Τρίτη, 06 Οκτωβρίου 2015 20:56

Χρήσιμες πληροφορίες για τις κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Οι κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων είναι σπάνιες και εμφανίζουν μεγάλη ιστολογική και προγνωστική ετερογένεια

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Οι καρκίνοι των μειζόνων σιελογόνων αδένων (παρωτίδα, υπογνάνθιοι και υπογλώσσιοι) και των ελασσόνων σιελογόνων αδένων είναι σπάνιοι και αποτελούν λιγότερο από το 10% των επιθηλιακών καρκίνων κεφαλής και τραχήλου.

Μια ποικιλία καλόηθων και κακόηθων ιστολογικών τύπων υπάρχουν. Ο μικρός αριθμός τους και η ιστολογική τους και προγνωστική τους ετερογένεια τους καθιστά όγκους δύσκολους στη θεραπευτική διαχείρησή τους.

Η πιο συχνή καλοήθης βλάβη είναι το πολυμορφικό αδένωμα ή καλοήθεις ανάμεικτος όγκος. Η κακοήθης μορφή του είναι ο κακοήθης μεικτός όγκος.

Η επίπτωση των παρωτιδικών καλοηθών λεμφοεπιθηλιακών βλαβών είναι υψηλότερη σε ασθενείς που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV, αλλά αυτές οι βλάβες συνδέονται και με με άλλες συστηματικές καταστάσεις, όπως το σύνδρομο Sjogren's.

Ο βλεννοεπιδερμοειδής καρκίνος είναι ο πιο συχνός κακοήθης ιστολογικός υπότυπος και είναι ο κυρίαρχος τύπος καρκίνου που βρίσκεται στην παρωτίδα.

Ο αδενοκυστικός καρκίνος ή κυλίνδρωμα είναι ο πιο συχνός καρκίνος που ανευρίσκεται στους ελάσσονες σιελογόνους αδένες. και επεκτείνεται νευροτροπικά και έχει την υψηλότερη τάση για απομακρυσμένες μεταστάσεις αν και μπορεί, επίσης, να αυξάνεται με πολύ αργό ρυθμό.

Η ανεύρεση πλακωδών καρκινικών κυττάρων, ιδίως μέσα στην παρωτίδα, εγείρει την υποψία εξάπλωσης από το κοντινό δέρμα.

Οι όγκοι της παρωτίδας μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τη λειτουργία του προσωπικού νεύρου, που περνάει μέσα από τον αδένα.

Βλάβες του εν τω βάθει λοβού του αδένα πρέπει να διαφοροδιαγνωσθούν από τους όγκους του παραφαρυγγικού χώρου και τους πρωτοπαθείς στοματοφαρυγγικούς όγκους.

Ο καπνός και το αλκοόλ δεν είναι παράγοντες κινδύνου για τους όγκους των σιελογόνων αδένων, αλλά σχετίζονται με προηγούμενη έκθεση στην ακτινοβολία.

Η αναρρόφηση με βελόνα δε δίνει πληροφορίες για την ταξινόμηση του όγκου και για την πρόγνωση.

Η χειρουργική εξαίρεση είναι η θεραπεία για όλα τα στάδια των κακοηθών όγκων των σιελογόνων αδένων. 

Η ακτινοθεραπεία ως μονοθεραπεία για έλεγχο των πρώιμων κακοηθών βλαβών των σιελογόνων αδένων δεν συνιστάται.

Τα πολυμορφικά αδενώματα μπορεί να θεραπευθούν μόνο με χειρουργείο, αλλά δεν γίνεται απλή εκπυρήνιση γιατί η τοπική υποτροπή είναι συχνή με αυτή την τακτική. 

Σε καλοήθεις λεμφοεπιθηλιακούς όγκους μερικοί γιατροί σαν ρουτίνα κάνουν παρωτιδεκτομή, επειδή συνοδεύεται συχνά με κακοήθεια, αλλά οι περισσότεροι συνιστούν πιο εξατομικευμένη θεραπεία. 

Η μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία ενδείκνυται για όγκους υψηλού grade, μεγάλους, με αμφίβολα όρια ή εμπλεκόμενους περιοχικούς λεμφαδένες, αν και είναι γνωστό ότι η ακτινοβολία προκαλεί καρκίνο των σιελογόνων αδένων και γι΄αυτό χρησιμοποιείται σε ανεγχείρητους όγκους.

H θεραπεία δέσμης νετρονίων είναι πολλά υποσχόμενη, ειδικά για τους αδενοκυστικούς καρκίνους.

Η ταυτόχρονη χημειοακτινοθεραπεία  αν και εφικτή, όπως στα πλακώδη καρκινώματα της άνω αναπνευστικής οδού, συχνά χρησιμοποιείται σε ανεγχείρητη νόσο, αν και δεν υπάρχουν οφέλη στην επιβίωση σε σχέση με την ακτινοβολία μόνο.

Όταν η νόσος υποτροπιάσει και δεν μπορεί να γίνει χειρουργείο ή ακτινοθεραπεία ή σε απομακρυσμένες μεταστάσεις η νόσος θεωρείται μη θεραπεύσιμη.

Η ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία όσον αφορά τους όγκος των σιελογόνων αδένων είναι απογοητευτική.

Ο βλεννοεπιδερμοειδής καρκίνος φαίνεται να είναι λίγο ευαίσθητος στα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στον πλακώδη καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

Για τους άλλους ιστολογικούς υπότυπους χρησμοποιούνται η doxorubicin, cisplatin και fluorouracil σαν μονοθεραπεία, καθώς και ο συνδυασμός cyclophosphamide, doxorubicin και cisplatin. Επίσης, χρησιμοποιειται mitoxadrone, epirubicin και vinolerbine στον αδενοκυστικό τύπο. Η paclitaxel χρησιμοποιείται σε άλλους τύπους εκτός από τον αδενοκυστικό. Με όλα τα φάρμακα αυτά η πλήρης και η μερική ανταπόκριση είναι πολύ μικρές σε μη θεραπεύσιμο καρκίνο, γι΄αυτό απαιτείται μοριακό προφίλ του όγκου.

Ο στόχος c-kit εκφράζεται στους περισσότερους αδενοκυστικούς τύπους και η imatinib μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία.

Ενώ μερικοί όγκοι των σιελογόνων αδένων μπορεί να κάνουν μετάσταση στους πνεύμονες μόνο και να είναι χαμηλού grade, η ανάπτυξή τους μπορεί να είναι νωχελική. Και αφού τα διαθέσιμα φάρμακα έχουν απογοητευτικά αποτελέσματα και πολλές παρενέργειες απαιτείται οπωσδήποτε μοριακό προφίλ του όγκου και προσεκτική και στενή παρακολούθηση.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο σιελογόνων αδένων, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Διαβάστε, επίσης,

Διογκωμένος κακοήθης λεμφαδένας τραχήλου

Όγκοι σιελογόνων αδένων

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ρινοφάρυγγα

Είναι κατάλληλη η χημειοθεραπεία για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου;

Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

Οι αρχές της χειρουργικής θεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

Οι βασικές αρχές της θεραπείας του καρκίνου κεφαλής και τραχήλου

Συμπτώματα, διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου κεφαλής και τραχήλου

Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

Πρόληψη καρκίνου κεφαλής και τραχήλου

Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

Καρκίνος του στόματος

Τι περιέχει ένα τσιγάρο

Το εμβόλιο για τον καρκίνο EGF

Καρκίνος του λάρυγγα

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο 

Σταδιοποίηση στον καρκίνο

Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

Πρώιμη διάγνωση καρκίνου με PET-CT 

Μονοκλωνικά αντισώματα

Μήπως έχετε βραχνάδα;

