Πέμπτη, 05 Ιουνίου 2014 10:41

Υπαραχνοειδής αιμορραγία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Τι είναι η υπαραχνοειδής αιμορραγία

Υπαραχνοειδής αιμορραγία, ICD-10 I60, P10.3, S06.6, είναι ένας ιδιαίτερος τύπος εγκεφαλικής αιμορραγίας που, συνήθως, εκδηλώνεται αιφνιδιαστικά σε ανθρώπους κάθε ηλικίας χωρίς προειδοποιητικά συμπτώματα και που χρειάζεται επείγουσα αντιμετώπιση.


Παράγοντες κινδύνου για υπαραχνοειδή αιμορραγία

  • Ο κίνδυνος για υπαραχνοειδή αιμορραγία αυξάνεται με την ηλικία. Ο κίνδυνος είναι περίπου 25 τοις εκατό υψηλότερος σε γυναίκες άνω των 55 σε σύγκριση με τους άνδρες της ίδιας ηλικίας, πιθανόν αντανακλώντας τις ορμονικές αλλαγές που προκύπτουν από την εμμηνόπαυση, όπως η μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων.
  • Η γενετική μπορεί να διαδραματίσει έναν ρόλο στην προδιάθεση ενός ατόμου να υπαραχνοειδούς αιμορραγίας. Ο κίνδυνος αυξάνεται τρεις έως πέντε φορές σε πρώτου βαθμού συγγενείς με ασθενή με υπαραχνοειδή αιμορραγία.
  • Ωστόσο, οι παράγοντες του τρόπου ζωής είναι πιο σημαντικοί. Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου είναι το κάπνισμα, η υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση) και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.
  • Κάποια προστασία απροσδιορίστου σημασίας παρέχουν η Καυκάσια εθνικότητα, η θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης και ο σακχαρώδης διαβήτης. Υπάρχει μια αντίστροφη σχέση μεταξύ της ολικής χοληστερόλης του ορού και του κινδύνου της μη τραυματικής υπαραχνοειδούς αιμορραγίας. Περίπου το 4 τοις εκατό των ανευρυσματικών αιμορραγιών συμβαίνουν μετά τη σεξουαλική επαφή και το 10 τοις εκατό σε άτομα που σκύβουν ή σηκώνουν βαριά αντικείμενα κατά την έναρξη των συμπτωμάτων τους.

Συνολικά, περίπου 1 τοις εκατό όλων των ανθρώπων έχουν ένα ή περισσότερα εγκεφαλικά ανευρύσματα. Τα περισσότερα από αυτά, όμως, είναι μικρά και είναι απίθανο να υποστούν ρήξη.

Ο εγκέφαλος καλύπτεται από τρεις διακριτές μεμβράνες, τις μήνιγγες. Η μεσαία από αυτές λέγεται αραχνοειδής μήνιγγα. Κάτω από την αραχνοειδή μήνιγγα και γύρω από τον εγκέφαλο υπάρχει ένας στενός κενός χώρος μέσα στον οποίο κυκλοφορεί εγκεφαλονωτιαίο υγρό και μέσα στον οποίο φιλοξενούνται τα μεγάλα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου (αρτηρίες και φλέβες). Αυτός ο χώρος ονομάζεται υπαραχνοειδής χώρος. Η υπαραχνοειδής αιμορραγία λέγεται έτσι γιατί το αίμα «χύνεται» έξω από ένα μεγάλο αιμοφόρο αγγείο του εγκεφάλου (συνήθως από μια αρτηρία) προς τον υπαραχνοειδή χώρο. Στις περισσότερες περιπτώσεις αιτία της αιμορραγίας είναι η ρήξη («σπάσιμο») ενός προϋπάρχοντος ανευρύσματος σε από τις μεγάλες αρτηρίες του εγκεφάλου.


Αιτίες της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας

Η ετήσια συχνότητα της αυτόματης υπαραχνοειδούς αιμορραγίας υπολογίζεται σε 12 περιστατικά ανά 100.000 πληθυσμό. Σε ένα ποσοστό 10% η αιμορραγία είναι αγνώστου αιτιολογίας, δηλαδή παρά τον ενδελεχή έλεγχο δεν αναγνωρίζεται αιτία.

Οι περισσότερες περιπτώσεις υπαραχνοειδούς αιμορραγίας, όμως, οφείλονται σε τραύμα.

Σε 85 τοις εκατό των περιπτώσεων της αυτόματης  υπαραχνοειδούς αιμορραγίας, η αιτία είναι η ρήξη εγκεφαλικού ανευρύσματος από διάταση στο τοίχωμα σε μία από τις αρτηρίες του εγκεφάλου. Αυτές οι αρτηρίες βρίσκονται στον κύκλο του Willis. Τα ανευρύσματα έχουν, συνήθως, σακοειδή μορφολογία και ευθύνονται για το 75-80% των υπαραχνοειδών αιμορραγιών. Τα ανευρύσματα είναι, συνήθως, συγγενούς αιτιολογίας και σε ένα ποσοστό περίπου 10% μπορεί να έχουν οικογενή χαρακτήρα, δηλαδή να εμφανίζονται σε περισσότερα από ένα άτομα που έχουν πρώτου βαθμού συγγένεια. Σπανιότερα μπορεί να είναι μυκωτικά, δηλαδή φλεγμονώδους αιτιολογίας. Τα μυκωτικά παρατηρούνται συχνά σε ασθενείς με βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα. Το 5% αποδίδεται σε αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες, ενώ το υπόλοιπο 15-20% οφείλεται σε φλεγμονές-αγγειΐτιδες, αιμορραγικούς όγκους, συστηματικές διαταραχές του πηκτικού μηχανισμού, φάρμακα ή χρήση ουσιών όπως η κοκαΐνη.

Σε ένα ποσοστό 10% η αιμορραγία είναι αγνώστου αιτιολογίας, δηλαδή παρά τον ενδελεχή έλεγχο δεν αναγνωρίζεται αιτία.

Στο 15-20 τοις εκατό των περιπτώσεων της αυτόματης υπαραχνοειδής αιμορραγίας, δεν  ανιχνεύεται το ανεύρυσμα στην πρώτη αγγειογραφία. Οι μισές από αυτές αποδίδονται σε μη ανευρυσματική περιμεσεγκεφαλική αιμορραγία, στην οποία το αίμα περιορίζεται στον υπαραχνοειδή χώρο γύρω από το μεσεγκέφαλο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η προέλευση του αίματος είναι άγνωστη. Το υπόλοιπο ποσοστό οφείλεται σε άλλες διαταραχές που επηρεάζουν τα αιμοφόρα αγγεία, όπως αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες, διαταραχές των αιμοφόρων αγγείων στο νωτιαίο μυελό, και αιμορραγία σε διάφορους όγκους. Η χρήση κοκαΐνης και η δρεπανοκυτταρική αναιμία (συνήθως στα παιδιά) και, σπάνια, η αντιπηκτική θεραπεία, διάφορα προβλήματα με την πήξη του αίματος και η αποπληξία της υπόφυσης μπορεί, επίσης, να οδηγήσουν σε υπαραχνοειδή αιμορραγία.

Η υπαραχνοειδής αιμορραγία μπορεί να ανιχνευθεί σε αξονική τομογραφία στο 60 τοις εκατό των ατόμων με τραυματική βλάβη του εγκεφάλου, και εμφανίζεται, συνήθως, κοντά στην τοποθεσία του κατάγματος του κρανίου ή της ενδοεγκεφαλικής θλάσης. Είναι ασαφές, ωστόσο, αν η παρουσία της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας είναι δείκτης της σοβαρότητας του τραυματισμού της κεφαλής.


Ποια είναι τα συμπτώματα της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας

Κατά την εκδήλωση της αιμορραγίας ο ασθενής αισθάνεται ξαφνικά πολύ δυνατό και ασυνήθιστο πονοκέφαλο, που, συνήθως, τον αναγκάζει να πέσει κάτω και να πιάσει το κεφάλι με τα χέρια του, σαν να έχει δεχτεί στο πίσω μέρος του κεφαλιού κτύπημα με ρόπαλο. Σε πολλές περιπτώσεις, αμέσως μετά εκδηλώνεται επιληπτική κρίση με σπασμούς.

Μερικές φορές επέρχεται ο θάνατος λίγα λεπτά μετά την εκδήλωση της αιμορραγίας-η υπαραχνοειδής αιμορραγία είναι μια από τις κυριότερες αιτίες αιφνίδιου θανάτου μαζί με τα καρδιακά επεισόδια. Από τους ασθενείς που παραμένουν ζωντανοί μετά την εκδήλωση της αιμορραγίας, αρκετοί πολύ γρήγορα χάνουν την επικοινωνία με το περιβάλλον (πέφτουν σε κώμα), ενώ οι υπόλοιποι παραμένουν σε καλή νευρολογική κατάσταση. Στην τελευταία αυτή κατηγορία ασθενών υπάρχει κίνδυνος να μη γίνει σωστή διάγνωση, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος.

Έτσι πρέπει να εγείρεται η υποψία υπαραχνοειδούς αιμορραγίας όταν συμβαίνει ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω:

  • εκδηλώνεται αυχενοϊνιακή κεφαλαλγία (πονοκέφαλος με επίκεντρο στο πίσω μέρος του κεφαλιού και στον αυχένα) αιφνιδιαστική, έντονη και ασυνήθιστη
  • ακολουθεί έμετος
  • ακολουθεί έστω και στιγμιαία απώλεια συνείδησης ‘απώλεια αισθήσεων’
  • η κεφαλαλγία μετά την αιφνίδια έναρξή της παραμένει επίμονη και βασανιστική για πολλές ώρες ή μέρες χωρίς να υποχωρεί με αναλγητικά (παυσίπονα) φάρμακα και με ανάπαυση
  • υπάρχουν και άλλες νευρολογικές εκδηλώσεις (π.χ. αδυναμία στα άκρα, δυσχέρεια ομιλίας)
  • υπάρχει αυχενική δυσκαμψία (μεγάλη δυσκολία στην κάμψη του κεφαλιού-εκδηλώνεται συνήθως αρκετές ώρες μετά το επεισόδιο)

Το κλασικό σύμπτωμα της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας είναι κεραυνοβόλος κεφαλαλγία. Αυτή η κεφαλαλγία συχνά επεκτείνεται προς την ινιακή χώρα (το πίσω μέρος του κεφαλιού).

Ο εμετός μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα, και 1 στους 14 έχουν επιληπτικές κρίσεις. 

Η σύγχυση, το μειωμένο επίπεδο συνείδησης ή το κώμα μπορεί να συμβούν, όπως και η δυσκαμψία στον αυχένα και άλλα σημεία μηνιγγισμού. Η δυσκαμψία αυχένα, συνήθως, παρουσιάζεται έξι ώρες μετά την αρχική έναρξη της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας.

Η διαστολή της κόρης και η απώλεια του αντανακλαστικού του φωτός της κόρης μπορεί να είναι αποτέλεσμα αύξησης της ενδοκράνιας πίεσης (πίεση στο εσωτερικό του κρανίου). Η  ενδοφθάλμια αιμορραγία (στο βολβό του ματιού) μπορεί να συμβεί από την αυξημένη πίεση: αιμορραγία κάτω από την υαλώδη μεμβράνη (μεμβράνη, που περιβάλλει το υαλοειδές σώμα του οφθαλμού), και η αιμορραγία του υαλώδους μπορεί να είναι ορατή στο βυθοσκόπηση. Αυτό είναι γνωστό ως σύνδρομο Terson (συμβαίνει σε 3-13 τοις εκατό των περιπτώσεων) και είναι πιο συχνή σε πιο σοβαρή υπαραχνοειδή αιμορραγία.

