτωσης 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    • Τοπικό τραύμα
    • Τοπικός ερεθισμός 
    • Λοίμωξη (η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα μπορεί να πυροδοτήσει την εμφάνιση οξείας σταγονοειδούς ψωρίασης, HIV λοίμωξη)
    • Ενδοκρινικές διαταραχές
    • Υπερένταση (σωματική και ψυχολογική)
    • Απότομη διακοπή κορτικοειδών τα οποία είτε χορηγούνται συστηματικά είτε/και εφαρμόζονται τοπικά 
    • Αλκοόλ
    • Παχυσαρκία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα του τριχωτού της κεφαλής 
    • Παράτριμμα που δημιουργείται στις πτυχές του σώματος ή καντιντίαση 
    • Μυκητίαση πτυχών 
    • Κορμός - ροδόχρους πιτυρίαση, ερυθρά τριχώδης πιτυρίαση, ερυθρά τριχώδης πιτυρίαση
    • Καρκίνος από πλακώδη κύτταρα 
    • Δευτερογόνος και τριτογόνος σύφιλη 
    • Δερματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Έκζεμα (νομισματοειδές)
    • Ομαλός λειχήνας 
    • Εντοπισμένη τραυματική δερματίτιδα (χρόνιος ομαλός λειχήνας)
    • Σπογγοειδής μυκητίαση
    • Νόσος Reiter
    • Υποκεράτιος φλυκταίνωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αρνητικός ρευματοειδής παράγοντας 
    • Δοκιμασία συγκόλλησης σωματιδίων Latex
    • Συχνά διαπιστώνεται λευκοκυττάρωση και αύξηση της ταχύτητας καθίζησης των ερυθρών ιδιαίτερα στη φλυκταινώδη ψωρίαση
    • Έλεγχος για μύκητες - μπορεί να διαπιστωθεί επιμόλυνση από μύκητες 
    • Αύξηση ουρικού οξέος στο 10-20% των περιπτώσεων 
    • Σε βαριές περιπτώσεις μπορεί να εμφανισθεί αναιμία, σιδηροπενία, ανεπάρκεια Β12 και φυλλικού οξέος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Παρακεράτωση (εστιακή), ιδιαίτερα με ουδετερόφιλα
    • Υπερκεράτωση 
    • Ελάτωση της κοκκώδους στιβάδας 
    • Υπερπλασία της επιδερμίδας 
    • Επιμήκυνση και πάχυνση των μεσοθηλαίων διαστημάτων
    • Λέπτυνση της επιδερμίδας στις θέσεις πάνω από τις θηλές του χορίου
    • Σπογγοειδής φλύκταινα του Kogoj
    • Μικροαποστήματα του Munro
    • Διαταραχή των μιτωτικών διεργασιών των κυττάρων 
    • Διατεταμένο, ελκοειδές τριχοειδικό δίκτυο
    • Προεξοχή των θηλών

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Βιοψία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Συνήθως, η διάγνωση τίθεται κλινικώς και δεν απαιτείται βιοψία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Συνήθως, ασθενής εξωτερικού ιατρείου 
    • Σε βαριές ή ανθεκτικές περιπτώσεις, ίσως, χρειάζεται νοσηλεία. Επείγουσα αντιμετώπιση βαριές ή μη σταθεροποιημένες περιπτώσεις όπως είναι η οξεία φλυκταινώδης ψωρίαση ή η οξεία ερυθροδερμία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ηλιακή ακτινοβολία 
    • Ήπια νόσος - υπεριώδης ακτινοβολία (UVA, UVB)
    • Φάρμακα τα οποία μαλακώνουν τις φολίδες και συνδυάζονται με απαλό τρίψιμο κατά τη διάρκεια του μπάνιου 
    • Χρήση προϊόντων βρώμης στο μπάνιο για την αντιμετώπιση του κνησμού 
    • Σαμπουάν που περιέχουν πίσσα 
    • Αποφυγή της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο 
    • Τα τροπικά κλίματα σε ορισμένους ασθενείς έχουν θετικά αποτελέσματα
    • Τα υγρά επιθέματα, ίσως, ανακουφίσουν τους ασθενείς με κνίδωση 
    • Σε περιπτώσεις εκτεταμένης ψωρίασης η οποία δεν ανταποκρίνεται στα γενικά μέτρα θεραπείας, συνιστάται αντιμετώπιση από ιατρό εξειδικευμένο στη θεραπεία της ψωρίασης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη δίαιτα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Καθησυχάστε τον ασθενή και απαλλάξτε το κατά το δυνατόν από το άγχος του
    • Διαβεβαιώστε τον ασθενή και την οικογένειά του ότι η νόσος δεν είναι μεταδοτική 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ήπια νόσος:

    • Μαλακτικά - για να αρχίσουμε τη θεραπεία
    • Τοπική εφαρμογή κορτικοστεροειδών μέσης ή υψηλής δραστικότητας με τη μορφή κρέμας ή αλοιφής 3-4 φορές την ημέρα (κλειστή περίδεση με φύλλα πλαστικού κατά τη διάρκεια της νύκτας επιταχύνουν την απορρόφηση). Εναλλαγή του ενός προϊόντος με το άλλο όταν η αποτελεσματικότητα μειώνεται, προλαμβάνει την ανάπτυξη ταχυφυλαξίας
    • Τα παράγωγα πίσσας έχουν αποτελέσματα όταν εναλλάσσονται με τοπικά κορτικοστεροειδή. Προϊόντα πίσσας για μπάνιο βοηθούν στην εφαρμογή της ουσίας σε όλο το σώμα
    • Κερατολυτικοί παράγοντες - γέλη σαλικυλικού οξέος 6% μπορούν να εναλλάσσουν με την τοπική εφαρμογή κορτικοστεροειδών, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις με υπερκεράτωση 
    • Διαλύματα κορτικοστεροειδών και σαμπουάν πίσσας - για τη θεραπεία των βλαβών του τριχωτού της κεφαλής 
    • Η υπεριώδης ακτινοβολία και με τη μορφή της ηλιακής ακτινοβολίας είναι αποτελεσματική. Υπάρχουν λάμπες οι οποίες παράγουν υπεριώδη ακτινοβολία κατάλληλες για χρήση στο σπίτι
    • Η αλοιφή αθραλίνης 1% μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επικουρική αγωγή. Επάλειψη πριν την εφαρμογή της υπεριώδους ακτινοβολίας (UVA, UVB). Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μέσης δράσης, όπως η μομεταζόνη (μη-φθοριωμένα κορτικοειδή) προκαλούν σε μικρότερο βαθμό ατροφίες, Τα τρία πλέον ισχυρά κορτικοειδή - αλφαβηταζόνη, βηταμεθαζόνη διπροπιονική ή η κλοβηταζόνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για δύο εβδομάδες

