Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014 08:32

Κάκωση νωτιαίου μυελού

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Ο τραυματισμός του νωτιαίου μυελού

Κάκωση νωτιαίου μυελού, ICD-10 G95.9, T09.3,  είναι η βλάβη του νωτιαίου μυελού. 

Ο νωτιαίος μυελός είναι μια μαλακή δέσμη νεύρων που εκτείνεται από τη βάση του εγκεφάλου προς το κάτω μέρος της πλάτης. Πορεύεται μέσω του σπονδυλικού σωλήνα, μια σήραγγα που σχηματίζεται από οπές στα οστά της σπονδυλικής στήλης. Η οστεώδης σπονδυλική στήλη βοηθά στην προστασία του νωτιαίου μυελού.

Ο νωτιαίος μυελός μεταφέρει μηνύματα μεταξύ του εγκεφάλου και του υπόλοιπου σώματος. Τα μηνύματα αυτά επιτρέπουν σε κάποιον να κινείται και να αισθάνεται μεταξύ άλλων. Μια κάκωση νωτιαίου μυελού σταματά τη ροή μηνυμάτων κάτω από την περιοχή της βλάβης. Όσο πιο κοντά είναι ο τραυματισμός στον εγκέφαλο, τόσο περισσότερο το σώμα επηρεάζεται.

  • Τραυματισμός στη μέση της πλάτης επηρεάζει συνήθως τα πόδια (παραπληγία).
  • Τραυματισμός στο λαιμό μπορεί να επηρεάσει τα χέρια, το στήθος και τα πόδια (τετραπληγία).

Μια κάκωση νωτιαίου μυελού μπορεί να είναι πλήρης ή ατελής. Ένα άτομο με πλήρη βλάβη δεν έχει καμία αίσθηση ή κίνηση κάτω από το επίπεδο της βλάβης. 

Τι προκαλεί κάκωση νωτιαίου μυελού;

Μια κάκωση νωτιαίου μυελού συνήθως συμβαίνει λόγω σοβαρού πλήγματος στην σπονδυλική στήλη. Συχνά, αυτό είναι το αποτέλεσμα ενός αυτοκινητικού ατυχήματος, πτώσης, πυροβολισμού, εργατικού ατυχήματος ή μπορεί να συμβεί από αθλητικά ατυχήματα. Μερικές φορές, ο νωτιαίος μυελός υφίσταται βλάβη από μόλυνση ή σπονδυλική στένωση, ή υπάρχει βλάβη εκ γενετής, όπως, στη δισχιδή ράχη ή από ασθένεια (εγκάρσια μυελίτιδα, πολιομυελίτιδα, αταξία του Friedreich, κλπ). Μπορεί, επίσης, να είναι  μη τραυματικής προέλευσης, όπως στην περίπτωση του καρκίνου, της μόλυνσης, της ασθένειας του μεσοσπονδύλιου δίσκου, τη σπονδυλική βλάβη και την αγγειακή βλάβη του νωτιαίου μυελού.


Τι συμβαίνει μετά από μια κάκωση νωτιαίου μυελού;

Στο νοσοκομείο, η θεραπεία αρχίζει αμέσως για να αποφευχθεί μεγαλύτερη βλάβη στην σπονδυλική στήλη και το νωτιαίο μυελό. 

Γίνεται χορήγηση ένα στερεοειδών  για να μειωθεί το οίδημα του νωτιαίου μυελού. 

Γίνεται ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία, και υπερηχογράφημα των νεφρών και έλεγχος κλινικός για αναγνώριση της σοβαρότητας της βλάβης. Στους περισσότερους ασθενείς η  ανάκαμψη εμφανίζεται κατά τους πρώτους 6 μήνες.

Σε κάθε δερματοτόμιο αντιστοιχεί μια βασική κίνηση και στις δύο πλευρές του σώματος, όπως κάμψη του ισχίου (L2), σήκωμα των ώμων (C4), κάμψη του αγκώνα (C5), έκταση του καρπού (C6), έκταση του αγκώνα (C7).

Κλίμακα ASIA (American Spinal Injury Association), κατά την οποία οι κακώσεις νωτιαίου μυελού διαχωρίζονται σε 5 κατηγορίες (Α,Β,C,D,E):
Α. Καμία λειτουργία, εκτός των τμημάτων που νευρώνονται από τα Ι4-Ι5 νεύρα.
Β. Μόνο αισθητική λειτουργία (προϋπόθεση να υπάρχει αισθητική λειτουργία στα τμήματα που νευρώνονται από τα Ι4-Ι5 νεύρα).
C. Μερική κινητική και αισθητική λειτουργία (τουλάχιστον οι μισοί μυς έχουν βαθμό μυικής ισχύος μικρότερο του 3/5).
D. Κινητική λειτουργία (τουλάχιστον οι μισοί μυς έχουν βαθμό μυικής ισχύος μεγαλύτερο του 3/5).
E. Φυσιολογική λειτουργία.
Η κλινική συμπτωματολογία διαφέρει ανάλογα με την πληγείσα περιοχή.

Oι πίνακες 1 και 2 και παραθέτουν στοιχεία που αφορούν στο επίπεδο τραυματισμού και το σημείο του σώματος όπου η κινητική ή η αισθητική λειτουργία γίνεται αντιληπτή.

ΠINAKAΣ 1.

 

Επίπεδo τραυματισμoύ

Ικανότητα κίνησης

 

Α3-Α4


Α6

 

 


Θ2-Θ6

 

 

O1-O5

Ι1-Ι5

Συνήθως υπάρχει κινητικότητα κεφαλής και αυχένα. Ικανότητα ύψωσης ώμων.

Δυνατότητα κίνησης κεφαλής, αυχένα, ώμων, βραχιόνων και καρπών. O ασθενής μπορεί να λυγίσει τους αγκώνες, να σηκώσει τους ώμους, να εκτελέσει κινήσεις υπτιασμού της άκρας χειρός και κινήσεις εκτάσεων των καρπών.

Φυσιολογική κινητική λειτουργία κεφαλής,
αυχένα, ώμων, βραχίονα, καρπών και δακτύλων. Δυνατότητα λειτουργίας μυών του θώρακος και του κορμού.

Μερική κινητικότητα στα ισχία και στα γόνατα.

Ανάλογα με το επίπεδο τραυματισμού
υπάρχουν διάφοροι βαθμοί απώλειας της
λειτουργίας του εντέρου της ουροδόχου κύστης και της σεξουαλικότητας

 

ΠINAKAΣ 2.

 

Επίπεδo τραυματισμoύ

Σημείo με ικανότητα αίσθησης

 

Α4

Α6

Θ4

Θ10

O1

O4

Ι2

Ι4-Ι5

Κορυφή ακρωμιοκλειδικής διάρθρωσης

Αντίχειρας

4ο μεσοσπονδύλιο διάστημα, επίπεδο θηλής

10ο μεσοσπονδύλιο διάστημα, επίπεδο ομφαλού

Μέσο βουβωνικού συνδέσμου

Έσω σφυρός

Μέσο τμήμα πρόσθιας επιφάνειας μηρού

Περιπρωκτική περιοχή

 

Gray 111 - Vertebral column-coloured.png
Επίπεδο του νωτιαίου μυελού και κινητική λειτουργία 
ΕπίπεδοΚινητική λειτουργία
C1-C6 Καμπτήρες λαιμού
C1-T1 Εκτείνοντες λαιμού
C3, C4, C5 Κίνηση διαφράγματος (C4)
C5, C6

κίνηση ώμου, ανύψωσητου βραχίονα (δελτοειδής),

κάμψη του αγκώνα (δικέφαλου),

C6 περιστρέφει εξωτερικά τους βραχίονα

C6, C7

Εκτείνει τον αγκώνα και τον καρπό

(τρικέφαλοι και εκτείνοντες του καρπού)

C7, T1 Λυγίζει ο καρπός
C7, T1 Τροφοδότηση μικρών μυών του χεριού
T1 -T6 Μεσοπλεύριοι και κορμού πάνω από τη μέση
T7-L1 Κοιλιακοί μυς
L1, L2, L3, L4 Κάμψη μηρών
L2, L3, L4 Προσαγωγή του μηρού
L4, L5, S1 Απαγωγή του μηρού
L5, S1, S2

Επέκταση του ποδιού στο ισχίο

(μέγας γλουτιαίος)

L2, L3, L4

Έκταση του ποδιού στο γόνατο

(μηριαίος τετρακέφαλος)

L4, L5, S1, S2 Κάμψη του ποδιού στο γόνατο
L4, L5, S1

Ραχιαία κάμψη του ποδιού

(πρόσθιου κνημιαίου)

L4, L5, S1 Έκταση των δακτύλων ποδιών
L5, S1, S2 Πελματιαία κάμψη του ποδιού
L5, S1, S2 Κάμψη των δαχτύλων ποδιών

Τραυματισμοί του τραχήλου, συνήθως, έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη ή μερική τετραπληγία (Τετραπληγία). Ωστόσο, ανάλογα με τη συγκεκριμένη θέση και τη σοβαρότητα του τραύματος, περιορισμένη λειτουργία μπορεί να διατηρηθεί.

  • Τραυματισμοί στο C-1 / C-2 επίπεδο θα οδηγήσει σε απώλεια της αναπνοής, που θα απαιτήσουν αναπνευστήρες και βηματοδότες φρενικού νεύρου.
  • Τραυματισμοί στο C3 και άνω τυπικά οδηγούν σε απώλεια της λειτουργίας του διαφράγματος, που καθιστά αναγκαία την χρήση ενός αναπνευστήρα για την αναπνοή.
  • Τραυματισμοί στο C4 οδηγεί σε σημαντική απώλεια της λειτουργίας των δικεφάλων και τους ώμων.
  • Τραυματισμοί στο C5 οδηγεί σε πιθανή απώλεια της λειτουργίας των δικέφαλων και τους ώμων, και πλήρη απώλεια της λειτουργίας στους καρπούς και τα χέρια.
  • Τραυματισμοί στο C6 οδηγεί σε περιορισμένο έλεγχο του καρπού, και πλήρη απώλεια της λειτουργίας του χεριού.
  • Τραυματισμοί στο C7 και Τ1 οδηγεί σε έλλειψη επιδεξιότητας στα χέρια και τα δάχτυλα, αλλά επιτρέπει την περιορισμένη χρήση των άκρων.
  • Οι ασθενείς με πλήρη κάκωση πάνω από τον C7 συνήθως δεν μπορούν να χειριστούν τις δραστηριότητες της καθημερινής διαβίωσης.

Πρόσθετα σημεία και τα συμπτώματα του τραυματισμού του τραχήλου περιλαμβάνουν:

Ανικανότητα ή μειωμένη ικανότητα ρύθμισης του καρδιακού ρυθμού, της πίεσης του αίματος, της εφίδρωσης και συνεπώς της θερμοκρασία του σώματος και άλλες αυτόνομες αντιδράσεις στον πόνο ή αισθητηριακές διαταραχές.

Τραυματισμοί του  Θώρακος

Πλήρης τραυματισμούς κάτω από το θωρακικό επίπεδο της σπονδυλικής στήλης θα οδηγήσει σε παραπληγία. Οι λειτουργίες στα χέρια, το λαιμό, και η αναπνοή, συνήθως, δεν επηρεάζονται.

Τ1 έως Τ8: Αδυναμία ελέγχου των κοιλιακών μυών. Κατά συνέπεια, η σταθερότητα του κορμού επηρεάζεται. Όσο χαμηλότερο είναι το επίπεδο της ζημίας, τόσο λιγότερο σοβαρές είναι οι συνέπειες.

T9 έως T12: Μερική απώλεια ελέγχου των μυών του κορμού και των κοιλιακών μυών.

Τραυματισμοί της οσφυοϊεράς μοίρας

Οι επιδράσεις των τραυματισμών της οσφυϊκής ή ιερής περιοχής του νωτιαίου μυελού έχει σαν αποτέλεσμα μη έλεγχο των ποδιών και των γοφών, του ουροποιητικού συστήματος και του πρωκτού.

Η λειτουργία του εντέρου και της ουροδόχου κύστης λειτουργία από την ιερή περιοχή της σπονδυλικής στήλης με αποτέλεσμα δυσλειτουργία του εντέρου και της ουροδόχου κύστης, λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης και ακράτεια κοπράνων, μετά από τραυματική βλάβη.

