Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2015 14:48

Διάγνωση του καρκίνου του εγκεφάλου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Οι διαγνωστικές εξετάσεις για τη διάγνωση και διαφοροδιάγνωση των εγκεφαλικών όγκων

Οι γιατροί χρησιμοποιούν πολλές εξετάσεις για τη διάγνωση ενός όγκου του εγκεφάλου, και τη διαφοροδιάγνωση των πρωτοπαθών και δευτεροπαθών εγκεφαλικών όγκων από μεταστάσεις. Επίσης, μετά την χειρουργική εξέταση του όγκου απαιτούνται ειδικές εξετάσεις, όπως το μοριακό προφίλ του όγκου για να γίνει εξατομικευμένη θεραπεία.

Διάγνωση και διαφοροδιάγνωση των εγκεφαλικών όγκων

  • Ιατρικό και κληρονομικό ιστορικό 
  • Φυσική εξέταση
  • Σημεία και συμπτώματα
  • Αποτελέσματα προηγούμενων εξετάσεων

Οι περισσότεροι όγκοι του εγκεφάλου δε διαγιγνώσκονται μέχρι μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Συχνά ενός όγκος στον εγκέφαλο διαγιγνώσκεται από έναν παθολόγο ή έναν νευρολόγο. 

Εκτός από το λεπτομερές ιατρικό ιστορικό και την φυσική εξέταση, ο γιατρός θα ζητήσει διάφορες εξετάσεις. Με βάση τα  αποτελέσματα των διαφόρων εξετάσεων, ο γιατρός θα συστήσει τις κατάλληλες επιλογές θεραπείας.

  • Οι εξετάσεις απεικόνισης

Η πιο αποτελεσματική εξέταση για τη διάγνωση ενός όγκου του εγκεφάλου είναι η χρήση του μαγνητικού συντονισμού (MRI), αν και η υπολογιστική τομογραφία (CT ή CAT) χρησιμοποιείται, επίσης.

Η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (ΡΕΤ) χρησιμοποιείται, συνήθως, αρχικά όταν υπάρχει αμφιβολία για την φύση μίας μάζας ή όταν ένας ασθενής βρίσκεται υπό θεραπεία για την εκτίμηση του αποτελέσματος ή για να ελεγχθεί αν ένας όγκος υποτροπιάζει μετά τη θεραπεία (καλύτερα να μη γίνεται).

Κάθε δοκιμή απεικόνισης μπορεί να παρέχει συγκεκριμένες πληροφορίες, αλλά πρέπει να συνδυαστεί με το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς, τη φυσική εξέταση και τη νευρολογική και άλλες απεικονιστικές εξετάσεις.

  • Μαγνητική τομογραφία (MRI): χρησιμοποιεί μαγνητικά πεδία, και όχι ακτινογραφίες, για να παράγει λεπτομερείς εικόνες του σώματος. Η MRI μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του μεγέθους του όγκου. Οι μαγνητικές τομογραφίες δίνουν πιο λεπτομερείς εικόνες από την αξονική τομογραφία  και είναι ο προτιμώμενος τρόπος για τη διάγνωση ενός όγκου στον εγκέφαλο. Η MRI μπορεί να γίνει στον εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό, ή και τα στα δύο, ανάλογα με τον τύπο του όγκου  και την πιθανότητα εξάπλωσης στο ΚΝΣ. Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι μαγνητικής τομογραφίας,  και τα αποτελέσματα της νευρολογικής εξέτασης, που γίνεται από τον παθολόγο ή το νευρολόγο, βοηθούν να προσδιοριστεί ο  τύπος της μαγνητικής τομογραφίας που θα εκτελεστεί.

Η ενδοφλέβια (IV) ενισχυόμενη με γαδολίνιο MRI, συνήθως, χρησιμοποιείται για μια σαφέστερη εικόνα ενός όγκου στον εγκέφαλο. Γίνεται κανονικά η μαγνητική τομογραφία, και στη συνέχεια δίνεται ένα ειδικό σκιαγραφικό που ονομάζεται γαδολίνιο μέσω φλέβας και μια δεύτερη μαγνητική τομογραφία γίνεται κατόπιν μετά την χορήγηση της χρωστικής (καλύτερα να μη γίνεται).

Η MRI του νωτιαίου μυελού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση ενός όγκου πάνω ή κοντά στην σπονδυλική στήλη.

Η λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη θέση των συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνες για την κίνηση των μυών και την ομιλία. Κατά την εξέταση fMRI, ο ασθενής καλείται να κάνει ορισμένες ασκήσεις που προκαλούν αλλαγές στον εγκέφαλο και μπορεί να δει κανείς στην εικόνα fMRI. Αυτή η δοκιμή χρησιμοποιείται για να βοηθήσει το σχέδιο για το χειρουργείο, έτσι ώστε ο χειρουργός να αποφύγει την καταστροφή των λειτουργικών τμημάτων του εγκεφάλου, κατά την αφαίρεση του όγκου.

Η φασματοσκοπία μαγνητικού συντονισμού (MRS) είναι μία εξέταση με τη χρήση MRI που παρέχει πληροφορίες σχετικά με τη χημική σύνθεση του εγκεφάλου. Μπορεί να βοηθήσει να στη διαφοροδιάγνωση μεταξύ των νεκρών ιστών που προκαλούνται από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή από  προηγούμενες θεραπείες ακτινοβολίας και καρκινικών ιστών.