    Βαριά νόσος:

    • Το θεραπευτικό σχήμα του Goeckerman - στον ασθενή εφαρμόζουμε προϊόντα πίσσας και υπεριώδη ακτινοβολία, είτε στο εξωτερικό ιατρείο είτε στο νοσοκομείο
    • Μεθοτρεξάτη - μία δόση την εβδομάδα (25 mg, 10 δισκία των 2,5 mg) ή 2,5 mg ανά 12ωρο για 3-4 ημέρες την εβδομάδα έχει αποδειχθεί αποτελεσματική, όμως πριν την χρησιμοποιήσουμε θα πρέπει να παίρνουμε τις κατάλληλες προφυλάξεις. Εάν η θεραπεία με μεθοτρεξάτη δεν έχει αποτελέσματα μπορούμε επίσης να χορηγήσουμε Υδροξυουρία. Αζαθειοπρίνη και Κυκλοσπορίνη ενιέμενη στις βλάβες (όχι συνήθης)
    • Κορτικοστεροειδή από του στόματος μόνο για βαριά ή απειλητική για τη ζωή νόσο (υπάρχει κίνδυνος αναζωπύρωσης)
    • Φωτοχημειοθεραπεία (PUVA) (ψωραλένια και υπεριώδης ακτινοβολία) - είναι πολύ αποτελεσματική, προκαλεί όμως γήρανση του δέρματος και καταρράκτη και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος
    • Ετρετινάτη - για βαριάς μορφής ψωρίαση (ιδιαίτερα φλυκταινώδους) η οποία δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη αγωγή 
    • Ισοτρετινοΐνη - σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να έχει καλά αποτελέσματα
    • Τριαμσινολόνη (στα σημεία των βλαβών) - σε διάλυμα 4 mg/ml με προκαΐνη ή φυσιολογικό ορό. Ενίεται με σύριγγα ή με δερμοτζέτ. Αποτελεσματική για τη θεραπεία των μεμονομένων ανθεκτικών πλατών και της ψωρίασης που προσβάλλει τα νύχια
    • Ανάλογα βιταμίνης D 
    • Τακρολίμους - μόνο για την αντιμετώπιση της ψωρίασης που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες (μπορεί να είναι νεφροτοξικό)

    psoriasis symptoms 5b6880af46e0fb002538c5ad

    Οι θεραπείες για την ψωρίαση στοχεύουν στο να εμποδίσουν τα κύτταρα του δέρματος να αναπτυχθούν τόσο γρήγορα και να αφαιρέσουν τις δερματικές βλάβες.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν κρέμες και αλοιφές (τοπική θεραπεία), ελαφριά θεραπεία (φωτοθεραπεία) και από του στόματος ή ενέσιμα φάρμακα.

    Ποιες θεραπείες θα χρησιμοποιήσετε εξαρτάται από το πόσο σοβαρή είναι η ψωρίαση και πόσο ανταποκρίνεται σε μια συγκεκριμένη θεραπεία. Ίσως χρειαστεί να δοκιμάσετε διαφορετικά φάρμακα ή έναν συνδυασμό θεραπειών προτού βρείτε μια προσέγγιση που να σας ταιριάζει. Συνήθως, ωστόσο, η ασθένεια επιστρέφει.

    Τοπική θεραπεία ψωρίασης

    Κορτικοστεροειδή: Αυτά τα φάρμακα είναι τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα για τη θεραπεία της ήπιας έως μέτριας ψωρίασης. Διατίθενται ως αλοιφές, κρέμες, λοσιόν, τζελ, αφροί, σπρέι και σαμπουάν. Ήπιες αλοιφές κορτικοστεροειδών (υδροκορτιζόνη), συνήθως, συνιστώνται για ευαίσθητες περιοχές, όπως οι πτυχές του προσώπου ή του δέρματος και για τη θεραπεία εκτεταμένων δερματικών βλαβών. Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να εφαρμόζονται μία φορά την ημέρα κατά τη διάρκεια εξάρσεων και σε εναλλακτικές ημέρες ή σαββατοκύριακα μόνο για να διατηρηθεί η ύφεση. Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μια ισχυρότερη κρέμα ή αλοιφή κορτικοστεροειδών - τριαμκινολόνη, clobetasol για μικρότερες, λιγότερο ευαίσθητες ή πιο δύσκολες για θεραπεία περιοχές. Η μακροχρόνια χρήση ή η υπερβολική χρήση ισχυρών κορτικοστεροειδών μπορεί να αραιώσει το δέρμα. Με την πάροδο του χρόνου, τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να σταματήσουν να λειτουργούν.

    Βιταμίνη D: Η βιιταμίνη D,  επιβραδύνει την ανάπτυξη των κυττάρων του δέρματος.

    Ρετινοειδή: Το Tazarotene διατίθεται ως τζελ και κρέμα και εφαρμόζεται μία ή δύο φορές την ημέρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο ερεθισμός του δέρματος και η αυξημένη ευαισθησία στο φως. Η ταζαροτένη δε συνιστάται όταν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος.

    Αναστολείς καλσινευρίνης: Αναστολείς καλσινευρίνης - όπως τακρόλιμους και πιμεκρόλιμους  - μειώνουν τη φλεγμονή και τη συσσώρευση πλάκας. Μπορούν να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες σε περιοχές με λεπτό δέρμα, όπως γύρω από τα μάτια, όπου στεροειδείς κρέμες ή ρετινοειδή είναι πολύ ερεθιστικές ή μπορεί να προκαλέσουν επιβλαβείς επιδράσεις. Οι αναστολείς καλσινευρίνης δε συνιστώνται όταν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος. Αυτό το φάρμακο δεν προορίζεται, επίσης, για μακροχρόνια χρήση λόγω του δυνητικού αυξημένου κινδύνου καρκίνου του δέρματος και λεμφώματος.