Η σεξουαλική λειτουργία συνδέεται, επίσης, με τα ιερή περιοχή της σπονδυλικής στήλης, και συχνά επηρεάζεται μετά από τραυματισμό. Κατά τη διάρκεια μια ψυχογενούς σεξουαλικής εμπειρίας, τα σήματα από τον εγκέφαλο αποστέλλονται στα ιερά παρασυμπαθητικά κυτταρικά σώματα στα επίπεδα νωτιαίου S2-S4 και στην περίπτωση των ανδρών, στη συνέχεια αναμεταδίδονται στο πέος όπου προκαλείται στύση. Μια κάκωση νωτιαίου μυελού φθίνουσα των ινών στα επίπεδα S2-S4 θα μπορούσε, ως εκ τούτου, ενδεχομένως να οδηγήσει σε απώλεια της ψυχογενούς στύσης. Μία αντανακλαστική στύση, από την άλλη πλευρά, εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της άμεσης φυσικής επαφής με το πέος ή άλλες ερωτικές περιοχές όπως τα αυτιά, τις θηλές ή το λαιμό, και ως εκ τούτου οι ίνες από τον εγκέφαλο είναι άθικτες. Το αντανακλαστικό της στύσης είναι ακούσιο και μπορεί να συμβεί χωρίς σεξουαλικά σκέψεις. Τα νεύρα που ελέγχουν την ικανότητα ενός ανθρώπου να έχει το αντανακλαστικό της στύσης βρίσκεται στα ιερά νεύρα (S2-S4) του νωτιαίου μυελού και θα μπορούσε να επηρεαστεί μετά από μια κάκωση νωτιαίου μυελού σε αυτό το επίπεδο. Η απουσία εκσπερμάτισης σε τραυματισμό του νωτιαίου μυελού ποικίλλει ανάλογα με το επίπεδο της βλάβης του νωτιαίου μυελού, για παράδειγμα σε πλήρεις βλάβες αυστηρά πάνω από πυρήνα του Onuf  (S2 - S4) υπάρχει ανταπόκριση του πέους στη δονητική διέγερση κατά 98%, αλλά σε καμία περίπτωση από την πλήρη αλλοίωση των τμημάτων S2 - S4 τμήματα.

Άλλα σύνδρομα ατελούς βλάβης

Μια μορφή ατελούς βλάβη του νωτιαίου μυελού χαρακτηρίζεται από βλάβη στους βραχίονες και τα χέρια και, σε μικρότερο βαθμό, στα πόδια. Αυτό αναφέρεται, επίσης, ως αντίστροφη παραπληγία, επειδή, τα χέρια και τα μπράτσα παραλύουν, ενώ τα πόδια και τα κάτω άκρα λειτουργούν σωστά. Πιο συχνά η βλάβη είναι στην αυχενική ή θωρακική άνω περιοχή του νωτιαίου μυελού, και χαρακτηρίζεται από αδυναμία στα χέρια με σχετική διάσωση των ποδιών με μεταβλητή απώλεια αισθήσεων. Αυτή η κατάσταση σχετίζεται με ισχαιμία, αιμορραγία ή νέκρωση που περιλαμβάνει τα κεντρικά τμήματα του νωτιαίου μυελού (μεγάλες νευρικές ίνες που μεταφέρουν πληροφορίες απευθείας από τον εγκεφαλικό φλοιό). Οι φλοιονωτιαίες ίνες που προορίζονται για τα πόδια διασώζονται λόγω της πιο εξωτερικής θέσης τους στο νωτιαίο μυελό.

Η ισχαιμία του νωτιαίου μυελού είναι η μειωμένη ροή αίματος προς τον νωτιαίο μυελό. Η ροή του αίματος παρέχεται από την πρόσθια σπονδυλική αρτηρία και το ζευγάρι των οπίσθιων αρτηριών της σπονδυλικής στήλης. Αυτή η κατάσταση μπορεί να σχετίζεται με αρτηριοσκλήρωση, τραύμα, εμβολή, ασθένειες της αορτής, και άλλες διαταραχές. Η παρατεταμένη ισχαιμία μπορεί να οδηγήσει σε έμφραγμα του ιστού του νωτιαίου μυελού. Η ισχαιμία του νωτιαίου μυελού επηρεάζει τη λειτουργία του και μπορεί να οδηγήσει σε μυϊκή αδυναμία και παράλυση. Ο νωτιαίος μυελός μπορεί, επίσης, να υποστεί κυκλοφορική ανεπάρκεια, αν οι τμηματικές μυελοειδές αρτηρίες, ιδιαίτερα η μεγάλη πρόσθια τμηματική μυελοειδής αρτηρία προσβληθεί από αποφρακτική αρτηριακή νόσο. Όταν η συστηματική πίεση του αίματος πέφτει σοβαρά για 3-6 λεπτά, η ροή του αίματος από την τμηματική μυελώδη μοίρα στην πρόσθια νωτιαία αρτηρία στη μικροθωρακική περιοχή του νωτιαίου μυελού μπορεί να μειωθεί ή να διακοπεί. Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν, επίσης, να χάσουν την αίσθηση και την εθελοντική κίνηση στις περιοχές που παρέχονται από το πληγέν επίπεδο του νωτιαίου μυελού.

Αυτή η κλινική εικόνα μπορεί να προκύψει κατά τη διάρκεια της ανάκαμψης από το νωτιαίο σοκ λόγω του παρατεταμένου γύρω ή κοντά στους σπονδύλους, προκαλώντας πιέσεις πάνω στο καλώδιο. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι παροδικά ή μόνιμα.

Το πρόσθιο σύνδρομο συνδέεται συχνά με τραυματισμούς στο αυχενικό τμήμα της σπονδυλικής στήλης, προκαλώντας βλάβη στο πρόσθιο τμήμα του νωτιαίου μυελού ή / και την παροχή αίματος από την πρόσθια σπονδυλική αρτηρία. Κάτω από το επίπεδο της βλάβης η κίνηση, η αίσθηση του πόνου και η αίσθηση της θερμοκρασίας χάνονται, ενώ η αφή, η ιδιοδεκτικότητα (αίσθηση της θέσης στο χώρο), και η αίσθηση της δόνησης παραμένουν άθικτα.

Το οπίσθιο σύνδρομο μπορεί, επίσης, να συμβεί, αλλά είναι πολύ σπάνιο. Βλάβη στο οπίσθιο τμήμα του νωτιαίου μυελού ή / και διακοπή στην οπίσθια νωτιαία αρτηρία προκαλεί απώλεια της ιδιοδεκτικότητας και της επικριτικής αίσθησης (π.χ.: στερεογνωσία, γραφαισθησία). Κάτω από το επίπεδο της βλάβης η κίνηση, η αίσθηση του πόνου, και η ευαισθησία στο ελαφρύ άγγιγμα παραμένουν άθικτες.

Το σύνδρομο Brown-Séquard, συνήθως, συμβαίνει όταν ο νωτιαίος μυελός τραυματίζεται στην πλάγια πλευρά. Οι αληθινές ημιτομές του νωτιαίου μυελού είναι σπάνιες, αλλά μερικές βλάβες οφείλονται σε διεισδυτικές πληγές (π.χ.: τραύματα από σφαίρες ή μαχαίρι) είναι πιο συχνές. Από την σύστοιχη πλευρά του τραυματισμού (ίδια πλευρά), υπάρχει μια απώλεια της κινητικής λειτουργίας, της ιδιοδεκτικότητας, της δόνησης, και της αίσθησης του αγγίγματος.  Στην αντίθετη πλευρά του τραυματισμού, υπάρχει μια απώλεια του πόνου, της θερμοκρασίας, και της αίσθησης της αφής.

Η νωτιαία φθίση προκύπτει από βλάβη στο οπίσθιο τμήμα του νωτιαίου μυελού, συνήθως, από μολυσματικές ασθένειες, όπως η σύφιλη, προκαλώντας απώλεια της αφής και της ιδιοδεκτικής αίσθησης.

Το μυελικό σύνδρομο του κώνου είναι το αποτέλεσμα από τραυματισμό στο άκρο του νωτιαίου μυελού, που βρίσκεται στο σπόνδυλο L1.

Τα σημεία καταγράφονται από ένα κλινικό ιατρό και τα συμπτώματα που βιώνει ένας ασθενής ποικίλουν ανάλογα με το που η σπονδυλική στήλη είναι τραυματισμένη και την έκταση της βλάβης. Αυτά καθορίζονται από τη νεύρωση της τραυματισμένης περιοχής του σώματος. Ένα τμήμα του δέρματος που νευρώνεται από ένα συγκεκριμένο τμήμα της σπονδυλικής στήλης ονομάζεται δερμοτόμιο και τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης μπορεί να προκαλέσει πόνο, μούδιασμα ή απώλεια της αίσθησης στα σχετικά δερμοτόμια. Μια ομάδα των μυών που νευρώνεται από ένα συγκεκριμένο τμήμα της σπονδυλικής στήλης ονομάζεται μυοτόμιο, και ο τραυματισμός της σπονδυλικής στήλης μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στον  εκούσιο έλεγχο της κίνησης. Οι μύες μπορεί να συρρικνωθούν ανεξέλεγκτα, γίνονται αδύναμοι, ή παραλύουν εντελώς. Η απώλεια της μυϊκής λειτουργίας μπορεί να έχει πρόσθετα αποτελέσματα εάν ο μυς δεν χρησιμοποιείται με ατροφία των μυών και των οστών και εκφυλισμό.


Διάγνωση της κάκωσης του νωτιαίου μυελού

Η ακτινολογική αξιολόγηση με ακτινογραφία, μαγνητική ή αξονική τομογραφία μπορεί να καθορίσει εάν υπάρχει οποιαδήποτε βλάβη στο νωτιαίο μυελό όπου κι αν βρίσκεται. Η νευρολογική εκτίμηση περιλαμβάνει αισθητήριες δοκιμές και δοκιμές αντανακλαστικών για προσδιορισμό της έκτασης της βλάβης.


Θεραπεία της κάκωσης του νωτιαίου μυελού

Αν μία ύποπτη βλάβη του νωτιαίου μυελού είναι ανεπαρκώς ακινητοποιημένη κάποια κίνηση μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω βλάβη. Επιδείνωση της αρχικής βλάβης εμφανίζεται συχνά στην αρχική διαχείριση των τραυματισμών. Ως εκ τούτου, αποτελεσματικές διαδικασίες πρέπει να ακολουθηθούν για τη μεταφορά και τη φροντίδα και για να μειωθεί ο κίνδυνος της δευτερογενούς νευρολογικής βλάβης.

Το υγειονομικό προσωπικό μπορεί να υποπτεύεται κάκωση νωτιαίου μυελού σε διάφορες περιστάσεις, ιδίως αν το άτομο:

  • είναι αναίσθητο ως αποτέλεσμα ενός τραυματισμού στο κεφάλι
  • έχει τραυματιστεί πάνω από την κλείδα και στις δύο πλευρές
  • έχει τραυματιστεί σε ένα υψηλής ταχύτητας τροχαίο ατύχημα
  • έχει τραυματιστεί με οποιονδήποτε τρόπο που είναι γνωστός ότι προκαλεί βλάβη του νωτιαίου μυελού

Το πρώτο στάδιο της θεραπείας σε υποψία κάκωσης του νωτιαίου μυελού ακολουθεί τις βασικές αρχές υποστήριξης της ζωής και την ανάνηψη.

Αυτές αντιπροσωπεύονται από τα αρχικά DRSABC (which stand for danger, response, send for help, airway, breathing, circulation-αναγνώριση κινδύνου, ανταπόκριση, βοήθεια, αεραγωγοί, αναπνοή, κυκλοφορία), αλλά σε ύποπτες κακώσεις νωτιαίου μυελού, προσθέτουμε ένα συν για το A-αεραγωγοί για να μας θυμίζει ότι πρέπει να εξετάσουμε μετά τον αεραγωγό τον τράχηλο για έλεγχο της σπονδυλικής στήλης. Ως βασική αρχή, το κεφάλι πρέπει να διατηρείται στην ουδέτερη θέση, όπου σπονδυλική στήλη  ούτε κάμπτεται, ούτε εκτείνεται ούτε περιστρέφεται. Το κεφάλι πρέπει να υποστηριχθεί με χειροκίνητη υποστήριξη για να διατηρηθεί σε αυτή τη θέση. Έλξη στον τράχηλο και στο κεφάλι δεν χρησιμοποιείται επειδή η βλάβη μπορεί να προκληθεί από δυνάμεις που διαχωρίζουν τους σπονδύλους και να θέσουν σε κίνδυνο το νωτιαίο μυελό. Ο τράχηλος ακινητοποιείται πάνω και κάτω από το ύποπτο επίπεδο βλάβης, χρησιμοποιώντας εξοπλισμό ακινητοποίησης της σπονδυλικής στήλης.