  • Η αξονική τομογραφία δημιουργεί μια τρισδιάστατη εικόνα του εσωτερικού του σώματος με  ακτίνες Χ. Ένας υπολογιστής στη συνέχεια συνδυάζει αυτές τις εικόνες σε μια λεπτομερή, εγκάρσια τομή που δείχνει τυχόν ανωμαλίες ή όγκους. Η αξονική τομογραφία βοηθάει στην διάγνωση αιμορραγίας και της διόγκωσης του υγρού μέσα στις κοιλίες του εγκεφάλου. Αλλαγές στα οστά στο κρανίο φαίνονται, επίσης,σε μια αξονική τομογραφία, και μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του μεγέθους ενός όγκου. Η αξονική τομογραφία μπορεί, επίση,ς να χρησιμοποιηθεί εάν ο ασθενής δεν μπορεί να κάνει μία μαγνητική τομογραφία, όπως όταν ο ασθενής έχει βηματοδότη για την καρδιά του/της. 
  • Η σάρωση με ΡΕΤ scan, χορηγώντας μια μικρή ποσότητα από μια ραδιενεργή ουσία σεσημασμένη με ζάχαρη εγχέεται μέσα στο σώμα του ασθενούς ενδοφλεβίως. Αυτή η ουσία προσλαμβάνεται από τα κύτταρα που καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια. Επειδή ο καρκίνος έχει την τάση να χρησιμοποιεί πολύ ενέργεια, και τα καρκινικά κύτταρα είναι υπερμεταβολικά, απορροφά περισσότερη ραδιενεργή ουσία. Ένας σαρωτής ανιχνεύει τότε την ουσία αυτή και παράγει εικόνες από το εσωτερικό του σώματος (καλύτερα να μη γίνεται).
  • Η εγκεφαλική αγγειογραφία των αρτηριών, που ονομάζεται εγκεφαλική αγγειογραφία είναι μια ακτινογραφία, ή μια σειρά από ακτινογραφίες, του κεφαλιού που δείχνουν τις αρτηρίες του εγκεφάλου. Οι ακτίνες Χ λαμβάνονται αφού εγχυθεί σκιαγραφικό στις κύριες αρτηρίες της κεφαλής του ασθενούς.
  • Η οσφυονωτιαία παρακέντηση είναι μια διαδικασία κατά την οποία ένας γιατρός χρησιμοποιεί μια βελόνα για να λάβει ένα δείγμα του εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) για να ανιχνεύσει καρκινικά κύτταρα, άλλες βιοχημικές εξετάσεις, ή καρκινικούς δείκτες. Δείκτες όγκου ή βιοδείκτες είναι ουσίες που βρίσκονται σε υψηλότερες από τις κανονικές ποσότητες στο αίμα, στα ούρα, στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, στο πλάσμα ή σε άλλα σωματικά υγρά ασθενών με ορισμένους τύπους καρκίνου. Συνήθως ένα τοπικό αναισθητικό γίνεται πριν από τη διαδικασία.
  • Μυελόγραμμα. Επειδή ορισμένοι τύποι όγκων του εγκεφάλου μπορεί να εξαπλωθούν στο νωτιαίο υγρό, άλλα μέρη του εγκεφάλου, ή του νωτιαίου μυελού, ο γιατρός μπορεί να συστήσει μια μυελογραφία. Στη μυελογραφία μία χρωστική εγχέεται στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό που περιβάλλει το νωτιαίο μυελό. Η χρωστική ουσία εμφανίζεται σε μια ακτινογραφία και σκιαγραφεί το νωτιαίο μυελό και ανιχνεύει έναν όγκο (καλύτερα να μη γίνεται)
  • Χειρουργική αφαίρεση ενός όγκου. Το δείγμα του ιστού του όγκου απαιτείται για την τελική διάγνωση. Ο παθολογοανατόμος κάνει αξιολόγηση των κυττάρων, των ιστών και οργάνων για τη διάγνωση της νόσου. 
  • Μοριακός έλεγχος του όγκου. Μετά την παθολογοανοτομική εξέταση απαιτείται το μοριακό προφίλ του όγκου για να προσδιοριστούν τα συγκεκριμένα γονίδια, οι πρωτεΐνες, καθώς και άλλοι παράγοντες, όπως δείκτες του όγκου. Οι ερευνητές εξετάζουν τους βιοδείκτες για τη διάγνωση ενός όγκου στον εγκέφαλο, για την πρόγνωση και για την εφαρμογή εξατομικευμένης θεραπείας. 
  • Νευρολογική εξέταση, έλεγχος οπτικού νεύρου και εξέταση ακοής. Αυτές οι εξετάσεις θα δείξουν αν ένας όγκος επηρεάζει τις λειτουργίες του εγκεφάλου. Η εξέταση των ματιών μπορεί να ανιχνεύσει  αλλαγές στο οπτικό νεύρο, καθώς και αλλαγές στο πεδίο της όρασης ενός ατόμου.
  • Ψυχομετρική αξιολόγηση. Αυτή αποτελεί λεπτομερή αξιολόγηση όλων των σημαντικών λειτουργιών του εγκεφάλου, όπως η αποθήκευση και η ανάκτηση της μνήμης, οι δείκτες έκφρασης, οι γλωσσικές ικανότητες, η ικανότητα υπολογισμού, η  επιδεξιότητα κ.ά. Αυτές οι δοκιμές γίνονται από  νευροψυχολόγο, ο οποίος καταγράφει μία έκθεση που θα χρησιμοποιηθεί για  σύγκριση με μελλοντικές εκτιμήσεις για την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας.
  • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG). Ένα EEG είναι μια μη επεμβατική εξέταση στην οποία τα ηλεκτρόδια συνδέονται με το εξωτερικό του κεφαλιού ενός ατόμου και μετράει την ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου. Χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση σε τυχόν επιληπτικές κρίσεις.
  • Προκλητά δυναμικά. Τα προκλητά δυναμικά περιλαμβάνουν τη χρήση ηλεκτροδίων για τη μέτρηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας των νεύρων και μπορεί να ανιχνεύσουν και το ακουστικό σβάννωμα, που είναι ένας μη καρκινωματώδης όγκος στον εγκέφαλο. Αυτή η εξέταση μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός κατά την αφαίρεση ενός όγκου που αναπτύσσεται γύρω από σημαντικά νεύρα.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο του εγκεφάλου, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Τα αντισυλληπτικά υπεύθυνα και για καρκίνο του εγκεφάλου

Εγκεφαλικές μεταστάσεις

Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

Η ακτινοβολία από τα κινητά τηλέφωνα

Τα νεώτερα για το γλοιοβλάστωμα

Οσφυϊκή παρακέντηση

Ψευδοόγκος εγκεφάλου

Βιολογική θεραπεία του καρκίνου

Αντιαγγειογενετικοί παράγοντες

Στοχευμένη θεραπεία για τις εγκεφαλικές μεταστάσεις

Τo καρκινικό μονοπάτι

Ανοσοϊστοχημεία στον καρκίνο

Η ανάγκη για βελτίωση της ακτινοθεραπείας στους όγκους του εγκεφάλου

Τι είναι η νανοϊατρική

Μοριακή ανάλυση σε γλοιοβλάστωμα

Που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα νανοσωματίδια

Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

Στοχευμένες τοπικές θεραπείες στον καρκίνο

Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα

Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

 

