Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014 06:54

Απλές οδηγίες για την πρόληψη του καρκίνου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Yγιεινοδιαιτητικές οδηγίες για την πρόληψη του καρκίνου

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η φυσική δραστηριότητα και οι υγιεινές διατροφικές επιλογές αποτελούν προστατευτική ασπίδα κατά του καρκίνου. Οι διατροφικές συνήθειες και η φυσική δραστηριότητα είναι παράγοντες που μπορεί να τροποποιηθούν. Παρότι ο καρκίνος οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε κληρονομούμενες μεταλλάξεις, δηλαδή αλλαγές στο DNA, οι μεγαλύτεροι παράγοντες κινδύνου, όπως η φυσική δραστηριότητα, η διατροφή και το κάπνισμα, δεν είναι κληρονομήσιμοι.


Συστάσεις για αλλαγές σε επίπεδο ατομικής συμπεριφοράς:

Διατηρήστε φυσιολογικό βάρος καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής σας και υιοθετήστε ένα τρόπο ζωής που να περιλαμβάνει αυξημένη φυσική δραστηριότητα.

Εφαρμόστε υγιεινή δίαιτα με έμφαση στην κατανάλωση τροφίμων φυτικής προέλευσης:

  • Να επιλέγετε στερεά και υγρά τρόφιμα σε ποσότητες που βοηθούν στην επίτευξη και διατήρηση του φυσιολογικού βάρους
  • Να τρώτε καθημερινά 5 τουλάχιστον ισοδύναμα από ποικιλία φρούτων και λαχανικών.
  • Να επιλέγετε δημητριακά ολικής αλέσεως.
  • Να περιορίσετε την κατανάλωση επεξεργασμένων και κόκκινων κρεάτων.
  • Σε περίπτωση που πίνετε αλκοολούχα ποτά να περιορίσετε την κατανάλωσή τους. Συνίσταται κατανάλωση μέχρι 2 ποτηριών καθημερινά για τους άντρες και 1 για τις γυναίκες

Συστάσεις για δράσεις σε επίπεδο κοινότητας:

Οι δημόσιες, ιδιωτικές και άλλες οργανώσεις οφείλουν να δημιουργήσουν το κατάλληλο κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον προκειμένου να υποστηρίξουν την υιοθέτηση και διατήρηση υγιεινών επιλογών στη διατροφή και τη φυσική δραστηριότητα.


Αναλυτικότερες συστάσεις για ατομικές επιλογές

Διατηρήστε το φυσιολογικό σωματικό βάρος εφ’ όρου ζωής. Σε περίπτωση που είστε υπέρβαρος ή παχύσαρκος, να φτάσετε και να διατηρήσετε το φυσιολογικό σωματικό βάρος.

Σωματικό βάρος και αυξημένος κίνδυνος για καρκίνο

Το 14 - 20% της θνησιμότητας λόγω καρκίνου συνδέεται με την παχυσαρκία και το αυξημένο σωματικό βάρος. Συγκεκριμένα, η παχυσαρκία και το αυξημένο σωματικό βάρος συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διάφορων τύπων καρκίνου, όπως π.χ. καρκίνο του μαστού σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, καρκίνο του εντέρου, του ενδομήτριου, των νεφρών και αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου. Επίσης, υπάρχουν αρκετές ενδείξεις που συνδέουν το αυξημένο σωματικό βάρος και την παχυσαρκία με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο της χοληδόχου κύστης, του παγκρέατος, του τράχηλου της μήτρας, του θυρεοειδή, των ωοθηκών, καθώς επίσης και με πολλαπλό μυέλωμα, λέμφωμα Hodgkin και επιθετικό καρκίνο του προστάτη. Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνονται τόσο από επιδημιολογικές μελέτες στον άνθρωπο, όσο και από άλλες έρευνες.


Διατήρηση και προσέγγιση του φυσιολογικού σωματικού βάρους.

Υιοθέτηση τρόπου ζωής με αυξημένη φυσική δραστηριότητα.

Οφέλη από τη σωματική δραστηριότητα

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα πολλών ερευνών, η φυσική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για την εμφάνιση αρκετών μορφών καρκίνου, όπως του μαστού, του παχέος εντέρου, του προστάτη και του ενδομητρίου. Το ίδιο συμβαίνει το ίδιο και για άλλους τύπους καρκίνου.

Μερικές εύκολα εφαρμόσιμες ιδέες για να αποφύγετε την καθιστική ζωή:

  • Χρησιμοποιήστε τις σκάλες αντί να πάρετε το ασανσέρ
  • Να πηγαίνετε με τα πόδια ή με το ποδήλατο στον προορισμό σας εφόσον είναι εφικτό
  • Κάνετε ένα μικρό διάλειμμα στη δουλειά για να κάνετε διατάσεις ή μια μικρή βόλτα
  • Να προτιμήσετε να πάτε και να μιλήσετε αυτοπροσώπως στους συναδέλφους σας αντί να τους στείλετε e-mail
  • Πηγαίνετε για χορό στις εξόδους σας
  • Να κάνετε διακοπές που περιλαμβάνουν αυξημένη φυσική δραστηριότητα και όχι απλώς ταξίδι με το αυτοκίνητο
  • Να κάνετε στατικό ποδήλατο ενώ παρακολουθείτε τηλεόραση
  • Να αυξάνετε σταδιακά από μέρα σε μέρα τη διάρκεια και την ένταση της φυσικής δραστηριότητας
  • Να παίζετε περισσότερη ώρα με τα παιδιά σας

Συνιστώμενη Συνολική και Σκόπιμη Δραστηριότητα

Τα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν ότι τουλάχιστον 30 λεπτά μέτριας ή έντονης καθημερινής δραστηριότητας σε συνδυασμό με τις συνήθεις δραστηριότητες μπορούν να ελαττώσουν τον κίνδυνο για καρκίνο. Σύμφωνα με τις περισσότερες μελέτες πάντως, 45 – 60 λεπτά τουλάχιστον 5 ημέρες την εβδομάδα είναι η βέλτιστη συχνότητα προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος του παχέος εντέρου και του μαστού, ενώ μελέτες δείχνουν ότι ακόμα και αν η φυσική δραστηριότητα διακόπτεται από μια ηλικία και μετά, ο κίνδυνος για καρκίνο εξακολουθεί να είναι ελαττωμένος.

Για όσους ξεκινάνε ένα πρόγραμμα βελτίωσης της φυσικής τους κατάστασης μια σταδιακή αύξηση σε 30 λεπτά άσκησης μέτριας έντασης ημερησίως τουλάχιστον 5 φορές την εβδομάδα θα τους προσφέρει σημαντικά οφέλη στην καρδιαγγειακή λειτουργία.

Τέλος, άντρες μεγαλύτεροι των 40 και γυναίκες μεγαλύτερες των 50 ετών καθώς και άτομα που πάσχουν από χρόνιες ασθένειες ή/και διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα πρέπει να συμβουλεύονται το γιατρό τους προτού εμπλακούν σε μεγάλης έντασης φυσική δραστηριότητα.

Ακολουθεί πίνακας που προτείνει ιδέες για δραστηριότητες που αυξάνουν τη φυσική δραστηριότητα.

Παραδείγματα φυσικών δραστηριοτήτων Μέτριας και Αυξημένης έντασης

Μέτριας Έντασης δραστηριότητες

Μεγάλης έντασης δραστηριότητες

Άσκηση και ελεύθερος χρόνος

Περπάτημα, χορός, ποδήλατο για λόγους αναψυχής, γιόγκα, ιππασία

Τρέξιμο, αεροβική, πολεμικές τέχνες, κολύμπι, προπόνηση με βάρη

Σπορ

Βόλεϊ, γκολφ, διπλό στο τένις, σκι

Ποδόσφαιρο, τένις (απλό), σκι αντοχής, μπάσκετ,

Δραστηριότητες στο σπίτι

Κούρεμα του γρασιδιού, ενασχόληση με τον κήπο

Σκάψιμο, ξυλουργική, χτίσιμο

Δραστηριότητες στην εργασία

Περπάτημα και ανύψωση βάρους στα πλαίσια της εργασίας

Βαρέα εργασία (πυρόσβεση, κατασκευές κ.λπ.)

Απαιτούνται ριζικές αλλαγές στη θεραπεία του καρκίνου!!!

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Η πρόληψη είναι καλύτερη από τη θεραπεία

Διάγνωση καρκίνου του δέρματος με το κινητό τηλέφωνο

Πρωτογενής πρόληψη καρκίνου του μαστού

Πρωτογενής πρόληψη καρκίνου του μαστού

Μύθοι για τον καρκίνο

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 2077 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 23 Ιανουαρίου 2022 21:02
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Aταξία Friedreich Aταξία Friedreich

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αταξία Friedreich

    Η αταξία Friedreich  είναι αυτοσωματική υπολειπόμενη νόσος, η οποία εμφανίζεται κατά την παιδική ή νεαρή ηλικία.

    Τα χαρακτηριστικά της νόσου περιλαμβάνουν σκλήρυνση του ραχιαίου και των πλαγίων δεματίων του νωτιαίου μυελού.

    Τα συμπτώματα της νόσου περιλαμβάνουν αταξία, δυσχέρεια στην ομιλία, πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης, ιδιάζουσα αιώρηση και ακανόνιστες κινήσεις και παράλυση των μυών των κάτω άκρων.

    Συνήθης πορεία, χρόνια, προϊούσα.

    Η αταξία του Friedreich είναι μια αυτοσωματική υπολειπόμενη γενετική ασθένεια που προκαλεί δυσκολία στο περπάτημα, απώλεια της αίσθησης στα χέρια και τα πόδια και διαταραχή της ομιλίας που επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Τα συμπτώματα συνήθως ξεκινούν μεταξύ 5 και 20 ετών. Πολλοί αναπτύσσουν υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια και χρειάζονται ένα βοήθημα για την κίνηση, όπως μπαστούνι, περιπατητές ή αναπηρικό καροτσάκι στην εφηβεία τους. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, ορισμένοι πάσχοντες χάνουν την όραση και την ακοή τους. Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν τη σκολίωση και το σακχαρώδη διαβήτη.

    Η πάθηση προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο FXN στο χρωμόσωμα 9, το οποίο παράγει μια πρωτεΐνη που ονομάζεται φραταξίνη. Στην αταξία του Friedreich, τα κύτταρα παράγουν λιγότερη φραταξίνη. Ο εκφυλισμός του νευρικού ιστού στο νωτιαίο μυελό προκαλεί την αταξία. Ιδιαίτερα επηρεάζονται οι αισθητικοί νευρώνες που είναι απαραίτητοι για την κατεύθυνση της μυϊκής κίνησης των χεριών και των ποδιών μέσω συνδέσεων με την παρεγκεφαλίδα. Ο νωτιαίος μυελός γίνεται λεπτότερος και τα νευρικά κύτταρα χάνουν μέρος της θήκης μυελίνης.

    Δεν είναι γνωστή καμία αποτελεσματική θεραπεία, αλλά αρκετές θεραπείες βρίσκονται σε δοκιμές. Η αταξία του Friedreich μειώνει το προσδόκιμο ζωής λόγω καρδιακών παθήσεων, αλλά μερικοί άνθρωποι μπορούν να ζήσουν μέχρι τα 60 τους ή και μεγαλύτερα. Η αταξία Friedreich επηρεάζει ένα στους 50.000 ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι η πιο συχνή κληρονομική αταξία. Τα υψηλότερα ποσοστά είναι τα άτομα δυτικοευρωπαϊκής καταγωγής.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΤΑΞΙΑΣ FRIEDREICH

    Τα συμπτώματα συνήθως ξεκινούν μεταξύ 5 και 15 ετών, αλλά στην όψιμη έναρξη αταξίας του Friedreich, μπορεί να εμφανιστούν μετά την ηλικία των 25 ετών. Τα συμπτώματα είναι ευρεία, αλλά περιλαμβάνουν σταθερά αταξία βάδισης και άκρων, δυσαρθρία και απώλεια των αντανακλαστικών των κάτω άκρων. Υπάρχει κάποια διακύμανση στη συχνότητα των συμπτωμάτων, την έναρξη και την εξέλιξη. Όλα τα άτομα με αταξία του Friedreich αναπτύσσουν νευρολογικά συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της δυσαρθρίας και της απώλειας των αντανακλαστικών των κάτω άκρων, και περισσότερο από το 90% παρουσιάζουν αταξία. Τα καρδιακά προβλήματα είναι πολύ συχνά με την πρώιμη έναρξη της αταξίας του Friedreich. Τα περισσότερα άτομα αναπτύσσουν καρδιακά προβλήματα όπως μεγέθυνση της καρδιάς, συμμετρική υπερτροφία, καρδιακά φυσήματα, κολπική μαρμαρυγή, ταχυκαρδία, υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια και ελαττώματα αγωγιμότητας. Η σκολίωση είναι παρούσα σε ποσοστό περίπου 60%. Το 7% των ατόμων με αταξία του Friedreich έχουν επίσης διαβήτη και ο διαβήτης έχει αρνητικό αντίκτυπο στα άτομα με αταξία Friedreich, ειδικά σε αυτά που εμφανίζουν συμπτώματα όταν είναι νεαρά.

