Τετάρτη, 03 Μαρτίου 2021 11:05

Χρήσιμες πληροφορίες για την ακράτεια ούρων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Ακράτεια ούρων

Ακράτεια ούρων είναι η ακούσια διαφυγή ούρων από την κύστη. Λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του ύπνου ή της ημέρας. Η ποσότητα των ούρων ποικίλλει. Αφορά την ιατρική όταν αποτελεί κοινωνικό και/ή πρόβλημα υγείας του ασθενή ή της οικογένειάς του

Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικιωμένοι, αυξάνεται με την ηλικία

Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες < Άνδρες 

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

  • Ακούσια διαφυγή ούρων 
  • Επείγουσα ανάγκη ούρησης
  • Καύσος κατά την ούρηση
  • Περινεϊκός ερεθισμός

ΑΙΤΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

  • Εξασθένιση των μυών του πυελικού εδάφους 
  • Εξασθένιση του σφιγκτήρα της ουρήθρας
  • Ερεθισμός της κύστης (κυστίτιδα, όγκοι, λίθοι, εκκολπώματα)
  • Αστάθεια της κινητικής/αισθητικής μοίρας του εξωστήρα μυ (συμφόρηση, άνοια, παρκινσονισμός)
  • Ανατομική απόφραξη (προστάτης, στενώματα, κυστεοκήλη)
  • Νευρογενής κύστη (σακχαρώδης διαβήτης, κακώσεις σπονδυλικής στήλης, σκλήρυνση κατά πλάκας)
  • Βλάβη ΚΝΣ (σοβαρή άνοια)

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

  • Μεγάλη ηλικία
  • Γυναίκες/ανεπάρκεια οιστρογόνων
  • Υπερτροφία προστάτη (άνδρες)
  • Πολυτοκία (γυναίκες)
  • Άνοια
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Κακώσεις σπονδυλικής στήλης 
  • Σκλήρυνση κατά πλάκας
  • Κακή γενική κατάσταση

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

  • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος
  • Κολπική έκκριση (γυναίκες)
  • Ουρηθρική έκκριση (άνδρες)
  • Δράση φαρμάκων (διουρητικά)

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Γενική ούρων - συνήθως, φυσιολογική. Μπορεί να δείξει γλυκοζουρία (σακχαρώδης διαβήτης), πρωτεϊνουρία (σπειραματονεφρίτιδα), λευκοκυττάρωση (φλεγμονές), ερυθροκύτταρα (όγκοι) ή βακτηρίδια (φλεγμονές)
  • Καλλιέργεια ούρων - θετική σε λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος
  • Ενδοφλέβια πυελογραφία - παθήσεις των νεφρών

Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

  • Διουρητικά (χαμηλό ειδικό βάρος ούρων)
  • Αντιβιοτικά (αρνητική καλλιέργεια ούρων)

Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Διαταραχές με παθολογικά εργαστηριακά ευρήματα επιδεινώνουν το πρόβλημα της ακράτειας

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Σχετίζονται με τα βασικά αίτια της ακράτειας
  • Εξασθένηση ουρηθρικού σφιγκτήρα
  • Υπερτροφία προστάτη 
  • Νευρογενής κύστη
  • Όγκοι κύστης 
  • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος 

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

  • Κυστεοουρηθρογράφημα μετά από ούρηση - μπορεί να δείξει παθολογική κύστη και/ή ουρήθρα
  • Διάγραμμα που λαμβάνεται με το κυστεόμετρο - μπορεί να δείξει παθολογική πίεση σφιγκτήρα ή παθολογική κύστη
  • Μέτρηση υπολειπόμενου ποσού ούρων μετά από κένωση

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

  • Υπερηχογράφημα νεφρών - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στους νεφρούς
  • Υπερηχογράφημα πυέλου - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στην πύελο
  • Υπερηχογράφημα δια μέσου του ορθού - μπορεί να δείξει αλλοιώσεις στον προστάτη

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

  • Η διάγνωση συνήθως βασίζεται στο ιστορικό 
  • Η κλινική εξέταση στους άνδρες πρέπει να συμπεριλαμβάνει ψηλάφηση της κοιλίας (για διογκωμένη κύστη), δακτυλική εξέταση (σε υπερτροφία προστάτη) και νευρολογική εξέταση 
  • Η κλινική εξέταση στις γυναίκες πρέπει να συμπεριλαμβάνει ψηλάφηση κοιλίας (για διογκωμένη κύστη), κολποσκόπηση και αμφίχειρη γυναικολογική εξέταση (σε παθήσεις του γεννητικού συστήματος) και νευρολογική εξέταση 
  • Μερικές φορές είναι χρήσιμο να αναπαραστήσει ο ασθενής της δραστηριότητες (όπως βήχας, φτέρνισμα, γέλιο) που οδηγούν στη διαφυγή ούρων  

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΚΡΑΤΕΙΑΣ ΟΥΡΩΝ

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

Εξωτερικός ασθενής

 3

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

  • Διάγνωση και θεραπεία των πρωτοπαθών διαταραχών που σχετίζονται με τη ακράτεια (όπως, λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος, όγκοι κύστης, υπερτροφία προστάτη)
  • Καλή υγιεινή περινέου
  • Ασκήσεις μυών πυελικού εδάφους (Kegel)
  • Έλεγχος της διαφυγής με εξάσκηση
  • Διαλείπων καθετηριασμός (σε επιλεγμένες περιπτώσεις)
  • Πάνες ακράτειας
  • Μόνιμος καθετηριασμός (σε επιλεγμένες περιπτώσεις) 

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

Συνιστάται πλήρης δραστηριότητα

ΔΙΑΙΤΑ 

  • Κανονική 
  • Σε καταστάσεις όπου η πρόσβαση στο μπάνιο είναι περιορισμένη, συνιστάται αποφυγή λήψης μεγάλων ποσοτήτων υγρών ή ποτών που περιέχουν καφεΐνη ή αλκοόλ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

  • Στο συγκεκριμένο πρόβλημα όσο και στην υποκείμενη διαταραχή
  • Οδηγίες για καλή διατροφή και άσκηση 
  • Συχνότητα ούρησης που εξατομικεύεται 
  • Εύκολη πρόσβαση στις τουαλέτες 
  • Ασκήσεις (Kegel) μυών πυελικού εδάφους

ΦΑΡΜΑΚΑ 

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

Αστάθεια του εξωστήρα μυ:

  • Οξυβουκινίνη 2,5-5 mg 4 φορές την ημέρα
  • Προπανθελίνη 15-30 mg 3 φορές την ημέρα
  • Δικυκλομίνη 10-20 mg 4 φορές την ημέρα
  • Φλαβοξάτη 100-200 mg 3 φορές την ημέρα
  • Ιμιπραμίνη 25-50 mg 3 φορές την ημέρα 

Ανεπάρκεια του σφιγκτήρα:

  • Ψευδοεφεδρίνη 30-60 mg 3 φορές την ημέρα
  • Φαινυλοπροπανολαμίνη 75 mg 2 φορές την ημέρα
  • Ιμιπραμίνη 25-50 mg 3 φορές την ημέρα 

Υποτονική κύστη και ακράτεια εξ υπερχειλίσεως:

  • Βεθανεχόλη 10-30 mg 3 φορές την ημέρα 

Υπερτροφία προστάτη και ακράτεια εξ υπερχειλίσεως:

  • Πραζοσίνη 1-2 mg 3 φορές την ημέρα
  • Φιναστερίδη 5 mg 5 φορές την ημέρα

Αντενδείξεις:

  • Λαμβάνονται υπόψη για κάθε φάρμακο προτού την έναρξη της θεραπείας
  • Αντιχολινεργικοί παράγοντες αντενδείκνυνται σε ασθενείς με γλαύκωμα ή υπερτροφία του προστάτη 

Προφυλάξεις:

  • Χορήγηση της ελάχιστης δόσης στους ηλικιωμένους ασθενείς
  • Συνήθεις παρενέργειες: ξηροστομία, θόλωση οράσεως, δυσκοιλιότητα, ορθοστατική υπόταση, διανοητική σύγχυση

Η θεραπεία για την ακράτεια ούρων εξαρτάται από τον τύπο της ακράτειας, τη σοβαρότητα και την υποκείμενη αιτία. Μπορεί να χρειαστεί συνδυασμός θεραπειών. Εάν μια υποκείμενη κατάσταση προκαλεί τα συμπτώματά σας, ο γιατρός σας θα αντιμετωπίσει πρώτα αυτήν την κατάσταση.

Ο γιατρός  είναι πιθανό να προτείνει πρώτα τις λιγότερο επεμβατικές θεραπείες και να προχωρήσει σε άλλες επιλογές μόνο εάν αυτές οι τεχνικές αποτύχουν.

Τεχνικές συμπεριφοράς

Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει:

Ασκήσεις ουροδόχου κύστης, προγραμματισμό ούρησης, διαχείριση υγρών και διατροφής, για να ανακτήσετε τον έλεγχο της ουροδόχου κύστης. Ίσως, χρειαστεί να μειώσετε ή να αποφύγετε αλκοόλ, καφεΐνη ή όξινα τρόφιμα. Η μείωση της κατανάλωσης υγρών, η απώλεια βάρους ή η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας μπορεί, επίσης, να διευκολύνουν το πρόβλημα. Οι ασκήσεις μυών πυελικού εδάφους και η ηλεκτρική διέγερση όπου τα ηλεκτρόδια εισάγονται προσωρινά στο ορθό ή στον κόλπο για να διεγείρουν και να ενισχύουν τους μυς του πυελικού εδάφους είναι αποτελεσματικά για την ακράτεια ούρων.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται, συνήθως, για τη θεραπεία της ακράτειας περιλαμβάνουν:

-Αντιχολινεργικά. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να ηρεμήσουν μια υπερδραστήρια ουροδόχο κύστη και μπορεί να είναι χρήσιμα για την ακράτεια (οξυβουτυνίνη, τολτεροδίνη, δαριφενασίνη, φεσοτεροδίνη, solifenacin και trospium.

-Mirabegron. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ακράτειας. Αυτό το φάρμακο χαλαρώνει τον μυ της ουροδόχου κύστης και μπορεί να αυξήσει την ποσότητα ούρων που μπορεί να συγκρατήσει η κύστη σας.

-Άλφα αποκλειστές. Σε άνδρες με ακράτεια ώθησης ή υπερχείλισης, αυτά τα φάρμακα χαλαρώνουν τους μυς του αυχένα της ουροδόχου κύστης και τις μυϊκές ίνες στον προστάτη και διευκολύνουν την εκκένωση της ουροδόχου κύστης (ταμσουλοσίνη, αλφουζοσίνη, σιλοδοσίνη, δοξαζοσίνη και τεραζοσίνη.

-Τοπικά οιστρογόνα. Για τις γυναίκες, η εφαρμογή τοπικών οιστρογόνων χαμηλής δόσης σε μορφή κολπικής κρέμας, δακτυλίου ή επιθεμάτων μπορεί να αναζωογονήσει τους ιστούς στην ουρήθρα και στην κολπική περιοχή. Τα συστηματικά οιστρογόνα, ως χάπια, δεν συνιστώνται για την ακράτεια ούρων και μπορεί ακόμη και να την επιδεινώσουν.

Ιατρικές συσκευές

Μια μικρή συσκευή τύπου ταμπόν εισάγεται στην ουρήθρα πριν από μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, όπως το τένις, που μπορεί να προκαλέσει ακράτεια. Το ένθετο λειτουργεί ως βύσμα για την αποφυγή διαρροής και αφαιρείται πριν από την ούρηση ή ένα άκαμπτο δαχτυλίδι που εισάγεται στον κόλπο και το φοράτε όλη την ημέρα. Η συσκευή χρησιμοποιείται, συνήθως, σε πρόπτωση μήτρας που προκαλεί ακράτεια. 

Επεμβατικές θεραπείες

Συσκευή διέγερσης ιερού νεύρου

Ενέσεις υλικού. Ένα συνθετικό υλικό εγχύεται σε ιστό που περιβάλλει την ουρήθρα. Το διογκωτικό υλικό βοηθά να διατηρηθεί η ουρήθρα κλειστή και να μειωθεί η διαρροή ούρων. Αυτή η διαδικασία είναι γενικά πολύ λιγότερο αποτελεσματική από τις πιο επεμβατικές θεραπείες, όπως η χειρουργική επέμβαση για ακράτεια στρες και συνήθως, πρέπει να επαναλαμβάνεται τακτικά.

Τοξίνη αλλαντίασης τύπου Α (Botox). Ενέσεις Botox στο μυ της ουροδόχου κύστης μπορεί να είναι χρήσιμες

Χειρουργική επέμβαση

Εάν δεν λειτουργούν άλλες θεραπείες, πολλές χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προκαλούν ακράτεια ούρων:

Λωρίδες του ιστού του σώματός σας, συνθετικό υλικό ή πλέγμα χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν μια πυελική σφεντόνα γύρω από την ουρήθρα και την περιοχή του πυκνού μυός όπου η ουροδόχος κύστη συνδέεται με την ουρήθρα (λαιμός της ουροδόχου κύστης). Η σφεντόνα βοηθά στη διατήρηση της ουρήθρας κλειστής, ειδικά όταν βήχετε ή φταρνίζεστε. 

Στήριξη στην ουρήθρα και στον αυχένα της ουροδόχου κύστης - μια περιοχή πυκνού μυός όπου η ουροδόχος κύστη συνδέεται με την ουρήθρα. Περιλαμβάνει κοιλιακή τομή, οπότε γίνεται κατά τη διάρκεια γενικής ή σπονδυλικής αναισθησίας.

Σε γυναίκες με μικτή ακράτεια και πρόπτωση πυελικού οργάνου, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει συνδυασμό μιας διαδικασίας σφεντόνας και χειρουργικής επέμβασης πρόπτωσης.

Τεχνητός σφιγκτήρας ούρων. Στους άνδρες, ένας μικρός δακτύλιος γεμάτος με υγρό εμφυτεύεται γύρω από το λαιμό της ουροδόχου κύστης για να κρατήσει τον ουροποιητικό σφιγκτήρα κλειστό μέχρι να είστε έτοιμοι να ουρήσετε. Για ούρηση, πιέζετε μια βαλβίδα εμφυτευμένη κάτω από το δέρμα που προκαλεί το ξεφούσκωμα του δακτυλίου και επιτρέπει στα ούρα από την κύστη σας να ρέουν.

Απορροφητικές πάνες και καθετήρες

Εάν οι ιατρικές θεραπείες δεν μπορούν να εξαλείψουν εντελώς την ακράτεια, μπορείτε να δοκιμάσετε προϊόντα που βοηθούν στην ανακούφιση της ταλαιπωρίας:

Πάνες και προστατευτικά ενδύματα. 

Καθετήρας. Εισάγετε έναν μαλακό σωλήνα (καθετήρα) στην ουρήθρα σας αρκετές φορές την ημέρα για να αποστραγγίσετε την ουροδόχο κύστη σας. Θα σας δοθούν οδηγίες για τον καθαρισμό αυτών των καθετήρων για ασφαλή χρησιμοποίηση.

Τρόπος ζωής και θεραπείες στο σπίτι

Αφήστε το δέρμα σας να στεγνώσει στον αέρα

Αποφύγετε το συχνό πλύσιμο, διότι αυτό μπορεί να προκαλεί λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης

Χρησιμοποιήσετε μια κρέμα φραγμού, όπως βούτυρο κακάο, για να προστατεύσετε το δέρμα σας από τα ούρα

Εάν έχετε νυχτερινή ακράτεια ούρων, κάντε την τουαλέτα πιο βολική

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

  • Κάθε 2 εβδομάδες στην αρχή (ενόσω ο ασθενής μαθαίνει τις ασκήσεις και έχει αρχίσει η θεραπεία)
  • Κάθε τρίμηνο στη συνέχεια, όταν ο ασθενής βρίσκεται υπό έλεγχο και το θεραπευτικό σχήμα σταθεροποιείται 
  • Παρακολούθηση για την εμφάνιση παρενεργειών
  • Έλεγχος ορθοστατικής υπότασης 
  • Συνιστάται μέτρηση ενδοφθάλμιας πίεσης στους ασθενείς υψηλού κινδύνου
  • Περιοδική ανάλυση ούρων για την πρώιμη ανίχνευση λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος

ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

  • Ισομετρικές ασκήσεις Kegel σε γυναίκες μετά από τοκετό
  • Τακτική εξέταση της πυέλου σε γυναίκες για πιθανές διαταραχές
  • Τακτική εξέταση του ορθού σε άνδρες για την πρώιμη ανίχνευση διαταραχών του προστάτη. Αντιμετώπιση υπερτροφίας 

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

  • Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος 
  • Υδρονέφρωση (σε υποτονική κύστη ή σε απόφραξη)
  • Νεφρική ανεπάρκεια (σε αποφρακτική υδρονέφρωση)
  • Αντίθετη επίδραση των φαρμάκων 

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

Η πρόγνωση είναι συνήθως καλή. Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν βελτίωση στην κατακράτηση των ούρων με την κατάλληλη φαρμακευτική αντιμετώπιση

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ 

Γηριατρικό: Αυτή η διαταραχή αφορά, συνήθως, τους ηλικιωμένους 

13 1486970600 h2

Διαβάστε, επίσης,

Ενούρηση

Το cranberry είναι υπερτροφή

Πότε πρέπει να παίρνετε κράνμπερι

Οι καλύτερες θεραπείες για τη νυχτερινή ενούρηση

Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

Ακράτεια ούρων

Κάνναβη και ακράτεια ούρων

Σηκώνεστε τη νύχτα για τουαλέτα;

Για όσους έχουν ακράτεια ούρων

Οι καλύτερες θεραπείες για την ακράτεια ούρων στους άνδρες

Γυναικεία ακράτεια ούρων από προσπάθεια

Θεραπεία του καρκίνου του προστάτη

Ρομποτική da Vinci προστατεκτομή για τον καρκίνο του προστάτη

Θεραπεία διηθητικού καρκίνου της ουροδόχου κύστεως

Ρομποτική χειρουργική για την ακράτεια ούρων

Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

Δεν απαιτεί πάντα θεραπεία ο καρκίνος του προστάτη

Μύθοι και αλήθειες για την ακράτεια ούρων

Το χειρουργείο στον καρκίνο προστάτη προκαλεί ανικανότητα

Πώς η ακράτεια ούρων προκαλεί κατάθλιψη

Διάμεση κυστίτιδα

Μάθετε να αξιολογείτε σωστά το PSA

Ουροδυναμική μελέτη

Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

Σύνδρομο ιππουρίδας

Χρήσιμες συμβουλές για την σκλήρυνση κατά πλάκας

Τα γηριατρικά σύνδρομα

Πολυκόμπι

Σύνδρομο της Υπερδραστήριας Κύστης

Τα γηριατρικά σύνδρομα

Οι ασκήσεις Κέγκελ για τις γυναίκες

Βιοανάδραση

Νόσος Alzheimer

Κυστεοκήλη

Ασκήσεις Κέγκελ για σεξουαλική υγεία

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 98 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 03 Μαρτίου 2021 22:23
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων λοιμώξεων, όπως ακμή, χολέρα, βρουκέλλωση, πανούκλα, ελονοσία και σύφιλη. Λαμβάνεται από το στόμα. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο έμετος, η διάρροια, το εξάνθημα και η απώλεια όρεξης. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες η κακή ανάπτυξη δοντιών εάν χρησιμοποιούνται από παιδιά ηλικίας κάτω των οκτώ ετών, προβλήματα στα νεφρά και εύκολα εγκαύματα. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Η τετρακυκλίνη ανήκει στην οικογένεια των τετρακυκλινών φαρμάκων. Λειτουργεί αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών στα βακτήρια.

    Η τετρακυκλίνη κατασκευάστηκε αρχικά από βακτήρια τύπου Streptomyces. 

    Οι τετρακυκλίνες έχουν ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικής δράσης. Διαθέτουν κάποιο επίπεδο βακτηριοστατικής δραστηριότητας έναντι σχεδόν όλων των ιατρικά σχετικών αερόβιων και αναερόβιων βακτηριακών γενών, τόσο θετικών κατά Gram όσο και αρνητικών κατά Gram, με μερικές εξαιρέσεις, όπως η Pseudomonas aeruginosa και ο Proteus spp., τα οποία εμφανίζουν εγγενή αντίσταση. Ωστόσο, η επίκτητη (σε αντίθεση με την εγγενή) αντίσταση έχει πολλαπλασιαστεί σε πολλούς παθογόνους οργανισμούς. Η αντίσταση στον Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Neisseria gonorrhoeae, anaerobes, μελών του Enterobacteriaceae, και πολλών άλλων προηγουμένως ευαίσθητων οργανισμών είναι πλέον αρκετά συχνή. Οι τετρακυκλίνες παραμένουν ιδιαίτερα χρήσιμες στη διαχείριση λοιμώξεων από ορισμένα υποχρεωτικά ενδοκυτταρικά βακτηριακά παθογόνα, όπως τα Χλαμύδια, το Μυκόπλασμα και η Ρικκέτσια. Είναι επίσης χρήσιμες σε σπειροχαιτικές λοιμώξεις, όπως η σύφιλη, η λεπτοσπείρωση και η νόσος του Lyme. Ορισμένες σπάνιες ή τροπικές λοιμώξεις, όπως ο άνθρακας, η πανούκλα και η βρουκέλλωση, είναι επίσης ευαίσθητα σε τετρακυκλίνες. Τα δισκία τετρακυκλίνης χρησιμοποιήθηκαν στο ξέσπασμα της πανώλης στην Ινδία το 1994. Η τετρακυκλίνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής για τον πυρετό Βραχωδών Ορέων (Rickettsia), τη νόσο του Lyme (B. burgdorferi), τον πυρετό Q (Coxiella), την ψιττακωση, το Mycoplasma pneumoniae και τη ρινική μεταφορά των μηνιγγίτιδων.

    Χρησιμοποιείται σε οδοντιατρικές εφαρμογές.

    Είναι επίσης μία από τις ομάδες αντιβιοτικών που μαζί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία πεπτικών ελκών που προκαλούνται από βακτηριακές λοιμώξεις. Ο μηχανισμός δράσης για την αντιβακτηριακή δράση των τετρακυκλινών βασίζεται στη διακοπή της μετάφρασης πρωτεϊνών σε βακτήρια, καταστρέφοντας έτσι την ικανότητα των μικροβίων να αναπτυχθούν και να επισκευαστούν. Ωστόσο, η μετάφραση πρωτεϊνών διακόπτεται, επίσης, στα ευκαρυωτικά μιτοχόνδρια.

    Η ακόλουθη λίστα παρουσιάζει δεδομένα ευαισθησίας MIC για ορισμένους ιατρικά σημαντικούς μικροοργανισμούς:

    Escherichia coli: 1 μg / mL έως> 128 μg / mL
    Shigella spp.: 1 μg / mL έως 128 μg / mL [7]

    Οι τετρακυκλίνες έχουν, επίσης, δράση εναντίον ορισμένων ευκαρυωτικών παρασίτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι υπεύθυνα για ασθένειες όπως η δυσεντερία που προκαλείται από Naegleria fowleri ή αμόμπα που τρώει τον εγκέφαλο, ελονοσία (ένα πλασμώδιο) και balantidiasis.

    tetracycline 1

    Χρησιμοποιείται ως βιοδείκτης

    Η υδροχλωρική τετρακυκλίνη διατίθεται ως κίτρινη κρυσταλλική σκόνη.

    Δεδομένου ότι η τετρακυκλίνη απορροφάται στα οστά, χρησιμοποιείται ως δείκτης ανάπτυξης οστού. Η επισήμανση τετρακυκλίνης χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ποσότητας ανάπτυξης των οστών κατά βάρος, εντός μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, συνήθως μιας περιόδου περίπου 21 ημερών. Η τετρακυκλίνη ενσωματώνεται στο οστό και μπορεί να ανιχνευθεί από τον φθορισμό του. Στην "επισήμανση διπλής τετρακυκλίνης", δίνεται μια δεύτερη δόση 11-14 ημέρες μετά την πρώτη δόση και η ποσότητα του οστού που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος μπορεί να υπολογιστεί μετρώντας την απόσταση μεταξύ των δύο τεστ φθορισμού.

    Η τετρακυκλίνη χρησιμοποιείται επίσης ως βιοδείκτης στην άγρια ​​φύση για την ανίχνευση της κατανάλωσης δολωμάτων που περιέχουν φάρμακα ή εμβόλια. 

    Παρενέργειες τετρακυκλίνης

    Η χρήση αντιβιοτικών τετρακυκλίνης μπορεί:

    Αποχρωματίζει τα μόνιμα δόντια (κίτρινο-γκρι-καφέ), από την προγεννητική περίοδο έως την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση. Τα παιδιά που λαμβάνουν μακροχρόνια ή βραχυπρόθεσμη θεραπεία με τετρακυκλίνη  μπορεί να αναπτύξουν μόνιμο καφέ αποχρωματισμό των δοντιών.

    Απενεργοποιείται από τα ιόντα ασβεστίου, οπότε δεν πρέπει να λαμβάνονται με γάλα, γιαούρτι και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Απενεργοποιούνται από τα ιόντα αλουμινίου, σιδήρου και ψευδαργύρου, και δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με τη θεραπεία της δυσπεψίας (ορισμένα κοινά αντιόξινα και φάρμακα για την καούρα)

    Προκαλεί φωτοευαισθησία του δέρματος, επομένως δενσυνιστάται η έκθεση στον ήλιο ή έντονο φως

    Προκαλεί λύκο που προκαλείται από φάρμακα και ηπατίτιδα

    Προκαλεί λιπώδη διήθηση ήπατος

    Προκαλεί εμβοές 

    Παρεμβαίνει στη μεθοτρεξάτη μετατοπίζοντας τη από τις διάφορες θέσεις δέσμευσης πρωτεϊνών

    Προκαλούν αναπνευστικές επιπλοκές, καθώς και αναφυλακτικό σοκ, σε ορισμένα άτομα

    Επηρεάζει την οστική ανάπτυξη του εμβρύου, οπότε θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σύνδρομο Fanconi μπορεί να προκύψει από την κατάποση τετρακυκλινών που έχουν λήξει.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά το θηλασμό.

    Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), έχουν αναφερθεί περιπτώσεις συνδρόμου Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση και πολύμορφο ερυθήμα.

    Το αντιβιοτικό τετρακυκλίνη παρεμποδίζει το σχηματισμό βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτηρίδια.

    Μηχανισμός δράσης τετρακυκλίνης

    Η τετρακυκλίνη αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών αναστέλλοντας τη σύνδεση του φορτισμένου αμινοακυλ-tRNA στη θέση Α του ριβοσώματος. Η τετρακυκλίνη αποκλείει την τοποθεσία Α έτσι ώστε να μην μπορούν να εισέλθουν αμινοακυλ-tRNAs. Η τετρακυκλίνη συνδέεται με την υπομονάδα 30S και 50S μικροβιακών ριβοσωμάτων. [1] Έτσι, εμποδίζει την εισαγωγή νέων αμινοξέων στην νεοεμφανιζόμενη πεπτιδική αλυσίδα.  Η δράση είναι συνήθως ανασταλτική και αναστρέψιμη κατά την απόσυρση του φαρμάκου. Τα κύτταρα των θηλαστικών είναι λιγότερο ευάλωτα στην επίδραση των τετρακυκλινών, παρά το γεγονός ότι η τετρακυκλίνη συνδέεται με τη μικρή ριβοσωμική υπομονάδα τόσο των προκαρυωτικών όσο και των ευκαρυωτικών (30S και 40S, αντίστοιχα). Αυτό συμβαίνει επειδή τα βακτήρια αντλούν ενεργά την τετρακυκλίνη στο κυτταρόπλασμά τους, ακόμη και ενάντια σε μια βαθμίδα συγκέντρωσης, ενώ τα κύτταρα θηλαστικών απλά δεν επηρεάζονται από τους μηχανισμούς της τετρακυκλίνης εντός του κυτοπλάσματος. Αυτό εξηγεί τη σχετικά μικρή επίδραση εκτός της περιοχής της τετρακυκλίνης στα ανθρώπινα κύτταρα. 

    Μηχανισμοί αντίστασης στην τετρακυλίνη

    Τα βακτήρια, συνήθως, αποκτούν αντίσταση στην τετρακυκλίνη από την οριζόντια μεταφορά ενός γονιδίου που είτε κωδικοποιεί μια αντλία εκροής είτε μια ριβοσωμική πρωτεΐνη προστασίας. Οι αντλίες εκροής εκτοξεύουν ενεργά την τετρακυκλίνη από το κύτταρο, εμποδίζοντας τη συσσώρευση ανασταλτικής συγκέντρωσης τετρακυκλίνης στο κυτταρόπλασμα. Οι ριβοσωμικές πρωτεΐνες προστασίας αλληλεπιδρούν με το ριβόσωμα και απομακρύνουν την τετρακυκλίνη από το ριβόσωμα, επιτρέποντας τη συνέχιση της μετάφρασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Story 7 4 1140x570

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Σύνδρομο κατάρρευσης μετά από βιασμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Επιδιδυμίτιδα

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Επιπεφυκίτιδα

    Τροπικό sprue

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Τροπικό θήλωμα

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Πεπτικό έλκος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Άτυπη πνευμονία

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Τράχωμα

    Ακμή

    Νόσος Lyme

    Νόσος του Whipple

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση είναι μία πρωτοπαθής δυσκρασία των οστών, που προσβάλλει εμπλέκει την οστέινη λαβυρινθική κάψα.

    Είναι η κυρίαρχη αιτία βαρηκοΐας αγωγιμότητας σε ενήλικες 

    • Ιστολογική ωτοσκλήρυνση: Ασυμπτωματική μορφή στην οποία το μη φυσιολογικό οστό αφήνει άθικτες τις ζωτικές δομές του αυτιού 
    • Κλινική ωτοσκλήρυνση: μη φυσιολογικό σπογγώδες οστό προσβάλλει την αλυσίδα των ακουστικών οσταρίων ή άλλες δομές οδηγώντας σε διαταραγμένη φυσιολογία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: 

    • 60% αυτών που προσβάλλονται έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Φαίνεται πως μεταδίδεται με αυτοσωμικό επικρατές γονίδιο ποικίλης διεισδυτικότητας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Κλινική έναρξη συνήθως στην ηλικία των 20 χρόνων. Μέγιστη συχνότητα στην τέταρτη με πέμπτη δεκαετία  

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Προοδευτική βαρηκοΐα αγωγιμότητας συνήθης με καλά διατηρημένη διάκριση της ομιλίας. Μπορεί να υπάρχει νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα με συμμετοχή του κοχλία
    • Εντομή του Carhart: μία πτώση της οδού της αγωγής δια των οστών στα 2.000 Hz στην ακοομετρική δοκιμασία
    • Σημείο Schwartze: ερυθρά κηλίδα στη λαβή της σφύρας στην ωτοσκοπική εξέταση 
    • Οι ασθενείς συνήθως μιλούν μαλακά και γνωρίζουν ότι δείχνουν να ακούν καλύτερα σε θορυβώδες περιβάλλον 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα
    • Ορώδης μέση ωτίτιδα 
    • Απόφραξη ακουστικού πόρου
    • Διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων 
    • Κληρονομική καθήλωση του αναβολέα 
    • Πρεσβυακουσία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μακροσκοπικά: Σχηματισμός λευκωπού έως κοκκινωπού οστού, συχνότερα εντοπισμένου μπροστά από την ωοειδή θυρίδα και εκτείνεται ώστε να προσβάλλει τη βάση του αναβολέα. Μερικές φορές καλύπτει ολόκληρη την ωοειδή θυρίδα (αποφρακτική). Μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε στην οστέινη λαβυρινθική κάψα. Αμφοτερόπλευρη στο 75% των περιπτώσεων 
    • Μικροσκοπικά: Οστό που εμφανίζεται σπογγώδες με αυξημένα αγγειακά διαστήματα. Οι οστεοβλάστες είναι άφθονοι 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δοκιμασία με τονοδότη και ακοομετρική δοκιμασία για αγώγιμη και/ή νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα. Θα εντοπίσετε το περισσότερο ελαττωματικό αυτί με τη δοκιμασία του Weber

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Συναξονική ή υπολογιστική τομογραφία, μερικές φορές βοηθάει

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργική θεραπεία. Εξωνοσοκομειακός, αν η χειρουργική θεραπεία δεν είναι εφικτή 

    1 vaI2WMKCqKK26V5mORkFCw

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακουστικά βοηθήματα 
    • Χειρουργική διόρθωση (αναβολεκτομή): συνήθως περιλαμβάνει κινητοποίηση ή αφαίρεση της βάσης του αναβολέα με τοποθέτηση μίας πρόθεσης.
    • Πρόσφατες διαδικαστικές καινοτομίες συμπεριλαμβάνουν τη χρήση laser
    • Σχετικές ενδείξεις για χειρουργείο περιλαμβάνουν: αρνητική δοκιμασία Rinne (διαφορά ακουστότητας των ήχων μεταξύ της οστικής και της αέρινης οδού τουλάχιστον 20 dB), αμφοτερόπλευρη συμμετοχή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επειδή η διάκριση της ομιλίας συνήθως διατηρείται, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με το πιθανό όφελος από τα ακουστικά βοηθήματα (σαν μία εναλλακτική ή συνδυαστική πρακτική με το χειρουργείο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή, αλλά το φθοριούχο νάτριο, η βιταμίνη D και το γλυκονικό ασβέστιο έχουν δοκιμαστεί ειδικά σε περιπτώσεις κύρια νευροαισθητηριακής βαρηκοΐας

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ακοομετρικός έλεγχος σε μεσοδιαστήματα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Οι χειρουργικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν τραυματισμό της χορδής του τυμπάνου, διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης, διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων, μέση και εξωτερική ωτίτιδα, λαβυρινθίτιδα, σχηματισμό κοκκιώματος, περιλεμφικό συρίγγιο και ολική κώφωση ("νεκρό αυτί")

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Προοδευτική απώλεια ακοής αν παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία βελτιώνει την ακοή κατά τουλάχιστον 15 dB στο 90% των περιπτώσεων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Van der Hoeve (σπάνια τριάδα ατελούς οστεογένεσης, κυανού σκληρού και ωτοσπογγίωση) 
    • Εμβοή 
    • Ίλιγγος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σημαντική διαφορική διάγνωση για πρεσβυακουσία

    ΚΥΗΣΗ

    Η εξέλιξη μπορεί να επιταχυνθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Κάποιες γυναίκες πρωτοαντιλαμβάνονται τη βαρηκοΐα σε αυτή την περίοδο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

    otosclerosis large

    Διαβάστε, επίσης,

    Απώλεια ακοής

    Πώς μπορείτε να κουφαθείτε

    Τα καλύτερα ακουστικά βαρυκοϊας

    Η λαβυρινθίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακοή

    Προστατέψτε την ακοή σας

    Επείγοντα προβλήματα αυτιών

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Ωτοσκλήρυνση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα είναι εμβρυϊκό νεόπλασμα του νεφρού που αποτελείται από στοιχεία του νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα.

    Συνήθως, προσβάλλει παιδιά μέχρι 5 χρονών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Ο όγκος του Wilms συνδυάζεται με πλήθος συγγενών διαμαρτιών. Είναι αποτέλεσμα διπλοσταδιακής μετάλλαξης και εκδηλώνεται είτε στην οικογενή είτε στη σποραδική μορφή. Ασθενείς με ανιριδία έχουν απώλεια του μικρού βραχίονα του χρωματοσώματος 11

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία 36,5 μηνών

    Επικρατέστερο φύλο: Θήλυ > Άρρεν (1, 1:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματικοί 
    • Ψηλαφητή μάζα άνω κοιλίας
    • Κοιλιακός πόνος
    • Πυρετός 
    • Αναιμία
    • Σπάνια, σημεία οξείας κοιλίας με ενδοπεριτοναϊκή ρήξη
    • Καρδιακό φύσημα
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Ασκίτης 
    • Προεξέχουσες φλέβες κοιλιακού τοιχώματος
    • Κιρσοκήλη 
    • Μεταστάσεις γεννητικού συστήματος 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οικογενής ή σποραδική μορφή γενετικής μετάλλαξης
    • Οικογενής μορφή: αυτοσωματικός επικρατών χαρακτήρας με ατελή διεισδυτικότητα (1%)
    • Ενδεχόμενη επαγγελματική έκθεση του πατέρα (επαγγέλματα όπως μηχανικοί, οξυγονοκολλητές, μηχανικού μοτοσυκλετών)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Ανιριδία (600 φορές υψηλότερος κίνδυνος)
    • Ημιϋπερτροφία (100 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος)
    • Κρυψορχία
    • Υποσπαδίας
    • Διπλασιασμός ανατομικών δομών του νεφρού
    • Σύνδρομο Wiedemann-Beckwith (To σύνδρομο Beckwith-Wiedemann (BWS) είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από
      υπερανάπτυξη, προδιάθεση σε όγκους και συγγενείς δυσπλασίες)
    • Σύνδρομο Drash (Το σύνδρομο Denys – Drash (DDS) ή το σύνδρομο Drash είναι μια σπάνια διαταραχή ή σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από γονιδιακή δυσγένεση, νεφροπάθεια και όγκο Wilms)
    • Σύνδρομο Klippel-Trenaunay (Το σύνδρομο Klippel-Trenaunay είναι ένα σύνολο συγγενών ανωμαλιών που αφορούν ένα ή περισσότερα μέλη, και συνήθως χαρακτηρίζεται από την τριάδα: (α) τριχοειδικές δυσπλασίες, (β) φλεβικές δυσπλασίες και (γ) υπερτροφία μαλακών μορίων και οστών ενός κάτω μέλους)
    • Οικογενής κατανομή
    • Επάγγελμα του πατέρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νευροβλάστωμα
    • Ηπατικοί όγκοι
    • Σάρκωμα
    • Ραβδοειδείς όγκοι 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική εξέταση ούρων (σε σποραδική αιματουρία)
    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • LDH
    • Ρενίνη πλάσματος (σπάνια είναι χρήσιμη)
    • Κατεχολαμίνες ούρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 7%):

    • Ευμεγέθης βλάβη που περιβάλλεται από κάψα
    • Εστιακές περιοχές αιμορραγίας και νέκρωσης 
    • Απουσία αναπλασίας και σαρκωματωδών κυττάρων 
    • Στοιχεία νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα

    Μη ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 57%):

    • Αναπλασία - εντόνως μεγενθυμένα και μιτωτικά στοιχεία με τρίπτυχη μεγένθυση των πυρήνων σε σύγκριση με γειτονικούς όμοιους πυρήνες και υπερχρωμία των μεγενθυμένων πυρήνων. Η αναπλασία μπορεί να είναι διάσπαρτη ή εντοπισμένη 
    • Σαρκωματώδεις αλλοιώσεις - σήμερα θεωρείται ξεχωριστή νόσος από τον όγκο του Wilms, όχι υπότυπος (θνητότητα 64%)

    Νεφροβλαστομάτωση:

    • Θεωρείται προκαρκινωματώδης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος 
    • ΝΟΚ (παρουσία γραμμικών αποτιτανώσεων)
    • Υπέρηχος κοιλίας (παρέχει τις καλύτερες πληροφορίες για την επέκταση του όγκου)
    • Αξονική τομογραφία για την εξέταση θώρακος και κοιλίας 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία κοιλίας
    • ΕΦΠ (ενδοφλέβια πυελογραφία), σπανίως, είναι χρήσιμη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μερικές φορές η αναρρόφηση μυελού των οστών είναι απαραίτητη για την διάκριση από το νευροβλάστωμα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εσωτερικός ασθενής μέχρι την σταθεροποίηση της μετεγχειρητικής πορείας και το πέρας της χημειοθεραπείας 

     6

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επισκόπηση και αμφίχειρη ψηλάφηση των νεφρών 
    • Ριζική νεφρεκτομία με εκτομή του ουρητήρα και βιοψία για την ακριβή σταδιοποίηση 
    • Εξέταση κάθε διογκωμένου λεμφαδένα 
    • Ταυτοποίηση του εξαιρεθέντος όγκου με αγκτήρες τιτανίου 
    • Ο όγκος πρέπει να παραδίδεται στον παθολογοανατόμο χωρίς να εμβαπτίζεται σε φορμαλίνη
    • Κάθετη μέση τομή όταν ο όγκος επεκτείνεται στον δεξιό κόλπο (με πιθανή καρδιοαναπνευστική αναστόμωση)
    • Σε αμφοτερόπλευρο όγκο του Wilms, βιοψία, στη συνέχεια χημειοθεραπεία και επέμβαση σε δεύτερο χρόνο 6 εβδομάδες με 6 μήνες αργότερα για μερική αμφοτερόπλευρη νεφρεκτομία, αν δυνατόν
    • Χημειοθεραπεία 
    • Ακτινοθεραπεία στο στάδιο ΙΙ, μη ευνοϊκά ιστοπαθολογικά ευρήματα, στάδιο ΙΙ και IV 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογενείας του για μακρύ χρονικό διάστημα 
    • Πιθανότητα και άλλης κακοήθειας
    • Παρενέργειες χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ακτινομυσίνη-D
    • Βινκριστίνη 
    • Δοξορουβισίνη
    • Κυτοξάνη  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αδριαμυσίνη 
    • Κυκλοφωσφαμίδη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολυφαρμακευτική χημειοθεραπεία κάθε 3-4 εβδομάδες για16 εβδομάδες - 15 μήνες, εξαρτάται από το στάδιο 
    • Κάθε 4 μήνες για 1 χρόνο, κάθε 6 μήνες στο δεύτερο - τρίτο χρόνο, κάθε χρόνο στη συνέχεια 
    • Γενική αίματος, αξονική τομογραφία θώρακος και κοιλίας σε κάθε επίσκεψη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • 1-2% θα αναπτύξουν και δεύτερη κακοήθεια (λευχαιμία, λέμφωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, σάρκωμα μαλακών μορίων)
    • Υψηλός κίνδυνος γεννήσεων νεογνών χαμηλού βάρους και περιγεννητικής θνησιμότητας στους απογόνους των γυναικών που επιβίωσαν από τον όγκο του Wilms
    • Υποτροπή εμφανίζεται, συνήθως, στο θώρακα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ευνοϊκή ιστοπαθολογία, 91% επιβίωση 
    • Διάσπαρτη αναπλασία, 20% επιβίωση
    • Εντοπισμένη, αναπλασία, 64% επιβίωση 

    Σταδιοποίηση 

    1. Ι - Ο όγκος περιορίζεται στο νεφρό και έχει εξαιρεθεί τελείως 
    2. ΙΙ - Ο όγκος επεκτείνεται έξω από το νεφρό αλλά έχει εξαιρεθεί τελείως 
    3. ΙΙΙ - Διήθηση περινεφρικών ιστών και οργάνων κοιλίας (θετικού λεμφαδένες, σημεία ρήξης του όγκου κατά την εγχείρηση)
    4. IV - Αιματογενείς μεταστάσεις 
    5. V - Αμφοτερόπλευρη προσβολή των νεφρών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εμφανίζεται μόνο στα παιδιά

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Μεσοβλαστικό νέφρωμα - αναγνωρίζεται μόνο ιστολογικά. Εμφανίζεται στους πρώτους 6 μήνες. Βασικά είναι καλοήθεις αν και έχουν αναφερθεί μεταστάσεις, έχει την τάση διηθητικής ανάπτυξης. Σημεία ρήξης κατά την επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπή. Δεν απαιτείται χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία σε πλήρη εξαίρεση του όγκου 
    • Νεφροβλαστωμάτωση - προκαρκινωματώδης, εμφάνιση όζων στον ένα ή και στους δύο νεφρούς. Εκτελείται βιοψία και τοπική εξαίρεση

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες καρκίνου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    med wilms tumour

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η Αλόη στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Θεραπεία πρωτονίων

    Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Όγκος του Wilms

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου είναι φλεγμονώδης αντίδραση ξένου σώματος, περιβάλλουσα μία τρίχα, που μεγαλώνει προς τα έσω (συνήθως, στην περιοχή του γενείου, ειδικά στην υπογνάθιο περιοχή, αλλά μπορεί να συμβεί στο κρανίο, τη μασχάλη ή την ηβική χώρα αν αυτές οι θέσεις ξυρίζονται ή μαδιούνται).

    Χαρακτηρίζεται από μία κόκκινη βλατίδα/φλύκταινα, στο σημείο της εισόδου.

    Πρόκειται για μηχανικό πρόβλημα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Γενετική: Άνθρωποι με σγουρά μαλλιά, ειδικά Νέγροι

    Επικρατέστερη ηλικία: Μετεφηβική, μέση ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Ευαίσθητες, εξιδρωματικές, ερυθηματώδεις, θυλακιώδεις βλατίδες ή φλύκταινες στην περιοχή του γενείου (λιγότερο συχνά στο κρανίο, μασχάλη, ηβική χώρα)
    • Εύρος από 2-4 mm σε μέγεθος
    • Επώδυνη στο ξύρισμα
    • Αλωπεκία
    • Θαμπά, ταλαιπωρημένα, εύθραυστα μαλλιά 

    pseydo 1

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Είσφρυση σπειροειδώς αναπτυσσόμενης τρίχας (φαβορίτας, μουστακιού ή γενείου) με μυτερό άκρο ή ανάπτυξη μυτερής στο άκρο τρίχας, εφ'όσον έχει ξυριστεί πολύ κοντά στο δέρμα
    • Το ξερίζωμα των μαλλιών μπορεί να προκαλέσει μη φυσιολογική ανάπτυξη μαλλιών, σε τραυματισμένους θυλάκους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    • Σγουρά μαλλιά
    • Ξύρισμα πολύ κοντά με ξυράφι πολλαπλών κεφαλών 
    • Ξερίζωμα μαλλιών 
    • Μαύρη φυλή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Βακτηριακή/σταφυλοκοκκική θυλακίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κλινική παθολογία - θυλακιώδεις βλατίδες και φλύκταινες.

    Ιστοπαθολογία - λόγω της καμπυλότητας του, το αναπτυσσόμενο μυτερό στην άκρη ελεύθερο άκρο της τρίχας, προκαλεί μια εγκόλπωση της επιδερμίδας καθώς πλησιάζει το δέρμα. Αυτό συνοδεύεται από φλεγμονή και συχνά ένα ενδοεπιδερμικό απόστημα. Καθώς, η τρίχα εισέρχεται στο χόριο, εμφανίζεται σοβαρότερη φλεγμονή με κατάδυση της επιδερμίδας σε μια προσπάθεια να σχηματίσει έλυτρο γύρω από την τρίχα. Σχηματίζονται ένα απόστημα μέσα στον ψευδοθύλακο και μία αντίδραση ξένου σώματος στην άκρη της εισβάλλουσας τρίχας.

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργεια φλυκταινών - συνήθως, στείρων. Μπορεί να δείξει κοαγκουλάση - αρνητικό μικρόκοκκο (φυσιολογική χλωρίδα δέρματος)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Κλινική διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Οξεία θεραπεία:

    • Βγάλτε τα ενσφηνωμένα μαλλιά με αποστειρωμένη βελόνα 
    • Διακόψτε το ξύρισμα μέχρι να λυθούν οι κόκκινες βλατίδες (ελάχιστο 3-4 εβδομάδες)
    • Κάνετε μασάζ στην περιοχή του γενείου με γάζες, τραχύ σφουγγάρι ή βούρτσα, αρκετές φορές την ημέρα
    • Αν εμφανισθούν δευτεροπαθείς λοιμώξεις, αντιβιοτικά συστηματικά

    ccid 149250 F008

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΕΥΔΟΘΥΚΑΛΙΤΙΔΑΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΙΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Σε δευτεροπαθή λοίμωξη, αντιβιοτικά τοπικά ή συστηματικά:

    • Εφαρμογή διαλύματος κλινδαμυκίνης 2 φορές την ημέρα
    • Μικρές δόσεις ερυθρομυκίνης ή τερακυκλίνης (250 mg 2 φορές την ημέρα)
    • Χορήγηση μέχρι τη λύση των βλατίδων (φλυκταινών)

    Ήπιες περιπτώσεις:

    • 5% υπεροξείδιο του βενζολίου - εφαρμογή μετά το ξύρισμα
    • 1% κρέμα υδροκορτιζόνης - εφαρμογή πριν τον ύπνο το βράδυ 

    Μέτρια νόσος - Χημικά αποτριχωτικά:

    • Διακόπτουν τη διασταυρούμενη σύνδεση των δισουλφιδικών δεσμών των μαλλιών, προκαλώντας έτσι αμβλύ άκρο στην τρίχα
    • Εφαρμόστε όχι συχνότερα από κάθε 3η μέρα - 2% σουλφίδιο του βαρίου ή θειογλυκολικό ασβέστιο 

    Μέτρια νόσος - Συνδυαστική θεραπεία:

    Υγρή/κρέμα τρετινοΐνη, εφαρμοζόμενη καθημερινά ή κάθε 2η ημέρα 

    Αντενδείξεις:

    • Κλινδαμυκίνη - ιστορικό τοπικής εντερίτιδας ή ελκωτικής κολίτιδας, ιστορικό κολίτιδας σχετιζόμενης με αντιβιοτικά 
    • Ερυθρομυκίνη, τετρακυκλίνη, τρετινοΐνη - μόνο υπερευαισθησία

    Προφυλάξεις:

    • Κλινδαμυκίνη - κολίτιδα, καύσος και ερεθισμός του ματιού, ξηροδερμία, κύηση κατηγορίας Β 
    • Ερυθρομυκίνη - προσεκτική χρήση σε ασθενείς με ανεπαρκή ηπατική λειτουργία, παρενέργειες από το γαστρεντερικό, ειδικά κοιλιακές κράμπες, κύηση κατηγορίας Β
    • Τετρακυκλίνη - σοβαρός ερεθισμός δέρματος, κύηση κατηγορίας Γ 
    • Υπεροξείδιο του βενζολίου - ερεθισμός και ξηρότητα δέρματος, αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Κρέμα υδροκορτιζόνης - τοπικός ερεθισμός δέρματος, ατροφία δέρματος σε παρατεταμένη χρήση

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Ερυθρομυκίνη - αυξάνει τα επίπεδα θεοφυλλίνης και καρβαμαζεπίνης, μειώνει την κάθαρση της βαρφαρίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όπως χρειάζεται. Συμβουλέψτε τον ασθενή για τη θεραπευτική και προληπτική φροντίδα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ήπιες περιπτώσεις:

    • Χρησιμοποιείστε πολύ μικρό πλαστικό άγκιστρο, για να απομακρύνετε τις τρίχες που έχουν μεγαλώσει προς τα έσω, πριν το ξύρισμα
    • Ξυριστείτε είτε με απλό προσαρμοζόμενο ξυράφι στις πιο τραχειές θέσεις (αποφεύγει το πολύ κοντά στο δέρμα ξύρισμα) ξυράφι διπλής λεπίδας, ξυράφι προστατευμένο με έλασμα ή ηλεκτρική ξυριστική μηχανή με τριπλού "Ο" κεφαλή 
    • Ξυρίστε τα γένια προς τη φορά ανάπτυξης των τριχών 
    • Μη τεντώνετε το δέρμα κατά το ξύρισμα 
    • Χρησιμοποιείστε τη σωστή κρέμα/ζελέ ξυρίσματος 
    • Επαλείψατε το δέρμα με 5% υπεροξείδιο του βενζολίου μετά το ξύρισμα και σκεφτείτε εφαρμογή κρέμας υδροκορτιζόνης 1% πριν τον ύπνο 

    Μέτριες περιπτώσεις:

    • Χημικά αποτριχωτικά 
    • Σκεφτείτε διάλυμα ή κρέμα τρετινοΐνης 0,05%

    Σοβαρές περιπτώσεις:

    • Αποφυγή του "τέλειου" ξυρίσματος 
    • Ηλεκτρόλυση για την καταστροφή των θυλάκων των τριχών που παρέμειναν  
    • Laser 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ουλές (μερικές φορές χηλοειδή)
    • Σχηματισμός κοκκιώματος από ξένο σώμα
    • Παραμορφωτική μεταφλεγμονώδης υπερμελάγχρωση 
    • Σχηματισμός μολυσματικού κηρίου στο φλεγμαίνον δέρμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πορεία είναι επαναλαμβανόμενη, αν δεν ακολουθούνται τα προληπτικά μέτρα
    • Αν υπάρχουν εξελισσόμενες ουλές και σχηματισμός κοκκιώματος από ξένο σώμα, η πρόγνωση είναι φτωχή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χηλοειδής θυλακίτιδα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ 

    Μη χρησιμοποιείτε τρετινοΐνη, τετρακυκλίνη, υπεροξείδιο του βενζολίου 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    ics12331 fig 0001 m

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χηλοειδή

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Θυλακίτιδα

    Τι είναι οι φλύκταινες

    Θεραπεία για τις ουλές

    Λίγα γένια είναι της μόδας

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Η κυδωνιά Η κυδωνιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυδωνιά

    Η γνωστή μας κυδωνιά ή Cydonia vulgaris ή κυδώνια η κοινή ανήκει στην οικογένεια των Ροδίδων. 

    Είναι δέντρο φυλλοβόλο, οπωροφόρο και καλλιεργείται στα ορεινά. Έχει φύλλα ωοειδή, οξύκορφα, έμμισχα, χνουδωτά. Τα άνθη της είναι ρόδινα και βρίσκονται σε μικρές ομάδες στη βάση των ακραίων φύλλων της. Ο καρπός της είναι μεγάλος, σαρκώδης και αρωματικός με λεπτό χνούδι. Ανθίζει την άνοιξη και τη συναντάμε στα ορεινά μας χωριά.

    Πατρίδα της θεωρείται η Περσία, έχει όμως εξαπλωθεί και καλλιεργείται σε πάρα πολλές χώρες από τα παλιά χρόνια. Σε άγρια κατάσταση συναντιέται περιορισμένη κλίμακα. 

    Οι αρχαίοι Έλληνες τη θεωρούσαν σαν το δέντρο της ευτυχίας και το είχαν αφιερώσει στην Αφροδίτη, τη θεά του έρωτα και της ομορφιάς.

    Στις βόρειες χώρες, όπου η καλλιέργεια της κυδωνιάς είναι εκτεταμένη, οι λαοί έχουν συνδέσει τις προβλέψεις τους για τον καιρό του χειμώνα με την καρποφορία της κυδωνιάς. Εάν η καρποφορία είναι πλούσια, τότε περιμένουν βαρυχειμωνιά και αντίθετα αν η καρποφορία είναι πενιχρή, ήπιο χειμώνα.

    Η κυδωνιά ήταν συνδεδεμένη με τα μυστικά ορισμένων επαγγελμάτων, όπως των μπαρμπέρηδων που έφτιαχναν από τα κουκούτσια της μια μπριγιαντίνη για το γυάλισμα και στερέωμα των μαλλιών, των ψαλτάδων, τραγουδιστών και ρητόρων που με το νερό των κουκουτσιών της έκαναν γαργάρες για να προφυλάξουν και να διατηρήσουν τη φωνή τους. 

    Στην πατρίδα μας η κυδωνιά είναι δέντρο που ευδοκιμεί και καλλιεργείται, κυρίως, στα ορεινά, όμως στην εποχή τους βρίσκουμε τον καρπό τους σε όλες σχεδόν τις φρουταρίες.

    Χρήσιμα μέρη κυδωνιάς

    Χρήσιμα μέρη της σαν βότανα είναι οι καρποί, τα άνθη και τα φύλλα της.

    Εάν θέλουμε μπορούμε να φυλάξουμε για το χειμώνα κυδώνια φτάνει να διαλέξουμε φρούτα γερά με το κοτσάνι τους και όχι τελείως ώριμα, θα κερώσουμε το κοτσάνι τους και θα τα κρεμάσουμε σε δροσερό σκιερό τόπο. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για φύλαξη είναι η ξήρανση. Καθαρίζουμε τα κυδώνια από το χνούδι που τα περιβάλλει και το φυλάμε, γιατί όπως θα δούμε έχει και αυτό τη χρήση του σαν βότανο, τα κόβουμε φέτες λεπτές, τα ξηραίνουμε και τα φυλάμε. Το ίδιο και τα κουκούτσια τους, τα άνθη και τα φύλλα της κυδωνιάς. 

    Εάν θα κάνουμε γλυκό κυδωνιού, τότε μπορούμε να μαζέψουμε το χνούδι, τη φλούδα του καρπού και τα κουκούτσια, να τα ξηράνουμε και να τα φυλάξουμε.

    Τα κυδώνια είναι μυρωδάτος καρπός αλλά με στυφή και λίγο υπόξινη γεύση, η οποία χάνεται όταν ψηθούν.

    Περιέχουν σάκχαρο, υδατάνθρακες, μηλικό οξύ, ρητίνη, πηκτίνη, τανίνη, αζωτούχες ουσίες και ανόργανα άλατα.

    Οι σπόροι τους περιέχουν άφθονες βλεννώδεις ουσίες που εντοπίζονται στο φλοιό τους, ενώ τα σπέρματα περιέχουν αμυγδαλίνη. Γι' αυτό οι σπόροι πρέπει να αφήνονται σε κρύο νερό ολόκληροι, χωρίς να τους σπάσουμε, όταν θέλουμε να πάρουμε τις βλεννώδεις ουσίες τους. 

    Οι κυριότερες ιδιότητες των κυδωνιών είναι στυπτικές και μαλακτικές και οφείλονται στα δραστικά τους συστατικά και στον τρόπο προετοιμασίας τους.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυδωνιά

    Άνθη, φύλλα κυδωνιάς

    Ένα ζεστό ρόφημα από τα άνθη και τα φύλλα της κυδωνιάς, που το ετοιμάζουμε βράζοντας 4 κουταλιές της σούπας βότανο για 5 λεπτά σε δύο ποτήρια νερό, βοηθά σε:

    • Αϋπνίες, παίρνουμε ένα ποτήρι ζεστό ρόφημα πριν πάμε για ύπνο
    • Περιπτώσεις νευρασθένειας και νευρικής ταχυκαρδίας 
    • Βήχας και εμπύρετες καταστάσεις 

    Εξωτερικά το αφέψημα αυτό χρησιμοποιείται με κομπρέσες σε πόνους ματιών και σαν κολλύριο για παθήσεις των ματιών, όπως φλεγμονές, κοκκίνισμα και κουρασμένα μάτια.

    Βάμμα κυδωνιάς

    Αφήνουμε 150 γραμμάρια ψιλοκομμένα φύλλα κυδωνιάς σε μισό λίτρο καθαρό οινόπνευμα για 10 ημέρες, σουρώνουμε και φυλάμε.

    Από το βάμμα αυτό παίρνουμε 20 σταγόνες, διαλυμένες σε λίγο νερό, τρεις φορές την ημέρα, σε περιπτώσεις ψηλής πίεσης.

