Παρασκευή, 02 Οκτωβρίου 2020 13:55

Θρόμβωση νεφρικής φλέβας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ο σχηματισμός θρόμβου στη νεφρική φλέβα

Ο σχηματισμός θρόμβου μέσα στη νεφρική φλέβα. 

Η θρόμβωση της νεφρικής φλέβας είναι ο σχηματισμός θρόμβου στη φλέβα που αποστραγγίζει το αίμα από τα νεφρά, οδηγώντας τελικά σε μείωση της παροχέτευσης ενός ή και των δύο νεφρών και στην πιθανή μετανάστευση του θρόμβου σε άλλα μέρη του σώματος.

Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας επηρεάζει, συνήθως, δύο υποπληθυσμούς: νεογέννητα βρέφη με ανωμαλίες πήξης αίματος ή αφυδάτωση και ενήλικες με νεφρωσικό σύνδρομο. 

Το νεφρωσικό σύνδρομο είναι μια νεφρική διαταραχή, που προκαλεί υπερβολική απώλεια πρωτεΐνης στα ούρα, χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα, υψηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα και οίδημα, προκαλώντας υπερπηκτική κατάσταση και αυξανόμενες πιθανότητες σχηματισμού θρόμβων.

Άλλες λιγότερο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν τις διαταραχές πηκτικότητας, τον καρκίνο, τη μεταμόσχευση νεφρού, το σύνδρομο Behcet, το σύνδρομο αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και το αμβλύ τραύμα στην πλάτη ή την κοιλιά. 

Η πρόληψη της νεφρικής θρόμβωσης επικεντρώνεται, κυρίως, στην πρόληψη περαιτέρω θρόμβων αίματος στα νεφρά και στη διατήρηση σταθερής λειτουργίας των νεφρών.

Η χρήση αντιπηκτικών έχει γίνει η συνήθης θεραπεία για τη θεραπεία αυτής της ανωμαλίας.

Η μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα, η πιο συχνή αιτία νεφρωσικού συνδρόμου σε ενήλικες, κορυφώνεται σε άτομα ηλικίας 40-60 ετών και έχει διπλάσια συχνότητα στους άνδρες από ό, τι στις γυναίκες. Δεδομένου ότι το νεφρωσικό σύνδρομο είναι η πιο συχνή αιτία της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας, τα άτομα άνω των 40 ετών και οι άνδρες κινδυνεύουν περισσότερο.

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΡΟΜΒΩΣΗς ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Εκτός από τον πόνο στην πλάτη που προκαλείται από έναν ξαφνικό θρόμβο στις κύριες φλέβες στα νεφρά, η θρόμβωση νεφρικής φλέβας προκαλεί λίγα συμπτώματα. Μερικοί ασθενείς μπορεί να μην εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ άλλοι ασθενείς ενδέχεται να εμφανίσουν αιματουρία, μείωση της παραγωγής ούρων, οίδημα και επιδείνωση της πρωτεϊνουρίας. Συνήθως, οι διαγνώσεις για θρόμβωση νεφρικής φλέβας γίνονται για πρώτη φορά όταν ένας ασθενής με νεφρωσικό σύνδρομο πάθει πνευμονική εμβολή ή ξαφνική μείωση της νεφρικής λειτουργίας ή νεφρική ανεπάρκεια. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλουν σε διάρκεια, καθώς ένας θρόμβος αίματος μπορεί να επιλυθεί, αλλά πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις για να αποφευχθεί η μετανάστευση του θρόμβου σε άλλα μέρη του σώματος. Η πιο σοβαρή επιπλοκή της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας είναι η πνευμονική εμβολή, που προκαλείται από θρόμβο που προέρχεται από τη νεφρική φλέβα ή οποιαδήποτε άλλη φλέβα στο σώμα και μεταναστεύει στην πνευμονική αρτηρία. Η πνευμονική εμβολή είναι μια σοβαρή κατάσταση επειδή μπορεί να βλάψει τους πνεύμονες λόγω πνευμονικής υπέρτασης και να προκαλέσει υποξία στο αίμα, βλάπτοντας και άλλα όργανα του σώματος. Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκαλέσει θάνατο εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Περίπου το 30% των ασθενών που έχουν πνευμονική εμβολή θα πεθάνουν, συνήθως εντός μίας ώρας. Βρέφη και μικρά παιδιά που εμφανίζουν θρόμβωση νεφρικής φλέβας που προκαλείται από αφυδάτωση, μπορεί να παρουσιάσουν συμπτώματα αφυδάτωσης (ξηροστομία, χαμηλή παραγωγή ούρων, απώλεια θολερότητας του δέρματος), όπως εμετό, ναυτία και πυρετό, και τα συνηθισμένα συμπτώματα της νεφρικής θρόμβωσης, όπως πόνος στο πλευρό, αίμα στα ούρα, αναιμία, οίδημα, διογκωμένα νεφρά και νεφρική ανεπάρκεια. 

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Ο μηχανισμός δε διαφέρει από άλλους τύπους θρόμβων αίματος σε άλλα μέρη του σώματος. Προκαλείται μια βλάβη στο αιμοφόρο αγγείο (ενδοθηλιακή βλάβη), μείωση της ροής του αίματος (στάση) και αυξημένη πήξη του αίματος (θρομβοφιλία ή υπερπηκτικότητα). Είναι δυνατόν μόνο ένας από αυτούς τους παράγοντες να προκαλέσει θρόμβο αίματος, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις, ένας συνδυασμός ή όλοι αυτοί οι παράγοντες προκαλούν το σχηματισμό θρόμβου αίματος. Η μειωμένη παραγωγή ούρων ή μειωμένη λειτουργία των νεφρών μπορεί να είναι τα μόνα παρατηρήσιμα συμπτώματα που προκαλούνται από το θρόμβο της νεφρικής φλέβας, Άλλες λιγότερο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν την υκερπηκτικότητα, το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, τη μεταμόσχευση νεφρού, το σύνδρομο Behcet, το σύνδρομο αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και το αμβλύ τραύμα στην πλάτη ή την κοιλιά. 

ΒΛΑΒΗ ΙΣΤΟΥ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Η βλάβη στον ενδοθηλιακό ιστό της φλέβας μπορεί να προκληθεί από αμβλεία βλάβη, τραύμα κατά τη διάρκεια της φλεβογραφίας, νεφρική μεταμόσχευση, όγκους, οξεία απόρριψη, αγγειίτιδα ή αυτόματο μικρο τραύμα στο ενδοθήλιο λόγω ομοκυστενουρίας. Η ομοκυστενουρία, είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη κληρονομική διαταραχή στην οποία ο οργανισμός δεν είναι σε θέση να επεξεργάζεται σωστά ορισμένα δομικά στοιχεία πρωτεϊνών λόγω μετάλλαξης στο CBS γονίδιο. Αυτή η μετάλλαξη αναγκάζει την ομοκυστεΐνη αμινοξέων να μην χρησιμοποιείται σωστά και συσσωρεύονται υψηλά επίπεδα στο αίμα, καταστρέφοντας τον ενδοθηλιακό ιστό και αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας.

ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΡΟΗ ΑΙΜΑΤΟΣ

Η πιο κοινή αιτία της θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας στα βρέφη είναι η αφυδάτωση. Η αφυδάτωση μπορεί να προκληθεί από μείωση του όγκου του κυκλοφορούντος αίματος λόγω ανωμαλιών που εξαντλούν το νερό, όπως διάρροια ή έμετος. Η μείωση του όγκου του αίματος λόγω αφυδάτωσης θα προκαλέσει την εκτροπή της ροής του αίματος μακριά από τα νεφρά σε άλλα όργανα, με αποτέλεσμα βραδύτερη ροή αίματος προς τα νεφρά, αυξάνοντας τις πιθανότητες εμφάνισης θρόμβου αίματος. Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας είναι γνωστό ότι συμβαίνει απουσία κλινικά εμφανούς σοκ, π.χ. μετά από νεογνική δυσφορία και τοποθέτηση κεντρικών φλεβικών καθετήρων. Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας μπορεί, επίσης, να προκληθεί από παραμόρφωση ενός μοσχεύματος ή φυσική παραμόρφωση ή συμπίεση της νεφρικής φλέβας, η οποία ανάλογα με το σχήμα παραμόρφωσης μπορεί να επηρεάσει τον ρυθμό ροής μέσω της φλέβας.

12978415 1 634x433

ΥΠΕΡΠΗΚΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η υπερπηκτικότητα είναι μια ανωμαλία του αίματος που αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων αίματος. Οι ασθενείς με νεφρωσικό σύνδρομο έχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας λόγω υπερπηκτικότητας που προκαλείται από την πρωτεϊνουρία. Η αυξημένη απώλεια πρωτεϊνών στα ούρα που προκαλείται από το νεφρωσικό σύνδρομο οδηγεί σε χαμηλότερη ωσμωτική πίεση. Η μειωμένη ωσμωτική πίεση θα προκαλέσει το ήπαρ να παράγει περισσότερες πρωτεΐνες, όπως το ινωδογόνο και η βήτα-θρομβοσφαιρίνη, οι οποίες προάγουν την πήξη του αίματος. Εκτός από το νεφρωσικό σύνδρομο, υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που μπορούν να προωθήσουν την υπερπηκτική ικανότητα. Η υπερπηκτικότητα μπορεί να προαχθεί με αυξημένο αριθμό αιμοπεταλίων, αυξημένη συσσώρευση αιμοπεταλίων, αυξημένο αριθμό πρωτεϊνών S και μείωση των αναστολέων πήξης, όπως η αντιθρομβίνη. Η υπερπηκτικότητα μπορεί να κληρονομηθεί ή / και να αποκτηθεί. Η υπερομοκυστεϊναιμία, μια κατάσταση που είναι γνωστό ότι προάγει θρόμβους, μπορεί να προκληθεί από ένα συνδυασμό γενετικών παραγόντων και ανεπάρκειας βιταμίνης Β6, βιταμίνης Β12 και φυλλικο οξέος.  Ο παράγοντας V Leiden και οι μεταλλάξεις του γονιδίου προθρομβίνης είναι οι δύο πιο συχνές γενετικές αιτίες υπερπηκτικότητας. Περίπου το 5% του γενικού πληθυσμού έχει αυτές τις ετερόζυγες μεταλλάξεις και το 45-63% όσων έχουν θρομβοφιλία έχει αυτές τις μεταλλάξεις. 