    Άτομα που ζουν με αταξία του Friedreich για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να αναπτύξουν άλλες επιπλοκές. Το 36,8% παρουσιάζει μειωμένη οπτική οξύτητα, η οποία μπορεί να είναι προοδευτική και μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργική τύφλωση. Η απώλεια ακοής είναι παρούσα σε περίπου 10,9% των περιπτώσεων. Μερικοί ασθενείς αναφέρουν συμπτώματα της ουροδόχου κύστης και του εντέρου. Τα προχωρημένα στάδια της νόσου σχετίζονται με υπερκοιλιακές ταχυαρρυθμίες, συνηθέστερα με κολπική μαρμαρυγή. Άλλα συμπτώματα μεταγενέστερου σταδίου μπορεί να περιλαμβάνουν παρεγκεφαλιδικές επιδράσεις όπως νυσταγμός, γρήγορες σακκαδικές οφθαλμικές κινήσεις, δυσμετρία και απώλεια συντονισμού (αταξία του κορμού και βάδισμα με πατήματα). Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν απώλεια της αίσθησης δόνησης και της ιδιοδεκτικής αίσθησης. Η προοδευτική απώλεια συντονισμού και μυϊκής δύναμης οδηγεί σε πλήρη χρήση αναπηρικού αμαξιδίου. Οι περισσότεροι νέοι που έχουν διαγνωστεί με αταξία του Friedreich χρειάζονται βοηθήματα κινητικότητας όπως μπαστούνι, περιπατητές ή αναπηρικό καροτσάκι μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '20. Η ασθένεια είναι προοδευτική, με αυξανόμενο βάδισμα με κλιμάκωση ή παραπάτημα και συχνές πτώσεις. Μέχρι την τρίτη δεκαετία, οι πάσχοντες χάνουν την ικανότητα να στέκονται ή να περπατούν χωρίς βοήθεια και χρειάζονται αναπηρικό καροτσάκι για κινητικότητα. Περιπτώσεις πρώιμης έναρξης: Τα μη νευρολογικά συμπτώματα όπως η σκολίωση,  η μυοκαρδιοπάθεια και ο διαβήτης είναι πιο συχνά στις περιπτώσεις πρώιμης έναρξης.

    Η αταξία του Friedreich είναι μια αυτοσωματική υπολειπόμενη διαταραχή που επηρεάζει ένα γονίδιο (FXN) στο χρωμόσωμα 9, το οποίο παράγει μια σημαντική πρωτεΐνη που ονομάζεται φραταξίνη. Στο 96% των περιπτώσεων, το μεταλλαγμένο γονίδιο FXN έχει 90-1.300 επαναλαμβανόμενες επεκτάσεις τρινουκλεοτιδίων GAA στο εσώνιο 1 και των δύο αλληλόμορφων. Αυτή η επέκταση προκαλεί επιγενετικές αλλαγές και σχηματισμό ετεροχρωματίνης κοντά στην επανάληψη. Το μήκος της μικρότερης επανάληψης GAA συσχετίζεται με την ηλικία έναρξης και τη σοβαρότητα της νόσου. Ο σχηματισμός ετεροχρωματίνης έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη μεταγραφή του γονιδίου και χαμηλά επίπεδα φραταξίνης. Τα άτομα με αταξία του Friedreich μπορεί να έχουν 5-35% της πρωτεΐνης frataxin σε σύγκριση με υγιή άτομα. Οι ετερόζυγοι φορείς του μεταλλαγμένου γονιδίου FXN έχουν 50% χαμηλότερα επίπεδα φραταξίνης, αλλά αυτή η μείωση δεν είναι αρκετή για να προκαλέσει συμπτώματα. Στο 4% περίπου των περιπτώσεων, η νόσος προκαλείται από μια σημειακή μετάλλαξη (παράλογη, ανοησία ή ιντρονική), με επέκταση στο ένα αλληλόμορφο και σημειακή μετάλλαξη στο άλλο. Μια λανθασμένη μετάλλαξη μπορεί να έχει ηπιότερα συμπτώματα. Ανάλογα με τη σημειακή μετάλλαξη, τα κύτταρα δεν μπορούν να παράγουν φραταξίνη, μη λειτουργική φραταξίνη ή φραταξίνη που δεν εντοπίζεται σωστά στα μιτοχόνδρια.

    ΑΙΤΙΑ ΑΤΑΞΙΑΣ FRIEDREICH

    Η αταξία του Friedreich επηρεάζει το νευρικό σύστημα, την καρδιά, το πάγκρεας και άλλα συστήματα. Ο εκφυλισμός του νευρικού ιστού στο νωτιαίο μυελό προκαλεί αταξία. Οι αισθητικοί νευρώνες που είναι απαραίτητοι για την κατεύθυνση της μυϊκής κίνησης των χεριών και των ποδιών μέσω συνδέσεων με την παρεγκεφαλίδα επηρεάζονται ιδιαίτερα. Η ασθένεια επηρεάζει κυρίως το νωτιαίο μυελό και τα περιφερικά νεύρα. Ο νωτιαίος μυελός γίνεται πιο λεπτός και τα νευρικά κύτταρα χάνουν κάποιο περίβλημα μυελίνης. Η διάμετρος του νωτιαίου μυελού είναι μικρότερη από αυτή των μη προσβεβλημένων ατόμων, κυρίως λόγω των μικρότερων γαγγλίων της ραχιαία ρίζας. Οι κινητικοί νευρώνες του νωτιαίου μυελού επηρεάζονται σε μικρότερο βαθμό από τους αισθητηριακούς νευρώνες. Στα περιφερικά νεύρα, εμφανίζεται απώλεια μεγάλων μυελινωμένων αισθητήριων ινών. Οι δομές στον εγκέφαλο επηρεάζονται επίσης από την αταξία του Friedreich, ιδίως ο οδοντωτός πυρήνας της παρεγκεφαλίδας. Η καρδιά συχνά αναπτύσσει κάποια ίνωση και με την πάροδο του χρόνου, αναπτύσσει υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και διάταση της αριστερής κοιλίας.

     45

     

    Φραταξίνη

    Ο ακριβής ρόλος της φραταξίνης παραμένει ασαφής. Η φραταξίνη βοηθά τη σύνθεση πρωτεΐνης σιδήρου-θείου στην αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων για τη δημιουργία τριφωσφορικής αδενοσίνης, το ενεργειακό μόριο που είναι απαραίτητο για την εκτέλεση μεταβολικών λειτουργιών στα κύτταρα. Ρυθμίζει επίσης τη μεταφορά σιδήρου στα μιτοχόνδρια παρέχοντας μια κατάλληλη ποσότητα ενεργών ειδών οξυγόνου (ROS) για τη διατήρηση των φυσιολογικών διεργασιών. Ένα αποτέλεσμα της ανεπάρκειας φραταξίνης είναι η υπερφόρτωση σιδήρου στο μιτοχόνδριο, η οποία καταστρέφει πολλές πρωτεΐνες λόγω των επιδράσεων στον κυτταρικό μεταβολισμό. Χωρίς τη φραταξίνη, η ενέργεια στα μιτοχόνδρια πέφτει και η περίσσεια σιδήρου δημιουργεί επιπλέον ROS, οδηγώντας σε περαιτέρω κυτταρική βλάβη. Τα χαμηλά επίπεδα φραταξίνης οδηγούν σε ανεπαρκή βιοσύνθεση συστάδων σιδήρου-θείου που απαιτούνται για τη μεταφορά ηλεκτρονίων στο μιτοχόνδριο και τη συναρμολόγηση της λειτουργικής ακονιτάσης και του δυσμεταβολισμού σιδήρου ολόκληρου του κυττάρου.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΤΑΞΙΑΣ FRIEDREICH

    Η δυσκολία ισορροπίας, η απώλεια ιδιοδεκτικότητας, η απουσία αντανακλαστικών και σημάδια άλλων νευρολογικών προβλημάτων είναι κοινά σημάδια από μια φυσική εξέταση. Γίνονται διαγνωστικές εξετάσεις για την επιβεβαίωση μιας φυσικής εξέτασης, όπως ηλεκτρομυογράφημα, μελέτες νευρικής αγωγιμότητας, ηλεκτροκαρδιογράφημα, υπερηχοκαρδιογράφημα, εξετάσεις αίματος για αυξημένα επίπεδα γλυκόζης και βιταμίνη Ε και σαρώσεις όπως ακτινογραφία για σκολίωση. Η μαγνητική τομογραφία και η αξονική τομογραφία εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού γίνονται για να αποκλειστούν άλλες νευρολογικές παθήσεις. Τέλος, πραγματοποιείται γενετική εξέταση για επιβεβαίωση. Άλλες διαγνώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν Charcot-Marie-Tooth τύπους 1 και 2, αταξία με ανεπάρκεια βιταμίνης Ε, αταξία με οφθαλμοκινητική απραξία τύπου 1 και 2 και άλλες πρώιμης έναρξης αταξίες.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΑΤΑΞΙΑΣ FRIEDREICH

    Οι φυσιοθεραπευτές διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην εκπαίδευση σχετικά με τη σωστή στάση του σώματος, τη χρήση των μυών και την αναγνώριση και αποφυγή χαρακτηριστικών που επιδεινώνουν τη σπαστικότητα, όπως στενά ρούχα, κακώς προσαρμοσμένα αναπηρικά καροτσάκια, πόνος και μόλυνση. Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει τυπικά εντατική προπόνηση συντονισμού κινητικότητας, ισορροπίας και σταθεροποίησης για τη διατήρηση των κερδών. Οι ασκήσεις ενδυνάμωσης χαμηλής έντασης ενσωματώνονται για τη διατήρηση της λειτουργικής χρήσης των άνω και κάτω άκρων. Μπορούν να συνταγογραφηθούν ασκήσεις διατάσεων και μυϊκής χαλάρωσης για να βοηθήσουν στη διαχείριση της σπαστικότητας και στην πρόληψη των παραμορφώσεων. Άλλοι στόχοι φυσικοθεραπείας περιλαμβάνουν αυξημένη ανεξαρτησία μεταφοράς και κίνησης, μυϊκή ενδυνάμωση, αυξημένη φυσική ανθεκτικότητα, στρατηγική «ασφαλούς πτώσης», εκμάθηση χρήσης βοηθημάτων κινητικότητας, εκμάθηση πώς να μειώνεται η ενεργειακή δαπάνη του σώματος και ανάπτυξη συγκεκριμένων μοτίβων αναπνοής. Η λογοθεραπεία μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα της φωνής. Οι σωστά τοποθετημένες αρθrώσεις μπορούν να προάγουν τη σωστή στάση, να υποστηρίξουν τη φυσιολογική ευθυγράμμιση των αρθρώσεων, να σταθεροποιήσουν τις αρθρώσεις κατά τη βάδιση, να βελτιώσουν το εύρος κίνησης και το βάδισμα, να μειώσουν τη σπαστικότητα και να αποτρέψουν τις παραμορφώσεις και τη σκολίωση των ποδιών. Λειτουργική ηλεκτρική διέγερση ή συσκευές διαδερμικής διέγερσης νεύρων μπορεί να ανακουφίσουν τα συμπτώματα. Καθώς η εξέλιξη της αταξίας συνεχίζεται, μπορεί να απαιτούνται βοηθητικές συσκευές όπως μπαστούνι, περιπατητές ή αναπηρικό καροτσάκι για κινητικότητα και ανεξαρτησία. Ένα όρθιο πλαίσιο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των δευτερογενών επιπλοκών της παρατεταμένης χρήσης αναπηρικού αμαξιδίου.

    Φαρμακευτική αγωγή και χειρουργική επέμβαση

    Οι καρδιακές ανωμαλίες μπορούν να ελεγχθούν με αναστολείς ΜΕΑ όπως η εναλαπρίλη, η ραμιπρίλη, η λισινοπρίλη ή η τραντολαπρίλη, που μερικές φορές χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με β-αναστολείς. Τα προσβεβλημένα άτομα που έχουν επίσης συμπτωματική συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να συνταγογραφηθεί επλερενόνη ή διγοξίνη για να διατηρηθούν υπό έλεγχο οι καρδιακές ανωμαλίες. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να διορθώσει παραμορφώσεις που προκαλούνται από μη φυσιολογικό μυϊκό τόνο. Οι βίδες και οι ράβδοι τιτανίου που εισάγονται στη σπονδυλική στήλη βοηθούν στην πρόληψη ή στην επιβράδυνση της εξέλιξης της σκολίωσης. Η χειρουργική επέμβαση για την επιμήκυνση του αχίλλειου τένοντα μπορεί να βελτιώσει την ανεξαρτησία και την κινητικότητα για την ανακούφιση της ιπποποδίας. Ένας αυτοματοποιημένος εμφυτεύσιμος βηματοδότης-απινιδωτής μπορεί να εμφυτευτεί μετά από σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ  ΑΤΑΞΙΑΣ FRIEDREICH

    Η ασθένεια εξελίσσεται διαφορετικά σε διαφορετικούς ανθρώπους. Γενικά, όσοι διαγιγνώσκονται σε μικρότερη ηλικία τείνουν να έχουν πιο σοβαρά συμπτώματα. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και οι μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί είναι οι κύριες αιτίες θανάτου, αλλά τα άτομα με λιγότερα συμπτώματα μπορούν να ζήσουν μέχρι τα 60 τους ή και περισσότερο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    life expectancy mortality for friedreichs ataxia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Νόσος Niemann-Pick

    Νευροεμβιομηχανική

    Σύνδρομο Laurence-Moon

    Υποξεία συνδυασμένη εκφύλιση

    Σύνδρομο Marchiafava-Bignami

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Νευρίτιδα

    Σύνδρομο Kearns-Sayre

    Εγκεφαλική παράλυση

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το αστροκύττωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το αστροκύττωμα

    Αστροκύττωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Αστροκύττωμα είναι ένας όγκος που αποτελείται από αστροκύτταρα και χαρακτηρίζεται από ημιπάρεση, παράλυση κρανιακών νεύρων, αλλαγή της προσωπικότητας, κεφαλαλγία, σπασμούς και αλλαγή της διανοητικής κατάστασης.

    Συνήθης πορεία, προϊούσα.

    Το αστροκύττωμα είναι ένας τύπος καρκίνου που μπορεί να σχηματιστεί στον εγκέφαλο ή στο νωτιαίο μυελό. Το αστροκύττωμα ξεκινά σε κύτταρα που ονομάζονται αστροκύτταρα που υποστηρίζουν τα νευρικά κύτταρα. Τα σημεία και τα συμπτώματα του αστροκυττώματος εξαρτώνται από τη θέση του όγκου.

    Τα αστροκυττώματα που εμφανίζονται στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν επιληπτικές κρίσεις, πονοκεφάλους και ναυτία.

    Τα αστροκυττώματα που εμφανίζονται στο νωτιαίο μυελό μπορεί να προκαλέσουν αδυναμία και αναπηρία στην περιοχή που επηρεάζεται από τον αναπτυσσόμενο όγκο.

    Το αστροκύττωμα μπορεί να είναι ένας βραδέως αναπτυσσόμενος όγκος ή μπορεί να είναι ένας επιθετικός καρκίνος που αναπτύσσεται γρήγορα.

    Η επιθετικότητα του αστροκυττώματος καθορίζει την πρόγνωση και τις θεραπευτικές επιλογές σας.

    ΑΙΤΙΑ ΑΣΤΡΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οζώδης σκλήρυνση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΤΡΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    Οι εξετάσεις και οι διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση του αστροκυττώματος περιλαμβάνουν:

    • Νευρολογική εξέταση. Κατά τη διάρκεια μιας νευρολογικής εξέτασης, ο γιατρός σας θα σας ρωτήσει για τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Μπορεί να ελέγξει την όραση, την ακοή, την ισορροπία, τον συντονισμό, τη δύναμη και τα αντανακλαστικά σας. Προβλήματα σε μία ή περισσότερες από αυτές τις περιοχές μπορεί να παρέχουν ενδείξεις για το τμήμα του εγκεφάλου σας που θα μπορούσε να επηρεαστεί από όγκο στον εγκέφαλο.
    • Απεικονιστικές εξετάσεις. Οι απεικονιστικές εξετάσεις μπορούν να βοηθήσουν τον γιατρό σας να προσδιορίσει τη θέση και το μέγεθος του όγκου του εγκεφάλου σας. Η μαγνητική τομογραφία χρησιμοποιείται συχνά για τη διάγνωση όγκων του εγκεφάλου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με λειτουργική μαγνητική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία αιμάτωσης και φασματοσκοπία μαγνητικού συντονισμού. Άλλες απεικονιστικές εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αξονική τομογραφία και τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET). Η μαγνητική φασματοσκοπία εγκεφάλου παρέχει πληροφορίες για τη μεταβολική δραστηριότητα των ιστών, χαρτογραφώντας την κατανομή και τη συγκέντρωση των μεταβολιτών σε φυσιολογικούς και παθολογικούς ιστούς, συμβάλλοντας έτσι στον ακριβέστερο χαρακτηρισμό αλλοιώσεων στον εγκέφαλο. Με τη λειτουργική μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου (f MRI) καθίσταται δυνατή η αξιολόγηση της λειτουργίας ζωτικών κέντρων του εγκεφάλου. Η εξέταση παρέχει πληροφορίες για την ανατομική σχέση ζωτικών κέντρων του εγκεφάλου και όγκων του εγκεφάλου, βοηθητικές στα πλαίσια προεγχειρητικού σχεδιασμού.
    • Αφαίρεση δείγματος ιστού για εξέταση (βιοψία). Μια βιοψία μπορεί να γίνει με βελόνα πριν από τη χειρουργική επέμβαση ή κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεση του αστροκυττώματος, ανάλογα με την ιδιαίτερη κατάστασή σας και τη θέση του όγκου σας. Το δείγμα του ύποπτου ιστού αναλύεται σε εργαστήριο για να προσδιοριστούν οι τύποι των κυττάρων και το επίπεδο επιθετικότητάς τους. Οι εξειδικευμένες εξετάσεις των καρκινικών κυττάρων μπορούν να δείξουν στο γιατρό σας τους τύπους μεταλλάξεων που έχουν αποκτήσει τα κύτταρα. Αυτό δίνει στον γιατρό σας στοιχεία για την πρόγνωσή σας και μπορεί να καθοδηγήσει τις θεραπευτικές επιλογές σας (καλύτερα να μη γίνεται).

    F6.large

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΤΡΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    Οι θεραπείες αστροκυττώματος περιλαμβάνουν:

    • Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του αστροκυττώματος. Ο νευροχειρουργός θα εργαστεί για να αφαιρέσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του αστροκυττώματος. Ο στόχος είναι να αφαιρεθεί όλος ο καρκίνος, αλλά μερικές φορές το αστροκύττωμα βρίσκεται κοντά σε ευαίσθητο εγκεφαλικό ιστό που το καθιστά πολύ επικίνδυνο. Ακόμη και η αφαίρεση μέρους του καρκίνου μπορεί να μειώσει τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Για μερικούς ανθρώπους, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι η μόνη θεραπεία που απαιτείται. Για άλλους, μπορεί να συνιστώνται πρόσθετες θεραπείες για να σκοτωθούν τυχόν καρκινικά κύτταρα που μπορεί να απομείνουν και να μειωθεί ο κίνδυνος επανεμφάνισης του καρκίνου.
    • Ακτινοθεραπεία. Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας, όπως ακτίνες Χ ή πρωτόνια, για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας, ξαπλώνετε σε ένα τραπέζι ενώ ένα μηχάνημα κινείται γύρω σας, κατευθύνοντας τις ακτίνες σε ακριβή σημεία του εγκεφάλου σας. Η ακτινοθεραπεία μπορεί να συνιστάται μετά τη χειρουργική επέμβαση, εάν ο καρκίνος σας δεν αφαιρέθηκε πλήρως ή εάν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος να επιστρέψει ο καρκίνος σας. Η ακτινοβολία συχνά συνδυάζεται με χημειοθεραπεία για επιθετικούς καρκίνους. Για άτομα που δε μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση, η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως κύρια θεραπεία.
    • Χημειοθεραπεία. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Τα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορούν να ληφθούν σε μορφή χαπιού ή μέσω μιας φλέβας στο χέρι σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κάποιο φάρμακο χημειοθεραπείας μπορεί να τοποθετηθεί στον εγκέφαλό σας μετά από χειρουργική επέμβαση, όπου διαλύεται αργά και απελευθερώνει το φάρμακο. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται συχνά μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτώσει τυχόν καρκινικά κύτταρα που μπορεί να απομείνουν. Μπορεί να συνδυαστεί με ακτινοθεραπεία για επιθετικούς καρκίνους.
    • Στοχευμένες και βιολογικές θεραπείες καρκίνου εγκεφάλου.
    • Κλινικές δοκιμές. Οι κλινικές δοκιμές είναι μελέτες νέων θεραπειών. Αυτές οι μελέτες σας δίνουν την ευκαιρία να δοκιμάσετε τις πιο πρόσφατες θεραπευτικές επιλογές, αλλά ο κίνδυνος παρενεργειών μπορεί να μην είναι γνωστός. Ρωτήστε το γιατρό σας εάν μπορείτε να συμμετάσχετε σε μια κλινική δοκιμή.
    • Υποστηρικτική φροντίδα. Η παρηγορητική φροντίδα είναι εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα που επικεντρώνεται στην παροχή ανακούφισης από τον πόνο και άλλα συμπτώματα μιας σοβαρής ασθένειας. Οι ειδικοί της παρηγορητικής φροντίδας συνεργάζονται μαζί σας, την οικογένειά σας και τους άλλους γιατρούς σας για να παρέχουν ένα επιπλέον επίπεδο υποστήριξης που συμπληρώνει τη συνεχιζόμενη φροντίδα σας. Η παρηγορητική φροντίδα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενώ υποβάλλεστε σε άλλες επιθετικές θεραπείες, όπως χειρουργική επέμβαση, χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία.

    Απαιτούνται ριζικές αλλαγές στη θεραπεία του καρκίνου του εγκεφάλου!!!

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του εγκεφάλου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του εγκεφάλου 

    astrocytomas 1280

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης

    Οζώδης σκλήρυνση

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Ολιγοδενδρογλοιώματα και ολιγοαστροκυττώματα

    Αστροκυττώματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

    Υποφυσιακός νανισμός

    ΟγκοΥπερθερμία

    Υδροκεφαλία σε ενήλικες

    Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Κρανιοφαρυγγίωμα

    Άποιος διαβήτης

    Γλουταμινικό οξύ

    Συριγγομυελία

    Η κάνναβη σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

    Διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου

    Τα αντισυλληπτικά υπεύθυνα και για καρκίνο του εγκεφάλου

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

    Η ακτινοβολία από τα κινητά τηλέφωνα

    Τα νεώτερα για το γλοιοβλάστωμα

    Οσφυϊκή παρακέντηση

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

    Αντιαγγειογενετικοί παράγοντες

    Στοχευμένη θεραπεία για τις εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Τo καρκινικό μονοπάτι

    Ανοσοϊστοχημεία στον καρκίνο

    Η ανάγκη για βελτίωση της ακτινοθεραπείας στους όγκους του εγκεφάλου

    Τι είναι η νανοϊατρική

    Μοριακή ανάλυση σε γλοιοβλάστωμα

    Που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα νανοσωματίδια

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Στοχευμένες τοπικές θεραπείες στον καρκίνο

    Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα

    www.emedi.gr

  • Εγκεφαλοπάθεια Wernicke Εγκεφαλοπάθεια Wernicke

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εγκεφαλοπάθεια Wernicke

    Εγκεφαλοπάθεια Wernicke οξεία, υποξεία ή χρόνια νευρολογική διαταραχή.

    Χαρακτηριστικά: σύγχυση, απάθεια, νάρκη, αταξία, νυσταγμός, οφθαλμοπληγία.