Οι ανωμαλίες του απαγωγού νεύρου (αδυναμία της προς τα κάτω και προς τα έξω κίνησης οφθαλμού και η αδυναμία να σηκώσει ο ασθενής το βλέφαρο στην ίδια πλευρά) ή παράλυση (απώλεια κίνησης) μπορεί να υποδεικνύουν αιμορραγία από την οπίσθια αρτηρία.

Οι επιληπτικές κρίσεις είναι πιο συχνές εάν η αιμορραγία είναι από ένα ανεύρυσμα.

Ο συνδυασμός της ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας και της αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης (αν υπάρχει) οδηγεί σε ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος. Αυτό πιστεύεται ότι συμβαίνει μέσω δύο μηχανισμών, μιας άμεσης επίδρασης στην μυελό που οδηγεί σε ενεργοποίηση του  συμπαθητικού νευρικού συστήματος και μίας τοπικής απελευθέρωσης φλεγμονωδών μεσολαβητών που κυκλοφορούν στην περιφερική κυκλοφορία, που ενεργοποιούν το συμπαθητικό σύστημα. Ως συνέπεια, αυξάνει η αρτηριακή πίεση και προκαλείται αγγειοσυστολή που οδηγεί σε αυξημένη συστηματική αγγειακή αντίσταση. Η υψηλή αδρεναλίνη μπορεί επίσης να προκαλέσει καρδιακές αρρυθμίες (ανωμαλίες του καρδιακού ρυθμού), ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλαγές (σε 27 τοις εκατό των περιπτώσεων), και καρδιακή ανακοπή (σε 3 τοις εκατό των περιπτώσεων), γρήγορα μετά την έναρξη της αιμορραγίας. Μετά επέρχεται το νευρογενές πνευμονικό οίδημα με διαρροή υγρού από τα πνευμονικά τριχοειδή αγγεία εντός των χώρων των κυψελίδων, του πνεύμονα.

Η υπαραχνοειδής αιμορραγία μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα που έχουν υποστεί τραυματισμό στο κεφάλι. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, μειωμένο επίπεδο συνείδησης και ημιπάρεση (αδυναμία της μιας πλευράς του σώματος). Η υπαραχνοειδής αιμορραγία είναι ένα συχνό φαινόμενο σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση, και έχει μια κακή πρόγνωση εάν συνδέεται με την επιδείνωση του επιπέδου συνείδησης.


Διάγνωση υπαραχνοειδούς αιμορραγίας

Κάθε ασθενής με υποψία υπαραχνοειδούς αιμορραγίας πρέπει επειγόντως να υποβάλλεται σε αξονική τομογραφία (CT) εγκεφάλου, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ή όχι αιμορραγία. Αν δεν υπάρχει διαθέσιμος αξονικός τομογράφος (περίπτωση ασυνήθιστη σήμερα στις ανεπτυγμένες κοινωνίες) η διάγνωση μπορεί να γίνει με οσφυονωτιαία παρακέντηση, η οποία όμως απαγορεύεται σε περιπτώσεις ασθενών που είναι σε κώμα (δεν επικοινωνούν με το περιβάλλον) ή/και παρουσιάζουν εστιακή νευρολογική σημειολογία (π.χ. αδυναμία στα αριστερά ή στα δεξιά άκρα) γιατί μπορεί να συμβούν σοβαρές επιπλοκές.

Επίσης, η βυθοσκόπηση (εξέταση του βυθού των ματιών με ειδικό οφθαλμοσκόπιο) μπορεί να δείξει οίδημα οπτικών θηλών ή/και αιμορραγία πίσω από το υαλοειδές σώμα του ματιού.

Διαφοροδιάγνωση πρέπει να γίνεται από την μηνιγγίτιδα, την ημικρανία, και την εγκεφαλική φλεβική θρόμβωση κόλπων.

Τα αρχικά βήματα για την αξιολόγηση ενός ατόμου με υποψία υπαραχνοειδούς αιμορραγίας είναι η λήψη ιατρικού ιστορικού και η φυσική εξέταση.

Η καλύτερη μέθοδος για τη διάγνωση της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας είναι η αξονική τομογραφία (CT scan) χωρίς σκιαγραφικό, του εγκεφάλου. Αυτή έχει υψηλή ευαισθησία και θα εκτιμήσει σωστά πάνω από το 95 τοις εκατό των περιπτώσεων-ιδιαίτερα κατά την πρώτη ημέρα μετά την έναρξη της αιμορραγίας.

Η Μαγνητική τομογραφία (MRI) μπορεί να είναι πιο ευαίσθητη από τη CT μετά από αρκετές ημέρες. Μέσα σε έξι ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων η CT είναι 100 τοις εκατό ευαίσθητη.

Η αγγειογραφία. Αν η υπαραχνοειδής αιμορραγία επιβεβαιωθεί, η προέλευσή της πρέπει να προσδιορίζεται. Εάν η αιμορραγία οφείλεται σε ανεύρυσμα γίνεται εγκεφαλική αγγειογραφία και CT αγγειογραφία.

Σε οξεία βλάβη του ΚΝΣ από υπαραχνοειδή αιμορραγία, μπορεί να υπάρχει ανάσπαση του ST στο ΗΚΓ.  Οι ηλεκροκαρδιογραφικές αλλαγές είναι σχετικά συχνές σε υπαραχνοειδή αιμορραγία, και εμφανίζονται σε 40-70 τοις εκατό των περιπτώσεων. Μπορούν, επίσης, να περιλαμβάνουν παράταση του διαστήματος QT, κύματα Q, καρδιακές αρρυθμίες και ανάσπαση του ST που μιμείται μια καρδιακή προσβολή.

Εκτίμηση της νευρολογικής εικόνας

Υπάρχουν διάφορες βαθμολογικές κλίμακες.

-Η Κλίμακα Γλασκώβης χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση της συνείδησης.

Η Κλίμακα Γλασκόβης είναι μια μέθοδος νευρολογικής εκτίμησης. Χρησιμοποιείται, κυρίως, στην επείγουσα προνοσοκομειακή αντιμετώπιση ενός τραυματία για να υπολογίσουμε την σοβαρότητα της κατάστασης του τραυματία.

Υπολογίζεται ελέγχοντας τα μάτια, την λεκτική απόκριση και την κινητικότητα του τραυματία και βαθμολογώντας τα ευρήματα. Στο τέλος γίνεται άθροιση του σκορ.

Η ανώτερη βαθμολογία είναι το 15 ενώ η κατώτερη το 3.

Σε τραυματία με κλίμακα Γλασκόβης <8 χρειάζεται να γίνει ενδοτραχειακή διασωλήνωση.

Υπολογισμός

Μάτια
Ανοικτά = 4
Ανοίγουν στην εντολή = 3
Ανοίγουν στον πόνο = 2
παραμένουν κλειστά = 1

Ομιλία
Επικοινωνεί κανονικά = 5
Αποπροσανατολισμένος = 4 (κατανοητός λόγος αλλά για άσχετα θέματα)
Ομιλία με ασάφεια = 3 (ασύνδετη ομιλία χωρίς νόημα, σκόρπιες λέξεις, βρισιές)
Άναρθρες κραυγές = 2
Κανένας ήχος = 1

Κινητικότητα
Εκτελεί εντολές = 6
Εντοπίζει τα επώδυνα ερεθίσματα = 5
Αποσύρει στα επώδυνα ερεθίσματα = 4
Κάμπτει στον πόνο (αποφλοίωση) = 3
Εκτείνει στον πόνο(απεγκεφαλισμός) = 2
Καμία κινητικότητα = 1

-Κλίμακα σοβαρότητας της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας από Hunt και Hess:

1 ασυμπτωματική ή ελάχιστη κεφαλαλγία και μικρή δυσκαμψία του αυχένα 70%

2 μέτρια έως σοβαρή κεφαλαλγία, δυσκαμψία του αυχένα,  δεν υπάρχει νευρολογικό έλλειμμα, εκτός από κρανιακή παράλυση νεύρων 60%

3 υπνηλία, ελάχιστο νευρολογική έλλειμμα 50%

4 σε κώμα, μέτρια έως σοβαρή ημιπάρεση, ενδεχομένως απεγκεφαλισμός 20%

5 βαθύ κώμα, απεγκεφαλισμός, ακαμψία, ετοιμοθάνατος 10%

-Η Fisher κλίμακα κατατάσσει την υπαραχνοειδή αιμορραγίας με βάση την αξονική τομογραφία.

Εμφάνιση Βαθμού αιμορραγίας

1 Καμία εμφανής

2 Λιγότερο από 1 mm πάχος

3 Πάνω από 1 mm πάχος

4 Διάχυτη ενδοκοιλιακή αιμορραγία


Πρόληψη υπαραχνοειδούς αιμορραγίας

Ο αυτοσωματικός κυρίαρχος τύπος της πολυκυστικής νόσου των νεφρών είναι μια κληρονομική πάθηση των νεφρών, που είναι γνωστό ότι σχετίζεται με εγκεφαλικά ανευρύσματα σε 8 τοις εκατό των περιπτώσεων, αλλά τα περισσότερα τέτοια ανευρύσματα είναι μικρά και συνεπώς είναι απίθανο να υποστούν ρήξη. Η πρόληψη συνιστάται μόνο σε οικογένειες  όπου ένα μέλος της οικογένειας είχε ρήξη ανευρύσματος.

Η ενδαγγειακή θεραπεία των ανευρυσμάτων, προληπτικά,  είναι ευεργετική


Θεραπεία της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας

Εφόσον η διάγνωση συνηγορεί υπέρ ανευρύσματος, θεραπευτικά υπάρχουν δύο επιλογές, η χειρουργική αντιμετώπιση και η ενδαγγειακή θεραπεία ή ο εμβολισμός. Και οι δύο αυτές θεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν κοινό στόχο, δηλαδή την απομόνωση του ανευρύσματος από την κυκλοφορία και βέβαια εκτός από τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της καθεμιάς υπάρχουν και οι ενδείξεις, οι οποίες μάλιστα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην επιλογή της καταλληλότερης θεραπείας

Η θεραπεία περιλαμβάνει γενικά μέτρα για τη σταθεροποίηση του ασθενή. Αυτή περιλαμβάνει την πρόληψη επανααιμορραγίας με απομάκρυνση της πηγής αιμορραγίας, την πρόληψη αγγειόσπασμου, και την πρόληψη και την θεραπεία των επιπλοκών.

Η σταθεροποίηση του ασθενή είναι η πρώτη προτεραιότητα. Εκείνοι με ένα μειωμένο επίπεδο συνείδησης μπορεί να χρειαστεί να διασωληνωθούν και να μπουν σε μηχανικό αερισμό. Η αρτηριακή πίεση, ο σφυγμός, ο αναπνευστικός ρυθμός και η κλίμακα Γλασκώβης παρακολουθούνται συχνά. Μόλις επιβεβαιωθεί η διάγνωση, η εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας είναι προτιμότερη, δεδομένου μάλιστα ότι το 15 τοις εκατό μπορεί να έχει περαιτέρω αιμορραγία αμέσως μετά την εισαγωγή. Η διατροφή είναι προτιμότερη μέσω ρινογαστρικού σωλήνα. Σε γενικές γραμμές, η αναλγησία περιορίζεται σε λιγότερο κατασταλτικά μέσα, όπως η κωδεΐνη, γιατί η καταστολή μπορεί να επηρεάσει την ψυχική κατάσταση και συνεπώς επηρεάζει την ικανότητα να παρακολουθηθεί το επίπεδο της συνείδησης. Η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση εμποδίζεται με κάλτσες συμπίεσης. Ένας καθετήρας ουροδόχου κύστης εισάγεται συνήθως για την παρακολούθηση της ισορροπίας των υγρών. Οι βενζοδιαζεπίνες μπορεί να χορηγηθούν για να βοηθήσουν στην ανακούφιση από τη δυσφορία. Αντιεμετικά φάρμακα θα πρέπει να δοθούν.