Δυσγευσία 

H βλεννογονίτιδα

Προσυμπτωματικός έλεγχος καρκίνου του πνεύμονα 

Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα

Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

Συνθετικές φωνητικές χορδές

Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

Οι βλαπτικές ουσίες του τσιγάρου 

Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

Εκστρατεία ενημέρωσης για τον HPV

Λεµφοεπιθηλιακό καρκίνωμα φάρυγγα

TomoTherapy

H διατροφή για την πρόληψη καρκίνου του στόματος 

Καρκίνος της γλώσσας

Θεραπεία καρκίνου λάρυγγα με χρήση λέιζερ

Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

Λευκοπλακία στόματος

Τα μυστικά του στοματικού έρωτα

Η ακετυλοκυστεϊνη είναι ασφαλής;  

Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

Μοριακό προφίλ του όγκου

Καρκίνος αγνώστου πρωτοπαθούς

Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο

 
Διαβάστηκε 2247 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 09 Ιουνίου 2021 23:23
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (τύπου 2) Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (τύπου 2)

    Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2

    Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης είναι υπεργλυκαιμία και διαταραχές του μεταβολισμού της γλυκόζης που δεν προδιαθέτουν σε κέτωση και οφείλονται σε διαταραχή στην έκκριση ινσουλίνης, αλλά και στη δράση της στην περιφέρεια. Υπολογίζεται ότι αποτελεί το 80% των περιπτώσεων διαβήτη.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Τυπικά εμφανίζεται μετά την  ηλικία των 40 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες στον Καυκάσιο πληθυσμό

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    • Υπεργλυκαιμία και επιπλοκές όπως νεφροπάθεια, νευροπάθεια και αμφιβληστροειδοπάθεια
    • Πολυουρία
    • Πολυδιψία 
    • Πολυφαγία 
    • Απώλεια βάρους 
    • Αδυναμία
    • Καταβολή
    • Συχνές λοιμώξεις 

    ΑΙΤΙΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    Σημαντικοί θεωρούνται γενετικοί παράγοντες και η παχυσαρκία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Διαβήτης κύησης

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης
    • Παγκρεατική ανεπάρκεια
    • Φαιοχρωμοκύττωμα 
    • Σύνδρομο Cushing
    • Χρήση κορτικοστεροειδών
    • Υπεργλυκαιμία λόγω στρες

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Σάκχαρο ορού μετά από νηστεία μεγαλύτερο από 140 mg/dl σε δύο τουλάχιστον μετρήσεις 
    • Σάκχαρο ορού ≥ 200 mg/dl σε τυχαία μέτρηση σε συνδυασμό με συμπτώματα ΣΔ (π.χ. πολυουρία, πολυδιψία, πολυφαγία, κλπ)
    • Σάκχαρο ορού μετά από νηστεία < 140 μαζί με επίμονα αυξημένη γλυκόζη πλάσματος σε δύο τουλάχιστον δοκιμασίες ανοχής γλυκόζης. Η τιμή που λαμβάνεται μετά από 2 ώρες και τουλάχιστον άλλη μία μεταξύ 0 και 2 ωρών μετά τη χορήγηση 75 gr γλυκόζης, θα πρέπει να είναι ≥ 200 mg/dl. Η δοκιμασία δεν θα πρέπει να εκτελείται αν το σάκχαρο νηστείας είναι > 140 mg/dl
    • Αύξηση αιμοσφαιρίνης A1c

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να προκαλέσουν υπεργλυκαιμία 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Σύνδρομο Cushing

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Δοκιμασία ανοχής γλυκόζης συνήθως δεν είναι απαραίτητη, εκτός από τις περιπτώσεις διαβήτη κύησης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Τακτική εξωνοσοκομειακή παρακολούθηση εκτός από τις επείγουσες επιπλοκές, όπως σοβαρή υπεργλυκαιμία, υπερωσμωτικό κώμα και σοβαρές λοιμώξεις 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τακτική παρακολούθηση του σακχάρου αίματος ή ούρων στο σπίτι
    • Τακτική εξέταση για τη διάγνωση επιπλοκών: αμφιβληστροειδοπάθεια, νεφροπάθεια, νευροπάθεια 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Τακτική αερόβια άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ανοχή στη γλυκόζη και να μειώσει τις απαιτήσεις σε φάρμακα

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Το πιο σημαντικό μέρος οποιασδήποτε δίαιτας είναι η απώλεια βάρους στους παχύσαρκους ασθενείς. Αύξηση σύνθετων υδατανθράκων, μείωση του λίπους, του άλατος και του οινοπνεύματος
    • Η δίαιτα από μόνη της μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη μεταβολικό έλεγχο του διαβήτη

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η εκπαίδευση είναι πολύ σημαντική για τους ασθενείς με ΣΔ. Περιλαμβάνει πληροφορίες για τη νόσο, τα φάρμακα, τη θεραπεία, την κατ' οίκον παρακολούθηση, την φροντίδα των κάτω άκρων, τη φυσική δραστηριότητα και τη δίαιτα

    type 2 diabetes 49a3ee

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΗ ΙΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Πρώτης γενιάς αντιδιαβητικά από του στόματος φάρμακα (αποφύγετέ τα σε ασθενείς γέρους ή με νεφρική ανεπάρκεια):

    • Τολβουταμίδη 500-300 mg/ημέρα σε 2-3 δόσεις 
    • Τολαζαμίδη 100-1000 mg/ημέρα σε 1-2 δόσεις 
    • Χλωροπροπαμίδη 100-500 mg/ημέρα σε 1 δόση 

    Δεύτερης γενιάς αντιδιαβητικά φάρμακα:

    • Γλυβουρίδη 1,25-20 mg/ημέρα σε 1-2 δόσεις (η 1η 10 mg το πρωί)
    • Γλυπιζίδη 2,5-40 mg/ημέρα σε 1-2 δόσεις (η 1η 20 mg το πρωί)

    Σημείωση: Τα από του στόματος αντιδιαβητικά μπορούν να λαμβάνονται με τα γεύματα εκτός της γλυπιζίδης, που πρέπει να λαμβάνεται 30 λεπτά πριν τα γεύματα 

    Ινσουλίνη - απλή, NPH, Lente, Ultranente σε 1 ή κατά προτίμηση 2-3 ενέσεις την ημέρα

    Ο συνδυασμός από του στόματος αντιδιαβητικών με ινσουλίνη αμφισβητείται. Μερικοί κλινικοί προσθέτουν μια βραδινή δόση ινσουλίνης ενδιαμέσου δράσεως, όταν τα από του στόματος αντιδιαβητικά αδυνατούν να ελέγξουν τα επίπεδα σακχάρου (π.χ. γλυκόζη πλάσματος νηστείας > 180 mg/dl ή αιμοσφαιρίνη A1c > 1,5% του ανώτερου φυσιολογικού ορίου). Όταν απαιτούνται 2 δόσεις ινσουλίνης για τον έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης, τα από του στόματος αντιδιαβητικά είναι καλύτερο να διακοπούν

    Αντενδείξεις:

    • Για τα αντιδιαβητικά από του στόματος φάρμακα: ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, κέτωση, κύηση, ιστορικό αλλεργίας 
    • Απαιτείται προσοχή στη χρήση σε ηπατική ή νεφρική νόσο και σε οξεία λοίμωξη ή στρες

    Θεραπεία διαβήτη τύπου 2

    Αλλαγές του τρόπου ζωής

    Μπορεί να είστε σε θέση να επιτύχετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μόνο με δίαιτα και άσκηση.

    -Απώλεια βάρους. Η μείωση επιπλέον κιλών μπορεί να βοηθήσει. Ενώ η απώλεια του 5% του σωματικού σας βάρους είναι καλή, η απώλεια τουλάχιστον 7% και η διατήρησή του φαίνεται ιδανική. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος που ζυγίζει 180 κιλά μπορεί να αλλάξει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα του χάνοντας περίπου 13 κιλά. Η απώλεια βάρους και ο έλεγχος των μερίδων και η κατανάλωση υγιεινών τροφίμων είναι ένας καλός τρόπος για να ξεκινήσετε.

