Σάββατο, 09 Μαΐου 2015 11:16

Συριγγομυελία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Συριγγομυελία είναι κύστη ή κοιλότητα εντός του νωτιαίου μυελού

Η συριγγομυελία, ICD-10 G95.0, Q06.4, είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται σε μία διαταραχή στην οποία μια κύστη ή κοιλότητα υπάρχει εντός του νωτιαίου μυελού.

Συχνά συνοδεύεται από συριγγοπρομηκία. Είναι κοιλότητα που περιέχει υγρό μέσα στην ουσία του νωτιαίου μυελού ή του εγκεφαλικού στελέχους. 

Χαρακτηριστικά συμβαίνει απώλεια της αισθητικότητας των δακτύλων σε βλαπτικά ερεθίσματα (ανώδυνο κόψιμο ή κάψιμο). Αισθητηριακή διαταραχή, σαν ακρωτήριο στους ώμους και στη ράχη. Υπάρχει σπαστικότητα και αδυναμία των κάτω άκρων, μυική ατροφία και δεσμιδώσεις, ίλιγγος και νυσταγμός.

Αυτή η κύστη, που ονομάζεται συρίγγιο, μπορεί να επεκτείνεται και να επιμηκύνεται με την πάροδο του χρόνου, καταστρέφοντας το νωτιαίο μυελό.

Η βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε πόνο, παράλυση, αδυναμία, και ακαμψία στην πλάτη, τους ώμους, και τα άκρα. Η συριγγομυελία μπορεί, επίσης, να προκαλέσει μια απώλεια της ικανότητας για την αίσθηση του ζεστού ή κρύου, ειδικά στα χέρια. Η διαταραχή γενικά οδηγεί σε απώλεια της αίσθησης του πόνου και της αίσθησης της θερμοκρασίας στην πλάτη και τα χέρια. Κάθε ασθενής βιώνει διαφορετικά συμπτώματα που ποικίλουν ανάλογα με την έκταση και την θέση του συριγγίου μέσα στο νωτιαίο μυελό.

Η συριγγομυελία έχει επιπολασμό 8,4 περιπτώσεις ανά 100.000 άτομα, με συμπτώματα που συνήθως ξεκινούν στη νεαρή ενήλικη ζωή. Τα σημεία της διαταραχής αναπτύσσονται αργά, παρόλο που ξαφνική εμφάνιση μπορεί να συμβεί με το βήχα ή το τέντωμα, ή μπορεί να συμβεί μυελοπάθεια.


Παθολογία συριγγομυελίας

Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό χρησιμεύει για να προστατεύει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.

Η περίσσεια εγκεφαλονωτιαίου υγρού στο κεντρικό κανάλι του νωτιαίου μυελού ονομάζεται υδρομυελία. Ο όρος αυτός αναφέρεται σε αυξημένο εγκεφαλονωτιαίο υγρό στο επενδύμωμα του κεντρικού καναλιού του σπονδυλικού σωλήνα. Όταν το υγρό συσσωρεύεται στη γύρω λευκή ουσία σχηματίζει μια κυστική κοιλότητα ή συρίγγιο και σχηματίζεται συριγγοϋδρομυελία. Η απόφραξη του εγκεφαλονωτιαίου υγρού  στον υπαραχνοειδή χώρο μπορεί να οδηγήσει σε σχηματισμό συριγγίου.

Πολλές παθολογικές καταστάσεις μπορεί να προκαλέσουν απόφραξη του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, όπως η δυσπλασία Chiari, η νωτιαία αραχνοειδίτιδα, η σκολίωση, η κακή ευθυγράμμιση των σπονδύλων, οι όγκοι του νωτιαίου μυελού, η δισχιδής ράχη, και άλλοι. Είναι ασαφές εάν το υγρό στα σύριγγα προέρχεται από την κίνηση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού εντός του νωτιαίου μυελού, ή αν γίνεται διατοιχωματική κίνηση του αίματος μέσω του αγγειακού συστήματος της σπονδυλικής στήλης στο συρίγγιο, ή αν προέρχεται από συνδυασμό και των δύο. Μόλις το συρίγγιο  σχηματιστεί, οι διαφορές πίεσης κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης είναι ο μηχανισμός που προκαλεί την κίνηση του υγρού στο εσωτερικό της κύστης, με αποτέλεσμα τη βλάβη στο νωτιαίο μυελό.

Ο υδροκέφαλος και η συριγγομυελία σχετίζονται.


Μορφές συριγγομυελίας

Υπάρχουν δύο μορφές συριγγομυελίας: η συγγενής και η επίκτητη.

Επιπλέον, μία μορφή της διαταραχής περιλαμβάνει και το εγκεφαλικό στέλεχος. Το στέλεχος ελέγχει πολλές από τις ζωτικές λειτουργίες μας, όπως την αναπνοή και τον καρδιακό παλμό. 

  • Συγγενής συριγγομυελία

Η σημαντική μορφή της ονομάζεται δυσπλασία Arnold-Chiari. Αυτή είναι η πιο συχνή αιτία της συριγγομυελίας, όπου η ανατομική ανωμαλία οφείλεται σε ένα μικρό οπίσθιο βόθρο που αναγκάζει το κάτω μέρος της παρεγκεφαλίδας να προεξέχει από την κανονική θέση της στο πίσω μέρος του κεφαλιού στο αυχενικό τμήμα του λαιμού ή του νωτιαίου καναλιού. Ένα συρίγγιο τότε αναπτύσσεται στην αυχενική περιοχή του νωτιαίου μυελού. Τα συμπτώματα αρχίζουν συνήθως στην ηλικία 25 έως 40 ετών και μπορεί να επιδεινωθούν. Μερικοί ασθενείς, ωστόσο, μπορεί να έχουν μεγάλες περιόδους σταθερότητας. Μερικοί ασθενείς με αυτή τη μορφή της διαταραχής έχουν επίσης, υδροκεφαλία, στην οποία εγκεφαλονωτιαίο υγρό συσσωρεύεται στο κρανίο, ή μια κατάσταση που ονομάζεται αραχνοειδίτιδα, στο οποίο το κάλυμμα του νωτιαίου μυελού, η αραχνοειδής μεμβράνη φλεγμαίνει. Ορισμένες περιπτώσεις συριγγομυελίας είναι οικογενείς, αν και αυτό είναι σπάνιο.

  • Επίκτητη συριγγομυελία

Η δεύτερη κύρια μορφή της συριγγομυελίας συμβαίνει ως επιπλοκή τραύματος (μετά από αυτοκινηστικό ατύχημα), μηνιγγίτιδας, αιμορραγίας,  όγκου, ή αραχνοειδίτιδας. Εδώ, το συρίγγιο ή η κύστη αναπτύσσεται σε ένα τμήμα του νωτιαίου μυελού που καταστρέφεται. Το συρίγγιο στη συνέχεια αρχίζει να επεκτείνεται (μη επικοινωνούσα συριγγομυελία). Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν μήνες ή ακόμη και χρόνια μετά την αρχική βλάβη, με πόνο, αδυναμία και αισθητηριακή δυσλειτουργία  ανάλογα με τη θέση του τραύματος. Το κύριο σύμπτωμα της μετατραυματικής συριγγομυελίας είναι ο πόνος, που εξαπλώνεται προς τα πάνω από την περιοχή του τραυματισμού. Συμπτώματα, όπως πόνος, μούδιασμα, αδυναμία, και διαταραχή στην αίσθηση της θερμοκρασίας, μπορεί να περιορίζονται στην μία πλευρά του σώματος. Η συριγγομυελία μπορεί, επίσης, να επηρεάσει αρνητικά την εφίδρωση, την σεξουαλική λειτουργία, και, αργότερα, την ουροδόχο κύστη και τον έλεγχο του εντέρου. 