 

 

Διαβάστηκε 7936 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2021 01:23
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος του Gilbert Νόσος του Gilbert

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Gilbert

    Νόσος του Gilbert είναι ήπια, χρόνια ή διαλείπουσα αύξηση της μη συνδεδεμένης χολερυθρίνης (που δεν οφείλεται σε αιμόλυση) με φυσιολογική, κατά τα άλλα, ηπατική λειτουργία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό 

    Γενετική: Τα στοιχεία υποδηλώνουν κληρονομικότητα με τον αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα και ασταθή εκφραστικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Υπάρχει από τη γέννηση, αλλά συνήθως εκδηλώνεται τη 2η ή 3η δεκαετία της ζωής. Ετεροζυγώτης για μονήρες, παθολογικό γονίδιο

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    Δεν αναφέρονται χαρακτηριστικά συμπτώματα της διαταραχής, αν και περιγράφονται διάφορα, μη ειδικά συμπτώματα. Δεν υπάρχουν άλλα παθολογικά φυσικά σημεία εκτός από τον διαλείποντα ήπιο ίκτερο

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    Η υπερχολερυθριναιμία οφείλεται στην μειωμένη ηπατική κάθαρση της χολερυθρίνης (περίπου 30% του φυσιολογικού). Η ηπατική σύζευξη της χολερυθρίνης (γλυκουρονιδάση) είναι μειωμένη, αν και αυτό δεν αποτελεί μάλλον το μοναδικό έλλειμμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αιμόλυση, διαταραχές της ερυθροποίησης (μεγαλοβλαστική αναιμία, κάποιες πορφυρίες, μεσογειακή αναιμία, σιδηροβλαστική αναιμία, βαριά δηλητηρίαση από μόλυβδο, συγγενείς δυσερυθροποιητικές αναιμίες, κίρρωση, χρόνια ενεργός ηπατίτιδα, παγκρεατίτιδα ή πάθηση των χοληφόρων οδών

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    • Χολερυθρίνη: κάτω από 6 mg/dl και συνήθως κάτω από 3 mg/dl, ουσιαστικά όλη έμμεση 
    • Η γενική αίματος και το επίχρισμα περιφερικού αίματος είναι φυσιολογικά 
    • Δικτυοερυθροκύτταρα, φυσιολογικά
    • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας (SGOT, SGPT, αλκαλική φωσφατάση, γGT) φυσιολογικές 
    • Χολικά οξέα μετά από νηστεία και λήψη τροφής φυσιολογική
    • 60% των ασθενών εμφανίζουν, κλινικά ασήμαντη, ήπια αιμόλυση η οποία συχνά ανιχνεύεται μόνο με εξειδικευμένες μελέτες επιβίωσης των ερυθροκυττάρων 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα επίπεδα χολερυθρίνης μπορεί να αυξηθούν από το νικοτινικό οξύ και να μειωθούν από τη φαινοβαρβιτάλη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα επίπεδα αυξάνονται κατά τη διάρκεια νηστείας και μπορεί να αυξηθούν κατά τη διάρκεια εμπύρετης νόσου

     

    maxresdefault 49

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Συνήθως δεν απαιτείται βιοψία ήπατος για τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Μερικοί κλινικοί γιατροί συνιστούν επιβεβαίωση της διάγνωσης με τη δοκιμασία μείωσης της καθημερινής θερμιδικής πρόσληψης σε 400 kcal για 48 ώρες που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση κατά 2 ή 3 φορές της μη συνδεδεμένης χολερυθρίνης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GILBERT

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση. Το σημαντικότερο είναι να γίνει με βεβαιότητα η διάγνωση της νόσου του Gilbert ώστε να καθησυχασθεί ο ασθενής και να αποφευχθούν περαιτέρω περιττές εξετάσεις

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Διαβεβαιώστε τον ασθενή ότι η κατάσταση είναι καλοήθης, χωρίς γνωστές, συνέπειες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αν το ιστορικό, η φυσική εξέταση και οι εργαστηριακές εξετάσεις είναι φυσιολογικά, εξετάστε τον ασθενή 2 ή 3 φορές ακόμη, μέσα στους επόμενους 12 με 18 μήνες. Αν ο ασθενής δεν εμφανίσει συμπτώματα, δικτυοερυθροκυττάρωση ή καινούργιες διαταραχές της ηπατικής λειτουργίας, βάλτε τη διάγνωση της νόσου του Gilbert

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η διαταραχή είναι καλοήθης με άριστη πρόγνωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η νόσος του Gilbert μπορεί να συνυπάρχει με άλλες κληρονομικές παθήσεις που συμβαίνει στον τύπο Ι και ΙΙ του συνδρόμου Crigler-Najjar

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια γίνεται διάγνωση της νόσου πριν την ήβη

    ΚΥΗΣΗ

    Η σχετική νηστεία που σχετίζεται με την πρωινή αδιαθεσία μπορεί να ανεβάσει τα επίπεδα χολερυθρίνης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του συκωτιού

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του συκωτιού

    yellow skin

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ίκτερος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    www.emedi.gr

     

     

  • Οζώδης σκλήρυνση Οζώδης σκλήρυνση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οζώδη σκλήρυνση

    Οζώδης σκλήρυνση είναι γενετική, νευροδερματική, εξελισσόμενη διαταραχή με ποικιλία εκδηλώσεων, ευρύ κλινικό φάσμα και συμμετοχή πολλαπλών οργάνων.