Αν διαπιστωθεί ανάγκη για θεραπεία ανάνηψης το άτομο με υποψία τραυματισμού του νωτιαίου μυελού πρέπει να είναι κατάλληλα ακινητοποιημένο. Αυτό μπορεί να συνεπάγεται την τοποθέτηση της κεφαλής σε ουδέτερη θέση και διατήρηση σε αυτή τη θέση μέχρι να έρθει επαγγελματική βοήθεια (χρησιμοποιείται από τους επαγγελματίες για ακινητοποίηση αυχενικό κολάρο, Stifneck ή Wizlock). Εάν το άτομο είναι ακόμα μέσα σε ένα όχημα ή άλλο περιορισμένο χώρο, μπορεί να απαιτείται μια συσκευή ακινητοποίησης με ιμάντες, ώστε να μπορέσει να απεγκλωβιστεί ο τραυματίας. Εάν ολόκληρο το κεφάλι, ο λαιμός και το σώμα είναι κατάλληλα ακινητοποιημένα με αυτό τον τρόπο, μπορεί ο τραυματίας να μεταφερθεί με κατάλληλο φορείο. Υπάρχουν πολλά είδη εξοπλισμού για την ακινητοποίηση και την κατάλληλη μεταφορά του τραυματία.

Σε μερικές περιπτώσεις θεραπευτική υποθερμία, χρησιμοποιείται. Η διατήρηση της μέσης αρτηριακής πίεσης του αίματος από  85 έως 90 mmHg, με  ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, μετάγγιση, και αγγειοσυσπαστικά για να εξασφαλίσουν επαρκή παροχή αίματος στα νεύρα και την αποφυγή βλάβης είναι άλλα μέτρα τα οποία πρέπει να λαμβάνονται.

Χειρουργική κάκωσης του νωτιαίου μυελού

Η χειρουργική επέμβαση μπορεί, επίσης, να είναι απαραίτητη για να απομακρυνθούν οποιαδήποτε θραύσματα οστών από τη νωτιαία αύλακα και για τη σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης.

Στερεοειδή

Η φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει περαιτέρω βλάβη στο νωτιαίο μυελό, και οι ασθενείς λαμβάνουν στερεοειδή για να μειωθεί το οίδημα. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα χρησιμοποιούνται εντός 8 ωρών από τον τραυματισμό. Υψηλή δόση μεθυλπρεδνιζολόνης  μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα, αν δοθεί μέσα σε 6 ώρες από τον τραυματισμό. Προσοχή απαιτείται γιατί υπάρχει  αυξημένος κίνδυνος σοβαρής λοίμωξης ή σήψης λόγω των ανοσοκατασταλτικών ιδιοτήτων των υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών.

Αποκατάσταση σε βλάβη του νωτιαίου μυελού

Ασθενείς με ΚΝΜ συχνά απαιτούν παρατεταμένη αγωγή σε εξειδικευμένη μονάδα ή σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Κατά τη θεραπεία ενός ασθενούς η αποκατάσταση των βλαβών που δημιουργήθηκαν από τον τραυματισμό είναι ο τελικός στόχος. Χρησιμοποιώντας μια ποικιλία από θεραπείες επιτυγχάνονται  οι μεγαλύτερες βελτιώσεις επιτυγχάνονται, και, ως εκ τούτου, η θεραπεία δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε μία μέθοδο. Επιπλέον, η αύξηση της δραστηριότητας θα αυξήσει τις πιθανότητες ανάκαμψης.

Η διαδικασία αποκατάστασης μετά από έναν τραυματισμό του νωτιαίου μυελού, συνήθως, ξεκινά στην οξεία φάση. Φυσικοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, νοσηλευτές, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι και άλλους επαγγελματίες υγείας συνήθως λειτουργούν ως ομάδα υπό τον συντονισμό ενός ψυχίατρου για να αποφασίσουν σχετικά με τους στόχους της αποκατάστασης.

Στην οξεία φάση οι φυσιοθεραπευτές επικεντρώνονται στην αναπνευστική κατάσταση του ασθενούς, την πρόληψη των έμμεσων επιπλοκών (όπως έλκη πίεσης),στη διατήρηση του εύρους της κίνησης, και τη διατήρηση της ενεργότητας των μυών. Επίσης, δίνεται μεγάλη έμφαση στην κάθαρση των αεραγωγών κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου της ανάκαμψης. Μετά από μια κάκωση του νωτιαίου μυελού, οι αναπνευστικοί μυες του ατόμου μπορεί να γίνουν αδύναμοι, και ο ασθενής αδυνατεί να βήξει αποτελεσματικά και οι  εκκρίσεις συσσωρεύονται μέσα στους πνεύμονες. Η αναπνευστική φυσικοθεραπεία για την εκκαθάριση των αεραγωγών μπορεί να περιλαμβάνει κρούσεις και δονήσεις, ορθοστατική αποχέτευση, αναπνευστικές ασκήσεις των μυών, και υποβοηθούμενες τεχνικές βήχα. Οι ασθενείς διδάσκονται να αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση  με κλίση προς τα εμπρός για να προκαλέσουν βήχα και να βγάλουν τις εκκρίσεις. Η τεχνική βήχα γίνεται με τον ασθενή ξαπλωμένο ανάσκελα και ο θεραπευτής ασκεί πίεση στην κοιλιά, ώστε ο βήχας να μεγιστοποιήσει την εκπνευστική ροή και να κινητοποιηθούν οι εκκρίσεις.  Άλλες τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της αναπνευστικής δυσλειτουργίας περιλαμβάνουν την βηματοδότηση των αναπνευστικών μυών, τον μηχανικό αερισμό κ.ά.

Ανάλογα με το νευρολογικό επίπεδο της βλάβης οι μύες που είναι υπεύθυνοι για την επέκταση του θώρακα, οι οποίες διευκολύνουν την εισπνοή, μπορούν να επηρεαστούν. Για παράδειγμα, οι μεσοπλεύρια μύες λαμβάνουν νεύρωση από τα νεύρα Τ1-Τ11. Αν οι ασθενείς υποφέρουν από μειωμένη συνολική χωρητικότητα των πνευμόνων και διδάσκονται τεχνικές αναπνοής (π.χ. ακραία αναπνοή, γλωσσοφαρυγγική αναπνοή, κλπ) για να βελτιώσουν την αναπνευστική τους λειτουργία.

Καθόλη τη διάρκεια της αποκατάστασης μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, κρανιοεγκεφαλική κάκωση, κάκωση νωτιαίου μυελού ή καρκίνο, γίνεται έλεγχος των αποτελεσμάτων της αποκατάστασης.

Σε απουσία εκσπερμάτισης στον τραυματισμό του νωτιαίου μυελού, η μέθοδος πρώτης γραμμής είναι η λήψη σπέρματος με  δονητική διέγερση του πέους που είναι μια συσκευή που μοιάζει με πένσα που τοποθετείται γύρω από βάλανο του πέους για να το διεγείρει με δόνηση. Σε περίπτωση αποτυχίας με PVS, τα σπερματοζωάρια  συλλέγονται από ηλεκτροεκσπερμάτωση, ή χειρουργικά με δερματική αναρρόφηση του σπέρματος από την επιδιδυμίδα (PESA) ή με εξαγωγή σπέρματος από τους όρχεις.


Πρόγνωση κάκωσης νωτιαίου μυελού

Οι κακώσεις νωτιαίου μυελού συχνά οδηγούν σε  κάποια ανίατη βλάβη, ακόμη και με την καλύτερη δυνατή θεραπεία. Σε γενικές γραμμές, οι ασθενείς με πλήρη βλάβη ανακάμπτουν λίγο και οι ασθενείς με ατελή βλάβη έχουν περισσότερες ελπίδες ανάκαμψης.

Η θέση της βλάβης στο νωτιαίο μυελό καθορίζει ποια μέρη του σώματος επηρεάζονται. Η σοβαρότητα του τραυματισμού καθορίζει πόσο ο οργανισμός θα επηρεαστεί. Συνεπώς, ένα άτομο με μια ήπια, ατελή βλάβη στο σπόνδυλο T5 θα έχει  πολύ καλύτερη πιθανότητα να χρησιμοποιήσει τα πόδια του ή τα πόδια  της από ό, τι ένα άτομο με σοβαρό, πλήρη τραυματισμό στο ίδιο ακριβώς μέρος.

Η ανάρρωση είναι, συνήθως, πιο γρήγορη κατά τη διάρκεια των πρώτων έξι μηνών. Πολύ λίγοι ασθενείς εμφανίζουν καμία ουσιαστική ανάκαμψη μετά από εννέα μήνες μετά τον τραυματισμό.

Επιπλοκές κακώσεων του νωτιαίου μυελού

Οι επιπλοκές του τραυματισμού του νωτιαίου μυελού περιλαμβάνουν τη νευρογενή καταπληξία, την αναπνευστική ανεπάρκεια, το πνευμονικό οίδημα, την πνευμονία, την πνευμονική εμβολή και την εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, πολλές από τις οποίες μπορούν να αναγνωριστούν νωρίς στη θεραπεία και να αποφευχθούν.

Η σπαστικότητα, η ανεξέλεγκτη σύσφιξη των μυών κάτω από το επίπεδο της βλάβης, προκύπτει από την έλλειψη της εισόδου των ώσεων από τον εγκέφαλο που θα καταστείλουν τις απαντήσεις των μυών στα τα αντανακλαστικά. Μπορεί να αντιμετωπιστεί με φάρμακα και φυσικοθεραπεία.

Τετραπληγία (τετραπληγία)

Σε ατελή τετραπληγία, 46 τοις εκατό των ασθενών είναι σε θέση να περπατήσει ένα έτος μετά τον τραυματισμό, αν και μπορεί να χρειάζεται βοήθεια, με δεκανίκια.

Παραπληγία

Πολύ λίγοι, πέντε τοις εκατό, με πλήρη βλάβη, ανακτούν την ικανότητα για να περπατήσουν με δεκανίκια και άλλες βοηθητικές συσκευές, και όλοι τους έχου κάκωση κάτω από τον T11.

Σε ατελή παραπληγία, το 76 τοις εκατό είναι σε θέση να περπατήσει με βοήθεια μετά από ένα χρόνο.

Οι επιστήμονες διερευνούν διάφορες κατευθύνσεις για τη θεραπεία της κάκωσης νωτιαίου μυελού. Μερικές πειραματικές θεραπείες, όπως η συστηματική υποθερμία, η τοπική ψύξη της σπονδυλικής στήλης και η ταλαντευόμενη διέγερση της προσβεβλημένης περιοχής είναι υπό μελέτη.

Τα βλαστικά κύτταρα

Οι μεταμοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων και η θεραπεία με νευροαναγεννητικές ουσίες εκκρίνουν νευροτροφικούς παράγοντες, και οι παράγοντες αυτοί βοηθούν τους νευρώνες και τα αιμοφόρα αγγεία να αναπτυχθούν, βοηθώντας έτσι την αποκατάσταση των βλαβών. Τα βλαστικά κύτταρα του μυελού των οστών, ειδικά τα κύτταρα CD34 +, έχουν βρεθεί να βοηθούν περισσότερο τους άνδρες σε σύγκριση με τις γυναίκες στην αναπαραγωγική ηλικιακή ομάδα μεταξύ των ασθενών με κάκωση του νωτιαίου μυελού.

Η μεταμόσχευση εμβρυϊκών αρχέγονων κυττάρων σε ασθενείς που πάσχουν από τραυματική κάκωση του νωτιαίου μυελού, έχει δοκιμαστεί, επίσης.

Μηχανικές προσεγγίσεις

Πρόσφατες προσεγγίσεις έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορες τεχνικές μηχανικής για τη βελτίωση της κίνησης σε τραυματισμό του νωτιαίου μυελού. Η γεφύρωση του σημείου της βλάβης, χρησιμοποιώντας ένα ικρίωμα μπορεί να προωθήσει την επέκταση των νευραξόνων και με τη σειρά τους να βελτιώσουν την κίνηση (υδρογέλες, νανοΐνες, νανοσωλήνες άνθρακα, μικροϊνες πολυγαλακτικού οξέος).

Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι ο συνδυασμός διεπαφής εγκεφάλου-υπολογιστή και η λειτουργική ηλεκτρική διέγερση μπορεί να αποκαταστήσει τον εκούσιο έλεγχο των μυών που έχουν παραλύσει. Μία μελέτη με πιθήκους έδειξε ότι είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν απ 'ευθείας εντολές από τον εγκέφαλο, παρακάμπτοντας το νωτιαίο μυελό που επιτρέπουν περιορισμένο έλεγχο στη λειτουργία του χεριού.

Εξωσκελετοί

Η τεχνολογία για τη δημιουργία βιονικών κουστουμιών, που είναι γνωστοί ως ως εξωσκελετοί, έχει κάνει σημαντική πρόοδο. Υπάρχουν διαθέσιμα προϊόντα, που επιτρέπουν στα άτομα με έως και τον C7 πλήρη βλάβη (ή οποιαδήποτε ατελή) κάκωση του νωτιαίου μυελού να σταθεί όρθιος με  τεχνολογικά υποβοηθούμενα βήματα. Ένα σημαντικό μειονέκτημα για τους χρήστες των συστημάτων αυτών είναι ότι κουράζονται μετά από ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτό είναι επειδή οι μύες που χρησιμοποιούν έχουν ατροφήσει, και έχουν μικρή αντοχή.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Σύνδρομο ιππουρίδας

Οι παραπληγικοί πρέπει να ελπίζουν

Μυελοπάθεια μετά από ακτινοβολία

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

Τι ισχύει για τις αναπηρικές συντάξεις

Παράλυτοι καθοδηγούν ρομπότ με τη σκέψη τους

Πώς οι παράλυτοι μπορούν να ξαναπερπατήσουν

Θεραπεία με ιππασία

Τεχνητό κώμα

Τι να κάνετε αν γίνει τροχαίο μπροστά σας

Οι επικίνδυνες κακώσεις μετά από τραυματισμό

Οδηγέ... Πρόσεχε!

Ρομποτική νευροχειρουργική

Εγέρθητι

Πνιγμός

www.emedi.gr

 

 




Διαβάστηκε 12776 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2021 21:05
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ουρηθρίτιδα Ουρηθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρηθρίτιδα

    Ουρηθρίτιδα είναι σύνδρομο ουρηθρικής λοίμωξης που χαρακτηρίζεται από επώδυνη ούρηση και έκκριση. Συνήθως, ανήκει στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ), σπανιότερα οφείλεται σε άλλες αιτίες. Δύο τύποι: Γονόρροια που προσβάλλει συνήθως τους άνδρες, σπάνια τις γυναίκες και μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα.

    • Στους άνδρες, η γονόρροια  εκδηλώνεται με κίτρινη πυώδη έκκριση, απότομη έναρξη των συμπτωμάτων 3 με 5 ημέρες μετά την έκθεση στη Neisseria gonorrhea. Η μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα εκδηλώνεται με διαυγή έως γαλακτώδη λιγοστή έκκριση, που εμφανίζεται σταδιακά τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την έκθεση. Η σοβαρότητα της νόσου εξαρτάται από ποικιλία άλλων μικροοργανισμών με συχνότερα τα Chlamydia trachomatis.
    • Στις γυναίκες, το κλασσικό ουρηθρικό σύνδρομο εκδηλώνεται όταν η ασθενής παραπονείται για δυσουρία, η εξέταση ούρων και η καλλιέργεια είναι αρνητικές και δεν ανταποκρίνεται στη θεραπευτική αγωγή για απλή κυστίτιδα. Εν τούτοις, γυναίκες με γονόρροια ή άλλες φλεγμονές που προκαλούν απλή ουρηθρίτιδα στους άνδρες, συχνά παρουσιάζουν συμπτώματα εκτός της δυσουρίας, όπως κολπικό και υπερηβικό πόνο 
    • Περιπτώσεις που δεν αντιμετωπίζονται θεραπευτικά, βαθμιαία υποχωρούν, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών όπως ουρηθρικών στενωμάτων στους άνδρες ή φλεγμονώδη νόσο της πυέλου στις γυναίκες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σεξουαλικά ενεργός, μετεφηβική 

    Επικρατέστερο φύλο: Τα κλασσικά συμπτώματα αναφέρονται πιο συχνά στους άνδρες, συναντάται το ίδιο συχνά και στις γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Και τα δύο φύλα μπορεί να είναι συμπτωματικοί φορείς του παθογόνου μικροοργανισμού 
    • Δυσουρία - πόνος κατά την ούρηση 
    • Ουρηθρική έκκριση - μπορεί να είναι άφθονη και πυώδης στην οξεία γονόρροια ή λιγοστή μετά από άμελξη της ουρήθρας σε μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα
    • Υπερηβική δυσφορία 
    • Ουρηθρικός κνησμός ή ευαισθησία 
    • Ευαισθησία, οίδημα και φλεγμονή στο στόμιο της ουρήθρας, κυρίως στις γυναίκες 
    • Δυσπαρεύνια 
    • Κολπίτιδα, κυστίτιδα, τραχηλίτιδα στις γυναίκες 
    • Πρωκτίτιδα, φαρυγγίτιδα, επιπεφυκίτιδα, μπορούν, επίσης, να εμφανισθούν (σημαντική η λήψη ιστορικού σεξουαλικής δραστηριότητας)
    • Λεμφαδενοπάθεια και πυρετός δεν οφείλονται στο σύνδρομο και οδηγούν σε διαφορετική διάγνωση  

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Σεξουαλική επαφή με φορείς παθογόνων μικροοργανισμών - Συχνότερα αίτια είναι οι N. Gonorrhea, C. Trachomatis, Ureoplasma urealiticum, Trichomonas vaginalis, Ιοί (όπως του Herpes, Cytomegalovirus (CMV), human papilloma virus), πολλά άλλα βακτηρίδια, σπάνια μύκητες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πολλοί σεξουαλικοί σύντροφοι 
    • Ιστορικό άλλων ΣΜΝ

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταγονονοκοκκική ουρηθρίτιδα - ακολουθεί τη θεραπεία οξείας γονόρροιας. Ο ασθενής συνεχίζει να έχει συμπτώματα εξαιτίας ενός δεύτερου μικροοργανισμού ανθεκτικού στην αρχική θεραπεία
    • Άλλες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος - κυστίτιδα, επιδιδυμίτιδα, προστατίτιδα, κλπ.
    • Τραυματισμός - συχνή άμελξη της ουρήθρας στους άνδρες που προκαλείται κατά την εξέταση για πιθανή φλεγμονή, μπορεί να καταλήξει σε δυσουρία και διαυγή έκκριση. Νεαρά κορίτσια μπορούν περιστασιακά να εμφανίσουν συμπτώματα εξωτερικού ερεθισμού
    • Ατροφία κυρίως σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες 
    • Ενδοουρηθρικά ξένα σώματα ή όγκοι όπως οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς πολύποδες 
    • Αλλεργία ή αντιδράσεις υπερευαισθησίας - κολπικές πλύσεις, τροφές, άλλα φάρμακα (σπάνια)
    • Κατάχρηση ουσιών - συχνά σκληροί χρήστες αμφεταμίνης ή άλλων διεγερτικών ουσιών, μπορεί να εμφανίσουν λιγοστή, διαυγή έκκριση χωρίς λευκοκύτταρα και ήπια δυσουρία
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson
    • Σύνδρομο Reiter - πιθανώς από ανοσολογική αντίδραση σε χλαμυδιακή λοίμωξη

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Επίχρισμα κατά Gram του εκκρίματος: ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα χωρίς μικροοργανισμούς υποδεικνύουν μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα, λίγα έως καθόλου πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα υποδηλώνουν άλλα αίτια 
    • Καλλιέργεια του εκκρίματος ή ανοσοφθορισμός σε γονόρροια: σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα η θεραπεία καθορίζεται από την κλινική εξέταση και το επίχρισμα Gram χωρίς να αναμένουμε τα αποτελέσματα της καλλιέργειας. Καλλιέργεια από επιπεφυκότα, φάρυγγα, πρωκτό ενδείκνυται σύμφωνα με το ιστορικό και τα συμπτώματα. Το εργαστήριο πρέπει να ελέγχει την ανθεκτικότητα στη θεραπεία 
    • Καλλιέργεια ή ανοσολογικός προσδιορισμός για τα χλαμύδια: αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι ψευδές ή να υποδηλώνει άλλον παθογόνο μικροοργανισμό 
    • Γενική ούρων: όταν ενδείκνυται λαμβάνουμε το δείγμα πριν ο ασθενής εκκενώσει την κύστη και είναι συνήθως φυσιολογική σε απλή ουρηθρίτιδα
    • Καλλιέργεια ούρων: πραγματοποιείται όταν το επίχρισμα Gram δεν είναι εφικτό ή τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά 
    • Νωπή σταγόνα εκκρίματος: μπορεί να αποκαλύψει τριχομονάδα, σπάνια όμως αποδεικνύεται τριχομονάδωση σε προσβεβλημένους άνδρες 
    • Ορολογικές αντιδράσεις για σύφιλη, HIV, για να αποκλεισθούν άλλα ΣΜΝ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατη θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ουρηθρικά στενώματα (σε γονόρροια χωρίς θεραπεία), ενδοουρηθρικές βλάβες (οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς ανωμαλίες)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργειες ιών όταν υφίστανται οι τυπικές βλάβες

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ουρηθρόγραμμα σε επίμονες περιπτώσεις σπανίως ενδείκνυται 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ουρηθροκυστεοσκόπηση σε επίμονες περιπτώσεις και υποψία ξένου σώματος ή ενδοουρηθρικών κονδυλωμάτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Όλες οι περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν εξωνοσοκομειακά εκτός των γυναικών με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    urethritis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανεύρεση και θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης, εκτός της σεξουαλικής επαφής μέχρι τη λήψη της θεραπείας 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολύ σημαντική η υπογράμμιση στον ασθενή, για τη συμμόρφωση στη θεραπεία και των σεξουαλικών συντρόφων. Επίσης οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται και σε εξετάσεις και για άλλα ΣΜΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Γονόρροια - κεφτριαξόνη 250 mg ΕΜ x 1 δόση. Επιπρόσθετα χορηγείται αγωγή ειδική για χλαμύδια εξαιτίας της υψηλής επίπτωσης σε μεικτές λοιμώξεις 
    • Χλαμύδια - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες. Όταν τα συμπτώματα του ασθενούς (και του συντρόφου) συνεχίζονται μετά τη θεραπεία, χορηγείται ερυθρομυκίνη 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρήτιδα (κυρίως U, urealiticum) - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες 
    • Τριχομονάδες - 2 gr μετρονιδαζόλη από το στόμα άπαξ ή 250 mg 3 φορές την ημέρα για 7 ημέρες 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε από τα ενδεικνυόμενα φάρμακα. Έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να λαμβάνουν τετρακυκλίνες 

    Προφυλάξεις: Ασθενείς που παίρνουν τετρακυκλίνες, πρέπει να ενημερώνονται για την πιθανότητα φωτοευαισθησίας 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Οι τετρακυκλίνες δεν πρέπει να λαμβάνονται μαζί με προϊόντα γάλακτος ή αντιόξινα. Τα αντισυληπτικά δισκία μπορεί να αδρανοποιηθούν με ταυτόχρονη λήψη αντιβιοτικών από το στόμα. Οι ασθενείς και οι σύντροφοι τους πρέπει να χρησιμοποιούν άλλους τρόπους αντισύλληψης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Γονόρροια - σπεκτινομυκίνη 2 gr ΕΜ άπαξ. Κιπροφλοξασίνη 500 mg από το στόμα άπαξ. Αμοξυκιλλίνη 3 grams με 1 gr προβενεσίδη από το στόμα άπαξ
    • Χλαμύδια - ερυθρομυκίνη 500 mg 4 φορές την ημέρα x 7 ημέρες. Αζιθρομυκίνη μία νέα αζαλίδη μπορεί να αποβεί δραστική 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς με θετικές καλλιέργειες πρέπει να τις επαναλαμβάνουν αρκετές ημέρες μετά τη λήψη της θεραπείας για την παρακολούθηση και ίαση της νόσου 
    • Θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μέθοδοι "ασφαλούς σεξ", ούρηση αμέσως μετά την επαφή, θεραπεία όλων των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός στενωμάτων σε ασθενείς χωρίς θεραπεία, ΦΝΠ στις γυναίκες 
    • Όταν η ουρηθρίτιδα συνοδεύεται με υπερηβική δυσφορία, υποψιαζόμαστε προστατίτιδα στους άνδρες, ΦΝΠ στις γυναίκες 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Όταν τεθεί η διάγνωση, χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία και ο ασθενής συμμορφωθεί με αυτή, τα συμπτώματα και η νόσος θα υποχωρήσουν μέσα σε 24 ώρες χωρίς συνέπειες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα ΣΜΝ - οι ασθενείς πρέπει οπωσδήποτε να υποβάλλονται σε εξετάσεις για σύφιλη και HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε αποδεδειγμένες περιπτώσεις γονόρροιας χλαμυδίων ή τριχομονάδωσης υποψιαζόμαστε σεξουαλική κακοποίηση 