Οι ασθενείς με κακό βαθμό Γλασκώβης κατά την εισαγωγή, οξεία επιδείνωση της νευρολογικής κατάστασης ή προοδευτική διεύρυνση των κοιλιών σε CT Scan δείχνουν την ανάγκη για την τοποθέτηση μιας εξωτερικής αντλίας κοιλίας. Χρησιμοποιείται για την αφαίρεση εγκεφαλονωτιαίου υγρού και αίματος που αυξάνουν την ενδοκρανιακή πίεση και μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για εγκεφαλικό αγγειόσπασμο.


Πρόληψη επανααιμορραγίας

Όταν η αξονική τομογραφία δείχνει ένα μεγάλο αιμάτωμα, μειωμένο επίπεδο συνείδησης ή εστιακά νευρολογικά συμπτώματα γίνεται  επείγουσα χειρουργική αφαίρεση του αίματος ή απόφραξη της αρτηρίας που αιμορραγεί. Μετά τις πρώτες 24 ώρες, ο κίνδυνος νέας αιμορραγίας παραμένει γύρω στο 40 τοις εκατό για τις επόμενες τέσσερις εβδομάδες, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι παρεμβάσεις θα πρέπει να στοχεύουν τη μείωση του κινδύνου αυτού το συντομότερο δυνατό.

Εάν ένα εγκεφαλικό ανεύρυσμα εντοπίζεται στην αγγειογραφία, τοποθετείται κλιπ γύρω από το λαιμό του ανευρύσματος με κρανιοτομή.

Μπορεί να γίνει και ενδαγγειακά: ένας καθετήρας εισάγεται στη μηριαία αρτηρία στη βουβωνική περιοχή και προωθείται διαμέσου της αορτής στις αρτηρίες (δύο αρτηρίες της καρωτίδας και  δύο σπονδυλικές αρτηρίες) που τροφοδοτούν τον εγκέφαλο. Όταν το ανεύρυσμα έχει εντοπιστεί, σπείρες λευκόχρυσου προκαλούν την ανάπτυξη ενός θρόμβου αίματος, για να σταματήσει η αιμορραγία.

Τα ανευρύσματα της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας είναι δύσκολο να επιτευχθούν με αγγειογραφία και τείνουν να χειρουργούνται ανοιχτά.

Τα ανευρύσματα  της βασικής αρτηρίας και της οπίσθιας εγκεφαλικής αρτηρίας είναι δύσκολο να ελεγχθούν χειρουργικά και είναι πιο κατάλληλα για ενδαγγειακή διαχείριση.


Επιπλοκές υπαραχνοειδούς αιμορραγίας

Ο  αγγειόσπασμος, στον οποία τα αιμοφόρα αγγεία συστέλλονται και έτσι περιορίζεται η ροή του αίματος, είναι μια σοβαρή επιπλοκή της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας. Μπορεί να προκαλέσει ισχαιμική βλάβη του εγκεφάλου ("καθυστερημένη ισχαιμία») και μόνιμη εγκεφαλική βλάβη λόγω της έλλειψης οξυγόνου σε τμήματα του εγκεφάλου. Μπορεί να αποβεί μοιραία αν είναι σοβαρή. Η καθυστερημένη ισχαιμία χαρακτηρίζεται από νέα νευρολογικά συμπτώματα, και μπορεί να επιβεβαιωθεί με διακρανιακό Doppler ή εγκεφαλική αγγειογραφία. Περίπου το ένα τρίτο του συνόλου των ατόμων με υπαραχνοειδή αιμορραγία θα έχουν καθυστερημένη ισχαιμία, και οι μισοί από αυτούς έχουν μόνιμη βλάβη. Είναι δυνατόν να προληφθεί ο αγγειόσπασμος με διακρανιακό doppler κάθε 24-48 ώρες. Μια ταχύτητα ροής του αίματος άνω των 120 εκατοστών ανά δευτερόλεπτο είναι ενδεικτική του αγγειόσπασμου.

Η χρήση των αναστολέων των διαύλων ασβεστίου, πιστεύεται ότι είναι σε θέση να αποτρέψει τον σπασμό των αιμοφόρων αγγείων εμποδίζοντας την είσοδο ασβεστίου από τα λεία μυϊκά κύτταρα. Ο από του στόματος αναστολέας διαύλου ασβεστίου νιμοδιπίνη βελτιώνει την έκβαση εάν χορηγηθεί μεταξύ τέταρτης και εικοστής πρώτης ημέρα μετά την αιμορραγία. Σε τραυματική υπαραχνοειδή αιμορραγία, η νιμοδιπίνη δεν επηρεάζει τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, και δεν συνιστάται. Άλλοι αναστολείς των διαύλων ασβεστίου και το θειικό μαγνήσιο έχουν μελετηθεί. Ορισμένες παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι η θεραπεία με στατίνες μπορεί να μειώσει τον αγγειόσπασμο.

Η χρήση ενδοφλέβιων υγρών για να επιτευχθεί υπέρταση (υψηλή πίεση αίματος), υπερβολαιμία (περίσσεια υγρού στην κυκλοφορία) και αιμοαραίωση (ήπια αραίωση του αίματος) μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα της καθυστερημένης ισχαιμίας.

Αν δεν βελτιώνεται ο αγγειόσπασμος με τη φαρμακευτική αγωγή, η αγγειογραφία μπορεί να προσπαθήσει να εντοπίσει τις θέσεις του αγγειόσπασμου και αγγειοδιασταλτικά φάρμακα (φάρμακα που χαλαρώνουν το τοίχωμα των αιμοφόρων αγγείων) χορηγούνται απευθείας στην αρτηρία. Αγγειοπλαστική με άνοιγμα της στενωμένης περιοχής με ένα μπαλόνι μπορεί, επίσης, να πραγματοποιηθεί.

Άλλες επιπλοκές

Η υδροκεφαλία (απόφραξη της ροής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού) ανιχνεύεται σε αξονική τομογραφία, στην οποία υπάρχει διεύρυνση των πλαγίων κοιλιών. Εάν το επίπεδο της συνείδησης είναι μειωμένο, γίνεται αποστράγγιση της περίσσειας του υγρού με θεραπευτική οσφυϊκή παρακέντηση, ή μια προσωρινή συσκευή που είναι τοποθετημένη σε μία από τις κοιλίες.  Η ανακούφιση από υδροκεφαλία μπορεί να οδηγήσει σε τεράστια βελτίωση στην κατάσταση ενός ατόμου.

Οι διακυμάνσεις στις διαταραχές της αρτηριακής πίεσης και των ηλεκτρολυτών, καθώς και η πνευμονία και η καρδιακή ανεπάρκεια συμβαίνουν σε περίπου το ήμισυ των νοσηλευόμενων ατόμων με υπαραχνοειδή αιμορραγία και μπορεί να επιδεινώσουν την πρόγνωση.

Οι επιληπτικές κρίσεις συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της παραμονής στο νοσοκομείο σε περίπου το ένα τρίτο των περιπτώσεων. Πολλοί πιστεύουν ότι οι ασθενείς θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την πρόληψη με αντιεπιληπτικά φάρμακα.

Υπάρχει η πιθανότητα μιας γαστρικής αιμορραγίας που οφείλονται σε έλκη από στρες


Πρόγνωση της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας

Η υπαραχνοειδής αιμορραγία, συχνά συνδέεται με μια κακή έκβαση. Το ποσοστό θνησιμότητας για την υπαραχνοειδή αιμορραγία είναι μεταξύ 40 και 50 τοις εκατό. Από αυτούς που επιβιώνουν το ένα τέταρτο έχει σημαντικούς περιορισμούς στον τρόπο ζωής τους, και λιγότερο από το ένα πέμπτο δεν έχουν υπολειμματικά συμπτώματα καθόλου.

Η καθυστέρηση στην διάγνωση της ελάσσονος υπαραχνοειδής αιμορραγίας συμβάλλει στην κακή έκβαση.  Παράγοντες που οδηγούν σε χαμηλό νευρολογικό σκορ, συστολική υπέρταση, καρδιακή προσβολή, ηπατική νόσο, ανεύρυσμα στην οπίσθια κυκλοφορία και μεγαλύτερη ηλικία, έχουν χειρότερη πρόγνωση. Επίσης, η καθυστερημένη εμφάνιση ισχαιμίας που προκύπτει από αγγειοσύσπαση, η ανάπτυξη ενδοεγκεφαλικού αιματώματος ή η ενδοκοιλιακή αιμορραγία (αιμορραγία μέσα στις κοιλίες του εγκεφάλου) και η παρουσία πυρετού κατά την όγδοη ημέρα είναι δυσμενή προγνωστικά στοιχεία.

Η αγγειογραφία που είναι αρνητική για υπαραχνοειδή αιμορραγία, και η περιμεσεγκεφαλική αιμορραγία γύρω από το μεσεγκέφαλο με πολύ χαμηλό ποσοστό επανααιμορραγίας ή καθυστερημένη ισχαιμία έχουν καλή πρόγνωση.

Τα άτομα με μέτρια και σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση που έχουν υπαραχνοειδή αιμορραγία,  έχουν διπλάσιο κίνδυνο θανάτου. Μπορούν, επίσης, να έχουν υψηλότερο κίνδυνο σοβαρής αναπηρίας και σοβαρών επιπλοκών, όπως μετατραυματική επιληψία, υδροκέφαλο. Ωστόσο, περισσότερο από το 90 τοις εκατό των ατόμων με τραυματική υπαραχνοειδή αιμορραγία και σκορ Glasgow πάνω από 12 έχουν καλή έκβαση.

Τέλος, γενετικοί παράγοντες επηρεάζουν την πρόγνωση σε υπαραχνοειδή αιμορραγία. Για παράδειγμα, ένας ασθενής που έχει δύο αντίγραφα του ΑροΕ4 (μια παραλλαγή του γονιδίου που κωδικοποιεί την απολιποπρωτεΐνη Ε που παίζει, επίσης, ένα ρόλο στην νόσο του Alzheimer) φαίνεται ότι έχει αυξημένο κίνδυνο για καθυστερημένη ισχαιμία και χειρότερη έκβαση.

Η εμφάνιση υπεργλυκαιμίας (υψηλό σάκχαρο στο αίμα) μετά από υπαραχνοειδή αιμορραγία παρέχει υψηλότερο κίνδυνο.

Μακροπρόθεσμες συνέπειες της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας

Η κόπωση, οι διαταραχές της διάθεσης, το άγχος, η κατάθλιψη, η διαταραχή μετατραυματικού στρες, και η γνωστική δυσλειτουργία είναι συχνές. 46 τοις εκατό των ανθρώπων που είχαν υπαραχνοειδή αιμορραγία έχουν γνωστική δυσλειτουργία που επηρεάζει την ποιότητα της ζωής τους. Πάνω από το 60 τοις εκατό έχουν συχνούς πονοκεφάλους, βλάβη του υποθαλάμου και της υπόφυσης, κι έτσι διαταραχές στην ορμονική ρύθμιση και την παραγωγή. Περισσότερο από το ένα τέταρτο των ατόμων με προηγούμενη υπαραχνοειδή αιμορραγία μπορεί να αναπτύξουν υποϋποφυσισμό (ανεπάρκειες σε ένα ή περισσότερα από τα υποθαλάμου-υπόφυσης ορμόνες όπως αυξητική ορμόνη, ωχρινοτρόπο ορμόνη ή ωοθυλακιοτρόπο ορμόνη).