    Ανήκει στις φακωματώσεις μαζί με τη νευροϊνωμάτωση, το σύνδρομο Sturge Weber, το σύνδρομο Hippel-Lindau και την αταξία τηλαγγειεκτασία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μπορεί να είναι λίγα αλλά περιλαμβάνουν πολλαπλούς τύπους δερματικών βλαβών και σχηματισμό όγκων στο κεντρικό νευρικό σύστημα, σε μία ή περισσότερες περιοχές που αφορούν το δέρμα, εγκέφαλο, αμφιβληστροειδή, καρδιά, πνεύμονες, σπλάχνα, ήπαρ, νεφροί, οστά, δόντια και νύχια

    Γενετική:

    • Μεταβιβάζεται με τον επικρατούντα σωματικό τύπο
    • Οι επαναλήψεις αδενίνης κυτοσίνης στο χρωμόσωμα 16 ενοχοποιούν γονιδιακή συμμετοχή 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η κλινική εκφραστικότητα ποικίλει, ώστε η αναγνώριση και διάγνωση της νόσου καθυστερούν αρκετά μετά τη γέννηση

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Αν ο ένας γονέας φέρει το γονίδιο, τότε υπάρχει πιθανότητα 50-50 να μεταβιβασθεί το γονίδιο σε κάθε παιδί
    • Πάσχουν εξίσου και τα δύο φύλα, όμως οι άρρενες πάσχοντες με αυτισμό είναι περισσότεροι από τα θήλεα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις οζώδους σκλήρυνσης εμφανίζουν περισσότερα από ένα χαρακτηριστικά του συνδρόμου
    • Αγγειωματώδη ινώματα (αλλιώς αδενώματα των σμηγματογόνων αδένων) μεγέθους 0,1-1,0 cm, χαρακτηριστικά της νόσου, εμφανίζονται στο πρόσωπο και έχουν κατανομή "πεταλούδας"
    • Λευκές κηλίδες αποχρωματισμένου δέρματος εντοπίζονται κυρίως στον κορμό και στα άκρα και αποτελούν συχνά τα πρώτα σημεία
    • Βρεφικοί σπασμοί
    • Επιληπτικές διαταραχές 
    • Κύστεις νεφρών 
    • Λεμφαγγειωμάτωση πνευμόνων
    • Πολλαπλές περικοιλιακές αποτιτανώσεις 
    • Αστροκυττώματα/Αμαρτώματα αμφιβληστροειδούς
    • Ραβδομυώματα καρδιακού μυός, που σχετίζονται με ποικιλία μη ειδικών κλινικών σημείων 
    • Νοητική καθυστέρηση
    • Αυτισμός
    • Ινώματα ονύχων, πολλαπλά
    • Διαβρώσεις οδόντων 
    • Αμαρτώματα ήπατος

    ΑΙΤΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    Μεταβιβαζόμενη με τον σωματικό επικρατούντα τύπο, γενετική διαταραχή 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    Οικογενειακό ιστορικό 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Τα κλινικά διαγνωστικά κριτήρια έχουν σταδιακά μελετηθεί και επαναπροσδιορισθεί 
    • Πολυκυστική νόσος των νεφρών 
    • Άλλα αίτια επιληπτικών διαταραχών, νοητική καθυστέρηση, αυτιστική συμπεριφορά, τραυματικά ινώματα ονύχων 
    • Άλλα νευροδερματικά σύνδρομα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τα σημερινά διαγνωστικά κριτήρια στρέφονται κυρίως στην κλινική εκτίμηση
    • Παθολογικό ΗΕΓ
    • Η αναζήτηση αξιόπιστων μοριακών σημείων και του υπεύθυνου γονιδίου συνήθως αποδίδει 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Όζοι που σχηματίζονται σε μεγάλο βαθμό από παθολογικές αθροίσεις νευρογλοιακού ιστού, γαγγλιοκυττάρων και άτυπων κυττάρων φαίνεται ότι προκύπτουν από ελαττωματική ανάπτυξη των ιστών όπως στα αμαρτώματα
    • Οι βλάβες μπορεί να είναι λίγες κατά τη γέννηση
    • Οι αποτιτανώσεις γύρω από το επένδυμα των κοιλιών μπορεί να εμφανιστούν μερικούς μήνες μετά τη γέννηση
    • Αγγειοϊνώματα προσώπου, ινώματα ονύχων, αγγειομυολιπώματα νεφρών, αποτελούν ειδικές βλάβες που αναπτύσσονται μήνες μετά τη γέννηση
    • Δεν χρησιμοποιούνται κριτήρια σύμφωνα με την ηλικία. Περιοδική επανεκτίμηση σε πάσχουσες οικογένειες είναι απαραίτητη

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Βασιζόμαστε στα κλινικά διαγνωστικά κριτήρια εν αναμονή της εξέλιξης των αξιόπιστων μοριακών σημείων

    post scl nod 1

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η μαγνητική τομογραφία αποτελεί τη βασικότερη διαγνωστική τεχνική
    • Η μαγνητική τομογραφία με γαδολίνιο μας εξασφαλίζει λεπτομερή απεικόνιση των χαρακτηριστικών όζων γύρω από το επένδυμα των κοιλιών και των ύβων στη λευκή ουσία του φλοιού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία και η παθογοανατομική εκτίμηση έχουν μέγιστη σημασία. Δεν είναι απαραίτητες αν οι βλάβες είναι κλινικά εμφανείς 
    • Οι λευκωπές κηλίδες του δέρματος διακρίνονται καλύτερα με τη βοήθεια υπεριωδών ακτίνων (λυχνία του Wood)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός των επιλεγμένων καταστάσεων και των επιπλεγμένων καταστάσεων και των μη ρυθμιζόμενων επιληπτικών κρίσεων 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ομαδική αντιμετώπιση με συμμετοχή νευρολόγου, ορθοπεδικού, δερματολόγου, χειρουργού και ακτινολόγου
    • Χειρουργική εκτομή των όγκων όποτε και όπου ενδείκνυται 
    • Κοινωνική λειτουργός, οικιακή φροντίδα, υποστήριξη και γενετική συμβουλή απαραίτητα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Καθορίζεται από το βαθμό και την περιπλοκότητα του συνδρόμου 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ισορροπημένη διατροφή. Κετογενική δίαιτα χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επαγρύπνηση στο μπάνιο σε παιδιά που εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις 
    • Η συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων μεταβάλλεται με τον πυρετό 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΖΩΔΟΥΣ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντισπασμωδικά για τον έλεγχο των επιληπτικών κρίσεων 
    • Οι χειρουργοί συνιστούν αντιβιοτική προφύλαξη όταν ενδείκνυται 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Σωστή χορήγηση των αντισπασμωδικών φαρμάκων για την αποφυγή παρενεργειών όταν συνδυάζονται με αντιβιοτικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η περιοδική επανεκτίμηση των ατόμων αποτελεί σημαντικό βήμα στην κλινική διάγνωση 
    • Τα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών πρέπει περιοδικά να αναθεωρούνται και να επαναπροσδιορίζονται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γενετική συμβουλή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ποικίλλει. Μειωμένο προσδόκιμο επιβίωσης συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Κηλίδες εμφανίζονται κατά ή αμέσως μετά τη γέννηση ή παρουσιάζονται αργότερα στην παιδική ηλικία ή την ενηλικίωση 