    Σαλικυλικό οξύ: Τα σαμπουάν σαλικυλικού οξέος και τα διαλύματα του τριχωτού της κεφαλής μειώνουν την απολέπιση της ψωρίασης του τριχωτού της κεφαλής. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο του ή για να βελτιώσει την ικανότητα άλλων φαρμάκων να διεισδύουν πιο εύκολα στο δέρμα.

    Πίσσα άνθρακα: Η πίσσα άνθρακα μειώνει την απολέπιση, τον κνησμό και τη φλεγμονή. Είναι διαθέσιμο σε διάφορες μορφές, όπως σαμπουάν, κρέμα και λάδι. Αυτά τα προϊόντα μπορούν να ερεθίσουν το δέρμα. Η θεραπεία με πίσσα άνθρακα δε συνιστάται για γυναίκες που είναι έγκυες ή θηλάζουν.

    Θεραπεία Goeckerman: Μερικοί γιατροί συνδυάζουν τη θεραπεία πίσσας άνθρακα με τη θεραπεία φωτός, η οποία είναι γνωστή ως θεραπεία Goeckerman. Οι δύο θεραπείες μαζί είναι πιο αποτελεσματικές από μόνες τους, επειδή η πίσσα άνθρακα κάνει το δέρμα πιο δεκτικό στο φως UVB. Η ανθραλίνη (ένα άλλο προϊόν πίσσας) είναι μια κρέμα που χρησιμοποιείται για να επιβραδύνει την ανάπτυξη των κυττάρων του δέρματος. Μπορεί, επίσης, να αφαιρέσει τις πλάκες και να κάνει το δέρμα πιο λείο. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στο πρόσωπο ή στα γεννητικά όργανα. Η ανθραλίνη μπορεί να ερεθίσει το δέρμα και λεκιάζει σχεδόν οτιδήποτε αγγίζει. Συνήθως, εφαρμόζεται για μικρό χρονικό διάστημα και μετά ξεπλένεται.

    Φωτοθεραπεία: Η θεραπεία με φως είναι μια θεραπεία πρώτης γραμμής για μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση, είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με φάρμακα. Περιλαμβάνει την έκθεση του δέρματος σε ελεγχόμενες ποσότητες φυσικού ή τεχνητού φωτός. Απαιτούνται επαναλαμβανόμενες θεραπείες. Συζητήστε με το γιατρό σας για το αν η οικιακή φωτοθεραπεία είναι μια επιλογή για εσάς.

    Ηλιακό φως: Σύντομη, καθημερινή έκθεση στο ηλιακό φως (ηλιοθεραπεία) μπορεί να βελτιώσει την ψωρίαση. Πριν ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα ηλιακής ακτινοβολίας, ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τον ασφαλέστερο τρόπο χρήσης του φυσικού φωτός για τη θεραπεία της ψωρίασης.

    Υπεριώδης ακτινοβολία UVB: Οι ελεγχόμενες δόσεις  φωτός UVB από μια πηγή τεχνητού φωτός μπορούν να θεραπεύσουν μεμονωμένα μπαλώματα, εκτεταμένη ψωρίαση και ψωρίαση που δεν βελτιώνεται με τοπικές θεραπείες. Οι βραχυπρόθεσμες παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερυθρότητα, κνησμό και ξηρό δέρμα. Η ενυδάτωση τακτικά μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της δυσφορίας.

    Ψωραλένιο συν υπεριώδης ακτινοβολί Α (PUVA): Αυτή η θεραπεία περιλαμβάνει τη λήψη ενός φαρμάκου ευαισθητοποίησης του φωτός (psoralen) πριν από την έκθεση στο φως UVA. Το φως UVA διεισδύει βαθύτερα στο δέρμα από ό, τι  το φως UVB και το psoralen κάνει το δέρμα πιο ευαίσθητο στην έκθεση UVA. Αυτή η πιο επιθετική θεραπεία βελτιώνει σταθερά το δέρμα και χρησιμοποιείται συχνά για πιο σοβαρές περιπτώσεις ψωρίασης. Οι βραχυπρόθεσμες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, πονοκέφαλο, κάψιμο και κνησμό. Οι μακροχρόνιες παρενέργειες περιλαμβάνουν ξηρό και ζαρωμένο δέρμα, φακίδες, αυξημένη ευαισθησία στον ήλιο και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του δέρματος, συμπεριλαμβανομένου του μελανώματος.

    Λέιζερ Excimer: Με αυτή τη μορφή θεραπείας φωτός, ένα ισχυρό φως UVB στοχεύει μόνο το προσβεβλημένο δέρμα. Η θεραπεία με λέιζερ Excimer απαιτεί λιγότερες συνεδρίες από ό, τι η παραδοσιακή φωτοθεραπεία, επειδή χρησιμοποιείται πιο ισχυρό φως UVB. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερυθρότητα και φουσκάλες.

    Στοματικά ή ενέσιμα φάρμακα: Εάν έχετε μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση ή άλλες θεραπείες δεν έχουν λειτουργήσει, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει από του στόματος ή ενέσιμα (συστηματικά) φάρμακα. Λόγω της πιθανότητας σοβαρών παρενεργειών, ορισμένα από αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται μόνο για σύντομες περιόδους και μπορεί να εναλλάσσονται με άλλες θεραπείες.

    Στεροειδή: Εάν έχετε μερικά μικρά, επίμονα μπαλώματα ψωρίασης, ο γιατρός μπορεί να προτείνει ένεση τριαμκινολόνης απευθείας στις βλάβες.

    Ρετινοειδή: Το ρετινοειδή είναι χάπια που χρησιμοποιούνται για τη μείωση της παραγωγής των κυττάρων του δέρματος. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ξηρό δέρμα και μυϊκό πόνο. Αυτά τα φάρμακα δε συνιστώνται όταν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος.

    Μεθοτρεξάτη: Συνήθως, χορηγείται εβδομαδιαίως ως εφάπαξ δόση από το στόμα. Η μεθοτρεξάτη  μειώνει την παραγωγή δερματικών κυττάρων και καταστέλλει τη φλεγμονή. Είναι λιγότερο αποτελεσματικό από το adalimumab (Humira) και το infliximab (Remicade). Μπορεί να προκαλέσει αναστάτωση στο στομάχι, απώλεια όρεξης και κόπωση. Τα άτομα που λαμβάνουν μεθοτρεξάτη μακροπρόθεσμα χρειάζονται συνεχείς εξετάσεις με γενική αίματος και για έλεγχο της λειτουργία του ήπατος. Άνδρες και γυναίκες πρέπει να σταματήσουν να παίρνουν μεθοτρεξάτη τουλάχιστον τρεις μήνες πριν επιχειρήσουν να συλλάβουν. Αυτό το φάρμακο δε συνιστάται όταν θηλάζετε.