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Διάγνωση υπαραχνοειδούς αιμορραγίας

Aναπνευστική αλκάλωση

Πώς θα καταλάβετε αν κάποιος έπαθε εγκεφαλικό

Μηχανάκι για παρακολούθηση του INR

Η ομάδα αίματος δείχνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό

Μυρμήγκιασμα

Αιμορροφιλία

Εγκεφαλική αιμορραγία

Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

Τι είναι η γύρη ανθέων

www.emedi.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάστηκε 8799 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2021 08:47
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σοφόρα η ιαπωνική Σοφόρα η ιαπωνική

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σοφόρα την ιαπωνική

    Η σοφόρα η ιαπωνική, κοινά γνωστή σαν ακακία ανήκει στην οικογένεια των Λεγκουμιδών ή Χεδρωπών.

    Η Σοφόρα ή Γιαπωνέζικη Σοφόρα ή Ιαπωνική Ακακία ή Sophora japonika ή Styphnolobium japonicum είναι φυλλοβόλο δέντρο μέσου ύψους και γρήγορης ανάπτυξης. Φυτεύεται σε πάρκα, σε πλατείες, σε δεντροστοιχίες και για σκιά στον κήπο. Έχει κόμη σφαιρικού σχήματος, φύλλα πτεροσχιδή που μοιάζουν με τα φύλλα της Ψευδοακακίας ή Ακακία Ροβίνια ή και κορμό ευθύ, στρογγυλεμένο, με ρωγμώδη φλοιό. Τα άνθη είναι λευκά – υποκίτρινα ενωμένα σε βοτρυοειδείς ταξιανθίες που προσελκύουν τα έντομα. Η Σοφόρα είναι μελισσοκομικό φυτό και, εντούτοις, απολύτως ανθεκτικό στις καταπονήσεις του αστικού περιβάλλοντος, αποτελεί δε ένα από τα πιο χρήσιμα δέντρα στην κηποτεχνία και την αρχιτεκτονική τοπίου.

    Είναι φυλλοβόλο δέντρο με στρογγυλή κορόνα που μπορεί να φτάσει τα 30 μέτρα ύψος. Έχει φύλλα σύνθετα με 9-15 ζεύγη ωοειδή φυλλάρια. Τα άνθη της είναι άσπρα κρεμώδη και βρίσκονται σε κοινό τσαμπί πολλά μαζί. Ο καρπός τους είναι στενόμακρος χέδρωπας. Ανθίζει κατά την άνοιξη και το συναντούμε καλλωπιστικό σε περιορισμένα μέρη.

    Χρήσιμα μέρη σοφόρας

    Χρησιμοποιούνται τα μπουμπούκια της και οι σπόροι της.

    Συστατικά σοφόρας

    Τα άνθη της περιέχουν ένα φλαβονοειδές γλυκοσίδιο, τη ρουτίνη, βιταμίνη Α, ανόργανα άλατα και οργανικά οξέα.

    Οι σπόροι περιέχουν φλαβονοειδή γλυκοσίδια μεταξύ των οποίων είναι η γενιστεΐνη.

    Η μεγάλη ποσότητα ρουτίνης που περιέχουν τα άνθη της, γύρω στα 20%, τις προσδίδουν αιμοστατικές και αντιφλογιστικές ιδιότητες.

    Έχει την ιδιότητα να τονώνει τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων, να αποτρέπει το σπάσιμό τους, να τονώνει τη διαπεραστικότητά τους και να προφυλάσσει από αιμορραγίες. 

    Συστήνεται για θεραπευτικούς και προφυλακτικούς σκοπούς, για εγκεφαλικές αιμορραγίες, για αιμορραγία του αμφιβληστροειδούς. Επίσης σε υπέρταση, αρτηριοσκλήρωση, σε παθήσεις των νεφρών, σε περιπτώσεις που υπάρχει προδιάθεση για διάρρηξη των αγγείων και αιμορραγίες, σε φλεγμονές του ουροποιητικού και σε δηλητηριάσεις από τοξικές ουσίες, όπως αρσενικό και σιλικόνη.

    Συστήνεται να παίρνεται σε συνδυασμό με βιταμίνη C.

    H05497a432a6445e797cf6240ff61c6fb6

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σοφόρα την ιαπωνική

    Σκόνη

    Ξηραίνετε τα μπουμπούκια της και τα λειώνετε να γίνουν σκόνη. Από τη σκόνη αυτή παίρνετε 0,2-0,5 γραμμάρια διαλυμένη σε ένα ποτήρι νερό, τρεις φορές την ημέρα.

    Βάμμα

    Αφήνετε 20 γραμμάρια άνθη σε 100 γραμμάρια καθαρό σπίρτο ή τσικουδιά ή ζιβανία για επτά ημέρες με συχνό ανακάτωμα. Σουρώνετε και φυλάτε το υγρό. Παίρνετε 20-40 σταγόνες διαλυμένες σε νερό τρεις φορές την ημέρα. 

    Μπάνια

    Βράζετε σε μπόλικο νερό, αρκετή ποσότητα άνθη της για αρκετή ώρα. Σουρώνετε και το αφέψημα το ρίχνετε στο νερό του μπάνιου. Η διάρκεια του θεραπευτικού αυτού χλιαρού μπάνιου είναι 10-20 λεπτά. Συστήνεται για φλεβίτιδες, πληγές και διάφορα δερματικά προβλήματα, όπως έκζεμα, εξάνθημα και άλλα.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

     

    SOPHORA JAPONICA PENDULA 1116 900 90 s

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το μέλι

    Το μέλι έχει ισχυρές θεραπευτικές ιδιότητες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ακακία

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερχοληστερολαιμία Υπερχοληστερολαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερχοληστερολαιμία

    Υπερχοληστερολαιμία είναι χοληστερόλη ορού > 200 mg/dL. Υψηλός κίνδυνος όταν είναι μεγαλύτερη από 240 mg/dL

    • Το κλάσμα της χοληστερόλης που ονομάζεται λιπορωτεΐνη υψηλής πυκνότητας (HDL) - προστατευτικό. Η λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας (LDL) - αθηρογόνος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Γαστρεντερικό, Καρδιαγγειακό

    Γενετική: Ετερόζυγη οικογενής υπερχοληστελολαιμία, 1 στις 500 περιπτώσεις. Αυτοσωματικός επικρατητικός τύπος υπερχοληστερολαιμίας, 1 στο 1.000.000

    Επικρατέστερη ηλικία: Ο επιπολασμός αυξάνει με την ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    • Γεροντότοξο πριν από την ηλικία των 50 ετών (είναι η συνηθέστερη περιφερειακή θόλωση του κερατοειδούς με εμφάνιση εναποθέσεων λιπιδίων
    • Ξανθώματα
    • Ξανθελάσματα
    • Αρτηριακά παθολογικά φυσήματα 
    • Διαλείπουσα χωλότητα
    • Σταθερή στηθάγχη προσπαθείας
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    Πρωτοπαθή:

    • Δίαιτα 
    • Κληρονομικότητα 
    • Παχυσαρκία
    • Καθιστική ζωή 
    • Άγχος

    Δευτεροπαθή:

    • Υποθυρεοειδισμός
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Αποφρακτική ηπατοπάθεια 
    • Προγεστερινοειδή 
    • Αναβολικά στεροειδή
    • Διουρητικά, εκτός της ινδαπαμίδης 
    • β-αναστολείς, εκτός αυτών με ενδογενή συμπαθητικομιμητική δραστικότητα
    • Μερικά ανοσοκατασταλτικά

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    • Παχυσαρκία
    • Κληρονομικότητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η HDL, η LDL και τα τριγλυκερίδια πρέπει να ελέγχονται κατόπιν νηστείας 
    • Η χοληστερόλη θεωρείται υψηλή όταν > 200 mg/dL
    • T4 και TSH, αρχικά ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει υπερχοληστερολαιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η καφεΐνη μπορεί να αυξήσει τη χοληστερόλη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υποθυρεοειδισμός, νεφρωσικό σύνδρομο, αποφρακτική νόσος του ήπατος 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, εκτός από την περίπτωση επειγόντων επιπλοκών π.χ. έμφραγμα του μυοκαρδίου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χρήζουν αντιμετώπισης: HDL μικρότερη από 30 και LDL μεγαλύτερη από 160. Τα τριγλυκερίδια μπορεί να είναι περισσότερα από 200
    • Χοληστερόλη 200-240 χωρίς την παρουσία στεφανιαίας νόσου και δύο ή περισσότερων παραγόντων κινδύνου (άνδρες, κάπνισμα, HDL μικρότερη από 35, σημαντική παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης, υπέρταση, οικογενειακό ιστορικό) - ανάλυση λιποπρωτεϊνών και περαιτέρω αντιμετώπιση κατευθυνόμενη από τα επίπεδα της LDL και της HDL
    • Χοληστερόλη μεγαλύτερη από 240 - ανάλυση λιπορωτεϊνών και περαιτέρω αντιμετώπιση κατευθυνόμενη από τα επίπεδα της LDL και της HDL

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αεροβική άσκηση, τουλάχιστον 30 λεπτά, 3 φορές την εβδομάδα. Σημαντική για την αύξηση της HDL, την ελάττωση της ολικής χοληστερόλης και την απώλεια βάρους

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελάττωση του διαιτητικού κορεσμένου λίπους, ελάττωση της διαιτητικής χοληστερίνης, αύξηση της πρόσληψης ινών, φρούτων, λαχανικών και κόκκων δημητριακών. Ενθαρρύνετε τη χορτοφαγία, τη λήψη γευμάτων χωρίς κρέας, αυγά και τυρί και την κατανάλωση πουλερικών, ψαριών και άπαχου γάλακτος ή γιαουρτιού. Μικρή καθημερινή πρόσληψη αλκοόλ μπορεί να αυξήσει την HDL

     15

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Χολεστυραμίνη ή κολεστιπόλη που είναι ρητίνες δεσμευτικές των χολικών αλάτων. Ένα έως έξι πακέτα την ημέρα, λαμβανόμενα μία, δύο ή τρεις φορές ημερησίως. Αποτέλεσμα: 15-30% ελάττωση της LDL
    • Νικοτινικό οξύ: 500 mg έως 3 gr λαμβανόμενα 1-3 φορές την ημέρα μαζί με τα γεύματα, σε έκδοχα ελεγχόμενης αποδέσμευσης, ώστε να ελαττωθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειες. Αποτέλεσμα: 15-30% πτώση της LDL, ελάττωση των τριγλυκεριδίων. Ηπατική δυσλειτουργία εμφανίζεται συχνότερα με τη χρησιμοποίηση παρασκευασμάτων συνεχόμενης απελευθέρωσης νιασίνης σε σχέση με αυτά της άμεσης απελευθέρωσης. Προτιμάται η έναρξη με χαμηλές δόσεις  και σταδιακή αύξηση, ανάλογα με την  ανεκτικότητα του ασθενούς
    • Λοβαστατίνη, αναστολέας της υδροξυμεθυλο-γλοαρυλο-συνένζυμο-Α ρεδουκτάσης (HMC-CoA ρεδουκτάση): 20-80 mg την ημέρα, σε μία δόση ή διαιρούμενες δόσεις μαζί με τα γεύματα. Οι περισσότεροι συνιστούν βραδινή χορήγηση κατά τη διάρκεια του δείπνου. Αποτέλεσμα: 25-45% ελάττωση της LDL, πτώση των τριγλυκεριδίων  