    Συνήθως, προκαλείται από χρόνια κατάχρηση αλκοόλ και συνοδεύεται από οργανική αμνησία και άλλες διαιτητικές πολυνευροπάθειες. Συνήθης πορεία, οξεία, υποξεία, χρόνια.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι η παρουσία νευρολογικών συμπτωμάτων που προκαλούνται από βιοχημικές βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος μετά από εξάντληση των αποθεμάτων των βιταμινών του συμπλέγματος Β, ιδιαίτερα της θειαμίνης (βιταμίνη Β1). Η πάθηση είναι μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας διαταραχών ανεπάρκειας θειαμίνης που περιλαμβάνει την ενδημική μορφή πολυνευρίτιδας, σε όλες τις μορφές του, και το αλκοολικό σύνδρομο Korsakoff. Όταν εμφανίζεται ταυτόχρονα με το αλκοολικό σύνδρομο Korsakoff είναι γνωστό ως σύνδρομο Wernicke-Korsakoff.

    Κλασικά, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke χαρακτηρίζεται από μια τριάδα συμπτωμάτων: οφθαλμοπληγία, αταξία και σύγχυση. Περίπου το 10% των ασθενών εμφανίζουν και τα τρία χαρακτηριστικά, ενώ μπορεί επίσης να υπάρχουν και άλλα συμπτώματα. Ενώ συνήθως θεωρείται ως μια κατάσταση που χαρακτηρίζει τα υποσιτισμένα άτομα με κατάχρηση αλκοόλ, μπορεί να προκληθεί από μια ποικιλία ασθενειών.

    Αντιμετωπίζεται με συμπλήρωμα θειαμίνης, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση των συμπτωμάτων και συχνά πλήρη υποχώρηση, ιδιαίτερα σε εκείνους όπου η κατάχρηση αλκοόλ δεν είναι η υποκείμενη αιτία. Συχνά και άλλα θρεπτικά συστατικά πρέπει να αντικατασταθούν, ανάλογα με την αιτία.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να είναι παρούσα στο γενικό πληθυσμό με επιπολασμό περίπου 2%, και θεωρείται υποδιαγνωσμένη. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η κλασική τριάδα συμπτωμάτων στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι:

    • Οφθαλμοπληγία. Επίσης, παρατηρούνται και άλλες διαταραχές της οφθαλμικής κίνησης, που επηρεάζουν συχνότερα τον πλάγιο ορθό μυ. Ο πλευρικός νυσταγμός παρατηρείται συχνότερα αν και μπορεί να παρατηρηθεί πλευρική παράλυση του ορθού, συνήθως αμφοτερόπλευρη.
    • Αταξία. Επίσης, παρατηρείται ανισορροπία ή οποιοδήποτε παρεγκεφαλιδικό σημείο.
    • Σύγχυση. Επίσης, παρατηρούνται και άλλες ψυχικές αλλαγές. Έχει 82% επίπτωση.

    Ωστόσο, στην πραγματικότητα, μόνο ένα μικρό ποσοστό ασθενών εμφανίζει και τα τρία συμπτώματα, και η πλήρης τριάδα εμφανίζεται πιο συχνά μεταξύ εκείνων που έχουν κάνει υπερβολική χρήση αλκοόλ.

    Επίσης, ένα πολύ πιο ποικίλο φάσμα συμπτωμάτων έχει βρεθεί σε ασθενείς με αυτή την πάθηση, όπως:

    • Μεταβολές της κόρης του ματιού, αιμορραγία αμφιβληστροειδούς, οίδημα θηλών, μειωμένη όραση και ακοή,  απώλεια όρασης και απώλεια ακοής
    • Κόπωση, απάθεια, ευερεθιστότητα, υπνηλία, ψυχική ή/και κινητική επιβράδυνση
    • Δυσφαγία, κοκκίνισμα, υπνική άπνοια, επιληψία και λήθαργος
    • Γαλακτική οξέωση
    • Εξασθένηση της μνήμης, αμνησία, κατάθλιψη, ψύχωση
    • Υποθερμία, πολυνευροπάθεια, υπεριδρωσία

    Αν και η υποθερμία συνήθως διαγιγνώσκεται με θερμοκρασία σώματος 35 °C ή μικρότερη, η αρχόμενη ψύξη που προκαλείται από την απορρύθμιση στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) πρέπει να παρακολουθείται επειδή μπορεί να προάγει την ανάπτυξη λοίμωξης. Ο ασθενής μπορεί να αναφέρει ότι αισθάνεται κρύο, ακολουθούμενο από ήπια ρίγη, κρύο δέρμα, μέτρια ωχρότητα, ταχυκαρδία, υπέρταση και τρόμοαρρυθμίες. Συνιστώνται τεχνικές εξωτερικής θέρμανσης για την πρόληψη της υποθερμίας. Μεταξύ των συχνά μεταβαλλόμενων λειτουργιών είναι το καρδιοαγγειακό. Μπορεί να υπάρχει ταχυκαρδία, δύσπνοια, πόνος στο στήθος, ορθοστατική υπόταση, αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση. Η έλλειψη θειαμίνης μερικές φορές επηρεάζει άλλους σημαντικούς καταναλωτές ενέργειας, το μυοκάρδιο, και επίσης οι ασθενείς μπορεί να έχουν αναπτύξει καρδιομεγαλία. Καρδιακή ανεπάρκεια με σύνδρομο γαλακτικής οξέωσης έχει παρατηρηθεί. Οι καρδιακές ανωμαλίες είναι μια πτυχή της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Οι λοιμώξεις έχουν επισημανθεί ως μία από τις πιο συχνές αιτίες θανάτου στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke. Επιπλέον, λοιμώξεις είναι συνήθως παρούσες σε παιδιατρικές περιπτώσεις. Στο τελευταίο στάδιο μπορεί να εμφανιστούν άλλα συμπτώματα: υπερθερμία, αυξημένος μυϊκός τόνος, σπαστική παράλυση, χοριακές δυσκινησίες και κώμα. Λόγω της συχνής εμπλοκής της καρδιάς, των ματιών και του περιφερικού νευρικού συστήματος, αρκετοί συγγραφείς προτιμούν να την αποκαλούν νόσο Wernicke παρά απλώς εγκεφαλοπάθεια.  Στο σύνδρομο Wernicke Korsakoff ορισμένα μεμονωμένα συμπτώματα είναι παρόντα περίπου στο ένα τρίτο.

    Ανάλογα με τη θέση της εγκεφαλικής βλάβης είναι πιο συχνά διαφορετικά συμπτώματα:

    • Εγκεφαλικό στέλεχος. Οφθαλμικά: μεταβολές της κόρης. Εξωφθάλμια μυϊκή παράλυση. Παράλυση βλέμματος: νυσταγμός
    • Υποθάλαμος. Μυελός: ραχιαίος πυρήνας. Αυτόνομη δυσλειτουργία: θερμοκρασία, καρδιοαγγειακό, αναπνευστικό.
    • Μυελός: Αιθουσαία περιοχή. Παρεγκεφαλίδα. Αταξία.
    • Θάλαμος. Αμνησιακό σύνδρομο για πρόσφατη μνήμη.

    Χαρακτηριστικές είναι οι μικρές πετεχειώδεις αιμορραγίες.

    • Διάχυτη εγκεφαλική δυσλειτουργία. Αλλοιωμένη γνωστική λειτουργία: Κατάσταση σύγχυσης.
    • Εγκεφαλικό στέλεχος: Μείωση της συνείδησης.
    • Οι βλάβες του υποθαλάμου μπορεί επίσης να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο είναι γνωστό σε άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, προκαλώντας δυσπλασίες και λοιμώξεις.

    Σύνδρομο Korsakoff

    Το σύνδρομο Korsakoff, που χαρακτηρίζεται από εξασθένηση της μνήμης, σύγχυση και αλλαγές προσωπικότητας, έχει μια ισχυρή και αναγνωρισμένη σχέση με την εγκεφαλοπάθεια Wernicke. Ένα πολύ υψηλό ποσοστό ασθενών με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff έχουν επίσης περιφερική νευροπάθεια και πολλοί άνθρωποι που καταναλώνουν υπερβολική ποσότητα αλκοόλ έχουν αυτή τη νευροπάθεια χωρίς άλλα νευρολογικά σημεία ή συμπτώματα. Το σύνδρομο Korsakoff εμφανίζεται πολύ πιο συχνά στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke λόγω χρόνιου αλκοολισμού. Είναι ασυνήθιστο μεταξύ εκείνων που δεν καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ. Έως και το 80% των ασθενών με την εγκεφαλοπάθεια wernicke που κάνουν κατάχρηση αλκοόλ αναπτύσσουν σύνδρομο Korsakoff. Στο Korsakoff's συνήθως παρατηρείται ατροφία του θαλάμου και προσβολή του μετωπιαίου λοβού. Σε μια μελέτη, οι μισές περιπτώσεις Wernicke-Korsakoff είχαν καλή ανάρρωση από την αμνησιακή κατάσταση, η οποία μπορεί να διαρκέσει από 2 μήνες έως 10 χρόνια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke θεωρείται κλασσικά ως μια ασθένεια μόνο των ατόμων που πίνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ, αλλά εντοπίζεται επίσης σε άτομα με χρόνιo υποσιτισμό και τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μετά από βαριατρική χειρουργική επέμβαση.

    Οι τεκμηριωμένες αιτίες της εγκεφαλοπάθειας Wernicke περιλαμβάνουν:

    • Παγκρεατίτιδα, ηπατική δυσλειτουργία, χρόνια διάρροια, κοιλιοκάκη, νόσος του Crohn, ουραιμία, θυρεοτοξίκωση
    • Έμετος, υπερέμεση, δυσαπορρόφηση, γαστρεντερικές επεμβάσεις ή ασθένειες
    • Ατελής παρεντερική διατροφή, πείνα/νηστεία
    • Χημειοθεραπεία, νεφρική αιμοκάθαρση, διουρητική θεραπεία, μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων/μυελού
    • Καρκίνος, AIDS, νόσος Creutzfeldt-Jakob, πυρετικές λοιμώξεις
    • Αυτή η ασθένεια μπορεί ακόμη και να εμφανιστεί σε ορισμένα άτομα με φυσιολογικά ή ακόμα και υψηλά επίπεδα θειαμίνης στο αίμα και είναι άτομα με ανεπάρκεια στην ενδοκυτταρική μεταφορά αυτής της βιταμίνης. Επιλεγμένες γενετικές μεταλλάξεις, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας του γονιδίου 1 που μοιάζει με τρανσκετολάση που συνδέεται με το χρωμόσωμα Χ, των μεταλλάξεων πρωτεΐνης μεταφορέα θειαμίνης SLC19A2 και του γονιδίου της αφυδρογονάσης της αλδεΰδης-2, που μπορεί να προδιαθέτουν σε διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Το αλληλόμορφο APOE epsilon-4, που εμπλέκεται στη νόσο του Alzheimer, μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εμφάνισης νευρολογικών συμπτωμάτων.

    encephalopathy neurology thiamine b1 diagnosis original

    ΑΙΤΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η ανεπάρκεια θειαμίνης και τα σφάλματα στο μεταβολισμό της θειαμίνης πιστεύεται ότι είναι η κύρια αιτία της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η θειαμίνη, που ονομάζεται επίσης βιταμίνη Β1, βοηθά στη διάσπαση της γλυκόζης. Συγκεκριμένα, δρα ως ουσιαστικό συνένζυμο στον κύκλο TCA και στην παράκαμψη της φωσφορικής πεντόζης. Η θειαμίνη μεταβολίζεται πρώτα στην πιο δραστική της μορφή, τη διφωσφορική θειαμίνη (TDP), πριν χρησιμοποιηθεί. Το σώμα έχει μόνο 2-3 εβδομάδες αποθεμάτων θειαμίνης, τα οποία εξαντλούνται εύκολα χωρίς πρόσληψη ή εάν η εξάντληση συμβεί γρήγορα, όπως σε χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις ή σε διαβήτη.

    Η θειαμίνη εμπλέκεται σε:

    • Μεταβολισμό υδατανθράκων και απελευθέρωση ενέργειας.
    • Παραγωγή νευροδιαβιβαστών συμπεριλαμβανομένου του γλουταμικού οξέος και του GABA.
    • Μεταβολισμό λιπιδίων, απαραίτητος για την παραγωγή μυελίνης.
    • Τροποποίηση αμινοξέων. Πιθανώς συνδέεται με την παραγωγή ταυρίνης, μεγάλης καρδιακής σημασίας.

    ΝΕΥΡΟΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η πρωτογενής νευρολογική βλάβη που προκαλείται από ανεπάρκεια θειαμίνης στην εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι τριπλή: οξειδωτική βλάβη, μιτοχονδριακός τραυματισμός που οδηγεί σε απόπτωση και άμεση διέγερση μιας προ-αποπτωτικής οδού. Η ανεπάρκεια θειαμίνης επηρεάζει τόσο τους νευρώνες όσο και τα αστροκύτταρα, τα νευρογλοιακά κύτταρα του εγκεφάλου. Η ανεπάρκεια θειαμίνης μεταβάλλει την πρόσληψη γλουταμικού από αστροκύτταρα, μέσω αλλαγών στην έκφραση των μεταφορέων αστροκυττάρου γλουταμικού EAAT1 και EAAT2, οδηγώντας σε διεγερτική τοξικότητα. Άλλες αλλαγές περιλαμβάνουν αυτές στον υπότυπο μεταφορέα GABA GAT-3, GFAP, συνθετάση γλουταμίνης και στο κανάλι Aquaporin 4. Η εστιακή γαλακτική οξέωση προκαλεί επίσης δευτερογενές οίδημα, οξειδωτικό στρες, φλεγμονή και βλάβη της λευκής ουσίας.

    Παθολογική ανατομία

    Παρά το όνομά του, η εγκεφαλοπάθεια Wernicke δε σχετίζεται με την περιοχή του Wernicke, μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ερμηνεία του λόγου και της γλώσσας. Στις περισσότερες, οι πρώιμες βλάβες αντιστρέφονται πλήρως με άμεσα και επαρκή συμπληρώματα διατροφής. Οι βλάβες είναι συνήθως συμμετρικές στην περικοιλιακή περιοχή, τον διεγκέφαλο, τον μεσεγκέφαλο, τον υποθάλαμο και την παρεγκεφαλιδική ρίζα. Οι βλάβες του εγκεφαλικού στελέχους μπορεί να περιλαμβάνουν πυρήνες των κρανιακών νεύρων III, IV, VI και VIII, τους έσω θαλαμικούς πυρήνες και το ραχιαίο πυρήνα του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οίδημα μπορεί να εντοπιστεί στις περιοχές που περιβάλλουν την τρίτη κοιλία και την τέταρτη κοιλία, εμφανίζοντας επίσης πετέχειες και μικρές αιμορραγίες. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί πολλαπλασιασμός ενδοθηλίου, υπερπλασία τριχοειδών αγγείων, απομυελίνωση και απώλεια νευρώνων. Ένας αλλοιωμένος αιματοεγκεφαλικός φραγμός μπορεί να προκαλέσει διαταραγμένη απόκριση σε ορισμένα φάρμακα και τρόφιμα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Η διάγνωση της εγκεφαλοπάθειας ή της νόσου Wernicke γίνεται κλινικά. Τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να διαγνωστεί σε οποιονδήποτε ασθενή με δύο ή περισσότερα από τα κύρια συμπτώματα αναφέρθηκαν παραπάνω. Η ευαισθησία της διάγνωσης από την κλασική τριάδα είναι 23% αλλά αυξάνεται στο 85% λαμβάνοντας δύο ή περισσότερα από τα τέσσερα κλασικά χαρακτηριστικά. Ορισμένοι θεωρούν ότι αρκεί η υποψία της παρουσίας της νόσου με ένα μόνο από τα κύρια συμπτώματα.

    Διάγνωση εγκεφαλοπάθειας Wernicke μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα: Σύγχυση, μειωμένο επίπεδο συνείδησης (ή απώλεια συνείδησης, λήθαργος ή κώμα), απώλεια μνήμης, αταξία ή αστάθεια, οφθαλμοπληγία ή νυσταγμός και ανεξήγητη υπόταση με υποθερμία. Η παρουσία μόνο ενός σημείου θα πρέπει να είναι επαρκής για θεραπεία. Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke παραμένει μια κλινικά διαγνωσμένη κατάσταση. Ούτε η μαγνητική τομογραφία ούτε οι μετρήσεις ορού που σχετίζονται με τη θειαμίνη είναι επαρκείς διαγνωστικοί δείκτες σε όλες τις περιπτώσεις. Η εμπλοκή των πυρήνων των κρανιακών νεύρων και της κεντρικής φαιάς ουσίας στη μαγνητική τομογραφία είναι πολύ συγκεκριμένη για την εγκεφαλοπάθεια Wernicke στο κατάλληλο κλινικό περιβάλλον. Η μη ανάρρωση μετά τη λήψη συμπληρωμάτων με θειαμίνη είναι ασαφής. Το αναστρέψιμο κυτταροτοξικό οίδημα θεωρείται η πιο χαρακτηριστική βλάβη της εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η εντόπιση των βλαβών είναι πιο συχνά άτυπη μεταξύ των ατόμων που πίνουν κατάλληλες ποσότητες αλκοόλ, ενώ η τυπική ενίσχυση της αντίθεσης στον θάλαμο συχνά σχετίζεται με κατάχρηση αλκοόλ.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    Υπάρχουν νοσοκομειακά πρωτόκολλα για πρόληψη με συμπληρώματα θειαμίνης παρουσία: ιστορικού κατάχρησης αλκοόλ ή σχετικών κρίσεων, απαίτησης για ενδοφλέβια γλυκόζη, ενδείξεων υποσιτισμού, κακής διατροφής, πρόσφατης διάρροιας ή εμετού, περιφερικής νευροπάθειας, παροδικών ασθενειών, τρομώδες παραλήρημα  και άλλα. Ορισμένοι ειδικοί συμβουλεύουν ότι η παρεντερική θειαμίνη πρέπει να χορηγείται σε όλους τους ασθενείς σε κίνδυνο στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Στην κλινική διάγνωση θα πρέπει να θυμόμαστε ότι τα πρώιμα συμπτώματα είναι μη ειδικά, και η εγκεφαλοπάθεια Wernicke μπορεί να παρουσιάζεται με μη ειδικά ευρήματα. Υπάρχει συναίνεση για την παροχή υδατοδιαλυτών βιταμινών και μετάλλων μετά από γαστρικές επεμβάσεις. Σε ορισμένες χώρες ορισμένα τρόφιμα έχουν συμπληρωθεί με θειαμίνη και έχουν μειωθεί τα κρούσματα εγκεφαλοπάθειας Wernicke. Η αποφυγή ή ο μετριασμός της κατανάλωσης αλκοόλ και η επαρκής διατροφή μειώνουν τους κύριους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη του συνδρόμου Wernicke-Korsakoff.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΕΦΑΛΟΠΑΘΕΙΑΣ WERNICKE

    • Ενδοφλέβια συμπληρώματα θειαμίνης
    • Υποστηρικτικά μέτρα

    Τα περισσότερα συμπτώματα θα βελτιωθούν γρήγορα εάν οι ελλείψεις αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Η διαταραχή της μνήμης μπορεί να είναι μόνιμη. Σε ασθενείς που είναι ύποπτοι για εγκεφαλοπάθεια Wernicke, η θεραπεία με θειαμίνη θα πρέπει να ξεκινήσει αμέσως. Θα πρέπει να ληφθεί αμέσως αίμα για έλεγχο για τα επίπεδα θειαμίνης, άλλων βιταμινών και μετάλλων. Μετά από αυτό, θα πρέπει να χορηγείται άμεση ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή δόση θειαμίνης δύο ή τρεις φορές την ημέρα. Η χορήγηση θειαμίνης συνήθως συνεχίζεται μέχρι να σταματήσει η κλινική βελτίωση. Λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλία των πιθανών αιτιών και τα πολλαπλά συμπτώματα και επειδή υπάρχει χαμηλός υποτιθέμενος κίνδυνος τοξικότητας της θειαμίνης, επειδή η θεραπευτική ανταπόκριση είναι συχνά δραματική από την πρώτη ημέρα, ορισμένοι ιατροί υποδεικνύουν παρεντερική θειαμίνη εάν υπάρχει υποψία εγκεφαλοπάθειας Wernicke, τόσο ως πηγή για διάγνωση, όσο και ως θεραπεία. Η διάγνωση υποστηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ανταπόκριση στην παρεντερική θειαμίνη, αλλά δεν αρκεί για να αποκλειστεί από την έλλειψή της. Η παρεντερική χορήγηση θειαμίνης σχετίζεται με πολύ μικρό κίνδυνο αναφυλαξίας. Τα άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ μπορεί να έχουν κακή διατροφική πρόσληψη αρκετών βιταμινών και μειωμένη απορρόφηση, μεταβολισμό και αποθήκευση θειαμίνης. μπορεί επομένως να απαιτούν υψηλότερες δόσεις. Εάν χορηγηθεί γλυκόζη, όπως σε άτομα με διαταραχή χρήσης αλκοόλ που είναι επίσης υπογλυκαιμικά, η θειαμίνη πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα. Εάν αυτό δε γίνει, η γλυκόζη θα καταναλώσει γρήγορα τα υπόλοιπα αποθέματα θειαμίνης, επιδεινώνοντας αυτή την κατάσταση. Η παρατήρηση οιδήματος στην μαγνητική τομογραφία, καθώς και η εύρεση μακροφάγων υποδεικνύει τη χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Θα πρέπει επίσης να αναζητηθούν και άλλες διατροφικές ανωμαλίες, καθώς μπορεί να επιδεινώνουν τη νόσο. Ειδικότερα, το μαγνήσιο, ένας συμπαράγοντας της τρανσκετολάσης μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τη νόσο. Άλλα συμπληρώματα μπορεί επίσης να χρειαστούν, όπως: κοβαλαμίνη, ασκορβικό οξύ, φυλλικό οξύ, νικοτιναμίδιο, ψευδάργυρος, φώσφορος και σε ορισμένες περιπτώσεις ταυρίνη, ιδιαίτερα κατάλληλη όταν υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια. Προτείνεται διατροφή καθοδηγούμενη από τον ασθενή. Σε ασθενείς με σύνδρομο Wernicke-Korsakoff, συνιστώνται ακόμη υψηλότερες δόσεις παρεντερικής θειαμίνης. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι ταυτόχρονες τοξικές επιδράσεις του αλκοόλ.

    Η εγκεφαλοπάθεια Wernicke είναι πιο πιθανό να εμφανιστεί σε άνδρες παρά σε γυναίκες. Μεταξύ της μειοψηφίας που διαγιγνώσκεται, η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 17%. Οι κύριοι παράγοντες που προκαλούν το θάνατο πιστεύεται ότι είναι οι λοιμώξεις και οι ηπατικές δυσλειτουργίες.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Wernickes encephalopathy

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Σύνδρομο Korsakoff

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Creutzfeldt-Jakob

    Δηλητηρίαση από μανιτάρια Amanita phalloides

    Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Ανεπάρκεια αργινινοσουκινάσης

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Υπέρταση - Επείγουσες καταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σύνδρομο του Reye

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλκοολική κίρρωση

    Κακοήθης υπέρταση

    Υπονατριαιμία

    Εγκεφαλική παράλυση

    Επιληπτική κατάσταση

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Ηπατική εγκεφαλοπάθεια

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Σύνδρομο Korsakoff

    Σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών

    Νόσος Kawasaki

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    Νόσος Prion

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Menetrier Νόσος Menetrier

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Menetrier

    Νόσος Menetrier είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός του γαστρικού βλεννογόνου, ο οποίος προκαλεί διάχυτη πάχυνση του τοιχώματος του στομάχου.

    Συχνά συνοδεύεται από φλεγμονώδεις αλλοιώσεις.

    Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Η παρουσία διάχυτου καρκινώματος, διάχυτου λεμφώματος και συνδρόμου Zollinger-Elison, σχεδόν, αποκλείει τη διάγνωση.

    Η νόσος Menetrier  είναι μια σπάνια, επίκτητη, προκακοήθης νόσος του στομάχου που χαρακτηρίζεται από τεράστιες γαστρικές πτυχές, υπερβολική παραγωγή βλεννογόνου με επακόλουθη απώλεια πρωτεΐνης και μικρή ή καθόλου παραγωγή οξέος. Η διαταραχή σχετίζεται με υπερβολική έκκριση μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα άλφα (TGF-α).