    Κυκλοσπορίνη: Λαμβάνεται από το στόμα για σοβαρή ψωρίαση. Η κυκλοσπορίνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι παρόμοιο με τη μεθοτρεξάτη στην αποτελεσματικότητα, αλλά δε μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνεχώς για περισσότερο από ένα χρόνο. Όπως και άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, η κυκλοσπορίνη αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης και άλλων προβλημάτων υγείας, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Τα άτομα που λαμβάνουν κυκλοσπορίνη χρειάζονται συνεχή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης και της λειτουργίας των νεφρών τους. Αυτά τα φάρμακα δεν συνιστώνται όταν είστε έγκυος, θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος.

    Βιολογικά φάρμακα: Αυτά τα φάρμακα, που συνήθως χορηγούνται με ένεση, μεταβάλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα με τρόπο που διαταράσσει τον κύκλο της νόσου και βελτιώνει τα συμπτώματα και τα σημάδια της νόσου εντός εβδομάδων. Αρκετά από αυτά τα φάρμακα έχουν εγκριθεί για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης σε άτομα που δεν έχουν ανταποκριθεί σε θεραπείες πρώτης γραμμής. Οι θεραπευτικές επιλογές επεκτείνονται γρήγορα. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν etanercept (Enbrel), infliximab (Remicade), adalimumab (Humira), ustekinumab (Stelara), secukinumab (Cosentyx) και ixekizumab (Taltz). Αυτοί οι τύποι φαρμάκων είναι ακριβοί και ενδέχεται να καλύπτονται ή να μην καλύπτονται από προγράμματα ασφάλισης υγείας. Οι βιολόγοι πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή, διότι ενέχουν τον κίνδυνο καταστολής του ανοσοποιητικού σας συστήματος με τρόπους που αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρών λοιμώξεων. Συγκεκριμένα, τα άτομα που λαμβάνουν αυτές τις θεραπείες πρέπει να εξετάζονται για φυματίωση.

    Άλλα φάρμακα: Η θειογουανίνη και η υδροξυουρία  είναι φάρμακα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν όταν δεν μπορούν να χορηγηθούν άλλα φάρμακα. Το Apremilast  λαμβάνεται από το στόμα δύο φορές την ημέρα. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στη μείωση του κνησμού. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τις πιθανές παρενέργειες αυτών των φαρμάκων. Αν και οι γιατροί επιλέγουν θεραπείες με βάση τον τύπο και τη σοβαρότητα της ψωρίασης και τις περιοχές του δέρματος που επηρεάζονται, η παραδοσιακή προσέγγιση είναι να ξεκινήσετε με τις πιο ήπιες θεραπείες - τοπικές κρέμες και θεραπεία με υπεριώδες φως (φωτοθεραπεία) - σε άτομα με τυπικές δερματικές βλάβες (πλάκες) και τότε προχωρήστε σε ισχυρότερα μόνο εάν είναι απαραίτητο. Τα άτομα με φλυκταινώδη ή ερυθροδερμική ψωρίαση ή αρθρίτιδα χρειάζονται συνήθως συστηματική θεραπεία από την αρχή της θεραπείας. Ο στόχος είναι να βρεθεί ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να επιβραδυνθεί ο κύκλος εργασιών με τις λιγότερες πιθανές παρενέργειες.

    Εναλλακτικά φάρμακα: Ορισμένες εναλλακτικές θεραπείες ισχυρίζονται ότι διευκολύνουν τα συμπτώματα της ψωρίασης, όπως ειδικές δίαιτες, κρέμες, συμπληρώματα διατροφής και βότανα. Ορισμένες εναλλακτικές θεραπείες θεωρούνται γενικά ασφαλείς και μειώνουν τον κνησμό και την απολέπιση σε άτομα με ήπια έως μέτρια ψωρίαση. Άλλες εναλλακτικές θεραπείες είναι χρήσιμες για την αποφυγή πυροδοτήσεων, όπως το άγχος.

    • Κρέμα εκχυλίσματος αλόης. Λαμβάνεται από τα φύλλα του φυτού αλόης, η κρέμα εκχυλίσματος αλόης μπορεί να μειώσει την ερυθρότητα, την απολέπιση, τον κνησμό και τη φλεγμονή. Ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε την κρέμα αρκετές φορές την ημέρα για ένα μήνα ή περισσότερο για να δείτε οποιαδήποτε βελτίωση στο δέρμα σας.
    • Συμπληρώματα ιχθυελαίου. Η θεραπεία από το στόμα ιχθυελαίου που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με θεραπεία UVB μπορεί να μειώσει την ποσότητα του προσβεβλημένου δέρματος. Η εφαρμογή ιχθυελαίου στο προσβεβλημένο δέρμα και η κάλυψή του με επίδεσμο για έξι ώρες την ημέρα για τέσσερις εβδομάδες μπορεί να βελτιώσει την απολέπιση.
    • Βερβερίς η κοινή. Επίσης, γνωστό ως βερβερίς η κοινή, αυτό το προϊόν εφαρμόζεται στο δέρμα και μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα της ψωρίασης.
    • Αιθέρια έλαια. Τα αιθέρια έλαια που χρησιμοποιούνται για την αρωματοθεραπεία έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν το άγχος.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συνεχής υποστηρικτική αγωγή 
    • Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται προϋποθέτουν στενή παρακολούθηση του ασθενούς. Ορισμένες εργαστηριακές εξετάσεις μπορεί να είναι απαραίτητες. Παρατεταμένη τοπική αγωγή δεν συνιστάται 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οι ερεθιστικές ουσίες θα πρέπει να αποφεύγονται 
    • Φάρμακα που ευθύνονται για αναζωπυρώσεις θα πρέπει να αποφεύγονται (λίθιο, αναστολείς των β-αδρενεργικών υποδοχέων, ανθελονοσιακά, τετρακυκλίνες, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και για επανεμφάνιση των φλυκταινών, τα στερινοειδή η αμιοδαρόνη, η μορφίνη, η προκαΐνη, το ιωδιούχο κάλιο, τα σαλικυλικά, η σουλφαπυριδίνη, οι σουλφοναμίδες και η πενικιλλίνη)
    • Τα ανθελονοσιακά φάρμακα (που περιέχουν αμινοκινολόνη) θα πρέπει να αποφεύγονται 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Φλυκταινώδης ψωρίαση 
    • Απολεπιστική ερυθροδερματίτιδα
    • Αναζωπύρωση των ψωριασικών βλαβών μετά τη διακοπή των κορτικοειδών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνήθως καλοήθης νόσος 
    • Υπάρχουν μορφές οι οποίες είναι απειλητικές για τη ζωή
    • Μπορεί να μην ανταποκρίνεται στη θεραπεία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εκτεταμένη ψωριασική ερυθροδερμία μπορεί να εμφανισθεί σε ασθενείς με AIDS
    • Αρθρίτιδα
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Μυοπάθεια 
    • Εντεροπάθειες
    • Καρδιοπάθεια που συσχετίζεται με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
    • Οξεία πρόσθια ραγοειδίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Η νόσος εμφανίζεται συνήθως πριν την ηλικία των 10 ετών, σπανίως πριν την ηλικία των 3 ετών 
    • Η πορεία της νόσου συγκριτικά με τους ενήλικες μπορεί να είναι άτυπη