    -Υγιεινή διατροφή.

    Τρώτε λιγότερες θερμίδες

    Μειώστε τους εκλεπτυσμένους υδατάνθρακες, ειδικά τα γλυκά

    Προσθέστε λαχανικά και φρούτα στη διατροφή σας

    Να λαμβάνετε περισσότερες φυτικές ίνες

    -Άσκηση.

    Προσπαθήστε να λαμβάνετε 30 έως 60 λεπτά σωματικής άσκησης κάθε μέρα. Μπορείτε να περπατήσετε, να κάνετε ποδήλατο, να κολυμπήσετε ή να κάνετε οτιδήποτε άλλο αυξάνει τον καρδιακό σας ρυθμό. Συνδυάστε με προπόνηση δύναμης, όπως γιόγκα ή άρση βαρών. Εάν παίρνετε ένα φάρμακο που μειώνει το σάκχαρο στο αίμα σας, μπορεί να χρειαστείτε ένα σνακ πριν από την προπόνηση.

    -Παρακολουθήστε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας.

    Ανάλογα με τη θεραπεία σας, ειδικά εάν χρησιμοποιείτε ινσουλίνη, ο γιατρός σας θα σας πει εάν πρέπει να ελέγξετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας και πόσο συχνά να το κάνετε.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Εάν οι αλλαγές στον τρόπο ζωής δεν αρκούν για τα επίπεδα του σακχάρου μπορεί να χρειαστείτε φάρμακα. 

    -Μετφορμίνη. Αυτό είναι συνήθως το πρώτο φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2. Μειώνει την ποσότητα γλυκόζης που παράγει το συκώτι σας και βοηθά το σώμα σας να ανταποκρίνεται καλύτερα στην ινσουλίνη.

    -Σουλφονυλουρίες. Αυτή η ομάδα φαρμάκων βοηθά το σώμα σας να παράγει περισσότερη ινσουλίνη. Είναι η γλιμεπιρίδη, glipizide και glyburide.

    -Μεγλιτινίδες. Βοηθούν το σώμα σας να παράγει περισσότερη ινσουλίνη και λειτουργούν γρηγορότερα από τις σουλφονυλουρίες. Μπορεί να πάρετε νατεγλινίδη ή ρεπαγλινίδη.

    -Θειαζολιδινοδιόνες. Όπως η μετφορμίνη, σας κάνουν πιο ευαίσθητους στην ινσουλίνη. Θα μπορούσατε να πάρετε πιογλιταζόνη ή ροσιγλιταζόνη. Αλλά αυξάνουν, επίσης, τον κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων, έτσι δεν είναι, συνήθως, η πρώτη επιλογή για θεραπεία.

    -Αναστολείς DPP-4. Αυτά τα φάρμακα - λιναγλιπτίνη, σαξαγλιπτίνη και σιταγλιπτίνη - βοηθούν στη μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα σας, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν πόνο στις αρθρώσεις και θα μπορούσαν να προκαλέσουν φλεγμονή στο πάγκρεας σας.

    -Αγωνιστές υποδοχέα GLP-1. Λαμβάνετε αυτά τα φάρμακα με βελόνα για να επιβραδύνετε την πέψη και να μειώσετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Μερικές από τις πιο κοινές είναι η εξενατίδη, η λιραγλουτίδη και το semaglutide.

    -Αναστολείς SGLT2. Αυτά βοηθούν τα νεφρά σας να φιλτράρουν περισσότερη γλυκόζη. Μπορεί να πάρετε καναγλιφλοζίνη, δαπαγλιφλοζίνη ή εμπαγλιφλοζίνη.

    -Ινσουλίνη. Ινσουλίνη detemir ή ινσουλίνη glargine.

    Ορισμένα φάρμακα ελέγχουν τις αιχμές του σακχάρου στο αίμα (μεταγευματική υπεργλυκαιμία). Άλλοι είναι πιο αποτελεσματικοί στη διακοπή υπογλυκαιμίας μεταξύ των γευμάτων. 

    Προφυλάξεις: 

    • Ενημέρωση των ασθενών για τα σημεία της υπό- και υπεργλυκαιμίας 
    • Παρακολούθηση γλυκόζης στο σπίτι (1-4 φορές την ημέρα), συνιστάται, στους ασθενείς που παίρνουν ινσουλίνη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φάρμακα που ενισχύουν τη δράση των υπογλυκαιμικών, π.χ. σαλικυλικά, κλοφιμπράτη, κουμαδίνη, χλωραμφενικόλη, αιθανόλη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η συχνότητα των επισκέψεων εξαρτάται από το βαθμό μεταβολικού ελέγχου. Κάθε 2 έως 4 μήνες είναι σύνηθες 
    • Ανασκόπηση συμπτωμάτων και επιπέδων γλυκόζης των κατ' οίκον μετρήσεων
    • Εξέταση σακχάρου (και Hb A1c)
    • Βυθοσκόπηση 
    • Καρδιοπνευμονική εξέταση
    • Εξέταση ποδιών για έλκη, αρτηριακή ανεπάρκεια, νευροπάθεια 
    • Πέντε χρόνια μετά την εκδήλωση θα πρέπει να εκτελούνται σε ετήσια βάση: οφθαλμολογική εξέταση, έλεγχος για πρωτεΐνουρία και νεφρική ανεπάρκεια 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή αύξησης του βάρους και παχυσαρκίας και διατήρηση κανονικής φυσικής δραστηριότητας, μπορεί να προλάβει ή να καθυστερήσει τον ΣΔ

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Φαίνεται ότι οφείλονται στην επίδραση του ΣΔ πάνω στο αρτηριακό τοίχωμα
    • Περιφερική νευροπάθεια
    • Εξελισσόμενη αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Νεφροπάθεια και χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή και περιφερική αγγειακή νόσος 
    • Υπερωσμωτικό κώμα
    • Γάγγραινα άκρων 
    • Τύφλωση
    • Γλάυκωμα
    • Καταρράκτης 
    • Δερματικά έλκη
    • Αρθρώσεις Charcot 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Διατήρηση φυσιολογικών επιπέδων σακχάρου ορού μπορεί να καθυστερήσει ή να προλάβει τις επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη
    • Οι επιπλοκές αρχίζουν να εμφανίζονται 10-15 χρόνια μετά την έναρξη αλλά μπορεί να είναι παρούσες τη στιγμή της διάγνωσης, δεδομένου ότι ο ΣΔ μπορεί να παραμένει αδιάγνωστος για χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπέρταση είναι συχνή
    • Επιτυχής έλεγχος, μπορεί να καθυστερήσει τις νεφρικές επιπλοκές 
    • Υπερλιπιδαιμία 
    • Ανικανότητα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Έχουν αναφερθεί ευκαιριακά περιπτώσεις ΣΔ μη κετωτικής προδιάθεσης σε παιδιά 

    Γηριατρικό: Ο μη ινσουλινοεξαρτώμενος ΣΔ είναι συχνός στη μεγάλη ηλικία και είναι ένας σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει σε τύφλωση, νεφρική ανεπάρκεια και ακρωτηριασμούς

    Άλλα: Η νόσος γενικά αρχίζει στην ενήλικη ζωή συνήθως μετά τα 40

    ΚΥΗΣΗ

    Ο διαβήτης μπορεί να προκαλέσει σημαντικές επιπλοκές από τη μητέρα μέχρι και απόρριψη του εμβρύου. Εντατική αντιμετώπιση από ειδικούς στον τομέα αυτό, έχει βελτιώσει πολύ τα αποτελέσματα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη τύπου 2

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη τύπου 2

    1097944 1437657857

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σακχαρώδης διαβήτης, ινσουλινοεξαρτώμενος (τύπου 1)

    Διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική κετοξέωση

    Βιολογικές γλυκαντικές ουσίες

    Οι θεραπευτικές εξελίξεις στο σακχαρώδη διαβήτη

    Θεραπευτικός οραματισμός για τη θεραπεία του διαβήτη

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Νηστεία για την πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη

    Τα επικίνδυνα τεχνητά γλυκαντικά

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το χρώμιο - Emedi

    Πώς η αλόη βοηθάει στον διαβήτη

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Τα οφέλη από τα φύκια στην υγεία

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας

    Πότε είναι απαραίτητο το χρώμιο στον οργανισμό;

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Ντομάτα

    Αλόη Βέρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αγριελιά

    Λούπινα

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Πότε να κάνετε έλεγχο για διαβήτη

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Το σιρόπι από σφένδαμο είναι φάρμακο

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Τα γαλακτοκομικά με πολλά λιπαρά είναι καλύτερα για την πρόληψη του διαβήτη

    Χρήσιμα αφεψήματα για τους διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    Μεταυπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

    Η νέα ινσουλίνη

    Ταινίες εξέτασης ούρων

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Χειρουργική αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Διαβητικό πόδι

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Λιραγλουτίδη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Μετφορμίνη

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Το Actos αυξάνει την πιθανότητα για καρκίνο ουροδόχου κύστεως

    Το πικρό πεπόνι κάνει καλό στην υγεία

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Συμβουλές για να απαλλαγείτε από τις χρόνιες ασθένειες

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Ρύζι κόκκινης μαγιάς για τη χοληστερίνη

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

    Λιραγλουτίδη

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Reiter

    Σύνδρομο Reiter

    Σύνδρομο Reiter είναι μία τριάδα συμπτωμάτων στην οποία περιλαμβάνονται αρθρίτιδα, επιπεφυκίτιδα και ουρηθρίτιδα ή τραχηλίτιδα.

    Η επιδημιολογία της νόσου είναι παρόμοια με άλλες αντιδραστικές αρθρίτιδες, χαρακτηριζόμενη από άσηπτη φλεγμονή των αρθρώσεων από λοιμώξεις σε άλλα σημεία του σώματος.

    Σαν τέταρτο σύμπτωμα μπορεί να συμπεριληφθούν τα έλκη στόματος ή η βαλανίτιδα (είναι πιθανό μόνο δύο συμπτώματα να είναι παρόντα)

    Δύο μορφές:

    • Σεξουαλικώς μεταδιδόμενη, τα συμπτώματα συνήθως αρχίζουν 7-14 ημέρες μετά την έκθεση
    • Μετά από γαστρεντερίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Στο 60-80% των ασθενών ανιχνεύεται το ιστικό αντιγόνο HLA-B27

    Επικρατέστερη ηλικία: 20-40 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    Μυοσκελετικό σύστημα:

    • Ασύμμετρη αρθρίτιδα (ιδιαίτερα γόνατα, αγκώνες, μεταταρσιοφαλαγγικές αρθρώσεις)
    • Ενθεσοπάθεια (φλεγμονή στο σημείο πρόσφυσης του τένοντα στο οστό), όπως φλεγμονή της πελματιαίας περιτονίας, περιοστίτιδα δακτύλων, φλεγμονή του Αχίλλειου τένοντα
    • Σπονδυλοαθροπάθεια (προσβολή σπονδυλικής στήλης και ιερολαγόνιων αρθρώσεων)

    Ουρογεννητικό σύστημα:

    • Ουρηθρίτιδα
    • Προστατίτιδα
    • Μερικές φορές, κυστίτιδα
    • Βαλανίτιδα
    • Τραχηλίτιδα - συνήθως, ασυμπτωματική

    Δέρμα:

    • Βλεννογονοδερματικές βλάβες (μικρά, ανώδυνα, επιφανειακά έλκη στον βλεννογόνο του στόματος, στην γλώσσα, στη βάλανο του πέους)
    • Βλεννοραγική κερατοδερμία (υπερκεράτωση παλαμών, πελμάτων και γύρω από τα νύχια)

    Καρδιαγγειακό σύστημα:

    • Μερικές φορές περικαρδίτιδα, φυσήματα, διαταραχές συσταλτικότητας, αορτική ανεπάρκεια

    Νευρικό σύστημα:

    • Σπάνια, περιφερική νευροπάθεια, βλάβες εγκεφαλικών συζυγιών, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα, νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Γενικά:

    • Πυρετός, κακουχία, ανορεξία, απώλεια βάρους
    • Μπορεί να εμφανισθεί με την εικόνα βαριάς νόσου (πυρετός, ρίγη, ταχυκαρδία, έντονες αθραλγίες)

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    • Από τους σεξουαλικώς μεταδιδόμενους μικροοργανισμούς τα χλαμύδια αποτελούν το συχνότερο αιτιολογικό παράγοντα
    • Η δυσεντερική μορφή εκδηλώνεται μετά από λοιμώξεις του εντέρου από Shigella, Salmonella, Yersinia και Campylobacter. Ο τύπος αυτός είναι πιο συχνός στις γυναίκες, στα παιδιά και στους ηλικιωμένους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    • Σεξουαλική επαφή 7-14 ημέρες πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων
    • Τροφική δηλητηρίαση ή επεισόδιο βακτηριδιακής δυσεντερίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Για τεκμηριωμένη διάγνωση, η αρθρίτιδα θα πρέπει να συνοδεύεται με ουρηθρίτιδα για περισσότερο από ένα μήνα
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
    • Αρθρίτιδα που συνοδεύει φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Μικροβιακή αρθρίτιδα συμπεριλαμβανόμενης και της γονοκοκκικής

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Αίμα:

    • Λευκά 10.000-20.000
    • Πολυμορφοπυρήνωση
    • Αύξηση της ΤΚΕ
    • Μέτρια νορμοκυτταρική αναιμία 
    • Υπεργαμμασφαιριναιμία

    Αρθρικό υγρό:

    • Λευκά 1.000-8.000 κύτταρα/mm3
    • Καλλιέργειες για μικρόβια αρνητικές

    Άλλες δοκιμασίες:

    • Καλλιέργειες ή ορολογικές αντιδράσεις θετικές για χλαμύδια, ή καλλιέργεια κοπράνων θετικές για Salmonella, Shigella, Yersinia ή Campylobacter υποστηρίζουν τη διάγνωση

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η λήψη αντιβιοτικών μπορεί να επηρεάσει την απομόνωση βακτηριδίων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Οροαρνητική σπονδυλοαρθροπάθεια (παρόμοια με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, αρθρίτιδα εντεροπαθειών και ψωριασική αρθρίτιδα)
    • Δημιουργία λαχνών στις αρθρώσεις 
    • Υπεραιμία αρθρώσεων 
    • Φλεγμονή αρθρώσεων 
    • Προστατίτιδα
    • Φλεγμονή σπερματοδόχου κύστεως
    • Βιοψία δέρματος παρόμοια με ψωρίαση 
    • Μη ειδική επιπεφυκίτιδα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Στις περιπτώσεις συνδρόμου Reiter που δε σχετίζεται με HIV λοίμωξη, σε 60-80% ευρίσκεται το αντιγόνο ιστοσυμβατότητας HLA-B27

    maxresdefault 40

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφικά ευρήματα:

    • Περιοστικός πολλαπλασιασμός, πάχυνση
    • Άκανθα 
    • Διαβρώσεις των αρθρικών επιφανειών
    • Υπολειπόμενη καταστροφή των αρθρώσεων 
    • Συνδεσιμότητα (σπονδυλικής στήλης)
    • Ιερολαγονίτιδα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Κατά την διάρκεια της οξείας φάσης πιθανώς να χρειαστεί εισαγωγή στο νοσοκομείο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία είναι συμπτωματική 
    • Δε χρειάζεται θεραπεία για την επιπεφυκίτιδα. Στην ιριδίτιδα μπορεί να απαιτείται θεραπεία 
    • Δε χρειάζεται θεραπεία για τις βλεννογονοδερματικές βλάβες 
    • Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης, φυσιοθεραπεία
    • Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης η αρθρίτιδα μπορεί να αποτελεί το προεξάρχον σύμπτωμα το οποίο επιβαρύνει την γενική κατάσταση του ασθενούς