    Αντενδείξεις:

    • Χολεστυραμίνη - πλήρης χολική απόφραξη 
    • Νικοτινικό οξύ - ηπατική δυσλειτουργία, οξύ πεπτικό έλκος, σακχαρώδης διαβήτης
    • Λοβαστατίνη - ενεργός ηπατική νόσος, εγκυμοσύνη

    Προφυλάξεις: 

    • Χολεστυραμίνη - σταδιακή αύξηση της δόσης, σε εβδομαδιαία βάση, ώστε να ελαττωθούν οι παρενέργειες από το γαστρεντερικό (κυρίως δυσκοιλιότητα, μετεωρισμός)
    • Η κολεστιπόλη και η χολεστυραμίνη θα πρέπει να αναμιγνύονται σε χυμό φρούτων ή μέσα σε χυμώδες φρούτο, πριν από τη χορήγηση. Η λήψη ξηράς σκόνης μπορεί να προκαλέσει απόφραξη στον οισοφάγο ή χαμηλότερα στο γαστρεντερικό σωλήνα
    • Νικοτινικό οξύ - κατά τα αρχικά στάδια της θεραπείας, θα πρέπει να παρακολουθούνται τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και να γίνονται δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας ώστε να προληφθούν πιθανές βλαπτικές παρενέργειες. Η γενικευμένη έξαψη, που ακολουθεί τη λήψη του φαρμάκου, μπορεί να ανασταλεί με την ταυτόχρονη λήψη ασπιρίνης 
    • Λοβαστατίνη - Ηπατικές δοκιμασίες κάθε 3 μήνες, κατά τους πρώτους 15 μήνες της θεραπείας και ύστερα περιοδικά. Μπορεί να προκληθεί μυοσίτιδα με σημαντική αύξηση της κινάσης της κρεατινίνης. Η πρόκληση καταρράκτη από υπερδοσολογία θεωρείται πιθανή

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Χολεστυραμίνη - φάρμακα που χορηγούνται από μια ώρα πριν έως και 6 ώρες μετά τη λήψη του φαρμάκου, μπορεί να συνδεθούν και να μην απορροφηθούν αποτελεσματικά. Μπορεί να παρεμποδισθεί η απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών Α, D, E και Κ
    • Νικοτινικό οξύ - καμία
    • Λοβαστατίνη - σύγχρονη χορήγηση γκεμφιμπροζίνης, νιασίνης ή ανοσοκατασταλτικών, αυξάνει τη πιθανότητα εμφάνισης μυοσίτιδας

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλοι αναστολείς της HMG-CoA ρεδουκτάσης - προβαστατίνη, συμβαστατίνη και πολλά άλλα

    Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η άσκηση και η κατανάλωση μιας υγιεινής διατροφής είναι η πρώτη γραμμή άμυνας έναντι της υψηλής χοληστερόλης. 

    Η επιλογή φαρμάκων ή ο συνδυασμός φαρμάκων εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών σας παραγόντων κινδύνου, της ηλικίας σας, της υγείας σας και των πιθανών παρενεργειών του φαρμάκου.

    Οι συχνές επιλογές περιλαμβάνουν:

    Στατίνες. Οι στατίνες εμποδίζουν μια ουσία που χρειάζεται το συκώτι σας για να παράγει χοληστερόλη. Οι επιλογές περιλαμβάνουν ατορβαστατίνη, φλουβαστατίνη, λοβαστατίνη, πιταβαστατίνη, πραβαστατίνη, ροσουβαστατίνη και σιμβαστατίνη. Μη χρησιμοποιείτε στατίνες, αν δεν είναι άκρως απαραίτητο. Έχουν πολλές παρενέργειες...

    Ρητίνες δέσμευσης χολικού οξέος. Το ήπαρ σας χρησιμοποιεί χοληστερόλη για να παράγει χολικά οξέα, μια ουσία που απαιτείται για την πέψη. Τα φάρμακα χολεστυραμίνη, colesevelam και colestipol μειώνουν έμμεσα τη χοληστερόλη δεσμεύοντας στα χολικά οξέα. Αυτό ωθεί το συκώτι σας να χρησιμοποιήσει περίσσεια χοληστερόλης για να παράγει περισσότερα χολικά οξέα, γεγονός που μειώνει το επίπεδο χοληστερόλης στο αίμα σας.

    Αναστολείς απορρόφησης χοληστερόλης. Το λεπτό έντερο απορροφά τη χοληστερόλη από τη διατροφή σας και την απελευθερώνει στην κυκλοφορία του αίματος. Το φάρμακο εζετιμίμπη βοηθά στη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα περιορίζοντας την απορρόφηση της διαιτητικής χοληστερόλης. Το Ezetimibe μπορεί να χρησιμοποιηθεί με φάρμακο στατίνης.

    Ενέσιμα φάρμακα. Μια νεότερη κατηγορία φαρμάκων, γνωστή ως αναστολείς PCSK9, μπορεί να βοηθήσει το ήπαρ να απορροφήσει περισσότερη χοληστερόλη LDL - η οποία μειώνει την ποσότητα χοληστερόλης που κυκλοφορεί στο αίμα σας. Τα Alirocumab και evolocumab μπορεί να χρησιμοποιηθούν για άτομα που έχουν γενετική κατάσταση που προκαλεί πολύ υψηλά επίπεδα LDL ή σε άτομα με ιστορικό στεφανιαίας νόσου που έχουν δυσανεξία στις στατίνες ή άλλα φάρμακα χοληστερόλης.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κατά τη διάρκεια της φαρμακευτικής αγωγής, έλεγχος της χοληστερόλης της HDL, της LDL και των τριγλυκεριδίων, 2-4 φορές το χρόνο και ανάλογα με τα λαμβανόμενα φάρμακα
    • Χοληστερόλη μικρότερη από 200 - επαναλάβετε τη μέτρηση σε 5 χρόνια

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Δίαιτα και έλεγχος του σωματικού βάρους σε όλο τον πληθυσμό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Στεφανιαία νόσος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ελάττωση της χοληστερόλης κατά 1%, οδηγεί σε ελάττωση του κινδύνου για στεφανιαία νόσο κατά 2%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπέρταση 
    • Παχυσαρκία
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Κάπνισμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Έλεγχος κάθε 5 χρόνια, ξεκινώντας από την ηλικία των 6 ετών. Αν η ολική χοληστερόλη υπερβαίνει τα 170, ελέγξτε τα επίπεδα της HDL και της LDL. Όταν η LDL = 110-125 = μέτριος κίνδυνος. Αν LDL ≥ 126 = μεγάλος κίνδυνος 

    Γηριατρικό: Η αυξημένη χοληστερόλη αποτελεί παράγοντα κινδύνου για στεφανιαία νόσο και για τις ηλικίες άνω των 65 ετών, γι' αυτό και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται

    ΚΥΗΣΗ

    Οι ανάγκες του κυήματος σε θρεπτικές ουσίες μπορεί να αλλάξουν τη δίαιτα και το είδος της φαρμακευτικής αγωγής 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπερχοληστερολαιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φάρμακα για την υπερχοληστερολαιμία

    b 09.25.17 full 1350x650

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Χολεστυραμίνη

    Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων

    Χοληδοχολιθίαση

    Αρτηριοσκληρυντική καρδιακή νόσος

    Νόσος Dupuytren

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Τροφές και ουσίες που μπορούν να μειώσουν φυσικά τη χοληστερόλη

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Συμβουλές για την υγεία της καρδιάς σας

    Τι σχέση έχει η χοληστερόλη με τον καρκίνο;

    Σταματήστε να κάνετε έλεγχο για τη χοληστερίνη

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Οι στατίνες σας κόβουν χρόνια ζωής

    Η βιταμίνη D δείκτης για τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Να τρώτε μήλα για να μειώσετε τη χοληστερίνη

    Βιταμίνες για την χοληστερίνη

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Νέο φάρμακο για την υπερχοληστερολαιμία

    Πρόληψη και θεραπεία ασθενειών με την άσκηση

    Το ΤΙΜΙ τεστ για την πρόγνωση των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων

    Κόλπο για να αυξήσετε την καλή χοληστερόλη

    Αθηροσκλήρωση

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη χοληστερίνη

    www.emedi.gr

     

     

  • Σινάπι Σινάπι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σινάπι

     

    Sinapis alba - Brassica hirta

    Το σινάπι το λευκό ή Sinapis alba ή αγριοσινάπια ή σινιάβρη ή βρούβες ή γλυκόβρουβες και το σινάπι το μέλαν ή Brassica hirta γνωστά σαν λαψάνες ανήκουν στην οικογένεια των Σταυρανθών.

    Είναι μονοετή φυτά, το μαύρο μπορεί να είναι και διετές, ελαφρά χνουδωτά. Τα φύλλα του πρώτου είναι πτερόλοβα με τον ακραίο λοβό μεγαλύτερο από τους άλλους, του δεύτερου με ρηχούς λοβούς, οδοντωτά. Τα άνθη τους είναι κίτρινα και βρίσκονται σε ακραίους κόρυβους. Ο καρπός τους είναι του πρώτου μακρόστενο κεράτιο με μακρύ ράμφος και του δεύτερου τετράγωνο κεράτιο. Οι σπόροι τους είναι ωοειδείς ή σφαιρικοί με δριμεία γεύση. Ανθίζουν από το Μάρτη μέχρι το Σεπτέμβρη και μαζί με τα άλλα δύο είδη που υπάρχουν στο τόπο μας είναι συχνά σε καλλιεργημένα και ακαλλιέργητα μέρη. Θεωρούνται ζιζάνια των αγρών και είναι από τα πρώτα χόρτα που βλαστούν μετά τα πρωτοβρόχια.

    Sinapis arvensis

    Η Sinapis arvensis ή αγριοσινάπι διαφέρει από τη Sinapis alba ως προς τα φύλλα της που είναι έμμισχα και τα κεράτια που είναι λεία. Τρώγεται, αλλά προκαλεί αέρια στο στομάχι και στα έντερα. Το λάδι των σπόρων της είναι κατάλληλο για φωτισμό.

    agriosinapi

    Brassica geniculata ή Hirschfledia incana

    Λαψανίδες ή πικρόβρουβες ή πικράσταχα ή πρικόβρουβες. 

    Είναι ετήσιο φυτό μέχρι 1 μέτρο, με βλαστούς όρθιους, συχνά διακλαδισμένους, σχεδόν άφυλλους. Φύλλα βάσης έμμισχα, πτερωτά, αποτελούμενα από 5 λοβούς, ο τελευταίος των οποίων είναι μεγαλύτερος, οδοντωτός, με ένα είδος μεμβράνης στην άκρη των οδόντων. Η ταξιανθία του αναπτύσσεται πολύ μετά την άνθηση. 'Ανθη μέχρι 5 χιλ. κίτρινα. Κεράτια 8-12 χιλιοστά, κοντά, κυλινδρικά, γραμμοειδή. Το βρίσκουμε σε περιοχές χαμηλού και μέσου υψόμετρου, στις άκρες των δρόμων. Οι τρυφεροί βλαστοί, λίγο πριν την άνθηση είναι περιζήτητοι. Τρώγονται βραστοί σε σαλάτα. Επίσης, γίνονται στο τηγάνι με αυγά, σε νοστιμότατες ομελέτες.

    vroyva 1

    Το σινάπι το λευκό ή Sinapis alba ή αγριοσινάπια ή σινιάβρη ή βρούβες ή γλυκόβρουβες και το σινάπι το μέλαν ή Brassica hirta γνωστά σαν λαψάνες

    Χρήσιμα μέρη σιναπιού

    Χρήσιμα μέρη τους για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι κυρίως οι σπόροι τους αλλά και ολόκληρο το φυτό.

