Κυριακή, 01 Μαρτίου 2015 12:24

Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Υπάρχουν πολλά είδη νεφρικών παθήσεων

Νεφρική ανεπάρκεια συμβαίνει όταν μια νεφρική πάθηση εμποδίζει την ικανότητα των νεφρών να απομακρύνει τις τοξίνες από τον οργανισμό.

Η νεφρική ανεπάρκεια, ICD-10 N00- Ν29, συνήθως, εξελίσσεται με αργό ρυθμό και για πολλά χρόνια και τότε ονομάζεται χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Άλλες φορές εγκαθίσταται γρήγορα και ονομάζεται οξεία νεφρική ανεπάρκεια και μπορεί να είναι απαραίτητη η επείγουσα θεραπεία εξωνεφρικής κάθαρσης για μικρό χρονικό διάστημα, γιατί η νεφρική λειτουργία, συνήθως, ανακάμπτει. 

Στα πρώιμα στάδια της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας η θεραπεία είναι συντηρητική και περιλαμβάνει αλλαγή στο διαιτολόγιο σε συνδυασμό με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και στο τελικό στάδιο μπορεί να χρειαστεί θεραπεία με εξωνεφρική κάθαρση ή μεταμόσχευση νεφρού.

Η νεφρική νόσος, επίσης γνωστή ως η νεφροπάθεια, σημαίνει βλάβη ή ασθένεια ενός νεφρού. Νέφρωση είναι η μη φλεγμονώδης νεφροπάθεια. Νεφρίτιδα είναι η φλεγμονώδης νόσος των νεφρών.


Αιτίες της νεφροπάθειας

Οι αιτίες της νεφρικής νόσου περιλαμβάνουν την εναπόθεση των αντισωμάτων IgA στο σπείραμα, τη χορήγηση  αναλγητικών,  την ανεπάρκεια οξειδάσης ξανθίνης, την τοξικότητα των χημειοθεραπευτικών παραγόντων, και την μακροχρόνια έκθεση σε μόλυβδο ή τα άλατά του. Χρόνιες καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν νεφροπάθεια είναι ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος και ο σακχαρώδης διαβήτης και η υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση), που οδηγούν σε διαβητική νεφροπάθεια και υπερτασική νεφροπάθεια, αντίστοιχα.

Οι νόσοι που προκαλούν νεφρική ανεπάρκεια

-Οι κυριότερες νεφρικές παθήσεις

  • Η IgA νεφροπάθεια 

Η IgA νεφροπάθεια είναι η πιο συχνή σπειραματονεφρίτιδα σε όλο τον κόσμο. Η πρωτοπαθής IgA νεφροπάθεια χαρακτηρίζεται από την εναπόθεση του αντισώματος IgA στο σπείραμα. Η κλασική παρουσίαση (σε 40-50% των περιπτώσεων) είναι επεισοδιακή  αιματουρία που συνήθως ξεκινά μέσα σε μια  ή δύο ημέρες μετά από μια μη ειδική λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος σε αντίθεση με την μεταστρεπτοκοκκική σπειραματονεφρίτιδα που συμβαίνει εβδομάδες μετά την αρχική μόλυνση. Λιγότερο συχνά οι γαστρεντερικές ή οι λοιμώξεις του ουροποιητικού μπορεί να προκαλέσουν αυτή τη νεφροπάθεια. Όλες αυτές οι μολύνσεις ενεργοποιούν την άμυνα  του βλεννογόνου και επομένως την παραγωγή αντισωμάτων IgA.

  • Ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

Η σπειραματονεφρίτιδα ή σπειραματοπάθεια είναι η νόσος που τα σπειράματα που είναι τα μικροσκοπικά φίλτρα που καθαρίζουν το αίμα έχουν υποστεί βλάβη. Τα σπειράματα μπορεί να ανακάμψουν αυτόματα ή με φαρμακευτική αγωγή ή η νόσος να εξελιχθεί σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Τύπος σπεραματονεφρίτιδας είναι και ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος που εμφανίζεται, κυρίως, σε γυναίκες 20 έως 30 χρονών, ο οποίος επηρεάζει πολλά όργανα και συστήματα του οργανισμού, συνήθως, όμως τις αρθρώσεις και το δέρμα, αλλά και νεφροπάθεια που εμφανίζεται στα 5 πρώτα χρόνια από την έναρξη της νόσου.

  • Ο σακχαρώδης διαβήτης

Στους διαβητικούς ασθενείς τα μικρά αγγεία του οργανισμού καταστρέφονται και αυτό γίνεται αντιληπτό με την απώλεια πρωτεϊνών στα ούρα (πρωτεϊνουρία). Μετάαπό πολλά χρόνια οι νεφροί καταστρέφονται και προκαλείται νεφρική ανεπάρκεια. Αν μάλιστα καπνίζουν οι διαβητικοί, η καταστροφή επιταχύνεται, γι΄αυτό όσοι πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη πρέπει να σταματήσουν το κάπνισμα.

  • Οι πολυκυστικοί νεφροί

Η πολυκυστική νόσος των ενηλίκων είναι η συχνότερη κληρονομική νεφρική νόσος. Οι νεφροί περιέχουν πολλές κύστεις γεμάτες με υγρό και αυξάνονται σε μέγεθος και καταστρέφουν το νεφρικό ιστό και προκαλείται νεφρική ανεπάρκεια. Η νόσος είναι κληρονομική και απαιτείται γενετικός έλεγχος και ενημέρωση και των άλλων μελών της οικογένειας που πιθανόν να έχουν τη νόσο. Κύστεις μπορούν επίσης να σχηματιστούν σε άλλα όργανα όπως το ήπαρ, ο εγκέφαλος και οι ωοθήκες. Η πολυκυστική νόσος των νεφρών είναι μια γενετική ασθένεια που προκαλείται από μεταλλάξεις στα γονίδια ΡΚϋ1, PKD2, και PKHD1. Οι ασθενείς με πολυκυστικούς νεφρούς είναι ευαίσθητοι σε λοιμώξεις και στον καρκίνο.

  • Η πυελονεφρίτιδα

Είναι η βακτηριακή λοίμωξη του νεφρού και αν συνδυάζεται με απόφραξη του ουροποιητικού, του ουρητήρα και της εξόδου της ουροδόχου κύστεως μπορεί να προκαλέσει νεφρική ανεπάρκεια. Η νεφρολιθίαση, ο καρκίνος και η υπερπλασία του προστάτη μπορεί να προκαλέσουν απόφραξη του ουροποιητικού συστήματος σε ενήλικες.

  • Νεφροπάθεια από φάρμακα

Τα αναλγητικά και τα φάρμακα κατά της αρθρίτιδας είναι τα κύρια φάρμακα που προκαλούν νεφρική βλάβη. Να ελέγχετε πάντα τις παρενέργειες των φαρμάκων όταν τα παίρνετε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η μακρόχρονη χρήση αναλγητικών (ασπιρίνη, ακεταμινοφαίνη, και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα ή NSAIDs) προκαλούν χρόνια νεφρίτιδα από τα αναλγητικά που είναι μια χρόνια φλεγμονώδης διαταραχή με απώλεια και ατροφία των σωληναρίων και διάμεση ίνωση και φλεγμονή. Ειδικότερα, η μακροχρόνια χρήση του αναλγητικού φαινακετίνη έχει συνδεθεί με νέκρωση των νεφρικών θηλών.

  • Νεφροπάθεια από ιωδιούχα σκιαγραφικά 

Η νεφρική νόσος που προκαλείται από ιωδιούχα σκιαγραφικά ονομάζεται οξεία νεφροπάθεια από τα σκιαγραφικά iodinated contrast media (ICM) CIN (= contrast induced nephropathy) or contrast-indueced AKI (= acute kidney injury) και αυτό γίνεται με την επαγωγή της απόπτωσης.

  • Νεφροπάθεια από υπέρταση

Η αυξημένη αρτηριακή πίεση επειδή μειώνει την αιματική ροή στα νεφρά μπορεί μακροπρόθεσμα να προκαλέσει νεφρική ανεπάρκεια από νεφρική βλάβη.

  • Νεφροπάθεια από ανεπάρκεια της οξειδάσης της ξανθίνης 

Μια άλλη πιθανή αιτία νεφρικής νόσου είναι η μειωμένη λειτουργία οξειδάσης ξανθίνης στο μονοπάτι αποικοδόμησης της πουρίνης. Η οξειδάση της ξανθίνης θα υποβαθμίσει την υποξανθίνη προς ξανθίνη και στη συνέχεια σε ουρικό οξύ. Η ξανθίνη δεν είναι πολύ διαλυτή στο νερό και ως εκ τούτου, η αύξηση της ξανθίνης σχηματίζει κρυστάλλους και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πέτρες στα νεφρά και  σε βλάβη του νεφρού. Οι αναστολείς της οξειδάσης της ξανθίνης όπως η αλλοπουρινόλη, μπορεί να προκαλέσει νεφροπάθεια.

  • Νεφροπάθεια από τοξικότητα από την αντικαρκινική θεραπεία

Νεφροπάθεια προκαλείται και με κάποιες θεραπείες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου. Η πιο συχνή μορφή της νόσου των νεφρών σε ασθενείς με καρκίνο είναι η οξεία νεφρική ανεπάρκεια η οποία μπορεί συνήθως να οφείλεται σε μείωση του όγκου από εμετό και διάρροια που συμβαίνουν μετά από χημειοθεραπεία ή περιστασιακά λόγω νεφρικής τοξικότητες των χημειοθεραπευτικών παραγόντων. Η νεφρική ανεπάρκεια από διάσπαση των καρκινικών κυττάρων, συνήθως μετά από χημειοθεραπεία, είναι συχνή, επίσης. Διάφοροι χημειοθεραπευτικοί παράγοντες, για παράδειγμα  η σισπλατίνη, συνδέεται με οξείες και χρόνιες βλάβες των νεφρών. Οι νεώτεροι βιολογικοί παράγοντες, όπως ο αντιαγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας (αντι VEGF) συνδέεται, επίσης, με παρόμοιες βλάβες, καθώς και πρωτεϊνουρία,  υπέρταση και  θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια. 