Αίτια συριγγομυελίας

Συγγενή 50%, ενδομυελικοί όγκοι


Τα συμπτώματα της συριγγομυελίας

Η συριγγομυελία προκαλεί μια  ποικιλία νευρολογικών συμπτωμάτων, λόγω βλάβης του νωτιαίου μυελού. Οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν σοβαρό χρόνιο πόνο, μη φυσιολογική αίσθηση και απώλεια της αίσθησης, ιδίως, στα χέρια. Ορισμένοι ασθενείς παρουσιάζουν παράλυση ή πάρεση προσωρινά ή μόνιμα. Ένα συρίγγιο, μπορεί, επίσης, να προκαλέσει διαταραχές στα παρασυμπαθητικό και το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, που οδηγεί σε μη φυσιολογική θερμοκρασία του σώματος ή εφίδρωση, προβλήματα ελέγχου του εντέρου, ή άλλα προβλήματα. Εάν το συρίγγιο είναι πιο ψηλά στο νωτιαίο μυελό ή επηρεάζει το εγκεφαλικό στέλεχος, μπορεί να συμβεί παράλυση φωνητικών χορδών, παράλυση σύστοιχη της γλώσσας, απώλεια αισθητικότητας του τριδύμου. Χαμηλά στη σπονδυλική στήλη η συριγγομυελία μπορεί να προκαλέσει πέτρες στην ουροδόχο κύστη  και αδυναμία στα κάτω άκρα. Κλασικά, η συριγγομυελία αφήνει ανέπαφη στα άνω άκρα την αίσθηση της πίεσης, δόνησης, αφής και ιδιοδεκτικότητας. Η νευροπαθητική αρθροπάθεια, επίσης γνωστή ως νόσος Charcot, μπορεί να συμβεί, ιδιαίτερα στους ώμους, στους ασθενείς με συριγγομυελία. Η απώλεια των αισθητήριων ινών στο άρθρωση οδηγεί  σε βλάβη της άρθρωσης με την πάροδο του χρόνου.


Διάγνωση συριγγομυελίας

Γίνεται μαγνητική τομογραφία (MRI) για τη διάγνωση συριγγομυελίας.

Επρόσθετες εξετάσεις για την επιβεβαίωση της διάγνωσης είναι το ηλεκτρομυογράφημα (EMG), που μετρά τη μυϊκή αδυναμία.

Επιπλέον, η υπολογιστική αξονική τομογραφία εγκεφάλου ή καλύτερα η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου μπορεί να αποκαλύψει την παρουσία όγκων και άλλων ανωμαλιών, όπως ο υδροκέφαλος.

Το μυελόγραμμα, χρησιμοποιεί ακτινογραφίες και απαιτεί ένα μέσο αντίθεσης για την έγχυση μέσα στον υπαραχνοειδή χώρο. Μετά την μαγνητική τομογραφία δεν απαιτείται να γίνεται μυελόγραμμα.

Οι πιθανές αιτίες για τη συριγγομυελία είναι το τραύμα, οι όγκοι και οι συγγενείς ανωμαλίες. Τα συμπτώματα οφείλονται σε βλάβη του νωτιαίου μυελού και είναι: πόνος, μειωμένη αίσθηση της αφής, αδυναμία και απώλεια του μυϊκού ιστού. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με  CT, MRI και μυελογραφία του νωτιαίου μυελού. Η κοιλότητα μπορεί να μειωθεί με χειρουργική αποσυμπίεση. Οι τραυματισμοί στην περιοχή του θώρακα σχετίζονται, ιδιαίτερα με τα συρίγγια του νωτιαίου μυελού.


Θεραπεία συριγγομυελίας

Χειρουργική 

Χειρουργική παροχέτευση του συριγγίου.

Το πρώτο βήμα μετά τη διάγνωση είναι η ανεύρεση ενός καλού νευροχειρουργού που έχει πείρα στη θεραπεία της συριγγομυελίας.

Η χειρουργική επέμβαση είναι η θεραπεία για συριγγομυελίας. Η συριγγομυελία μπορεί να παραμείνει στάσιμη για μεγάλο χρονικό διάστημα, και σε ορισμένες περιπτώσεις να εξελιχθεί ταχέως.

Η χειρουργική της σπονδυλικής στήλης έχει και ορισμένους κινδύνους. Η χειρουργική θεραπεία έχει ως στόχο τη διόρθωση της κατάστασης που επέτρεψε στο συρίγγιο να σχηματιστεί. Είναι ζωτικής σημασίας να έχουμε κατά νου ότι η χειρουργική ενός συριγγίου  δεν σημαίνει κατ 'ανάγκη εξάλειψη των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το συρίγγιο, αλλά μάλλον, έχει ως στόχο να σταματήσει την εξέλιξη.

Σε περιπτώσεις της δυσπλασίας Arnold-Chiari, ο κύριος στόχος της χειρουργικής επέμβασης είναι να παρέχει περισσότερο χώρο για την παρεγκεφαλίδα στη βάση του κρανίου και την άνω αυχενική μοίρα, χωρίς να εισέρχεται στον εγκέφαλο ή το νωτιαίο μυελό. Αυτό συχνά οδηγεί σε επιπέδωση ή  εξαφάνιση του πρωτογενούς συριγγίου ή κοιλότητας, με την πάροδο του χρόνου, καθώς η κανονική ροή του εγκεφαλονωτιαίου υγρού αποκαθίσταται.

Εάν ένας όγκος προκαλεί συριγγομυελία, η αφαίρεση του όγκου είναι η θεραπεία επιλογής και εξαλείφει σχεδόν πάντα το συρίγγιο.

Η χειρουργική επέμβαση οδηγεί σε σταθεροποίηση ή μέτρια βελτίωση των συμπτωμάτων για τους περισσότερους ασθενείς. Η καθυστέρηση στην θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμη βλάβη του νωτιαίου μυελού.

Η επανεμφάνιση του συριγγομυελίας μετά την επέμβαση μπορεί να απαιτήσει επανεγχείριση.

Σε ορισμένους ασθενείς μπορεί επίσης να είναι απαραίτητη η αποστράγγιση του συριγγίου με τη χρήση ενός καθετήρα, σωλήνα παροχέτευσης, και βαλβίδες (shunt). Παρακάμψεις χρησιμοποιούνται τόσο σε επικοινωνούσες, όσο και μη επικοινωνούσες μορφές της διαταραχής. Κατ 'αρχάς, ο χειρουργός πρέπει να εντοπίσει το συρίγγιο.  Στη συνέχεια, η διακλάδωση τοποθετείται σε αυτό με το άλλο άκρο και κάνει αποστράγγιση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (CSF) σε μία κοιλότητα, συνήθως στην κοιλιά. Αυτό το είδος της διακλάδωσης ονομάζεται κοιλιοπεριτοναϊκή διακλάδωση και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε περιπτώσεις υδροκέφαλου. Με την αποστράγγιση του συριγγίου η διακλάδωση μπορεί να σταματήσει την πρόοδο των συμπτωμάτων και να ανακουφίσει τον πόνο, τον πονοκέφαλο, και το σφίξιμο. Οι διακλαδώσεις συριγγομυελίας δεν είναι πάντα επιτυχείς.

Οι κίνδυνοι τραυματισμού του μυελού, λοίμωξης, απόφραξης ή αιμορραγίας της σπονδυλικής στήλης υπάρχουν.

Στην περίπτωση τραύματος που σχετίζεται με συριγγομυελία, ο χειρουργός χειρουργεί στην περιοχή του αρχικού τραυματισμού. Το συρίγγιο, συνήθως, υποχωρεί, αλλά ένας σωλήνας ή διακλάδωση είναι συνήθως απαραίτητος για να αποτραπεί η εκ νέου ανάπτυξη

Η χειρουργική επέμβαση δεν  συνιστάται, πάντα, για τους ασθενείς με συριγγομυελία.

Για πολλούς ασθενείς, η κύρια θεραπεία είναι η αναλγησία. Οι γιατροί που ειδικεύονται στη διαχείριση του πόνου μπορεί να χορηγήσουν φάρμακα και να κάνουν άλλες θεραπείες για τη βελτίωση του πόνου.