    ΚΥΗΣΗ

    Οι τετρακυκλίνες αντενδείκνυνται. Εναλλακτικά χρησιμοποιείται η ερυθρομυκίνη, όχι όμως η εσθολική μορφή διότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος χολοστατικού ικτέρου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ασθενείς που δεν παρουσιάζουν συμπτώματα και αναφέρουν ότι οι σύντροφοι τους έλαβαν θεραπεία για το συγκεκριμένο πρόβλημα: εργαστηριακός έλεγχος και θεραπευτική αγωγή χωρίς να περιμένουμε τα αποτελέσματα (εξαιτίας του υψηλού επιπολασμού της νόσου και την πιθανότητα ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Urethritis 1200x675

    Διαβάστε, επίσης,

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Επιδιδυμίτιδα

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Γιατί οι γυναίκες υποφέρουν από συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στις γυναίκες

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στους άνδρες

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ουρεόπλασμα

    Γονόρροια

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

  • Υδράργυρος Υδράργυρος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υδράργυρο

    Χημικό σύμβουλο του υδραργύρου είναι το Hg από το λατινικό hydrargyrum. Ατομικό βάρος 200,6. Είναι γνωστός ως υγρός άργυρος. Εμφανίζεται στη φύση σαν κιννάβαρι ή υδραργυρικό σουλφίδιο, με μια αφθονία στο φλοιό της γης της τάξης των 0,5 χλγρ ανά χιλιόγραμμο.

    Σε υγρή ή αέρια μορφή ο υδράργυρος είναι τοξικός.

    Τα άλατα υδραργύρου και ιδιαίτερα οι οργανικές μορφές υδραργύρου είναι πιο δηλητηριώδη από το ίδιο το στοιχείο.

    Τα οδοντικά αμαλγάματα που χρησιμοποιούνται για το γέμισμα κοιλοτήτων των δοντιών είναι τόσο αδιάλυτα, που, συνήθως, δε θεωρούνται σαν τοξικά, αλλά, δεν υπάρχει και πάλι ασφάλεια, γιατί μικροσκοπικές ποσότητες διαφεύγουν από τα οδοντικά σφραγίσματα.

    Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι καρκίνοι, καρδιοπάθειες, προβλήματα της εμμήνου ρύσεως και του θυρεοειδούς υποχωρούν με την αφαίρεση των αμαγαλμάτων σφραγίσματος.

    mercury 2

    Οι πιο επικίνδυνες μορφές υδραργύρου είναι τα αλκυλικά παράγωγα μεθυλυδραργύρου και αιθυλυδραργύρου. Αυτά, συνήθως, εισάγονται στο σώμα από τα ψάρια και τις τροφές με σπόρους.

    Τα ανόργανα άλατα υδραργύρου που εισάγονται μέσω της οικολογικής μόλυνσης σε ρέοντα και θαλάσσια νερά μετατρέπονται από μικροοργανισμούς σε μεθυλυδράργυρο. Αυτός εισάγεται μέσα στην αλυσίδα των τροφών, μέσω των μικρών ψαριών που τρώνε θαλάσσια φυτά μέχρι των σαρκοβόρων μεγάλων ψαριών, όπως ο τόνος, ο ξιφίας και ο λύκος. Όταν αυτά τα ψάρια καταναλωθούν από τον άνθρωπο προκύπτει δηλητηρίαση. Θανατηφόρα επίπεδα μόλυνσης σε τέτοια ψάρια έχουν αναφερθεί από την Ιαπωνία, όπου η βιομηχανική ρύπανση εισήγαγε άλατα υδραργύρου στο θαλάσσιο νερό.

    Ψάρια από λίμνες γλυκού νερού στη Σουηδία και τη Βόρεια Αμερική μπορεί να περιέχουν μέχρι και 503 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, ποσό το οποίο και αποτελεί τοξικό επίπεδο.

    Ο κονσερβοποιημένος τόνος μπορεί να περιέχει από 10-80 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, με το μισό σαν μεθυλυδράργυρο.

    Τα ψάρια βαθιάς θάλασσας που ψαρεύονται έξω από τα αλίπεδα της Μεγάλης Βρετανίας περιέχουν μόνο 8 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, αλλά πιο κοντά στις ακτές, όπου πέφτουν χημικά απόβλητα στη θάλασσα, τα ψάρια μπορεί να περιέχουν μέχρι και 50 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια.

    Η υψηλότερη ανεκτή εβδομαδιαία πρόσληψη υδραργύρου είναι 300 μγρ στα οποία δεν θα πρέπει να υπάρχουν περισσότερο από 200 μγρ μεθυλυδραργύρου.

    mercury 4

    Σπόροι που ραντίσθηκαν με αλκυλικές ενώσεις υδραργύρου, για να προληφθεί η μόλυνση από μύκητες έχουν προκαλέσει δηλητηριάσεις στο Πακιστάν, στο Ιράκ και στη Γουατεμάλα. Οι επεξεργασμένοι σπόροι με τους οποίους τρέφονται ζώα σε αγροκτήματα προκαλούν δηλητηριάσεις από υδράργυρο σε ανθρώπους που τρώνε κρέας από αυτά τα ζώα.

    Ο στοιχειακός υδράργυρος μπορεί να προκύψει από τυχαίο σπάσιμο θερμομέτρων ή βαρομέτρων, από πεταμένες μπαταρίες, από λάμπες υδραργύρου, από διακόπτες υδραργύρου, από καύση κάρβουνου που μπορεί να αποφέρει επιβάρυνση 3000 μετρικών τόνων το χρόνο στην ατμόσφαιρα, από τη φυσική φθορά βράχων και χωμάτων, που αποφέρει ετήσια επιβάρυνση 230 μετρικών τόνων και από την επαργύρωση νομισμάτων ή από την κατασκευή αμαλγαμάτων υδραργύρου.

    Οι καταναλισκόμενες με κατάποση και πέψη ενώσεις υδραργύρου συσσωρεύονται σε ορισμένα σημεία του εγκεφάλου και προκαλούν βλάβες.

    Άλλα προσβαλλόμενα όργανα είναι το παχύ έντεο ή κόλον και τα νεφρά.

    Ο μεθυλυδράργυρος προκαλεί εκφύλιση των νεύρων, αναπηρίες εκ γεννήσεως, γενεττικά ελαττώματα, βλάβες των χρωμοσωμάτων, υπερβολική σιελόρροια, απώλεια δοντιών κι έντονους μυϊκούς τρόμους ή τρεμούλιασμα. Όταν εφαρμοσθεί στην επιδερμίδα προκαλεί ερεθισμό, ερυθρότητα και φλύκταινες.

    Στα μωρά το πουδράρισμα της επιδερμίδας ή οι επαλείψεις της με αλοιφές που περιέχουν υδράργυρο προκαλούν μια νόσο γνωστή ως ροδόχρους νόσο ή ακρωδυνία. Αυτή χαρακτηρίζεται από πληγές στην επιδερμίδα των χεριών και των ποδιών, πρηξίματα των άκρων, πεπτικές διαταραχές, φαγούρα στα χέρια και τα πόδια, ροδαλό χρωματισμό των χεριών, των ποδιών, των παρειών και της άκρης της μύτης, μυϊκή αδυναμία και αρθρίτιδα.

    Η οξεία δηλητηρίαση από διαλυτές ενώσεις υδραργύρου προκαλούν μεταλλική γεύση, δίψα, σοβαρούς κοιλιακούς πόνους, εμέτους, φαιούς αποχρωματισμούς του στόματος και του λαιμού και διάρροια με αίμα. Αργότερα μπορεί ν΄αναπτυχθούν έλκος, νεφροπάθεια και κολίτιδα με σοβαρές αιμορραγίες.

    Οι ατμοί υδραργύρου όταν εισπνέονται προκαλούν αναπνευστικά συμπτώματα και βλάβες των νεφρών.

    Η χρόνια δηλητηρίαση από ατμούς υδραργύρου ή από διαλυτά άλατα του υδραργύρου ή από παρατεταμένη επαφή τους με την επιδερμίδα προκαλεί τρεμούλιασμα, μυϊκή αστάθεια, αισθητηριακές διαταραχές, γαστρεντερικά συμπτώματα, δερματίτιδα, βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι, αναιμία και διανοητικό εκφυλισμό. Μια γαλάζια διαγράμμιση των ούλων είναι ενδεικτική χρόνιας δηλητηρίασης από υδράργυρο.

    Οι μέγιστες ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις που θεωρούνται επιτρεπτές δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 50 μγρ ανά κυβικό μέτρο αέρα και 10 μγρ αλκυλυδραργύρου ανά κυβικό μέτρο αέρα.

    mercury 3

    Οι φαρμακευτικές ενώσεις του υδραργύρου περιλαμβάνουν τις εξής ουσίες:

    -αμμωνιούχος υδράργυρος για θεραπεία του εξανθήματος impetigo. Το Impetigo είναι μια ανώτατη λοίμωξη του δέρματος που είναι πολύ μεταδοτική και προκαλεί πόνο. Ως αποτέλεσμα, ένα κόκκινο εξάνθημα γεμάτο με υγρό θα σχηματιστεί και μπορεί να διαρρηχθεί ανά πάσα στιγμή.

    Αυτό το κόκκινο εξάνθημα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Ωστόσο, εμφανίζεται συχνότερα γύρω από τη μύτη, το στόμα, την περιοχή γύρω από τα χέρια και τα πόδια. Μετά τη ρήξη, το εξάνθημα θα κάνει το δέρμα κρούστα κίτρινο και καφέ.

    -ελαιώδης άργυρος σαν αμμωνιωμένος υδράργυρος

    -υδραργυρικά διουρητικά για το καρδιακό οίδημα

    -υδραργυρικό κυανίδιο ή κυανούχος υδράργυρος για διαλύματα που απολυμαίνουν τα μάτια

    -κόκκινο υδραργιρικό ιωδίδιο ή ιωδιούχος υδράργυρος για απολύμανση πληγών, για κολπικές πλύσεις, για απολύμανση του δέρματος, για την αντιμετώπιση των δακτυλιοσκωλήκων και της ασθένειας του λύκου και για τη θεραπεία της σύφιλης

    -νιτρικός υδράργυρος για τη θεραπεία συφιλιδικών εξανθημάτων και βλατίδων για τα εκζέματα και την ψωρίαση

    -κίτρινο υδραργυρικό οξείδιο για τη θεραπεία της βλεφαρίτιδας και της επιπεφυκίτιδας. Η παρατεταμένη χρήση του θα πρέπει να αποφεύγεται, καθώς ο υδράργυρος μπορεί να απορροφηθεί μέσω των ιστών του ματιού

    -υδραργυρικό οξυκυανίδιο χρησιμοποιείται σαν απολυμαντικό της επιδερμίδας και οφθαλμική αλοιφή

    -υδραργυρώδες χλωρίδιο χρησιμοποιείται σαν καθαρτικό, σε δόσεις 30-200 χλγ. Σαν αλοιφή ή σα σκόνη πούδρας χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του κνησμού, της ψωρίασης και του εκζέματος και σαν ισχυρή αλοιφή επάλειψης (30-50%) για την πρόληψη της σύφιλης

    Να διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες των φαρμάκων, των εμβολίων, των αλοιφών, των κολλυρίων, των καλλυντικών και όλων των προϊόντων που χρησιμοποιείτε!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    mercury 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Τα νέα υγιεινά σφραγίσματα δοντιών

    Τεχνολογία LED και υγεία

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Τα θαλασσινά στην εγκυμοσύνη

    Υπάρχουν κίνδυνοι από τα θαλασσινά;