ΜΕΜΒΑΝΩΔΗΣ ΣΠΕΙΡΑΜΑΤΟΝΕΦΡΙΤΙΔΑ

Η συχνότητα εμφάνισης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας σε άτομα με νεφρωσικό σύνδρομο κυμαίνεται από 5% έως 65%. Το νεφρωσικό σύνδρομο προκαλείται από τη  μεμβρανώδη σπειραματονεφρίτιδα, τη νόσο ελάχιστων αλλοιώσεων νεφρών και την εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρωση.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Η παρατήρηση των συμπτωμάτων του ασθενούς, το ιατρικό ιστορικό και η απεικόνιση παραμένουν η βασική πηγή για τη διάγνωση της θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας. Η απεικόνιση χρησιμοποιείται για την ανίχνευση της παρουσίας θρόμβου αίματος. Σε ένα ανώμαλο νεφρό με θρόμβωση της νεφρικής φλέβας, υπάρχει θρόμβος αίματος στη νεφρική φλέβα. Σε περιπτώσεις όπου η νεφρική φλέβα μπλοκάρεται από το θρόμβο, οι νεφροί θα διευρυνθούν, φτάνοντας το μέγιστο μέγεθος εντός μίας εβδομάδας. Μια απεικόνιση με υπερήχους μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση του μεγέθους των νεφρών σε ασθενείς με θρόμβωση νεφρικής φλέβας. Ο υπέρηχος δεν είναι αποτελεσματικός για χρήση στην ανίχνευση της ροής του αίματος στις νεφρικές φλέβες και στην αρτηρία. Αντ 'αυτού, μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπερηχογράφημα έγχρωμο doppler για την ανίχνευση της νεφρικής ροής του αίματος. Συνήθως, χρησιμοποιείται για την ανίχνευση θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού. Η αγγειογραφία με αξονική είναι αυτή τη στιγμή η κορυφαία επιλογή για τη διάγνωση της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας. Η αξονική τομογραφία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της νεφρικής μεγέθυνσης, των νεφρικών όγκων, της ροής του αίματος και άλλων νεφρικών παθολογιών. Μια εναλλακτική λύση είναι η μαγνητική αγγειογραφία. Η MRA παράγει λεπτομερείς εικόνες της νεφρικής ροής του αίματος, των νεφρών και οποιουδήποτε περιβάλλοντος ιστού. 

blood clot

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΡΟΜΒΩΣΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΦΛΕΒΑΣ

Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του θρόμβου είναι δυνατή, αλλά σπάνια γίνεται. Στο παρελθόν, η χειρουργική αφαίρεση του θρόμβου της νεφρικής φλέβας ήταν η κύρια θεραπεία, αλλά είναι πολύ επεμβατική και μπορεί να εμφανιστούν πολλές επιπλοκές.

Τις τελευταίες δεκαετίες, η θεραπεία γίνεται με ιατρικές θεραπείες που περιλαμβάνουν ενδοφλέβια και από του στόματος αντιπηκτικά. Η χρήση αντιπηκτικών μπορεί να βελτιώσει τη λειτουργία των νεφρών σε περιπτώσεις θρόμβωσης της νεφρικής φλέβα,  αφαιρώντας τον θρόμβο από τη φλέβα και αποτρέποντας την εμφάνιση περαιτέρω θρόμβων. Οι ασθενείς που ήδη πάσχουν από νεφρωσικό σύνδρομο μπορεί να μην χρειάζεται να λαμβάνουν αντιπηκτικά.

Σε αυτήν την περίπτωση, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούν και να διατηρούν μειωμένο το επίπεδο πρωτεϊνουρίας μειώνοντας το αλάτι και την περίσσεια πρωτεΐνης, και λαμβάνουν διουρητικά και στατίνες.

Ανάλογα με τη σοβαρότητα της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας, οι ασθενείς ενδέχεται να λαμβάνουν αντιπηκτικά από ένα έτος έως μια ζωή.

Εφόσον τα επίπεδα λευκωματίνης στην κυκλοφορία του αίματος είναι κάτω από 2,5 g/L, συνιστάται οι ασθενείς με θρόμβωση νεφρικής φλέβας να συνεχίσουν να παίρνουν αντιπηκτικά.

Τα κύρια αντιπηκτικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της θρόμβωσης νεφρικής φλέβας είναι η βαρφαρίνη και η ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους. Η ηπαρίνη έχει γίνει πολύ δημοφιλής, λόγω του χαμηλού κινδύνου επιπλοκών, της διαθεσιμότητάς της και επειδή μπορεί εύκολα να χορηγηθεί.

Η βαρφαρίνη είναι γνωστό ότι αλληλεπιδρά με πολλά άλλα φάρμακα, επομένως απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση.

Εάν ένας ασθενής με νεφρωσικό σύνδρομο εμφανίσει οποιοδήποτε από τα συμπτώματα θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας (πόνος στην πλάτη, αίμα στα ούρα ή μειωμένη νεφρική λειτουργία), πρέπει να επισκεφθεί αμέσως έναν γιατρό για να αποφύγει περαιτέρω επιπλοκές. Η κύρια παρενέργεια των αντιπηκτικών είναι ο κίνδυνος υπερβολικής αιμορραγίας. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: αίμα στα ούρα ή στα κόπρανα, μώλωπες, παρατεταμένες ρινορραγίες (διαρκούν περισσότερο από 10 λεπτά), αιμορραγία των ούλων, αίμα στον εμετό ή αίμα στο βήχα, ασυνήθιστοι πονοκέφαλοι, ξαφνικός σοβαρός πόνος στην πλάτη, δυσκολία στην αναπνοή ή πόνος στο στήθος, σε γυναίκες, βαριά ή αυξημένη αιμορραγία κατά τη διάρκεια της περιόδου ή οποιαδήποτε άλλη αιμορραγία από τον κόλπο. Η βαρφαρίνη μπορεί να προκαλέσει εξανθήματα, διάρροια, ναυτία (αίσθημα αδιαθεσίας) ή έμετο και απώλεια μαλλιών. Η ηπαρίνη μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία, μια ξαφνική μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων στο αίμα. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς (55 ετών και άνω) είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν νεφρική ανεπάρκεια. Η ηπαρίνη είναι κρίσιμη για την επιστροφή της φυσιολογικής λειτουργίας των νεφρών σε ασθενείς. Σε ασθενείς που λαμβάνουν ηπαρίνη, παρατηρείτε βλάβη στα νεφρά σε περίπου 33%. Με τη γρήγορη θεραπεία και τη λήψη των σωστών φαρμάκων, οι ασθενείς θα πρέπει να αυξήσουν τις πιθανότητες επιβίωσής τους και να μειώσουν τον κίνδυνο θρόμβου της νεφρικής φλέβας από τη μετανάστευση σε άλλο μέρος του σώματος.

Είναι γνωστό ότι ο διαβήτης προκαλεί αλλαγές σε παράγοντες που σχετίζονται με την πήξη και την πήξη, ωστόσο δεν είναι γνωστά πολλά για τον κίνδυνο θρομβοεμβολής ή θρόμβων σε διαβητικούς ασθενείς. Υπάρχουν μερικές μελέτες που δείχνουν ότι ο διαβήτης αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβωσης.

Τα αεροπορικά ταξίδια μεγάλων αποστάσεων συνδέονται με υψηλό κίνδυνο φλεβικής θρόμβωσης. Οι μεγάλες περίοδοι αδράνειας σε περιορισμένο χώρο μπορεί να είναι αιτία για τον αυξημένο κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων στο αίμα.

Επιπλέον, τα λυγισμένα γόνατα συμπιέζουν τη φλέβα πίσω από το γόνατο (ιγνυακή φλέβα) και η χαμηλή υγρασία, το χαμηλή οξυγόνο, η υψηλή πίεση στην καμπίνα και η κατανάλωση αλκοόλ πήζουν το αίμα. Υπάρχουν ομάδες ανθρώπων που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν θρόμβο κατά τη διάρκεια ή μετά από μια μακρά πτήση. Οι ταξιδιώτες που έχουν υποβληθεί πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση ή που έχουν κακοήθη ασθένεια, όπως ο καρκίνος ήοι γυναίκες που είναι έγκυες διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.

Προληπτικά μέτρα πριν από την πτήση μπορούν να ληφθούν σε αυτές τις ομάδες κινδύνου, ως λύση. 

Οι ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού έχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης νεφρικής φλέβας (περίπου 0,4% έως 6%). Η θρόμβωση νεφρικής φλέβας είναι γνωστό ότι ευθύνεται για μεγάλο ποσοστό της νεφρικής ανεπάρκειας σε μεταμοσχευμένους, λόγω τεχνικών προβλημάτων (βλάβη στη νεφρική φλέβα), διαταραχών πήξης, διαβήτη, κατανάλωσης κυκλοσπορίνης κ.ά. . Σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού, συνήθως, συνταγογραφείται κυκλοσπορίνη, ένα ανοσοκατασταλτικό φάρμακο που είναι γνωστό ότι μειώνει τη νεφρική ροή του αίματος, αυξάνει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων στο αίμα και προκαλεί βλάβη στον ενδοθηλιακό ιστό των φλεβών. Στους ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού δίνονται χαμηλές δόσεις ασπιρίνης, η οποία έχει κάποια δραστηριότητα κατά των αιμοπεταλίων. Υπάρχει κίνδυνος αιμορραγίας σε ασθενείς που μεταμοσχεύονται όταν χρησιμοποιούν αντιπηκτικά, όπως η βαρφαρίνη και η ηπαρίνη. Μια συνήθης χαμηλή δόση ασπιρίνης σε ασθενείς με μεταμόσχευση νεφρού που λαμβάνουν, επίσης, κυκλοσπορίνη μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης θρόμβωσης της νεφρικής φλέβας.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία σας

blob 10

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

 Διαβάστε, επίσης,

Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

Ασκίτης

Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

Μήπως έχετε κατακράτηση υγρών;

Πνευμονική εμβολή

Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

Ολικά λευκώματα αίματος

Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 189 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 05 Οκτωβρίου 2020 02:20
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων

    Ακράτεια ούρων

    Ακράτεια ούρων είναι η ακούσια διαφυγή ούρων από την κύστη. Λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του ύπνου ή της ημέρας. Η ποσότητα των ούρων ποικίλλει. Αφορά την ιατρική όταν αποτελεί κοινωνικό και/ή πρόβλημα υγείας του ασθενή ή της οικογένειάς του

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι, αυξάνεται με την ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες < Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    • Ακούσια διαφυγή ούρων 
    • Επείγουσα ανάγκη ούρησης
    • Καύσος κατά την ούρηση
    • Περινεϊκός ερεθισμός

    ΑΙΤΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    • Εξασθένιση των μυών του πυελικού εδάφους 
    • Εξασθένιση του σφιγκτήρα της ουρήθρας
    • Ερεθισμός της κύστης (κυστίτιδα, όγκοι, λίθοι, εκκολπώματα)
    • Αστάθεια της κινητικής/αισθητικής μοίρας του εξωστήρα μυ (συμφόρηση, άνοια, παρκινσονισμός)
    • Ανατομική απόφραξη (προστάτης, στενώματα, κυστεοκήλη)
    • Νευρογενής κύστη (σακχαρώδης διαβήτης, κακώσεις σπονδυλικής στήλης, σκλήρυνση κατά πλάκας)
    • Βλάβη ΚΝΣ (σοβαρή άνοια)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    • Μεγάλη ηλικία
    • Γυναίκες/ανεπάρκεια οιστρογόνων
    • Υπερτροφία προστάτη (άνδρες)
    • Πολυτοκία (γυναίκες)
    • Άνοια
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Κακώσεις σπονδυλικής στήλης 
    • Σκλήρυνση κατά πλάκας
    • Κακή γενική κατάσταση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος
    • Κολπική έκκριση (γυναίκες)
    • Ουρηθρική έκκριση (άνδρες)
    • Δράση φαρμάκων (διουρητικά)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική ούρων - συνήθως, φυσιολογική. Μπορεί να δείξει γλυκοζουρία (σακχαρώδης διαβήτης), πρωτεϊνουρία (σπειραματονεφρίτιδα), λευκοκυττάρωση (φλεγμονές), ερυθροκύτταρα (όγκοι) ή βακτηρίδια (φλεγμονές)
    • Καλλιέργεια ούρων - θετική σε λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία - παθήσεις των νεφρών

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διουρητικά (χαμηλό ειδικό βάρος ούρων)
    • Αντιβιοτικά (αρνητική καλλιέργεια ούρων)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Διαταραχές με παθολογικά εργαστηριακά ευρήματα επιδεινώνουν το πρόβλημα της ακράτειας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Σχετίζονται με τα βασικά αίτια της ακράτειας
    • Εξασθένηση ουρηθρικού σφιγκτήρα
    • Υπερτροφία προστάτη 
    • Νευρογενής κύστη
    • Όγκοι κύστης 
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Κυστεοουρηθρογράφημα μετά από ούρηση - μπορεί να δείξει παθολογική κύστη και/ή ουρήθρα
    • Διάγραμμα που λαμβάνεται με το κυστεόμετρο - μπορεί να δείξει παθολογική πίεση σφιγκτήρα ή παθολογική κύστη
    • Μέτρηση υπολειπόμενου ποσού ούρων μετά από κένωση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογράφημα νεφρών - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στους νεφρούς
    • Υπερηχογράφημα πυέλου - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στην πύελο
    • Υπερηχογράφημα δια μέσου του ορθού - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στον προστάτη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η διάγνωση συνήθως βασίζεται στο ιστορικό 
    • Η κλινική εξέταση στους άνδρες πρέπει να συμπεριλαμβάνει ψηλάφηση της κοιλίας (για διογκωμένη κύστη), δακτυλική εξέταση (σε υπερτροφία προστάτη) και νευρολογική εξέταση 
    • Η κλινική εξέταση στις γυναίκες πρέπει να συμπεριλαμβάνει ψηλάφηση κοιλίας (για διογκωμένη κύστη), κολποσκόπηση και αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση (σε παθήσεις του γεννητικού συστήματος) και νευρολογική εξέταση 
    • Μερικές φορές είναι χρήσιμο να αναπαραστήσει ο ασθενής της δραστηριότητες (όπως βήχας, φτέρνισμα, γέλιο) που οδηγούν στη διαφυγή ούρων  

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής

     3

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    • Διάγνωση και θεραπεία των πρωτοπαθών διαταραχών που σχετίζονται με τη ακράτεια (όπως, λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος, όγκοι κύστης, υπερτροφία προστάτη)
    • Καλή υγιεινή περινέου
    • Ασκήσεις μυών πυελικού εδάφους (Kegel)
    • Έλεγχος της διαφυγής με εξάσκηση
    • Διαλείπων καθετηριασμός (σε επιλεγμένες περιπτώσεις)
    • Πάνες ακράτειας
    • Μόνιμος καθετηριασμός (σε επιλεγμένες περιπτώσεις) 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Συνιστάται πλήρης δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ 

    • Κανονική 
    • Σε καταστάσεις όπου η πρόσβαση στο μπάνιο είναι περιορισμένη, συνιστάται αποφυγή λήψης μεγάλων ποσοτήτων υγρών ή ποτών που περιέχουν καφεΐνη ή αλκοόλ

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στο συγκεκριμένο πρόβλημα όσο και στην υποκείμενη διαταραχή
    • Οδηγίες για καλή διατροφή και άσκηση 
    • Συχνότητα ούρησης που εξατομικεύεται 
    • Εύκολη πρόσβαση στις τουαλέτες 
    • Ασκήσεις (Kegel) μυών πυελικού εδάφους

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αστάθεια του εξωστήρα μυ:

    • Οξυβουκινίνη 2,5-5 mg 4 φορές την ημέρα
    • Προπανθελίνη 15-30 mg 3 φορές την ημέρα
    • Δικυκλομίνη 10-20 mg 4 φορές την ημέρα
    • Φλαβοξάτη 100-200 mg 3 φορές την ημέρα
    • Ιμιπραμίνη 25-50 mg 3 φορές την ημέρα 

    Ανεπάρκεια του σφιγκτήρα:

    • Ψευδοεφεδρίνη 30-60 mg 3 φορές την ημέρα
    • Φαινυλοπροπανολαμίνη 75 mg 2 φορές την ημέρα
    • Ιμιπραμίνη 25-50 mg 3 φορές την ημέρα 

    Υποτονική κύστη και ακράτεια εξ υπερχειλίσεως:

    • Βεθανεχόλη 10-30 mg 3 φορές την ημέρα 

    Υπερτροφία προστάτη και ακράτεια εξ υπερχειλίσεως:

    • Πραζοσίνη 1-2 mg 3 φορές την ημέρα
    • Φιναστερίδη 5 mg 5 φορές την ημέρα

    Αντενδείξεις:

    • Λαμβάνονται υπόψη για κάθε φάρμακο προτού την έναρξη της θεραπείας
    • Αντιχολινεργικοί παράγοντες αντενδείκνυνται σε ασθενείς με γλαύκωμα ή υπερτροφία του προστάτη 

    Προφυλάξεις:

    • Χορήγηση της ελάχιστης δόσης στους ηλικιωμένους ασθενείς
    • Συνήθεις παρενέργειες: ξηροστομία, θόλωση οράσεως, δυσκοιλιότητα, ορθοστατική υπόταση, διανοητική σύγχυση

    Η θεραπεία για την ακράτεια ούρων εξαρτάται από τον τύπο της ακράτειας, τη σοβαρότητα και την υποκείμενη αιτία. Μπορεί να χρειαστεί συνδυασμός θεραπειών. Εάν μια υποκείμενη κατάσταση προκαλεί τα συμπτώματά σας, ο γιατρός σας θα αντιμετωπίσει πρώτα αυτήν την κατάσταση.

    Ο γιατρός  είναι πιθανό να προτείνει πρώτα τις λιγότερο επεμβατικές θεραπείες και να προχωρήσει σε άλλες επιλογές μόνο εάν αυτές οι τεχνικές αποτύχουν.

    Τεχνικές συμπεριφοράς

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει:

    Ασκήσεις ουροδόχου κύστης, προγραμματισμό ούρησης, διαχείριση υγρών και διατροφής, για να ανακτήσετε τον έλεγχο της ουροδόχου κύστης. Ίσως, χρειαστεί να μειώσετε ή να αποφύγετε αλκοόλ, καφεΐνη ή όξινα τρόφιμα. Η μείωση της κατανάλωσης υγρών, η απώλεια βάρους ή η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας μπορεί, επίσης, να διευκολύνουν το πρόβλημα. Οι ασκήσεις μυών πυελικού εδάφους και η ηλεκτρική διέγερση όπου τα ηλεκτρόδια εισάγονται προσωρινά στο ορθό ή στον κόλπο για να διεγείρουν και να ενισχύουν τους μυς του πυελικού εδάφους είναι αποτελεσματικά για την ακράτεια ούρων.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται, συνήθως, για τη θεραπεία της ακράτειας περιλαμβάνουν:

    -Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να ηρεμήσουν μια υπερδραστήρια ουροδόχο κύστη και μπορεί να είναι χρήσιμα για την ακράτεια (οξυβουτυνίνη, τολτεροδίνη, δαριφενασίνη, φεσοτεροδίνη, solifenacin και trospium.

    -Mirabegron. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ακράτειας. Αυτό το φάρμακο χαλαρώνει τον μυ της ουροδόχου κύστης και μπορεί να αυξήσει την ποσότητα ούρων που μπορεί να συγκρατήσει η κύστη σας.

    -Άλφα αποκλειστές. Σε άνδρες με ακράτεια ώθησης ή υπερχείλισης, αυτά τα φάρμακα χαλαρώνουν τους μυς του αυχένα της ουροδόχου κύστης και τις μυϊκές ίνες στον προστάτη και διευκολύνουν την εκκένωση της ουροδόχου κύστης (ταμσουλοσίνη, αλφουζοσίνη, σιλοδοσίνη, δοξαζοσίνη και τεραζοσίνη.

    -Τοπικά οιστρογόνα. Για τις γυναίκες, η εφαρμογή τοπικών οιστρογόνων χαμηλής δόσης σε μορφή κολπικής κρέμας, δακτυλίου ή επιθεμάτων μπορεί να αναζωογονήσει τους ιστούς στην ουρήθρα και στην κολπική περιοχή. Τα συστηματικά οιστρογόνα, ως χάπια, δεν συνιστώνται για την ακράτεια ούρων και μπορεί ακόμη και να την επιδεινώσουν.

    Ιατρικές συσκευές

    Μια μικρή συσκευή τύπου ταμπόν εισάγεται στην ουρήθρα πριν από μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, όπως το τένις, που μπορεί να προκαλέσει ακράτεια. Το ένθετο λειτουργεί ως βύσμα για την αποφυγή διαρροής και αφαιρείται πριν από την ούρηση ή ένα άκαμπτο δαχτυλίδι που εισάγεται στον κόλπο και το φοράτε όλη την ημέρα. Η συσκευή χρησιμοποιείται, συνήθως, σε πρόπτωση μήτρας που προκαλεί ακράτεια. 

    Επεμβατικές θεραπείες

    Συσκευή διέγερσης ιερού νεύρου

    Ενέσεις υλικού. Ένα συνθετικό υλικό εγχύεται σε ιστό που περιβάλλει την ουρήθρα. Το διογκωτικό υλικό βοηθά να διατηρηθεί η ουρήθρα κλειστή και να μειωθεί η διαρροή ούρων. Αυτή η διαδικασία είναι γενικά πολύ λιγότερο αποτελεσματική από τις πιο επεμβατικές θεραπείες, όπως η χειρουργική επέμβαση για ακράτεια στρες και συνήθως, πρέπει να επαναλαμβάνεται τακτικά.

    Τοξίνη αλλαντίασης τύπου Α (Botox). Ενέσεις Botox στο μυ της ουροδόχου κύστης μπορεί να είναι χρήσιμες

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν δεν λειτουργούν άλλες θεραπείες, πολλές χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προκαλούν ακράτεια ούρων:

    Λωρίδες του ιστού του σώματός σας, συνθετικό υλικό ή πλέγμα χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν μια πυελική σφεντόνα γύρω από την ουρήθρα και την περιοχή του πυκνού μυός όπου η ουροδόχος κύστη συνδέεται με την ουρήθρα (λαιμός της ουροδόχου κύστης). Η σφεντόνα βοηθά στη διατήρηση της ουρήθρας κλειστής, ειδικά όταν βήχετε ή φταρνίζεστε. 

    Στήριξη στην ουρήθρα και στον αυχένα της ουροδόχου κύστης - μια περιοχή πυκνού μυός όπου η ουροδόχος κύστη συνδέεται με την ουρήθρα. Περιλαμβάνει κοιλιακή τομή, οπότε γίνεται κατά τη διάρκεια γενικής ή σπονδυλικής αναισθησίας.

    Σε γυναίκες με μικτή ακράτεια και πρόπτωση πυελικού οργάνου, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει συνδυασμό μιας διαδικασίας σφεντόνας και χειρουργικής επέμβασης πρόπτωσης.

    Τεχνητός σφιγκτήρας ούρων. Στους άνδρες, ένας μικρός δακτύλιος γεμάτος με υγρό εμφυτεύεται γύρω από το λαιμό της ουροδόχου κύστης για να κρατήσει τον ουροποιητικό σφιγκτήρα κλειστό μέχρι να είστε έτοιμοι να ουρήσετε. Για ούρηση, πιέζετε μια βαλβίδα εμφυτευμένη κάτω από το δέρμα που προκαλεί το ξεφούσκωμα του δακτυλίου και επιτρέπει στα ούρα από την κύστη σας να ρέουν.

    Απορροφητικές πάνες και καθετήρες

    Εάν οι ιατρικές θεραπείες δεν μπορούν να εξαλείψουν εντελώς την ακράτεια, μπορείτε να δοκιμάσετε προϊόντα που βοηθούν στην ανακούφιση της ταλαιπωρίας:

    Πάνες και προστατευτικά ενδύματα. 

    Καθετήρας. Εισάγετε έναν μαλακό σωλήνα (καθετήρα) στην ουρήθρα σας αρκετές φορές την ημέρα για να αποστραγγίσετε την ουροδόχο κύστη σας. Θα σας δοθούν οδηγίες για τον καθαρισμό αυτών των καθετήρων για ασφαλή χρησιμοποίηση.

    Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

    Αφήστε το δέρμα σας να στεγνώσει στον αέρα

    Αποφύγετε το συχνό πλύσιμο, διότι αυτό μπορεί να προκαλεί λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης

    Χρησιμοποιήσετε μια κρέμα φραγμού, όπως βούτυρο κακάο, για να προστατεύσετε το δέρμα σας από τα ούρα

    Εάν έχετε νυχτερινή ακράτεια ούρων, κάντε την τουαλέτα πιο βολική

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κάθε 2 εβδομάδες στην αρχή (ενόσω ο ασθενής μαθαίνει τις ασκήσεις και έχει αρχίσει η θεραπεία)
    • Κάθε τρίμηνο στη συνέχεια, όταν ο ασθενής βρίσκεται υπό έλεγχο και το θεραπευτικό σχήμα σταθεροποιείται 
    • Παρακολούθηση για την εμφάνιση παρενεργειών
    • Έλεγχος ορθοστατικής υπότασης 
    • Συνιστάται μέτρηση ενδοφθάλμιας πίεσης στους ασθενείς υψηλού κινδύνου
    • Περιοδική ανάλυση ούρων για την πρώιμη ανίχνευση λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Ισομετρικές ασκήσεις Kegel σε γυναίκες μετά από τοκετό
    • Τακτική εξέταση της πυέλου σε γυναίκες για πιθανές διαταραχές
    • Τακτική εξέταση του ορθού σε άνδρες για την πρώιμη ανίχνευση διαταραχών του προστάτη. Αντιμετώπιση υπερτροφίας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος 
    • Υδρονέφρωση (σε υποτονική κύστη ή σε απόφραξη)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (σε αποφρακτική υδρονέφρωση)
    • Αντίθετη επίδραση των φαρμάκων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η πρόγνωση είναι συνήθως καλή. Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν βελτίωση στην κατακράτηση των ούρων με την κατάλληλη φαρμακευτική αντιμετώπιση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

    Γηριατρικό: Αυτή η διαταραχή αφορά, συνήθως, τους ηλικιωμένους 

    13 1486970600 h2

    Διαβάστε, επίσης,

    Ενούρηση

    Το cranberry είναι υπερτροφή

    Πότε πρέπει να παίρνετε κράνμπερι

    Οι καλύτερες θεραπείες για τη νυχτερινή ενούρηση

    Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

    Ακράτεια ούρων

    Κάνναβη και ακράτεια ούρων

    Σηκώνεστε τη νύχτα για τουαλέτα;

    Για όσους έχουν ακράτεια ούρων

    Οι καλύτερες θεραπείες για την ακράτεια ούρων στους άνδρες

    Γυναικεία ακράτεια ούρων από προσπάθεια

    Θεραπεία του καρκίνου του προστάτη

    Ρομποτική da Vinci προστατεκτομή για τον καρκίνο του προστάτη

    Θεραπεία διηθητικού καρκίνου της ουροδόχου κύστεως

    Ρομποτική χειρουργική για την ακράτεια ούρων

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Δεν απαιτεί πάντα θεραπεία ο καρκίνος του προστάτη

    Μύθοι και αλήθειες για την ακράτεια ούρων

    Το χειρουργείο στον καρκίνο προστάτη προκαλεί ανικανότητα

    Πώς η ακράτεια ούρων προκαλεί κατάθλιψη

    Διάμεση κυστίτιδα

    Μάθετε να αξιολογείτε σωστά το PSA

    Ουροδυναμική μελέτη

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Σύνδρομο ιππουρίδας

    Χρήσιμες συμβουλές για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Πολυκόμπι

    Σύνδρομο της Υπερδραστήριας Κύστης

    Τα γηριατρικά σύνδρομα

    Οι ασκήσεις Κέγκελ για τις γυναίκες

    Βιοανάδραση

    Νόσος Alzheimer

    Κυστεοκήλη

    Ασκήσεις Κέγκελ για σεξουαλική υγεία

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία

    Αναφυλαξία

    Αναφυλαξία είναι μια δραματική οξεία, συστηματική αντίδραση, εμφανής από τον κνησμό, την ερυθρότητα (έξαψη), την κνίδωση, την αναπνευστική δυσχέρεια και την σύμπτωση των αγγειακών τοιχωμάτων, που ακολουθεί την έκθεση σε αντιγόνο ενός ευαισθητοποιημένου ατόμου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Γενετική: Γενετική προδιάθεση για ευαισθητοποίηση σε μερικά αντιγόνα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    • Κνησμός, ερυθρότητα, κνίδωση, αγγειοοίδημα
    • Δύσπνοια, βήχας, ρόγχος
    • Ρινόρροια, βρογχόρροια, συρρίτουσα αναπνοή
    • Δυσκολία στην κατάποση 
    • Ναυτία, έμετος, διάρροια, κράμπες, πρήξιμο
    • Ταχυκαρδία, υπόταση, shock, συγκοπή
    • Κακουχία, ρίγη
    • Μυδρίαση

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    Ανοσολογικά επαγόμενη διαδικασία. Η πλειοψηφία είναι IgE επαγόμενα, όπου ένα αντιγόνο προκαλεί αποκοκκίωση μονοκυττάρων, όπως στα δήγματα υμενοπτέρων ή στην απτίνη της πενικιλλίνης. Άλλα προκύπτουν με την ενεργοποίηση του συμπληρώματος με τις αναφυλατοξίνες C3a, C4a, και C5a που προκαλούν την αποκοκκίωση των μαστοκυττάρων και βασεόφιλων, τέτοια όπως πολλές αντιδράσεις σε προϊόντα αίματος. Μη ανοσολογικοί ενεργοποιητές των μαστοκυττάρων τέτοια όπως τα ιωδούχα σκιαστικά μέσα ή οπιούχα προκαλούν αναφυλακτικές αντιδράσεις. Αίτια που προκαλούν μη IgE ή μη μέσω μαστοκυττάρων επαγόμενα αναφυλακτικά σύνδρομα, περιλαμβάνουν αντιδράσεις σε ρυθμιστές (συντονιστές) μεταβολισμού του αραχιδονικού οξέος, θειούχες ενώσεις, καταμήνια αναφυλαξία, αναφυλαξία επαγόμενη από την άσκηση και ιδιοπαθή υποτροπιάζουσα αναφυλαξία. Μερικά σημαντικά αίτια είναι:

    • Αντιμικροβιακά (π.χ. πενικιλλίνη)
    • Δήγματα εντόμων (π.χ. μελισσών, σφηκών, κοριών, φθειρών)
    • Ανοσοθεραπεία
    • Φαγητά (π.χ. φΙστίκια, καρύδια, φουντούκια, μαλακόστροκα, γάλα αγελάδας, αυγά, μαλάκια, ψάρια, σόγια περισσότερο συχνά)
    • Μακρομόρια (π.χ. χυμοπαπαΐνη, ινσουλίνη, δεξτράνες, γλυκοκορτικοειδή, πρωταμίνη)
    • Εμβόλια
    • Προϊόντα αίματος
    • Διαγνωστικά χημικά (ιωδούχα σκιαστικά μέσα)
    • Λαστιχένια, πλαστικά (γάντια, καθετήρες)
    • Αέριο αιθυλενοξείδιο (σωληνώσεις διάλυσης, άλλα αποστειρωμένα προϊόντα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αναφυλακτική αντίδραση: Εμφανίζεται μετά την πρώτη επαφή με την ουσία, τέτοια όπως πολυμυξίνη, πενταμιδίνη, ακτινογραφικά σκιερά μέσα, ασπιρίνη
    • Παρασυμπαθητικοτονικό σύνδρομο (αγγειοπνευμονογαστρικές αντιδράσεις): Βραδυκαρδία με υπόταση. Επίσης δεν εμφανίζεται με ταχυκαρδία, ερύθημα, κνίδωση, αγγειοοίδημα, κνησμό ή άσθμα τα οποία ευρίσκονται στην αναφυλαξία
    • Ψευδοαναφυλακτικές αντιδράσεις: Υπάρχουν σκέψεις ότι προκαλούνται από την απελευθέρωση ελεύθερης προκαΐνης
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση: Καλοήθης ή κακοήθης υπερανάπτυξη των μαστοκυττάρων. Μπορεί να έχει λευχαιμία. Η χρωστική κνίδωση συνήθως βρίσκεται στην πρώιμη μορφή και έγκειται στην παροσίαβερυθρόφαιων κηλιδοβλατιδωδών δερματικών αλλοιώσεων με κνίδωση μετά από τραύμα (σημείο του Darier). Η βιοψία του μυελού των οστών είναι συνήθως διαγνωστική. Δεν διακρίνεται κλινικά από την αναφυλαξία.
    • Υστερικός κόμπος
    • Κληρονομικό αγγειοοίδημα: Έλλειψη της C1q εστεράσης. Σε αντιπαράθεση με την αναφυλαξία υπάρχει αγγειοοίδημα χωρίς πόνο και χωρίς κνίδωση, ερυθρότητα ή άσθμα. Συνήθως η έναρξη είναι πιο αργή και αν απουσιάζει σημαντική απόφραξη των αεραγωγών, είναι χωρίς υπόταση.
    • Φαιοχρωματοκύττωμα: Παραδόξως εξαιτίας β2-διέγερσης, μερικοί ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα παρουσιάζουν κρίσεις υπότασης, που συνοδεύονται από ταχυκαρδία. Η κνίδωση, το αγγειοοίδημα και το άσθμα απουσιάζουν
    • Καρκινοειδές σύνδρομο 
    • Ορονοσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υποξαιμία, υπερκαπνία, οξείδωση
    • Αυξημένη ισταμίνη ορού και ούρων (μικρή ηπατική κυκλοφορία)
    • Αυξημένη τρυπτάση ορού (ώρες)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κεντρική υποβολαιμία που σχετίζεται με περιφερική αιμόσταση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ιστορικό και κλινικά ευρήματα είναι διαγνωστικά

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ασθενής: αυτοί οι ασθενείς με δερματικό αγγειοοίδημα, κνίδωση και ελάχιστο βρογχοσπασμό (με κατάλληλο εξοπλισμό διάσωσης), αφήνονται ελεύθεροι, όταν τα σημεία και συμπτώματα έχουν εξαφανιστεί
    • Μέτρια ως σοβαρή αναφυλαξία ή ασθενείς που ζουν μακρυά από ιατρικές ευκολίες, πρέπει να θεραπεύονται σε θάλαμο εντατικής θεραπείας και να εισάγονται για παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της νύχτας 
    • Όλοι οι ασθενείς χρειάζονται μια συνταγή στο εξιτήριο για ένα ειδικό αλλεργιολόγο, αν το αίτιο της αναφυλαξίας δεν είναι σαφές
    • Οι ασθενείς με αναφυλαξία από δήγματα εντόμων ωφελούνται από την ανοσοθεραπεία απευαισθητοποίησης μετά το εξιτήριο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    Η θεραπεία εξαρτάται από (είναι ανάλογη με) τη σοβαρότητα 

    • Άμεση φαρμακευτική θεραπεία 
    • Διατήρηση των αεροφόρων οδών του ασθενούς - ενδοτραχειακός σωλήνας και υποβοηθούμενος αερισμός μπορεί να είναι απαραίτητο, πιθανή τραχειοστομία
    • Οξυγόνο
    • Αιμοστατική ταινία, τοποθετημένη εγγύς στο σημείο της ένεσης ή του τσιμπήματος εάν είναι δυνατό, για να αποκλείσει λεμφική ή φλεβική παροχέτευση, αλλά όχι αρτηριακή ροή
    • Ταχεία απευαισθητοποίηση, εάν η δερματική δοκιμασία είναι θετική για μια ουσία, που πρέπει να δοθεί αντιορός για αλλαντίαση, διφθερίτιδα ή τσίμπημα φιδιών 

    maxresdefault 16

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Κλινήρης έως ότου παρέλθει η αναφυλαξία 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Τίποτα έως ότου παρέλθει η αναφυλαξία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Άμεσα και συνεχώς 

    Επινεφρίνη:

    • Λιγότερο σοβαρή αντίδραση: 0,3-0,5 mg (0,3-0,5 ml σε διάλυμα 1:1000) ΕΜ κάθε 20-30 λεπτά και για όσο χρειάζεται έως 3 δόσεις
    • Αντιδράσεις απειλούσες τη ζωή: 0,5 mg (5 ml διαλύματος 1:10.000) σε αργή ΕΦ έγχυση και επαναλάβετε κάθε 5-10 λεπτά για όσο χρειάζεται. Εάν δεν είναι δυνατή η ΕΦ οδός, μπορεί να είναι αποτελεσματική η ενδογλωσσική ή ενδοτραχειακή οδός

    Εάν είναι σοβαρή αντίδραση (υπόταση):

    Αντιϊσταμινικά (Η1 και Η2)

    • Διφαινυδραμίνη (Η1): 20-50 mg ΕΦ (ΕΜ ή από το στόμα) κάθε 6 ώρες, για 24 ώρες
    • Σιμετιδίνη (Η2): 300 mg ΕΦ σε 3-5 λεπτά

    Σε εμμένουσα υπόταση:

    Αγγειοσυσπαστικά (ντοπαμίνη)

    • 200 mg σε 500 ml δεξτρόζης σε νερό χορηγούμενα με αντλία έγχυσης 
    • Τιτλοποιείστε την αρτηριακή πίεση 
    • 3-20 gr/Kg/λεπτό συνήθως χρησιμοποιούμενο ευρέως
    • Πρέπει να δοθεί μέσω ενός υψηλής ποιότητας καθετήρα ενδοφλέβιας έγχυσης, προτιμότερο μέσω κεντρικής γραμμής

    Σε εμμένοντα βρογχόσπασμο:

    Βρογχοδιασταλτικά:

    • Αμινοφυλλίνη
    1. 6 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε περίοδο 10-20 λεπτών στους ασθενείς στους οποίους δεν έχει χορηγηθεί προγενέστερα θεοφυλλίνη
    2. 35 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε 10-20 λεπτά σε ασθενείς στους οποίους έχει προγενέστερα χορηγηθεί θεοφυλλίνη χωρίς σημεία ή συμπτώματα τοξικότητας
    3. Ακολουθείστε σε ΕΦ έγχυση 0,9 mg/Kg/λεπτό 
    4. Διατηρείστε το επίπεδο αίματος 10-15 mcg/ml
    • Εισπνεόμενοι β2-ανταγωνιστές (αλβουτερόλη) 2,5 mg (0,5 cc σε 0,5 διάλυμα) σε 3 cc φυσιολογικού ορού με νεφελοποιητή q 1-2 ώρες όσο χρειάζεται

    Άλλα:

    • Κορτικοστεροειδή (σουξινική ηλεκτρική νατριούχος υδροκορτιζόνη): δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα αλλά πρέπει να χορηγείται για να προλάβει παρατεταμένη ή υποτροπιάζουσα αναφυλαξία, 250-500 mg ΕΦ q 4-6 ώρες (4-8 mg/Kg για παιδιά)
    • Ρακεμική επινεφρίνη: σε οίδημα λάρυγγα, 0,5 cc σε 2,25% διάλυμα σε 3 cc φυσιολογικό ορό με εισπνευστήρα. Μπορείτε να επαναλάβετε κάθε 1-2 ώρες
    • Φυσιολογικός ορός ή διάλυμα Ringer με γαλακτικό: όσο είναι απαραίτητο για να διατηρήσουμε την έγχυση των ιστών 
    • Γλυκαγόνη: μπορεί να είναι αποτελεσματική στην εμμένουσα υπόταση που προκαλείται από τη σύγχρονη θεραπεία με β-αναστολείς, 50 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε ένα λεπτό ή εναλλακτικά λόγω του μικρού χρόνου ημιζωής, μπορεί να δοθεί σε συνεχή έγχυση σε 5-15 mcg/λεπτό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τα ζωτικά σημεία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για αρκετές ώρες μετά τη λύση της αναφυλαξίας, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν για έως 24 ώρες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή των φαρμάκων και τροφών που προκαλούν την αντίδραση
    • Οι ασθενείς που είναι αναφυλακτικοί σε δήγματα εντόμων, πρέπει να κουβαλούν ένα τσαντάκι που να περιέχει μια σύριγγα προγεμισμένη με επινεφρίνη και ένα ψακαστήρα επινεφρίνης κάθε φορά που βγαίνουν από το σπιτι, να αποφεύγουν τις περιοχές που είναι πιθανή η έκθεση σε έντομα, να φορούν παπούτσια έξω από το σπίτι, να αποφεύγουν τις περιοχές που είναι πιθανόν η έκθεση σε έντομα, να φορούν παπούτσια έξω από το σπίτι, να αποφεύγουν τα σπρέϋ των μαλλιών, τα αρώματα, τις κολόνιες, τα aftershave και τα έντονα βαμμένα ρούχα
    • Φοράτε μια ταυτότητα επαγρύπνησης, που υποδεικνύει τις ουσίες ή το γεγονός που προκαλεί την αναφυλαξία
    • Οι κλινικοί, όταν χορηγούν φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν αναφυλαξία, πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για την εμφάνιση της, να αναγνωρίζουν τα πρώιμα σημεία και να έχουν διαθέσιμη επινεφρίνη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υποξαιμία
    • Καρδιακή ανακοπή
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Ευνοϊκή εάν θεραπευθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Ασθενείς με αναφυλαξία σε περιστασιακά/τυχαίο φαγητό και δήγματα εντόμων, εάν δεν εκτίθενται στο αιτιολογικό αντιγόνο για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα χάσουν την ευαισθησία τους. Η σύνεση υπαγορεύει το συνεχές κουβάλημα ενός κουτιού πρώτων βοηθειών με επινεφρίνη
    • Οι ασθενείς που χρειάζονται να εξεταστούν με ιωδιούχα σκιαστικά μέσα πρέπει να προετοιμάζονται με στεροειδή αντιϊσταμινικά

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    ip002 anaphylaxis img1 au

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Δερματικές αντιδράσεις φαρμάκων

    Λάδι για τις αλλεργίες

    Τα ζώα προστατεύουν από τις αλλεργίες

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Μην φοβάστε όταν λερώνονται τα παιδιά σας

    Αφήστε τα παιδιά σας να λερωθούν

    Τι να κάνετε αν έχετε αλλεργίες

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Συσκευές που ανιχνεύουν επικίνδυνες ουσίες στα τρόφιμα

    Τα συχνότερα αλλεργιογόνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αλλεργίες