Φάρμακα για την συριγγομυελία

  • Φάρμακα για την καταπολέμηση κάθε νευροπαθητικού πόνου συμπτώματα (π.χ. γκαμπαπεντίνη) είναι η επιλογή πρώτης γραμμής.
  • Και τα οπιούχα συνήθως συνταγογραφούνται για τον πόνο αυτής της κατάστασης.
  • Τα συμπληρώματα διατροφής με φυλλικό οξύ πριν από την εγκυμοσύνη μειώνει τον αριθμό των περιπτώσεων δισχιδούς ράχης και βοηθά, επίσης στην πρόληψη του λυκοστόματος και κάποιων καρδιακών ανωμαλιών.

Ακτινοβολία για την συριγγομυελία

Η ακτινοβολία χρησιμοποιείται σπάνια και έχει μικρό όφελος, εκτός από την παρουσία ενός όγκου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να σταματήσει την επέκταση της κοιλότητας και μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου.

Εν απουσία συμπτωμάτων, η συριγγομυελία, συνήθως, δεν αντιμετωπίζεται.

Επιπλέον, ένας γιατρός μπορεί να συστήσει να μην γίνει επέμβαση σε ασθενείς προχωρημένης ηλικίας ή σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει εξέλιξη των συμπτωμάτων.

Οι ασθενείς θα πρέπει να αποφεύγουν δραστηριότητες που προκαλούν τέντωμα της σπονδυλικής στήλης.

Σε αυτές τις περιπτώσεις οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά από έναν νευρολόγο ή νευροχειρουργό. Περιοδική μαγνητική τομογραφία και κλινική εξέταση θα πρέπει να γίνονται συχνά από  ειδικευμένους γιατρούς.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Αραχνοειδίτιδα

Υδροκέφαλος

Πρώιμη διάγνωση βλαβών σπονδυλικής στήλης στο έμβρυο

Δυσπλασία Arnold-Chiari

Δισχιδής ράχη

Αραχνοειδείς κύστεις

Κρανιοσυνοστέωση

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 5965 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2021 01:21
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα είναι οξεία αρθρίτιδα που, συνήθως, περιλαμβάνει μεγάλες αρθρώσεις και κυρίως, επηρεάζει τους ηλικιωμένους και προκαλείται από εναπόθεση κρυστάλλων διϋδρικού πυροφωσφορικού ασβεστίου (ΔΥΠΦΑ) στις αρθρώσεις.

    Σχετίζεται με χονδροασβέστωση.

    • Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ μπορεί να προκαλέσει μία προοδευτικά εκφυλιστική αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις 
    • Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ μπορεί να προκαλέσει μία περισσότερο ύπουλη, υποβόσκουσα, συμμετρική πολυαρθρίτιδα, που είναι παρόμοια με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική:

    • Σπάνια εμφανίζεται σε οικογενές πρότυπο με αυτοσωμικό επικρατούντα χαρακτήρα (λιγότερο από 1% των περιπτώσεων)
    • Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι σποραδικές

    Επικρατέστερη ηλικία: 80% των ασθενών είναι μεγαλύτεροι από 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οξύς πόνος και πρήξιμο μίας ή περισσότερων αρθρώσεων. Το γόνατο εμπλέκεται στο μισό όλων των προσβολών, επίσης συνηθίζονται ο αστράγαλος, ο καρπός και ο ώμος
    • Φλεγμονή, οίδημα στην άρθρωση και περιορισμός της κίνησης
    • 50% σχετίζεται με πυρετό
    • Κάθε άλλη διάρθρωση μπορεί να εμπλέκεται, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης μεταταρσοφαλαγγικής
    • Προοδευτική εκφυλιστική αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις συμπεριλαμβανομένων: καρπών, μεταταρσοφαλαγγικών, ισχίων, ώμων, αγκώνων και αστραγάλων 
    • Μικρού βαθμού φλεγμονώδεις αρθρίτιδα με εμπλοκή πολλών αρθρώσεων συμμετρικά (ψευδορευματοειδής αρθρίτιδα) < 5% των περιπτώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οξεία φλεγμονώδης αντίδραση σε κρυστάλλους CPPD που αποπίπτουν στην αρθρική κοιλότητα 
    • Φυσικές και χημικές αλλοιώσεις στον γηρασμένο χόνδρο, που ευνοούν την ανάπτυξη κρυστάλλων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Γήρανση
    • Τραύμα
    • Η ψευδοουρική αρθρίτιδα συχνά θα εμφανισθεί σαν επιπλοκή σε ασθενείς που βρίσκονται στο νοσοκομείο για άλλες παθολογίες και χειρουργικά προβλήματα
    • Μεταβολικά νοσήματα (10% ή λιγότερο των περιπτώσεων):
    1. Υπερπαραθυρεοειδισμός
    2. Αιμοχρωμάτωση 
    3. Ουρική αρθρίτιδα
    4. Υποφωσφατασαιμία
    5. Υποθυρεοειδισμός
    6. Ωχρονοσία (αλκαπτονουρία)
    7. Νόσος του Wilson
    8. Αμυλοείδωση 
    9. Υπομαγνησιαιμία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νόσος που μπορεί να προκαλέσει οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα σε μία ή πολλές αρθρώσεις: ουρική αρθρίτιδα, σηπτική αρθρίτιδα ή τραυματική 
    • Άλλες νόσοι που μπορεί να παρουσιάζονται με μία οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα: σύνδρομο Reiter, νόσος του Lyme, οξεία ρευματοειδής αρθρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Λευκοκυττάρωση με ήπια στροφή προς τα αριστερά 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ σε αρθρικό χόνδρο, αρθρικό θύλακο, συνδέσμους και τένοντες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Χημική ανάλυση φλεγμονώδους αρθρικού υγρού:

    • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων από 2.000 έως 100.000/ml
    • Έντονη ουδετεροφιλία (80-90%)
    • Υγρό παρασκεύασμα με μικροσκόπιο πολωμένου φωτός δείχνει λίγους ασθενώς θετικά διπλοδιαθλαστικούς κρυστάλλους στο υγρό και μέσα στα ουδετερόφιλα

    Μεταβολικές καταστάσεις:

    • Αυτές πρέπει να γίνονται σε ασθενείς κάτω των 50 και να λαμβάνεται υπόψη στους ηλικιωμένους για να αποκλειστεί μία υποκείμενη νόσος
    • Ασβέστιο ορού
    • Φωσφόρος ορού
    • Αλκαλική φωσφατάση ορού 
    • Παραθορμόνη ορού 
    • Σίδηρος ορού, ολική σιδηροδεσμευτική ικανότητα και φερριτίνη ορού
    • Θυροξίνη ορού και επίπεδα θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες αρθρώσεων:

    • Μπορεί να παρουσιάζουν στικτή και γραμμική ασβεστοποίηση στον υαλοειδή ή ινώδη χόνδρο των αρθρώσεων: συχνότερα επηρεάζονται τα γόνατα, ισχία, ηβική σύμφυση και καρποί, μπορεί επίσης να βρεθούν σε ασυμπτωματικά άτομα
    • Στη χρόνια καταστροφική ανώδυνη μορφή της νόσου: σχηματισμός υποχονδρίων οστικών κύστεων, οστική κατάτμηση με σχηματισμό ενδοαρθρικών ακτινοσκιερών σωμάτων μη τυπικά επηρεαζομένων από εκφυλιστική αρθροπάθεια 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αναρρόφηση και εξέταση του αρθρικού υγρού απαιτείται για κατάλληλη επιβεβαίωση της ψευδοουρικής αρθρίτιδας. Η αναρρόφηση μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα και να επιταχύνει τη λύση της φλεγμονώδους εξεργασίας 

    ch1363.fig11

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Αν θεωρείται πιθανή η σηπτική αρθρίτιδα, μπορεί να απαιτηθεί ενδονοσοκομειακή φροντίδα για εμπειρική αντιβιοτική θεραπεία εν αναμονή των αποτελεσμάτων της καλλιέργειας 
    • Αν ο ασθενής δεν έχει ικανοποιητικό σύστημα υποστήριξης, μπορεί να απαιτηθεί ενδονοσκομειακή φροντίδα, μέχρι ο ασθενής να μπορέσει να περπατήσει