    Ελάχιστες διαφορές υπάρχουν μεταξύ των δύο φυτών σαν φαρμακευτικά φυτά.

    nigra

    Μαύρο συνάπι

    Υπερισχύουν οι ιδιότητες του μαύρου σιναπιού που παλιά καλλιεργόταν σε μεγάλη κλίμακα, γιατί το αιθέριο λάδι του χρησιμοποιόταν στη φαρμακοποιία. Σήμερα εξακολουθεί να καλλιεργείται σε πιο περιορισμένη κλίμακα στην Ευρώπη και χρησιμοποιείται για φαρμακευτικούς σκοπούς, παρ' όλο που η δραστική του ουσία, το αλλυλοσιναπέλαιο, παράγεται πλέον και συνθετικά.

    Οι σπόροι του μαύρου σιναπιού περιέχουν λιπαρό λάδι που αποτελείται κυρίως από ερουκικό, ελαϊκό και λινολικό οξύ και άλλα οξέα, λευκώματα, βλέννα, ένζυμα, τη σιναπίνη, τη σιναγρίνη, τη μυροσίνη ή μυροσινάση και άλλα ένζυμα, ενώσεις θείου και άλλα άλατα. Με την παρουσία νερού και της μουροσινάσης παίρνετε το σιναπέλαιο που αποτελείται κυρίως από το αλλυλοσιναπέλαιο, που αποτελεί τη δραστική του ουσία και άλλα συστατικά.

    alba

    Άσπρο συνάπι

    Οι σπόροι του άσπρου σιναπιού περιέχουν λιπαρό λάδι, λεύκωμα, βλέννα, σιναλπίνη, ένα γλυκοζίτη, το ένζυμο μυροσίνη ή μυροσινάση, ενώσεις θείου και άλλα άλατα. Η σιναλπίνη με την παρουσία νερού διασπάται από τη μυροσίνη και δίνει το σιναλβοσιναπέλαιο που αποτελεί τη δραστική ουσία των σπόρων του σιναπιού.

    Η θεραπευτική τους ιδιότητα οφείλεται στο αλλυλοσιναπέλαιο και στο σιναλβοσιναπέλαιο αντίστοιχα, ουσίες που επενεργούν ερεθιστικά το δέρμα και προκαλούν υπεραιμία. Πιο έντονη είναι η ερεθιστική ιδιότητα του αλλυλοσιναπέλαιου.

    Σπόροι

    Οι σπόροι τους έχουν μελετηθεί διεξοδικά γιατί χρησιμοποιούνται στη φαρμακοβιομηχανία, αλλά και συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη ποσότητα των δραστικών ουσιών των φυτών. Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των ιδιοτήτων τους, θα πρέπει να τονίσουμε ότι η επίδρασή τους είναι έντονη και εάν δεν ακολουθηθούν πιστά οι οδηγίες χρήσης τους, μπορεί να προκαλέσουν εκτεταμένους ερεθισμούς.

    Επίσης, οι υπερτασικοί θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στην εσωτερική χρήση των παρασκευασμάτων και αυτό λόγω της υπεραιμίας που προκαλούν και αντενδείκνυται για την υπέρταση.

    Η φαρμακοποιία κατεργάζεται τους σπόρους για να παράγει καταπλάσματα και αλοιφές.

    Μασώντας λίγους σπόρους λαψάνας έχετε τα παρακάτω αποτελέσματα:

    • Απαλύνετε τον πονόδοντο
    • Καθαρίζετε τη φωνή
    • Ενισχύετε τη λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος 
    • Βοηθάτε στην έκκριση της χολής και των γαστρικών υγρών 
    • Διεγείρετε την όρεξη και βοηθάτε σε περιπτώσεις ανορεξίας και δυσπεπτικές καταστάσεις 
    • Βοηθάτε σε περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας, γιατί ρυθμίζουν την περισταλτική κίνηση των εντέρων και ευκολύνουν την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών από τα έντερα. 

    Αντί να μασάτε σπόρους, ειδικά όταν υπάρχουν γαστρεντερικά προβλήματα, μπορείτε να προσθέσετε στο διαιτολόγιο σας τη μουστάρδα, που είναι ένα προϊόν που παράγεται από τους σπόρους των λαψάνων.

    Οι τρυφεροί βλαστοί βράζονται και γίνονται νόστιμες σαλάτες.

    Και εδώ θα πρέπει να σημειώσετε ότι η μουστάρδα θα πρέπει να χρησιμοποιείται με μέτρο, γιατί η παρουσία του σιναπέλαιου σε μεγάλη ποσότητα, ερεθίζει το βλεννογόνο του στομάχου και των εντέρων, προκαλεί υπεραιμία στη μήτρα και ερεθίζει τα νεφρά.

    Τα άτομα που υποφέρουν από υπερένταση ή νεφρική ανεπάρκεια πρέπει να το αποφεύγουν.

    Αλεύρι σπόρων λαψάνας

    Το αλεύρι αυτό μπορείτε να το ετοιμάσετε αλέθοντας ξηρούς σπόρους της ή να το αγοράσετε έτοιμο.

    Σκόνη σπόρων μουστάρδας μέσα στις κάλτσες κρατάει τα πόδια πάντα ζεστά, ειδικά για όσους έχουν κρύα πόδια και περπατάνε στα χιόνια κι έτσι αποφεύγονται τα κρυοπαγήματα.

    Χρησιμοποιείται για την παρασκευή εμπλάστρων που μπορείτε να τα ετοιμάσετε με τον ακόλουθο τρόπο:

    • Αναμειγνύετε καλά ίσες ποσότητες αλεύρι λαψάνας και σιταρένιο αλεύρι, προσθέτετε λίγο χλιαρό νερό και λίγο ξύδι και το ανακατώνετε μέχρι να πάρετε μια παχύρευστη μάζα. Το νερό θα πρέπει να είναι χλιαρό και όχι βραστό, γιατί η ψηλή θερμοκρασία αδρανοποιεί το ένζυμο μυροσινάση με αποτέλεσμα να μην έχετε τη μετατροπή των συστατικών του, σε σιναπέλαιο που είναι η δραστική ουσία των παρασκευασμάτων των σπόρων.

    Για να ετοιμάσετε το έμπλαστρο, απλώνετε την παχύρευστη αυτή μάζα σε ένα κομμάτι ύφασμα και την καλύπτετε με γάζα. Τοποθετείτε το έμπλαστρο, εξωτερικά, στο μέρος του πόνου και το αφήνετε για 15-20 λεπτά. Η διαδικασία ενέργειας του εμπλάστρου είναι η ακόλουθη: κατ' αρχήν προκαλεί ένα ελαφρύ πόνο που συνοδεύεται με μια ζεστασιά και αυτό είναι αποτέλεσμα της υπεραιμίας που προκαλείται στο δέρμα και σε αυτά έγκειται και η θεραπευτική ιδιότητα του εμπλάστρου. Εάν ο πόνος ενταθεί σε βαθμό που δεν τον ανέχεστε πριν τελειώσει ο χρόνος των 20 λεπτών, αφαιρείτε το έμπλαστρο για να αποφύγετε τυχόν εγκαύματα από την επίδραση του σιναπέλαιου και αλείφετε το μέρος με μια κρέμα.

    Τα έμπλαστρα αυτά είναι γνωστά σαν σιναπισμοί και χρησιμοποιούνται σε:

    • Νευραλγίες από μυϊκούς και νευρικούς πόνους 
    • Πνευμονίες, πλευρίτιδες και βρογχικά 
    • Ρευματικούς και αρθριτικούς πόνους
    • Περιπτώσεις ψύξης, αλλά προσεκτικά γιατί συνήθως η ψύξη επηρεάζει περισσότερο το πρόσωπο όπου η επιδερμίδα είναι πιο ευαίσθητη.

    Το αλεύρι των σπόρων της λαψάνας χρησιμοποιείται και για μπάνια, ποδόλουτρα και παρασκευάσματα του σε καθαρό οινόπνευμα για εντριβές. 5 γραμμάρια σπόροι σε 2 λίτρα νερό αποτελούν ένα εξαίρετο ποδόλουτρο για τις αμυχές, τους μώλωπες και τους ρευματισμούς. Αφήνετε τα πόδια σας στο ποδόλουτρο για 10 λεπτά.

    Πολτοποιήστε σπόρους, ανακατέψτε τους με λάδι ελιάς και ζεστό νερό και φτιάξτε ένα πηκτό χυλό για τα αποστήματα, τα έλκη, τη γρίπη, τους οσφυϊκούς και αρθριτικούς πόνους και την ισχιαλγία.

    black mustard seeds clip image004

    Μπάνια

    Προσθέτουμε στο νερό του μπάνιου, που η θερμοκρασία του δε θα πρέπει να υπερβαίνει τους 45 βαθμούς Κελσίου, 200-500 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας. Στο μπάνιο αυτό ξαπλώνετε για 15-20 λεπτά, όχι περισσότερο, και μετά μένετε στο κρεβάτι σκεπασμένοι καλά για μια περίπου ώρα, μέχρι να περάσει η υπεραιμία που έχει προκαλέσει το μπάνιο.

    Ποδόλουτρο

    Σε είκοσι λίτρα χλιαρό νερό, προσθέτετε 20-40 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας και το διαλύετε καλά. Αφήνετε τα πόδια σας στο νερό αυτό για 15-20 λεπτά.

    Τα μπάνια και τα ποδόλουτρα αυτά βοηθούν σε περιπτώσεις κρυολογημάτων, πονοκεφάλων και μητρίτιδας.

    Spiritus Sinapis

    Διαλύετε 2 γραμμάρια αλεύρι λαψάνας σε 100 γραμμάρια καθαρό οινόπνευμα ή τσικουδιά. Το παρασκεύασμα αυτό θα πρέπει να ετοιμάζεται φρέσκο κάθε φορά που θέλετε να το χρησιμοποιήσετε, γιατί όσο περνούν οι ώρες, ολοένα και περισσότερη ποσότητα του αλλυλοσιναπέλαιου, μετατρέπεται στο υγρό σε μια αδρανή ουσία, την αλλυλουρεθάνη, που αχρηστεύει τη θεραπευτική του ιδιότητα.

    Το διάλυμα αυτό χρησιμοποιείται με εντριβές σαν ερεθιστικό του δέρματος σε περιπτώσεις ψύξης, σε εγκεφαλικές συμφορήσεις και σε περιπτώσεις που θέλετε να επιτύχετε υπεραιμία για θεραπευτικούς σκοπούς, όπως σε νευραλγίες, αρθριτικούς και ρευματικούς πόνους.

    Δουλεύετε λίγο σιναπάλευρο με μέλι και παίρνετε ένα κουταλάκι του καφέ σε παροξυσμό βήχα και σε κρίσεις χολής. Αν το μείγμα είναι στερεό, τότε παίρνουμε ένα με δύο σβώλους όσο ένα ρεβίθι στο μέγεθος.

    Σε εκτεταμένους μώλωπες, συστήνεται αλεύρι λαψάνας ή χοντροκοπανισμένοι σπόροι σε ολιγόλεπτη επίθεση, για να καταπολεμηθεί ο πόνος και να διαλυθεί το αιμάτωμα.