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινοστατισμός μέχρι να υποχωρήσει η φλεγμονή των αρθρώσεων

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εκμάθηση τεχνικών φυσιοθεραπείας για το σπίτι

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ REITER

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση - Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη όπως: ινδομεθακίνη, ναπροξένη, ενδοαρθρική ή συστηματική χορήγηση κορτικοστεροειδών για επίμονη αρθρίτιδα ή ενθεσίτιδα
    • Για διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος: αντιόξινα
    • Για ιριδίτιδα: κορτικοειδή ενδοφθαλμίως 
    • Στο Reiter το σχετιζόμενο με HIV λοίμωξη, ο συνδυασμός βρωμοκρυπτίνης - σουλφασαλαζίνης έχει ευεργετικά αποτελέσματα
    • Για κερατίτιδα - τυπικά στεροειδή

    Αντενδείξεις:

    • Αιμορραγία από το γαστρεντερικό σύστημα
    • Ασθενείς με γαστρικό έλκος, γαστρίτιδα, ελκώδη κολίτιδα
    • Νεφρική ανεπάρκεια

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ασπιρίνη ή άλλα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Η σουλφασαλαζίνη φαίνεται να έχει αποτελέσματα 
    • Σε βαρείες περιπτώσεις μεθοτρεξάτη ή αζαθειοπρίνη 

    Ο στόχος της θεραπείας είναι να διαχειριστείτε τα συμπτώματά σας και να αντιμετωπίσετε μια λοίμωξη που θα μπορούσε να εξακολουθεί να υπάρχει.

    Εάν η αντιδραστική σας αρθρίτιδα προκλήθηκε από βακτηριακή λοίμωξη, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα αντιβιοτικό εάν υπάρχουν ενδείξεις επίμονης λοίμωξης. Το αντιβιοτικό που παίρνετε εξαρτάται από τα βακτήρια που υπάρχουν.

    Άλλα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    -Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Τα ΜΣΑΦ με συνταγή, όπως η ινδομεθακίνη, μπορούν να ανακουφίσουν τη φλεγμονή και τον πόνο της αντιδραστικής αρθρίτιδας.
    -Κορτικοστεροειδή. Η ένεση κορτικοστεροειδούς στις προσβεβλημένες αρθρώσεις μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή και να σας επιτρέψει να επιστρέψετε στο φυσιολογικό επίπεδο δραστηριότητας.
    -Τοπικά στεροειδή. Αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν για δερματικά εξανθήματα που προκαλούνται από την αντιδραστική αρθρίτιδα.
    -Φάρμακα για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Περιορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι φάρμακα, όπως η σουλφασαλαζίνη, η μεθοτρεξάτη ή η etanercept μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και την ακαμψία για ορισμένα άτομα με αντιδραστική αρθρίτιδα.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της κλινικής ανταπόκρισης στη θεραπεία. Παρακολούθηση για τυχόν παρενέργειες από την θεραπεία, ιδίως από την σουλφασαλαζίνη και τα ανοσοκατασταλτικά

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Χρόνια ή υποτροπιάζουσα νόσος στο 5-50%
    • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα εκδηλώνεται στο 30-50%, των ασθενών με HLA-B27
    • Στενώματα ουρήθρας
    • Καταρράκτης και τύφλωση 
    • Νέφωση αορτικής ρίζας

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ουρηθρίτιδα σε 1-15 ημέρες μετά από σεξουαλική επαφή 
    • Εμφάνιση του συνδρόμου Reiter's σε 10-30 ημέρες μετά την λοίμωξη
    • Μέση διάρκεια: 19 εβδομάδες
    • Κακή πρόγνωση έχει η εντοπισμένη νόσος με προσβολή πτέρνας, οφθαλμού ή καρδιάς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Προηγηθείσα σιγκέλλωση
    • Σαλμονέλωση 
    • Υερσίνια
    • Μυκόπλασμα
    • Ουρηθρίτιδα από χλαμύδια
    • Λοίμωξη με HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συχνότερη εντερική λοίμωξη από ότι λοίμωξη από χλαμύδια

    Γηριατρικό: Συχνότερη εντερική λοίμωξη από ό,τι σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη

    ΚΥΗΣΗ

    Δεν υπάρχει καμία ιδιαιτερότητα εκτός από τις συνήθεις προφυλάξεις σχετικά με τα φάρμακα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρίτιδες 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις αρθρίτιδες 

    bolovi u koljenu 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Ουρηθρίτιδα

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Ψωριασική αρθρίτιδα

    Έλκος κερατοειδούς

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Πολύμορφο ερύθημα

    Επιπεφυκίτιδα

    Φλυκταινώδης κερατοεπιπεφυκίτιδα

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Τενοντίτιδα

    Τα χλαμύδια υπεύθυνα για τη στεφανιαία νόσο

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Σύνδρομο Reiter

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το πολλαπλό μυέλωμα ή πολλαπλούν μυέλωμα (κακοήθης όγκος πλασματοκυττάρων) είναι η πιο συχνή πρωτοπαθής κακοήθεια των οστών. Είναι το πρωτότυπο του πολλαπλασιασμού των μονοκλωνικών κυττάρων του όγκου που, συνήθως, αποκαλύπτει μονοκλωνική πρωτεΐνη στον ορό ή τα ούρα περισσότερων από 90% των ασθενών

    • Η διαδικασία της νόσου περικλείει ένα φάσμα εντοπισμένων και διάχυτων μορφών της νόσου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Νευρικό, Μυοσκελετικό

    Γενετική: Τυχαία οικογενειακά συμβάντα υποδεικνύουν υπολειπόμενη κληρονομικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικίες 40 έως 80 (με ένα μέγιστο επίπτωσης στην 8η δεκαετία)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    • Η πλειοψηφία των ασθενών (65%) παρουσιάζονται με οστικό πόνο 
    • Παθολογικά κατάγματα εμφανίζονται σε περίπου το 1/3 αυτών των ασθενών 
    • Συχνή είναι η αδυναμία και η κόπωση 
    • Αιμορραγία (μύτη, ούλα) συχνά αποδεικνύεται από την πορφύρα ή την επίσταξη, μπορεί να εμφανιστεί με την παρουσία της θρομβοπενίας ή δευτεροπαθούς αμυλοείδωσης 
    • Μπορεί να εμφανιστούν υποτροπιάζουσες λοιμώξεις
    • Οι ασθενείς μπορεί, επίσης, να παρουσιαστούν με νεφρική έκπτωση ή ανεπάρκεια 
    • Διόγκωση των πλευρών, κρανίου, στέρνου, σπονδύλων, κλειδών, ώμου, πυέλου
    • Απώλεια βάρους 
    • Σύνδρομο υπεργλοιότητας 