    ΚΥΗΣΗ

    Γενετική συμβουλή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    bones

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσος του Hodgkin

    Διανοητική καθυστέρηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον αυτισμό

    Ενέσιμα εμφυτεύματα για αντιγήρανση

    Λέμφωμα Hodgkin

    Μήπως έχετε τικ;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    Πολύμορφο γλοιοβλάστωμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η χαρακτηριστική τριάδα του συνδρόμου Zollinger-Ellison:

    • Γαστρική υπερέκκριση
    • Πεπτικό έλκος
    • Μη β-κυτταρικός όγκος του παγκρέατος (και μερικές φορές και άλλων περιοχών)

    Όγκος του παγκρέατος που εκκρίνει γαστρίνη, μονήρης ή πολλαπλός, μικρός ή μεγαλύτερος, καλοήθης ή κακοήθης: 80% σποραδική μορφή, 20% σχετίζεται με πολλαπλή ενδοκρινική αδενωμάτωση (MEN 1)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική: Σχετίζεται με το MEN 1

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία (40-75)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • Κοιλιακός πόνος
    • Επιγαστρικός πόνος 
    • Αντανακλαστική οισοφαγίτιδα
    • Έμετος που δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη θεραπεία 
    • 25% παρουσιάζουν διάρροια που επιμένει με την νηστεία 
    • Επιπλοκές πεπτικού έλκους (αιμορραγία, διάτρηση, απόφραξη)
    • Σημεία που σχετίζονται με το MEN 1 (υπερπαραθυρεοειδισμός, υπερασβεστιαιμία)
    • Απώλεια βάρους
    • Διόγκωση του ήπατος όταν δίνει μεταστάσεις
    • Ενδοσκοπικά ευρήματα (οισοφαγίτιδα, δωδεκαδακτυλικό έλκος με πολλαπλά έλκη)
    • Στεατόρροια

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    Γαστρίνωμα - εντοπίζεται στο γαστρικό τρίγωνο στο 90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • MEN 1
    • Οικογενειακό ιστορικό έλκους
    • Ηλικία πάνω από 60

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με υποχλωρυδρία/αχλωρυδρία

    • Ατροφική γαστρίτιδα
    • Φαρμακευτική 
    • Καρκίνος του στομάχου 
    • Γαστρικό έλκος
    • Κακοήθης αναιμία 
    • Μετά από βαγοτομή
    • Λεύκη

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με φυσιολογικό ή αυξημένο γαστρικό οξύ

    • Υπερλειτουργία G-κυττάρων του πυλωρικού άντρου
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Απόφραξη του στομίου του στομάχου 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα (σπάνια)
    • Στένωση πυλωρού
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Μικρή εκτομή του εντέρου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη γαστρίνη ορού - νήστις
    • Αυξημένη γαστρική έκκριση > 15 mEq/ώρα
    • Αυξημένη μέγιστη έκκριση οξέος > 150 mEq/ώρα
    • Γαστρικό pH < 2,0
    • Αυξημένα παγκρεατικά πολυπεπτίδια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γατρίνωμα ανευρίσκεται στο γαστρικό τρίγωνο (60-70% στην κεφαλή του παγκρέατος)
    • 50% των όγκων χρώνυνται για VIP, ACTH, ινσουλίνη, νευροτενσίνη
    • Επιπρόσθετα 50% εμφανίζουν πολλαπλές μεταστάσεις στο ήπαρ, οστά, λεμφαδένες ή διήθηση των αιμοφόρων αγγείων 

    Δωδεκαδακτυλικό έλκος 

    • Έλκος της νήστιδος 
    • Γαστρικό έλκος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Έκκριση γαστρίνης μετά από διέγερση - τα επίπεδα γαστρίνης αυξάνονται > 200 pg/ml
    • Δοκιμασία έγχυσης ασβεστίου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Χρησιμοποιούνται στην εντόπιση του όγκου 
    • Αξονική τομογραφία κοιλίας 
    • Υπερηχογράφημα κοιλίας
    • Αγγειογραφία κοιλίας 
    • Δείγμα γαστρίνης επιλεκτικά από κλάδους της πυλαίας φλέβας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση για την ανίχνευση όγκων (διοισοφάγειο υπερηχογράφημα)

     34

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συμβουλές για καθημερινή φροντίδα σύμφωνα με τα συμπτώματα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μόνο φαρμακευτική αγωγή σε μερικές περιπτώσεις 
    • Φαρμακευτική αγωγή και λαπαροτομία για την ανεύρεση όγκων που μπορούν να εξαιρεθούν
    • Οριστική θεραπεία - αφαίρεση του γαστρινώματος όταν ανευρίσκεται 
    • Ολική γαστρεκτομή (δε χρησιμοποιείται πλέον στους περισσότερους ασθενείς)
    • Βαγοτομή σε μερικούς ασθενείς με σκοπό την μείωση της έκκρισης γαστρικού οξέος και επιπρόσθετα την αναστολή των επιδράσεων των φαρμάκων 
    • Σε MEN 1, παραθυρεοειδεκτομή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός των τροφών που επιδεινώνουν τα συμπτώματα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση για την φύση της νόσου και την πρόγνωση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων 

    • Σημείωση: Η δοσολογία μερικές φορές υπερβαίνει την μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση. Συνιστάται έναρξη με δόσεις όπως αναγράφονται παρακάτω και στη συνέχεια χορήγηση μέγιστης δόσης 
    • Σιμετιδίνη έναρξη με 300 mg κάθε 6 ώρες, μέγιστη δόση 1,25-50 gr/ημέρα
    • Ρανιτιδίνη 150 mg κάθε 12 ώρες, μέγιστη δόση 6 mg/ημέρα
    • Φαμοτιδίνη 20 mg κατά την ώρα του ύπνου, μέγιστη δόση 800 mg/ημέρα

    Αναστολείς αντλίας πρωτονίων 

    Εσομεπραζόλη (Esomeprazole)
    Λανσοπραζόλη (Lansoprazole)
    Ομεπραζόλη (Omeprazole)
    Παντοπραζόλη (Pantoprazole)
    Ραμπεπραζόλη (Rabeprazole)