    Σε δερματικά προβλήματα όπως η ψωρίαση βοηθά επίσης το αλεύρι των σιναπιών.

    Για το σκοπό αυτό διαλύετε το αλεύρι σε ξύδι και το κάνετε κατάπλασμα, αφού πρώτα κοιτάζετε να καθαρίσετε το δέρμα από τις κρούστες στην ψωρίαση και να γδάρετε τα σπυράκια στην τροφή για να μπορεί να δράσει το κατάπλασμα.

    Στις βόρειες χώρες, όπου το κρύο είναι τσουχτερό, συνηθίζουν να ρίχνουν στις κάλτσες τους λίγο αλεύρι λαψάνας, πριν βγουν στο χιόνι για να κρατούν τα πόδια τους ζεστά, ειδικά όταν ξέρουν ότι θα παραμείνουν για ώρες στην ύπαιθρο. 

    Το αλεύρι τους χρησιμοποιείται στην παρασκευή της μουστάρδας.

    Αλοιφή

    Πολτοποιήστε 150 γραμμάρια ρίζες και προσθέστε αλάτι και 2 κουταλιές βάση κρέμας και βάλτε τη στο πονεμένο μέρος και χρησιμοποιήστε τη για το άσθμα, την πνευμονία, τη βρογχίτιδα, τις νευραλγίες και τους ρευματισμούς.

    Φυτό

    Φρέσκια η λαψάνα χρησιμοποιείται ωμή ή βρασμένη.

    Μασώντας φύλλα λαψάνας τονώνετε τα ούλα και με την υπεραιμία που δημιουργείται, βοηθά σε περιπτώσεις ουλίτιδας. Μπορεί συνάμα να χρησιμοποιηθεί και σαν αποχρεμπτικό μέσο, όμως λόγω του ερεθισμού που προκαλεί στο βλεννογόνο, καλά είναι να μην υπερβάλλετε, γιατί ο παρατεταμένος ερεθισμός του βλεννογόνου, μπορεί να προκαλέσει παροξυσμό βήχα.

    Βρασμένη η λαψάνα με λαδολέμονο είναι ένα θερμαντικό φαγητό και καθαρτικό του αίματος, που βοηθά στην τόνωση του οργανισμού, σε γρίπες και βρογχικά, ακόμη και σε περιπτώσεις ψύξης. 

    Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και το αφέψημά της.

    Αφέψημα

    Βράζουμε λαψάνα σε νερό όσο να την καλύψει, σουρώνετε και χρησιμοποιείστε το υγρό.

    Το αφέψημα αυτό ζεστό με μέλι βοηθά σαν θερμαντικό σε περιπτώσεις ψύξης, σε κρυολογήματα, γρίπες και σε βρογχικά.

    Εξωτερικά βοηθά με πλύσεις για την περιποίηση πληγών και για τη γρήγορη επούλωση τους.

    Η λαψάνα χρησιμοποιείται σαν τροφή, βρασμένη μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλα χόρτα ή και με διάφορα όσπρια όπως φακές και ρεβίθια.

    Ζεστό ρόφημα φτιαγμένο από φρέσκο αγριοσινάπι χρησιμοποιείται για τα κρυολογήματα και τη δυσκοιλιότητα. Είναι, επίσης, αντιφλεγμονώδες και χωνευτικό.

    Πολλοί χρησιμοποιούν το αφέψημα για να ψήνονται πιο γρήγορα τα σκληρά κρέατα, τα φασόλια και οποιοδήποτε άλλο όσπριο ή λαχανικό.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    white mustard seeds sinapis alba

    Διαβάστε, επίσης,

    Διαλέξτε τα ανθοϊάματά σας

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με νεροκάρδαμο

    Υγεία από το φαρμακείο της φύσης

    Τα πιο νόστιμα και υγιεινά λουκάνικα

    www.emedi.gr

     

     

  • Τύφη η πλατύφυλλος Τύφη η πλατύφυλλος

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ψάθα

    Typha domingensis

    Η τύφη η πλατύφυλλος ή Typha domingensis, γνωστή σαν ψαθίν και φλούδι ή ψάθα ή σαμάκι ή αφράτο, ανήκει στην οικογένεια των Τυφίδων.

    Είναι υδρόφιλο πολυετές φυτό, μέχρι 3 μέτρα ύψος, με χοντρό ρίζωμα που έρπει. Έχει φύλλα, επίπεδα, μακριά, λογχοειδή με 5-12 χιλ. φάρδος. Στάχεις αρσενικοί και θηλυκοί, τελείως, ξέχωροι. Τα άνθη του είναι μικρά πολλά μαζί, εφήμερα και βρίσκονται σε ακραία, πυκνά στάχυα. Τα αρσενικά είναι ασπριδερά και τοποθετημένα στο άνω άκρο του οδοντωτά λέπια και τα θηλυκά καφετιά είναι τοποθετημένα στο κάτω άκρο του σταχιού με απλά λέπια. Ο καρπός είναι μικρός σπόρος καλυμμένος με βαμβακερές ίνες. Ανθίζει από τον Ιούνη μέχρι τον Ιούλη και το συναντούμε σε υγρά μέρη, λίμνες, ποταμούς, ρυάκια και υδατοφράκτες στα πεδινά και ημιορεινά.

    Χρήσιμα μέρη ψάθας

    Χρήσιμα μέρη του είναι ολόκληρο το φυτό.

    typha 1

    Ιδιότητες κι ενδείξεις ψάθας

    Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται στην καλαθοπλεκτική και για κατασκευή ψάθινων αντικειμένων. Τα φύλλα του μετά από έμβργμα, για ορισμένο χρονικό διάστημα χρησιμοποιούνται στην κατασκευή καλαθιών, καπέλων και καρεκλών.

    Παλιά χρησιμοποιόταν, επίσης, στο χτίσιμο των παραδοσιακών σπιτιών. Τα έβαζαν πάνω από τα καλάμια στις οροφές πριν τελειώσουν τα δώματα με παχύ επίχρισμα από πηλό, ανακατωμένο με άχυρα. Η χρήση τους αυτή ήταν χαρακτηριστική σε περιοχές, όπου αφθονούσε το ψαθί. 

    Η ρίζα του είναι στυπτική και χρησιμοποιείται κατά των αιμορραγιών του ουροποιητικού συστήματος, σε σοβαρές και χρόνιες καταστάσεις δυσεντερίας με αίμα στις κενώσεις και κατά της λευκόρροιας.

    Αφέψημα της ρίζας του εξωτερικά χρησιμοποιείται με επιθέματα σε περιπτώσεις φλεβίτιδων και κιρσών.

    Πιο αποτελεσματική είναι η συνδυασμένη κούρα με εσωτερική και εξωτερική χρήση. 

    Οι βαμβακερές ίνες των σπόρων του χρησιμοποιούνται σαν αιμοστατικό βαμβάκι και στην υφαντουργία αναμεμειγμένες με ίνες βαμβακιού.

    Η γύρη του φυτού χρησιμοποιείται για τη καταπολέμηση του αλκοολισμού και του καπνίσματος.

    Προετοιμάζετε ένα αφέψημα χρησιμοποιώντας 10 γραμμάρια γύρη που τη βράζετε σε δύο ποτήρια νερό σε χαμηλή φωτιά για δεκαπέντε λεπτά, σουρώνετε και προσθέτετε νερό για να συμπληρώσετε το υγρό που έχει εξατμιστεί.

    Η θεραπεία αρχίζει 3-4 μέρες μετά που θα έχει σταματήσει κάποιος το ποτό ή το τσιγάρο.

    Δίνετε να πιει μισό ποτήρι από το αφέψημα αυτό και μετά από ένα τέταρτο δίνετε ένα μικρό ποτηράκι οινόπνευμα ή ένα τσιγάρο να καπνίσει. Μετά από ένα τέταρτο το γρηγορότερο, αρχίζει η αντίδραση του οργανισμού που εκδηλώνεται με αίσθημα απέχθειας και ακολουθεί εμετός. Μετά από κάθε εμετό δίνετε πάλι οινόπνευμα ή τσιγάρο, για να ενισχύσετε την απέχθεια του ατόμου προς το ποτό ή το τσιγάρο.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    15657392893 7193a8a577 b

     

    www.emedi.gr

     

     

  • Πλατυελμινθιάσεις Πλατυελμινθιάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις πλατυελμινθιάσεις

    Οι πλατυέλμινθες είναι σκώληκες (κεστώδη) του γαστρεντερικού με σωματική κατάτμηση. Η κεφαλή του ονομάζεται σκώληκας, το αλυσιδωτό τους σώμα ονομάζεται στρόβιλος, και κάθε τμήμα του είναι μια προγλωττίδα. Το αλυσιδωτό σώμα των προγλωττίδων ποικίλλει σε μήκος, από 3 mm έως 25 m.

    • Ο κύκλος ζωής των περισσότερων πλατυελμίνθων απαιτεί έναν ενδιάμεσο ξενιστή πριν προσβληθεί ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος, συνήθως, μολύνεται τρώγοντας την κυστική μορφή σε κάποιον ιστό (χοιρινό, βοδινό, ψάρια του γλυκού νερού) ή τρώγοντας ένα μολυσμένο αρθρόποδο (ψύλλοι των αρουραίων, σκαθάρια, κατσαρίδες, ψύλλοι των σκύλων ή φθείρες) που μπορεί να βρεθεί σε αποξηραμένα ή ευμεγέθη δημητριακά ή σε αποθηκευμένα προϊόντα. Μικρά παιδιά και ενήλικοι που παίζουν με ένα κατοικίδιο σκύλο ή γάτα, μπορεί να μεταφέρουν ένα μολυσμένο ενδιάμεσο ξενιστή στα χέρια τους αν φάνε κάτι που έχει πέσει στο πάτωμα ή στο χώρο του ζώου. Σε ένα είδος πλατυελμινθίασης που δεν προσβάλλει το έντερο, την εχινοκοκκίαση, οι άνθρωποι μολύνονται από την επαφή με μολυσμένα περιττώματα σκύλων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες προσβάλλονται 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Taenia saginata (ταινία των βοοειδών):

    • Ήπιες κοιλιακές κράμπες 
    • Περιπρωκτική ενόχληση στο πέρασμα των προγλωττίδων
    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα

    Taenia solium (ταινία του χοίρου):

    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα 
    • Στη μεταναστευτική των προνυμφών: κυστικέρκωση του ανθρώπου με διαταραχή της λειτουργικότητας του κεντρικού νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία, ελαττωμένη όραση, σπασμοί, ενδοκράνια υπέρταση, διανοητική έκπτωση

    Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών):

    • Στην εντερική μορφή ανταγωνίζεται τη βιταμίνη Β12 και παρεμβαίνει στην απορρόφησή της από τον άνθρωπο. Μεγαλοβλαστική αναιμία με γλωσσίτιδα, απώλεια των θηλών της γλώσσας και νευρολογικά συμπτώματα

    Hymenolepis nana (σε μεγάλο αριθμό σκωλήκων):

    • Κοιλιακές κράμπες 
    • Διάρροια
    • Έμετοι
    • Απώλεια βάρους

    Εχινοκοκκίαση (υδατίδα νόσος):

    • Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέγεθος της κύστης. Πιο συχνή εντόπιση είναι στο δεξιό λοβό του ήπατος. Σπληνικές, νεφρικές, εγκεφαλικές, οφθαλμικές, οστέινες υδατίδες κύστεις έχουν αναφερθεί
    • Σπάνια είναι τα αλλεργικά συμπτώματα
    • Ήπια ως μέτρια ηωσινοφιλία 

    Dipilidium caninum:

    • Ήπια κοιλιακή δυσχέρεια
    • Ανησυχία
    • Ηωσινοφιλία 

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    • Οι σημαντικοί πλατυέλμινθες που μπορούν να μολύνουν τον άνθρωπο περιλαμβάνουν: Taenia saginata (ταινία των βοοειδών), Taenia solium (ταινία του χοίρου), Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών), Hymenolepis nana (έλμινθας των νάνων), Hymenolepis diminuta (έλμινθας των τρωκτικών) και Dipilidium caninum (έλμινθας των ζώων)
    • Η εχινονοκοκκίαση είναι η εξωεντερική πλατυελμινθίαση. Τρεις τύποι μπορεί να προσβάλλουν τον άνθρωπο: Echinococcus granulosis (υδατίδα νόσος ήπατος, σπληνός, κλπ.), Echinococcus multilocularis (κυψελιδική υδατίδα νόσος) και Echinococcus vogeli (πολυκυστική υδατίδα νόσος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Ταξίδι στη Μέση Ανατολή, Ρωσία, Αφρική και βρώση κακοψημένου φαγητού (T. saginata), ταξίδι στο Μεξικό, Λατινική Αμερική, Αφρική, Ινδία, Ισπανία, Μέση Ανατολή και βρώση μισοψημένου χοιρινού (T. solium), ταξίδι στην Αλάσκα, Καναδά, Ιαπωνία, Μέση Ανατολή και βρώση ψαριών του γλυκού νερού που δεν μαγειρεύτηκαν καλά (D. latum). Ποικίλα παιχνίδια με σκύλους (D. caninum). Επαφή με σκύλους, ιδιαίτερα εκείνους που φυλάνε πρόβατα (Ε. granulosis)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Η πλειοψηφία των εντερικών πλατυελμινθιάσεων είναι ασυμπτωματική. Ένας ασθενής μπορεί να το αντιληφθεί μόνο με την εμφάνιση μιας προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Η διαφορική διάγνωση των γενικών εντερικών συμπτωμάτων είναι ευρεία
    • Η διαφορική διάγνωση των κύστεων εξαρτάται από την εντόπιση. Υπάρχει μεγάλο εύρος καλοήθων και καοήθων κύστεων 
    • Κακοήθης αναιμία (D. latum)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπική εξέταση της προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Αναγνώριση των αυγών στα κόπρανα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • T. solium: κυστίκερκοι μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε ιστό του σώματος. Κύστεις 5-10 mm στα μαλακά μόρια. Αποτιτανωμένες κύστεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τους γραμμωτούς μυς
    • D. latum: μακροκυτταρική μεγαλοβλαστική αναιμία
    • Ε. granulosis: υδατίδες κύστεις εμφανίζονται πιο συχνά στο δεξιό λοβό του ήπατος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • T. saginata: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • T. solium: εξέταση κοπράνων για προγλωττίδες 
    • D. latum: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. nana: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. diminuta: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • D. caninum: προγλωττίδες στα κόπρανα
    • Ε. granulosis: σκώληκες στην αναρρόφηση από την κύστη

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • T. saginata: σπάνια ορατή στο γαστρεντερικό ακτινογραφικό έλεγχο με σκιαγραφικό (λεπτό έντερο)
    • T. solium: απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν αποτιτανωμένες κύστεις στον υποδόριο ιστό ή τον εγκέφαλο. Η αξονική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένες και μη κύστεις. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη
    • Ε. granulosis: σπινθηρογράφημα ήπατος, αξονική τομογραφία και υπερηχογράφημα αποκαλύπτουν τις κύστεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • T. solium: βιοψία με εκτομή υποδόριου ιστού. Υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ανοσοδιαγνωστικές δοκιμασίες 
    • D. latum: χαρακτηριστικά φλοιώδη αυγά στα κόπρανα
    • H. nana: αυγά με διπλή μεμβράνη στα κόπρανα 
    • Ε. granulosis: υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ορολογικές δοκιμασίες. Επισυμβαίνουν όμως ψευδώς θετικές και ψευδώς αρνητικές αντιδράσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Προσδιορισμός του τρόπου μετάδοσης και γενική υποστηρικτική αγωγή κατά τη θεραπεία
    • Υγιεινή όσον αφορά τα κόπρανα κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της θεραπευτικής αγωγής
    • Στη νευροκυστικέρκωση, σκέψη για κορτικοστεροειδή (για το εγκεφαλικό οίδημα) και αντισπασμωδικά

    Echinococcus LifeCycleCDC

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για τις ταινίες, καλά μαγειρεμένα βοδινό και χοιρινό κρέας (ιδιαίτερα σε ταξίδια εκτός χώρας)
    • Να αποφεύγονται ωμά και άψητα ψάρια 
    • Προσοχή στα κατοικίδια σκυλιά, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιούνται για το φύλαγμα προβάτων με ενδημική υδατίδα νόσο
    • Προσεκτικό πλύσιμο χεριών μετά την τουαλέτα 
    • Να αποφεύγεται η βρώση τροφής που έχει πέσει στο πάτωμα (H. nana)
    • Να εξασφαλίζεται ότι τα κατοικίδια δεν έχουν ψύλλους ή φθείρες ή αν έχουν να αποφεύγεται η επαφή τους με μικρά παιδιά (D. caninum)
    • Να αποφεύγεται το τάισμα των σκύλων με τα άχρηστα προϊόντα σφαγμένων ζώων (υδατίδα νόσος)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Εντερική φάση D. latum (ψάρια), T. saginata (βοδινό), D. caninum (σκύλος) και T. solium (χοιρινό): νικλοζαμίδη, μασώμενα δισκία (1 gr) καλά μασημένα. Παιδιά βάρους άνω των 40 Kg 3 δισκία (1,5 gr). Και στους ενήλικες και στα παιδιά, η δόση είναι εφάπαξ
    • H. nana (πλατυέλμινθα των νάνος): πραζικουαντέλη 25 mg/kg σε μία δόση 
    • Προνυμφική φάση του Ε. granulosis (υδατίδες κύστεις): δοκιμή της αλβενδαζόλης. Στους ενήλικες 400 mf δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες. Σε παιδιά άνω των 2 ετών δίνεται η δόση των ενηλίκων. Σε παιδιά 1-2 ετών, 200 mg/ημέρα
    • Στην κυστικέρκωση (προνυμφική φάση της T. solium): πραζικουαντέλη 50 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις για 14 ημέρες, τόσο σε παιδιά όσο και ενήλικες 

    Προφυλάξεις: 

    • Νικλοζαμίδη: σπάνια ναυτία και κοιλιακά άλγη
    • Πραζικουαντέλη: αίσθημα κακουχίας, καφαλαλγία και ζάλη συμβαίνουν συχνά. Σπάνια αίσθημα νάρκωσης, κοιλιακή δυσφορία, πυρετός, εφιδρώσεις, ναυτία, ηωσινοφιλία και αίσθημα κόπωσης. Πιο σπάνια επισυμβαίνουν κνησμός και εξάνθημα 
    • Αλβενδαζόλη: σπάνια διάρροια και πόνος, πιο σπάνια λευκοπενία. Μπορεί να αυξηθούν τα επίπεδα των τρανσαμινασών στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Για την εντερική φάση των D. latum, T. saginata, T. solium και D. caninum: πραζικουαντέλη 10-20 mg/Kg σε δόση εφάπαξ. Για το H. nana, 4 δισκία σε μία δόση (2 gr) και έπειτα 2 δισκία την ημέρα για 6 ημέρες, στους ενήλικες 
    • Στην κυστικέρκωση ενηλίκων και απιδιών, αλβενδαζόλη 15 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις, για 30 ημέρες 
    • Το διχλωροφαίνιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ταινίασης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος κοπράνων για ωάρια και παράσιτα μέσα σε δύο εβδομάδες από τη λήξη της θεραπείας των πλατυελμινθιάσεων του εντερικού σωλήνα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οδηγίες στους ασθενείς εκείνων των εθνικών ομάδων που οι διαιτητικές τους συνήθειες τους εκθέτουν σε μόλυνση 
    • Σε ταξίδι στην Άπω Ανατολή, την Αφρική και τη Ρωσία να αποφεύγεται το όχι καλά ψημένο βοδινό
    • Η ταινία του χοίρου επιπολάζει στο Μεξικό, τη Λατινική Αμερική, την Ασία, Ινδία και Κίνα
    • Οι άνθρωποι μολύνονται τρώγοντας άψητο βοδινό και από τα ανθρώπινα απορρίμματα σε φτωχές πρακτικές υγιεινής. Κακομαγειρεμένο ψάρι (περιλαμβάνεται και ο σολομός) από γλυκά ή υφάλμυρα νερά της Ευρώπης, της Ασίας, του Καναδά, της Αλάσκας και της Αφρικής θα πρέπει να αποφεύγεται 
    • Υγιεινομική προσέγγιση της διαδικασίας κατάψυξης των ψαριών 
    • Οι έλμινθες του σκύλου αποφεύγονται με την υγιεινή εκπαίδευση των παιδιών, όταν παίζουν με κατοικίδια 
    • Έλεγχος υγιεινής της αποχέτευσης και συνεχής υγιεινομική επιθεώρηση των κρεάτων. Σε περιοχές που ανατρέφονται πρόβατα, θα πρέπει να καθαρίζονται συχνά από τα παράσιτα τους οι σκύλοι. Πτώματα προβάτων δεν θα πρέπει να ρίχνονται στους σκύλους για τροφή ώστε να αποφεύγεται επαφή τους με υδατίδες κύστεις
    • Η κατάψυξη ψαριών του γλυκού νερού στους 10 βαθμούς C για 48 ώρες θα σκοτώσει τα παράσιτα του D. latum
    • Οικογένειες που μένουν στο εξωτερικό, σε ενδημικές περιοχές και που θέλουν να προσλάβουν μάγειρες ή άλλο προσωπικό θα πρέπει να τους εξετάζουν κατάλληλα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προνυμφική μορφή του T. solium: διάχυτη πολυσυστηματική κυστικέρκωση μπορεί να επισυμβεί. Προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος - νευροκυστικέρκωση με σπασμούς, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και μυϊκή συμμετοχή μπορεί να παρουσιαστεί
    • Ε. granulosis (ενοχοκοκκίαση): απλές ή πολλαπλές κύστεις μπορεί να εμφανιστούν. Οι κύστεις μπορεί να ραγούν ενδοκοιλιακά. Ηπατικές, σπληνικές, οφθαλμικές, κοιλιακές, εγκεφαλικές κύστεις έχουν αναφερθεί
    • D. latum: αναιμία από ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 παρατηρείται κυρίως στους κατοίκους της Φινλανδίας. Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν αιμωδίες, παραισθησίες, αστάθεια βαδίσματος και αδυναμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότερες εντερικές μορφές των πλατυελμίνθων των ενηλίκων αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά με τα τρέχοντα φάρμακα. Αναφέρονται ποσοστά ίασης 95%
    • Μπορεί να χρειαστεί δεύτερος γύρος θεραπείας 
    • Στην υδατίδα νόσο των κυψελίδων (πνευμονική εχινοκοκκίαση) αν η πνευμονική κύστη δεν εξαχθεί άθικτη, η θνησιμότητα μέσα στη 10ετία ανέρχεται στο 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Φτωχή ατομική υγιεινή και επιθυμία για ποικίλα παιχνίδια με σκύλους, μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    kjp 55 1 61f1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Ασκαρίδες εντέρου

    Οξεία διάρροια

    Εντερικά παράσιτα

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σύνδρομο ιππουρίδας Υποσκληρίδιο αιμάτωμα »