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Τα άτομα με τη νόσο παρουσιάζουν πόνο στην άνω κοιλιακή χώρα, που μερικές φορές συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, οίδημα, αδυναμία και απώλεια βάρους. Μπορεί να εμφανιστεί μικρή ποσότητα γαστρεντερικής αιμορραγίας, η οποία συνήθως οφείλεται σε επιφανειακές διαβρώσεις του βλεννογόνου. Η αιμορραγία μεγάλου όγκου είναι σπάνια. 20% έως 100% των ασθενών, ανάλογα με τον χρόνο εμφάνισης, αναπτύσσουν μια γαστροπάθεια απώλειας πρωτεΐνης που συνοδεύεται από χαμηλή λευκωματίνη στο αίμα και οίδημα. Τα συμπτώματα και τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου του Menetrierστα παιδιά είναι παρόμοια με εκείνα των ενηλίκων, αλλά η ασθένεια στα παιδιά συνήθως αυτοπεριορίζεται και συχνά ακολουθεί λοίμωξη του αναπνευστικού.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Ιδιοπαθής

    Η αιτία της νόσου Menetrierείναι άγνωστη, αλλά έχει συσχετιστεί με λοίμωξη από HCMV-Human cytomegalovirus σε παιδιά και λοιμώξεις από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στους ενήλικες. Επιπρόσθετα, αυξημένος TGF-α έχει σημειωθεί στον γαστρικό βλεννογόνο των ασθενών με τη νόσο.

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Με τη νόσο Menetrier, το στομάχι χαρακτηρίζεται από μεγάλες, ελικοειδείς γαστρικές πτυχές στον πυθμένα και το σώμα, με το άντρο γενικά να είναι απαλλαγμένο, δίνοντας στον βλεννογόνο μια λιθόστρωτη εμφάνιση. Ιστολογικά, το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η μαζική υπερπλασία των βοθρίων. Οι αδένες είναι επιμήκεις με όψη σαν τιρμπουσόν και η κυστική διαστολή είναι συχνή. Η φλεγμονή είναι συνήθως μέτρια, αν και ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζουν έντονη ενδοεπιθηλιακή λεμφοκυττάρωση. Η διάχυτη ή αποσπασματική ατροφία των αδένων, εμφανής ως υποπλασία κυρίων κυττάρων, είναι χαρακτηριστική. Η νόσος Menetrierθεωρείται μία από τις δύο πιο καλά κατανοητές υπερτροφικές γαστροπάθειες. Το άλλο είναι το σύνδρομο Zollinger-Ellison.

    mntrierdiseasefinal 140224134818 phpapp02 thumbnail 4

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Οι μεγάλες πτυχές του στομάχου, όπως φαίνεται στη νόσο Menetrier, ανιχνεύονται εύκολα με ακτινογραφία μετά από γεύμα με βάριο ή με ενδοσκοπικές μεθόδους. Απαιτείται ενδοσκόπηση με βιοψία εν τω βάθει βλεννογόνου για να τεθεί η διάγνωση και να αποκλειστούν άλλες οντότητες που μπορεί να εμφανιστούν παρόμοια. Μια μη διαγνωστική βιοψία μπορεί να οδηγήσει σε μια χειρουργική βιοψία πλήρους πάχους για τον αποκλεισμό κακοήθειας. Η εξέταση για CMV και ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού θα πρέπει να αποτελεί μέρος της αξιολόγησης. Η εικοσιτετράωρη παρακολούθηση του pH αποκαλύπτει υποχλωρυδρία ή αχλωρυδρία και η εξέταση λευκωματίνης με επισήμανση χρωμίου αποκαλύπτει αυξημένη απώλεια πρωτεΐνης γαστρεντερικού σωλήνα. Τα επίπεδα γαστρίνης στον ορό θα είναι εντός των φυσιολογικών ορίων. Άλλες πιθανές αιτίες μεγάλων πτυχών εντός του στομάχου περιλαμβάνουν: σύνδρομο Zollinger-Ellison, καρκίνος στομάχου, λοίμωξη, κυτταρομεγαλοϊός/CMV, ιστοπλάσμωση, σύφιλη και διηθητικές διαταραχές όπως η σαρκοείδωση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Παρακολούθηση
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων
    • Αντιχολινεργικά φάρμακα
    • Μερική γαστρεκτομή 

    Το Cetuximab είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη νόσο Menetrier. Το Cetuximab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα κατά του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα και έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της νόσου Menetrier. Πολλά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της πάθησης, με ποικίλη αποτελεσματικότητα. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν: αντιχολινεργικούς παράγοντες, προσταγλανδίνες, αναστολείς αντλίας πρωτονίων, πρεδνιζόνη και ανταγωνιστές των υποδοχέων Η2. Τα αντιχολινεργικά μειώνουν την απώλεια πρωτεΐνης. Μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες θα πρέπει να συνιστάται για την αντικατάσταση της απώλειας πρωτεΐνης σε ασθενείς με χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα. Τυχόν έλκη που ανακαλύφθηκαν κατά την αξιολόγηση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με το συνήθη τρόπο. Σοβαρή νόσος με επίμονη και σημαντική απώλεια πρωτεΐνης παρά το cetuximab μπορεί να απαιτεί ολική αφαίρεση του στομάχου. Η υφολική γαστρεκτομή εκτελείται από ορισμένους. Μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα λόγω της δυσκολίας μακράς διάρκειας διατήρησης της αναστόμωσης μεταξύ φυσιολογικού και υπερπλαστικού ιστού. Στους ενήλικες, δεν υπάρχει εγκεκριμένη από τον FDA θεραπεία εκτός από γαστρεκτομή και δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες. Το Cetuximab έχει εγκριθεί για παρηγορητική χρήση στη θεραπεία της νόσου. Οι παιδιατρικές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και η νόσος υποχωρεί σε εβδομάδες έως μήνες.

    Η μέση ηλικία έναρξης είναι 40 έως 60 ετών και οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες. 
    Ο κίνδυνος γαστρικού αδενοκαρκινώματος είναι αυξημένος σε ενήλικες με νόσο Menetrier.
    maxresdefault 70
     
    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
    Διαβάστε, επίσης, 
     
  • Γωνιακή χειλίτιδα Γωνιακή χειλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γωνιακή χειλίτιδα

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι φλεγμονή της μίας ή και των δύο γωνιών του στόματος. Συχνά οι γωνίες είναι κόκκινες με διάσπαση του δέρματος και κρούστα. Μπορεί επίσης να υπάρχει φαγούρα επώδυνη. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μέρες έως χρόνια. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας τύπος χειλίτιδας, φλεγμονή των χειλιών. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να προκληθεί από μόλυνση, ερεθισμό ή αλλεργίες. Οι λοιμώξεις περιλαμβάνουν μύκητες όπως η Candida albicans και βακτήρια όπως ο σταφυλόκοκκος. Οι ερεθιστικοί παράγοντες περιλαμβάνουν οδοντοστοιχίες που δεν εφαρμόζουν σωστά, γλείψιμο των χειλιών ή σιελόρροια, αναπνοή από το στόμα που οδηγεί σε ξηροστομία, έκθεση στον ήλιο, υπερβολικό κλείσιμο του στόματος, κάπνισμα και ελαφρύ τραύμα. Οι αλλεργίες μπορεί να περιλαμβάνουν ουσίες όπως οδοντόκρεμα, μακιγιάζ και φαγητό. Συχνά εμπλέκονται διάφοροι παράγοντες. Άλλοι παράγοντες μπορεί να περιλαμβάνουν την κακή διατροφή ή την κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού. Η διάγνωση μπορεί να βοηθηθεί με καλλιέργειες για λοιμώξεις και τεστ επιθέματος για αλλεργίες. Η θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα βασίζεται συνήθως στα υποκείμενα αίτια μαζί με τη χρήση μιας κρέμας φραγμού. Συχνά δοκιμάζεται επίσης μια αντιμυκητιασική και αντιβακτηριδιακή κρέμα. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα αρκετά συχνό πρόβλημα, με εκτιμήσεις ότι επηρεάζει το 0,7% του πληθυσμού. Εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 30 έως 60 ετών και είναι επίσης σχετικά συχνή στα παιδιά. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, οι ανεπάρκειες σιδήρου και βιταμινών είναι οι πιο συχνές αιτίες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένας αρκετά μη ειδικός όρος που περιγράφει την παρουσία μιας φλεγμονώδους βλάβης σε μια συγκεκριμένη ανατομική περιοχή, δηλαδή στη γωνία του στόματος. Καθώς υπάρχουν διαφορετικές πιθανές αιτίες και παράγοντες που συμβάλλουν από το ένα άτομο στο άλλο, η εμφάνιση της βλάβης είναι κάπως μεταβλητή. Οι βλάβες είναι πιο συχνά συμμετρικές και στις δύο πλευρές του στόματος, αλλά μερικές φορές μόνο η μία πλευρά μπορεί να επηρεαστεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βλάβη μπορεί να περιορίζεται στον βλεννογόνο των χειλιών και σε άλλες περιπτώσεις η βλάβη μπορεί να εκτείνεται πέρα ​​από το όριο του ερυθρού, την άκρη όπου η επένδυση στα χείλη γίνεται δέρμα στο πρόσωπο. Αρχικά, οι γωνίες του στόματος αναπτύσσουν γκρι-λευκή πάχυνση και παρακείμενο ερύθημα. Αργότερα, η συνήθης εμφάνιση είναι μια περίπου τριγωνική περιοχή με ερύθημα, οίδημα και διάσπαση του δέρματος σε κάθε γωνία του στόματος. Ο βλεννογόνος του χείλους μπορεί να ραγίσει, να σχηματίσει κρούστα, να εξελκωθεί ή να ατροφήσει. Συνήθως δεν υπάρχει αιμορραγία. Όπου εμπλέκεται το δέρμα, μπορεί να υπάρχουν ραγάδες ακτινωτές από τη γωνία του στόματος. Σπάνια, η δερματίτιδα, που μπορεί να μοιάζει με έκζεμα μπορεί να εκτείνεται από τη γωνία του στόματος μέχρι το δέρμα της παρειάς ή του πηγουνιού. Εάν εμπλέκεται Staphylococcus aureus, η βλάβη μπορεί να εμφανίσει χρυσοκίτρινες κρούστες. Στη χρόνια γωνιακή χειλίτιδα, μπορεί να υπάρξει εξόγκωση, απολέπιση και σχηματισμός κοκκιώδους ιστού. Μερικές φορές μπορούν εύκολα να διαπιστωθούν παράγοντες που συμβάλλουν, όπως η απώλεια του ύψους του κάτω μέρους του προσώπου από κακώς κατασκευασμένες ή φθαρμένες οδοντοστοιχίες, που έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου. Εάν υπάρχει διατροφική ανεπάρκεια στην οποία βασίζεται η πάθηση, μπορεί να υπάρχουν διάφορα άλλα σημεία και συμπτώματα όπως η γλωσσίτιδα. Σε άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν οδοντοστοιχίες, συχνά μπορεί να υπάρχει ερυθηματώδης βλεννογόνος κάτω από την οδοντοστοιχία, συνήθως η άνω οδοντοστοιχία, μια εμφάνιση σύμφωνη με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Συνήθως οι βλάβες δίνουν συμπτώματα πόνου, κνησμού ή καύσου.

    goniaki 2

    ΑΙΤΙΑ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα θεωρείται ότι είναι πολυπαραγοντική διαταραχή λοιμώδους προέλευσης, με πολλούς τοπικούς και συστημικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. Οι πληγές στη γωνιακή χειλίτιδα συχνά μολύνονται με μύκητες, βακτήρια ή συνδυασμό αυτών. Αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει μια δευτερογενή, ευκαιριακή μόλυνση από αυτά τα παθογόνα. Ορισμένες μελέτες έχουν συνδέσει την αρχική εμφάνιση της γωνιακής χειλίτιδας με διατροφικές ελλείψεις, ιδιαίτερα των βιταμινών Β, Β2-ριβοφλαβίνης και του σιδήρου, που προκαλεί σιδηροπενική αναιμία, που με τη σειρά τους μπορεί να αποτελούν ένδειξη υποσιτισμού ή δυσαπορρόφησης. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να είναι μια εκδήλωση δερματίτιδας εξ επαφής, η οποία χωρίζεται σε δύο ομάδες. Ερεθιστική και αλλεργική. Οι εμπλεκόμενοι οργανισμοί είναι: το είδος Candida, συνήθως Candida albicans, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 20% των περιπτώσεων. Βακτηριακά είδη: ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος, ο οποίος αποτελεί περίπου το 20% των περιπτώσεων και οι β-αιμολυτικοί στρεπτόκοκκοι. Αυτοί οι τύποι βακτηρίων έχουν ανιχνευθεί στο 8-15% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας, αλλά λιγότερο συχνά υπάρχουν μεμονωμένα ή συνδυασμός των παραπάνω οργανισμών, πολυμικροβιακή λοίμωξη με περίπου 60% των περιπτώσεων να αφορούν τόσο το C. albicans όσο και το S. aureus. Η Candida μπορεί να ανιχνευθεί στο 93% των βλαβών της γωνιακής χειλίτιδας. Αυτός ο οργανισμός βρίσκεται στο στόμα περίπου 40% των υγιών ατόμων και θεωρείται από ορισμένους ως φυσιολογικό συστατικό της στοματικής μικροχλωρίδας. Ωστόσο, η Candida εμφανίζει διμορφισμό, δηλαδή μια μορφή ζυμομύκητα που πιστεύεται ότι είναι σχετικά αβλαβής και μια παθογόνος υφική ​​μορφή που σχετίζεται με εισβολή στους ιστούς του ξενιστή. Το παρασκεύασμα υδροξειδίου του καλίου συνιστάται από ορισμένους για να βοηθήσει στη διάκριση μεταξύ των αβλαβών και παθογόνων μορφών, και έτσι να τονίσει ποιες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας προκαλούνται πραγματικά από την Candida. Το στόμα μπορεί να λειτουργήσει ως δεξαμενή Candida που μολύνει ξανά τις πληγές στις γωνίες του στόματος και εμποδίζει την επούλωση των πληγών.