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    Άγνωστα. Υπάρχουν όγκοι κυττάρων χαρακτηριστικοί της αύξησης των πλασματοκυττάρων στο μυελό των οστών 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    Οικογενειακό ιστορικό μυελώματος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Μεταστατικό καρκίνωμα, πρωτοπαθής κακοήθεια των οστών (σάρκωμα, λέμφωμα), μεταβολική νόσος οστών, μονοκλωνική γαμμασφαιρινοπάθεια ακαθόριστης σημασίας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία είναι παρούσα στο 70% των ασθενών την ώρα της διάγνωσης. Περίπου όλοι οι ασθενείς θα αναπτύξουν αναιμία με την πρόοδο της νόσου
    • Επίστρωση περιφερικού αίματος σε αντικειμενοφόρο πλάκα - σχηματισμός Royleaux ("σπίλες" ερυθρών αιμοσφαιρίων)
    • Ηλεκτροφόρησηπρωτεϊνών ορού - συνήθως δείχνει μια αιχμή ή μια εντοπισμένη ζώνη. Από αυτές το 50% είναι IgG πρωτεΐνες, το 20% IgA και το 17% ελεύθερες μονοκλωνικές ελαφρές αλυσίδες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση 
    • Μυέλωμα νεφρού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Α/α σκελετού συχνά δείχνει ακτινοδιαυγαστικές οστεολυτικές βλάβες, όταν ενέχονται τα μακρά οστά. Το κρανίο συχνά δείχνει σφαιρικές οστεολυτικές βλάβες χωρίς σκληρυντική ή αντιδραστική παρυφή. Η περιοριστική αντίδραση είναι σπάνια 
    • Συμπιεστικά κατάγματα σπονδύλων με τυχαία συμπίεση εξωοστική ή επισκληρίδια, του νωτιαίου μυελού ανευρίσκονται συχνά
    • Αν οι οστικές βλάβες έχουν περιγραφεί με το σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο 99 ως ψυχρές, θα δείξουν πράγματι μια μικρή αύξηση πρόσληψης σε ενεχόμενες σκελετικές περιοχές, ειδικά αν υπάρχει κάταγμα, ωστόσο το ποσό της πρόσληψης είναι πολύ μικρότερο από αυτό που παρουσιάζεται σε άλλες οστικές κακοήθειες 
    • Η μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι εξαιρετικά πολύτιμη στον καθορισμό της έκτασης της εμπλοκής του μυελού όπως και στη διαφοροδιάγνωση μεταξύ καλοήθων συμπιεστικών καταγμάτων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η εργαστηριακή δοκιμασία που είναι πιο πιθανό να αποδώσει μια οριστική διάγνωση, είναι η βιοψία μυελού των οστών. Ο μυελός των οστών περιέχει αυξημένο αριθμό πλασματοκυττάρων σε ποικίλα στάδια ωρίμανσης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, πλην κατά τη διάρκεια έντονων χημειοθεραπευτικών περιόδων 

    multiple myeloma 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία με ακτινοβολίες περιορίζεται στους ασθενείς με μη υφιέμενους οστικούς πόνους (αποτυχία χημειοθεραπείας)
    • Οι ασθενείς με επαπειλούμενα ή παθολογικά κατάγματα, πρέπει να σταθεροποιήσουν αυστηρά αυτά τα κατάγματα μαζί με την αφαίρεση του όγκου αν είναι δυνατό. Οι ασθενείς με επαπειλούμενη παραλυσία δευτεροπαθή σε συμμετοχή του νωτιαίου μυελού, πρέπει να υποστούν άμεση θεραπεία με ακτινοβολίες και υποστήριξη και/ή χειρουργική αποσυμπίεση και σταθεροποίηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση είναι ανεκτή

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η χημειοθεραπεία είναι η πρωταρχική θεραπεία για το ασυμπτωματικό πολλαπλό μυέλωμα, αλλά η ιδανική χημειοθεραπεία είναι άγνωστη. Το πιο συχνό αρχικό πρωτόκολλο θεραπείας συμπεριλαμβάνει τη χορήγηση μελφαλάνης από το στόμα και πρεδνιζόνης. Το πρωτόκολλο παράγει μια αντικειμενική απάντηση στο 50-60% των ασθενών. Αυτό δίνεται συνήθως σε δόσεις από το στόμα 0,25 mg/kg/ημέρα για 4 ημέρες, μαζί με 50 mg πρεδνιζόνης 2 φορές την ημέρα, για την ίδια χρονική περίοδο. Η δοσολογία θα πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 6 εβδομάδες με μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων και των λευκοκυττάρων, εκτιμούμενη σε μεσοδιαστήματα 3 εβδομάδων 

    Προφυλάξεις: 

    • Μελφαλάνη - καταστολή μυελού είναι μια μέγιστη δοσοπεριοριζόμενη τοξικότητα αυτού του φαρμάκου (κυρίως λευκοπενία, θρομοβοκυττοπενία). Παρακολουθήστε γενική αίματος, αιμοπετάλια κάθε 3 εβδομάδες 
    • Πρεδνιζόνη - συνήθεις κίνδυνοι της μακράς διάρκειας κορτικοστεροειδών 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Στην περίπτωση αποτυχίας της παραπάνω αγωγής, εναλλακτικά πρωτόκολλα περιλαμβάνουν:

    • Κυκλοφωσφαμίδη, carmustine, βινκριστίνη και πρεδνιζόνη
    • VAD - συνδυασμός βινκριστίνης, δοξορουμπικίνης (αδριαμυκίνη) και δεξαμεθαζόνης 

    Εάν έχετε πολλαπλό μυέλωμα, αλλά δεν αντιμετωπίζετε συμπτώματα (επίσης, γνωστά ως καπνίζοντας πολλαπλό μυέλωμα), ίσως να μην χρειαστείτε αμέσως θεραπεία. Η άμεση θεραπεία μπορεί να μην είναι απαραίτητη για πολλαπλό μυέλωμα που αναπτύσσεται αργά και σε πρώιμο στάδιο. Ωστόσο, ο γιατρός σας θα παρακολουθεί τακτικά την κατάστασή σας για ενδείξεις ότι η ασθένεια εξελίσσεται.

    Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει περιοδικές εξετάσεις αίματος και ούρων.

    Θεραπείες για το μυέλωμα

    -Στοχευμένη θεραπεία. Οι στοχευμένες θεραπείες φαρμάκων εστιάζονται σε συγκεκριμένες αδυναμίες που υπάρχουν στα καρκινικά κύτταρα. Με τον αποκλεισμό αυτών των ανωμαλιών, οι στοχευμένες θεραπείες φαρμάκων μπορούν να προκαλέσουν θάνατο καρκινικών κυττάρων.

    -Ανοσοθεραπεία. Η ανοσοθεραπεία χρησιμοποιεί το ανοσοποιητικό σας σύστημα για την καταπολέμηση του καρκίνου. Το ανοσοποιητικό σύστημα που καταπολεμά τις ασθένειες του σώματός σας μπορεί να μην επιτεθεί στον καρκίνο σας, επειδή τα καρκινικά κύτταρα παράγουν πρωτεΐνες που τις βοηθούν να κρυφτούν από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ανοσοθεραπεία δρα παρεμβαίνοντας σε αυτήν τη διαδικασία.

    -Χημειοθεραπεία. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Τα φάρμακα σκοτώνουν ταχέως αναπτυσσόμενα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των κυττάρων μυελώματος. Υψηλές δόσεις φαρμάκων χημειοθεραπείας χρησιμοποιούνται πριν από τη μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    -Κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα για τον έλεγχο της φλεγμονής στο σώμα. Είναι, επίσης, δραστικά κατά των κυττάρων μυελώματος.

    -Μεταμόσχευση μυελού των οστών. Μια μεταμόσχευση μυελού των οστών, επίσης γνωστή ως μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, είναι μια διαδικασία για την αντικατάσταση του νοσούντος μυελού των οστών σας με υγιή μυελό των οστών. Πριν από τη μεταμόσχευση μυελού των οστών, τα βλαστικά κύτταρα που σχηματίζουν αίμα συλλέγονται από το αίμα σας. Στη συνέχεια λαμβάνετε υψηλές δόσεις χημειοθεραπείας για να καταστρέψετε τον ασθενή μυελό των οστών σας. Στη συνέχεια, τα βλαστικά σας κύτταρα εγχύονται στο σώμα σας, όπου ταξιδεύουν στα οστά σας και αρχίζουν να ανοικοδομούν τον μυελό των οστών σας.

    -Ακτινοθεραπεία. Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ακτίνες υψηλής ενέργειας από πηγές όπως ακτίνες Χ και πρωτόνια για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη γρήγορη συρρίκνωση των κυττάρων μυελώματος σε μια συγκεκριμένη περιοχή - για παράδειγμα, όταν μια συλλογή ανώμαλων κυττάρων πλάσματος σχηματίζει έναν όγκο (πλασματοκύττωμα) που προκαλεί πόνο ή καταστρέφει ένα οστό.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική αίματος, αιμοπετάλια κάθε 6 εβδομάδες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Καταστροφή σκελετού και πόνος στα οστά
    • Αυτόματα κατάγματα
    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις (π.χ. στρεπτόκοκκος, πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος ινφλουέντζας)
    • Σύνδρομο υπεργλοιότητας
    • Αναιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μέσος όρος χρόνου επιβίωσης ποικίλει σημαντικά 
    • Η μέση επιβίωση όλων των ασθενών είναι περίπου 24 μήνες. Ένας πραγματικά μεγάλος αριθμός των επιβιωσάντων ασθενών για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους με απόδειξη παρουσίας της νόσου
    • Υπάρχουν τυχαίες, παροδικές υφέσεις με τη θεραπεία
    • Η μεταμόσχευση μυελού των οστών πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν στους νεότερους ασθενείς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Το πολλαπλό μυέλωμα έχει σχέση με τη συστηματική αμυλοείδωση, στην οποία το αμυλοειδές προέρχεται από ελαφριές αλυσίδες ανοσοσφαιρίνης. Σε μια σειρά αυτοψιών, 15% των ασθενών έχει γενικευμένη αμυλοείδωση με εναποθέσεις στα νεφρά, το σπλήνα, τα επινεφρίδια και το ήπαρ. Η συμμετοχή του νεφρού συχνά οδηγεί σε αζωθαιμία και δευτεροπαθή νεφρική ανεπάρκεια 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Πιο συχνό σε μεγάλους ενήλικες

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στο πολλαπλό μυέλωμα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το πολλαπλό μυέλωμα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    blob 32

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Υπερασβεστιαιμία

    Οστεονέκρωση

    Διατροφή για όσους έχουν πολλαπλό μυέλωμα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Το σύνδρομο Fanconi

    Οι κίνδυνοι υγείας στα κομμωτήρια

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Το μείγμα βοτάνων της EMEDI για τον καρκίνο

    Είναι πολύ επικίνδυνες οι χημικές βαφές μαλλιών

    Daratumumab για το πολλαπλούν μυέλωμα

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Οι όγκοι των οστών

    Η άσκηση στο πολλαπλούν μυέλωμα

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Οι ηλεκτροφορήσεις στην Ιατρική

    Πώς η κουρκουμίνη θεραπεύει το μυέλωμα

    Προσοχή το Revlimid έχει πολλές παρενέργειες

    Νέα θεραπεία για το πολλαπλούν μυέλωμα

    Εργαστηριακός έλεγχος για πολλαπλούν μυέλωμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο

    Το προεμμηνορρυσιακό ή προεμμηνορροϊκό σύνδρομο είναι ένας συνδυασμός συμπτωμάτων που εμφανίζονται πριν την έμμηνο ρύση και είναι αρκετά σοβαρό, ώστε να παρεμβαίνει στη ζωή του ατόμου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Αναπαραγωγικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικά χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΥΣΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Τα συμπτώματα μπορεί να αφορούν οποιοδήποτε σύστημα οργάνων, αλλά τα ακόλουθα είναι περισσότερο συνήθη

    • Καταθλιπτική διάθεση 
    • Αλλαγές διάθεσης 
    • Ευερεθιστότητα 
    • Δυσκολία στη συγκέντρωση
    • Κόπωση
    • Οίδημα
    • Ευαισθησία στο στήθος 
    • Πονοκέφαλοι 
    • Διαταραχές του ύπνου

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΥΣΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Άγνωστα, υποτίθεται ορμονικά, ίσως αλληλεπιδρούν με νευροδιαβιβαστές 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΥΣΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    • Προεμμηνορρυσιακοί παροξυσμοί μπορούν να συμβούν σε άλλους ασθένειες (π.χ. κατάθλιψη)
    • Η καφεΐνη και η υψηλή πρόσληψη υγρών μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου
    • Το άγχος μπορεί να κυριαρχεί 
    • Το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο επιδεινώνεται με την ηλικία  

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΥΣΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Τα κυριότερα διαφοροδιαγνωστικά συμπτώματα είναι τα ψυχιατρικά, ειδικά καταθλιπτικές διαταραχές και/ή δυσθυμία. Άλλες οντότητες μπορεί να υποδηλώνονται από το ιστορικό ή την κλινική εξέταση  

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Δεν υπάρχουν εργαστηριακά ευρήματα που επιβεβαιώνουν ή αποκλείουν το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο. Το ιστορικό και η κλινική εξέταση μπορεί να περικλείουν την ανάγκη για ειδικές εργαστηριακές δοκιμασίες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οι ασθενείς συμπληρώνουν ερωτηματολόγια σε 2 μήνες το ελάχιστο για να επιβεβαιωθεί η η προεμμηνορρυσιακή επιδείνωση των συμπτωμάτων και η έλλειψη σημαντικών συμπτωμάτων στην ωοθυλακική φάση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΥΣΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Αυξήστε την καθημερινή άσκηση 
    • Τρώτε κανονικά, ισορροπημένα γεύματα
    • Σταματήστε το κάπνισμα
    • Να κοιμάστε κανονικά 
    • Τεχνικές μείωσης του άγχους 
    • Ατομική συμβουλή ή κατά ζευγάρια
    • Βοηθητικές ομάδες 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Δεν υπάρχουν περιορισμοί
    • Η άσκηση συνιστάται 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Φτωχή σε αλάτι, φτωχή σε καφεΐνη, φτωχή σε λίπη, συχνά, μικρά γεύματα, πολλοί υδατάνθρακες 

    PMS SYNDROME

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξηγήστε το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο και τη θεραπεία του

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΥΣΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Κανένα φάρμακο δεν ενδείκνυται καθαρά για το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο. Για πολλές γυναίκες, οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου. Αλλά ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει ένα ή περισσότερα φάρμακα για το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο. Η επιτυχία των φαρμάκων στην ανακούφιση των συμπτωμάτων ποικίλλει μεταξύ των γυναικών.

    Συνήθως συνταγογραφούμενα φάρμακα για το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο περιλαμβάνουν:

    • Αντικαταθλιπτικά.
    • Επιλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs) - που περιλαμβάνουν φλουοξετίνη, παροξετίνη, σερτραλίνη και άλλα - έχουν επιτύχει στη μείωση των συμπτωμάτων της διάθεσης. Αυτά τα φάρμακα λαμβάνονται γενικά καθημερινά. Αλλά για ορισμένες γυναίκες με προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο, η χρήση αντικαταθλιπτικών μπορεί να περιορίζεται στις δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη της εμμήνου ρύσεως.
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Λαμβάνονται πριν ή κατά την έναρξη της περιόδου σας, ΜΣΑΦ όπως η ιβουπροφαίνη ή το νατριούχο ναπροξένη μπορούν να διευκολύνουν τις κράμπες και την ταλαιπωρία του μαστού.
    • Διουρητικά. Όταν η άσκηση και ο περιορισμός της πρόσληψης αλατιού δεν επαρκούν για τη μείωση της αύξησης βάρους, το πρήξιμο και το φούσκωμα του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου, η λήψη χαπιών νερού (διουρητικά) μπορεί να βοηθήσει το σώμα σας να ρίξει περίσσεια υγρού μέσω των νεφρών σας. Η σπιρονολακτόνη είναι ένα διουρητικό που μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα.
    • Ορμονικά αντισυλληπτικά. Αυτά τα συνταγογραφούμενα φάρμακα σταματούν την ωορρηξία, η οποία μπορεί να ανακουφίσει από τα συμπτώματα.