    Μήπως έχετε μαύρα σφραγίσματα;

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Δηλητηρίαση από υδράργυρο

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    Λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    Ανοσοανεπάρκειες

    Ανοσοανεπάρκειες είναι καταστάσεις που σχετίζονται με διαταραχή της ακεραιότητας του ανοσολογικού συστήματος οδηγώντας σε ένα ευρύ φάσμα νόσων 

    • Μπορεί να είναι πρωτοπαθείς ή δευτεροπαθείς και να προσβάλλουν μόνο έναν ή όλους τους κυτταρικούς πληθυσμούς του ανοσολογικού συστήματος και τα προϊόντα τους (Τ- και Β-λεμφοκύτταρα, μακροφάγα), τους υποδοχείς τους, τους μεταβολικούς δρόμους και προϊόντα που φυσιολογικά συμβάλλουν στη διατήρηση της υγείας και στην προφύλαξη από λοιμώξεις

    Πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • Συνδυασμένες ανοσοανεπάρκειες, π.χ. σοβαρή συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια (ΣΣΑΑ), ανεπάρκεια της απαμινάσης της αδενοσίνης (ΑΑΑ) και δικτυοκυτταρική δυσγενεσία
    • Ανεπάρκειες αντισωμάτων (ανοσοσφαιρινών), π.χ. φιλοσύνδετη αγαμμασφαιριναιμία, ανεπάρκεια IgA, ανεπάρκεια ανοσοσφαιρινών με αυξημένη IgM (σύνδρομο υπερ-IgM), κοινή συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια (ΚΣΑΑ) και παροδική υπογαμμασφαιριναιμία του νεογνού 
    • Άλλα, καλά διαπιστωμένα σύνδρομα, π.χ. σύνδρομο Wiskott-Aldrich (έκζεμα, θρομβοκυτταροπενία και επανειλημμένες λοιμώξεις), αταξία, τηλαγγειεκτασία (παρεγκεφαλιδική αταξία, τηλαγγειεκτασίες δέρματος και οφθαλμών και ανοσοανεπάρκεια) και σύνδρομο Di George (αποκλειστικά, ανεπάρκεια των Τ-λεμφοκυττάρων)
    • Σχετιζόμενα σύνδρομα, π.χ. σύνδρομο Down, χρόνια βλεννοδερματική καντιντίαση, σύνδρομο υπερ-IgE, χρόνια κοκκιωματώδης νόσος, μερικός αλβινισμός και σύνδρομο WHIM [Warts-σπίλοι, Hypogammaglobulinemia - υπογαμμασφαιριναιμία, μυελοκάθεξη (δηλ.κατακράτηση των λευκών σε ένα υπερκυτταρικό μυελό)], φαγοκυτταρική δυσλειτουργία με πρώιμη έναρξη περιοδοντικής νόσου
    • Ανεπάρκειες συμπληρώματος

    Δευτεροπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • AIDS
    • Άλλες λοιμώξεις, κακοήθειες, υποσιτισμός, εντεροπάθεια με απώλεια γλουτένης, φάρμακα και χρόνια υπερένταση (stess)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφαδενικό/Ανοσολογικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Όλες οι ηλικίες. Τα παιδιά είναι πιο πιθανό να παρουσιασθούν με πρωτοπαθείς ή κληρονομικές ανεπάρκειες
    • Ο αριθμός των νεογνών με AIDS αυξάνεται. Αυτό εν μέρει οφείλεται σε: αυξημένη επιβίωση των πρόωρων νεογνών, βελτιωμένη θεραπεία και φροντίδα για άλλα πρωτοπαθή νοσήματα, χρήση ανοσοκατασταλτικών παραγόντων  

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Κοινά χαρακτηριστικά:

    • Ασυνήθης ευαισθησία στις λοιμώξεις. Η συχνότητα και η βαρύτητα ποικίλλει αναλόγως του τύπου του ελλείματος 
    • Κακοήθειες, κυρίως του δικτυοενδοθηλιακού λεμφικού συστήματος
    • Αυξημένη τάση για ανάπτυξη αυτοάνοσων νόσων
    • Απώλεια βάρους 
    • Πυρετός

    Περισσότερο ειδικά χαρακτηριστικά:

    • Συνδυασμένες Τ και Β ανεπάρκειες σχετίζονται με σοβαρές μυκητιασικές, βακτηριακές και ιογενείς λοιμώξεις. Ανεπάρκειες ενζύμων μπορεί να εμπλέκονται στην κλινική εικόνα
    • Οι Τ-κυτταρικές ανεπάρκειες μπορεί να είναι επίκτητες (όπως με τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας) ή συγγενείς με ευρύ φάσμα εκδηλώσεων. Παιδιά με σύνδρομο DiGeorge παρουσιάζουν καρδιακές ανωμαλίες, μικρογναθία, υπερτελορισμό και υπασβεστιαιμική τετανία
    • Σύνδρομα ανεπάρκειας Β-λεμφοκυττάρων ή ανοσοσφαιρινών μπορεί να συσχετίζονται με χρόνια κολπίτιδα, υποτροπιάζουσες λοιμώξεις αναπνευστικού, χρόνια διαρροϊκά σύνδρομα, ρευματοειδή αρθρίτιδα, συτηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ), ατοπία, σπληνομεγαλία, αναιμία, υποτροπιάζουσα πνευμονιοκοκκική πνευμονία και μηνιγγιτιδοκοκκική μηνιγγίτιδα
    • Χρόνια λοίμωξη με Giardia, πυρετός αγνώστου προελεύσεως και δυσαπορρόφηση πρέπει να θέσει υποψία ανοσοανεπάρκειας 
    • Διάφορα σύνδρομα περιλαμβάνουν χρόνια βλεννοδερματική καντιντίαση, θανατηφόρο λοίμωξη από το Esptein-Barr και ανεπάρκειες συστατικών του συμπληρώματος

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • Μεταλλαγμένα γονίδια και προϊόντα γονιδίων που οδηγούν σε κληρονομικές ανεπάρκειες του ανοσολογικού συστήματος και περιλαμβάνουν: ανεπάρκειες αντισωμάτων, λεμφοκυττάρων, φαγοκυττάρων και συμπληρώματος
    • Εκδηλώνονται με λοιμώξεις αμέσως μετά τη γέννηση, αλλά μπορεί να μην εκφράζονται κλινικά μέχρι την ενήλικο ζωή 

    Δευτεροπαθείς ανοσοανεπάρκειες:

    • Θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα
    • Εμβόλια
    • Ανεπάρκειες διατροφής 
    • Χρήση φαρμάκων και έκθεση σε χημικά πρέπει να αναζητείται πάντοτε 
    • Θεραπεία με ακτινοβολία Χ
    • Ανεπάρκεια IgA σχετιζόμενη με λήψη φαινυντοΐνης/πενικιλλαμίνης
    • Θύμωμα με υπογαμμασφαιριναιμία 
    • Ιοί, π.χ. HIV-1 και HIV-2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό 
    • Σχεδόν το κάθε τι που αγνοεί τρόπους υγιεινής ζωής 
    • Χρήση ναρκωτικών και παρεντερική έκθεση σε αίμα
    • Σεξουαλική ζωή
    • Μεγάλη ηλικία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πρέπει να περιλάβει όλες τις ανοσοανεπάρκειες 
    • Προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση θα κατευθύνει στην κατάλληλη διερεύνηση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανοσοανεπαρκειών θα διαγνωσθούν με μία γενική αίματος και λευκοκυτταρικό τύπο και επίπεδα ανοσοσφαιρινών που περιλαμβάνουν επίπεδα IgG, IgM, IgA και IgE. Υποτάξεις της IgG πρέπει επίσης να μετρώνται
    • Άλλες μελέτες περιλαμβάνουν πληθυσμούς μονοπυρήνων που μπορεί να μετρηθούν
    • Ολικός αριθμός λεμφοκυττάρων, είναι ένας καλός δείκτης για αρχική εκτίμηση 
    • Λειτουργική εκτίμηση με δερμοαντιδράσεις και επίπεδα αντισωμάτων εναντίον κοινών ιών και βακτηριδιακών τοξινών
    • Επίπεδα συμπληρώματος 
    • Φαγοκυτταρική λειτουργία
    • Ειδικές λειτουργίες κυτταροκινών 
    • Επιπρόσθετες ειδικές δοκιμασίες για πιθανολογούμενες επίκτητες αιτίες ανοσοανεπαρκειών (AIDS, χρόνια διάρροια, κακοήθεια, φάρμακα, κλπ.)

     8

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Ποικίλλουν με τον τύπο της ανεπάρκειας και την αναπτυσσόμενη νόσο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Μαγνητική τομογραφία είναι χρήσιμη για την εκτίμηση βλαβών του ΚΝΣ, που οφείλονται σε τοξοπλάσμωση
    • Οι τεχνικές και η τεχνολογία για απεικόνιση συνεχίζουν να βελτιώνονται δραματικά 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση 
    • Προσπαθήστε να συνάγετε αν οι λοιμώξεις οφείλονται σε ανεπάρκειες των Τ-λεμφοκυτταρικών αποκρίσεων (μυκητιασικές και άλλες ευκαιριακές λοιμώξεις) ή ανεπάρκειες των Β-κυτταρικών αποκρίσεων (αντισώματα) ή και τα δύο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ή ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, ανάλογα με το κλινικό πρόβλημα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εξαρτώνται κυρίως από την πολυπλοκότητα των ανοσοανεπαρκούντων μηχανισμών 
    • Μεταμόσχευση μυελού με δότη Τ-λεμφοκυτταρικού μοσχεύματος σε βαρείες ανωμαλίες της Τ-λεμφοκυτταρικής λειτουργίας. Είναι καλύτερα να γίνεται σε ερευνητικά κέντρα αναφοράς
    • Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη - για ασθενείς με ανεπάρκεια IgG. Δεν είναι κατάλληλη για θεραπέια άλλης ανοσοανεπάρκειας εκτός από της IgG, αλλά μπορεί να είναι χρήσιμη στο σύνδρομο υπερ-IgM ανοσοανεπάρκειας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Για σοβαρές ανοσοανεπάρκειες απαιτούνται στείρες συνθήκες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά με κατάλληλο φάσμα για τους προσβάλλοντες μικροοργανισμούς. Η κετοκοναζόλη έχει αναφερθεί ότι είναι αποτελεσματική σε μερικές χρόνιες μυκητιασικές λοιμώξεις 
    • Ενζυματική θεραπεία υποκαταστάσεως για την ανεπάρκειατης απαμινάσης της αδενοσίνης 
    • Αυτόλογα Τ-λεμφοκύτταρα, γενετικά διορθωμένα με εισαγωγή φυσιολογικού γονιδίου της απαμινάσης της αδενοσίνης 
    • Η ζιδοβουδίνη (ΑΖΤ) ελαττώνει την πιθανότητα διαπλακουντιακής μεταφοράς του ιού HIV 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παιδιά με βαρειά συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια πρέπει να παραμένουν σε ελεγχόμενο περιβάλλον, έκθεση στο οποιοδήποτε παθογόνο μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο
    • Τα επίπεδα IgG πρέπει να παρακολουθούνται και να παραμένουν σταθερά στην κοινή ποικίλλουσα υπογαμμασφαιριναιμία
    • Έξυπνες οδηγίες και έλεγχος για λοιμώξεις

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Συμβουλές γενετικής για τις πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκειες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυτοάνοσες νόσοι
    • Ορονοσία σαν αντίδραση στη θεραπεία με γ-σφαιρίνη
    • Κακοήθειες 
    • Καταστροφική λοίμωξη 
    • Θανατηφόρος αντίδραση μοσχεύματος κατά ξενιστού μετά μεταγγίσεις αίματος σε ασθενείς με βαρειά συνδυασμένη ανοσοανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Σχετίζονται στενά με τον τύπο και το βαθμό της ανοσοανεπάρκειας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη ανοσοανεπάρκεια 

    Γηριατρικό: Εξαρτώνται από τη συγκεκριμένη ανοσοανεπάρκεια 

    ΚΥΗΣΗ

    Μετάδοση AIDS

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    shutterstock 183635540 lymphocytes 1400x4802x

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Αντιμετωπίστε τις μολύνσεις με φυσικό τρόπο

    Πενικιλλαμίνη

    Ανοσοενισχυτική θεραπεία για τον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Ενισχύστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα για να ζήσετε περισσότερο και καλύτερα

    Οι τύποι καρκίνου που σχετίζονται με το AIDS

    Όλα όσα μπορείτε να κάνετε για δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Καντιντίαση

    Υπογαμμασφαιριναιμία

    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Τρόποι για να τονώσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Ανοσοανεπάρκεια

    Νοσήματα ενδεικτικά πιθανού AIDS στα παιδιά

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το μέλι Χρήσιμες πληροφορίες για το μέλι

    Ιατρικές συνταγές με μέλι

    Υπάρχουν διάφορες ιατρικές συνταγές με μέλι

    -Κρέμα χεριών με μέλι

    (μέλι 4%, γλυκερόλη 6%, αλαντοΐνη 0,5%, λάδι σόγιας 5%. Τα προσθέτουμε σε βάση κρέμας).