    Γηριατρικό: 

    • Περίπου στο 3% των ασθενών η νόσος εμφανίζεται μετά την ηλικία των 65 ετών 
    • Σημαντικό στοιχεία του ιστορικού είναι η λήψη φαρμάκων, εφ'όσον πολλά φάρμακα (π.χ. αναστολείς των β-αδρενεργικών υποδοχέων) μπορεί να προκαλέσουν έξαρση της νόσου
    • Εάν για τη θεραπεία της νόσου χρησιμοποιούνται κυτταροτοξικοί παράγοντες απαιτείται στενή παρακολούθηση της ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας και της κάθαρσης της κρεατινίνης 
    • Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να δυσκολεύονται να εφαρμόσουν σε ολόκληρη την έκταση των βλαβών την τυπική αγωγή

    ΚΥΗΣΗ

    Η επίπτωση στη νόσο είναι απρόβλεπτη 

    image 11

    Διαβάστε, επίσης,

    Ψωριασική αρθρίτιδα

    Σουλφασαλαζίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Μείγμα βοτάνων EMEDI BIO για την ψωρίαση

    Ετρετινάτη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Η κουρκουμίνη αποτελεσματική και στην ψωρίαση

    Δίαιτα για την ψωρίαση

    Ψωρίαση

    Βιταμίνες για την ψωρίαση

    Ρόφημα κουρκουμίνης για τον καρκίνο

    Κουρκουμίνη

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Παγκόσμια Ημέρα Ψωρίασης

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα είναι εμβρυϊκό νεόπλασμα του νεφρού που αποτελείται από στοιχεία του νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα.

    Συνήθως, προσβάλλει παιδιά μέχρι 5 χρονών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Ο όγκος του Wilms συνδυάζεται με πλήθος συγγενών διαμαρτιών. Είναι αποτέλεσμα διπλοσταδιακής μετάλλαξης και εκδηλώνεται είτε στην οικογενή είτε στη σποραδική μορφή. Ασθενείς με ανιριδία έχουν απώλεια του μικρού βραχίονα του χρωματοσώματος 11

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία 36,5 μηνών

    Επικρατέστερο φύλο: Θήλυ > Άρρεν (1, 1:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματικοί 
    • Ψηλαφητή μάζα άνω κοιλίας
    • Κοιλιακός πόνος
    • Πυρετός 
    • Αναιμία
    • Σπάνια, σημεία οξείας κοιλίας με ενδοπεριτοναϊκή ρήξη
    • Καρδιακό φύσημα
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Ασκίτης 
    • Προεξέχουσες φλέβες κοιλιακού τοιχώματος
    • Κιρσοκήλη 
    • Μεταστάσεις γεννητικού συστήματος 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οικογενής ή σποραδική μορφή γενετικής μετάλλαξης
    • Οικογενής μορφή: αυτοσωματικός επικρατών χαρακτήρας με ατελή διεισδυτικότητα (1%)
    • Ενδεχόμενη επαγγελματική έκθεση του πατέρα (επαγγέλματα όπως μηχανικοί, οξυγονοκολλητές, μηχανικού μοτοσυκλετών)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Ανιριδία (600 φορές υψηλότερος κίνδυνος)
    • Ημιϋπερτροφία (100 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος)
    • Κρυψορχία
    • Υποσπαδίας
    • Διπλασιασμός ανατομικών δομών του νεφρού
    • Σύνδρομο Wiedemann-Beckwith (To σύνδρομο Beckwith-Wiedemann (BWS) είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από
      υπερανάπτυξη, προδιάθεση σε όγκους και συγγενείς δυσπλασίες)
    • Σύνδρομο Drash (Το σύνδρομο Denys – Drash (DDS) ή το σύνδρομο Drash είναι μια σπάνια διαταραχή ή σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από γονιδιακή δυσγένεση, νεφροπάθεια και όγκο Wilms)
    • Σύνδρομο Klippel-Trenaunay (Το σύνδρομο Klippel-Trenaunay είναι ένα σύνολο συγγενών ανωμαλιών που αφορούν ένα ή περισσότερα μέλη, και συνήθως χαρακτηρίζεται από την τριάδα: (α) τριχοειδικές δυσπλασίες, (β) φλεβικές δυσπλασίες και (γ) υπερτροφία μαλακών μορίων και οστών ενός κάτω μέλους)
    • Οικογενής κατανομή
    • Επάγγελμα του πατέρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νευροβλάστωμα
    • Ηπατικοί όγκοι
    • Σάρκωμα
    • Ραβδοειδείς όγκοι 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική εξέταση ούρων (σε σποραδική αιματουρία)
    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • LDH
    • Ρενίνη πλάσματος (σπάνια είναι χρήσιμη)
    • Κατεχολαμίνες ούρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 7%):