Σημεία και συμπτώματα νεφροπάθειας

Στα πρώτα χρόνια της νεφρικής ανεπάρκειας δεν υπάρχουν συμπτώματα και δεν μπορεί να γίνει πρώιμη διάγνωση.

Καθώς, οι νεφροί ανεπαρκούν πολλά απόβλητα συσσωρεύονται στον οργανισμό και υπάρχει δύσπνοια, ναυτία, έμετος και κεφαλαλγία. Επίσης παρατηρείται υπέρταση, αναιμία, οξέωση και υπερκαλιαιμία και εκτεταμένη ουραιμία και επέρχεται νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου που απαιτεί εξωνεφρική κάθαρση και μεταμόσχευση νεφρού.


Διάγνωση νεφροπάθειας

Απλές εργαστηριακές εξετάσεις βοηθούν στην έγκαιρη διάγνωση της νεφροπάθειας

Έλεγχος νεφροπάθειας

  • Γενική αίματος
  • Ουρία
  • Κρεατινίνη
  • Γενική ούρων
  • Γλυκόζη
  • Ολικές πρωτεϊνες
  • Ουρικό οξύ
  • Κρεατινίνη ούρων
  • CRP 
  • Ρυθμός σπειραματικής διήθησης (eGFR)
  • Λόγος μικροαλβουμίνης και κρεατινίνης ACR
  • Ρυθμός απέκκρισης μικρολβουμίνης AER
  • Triplex νεφρικών αρτηριών
  • Triplex αρτηριών κάτω άκρων

Η νεφρική νόσος είναι μια χρόνια μη μεταδοτική ασθένεια, που έχει σοβαρές συνέπειες αν δεν μπορεί να ελεγχθεί αποτελεσματικά. 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Ηπατονεφρικό σύνδρομο

Πρέπει να εμβολιαζόμαστε το χειμώνα;

Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

Σύνδρομο βαλκανικής νεφρίτιδας

Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

Υπερηχογράφημα νεφρών

Υπερβαρικό Οξυγόνο

Τι είναι η εκλαμψία

Σύνδρομο λύσης του όγκου

Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

Η ιστορία των μεταμοσχεύσεων

Μολυβδίαση

Λοίμωξη από τον ιό της γρίπης (Η1Ν1)

Αιματουρία

Ουρική αρθρίτιδα

Καρνοσίνη

Καρκίνος νεφρού

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 8231 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 09 Φεβρουαρίου 2021 21:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Κάταγμα μύτης Κάταγμα μύτης

    Σπασμένη μύτη ή κάταγμα μύτης ή κάταγμα ρινός

    Μια σπασμένη μύτη, που ονομάζεται επίσης ρινικό κάταγμα, είναι ένα σπάσιμο ή ρωγμή σε ένα οστό στη μύτη σας, συχνά το οστό πάνω από τη γέφυρα της μύτης σας. Οι συνήθεις αιτίες ενός κατάγματος μύτης περιλαμβάνουν αθλήματα επαφής, σωματικές μάχες, πτώσεις και ατυχήματα με αυτοκίνητα που οδηγούν σε τραύμα στο πρόσωπο. Μια σπασμένη μύτη μπορεί να προκαλέσει πόνο, μαζί με πρήξιμο και μώλωπες γύρω από τη μύτη και κάτω από τα μάτια σας. Η μύτη σας μπορεί να φαίνεται στραβή και μπορεί να έχετε πρόβλημα στην αναπνοή. Η θεραπεία για μια σπασμένη μύτη μπορεί να περιλαμβάνει διαδικασίες που ευθυγραμμίζουν εκ νέου τη μύτη σας. Η χειρουργική επέμβαση συνήθως δεν είναι απαραίτητη για μια σπασμένη μύτη.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    • Πόνος ή ευαισθησία, ειδικά όταν αγγίζετε τη μύτη σας
    • Πρήξιμο της μύτης και των γύρω περιοχών
    • Αιμορραγία από τη μύτη σας
    • Μώλωπες γύρω από τη μύτη ή τα μάτια σας
    • Στραβή ή κακοσχηματισμένη μύτη
    • Δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη σας
    • Εκκένωση βλέννας από τη μύτη σας
    • Αισθάνεστε ότι η μία ή και οι δύο ρινικές σας οδοί είναι φραγμένες

    Ζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν εμφανίσετε τραυματισμό στη μύτη που συνοδεύεται από:

    • Τραυματισμό στο κεφάλι ή στον αυχένα, ο οποίος μπορεί να χαρακτηρίζεται από σοβαρό πονοκέφαλο, πόνο στον αυχένα, έμετο ή απώλεια συνείδησης
    • Δυσκολία αναπνοής
    • Αιμορραγία δεν μπορεί να σταματήσει
    • Μια αξιοσημείωτη αλλαγή στο σχήμα της μύτης σας που δεν σχετίζεται με το πρήξιμο, όπως μια στραβή μύτη
    • Διαυγές, υδαρές υγρό που στραγγίζει από τη μύτη σας

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Οι συχνές αιτίες μιας σπασμένης μύτης:

    • Τραυματισμός από αθλήματα επαφής, όπως ποδόσφαιρο ή χόκεϊ
    • Σωματικές διαμάχες
    • Μηχανοκίνητα ατυχήματα
    • Πτώσεις
    • Μια σπασμένη μύτη μπορεί να προκληθεί ακόμη και από το πέσιμο σε ένα σταθερό αντικείμενο, όπως μια πόρτα ή έναν τοίχο, ή από τραχύ παιχνίδι

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Οποιαδήποτε δραστηριότητα που αυξάνει τον κίνδυνο τραυματισμού στο πρόσωπο αυξάνει τον κίνδυνο για σπάσιμο της μύτης.

    Τέτοιες δραστηριότητες μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αθλήματα επαφής, όπως ποδόσφαιρο και χόκεϊ, ειδικά χωρίς κράνος 
    • Συμμετοχή σε σωματικό καυγά
    • Ποδήλατο
    • Ανύψωση βαρών, ειδικά αν δεν χρησιμοποιείτε spotter
    • Οδήγηση σε μηχανοκίνητο όχημα, ειδικά χωρίς ζώνη ασφαλείας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Οι επιπλοκές ή οι τραυματισμοί που σχετίζονται με μια σπασμένη μύτη μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αποκλινόμενο διάφραγμα. Ένα κάταγμα της μύτης μπορεί να προκαλέσει απόκλιση του διαφράγματος, μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το λεπτό τοίχωμα που χωρίζει τις δύο πλευρές της μύτης σας (ρινικό διάφραγμα) μετατοπίζεται, στενεύοντας τη ρινική σας δίοδο. Φάρμακα, όπως τα αποσυμφορητικά και τα αντιισταμινικά, μπορούν να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε μια απόκλιση του διαφράγματος, αλλά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για τη διόρθωση της κατάστασης.
    • Συλλογή αίματος. Μερικές φορές, σχηματίζονται δεξαμενές πηγμένου αίματος σε μια σπασμένη μύτη, δημιουργώντας μια κατάσταση που ονομάζεται διαφραγματικό αιμάτωμα. Ένα διαφραγματικό αιμάτωμα μπορεί να φράξει το ένα ή και τα δύο ρουθούνια. Το διαφραγματικό αιμάτωμα απαιτεί άμεση χειρουργική παροχέτευση για την αποφυγή βλάβης του χόνδρου.
    • Κάταγμα χόνδρου. Εάν το κάταγμά σας οφείλεται σε ισχυρό χτύπημα, όπως από αυτοκινητιστικό ατύχημα, μπορεί επίσης να εμφανίσετε κάταγμα χόνδρου. Εάν ο τραυματισμός σας είναι αρκετά σοβαρός ώστε να δικαιολογεί χειρουργική θεραπεία, ο χειρουργός θα πρέπει να αντιμετωπίσει και τους τραυματισμούς των οστών και του χόνδρου σας.

    nasalbonecartilage

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Μπορείτε να βοηθήσετε στην πρόληψη του κατάγματος της μύτης με αυτές τις οδηγίες:

    • Φοράτε τη ζώνη ασφαλείας σας όταν ταξιδεύετε με μηχανοκίνητο όχημα και κρατάτε τα παιδιά συγκρατημένα σε παιδικά καθίσματα ασφαλείας κατάλληλα για την ηλικία τους.
    • Φοράτε τον συνιστώμενο εξοπλισμό ασφαλείας, όπως κράνος με μάσκα προσώπου, όταν παίζετε χόκεϊ, ποδόσφαιρο ή άλλα αθλήματα επαφής.
    • Φοράτε κράνος κατά τις βόλτες με ποδήλατο ή μοτοσικλέτα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να πιέσει απαλά το εξωτερικό της μύτης σας και τις γύρω περιοχές. Μπορεί να κοιτάξει μέσα στη ρινική σας δίοδο για να ελέγξει για απόφραξη και περαιτέρω σημάδια σπασμένων οστών. Ο γιατρός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει αναισθητικά είτε ρινικό σπρέι είτε τοπικές ενέσεις για να σας κάνει πιο άνετα κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Οι ακτινογραφίες και άλλες απεικονιστικές μελέτες είναι συνήθως περιττές. Ωστόσο, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει μια αξονική ή μαγνητική τομογραφία εάν η σοβαρότητα των τραυματισμών σας καθιστά αδύνατη τη διεξοδική φυσική εξέταση ή εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι μπορεί να έχετε άλλους τραυματισμούς. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΙΝΟΣ

    Εάν έχετε ένα μικρό κάταγμα που δεν έχει προκαλέσει στραβή μύτη ή με άλλο τύπο παραμόρφωσης, μπορεί να μην χρειάζεστε επαγγελματική ιατρική θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει απλά μέτρα αυτοεξυπηρέτησης, όπως τη χρήση πάγου στην περιοχή και τη λήψη παυσίπονων.

    • Διορθώνοντας μετατοπίσεις και σπασίματα: Ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να ευθυγραμμίσει ξανά τη μύτη σας με το χέρι ή μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση.
    • Χειροκίνητη επανευθυγράμμιση: Εάν το σπάσιμο έχει μετατοπίσει τα οστά και τους χόνδρους στη μύτη σας, ο γιατρός σας μπορεί να τα ευθυγραμμίσει με το χέρι. Αυτό πρέπει να γίνει εντός 14 ημερών από τη στιγμή που συνέβη το κάταγμα, κατά προτίμηση νωρίτερα.

    Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο γιατρός σας:

    • Χορηγεί φαρμακευτική αγωγή με ένεση ή ρινικό σπρέι για να απαλύνει την ενόχληση
    • Ανοίγει τα ρουθούνια σας με ένα ρινικό speculum
    • Χρησιμοποιεί ειδικά όργανα για να σας βοηθήσει να ευθυγραμμίσετε εκ νέου τα σπασμένα οστά και τους χόνδρους σας

    Ο γιατρός σας καλύψει τη μύτη σας με νάρθηκα και έναν επίδεσμο στο εξωτερικό. Μερικές φορές, ένας εσωτερικός νάρθηκας είναι επίσης απαραίτητος για μικρό χρονικό διάστημα. Συνήθως πρέπει να παραμείνει για μια εβδομάδα. Θα σας δοθεί επίσης μια συνταγή για αντιβιοτικά για να αποτρέψετε τη μόλυνση από τα βακτήρια που μπορεί κανονικά να βρίσκονται στη μύτη σας.

    Χειρουργική επέμβαση

    Τα σοβαρά σπασίματα και τα πολλαπλά σπασίματα που έχουν μείνει χωρίς θεραπεία για περισσότερες από 14 ημέρες ενδέχεται να μην είναι υποψήφια για χειροκίνητη επανευθυγράμμιση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την ευθυγράμμιση των οστών και την αναμόρφωση της μύτης σας. Εάν το σπάσιμο έχει καταστρέψει το ρινικό σας διάφραγμα, προκαλώντας απόφραξη ή δυσκολία στην αναπνοή, μπορεί να συνιστάται επανορθωτική χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται συνήθως σε εξωτερικά ιατρεία.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν νομίζετε ότι μπορεί να έχετε σπάσει τη μύτη σας, λάβετε αυτά τα βήματα για να μειώσετε τον πόνο και το πρήξιμο πριν επισκεφτείτε το γιατρό σας:

    • Ενέργησε γρήγορα. Όταν συμβεί για πρώτη φορά το σπάσιμο, αναπνεύστε από το στόμα σας και σκύψτε προς τα εμπρός για να μειώσετε την ποσότητα αίματος που ρέει στο λαιμό σας.
    • Χρησιμοποιήστε πάγο. Εφαρμόστε παγοκύστες ή κρύες κομπρέσες αμέσως μετά τον τραυματισμό και στη συνέχεια τουλάχιστον τέσσερις φορές την ημέρα για τις πρώτες 24 έως 48 ώρες για να μειώσετε το πρήξιμο. Κρατήστε τον πάγο ή την κρύα κομπρέσα για 10 έως 15 λεπτά τη φορά. Τυλίξτε τον πάγο σε μια πετσέτα για να αποφύγετε τα κρυοπαγήματα. Προσπαθήστε να μην ασκείτε υπερβολική πίεση, η οποία μπορεί να προκαλέσει επιπλέον πόνο ή βλάβη στη μύτη σας.
    • Ανακουφίστε τον πόνο. Πάρτε αναλγητικά, όπως ακεταμινοφαίνη, ιβουπροφαίνη ή ναπροξένη νατριούχος, όπως είναι απαραίτητο.
    • Κρατήστε το κεφάλι σας ψηλά. Σηκώστε το κεφάλι σας, ειδικά όταν κοιμάστε για να μην επιδεινώσετε το πρήξιμο.
    • Περιορίστε τις δραστηριότητές σας. Τις πρώτες δύο εβδομάδες μετά τη θεραπεία, μην κάνετε κανένα άθλημα. Αποφύγετε τα αθλήματα επαφής για τουλάχιστον έξι εβδομάδες μετά τον τραυματισμό σας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα κατάγματα μύτης

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα κατάγματα μύτης

    header broken nose repair gallery

    Διαβάστε, επίσης,

    Αν έχετε στραβό ρινικό διάφραγμα

    Σκολίωση ρινικού διαφράγματος

    Με τι ασχολείται η ωτορινολαρυγγολογία

    www.emedi.gr

     

  • Χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες Χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μειωμένη σεξουαλική ορμή στις γυναίκες

    Οι σεξουαλικές επιθυμίες των γυναικών κυμαίνονται φυσικά με τα χρόνια. Τα ψηλά και τα χαμηλά συνήθως συμπίπτουν με την αρχή ή το τέλος μιας σχέσης ή με σημαντικές αλλαγές στη ζωή, όπως εγκυμοσύνη, εμμηνόπαυση ή ασθένεια.

    Ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για διαταραχές της διάθεσης μπορούν επίσης να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή στις γυναίκες. Εάν η έλλειψη ενδιαφέροντος για το σεξ συνεχίζεται ή επιστρέφει και προκαλεί προσωπική στενοχώρια, μπορεί να έχετε μια κατάσταση που ονομάζεται διαταραχή σεξουαλικού ενδιαφέροντος/διέγερσης. Αλλά δε χρειάζεται να πληροίτε αυτόν τον ιατρικό ορισμό για να αναζητήσετε βοήθεια. Εάν σας ενοχλεί η χαμηλή σεξουαλική ορμή ή η μειωμένη σεξουαλική ορμή, υπάρχουν αλλαγές στον τρόπο ζωής και σεξουαλικές τεχνικές που μπορεί να σας φέρουν πιο συχνά στη σεξουαλική διάθεση. Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να προσφέρουν υπόσχεση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Εάν θέλετε να κάνετε σεξ λιγότερο συχνά από ό,τι ο σύντροφός σας, κανένας από τους δύο δεν είναι απαραίτητα εκτός του κανόνα για τους ανθρώπους. Ανάλογα με το στάδιο της ζωής σας, οι διαφορές σας μπορεί να προκαλέσουν στενοχώρια. Ομοίως, ακόμα κι αν η σεξουαλική σας ορμή είναι πιο αδύναμη από ό,τι ήταν κάποτε, η σχέση σας μπορεί να είναι πιο δυνατή από ποτέ. Δεν υπάρχει μαγικός αριθμός που να ορίζει τη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Διαφέρει μεταξύ των γυναικών.

    Τα συμπτώματα της χαμηλής σεξουαλικής ορμής στις γυναίκες περιλαμβάνουν:

    • Δεν έχετε κανένα ενδιαφέρον για οποιοδήποτε είδος σεξουαλικής δραστηριότητας, συμπεριλαμβανομένου του αυνανισμού
    • Ποτέ ή μόνο σπάνια κάνετε σεξουαλικές φαντασιώσεις ή σκέψεις
    • Ανησυχείτε για την έλλειψη σεξουαλικής δραστηριότητας ή φαντασιώσεων

    Εάν ανησυχείτε για τη χαμηλή επιθυμία σας για σεξ, μιλήστε με το γιατρό σας. Η λύση θα μπορούσε να είναι τόσο απλή όσο η αλλαγή ενός φαρμάκου που παίρνετε και η βελτίωση τυχόν χρόνιων παθήσεων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση ή ο διαβήτης.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Η επιθυμία για σεξ βασίζεται σε μια σύνθετη αλληλεπίδραση πολλών πραγμάτων που επηρεάζουν την οικειότητα, συμπεριλαμβανομένης της σωματικής και συναισθηματικής ευεξίας, των εμπειριών, των πεποιθήσεων, του τρόπου ζωής και της τρέχουσας σχέσης σας. Εάν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα σε οποιονδήποτε από αυτούς τους τομείς, μπορεί να επηρεάσει την επιθυμία σας για σεξ.

    Φυσικά αίτια

    Ένα ευρύ φάσμα ασθενειών, σωματικών αλλαγών και φαρμάκων μπορεί να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή, όπως:

    • Σεξουαλικά προβλήματα. Εάν πονάτε κατά τη διάρκεια του σεξ ή δεν μπορείτε να έχετε οργασμό, μπορεί να μειώσει την επιθυμία σας για σεξ.
    • Ιατρικές ασθένειες. Πολλές μη σεξουαλικές ασθένειες μπορούν να επηρεάσουν τη σεξουαλική ορμή, όπως η αρθρίτιδα, ο καρκίνος, ο διαβήτης, η υψηλή αρτηριακή πίεση, η στεφανιαία νόσος και οι νευρολογικές παθήσεις.
    • Φάρμακα. Ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα, ειδικά αντικαταθλιπτικά που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης, είναι γνωστό ότι μειώνουν τη σεξουαλική ορμή.
    • Συνήθειες τρόπου ζωής. Ένα ποτήρι κρασί μπορεί να σας φτιάξει τη διάθεση, αλλά το πολύ αλκοόλ μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική σας ορμή. Το ίδιο ισχύει και για τα ναρκωτικά. Επίσης, το κάπνισμα μειώνει τη ροή του αίματος, η οποία μπορεί να αμβλύνει τη διέγερση.
    • Χειρουργική επέμβαση. Οποιαδήποτε επέμβαση που σχετίζεται με το στήθος ή το γεννητικό σας σύστημα μπορεί να επηρεάσει την εικόνα του σώματός σας, τη σεξουαλική λειτουργία και την επιθυμία για σεξ.
    • Κούραση. Η εξάντληση από τη φροντίδα μικρών παιδιών ή ηλικιωμένων γονέων μπορεί να συμβάλει στη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Η κόπωση από ασθένεια ή χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να παίξει ρόλο σε χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    Αλλαγές ορμονών

    Οι αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών σας μπορεί να αλλάξουν την επιθυμία σας για σεξ.

    Αυτό μπορεί να συμβεί στις εξής καταστάσεις:

    • Εμμηνόπαυση. Τα επίπεδα οιστρογόνων πέφτουν κατά τη μετάβαση στην εμμηνόπαυση. Αυτό μπορεί να μειώσει το ενδιαφέρον για το σεξ και να προκαλέσει ξηρότητα του κόλπου, με αποτέλεσμα επώδυνο ή άβολο σεξ. Παρόλο που πολλές γυναίκες εξακολουθούν να έχουν ικανοποιητικό σεξ κατά την εμμηνόπαυση και μετά, ορισμένες βιώνουν μια καθυστέρηση της λίμπιντο κατά τη διάρκεια αυτής της ορμονικής αλλαγής.
    • Εγκυμοσύνη και θηλασμός. Οι ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αμέσως μετά τη γέννηση του μωρού και κατά τη διάρκεια του θηλασμού μπορεί να μειώσουν τη σεξουαλική ορμή. Η κούραση, οι αλλαγές στην εικόνα του σώματος και οι πιέσεις της εγκυμοσύνης ή της φροντίδας ενός νέου μωρού μπορούν επίσης να συμβάλουν σε αλλαγές στη σεξουαλική σας επιθυμία.