    -Μέλι ευκαλύπτου

    Βοηθάει στην αναπνοή και είναι το μέλι εκλογής μόλις κρυολογήσουμε

    -Μέλι ακακίας

    Είναι το καλύτερο για τους διαβητικούς και όταν θέλουμε να κάνουμε αποτοξίνωση. Επίσης, είναι μαλακτικό της γαστρεντερικής οδού.

    -Μέλι τίλιου

    Είναι το ιδανικό για τις αϋπνίες. Ηρεμεί το νευρικό σύστημα, διευκολύνει την πέψη διεγείροντας τα χοληφόρα, είναι ελαφρύ υπνωτικό παρέχοντας ένα ηρεμιστικό αποτέλεσμα σε πόνους του στομάχου. Είναι, επίσης, ισχυρό τονωτικό.

    -Θυμαρίσιο μέλι

    Είναι πολύ καλό για μολύνσεις και πληγές.

    -Μέλι από ηλίανθο

    Είναι καλό για μείωση της χοληστερίνης και κατά της αρτηριοσκλήρυνσης 

    -Μέλι από μέντα

    Είναι αναλγητικό, μειώνει το μετεωρισμό, τονωτικό, αντισπασμωδικό σε σπασμούς του πυλωρού, καλό για προβλήματα στη χολή και το γαστρεντερικό.

    -Μέλι από τριφύλλι

    Είναι διουρητικό, αντιδιαρροϊκό, αποχρεμπτικό.

    -Μέλι των μελιτωμάτων (πεύκου, ελάτης κλπ.)

    Είναι πλούσιο σε μεταλλικά στοιχεία και προσφέρει αντισηπτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Επίσης, έχει και αντιβηχική δράση.

    -Αφεψήματα με μέλι

    Συνηθίστε να χρησιμοποιείτε αφεψήματα με μέλι, π.χ. χαμομήλι με μέλι ακακίας ή τήλιο με μέλι τήλιου ή δίκταμο με θυμαρίσιο μέλι (αντιμικροβιακό) και να τα εναλλάσετε καθημερινά.

    -Άλλες συνταγές με μέλι

    • Βάλτε σε ένα πιατάκι του καφέ λίγο μέλι (1 κουταλιά της σούπας) και 10-15 σταγόνες πράσινης πρόπολης. Ανακατέψτε καλά μέχρι να γίνει ένα ομοιογενές προϊόν. Από αυτό μπορείτε να λαμβάνετε ανά διαστήματα 1/3 από το κουταλάκι του γλυκού και να το κρατάτε στο στόμα σας μέχρι να απορροφηθεί. Όσο πιο αργά τόσο καλύτερα. Θα σας ανακουφίσει από πόνο στο λαιμό (από ίωση) και θα σας βοηθήσει αν έχετε βήχα. Επιλέξτε μέλι θυμαρίσιο ή ευκαλύπτου ή μείγμα από τα 2 μέλια.
    • Αν έχετε μπούκωμα και δυσκολία στην αναπνοή λόγω πυκνής βλέννης (μια κατάσταση συνηθισμένη στα κρυολογήματα) μπορείτε να τα εξής: Σε νερό που βράζει (1-2 λίτρα) μόλις το απομακρύνετε από τη φωτιά διαλύετε 1-2 κουταλιές της σούπας μέλι θυμαρίσιο ή ευκαλύπτου και κάνετε εισπνοές πάνω από τους ατμούς για περίπου 10 λεπτά. Θα σας βοηθήσει πάρα πολύ στην απομάκρυνση της βλέννης. Αν το κάνετε πριν κοιμηθείτε, θα έχετε ένα ήσυχο ύπνο καθώς δεν θα έχετε δυσκολίες στην αναπνοή.

    Τα καλύτερα προϊόντα μελισσών για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα μελισσών για την υγεία σας

    Honey001 8574

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινός και νόστιμος σολομός με μέλι και σκόρδο

    Είναι υγιεινό γλυκό τα ξεροτήγανα;

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν δίκταμο

    Υγιεινά ωμά μελομακάρονα

    Σπιτικές μπάρες με μήλο, καρύδι, μέλι και λάδι καρύδας

    Πρωινό με γάλα αμυγδάλου, βούτυρο και μέλι

    Αναγεννητική κρέμα με κερί μέλισσας

    Πρόπολη για εισπνοές για τις ιώσεις

    Πρωινό με φρυγανιές, βούτυρο, μέλι και γάλα

    Κάστανα με μέλι και τσίπουρο

    Επιδόρπιο με καρύδια, μπανάνα και μέλι

    Μουσταλευριά

    Οι ιατρικές χρήσεις του βασιλικού πολτού

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Γύρη σε κάψουλες

    Υγιεινή κομπόστα μήλο

    Μήλα ψητά

    Το μέλι έχει ισχυρές θεραπευτικές ιδιότητες

    Το κερί της μέλισσας

    Φτιάξτε μόνοι σας ψωμί της μέλισσας

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Φτιάξτε μόνοι σας θεραπευτικό αρωματικό μείγμα μελιού

    Το θυμαρίσιο μέλι είναι υπερτροφή

    Μελισσοθεραπεία για καλή υγεία

    Η πρόπολη έχει αντιβακτηριακές ιδιότητες

    Οι αντικαρκινικές ιδιότητες που έχει το μέλι

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα προϊόντα μελισσών

    Είναι απαραίτητες οι μέλισσες για την υγεία μας;

    Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

    Μπισκοτάκια πρόπολης

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόπολη

    Φτιάξτε μόνοι σας θεραπευτικό αρωματικό μείγμα μελιού

    Πρωινό για καρκινοπαθείς

    Η πρόπολη έχει αντιβακτηριακές ιδιότητες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με έλατο

    Οι αντικαρκινικές ιδιότητες που έχει το μέλι

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα προϊόντα μελισσών

    Είναι απαραίτητες οι μέλισσες για την υγεία μας;

    Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Βότανα για την λευκόρροια

    Εναλλακτικές θεραπείες για τη φυματίωση

    Είναι απαραίτητες οι μέλισσες για την υγεία μας;

    Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

    Εναλλακτικές θεραπείες για την αμυγδαλίτιδα

    Οι αντικαρκινικές ιδιότητες της πρόπολης

    Πρόπολη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα προϊόντα μελισσών - Emedi

    Μελισσοθεραπεία για καλή υγεία - Emedi

    www.emedi.gr

  • Η διφθερίτιδα είναι λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος Η διφθερίτιδα είναι λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την διφθερίτιδα

    Διφθερίτιδα είναι οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος που προκαλείται από το κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας, το οποίο συνήθως προκαλεί μεμβρανώδη φαρυγγίτιδα.

    • Περίοδος επώασης 2-5 ημέρες. Συνήθως, εμφανίζεται το φθινόπωρο και το χειμώνα στα εύκρατα κλίματα. Στις τροπικές περιοχές, η εποχιακή κατανομή είναι δυσδιάκριτη 
    • Η μετάδοση γίνεται από την αναπνευστική οδό από πάσχοντες και φορείς. Ο άνθρωπος είναι ο μοναδικός ξενιστής.

    Υπάρχουν αρκετές μορφές:

    • Μεμβρανώδης φαρυγγοαμυγδαλική διφθερίτιδα - η μεμβράνη είναι γκρι, επικολλάται στο φάρυγγα και περιβάλλεται από ερύθημα. Ο υποκείμενος βλεννογόνος αιμορραγεί αν αποκολληθεί η μεμβράνη
    • Ρινική διφθερίτιδα - ετερόπλευρη απέκκριση
    • Αποφρακτική λαρυγγοτραχειΐτιδα - αποτελεί επιπλοκή όταν η μεμβράνη κατέρχεται στο λάρυγγα και το βρογχικό δέντρο. Αν σπάσει, μπορεί να αποφραχθούν τελείως οι αεραγωγοί, ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά 
    • Δερματική διφθερίτιδα - επηρμένα έλκη που καλύπτονται από γκρι μεμβράνη (ιδιαίτερα στις τροπικές περιοχές και μεταξύ των αστέγων). 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Δέρμα, Καρδιά, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά μικρότερα από 15 ετών και μη καλά ανοσοποιημένοι ενήλικες. Αποτελεί σπάνια κατάσταση.

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    Μεμβρανώδης φαρυγγοαμυγδαλική διφθερίτιδα

    • Αρχικά, εμφανίζεται λευκή ή κιτρινωπή μεμβράνη στις αμυγδαλές και στο φάρυγγα
    • Αφαίρεση της μεμβράνης προκαλεί αιμορραγία του βλεννογόνου 
    • Διηθητική ανάπτυξη στο φάρυγγα
    • Η μεμβράνη μπορεί να γίνει μαύρη λόγω αιμορραγίας 
    • Πονόλαιμος 
    • Τραχηλική αδενοπάθεια με οίδημα
    • Αδιαθεσία και εξάντληση 
    • Διόγκωση και ευαισθησία τραχηλικών και υπογνάθιων λεμφαδένων
    • Μπορεί να εξελιχθεί σε οιδηματώδη διόγκωση του τραχήλου (βουβαλοειδής τράχηλος)
    • Παράλυση μαλθακής υπερώας 
    • Χαμηλή πυρετική κίνηση (37,8 - 38,8 βαθμούς C)
    • Θρομβοκυττοπενία και πορφύρα

    Ρινική διφθερίτιδα

    • Οροαιματηρό ή οροπυώδες έκκριμα και εκδορές 
    • Συχνά το έκκριμα είναι ετερόπλευρο 
    • Η νόσος είναι συχνά χρόνια και με ήπια πορεία

    Αποφρακτική λαρυγγοτραχειΐτιδα

    • Βραχνάδα
    • Βήχας 
    • Εξέλιξη σε συριγμό και δύσπνοια
    • Εργώδης αναπνοή 
    • Αλλοιώσεις ομιλίας 

    Δερματική διφθερίτιδα

    • Προσβάλλει δέρμα, επιπεφυκότες, αιδοίο, κόλπο και πέος 
    • Πρωτοπαθής δερματική διφθερίτιδα - αρχίζει με τη μορφή πομφόλυγας σε ένα από τα κάτω άκρα και γίνεται βαθύτερη, περίγραπτη, καταλήγει σε επηρμένο έλκος που καλύπτεται από γκριζωπή μεμβράνη 
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη σε προϋπάρχουσα πληγή, με πυώδες εξίδρωμα και σχηματισμό ατελούς μεμβράνης

    diptheria 1

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    Κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    • Διαβίωση υπό συνθήκες συγχρωτισμού 
    • Ανεπαρκής ανοσοποίηση
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο
    • Ιθαγενείς Αμερικανοί
    • Αλκοολισμός
    • Ταξιδιώτες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Βακτηριακή φαρυγγίτιδα συμπεριλαμβανομένης και της οφειλόμενης σε στρεπτόκοκκο της ομάδας Α
    • Ιογενής φαρυγγίτιδα
    • Μονοπυρήνωση
    • Στοματική σύφιλη
    • Καντιντίαση 
    • Κυνάγχη Vincent
    • Οξεία επιγλωττίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Gram θετικοί βάκιλλοι με την παθογνωμική διαμόρφωση σαν κινέζικο γράμμα
    • Μέτρια λευκοκυττάρωση 
    • Θρομβοκυττάροπενία
    • Παροδική λευκωματινορία
    • Η χρώση με κυανούν του μεθυλενίου, μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση αν γίνει από έμπειρα χέρια 
    • Καλλιέργεια δείγματος μεμβράνης από τη μύτη και το φάρυγγα σε ειδικό θρεπτικό υλικό
    • Θα πρέπει να γίνει έλεγχος για τοξικότητα του στελέχους 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αν έχει χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε αντιβιοτικό, θα πρέπει να περάσουν 5 ημέρες μέχρι να αναπτυχθεί η καλλιέργεια σε υλικό Loeffler