    Οι βιταμίνες για την αλλεργία από γύρη

    Όταν οι πολύποδες της μύτης είναι χρόνιοι

    Πολύποδες της μύτης

    Εσείς τι προτιμάτε σκύλο η γάτα;

    Εσείς έχετε αλλεργία στις γάτες;

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Οι ευωδιές της ευεξίας

    Νέο τεστ για την αλλεργία

    Αλλεργίες

    Πίνακας αλλεργιογόνων

    Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

    Τι είναι τα RAST test;

    Αλλεργία στο σπέρμα

    Αλλεργία στα μάτια

    Αλλεργία στην πενικιλλίνη

    Αλλεργίες στα παιδιά

    Αλλεργία στην ασπιρίνη

    Η ιστορία της Αλλεργιολογίας

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Είσαστε αλλεργικοί στο σκιαγραφικό;

    Αναφυλαξία

    Τι είναι η κνίδωση;

    Θεραπευτικός αλγόριθμος της αναφυλαξίας

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεμοβλογιά

    Ανεμοβλογιά

    Η ανεμοβλογιά είναι συχνό και πολύ μεταδοτικό εξάνθημα της παιδικής ηλικίας και χαρακτηρίζεται, από συρρέουσες φυσαλίδες στο δέρμα και στους βλεννογόνους 

    • Οφείλεται στον ερπητοϊό της ανεμοβλογιάς - έρπητα ζωστήρα (VZV). Μεταδίδεται με την επαφή ή με εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων και παρουσιάζει έξαρση από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο
    • Ο χρόνος επώασης της ανεμοβλογιάς είναι 14-16 ημέρες (κυμαίνεται από 11-21 ημέρες). Οι ασθενείς μεταδίδουν τη νόσο 24 ώρες πριν την εμφάνιση του εξανθήματος μέχρι τον σχηματισμό της τελευταίας κρούστας στις βλάβες. Οι περισσότεροι άνθρωποι νοσούν στην παιδική ηλικία και αποκτούν μόνιμη ανοσία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέγιστη επίπτωση μεταξύ 5-9 χρόνων, μπορεί να προσβάλλει όμως κάθε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Πρόδρομα συμπτώματα - πυρετός, κόπωση, ανορεξία, ήπια κεφαλαλγία
    • Χαρακτηριστικό εξάνθημα - συρρέουσες "σαν δάκρυα" φυσαλίδες πάνω σε ερυθηματώδη βάση 
    • Διαδοχική έκθεση των εξανθηματικών στοιχείων 
    • Εξέλιξη των βλαβών σε κηλίδες, βλατίδες, φυσαλίδες μέχρι το σχηματισμό εφελκίδων 
    • Ταχεία εξέλιξη όλων των εξανθηματικών στοιχείων 
    • Κνησμώδης
    • Ξεκινά από τον κορμό και εξαπλώνεται στο πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής 
    • Ελάχιστη συμμετοχή των άκρων 
    • Οι βλάβες μπορεί να εκδηλωθούν και στους βλεννογόνους (στόματος και γεννητικών οργάνων) 

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    Μετάδοση σε επίνοσα άτομα με την επαφή ή με εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Απουσία λοίμωξης στο παρελθόν 
    • Ανοσοκαταστολή (ειδικά σε παιδιά με λευχαιμία, λέμφωμα ή λήψη υψηλών δόσεων κορτικοστεροειδών)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Απλός έρπης 
    • Έρπης ζωστήρας 
    • Μολυσματικό κηρίο
    • Φλεγμονή από Coxsackie
    • Βλατιδώδης κνίδωση
    • Ψώρα
    • Ερπητική δερματίτιδα
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    • Τα λευκοκύτταρα μπορεί να είναι φυσιολογικά, ελαττωμένα ή μέτρια αυξημένα
    • Σεσημασμένη λευκοκυττάρωση υπόνοια για δευτερογενή λοίμωξη 
    • Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα σε ξέσματα φυσαλίδων με χρώση Tzank
    • Απομόνωση του ιού σε καλλιέργεια ανθρώπινων ιστών 
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    • Έρπητας ζωστήρας
    • Απλός έρπης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ιστολογικά ταυτόσημες δερματικές βλάβες με αυτές του απλού έρπητα
    • Σε θανατηφόρες περιπτώσεις, ενδοπυρηνικά έγκλειστα βρίσκονται στο ενδοθήλιο των αγγείων και στα περισσότερα όργανα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΕΜΟΒΛΟΓΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνθήκες αντιμετώπισης: εξωτερικός ασθενής, εξαιρούνται επιλεγμένες περιπτώσεις 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική/υποστηρικτική αγωγή
    • Καλή υγιεινή για την αποφυγή επιμολύνσεων 

    big 5f22ec1f44e76

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Όση ανέχεται ο ασθενής. Τα παιδιά επιστρέφουν στο σχολείο με την εξαφάνιση των βλαβών, την αποδρομή του πυρετού και γενικά όταν αισθάνονται καλύτερα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιπυρετικά για τον πυρετό
    • Αποφεύγουμε την ασπιρίνη διότι ενοχοποιείται για την εμφάνιση του συνδρόμου Reye
    • Τοπική ή συστηματική χορήγηση φαρμάκων για την αντιμετώπιση του κνησμού
    • Σε ανοσοκατασταλμένους ενδείκνυται η παθητική ανοσοποίηση με άνοση γ-σφαιρίνη. Η ειδική σφαιρίνη πρέπει να χορηγείται μέσα στις πρώτες 96 ώρες από την έκθεση. Ακυκλοβίρη χορηγείται 4 ημέρες μετά την έκθεση και όταν εξελιχθεί το εξάνθημα σε δόση 500 mg/ημέρα ΕΦ κάθε 8 ώρες για διάστημα 7 ημερών 
    • Ακυκλοβίρη 20 mg/Kgr 5 φορές ημερησίως ή κάθε 4 ώρες. Περιορίζει την διάρκεια του πυρετού και το χρόνο ζωής του ιού. Είναι αποτελεσματικότερη όταν χορηγείται μέσα στις πρώτες 48 ώρες από την εμφάνιση του εξανθήματος

    Προφυλάξεις: Πιθανή νεφρική ανεπάρκεια από την ακυκλοβίρη 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Ταυτόχρονη χορήγηση προβενεσίδης αυξάνει τον χρόνο ημιζωής  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συνήθως δεν είναι απαραίτητη. Όταν εμφανισθούν επιπλοκές απαραίτητη είναι η πλήρης υποστηρικτική αγωγή

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Απομόνωση ενδονοσοκομειακών ασθενών
    • Παθητική ανοσοποίηση με VZIG σε ανοσοκατασταλμένους
    • Εμβόλιο από ζωντανούς εξασθενημένους ιούς 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς μικροβιακές λοιμώξεις - κυτταρίτιδα, απόστημα, ευρισίπελας, σηψαιμία, σηπτική αρθρίτιδα/οστεομυελίτιδα, σταφυλοκοκκική πυώδη μυοσίτιδα
    • Πνευμονία (20-30% των ενηλίκων)
    • Εγκεφαλίτιδα (η πιο συχνή επιπλοκή από το ΚΝΣ)
    • Σύνδρομο Reye
    • Κνίδωση 
    • Λεμφανιδενίτιδα
    • Νεφρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Σε υγιή παιδιά η ανεμοβλογιά σπάνια αποτελεί σοβαρή νόσο και η ανάρρωση είναι πλήρης 
    • Θάνατος σπανιότατα επέρχεται σε επιπλοκές 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Νεογνά από μητέρες που νόσησαν τις τελευταίες μέρες πριν την γέννηση ή δύο μέρες μετά κινδυνεύουν να νοσήσουν σοβαρά. Δίδετε και VZIG
    • Πομφολυγώδης ανεμοβλογιά εκδηλώνεται σε παιδιά κάτω των δύο χρόνων. Οι βλάβες είναι πομφολυγώδεις αντί φυσαλιδώδεις. Η κλινική πορεία είναι η ίδια

    Γηριατρικό: Σε άτομα με λανθάνουσα νόσο μπορεί να αναζωπυρωθεί ο ιός και να εκδηλωθεί έρπητας ζωστήρας 

    ΚΥΗΣΗ

    Ο κίνδυνος διαπλακουντιακής μετάδοσης όταν νοσεί η μητέρα είναι 25%. Συγγενείς διαμαρτίες παρατηρούνται στο 5%. όταν το έμβρυο νοσήσει το πρώτο ή δεύτερο τρίμηνο της κυήσεως. Υπάρχει αυξημένη θνητότητα κατά τη διάρκεια της κυήσεως (όπως σε πνευμονία)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις

    boy scratching me his chickenpox

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Νευρίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Μηνιγγίτιδα

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Χρήσιμες πληροφορίες για το διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής είναι η διάσχιση του έσω χιτώνα της αορτής, επεκτεινόμενη μέσω του σχηματισμού αιματώματος, προκαλεί περαιτέρω ρήξη και απομάκρυνση των δύο χιτώνων του αορτικού τοιχώματος, σχηματίζοντας έτσι έναν ψευδή αυλό στο αρτηριακό τοίχωμα.

    Ταξινόμηση του Debakey:

    • Τύπος Ι: αφορά την έκφυση της αορτής, το αορτικό τόξο και την κατιούσα αορτή 
    • Τύπος ΙΙ: αφορά μόνο την ανιούσα αορτή 
    • Τύπος ΙΙΙ: αφορά μόνο την περιφερική αορτή κάτω από την έκφυση της αριστερής υποκλείδιας αρτηρίας  

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ανάλογα με την αιτιολογία. Ανεύρυσμα του Marfan συνήθως εμφανίζεται στην 3η και 4η δεκαετία, συχνότερα μεταξύ της 6ης και 8ης δεκαετίας

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    • Αιφνίδια έναρξη του διαξιφιστικού άλγους 
    • Διασχιστικός πρόσθιος πόνος στο στήθος που αντανακλάται στο μεσοπλάτιο χώρο
    • Πόνος στην πλάτη 
    • Συγκοπή 
    • Συμπτώματα συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Ισχαιμία σκέλους 
    • Κοιλιακό άλγος 
    • Οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου 
    • Σύνδρομα/Ανεπάρκεια νωτιαίου μυελού
    • Υπόταση ή υπέρταση 
    • Ευρύ σφιγκτικό κύμα
    • Φύσημα ανεπάρκειας αορτής 
    • Στοιχεία επιπωματισμού 
    • Αμβλύτητα στην αριστερή βάση του πνεύμονα (υγρό)
    • Ασυμμετρία ή έλλειμα (ανεπαρκής) σφυγμού 
    • Πυρετός 

    ΑΙΤΙΑ 

    • Κύηση 
    • Σύνδρομο Ehlers-Danlos
    • Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα
    • Τραύμα στο στήθος 
    • Μετεγχειρητικός καρδιαγγειακός ασθενής 
    • Κυστική νέκρωση μέσου χιτώνα
    • Υπέρταση 
    • Σύνδρομο Marfan
    • Στένωση ισθμού αορτής 
    • Μιτροειδής (διγλώχινα) βαλβίδα
    • Σύνδρομο Turner
    • Ιατρογενής, κατά τη διάρκεια καθετηριασμού αρτηρίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Έμφραγμα μυοκαρδίου 
    • Πνευμονική εμβολή 
    • Πνευμονία 
    • Πλευρίτιδα
    • Περικαρδίτιδα 
    • Πνευμονοθώρακας 
    • Στηθάγχη 
    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Διαβρωτικό δωδεκαδακτυλικό έλκος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Περίπου 60% των διασχίσεων του έσω χιτώνα συμβαίνουν στην εγγύς ανιούσα αορτή. Τα υπόλοιπα βρίσκονται μεταξύ του ορίου της αριστερής υποκλείδιας αρτηρίας και του αρτηριακού συνδέσμου, κατιούσα αορτή (20%) αορτικό τόξο (40%) και την κοιλιακή αορτή. Αν και η νέκρωση του μέσου χιτώνα παρουσιάζεται σε φυσιολογικά γηρασμένες αρτηρίες, φαίνεται να είναι πιο εκτεταμένη σε ασθενείς που αναπτύσσουν ανεύρυσμα αορτής. Η κυστική νέκρωση του μέσου χιτώνα εμφανίζεται σε ασθενείς με έλλειψη ελαστίνης και ανεπάρκεια οργάνωσης συνδετικού ιστού (π.χ. σύνδρομο Marfan, σύνδρομο Ehlers-Danlos, κλπ.). Ο θάνατος συνήθως συμβαίνει λόγω ρήξης και επιπωματισμού

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • ΗΚΓ-ΥΑΚ (υπερτροφία αριστερής κοιλίας), μη ειδικές αλλαγές του διαστήματος ST-T, ηλεκτρικές εναλλαγές σε επακόλουθο επιπωματισμό
    • Ηχοκαρδιογράφημα - διατεταμένη αορτική έκφυση, αυξημένη πάχυνση προσθίου και οπισθίου τοιχώματος αορτής περικαρδιακό υγρό, ταλάντωση κρημνού μέσου χιτώνα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ 

    Ακτινογραφία θώρακος διεύρυνση του ανώτερου μεσοθωρακίου, υγρό στον αριστερό πλευριτικό χώρο, ασάφεια ή διεύρυνση του αορτικού κόμβου, διπλή σκιαγράφηση της κατιούσας αορτής, μη φυσιολογικό περίγραμμα αορτής, > 5 mm διαχωρισμός των αποτιτανώσεων του έσω χιτώνα από ένα εξώτερο αορτικό όριο, μετατόπιση της τραχείας προς τα δεξιά καρδιομεγαλία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αξονική τομογραφία θώρακα - εμφάνιση δύο αυλών με σχηματισμό αιματώματος, ανίχνευση κρημνού εσωτερικού χιτώνα, διαφορετική ροή μεταξύ των 2 αυλών, συμπίεση του πραγματικού αυλού από τον ψευδή
    • Αορτογραφία - εμφάνιση δύο αυλών, ανίχνευση κρημνού εσωτερικού χιτώνα συμπίεση του πραγματικού αυλού, σκιαγράφηση ελκωτικών εξεργασιών, αρτηριακή ανεπάρκεια, πρότυπα αλλαγμένης ροής, αορτική ανεπάρκεια (όχι τόσο ευαίσθητη, όσο η προηγούμενη διαδικασία)
    • Διοισοφαγικό ηχοκαρδιογράφημα - δοκιμασία εκλογής για αιμοδυναμικά ασταθείς ασθενείς
    • Μαγνητική τομογραφία - εάν είναι διαθέσιμη και ο ασθενής είναι αιμοδυναμικά σταθερός, αποτελεί δοκιμασία εκλογής εφ' όσον έχει την ίδια ευαισθησία με την αξονική τομογραφία, αλλά μεγαλύτερη 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας ή μεταφορά σε χειρουργική μονάδα 

    image2

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    • Θεραπεία εκλογής - χειρουργική για όλα τα ανευρύσματα ανιούσας αορτής και φαρμακευτική για όλα τα μη επιλεγμένα ανευρύσματα της κατιούσας αορτής
    • Η φαρμακευτική θεραπεία βασίζεται στην ελάττωση της αρτηριακής πίεσης και των "διαχωριστικών" δυνάμεων της μυοκαρδιακής συσταλτικότητας (dp/dt), ώστε να επιτευχθεί η μείωση του σχισίματος του έσω χιτώνα και η επέκταση του αιματώματος
    • Είναι καθοριστική η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης 
    • Προσεκτική παρακολούθηση για αλλαγές στο επίπεδο συνείδησης, νευρολογικά σημεία ή ενδείξεις δυσλειτουργίας οργάνων 
    • Ένας καθετήρας Foley πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να παρακολουθείται η αποβολή ούρων 
    • Καθετηριασμός με καθετήρα Swan-Ganz μπορεί να είναι πολύ βοηθητικός στην παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας και των πιέσεων κατά τη χρήση αγγειοδραστικών και καρδιοκατασταλτικών φαρμάκων 
    • Η καταστολή του πόνου μπορεί να είναι δύσκολη παρά τη χρήση ναρκωτικών  

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Κλινήρης 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Τίποτε από το στόμα έως την πλήρη χειρουργική εκτίμηση και την ταξινόμηση του ασθενούς στην ιατρική θεραπεία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ανάλογα με την αιτιολογία, μεγάλη προσοχή πρέπει να αποδοθεί στους παράγοντες κινδύνου και στην υποτροπή των συμπτωμάτων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Προπρανολόλη σε δόση 1 mg ενδοφλέβια κάθε 5 λεπτά μέχρι η καρδιακή συχνότητα να γίνει 60-70 παλμοί το λεπτό συν νιτροπρωσσικό άλας τιτλοποιημένο έτσι ώστε να μειώσει τη συστολική αρτηριακή πίεση σε 100-110 mm Hg

    Αντενδείξεις:

    • Προπρανολόλη - σε βρογχικό άσθμα, σακχαρώδη διαβήτη, σύνδρομο Raynaud, κοιλιακή βραδυκαρδία, κολποοιλιακό αποκλεισμό πάνω από 1ου βαθμού, σε ύπαρξη αναστολέων της μονοαμινοξειδάσης, καρδιογενές shock, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ανεπάρκεια δεξιάς κοιλίας από πνευμονική υπέρταση
    • Νιτροπρωσσικό - σε θεραπεία της αντιρροπιστικής υπέρτασης, αρτηριοφλεβική επικοινωνία σε ασθενείς με ανεπαρκή εγκεφαλική κυκλοφορία και σε χρήση κατά τη διάρκεια επειγόντων χειρουργείων σε ετοιμοθάνατους ασθενείς

    Προφυλάξεις: 

    • Η προπρανολόλη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με στηθάγχη, καρδιακή ανεπάρκεια, επηρεασμένη ηπατική ή νεφρική λειτουργία, θυρεοτοξίκωση, προδιεργετικά σύνδρομα, διαβήτη, υπογλυκαιμία ή μη αλλεργικής αιτιολογίας βρογχόσπασμο. Η προπρανολόλη μπορέι να προκαλέσει σημαντική βραδυκαρδία, καρδιακό αποκλεισμό ή υπόταση. Οι ασθενείς πρέπει να μη διακόπτουν απότομα τους β-αναστολείς
    • Τα νιτροπρωσσικά μπορεί να μην μειώσουν ικανοποιητικά την αρτηριακή πίεση σε μερικούς ασθενείς έτσι ώστε να χρειάζονται άλλοι παράγοντες. Υπερβολική ποσότητα νιτροπρωσσικών ή χρήση σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα από κυανιούχα μέσω της υπερβολικής παραγωγής θειοκυανικών στον ορό. Σύγχυση και υπερπυρεξία είναι τα πρώιμα συμπτώματα της τοξίκωσης από θειοκυανικά. Λόγω του ότι τα θειοκυανικά αναστέλλουν την πρόσληψη και σύνδεση του ιωδίου, πρέπει να δοθεί προσοχή σε ύπαρξη υποθυρεοειδισμού. Τα επίπεδα θειοκυανικών στο αίμα πρέπει να παρακολουθούνται 48 ώρες μετά τη χρήση νιτροπρωσσικών. Λόγω της γρήγορης έναρξης και ισχύος των νιτροπρωσσικών, η χορήγηση πρέπει να γίνεται με τη χρήση αντλίας έγχυσης. Σπάνια μπορεί να βρεθεί υπεραιμοσφαιριναιμία 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η προπρανολόλη μπορεί να αλληλεπιδράσει με τα: αδενοσίνη, αλβουτερόλη, αλφεντανόλη, αμιοδαρόνη, βαρβιτουρικά, βρωμαζεπάμη, χλωροθειαζίδιο, χλωροπρομαζίνη, χλωροπροπαμίδη, χλωροπροθιξένη, σιμετιδίνη, κλονιδίνη, δεξτροαμφεταμίνη, diazoxide, διϋδροεργοταμίνη, διλτιαζέμη, δισοπυραμίδη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, ενκαϊνίδη επινεφρίνη, φλεκαϊνίδη, φλουβοξαμίνη, φλουροσεμίδη, γλιπιζίδη, αλοφαινάτη, αλοπεριδόλη, ηπαρίνη, ιβουπροφένη, ινδομεθακίνη, ινσουλίνη, ισονιαζίδη, ισοπροτερενόλη, λιδοκαΐνη, lidoflazine, μεταχολίνη, μεθυλντόπα, μετοκλοπραμίδη, ναπροξένη, νιφεδιπίνη, φαινυλοπροπανολαμίνη, κινιδίνη, ρεζερπίνη, ριφαμπικίνη, ritodrine, σουλφονυλουρίες, θεοφυλλίνη, θειοριδαζίνη, tocainide, τουμποκυραρίνη, βεραπαμίλη, βαμφαρίνη.
    • Τα νιτροπρωσσικά μπορεί να αλληλεπιδράσουν με κλονιδίνη και άλλα αντιϋπερτασικά και να κάνουν την υποτασική τους δράση αθροιστική