    Ψυχολογικά αίτια

    Η ψυχική σας κατάσταση μπορεί να επηρεάσει τη σεξουαλική σας επιθυμία.

    Υπάρχουν πολλές ψυχολογικές αιτίες χαμηλής σεξουαλικής ορμής, όπως:

    • Προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως άγχος ή κατάθλιψη
    • Στρες, όπως οικονομικό άγχος ή εργασιακό άγχος
    • Κακή εικόνα σώματος
    • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
    • Ιστορικό σωματικής ή σεξουαλικής κακοποίησης
    • Προηγούμενες αρνητικές σεξουαλικές εμπειρίες

    Θέματα σχέσεων

    Για πολλές γυναίκες, η συναισθηματική εγγύτητα είναι ένα ουσιαστικό προοίμιο για τη σεξουαλική οικειότητα. Έτσι, τα προβλήματα στη σχέση σας μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    Το μειωμένο ενδιαφέρον για το σεξ είναι συχνά αποτέλεσμα συνεχιζόμενων προβλημάτων, όπως:

    • Έλλειψη σύνδεσης με τον σύντροφό σας
    • Ανεπίλυτες συγκρούσεις ή καυγάδες
    • Κακή επικοινωνία των σεξουαλικών αναγκών και προτιμήσεων
    • Θέματα εμπιστοσύνης

    Improve love ride in Women

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Εξ ορισμού, μπορεί να διαγνωστείτε με διαταραχή υποδραστήριας σεξουαλικής επιθυμίας εάν δεν έχετε συχνά σεξουαλικές σκέψεις ή επιθυμίες και η απουσία αυτών των συναισθημάτων προκαλεί προσωπική στενοχώρια. 

    Εκτός από το να σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό και σεξουαλικό σας ιστορικό, ο γιατρός σας μπορεί επίσης:

    • Να κάνει μια πυελική εξέταση. Κατά τη διάρκεια μιας πυελικής εξέτασης, ο γιατρός σας μπορεί να ελέγξει για σημάδια σωματικών αλλαγών που συμβάλλουν στη χαμηλή σεξουαλική επιθυμία, όπως λέπτυνση των γεννητικών σας ιστών, ξηρότητα κόλπου ή σημεία που προκαλούν πόνο.
    • Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει εξετάσεις αίματος για να ελέγξει τα επίπεδα ορμονών και να ελέγξει για προβλήματα θυρεοειδούς, διαβήτη, υψηλή χοληστερόλη και διαταραχές του ήπατος.
    • Να σας παραπέμψει σε ειδικό. Ένας εξειδικευμένος σύμβουλος ή σεξοθεραπευτής μπορεί να είναι σε θέση να αξιολογήσει καλύτερα συναισθηματικούς παράγοντες και παράγοντες σχέσης που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλή σεξουαλική ορμή.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΟΡΜΗΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Οι περισσότερες γυναίκες επωφελούνται από μια θεραπευτική προσέγγιση που στοχεύει στις πολλές αιτίες πίσω από αυτήν την πάθηση. Οι συστάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, συμβουλευτική και μερικές φορές φαρμακευτική αγωγή και ορμονοθεραπεία.

    Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και συμβουλευτική

    Η συζήτηση με έναν σεξοθεραπευτή ή σύμβουλο που είναι εξειδικευμένος στην αντιμετώπιση σεξουαλικών ανησυχιών μπορεί να βοηθήσει με τη χαμηλή σεξουαλική ορμή. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει εκπαίδευση σχετικά με τη σεξουαλική απόκριση και τεχνικές. Ο θεραπευτής ή ο σύμβουλός σας πιθανότατα θα παράσχει συστάσεις για υλικό ανάγνωσης ή ασκήσεις ζευγαριών. Η συμβουλευτική για ζευγάρια που αντιμετωπίζει ζητήματα σχέσεων μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αύξηση των συναισθημάτων οικειότητας και επιθυμίας.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ο γιατρός σας θα θελήσει να ελέγξει τα φάρμακα που παίρνετε ήδη, για να δει εάν κάποιο από αυτά τείνει να προκαλεί σεξουαλικές παρενέργειες. Για παράδειγμα, τα αντικαταθλιπτικά όπως η παροξετίνη και η φλουοξετίνη μπορεί να μειώσουν τη σεξουαλική ορμή. Η μετάβαση στη βουπροπιόνη, που είναι ένας διαφορετικός τύπος αντικαταθλιπτικού, συνήθως βελτιώνει τη σεξουαλική ορμή και μερικές φορές συνταγογραφείται για γυναίκες με διαταραχή σεξουαλικού ενδιαφέροντος-διέγερσης. 

    Μαζί με την παροχή συμβουλών, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο για την ενίσχυση της λίμπιντο. 

    • Flibanserin, ένα χάπι που παίρνετε μία φορά την ημέρα πριν τον ύπνο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν χαμηλή αρτηριακή πίεση, ζάλη, ναυτία και κόπωση. Η κατανάλωση αλκοόλ ή η λήψη φλουκοναζόληα, που ένα κοινό φάρμακο για τη θεραπεία κολπικών λοιμώξεων από ζυμομύκητες, μπορεί να επιδεινώσει αυτές τις παρενέργειες.
    • Bremelanotide, μια ένεση που κάνετε στον εαυτό σας ακριβώς κάτω από το δέρμα στην κοιλιά ή στο μηρό πριν από την αναμενόμενη σεξουαλική δραστηριότητα. Ορισμένες γυναίκες εμφανίζουν ναυτία, η οποία είναι πιο συχνή μετά την πρώτη ένεση, αλλά τείνει να βελτιώνεται με τη δεύτερη ένεση. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν έμετο, έξαψη, πονοκέφαλο και δερματική αντίδραση στο σημείο της ένεσης. Αυτά τα φάρμακα δεν πρέπει να τα λαμβάνουν μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

    Ορμονική θεραπεία

    Η ξηρότητα ή η συρρίκνωση του κόλπου, ένα από τα κύρια σημεία του ουρογεννητικού συνδρόμου της εμμηνόπαυσης (GSM), μπορεί να κάνει το σεξ άβολο και, με τη σειρά του, να μειώσει την επιθυμία σας. Ορισμένα ορμονικά φάρμακα που στοχεύουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του GSM θα μπορούσαν να βοηθήσουν να κάνουν το σεξ πιο άνετο και να βελτιωθεί η σεξουαλική επιθυμία σας. 

    Οι πιθανές ορμονικές θεραπείες περιλαμβάνουν:

    • Οιστρογόνα. Τα οιστρογόνα είναι διαθέσιμα σε πολλές μορφές, όπως χάπια, επιθέματα, σπρέι και τζελ. Μικρότερες δόσεις οιστρογόνων βρίσκονται σε κολπικές κρέμες και σε υπόθετα ή δακτύλιο βραδείας απελευθέρωσης. Ο γιατρός σας μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τους κινδύνους και τα οφέλη κάθε μορφής. Ωστόσο, τα οιστρογόνα δε θα βελτιώσουν τη σεξουαλική λειτουργία που σχετίζεται με τη διαταραχή υποδραστήριας σεξουαλικής επιθυμίας (καλύτερα να μην τα λαμβάνετε).
    • Τεστοστερόνη. Η ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη παίζει σημαντικό ρόλο στη γυναικεία σεξουαλική λειτουργία, παρόλο που η τεστοστερόνη εμφανίζεται σε πολύ μικρότερες ποσότητες στις γυναίκες. Η τεστοστερόνη, μερικές φορές συνταγογραφείται για να βοηθήσει στην άρση μιας καθυστερημένης λίμπιντο. Η χρήση της τεστοστερόνης στις γυναίκες είναι αμφιλεγόμενη. Η λήψη του μπορεί να προκαλέσει ακμή, υπερβολική τριχοφυΐα στο σώμα και αλλαγές στη διάθεση ή την προσωπικότητα (καλύτερα να μην την λαμβάνετε).
    • Prasterone. Αυτό το κολπικό ένθετο παρέχει την ορμόνη δεϋδροεπιανδροστερόνη απευθείας στον κόλπο για να διευκολύνει το επώδυνο σεξ. Χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο κάθε βράδυ για να απαλύνετε τα συμπτώματα της μέτριας έως σοβαρής κολπικής ξηρότητας που σχετίζεται με το GSM.
    • Οσπεμιφένη. Λαμβάνεται καθημερινά, αυτό το χάπι μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των επώδυνων σεξουαλικών συμπτωμάτων σε γυναίκες με μέτριο έως σοβαρό GSM. Αυτό το φάρμακο δεν είναι εγκεκριμένο σε γυναίκες που είχαν καρκίνο του μαστού ή που έχουν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού (καλύτερα να μην την λαμβάνετε).

    Οι αλλαγές στον υγιεινό τρόπο ζωής μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά στην επιθυμία σας για σεξ:

    • Άσκηση. Η τακτική αερόβια άσκηση και η ενδυνάμωση μπορούν να αυξήσουν την αντοχή σας, να βελτιώσουν την εικόνα του σώματός σας, να ανεβάσουν τη διάθεσή σας και να τονώσουν τη λίμπιντο σας.
    • Λιγότερο άγχος. Η εύρεση ενός καλύτερου τρόπου για να αντιμετωπίσετε το εργασιακό άγχος, το οικονομικό στρες και τις καθημερινές ταλαιπωρίες μπορεί να ενισχύσει τη σεξουαλική σας ορμή.
    • Επικοινωνήστε με τον σύντροφό σας. Τα ζευγάρια που μαθαίνουν να επικοινωνούν με ανοιχτό, ειλικρινή τρόπο διατηρούν συνήθως μια ισχυρότερη συναισθηματική σύνδεση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερο σεξ. Η επικοινωνία για το σεξ είναι επίσης σημαντική. Το να μιλάτε για τις προτιμήσεις και τις αντιπάθειές σας μπορεί να δημιουργήσει τη βάση για μεγαλύτερη σεξουαλική οικειότητα.
    • Αφιερώστε χρόνο για οικειότητα. Ο προγραμματισμός του σεξ στο ημερολόγιό σας μπορεί να φαίνεται επινοημένος και βαρετός. Αλλά το να κάνετε την οικειότητα προτεραιότητα μπορεί να σας βοηθήσει να επαναφέρετε τη σεξουαλική σας ορμή.
    • Προσθέστε λίγα μπαχαρικά στη σεξουαλική σας ζωή. Δοκιμάστε διαφορετική σεξουαλική στάση, διαφορετική ώρα της ημέρας ή διαφορετική τοποθεσία για σεξ. Ζητήστε από τον σύντροφό σας να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στα προκαταρκτικά παιχνίδια. Εάν εσείς και ο σύντροφός σας είστε ανοιχτοί σε πειραματισμούς, τα σεξουαλικά παιχνίδια και η φαντασία μπορούν να σας βοηθήσουν να αναζωπυρώσετε τη σεξουαλική σας επιθυμία.
    • Ξεχάστε τις κακές συνήθειες. Το κάπνισμα, τα ναρκωτικά και το υπερβολικό αλκοόλ μπορούν όλα να μειώσουν την σεξουαλική σας ορμή. Η παραίτηση από αυτές τις κακές συνήθειες μπορεί να βοηθήσει να δώσει ώθηση στην σεξουαλική σας ορμή και να βελτιώσει τη συνολική υγεία σας.

    Η συζήτηση για χαμηλή σεξουαλική ορμή με έναν γιατρό μπορεί να είναι δύσκολη για ορισμένες γυναίκες. 

    Ένα μείγμα φυτικών συμπληρωμάτων με αποτελέσματα παρόμοια με τα οιστρογόνα στο σώμα ή ένα λάδι βοτάνων για μασάζ που εφαρμόζεται στην κλειτορίδα, τα χείλη και τον κόλπο αυξάνει τη διέγερση και την ευχαρίστηση της γυναίκας στο σεξ. 

    Αντιμετώπιση και υποστήριξη

    Η χαμηλή σεξουαλική ορμή μπορεί να είναι πολύ δύσκολη για εσάς και τον σύντροφό σας. Είναι φυσικό να αισθάνεστε απογοητευμένοι ή λυπημένοι αν δεν μπορείτε να είστε όσο σέξι και ρομαντικοί θέλετε ή ήσασταν παλιά. Ταυτόχρονα, η χαμηλή σεξουαλική ορμή μπορεί να κάνει τον σύντροφό σας να αισθάνεται απόρριψη, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις και διαμάχες. Και αυτό το είδος αναταραχής στις σχέσεις μπορεί να μειώσει περαιτέρω την επιθυμία για σεξ.

    • Μπορεί να σας βοηθήσει να θυμάστε ότι οι διακυμάνσεις στη σεξουαλική ορμή είναι ένα φυσιολογικό μέρος κάθε σχέσης και σε κάθε στάδιο της ζωής.
    • Προσπαθήστε να μην εστιάσετε όλη την προσοχή σας στο σεξ. Αντίθετα, αφιερώστε λίγο χρόνο για να φροντίσετε τον εαυτό σας και τη σχέση σας. 
    • Πηγαίνετε για μια μεγάλη βόλτα. Κοιμηθείτε λίγο παραπάνω.
    • Φιλήστε τον σύντροφό σας πριν βγείτε έξω από την πόρτα.
    • Κάντε ένα ραντεβού στο αγαπημένο σας εστιατόριο.
    • Το να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας και τον σύντροφό σας μπορεί στην πραγματικότητα να είναι το καλύτερο προκαταρκτικό παιχνίδι.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    1519308499womenlibido

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Σεξουαλική δυσλειτουργία στις γυναίκες

    Κρέμα για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Γιατί οι άντρες κοιμούνται μετά το σεξ

    Αφροδισιακή σούπα

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Οι ασκήσεις Κέγκελ για τις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Απολαυστικό σεξ με φωνές

    Κάντε συχνά σεξ

    Τα λάθη που κάνουν οι άντρες στο σεξ

    Σεξουαλικές φαντασιώσεις

    Ο καλύτερος γυναικείος οργασμός

    Τα τσάκρας και οι βασικές τους λειτουργίες

    Η ιστορία του σημείου G

    Σημείο G

    Ανδρικές σεξουαλικές σκέψεις

    Σεξ μετά τον τοκετό

    Οι στάσεις στο σεξ που επιτρέπονται στην εγκυμοσύνη

    Πώς να κάνετε σεξ παρά τις τόσες υποχρεώσεις

    Πρόωρη εκσπερμάτιση

    Πώς μια γυναίκα μπορεί να πετύχει πολλαπλούς οργασμούς

    Οργασμός με γιόγκα

    Σαν οργασμός

    Οι πέντε φάσεις του οργασμού

    Κάθε μέρα πρέπει να είμαστε ερωτευμένοι

    Το περπάτημα δείχνει το είδος του γυναικείου οργασμού

    Πώς προτιμούν το πέος οι γυναίκες

    Όταν κάποιος δεν ελέγχει τις σεξουαλικές του επιθυμίες

    Χρήσιμες συμβουλές για τις ανοργασμικές γυναίκες

    Πώς να κάνετε κινέζικο σεξ

    Πώς θα πετύχετε καλό συντονισμό στο σεξ

    Τι είναι οργασμός

    Εισπνεόμενα για παρατεταμένο οργασμό

    Σύνδρομο των ανήσυχων των γεννητικών οργάνων

    Κόλπο για να πετύχετε ταυτόχρονο οργασμό

    Αυνανισμός

    Μήπως αναζητάτε τη χαμένη σας λίμπιντο;

    www.emedi.gr

     

  • Ξηροστομία Ξηροστομία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία

    Η ξηροστομία, αναφέρεται σε μια κατάσταση κατά την οποία οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα σας δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Η ξηροστομία συχνά οφείλεται σε παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων ή σε προβλήματα γήρανσης ή ως αποτέλεσμα ακτινοθεραπείας για τον καρκίνο.

    Λιγότερο συχνά, η ξηροστομία μπορεί να προκληθεί από μια πάθηση που επηρεάζει άμεσα τους σιελογόνους αδένες. Το σάλιο βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας εξουδετερώνοντας τα οξέα που παράγονται από βακτήρια, περιορίζοντας την ανάπτυξη βακτηρίων και απομακρύνοντας τα σωματίδια των τροφών. Το σάλιο επίσης ενισχύει την ικανότητά σας στη γεύση και διευκολύνει το μάσημα και την κατάποση. Επιπλέον, τα ένζυμα στο σάλιο βοηθούν στην πέψη. 

    Το μειωμένο σάλιο και η ξηροστομία μπορεί να κυμαίνεται από απλή ενόχληση έως κάτι που έχει σημαντικό αντίκτυπο στη γενική υγεία σας και στην υγεία των δοντιών και των ούλων σας, καθώς και στην όρεξη και την απόλαυση του φαγητού. 

    Η θεραπεία για την ξηροστομία εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν παράγετε αρκετό σάλιο, μπορεί να παρατηρήσετε αυτά τα σημεία και συμπτώματα όλες ή τις περισσότερες φορές:

    • Ξηρότητα ή αίσθημα κολλήματος στο στόμα σας
    • Σάλιο που φαίνεται πηχτό και κορδόνι
    • Κακή αναπνοή
    • Δυσκολία στη μάσηση, στην ομιλία και στην κατάποση
    • Πονόλαιμος και βραχνάδα
    • Ξηρή ή αυλακωτή γλώσσα
    • Δυσγευσία
    • Προβλήματα με τη χρήση οδοντοστοιχιών
    • Επιπλέον, η ξηροστομία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το κραγιόν να κολλάει στα δόντια.

    ΑΙΤΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η ξηροστομία προκαλείται όταν οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Οι σιελογόνοι αδένες μπορεί να μην λειτουργούν σωστά από διάφορες αιτίες:

    • Φάρμακα. Εκατοντάδες φάρμακα προκαλούν ξηροστομία ως παρενέργεια. Κυρίως, ξηροστομία προκαλούν τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της κατάθλιψης, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και του άγχους, καθώς και ορισμένα αντιισταμινικά, αποσυμφορητικά, μυοχαλαρωτικά και φάρμακα για τον πόνο.
    • Ηλικία. Πολλοί ηλικιωμένοι εμφανίζουν ξηροστομία καθώς γερνούν. Οι παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν τη χρήση ορισμένων φαρμάκων, αλλαγές στην ικανότητα του σώματος να επεξεργάζεται φάρμακα, ανεπαρκή διατροφή και μακροχρόνια προβλήματα υγείας.
    • Θεραπεία καρκίνου. Τα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορούν να αλλάξουν τη φύση του σάλιου και την ποσότητα που παράγεται. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό, με την φυσιολογική ροή του σάλιου να επιστρέφει μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Οι θεραπείες με ακτινοβολία στο κεφάλι και το λαιμό μπορεί να βλάψουν τους σιελογόνους αδένες, προκαλώντας σημαντική μείωση της παραγωγής σάλιου. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό ή μόνιμο, ανάλογα με τη δόση ακτινοβολίας και την περιοχή που θεραπεύεται.
    • Νευρική βλάβη. Ένας τραυματισμός ή μια χειρουργική επέμβαση που προκαλεί νευρική βλάβη στην περιοχή του κεφαλιού και του λαιμού μπορεί να οδηγήσει σε ξηροστομία.
    • Άλλες καταστάσεις υγείας. Η ξηροστομία μπορεί να οφείλεται σε ορισμένες παθήσεις υγείας, όπως ο διαβήτης, το εγκεφαλικό επεισόδιο, η μόλυνση από ζυμομύκητες στο στόμα σας ή η νόσος του Αλτσχάιμερ ή οι αυτοάνοσες ασθενειών, όπως το σύνδρομο Sjogren ή το HIV/AIDS. Το ροχαλητό και η αναπνοή με το στόμα ανοιχτό μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην ξηροστομία.
    • Χρήση καπνού και αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα ή το μάσημα καπνού μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα ξηροστομίας.
    • Ψυχαγωγική χρήση ναρκωτικών. Η χρήση μεθαμφεταμίνης μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ξηροστομία και βλάβη στα δόντια. Η μαριχουάνα μπορεί επίσης να προκαλέσει ξηροστομία.

    SAG Xerostomia Dry Mouth 160805 01

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν έχετε αρκετό σάλιο και εμφανίσετε ξηροστομία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Αυξημένη πλάκα, τερηδόνα και ουλίτιδα
    • Πληγές στο στόμα
    • Μολύνσεις ζύμης στο στόμα
    • Πληγές ή σχισμένο δέρμα στις γωνίες του στόματός σας ή ραγισμένα χείλη
    • Κακή διατροφή από προβλήματα με τη μάσηση και την κατάποση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Για να προσδιορίσει την αιτία της ξηροστομίας σας, ο γιατρός σας πιθανότατα θα εξετάσει το ιατρικό ιστορικό σας και όλα τα φάρμακα που παίρνετε και θα εξετάσει το στόμα σας. Μερικές φορές, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις αίματος, απεικονιστικές σαρώσεις των σιελογόνων αδένων σας ή εξετάσεις που μετρούν πόσο σάλιο παράγετε για να προσδιορίσετε την αιτία της ξηροστομίας.

    Εάν ο γιατρός υποψιάζεται ότι η ξηροστομία προκαλείται από το σύνδρομο Sjogren, ένα μικρό δείγμα κυττάρων (βιοψία) που λαμβάνεται από σιελογόνους αδένες μπορεί να σταλεί για εξέταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η θεραπεία σας εξαρτάται από την αιτία της ξηροστομίας.

    Ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας προτείνει να αλλάξτε τα φάρμακα που προκαλούν ξηροστομία. Εάν ο γιατρός σας πιστεύει ότι η φαρμακευτική αγωγή είναι η αιτία, μπορεί να προσαρμόσει τη δοσολογία ή να χορηγήσει άλλο φάρμακο που δεν προκαλεί ξηροστομία.
    • Να σας προτείνει προϊόντα για να ενυδατώσετε το στόμα. Στοματικά διαλύματα, τεχνητό σάλιο ή ενυδατικές κρέμες για τη λίπανση του στόματός σας. Τα στοματικά διαλύματα που έχουν σχεδιαστεί για την ξηροστομία, ειδικά αυτά με ξυλιτόλη, μπορούν να είναι αποτελεσματικά, τα οποία προσφέρουν επίσης προστασία από την τερηδόνα.

    Εάν έχετε έντονη ξηροστομία, ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας συνταγογραφήσει φάρμακα που διεγείρουν το σάλιο. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει πιλοκαρπίνη ή σεβιμελίνη για την τόνωση της παραγωγής σάλιου.
    • Προστατέψτε τα δόντια σας. Για την πρόληψη της τερηδόνας, ο οδοντίατρός σας μπορεί να σας τοποθετήσει δίσκους με φθόριο πάνω από τα δόντια σας τη νύχτα. Ο οδοντίατρός σας μπορεί επίσης να συστήσει εβδομαδιαία χρήση χλωρεξιδίνης για τον έλεγχο των κοιλοτήτων.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εκτός από τις συμβουλές του γιατρού σας, αυτές οι συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να ανακουφίσετε τα συμπτώματα ξηροστομίας:

    • Πιείτε νερό ή ποτά χωρίς ζάχαρη ή πιπιλάτε παγάκια όλη την ημέρα για να υγράνετε το στόμα σας και πίνετε νερό κατά τη διάρκεια των γευμάτων για να διευκολύνετε τη μάσηση και την κατάποση.
    • Μασήστε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή πιπιλίστε σκληρές καραμέλες χωρίς ζάχαρη. Τα προϊόντα που περιέχουν ξυλιτόλη μπορεί επίσης να βοηθήσουν στην πρόληψη της τερηδόνας. Ωστόσο, σε μερικούς ανθρώπους, η ξυλιτόλη, η οποία βρίσκεται συχνά σε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή καραμέλες χωρίς ζάχαρη, μπορεί να προκαλέσει αέρια ή διάρροια εάν καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες.
    • Δοκιμάστε τα υποκατάστατα σάλιου που περιέχουν ξυλιτόλη ή που περιέχουν καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη ή υδροξυαιθυλοκυτταρίνη.
    • Αναπνεύστε από τη μύτη σας, όχι από το στόμα σας. Μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσετε θεραπεία για το ροχαλητό εάν σας αναγκάζει να αναπνέετε από το στόμα σας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
    • Προσθέστε υγρασία στον αέρα τη νύχτα με έναν εφυγραντήρα δωματίου.
    • Ενυδατώστε τα χείλη σας για να απαλύνετε τις ξηρές ή σκασμένες περιοχές.

    Αποφύγετε προϊόντα που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας. 

    Αυτά περιλαμβάνουν:

    • Καφεΐνη και αλκοόλ. Αυτά τα προϊόντα μπορεί να προκαλέσουν ξηρότητα και ερεθισμό.
    • Μη χρησιμοποιείτε στοματικό διάλυμα που περιέχει αλκοόλ.
    • Εάν καπνίζετε ή μασάτε καπνό, σταματήστε, γιατί τα προϊόντα καπνού μπορεί να στεγνώσουν και να ερεθίσουν το στόμα σας.
    • Μην παίρνετε αντιισταμινικά και αποσυμφορητικά. Αυτά μπορεί να επιδεινώσουν την ξηροστομία σας.
    • Αποφεύγετε ζαχαρούχα ή όξινα τρόφιμα και καραμέλες. Αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο τερηδόνας. Αποφύγετε επίσης τα πικάντικα ή αλμυρά τρόφιμα γιατί μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό.

    Το σάλιο είναι σημαντικό για τη διατήρηση της υγείας των δοντιών και του στόματός σας. 

    Η λήψη αυτών των μέτρων για την προστασία των δοντιών σας μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ξηροστομία σας:

    • Βουρτσίστε με οδοντόκρεμα και καθαρίστε τα δόντια σας με νήμα. Ρωτήστε τον οδοντίατρό σας εάν μπορεί να επωφεληθείτε από την οδοντόκρεμα που περιέχει βεταΐνη ή ένα τζελ δοντιών για την εξουδετέρωση των οξέων των βακτηρίων.
    • Χρησιμοποιήστε ένα ενυδατικό στοματικό διάλυμα ή ένα τζελ ενυδάτωσης με πινέλο πριν τον ύπνο. Επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο για εξέταση των δοντιών σας και αφαίρεση της πλάκας, για να βοηθήσετε στην πρόληψη της τερηδόνας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    Πατήστς, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    iStock 183960820

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιαλαδενίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Νόσος από ακτινοβολία

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία στον καρκίνο

    Πώς να κάνετε διαφοροδιάγνωση λευκοπλακίας και καρκίνου του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος του στόματος

    Καρκίνος του λάρυγγα

    Σύνδρομο Sjögren

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Δίαιτα για την ξηροστομία

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την εξάρθρωση Χρήσιμες πληροφορίες για την εξάρθρωση

    Εξάρθρωση

    Ένα εξάρθρημα είναι ένας τραυματισμός σε μια άρθρωση, ένα μέρος όπου δύο ή περισσότερα οστά ενώνονται, στο οποίο τα άκρα των οστών εξαναγκάζονται να κινητοποιηθούν από τη φυσιολογική τους θέση. Αυτός ο επώδυνος τραυματισμός παραμορφώνει προσωρινά και ακινητοποιεί την άρθρωση.

    Το εξάρθρημα είναι πιο συχνό στους ώμους και τα δάχτυλα. Άλλες τοποθεσίες περιλαμβάνουν τους αγκώνες, τα γόνατα και τους γοφούς. Εάν υποψιάζεστε εξάρθρωση, αναζητήστε άμεση ιατρική βοήθεια για να επαναφέρετε τα οστά στη σωστή θέση τους. Όταν αντιμετωπιστούν σωστά, τα περισσότερα εξαρθρήματα επιστρέφουν στη φυσιολογική τους λειτουργία μετά από αρκετές εβδομάδες ανάπαυσης και αποκατάστασης. Ωστόσο, ορισμένες αρθρώσεις, όπως του ώμου μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο επαναλαμβανόμενου εξαρθρήματος.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Μια εξαρθρωμένη άρθρωση μπορεί να είναι:

    • Εμφανώς παραμορφωμένη ή εκτός θέσης
    • Πρησμένη ή αποχρωματισμένη
    • Έντονα επώδυνη
    • Ακίνητη

    Μπορεί να είναι δύσκολο να ξεχωρίσετε ένα σπασμένο οστό από ένα εξαρθρωμένο οστό. Για κάθε τύπο τραυματισμού, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια. Εάν είναι δυνατόν, παγώστε την άρθρωση και κρατήστε την ακίνητη όσο περιμένετε να σας δουν.

    ΑΙΤΙΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Εξαρθρήματα μπορεί να εμφανιστούν σε αθλήματα επαφής, όπως το ποδόσφαιρο και το χόκεϊ, και σε αθλήματα στα οποία οι πτώσεις είναι συχνές, όπως το σκι, η γυμναστική και το βόλεϊ. Οι μπασκετμπολίστες και οι ποδοσφαιριστές συνήθως εξαρθρώνουν τις αρθρώσεις στα δάχτυλα και τα χέρια τους χτυπώντας κατά λάθος την μπάλα, το έδαφος ή άλλον παίκτη. Ένα δυνατό χτύπημα σε μια άρθρωση κατά τη διάρκεια ενός τροχαίου ατυχήματος και η προσγείωση σε ένα τεντωμένο χέρι κατά τη διάρκεια μιας πτώσης είναι άλλες συχνές αιτίες.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Οι παράγοντες κινδύνου για εξάρθρωση της άρθρωσης περιλαμβάνουν:

    • Ευαισθησία σε πτώσεις. Η πτώση αυξάνει τις πιθανότητές σας για εξάρθρωση της άρθρωσης εάν χρησιμοποιείτε τα χέρια σας για να στηρίξετε για πρόσκρουση ή εάν προσγειωθείτε με δύναμη σε ένα μέρος του σώματος, όπως το ισχίο ή τον ώμο σας.
    • Κληρονομικότητα. Μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με συνδέσμους που είναι πιο χαλαροί και πιο επιρρεπείς σε τραυματισμούς από αυτούς άλλων ανθρώπων.
    • Αθλητική συμμετοχή. Πολλά εξαρθρήματα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια αθλημάτων υψηλής πρόσκρουσης ή επαφής, όπως η γυμναστική, η πάλη, το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο.
    • Μηχανοκίνητα ατυχήματα. Αυτές είναι οι πιο συχνές αιτίες εξαρθρώσεων του ισχίου, ειδικά για άτομα που δε φορούν ζώνη ασφαλείας.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Οι επιπλοκές ενός εξαρθρήματος της άρθρωσης μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Σχισίματα των μυών, των συνδέσμων και των τενόντων που ενισχύουν την τραυματισμένη άρθρωση
    • Βλάβη νεύρων ή αιμοφόρων αγγείων μέσα ή γύρω από την άρθρωση
    • Ευαισθησία σε επανατραυματισμό εάν έχετε σοβαρό εξάρθρημα ή επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα
    • Ανάπτυξη αρθρίτιδας στην προσβεβλημένη άρθρωση καθώς μεγαλώνετε
    • Η διάταση ή η ρήξη συνδέσμων ή τενόντων που υποστηρίζουν την τραυματισμένη άρθρωση ή βλάβη στα νεύρα ή στα αιμοφόρα αγγεία που περιβάλλουν την άρθρωση μπορεί να απαιτήσει χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση αυτών των ιστών.

    ScreenShot2020 02 24at9.04.19am 1

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Για να αποτρέψετε την εξάρθρωση:

    • Λάβετε προφυλάξεις για να αποφύγετε τις πτώσεις. Να ελέγχετε τα μάτια σας τακτικά. Ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας εάν κάποιο από τα φάρμακα που παίρνετε μπορεί να σας προκαλέσει ζάλη. Βεβαιωθείτε ότι το σπίτι σας είναι καλά φωτισμένο και ότι απομακρύνετε τυχόν πιθανούς κινδύνους παραπατήσετε στις περιοχές όπου περπατάτε.
    • Παίξτε με ασφάλεια. Φοράτε τον προτεινόμενο προστατευτικό εξοπλισμό όταν παίζετε αθλήματα επαφής.
    • Αποφύγετε την υποτροπή. Μόλις εξαρθρωθεί μια άρθρωση, μπορεί να είστε πιο επιρρεπείς σε μελλοντικές εξαρθρώσεις. Για να αποφύγετε την υποτροπή, κάντε ασκήσεις ενδυνάμωσης και σταθερότητας όπως συνιστάται από τον γιατρό ή τον φυσιοθεραπευτή σας για να βελτιώσετε την υποστήριξη των αρθρώσεων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Εκτός από την εξέταση του τραυματισμού σας, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει τα ακόλουθα:

    • Ακτινογραφία. Μια ακτινογραφία της άρθρωσης σας χρησιμοποιείται για να επιβεβαιώσει το εξάρθρημα και μπορεί να αποκαλύψει σπασμένα οστά ή άλλη βλάβη στην άρθρωση σας.
    • MRI. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τον γιατρό σας να εκτιμήσει τη βλάβη στις δομές των μαλακών ιστών γύρω από μια εξαρθρωμένη άρθρωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΞΑΡΘΡΩΣΗΣ

    Η θεραπεία του εξαρθρήματος εξαρτάται από τη θέση και τη σοβαρότητα του τραυματισμού σας.

    Μπορεί να περιλαμβάνει:

    • Ανάταξη εξαρθρήματος. Ο γιατρός σας μπορεί να δοκιμάσει ήπιους ελιγμούς για να βοηθήσει τα οστά να επανέλθουν στη θέση τους. Ανάλογα με την ποσότητα του πόνου και του οιδήματος, μπορεί να χρειαστείτε ένα τοπικό αναισθητικό ή ακόμα και ένα γενικό αναισθητικό πριν από τον χειρισμό των οστών.
    • Ακινητοποίηση. Αφού τα οστά σας επανέλθουν στη θέση τους, ο γιατρός σας μπορεί να ακινητοποιήσει την άρθρωση με νάρθηκα για αρκετές εβδομάδες. Το πόσο καιρό φοράτε τον νάρθηκα ή τη σφεντόνα εξαρτάται από την εμπλεκόμενη άρθρωση και την έκταση της βλάβης στα νεύρα, τα αιμοφόρα αγγεία και τους ιστούς υποστήριξης.
    • Χειρουργική επέμβαση. Μπορεί να χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση εάν ο γιατρός σας δε μπορεί να ανατάξει τα εξαρθρωμένα οστά στη σωστή τους θέση ή εάν τα κοντινά αιμοφόρα αγγεία, τα νεύρα ή οι σύνδεσμοι έχουν υποστεί βλάβη. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί επίσης να είναι απαραίτητη εάν είχατε επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα, ειδικά του ώμου.
    • Αποκατάσταση. Αφού αφαιρεθεί ο νάρθηκας θα ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα σταδιακής αποκατάστασης που έχει σχεδιαστεί για να αποκαθιστά το εύρος κίνησης και τη δύναμη της άρθρωσης.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Δοκιμάστε αυτά τα βήματα για να ανακουφίσετε την ενόχληση και να ενθαρρύνετε την επούλωση μετά από θεραπεία για τραυματισμό από εξάρθρωση:

    • Ξεκουράστε την εξαρθρωμένη σας άρθρωση. Μην επαναλάβετε την ενέργεια που προκάλεσε τον τραυματισμό σας και προσπαθήστε να αποφύγετε τις επώδυνες κινήσεις.
    • Εφαρμόστε πάγο και θερμότητα. Η τοποθέτηση πάγου στην τραυματισμένη άρθρωση βοηθά στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου. Χρησιμοποιήστε μια παγοκύστη για 15 έως 20 λεπτά τη φορά. Για την πρώτη ή δύο μέρες, προσπαθήστε να το κάνετε αυτό κάθε δύο ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά από δύο ή τρεις ημέρες, όταν ο πόνος και η φλεγμονή έχουν βελτιωθεί, τα ζεστά επιθέματα ή θερμοφόρες μπορεί να βοηθήσουν στη χαλάρωση των σφιγμένων και πονεμένων μυών. Περιορίστε τις εφαρμογές θερμότητας στα 20 λεπτά τη φορά.
    • Πάρτε ένα αναλγητικό. Η ιβουπροφαίνη, η ναπροξένη ή η ακεταμινοφαίνη, μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου. Διατηρήστε το εύρος κίνησης στην άρθρωση σας. Μετά από μία ή δύο ημέρες, κάντε μερικές ήπιες ασκήσεις σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού ή του φυσιοθεραπευτή σας για να βοηθήσετε στη διατήρηση του εύρους κίνησης στην τραυματισμένη άρθρωση. Η ολική αδράνεια μπορεί να προκαλέσει δύσκαμπτες αρθρώσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα εξαρθρήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα εξαρθρήματα

    fingerdislocation 1280

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευροπαθητική αρθροπάθεια

    Νόσος Osgood-Schlatter

    Τραυματισμός του αυχένα από έκταση

    Τραυματισμός κατά την άσκηση

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Εξάρθρημα ώμου

    Αρθροπλαστική ισχίου

    Σε ποιους ασθενείς η αρθροπλαστική δεν έχει καλά αποτελέσματα

    www.emedi.gr

     

  • Τενοντίτιδα επιγονατίδας Τενοντίτιδα επιγονατίδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τενοντίτιδα επιγονατίδας

    Η τενοντίτιδα της επιγονατίδας είναι ένας τραυματισμός στον τένοντα που συνδέει την επιγονατίδα (επιγονατίδα) με την κνήμη σας. Ο επιγονατιδικός τένοντας λειτουργεί με τους μυς στο μπροστινό μέρος του μηρού για να επεκτείνετε το γόνατό σας έτσι ώστε να μπορείτε να κλωτσάτε, να τρέχετε και να πηδάτε. Η τενοντίτιδα της επιγονατίδας, επίσης γνωστή ως γόνατο του άλτη, είναι πιο συχνή σε αθλητές των οποίων τα αθλήματα περιλαμβάνουν συχνά άλματα, όπως το μπάσκετ και το βόλεϊ. Ωστόσο, ακόμη και άτομα που δε συμμετέχουν σε αθλήματα άλματος μπορεί να πάθουν τενοντίτιδα επιγονατιδικής. Για τους περισσότερους ανθρώπους, η θεραπεία της τενοντίτιδας της επιγονατίδας ξεκινά με φυσικοθεραπεία για τέντωμα και ενίσχυση των μυών γύρω από το γόνατο.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Ο πόνος είναι το πρώτο σύμπτωμα της τενοντίτιδας της επιγονατίδας, συνήθως ανάμεσα στην επιγονατίδα σας και στο σημείο που ο τένοντας προσκολλάται στην κνήμη. Αρχικά, μπορεί να αισθανθείτε πόνο μόνο στο γόνατό σας καθώς ξεκινάτε τη σωματική δραστηριότητα ή αμέσως μετά από μια έντονη προπόνηση. Με την πάροδο του χρόνου, ο πόνος επιδεινώνεται και αρχίζει να παρεμβαίνει στο άθλημα. Τελικά, ο πόνος παρεμβαίνει στις καθημερινές κινήσεις, όπως το ανέβασμα σκαλοπατιών ή το σήκωμα από μια καρέκλα. Για τον πόνο στο γόνατο, δοκιμάστε πρώτα μέτρα αυτοφροντίδας, όπως παγοκύστη στην περιοχή και προσωρινή μείωση ή αποφυγή δραστηριοτήτων που προκαλούν τα συμπτώματά σας.

    Καλέστε το γιατρό αν ο πόνος:

    • Συνεχίζεται ή επιδεινώνεται 
    • Παρεμβαίνει στην ικανότητά σας να εκτελείτε καθημερινές δραστηριότητες ρουτίνας
    • Σχετίζεται με οίδημα ή ερυθρότητα στην άρθρωση

    ΑΙΤΙΑ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Η τενοντίτιδα της επιγονατίδας είναι ένας συνηθισμένος τραυματισμός που προκαλείται από την επαναλαμβανόμενη πίεση στον επιγονατιδικό τένοντα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μικροσκοπικά ρήγματα στον τένοντα, τα οποία το σώμα προσπαθεί να επιδιορθώσει. Καθώς όμως οι ρήξεις στον τένοντα πολλαπλασιάζονται, προκαλούν πόνο από φλεγμονή και εξασθένηση του τένοντα. Όταν αυτή η βλάβη του τένοντα επιμένει για περισσότερο από μερικές εβδομάδες, ονομάζεται τενοντοπάθεια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Ένας συνδυασμός παραγόντων μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη τενοντίτιδας της επιγονατίδας, όπως:

    • Σωματική δραστηριότητα. Το τρέξιμο και το άλμα συνδέονται συχνότερα με τενοντίτιδα της επιγονατίδας. Οι ξαφνικές αυξήσεις στο πόσο σκληρά ή πόσο συχνά συμμετέχετε στη δραστηριότητα προσθέτουν επίσης πίεση στον τένοντα, όπως και η αλλαγή των παπουτσιών τρεξίματος.
    • Σφιχτοί μύες των ποδιών. Οι σφιγμένοι μύες των μηρών (τετρακέφαλος) και οι οπίσθιοι μηριαίοι, που εκτείνονται στο πίσω μέρος των μηρών σας, μπορούν να αυξήσουν την καταπόνηση στον επιγονατιδικό τένοντα σας.
    • Μυϊκή ανισορροπία. Εάν ορισμένοι μύες στα πόδια σας είναι πολύ πιο δυνατοί από άλλους, οι ισχυρότεροι μύες θα μπορούσαν να τραβήξουν πιο δυνατά τον επιγονατιδικό τένοντα σας. Αυτό το ανομοιόμορφο τράβηγμα θα μπορούσε να προκαλέσει τενοντίτιδα.
    • Χρόνια νόσος. Ορισμένες ασθένειες διαταράσσουν τη ροή του αίματος στο γόνατο, γεγονός που αποδυναμώνει τον τένοντα. Παραδείγματα είναι η νεφρική ανεπάρκεια, τα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο λύκος ή η ρευματοειδής αρθρίτιδα και οι μεταβολικές ασθένειες, όπως ο διαβήτης.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΤΗΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Εάν προσπαθήσετε να αντιμετωπίσετε τον πόνο σας, αγνοώντας τα προειδοποιητικά σημεία, θα μπορούσατε να προκαλέσετε όλο και μεγαλύτερες ρήξεις στον επιγονατιδικό τένοντα. Ο πόνος στο γόνατο και η μειωμένη λειτουργία μπορεί να επιμείνουν εάν δεν αντιμετωπίζετε το πρόβλημα και μπορεί να συμβεί η πιο σοβαρή τενοντοπάθεια της επιγονατίδας.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Για να μειώσετε τον κίνδυνο ανάπτυξης τενοντίτιδας της επιγονατίδας, ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα:

    • Μόλις παρατηρήσετε πόνο στο γόνατο που σχετίζεται με την άσκηση, βάλτε παγοκύστη την περιοχή και ξεκουραστείτε. Μέχρι το γόνατό σας να απαλλαχθεί από τον πόνο, αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον επιγονατιδικό τένοντα.
    • Κάντε ενδυνάμωση των μυών. Οι δυνατοί μύες των μηρών είναι πιο ικανοί να χειριστούν τις πιέσεις που μπορεί να προκαλέσουν τενοντίτιδα της επιγονατίδας. Οι εκκεντρικές ασκήσεις, με το να κατεβάζετε το πόδι πολύ αργά μετά την επέκταση του γόνατου είναι ιδιαίτερα χρήσιμες.
    • Βελτιώστε την τεχνική κατά την άσκηση. Για να είστε σίγουροι ότι χρησιμοποιείτε σωστά το σώμα σας, σκεφτείτε να κάνετε μαθήματα ή να ζητάτε επαγγελματικές οδηγίες όταν ξεκινάτε ένα νέο άθλημα ή χρησιμοποιείτε εξοπλισμό άσκησης.

    67bd7a431e6e3374a4b30a544d26f55a

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, ο γιατρός  μπορεί να ασκήσει πίεση σε μέρη του γονάτου σας για να καθορίσει πού πονάτε. Συνήθως, ο πόνος από την τενοντίτιδα της επιγονατίδας είναι στο μπροστινό μέρος του γονάτου σας, ακριβώς κάτω από την επιγονατίδα.

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Ο γιατρός μπορεί να προτείνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες απεικονιστικές εξετάσεις:

    • Ακτινογραφίες. Οι ακτινογραφίες βοηθούν στον αποκλεισμό άλλων προβλημάτων των οστών που μπορεί να προκαλέσουν πόνο στο γόνατο.
    • Υπέρηχος. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιεί ηχητικά κύματα για να δημιουργήσει μια εικόνα του γονάτου, αποκαλύπτοντας ρήξεις στον επιγονατιδικό τένοντα σας.
    • Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI). Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιεί μαγνητικό πεδίο και ραδιοκύματα για να δημιουργήσει λεπτομερείς εικόνες που μπορούν να αποκαλύψουν ανεπαίσθητες αλλαγές στον επιγονατιδικό τένοντα. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΓΟΝΑΤΙΔΑΣ

    Οι γιατροί συνήθως ξεκινούν με λιγότερο επεμβατικές θεραπείες πριν εξετάσουν άλλες επιλογές, όπως η χειρουργική επέμβαση. Τα αναλγητικά όπως η ιβουπροφαίνη ή η νατριούχος ναπροξένη μπορεί να παρέχουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο που σχετίζεται με την τενοντίτιδα της επιγονατίδας.

    Μια ποικιλία τεχνικών φυσικοθεραπείας μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την τενοντίτιδα της επιγονατίδας, όπως:

    • Διατατικές ασκήσεις. Οι τακτικές, σταθερές ασκήσεις διατάσεων μπορούν να μειώσουν τον μυϊκό σπασμό και να βοηθήσουν στην επιμήκυνση της μονάδας μυών-τενόντων. Μην αναπηδάτε κατά τη διάρκεια των διατάσεων.
    • Ασκήσεις ενδυνάμωσης. Οι αδύναμοι μύες των μηρών συμβάλλουν στην καταπόνηση του επιγονατιδικού τένοντα. Οι ασκήσεις είναι να κατεβάζετε το πόδι σας πολύ αργά μετά την επέκταση του γόνατος και μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες, όπως και οι ασκήσεις που ενισχύουν όλους τους μυς των ποδιών σε συνδυασμό, όπως η πίεση των ποδιών.
    • Επιγονατιδικός ιμάντας. Ένας ιμάντας που ασκεί πίεση στον επιγονατιδικό τένοντα μπορεί να βοηθήσει στη διανομή της δύναμης μακριά από τον τένοντα και να τον κατευθύνει μέσω του ιμάντα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου.
    • Ιοντοφόρηση. Αυτή η θεραπεία περιλαμβάνει την εξάπλωση ενός κορτικοστεροειδούς φαρμάκου στο δέρμα και στη συνέχεια τη χρήση μιας συσκευής που παρέχει χαμηλό ηλεκτρικό φορτίο για να ωθήσει το φάρμακο μέσω του δέρματός σας.

    Χειρουργικές και άλλες επεμβάσεις

    Εάν οι συντηρητικές θεραπείες δεν βοηθήσουν, ο γιατρός μπορεί να προτείνει άλλες θεραπείες, όπως:

    • Ένεση κορτικοστεροειδούς. Μια έγχυση κορτικοστεροειδούς καθοδηγούμενη από υπερήχους στο έλυτρο γύρω από τον επιγονατιδικό τένοντα μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου. Αλλά αυτοί οι τύποι φαρμάκων μπορούν επίσης να αποδυναμώσουν τους τένοντες και να τους κάνουν πιο πιθανό να υποστούν ρήξη (καλύτερα να μη γίνεται).
    • Έγχυση πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια. Αυτός ο τύπος ένεσης έχει δοκιμαστεί σε ορισμένα άτομα με χρόνια προβλήματα επιγονατιδικού τένοντα. Οι ενέσεις μπορεί να προάγουν το σχηματισμό νέου ιστού και να βοηθήσουν στην επούλωση της βλάβης των τενόντων.
    • Μέθοδος ταλαντευόμενης βελόνας. Αυτή η διαδικασία εξωτερικών ασθενών γίνεται με τοπική αναισθησία. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί υπερηχογραφική απεικόνιση για να καθοδηγήσει μια μικρή ταλαντευόμενη βελόνα που κόβει την κατεστραμμένη περιοχή ενώ προφυλάσσει τον υγιή τένοντα. Αυτή είναι μια σχετικά νέα διαδικασία, αλλά τα αποτελέσματα έχουν δείξει πολλά υποσχόμενα.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε σπάνιες περιπτώσεις, εάν άλλες θεραπείες έχουν αποτύχουν, ο γιατρός μπορεί να προτείνει χειρουργικό καθαρισμό του επιγονατιδικού τένοντα. Ορισμένες επεμβάσεις μπορούν να γίνουν μέσω μικρών τομών γύρω από το γόνατο.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εάν πονάει το γόνατό σας, σκεφτείτε τα εξής:

    • Παυσίπονα. Η ιβουπροφαίνη και η ναπροξένη νατριούχος μπορεί να προσφέρουν βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο.
    • Αποφύγετε τη δραστηριότητα που προκαλεί πόνο. Μπορεί να χρειαστεί να εξασκείτε το άθλημά σας λιγότερο συχνά ή να μεταβείτε προσωρινά σε ένα άθλημα χαμηλότερου αντίκτυπου στο γόνατό σας. Η αντιμετώπιση του πόνου μπορεί να βλάψει περαιτέρω τον επιγονατιδικό τένοντα.
    • Πάγος. Εφαρμόστε πάγο μετά από δραστηριότητα που προκαλεί πόνο. Τοποθετήστε πάγο σε μια πλαστική σακούλα και τυλίξτε τη σακούλα σε μια πετσέτα. Ή δοκιμάστε ένα μασάζ με πάγο με μία παγοκύστη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τενοντίτιδα της επιγονατίδας 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τενοντίτιδα της επιγονατίδας

    Patellar Tendinitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Τενοντίτιδα

    www.emedi.gr