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ανάπαυση και ανύψωση των επηρεαζομένων αρθρώσεων 
    • Τοποθετείστε υγρά ζεστά επιθέματα στις επηρεαζόμενες αρθρώσεις 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Μην εφαρμόζετε βάρος στην προσβεβλημένη άρθρωση, όταν υπάρχει πόνος. Χρησιμοποείστε πατερίτσες ή περιπατητήρα τετραπλής στήριξης τύπου "Π"
    • Κάνετε ισομετρικές ασκήσεις για να διατηρηθεί η μυϊκή δύναμη κατά τη διάρκεια του οξέος σταδίου, π.χ. ισομετρικές συστολές τετρακεφάλου και ανύψωση του ποδιού αν έχει προσβληθεί το γόνατο
    • Καθώς η φλεγμονή και ο πόνος υποχωρούν, αυξήστε το εύρος των κινήσεων της άρθρωσης 
    • Επαναλάβετε την εφαρμογή βάρους όταν ο πόνος υποχωρήσει

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συγκεκριμένες οδηγίες για ασκήσεις και δραστηριότητα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα

    • Σουλινδάκη 150-200 mg 2 φορές την ημέρα με τροφή
    • Ιβουπροφαίνη 600-800 mg 3 φορές την ημέρα έως 4 φορές την ημέρα με τροφή: μέγιστο 3,2 gm ημερησίως 
    • Άλλα ΜΣΑΦ σε αντιφλεγμονώδεις δόσεις είναι αποτελεσματικά

    Αντενδείξεις:

    • Ιστορικό υπερευαισθησίας στα ΜΣΑΦ ή στην ασπιρίνη
    • Νόσος ενεργού πεπτικού έλκους ή ιστορικό υποτροπιαζόντων βλαβών του ανώτερου γαστρεντερικού
    • Χρήση με μεγάλη προσοχή όταν υπάρχει επηρεασμένη νεφρική λειτουργία. Η σουλινδάκη ή η πυροξικάμη προτιμούνται γι'αυτούς τους ασθενείς. Παρακολουθείστε την κρεατινίνη του ορού

    Προφυλάξεις:

    • Μπορεί να παρεμβαίνουν στη συγκράτηση των αιμοπεταλίων και να παρατείνουν το χρόνο ροής. Αυτή η ενέργεια ισχύει για λιγότερο χρονικό διάστημα απ'ότι με την ασπιρίνη
    • Μπορεί να προκαλέσουν κατακράτηση υγρών και να επιδεινώσουν τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Μη φυσιολογικές ηπατικές δοκιμασίες μπορεί να παρουσιαστούν περίπου σε 15% των ασθενών. Διακόψτε τη χορήγηση αν τα ευρήματα επιδεινωθούν ή αν εμφανισθούν συστηματικές εκδηλώσεις
    • Μπορεί να συμβεί σοβαρή αιμορραγία από το γαστρεντερικό χωρίς προειδοποίηση. Παρακολουθείστε προσεκτικά τον ασθενή για εσωτερική αιμορραγία. Χορηγείστε misoprostol 200 mg 4 φορές την ημέρα σε ασθενείς με ιστορικό νόσου πεπτικού έλους

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Μπορεί να αμβλύνουν τα αντιϋπερτασικά αποτελέσματα των αναστολέων του ενζύμου μετατροπής της αγγειοτενσίνης
    • Μπορεί να παρατείνει το χρόνο προθρομβίνης σε ασθενείς που παίρνουν αντιπηκτικά από το στόμα 
    • Αποφύγετε τη σύγχρονη χορήγηση ασπιρίνης
    • Μπορεί να αμβλύνουν το διουρητικό αποτέλεσμα της φουροσεμίδης και του υδροχλωροθειαζιδίου
    • Μπορεί να αυξήσουν το επίπεδο λιθίου του πλάσματος σε ασθενείς, που παίρνουν ανθρακικό λίθιο
    • Μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα μεθοτρεξάτης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ενδοαρθρική έγχυση οξικής μεθυλοπρεδνιζολόνης 20-80 mg για μεγάλες αρθρώσεις, 10-40 mg για ενδιάμεσες αρθρώσεις. Διατίθεται σε φύσιγγες των 20, 40 και 80 mg/ml. Καλύτερα να μη γίνεται

    Οι καλύτερες θεραπείες για την ψευδοουριθρική αρθρίτιδα

    Αναλγητικά: αυτά μειώνουν τον πόνο, αλλά δεν επηρεάζουν τη φλεγμονή (ακεταμινοφαίνη, τραμαδόλη, οξυκωδόνη ή υδροκοδόνη.

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ): αυτά μειώνουν τόσο τον πόνο όσο και τη φλεγμονή (ιβουπροφαίνη, νατριούχος ναπροξένη). Ορισμένα ΜΣΑΦ είναι διαθέσιμα ως κρέμες, τζελ ή επιθέματα που μπορούν να εφαρμοστούν σε συγκεκριμένες αρθρώσεις.

    Θερμαντικές κρέμες: ορισμένες κρέμες και αλοιφές περιέχουν μενθόλη ή καψαϊκίνη. Το τρίψιμο στο δέρμα πάνω από μια επώδυνη άρθρωση μπορεί  να μειώσει τον πόνο. 

    Αντιρευματικά φάρμακα που τροποποιούν την ασθένεια (DMARDs): χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και επιβραδύνουν ή σταματούν το ανοσοποιητικό σύστημα από το να προσβάλει τις αρθρώσεις (μεθοτρεξάτη και υδροξυχλωροκίνη).

    Βιολογικοί παράγοντες: οι τροποποιητές βιολογικής απόκρισης είναι γενετικά τροποποιημένα φάρμακα που στοχεύουν διάφορα μόρια πρωτεΐνης που εμπλέκονται στην ανοσοαπόκριση (etanercept  και infliximab).

    Κορτικοστεροειδή: η πρεδνιζόνη και η κορτιζόνη μειώνουν τη φλεγμονή και καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Φυσικές θεραπείες

    Μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή με κατάλληλη άσκηση, αποφυγή του καπνίσματος και μη κατανάλωση υπερβολικού αλκοόλ μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με αρθρίτιδα.

    Διατροφή

    Τα ακόλουθα τρόφιμα είναι καλά για την υγεία των αρθρώσεων:

    ψάρια

    ξηροί καρποί και σπόροι

    φρούτα και λαχανικά

    φασόλια

    ελαιόλαδο

    προϊόντα ολικής αλέσεως

     

    Αυτοδιαχείρηση των συμπτωμάτων της αρθρίτιδας

    Οι βασικές στρατηγικές περιλαμβάνουν:

    σωματική δραστηριότητα

    επίτευξη και διατήρηση ενός υγιούς βάρους

    προστασία των αρθρώσεων από άσκοπο στρες

    θεραπεία ζεστού νερού

    φυσικοθεραπεία: συγκεκριμένες ασκήσεις προσαρμοσμένες στην κατάσταση και τις ατομικές ανάγκες, μερικές φορές σε συνδυασμό με θεραπείες που ανακουφίζουν τον πόνο όπως πάγο ή ζεστάκαταπλάσματα και μασάζ

    εργοθεραπεία: πρακτικές συμβουλές για τη διαχείριση καθημερινών εργασιών, την επιλογή εξειδικευμένων βοηθημάτων και εξοπλισμού, την προστασία των αρθρώσεων από περαιτέρω ζημιές και τη διαχείριση της κόπωσης