    Μια βλάβη που προκαλείται από υποτροπή μιας λανθάνουσας λοίμωξης από απλό έρπητα μπορεί να εμφανιστεί στη γωνία του στόματος. Αυτός είναι ο επιχείλιος έρπης και μερικές φορές ονομάζεται "γωνιακός απλός έρπης". Ένα κρύο έλκος στη γωνία του στόματος συμπεριφέρεται παρόμοια με αλλού στα χείλη και ακολουθεί ένα μοτίβο σχηματισμού κυστιδίων, φλυκταινών, που ακολουθείται από ρήξη αφήνοντας μια πληγή με κρούστα που υποχωρεί σε περίπου 7-10 ημέρες και υποτροπιάζει στο ίδιο σημείο περιοδικά , ειδικά σε περιόδους στρες. Αντί να χρησιμοποιεί αντιμυκητιασικές κρέμες, ο γωνιακός απλός έρπης αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως ο έρπης, με τοπικά αντιιικά φάρμακα όπως η ασικλοβίρη.

    Ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής

    Το 22% των περιπτώσεων γωνιακής χειλίτιδας οφείλονται σε ερεθιστικά. Το σάλιο περιέχει πεπτικά ένζυμα, τα οποία μπορεί να έχουν έναν βαθμό πεπτικής δράσης στους ιστούς, εάν αφεθούν σε επαφή. Η γωνία του στόματος συνήθως εκτίθεται στο σάλιο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέρος των χειλιών. Το μειωμένο κατώτερο ύψος του προσώπου προκαλείται συνήθως από απώλεια δοντιών ή από φθαρμένες, παλιές οδοντοστοιχίες ή οδοντοστοιχίες που δεν έχουν σχεδιαστεί σωστά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, που εξαλείφει τις γωνιακές πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος, δημιουργώντας ουσιαστικά μια ενδοτριβική πτυχή του δέρματος. Η τάση του σάλιου να συσσωρεύεται σε αυτές τις περιοχές είναι αυξημένη, διαβρέχοντας συνεχώς την περιοχή, που μπορεί να προκαλέσει διαβροχή των ιστών και ευνοεί την ανάπτυξη μόλυνσης από ζυμομύκητες. Ως εκ τούτου, η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται συχνότερα σε άτομα χωρίς δόντια. Αντίθετα, είναι ασυνήθιστο σε άτομα που διατηρούν τα φυσικά τους δόντια. Η γωνιακή χειλίτιδα παρατηρείται επίσης συχνά σε χρήστες οδοντοστοιχιών. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι παρούσα στο 30% περίπου των ατόμων με στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία. Θεωρείται ότι η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου μπορεί να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει σε έως και 11% των ηλικιωμένων με γωνιακή χειλίτιδα και σε έως και 18% των φορέων οδοντοστοιχίας που έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Η μειωμένη κατακόρυφη διάσταση μπορεί επίσης να προκληθεί από τη μετανάστευση των δοντιών, τη χρήση ορθοδοντικών συσκευών και τη βλάβη του ελαστικού ιστού που προκαλείται από την έκθεση στο υπεριώδες φως και το κάπνισμα. Καταστάσεις που διατηρούν τις γωνίες του στόματος υγρές μπορεί να περιλαμβάνουν το χρόνιο γλείψιμο των χειλιών, το πιπίλισμα του αντίχειρα ή το πιπίλισμα άλλων αντικειμένων όπως στυλό, σωλήνες, γλειφιτζούρια, τον οδοντικό καθαρισμό π.χ. χρήση οδοντικού νήματος, μάσημα τσίχλας, υπερσιελόρροια και αναπνοή από το στόμα. Μερικοί θεωρούν ότι το συνηθισμένο γλείψιμο ή το μάζεμα των χειλιών είναι μια μορφή νευρικού τικ και δεν το θεωρούν αληθινή γωνιακή χειλίτιδα, αντίθετα το αποκαλούν perlèche, προέρχεται από τη γαλλική λέξη pourlècher που σημαίνει «γλείφω τα χείλη κάποιου» ή «πλασματική χειλίτιδα». Ο όρος «χειλοκαντιντίαση» περιγράφει απολεπιστικές, ξεφλουδιστικές βλάβες των χειλιών και του δέρματος γύρω από τα χείλη και προκαλείται από επιφανειακή καντιντίαση λόγω χρόνιου γλείψιμο των χειλιών. Λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις συμβαίνουν κατά τη διάρκεια κρύου, ξηρού καιρού και είναι μια μορφή σκασμένων χειλιών. Τα άτομα μπορεί να γλείφουν τα χείλη τους σε μια προσπάθεια να προσφέρουν μια προσωρινή στιγμή ανακούφισης, η οποία θα επιδεινώσει μόνο την κατάσταση. Το αντηλιακό σε ορισμένους τύπους lip balm αποδομείται με την πάροδο του χρόνου σε ερεθιστικό. Η χρήση ληγμένου lipbalm μπορεί να προκαλέσει ήπια γωνιακή χειλίτιδα, και όταν το άτομο εφαρμόζει περισσότερο lipbalm για να ανακουφίσει το σκάσιμο, απλώς το επιδεινώνει. Λόγω της καθυστερημένης έναρξης της δερματίτιδας εξ επαφής και της περιόδου ανάρρωσης που διαρκεί ημέρες έως εβδομάδες, οι άνθρωποι συνήθως δεν κάνουν τη σύνδεση μεταξύ του αιτιολογικού παράγοντα και των συμπτωμάτων.

    Διατροφικές ελλείψεις

    Αρκετές διαφορετικές καταστάσεις διατροφικής ανεπάρκειας βιταμινών ή μετάλλων έχουν συνδεθεί με γωνιακή χειλίτιδα. Θεωρείται ότι σε περίπου 25% των ατόμων με γωνιακή χειλίτιδα εμπλέκεται ανεπάρκεια σιδήρου ή ανεπάρκεια βιταμινών Β. Οι διατροφικές ελλείψεις μπορεί να είναι μια πιο κοινή αιτία γωνιακής χειλίτιδας σε χώρες του Τρίτου Κόσμου. Η χρόνια ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί επίσης να προκαλέσει κοιλονυχία (παραμόρφωση σε σχήμα κουταλιού των νυχιών) και γλωσσίτιδα. Δεν είναι πλήρως κατανοητό πώς η ανεπάρκεια σιδήρου προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, αλλά είναι γνωστό ότι προκαλεί έναν βαθμό ανοσοκαταστολής που μπορεί με τη σειρά του να επιτρέψει μια ευκαιριακή μόλυνση από candida. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β2 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα και άλλες καταστάσεις όπως ερυθρότητα των βλεννογόνων, γλωσσίτιδα και ροζ φλεγμονή της γλώσσας. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β5 μπορεί επίσης να προκαλέσει γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με γλωσσίτιδα, και δερματικές αλλαγές παρόμοιες με τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα γύρω από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 είναι μερικές φορές υπεύθυνη για τη γωνιακή χειλίτιδα και συνήθως εμφανίζεται μαζί με ανεπάρκεια φυλλικού οξέος, έλλειψη φυλλικού οξέος, η οποία προκαλεί επίσης γλωσσίτιδα και μεγαλοβλαστική αναιμία. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β3 είναι μια άλλη πιθανή αιτία και στην οποία μπορεί να εμφανιστούν άλλες παθήσεις όπως η δερματίτιδα, η διάρροια, η άνοια και η γλωσσίτιδα. Η ανεπάρκεια βιοτίνης έχει επίσης αναφερθεί ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα, μαζί με απώλεια μαλλιών και ξηροφθαλμία. Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου είναι γνωστό ότι προκαλεί γωνιακή χειλίτιδα. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, αλωπεκία και δερματίτιδα. Η εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη γενετική διαταραχή που προκαλεί διαταραχή της απορρόφησης ψευδαργύρου και σχετίζεται με γωνιακή χειλίτιδα. Γενικά, αυτές οι διατροφικές διαταραχές μπορεί να προκληθούν από υποσιτισμό, όπως μπορεί να εμφανιστούν στον αλκοολισμό ή σε δίαιτες που δεν έχουν μελετηθεί σωστά, ή από δυσαπορρόφηση δευτερογενή σε γαστρεντερικές διαταραχές π.χ. κοιλιοκάκη ή χρόνια παγκρεατίτιδα ή γαστρεντερικές επεμβάσεις π.χ. κακοήθη αναιμία που προκαλείται από εκτομή ειλεού στη νόσο του Crohn.

    angular chilitis 2 638

    Συστημικές διαταραχές

    Ορισμένες συστηματικές διαταραχές εμπλέκονται στη γωνιακή χειλίτιδα λόγω της συσχέτισής τους με τη δυσαπορρόφηση και τη δημιουργία διατροφικών ελλείψεων που περιγράφονται παραπάνω. Τέτοια παραδείγματα περιλαμβάνουν άτομα με νευρική ανορεξία. Άλλες διαταραχές μπορεί να προκαλέσουν διεύρυνση των χειλιών π.χ. στοματοπροσωπική κοκκιωμάτωση, που αλλοιώνει την τοπική ανατομία και λειαίνει τις πτυχές του δέρματος στις γωνίες του στόματος. Μπορεί να εμπλέκονται ακόμη περισσότερα νοσήματα επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, επιτρέποντας σε φυσιολογικά αβλαβείς οργανισμούς όπως η Candida να γίνουν παθογόνοι και να προκαλέσουν μόλυνση. Η ξηροστομία πιστεύεται ότι ευθύνεται για το 5% περίπου των περιπτώσεων με γωνιακή χειλίτιδα. Η ίδια η ξηροστομία έχει πολλές πιθανές αιτίες, αλλά συνήθως η αιτία μπορεί να είναι παρενέργειες φαρμάκων ή καταστάσεις όπως το σύνδρομο Sjögren. Αντίθετα, καταστάσεις που προκαλούν σιελόρροια μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα δημιουργώντας ένα σταθερό υγρό περιβάλλον στις γωνίες του στόματος. Περίπου το 25% των ατόμων με σύνδρομο Down φαίνεται να έχουν γωνιακή χειλίτιδα. Αυτό οφείλεται στη σχετική μακρογλωσσία, μια φαινομενικά μεγάλη γλώσσα σε ένα μικρό στόμα, η οποία μπορεί να βγαίνει συνεχώς έξω από το στόμα προκαλώντας διαβροχή των γωνιών του στόματος με σάλιο. Οι φλεγμονώδεις ασθένειες του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn ή η ελκώδης κολίτιδα μπορεί να σχετίζονται με τη γωνιακή χειλίτιδα. Στη νόσο του Crohn, είναι πιθανό το αποτέλεσμα δυσαπορρόφησης και ανοσοκατασταλτικής θεραπείας που προκαλεί τις πληγές στη γωνία του στόματος. Τα γλυκαγονώματα είναι σπάνιοι ενδοκρινικοί όγκοι του παγκρέατος που εκκρίνουν γλυκαγόνη και προκαλούν σύνδρομο δερματίτιδας, δυσανεξίας στη γλυκόζη, απώλεια βάρους και αναιμία. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό του συνδρόμου γλυκαγονώματος. Σπάνια, η γωνιώδης χειλίτιδα μπορεί να είναι μία από τις εκδηλώσεις χρόνιας βλεννογονοδερματικής καντιντίασης, και μερικές φορές περιπτώσεις στοματοφαρυγγικής ή οισοφαγικής καντιντίασης μπορεί να συνοδεύουν τη γωνιώδη χειλίτιδα. Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί να υπάρχει σε λοίμωξη από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας, ουδετεροπενία ή διαβήτη. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι πιο συχνή σε άτομα με έκζεμα επειδή το δέρμα τους είναι πιο ευαίσθητο σε ερεθιστικούς παράγοντες. Άλλες καταστάσεις που πιθανώς συνδέονται περιλαμβάνουν ουλίτιδα από πλασματοκύτταρα, σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (Το Σύνδρομο Melkersson-Rosenthal (SMR) είναι μια σπάνια νευρολογική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από την παρουσία επαναλαμβανόμενων κρουσμάτων παράλυσης προσώπου και οίδημα), ή σιδεροπενική δυσφαγία που ονομάζεται επίσης σύνδρομο Plummer–Vinson ή σύνδρομο Paterson–Brown–Kelly.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    Αρκετά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν γωνιακή χειλίτιδα ως παρενέργεια, με διάφορους μηχανισμούς, όπως η δημιουργία ξηροστομίας που προκαλείται από φάρμακα. Διάφορα παραδείγματα περιλαμβάνουν ισοτρετινοΐνη, ινδιναβίρη και σοραφενίμπη. Η ισοτρετινοΐνη, ένα ανάλογο της βιταμίνης Α, είναι ένα φάρμακο που ξηραίνει το δέρμα. Λιγότερο συχνά, η γωνιακή χειλίτιδα σχετίζεται με πρωτοπαθή υπερβιταμίνωση Α, η οποία μπορεί να συμβεί όταν μεγάλες ποσότητες συκωτιού, συμπεριλαμβανομένου ΤΟΥ μουρουνέλαιου και άλλων ιχθυελαίων, καταναλώνονται τακτικά ή ως αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμίνης Α με τη μορφή συμπληρωμάτων βιταμινών. Οι χρήστες ναρκωτικών μπορεί να αναπτύξουν γωνιακή χειλίτιδα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν κοκαΐνη, μεθαμφεταμίνη, ηρωίνη και παραισθησιογόνα.

    Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής

    Οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να ευθύνονται για το 25-34% περίπου των περιπτώσεων γενικευμένης χειλίτιδας, δηλαδή, φλεγμονή που δεν περιορίζεται στις γωνίες του στόματος. Είναι άγνωστο πόσο συχνά ευθύνονται οι αλλεργικές αντιδράσεις για περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας, αλλά οποιαδήποτε ουσία που μπορεί να προκαλέσει γενικευμένη αλλεργική χειλίτιδα μπορεί να εμφανιστεί μόνο στις γωνίες του στόματος. Παραδείγματα πιθανών αλλεργιογόνων περιλαμβάνουν ουσίες που μπορεί να υπάρχουν σε ορισμένους τύπους κραγιόν, οδοντόκρεμες, προϊόντα ακμής, καλλυντικά, τσίχλες, στοματικά διαλύματα, τρόφιμα, οδοντιατρικές συσκευές και υλικά από οδοντοστοιχίες ή σφραγίσματα αμαλγάματος που περιέχουν υδράργυρο. Είναι συνήθως αδύνατο να διακρίνει κανείς τη διαφορά μεταξύ της ερεθιστικής δερματίτιδας εξ επαφής και της αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής χωρίς ένα δερματικό τεστ ευαισθησίας.

    Απώλεια  ύψους προσώπου

    Η σοβαρή φθορά των δοντιών ή η κακή εφαρμογή οδοντοστοιχιών μπορεί να προκαλέσει ζάρες στις γωνίες του χείλους που δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την πάθηση. Αυτό μπορεί να διορθωθεί με επιθέματα ή στεφάνες στα φθαρμένα δόντια για αποκατάσταση ύψους ή νέες οδοντοστοιχίες με «ψηλότερα» δόντια. Η απώλεια της κάθετης διάστασης έχει συσχετιστεί με γωνιακή χειλίτιδα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας με αύξηση της χαλάρωσης του προσώπου.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι συνήθως μια διάγνωση που τίθεται κλινικά. Εάν η πληγή είναι μονόπλευρη και όχι αμφοτερόπλευρη, αυτό υποδηλώνει έναν τοπικό παράγοντα π.χ. τραύμα ή μια διάσπαση συφιλιδικής βλατίδας. Η γωνιακή χειλίτιδα που προκαλείται από υπερβολική σύγκλειση της κάτω γνάθου, σιελόρροια και άλλους ερεθιστικούς παράγοντες είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη. Οι βλάβες κανονικά υποβάλλονται σε καλλιέργεια για να ανιχνευθεί εάν μπορεί να υπάρχει Candida ή παθογόνα βακτηριακά είδη. Άτομα με γωνιακή χειλίτιδα που φορούν συχνά οδοντοστοιχίες θα υποβληθούν επίσης σε καλλιέργεια στην οδοντοστοιχία τους. Μπορεί να ενδείκνυται πλήρης εξέταση αίματος, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης των επιπέδων σιδήρου, φερριτίνης, βιταμίνης Β12, και πιθανώς άλλων βιταμινών Β και φυλλικού οξέος. Η γωνιακή χειλίτιδα θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι ένας τύπος χειλίτιδας ή στοματίτιδας. Όπου εμπλέκονται είδη Candida, η γωνιακή χειλίτιδα ταξινομείται ως τύπος στοματικής καντιντίασης, συγκεκριμένα ως πρωτοπαθής (ομάδα Ι) βλάβη που σχετίζεται με την Candida. Αυτή η μορφή γωνιακής χειλίτιδας που προκαλείται από Candida ονομάζεται μερικές φορές "σχετιζόμενη με την Candida γωνιακή χειλίτιδα", ή λιγότερο συχνά, "monilial perlèche". Η γωνιακή χειλίτιδα μπορεί επίσης να ταξινομηθεί ως οξεία ή χρόνια ή ανθεκτική.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Υπάρχουν τέσσερις πτυχές στη θεραπεία της γωνιακής χειλίτιδας. Πρώτον, εντοπίζονται και αντιμετωπίζονται πιθανές δεξαμενές μόλυνσης στο εσωτερικό του στόματος. Η στοματική καντιντίαση, ειδικά η στοματίτιδα που σχετίζεται με την οδοντοστοιχία, συχνά βρίσκεται σε σημεία όπου υπάρχει γωνιακή χειλίτιδα, και εάν δεν αντιμετωπιστεί, οι πληγές στις γωνίες του στόματος μπορεί συχνά να υποτροπιάσουν. Αυτό περιλαμβάνει την κατάλληλη τοποθέτηση και απολύμανση οδοντοστοιχιών. Εμπορικά παρασκευάσματα διατίθενται στο εμπόριο για το σκοπό αυτό, αν και οι οδοντοστοιχίες μπορούν να αφεθούν σε αραιή οικιακή χλωρίνη όλη τη νύχτα, αλλά μόνο εάν είναι εξ ολοκλήρου πλαστικά και δεν περιέχουν μεταλλικά μέρη και με έκπλυση με καθαρό νερό πριν από τη χρήση. Στη συνέχεια απαιτείται συχνά βελτιωμένη υγιεινή της οδοντοστοιχίας, συμπεριλαμβανομένης της μη χρήσης της οδοντοστοιχίας κατά τη διάρκεια του ύπνου και του καθημερινού καθαρισμού της. Δεύτερον, μπορεί να χρειαστεί να αυξηθεί η κατακόρυφη διάσταση του κάτω προσώπου για να αποφευχθεί το υπερβολικό κλείσιμο του στόματος και ο σχηματισμός βαθιών πτυχών του δέρματος. Αυτό μπορεί να απαιτεί την κατασκευή νέας οδοντοστοιχίας με προσαρμοσμένο δάγκωμα. Σπάνια, σε περιπτώσεις ανθεκτικές στις κανονικές θεραπείες, χρησιμοποιούνται χειρουργικές επεμβάσεις όπως ενέσεις κολλαγόνου ή άλλα πληρωτικά προσώπου όπως αυτόλογο λίπος ή διασυνδεδεμένο υαλουρονικό οξύ, σε μια προσπάθεια αποκατάστασης του φυσιολογικού περιγράμματος του προσώπου. Άλλα μέτρα που επιδιώκουν να ανατρέψουν τους τοπικούς παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην πάθηση περιλαμβάνουν τη βελτίωση της στοματικής υγιεινής, τη διακοπή του καπνίσματος ή άλλες συνήθειες καπνού και τη χρήση κρέμας φραγμού π.χ. πάστα οξειδίου του ψευδαργύρου τη νύχτα. Τρίτον, αντιμετωπίζεται η θεραπεία της μόλυνσης και της φλεγμονής των ίδιων των βλαβών. Αυτό συμβαίνει συνήθως με τοπικά αντιμυκητιακά φάρμακα, όπως κλοτριμαζόλη, αμφοτερικίνη Β, κετοκοναζόλη ή κρέμα νυστατίνης. Ορισμένες αντιμυκητιακές κρέμες συνδυάζονται με κορτικοστεροειδή όπως η υδροκορτιζόνη ή η τριαμκινολόνη για τη μείωση της φλεγμονής και ορισμένα αντιμυκητιακά όπως η μικοναζόλη έχουν επίσης κάποια αντιβακτηριακή δράση. Η διιωδοϋδροξυκινολίνη είναι μια άλλη τοπική θεραπεία για τη γωνιακή χειλίτιδα. Εάν η λοίμωξη από Staphylococcus aureus αποδειχθεί με μικροβιολογική καλλιέργεια ότι είναι υπεύθυνη ή υπάρχει υποψία, η θεραπεία μπορεί να αλλάξει σε κρέμα φουσιδικού οξέος, ένα αντιβιοτικό που είναι αποτελεσματικό έναντι αυτού του τύπου βακτηρίων. Εκτός από το φουσιδικό οξύ, η νεομυκίνη, μουπιροκίνη, μετρονιδαζόλη και χλωρεξιδίνη είναι εναλλακτικές επιλογές. Τέλος, εάν η πάθηση φαίνεται ανθεκτική στη θεραπεία, διενεργούνται έρευνες για τις υποκείμενες αιτίες όπως η αναιμία ή οι ελλείψεις θρεπτικών συστατικών ή η μόλυνση από τον ιό HIV. Η αναγνώριση της υποκείμενης αιτίας είναι απαραίτητη για τη θεραπεία χρόνιων περιπτώσεων. Οι βλάβες μπορεί να υποχωρήσουν όταν αντιμετωπιστεί η υποκείμενη νόσος, π.χ. με μια σειρά από από του στόματος συμπληρώματα σιδήρου ή βιταμινών Β. Τα δερματικά τεστ αλλεργίας συνιστώνται από ορισμένους σε περιπτώσεις που είναι ανθεκτικές στη θεραπεία και όπου υπάρχει υποψία αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΩΝΙΑΚΗΣ ΧΕΙΛΙΤΙΔΑΣ

    Οι περισσότερες περιπτώσεις γωνιακής χειλίτιδας ανταποκρίνονται γρήγορα όταν χρησιμοποιείται αντιμυκητιασική θεραπεία. Σε πιο μακροχρόνιες περιπτώσεις, η σοβαρότητα της πάθησης συχνά ακολουθεί μια υποτροπιάζουσα και υποχωρούσα πορεία με την πάροδο του χρόνου. Η κατάσταση μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί και μπορεί να παραταθεί.

    Η γωνιακή χειλίτιδα είναι μια σχετικά συχνή πάθηση, που αντιπροσωπεύει μεταξύ 0,7-3,8% των βλαβών του στοματικού βλεννογόνου στους ενήλικες και μεταξύ 0,2-15,1% στα παιδιά, αν και συνολικά εμφανίζεται πιο συχνά σε ενήλικες στην τρίτη έως την έκτη δεκαετία της ζωής. Εμφανίζεται παγκοσμίως και επηρεάζονται τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες. Η γωνιακή χειλίτιδα είναι η πιο συχνή εμφάνιση μυκητιασικών και βακτηριακών λοιμώξεων των χειλιών.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα χείλη

    causes symptoms of angular cheilitis feat

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιδηροπενική αναιμία

    Τροπικό sprue

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Η βλεννογονίτιδα

    Στοματίτιδα

    Νευρογενής ανορεξία

    www.emedi.gr