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Λαβηταλόλη 10-20 mg σε ενδοφλέβια έγχυση έως μέγιστη ολική δόση 300 mg και στη συνέχεια σε συγκέντρωση τέτοια ώστε να έχουμε ανταπόκριση με μια έγχυση 
    • Τριμεθαφάνη σε ρυθμό έγχυσης 1-2 mg-λεπτό
    • Ρεσερπίνη 0,5-2 mg ενδομυϊκά κάθε 4-8 ώρες. Έναρξη δράσης σε 1-3 ώρες.
    • Μεθυλντόπα 250-500 mg κάθε 6 ώρες. Δυστυχώς έχει καθυστερημένη έναρξη δράσης σε 4 έως 6 ώρες και παρατεταμένη διάρκεια δράσης 10 έως 12 ώρες.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η συστολική αρτηριακή πίεση πρέπει να διατηρείται στο 120 mm Hg ή κάτω από αυτό το όριο εφ' όσον είναι ανεκτό
    • Συνήθης ακτινογραφία θώρακα και/ή συνήθης αξονική τομογραφία μπορεί να είναι βοηθητικά στην παρακολούθηση της εξέλιξης κάθε ασθενή που θεραπεύεται συντηρητικά επί μακρόν
    • Οι ασθενείς πρέπει να επισκέπτονται το γιατρό μια φορά το μήνα και στη συνέχεια με μεσοδιαστήματα 3 μηνών. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης μεγάλη προσοχή πρέπει να δοθεί σε σημεία και συμπτώματα αορτικής ανεπάρκειας, πόνου στο στήθος ή στην πλάτη και στην ανάπτυξη σακκοειδούς ανευρύσματος, όπως εκδηλώνεται στην ακτινογραφία θώρακος 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Χρόνια θεραπεία υπέρτασης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Επανασχηματισμός ανευρύσματος, σακκοειδές ανεύρυσμα, ανεπάρκεια αορτικής βαλβίδας και προοδευτική διεύρυνση αορτής 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Η θνησιμότητα των ασθενών που μένουν αθεράπευτοι είναι περίπου 90% σε τρεις μήνες 
    • Η επιβίωση των ασθενών σε νοσοκομείο εκτιμάται περίπου σε 70% σε ασθενείς που αντιμετωπίζονται συντηρητικά και χειρουργικά
    • Ασθενείς με ανεύρυσμα της ανιούσας αορτής θεραπεύονται πρώιμα χειρουργικά και έχουν παρ' όλα αυτά θνησιμότητα 29-38%
    • Η δεκαετής επιβίωση για όλους τους χειρουργημένους ασθενείς είναι 40%
    • Ο κίνδυνος για επαναδιαχωρισμό είναι 13% σε 5 χρόνια και 23% σε 10 χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    Το ανεύρυσμα αορτής μπορεί να σχετίζεται με κυστική νέκρωση του μέσου χιτώνα στην κύηση και φαίνεται να εμφανίζει έναν αυξανόμενο σχετιζόμενο κίνδυνο με την κύηση. Είναι ακόμα ασαφές αν η ίδια η κύηση είναι ο εκλυτικός παράγοντας ή αν απλά συμβάλλει στην επιδείνωση μιας ήδη προϋπάρχουσας κατάστασης.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πρόληψη ρήξης ανευρύσματος 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πρόληψη ρήξης ανευρύσματος 

    2 Figure2 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ισθμική στένωση αορτής

    Ανοιχτός αρτηριακός πόρος

    Αρτηριακή εμβολή και θρόμβωση

    Συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Ενδοαγγειακή αντιμετώπιση ανευρυσμάτων

    Ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής - Emedi

    Ανεύρυσμα αορτής - Emedi

    Διαγνωστική προσέγγιση του συνδρόμου της άνω κοίλης φλέβας - Emedi

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Νόστιμη και υγιεινή σούπα με κόκκινες πιπεριές  Νόστιμη και υγιεινή σούπα με κόκκινες πιπεριές 

    Υγιεινή σούπα με κόκκινες πιπεριές 

    Σούπα με κόκκινες πιπεριές

    ΠΙΠΕΡΙΕΣ: Οι πιπεριές έχουν αξιοσημείωτες ευεργετικές ιδιότητες, γι’ αυτό είναι σημαντικό να τις καταναλώνουμε συχνά. Η κατανάλωση της πιπεριάς μπορεί να μας βοηθήσει να θωρακίσουμε τον οργανισμό μας, ενώ συμβάλλει στην πρόληψη λοιμώξεων, καρδιαγγειακών νοσημάτων, παθήσεων των αρθρώσεων, οφθαλμολογικών παθήσεων και γενικότερα, βελτιώνει την υγεία και διατηρεί ισχυρό το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Οι πιπεριές έχουν σημαντική θρεπτική αξία, γι’ αυτό αξίζει να τις καταναλώνουμε συχνά, καθώς εξασφαλίζουν στον οργανισμό μας υγεία και ευεξία. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι οι πιπεριές έχουν αντιοξειδωτική δράση. Υπάρχουν πράσινες, κίτρινες, κόκκινες και πορτοκαλί πιπεριές. Η πιπεριά μπορεί να είναι γλυκιά ή καυτερή. Η πράσινη πιπεριά ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, καθώς αποτελεί μία πολύ καλή πηγή βιταμίνης C. Η εν λόγω βιταμίνη βοηθά στην πρόληψη του κρυολογήματος και γενικότερα, των λοιμώξεων. Επίσης, είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β6, κάλιο, φυλλικό οξύ και φλαβονοειδή. Η κόκκινη και η πορτοκαλί πιπεριά είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικές ουσίες, λυκοπένιο, βιταμίνη Κ, Α, C. Η κατανάλωσή τους συμβάλλει στη διατήρηση της υγείας των ματιών και της όρασης.

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου. 

    ΣΕΛΙΝΟ: Το σέλινο, όπως, συμβαίνει με όλα τα λαχανικά αποτελείται σε μεγάλο του ποσοστό από νερό, ενώ περιέχει και φυτικές ίνες. Πολύ σημαντικά συστατικά του σέλινου είναι τα φλαβονοειδή, συστατικά με μεγάλη αντιοξειδωτική ικανότητα. Τα συστατικά αυτά προλαμβάνουν την καταστροφή των κυττάρων η οποία προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες. Μερικά από αυτά είναι η απιγενίνη, η λουτεολίνη, το λιμονένιο, η καμπεφερόλη, το p-κουμαρικό οξύ. Τέλος στο σέλινο συναντάμε και μικρές ποσότητες βιταμίνης Κ, φυλλικού οξέος, καλίου και βιταμίνης C. Το σέλινο είναι λιποδιαλυτικό. 

    ΣΚΟΡΔΟ:  Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΘΥΜΑΡΙ: Το θυμάρι είναι μία βόμβα βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων. Είναι πολύ πλούσιο σε σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο και επομένως μπορεί να βοηθήσει στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, στο σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων και στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της φλεγμονής, της οξείδωσης των κυττάρων ενώ είναι πλούσιο σε βιταμίνες της ομάδας Β, σε βιταμίνη Α, σε βιταμίνης C και φυλλικό οξύ. Το θυμάρι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες γιατί περιέχει αιθέρια έλαια όπως ροσμαρινικό οξύ και ουρσολικό οξύ. Αυτά τα αιθέρια έλαια έχουν αντισπασμωδικές ιδιότητες και μπορούν να βοηθήσουν  στη θεραπεία της βρογχίτιδας, στους ερεθισμούς του λαιμού, στο βήχα, στη λαρυγγίτιδας, το άσθμα, στις φλεγμονές του στόματος και στις λοιμώξεις του λαιμού. Ένας τρόπος για να εκμεταλλευτούμε τις φαρμακευτικές ιδιότητες του θυμαριού είναι το ρόφημα από θυμάρι, το οποίο μπορούμε να φτιάξουμε πολύ απλά με αποξηραμένα φύλλα θυμαριού και βλαστούς τοποθετώντας τους απλά σε ζεστό νερό για να γίνει η εκχύλιση των θρεπτικών συστατικών.

    soupchef red pepper tomato and paprika

    Σούπα με κόκκινες πιπεριές

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 10 ΑΤΟΜΑ

    6 μέτριες γλυκές βιολογικές κόκκινες πιπεριές, ψιλοκομμένες

    2 μεσαία βιολογικά καρότα, ψιλοκομμένα

    2 μεσαία βιολογικά κρεμμύδια, ψιλοκομμένα

    1 μάτσο βιολογικό σέλινο, ψιλοκομμένο

    4 σκελίδες βιολογικό σκόρδο, πολτοποιημένο

    1 κουταλιά της σούπας βιολογικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

    2 κουτιά φρέσκος βιολογικός ζωμός κοτόπουλου ή βιολογικός ζωμός λαχανικών

    1/2 φλιτζάνι άψητο βιολογικό ρύζι αναποφλοίωτο

    2 κουταλάκια του γλυκού βιολογικό θυμάρι

    1 κουταλάκι του γλυκού Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο βιολογικό μαύρο πιπέρι

    1/4 κουταλάκι του γλυκού βιολογικό πιπέρι καγιέν

    Νιφάδες βιολογικού κόκκινου πιπεριού

    Βιολογικός μαϊντανός

    Βιολογικό τυρί (προεραιτικά)

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Σοτάρετε τις κόκκινες πιπεριές, τα καρότα, τα κρεμμύδια, το σέλινο και το σκόρδο στο ελαιόλαδο μέχρι να μαλακώσουν.
    2. Ανακατέψτε το ζωμό, το ρύζι, το θυμάρι, το αλάτι, το πιπέρι και το καγιέν. Βράστε. Μειώστε τη θερμότητα σκεπάστε και σιγοβράστε για 20-25 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά και το ρύζι.
    3. Αφαιρέστε από τη φωτιά και αφήστε το να κρυώσει λίγο. Χρησιμοποιήστε ένα μπλέντερ για να πολτοποιήσετε τη σούπα μέχρι να γίνει βελουτέ.
    4. Μαγειρέψτε σε μέτρια φωτιά μέχρι να πήξει. Προσθέστε νιφάδες κόκκινου πιπεριού.
    5. Για μια όμορφη πινελιά, γεμίστε τη σούπα με τριμμένο τυρί και μαϊντανό. Μπορείτε να το σερβίρετε με ζεστό ψωμί σκόρδου.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    Coconut Red Pepper Soup 1920x1080 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινή και νόστιμη κρεμμυδόσουπα

    Υγιεινή σούπα με ντομάτα και βασιλικό 

    Σούπα μινεστρόνε

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Η μεσογειακή διατροφή ιδανική για τη διατήρηση της υγείας του εντέρου

    Κρεμμύδια μαρινάτα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κρεμμύδια

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Είναι υγιεινές οι έτοιμες σούπες;

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Κρεμμυδόσουπα

    Η πιο νόστιμη σάλτσα καυτερής πιπεριάς

    Τρόφιμα για υγιή νεφρά

    Τα καλύτερα τρόφιμα κατά του καρκίνου

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με πιπεριά

    Καυτερές πιπεριές και καψαϊκίνη

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Οξεία σωληναριακή νέκρωση Το σύνδρομο Fanconi »