    σωματική δραστηριότητα: περπάτημα, κολύμπι, ποδηλασία

    βότανα: Boswellia, λιβάνι, κουρκούμη σκόρδο, τζίντζερ, μαύρο πιπέρι και πράσινο τσάι.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξετάστε τον ασθενή για να δείτε αν ανταποκρίνεται στη θεραπεία 48-72 ώρες αφ'ότου ξεκινήσει η θεραπεία. Επαναλάβετε την εξέταση 1 εβδομάδα αργότερα, μετά όπως χρειάζεται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαβρωτική καταστροφική αρθρίτιδα στα πρότυπα των αρθρώσεων που συνήθως δεν επηρεάζονται από την εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων 
    • Υποτροπές μπορούν να συμβούν και μία καταστροφική αρθρίτιδα μπορεί να επιπλέξει την νόσο εναπόθεσης κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η οξεία προσβολή συνήθως γίνεται σε 10 ημέρες. Η πρόγνωση για τη λύση της οξείας προσβολής είναι άριστη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Λάβετε υπόψη σε ασθενείς με ψευδοουρική αρθρίτιδα τα: υπερπαραθυρεοειδισμός, αιμοχρωμάτωση, ουρική αρθρίτιδα, υποφωσφατασαιμία, υποθυρεοειδισμός, ωχρονοσία, νόσος του Wilson, αμυλοείδωση, υπομαγνησιαιμία 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Δεν εμφανίζεται σε παιδιά 

    Γηριατρικό: Οι περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζονται σε ασθενείς άνω των 60 χρόνων

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    pseudogout symptoms

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Κίρρωση του ήπατος

    Υποφωσφατασία

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση είναι μία πρωτοπαθής δυσκρασία των οστών, που προσβάλλει εμπλέκει την οστέινη λαβυρινθική κάψα.

    Είναι η κυρίαρχη αιτία βαρηκοΐας αγωγιμότητας σε ενήλικες 

    • Ιστολογική ωτοσκλήρυνση: Ασυμπτωματική μορφή στην οποία το μη φυσιολογικό οστό αφήνει άθικτες τις ζωτικές δομές του αυτιού 
    • Κλινική ωτοσκλήρυνση: μη φυσιολογικό σπογγώδες οστό προσβάλλει την αλυσίδα των ακουστικών οσταρίων ή άλλες δομές οδηγώντας σε διαταραγμένη φυσιολογία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: 

    • 60% αυτών που προσβάλλονται έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Φαίνεται πως μεταδίδεται με αυτοσωμικό επικρατές γονίδιο ποικίλης διεισδυτικότητας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Κλινική έναρξη συνήθως στην ηλικία των 20 χρόνων. Μέγιστη συχνότητα στην τέταρτη με πέμπτη δεκαετία  

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Προοδευτική βαρηκοΐα αγωγιμότητας συνήθης με καλά διατηρημένη διάκριση της ομιλίας. Μπορεί να υπάρχει νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα με συμμετοχή του κοχλία
    • Εντομή του Carhart: μία πτώση της οδού της αγωγής δια των οστών στα 2.000 Hz στην ακοομετρική δοκιμασία
    • Σημείο Schwartze: ερυθρά κηλίδα στη λαβή της σφύρας στην ωτοσκοπική εξέταση 
    • Οι ασθενείς συνήθως μιλούν μαλακά και γνωρίζουν ότι δείχνουν να ακούν καλύτερα σε θορυβώδες περιβάλλον 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα
    • Ορώδης μέση ωτίτιδα 
    • Απόφραξη ακουστικού πόρου
    • Διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων 
    • Κληρονομική καθήλωση του αναβολέα 
    • Πρεσβυακουσία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μακροσκοπικά: Σχηματισμός λευκωπού έως κοκκινωπού οστού, συχνότερα εντοπισμένου μπροστά από την ωοειδή θυρίδα και εκτείνεται ώστε να προσβάλλει τη βάση του αναβολέα. Μερικές φορές καλύπτει ολόκληρη την ωοειδή θυρίδα (αποφρακτική). Μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε στην οστέινη λαβυρινθική κάψα. Αμφοτερόπλευρη στο 75% των περιπτώσεων 
    • Μικροσκοπικά: Οστό που εμφανίζεται σπογγώδες με αυξημένα αγγειακά διαστήματα. Οι οστεοβλάστες είναι άφθονοι 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δοκιμασία με τονοδότη και ακοομετρική δοκιμασία για αγώγιμη και/ή νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα. Θα εντοπίσετε το περισσότερο ελαττωματικό αυτί με τη δοκιμασία του Weber

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Συναξονική ή υπολογιστική τομογραφία, μερικές φορές βοηθάει

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργική θεραπεία. Εξωνοσοκομειακός, αν η χειρουργική θεραπεία δεν είναι εφικτή 

    1 vaI2WMKCqKK26V5mORkFCw

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακουστικά βοηθήματα 
    • Χειρουργική διόρθωση (αναβολεκτομή): συνήθως περιλαμβάνει κινητοποίηση ή αφαίρεση της βάσης του αναβολέα με τοποθέτηση μίας πρόθεσης.
    • Πρόσφατες διαδικαστικές καινοτομίες συμπεριλαμβάνουν τη χρήση laser
    • Σχετικές ενδείξεις για χειρουργείο περιλαμβάνουν: αρνητική δοκιμασία Rinne (διαφορά ακουστότητας των ήχων μεταξύ της οστικής και της αέρινης οδού τουλάχιστον 20 dB), αμφοτερόπλευρη συμμετοχή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επειδή η διάκριση της ομιλίας συνήθως διατηρείται, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με το πιθανό όφελος από τα ακουστικά βοηθήματα (σαν μία εναλλακτική ή συνδυαστική πρακτική με το χειρουργείο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή, αλλά το φθοριούχο νάτριο, η βιταμίνη D και το γλυκονικό ασβέστιο έχουν δοκιμαστεί ειδικά σε περιπτώσεις κύρια νευροαισθητηριακής βαρηκοΐας

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ακοομετρικός έλεγχος σε μεσοδιαστήματα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Οι χειρουργικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν τραυματισμό της χορδής του τυμπάνου, διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης, διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων, μέση και εξωτερική ωτίτιδα, λαβυρινθίτιδα, σχηματισμό κοκκιώματος, περιλεμφικό συρίγγιο και ολική κώφωση ("νεκρό αυτί")

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Προοδευτική απώλεια ακοής αν παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία βελτιώνει την ακοή κατά τουλάχιστον 15 dB στο 90% των περιπτώσεων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Van der Hoeve (σπάνια τριάδα ατελούς οστεογένεσης, κυανού σκληρού και ωτοσπογγίωση) 
    • Εμβοή 
    • Ίλιγγος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σημαντική διαφορική διάγνωση για πρεσβυακουσία

    ΚΥΗΣΗ

    Η εξέλιξη μπορεί να επιταχυνθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Κάποιες γυναίκες πρωτοαντιλαμβάνονται τη βαρηκοΐα σε αυτή την περίοδο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

    otosclerosis large

    Διαβάστε, επίσης,

    Απώλεια ακοής

    Πώς μπορείτε να κουφαθείτε

    Τα καλύτερα ακουστικά βαρυκοϊας

    Η λαβυρινθίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακοή

    Προστατέψτε την ακοή σας

    Επείγοντα προβλήματα αυτιών

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Ωτοσκλήρυνση

    www.emedi.gr

     

  • Δερματίτιδα από στάση Δερματίτιδα από στάση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δερματίτιδα από στάση

    Δερματίτιδα από στάση είναι χρόνιο, μη φλεγμονώδες οίδημα των κάτω άκρων και άκρων ποδιών, που συνοδεύεται από κύκλους εκδορών, δρυφάδων και σχάσεων του δέρματος, ορορροής, εφελκιδοποίησης και φλεγμονής 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Πιθανή οικογενής προδιάθεση 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Βλάβες ερυθρές, ερυθροϊώδεις, βιολετιές (μερικές φορές πράσινες) οφειλόμενες στην αναγωγή της αιμοσφαιρίνης του φλεβικού αίματος (μεταφλεγμονώδης υπέρχρωση)
    • Κατανομή - αστράγαλοι με συχνή επέκταση στο άκρο πόδι και στο κάτω τριτημόριο της κνήμης
    • Μη φλεγμονώδες οίδημα προηγείται του δερματικού εξανθήματος 
    • Έλκη στάσεως (συχνά συνοδεύουν τη δερματίτιδα από στάση), δευτεροπαθή σε τομές, δρυφάδες, εκδορές του λεπτυσμένου δέρματος που περιβάλλει τον αστράγαλο
    • Ήπιος κνησμός, πόνος (αν το έλκος επιμένει)

    ΑΙΤΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Ανεπάρκεια φλεβικών βαλβίδων - η πιο συχνή αιτία επιμόνου οιδήματος αστραγάλων 
    • Τραύμα στο οιδηματώδες ή με εκζεματοειδείς βλάβες δέρμα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    • Ατοπία 
    • Υπερβολική διέγερση του κύκλου κνησμού - ξεσμού
    • Τραύμα
    • Προηγούμενη εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση 
    • Προηγούμενη εγκυμοσύνη 
    • Προηγούμενη παθολογική κατάσταση 
    • Παχυσαρκία
    • Δευτεροπαθής λοίμωξη 
    • Δίαιτα φτωχή σε πρωτεΐνες 
    • Γήρας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Άλλες εκζεματοειδείς καταστάσεις:

    • Ατοπική δερματίτιδα
    • Δερματίτιδα εξ επαφής (λόγω τοπικών παραγόντων που χρησιμοποιούνται για αυτοθεραπεία)
    • Νευροδερματίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Καλλιεργήστε τα έλκη στάσεως αν αποφασίσατε να δώσετε αντιβιοτικά (η χρήση των αντιβιοτικών τοπικά ή συστηματικά είναι συζητήσιμη)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χρόνια φλεγμονή 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Για να διαπιστώσετε αν υπάρχει δευτεροπαθής λοίμωξη καλλιεργήστε τη βάση των ελκών ή τις πυορροούσες εφελκιδοποιημένες επιφάνειες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία για εκρίζωση φλεβών ή δερματικά μοσχεύματα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ελάττωση του οιδήματος:

    • Ανύψωση του άκρου - πέλματα πάνω από τα γόνατα, γόνατα πάνω από τα ισχία
    • Ελαστικές επιδέσεις αν οι βλάβες είναι ξηρές, ή ελαστικές κάλτσες
    • Θεραπεία με διουρητικά

    Θεραπεία λοιμώξεων:

    • Ο S. aureus ή οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι καταπολεμώνται με αντιβιοτικά από του στόματος 
    • Αποικισμός Gram-αρνητικών μικροβίων - τοπικοί αντιμικροβιακοί παράγοντες (αντισηπτικά) ή ευρέος φάσματος τοπικά αντιβιοτικά (π.χ. νεομυκίνη, πολυσπορίνη)

    Αφαίρεση νεκρωμένων ιστών στη βάση του έλκους

    varicose dermatitis or eczema on ankle

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Αποφυγή παρατεταμένης ορθοστασίας 
    • Σωματική δραστηριότητα
    • Ανύψωση κάτω άκρων του κρεβατιού εκτός και αν αντενδείκνυται 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όχι ειδική. Απώλεια βάρους αν υπάρχει παχυσαρκία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τονίστε την ανάγκη σωματικής άσκησης για να διατηρηθούν η κυκλοφορία των κάτω άκρων και οι μύες σε καλή κατάσταση. Η βάδιση είναι ιδανική 
    • Κρατήστε τα κάτω άκρα υπερυψωμένα σε περίπτωση που κάθεστε ή είστε ξαπλωμένοι 
    • Μη φοράτε ζώνες, καλτσοδέτες, κορσέδες με σκληροελαστική υφή
    • Αποφύγετε τις εκδορές
    • Ανυψώστε τα κάτω πόδια του κρεβατιού κατά 5-10 cm  

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ ΑΠΟ ΣΤΑΣΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Υγρά επιθέματα Burow και ψυχρές κρέμες 
    • Τοπικά τριαμσινολόνη 0,1% σε μορφή κρέμας/αλοιφής 3 φορές την ημέρα ή τοπικά βηταμεθαζόνη 
    • Valerate 0,1% κρέμα/αλοιφή/διάλυμα τρεις φορές την ημέρα
    • Τοπικά αντικνησμώδη - πραμοξίνη, καμφορά, μενθόλη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χορηγήστε αντιβιοτικά με βάση τα αποτελέσματα καλλιεργειών από τα εξιδρώματα ή τη βάση του έλκους 
    • Εφυγραντικά όταν η δερματίτιδα είναι σε ύφεση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αν χρησιμοποιείται η μπότα Unna κόψτε διαδοχικά και ξαναεφαρμόστε την μία φορά κάθε εβδομάδα (περιορίζει το οίδημα και προλαμβάνει τις εκδορές)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφύγετε υποτροπή του οιδήματος, που συνήθως συμβαίνει με πολύ πιεστικές κάλτσες 
    • Τοπικά εφυγραντικά για να αποφευχθεί η ξήρανση του δέρματος και ο συνακόλουθος κνησμός 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτεροπαθής βακτηριακή λοίμωξη 
    • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
    • Αιμορραγία στις περιοχές δερματίτιδας
    • Επιδερμοειδές καρκίνωμα εκεί όπου υπάρχουν μακροχρόνια έλκη στάσεως 
    • Ουλοποίηση που οδηγεί σε μεγαλύτερη πιθανότητα μικρών τραυμάτων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Χρόνια πορεία με εναλλασσόμενες υφέσεις και εξάρσεις 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κιρσοί 
    • Άλλη εκζεματοειδής νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Συχνή σε αυτή την ηλικιακή ομάδα 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    4 therapeies tis fusis gia tis allergies kai ti fagoura therapeies tis fusis gia tis allergies kai ti fagoura

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Ερυσίπελας

    Για όσους έχουν κιρσούς

    Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Χρόνια δερματίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Δερματικό Τ λέμφωμα Δερματικό Τ λέμφωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το δερματικό Τ λέμφωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το δερματικό Τ λέμφωμα ή σπογγοειδής μυκητίαση είναι μια συχνή μορφή χρόνιου λεμφώματος που χαρακτηρίζεται από κακοήθη ανάπτυξη Τ βοηθητικών κυττάρων στο δέρμα. Σε προχωρημένα στάδια προσβάλλονται οι λεμφαδένες και τα σπλάχνα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Γενετική: Υπάρχουν ενδείξεις αυξημένης συχνότητας των αντιγόνων HLA Aw31 και Aw32

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζονται κατά την 5η και 6η δεκαετία, η επίπτωση αυξάνει με την ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΠΟΓΓΟΕΙΔΟΥΣ ΜΥΚΗΤΙΑΣΗΣ

    Δερματικές αλλοιώσεις:

    • Εκζεματοειδείς βλάβες
    • Πλάκες 
    • Όγκοι
    • Κνησμός
    • Απολεπιστική ερυθροδερμία
    • Δερματικά έλκη 
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Ηπατομεγαλία (προχωρημένο στάδιο)
    • Σπληνομεγαλία (προχωρημένο στάδιο)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΠΟΓΓΟΕΙΔΟΥΣ ΜΥΚΗΤΙΑΣΗΣ

    • HTLV-1
    • Έκθεση σε πετροχημικά, μέταλλα και διαλύτες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΠΟΓΓΟΕΙΔΟΥΣ ΜΥΚΗΤΙΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Εκζεματοειδείς βλάβες:

    • Παραψωρίαση 
    • Ατοπική δερματίτιδα
    • Δισκοειδής δερματίτιδα 

    Πλάκες:

    • Παραψωρίαση 
    • Ψωρίαση 

    Όγκοι:

    • Άλλα πρωτοπαθή δερματικά νεοπλάσματα 
    • Μεταστατικοί όγκοι δέρματος 

    Απολεπιστική ερυθροδερμία:

    • Ψωρίαση 
    • Ατοπική δερματίτιδα 
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, τύπος, αιμοπετάλια
    • Αριθμός λεμφοκυττάρων 
    • Βασικός βιοχημικός έλεγχος 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Βιοψία δέρματος:

    • Επιδερμοτροπισμός
    • Μικροαποστήματα Pautrier
    • Ινοθηλωματώδης διαπλάτυνση της επιδερμίδας 
    • Επιφανειακές δερματικές διηθήσεις κατά τόπους

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Προετοιμασία κυττάρων κατά Sezary
    • Ηλεκτρονική μικροσκοπία
    • Ορολογικές αντιδράσεις για HTLV-1
    • Ενζυμική ιστοχημεία
    • DNA κυτταρομετρία ροής 
    • Ανοσοφαινότυπος 
    • Ανοσογονότυπος
    • Μοριακή κυτταρογεννητική
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης 

    c8pp00170g f1 hi res

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα 
    • Αξονική τομογραφία κοιλίας 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία κοιλίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βιοψία δέρματος - Μέθοδος εκλογής 
    • Βιοψία λεμφαδένα
    • Βιοψία μυελού οστών 
    • Βιοψία ήπατος 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΠΟΓΓΟΕΙΔΟΥΣ ΜΥΚΗΤΙΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να αντιμετωπιστούν σαν εξωτερικοί

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Δεν υπάρχουν ειδικά μέτρα για τη νόσο
    • Η θεραπεία θα πρέπει να εξατομικεύεται δεδομένου ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η νόσος είναι χρόνια με αργή εξέλιξη

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Από τον θεράποντα ιατρό σε προσωπική βάση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΠΟΓΓΟΕΙΔΟΥΣ ΜΥΚΗΤΙΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να εξατομικεύεται. Δεν υπάρχουν παγκόσμια αποδεκτά πρότυπα θεραπευτικής προσέγγισης για τη συγκεκριμένη πάθηση 
    • Τοπική εφαρμογή ενώσεων υπερίτη (για πρώιμη νόσο) σε μορφή διαλύματος ή αλοιφής 1 φορά την ημέρα στο σύνολο της δερματικής επιφάνειας, αποφεύγοντας τα γεννητικά όργανα

    Προφυλάξεις:

    • Αντιδράσεις επιβραδυνόμενης υπερευαισθησίας μπορεί να εμφανιστούν στο 50% των περιπτώσεων 
    • Οι ασθενείς που έχουν ακτινοβοληθεί θα πρέπει να αποφεύγουν την έκθεση στον ήλιο 
    • Απαιτείται θεραπεία συντήρησης μετά την υποχώρηση των βλαβών 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • PUVA (ψωραλένιο και υπεριώδης ακτινοβολία Α)
    • Τοπική εφαρμογή καρμουστίνης 
    • Θεραπεία με δέσμη ηλεκτρονίων (σε ολόκληρο το σώμα)
    • Τοπική θεραπεία με ακτίνες Χ
    • Ιντερφερόνη
    • Ρετινοειδή  
    • Εξωσωματική φωτοχημοθεραπεία 
    • Συστηματική χημειοθεραπεία

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Θα πρέπει να εξατομικεύεται 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Μεταστατική διασπορά και σε άλλα όργανα εκτός από το δέρμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η ανάπτυξη λεμφαδενοπάθειας όγκου ή δερματικών εξαλκώσεων κατά την πορεία της νόσου, σχετίζεται με μέση επιβίωση περίπου 4 ετών 
    • Η ταυτόχρονη ύπαρξη 3 κλινικών σημείων (ανεξάρτητα από τη σειρά εμφάνισης) σχετίζεται με μέση επιβίωση περίπου 1 έτους

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Το σύνδρομο Sezary αποτελεί τη λευχαιμική μορφή του δερματικού Τ λεμφώματος. Χαρακτηρίζεται από ερυθροδερμία, κνησμό, αδενοπάθεια και σφαιρικά άτυπα κύτταρα με εγκεφαλοειδή πυρήνα 

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    SS2447691

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Issels' Whole Body Therapy για τον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Σπογγοειδής μυκητίαση

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση είναι επεισόδια αδυναμίας που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα καλίου (Κ+) στον ορό του αίματος 

    Υπάρχουν δύο μορφές:

    • Οικογενής υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση - είναι η πιο συχνή μορφή και, συνήθως, μεταβιβάζεται με τον αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα
    • Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση σπάνια, συνήθως προσβάλλει άρρενες Ανατολίτες

    Γενετική: Αυτοσωματικός επικρατούν χαρακτήρας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η νόσος εμφανίζεται κατά το τέλος της παιδικής ηλικίας και την εφηβεία (Οικογενής υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση) ή νωρίς κατά την ενηλικίωση (Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση). Εμφάνιση της νόσου μετά την ηλικία των 35 ετών, είναι εξαιρετικά σπάνια

    Επικρατέστερο φύλο:

    • Άνδρες > Γυναίκες (3:1) (Οικογενής υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση)
    • Άνδρες > Γυναίκες (20:1) (Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    • Επεισόδια μυϊκής αδυναμίας των σκελών, διάρκειας λίγων ωρών έως πολλών ημερών 
    • Η προσβολή, χαρακτηριστικά, εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του ύπνου ο οποίος ακολουθεί έντονη εξάσκηση 
    • Οι προσβολές, επίσης, μπορούν να προκληθούν από γεύματα πλούσια σε υδατάνθρακες ή νάτριο (Na+)
    • Το κρύο, η καταπόνηση, το αλκοόλ, τα διουρητικά, η ινσουλίνη ή η επινεφρίνη μπορούν να επιτείνουν τις προσβολές 
    • Η μυϊκή ισχύς, μεταξύ των προσβολών, είναι συνήθως φυσιολογική 
    • Μετά από χρόνια συχνών και παρατεταμένων προσβολών, ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει μόνιμη αδυναμία των εγγύς μυϊκών ομάδων 
    • Μυαλγίες 
    • Η αδυναμία των εγγύς μυών είναι μεγαλύτερη από την αδυναμία των μυών των απόμακρων σημείων του σώματος 
    • Οι μύες των οφθαλμών, του προσώπου, της γλώσσας, του φάρυγγα, του λάρυγγα, το διάφραγμα και οι σφιγκτήρες προσβάλλονται σπάνια 
    • Ελάττωση των εν τω βάθει τενοντίων αντανακλαστικών 
    • Διατήρηση της αισθητικότητας

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    • Η ακριβής παθογένεια είναι άγνωστη 
    • Η ανωμαλία εντοπίζεται στη μυϊκή μεβράνη 
    • Η μυϊκή συστολή γίνεται φυσιολογικά
    • Η διαταραχή μπορεί να σχετίζεται με αυξημένη διαφυγή Na+ μέσα στο κύτταρο, διαμέσου της κυτταρικής μεμβράνης 
    • Η είσοδος Na+ στο κύτταρο ελαττώνει τη διαφορά ηλεκτρικού δυναμικού κατά μήκος της κυτταρικής μεμβράνης, δεν προκαλείται δυναμικό ενεργείας και ο μυς δεν συστέλλεται
    • Καθώς η αντλία Na+ - Κ -ΑΤΡάσης, της κυτταρικής μεμβράνης προσπαθεί να μετακινήσει το Na+ στον εξωκυττάριο χώρο, εξωκυττάριο Κ+ εισέρχεται μέσω της ανταλλαγής ιόντων Na+ - Κ

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    • Άρρεν φύλο
    • Ηλικία μικρότερη των 35 ετών
    • Οικογενειακό ιστορικό (Οικογενής υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση)
    • Ασιατική φυλή (Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση (επεισοδιακή αδυναμία)
    • Συγγενής παραμυοτονία
    • Νορμοκαλιαιμική περιοδική παράλυση
    • Δηλητηρίαση από βάριο
    • Υπεραερισμός
    • Δευτεροπαθής υποκαλιαιμία (χρήση διουρητικών ή υπακτικών φαρμάκων, διάρροια, έμετοι, νόσος των νεφρών ή των επινεφριδίων, βρώση αργίλου)
    • Βαριά μυασθένεια
    • Σύνδρομο Guillain-Barre
    • Παράλυση προκαλούμενη από κρότωνα
    • Καταπληξία
    • Παράλυση του ύπνου 
    • Προσυγκοπτική κατάσταση 
    • Επεισόδια πτώσης στο έδαφος 
    • Ακινητική επιληψία 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Το κυριότερο εύρημα είναι τα χαμηλά επίπεδα Κ+ στον ορό μέχρι και 1,8 mEq/L
    • Το Κ+ των ούρων είναι φυσιολογικό
    • Αύξηση της Τ3, της Τ4, του ελεύθερου θυρεοειδικού δείκτη και ελάττωση της TSH (μόνο στην υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η βιοψία μυός μπορεί να δείξει ατροφία, κενοτόπια κεντρικά στο σαρκόπλασμα
    • Η ηλεκτρονική μικροσκόπηση δείχνει ότι τα κενοτόπια προκαλούνται από προοδευτική διάταση του σαρκοπλασματικού δικτύου 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Σε ήπια υποκαλιαιμία, αναφαίνονται στο ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) κατάσπαση του ST διαστήματος, επιπέδωση των Τ κυμάτων και παρουσία κυμάτων U
    • Σε βαριά υποκαλιαιμία, στο ΗΚΓ μπορεί να εμφανιστούν οξυκόρυφα Ρ κύματα, επιμήκυνση του P-R διαστήματος και διάταση του QRS
    • Το ηλεκτρομυογράφημα δεν βοηθάει

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς με ραδιενεργό ιώδιο (μόνο στην υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μπορεί να χρειαστεί να γίνει δοκιμασία πρόκλησης (50-100 gr γλυκόζης από του στόματος με 2-4 gr νατρίου και κατόπιν εξάσκηση ή 50-100 gr γλυκόζης από του στόματος με 10-20 IU ινσουλίνης υποδορίως). Κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας, θα πρέπει να υπάρχει συνεχής παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Βαριά υποκαλιαιμία ή αδυναμία - εισαγωγή στο νοσοκομείο και απαρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας 
    • Ήπια υποκαλιαιμία ή αδυναμία - εξωνοσοκομειακός ασθενής και προσεκτική παρακολούθηση 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Σπανίως, μπορεί να χρειαστεί μηχανική υποστήριξη της αναπνοής 

    Hypokalemic Periodic Paralysis

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφυγή τροφίμων πλουσίων σε υδατάνθρακες και νάτριο 
    • Βρώση φρούτων πλούσιων σε Κ+ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΚΑΛΙΑΙΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗΣ ΠΑΡΑΛΥΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξεία προσβολή:

    • Από του στόματος χλωριούχο κάλιο (KCl) 0,2 έως 0,4 mEq/Kg, επανάληψη κάθε 15 έως 30 λεπτά ανάλογα με την ανταπόκριση στο ΗΚΓ, στο Κ+ του ορού και στη μυϊκή ισχύ
    • Σε επικίνδυνες για τη ζωή καταστάσεις ή αν υπάρχει έμετος, χορήγηση ενδοφλεβίως KCl σε μαννιτόλη (ο ορός γλυκόζης 5% και ο αλατούχος φυσιολογικός ορός μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση). Άμεση χορήγηση 0,1 mEq/Kg κάθε 5 έως 10 λεπτά με συνεχή ΗΚΓραφική παρακολούθηση και έλεγχο του Κ+ του ορού

    Πρόληψη των προσβολών σε οικογενή υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση:

    • Από του στόματος KCl
    • Ακεταζολαμίδη 125 έως 1.000 mg την ημέρα, εφ'άπαξ ή διαιρεμένα σε δυο δόσεις

    Πρόληψη των προσβολών σε υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση:

    • Αντιμετώπιση της συνυπάρχουσας θυρεοτοξίκωσης με β-ανασταλτικά φάρμακα
    • Η ακεταζολαμίδη αντενδείκνυται

    Αντενδείξεις:

    • Σημαντική ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία, υπερευαισθησία, υπερχλωραιμική οξέωση, επινεφριδιακή ενεπάρκεια, Χαμηλό Na+, K+ ορού (ακεταζολαμίδη
    • Καρδιογενές shock, φλεβοκομβική βραδυκαρδία, κολποκοιλιακός αποκλεισμός 2ου ή 3ου βαθμού, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, βρογχικό άσθμα (προπρανολόλη)

    Προφυλάξεις:

    • Ο ρυθμός της ενδοφλέβιας έγχυσης KCl θα πρέπει να παρακολουθείται, ώστε να προληφθεί η ακατάλληλη χορήγηση μεγάλων και, πιθανώς, θανατηφόρων δόσεων 
    • Η ενδοφλέβια χορήγηση KCl από περιφερική οδό, σε ρυθμό μεγαλύτερο από 10 mEq/ώρα, μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο
    • Νάρκη ή παραισθησίες σε μεγάλες δόσεις (ακεταζολαμίδη)
    • Ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία (προπανολόλη)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Υψηλές δόσεις ασπιρίνης (ακεταζολαμίδη)
    • Ρεζερπίνη, βεραπαμίλη, υδροξείδιο του αργιλίου, φαινυτοΐνη, ριφαμπικίνη, χλωροπρομαζίνη, σιμετιδίνη, θεοφυλλίνη (προπρανολόλη)

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πρόληψη των προσβολών σε οικογενή υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση:

    • Τριαμτερένη 25 έως 100 mg/ημέρα
    • Σπιρονολακτόνη 25 έως 100-200 mg/ημέρα

    Πρόληψη των προσβολών σε υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση με θυρεοτοξίκωση:

    • Προπυλθειουρακίλη, ραδιενεργός "αφαίρεση" του θυρεοειδούς

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση των επιπέδων του Κ+ και των άλλων ηλεκτρολυτών του ορού (αν χορηγείται ακεταζολαμίδη), παρακολούθηση των λειτουργικών δοκιμασιών του θυρεοειδούς (αν χορηγείται προπρανολόλη ή προπυλθειουρακίλη)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Καρδιακές αρρυθμίες, έκπτωση της αναπνευστικής λειτουργίας

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η συχνότητα των προσβολών, συνήθως, ελαττώνεται με την πάροδο της ηλικίας
    • Μετά από χρόνια συχνών, παρατεταμένων προσβολών, ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει μόνιμη αδυναμία των εγγύς μυϊκών ομάδων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υπερθυρεοειδισμός με υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση και θυρεοτοξίκωση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εμφάνιση της νόσου κατά το τέλος της παιδικής ηλικίας ή την εφηβεία

    Γηριατρικό: Η εμφάνιση της νόσου μετά τα 25-35 έτη ζωής είναι εξαιρετικά σπάνια, η συχνότητα των προσβολών, συνήθως, ελαττώνεται με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του νευρικού σας συστήματος

    F5.large

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος και σύνδρομο Cushing

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Διαβητική κετοξέωση

    Σύνδρομο Dumping

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελκώδη κολίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Κοιλιακή ταχυκαρδία

    Το σύνδρομο Fanconi

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Σπιρονολακτόνη

    Ασκίτης

    Νεφρωνόφθιση

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα διουρητικά

    Άποιος διαβήτης

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Μην κόβετε το αλκοόλ απότομα

    Η κοιλιοκάκη

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Συρίγγια γαστρεντερικού συστήματος

    Aναπνευστική αλκάλωση

    Αλδοστερόνη

    Mεταβολική αλκάλωση

    www.emedi.gr