    • Ευμεγέθης βλάβη που περιβάλλεται από κάψα
    • Εστιακές περιοχές αιμορραγίας και νέκρωσης 
    • Απουσία αναπλασίας και σαρκωματωδών κυττάρων 
    • Στοιχεία νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα

    Μη ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 57%):

    • Αναπλασία - εντόνως μεγενθυμένα και μιτωτικά στοιχεία με τρίπτυχη μεγένθυση των πυρήνων σε σύγκριση με γειτονικούς όμοιους πυρήνες και υπερχρωμία των μεγενθυμένων πυρήνων. Η αναπλασία μπορεί να είναι διάσπαρτη ή εντοπισμένη 
    • Σαρκωματώδεις αλλοιώσεις - σήμερα θεωρείται ξεχωριστή νόσος από τον όγκο του Wilms, όχι υπότυπος (θνητότητα 64%)

    Νεφροβλαστομάτωση:

    • Θεωρείται προκαρκινωματώδης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος 
    • ΝΟΚ (παρουσία γραμμικών αποτιτανώσεων)
    • Υπέρηχος κοιλίας (παρέχει τις καλύτερες πληροφορίες για την επέκταση του όγκου)
    • Αξονική τομογραφία για την εξέταση θώρακος και κοιλίας 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία κοιλίας
    • ΕΦΠ (ενδοφλέβια πυελογραφία), σπανίως, είναι χρήσιμη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μερικές φορές η αναρρόφηση μυελού των οστών είναι απαραίτητη για την διάκριση από το νευροβλάστωμα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εσωτερικός ασθενής μέχρι την σταθεροποίηση της μετεγχειρητικής πορείας και το πέρας της χημειοθεραπείας 

     6

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επισκόπηση και αμφίχειρη ψηλάφηση των νεφρών 
    • Ριζική νεφρεκτομία με εκτομή του ουρητήρα και βιοψία για την ακριβή σταδιοποίηση 
    • Εξέταση κάθε διογκωμένου λεμφαδένα 
    • Ταυτοποίηση του εξαιρεθέντος όγκου με αγκτήρες τιτανίου 
    • Ο όγκος πρέπει να παραδίδεται στον παθολογοανατόμο χωρίς να εμβαπτίζεται σε φορμαλίνη
    • Κάθετη μέση τομή όταν ο όγκος επεκτείνεται στον δεξιό κόλπο (με πιθανή καρδιοαναπνευστική αναστόμωση)
    • Σε αμφοτερόπλευρο όγκο του Wilms, βιοψία, στη συνέχεια χημειοθεραπεία και επέμβαση σε δεύτερο χρόνο 6 εβδομάδες με 6 μήνες αργότερα για μερική αμφοτερόπλευρη νεφρεκτομία, αν δυνατόν
    • Χημειοθεραπεία 
    • Ακτινοθεραπεία στο στάδιο ΙΙ, μη ευνοϊκά ιστοπαθολογικά ευρήματα, στάδιο ΙΙ και IV 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογενείας του για μακρύ χρονικό διάστημα 
    • Πιθανότητα και άλλης κακοήθειας
    • Παρενέργειες χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ακτινομυσίνη-D
    • Βινκριστίνη 
    • Δοξορουβισίνη
    • Κυτοξάνη  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αδριαμυσίνη 
    • Κυκλοφωσφαμίδη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολυφαρμακευτική χημειοθεραπεία κάθε 3-4 εβδομάδες για16 εβδομάδες - 15 μήνες, εξαρτάται από το στάδιο 
    • Κάθε 4 μήνες για 1 χρόνο, κάθε 6 μήνες στο δεύτερο - τρίτο χρόνο, κάθε χρόνο στη συνέχεια 
    • Γενική αίματος, αξονική τομογραφία θώρακος και κοιλίας σε κάθε επίσκεψη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • 1-2% θα αναπτύξουν και δεύτερη κακοήθεια (λευχαιμία, λέμφωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, σάρκωμα μαλακών μορίων)
    • Υψηλός κίνδυνος γεννήσεων νεογνών χαμηλού βάρους και περιγεννητικής θνησιμότητας στους απογόνους των γυναικών που επιβίωσαν από τον όγκο του Wilms
    • Υποτροπή εμφανίζεται, συνήθως, στο θώρακα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ευνοϊκή ιστοπαθολογία, 91% επιβίωση 
    • Διάσπαρτη αναπλασία, 20% επιβίωση
    • Εντοπισμένη, αναπλασία, 64% επιβίωση 

    Σταδιοποίηση 

    1. Ι - Ο όγκος περιορίζεται στο νεφρό και έχει εξαιρεθεί τελείως 
    2. ΙΙ - Ο όγκος επεκτείνεται έξω από το νεφρό αλλά έχει εξαιρεθεί τελείως 
    3. ΙΙΙ - Διήθηση περινεφρικών ιστών και οργάνων κοιλίας (θετικού λεμφαδένες, σημεία ρήξης του όγκου κατά την εγχείρηση)
    4. IV - Αιματογενείς μεταστάσεις 
    5. V - Αμφοτερόπλευρη προσβολή των νεφρών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εμφανίζεται μόνο στα παιδιά

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Μεσοβλαστικό νέφρωμα - αναγνωρίζεται μόνο ιστολογικά. Εμφανίζεται στους πρώτους 6 μήνες. Βασικά είναι καλοήθεις αν και έχουν αναφερθεί μεταστάσεις, έχει την τάση διηθητικής ανάπτυξης. Σημεία ρήξης κατά την επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπή. Δεν απαιτείται χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία σε πλήρη εξαίρεση του όγκου 
    • Νεφροβλαστωμάτωση - προκαρκινωματώδης, εμφάνιση όζων στον ένα ή και στους δύο νεφρούς. Εκτελείται βιοψία και τοπική εξαίρεση

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες καρκίνου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    med wilms tumour

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η Αλόη στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Θεραπεία πρωτονίων

    Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Όγκος του Wilms

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κολοκυθάκια Κολοκυθάκια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολοκυθάκια

    Τα κολοκυθάκια ή κολοκύθα ή κολοκύθια ή κρεατοκόλοκο ή Cucubita pepo ή Cucubita maxima ή Cucubita longa ανήκουν στην οικογένεια των Κουκουρβιτίδων.