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πλειομορφικοί Gram θετικοί βάκιλλοι 
    • Επιθηλιακή νέκρωση 
    • Υαλοειδής εκφύλιση

     7

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Συνεχή ηλεκτροκαρδιογραφήματα και καρδιακά ένζυμα για την ανίχνευση μυοκαρδίτιδας
    • Έλεγχος ταχύτητας αγωγής περιφερικών νεύρων 
    • Καλλιέργεια σε υλικό Loeffler ή τελουρίτη που γίνεται θετική σε 8-12 ώρες αν δεν έχει προηγηθεί χρήση αντιβιοτικού. Το εργαστήριο θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα χρήσης των παραπάνω μέσων

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Καλλιέργεια από τις βλάβες 
    • Χρώση κατά Gram επιχρίσματος από το έκκριμα 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή από την αρχή σε μονάδες που μπορούν να εξασφαλίσουν συνεχή παρακολούθηση καρδιακής και αναπνευστικής λειτουργίας (θα πρέπει να γίνεται προσπάθεια για αρχική διάγνωση δεδομένου ότι η θεραπεία δεν μπορεί να περιμένει την καλλιέργεια)
    • Απομόνωση μέχρι οι καλλιέργειες δύο συνεχόμενων ημερών να είναι αρνητικές. Η πρώτη καλλιέργεια θα πρέπει να λαμβάνεται το πολύ 24 ώρες μετά την έναρξη της αντιβιοθεραπείας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ετοιμότητα για διασωλήνωση ή τραχειοστομία. Σε λαρυγγική νόσο η λαρυγγοσκόπηση είναι απαραίτητη. Επίσης υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να χρειαστεί διασωλήνωση ή τραχειοστομία
    • Αποφυγή χρήσης υπνωτικών και κατασταλτικών
    • Φυσιοθεραπεία αναπνευστικού αλλά και κινησιοθεραπεία για την αποφυγή μόνιμων συσπάσεων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση (τουλάχιστον 3 εβδομάδες μέχρι να παρέλθει ο κίνδυνος μυοκαρδίτιδας)

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υγρά και ελαφρά διατροφή όσο είναι ανεκτή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαιτείται ενημέρωση για τη νόσο και τις επιπλοκές της

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΦΘΕΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Για τη μη δερματική διφθερίτιδα απαιτείται χορήγηση αντιβιοτικών και αντιτοξίνης

    • Εμβολιασμός με αντιοξίνη ίππου: 20.000 με 40.000 μονάδες για τη λαρυγγική και φαρυγγική νόσο που δεν έχει διαρκέσει περισσότερο από 48 ώρες, 40.000-60.000 μονάδες για ρινοφαρυγγικές βλάβες, 80.000 ως 120.000 για εκτεταμένη νόσο που διαρκεί 3 ή περισσότερες μέρες ή όταν υπάρχει τραχηλικό οίδημα. Η χορήγηση αντιοξίνης γίνεται με ενδοφλέβια ένεση. Μερικοί ειδικοί συνιστούν 20.000-40.000 μονάδες για τη θεραπεία της δερματικής διφθερίτιδας, ενώ μερικοί άλλοι αμφιβάλλουν για τη χρησιμότητά της όταν δεν υπάρχουν εκδηλώσεις συστηματικής νόσου
    • Ερυθρομυκίνη παρεντερικά ή από το στόμα 40-50 mg/Kg/ημέρα, μέγιστο 2 gr/ημέρα για 14 ημέρες

    Προφυλάξεις: Αντιτοξίνη ίππου: 7% των ασθενών είναι ευαίσθητοι και χρειάζονται απευαισθητοποίηση. Απαιτείται πάντα έλεγχος για υπερευαισθησία στην αντιτοξίνη με δερματική δοκιμασία ή με δοκιμασία επιπεφυκότα. Η ενδοδερμική δοκιμασία γίνεται με έγχυση διαλύματος αντιτοξίνης 1:100. Θετική αντίδραση θεωρείται η ανάπτυξη κνίδωσης μέσα σε 20 λεπτά από την ένεση. Για την δοκιμασία επιπεφυκότα απαιτείται ενστάλαξη μίας σταγόνας διαλύματος αντιτοξίνης 1:10 στο σάκο του επιπεφυκότα του ενός οφθαλμού, ενώ στον άλλο εγχέεται 0,1 ml φυσιολογικού ορού για έλεγχο. Θετική απάντηση είναι η ανάπτυξη κνησμού, δακρύρροιας και διάχυτης ερυθρότητας

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πενικιλλίνη G ενδομυϊκά 100.000 με 150.000 μονάδες/kg/ημέρα, σε 4 διαιρεμένες δόσεις μέχρι το ανώτερο 600.000 μονάδες την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • ΗΚΓ, καρδιακά ένζυμα και κατάσταση αναπνευστικού συστήματος. Τακτική παρακολούθηση ΗΚΓραφήματος (2-3 φορές την εβδομάδα) για 4-6 μήνες προκειμένου να ανιχνευθεί μυοκαρδίτιδα
    • Εξαφάνιση του μικροοργανισμού μπορεί να τεκμηριωθεί με τρεις αρνητικές καλλιέργειες που απέχουν τουλάχιστον 24 ώρες. Η λήψη της πρώτης καλλιέργειας θα πρέπει να γίνεται τουλάχιστον 24 ώρες μετά τη συμπλήρωση της αντιβιοθεραπείας
    • Μετά την ανάρρωση, οι ασθενείς θα πρέπει να ανοσοποιούνται κατά της διφθερίτιδας, δεδομένου ότι η λοίμωξη δεν παρέχει αναγκαστικά ανοσία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η πρόληψη γίνεται με την ανοσοποίηση 

    • Το εμβόλιο διφθερίτιδας συνδυάζεται συνήθως με εμβόλια για τέτανο και κοκκύτη. Το τριπλό εμβόλιο (DTP) είναι γνωστό ως εμβόλιο διφθερίτιδας, τετάνου και κοκκύτη. Η τελευταία έκδοση αυτού του εμβολίου είναι γνωστή ως το εμβόλιο DTaP για παιδιά και το εμβόλιο Tdap για εφήβους και ενήλικες. Ο εμβολιασμός αποτελείται από μια σειρά από πέντε δόσεις, που συνήθως χορηγούνται στον βραχίονα ή το μηρό και χορηγούνται σε παιδιά σε αυτές τις ηλικίες: 2 μήνες, 4 μήνες, 6 μήνες 15 έως 18 μήνες και 4 έως 6 ετών.
    • Το εμβόλιο διφθερίτιδας είναι αποτελεσματικό στην πρόληψη της διφθερίτιδας. Αλλά μπορεί να υπάρχουν κάποιες παρενέργειες. Μερικά παιδιά μπορεί να παρουσιάσουν ήπιο πυρετό, αναστάτωση, υπνηλία ή ευαισθησία στο σημείο της ένεσης μετά από λήψη DTaP. Ρωτήστε το γιατρό σας τι μπορείτε να κάνετε ώστε το παιδί σας να ελαχιστοποιήσει ή να ανακουφίσει αυτά τα αποτελέσματα. Σπάνια, το εμβόλιο DTaP προκαλεί σοβαρές αλλά θεραπεύσιμες επιπλοκές σε ένα παιδί, όπως αλλεργική αντίδραση (κνίδωση ή εξάνθημα αναπτύσσεται μέσα σε λίγα λεπτά από την ένεση). Ορισμένα παιδιά - όπως εκείνα με επιληψία ή άλλη κατάσταση του νευρικού συστήματος - μπορεί να μην είναι υποψήφια για το εμβόλιο DTaP
    • Μετά την αρχική σειρά ανοσοποιήσεων στην παιδική ηλικία, χρειάζεστε ενισχυτικές δόσεις του εμβολίου διφθερίτιδας για να σας βοηθήσουν να διατηρήσετε την ανοσία σας. Αυτό συμβαίνει επειδή η ανοσία στη διφθερίτιδα εξασθενεί με τον καιρό. Τα παιδιά που έλαβαν όλες τις συνιστώμενες ανοσοποιήσεις πριν από την ηλικία των 7 ετών θα πρέπει να λάβουν την πρώτη τους αναμνηστική λήψη περίπου στην ηλικία των 11 ή 12 ετών. Η επόμενη αναμνηστική λήψη συνιστάται 10 χρόνια αργότερα και στη συνέχεια επαναλαμβάνεται σε διαστήματα 10 ετών. Οι ενισχυτικές λήψεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές εάν ταξιδεύετε σε μια περιοχή όπου η διφθερίτιδα είναι συχνή. Το ενισχυτικό διφθερίτιδας συνδυάζεται με το ενισχυτικό τετάνου - το εμβόλιο τετάνου-διφθερίτιδας (Td). Αυτό το συνδυαστικό εμβόλιο χορηγείται με ένεση, συνήθως στον βραχίονα ή στο μηρό. Το Tdap είναι ένα συνδυασμένο εμβόλιο τετάνου, διφθερίτιδας και ακυτταρικού κοκκύτη (κοκκύτη). Είναι ένα εφάπαξ εναλλακτικό εμβόλιο για εφήβους ηλικίας 11 έως 18 ετών και για ενήλικες που δεν είχαν προηγουμένως ενισχύσει το Tdap. Συνιστάται επίσης μία φορά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ανεξάρτητα από προηγούμενους εμβολιασμούς. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τα εμβόλια και τις αναμνηστικές λήψεις εάν δεν είστε σίγουροι για την κατάσταση εμβολιασμού. Το Tdap μπορεί επίσης να συνιστάται ως μέρος της σειράς Td για παιδιά ηλικίας 7 έως 10 ετών που δεν είναι ενημερωμένα με το πρόγραμμα εμβολίων.
    • Τα ανοσοποιημένα άτομα μπορεί να αναπτύξουν διφθερίτιδα αλλά η πορεία της είναι πολύ πιο ήπια. Ο εμβολιασμός προστατεύει από την τοξίνη και όχι από την μικροβιοφορία στη ρινική κοιλότητα, στο φάρυγγα ή στο δέρμα
    • Απαιτείται απολύμανση όλων των αντικειμένων που ήρθαν σε επαφή με τον ασθενή
    • Από τα άτομα που έρχονται σε στενή επαφή με τους ασθενείς, θα πρέπει να λαμβάνονται καλλιέργειες και να τους χορηγούνται προφυλακτικά αντιβιοτικά. Άτομα που έχουν εμβολιαστεί θα πρέπει να λαμβάνουν μια αναμνηστική δόση εμβολίου, αν έρθουν σε στενή επαφή με πάσχοντα. Μη ανοσοποιημένα άτομα θα πρέπει να ξεκινούν πλήρη εμβολιασμό. Η καλύτερη προφύλαξη είναι η χορήγηση ερυθρομυκίνης για 7 ημέρες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μυοκαρδίτιδα (10-25% των ασθενών) μπορεί να αναπτυχθεί πρώιμα
    • Κεντρική και περιφερική νευροπάθεια (2-6 εβδομάδες μετά την έναρξη)
    • Διαταραχές ΗΚΓραφήματος στα 2/3 των ασθενών ως ακολούθως: σκελικός αποκλεισμός, ταχυκαρδία, κολπική ή κοιλιακή μαρμαρυγή, εκτακτοσυστολές 
    • Δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια
    • Τοπική παράλυση μαλθακής υπερώας και του οπίσθιου φάρυγγα που παρουσιάζεται με αναγωγή υγρού από τα ρουθούνια 
    • Περιφερική και κεντρική νευροπάθεια που επηρεάζει αρχικά τις κινητικές λειτουργίες. Η κινητική δυσλειτουργία ξεκινά κεντρικά και επεκτείνεται περιφερικά. Υποχωρεί συνήθως αργά 
    • Σύνδρομο Guillain-Barre

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Θνησιμότητα 5-10% 
    • Η πρόγνωση είναι επιφυλακτική μέχρι την πλήρη ανάρρωση 
    • Χρονιότητα 5-10%

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    maxresdefault 26

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διφθερίτιδα

    Φαρυγγίτιδα

    Διφθερίτιδα

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Τραχηλίτιδα

    Καστορέλαιο

    Τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε όταν ταξιδεύετε

    Ορχίτιδα

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Αιμορραγία από τη μύτη

    Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr