Παρασκευή, 02 Οκτωβρίου 2020 13:55

Θρόμβωση νεφρικής φλέβας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Ο σχηματισμός θρόμβου στη νεφρική φλέβα

Ο σχηματισμός θρόμβου μέσα στη νεφρική φλέβα. 

Η θρόμβωση της νεφρικής φλέβας είναι ο σχηματισμός θρόμβου στη φλέβα που αποστραγγίζει το αίμα από τα νεφρά, οδηγώντας τελικά σε μείωση της παροχέτευσης ενός ή και των δύο νεφρών και στην πιθανή μετανάστευση του θρόμβου σε άλλα μέρη του σώματος.

Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας επηρεάζει, συνήθως, δύο υποπληθυσμούς: νεογέννητα βρέφη με ανωμαλίες πήξης αίματος ή αφυδάτωση και ενήλικες με νεφρωσικό σύνδρομο. 

Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια νεφρική διαταραχή, που προκαλεί υπερβολική απώλεια πρωτεΐνης στα ούρα, χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα, υψηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα και οίδημα, προκαλώντας υπερπηκτική κατάσταση και αυξανόμενες πιθανότητες σχηματισμού θρόμβων.

Άλλες λιγότερο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν τις διαταραχές πηκτικότητας, τον καρκίνο, τη μεταμόσχευση νεφρού, το σύνδρομο Behcet, το σύνδρομο αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και το αμβλύ τραύμα στην πλάτη ή την κοιλιά. 

Η πρόληψη της νεφρικής θρόμβωσης επικεντρώνεται, κυρίως, στην πρόληψη περαιτέρω θρόμβων αίματος στα νεφρά και στη διατήρηση σταθερής λειτουργίας των νεφρών.

Η χρήση αντιπηκτικών έχει γίνει η συνήθης θεραπεία για τη θεραπεία αυτής της ανωμαλίας.

Η μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα, η πιο συχνή αιτία νεφρωσικού συνδρόμου σε ενήλικες, κορυφώνεται σε άτομα ηλικίας 40-60 ετών και έχει διπλάσια συχνότητα στους άνδρες από ό, τι στις γυναίκες. Δεδομένου ότι το νεφρωσικό σύνδρομο είναι η πιο συχνή αιτία της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας, τα άτομα άνω των 40 ετών και οι άνδρες κινδυνεύουν περισσότερο.

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΡΟΜΒΩΣΗς ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Εκτός από τον πόνο στην πλάτη που προκαλείται από έναν ξαφνικό θρόμβο στις κύριες φλέβες στα νεφρά, η θρόμβωση νεφρικής φλέβας προκαλεί λίγα συμπτώματα. Μερικοί ασθενείς μπορεί να μην εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ άλλοι ασθενείς ενδέχεται να εμφανίσουν αιματουρία, μείωση της παραγωγής ούρων, οίδημα και επιδείνωση της πρωτεϊνουρίας. Συνήθως, οι διαγνώσεις για θρόμβωση νεφρικής φλέβας γίνονται για πρώτη φορά όταν ένας ασθενής με νεφρωσικό σύνδρομο πάθει πνευμονική εμβολή ή ξαφνική μείωση της νεφρικής λειτουργίας ή νεφρική ανεπάρκεια. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλουν σε διάρκεια, καθώς ένας θρόμβος αίματος μπορεί να επιλυθεί, αλλά πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για να αποφευχθεί η μετανάστευση του θρόμβου σε άλλα μέρη του σώματος. Η πιο σοβαρή επιπλοκή της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας είναι η πνευμονική εμβολή, που προκαλείται από θρόμβο που προέρχεται από τη νεφρική φλέβα ή οποιαδήποτε άλλη φλέβα στο σώμα και μεταναστεύει στην πνευμονική αρτηρία. Η πνευμονική εμβολή είναι μια σοβαρή κατάσταση επειδή μπορεί να βλάψει τους πνεύμονες λόγω πνευμονικής υπέρτασης και να προκαλέσει υποξία στο αίμα, βλάπτοντας και άλλα όργανα του σώματος. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει θάνατο εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Περίπου το 30% των ασθενών που έχουν πνευμονική εμβολή θα πεθάνουν, συνήθως εντός μίας ώρας. Βρέφη και μικρά παιδιά που εμφανίζουν θρόμβωση νεφρικής φλέβας που προκαλείται από αφυδάτωση, μπορεί να παρουσιάσουν συμπτώματα αφυδάτωσης (ξηροστομία, χαμηλή παραγωγή ούρων, απώλεια θολερότητας του δέρματος), όπως εμετό, ναυτία και πυρετό, και τα συνηθισμένα συμπτώματα της νεφρικής θρόμβωσης, όπως πόνος στο πλευρό, αίμα στα ούρα, αναιμία, οίδημα, διογκωμένα νεφρά και νεφρική ανεπάρκεια. 

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Ο μηχανισμός δε διαφέρει από άλλους τύπους θρόμβων αίματος σε άλλα μέρη του σώματος. Προκαλείται μια βλάβη στο αιμοφόρο αγγείο (ενδοθηλιακή βλάβη), μείωση της ροής του αίματος (στάση) και αυξημένη πήξη του αίματος (θρομβοφιλία ή υπερπηκτικότητα). Είναι δυνατόν μόνο ένας από αυτούς τους παράγοντες να προκαλέσει θρόμβο αίματος, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις, ένας συνδυασμός ή όλοι αυτοί οι παράγοντες προκαλούν το σχηματισμό θρόμβου αίματος. Η μειωμένη παραγωγή ούρων ή μειωμένη λειτουργία των νεφρών μπορεί να είναι τα μόνα παρατηρήσιμα συμπτώματα που προκαλούνται από το θρόμβο της νεφρικής φλέβας, Άλλες λιγότερο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν την υκερπηκτικότητα, το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, τη μεταμόσχευση νεφρού, το σύνδρομο Behcet, το σύνδρομο αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και το αμβλύ τραύμα στην πλάτη ή την κοιλιά. 

ΒΛΑΒΗ ΙΣΤΟΥ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Η βλάβη στον ενδοθηλιακό ιστό της φλέβας μπορεί να προκληθεί από αμβλεία βλάβη, τραύμα κατά τη διάρκεια της φλεβογραφίας, νεφρική μεταμόσχευση, όγκους, οξεία απόρριψη, αγγειίτιδα ή αυτόματο μικρο τραύμα στο ενδοθήλιο λόγω ομοκυστενουρίας. Η ομοκυστενουρία, είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη κληρονομική διαταραχή στην οποία ο οργανισμός δεν είναι σε θέση να επεξεργάζεται σωστά ορισμένα δομικά στοιχεία πρωτεϊνών λόγω μετάλλαξης στο CBS γονίδιο. Αυτή η μετάλλαξη αναγκάζει την ομοκυστεΐνη αμινοξέων να μην χρησιμοποιείται σωστά και συσσωρεύονται υψηλά επίπεδα στο αίμα, καταστρέφοντας τον ενδοθηλιακό ιστό και αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας.

ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΡΟΗ ΑΙΜΑΤΟΣ

Η πιο κοινή αιτία της θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας στα βρέφη είναι η αφυδάτωση. Η αφυδάτωση μπορεί να προκληθεί από μείωση του όγκου του κυκλοφορούντος αίματος λόγω ανωμαλιών που εξαντλούν το νερό, όπως διάρροια ή έμετος. Η μείωση του όγκου του αίματος λόγω αφυδάτωσης θα προκαλέσει την εκτροπή της ροής του αίματος μακριά από τα νεφρά σε άλλα όργανα, με αποτέλεσμα βραδύτερη ροή αίματος προς τα νεφρά, αυξάνοντας τις πιθανότητες εμφάνισης θρόμβου αίματος. Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας είναι γνωστό ότι συμβαίνει απουσία κλινικά εμφανούς σοκ, π.χ. μετά από νεογνική δυσφορία και τοποθέτηση κεντρικών φλεβικών καθετήρων. Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας μπορεί, επίσης, να προκληθεί από παραμόρφωση ενός μοσχεύματος ή φυσική παραμόρφωση ή συμπίεση της νεφρικής φλέβας, η οποία ανάλογα με το σχήμα παραμόρφωσης μπορεί να επηρεάσει τον ρυθμό ροής μέσω της φλέβας.

12978415 1 634x433

ΥΠΕΡΠΗΚΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η υπερπηκτικότητα είναι μια ανωμαλία του αίματος που αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων αίματος. Οι ασθενείς με νεφρωσικό σύνδρομο έχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας λόγω υπερπηκτικότητας που προκαλείται από την πρωτεϊνουρία. Η αυξημένη απώλεια πρωτεϊνών στα ούρα που προκαλείται από το νεφρωσικό σύνδρομο οδηγεί σε χαμηλότερη ωσμωτική πίεση. Η μειωμένη ωσμωτική πίεση θα προκαλέσει το ήπαρ να παράγει περισσότερες πρωτεΐνες, όπως το ινωδογόνο και η βήτα-θρομβοσφαιρίνη, οι οποίες προάγουν την πήξη του αίματος. Εκτός από το νεφρωσικό σύνδρομο, υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που μπορούν να προωθήσουν την υπερπηκτική ικανότητα. Η υπερπηκτικότητα μπορεί να προαχθεί με αυξημένο αριθμό αιμοπεταλίων, αυξημένη συσσώρευση αιμοπεταλίων, αυξημένο αριθμό πρωτεϊνών S και μείωση των αναστολέων πήξης, όπως η αντιθρομβίνη. Η υπερπηκτικότητα μπορεί να κληρονομηθεί ή / και να αποκτηθεί. Η υπερομοκυστεϊναιμία, μια κατάσταση που είναι γνωστό ότι προάγει θρόμβους, μπορεί να προκληθεί από ένα συνδυασμό γενετικών παραγόντων και ανεπάρκειας βιταμίνης Β6, βιταμίνης Β12 και φυλλικο οξέος.  Ο παράγοντας V Leiden και οι μεταλλάξεις του γονιδίου προθρομβίνης είναι οι δύο πιο συχνές γενετικές αιτίες υπερπηκτικότητας. Περίπου το 5% του γενικού πληθυσμού έχει αυτές τις ετερόζυγες μεταλλάξεις και το 45-63% όσων έχουν θρομβοφιλία έχει αυτές τις μεταλλάξεις. 

ΜΕΜΒΑΝΩΔΗΣ ΣΠΕΙΡΑΜΑΤΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑ

Η συχνότητα εμφάνισης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας σε άτομα με νεφρωσικό σύνδρομο κυμαίνεται από 5% έως 65%. Το νεφρωσικό σύνδρομο προκαλείται από τη  μεμβρανώδη σπειραματονεφρίτιδα, τη νόσο ελάχιστων αλλοιώσεων νεφρών και την εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρωση.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Η παρατήρηση των συμπτωμάτων του ασθενούς, το ιατρικό ιστορικό και η απεικόνιση παραμένουν η βασική πηγή για τη διάγνωση της θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας. Η απεικόνιση χρησιμοποιείται για την ανίχνευση της παρουσίας θρόμβου αίματος. Σε ένα ανώμαλο νεφρό με θρόμβωση της νεφρικής φλέβας, υπάρχει θρόμβος αίματος στη νεφρική φλέβα. Σε περιπτώσεις όπου η νεφρική φλέβα μπλοκάρεται από το θρόμβο, οι νεφροί θα διευρυνθούν, φτάνοντας το μέγιστο μέγεθος εντός μίας εβδομάδας. Μια απεικόνιση με υπερήχους μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση του μεγέθους των νεφρών σε ασθενείς με θρόμβωση νεφρικής φλέβας. Ο υπέρηχος δεν είναι αποτελεσματικός για χρήση στην ανίχνευση της ροής του αίματος στις νεφρικές φλέβες και στην αρτηρία. Αντ 'αυτού, μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπερηχογράφημα έγχρωμο doppler για την ανίχνευση της νεφρικής ροής του αίματος. Συνήθως, χρησιμοποιείται για την ανίχνευση θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού. Η αγγειογραφία με αξονική είναι αυτή τη στιγμή η κορυφαία επιλογή για τη διάγνωση της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας. Η αξονική τομογραφία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της νεφρικής μεγέθυνσης, των νεφρικών όγκων, της ροής του αίματος και άλλων νεφρικών παθολογιών. Μια εναλλακτική λύση είναι η μαγνητική αγγειογραφία. Η MRA παράγει λεπτομερείς εικόνες της νεφρικής ροής του αίματος, των νεφρών και οποιουδήποτε περιβάλλοντος ιστού. 

blood clot

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του θρόμβου είναι δυνατή, αλλά σπάνια γίνεται. Στο παρελθόν, η χειρουργική αφαίρεση του θρόμβου της νεφρικής φλέβας ήταν η κύρια θεραπεία, αλλά είναι πολύ επεμβατική και μπορεί να εμφανιστούν πολλές επιπλοκές.

Τις τελευταίες δεκαετίες, η θεραπεία γίνεται με ιατρικές θεραπείες που περιλαμβάνουν ενδοφλέβια και από του στόματος αντιπηκτικά. Η χρήση αντιπηκτικών μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία των νεφρών σε περιπτώσεις θρόμβωσης της νεφρικής φλέβα,  αφαιρώντας τον θρόμβο από τη φλέβα και αποτρέποντας την εμφάνιση περαιτέρω θρόμβων. Οι ασθενείς που ήδη πάσχουν από νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να μην χρειάζεται να λαμβάνουν αντιπηκτικά.

Σε αυτήν την περίπτωση, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούν και να διατηρούν μειωμένο το επίπεδο πρωτεϊνουρίας μειώνοντας το αλάτι και την περίσσεια πρωτεΐνης, και λαμβάνουν διουρητικά και στατίνες.

Ανάλογα με τη σοβαρότητα της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας, οι ασθενείς ενδέχεται να λαμβάνουν αντιπηκτικά από ένα έτος έως μια ζωή.

Εφόσον τα επίπεδα λευκωματίνης στην κυκλοφορία του αίματος είναι κάτω από 2,5 g/L, συνιστάται οι ασθενείς με θρόμβωση νεφρικής φλέβας να συνεχίσουν να παίρνουν αντιπηκτικά.

Τα κύρια αντιπηκτικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας είναι η βαρφαρίνη και η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους. Η ηπαρίνη έχει γίνει πολύ δημοφιλής, λόγω του χαμηλού κινδύνου επιπλοκών, της διαθεσιμότητάς της και επειδή μπορεί εύκολα να χορηγηθεί.

Η βαρφαρίνη είναι γνωστό ότι αλληλεπιδρά με πολλά άλλα φάρμακα, επομένως απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση.

Εάν ένας ασθενής με νεφρωσικό σύνδρομο εμφανίσει οποιοδήποτε από τα συμπτώματα θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας (πόνος στην πλάτη, αίμα στα ούρα ή μειωμένη νεφρική λειτουργία), πρέπει να επισκεφθεί αμέσως έναν γιατρό για να αποφύγει περαιτέρω επιπλοκές. Η κύρια παρενέργεια των αντιπηκτικών είναι ο κίνδυνος υπερβολικής αιμορραγίας. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: αίμα στα ούρα ή στα κόπρανα, μώλωπες, παρατεταμένες ρινορραγίες (διαρκούν περισσότερο από 10 λεπτά), αιμορραγία των ούλων, αίμα στον εμετό ή αίμα στο βήχα, ασυνήθιστοι πονοκέφαλοι, ξαφνικός σοβαρός πόνος στην πλάτη, δυσκολία στην αναπνοή ή πόνος στο στήθος, σε γυναίκες, βαριά ή αυξημένη αιμορραγία κατά τη διάρκεια της περιόδου ή οποιαδήποτε άλλη αιμορραγία από τον κόλπο. Η βαρφαρίνη μπορεί να προκαλέσει εξανθήματα, διάρροια, ναυτία (αίσθημα αδιαθεσίας) ή έμετο και απώλεια μαλλιών. Η ηπαρίνη μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία, μια ξαφνική μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων στο αίμα. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς (55 ετών και άνω) είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν νεφρική ανεπάρκεια. Η ηπαρίνη είναι κρίσιμη για την επιστροφή της φυσιολογικής λειτουργίας των νεφρών σε ασθενείς. Σε ασθενείς που λαμβάνουν ηπαρίνη, παρατηρείτε βλάβη στα νεφρά σε περίπου 33%. Με τη γρήγορη θεραπεία και τη λήψη των σωστών φαρμάκων, οι ασθενείς θα πρέπει να αυξήσουν τις πιθανότητες επιβίωσής τους και να μειώσουν τον κίνδυνο θρόμβου της νεφρικής φλέβας από τη μετανάστευση σε άλλο μέρος του σώματος.

Είναι γνωστό ότι ο διαβήτης προκαλεί αλλαγές σε παράγοντες που σχετίζονται με την πήξη και την πήξη, ωστόσο δεν είναι γνωστά πολλά για τον κίνδυνο θρομβοεμβολής ή θρόμβων σε διαβητικούς ασθενείς. Υπάρχουν μερικές μελέτες που δείχνουν ότι ο διαβήτης αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβωσης.

Τα αεροπορικά ταξίδια μεγάλων αποστάσεων συνδέονται με υψηλό κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης. Οι μεγάλες περίοδοι αδράνειας σε περιορισμένο χώρο μπορεί να είναι αιτία για τον αυξημένο κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων στο αίμα.

Επιπλέον, τα λυγισμένα γόνατα συμπιέζουν τη φλέβα πίσω από το γόνατο (ιγνυακή φλέβα) και η χαμηλή υγρασία, το χαμηλή οξυγόνο, η υψηλή πίεση στην καμπίνα και η κατανάλωση αλκοόλ πήζουν το αίμα. Υπάρχουν ομάδες ανθρώπων που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν θρόμβο κατά τη διάρκεια ή μετά από μια μακρά πτήση. Οι ταξιδιώτες που έχουν υποβληθεί πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση ή που έχουν κακοήθη ασθένεια, όπως ο καρκίνος ήοι γυναίκες που είναι έγκυες διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.

Προληπτικά μέτρα πριν από την πτήση μπορούν να ληφθούν σε αυτές τις ομάδες κινδύνου, ως λύση. 

Οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού έχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης νεφρικής φλέβας (περίπου 0,4% έως 6%). Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας είναι γνωστό ότι ευθύνεται για μεγάλο ποσοστό της νεφρικής ανεπάρκειας σε μεταμοσχευμένους, λόγω τεχνικών προβλημάτων (βλάβη στη νεφρική φλέβα), διαταραχών πήξης, διαβήτη, κατανάλωσης κυκλοσπορίνης κ.ά. . Σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού, συνήθως, συνταγογραφείται κυκλοσπορίνη, ένα ανοσοκατασταλτικό φάρμακο που είναι γνωστό ότι μειώνει τη νεφρική ροή του αίματος, αυξάνει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων στο αίμα και προκαλεί βλάβη στον ενδοθηλιακό ιστό των φλεβών. Στους ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού δίνονται χαμηλές δόσεις ασπιρίνης, η οποία έχει κάποια δραστηριότητα κατά των αιμοπεταλίων. Υπάρχει κίνδυνος αιμορραγίας σε ασθενείς που μεταμοσχεύονται όταν χρησιμοποιούν αντιπηκτικά, όπως η βαρφαρίνη και η ηπαρίνη. Μια συνήθης χαμηλή δόση ασπιρίνης σε ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού που λαμβάνουν, επίσης, κυκλοσπορίνη μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία σας

blob 10

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

 Διαβάστε, επίσης,

Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

Ασκίτης

Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

Μήπως έχετε κατακράτηση υγρών;

Πνευμονική εμβολή

Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

Ολικά λευκώματα αίματος

Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 98 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 05 Οκτωβρίου 2020 02:20
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βλεφαρίτιδα Βλεφαρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βλεφαρίτιδα

    Βλεφαρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης αντίδραση του χείλους του βλεφάρου. Συνήθως, εμφανίζεται σαν σμηγματορροϊκή (μη ελκωτική) ή σαν σταφυλοκοκκική (ελκωτική) βλεφαρίτιδα. Μπορεί να συνυπάρχουν και οι δύο τύποι.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    Βλεφαρίτιδα από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο:

    • Κνησμός
    • Δακρύρροια
    • Καύσος
    • Φωτοφοβία (ευαισθησία στο φως)
    • Συνήθως, επιδείνωση το πρωί 
    • Ταυτόχρονη κριθή (εξωτερική κριθή ή εσωτερική κριθή)
    • Επιπολής κερατίτιδα επιθηλίου στο κατώτερο μισό του κερατοειδούς
    • Έλκη στη βάση των βλεφαρίδων
    • Σπασμένες, αραιές, σε λανθασμένη κατεύθυνση βλεφαρίδες (τριχίαση)

    Σμηγματορροϊκή βλεφαρίτιδα:

    • Ερύθημα του χείλους του βλεφάρου
    • Ξηρά λέπια, λιπαρές εκκρίσεις στο χείλος του βλεφάρου και/ή στις βλεφαρίδες
    • Σχετιζόμενη πιτυρίδα του τριχωτού της κεφαλής, των φρυδιών
    • Μερικές φορές ρινοχειλικό ερύθημα, απολέπιση

    Μικτή βλεφαρίτιδα (σμηγματορροϊκή και σχετιζόμενη με χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο):

    • Ο πιο συχνός τύπος βλεφαρίτιδας
    • Παρουσιάζονται ταυτόχρονα σημεία και συμπτώματα σμηγματορροϊκής και σταφυλοκοκκικής βλεφαρίτιδας

    S 0917 conjunctivitis M1550073.width 610

    ΑΙΤΙΑ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    Σμηγματορροϊκή:

    • Επιταχυνόμενη συσσώρευση κυττάρων του δέρματος με σχετιζόμενη δυσλειτουργία του σμηγματογόνου αδένα
    • Οι ζύμες των Plasmodium ovale και P. Orbiculare συχνά αποικίζουν την καλλιέργεια (συχνά υπάρχουν αποικίες των ζυμών P. Ovale και P. Orbiculare)
    • Τα ελαιώδη και δερματικά κύτταρα υποθάλπουν την ανάπτυξη του σταφυλόκοκκου

    Σταφυλοκοκκική:

    • Συνήθως, μέρος της μικτής βλεφαρίτιδας
    • Αποικίες χρυσίζοντα σταφυλοκόκκου στους αδένες του Zeis, στο χείλος του βλεφάρου και στους μεϊβομιανούς αδένες πίσω από τις βλεφαρίδες
    • Μολυσματικό κηρίο από σταφυλόκοκκο
    • Ο σταφυλόκοκκος της λοιμώδους εκζεματοειδούς δερματίτιδας είναι το ατελές αντιγόνο
    • Σύνδρομο απολέπισης δέρματος από σταφυλόκοκκο - εμπλέκεται ολόκληρο το σώμα (σε μικρά παιδιά)
    • Γωνιώδης βλεφαρίτιδα από σταφυλόκοκκο - πιο συχνά εμπλέκονται βακτήρια

    Άλλοι τύποι βλεφαρίτιδας:

    • Δερματίτιδα επαφής με ή χωρίς λοίμωξη από σταφυλόκοκκο
    • Δυσλειτουργία μεϊβομιανών αδένων

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    • Candida albicans
    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα
    • Ροδόχρους ακμή
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Ανοσοκαταστολή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    Σύνδρομο που υποδύεται βλεφαρίτιδα:

    • Εμμένουσα φλεγμονή και πάχυνση του χείλους του βλεφάρου, μπορεί να υποδεικνύει καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων, θεμέλιων κυττάρων ή σμηγματικών κυττάρων, υποδυόμενα "βλεφαρίτιδα"
    • Αυτά τα καρκινώματα μπορεί επίσης να μιμηθούν κριθή ή χαλάζια
    • Το καρκίνωμα σμηγματογόνων κυττάρων έχει κατά 23% μοιραία κατάληξη, περίπου τα μισά από τα δυνητικά μοιραία καρκινώματα σμηγματογόνων κυττάρων μπορεί να μοιάζουν με καλοήθεις φλεγμονώδεις παθήσεις, ειδικά με χαλάζια και χρόνιες βλεφαροεπιπεφυκίτιδες
    • Κάθε οίδημα ή φλεγμονή του βλεφάρου που δεν λύεται έγκαιρα (μέσα στο μήνα) με θεραπεία, δημιουργεί υποψίες για πιθανό υποκείμενο καρκίνωμα

     κιτε e1562261711762

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    Οξείς ή χρόνιοι φλεγμονώδεις τύποι κυττάρων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    • Καλλιέργειες στην άτυπη βλεφαρίτιδα
    • Βιοψία στις άτυπες περιπτώσεις που δίνουν υποψίες για καρκίνωμα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    • Ήπια σμηγματορροϊκή βλεφαρίτιδα (ξηρά λέπια, ελάχιστη φλεγμονή) - χρησιμοποιείστε απολεπιστικά για το χείλος του βλεφάρου, τουλάχιστον μια φορά την ημέρα
    • Αν μοιάζει με σταφυλοκοκκική, μετά τα απολεπιστικά του βλεφάρου, χορηγείστε βακιτρακίνη ή οφθαλμική αλοιφή ερυθρομυκίνης στα χείλη των βλεφάρων χρησιμοποιώντας βαμβακοφόρο στυλεό
    • Καθαρίστε τα βλέφαρα και απλώστε την αλοιφή το βράδυ, σε ήπιες περιπτώσεις και έως 4 φορές την ημέρα σε σοβαρές περιπτώσεις
    • Μη φοράτε μαλακούς φακούς επαφής μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση
    • Η χρόνια υποτροπιάζουσα βλεφαρίτιδα απαιτεί αναφορά σε οφθαλμίατρο, για αξιολόγηση του αν ο ασθενής θα πρέπει να συνεχίσει με φακούς επαφής

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑ

    Ενημερώστε τον ασθενή ότι η βλεφαρίτιδα είναι χρόνια κατάσταση με τάση να υποτροπιάζει αν οι κανόνες υγιεινής δεν διατηρούνται αφού διακοπεί η θεραπεία με τα αντιβιοτικά.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    Η βλεφαρίτιδα είναι μια χρόνια πάθηση που προκαλεί συχνή επιδείνωση, απαιτώντας έτσι τακτική υγιεινή των βλεφάρων. Οι πρακτικές υγιεινής περιλαμβάνουν ζεστές κομπρέσες, μασάζ βλεφάρων και απολέπιση βλεφάρων. Τα τοπικά αντιβιοτικά είναι αποτελεσματικά στην παροχή συμπτωματικής ανακούφισης και στην εκκαθάριση βακτηρίων για άτομα με πρόσθια βλεφαρίτιδα. Τα τοπικά στεροειδή παρέχουν κάποια συμπτωματική ανακούφιση, αλλά είναι αναποτελεσματικά στην απομάκρυνση βακτηρίων από τα βλέφαρα. Τα μέτρα υγιεινής των βλεφάρων, όπως οι ζεστές κομπρέσες και οι καθαρισμοί βλεφάρων είναι αποτελεσματικά στην παροχή συμπτωματικής ανακούφισης στους συμμετέχοντες με πρόσθια και οπίσθια βλεφαρίτιδα. Οι οφθαλμίατροι μπορεί να συνταγογραφήσουν αντιβιοτικό χαμηλής δόσης, όπως η δοξυκυκλίνη. Στεροειδείς σταγόνες ματιών/αλοιφές: Οι οφθαλμικές σταγόνες ή αλοιφές που περιέχουν κορτικοστεροειδή χρησιμοποιούνται συχνά σε συνδυασμό με αντιβιοτικά και μπορούν να μειώσουν τη φλεγμονή των βλεφάρων.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑ 

    Κάθε 2 μήνες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    Η βλεφαρίτιδα είναι αποτέλεσμα βακτηριδίων και φλεγμονής από συμφορημένους αδένες στη βάση κάθε βλεφαρίδας. Η τακτική πλύση των βλεφάρων βοηθά στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στην πρόληψη της βλεφαρίτιδας. Το πλύσιμο κάθε βλεφάρου για 30 δευτερόλεπτα, δύο φορές την ημέρα, με μία σταγόνα υποαλλεργικού σαπουνιού και άφθονο νερό μπορεί να βοηθήσει. Η πιο αποτελεσματική θεραπεία είναι η απολέπιση που γίνεται δύο φορές την ημέρα. Μερικοί γιατροί, συστήνουν τη χρήση υποχλωριώδους οξέος ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου. 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    • Κριθή
    • Ουλές του χείλους του βλεφάρου
    • Βλεφαρίδες που αναπτύσσονται σε λανθασμένη κατεύθυνση (τριχίαση)
    • Λοίμωξη κερατοειδούς

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΒΛΕΦΑΡΙΤΙΔΑΣ

    Η βλεφαρίτιδα είναι μια χρόνια πάθηση που έχει περιόδους επιδείνωσης και ύφεσης. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι τα συμπτώματα μπορούν συχνά να βελτιωθούν, αλλά, σπάνια εξαλείφονται. Σπάνια, η σοβαρή βλεφαρίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες αλλοιώσεις στο γύρω ιστό των βλεφάρων ή απώλεια όρασης από επιφανειακή κερατοπάθεια, νεοαγγείωση του κερατοειδούς και έλκος. Ασθενείς με φλεγμονώδη βλάβη στα βλέφαρα που φαίνεται ύποπτες για κακοήθεια θα πρέπει να παραπεμφθούν σε κατάλληλο ειδικό. 

    Μακροχρόνια φροντίδα της υγιεινής του βλεφάρου απαιτείται για τον έλεγχο της βλεφαρίτιδας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

     του ανθρώπου blepharitis crusting στα περιθώρια βλέφαρων 106778221

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Απλός έρπητας

    Επιπεφυκίτιδα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με φλόμο

    Κριθαράκι στο μάτι

    Όταν τα μάτια δακρύζουν

    Χαλάζιο

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    Η βρουκέλλωση προκαλείται από μολυσμένα προϊόντα ζώων

    Η βρουκέλλωση είναι συστηματική βακτηριακή λοίμωξη που προκαλείται από στελέχη βρουκέλλας που περιέχονται στα μολυσμένα προϊόντα ζώων ή στον ορό. Η περίοδος επώασης κυμαίνεται, συνήθως, από 5-60 ημέρες, παρουσιάζει, όμως, μεγάλη ποικιλία και μπορεί να διαρκέσει μήνες. Χαρακτηρίζεται από διαλείποντα ή υφέσιμο πυρετό, ενώ, τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλλουν από την υποκλινική νόσο μέχρι την προσβολή όλων σχεδόν των οργανικών συστημάτων.

    Η συμμετοχή των οστών και των αρθρώσεων είναι συχνή.

    Η νόσος μπορεί να έχει υποτροπιάζουσα ή χρόνια μορφή.

    Η θνητότητα, χωρίς θεραπεία είναι μικρότερη από 2%.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Πεπτικό, Νεφροί/Ουροποιητικό, Αναπνευστικό, Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Δεν υπάρχουν στοιχεία. Υπάρχουν μόνο κάποιες ενδείξεις ενδομήτριας μετάδοσης

    Επικρατέστερη ηλικία: Αφορά όλες τις ηλικίες κυρίως όμως άτομα μεταξύ 20-60 χρόνων (επαγγελματική έκθεση στο μικρόβιο), σπανιότερα παιδιά (από μολυσμένο γάλα)

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Άνδρες > Γυναίκες (επαγγελματική έκθεση)
    • Γυναίκες > Άνδρες (έκθεση σε μολυσμένο γάλα)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    • Πυρετός (κυματοειδής, κυρίως, απογευματινός και νυχτερινός, μέχρι 39-40 βαθμούς κελσίου) - αδυναμία, κεφαλαλγία, ρίγη, ιδρώτες, διάχυτα άλγη, αρθραλγία (90%)
    • Επίσης, συχνά - απώλεια βάρους, κατάπτωση, ευερεθιστότητα, ηπατοσπληνομεγαλία (20-30%)
    • Ηπατική δυσλειτουργία (παθολογικές ηπατικές δοκιμασίες) 30-60%
    • Γαστρεντερικές διαταραχές (σπάνια)
    • Λεμφαδενοπάθεια, κυρίως, αυχενική και βουβωνική (12-21%)
    • Ορχίτιδα, επιδιδυμίτιδα (με φυσιολογική ανάλυση ούρων) (2-40%)
    • Νεφρίτιδα, Προστατίτιδα (σπάνια)
    • Κυστίτιδα
    • Αναπνευστικό - βήχας ή άλλα συμπτώματα. Η ακτινογραφία θώρακα μπορεί να είναι φυσιολογική (15-25%)
    • Δέρμα - έχουν περιγραφεί πολλά παροδικά, μη ειδικά εξανθήματα. Επίσης, πορφύρα θρομβοπενικής αιτιολογίας (5%)
    • Διαταραχές οράσεως, άλγος οφθαλμών
    • Έχουν περιγραφεί σύνδρομο χρόνιας αδυναμίας καθώς και ποικίλα νευροψυχιατρικά συμπτώματα. Η σχέση τους με τη νόσο είναι ασαφής
    • Επίσης, εντοπισμένες πυώδες συλλογές

    brucellosis ke lakshan karan upchar bachav ilaj dawa in hindi

    ΑΙΤΙΑ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    • Βρώση μολυσμένου κρέατος ή γάλακτος
    • Βαριά νόσηση. B. melitensis, B. suis, B. canis, B. abortus. Εισέρχονται από τους βλεννογόνους, από λύσεις συνέχειας του δέρματος ενώ, μερικές φορές, εισπνέονται
    • Μη-υποχρεωτικά ενδοκυττάριο παράσιτο που απελευθερώνει ενδοτοξίνη όταν καταστρέφεται

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    • Επαγγελματική έκθεση σε μολυσμένα ζώα (κυρίως, βoοειδή, πρόβατα). Κτηνίατροι, παρασκευαστές κρεάτων, κτηνοτρόφοι, οι οποίοι μπορούν να εκτεθούν τυχαία στον ορό
    • Έκθεση των καταναλωτών σε προϊόντα μη παστεριωμένου γάλακτος και τυρί
    • Έκθεση σε ταξίδια σε χώρες που ενδημεί η νόσος (Μεσόγειος, Β. και Α. Αφρική, Κεντρική Ασία, Ινδία, Μεξικό, Κεντρική και Νότια Αμερική)
    • Βαρύτερη πορεία σε χρονίως πάσχοντες, ανοσοκατασταλμένους
    • Η ανεπάρκεια σιδήρου αυξάνει την ευπάθεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    • Διάφορες μη ειδικές συστηματικές εμπύρετες παθήσεις "μέγας μίμος"
    • Τουλαραιμία
    • Ψιττάκωση 
    • Ρικετσιώσεις
    • Σπλαχνική λεισμανίαση
    • Άλλες παθήσεις των προσβεβλημένων οργάνων
    • Λοίμωξη από HIV

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    • Απομόνωση του μικροοργανισμού στο αίμα, τις εκκρίσεις, τα οστά ή άλλους ιστούς. Αργή και δυσχερής ανάπτυξη του σε καλλιέργειες
    • Οξεία νόσος: καλλιέργειες αίματος θετικές στο 70% οστού στο 90%
    • Μπορεί να ανευρεθούν θρομβοπενία, διάχυτη ενδαγγειακή πήξη, ουδετεροπενία, λεμφοπενία, λεμφοκυττάρωση. Παθολογικές ηπατικές δοκιμασίες στο 30-60%
    • Ορολογικές δοκιμασίες: συγκολλητινοαντίδραση σε δοκιμαστικό σωλήνα (STA) αραίωση > 1160 ή 4 x αύξηση
    • Πρόσφατη ανάπτυξη της τεχνικής Elisa που είναι αποτελεσματικότερη
    • Η IgM αυξάνεται αρχικά για αρκετές εβδομάδες και πέφτει από τον 3ο μήνα
    • Η IgG αυξάνεται από την 2η εβδομάδα και μπορεί να παραμείνει υψηλή για> 1 χρόνο με ή χωρίς θεραπεία (ενώ η αύξηση της IgM μπορεί να είναι μικρότερη ή και ανύπαρκτη στους 6 μήνες από αγωγή). Η IgG αυξάνεται πάλι σε περίπτωση αναμόλυνσης ή υποτροπής. IgG > 1:160 τον χρόνο υποδηλώνει ενεργό λοίμωξη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    • Μη υποχρεωτικός ενδοκυττάριος μικροοργανισμός. Επιβιώνει μέσα στα φαγοκύτταρα, κυκλοφορεί  στους τοπικούς λεμφαδένες και εισέρχεται στην κυκλοφορία (η κυτταρική ανοσία είναι αναγκαία για την εξουδετέρωση των ενδοκυττάριων μικροοργανισμών)
    • Τα μακροφάγα σκοτώνουν, απελευθερώνοντας ενδοτοξίνη που μπορεί να δώσει συμπτώματα οξείας νόσου
    • Η ιστική αντίδραση ποικίλλει ανάλογα με την εντόπιση και το μικροοργανισμό. Προκαλεί ανάπτυξη τοπικών μικροαποστημάτων. Πιθανή συμμετοχή ανοσολογικού μηχανισμού στην αρθρίτιδα

    Brucellosis disease

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Υπερηχογράφημα καρδιάς ανάλογα με την εντόπιση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Σπινθηρογράφημα οστών, ΑΤ, ανάλογα με την εντόπιση

    Ακτινογραφία θώρακα - υπεζωκοτική συλλογή, σχηματισμός κοιλοτήτων στους πνεύμονες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βιοψία, αναρρόφηση ανάλογα με την εντόπιση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση σε ήπιες περιπτώσεις, νοσοκομειακή σε βαριές μορφές. Νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας σε ασθενείς με επιλεγμένη καρδιακή νόσο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    • Υποστηρικτικά μέτρα
    • Συγκεκριμένες επιπλοκές μπορεί να χρειαστούν χειρουργική παροχέτευση - αντικατάσταση βαλβίδας σε ενδοκαρδίτιδα
    • Σε μόλυνση από γάλα, αναζητήστε και άλλους πάσχοντες

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Κλινοστατισμός στις εμπύρετες περιόδους, περιορισμένη δραστηριότητα στην οξεία φάση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Καμία ειδική δίαιτα. Ίσως, να χρειαστεί χορήγηση συμπληρωματικών τροφών, όπως, προϊόντων γάλακτος για τον έλεγχο της απώλειας βάρους

    iStock 1139585932 696x464

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ 

    Τα αντιβιοτικά όπως οι τετρακυκλίνες, η ριφαμπίνη και οι αμινογλυκοσίδες, στρεπτομυκίνη και γενταμικίνη είναι αποτελεσματικά έναντι των βακτηρίων Brucella. Ωστόσο, η χρήση περισσότερων από ενός αντιβιοτικών απαιτείται για αρκετές εβδομάδες, επειδή τα βακτήρια επωάζονται εντός των κυττάρων. Η βασική θεραπεία χρυσού για ενήλικες είναι καθημερινές ενδομυϊκές ενέσεις στρεπτομυκίνης 1 g για 14 ημέρες και από του στόματος δοξυκυκλίνη 100 mg δύο φορές ημερησίως για 45 ημέρες (ταυτόχρονα). Η γενταμυκίνη 5 mg/kg με ενδομυϊκή ένεση μία φορά την ημέρα για 7 ημέρες είναι αποδεκτό υποκατάστατο όταν η στρεπτομυκίνη δεν είναι διαθέσιμη ή αντενδείκνυται. Ένα άλλο ευρέως χρησιμοποιούμενο σχήμα είναι η δοξυκυκλίνη συν ριφαμπίνη δύο φορές την ημέρα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες. Αυτό το σχήμα έχει το πλεονέκτημα της στοματικής χορήγησης. Μια τριπλή θεραπεία της δοξυκυκλίνης, με ριφαμπίνη και συν-τριμοξαζόλη, χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία για τη θεραπεία της νευροβρουκέλλωσης. Το σχήμα δοξυκυκλίνης συν στρεπτομυκίνη (για 2 έως 3 εβδομάδες) είναι πιο αποτελεσματικό από το σχήμα δοξυκυκλίνης συν ριφαμπικίνη (για 6 εβδομάδες). Η δοξυκυκλίνη είναι ικανή να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, αλλά απαιτεί την προσθήκη δύο άλλων φαρμάκων για την πρόληψη της υποτροπής. Η θεραπεία με σιπροφλοξασίνη και συντριμοξαζόλη σχετίζεται με ένα απαράδεκτα υψηλό ποσοστό υποτροπής. Στην ενδοκαρδίτιδα, απαιτείται χειρουργική επέμβαση για βέλτιστο αποτέλεσμα. Ακόμη και με τη βέλτιστη αντικυτταρική θεραπεία, υποτροπές εξακολουθούν να εμφανίζονται στο 5 έως 10% των ασθενών με πυρετό.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗ

    Ορολογικός έλεγχος σε 6 μήνες και 1 χρόνο για χρόνια νόσο (δύσκολα εκτιμάται αν συνεχίζεται η έκθεση στον μικροοργανισμό). Διερεύνηση κάθε ένδειξης πιθανής επιπλοκής ή υποτροπής

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    • Αποφυγή μολυσμένου γάλακτος
    • Σε επαγγελματική έκθεση - προφυλακτικά μέτρα, πιθανός εμβολιασμός, χρήση προστατευτικών γυαλιών, γαντιών

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    • Υποτροπή (5%)
    • Εντοπισμένες διαπυητικές φλεγμονές - οστεοαρθρικές (20-85%). Περιλαμβάνονται η αρθρίτιδα (πιθανή ανοσολογική δράση), η θυλακίτιδα, η τενοντοελυτρίτιδα, οστεομυελίτιδα, ιερολαγονίτιδα, σπονδυλικό ή το παρασπονδυλικό απόστημα
    • Ενδοκαρδίτιδα - σπάνια, αποτελεί όμως την κύρια αιτία θανάτου στη βρουκέλλωση 
    • Θρομβοφλεβίτιδα
    • Προσβολή του νευρικού συστήματος - στις περισσότερες περιπτώσεις είναι μηνιγγική. Επίσης, περιφερική νευρίτιδα (συνήθως, ετερόπλευρη, αλλά, αμφοτερόπλευρη), εγκεφαλίτιδα, μυελίτιδα, ριζοπάθεια. Πιθανά νευροψυχιατρικά συμπτώματα
    • Προσβολή των οφθαλμών. Ραγοειδίτιδα, θρόμβωση της φλέβας του αμφιβληστροειδούς, δισκοειδής κερατίτιδα
    • Πνευμονίτιδα με πλευριτική συλλογή
    • Ηπατίτιδα
    • Χολοκυστίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗΣ

    • Θνητότητα χωρίς θεραπεία < 2%
    • Ίαση για τους περισσότερους ασθενείς με θεραπεία σε 2-3 εβδομάδες σε οξεία νόσο, χωρίς επιπλοκές
    • Ποσοστό υποτροπής 5%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μπορεί να είναι ήπια, υποκλινική 

    Άλλα: Βαρύτερη πορεία σε χρονίως πάσχοντες και ανοσοκατασταλμένους

    ΚΥΗΣΗ

    Μπορεί να προκαλέσει έκτρωση ή αποβολή ακόμα και σε περιπτώσεις υποκλινικής νόσου

    Brucellosis outbreak 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιδιδυμίτιδα

    Πολύμορφο ερύθημα

    Κοτριμοξαζόλη

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Οι κανόνες υγιεινής για τα τρόφιμα

    Ορχίτιδα

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο της αιμοσφαιρίνης C

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C είναι μια γενετική παραλλαγή του μορίου της αιμοσφαιρίνης που προκαλεί χρόνια αιμολυτική αναιμία, με σπληνομεγαλία, αρθραλγίες κα κοιλιακό άλγος.

    Η αιμοσφαιρίνη C προκαλεί νόσο που χαρακτηρίζεται από αιμόλυση, με φυσιολογικά επίπεδα αιμοσφαιρίνης ή ήπια έως μέτρια αναιμία.

    Μπορεί να υπάρχει διαλείπουσα κοιλιακή δυσφορία, σπληνομεγαλία και ελαφρύς ίκτερος.

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C είναι κληρονομική, αυτοσωματική υπολειπόμενη νόσος.

    Συνήθης πορεία-χρόνια.

    Η αιμοσφαιρίνη C είναι μια ανώμαλη αιμοσφαιρίνη στην οποία το κατάλοιπο γλουταμινικού οξέος στην 6η θέση της αλυσίδας β-σφαιρίνης αντικαθίσταται με ένα υπόλειμμα λυσίνης λόγω σημειακής μετάλλαξης στο γονίδιο HBB. 

    Παράγει δρεπανοκυτταρικά χαρακτηριστικά, αλλά όχι την ασθένεια, καθώς, προκαλεί μόνο ήπιο δρεπανοκυτταρικό σχήμα στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι, είναι λιγότερο επικίνδυνη μεταξύ των δρεπανοκυτταρικών αιμοσφαιρινών από την αιμοσφαιρίνη HbS και την HbO.

    Είναι πιο συχνή στη Δυτική Αφρική.

    Προσφέρει οφέλη επιβίωσης, καθώς, το άτομο με νόσο της αιμοσφαιρίνης HbC είναι φυσικά ανθεκτικό στην ελονοσία (Plasmodium falciparum).

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗΣ C

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C απαντάται, συχνά, σε περιοχές της Δυτικής Αφρικής, όπως η Νιγηρία, όπου ζουν οι Yorubas. Το γονίδιο αιμοσφαιρίνης C απαντάται στο 2-3% των Αφροαμερικανών, ενώ το 8% των ΑφροΑμερικανών έχουν το γονίδιο της αιμοσφαιρίνης S (Sickle).

    Το χαρακτηριστικό αυτό επηρεάζει επίσης, ανθρώπους από την Ιταλία, την Ελλάδα, τη Λατινική Αμερική και την περιοχή της Καραϊβικής. Ένα άτομο οποιασδήποτε φυλής ή εθνικότητας μπορεί να έχει τη νόσο της αιμοσφαιρίνης C.

    Όσον αφορά τη γεωγραφική κατανομή, το αλληλόμορφο αιμοσφαιρίνης C απαντάται συχνότερα στη Δυτική Αφρική και σχετίζεται με προστασία από την ελονοσία.

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C ενδέχεται να μην διαγνωστεί μέχρι την ενηλικίωση.

    Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες επηρεάζονται εξίσου. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗΣ C

    Η αιμοσφαιρίνη C προκαλεί ήπια ασθένεια και δεν προκαλεί κλινικά συμπτώματα.

    Υπό ομόζυγη κατάσταση (HbC/HbC) μπορεί να υπάρξει ήπια έως μέτρια σπληνομεγαλία, καθώς και αιμολυτική αναιμία (η οποία είναι η μορφή αναιμίας λόγω πρόωρης διάσπασης των ερυθρών αιμοσφαιρίων) και μερικές φορές ίκτερος. Η υπερβολική ποσότητα αιμοσφαιρίνης C μπορεί να μειώσει τον αριθμό και το μέγεθος των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο σώμα και είναι η αιτία ήπιας αναιμίας. Μερικά άτομα με αυτήν την ασθένεια μπορεί να αναπτύξουν χολόλιθους. Η συνεχιζόμενη αιμόλυση μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό χρωματιστών χολόλιθων που αποτελούνται από σκούρο περιεχόμενο των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

    Ανωμαλίες ερυθροκυττάρων

    Στοχοκύτταρα, μικροσφαιρίδια και κρύσταλλοι HbC παρατηρούνται σε μικροσκοπική εξέταση επιχρισμάτων αίματος από ομόζυγους ασθενείς.

    Η HbC μπορεί να συνδυαστεί με άλλες μη φυσιολογικές αιμοσφαιρίνες. Άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία και αιμοσφαιρίνη C (HbSC), έχουν κληρονομήσει το γονίδιο για δρεπανοκυτταρική νόσο (HbS) από έναν γονέα και το γονίδιο για νόσο αιμοσφαιρίνης C (HbC) από τον άλλο γονέα. Δεδομένου ότι η HbC δεν πολυμερίζεται τόσο εύκολα όσο η HbS, στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει λιγότερο δρεπανοκυτταρικό σχήμα. Υπάρχουν λιγότερα οξέα αγγειοαποφρακτικά συμβάματα και ως εκ τούτου, σε ορισμένες περιπτώσεις, λιγότερες δρεπανοκυτταρικές κρίσεις. Το περιφερικό επίχρισμα δείχνει ως επί το πλείστον στοχοκύτταρα και μόνο λίγα δρεπανοκύτταρα. Ωστόσο, τα άτομα με νόσο της αιμοσφαιρίνης SC (HbSC) έχουν πιο σημαντική αμφιβληστροειδοπάθεια, ισχαιμική νέκρωση οστού και πριαπισμό από αυτά με καθαρή νόσο SS.

    Υπάρχουν, επίσης, λίγες περιπτώσεις HbC σε συνδυασμό με Hb O, Hb D και τη β θαλασσαιμία.

    Παθογένεση νόσου της αιμοσφαιρίνης C

    Η αιμοσφαιρίνη C παράγεται όταν μια σημειακή μετάλλαξη στο γονίδιο ΗΒΒ προκαλεί υποκατάσταση TOY αμινοξέος του γλουταμινικού οξέος με λυσίνη στην 6η θέση της αλυσίδας β-σφαιρίνης της αιμοσφαιρίνης. Η μετάλλαξη μπορεί να είναι ομόζυγη και εμφανίζεται και στα δύο χρωμοσώματα (αλληλόμορφα), ή ετερόζυγη, επηρεάζοντας μόνο ένα αλληλόμορφο. Σε ετερόζυγη κατάσταση, οι άνθρωποι έχουν χαρακτηριστικά νόσου αιμοσφαιρίνης C ή είναι φορείς της αιμοσφαιρίνης C και έχουν ένα γονίδιο για την HbC με είτε ένα γονίδιο HbA ή ένα γονίδιο HbS. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια περιέχουν τόσο αιμοσφαιρίνη C όσο και φυσιολογική αιμοσφαιρίνη Α ή αιμοσφαιρίνη S.

    Η μετάλλαξη της αιμοσφαιρίνης C είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη διαταραχή που προκύπτει από διπλή κληρονομικότητα του αλληλίου που κωδικοποιεί την αιμοσφαιρίνη C. Εάν και οι δύο γονείς είναι φορείς της αιμοσφαιρίνης C, υπάρχει πιθανότητα να αποκτήσουν παιδί με νόσο αιμοσφαιρίνης C. Υποθέτοντας ότι και οι δύο γονείς είναι φορείς, υπάρχει πιθανότητα 25% να αποκτήσουν παιδί με νόσο αιμοσφαιρίνης C, 50% πιθανότητα να αποκτήσουν παιδί που είναι φορέας αιμοσφαιρίνης C και 25% πιθανότητα να αποκτήσουν παιδί που δεν είναι ούτε φορέας ούτε επηρεάζεται από τη νόσο της αιμοσφαιρίνης C. Αυτή η μεταλλαγμένη μορφή μειώνει την κανονική πλαστικότητα των ερυθροκυττάρων του ξενιστή προκαλώντας αιμοσφαιρινοπάθεια.

    Σε εκείνους που είναι ετερόζυγοι για τη μετάλλαξη, περίπου το 28–44% της συνολικής αιμοσφαιρίνης (Hb) είναι HbC και δεν αναπτύσσεται αναιμία.

    Σε ομοζυγώτες, σχεδόν όλο η Hb είναι σε μορφή HbC, με αποτέλεσμα ήπια αιμολυτική αναιμία, ίκτερο και διεύρυνση του σπλήνα.

    Αντίσταση στην ελονοσία

    Τα άτομα με HbC έχουν μειωμένο κίνδυνο λοίμωξης από ελονοσία P. falciparum. Ωστόσο, σε αντίθεση με την HbS, δεν αποτρέπεται η ελονοσία λόγω του P. vivax, και είναι λιγότερο αποτελεσματική στην αντοχή στην ελονοσία falciparum σε ετερόζυγες καταστάσεις. Η μετάλλαξη HbC δεν αποτρέπει τη μόλυνση. Το P. falciparum δεν επιβιώνει σε ετερόζυγες αιμοσφαιρίνες, αλλά μπορεί να επιβιώσει σε ομόζυγες αιμοσφαιρίνες. Η HbC μειώνει τη δύναμη δέσμευσης (κυτταρική προσκόλληση) του P. falciparum.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝOΣΟΥ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗΣ C

    Η φυσική εξέταση μπορεί να δείξει σπληνομεγαλία.

    Γίνονται γενική αίματος  και ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝOΣΟΥ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗΣ C

    Η γενετική συμβουλευτική μπορεί να είναι κατάλληλη για ζευγάρια υψηλού κινδύνου που επιθυμούν να αποκτήσουν μωρό. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝOΣΟΥ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗΣ C

    Συνήθως δεν απαιτείται θεραπεία. Τα συμπληρώματα φυλλικού οξέος μπορεί να βοηθήσουν στην παραγωγή φυσιολογικών ερυθρών αιμοσφαιρίων και στη βελτίωση των συμπτωμάτων της αναιμίας.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΝOΣΟΥ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΗΣ C

    Συνολικά, η νόσος της αιμοσφαιρίνης C είναι μία από τις πιο καλοήθεις αιμοσφαιρινοπάθειες. Η ήπια έως μέτρια μείωση της διάρκειας ζωής των ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να συνοδεύεται από ήπια αιμολυτική αναιμία. Τα άτομα με νόσο της αιμοσφαιρίνης C έχουν σποραδικά επεισόδια μυοσκελετικού πόνου (αρθραλγίες).

    Τα άτομα με νόσο της αιμοσφαιρίνης C μπορούν να  ζήσουν μια φυσιολογική ζωή.

     

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

    Διαβάστε, επίσης,

    Θαλασσαιμία

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για τη μεσογειακή αναιμία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμολυτική αναιμία

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Σωμάτια Howell-Jolly

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιτιολογημένη ιατρική γνωμάτευση χορήγησης εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου

    Ελονοσία

    Αιμοχρωμάτωση

    Ίκτερος

    www.emedi.gr

  • Υγιεινά ωμά μελομακάρονα Υγιεινά ωμά μελομακάρονα

    Υγιεινά και νόστιμα μελομακάρονα

    Ωμά μελομακάρονα

    Είναι κάπως δύσπεπτη αλλά άριστη τροφή. Περιέχει όλα τα ιχνοστοιχεία, όλες τις βιταμίνες, όλα τα αμινοξέα και όλα τα λιπαρά οξέα.

    Τα μελομακάρονα είναι πιο υγιεινά σε σύγκριση με τους κουραμπιέδες, επειδή όταν παρασκευάζονται με ελαιόλαδο το οποίο αποτελεί πολύ καλή πηγή αντιοξειδωτικών βιταμινών (κυρίως Ε) μονοακόρεστων λιπαρών, ουσίες που βοηθούν στην μείωση της LDL («κακής») και την διατήρηση των επιπέδων της HDL («καλής») χοληστερόλης στο αίμα. Επίσης, η προσθήκη καρυδιών γεμίζει τον οργανισμό με μέταλλα, βιταμίνες Β6 και Ε, καθώς και Με μονοακόρεστα και πολυακόρεστα ω-3 και ω-6 λιπαρά οξέα, γεγονός που τους προσδίδει σημαντική αντιοξειδωτική δράση. Το μέλι περιέχει βιταμίνες του συμπλέγματος Β και βοηθά στην καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος, καθώς και στις μεταβολικές λειτουργίες του οργανισμού. Τέλος, η κανέλα αποτελεί ένα εξαίρετο μπαχαρικό με υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά και μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα σιδήρου όταν συνδυάζεται με τη βιταμίνη C του ξύσματος πορτοκαλιού ή του χυμού πορτοκάλι.

    Ωμά μελομακάρονα

    Είναι κατάλληλο για μεσημεριανό φαγητό

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    200 γραμμάρια χυμό από βιολογικό πορτοκάλι

    400 γραμμάρια αλεύρι ολικής άλεσης

    2 κ.σ. βιολογικό ελαιόλαδο

    Ξύσμα φλούδας από 1 πορτοκάλι

    1 κ.σ. κονιάκ

    4 κ.σ. (200 γραμμάρια) μέλι

    1/2 κ.γ. κανέλα Κεϋλάνης τριμμένη

    1/2 κ.γ. γαρύφαλλο τριμμένο

    1/2 κ.γ. πιπερόριζα τριμμένη

    1/2 κ.γ. μαύρο πιπέρι τριμμένο

    1/2 κ.γ. κάρδαμο τριμμένο 

    40 ολόκληρα καρύδια

    ΕΠΙΔΟΡΠΙΟ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    200 γραμμάρια νάμα

     600x400

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Αναμιγνύουμε από το βράδυ το χυμό πορτοκαλιού με τόσο αλεύρι ώστε να προκύψει μια ρευστή μάζα. Το αφήνουμε όλη νύχτα σε θερμοκρασία δωματίου 20-25 βαθμούς κελσίου να τραβήξει. Το πρωί πρέπει να έχει γίνει μια σχετικά συμπαγής μάζα.
    2. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο, το ξύσμα πορτοκαλιού, το κονιάκ, το μέλι, τα μπαχαρικά και τη μισή ποσότητα από τα καρύδια (τριμμένα) και αναμιγνύουμε.
    3. Χωρίζουμε τη μάζα σε κομμάτια των 100 γραμμαρίων και επάνω σε κάθε κομμάτι βάζουμε 2-3 μισά καρύδια.
    4. Σερβίρουμε 2 κομμάτια για κάθε άτομο. Τρώγεται μασώντας προσεκτικά κάθε μπουκιά 100 φορές μέχρι να υγροποιηθεί πλήρως. 
    5. Επιδόρπιο: 50 γραμμάρια γλυκό κρασί (νάμα) για κάθε άτομο. Πίνεται γουλίτσα-γουλίτσα απομυζώντας 5-10 φορές σάλιο με κάθε γουλίτσα.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    blob 21

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα παθαίνετε από τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά

    Πολύ καλή συνταγή για μελομακάρονα

    Τα χοιροσφάγια των Χριστουγέννων

    Οι πιο νόστιμοι κουραμπιέδες

    Χριστουγεννιάτικο γουρουνόπουλο

    Τα πιο νόστιμα μελομακάρονα

    www.emedi.gr

     

  • Υγιεινή και νόστιμη φάβα Υγιεινή και νόστιμη φάβα

    Φάβα

    Υγιεινή και νόστιμη φάβα

    Είναι ένα άριστο, αλκαλικό, θρεπτικό και γευστικό γεύμα.

    Είναι ελαφρώς δύσπεπτο.

    Μια κουταλιά φάβα αποδίδει περίπου 75 θερμίδες, ενώ, αποτελεί πηγή σιδήρου, φτάνοντας το 31% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης στα 100 γραμμάρια. Είναι πλούσια σε φυλλικό οξύ, πρωτεΐνη και φυτικές ίνες, έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και είναι πλούσια σε πρωτεΐνες και σύνθετους υδατάνθρακες. Από τα θρεπτικά της συστατικά δεν λείπουν ο χαλκός, ο φώσφορος, το κάλιο και το μαγνήσιο. Κάνει καλό στο έντερο λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες, που δρουν κατά της δυσκοιλιότητας και προστατεύουν από τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Βοηθάει στην υγεία του ανοσοποιητικού, γιατί ο σίδηρος που περιέχει συμβάλλει στη μεταφορά οξυγόνου στους ιστούς, στη σωστή εγκεφαλική λειτουργία και στην άμυνα του οργανισμού. Οι διαλυτές φυτικές της ίνες μπορούν να συμβάλλουν στη μείωση της χοληστερίνης και να κάνουν καλό στην καρδιά. Ταυτόχρονα, βοηθούν στη διατήρηση των επιπέδων του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα. Επίσης, η περιεκτικότητά της σε φώσφορο και μαγνήσιο συμβάλλουν στη διατήρηση της υγείας των οστών. Τέλος, το μαγνήσιο και το κάλιο βρίσκονται σε μικρές ποσότητες στη φάβα, αλλά αποτελούν καλούς ρυθμιστές της αρτηριακής πίεσης και της ισορροπίας του οργανισμού.

    Φάβα

    Είναι κατάλληλο για μεσημεριανό γεύμα

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    300 γραμμάρια βιολογική φάβα

    1.5 λίτρο νερό πηγής

    300 γραμμάρια βιολογικές πατάτες

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    10 κ.σ. βιολογικό ελαιόλαδο

    1 βιολογικό λεμόνι

    200 γραμμάρια μπαγκέτα

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΔΟΡΠΙΟ

    4 ώριμες μπανάνες

    fbc4e1 splendid table legume curry

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Πλένουμε τη φάβα και την βράζουμε στο νερό σε σιγανή φωτιά για 1 ώρα περίπου. Καθαρίζουμε, κόβουμε σε μέτρια κομμάτια την πατάτα, την προσθέτουμε και βράζουμε ακόμα 1/2 ώρα περίπου. Λίγο πριν το τέλος προσθέτουμε το αλάτι.
    2. Σερβίρουμε για κάθε άτομο 450 γραμμάρια ζεστή σούπα. Χωριστά σερβίρουμε 2-3 κ.σ. ελαιόλαδο και 1/4 λεμόνι. 
    3. Αφού, η φάβα γίνει, κάπως, χλιαρή προσθέτουμε το ελαιόλαδο και το λεμόνι και αναμιγνύουμε. Τρώμε κουταλιά-κουταλιά μασώντας πολύ καλά κάθε κουταλιά (30 φορές) εναλλάξ με μπαγκέτα.
    4. Μισή έως μία ώρα πριν το γεύμα σερβίρουμε μία ώριμη μπανάνα. Τρώγεται μασώντας κάθε μικρή μπουκιά 20-40 φορές μέχρι να υγροποιηθεί πλήρως.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    Spit pea soup 850x400

    Διαβάστε, επίσης,

    Η διατροφική αξία που έχουν τα όσπρια

    Μεσημεριανό φαγητό χωρίς κρέας

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Οξεία σωληναριακή νέκρωση Το σύνδρομο Fanconi »