    Είναι φυτά μονοετή, με βλαστούς που απλώνονται στη γη ή αναρριχούνται. Έχουν φύλλα μεγάλα, παλαμόλοβα, τραχιά και με μακρύ μίσχο. Τα άνθη τους είναι μεγάλα κίτρινα ή άσπρα και βρίσκονται στη βάση των φύλλων, χωρίζονται δε στα αρσενικά που είναι άγονα και στα γόνιμα θηλυκά. Ο καρπός τους είναι μικρά πράσινα σε διάφορους τόνους κολοκυθάκια και μεγάλες μακρόστενες κολοκύθες ή κολότζια που τρυφερά πράσινα τρώγονται βραστά. Όταν ωριμάσουν παίρνουν ένα πορτοκαλί χρώμα και οι κολοκύθες τρώγονται ψητές, με πουργούρι και σταφίδες ή γίνονται γλυκό. Το κρεατοκόλοκο ή μαρταγγούρα είναι μακρόστενο κολοκύθι με δερματώδη φλοιό που αφαιρείται πριν το μαγείρευμα. Συνήθως, μαγειρεύεται παραγεμιστό. Είναι το μόνο φυτό από αυτή την ομάδα που τα άνθη του είναι άσπρα. Ανθίζουν από νωρίς την άνοιξη μέχρια αργά το καλοκαίρι σε φυσικές καλλιέργειες και τα κολοκυθάκια ολόχρονα σε καλλιέργειες στα θερμοκήπια.

    Τα κολοκυθάκια είναι ιθαγενές φυτό των Ινδιών που έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο.

    cucubita1

    Χρήσιμα μέρη κολοκυθιών

    Χρήσιμα μέρη είναι τα κολοκυθάκια, οι κολοκύθες και τα κρεατοκόλακα ή μαρταγγούρες, τα άνθη τους και οι σπόροι τους.

    Δραστικές ουσίες κολοκυθιών

    Τα κολοκυθάκια περιέχουν χλωροφύλλη, βιταμίνη Α, Β1, Β2, Β3 και C, κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, νάτριο και σίδηρο.

    Οι ώριμες κολοκύθες περιέχουν σάκχαρα, βιταμίνη Α, Β1, Β2, C, Ε, οργανικά οξέα, πηκτίνη και προβιταμίνη Α.

    Οι σπόροι τους περιέχουν βιταμίνες του συμπλέγματος Β κι ελάχιστη ποσότητα βιταμίνης Α, ασβέστιο, πρωτεϊνες, μαγνήσιο, λιπαρό λάδι, άμυλο, αιθέριο λάδι, ρητίνη, πεπορεγίνη με ταινιοκτόνες ιδιότητες, κουκουρβιτόλη με κυτταροστατικές ιδιότητες που συστήνεται και για τη διόγκωση του προστάτη.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολοκυθάκια και κολοκύθες

    Τα φρέσκα τρυφερά κολοκυθάκια και οι κολοκύθες είναι διαιτητική τροφή, γιατί τα 100 γραμμάρια περιέχουν, μόλις 15 θερμίδες. Αυτό ισχύει όταν τρώγονται βραστά και ψητά. Με το τηγάνισμα οι θερμίδες τους αυξάνονται.

    Τα κολοκυθάκια και οι κολοκύθες είναι ευστόμαχα, διουρητικά, ευκοίλια και αποτοξινωτικά και συστήνονται βραστά ή ψητά σε δίαιτες αδυνατίσματος, σε κολίτιδα, στομαχικές διαταραχές, νεφρική ανεπάρκεια, οιδήματα, αρτηριοσκλήρωση και υπερχοληστερολαιμία. Η πηκτίνη βοηθά στη διάσπαση του λίπους.

    cucubita2

    Φρέσκος χυμός κολοκυθιών

    Βοηθά σε πόνους αυτιών. Ζεσταίνετε ελαφρά το χυμό και στάζετε 2 σταγόνες σε κάθε αυτί. Ο χυμός αυτός βοηθά και στις αϋπνίες (μισό ποτήρι χυμού πριν τον ύπνο). Το χυμό αυτό μπορείτε να τον γλυκάνετε κατά βούληση με μέλι.

    Η σάρκα τους βρασμένη σε χλιαρό κατάπλασμα βοηθά σε εγκαύματα πρώτου βαθμού, σε σκασίματα της επιδερμίδας και σε πληγές.

    Η μαρμελάδα που γίνεται από τις ώριμες κολοκύθες είναι καθαρτική και δεν αφήνει κατάλοιπα στο πεπτικό σύστημα, γιατί περιέχει γλυσχριματώδεις ουσίες που καθαρίζουν τα έντερα. Η μαρμελάδα αυτή συστήνεται αντί οποιουδήποτε άλλου καθαρτικού παρασκευάσματος. Γίνεται με τον παρακάτω τρόπο:

    • Παίρνετε 200 γραμμάρια μήλα και 800 γραμμάρια κολοκύθα καθαρισμένη και ψιλοκομμένη. Τα βράζετε με λίγο νερό όσο να τα σκεπάσει. Αφού ψηθούν, τα λιώνετε, προσθέτετε κανέλα και λεμόνι και τα δένετε σε μαρμελάδα. Δε βάζετε ζάχαρη.

    Η ομοιοπαθητική τα χρησιμοποιεί σαν πηγή αλάτων για τον οργανισμό και σαν αντιεμετικό σε ναυτίες.

    Η λειωμένη σάρκα των κολοκυθιών, κρύα σαν κατάπλασμα, καταπραΰνει τους πόνους από εγκαύματα πρώτου βαθμού, πονοκεφάλους και φλεγμονές ματιών.

    • Παίρνετε ένα ώριμο κολοκύθι, το κόβετε στη μέση, καθαρίζετε από τους σπόρους του, προσθέτετε ακατέργαστη ζάχαρη, το κλείνετε και το αφήνετε σε δροσερό μέρος, για τα σημερινά δεδομένα στο ψυγείο, για 7 ημέρες. Θα παρατηρήσετε την έβδομη ημέρα ότι έχετε ένα γλυκό χυμό. Από το χυμό αυτό παίρνετε ένα φλιτζανάκι του καφέ, τρεις φορές την ημέρα. Ο χυμός αυτός είναι ηπατικός, στομαχικός και τονωτικός. Συστήνεται ειδικά σε ανάρρωση μετά από σοβαρή αρρώστια ή μεγάλη εγχείρηση.

