Παρασκευή, 02 Οκτωβρίου 2020 13:55

Θρόμβωση νεφρικής φλέβας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ο σχηματισμός θρόμβου στη νεφρική φλέβα

Ο σχηματισμός θρόμβου μέσα στη νεφρική φλέβα. 

Η θρόμβωση της νεφρικής φλέβας είναι ο σχηματισμός θρόμβου στη φλέβα που αποστραγγίζει το αίμα από τα νεφρά, οδηγώντας τελικά σε μείωση της παροχέτευσης ενός ή και των δύο νεφρών και στην πιθανή μετανάστευση του θρόμβου σε άλλα μέρη του σώματος.

Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας επηρεάζει, συνήθως, δύο υποπληθυσμούς: νεογέννητα βρέφη με ανωμαλίες πήξης αίματος ή αφυδάτωση και ενήλικες με νεφρωσικό σύνδρομο. 

Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια νεφρική διαταραχή, που προκαλεί υπερβολική απώλεια πρωτεΐνης στα ούρα, χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα, υψηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα και οίδημα, προκαλώντας υπερπηκτική κατάσταση και αυξανόμενες πιθανότητες σχηματισμού θρόμβων.

Άλλες λιγότερο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν τις διαταραχές πηκτικότητας, τον καρκίνο, τη μεταμόσχευση νεφρού, το σύνδρομο Behcet, το σύνδρομο αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και το αμβλύ τραύμα στην πλάτη ή την κοιλιά. 

Η πρόληψη της νεφρικής θρόμβωσης επικεντρώνεται, κυρίως, στην πρόληψη περαιτέρω θρόμβων αίματος στα νεφρά και στη διατήρηση σταθερής λειτουργίας των νεφρών.

Η χρήση αντιπηκτικών έχει γίνει η συνήθης θεραπεία για τη θεραπεία αυτής της ανωμαλίας.

Η μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα, η πιο συχνή αιτία νεφρωσικού συνδρόμου σε ενήλικες, κορυφώνεται σε άτομα ηλικίας 40-60 ετών και έχει διπλάσια συχνότητα στους άνδρες από ό, τι στις γυναίκες. Δεδομένου ότι το νεφρωσικό σύνδρομο είναι η πιο συχνή αιτία της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας, τα άτομα άνω των 40 ετών και οι άνδρες κινδυνεύουν περισσότερο.

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΡΟΜΒΩΣΗς ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Εκτός από τον πόνο στην πλάτη που προκαλείται από έναν ξαφνικό θρόμβο στις κύριες φλέβες στα νεφρά, η θρόμβωση νεφρικής φλέβας προκαλεί λίγα συμπτώματα. Μερικοί ασθενείς μπορεί να μην εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ άλλοι ασθενείς ενδέχεται να εμφανίσουν αιματουρία, μείωση της παραγωγής ούρων, οίδημα και επιδείνωση της πρωτεϊνουρίας. Συνήθως, οι διαγνώσεις για θρόμβωση νεφρικής φλέβας γίνονται για πρώτη φορά όταν ένας ασθενής με νεφρωσικό σύνδρομο πάθει πνευμονική εμβολή ή ξαφνική μείωση της νεφρικής λειτουργίας ή νεφρική ανεπάρκεια. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλουν σε διάρκεια, καθώς ένας θρόμβος αίματος μπορεί να επιλυθεί, αλλά πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για να αποφευχθεί η μετανάστευση του θρόμβου σε άλλα μέρη του σώματος. Η πιο σοβαρή επιπλοκή της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας είναι η πνευμονική εμβολή, που προκαλείται από θρόμβο που προέρχεται από τη νεφρική φλέβα ή οποιαδήποτε άλλη φλέβα στο σώμα και μεταναστεύει στην πνευμονική αρτηρία. Η πνευμονική εμβολή είναι μια σοβαρή κατάσταση επειδή μπορεί να βλάψει τους πνεύμονες λόγω πνευμονικής υπέρτασης και να προκαλέσει υποξία στο αίμα, βλάπτοντας και άλλα όργανα του σώματος. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει θάνατο εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Περίπου το 30% των ασθενών που έχουν πνευμονική εμβολή θα πεθάνουν, συνήθως εντός μίας ώρας. Βρέφη και μικρά παιδιά που εμφανίζουν θρόμβωση νεφρικής φλέβας που προκαλείται από αφυδάτωση, μπορεί να παρουσιάσουν συμπτώματα αφυδάτωσης (ξηροστομία, χαμηλή παραγωγή ούρων, απώλεια θολερότητας του δέρματος), όπως εμετό, ναυτία και πυρετό, και τα συνηθισμένα συμπτώματα της νεφρικής θρόμβωσης, όπως πόνος στο πλευρό, αίμα στα ούρα, αναιμία, οίδημα, διογκωμένα νεφρά και νεφρική ανεπάρκεια. 

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Ο μηχανισμός δε διαφέρει από άλλους τύπους θρόμβων αίματος σε άλλα μέρη του σώματος. Προκαλείται μια βλάβη στο αιμοφόρο αγγείο (ενδοθηλιακή βλάβη), μείωση της ροής του αίματος (στάση) και αυξημένη πήξη του αίματος (θρομβοφιλία ή υπερπηκτικότητα). Είναι δυνατόν μόνο ένας από αυτούς τους παράγοντες να προκαλέσει θρόμβο αίματος, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις, ένας συνδυασμός ή όλοι αυτοί οι παράγοντες προκαλούν το σχηματισμό θρόμβου αίματος. Η μειωμένη παραγωγή ούρων ή μειωμένη λειτουργία των νεφρών μπορεί να είναι τα μόνα παρατηρήσιμα συμπτώματα που προκαλούνται από το θρόμβο της νεφρικής φλέβας, Άλλες λιγότερο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν την υκερπηκτικότητα, το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, τη μεταμόσχευση νεφρού, το σύνδρομο Behcet, το σύνδρομο αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και το αμβλύ τραύμα στην πλάτη ή την κοιλιά. 

ΒΛΑΒΗ ΙΣΤΟΥ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Η βλάβη στον ενδοθηλιακό ιστό της φλέβας μπορεί να προκληθεί από αμβλεία βλάβη, τραύμα κατά τη διάρκεια της φλεβογραφίας, νεφρική μεταμόσχευση, όγκους, οξεία απόρριψη, αγγειίτιδα ή αυτόματο μικρο τραύμα στο ενδοθήλιο λόγω ομοκυστενουρίας. Η ομοκυστενουρία, είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη κληρονομική διαταραχή στην οποία ο οργανισμός δεν είναι σε θέση να επεξεργάζεται σωστά ορισμένα δομικά στοιχεία πρωτεϊνών λόγω μετάλλαξης στο CBS γονίδιο. Αυτή η μετάλλαξη αναγκάζει την ομοκυστεΐνη αμινοξέων να μην χρησιμοποιείται σωστά και συσσωρεύονται υψηλά επίπεδα στο αίμα, καταστρέφοντας τον ενδοθηλιακό ιστό και αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας.

ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΡΟΗ ΑΙΜΑΤΟΣ

Η πιο κοινή αιτία της θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας στα βρέφη είναι η αφυδάτωση. Η αφυδάτωση μπορεί να προκληθεί από μείωση του όγκου του κυκλοφορούντος αίματος λόγω ανωμαλιών που εξαντλούν το νερό, όπως διάρροια ή έμετος. Η μείωση του όγκου του αίματος λόγω αφυδάτωσης θα προκαλέσει την εκτροπή της ροής του αίματος μακριά από τα νεφρά σε άλλα όργανα, με αποτέλεσμα βραδύτερη ροή αίματος προς τα νεφρά, αυξάνοντας τις πιθανότητες εμφάνισης θρόμβου αίματος. Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας είναι γνωστό ότι συμβαίνει απουσία κλινικά εμφανούς σοκ, π.χ. μετά από νεογνική δυσφορία και τοποθέτηση κεντρικών φλεβικών καθετήρων. Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας μπορεί, επίσης, να προκληθεί από παραμόρφωση ενός μοσχεύματος ή φυσική παραμόρφωση ή συμπίεση της νεφρικής φλέβας, η οποία ανάλογα με το σχήμα παραμόρφωσης μπορεί να επηρεάσει τον ρυθμό ροής μέσω της φλέβας.

12978415 1 634x433

ΥΠΕΡΠΗΚΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η υπερπηκτικότητα είναι μια ανωμαλία του αίματος που αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων αίματος. Οι ασθενείς με νεφρωσικό σύνδρομο έχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας λόγω υπερπηκτικότητας που προκαλείται από την πρωτεϊνουρία. Η αυξημένη απώλεια πρωτεϊνών στα ούρα που προκαλείται από το νεφρωσικό σύνδρομο οδηγεί σε χαμηλότερη ωσμωτική πίεση. Η μειωμένη ωσμωτική πίεση θα προκαλέσει το ήπαρ να παράγει περισσότερες πρωτεΐνες, όπως το ινωδογόνο και η βήτα-θρομβοσφαιρίνη, οι οποίες προάγουν την πήξη του αίματος. Εκτός από το νεφρωσικό σύνδρομο, υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που μπορούν να προωθήσουν την υπερπηκτική ικανότητα. Η υπερπηκτικότητα μπορεί να προαχθεί με αυξημένο αριθμό αιμοπεταλίων, αυξημένη συσσώρευση αιμοπεταλίων, αυξημένο αριθμό πρωτεϊνών S και μείωση των αναστολέων πήξης, όπως η αντιθρομβίνη. Η υπερπηκτικότητα μπορεί να κληρονομηθεί ή / και να αποκτηθεί. Η υπερομοκυστεϊναιμία, μια κατάσταση που είναι γνωστό ότι προάγει θρόμβους, μπορεί να προκληθεί από ένα συνδυασμό γενετικών παραγόντων και ανεπάρκειας βιταμίνης Β6, βιταμίνης Β12 και φυλλικο οξέος.  Ο παράγοντας V Leiden και οι μεταλλάξεις του γονιδίου προθρομβίνης είναι οι δύο πιο συχνές γενετικές αιτίες υπερπηκτικότητας. Περίπου το 5% του γενικού πληθυσμού έχει αυτές τις ετερόζυγες μεταλλάξεις και το 45-63% όσων έχουν θρομβοφιλία έχει αυτές τις μεταλλάξεις. 

ΜΕΜΒΑΝΩΔΗΣ ΣΠΕΙΡΑΜΑΤΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑ

Η συχνότητα εμφάνισης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας σε άτομα με νεφρωσικό σύνδρομο κυμαίνεται από 5% έως 65%. Το νεφρωσικό σύνδρομο προκαλείται από τη  μεμβρανώδη σπειραματονεφρίτιδα, τη νόσο ελάχιστων αλλοιώσεων νεφρών και την εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρωση.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Η παρατήρηση των συμπτωμάτων του ασθενούς, το ιατρικό ιστορικό και η απεικόνιση παραμένουν η βασική πηγή για τη διάγνωση της θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας. Η απεικόνιση χρησιμοποιείται για την ανίχνευση της παρουσίας θρόμβου αίματος. Σε ένα ανώμαλο νεφρό με θρόμβωση της νεφρικής φλέβας, υπάρχει θρόμβος αίματος στη νεφρική φλέβα. Σε περιπτώσεις όπου η νεφρική φλέβα μπλοκάρεται από το θρόμβο, οι νεφροί θα διευρυνθούν, φτάνοντας το μέγιστο μέγεθος εντός μίας εβδομάδας. Μια απεικόνιση με υπερήχους μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση του μεγέθους των νεφρών σε ασθενείς με θρόμβωση νεφρικής φλέβας. Ο υπέρηχος δεν είναι αποτελεσματικός για χρήση στην ανίχνευση της ροής του αίματος στις νεφρικές φλέβες και στην αρτηρία. Αντ 'αυτού, μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπερηχογράφημα έγχρωμο doppler για την ανίχνευση της νεφρικής ροής του αίματος. Συνήθως, χρησιμοποιείται για την ανίχνευση θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού. Η αγγειογραφία με αξονική είναι αυτή τη στιγμή η κορυφαία επιλογή για τη διάγνωση της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας. Η αξονική τομογραφία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της νεφρικής μεγέθυνσης, των νεφρικών όγκων, της ροής του αίματος και άλλων νεφρικών παθολογιών. Μια εναλλακτική λύση είναι η μαγνητική αγγειογραφία. Η MRA παράγει λεπτομερείς εικόνες της νεφρικής ροής του αίματος, των νεφρών και οποιουδήποτε περιβάλλοντος ιστού. 

blood clot

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του θρόμβου είναι δυνατή, αλλά σπάνια γίνεται. Στο παρελθόν, η χειρουργική αφαίρεση του θρόμβου της νεφρικής φλέβας ήταν η κύρια θεραπεία, αλλά είναι πολύ επεμβατική και μπορεί να εμφανιστούν πολλές επιπλοκές.

Τις τελευταίες δεκαετίες, η θεραπεία γίνεται με ιατρικές θεραπείες που περιλαμβάνουν ενδοφλέβια και από του στόματος αντιπηκτικά. Η χρήση αντιπηκτικών μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία των νεφρών σε περιπτώσεις θρόμβωσης της νεφρικής φλέβα,  αφαιρώντας τον θρόμβο από τη φλέβα και αποτρέποντας την εμφάνιση περαιτέρω θρόμβων. Οι ασθενείς που ήδη πάσχουν από νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να μην χρειάζεται να λαμβάνουν αντιπηκτικά.

Σε αυτήν την περίπτωση, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούν και να διατηρούν μειωμένο το επίπεδο πρωτεϊνουρίας μειώνοντας το αλάτι και την περίσσεια πρωτεΐνης, και λαμβάνουν διουρητικά και στατίνες.

Ανάλογα με τη σοβαρότητα της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας, οι ασθενείς ενδέχεται να λαμβάνουν αντιπηκτικά από ένα έτος έως μια ζωή.

Εφόσον τα επίπεδα λευκωματίνης στην κυκλοφορία του αίματος είναι κάτω από 2,5 g/L, συνιστάται οι ασθενείς με θρόμβωση νεφρικής φλέβας να συνεχίσουν να παίρνουν αντιπηκτικά.

Τα κύρια αντιπηκτικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας είναι η βαρφαρίνη και η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους. Η ηπαρίνη έχει γίνει πολύ δημοφιλής, λόγω του χαμηλού κινδύνου επιπλοκών, της διαθεσιμότητάς της και επειδή μπορεί εύκολα να χορηγηθεί.

Η βαρφαρίνη είναι γνωστό ότι αλληλεπιδρά με πολλά άλλα φάρμακα, επομένως απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση.

Εάν ένας ασθενής με νεφρωσικό σύνδρομο εμφανίσει οποιοδήποτε από τα συμπτώματα θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας (πόνος στην πλάτη, αίμα στα ούρα ή μειωμένη νεφρική λειτουργία), πρέπει να επισκεφθεί αμέσως έναν γιατρό για να αποφύγει περαιτέρω επιπλοκές. Η κύρια παρενέργεια των αντιπηκτικών είναι ο κίνδυνος υπερβολικής αιμορραγίας. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: αίμα στα ούρα ή στα κόπρανα, μώλωπες, παρατεταμένες ρινορραγίες (διαρκούν περισσότερο από 10 λεπτά), αιμορραγία των ούλων, αίμα στον εμετό ή αίμα στο βήχα, ασυνήθιστοι πονοκέφαλοι, ξαφνικός σοβαρός πόνος στην πλάτη, δυσκολία στην αναπνοή ή πόνος στο στήθος, σε γυναίκες, βαριά ή αυξημένη αιμορραγία κατά τη διάρκεια της περιόδου ή οποιαδήποτε άλλη αιμορραγία από τον κόλπο. Η βαρφαρίνη μπορεί να προκαλέσει εξανθήματα, διάρροια, ναυτία (αίσθημα αδιαθεσίας) ή έμετο και απώλεια μαλλιών. Η ηπαρίνη μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία, μια ξαφνική μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων στο αίμα. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς (55 ετών και άνω) είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν νεφρική ανεπάρκεια. Η ηπαρίνη είναι κρίσιμη για την επιστροφή της φυσιολογικής λειτουργίας των νεφρών σε ασθενείς. Σε ασθενείς που λαμβάνουν ηπαρίνη, παρατηρείτε βλάβη στα νεφρά σε περίπου 33%. Με τη γρήγορη θεραπεία και τη λήψη των σωστών φαρμάκων, οι ασθενείς θα πρέπει να αυξήσουν τις πιθανότητες επιβίωσής τους και να μειώσουν τον κίνδυνο θρόμβου της νεφρικής φλέβας από τη μετανάστευση σε άλλο μέρος του σώματος.

Είναι γνωστό ότι ο διαβήτης προκαλεί αλλαγές σε παράγοντες που σχετίζονται με την πήξη και την πήξη, ωστόσο δεν είναι γνωστά πολλά για τον κίνδυνο θρομβοεμβολής ή θρόμβων σε διαβητικούς ασθενείς. Υπάρχουν μερικές μελέτες που δείχνουν ότι ο διαβήτης αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβωσης.

Τα αεροπορικά ταξίδια μεγάλων αποστάσεων συνδέονται με υψηλό κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης. Οι μεγάλες περίοδοι αδράνειας σε περιορισμένο χώρο μπορεί να είναι αιτία για τον αυξημένο κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων στο αίμα.

Επιπλέον, τα λυγισμένα γόνατα συμπιέζουν τη φλέβα πίσω από το γόνατο (ιγνυακή φλέβα) και η χαμηλή υγρασία, το χαμηλή οξυγόνο, η υψηλή πίεση στην καμπίνα και η κατανάλωση αλκοόλ πήζουν το αίμα. Υπάρχουν ομάδες ανθρώπων που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν θρόμβο κατά τη διάρκεια ή μετά από μια μακρά πτήση. Οι ταξιδιώτες που έχουν υποβληθεί πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση ή που έχουν κακοήθη ασθένεια, όπως ο καρκίνος ήοι γυναίκες που είναι έγκυες διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.

Προληπτικά μέτρα πριν από την πτήση μπορούν να ληφθούν σε αυτές τις ομάδες κινδύνου, ως λύση. 

Οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού έχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης νεφρικής φλέβας (περίπου 0,4% έως 6%). Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας είναι γνωστό ότι ευθύνεται για μεγάλο ποσοστό της νεφρικής ανεπάρκειας σε μεταμοσχευμένους, λόγω τεχνικών προβλημάτων (βλάβη στη νεφρική φλέβα), διαταραχών πήξης, διαβήτη, κατανάλωσης κυκλοσπορίνης κ.ά. . Σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού, συνήθως, συνταγογραφείται κυκλοσπορίνη, ένα ανοσοκατασταλτικό φάρμακο που είναι γνωστό ότι μειώνει τη νεφρική ροή του αίματος, αυξάνει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων στο αίμα και προκαλεί βλάβη στον ενδοθηλιακό ιστό των φλεβών. Στους ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού δίνονται χαμηλές δόσεις ασπιρίνης, η οποία έχει κάποια δραστηριότητα κατά των αιμοπεταλίων. Υπάρχει κίνδυνος αιμορραγίας σε ασθενείς που μεταμοσχεύονται όταν χρησιμοποιούν αντιπηκτικά, όπως η βαρφαρίνη και η ηπαρίνη. Μια συνήθης χαμηλή δόση ασπιρίνης σε ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού που λαμβάνουν, επίσης, κυκλοσπορίνη μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία σας

blob 10

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

 Διαβάστε, επίσης,

Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

Ασκίτης

Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

Μήπως έχετε κατακράτηση υγρών;

Πνευμονική εμβολή

Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

Ολικά λευκώματα αίματος

Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 352 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 05 Οκτωβρίου 2020 02:20
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυμυοσίτιδα και τη δερματομυοσίτιδα

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα είναι συστηματική νόσος του συνδετικού ιστού που χαρακτηρίζεται από φλεγμονώδεις και εκφυλιστικές αλλοιώσεις των μυών, μερικές φορές συνοδεύεται από χαρακτηριστικό δερματικό εξάνθημα  

    • Αν συνυπάρχουν και εκδηλώσεις από το δέρμα, τότε ορίζεται ως δερματομυοσίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Πνευμονικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: 5-15 χρονών, 40-60 χρονών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    • Συμμετρική, εγγύς μυϊκή αδυναμία που οδηγεί σε:
    1. Δυσκολία όταν σηκώνεται από την καρέκλα ή το κρεβάτι 
    2. Δυσκολία στο γονάτισμα 
    3. Δυσκολία στο ανέβασμα σκάλας 
    4. Δυσκολία στο σήκωμα των χεριών 
    • Πόνος/οίδημα στις αρθρώσεις 
    • Δυσφαγία 
    • Πόνος στους γλουτούς
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Συμμετρική αδυναμία των κεντρομελικών μυών 
    • Μειωμένα εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά 
    • Οίδημα μυών, δυσκαμψία, ψηλαφητή μυϊκή σκληρία
    • Ερύθημα στο πρόσωπο (βλέφαρα, ρινοχειλικές πτυχές), άνω μέρος θώρακα, ραχιαία επιφάνεια των χεριών 
    • Περικογχικό οίδημα

    ΑΙΤΙΑ 

    • Άγνωστα
    • Κυτταρική αυτοανοσία
    • Ιοί - πιθανά είναι παράγοντας που συμμετέχει 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οικογενειακό ιστορικό αυτοάνοσης νόσου ή αγγειΐτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Αγγειΐτιδα 
    • Εξελικτική συστηματική σκλήρυνση 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα 
    • Μυϊκή δυστροφία  
    • Σύνδρομο Eaton-Lambert
    • Σαρκοείδωση
    • Πλάγια μυατροφική σκλήρυνση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη κρεατίνη φωσφοκινάση (CPK)
    • Αυξημένη αλδολάση
    • Αυξημένη οξαλοξεική τρανσαμινάση (SGOT)
    • Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)
    • Μυοσφαιρινουρία 
    • Αυξημένη ΤΚΕ 
    • Θετικός ρευματοειδής παράγοντας (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Θετικό ΑΝΑ (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Λευκοκυττάρωση (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Αναιμία (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Υπερσφαιριναιμία (λιγότερο από 50% των ασθενών)
    • Αυξημένη κρεατινίνη (λιγότερο από 50% των ασθενών)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπικά - εκφύλιση μυϊκών ινών 
    • Μικροσκοπικά - φαγοκυττάρωση των μυϊκών συγκριμάτων
    • Μικροσκοπικά - περιδεσμική ατροφία μυϊκών ινών
    • Μικροσκοπικά - φλεγμονώδης διήθηση από κύτταρα στην μορφή της νόσου των ενηλίκων 
    • Μικροσκοπικά (ηλεκτρονική μικροσκοπία) - έγκλειστα σωμάτια 
    • Σαρκοπλασματική βασεοφιλία 
    • Μυϊκή ίνα αυξημένη σε μέγεθος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - αρρυθμίες, διαταραχές αγωγής 
    • Ηλεκτρομυογραφία - ευερεθιστότητα μυός, μικρού εύρους δυναμικό, πολυφασικά δυναμικά δράσης, αυτόματος ινιδισμός
    • Βιοψία μυός (δελτοειδούς ή τετρακεφάλου μηριαίου)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακος: διάμεση πνευμονοπάθεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η διάγνωση συνήθως βασίζεται σε 4 ευρήματα - αδυναμία, αύξηση CPK, μη φυσιολογική ΗΜΓ, ευρήματα στη βιοψία μυός. Η παρουσία ερυθήματος στο δέρμα της δερματομυοσίτιδας είναι επίσης βοηθητική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΔΕΡΜΑΤΟΜΥΟΣΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έρευνα για κακοήθεια σε όλους τους ενήλικες 
    • Παρακολουθείστε προσεκτικά τα μυϊκά ένζυμα του ορού

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Περιορισμένη έως την υποχώρηση της φλεγμονής 
    • Ασκήσεις για το εύρος των κινήσεων, για να προλάβετε τις μόνιμες μυϊκές συσπάσεις καμπτήρων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη 40-60 mg/ημέρα σε διηρημένες δόσεις. Μειώστε την πρεδνιζόνη αργά, όταν τα επίπεδα των ενζύμων είναι φυσιολογικά. Πιθανά χρειάζεται να συνεχιστεί με 10-15 mg/ημέρα για συντήρηση
    • Για ασθενείς με νόσο ανθεκτική στα κορτικοστεροειδή, αζαθειοπρίνη:
    1. 1,0 mg/kg (δόση αρθρίτιδας) 1-2 φορές την ημέρα. Διατηρείστε στη χαμηλότερη δυνατή δόση 
    2. Μεθοτρεξάτη 10-25 mg την εβδομάδα, χρήσιμη σε κάποιες ανθεκτικές στα στεροειδή περιπτώσεις

    Αντενδείξεις: Η μεθοτρεξάτη αντενδείκνυται σε ασθενείς με προηγούμενη ηπατική νόσο ή ταυτόχρονη χρήση αλκοόλης

    Προφυλάξεις: 

    • Πρεδνιζόνη: παρενέργειες σχετιζόμενες με τη μακροχρόνια χρήση των στεροειδών, περιλαμβάνουν αδρενεργική καταστολή, κατακράτηση νατρίου, νερου, υποκαλιαιμία, οστεοπόρωση, καταρράκτη, αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις
    • Αζαθειοπρίνη: παρενέργειες αποτελούν η καταστολή του μυελού των οστών αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις, αύξηση των τρανσαμινασών 
    • Μεθοτρεξάτη: παρενέργειες αποτελούν: στοματίτιδα, καταστολή του μυελού των οστών, πνευμονίτιδα, κίνδυνος για ίνωση ήπατος και κίρρωση μετά παρατεταμένη χορήγηση

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη μπορούν να προστεθούν στα στεροειδή.

    Ανοσοσφαιρίνη ενδοφλέβια αξιολογείται τώρα για ανθεκτικές περιπτώσεις

    Αν και δεν υπάρχει θεραπεία για την πολυμυοσίτιδα, η θεραπεία μπορεί να βελτιώσει τη δύναμη και τη λειτουργία των μυών σας. 

    Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα για τη θεραπεία της πολυμυοσίτιδας περιλαμβάνουν:

    -Κορτικοστεροειδή. Φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικά στον έλεγχο των συμπτωμάτων της πολυμυοσίτιδας. Όμως, η παρατεταμένη χρήση αυτών των φαρμάκων μπορεί να έχει σοβαρές και ευρείες παρενέργειες, γι 'αυτό ο γιατρός σας μπορεί σταδιακά να μειώσει τη δόση του φαρμάκου σε χαμηλότερα επίπεδα.

    -Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή, αυτά τα φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη δόση και τις πιθανές παρενέργειες των κορτικοστεροειδών. Τα δύο πιο κοινά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πολυμυοσίτιδα είναι η αζαθειοπρίνη και η μεθοτρεξάτη. Άλλα φάρμακα που συνταγογραφούνται για την πολυμυοσίτιδα περιλαμβάνουν τη μυκοφαινολάτη μοφετίλη, την κυκλοσπορίνη και το τακρόλιμους.

    -Rituximab. Συνήθως, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, το rituximab είναι μια επιλογή εάν οι αρχικές θεραπείες δεν ελέγχουν επαρκώς τα συμπτώματα της πολυμυοσίτιδας.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει:

    Φυσικοθεραπεία. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας δείξει ασκήσεις για να διατηρήσετε και να βελτιώσετε τη δύναμη και την ευελιξία σας και να συμβουλεύσετε ένα κατάλληλο επίπεδο δραστηριότητας.

    Λογοθεραπεία. Εάν οι μύες κατάποσης εξασθενηθούν από πολυμυοσίτιδα, η λογοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να μάθετε πώς να αντισταθμίζετε αυτές τις αλλαγές.

    Διαιτητική αξιολόγηση. Αργότερα κατά τη διάρκεια της πολυμυοσίτιδας, το μάσημα και η κατάποση μπορεί να γίνουν πιο δύσκολα. Ένας διαιτολόγος μπορεί να σας διδάξει πώς να προετοιμάσετε εύχρηστα, θρεπτικά τρόφιμα.

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) είναι ένα προϊόν καθαρισμένου αίματος που περιέχει υγιή αντισώματα από χιλιάδες αιμοδότες. Αυτά τα υγιή αντισώματα μπορούν να εμποδίσουν τα επιβλαβή αντισώματα που προσβάλλουν τους μυς στην πολυμυοσίτιδα. Δεδομένου ότι γίνεται έγχυση μέσω φλέβας, οι θεραπείες IVIg μπορεί να χρειαστεί να επαναλαμβάνονται τακτικά για να συνεχιστούν τα αποτελέσματα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διαδοχικοί έλεγχοι για τη δραστηριότητα των μυϊκών ενζύμων στον ορό
    • Κάθε ενήλικας θα πρέπει να εξετάζεται για κακοήθεια 
    • Παρακολουθήστε για μεταβολικές επιπλοκές που οφείλονται στα στεροειδή (υποκαλιαιμία, υπέρταση, υπεργλυκαιμία, κλπ.)
    • Παρακολουθήστε τα λευκά αιμοσφαίρια (τύπος λευκών αιμοσφαιρίων, αιμοπετάλια) κάθε εβδομάδα για τον πρώτο μήνα, μετά κάθε 2 εβδομάδες για 2 μήνες, μετά κάθε μήνα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πνευμονία
    • Λοίμωξη 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 30% υπολειπόμενη αδυναμία
    • 20% εμμένουσα ενεργή νόσος 
    • 75% 5ετής επιβίωση
    • Επιβίωση χειρότερη για γυναίκες και Αφρικανούς - Αμερικανούς 
    • Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με τη θεραπεία 
    • 50% έχουν πλήρη ανάρρωση 
    • Πιθανά υποτροπιάζουσα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κακοήθεια 
    • Προϊούσα συστηματική σκλήρυνση 
    • Αγγειΐτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Άλλες διαταραχές του συνδετικού ιστού

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Εμφανίζεται δερματομυοσίτιδα παιδικής ηλικίας
    • Μπορεί να είναι δυνατό να διακοπεί η πρεδνιζόνη σταδιακά μετά από ένα χρόνο περίπου

    Γηριατρικό: 

    • Σπάνια, μετά την ηλικία των 60 χρόνων
    • Ηλικιωμένος ασθενής με πολυμυοσίτιδα είναι πιο πιθανό να έχει υποκείμενο νεόπλασμα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ταξινόμηση των τύπων της μυοσίτιδας: Δερματομυοσίτιδα παιδικής ηλικίας, πρωτοπαθής ιδιοπαθής δερματομυοσίτιδα ή πολυμυοσίτιδα σχετιζόμενη με κακοήθεια, πρωτοπαθής πολυμυοσίτιδα, μυοσίτιδα στα πλαίσια αλληλοεπικαλυπτομένου συνδρόμου. Η μυοσίτιδα εξ εγκλείστων αντιπροσωπεύει μια παραλλαγή της νόσου με άτυπη εμφάνιση και ποικίλλουσα ανταπόκριση στη θεραπεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    poliomyositida

    Διαβάστε, επίσης,

    Ραβδομυόλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο του Raynaud

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Δερματολογικά παρανεοπλασματικά σύνδρομα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μυοσίτιδα

    Ψιττάκωση

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Φαινόμενο Raynaud

    Σύνδρομο Sjögren

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια φλεγμονώδης προοδευτική απομυελινωτική νόσος της λευκής ουσίας του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού, που έχει ως αποτέλεσμα πολλαπλά και ποικίλα νευρολογικά σημεία και συμπτώματα.

    Συνήθης πορεία - διαλείπουσα, προοδευτική, υποτροπιάζουσα.

    Μπορεί να ακολουθήσει οξεία πορεία.

    Είναι το κύριο αίτιο αναπηρίας σε νεαρούς ενήλικες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες (16-40 ετών) 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Αταξία
    • Σημείο Babinski
    • Διπλωπία ή απώλεια όρασης ή θάμβος μονόπλευρα, συχνά προκαλούνται από οπισθοβολβική νευρίτιδα και τα οπτικά της επακόλουθα
    • Κλόνος
    • Αδεξιότητα
    • Δυσαρθρία
    • Αστάθεια 
    • Ευσυγκινησία
    • Κόπωση 
    • Μη ερεθισιμότητα των γεννητικών οργάνων 
    • Παράλυση χεριού 
    • Ημιπάρεση 
    • Υπερδραστήρια εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά
    • Ασυνεργία
    • Υπερευαισθησία
    • Απώλεια της αίσθησης της θέσης 
    • Απώλεια της αίσθησης της δόνησης 
    • Πάρεση ενός τμήματος ή μέρους
    • Οφθαλμική παράλυση 
    • Παραισθησία 
    • Σεξουαλική ανικανότητα στους άνδρες 
    • Ακράτεια ούρων, συχνουρία, δυσκολία στην έναρξη της ούρησης 
    • Νευραλγία τριδύμου

    ΑΙΤΙΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Άγνωστα
    • Αυτοάνοση θεωρία  - υποστηρίζεται από το συσχετισμό με το HLA, το κληρονομικό πρότυπο, τα ανοσοκύτταρα στις πλάκες, τις αλλαγές των ανοσοκυττάρων στο περιφερικό αίμα
    • Ιογενής θεραπεία - υποστηρίζεται από την αυξημένη επίπτωση της νόσου στα μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη, τη κατανομή των περιστατικών στις οικογένειες, γεωγραφική κατανομή των περιστατικών, μελέτες των λοιμωδών νόσων μυελίνης στα ζώα
    • Συνδυαστική θεωρία - αυτοάνοση διαταραχή εκλυόμενη από την περιβαλλοντική έκθεση σε τοξίνες ή σε ιούς νωρίς κατά τη διάρκεια της ζωής 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Διαμονή στην εύκρατη ζώνη
    • Καταγωγή από τη Βόρεια Ευρώπη
    • Οικογενειακό ιστορικό της νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ετερόπλευρη μυατροφική σκλήρυνση 
    • Νόσος Αδαμαντιάδη - Behcet
    • Όγκοι του στελέχους 
    • Λοιμώξεις κεντρικού νευρικού συστήματος 
    • Όγκοι παρεγκεφαλίδας 
    • Αταξία του Friedreich
    • Κληρονομική αταξία 
    • Λευκοδυστροφίες 
    • Νευροϊνωμάτωση
    • Κακοήθης αναιμία
    • Ρήξη μεσοσπονδύλιου δίσκου 
    • Μικρά έμφρακτα παρεγκεφαλίδας 
    • Σαρκοείδωση 
    • Όγκοι σπονδυλικής στήλης 
    • Σύφιλη 
    • Συριγγομυελία
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εγκεφαλονωτιαίο υγρό:

    • Μη φυσιολογική καμπύλη του κολλοειδούς χρυσού 
    • Αυξημένη γ-σφαιρίνη IgG
    • Ήπια μονοπυρηνική λεμφοκυττάρωση (λιγότερα από 40 κύτταρα/ml)
    • Συντρίμματα μυελίνης (βασική πρωτεΐνη μυελίνης)
    • Αρνητική ορολογική εξέταση για σύφιλη 
    • Φυσιολογική ή ελαφρά αυξημένη πρωτεΐνη (50-100 mg/100 ml)

    Δοκιμασίες για τον αποκλεισμό άλλων διαταραχών:

    • Δοκιμασία φθοριζόντων αντισωμάτων κατά του τρεπονήματος της σύφιλης (FTA-ABS)
    • ΤΚΕ
    • Δοκιμασίες για τις κλινικά υποπτευόμενες αγγειΐτιδες 
    • Ορολογία HTLV-I (ως ανθρώπινου λεμφώματος/λευχαιμίας Τ-κυττάρων)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Καταστροφή των ελύτρων μυελίνης των νευρικών ινών και των αξονικών κυλίνδρων ακέραιοι άξονες, γλοία και άλλες δομές 
    • Ατροφία των οπτικών νεύρων και των εγκεφαλικών ημισφαιρίων 
    • Τ-λεμφοκύτταρα κοντά στα τριχοειδή φλεβίδια 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Οπτικά προκλητά δυναμικά - μη φυσιολογικά στο 75-97% των διαγνωστικών περιπτώσεων σκλήρυνσης κατά πλάκας 
    • Προκλητά σωματοαισθητικά δυναμικά - μη φυσιολογικά στο 72-96% των περιπτώσεων 
    • Ακουστικά προκλητά δυναμικά στελέχους - μη φυσιολογικά στο 57-65% των περιπτώσεων 

    MS diagram symptoms full size

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Μαγνητική τομογραφία - (πιο ευαίσθητη από την αξονική τομογραφία) μπορεί να δείξει πολλές πλάκες 
    • Αξονική τομογραφία (διπλής δόσης, καθυστερημένη) - πλάκες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Μη ειδικές δοκιμασίες για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας 
    • Ιστορικό, φυσική εξέταση, ανάλυση ΕΝΥ, μαγνητική τομογραφία, δοκιμασίες προκλητών δυναμικών, επαναλαμβανόμενες παρατηρήσεις για μια χρονική διάρκεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής, το περισσότερο δυνατό
    • Μακροχρόνια φροντίδα για φυσιοθεραπεία ή επιπλοκές, όπως η πυελονεφρίτιδα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μη ειδική θεραπεία. Οι υποτροπές εμφανίζονται απότομα και δυσχεραίνουν τη θεραπεία 
    • Συναισθηματική υποστήριξη, ενθάρρυνση και διαβεβαιώσεις  είναι απαραίτητα για να βοηθήσουν να ξεπεραστεί η έλλειψη ελπίδας
    • Απασχολησιοθεραπεία 
    • Εκτίμηση του ουροποιητικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των σεξουαλικών προβλημάτων (ανικανότητα συχνά σε άνδρες ασθενείς)
    • Αυτοκαθετηριασμοί για ανεπαρκή κένωση της κύστης (μόνιμος καθετήρας μπορεί να είναι απαραίτητος σε μερικούς ασθενείς)
    • Φυσιοθεραπεία για τη διατήρηση του εύρους των κινήσεων και της δύναμης και την αποφυγή μόνιμου σπασμού των μυών

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατήρηση της δραστηριότητας, αποφυγή υπερβολικής εργασίας και κόπωσης 
    • Ξεκούραση κατά τη διάρκεια περιόδων οξέων υποτροπών 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Εάν υπάρχει πρόβλημα δυσκοιλιότητας, λήψη πολλών υγρών, επιπλέον δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η φαρμακευτική θεραπεία κατευθύνεται προς την ανακούφιση των συμπτωμάτων 
    • Πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα ή μεθυλοπρεδνιζόνη ΕΦ 500 mg για 5-7 ημέρες στις οξείες προσβολές κυρίως σε οπισθοβολβική νευρίτιδα 
    • Χρόνια κόπωση: αμανταδίνη 200-300 mg/ημέρα 
    • Σπαστικότητα: βαλκοφαίνη (χαμηλή δοσολογία για ξεκίνημα 5 mg 1-3 φορές την ημέρα, αυξήστε όπως χρειάζεται) ή διαζεπάμη 2-5 mg το βράδυ
    • Δυσκοιλιότητα: υπακτικά, παράγοντες που διογκώνουν τα κόπρανα, καθαρτικά υπόθετα
    • Προβλήματα από το ουροποιητικό: propantheline 7,5 mg κάθε 3-4 ώρες για ξεκίνημα, αυξήστε σε 15 , 3-4 φορές την ημέρα συν 15-30 mg, την ώρα του ύπνου ή oxybutilin chloride 5 mg 3-4 φορές την ημέρα
    • Μπορεί να ενδείκνυται προφυλακτική αντιβιοτική θεραπεία για λοιμώξεις του ουροποιητικού 
    • Ασυνέργεια ή τρόμος: δεν υπάρχει ιδανική θεραπεία. Μπορείτε να δοκιμάσετε β-αναστολείς πριμιδόνη ή κλοναζεπάμη
    • Κατάθλιψη και συναισθηματική ευματαβλητότητα: αμιτριπτυλίνη 10-25 mg πριν τον ύπνο αρχικά, στη συνέχεια αυξήστε όσο είναι ανεκτό
    • Παράνοια ή μανία: αλοπεριδόλη ή λίθιο
    • Μυοσκελετικός πόνος ή δυσχέρεια: μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Συμπτώματα από το ένα ημιμόριο του προσώπου και δυσαισθησίες: καρβαμαζεπίνη 100-200 mg 1 ή 2 φορές την ημέρα. Να παρακολουθήσουν τα επίπεδα στον ορό
    • Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες (π.χ. αζαθειοπρίνη, ACTH, μεθυλοπρεδνιζόνη, κυκλοφωσφαμίδη, ιντερφερόνες, κυκλοσπορίνη) 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βακλοφαίνη 40-80 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις για μείωση της σπαστικότητας 
    • Ιντερφερόνη 

    Θεραπείες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας
    Ενδοφλέβια στεροειδή
    Γλυκοκορτικοειδή
    Φάρμακα τροποποιητικά της ασθένειας
    Συμπληρώματα διατροφής
    Εν τω βάθει διέγερση εγκεφάλου
    Πλασμαφαίρεση
    Φυσικές θεραπείες πολλαπλής σκλήρυνσης
    Τοξίνη Botulinum
    Εργοθεραπεία
    Εναλλακτικές και συμπληρωματικές θεραπείες
    Ερευνητικές θεραπείες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας
    Δεν υπάρχει θεραπεία για σκλήρυνση κατά πλάκας (MS), αλλά τα φάρμακα και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε την ασθένεια. Συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε τη θεραπεία που είναι καλύτερη για εσάς και προκαλεί τις λιγότερες παρενέργειες.

    Φάρμακα τροποποιητικά της σκλήρυνσης κατά πλάκας

    Εάν έχετε έναν τύπο σκλήρυνσης κατά πλάκας που ονομάζεται υποτροπιάζουσα ή διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, ο γιατρός σας μπορεί πρώτα να σας προτείνει ένα φάρμακο τροποποίησης της νόσου. Αυτά τα φάρμακα επιβραδύνουν την πρόοδο της νόσου και αποτρέπουν τα συμπτώματα.

    Τα φάρμακα λειτουργούν περιορίζοντας το ανοσοποιητικό σύστημα - την κύρια άμυνα του οργανισμού σας κατά των μικροβίων - έτσι ώστε να μην επιτίθεται στην προστατευτική επικάλυψη που ονομάζεται μυελίνη που περιβάλλει τα νεύρα.

    Μερικά φάρμακα χρησιμοποιούνται ως ενέσεις κάτω από το δέρμα ή γίνονται ενδομυϊκά. 

    -Βήτα ιντερφερόνες: Διευκολύνουν τη σοβαρότητα και τη συχνότητα των εκρήξεων. Μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πόνο, κόπωση, πυρετό και ρίγη. Μπορεί να σας κάνουν επιρρεπείς σε λοιμώξεις. Αυτό συμβαίνει επειδή μειώνουν τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία βοηθούν το ανοσοποιητικό σας σύστημα να καταπολεμήσει τις ασθένειες.

    Περιλαμβάνουν:

    ιντερφερόνη βήτα-1α 
    ιντερφερόνη βήτα-1b 
    peginterferon beta-1a 

    -Glatiramer: Αυτό το φάρμακο σταματά το ανοσοποιητικό σας σύστημα από το να επιτεθεί στη μυελίνη που περιβάλλει και προστατεύει τα νεύρα σας.

    Μπορείτε να πάρετε άλλα φάρμακα ως χάπια:

    -Cladribine: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται μία φορά την ημέρα για πέντε ημέρες για ένα μήνα και μία φορά την ημέρα και πάλι για τον δεύτερο μήνα. Μπορεί να χρειαστείτε επανάληψη σε ένα χρόνο. Δεν προορίζεται για τη θεραπεία της υποτροπιάζουσας μορφής σκλήρυνσης κατά πλάκας, συμπεριλαμβανομένης της υποτροπιάζουσας-απομακρυσμένης νόσου και της ενεργού δευτερογενούς προοδευτικής νόσου. Μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα και να σας κάνει ευπαθή σε άλλες λοιμώξεις. Επίσης, προκαλεί τριχόπτωση και κάποια εξανθήματα.

    -Φουμαρικό διμεθύλιο: είναι ένα δισκίο που παίρνετε δύο φορές την ημέρα. Μπορεί να μειώσει τα ανοσοκύτταρά σας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου είναι έξαψη, πόνος στο στομάχι, διάρροια, ναυτία και έμετος. 

    -Diroximel: Λαμβάνετε ένα δισκίο δύο φορές την ημέρα. Το φάρμακο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία υποτροπιάζουσων μορφών ΣΚΠ. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειές του είναι έξαψη, ερυθρότητα, κνησμός ή εξάνθημα, ναυτία, έμετος, διάρροια, στομαχικός πόνος ή δυσπεψία. 

    -Fingolimod: Λαμβάνετε ένα δισκίο μία φορά την ημέρα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο πονοκέφαλος, η διάρροια, ο πόνος στην πλάτη, ο βήχα; και οι μη φυσιολογικές εξετάσεις ήπατος και η βραδυκαρδία. Το φάρμακο συνδέεται επίσης με προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια.

    -Φουμαρικό μονομεθύλιο: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται δύο φορές την ημέρα και είναι παρόμοιο με το φουμαρικό διμεθύλιο. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η έξαψη, το κοιλιακό άλγος, η διάρροια και η ναυτία. Τα ηπατικά ένζυμα, επίσης, παρακολουθούνται.

    -Ozanimod: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται μία φορά την ημέρα. Ξεκινά με μια χαμηλή δόση και στη συνέχεια αυξάνεται κατά την πρώτη εβδομάδα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η ζάλη, οι πονοκέφαλοι, οι αναπνευστικές λοιμώξεις και τα συμπτώματα κρυολογήματος. Δεν πρέπει να το πάρετε εάν έχετε προβλήματα με το ήπαρ ή την καρδιά.

    -Siponimod: Το λαμβάνετε σε μορφή δισκίου. Μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα και έχει συνδεθεί με θρόμβωση στα άκρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι διάρροια, ζάλη, οίδημα στα άκρα, υψηλή αρτηριακή πίεση, πονοκέφαλοι και επιβραδυνόμενος καρδιακός παλμός. Δεν πρέπει να παίρνετε το siponimod εάν είστε έγκυος.

    -Teriflunomide: Ένα δισκίο παίρνετε μία φορά την ημέρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η διάρροια, τα μη φυσιολογικά ηπατικά τεστ, η ναυτία και η τριχόπτωση. Μπορεί να οδηγήσει σε ηπατικά προβλήματα και γενετικές ανωμαλίες. Μην το πάρετε εάν είστε έγκυος.

    - Το Alemtuzumab και η μιτοξαντρόνη: Είναι φάρμακα χημειοθεραπείας που έχουν σχεδιαστεί για τη θεραπεία του καρκίνου. Είναι μια επιλογή αν δεν απαντήσετε σε άλλες θεραπείες. Περιορίζουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα και αποτρέπουν από την επίθεση στη μυελίνη. Μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιακή βλάβη και  λευχαιμία.

    -Το Natalizumab και το ocrelizumab: Είναι επιλογές εάν άλλα φάρμακα δεν λειτουργούν. Το Natalizumab εμποδίζει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού να φτάσουν στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό, όπου μπορούν να βλάψουν τα νεύρα. Το Ocrelizumab επιτίθεται σε ορισμένα Β κύτταρα και σταματά το ανοσοποιητικό σας σύστημα από το να επιτεθεί στο σώμα σας. Τα φάρμακα συνδέονται με λευχαιμία.

    Αντιμετώπιση φλεγμονών

    Στεροειδή: 

    Μεθυλπρεδνιζολόνη 
    Πρεδνιζόνη 
    ACTH 

    Πλασμαφαίρεση:

    Αυτό μπορεί να βοηθήσει όταν μια φλεγμονή δεν ανταποκρίνεται στα στεροειδή. Ο γιατρός σας θα αφαιρέσει λίγο από το αίμα σας και θα διαχωρίσει το υγρό τμήμα (που ονομάζεται πλάσμα) από τα κύτταρα του αίματός σας. Τα κύτταρα αναμιγνύονται με ένα διάλυμα πρωτεΐνης και επιστρέφουν στο σώμα σας.

    Έλεγχος συμπτωμάτων

    Μυϊκή δυσκαμψία και σπασμοί: Χαλαρωτικά μυών όπως το baclofen και η tizanidine ή ηρεμιστικά όπως η clonazepam  και η diazepam 

    Κόπωση: Amantadine, armodafinil, modafinil 

    Κατάθλιψη: Αντικαταθλιπτικά, όπως βουπροπιόνη, φλουοξετίνη και σερτραλίνη

    Προβλήματα της ουροδόχου κύστης: Οξυβουτυνίνη  ή τολτεροδίνη 

    Φυσικοθεραπεία

    Εναλλακτικές θεραπείες

    Βιταμίνη D: Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα σας μπορούν να αυξήσουν τις πιθανότητες εμφάνισης σκλήρυνσης κατά πλάκας. 

    Βελονισμός: Αυτή η παραδοσιακή κινεζική θεραπεία υποστηρίζει ότι η ενέργεια που ονομάζεται chi ρέει κατά μήκος του σώματός σας σε γραμμές που ονομάζονται μεσημβρινοί. Όταν το chi σας είναι άσχημο, η ασθένεια ή ο πόνος είναι αποτέλεσμα. Ο βελονιστής σύρει λεπτές βελόνες σε σημεία κατά μήκος των μεσημβρινών για να αλλάξει τη ροή της ενέργειάς σας. Μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να βοηθήσει τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας, όπως κόπωση, πόνο, διάθεση, σπαστικότητα, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και προβλήματα στην ουροδόχο κύστη.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαιτείται παρακολούθηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μη γνωστά προληπτικά μέτρα. Αποφύγετε παράγοντες που επισπεύδουν μια προσβολή, κυρίως stess από ζεστό καιρό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κώμα
    • Οξύ οργανικό ψυχοσύνδρομο (παραλήρημα)
    • Συναισθηματική ευμεταβλητότητα 
    • Νυσταγμός 
    • Ατροφία οπτικού νεύρου
    • Παραπληγία 
    • Σεξουαλική ανικανότητα (άνδρες)
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού σωλήνα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ιδιαίτερα ποικίλλουσα και απρόβλεπτη. Περίπου 70% των ασθενών ενεργώς δραστήριοι, δημιουργικοί στη ζωή τους με μακρές υφέσεις 
    • Μπορεί να καταστήσει ανάπηρο στην πρώιμη ενήλικη ζωή ή να προκαλέσει το θάνατο μέσα σε μήνες από την έναρξή της
    • Ο μέσος όρος διάρκειας της νόσου ξεπερνά τα 25 χρόνια, υποτροπή σε ένα χρόνο σε 30%, σε 5-9 χρόνια 20%, σε 10-30 χρόνια 10%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια πριν την εφηβεία

    Γηριατρικό: Υποτροπές λιγότερο συχνές σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές φορές είναι εκλυτικός παράγοντας για την πολλαπλή σκλήρυνση 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Επειδή η πορεία είναι πολυποίκιλη και απρόβλεπτη, αποφύγετε την απαισιόδοξη πρόβλεψη 
    • 30-40% των ασθενών με οπτική νευρίτιδα μόνο, τελικά αναπτύσσουν άλλα σημεία

    Συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν σκλήρυνση κατά πλάκας

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν πολλαπλή σκλήρυνση

    Signs and Symptoms of Multiple Sclerosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευρίτιδα

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Η καλύτερη θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι συχνότερη στις γυναίκες

    Τα βλαστοκύτταρα θεραπεύουν την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Alemtuzumab για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Η χαμηλή χοληστερόλη μειώνει τη διάρκεια ζωής

    Μυστικά για την καλύτερη θεραπεία στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

    Medorrhinum στην ομοιοπαθητική

    Νευροεμβιομηχανική

    Ρόφημα κουρκουμίνης για τον καρκίνο

    Ιντερφερόνες

    Φουμαρικός μεθυλεστέρας για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Το τέλος των αυτοάνοσων νοσημάτων

    Φαμπριδίνη στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χρήσιμες συμβουλές για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Έχετε σκλήρυνση κατά πλάκας;

    Οπτική νευρίτιδα

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Θεραπεία με εκχύλισμα θύμου αδένα

    Μήπως έχετε ακράτεια κοπράνων;

    Δυσκοιλιότητα

    Hand Tutor

    Εγέρθητι

    Νέα φάρμακα για τις αυτοάνοσες παθήσεις

    Το χάπι για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Υπάρχει θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας;

    Δαντρολένιο

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    www.emedi.gr

     

  • Σαλάτα με αβοκάντο και σολομό Σαλάτα με αβοκάντο και σολομό

    Νόστιμη και υγιεινή σαλάτα με αβοκάντο και σολομό

    Σαλάτα με αβοκάντο και σολομό

    ΣΟΛΟΜΟΣ: Ο σολομός έχει μεγάλη διατροφική αξία και ευεργετικές ιδιότητες για το δέρμα, το ανοσοποιητικό, την καρδιά και τον εγκέφαλο. Αποτελεί μία από τις καλύτερες πηγές των πολύτιμων για τον οργανισμό ωμέγα 3 λιπαρών οξέων, τα οποία δημιουργούν μια φυσική ασπίδα προστασίας έναντι των εκφυλιστικών νοσημάτων. Ο σολομός αποτελεί φυσική πηγή θρεπτικών ουσιών, ιδιαίτερα πρωτεϊνών, ενώ περιέχει σε σημαντικές ποσότητες, βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και φυσικά τα πολύτιμα και απαραίτητα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Είναι πλούσιος σε νιασίνη, παντοθενικό οξύ, ριβοφλαβίνη, βιταμίνη D, βιταμίνες της ομάδας Β (κυρίως Β6 και Β12), σελήνιο και φώσφορο. Είναι φτωχός σε θερμίδες και σε κορεσμένα λιπαρά οξέα και δεν περιέχει καθόλου υδατάνθρακες και αλάτι.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΑΒΟΚΑΝΤΟ: Το αβοκάντο σας προσφέρει σχεδόν 20 βιταμίνες και μέταλλα σε κάθε μερίδα, συμπεριλαμβανομένου του καλίου που βοηθάει στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, της λουτεΐνης που είναι καλό για τα μάτια σας και του φυλλικού οξέος, για την επιδιόρθωση των κυττάρων και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ταυτόχρονα, είναι μια καλή πηγή βιταμινών Β, τα οποία σας βοηθούν να καταπολεμήσετε τις ασθένειες και τις λοιμώξεις. Είναι ίσως το μοναδικό φρούτο που περιέχει ποσότητα πρωτεΐνης, η οποία χαρακτηρίζεται πιο βιοδιαθέσιμη από αυτή του κρέατος, αφού αξιοποιείται από τον οργανισμό, αμέσως, μόλις καταναλωθεί. Επιπλέον, το αβοκάντο αποτελεί πλούσια πηγή καροτενοειδών και περιέχει τη εξαιρετική ποσότητα λίπους που βοηθάει στην απορρόφησή τους. Ταυτόχρονα, βοηθάει στη μετατροπή της β-καροτίνης σε βιταμίνη Α. Επίσης, εξαιτίας των θρεπτικών συστατικών που περιέχει, είναι εξαιρετικά ωφέλιμος για τα μάτια, τα μαλλιά, το δέρμα και γενικότερα την υγεία των κυττάρων. Ενώ, προλαμβάνει τη φθορά του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού και την εμφάνιση καταρράκτη. Παράλληλα, οι βιταμίνες Α, Β, C και Ε που περιέχονται στο φρούτο, αξιοποιούνται από τους ειδικούς της βιομηχανίας καλλυντικών. Οι συγκεκριμένες ουσίες είναι γνωστές για τις ενυδατικές, αντιγηραντικές και ιαματικές ιδιότητες που προσφέρουν στο δέρμα, ενώ το έλαιο του φυτού εφαρμόζεται στην αρωματοθεραπεία, καθώς επίσης και ως αντηλιακή προστασία. Τέλος, τα αμινοξέα, οι βιταμίνες και τα έλαια του αβοκάντο, ενισχύουν την όψη και την υφή των μαλλιών, δίνοντας τους λάμψη και δύναμη.

    ΜΑΡΟΥΛΙ: Το μαρούλι είναι εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, βιταμίνης Κ, φυλλικού οξέος, βιταμίνης C, καλίου, μαγγανίου και χρωμίου. Το μαρούλι είναι, επίσης, καλή πηγή φυτικών ινών. Η πλούσια περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C και η ταυτόχρονη παρουσία του β-καροτενίου το καθιστούν ζωτικής σημασίας λαχανικό στον μεταβολισμό της χοληστερόλης. Όταν η χοληστερόλη οξειδώνεται, αρχίζει να επικάθεται στα τοιχώματα των αρτηριών δημιουργώντας την αθηρωματική πλάκα, η οποία μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Η παρουσία φυλλικού οξέος δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για τη διαχείριση των υψηλών επιπέδων της ομοκυστεΐνης, ελαττώνοντας τον κίνδυνο εμφράγματος ή εγκεφαλικού επεισοδίου, ενώ το περιεχόμενο σε αυτό κάλιο ρυθμίζει την υπέρταση. Η παρουσία των φυτικών ινών βελτιώνει την κατάσταση του παχέος εντέρου, μειώνει τον κίνδυνο καρκινωμάτων ή τη δημιουργία εκκολπωμάτων, ενώ ο γλυκαιμικός έλεγχος στα διαβητικά άτομα γίνεται ευκολότερος παρουσία αυτών. Επιπλέον, η παρουσία του καλίου έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την αρτηριακή πίεση, που είναι άλλος ένας παράγοντας κινδύνου για καρδιοπάθειες. Τέλος, σημαντικός είναι ο ρόλος του χρωμίου στο μαρούλι, καθώς παίζει ρόλο κλειδί μεταξύ του μορίου της ινσουλίνης και του κυτταρικού υποδοχέα για τη σωστή μεταφορά της γλυκόζης στο εσωτερικό των κυττάρων.

    ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε φυσικές βιταμίνες και μέταλλα, συμπεριλαμβανομένων των βιταμινών Α, Κ, Β1, Β3, Β5, Β6, Β7 και βιταμίνης C. Έχει, επίσης, φυλλικό οξύ, σίδηρο, κάλιο, μαγνήσιο, χρώμιο, χολίνη, ψευδάργυρο και φώσφορο.

    Salmon Avocado Salad 6 

    Σαλάτα με αβοκάντο και σολομό

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    2 φιλέτα βιολογικού σολομού

    10 φλιτζάνια ψιλοκομμένο βιολογικό μαρούλι

    2 φλιτζάνια βιολογικάντοματίνια, στη μέση κομμένα

    2 φλιτζάνια βιολογικά κρουτόν

    1 βιολογικό αβοκάντο, μισό, ξεφλουδισμένο και σε κύβους

    6 φέτες μαγειρεμένο, ξεροψημένο βιολογικό μπέικον, ψιλοκομμένο

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Βιολογικό φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

    ΓΙΑ ΤΟ DRESSING:

    1/3 φλυτζάνι βιολογική μαγιονέζα

    1/2 φλυτζάνι βιολογικό στραγγιστό ελληνικό γιαούρτι

    Χυμός 1 βιολογικού λεμονιού

    2 σκελίδες βιολογικό σκόρδο, πολτοποιημένο

    1 κουταλάκι του γλυκού βιολογικό λευκό ξύδι

    1 κουταλάκι του γλυκού βιολογικό μέλι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Προθερμάνετε το φούρνο στους 200℃.
    2. Τοποθετήστε το σολομό σε ένα φύλλο ψησίματος και πασπαλίστε ομοιόμορφα με αλάτι και πιπέρι. Ψήστε μέχρι να ροδίσει και να γίνει τραγανό στις άκρες, 18 έως 20 λεπτά.
    3. Αφαιρέστε από το φούρνο και αφήστε το να κρυώσει.
    4. Σε μία πιατέλα σαλάτας βάλτε το μαρούλι, τα ντοματίνια, τα κρουτόν, το αβοκάντο και το μπέικον.
    5. Χτυπάμε μαζί όλα τα υλικά για το dressing και προσθέστε πιπέρι.
    6. Κόψτε το σολομό και ρίξτε το στη σαλάτα μαζί με το dressing. Σερβίρετε αμέσως.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    286 diabetic grilled salmon avocado salad 091418 1021x779 2959761669

    Διαβάστε, επίσης,

    Τορτίγιες με βόειο κρέας και αβοκάντο

    Νόστιμο και υγιεινό γκουακαμόλε

    Αβοκάντο σαλάτα

    Σημαντικές πληροφορίες για τα μαγειρικά έλαια

    Σαλάτα με καστανό ρύζι

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα φρούτα και τα λαχανικά

    Ελαιώδεις φυτικές τροφές

    Smoothie με αβοκάντο

    Τοστ με αβοκάντο και ντομάτα

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Υγιεινά σνακ για όλους

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Αβοκάντο

    Η κακή διατροφή προκαλεί χολολιθίαση

    Διατροφή για τη νεφρική ανεπάρκεια

    Ο συνδυασμός αβοκάντο και ελαιόλαδου αυξάνει τη νοημοσύνη

    Σαλάτα για ενέργεια

    Σαλάτα για ενέργεια

    Πρόληψη ρήξης μηνίσκου με τη διατροφή

    Σαλάτα με άγριο ρύζι

    Scrub προσώπου με αβοκάντο και μέλι

    Σαλάτα αβοκάντο

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    ρόφιμα για να χάσετε βάρος

    Ρίξτε το ουρικό οξύ

    Σνακ για να τρώτε όταν κάνετε δίαιτα

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Αντιφλεγμονώδης διατροφή

    Να προτιμάτε τα βιολογικά προϊόντα

    Σάντουιτς για μεσημεριανό ή βραδινό

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Οι καλύτερες σαλάτες στην υγιεινή διατροφή

    Τροφή για το αίμα

    Φυτά που τα φυτεύετε μια φορά και τα έχετε για πάντα

    Διατροφή για αύξηση γονιμότητας στις γυναίκες

    Αντικαταστήστε τα ανθυγιεινά τρόφιμα με υγιεινά

    Διατροφή για καλύτερο σεξ

    Φυσικοί τρόποι για να μεγαλώσετε το στήθος σας

    Τροφές για καλή όραση

    Τι να κάνετε αν παθαίνετε κράμπες στα πόδια

    Οι καλύτερες τροφές για να ρίξετε την κακή χοληστερίνη

    Τροφές φάρμακα

    Οι καλύτερες τροφές για το στρες

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    Οι πιο δυνατοί συνδυασμοί τροφίμων

    Μυστικά για πετυχημένες συνταγές

    Χρωματιστά γεύματα

    Η δίαιτα του αβοκάντο

    Η μόδα στη διατροφή

    Ποιες είναι οι αλκαλικές και ποιες οι όξινες τροφές

    Διατροφή στην περίοδο

    www.emedi.gr

  • Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (τύπου 2) Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (τύπου 2)

    Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2

    Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης είναι υπεργλυκαιμία και διαταραχές του μεταβολισμού της γλυκόζης που δεν προδιαθέτουν σε κέτωση και οφείλονται σε διαταραχή στην έκκριση ινσουλίνης, αλλά και στη δράση της στην περιφέρεια. Υπολογίζεται ότι αποτελεί το 80% των περιπτώσεων διαβήτη.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Τυπικά εμφανίζεται μετά την  ηλικία των 40 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες στον Καυκάσιο πληθυσμό

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    • Υπεργλυκαιμία και επιπλοκές όπως νεφροπάθεια, νευροπάθεια και αμφιβληστροειδοπάθεια
    • Πολυουρία
    • Πολυδιψία 
    • Πολυφαγία 
    • Απώλεια βάρους 
    • Αδυναμία
    • Καταβολή
    • Συχνές λοιμώξεις 

    ΑΙΤΙΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    Σημαντικοί θεωρούνται γενετικοί παράγοντες και η παχυσαρκία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Διαβήτης κύησης

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης
    • Παγκρεατική ανεπάρκεια
    • Φαιοχρωμοκύττωμα 
    • Σύνδρομο Cushing
    • Χρήση κορτικοστεροειδών
    • Υπεργλυκαιμία λόγω στρες

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Σάκχαρο ορού μετά από νηστεία μεγαλύτερο από 140 mg/dl σε δύο τουλάχιστον μετρήσεις 
    • Σάκχαρο ορού ≥ 200 mg/dl σε τυχαία μέτρηση σε συνδυασμό με συμπτώματα ΣΔ (π.χ. πολυουρία, πολυδιψία, πολυφαγία, κλπ)
    • Σάκχαρο ορού μετά από νηστεία < 140 μαζί με επίμονα αυξημένη γλυκόζη πλάσματος σε δύο τουλάχιστον δοκιμασίες ανοχής γλυκόζης. Η τιμή που λαμβάνεται μετά από 2 ώρες και τουλάχιστον άλλη μία μεταξύ 0 και 2 ωρών μετά τη χορήγηση 75 gr γλυκόζης, θα πρέπει να είναι ≥ 200 mg/dl. Η δοκιμασία δεν θα πρέπει να εκτελείται αν το σάκχαρο νηστείας είναι > 140 mg/dl
    • Αύξηση αιμοσφαιρίνης A1c

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να προκαλέσουν υπεργλυκαιμία 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Σύνδρομο Cushing

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Δοκιμασία ανοχής γλυκόζης συνήθως δεν είναι απαραίτητη, εκτός από τις περιπτώσεις διαβήτη κύησης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Τακτική εξωνοσοκομειακή παρακολούθηση εκτός από τις επείγουσες επιπλοκές, όπως σοβαρή υπεργλυκαιμία, υπερωσμωτικό κώμα και σοβαρές λοιμώξεις 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τακτική παρακολούθηση του σακχάρου αίματος ή ούρων στο σπίτι
    • Τακτική εξέταση για τη διάγνωση επιπλοκών: αμφιβληστροειδοπάθεια, νεφροπάθεια, νευροπάθεια 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Τακτική αερόβια άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ανοχή στη γλυκόζη και να μειώσει τις απαιτήσεις σε φάρμακα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Το πιο σημαντικό μέρος οποιασδήποτε δίαιτας είναι η απώλεια βάρους στους παχύσαρκους ασθενείς. Αύξηση σύνθετων υδατανθράκων, μείωση του λίπους, του άλατος και του οινοπνεύματος
    • Η δίαιτα από μόνη της μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη μεταβολικό έλεγχο του διαβήτη

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η εκπαίδευση είναι πολύ σημαντική για τους ασθενείς με ΣΔ. Περιλαμβάνει πληροφορίες για τη νόσο, τα φάρμακα, τη θεραπεία, την κατ' οίκον παρακολούθηση, την φροντίδα των κάτω άκρων, τη φυσική δραστηριότητα και τη δίαιτα

    type 2 diabetes 49a3ee

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Πρώτης γενιάς αντιδιαβητικά από του στόματος φάρμακα (αποφύγετέ τα σε ασθενείς γέρους ή με νεφρική ανεπάρκεια):

    • Τολβουταμίδη 500-300 mg/ημέρα σε 2-3 δόσεις 
    • Τολαζαμίδη 100-1000 mg/ημέρα σε 1-2 δόσεις 
    • Χλωροπροπαμίδη 100-500 mg/ημέρα σε 1 δόση 

    Δεύτερης γενιάς αντιδιαβητικά φάρμακα:

    • Γλυβουρίδη 1,25-20 mg/ημέρα σε 1-2 δόσεις (η 1η 10 mg το πρωί)
    • Γλυπιζίδη 2,5-40 mg/ημέρα σε 1-2 δόσεις (η 1η 20 mg το πρωί)

    Σημείωση: Τα από του στόματος αντιδιαβητικά μπορούν να λαμβάνονται με τα γεύματα εκτός της γλυπιζίδης, που πρέπει να λαμβάνεται 30 λεπτά πριν τα γεύματα 

    Ινσουλίνη - απλή, NPH, Lente, Ultranente σε 1 ή κατά προτίμηση 2-3 ενέσεις την ημέρα

    Ο συνδυασμός από του στόματος αντιδιαβητικών με ινσουλίνη αμφισβητείται. Μερικοί κλινικοί προσθέτουν μια βραδινή δόση ινσουλίνης ενδιαμέσου δράσεως, όταν τα από του στόματος αντιδιαβητικά αδυνατούν να ελέγξουν τα επίπεδα σακχάρου (π.χ. γλυκόζη πλάσματος νηστείας > 180 mg/dl ή αιμοσφαιρίνη A1c > 1,5% του ανώτερου φυσιολογικού ορίου). Όταν απαιτούνται 2 δόσεις ινσουλίνης για τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης, τα από του στόματος αντιδιαβητικά είναι καλύτερο να διακοπούν

    Αντενδείξεις:

    • Για τα αντιδιαβητικά από του στόματος φάρμακα: ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, κέτωση, κύηση, ιστορικό αλλεργίας 
    • Απαιτείται προσοχή στη χρήση σε ηπατική ή νεφρική νόσο και σε οξεία λοίμωξη ή στρες

    Θεραπεία διαβήτη τύπου 2

    Αλλαγές του τρόπου ζωής

    Μπορεί να είστε σε θέση να επιτύχετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μόνο με δίαιτα και άσκηση.

    -Απώλεια βάρους. Η μείωση επιπλέον κιλών μπορεί να βοηθήσει. Ενώ η απώλεια του 5% του σωματικού σας βάρους είναι καλή, η απώλεια τουλάχιστον 7% και η διατήρησή του φαίνεται ιδανική. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος που ζυγίζει 180 κιλά μπορεί να αλλάξει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα του χάνοντας περίπου 13 κιλά. Η απώλεια βάρους και ο έλεγχος των μερίδων και η κατανάλωση υγιεινών τροφίμων είναι ένας καλός τρόπος για να ξεκινήσετε.

    -Υγιεινή διατροφή.

    Τρώτε λιγότερες θερμίδες

    Μειώστε τους εκλεπτυσμένους υδατάνθρακες, ειδικά τα γλυκά

    Προσθέστε λαχανικά και φρούτα στη διατροφή σας

    Να λαμβάνετε περισσότερες φυτικές ίνες

    -Άσκηση.

    Προσπαθήστε να λαμβάνετε 30 έως 60 λεπτά σωματικής άσκησης κάθε μέρα. Μπορείτε να περπατήσετε, να κάνετε ποδήλατο, να κολυμπήσετε ή να κάνετε οτιδήποτε άλλο αυξάνει τον καρδιακό σας ρυθμό. Συνδυάστε με προπόνηση δύναμης, όπως γιόγκα ή άρση βαρών. Εάν παίρνετε ένα φάρμακο που μειώνει το σάκχαρο στο αίμα σας, μπορεί να χρειαστείτε ένα σνακ πριν από την προπόνηση.

    -Παρακολουθήστε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας.

    Ανάλογα με τη θεραπεία σας, ειδικά εάν χρησιμοποιείτε ινσουλίνη, ο γιατρός σας θα σας πει εάν πρέπει να ελέγξετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας και πόσο συχνά να το κάνετε.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Εάν οι αλλαγές στον τρόπο ζωής δεν αρκούν για τα επίπεδα του σακχάρου μπορεί να χρειαστείτε φάρμακα. 

    -Μετφορμίνη. Αυτό είναι συνήθως το πρώτο φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2. Μειώνει την ποσότητα γλυκόζης που παράγει το συκώτι σας και βοηθά το σώμα σας να ανταποκρίνεται καλύτερα στην ινσουλίνη.

    -Σουλφονυλουρίες. Αυτή η ομάδα φαρμάκων βοηθά το σώμα σας να παράγει περισσότερη ινσουλίνη. Είναι η γλιμεπιρίδη, glipizide και glyburide.

    -Μεγλιτινίδες. Βοηθούν το σώμα σας να παράγει περισσότερη ινσουλίνη και λειτουργούν γρηγορότερα από τις σουλφονυλουρίες. Μπορεί να πάρετε νατεγλινίδη ή ρεπαγλινίδη.

    -Θειαζολιδινοδιόνες. Όπως η μετφορμίνη, σας κάνουν πιο ευαίσθητους στην ινσουλίνη. Θα μπορούσατε να πάρετε πιογλιταζόνη ή ροσιγλιταζόνη. Αλλά αυξάνουν, επίσης, τον κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων, έτσι δεν είναι, συνήθως, η πρώτη επιλογή για θεραπεία.

    -Αναστολείς DPP-4. Αυτά τα φάρμακα - λιναγλιπτίνη, σαξαγλιπτίνη και σιταγλιπτίνη - βοηθούν στη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα σας, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν πόνο στις αρθρώσεις και θα μπορούσαν να προκαλέσουν φλεγμονή στο πάγκρεας σας.

    -Αγωνιστές υποδοχέα GLP-1. Λαμβάνετε αυτά τα φάρμακα με βελόνα για να επιβραδύνετε την πέψη και να μειώσετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Μερικές από τις πιο κοινές είναι η εξενατίδη, η λιραγλουτίδη και το semaglutide.

    -Αναστολείς SGLT2. Αυτά βοηθούν τα νεφρά σας να φιλτράρουν περισσότερη γλυκόζη. Μπορεί να πάρετε καναγλιφλοζίνη, δαπαγλιφλοζίνη ή εμπαγλιφλοζίνη.

    -Ινσουλίνη. Ινσουλίνη detemir ή ινσουλίνη glargine.

    Ορισμένα φάρμακα ελέγχουν τις αιχμές του σακχάρου στο αίμα (μεταγευματική υπεργλυκαιμία). Άλλοι είναι πιο αποτελεσματικοί στη διακοπή υπογλυκαιμίας μεταξύ των γευμάτων. 

    Προφυλάξεις: 

    • Ενημέρωση των ασθενών για τα σημεία της υπό- και υπεργλυκαιμίας 
    • Παρακολούθηση γλυκόζης στο σπίτι (1-4 φορές την ημέρα), συνιστάται, στους ασθενείς που παίρνουν ινσουλίνη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φάρμακα που ενισχύουν τη δράση των υπογλυκαιμικών, π.χ. σαλικυλικά, κλοφιμπράτη, κουμαδίνη, χλωραμφενικόλη, αιθανόλη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η συχνότητα των επισκέψεων εξαρτάται από το βαθμό μεταβολικού ελέγχου. Κάθε 2 έως 4 μήνες είναι σύνηθες 
    • Ανασκόπηση συμπτωμάτων και επιπέδων γλυκόζης των κατ' οίκον μετρήσεων
    • Εξέταση σακχάρου (και Hb A1c)
    • Βυθοσκόπηση 
    • Καρδιοπνευμονική εξέταση
    • Εξέταση ποδιών για έλκη, αρτηριακή ανεπάρκεια, νευροπάθεια 
    • Πέντε χρόνια μετά την εκδήλωση θα πρέπει να εκτελούνται σε ετήσια βάση: οφθαλμολογική εξέταση, έλεγχος για πρωτεΐνουρία και νεφρική ανεπάρκεια 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή αύξησης του βάρους και παχυσαρκίας και διατήρηση κανονικής φυσικής δραστηριότητας, μπορεί να προλάβει ή να καθυστερήσει τον ΣΔ

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Φαίνεται ότι οφείλονται στην επίδραση του ΣΔ πάνω στο αρτηριακό τοίχωμα
    • Περιφερική νευροπάθεια
    • Εξελισσόμενη αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Νεφροπάθεια και χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή και περιφερική αγγειακή νόσος 
    • Υπερωσμωτικό κώμα
    • Γάγγραινα άκρων 
    • Τύφλωση
    • Γλάυκωμα
    • Καταρράκτης 
    • Δερματικά έλκη
    • Αρθρώσεις Charcot 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Διατήρηση φυσιολογικών επιπέδων σακχάρου ορού μπορεί να καθυστερήσει ή να προλάβει τις επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη
    • Οι επιπλοκές αρχίζουν να εμφανίζονται 10-15 χρόνια μετά την έναρξη αλλά μπορεί να είναι παρούσες τη στιγμή της διάγνωσης, δεδομένου ότι ο ΣΔ μπορεί να παραμένει αδιάγνωστος για χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπέρταση είναι συχνή
    • Επιτυχής έλεγχος, μπορεί να καθυστερήσει τις νεφρικές επιπλοκές 
    • Υπερλιπιδαιμία 
    • Ανικανότητα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Έχουν αναφερθεί ευκαιριακά περιπτώσεις ΣΔ μη κετωτικής προδιάθεσης σε παιδιά 

    Γηριατρικό: Ο μη ινσουλινοεξαρτώμενος ΣΔ είναι συχνός στη μεγάλη ηλικία και είναι ένας σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει σε τύφλωση, νεφρική ανεπάρκεια και ακρωτηριασμούς

    Άλλα: Η νόσος γενικά αρχίζει στην ενήλικη ζωή συνήθως μετά τα 40

    ΚΥΗΣΗ

    Ο διαβήτης μπορεί να προκαλέσει σημαντικές επιπλοκές από τη μητέρα μέχρι και απόρριψη του εμβρύου. Εντατική αντιμετώπιση από ειδικούς στον τομέα αυτό, έχει βελτιώσει πολύ τα αποτελέσματα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη τύπου 2

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη τύπου 2

    1097944 1437657857

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σακχαρώδης διαβήτης, ινσουλινοεξαρτώμενος (τύπου 1)

    Διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική κετοξέωση

    Βιολογικές γλυκαντικές ουσίες

    Οι θεραπευτικές εξελίξεις στο σακχαρώδη διαβήτη

    Θεραπευτικός οραματισμός για τη θεραπεία του διαβήτη

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Νηστεία για την πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη

    Τα επικίνδυνα τεχνητά γλυκαντικά

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το χρώμιο - Emedi

    Πώς η αλόη βοηθάει στον διαβήτη

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Τα οφέλη από τα φύκια στην υγεία

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας

    Πότε είναι απαραίτητο το χρώμιο στον οργανισμό;

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Ντομάτα

    Αλόη Βέρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αγριελιά

    Λούπινα

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Πότε να κάνετε έλεγχο για διαβήτη

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Το σιρόπι από σφένδαμο είναι φάρμακο

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Τα γαλακτοκομικά με πολλά λιπαρά είναι καλύτερα για την πρόληψη του διαβήτη

    Χρήσιμα αφεψήματα για τους διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    Μεταυπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

    Η νέα ινσουλίνη

    Ταινίες εξέτασης ούρων

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Χειρουργική αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Διαβητικό πόδι

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Λιραγλουτίδη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Μετφορμίνη

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Το Actos αυξάνει την πιθανότητα για καρκίνο ουροδόχου κύστεως

    Το πικρό πεπόνι κάνει καλό στην υγεία

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Συμβουλές για να απαλλαγείτε από τις χρόνιες ασθένειες

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Ρύζι κόκκινης μαγιάς για τη χοληστερίνη

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

    Λιραγλουτίδη

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Σπιτικός σιμιγδαλένιος χαλβάς Σπιτικός σιμιγδαλένιος χαλβάς

    Νόστιμος και υγιεινός σπιτικός σιμιγδαλένιος χαλβάς

    Σπιτικός σιμιγδαλένιος χαλβάς

    ΣΙΜΙΓΔΑΛΙ: Το σιμιγδάλι είναι μια τροφή με λίγα λιπαρά και πλούσια σε σύνθετους υδατάνθρακες και πολλές θρεπτικές ουσίες, όπως πρωτεΐνη, βιταμίνες Ε και Β, φώσφορο, μαγνήσιο, κάλιο και ασβέστιο. Επίσης, το σιμιγδάλι είναι μια τροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε χοληστερίνη και νάτριο, πλούσια σε φυτικές ίνες και δεν περιέχει καθόλου βλαπτικά λιπαρά οξέα.

    ΜΕΛΙ: Το μέλι περιέχει σάκχαρα, αμινοξέα, μεταλλικά στοιχεία, ένζυμα και βιταμίνες, που είναι ευεργετικά για τον άνθρωπο. Η φρουκτόζη και η γλυκόζη, που είναι τα κυριότερα σάκχαρα του μελιού, αφομοιώνονται πιο εύκολα και γρήγορα από τον ανθρώπινο οργανισμό. Επιπλέον, η γλυκόζη είναι η μόνη μορφή σακχάρου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους μυς, γι’ αυτό το μέλι αποτελεί μια άριστη πηγή ενέργειας για παιδιά και αθλητές. Τα μεταλλικά στοιχεία, κάλιο, ασβέστιο, χλώριο και νάτριο που περιέχει το μέλι βοηθούν στη λειτουργία των κυττάρων του οργανισμού, στη διατήρηση της υγείας των οστών και των δοντιών και στη πήξη του αίματος. Τα ένζυμα του μελιού είναι καταλύτες σε πολλές αντιδράσεις του οργανισμού που έχουν σαν αποτέλεσμα τη διάσπαση ελεύθερων ριζών που είναι επιβλαβείς για τον άνθρωπο. Το μέλι τέλος περιέχει ένα μεγάλο αριθμό βιταμινών, όπως βιταμίνες Α, Β1, C, ριβοφλαβίνη κ.ά. που αν και βρίσκονται σε μικρή ποσότητα συμβάλλουν στην απορρόφηση των σακχάρων από τον οργανισμό και γενικότερα στην καλή λειτουργία του. 

    ΚΑΡΥΔΙΑ: Τα καρύδια είναι πλούσια σε λιπαρά (μονοακόρεστα και πολυακόρεστα), λινολεϊκό και α- λινολενικό οξύ, πρωτεΐνες, φώσφορο, φυλλικό οξύ, χαλκό, μαγνήσιο και κάλιο, με καλή αναλογία σε φυτικές ίνες, πολυφαινόλες, τανίνη και βιταμίνη Ε, πλούσια σε ενέργεια και χαμηλά σε σάκχαρα και κορεσμένα λιπαρά οξέα. Συγκρίνοντάς τα με τους περισσότερους ξηρούς καρπούς, που περιέχουν μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, τα καρύδια είναι μοναδικά, επειδή είναι πλούσια σε ω-3 και ω-6 λιπαρά οξέα. Ο συνδυασμός καλών λιπαρών, πρωτεϊνών και ινών στα καρύδια βοηθά στην αύξηση του κορεσμού και της πληρότητας. Αυτό τα καθιστά πιο υγιεινά ως σνακ, σε σύγκριση με πατατάκια, κράκερ και άλλα τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες.

    ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙ: Το κουκουνάρι αποτελείται από 50% λίπος, 30% πρωτεΐνη και 11% υδατάνθρακες. Το υπόλοιπο αποτελείται από νερό, ανόργανα άλατα και βιταμίνες, οι οποίες αξίζει να αναφερθούν ιδιαίτερα η βιταμίνη Β1 και Ε, ο χαλκός, ο σίδηρος, το μαγνήσιο και το μαγγάνιο, αλλά και ο ψευδάργυρος. Είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας, απαραίτητες για την ομαλή ανάπτυξη και λειτουργία του οργανισμού και ω-3 λιπαρά οξέα, που είναι ευεργετικά για το καρδιαγγειακό σύστημα. Είναι πλούσια πηγή φυτικών ινών, φυλλικού οξέος, ασβεστίου και σιδήρου. Είναι θρεπτική τροφή για να έχουμε νεανικό και υγιές δέρμα. Είναι εδώ και χρόνια αντικείμενο εκτεταμένων μελετών καθώς εκδηλώνει οιστρογονική δράση με προφυλακτικές δράσεις συντελώντας έτσι στην υγεία του μαστού.

    ΣΤΑΦΙΔΕΣ: Οι σταφίδες περιέχουν αντιοξειδωτικές ουσίες, φυτικές ίνες ενώ είναι πλούσιες σε βιταμίνες και μέταλλα. Από σελήνιο, κάλιο, βιταμίνη Α, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, (όπως βιταμίνη Β6, θειαμίνη, ριβοφλαβίνη) αλλά και ασβέστιο, σίδηρο, φώσφορο και μαγνήσιο.  

    halvas3

    Σπιτικός σιμιγδαλένιος χαλβάς

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 8 ΑΤΟΜΑ

    Για το σιρόπι:

    4 1/2 φλιτζάνια νερό πηγής

    2 1/2 φλιτζάνια ακατέργαστη ζάχαρη

    1/2 φλιτζάνι βιολογικό μέλι

    3 μικρά κομμάτια κανέλας Κεϋλάνης

    3 έως 4 ολόκληρα βιολογικά γαρίφαλα

    Κομμάτι φλούδας βιολογικού πορτοκαλιού 5 εκατοστά

    Για την πουτίγκα:

    3/4 φλιτζάνι βιολογικό ελαιόλαδο

    2 φλιτζάνια χοντρό βιολογικό σιμιγδάλι

    1/4 φλιτζάνι βιολογικά καρύδια (ψιλοκομμένα, συν περισσότερα για το σερβίρισμα)

    1/4 φλιτζάνι βιολογικό κουκουνάρι

    1/4 φλιτζάνι σταφίδες

    Γαρνιτούρα:

    αλεσμένη βιολογική κανέλα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Φτιάξτε το σιρόπι. Σε μια μεσαία κατσαρόλα, προσθέστε το νερό, τη ζάχαρη, το μέλι, τα ξυλάκια κανέλας, τα γαρίφαλα και τη φλούδα πορτοκαλιού.
    2. Βράστε για 5 λεπτά και μετά χαμηλώστε τη φωτιά και σιγοβράστε απαλά. Αφαιρέστε την κανέλα, το γαρίφαλο και το φλούδα πορτοκαλιού από το ζεστό σιρόπι. Κρατήστε το ζεστό.
    3. Κάντε την πουτίγκα. Σε μια άλλη μεγαλύτερη κατσαρόλα, σε μέτρια-υψηλή φωτιά, προσθέστε το ελαιόλαδο και θερμάνετε. Προσθέστε το χοντρό σιμιγδάλι και μαγειρέψτε, ανακατεύοντας συχνά για να μην κολλήσει. Μαγειρέψτε το σιμιγδάλι στο λάδι έως ότου οι κόκκοι αρχίσουν να ψήνονται και να έχουν ένα βαθύ χρυσό χρώμα.
    4. Αφαιρέστε το σιμιγδάλι από τη φωτιά και προσθέστε προσεκτικά το ζεστό σιρόπι στο μείγμα σιμιγδάλι. Το σιμιγδάλι όταν ζεσταθεί, θα φουσκώσει, οπότε προσέξτε να μην καείτε.
    5. Ανακατέψτε τα καρύδια, τα κουκουνάρια και τις σταφίδες. Συνεχίστε να μαγειρεύετε έως ότου το σιμιγδάλι απορροφήσει όλο το υγρό.
    6. Καλύψτε το δοχείο σφιχτά και αφήστε το να κρυώσει για 10 έως 15 λεπτά. Αφήστε τη πουτίγκα να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου πριν το σερβίρετε.
    7. Για σερβίρισμα, πασπαλίζετε με κανέλα και περισσότερα ψιλοκομμένα καρύδια, αν θέλετε. 

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    Halva

    Διαβάστε, επίσης,

    Χαλβάς

    Καλή Σαρακοστή!

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Οξεία σωληναριακή νέκρωση Το σύνδρομο Fanconi »