    511

    Κυδώνια

    Το χνούδι τους είναι αιμοστατικό και με αυτό μπορούμε να σταματήσουμε  μικρές αιμορραγίες, απλώνοντάς το πάνω στην πληγή. Γι' αυτό, όταν θα χρησιμοποιήσουμε κυδώνια φροντίζουμε να αφαιρέσουμε το χνούδι τους, πριν τα πλύνουμε και να το φυλάμε για κάθε ενδεχόμενο. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα ή ξηρά τα κυδώνια, για τις διάφορες προετοιμασίες και ιδιότητες τους. Τα κυδώνια έχουν στυφή και υπόξινη γεύση, έστω και παραγινομένα, γι' αυτό σπάνια θα βρεθούν άτομα με ιδιαίτερη προτίμηση για το φρούτο αυτό ωμό. Με το ψήσιμο όμως η στυφάδα τους χάνεται, όχι όμως και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Τα κυδώνια είναι στυπτικά και χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό από τα πανάρχαια χρόνια. Αφέψημα τους χρησιμοποιείται σε δυσεντερίες με εμετούς και ευκοιλιότητες, καθώς και σε περιπτώσεις αιμόπτυσης.

    Το ίδιο αποτέλεσμα έχει και το σιρόπι των ψητών κυδωνιών χωρίς πρόσθετη ζάχαρη. Τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο να μαλακώσουν, τα στίβουμε και παίρνουμε το χυμό τους. Από το χυμό αυτό συστήνεται να παίρνουμε δύο κουταλιές της σούπας, 2 φορές την ημέρα. Η δοσολογία αυτή είναι για παιδιά, αλλά μπορούμε να την τριπλασιάσουμε για μεγάλους.

    Το λικέρ των κυδωνιών είναι τονωτικό και συστήνεται σε υπερήλικες και σε άτομα που βρίσκονται στο στάδιο ανάρρωσης μετά από σοβαρή αρρώστια. Είναι ευστόμαχο και συστήνεται σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ξινίλων στο στομάχι, σε ιλίγγους και σε εμετούς.

    Το κυδωνόκρασο είναι ένα άλλο τονωτικό παρασκεύασμα από τα κυδώνια. Χρησιμοποιείται με κομπρέσες για τη θεραπεία πληγών, με γαργάρες για πληγές στα ούλα και για ερεθισμένα λαιμά, με κολπικές πλύσεις για τη χαλάρωση του κόλπου, ενώ με κομπρέσες καταπολεμεί τη χαλαρότητα του στήθους.

    Το ίδιο αποτέλεσμα για το στήθος έχουν και τα καταπλάσματα με λειωμένα φρέσκα κυδώνια.

    Τα κυδώνια θεωρούνται αφροδισιακά για τις γυναίκες.

    Οι φρέσκες φλούδες των κυδωνιών συστήνονται να τρώγονται από όσους υποφέρουν από το συκώτι τους, από όσους έχουν ενοχλήσεις του λεπτού εντέρου και από όσους υποφέρουν από διάρροιες.

    Τα ψητά κυδώνια όμως με τη φλούδα τους είναι ήπια καθαρτικά, γιατί η φλούδα τους ενεργοποιεί τα έντερα.

    Κουκούτσια κυδωνιών

    Τα κουκούτσια ή σπόροι ή σπέρματα των κυδωνιών ήταν το μυστικό όπλο των ρητόρων, των ψαλτάδων και των μπαρμπέρηδων και αυτό χάριν στη μεγάλη ποσότητα βλέννας που περιέχουν. Περιέχουν 20% βλεννώδεις ουσίες, όπως η κυδωνίνη, αραβινόζη και ξυλόζη, πρωτεΐνες, μηλικό οξύ, αμυγδαλίνη, λιπαρές ουσίες, τανίνη, φωσφορικό οξύ κ.α.

    Η αμυγδαλίνη για την επίδραση του νερού, μετατρέπεται σε κυανούχα ένωση που είναι δηλητηριώδης για τον άνθρωπο. Γι' αυτό και το επαναλαμβάνουμε δεν πρέπει να σπάζονται οι σπόροι, που χρησιμοποιούνται για φαρμακευτικά παρασκευάσματα, ούτε και να τους τρώμε.

    Το κρύο έμβρεγμα των σπόρων των κυδωνιών παίρνεται αφού αφήσουμε 1 κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα ποτήρι κρύο νερό από μια μέχρι τρεις ώρες. Πετάμε τους σπόρους και κρατάμε την παχύρευστη ουσία που μένει. Γλυκαίνουμε με μέλι και παίρνουμε ένα φλιτζανάκι του καφέ τέσσερις φορές την ημέρα.

    Βοηθά σε βρογχίτη, έντονο βήχα και φλέγματα, γιατί ενεργεί μαλακτικά και αποχρεπτικά, σε γαστρεντερικά προβλήματα, όπως εμετούς και διάρροιες, σε βράχνιασμα και φλεγμονές των αναπνευστικών οδών, σε αιμοπτύσεις και μητρορραγίες καθώς και πονοκεφάλους.

    Το ίδιο, αραιωμένο με ίση ποσότητα ροδόσταγμα, βοηθά με γαργάρες, σε προβλήματα του αναπνευστικού.

    Εξωτερικά χρησιμοποιείται και βοηθά σε εγκαύματα, σκασίματα της επιδερμίδας, όπως χιονίστρες, ραγάδες και αιμορροΐδες. Επίσης για σκασίματα στα χείλη και στις ρόγες των μαστών. Ακόμη σε έκζεμα, πρήξιμο, σπυριά και αιματώματα ή μώλωπες.

    Αραιωμένο με ίση ποσότητα ροδόσταγμα βοηθά με κομπρέσες σε ερεθισμένα ματόκλαδα.

    Οι μπαρμπέρηδες έκαναν τη δική τους μπριγιαντίνη από τη βλέννα αυτή των κοκυκουτσιών, που τη χρησιμοποιούσαν για να στερεώσουν και να γυαλίσουν τα μαλλιά των πελατών τους, μουσχοπουλώντας την συνάμα.

    Από τη βλέννα αυτή μπορούμε να κάνουμε το δικό μας κολλύριο για τα μάτια, ενώ μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε συνάμα και σαν μαλακτικό δέρματος:

    • Καλύπτουμε τα κουκούτσια κυδωνιών με απεσταγμένο νερό και τα ανακατεύουμε μέχρι οι βλεννώδεις ουσίες τους περάσουν στο υγρό. Πετάμε τα κουκούτσια και φυλάμε το υγρό σε καθαρό μπουκαλάκι.

    cydonia

    Θεραπευτικά παρασκευάσματα από τα κυδώνια

    Αφέψημα

    Βράζουμε 50 γραμμάρια φύλλα σε τρία ποτήρια νερό για λίγα λεπτά, σουρώνουμε και παίρνουμε τρία ποτήρια την ημέρα. Το αφέψημα αυτό συστήνεται για νευρασθένειες. Για την ευκοιλιότητα, βράζουμε φύλλα ή φλούδα κυδωνιών.

    Κυδωνόκρασο

    Βάζουμε σε μια μπουκάλα με άσπρο αγνό κρασί 3-4 κυδώνια ψιλοκομμένα και τα αφήνουμε για 7-10 μέρες, ανακατεύοντάς τα συχνά. Σουρώνουμε, πετάμε τα κυδώνια και φυλάμε το κρασί, που το χρησιμοποιούμε με μέτρο σαν τονωτικό.

    Λικέρ

    Βάζουμε ίσα μέρη ψιλοκομμένο κυδώνι, ζάχαρη και καθαρό οινόπνευμα σε μια μπουκάλα. Τα κλείνουμε καλά και τα αφήνουμε μέχρι και ένα μήνα, ανακατώνοντάς τα συχνά. Σουρώνουμε και φυλάμε το λικέρ που το χρησιμοποιούμε σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ξινίλων στο στομάχι.

    Κυδωνόπαστο

    Πλένουμε και ψήνουμε στο φούρνο μέχρι να μαλακώσουν ενάμιση κιλό κυδώνια. Παίρνουμε τη μαλακή τους σάρκα, προσθέτουμε ένα κιλό ζάχαρη και το βράζουμε σε κατσαρόλα μέχρι να αρχίσουν οι άκρες να ξεκολλούν από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Αφαιρούμε από τη φωτιά, προσθέτουμε θκιούλι για μυρωδιά και ψιλοκομμένα και καθαρισμένα αμύγδαλα, ανακατώνουμε καλά και το απλώνουμε στον πάτο ενός ρηχού ταψιού και το πιέζουμε να πάρει τη φόρμα του. Αφήνουμε να στεγνώσει για 2-3 μέρες, το κόβουμε σε ρόμβους, το πασπαλίζουμε με ζάχαρη και το φυλάμε.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    the quince fruit marmalade jam jelly and membrillo

    www.emedi.gr