    Τα βρασμένα κολοκυθάκια και το νερό, μέσα στο οποίο έχουν βράσει, συστήνονται σε νεφρικές ανωμαλίες, σε υπερτροφία του προστάτη, σε κατακράτηση ούρων, ακόμη και σε βρογχικά προβλήματα.

    1000578862 1000014626 1529413489

    Άνθη κολοκυθιών

    Τα άνθη της κολοκυθιάς περιέχουν περισσότερο σίδηρο από ότι τα κολοκυθάκια.

    Τα άνθη τους ξηραμένα και κοπανισμένα να γίνουν σκόνη, βοηθούν με εισπνοές σε πολύποδα της μύτης.

    Αφέψημά τους χρησιμοποιείται με πλύσεις για επούλωση των πληγών.

    Τα άγονα άνθη των κολοκυθιών μαγειρεύονται είτε τηγανισμένα με αυγά είτε παραγεμισμένα.

    Σπόροι κολοκυθιών

    Συνταγή για τα παράσιτα

    Οι σπόροι τους έχουν ανθελμινθικές ιδιότητες και συστήνονται για σκουλήκια στα έντερα.

    Μπορείτε να τους χρησιμοποιείτε με διάφορους τρόπους για το σκοπό αυτό. 

    Καθαρίστε 300 γραμμάρια σπόρους για τους ενήλικες και μέχρι 100 γραμμάρια για τα παιδιά. Τους τρώτε πρωί, κατανήστικοι και μετά μισή ώρα παίρνετε καθαρτικό, για να αποβληθούν τα νεκρά σκουλήκια. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται για 3 συνεχείς ημέρες.

    • Κοπανίζετε τους καθαρισμένους σπόρους στο γουδί με νερό, μέχρι να γίνουν μια πάστα. Προσθέτετε μέλι και τα δουλεύετε καλά. Το μείγμα αυτό το παίρνετε πρωί κατανήστικοι και μετά από μισή ώρα καθάρσιο. Οι αναλογίες οι ίδιες, ενώ η θεραπεία διαρκεί για δύο μέρες. Για τους ενήλικες μόνο: κοπανίζετε καθαρισμένους κολοκυθόσπορους με φύλλα αψιθιάς και τους τρώνε κατανήστικοι.

    Πέραν των ταινιοκτόνων ιδιοτήτων τους, σπόροι των κολοκυθιών είναι ευκοίλιοι και τονωτικοί για τον οργανισμό, αλλά συστήνονται να τρώγονται ωμοί και όχι αλατισμένοι.

    Συστήνονται επίσης σε άτομα με διόγκωση του προστάτη, γιατί βοηθούν να ξεπεραστεί το πρόβλημα. Μπορείτε να τους τρώτε το βράδυ, όταν κάθεστε στην τηλεόραση και ζητάτε κάτι να μασουλάτε ή να τους προσθέτετε στις σαλάτες, πιλάφια και άλλα φαγητά.

    Οι σπόροι τους σε σκόνη και διαλυμένοι σε νερό, μπορούν να αντικαταστήσουν το γάλα, για άτομα που πρέπει να αποφεύγουν για διάφορους λόγους.

    cucubita 3

    Έμπλαστρα για τα οιδήματα

    Βράστε με νερό, λίγα κολοκυθάκια, κολοκάσι κοπανισμένο, λάδι και αλεύρι από κριθάρι και βάλτε το πάνω στα οιδήματα με καταπλάσματα.

    Συνταγή για τη πλευρίτιδα

    Χρησιμοποιείστε 2,5 κιλά κολοκύθια μακριά. Κόψτε τα σε φέτες και βάλτε στην κατσαρόλα 1 λίτρο λάδι και τηγανίστε τα μέχρι να ξεραθούν μετά βγάλτε τα και όταν κρυώσει το λάδι πάλι βάλτε τα και ψήστε τα έως 7 φορές. Μετά λιώστε με μπλέντερ. Φυλάξτε το σε γυάλινο βάζο και όταν χρειαστεί γεμίζετε ένα φλυτζάνι, το ζεσταίνετε τόσο όσο χρειάζεται για να το δεχτεί το σώμα. Αλείφετε τον πάσχοντα και τον δένετε με ζεστά πανιά, φοράει τα ρούχα του και τον ποτίζετε ένα τσάι από χαμομήλι ή από ζαμπούκο ή άνθη κουφοξυλιάς. Πλαγιάστε τον και σκεπάστε τον να ιδρώσει και κατευθείαν να αλλάξει. Αυτό να το κάνει τρεις φορές. 

    Για τον πονοκέφαλο

    Κοπανίστε αμάραντο και κολοκύθι ωμό μέχρι να βγάλουν το ζωμό τους. Έπειτα βάλτε ροδόσταγμα και ροδέλαιο, δηλαδή τριανταφυλλόλαδο και ενώστε τα με τον ζωμό. Αλείψτε το κεφάλι σας και θα γίνετε καλά.

    Αποστήματα 

    Βράστε καλά αψιθιά με κολότζια μαύρα ή κόκκινα, προσθέστε λίγο λάδι και με το μείγμα αυτό κάντε κατάπλασμα για την διάνοιξή τους.

    Πολύποδες της μύτης

    Ξεράνετε και κοπανήστε σε σκόνη άνθη κολοκυθιάς. Βάλτε τα σε ένα κουτάκι και προσθέστε τέσσερις σταγόνες ελαιόλαδο. Το μείγμα αυτό το ρουφάμε από τη μύτη όπως τον καπνό.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    SVSQU117

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινά κολοκυθάκια στο φούρνο

    Υγιεινά κολοκυθάκια γεμιστά με ρύζι

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Κολοκύθια γεμιστά

    Σούπα με λαχανικά για όσους είναι άρρωστοι

    Κολοκυθοσαλάτα

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Σνακ για να τρώτε όταν κάνετε δίαιτα

    Μεσημεριανό φαγητό χωρίς κρέας

    Οι καλύτερες σαλάτες στην υγιεινή διατροφή

    Γλυκοκολοκυθιά

    Δίαιτα με σούπες

    Ποιες είναι οι αλκαλικές και ποιες οι όξινες τροφές

    Τα οφέλη από τις βραστές σαλάτες

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Γέφυρα εγκεφάλου Υπαραχνοειδής αιμορραγία »