    Αντιχολινεργικά φάρμακα

    • Σημείωση: Περιορισμένη χρησιμότητα διότι η δοσολογία που είναι απαραίτητη για να προκαλέσει σημαντικό αποτέλεσμα συνδυάζεται με πολλές παρενέργειες
    • Προπανθελίνη ή
    • Ισοπροπαμίδη 

    Αντενδείξεις:

    • Ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων - αντι-ανδρογόνες δράσεις, αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα που λαμβάνουν χώρα μέσω του οξειδωτικού συστήματος του ήπατος
    • Αντιχολινεργικά - υπερτροφία προστάτη, γλαύκωμα, γαστρική κατακράτηση, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια στους ηλικιωμένους

    Προφυλάξεις: Γυναικομαστία αναφέρθηκε σε υψηλές δόσεις σιμετιδίνης (> 2,4 gm/ημέρα) 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στενή παρακολούθηση μετά από χειρουργική επέμβαση 
    • Προσεκτική δοσολογία των φαρμάκων 
    • Γαστρική ανάλυση για την μέτρηση της έκκρισης του γαστρικού οξέος και την προσαρμογή της δοσολογίας των ανταγωνιστών των Η2 υποδοχέων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οι επιπλοκές του γαστρικού έλκους όπως αιμορραγία ή διάτρηση 
    • Περίπου 2/3 των όγκων Zollinger - Ellison είναι κακοήθεις και έχουν δώσει μεταστάσεις
    • Πολλαπλή παραγωγή ορμονών και σχετικά σύνδρομα όπως Cushing και άλλα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιβίωση - 5ετής = 62-75%, 10ετής = 47-53%
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται με την πλήρη αφαίρεση του όγκου 
    • Αν ο όγκος δεν δύναται να εξαιρεθεί εξαιτίας των μεταστάσεων, 5ετής επιβίωση = 43%, 10ετής = 25%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Προλακτίνωμα
    • Ινσουλίνωμα
    • Καρκινοειδή

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Το 1/3 των ασθενών είναι ηλικίας πάνω από 50 χρόνων
    • Θεωρείται πιθανή διάγνωση για κάθε ασθενή με πετικά έλκη που επιμένουν ή υποτροπιάζουν

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Zollinger Ellison Syndrome shown using medical animation still shot

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Χρόνια διάρροια

    Οξεία διάρροια

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Χρωμογρανίνη Α

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Octreoscan με In111

    Καλσιτονίνη

    Αιματέμεση

    Τι είναι ο συριγμός

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Τεστ για την έγκαιρη διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Horner Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Horner

    Σύνδρομο Horner

    Το σύνδρομο Horner οφείλεται σε διακοπή της συμπαθητικής νεύρωσης στο μάτι με αποτέλεσμα μύση, βλεφαρόπτωση και ανιδρωσία της ομώνυμης πλευράς του προσώπου και του λαιμού 

    • Περιφερική βλάβη - περιφερικά του άνω αυχενικού γαγγλίου
    • Κεντρική βλάβη - εγγύς του άνω αυχενικού γαγγλίου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Μερικές φορές κληρονομείται κατά τον επικρατούντα αυτοσωματικό τύπο

    Επικρατέστερη ηλικία: Κάθε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ HORNER

    • Βλεφαρόπτωση 
    • Μύση (συστολή της κόρης)
    • Ανιδρωσία
    • Ενόφθαλμος μερικές φορές
    • Ίριδα (στο συγγενές σύνδρομο Horner) - μελαγχρωστική, μπλε-γκρι, διάστικτη

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ HORNER

    • Διακοπή των συμπαθητικών νευρικών ινών, οι οποίες ξεκινούν από τον υποθάλαμο, ακολουθούν ετερόπλευρα το στέλεχος του εγκεφάλου και φθάνουν στη θωρακική μοίρα του νωτιαίου μυελού. Στη συνέχεια φέρονται στα συμπαθητικά αυχενικά γάγγλια απ' όπου οι μεταγαγγλιακές ίνες φθάνουν στο μάτι με το καρωτιδικό πλέγμα και τις οφθαλμικές αρτηρίες 
    • Ιδιοπαθής 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ HORNER

    • Βρογχογενές καρκίνωμα κορυφής των πνευμόνων 
    • Ανεύρυσμα καρωτίδων ή υποκλειδίου αρτηρίας 
    • Κακώσεις καρωτίδας ψηλά στον αυχένα 
    • Συγγενές σύνδρομο Horner
    • Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής 
    • Κεφαλαλγία, περίπου 20% των ασθενών συνοδεύεται από ομόπλευρο σύνδρομο Horner. Το σύνδρομο διαρκεί όσο η κεφαλαλγία
    • Απόφραξη καρωτίδας, περίπου 15% των ασθενών με απόφραξη καρωτίδας αναπτύσσουν ομόπλευρο σύνδρομο Horner - μπορεί να εμφανισθεί χωρίς σημεία αυχενικής ισχαιμίας, αυχενικών κακώσεων ή χειρουργικής επεμβάσεως 
    • Συριγγομυελία
    • Φλεγμονώδης εξεργασία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ HORNER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Νευρολογικές διαταραχές

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Βλάβη στελέχους
    • Μαζική βλάβη ημισφαιρίου 
    • Βλάβη αυχενικής μοίρας του μυελού 
    • Βλάβες ριζών 
    • Βλάβη συμπαθητικού νευρικού συστήματος

    Horner Syndrome

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Ενστάλλαξη 4% διαλύματος κοκαΐνης στον σάκο του επιπεφυκότα προκαλεί διαστολή της κόρης στο σύνδρομο Horner που οφείλεται σε κεντρική βλάβη της συμπαθητικής οδού. (δεν υπάρχει αντίδραση σε βλάβη περιφερικώς του συμπαθητικού γαγγλίου)
    • Ενστάλλαξη 1:1000 διαλύματος επινεφρίνης στον σάκο του επιπεφυκότα προκαλεί μυδρίαση στο σύνδρομο Horner που οφείλεται σε περιφερική βλάβη της συμπαθητικής οδού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική/μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, θώρακος, νωτιαίου μυελού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση - συμπληρωματικά των παραπάνω σε ορισμένες περιπτώσεις

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ HORNER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ή εσωτερικός ασθενής - εξαρτάται από την κάθε περίπτωση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διερεύνηση ενδείκνυται σε κάθε ασθενή που εμφανίζει σύνδρομο Horner (έλεγχος για όγκους ή άλλες συμπιεστικές βλάβες)
    • Το ίδιο το σύνδρομο Horner δεν προκαλεί αναπηρία ούτε απαιτεί θεραπεία
    • Θεραπεία είναι η αντιμετώπιση της υποκείμενης διαταραχής

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Εξαρτάται από τη διαταραχή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Εξαρτάται από την διαταραχή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ HORNER

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Θεραπεία της υποκείμενης διαταραχής

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τη διαταραχή

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Καμία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Χρόνια περίσφιξη της κόρης

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ποικίλλει αναλόγως της αιτίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Wallenberg (Το σύνδρομο Wallenberg αποτελεί σπάνιο τύπο εμφράκτου, που εντοπίζεται στον προμήκη μυελό
    • Όγκος Pancoast (Όταν ο καρκίνος εντοπίζεται στο ανώτερο τμήμα του πνεύμονα, μπορεί να προσβάλει (να πιέζει) το νεύρο που περνά από το άνω μέρος του θώρακα στον αυχένα και τότε ονομάζεται όγκος Pancoast. Το συχνότερο σύμπτωμα αυτών των όγκων είναι ο πόνος στον αντίστοιχο ώμο

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το σύνδρομο Horner 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το σύνδρομο Horner

    2460 2477 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα

    Εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο

    Σύνδρομο Millard-Gubler

    Σύνδρομο Horner

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Stevens-Johnson Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Stevens-Johnson

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Σύνδρομο Stevens-Johnson είναι μία σοβαρή μορφή του πολύμορφου ερυθήματος.

    Οξεία, σοβαρού βαθμού, γενικά αυτοπεριοριζόμενη αντίδραση υπερευαισθησίας που προσβάλλει δέρμα και βλεννογόνους. Οι επιπλοκές της νόσου μπορούν να αφορούν πολλαπλά συστήματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Πιθανή σχέση με HLA-B15

    Επικρατέστερη ηλικία: Πιο συχνό σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    • Ποικίλλουσα και μη ειδικού τύπου πρόδρομη συνδρομή, συχνά με χαρακτήρες λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού 
    • Αιφνίδια έναρξη, ταχεία εξέλιξη, πλειόμορφο εξάνθημα, με φυσαλίδες και πομφόλυγες
    • Το σημείο Nikolsky απουσιάζει (Χαρακτηριστικό σημείο είναι το θετικό σημείο Nikolsky: όταν εφαρμόζεται πίεση παράλληλα προς την επιφάνεια του δέρματος στην περιοχή, τότε το δέρμα θα αποκολληθεί από τις κατώτερες στοιβάδες)
    • Ο βλεννογόνος παρουσιάζει χαρακτηριστικές φυσαλίδες/εξελκώσεις
    • Στοματίτιδα
    • Το εξάνθημα μπορεί να έχει τα χαρακτηριστικά του πολύμορφου ερυθήματος 
    • Αίσθημα καύσου στο δέρμα/βλεννογόνους, επίσης μερικές φορές ευαισθησία δέρματος 
    • Κνησμός συνήθως απουσιάζει
    • Πυρετός μέχρι 39-40℃ 
    • Κεφαλαλγία
    • Κακοδιαθεσία 
    • Αρθραλγίες 
    • Ρινίτιδα
    • Επίσταξη 
    • Εφελκίδες στους ρώθωνες 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Έλκη κερατοειδούς 
    • Διαβρωτική αιδοιοκολπίτιδα
    • Βήχας 
    • Παχύρευστα βλεννοπυώδη πτύελα 
    • Ταχύπνοια/αναπνευστική δυσπραγία
    • Αιματουρία 
    • Λευκωματουρία 
    • Αρρυθμίες 
    • Περικαρδίτιδα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Μεταβολές του επιπέδου συνείδησης 
    • Σπασμοί
    • Κώμα
    • Σηψαιμία
    • Διαταραχές ηλεκτρολυτών 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    Ιδιοπαθής σε 50% των περιπτώσεων. Το υπόλοιπο 50% πιθανώς αντιπροσωπεύει μία αντίδραση υπερευαισθησίας σε ένα από τα κάτωθι:

    • Ιογενείς λοιμώξεις - ιδίως από τον ιό του απλού έρπητα, επίσης Epstein-Barr, Coxsackie, Echo, ανεμοβλογιάς, παρωτίτιδας και πολιομυελίτιδας 
    • Βακτηριδιακές λοιμώξεις - ιδιαίτερα από το μυκόπλασμα της πνευμονίας, επίσης βρουκέλλωση, διφθερίτιδα, Υερσίνια, φυματίωση, τουλαραιμία και γονόρροια
    • Λοιμώξεις από πρωτόζωα 
    • Νοσήματα του κολλαγόνου
    • Φάρμακα - ιδιαίτερα σουλφοναμίδες, πενικιλλίνες, αντιεπιληπτικά, σαλικυλικά
    • Εμβόλια - διφθερίτιδας/τυφοειδούς πυρετού, BCG, από το στόμα εμβόλιο πολιομυελίτιδας κ.ά.
    • Κακοήθεια
    • Κύηση 
    • Προεμμηνορρυσιακές ορμονικές μεταβολές 
    • Κατανάλωση ζύθου
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σαρκοείδωση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    • Πρώην ιστορικό πολύμορφου ερυθήματος/συνδρόμου Stevens-Johnson
    • Άνδρες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Φυσαλιδώδες μολυσματικό κηρίο
    • Αντίδραση μοσχεύματος ξενιστού 
    • Πέμφιγα
    • Πεμφιγοειδές
    • Σηψαιμία
    • Ορονοσία
    • Σύνδρομο χειρός-ποδός-στόματος
    • Νοσήματα κολλαγόνου
    • Μηνιγγοκοκαιμία 
    • Σύνδρομο Behcet
    • Σταφυλοκοκκική λοίμωξη δέρματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Καλλιέργειες ύποπτων εστιών λοίμωξης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Χαρακτηριστική είναι η επιδερμική νεκρόλυση. Σπογγίωση, ενδοκυττάριο οίδημα, κενοτοπιώδεις αλλοιώσεις στο όριο επιδερμίδας-χορίου, οίδημα και εξαγγείωση ερυθροκυττάρων στο χόριο μπορεί να παρατηρηθούν στο δείγμα βιοψίας 

    sjs definition

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δέρματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή ασθενούς, πολλές φορές στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διακοπή ύποπτων φαρμάκων και αιτιολογική θεραπεία υποκείμενου προβλήματος/λοίμωξης 
    • Προσεκτική περιποίηση δέρματος - να γίνεται χρήση επιθεμάτων με διάλυμα Burrow (Αντισηπτικό γαληνικό διάλυμα Βορικού Οξέως) ή  Domeboro (Το Domeboro είναι φάρμακο που αποτελείται από διάλυμα οξικού ασβεστίου και θειικού αργιλίου)
    • Με εκτεταμένη προσβολή δέρματος - απομόνωση ασθενούς και αγωγή του δέρματος ως επί βαρέος εγκαυματίου
    • Υποστηρικτική αγωγή για διατήρηση ισοζυγίου υγρών, ηλεκτρολυτών και πρωτεϊνών 
    • Εμπειρική χρήση αντιβιοτικών δεν συνιστάται 
    • Στοματικές αλλοιώσεις: για συμπτωματική ανακούφιση, στοματική υγιεινή, για τη διευκόλυνση της κατάποσης γίνεται αγωγή με στοματικές πλύσεις από χλιαρό φυσιολογικό ορό ή μείγμα διφαινυδραμίνης, ξυλοκαΐνης και καολίνης-πηκτίνης
    • Οφθαλμολογική εξέταση για φροντίδα οφθαλμών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση, μέχρι σταθεροποίησης της νόσου κλινικά 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αναλόγως με την ανοχή του ασθενούς. Σε εκείνους τους ασθενείς με πλέον εκτεταμένη δερματική προσβολή συνιστάται η αυξημένη πρόσληψη υγρών. Μπορεί να απαιτηθεί και παρεντερική σίτιση 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οι ασθενείς πρέπει να καθησυχάζονται ότι η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Υποτροπές είναι πιθανές και γι' αυτό συνιστάται η αποφυγή παντός πιθανού αιτιολογικού παράγοντα 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ STEVENS-JOHNSON

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η συστηματική χορήγηση κορτικοστεροειδών είναι αποτελεσματική ιδιαίτερα σε ταχέως εξελισσόμενες ή βαρειές περιπτώσεις. Η αρχική δόση είναι ισοδύναμη με πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα με προοδευτική μείωση της δόσης 
    • Αντιμετώπιση κάθε υποκείμενης λοίμωξης ή νόσου 
    • Εμπειρική αντιβιοτική αγωγή δεν συνιστάται 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η ασυκλοβίρη μπορεί να χορηγηθεί για την καταστολή υποτροπών ερπητικής νόσου εάν απομονώθηκε ο ιός του έρπητα σαν αιτιολογικός παράγων 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η νόσος είναι συνήθως αυτοπεριοριζόμενη. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής της νόσου, οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για ενδείξεις δευτερογενούς λοίμωξης, αφυδάτωσης, ηλεκτρολυτικών διαταραχών και υποσιτισμού 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Γνωστοί ή πιθανολογούμενοι αιτιολογικοί παράγοντες να αποφεύγονται 
    • Η ακυκλοβίρη (χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των ιογενών λοιμώξεων) βοηθάει στην πρόληψη του πολύμορφου ερυθήματος που σχετίζεται με τον ιό του έρπητα
    • Η ταμοξιφαίνη φαίνεται ότι προλαμβάνει τη νόσο που προκαλείται από προεμμηνορρυσιακή νόσο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς λοιμώξεις 
    • Σηψαιμία
    • Πνευμονία (10-20%)
    • Αφυδάτωση/ηλεκτρολυτικές διαταραχές
    • Οξεία σωληναριακή νέκρωση
    • Οφθαλμικές επιπλοκές λόγω εξελκώσεων του κερατοειδούς ή ιρίτιδας
    • Αρρυθμίες 
    • Θάνατος σε 15% των περιπτώσεων χωρίς αντιμετώπιση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η νόσος μπορεί να παρουσιάσει ταχεία έναρξη ή εξέλιξη εντός 1-2 εβδομάδων με επακόλουθη αποδρομή εντός 4-6 εβδομάδων 
    • Λόγω δερματικής προσβολής μπορεί να παραμείνουν ουλές δερματικές
    • Τύφλωση ή σκοτώματα κερατοειδούς εμφανίζονται σε 7-20% των ασθενών 
    • Η θνητότητα για περιπτώσεις που δεν αντιμετωπίζονται θεραπευτικά είναι 5-15%
    • Ο κίνδυνος υποτροπής φθάνει μέχρι το 37%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Τοξική επιδερμόλυση 
    • Πολύμορφο ερύθημα (άμεσα σχεετιζόμενη, αλλά ηπιότερη μορφή της νόσου)
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Οι σοβαρότερες μορφές της νόσου εμφανίζονται σε νέους άνδρες. Είναι σπάνιο κάτω την ηλικία των 3 ετών 

    Γηριατρικό: Σπάνιο πάνω από την ηλικία των 50 ετών 

    ΚΥΗΣΗ

    Αναφέρεται σαν πιθανή αιτιολογική κατάσταση 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Επειδή αποτελεί μία ανοσολογική αντίδραση, η νόσος η προκαλούμενη από φάρμακα εμφανίζεται 7-14 ημέρες μετά την έκθεση στον αιτιολογικό παράγοντα. Με επακόλουθη έκθεση η αντίδραση μπορεί να επέλθει ταχύτερα 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Urticaria

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη στοματίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το μολυσματικό κηρίο

    Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ψυχρά έλκη

    Η φαινυτοΐνη

    Ουρηθρίτιδα

    Δερματικές αντιδράσεις φαρμάκων

    Πολύμορφο ερύθημα

    Σπιρονολακτόνη

    Η καπεσιταμπίνη έχει πολλές παρενέργειες

    Πριμιδόνη

    Πενταμιδίνη

    Βαρβιτουρικά

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Kλίμακα SCORTEN για δερματολογικά νοσήματα

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Protelos

    Αντενδείξεις για το ρανελικό στρόντιο

    www.emedi.gr