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΥΣΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Μερικές φορές μπορείτε να διαχειριστείτε ή να μειώσετε τα συμπτώματα του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου κάνοντας αλλαγές στον τρόπο που τρώτε, ασκείστε και προσεγγίζετε την καθημερινή ζωή. Δοκιμάστε αυτές τις συμβουλές:

    • Τροποποιήστε τη διατροφή σας: Τρώτε μικρότερα, πιο συχνά γεύματα για να μειώσετε το φούσκωμα και την αίσθηση της πληρότητας.
    • Περιορίστε τα αλάτι και τα αλμυρά τρόφιμα για να μειώσετε το φούσκωμα και την κατακράτηση υγρών.
    • Επιλέξτε τροφές πλούσιες σε σύνθετους υδατάνθρακες, όπως φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής αλέσεως.
    • Επιλέξτε τροφές πλούσιες σε ασβέστιο. Εάν δεν μπορείτε να ανεχτείτε τα γαλακτοκομικά προϊόντα ή δεν παίρνετε επαρκές ασβέστιο στη διατροφή σας, ένα καθημερινό συμπλήρωμα ασβεστίου μπορεί να βοηθήσει.
    • Αποφύγετε την καφεΐνη και το αλκοόλ.
    • Ενσωματώστε την άσκηση στην τακτική σας ρουτίνα
    • Συμμετέχετε σε τουλάχιστον 30 λεπτά γρήγορου περπατήματος, ποδηλασίας, κολύμβησης ή άλλης αερόβιας δραστηριότητας τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. Η τακτική καθημερινή άσκηση μπορεί να σας βοηθήσει να βελτιώσετε τη συνολική υγεία σας και να ανακουφίσετε ορισμένα συμπτώματα, όπως κόπωση και καταθλιπτική διάθεση.
    • Μειώστε το άγχος
    • Πάρτε αρκετό ύπνο. Πρακτική προοδευτική χαλάρωση των μυών ή ασκήσεις βαθιάς αναπνοής για τη μείωση των πονοκεφάλων, του άγχους ή του ύπνου (αϋπνία)
    • Δοκιμάστε γιόγκα ή μασάζ για να χαλαρώσετε και να ανακουφίσετε το άγχος.

    ΦΥΣΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

    • Συμπληρώματα βιταμινών. Το ασβέστιο, το μαγνήσιο, η βιταμίνη Ε και η βιταμίνη Β-6 έχουν αναφερθεί ότι καταπραΰνουν τα συμπτώματα, αλλά τα στοιχεία είναι περιορισμένα ή λείπουν.
    • Φυτικά φάρμακα. Ορισμένες γυναίκες αναφέρουν ανακούφιση των συμπτωμάτων με τη χρήση βοτάνων, όπως ginkgo, τζίντζερ, chasteberry ή λυγαριά, έλαιο νυχτολούλουδου και βαλσαμόχορτο. 
    • Βελονισμός. Ένας επαγγελματίας του βελονισμού εισάγει αποστειρωμένες βελόνες από ανοξείδωτο χάλυβα στο δέρμα σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Ορισμένες γυναίκες βιώνουν ανακούφιση από τα συμπτώματα μετά από θεραπεία με βελονισμό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Δείτε την ασθενή για να παράσχετε γενική υποστήριξη και περαιτέρω εκπαίδευσή της

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Πολλές ασθενείς μπορεί να ελέγχουν επαρκώς τα συμπτώματά τους 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Η θεραπεία μπορεί να χρειαστεί να συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο μερικές φορές συνεχίζεται και μετά την υστερεκτομή. Είναι άγνωστες οι επιδράσεις της μακροχρόνιας ορμονικής θεραπείας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο

    Untitled design 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκουτελλάρια

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Το κόκκινο τριφύλλι στη θεραπεία του καρκίνου

    Θεραπεία Live Cell για τον καρκίνο και άλλες ασθένειες

    Νόσος του Hashimoto

    Τεστ για να ελέγξετε μόνες σας τις ορμόνες σας

    Πώς θα καταλάβετε ότι κάνετε κατακράτηση υγρών

    Μην παίρνετε ορμονοθεραπεία στην εμμηνόπαυση

    www.emedi.gr

     

     

  • Ραβδομυόλυση Ραβδομυόλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραβδομυόλυση

    Ραβδομυόλυση είναι ένα σύνδρομο που προκύπτει από βλάβη των γραμμωτών μυών, με την επακόλουθη εμφάνιση ελεύθερης μυοσφαιρίνης στην κυκλοφορία.

    Η μυοσφαιρίνη διηθείται μετά από το αγγειώδες σπείραμα και εμφανίζεται στα ούρα.

    Αυξημένα επίπεδα μυοσφαιρίνης στα ούρα, μπορεί να οδηγήσουν σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυς, συστήματα που επηρεάζονται από τη νεφρική ανεπάρκεια, π.χ. καρδιά (ανεπάρκεια, περικαρδίτιδα και οι επιδράσεις αντίστροφης αγωγιμότητας της υποκαλιαιμίας), εγκέφαλος (εγκεφαλοπάθεια), γαστρεντερική οδός (εμετός, αιμορραγία)

    Γενετική: Συγκεκριμένες κληρονομικές διαταραχές του μεταβολισμού λιπαρών οξέων (ανεπάρκεια καρνιτίνης, παλμυτιτρανσφεράσης ή παλµιτυλο-τρανσφεράσης - αυτοσωμική υπολειπόμενη, ανεπάρκεια φωσφογλυκερινικής κινάσης είναι η μόνη από αυτές τις κατηγορίες, που είναι υπολειπόμενη, σχετιζόμενη με το Χ χρωμόσωμα) κληρονομούνται και οδηγούν σε τραυματισμό μυών σε άσκηση, που μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε χρόνο - τραύμα ή ραβδομυόλυση δευτεροπαθής σε λοίμωξη 

    Επικρατέστερη ηλικία: Εξαρτάται από την αιτιολογία της ραβδομυόλυσης, π.χ. κληρονομικές διαταραχές, οδηγούν σε ραβδομυόλυση σε μικρότερη ηλικία, αλλά άλλες αιτίες μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε χρόνο - τραύμα ή ραβδομυόλυση δευτεροπαθής σε λοίμωξη 

    Επικρατέστερο φύλο: Κανένα

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΛΥΣΗΣ

    Η ραβδομυόλυση μπορεί να εμφανίζεται με εμφανή τραυματισμό και οίδημα των μυών στην εξέταση π.χ. τραύμα από σύγκρουση, σύνδρομο διαμερίσματος, ή η εξέταση των μυών μπορεί να είναι τελείως αρνητική, παρά τη σοβαρή ραβδομυόλυση/μυοσφαιρινουρία.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα σε νεφρική ανεπάρκεια είναι τα ίδια με αυτά της οξείας σωληναριακής νέκρωσης από άλλα αίτια.

    ΑΙΤΙΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΛΥΣΗΣ

    • Μεταβολικά, ηλεκτρολύτες - υποκαλιαιμία, υποφωσφαταιμία, μυοπάθειες, κληρονομικές διαταραχές του μεταβολισμού λιπαρών οξέων (π.χ. ανεπάρκεια ακετυλο-CoA-δεϋδρογενάσης), νόσοι εναπόθεσης γλυκογόνου (π.χ. ανεπάρκεια φωσφορυλάσης b-κινάσης)
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Κακοήθης υπερθερμία 
    • Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο (αναισθησία, φαινοθειαζίνες, αναστολείς ΜΑΟ)
    • Μϋικός κάματος (φυσικός, δευτεροπαθής σε σπασμούς ή σε θερμικό τραύμα)
    • Σύνδρομα τραύματος από σύγκρουση 
    • Μϋική ισχαιμία δευτεροπαθής σε αρτηριακή απόφραξη ή ανεπάρκεια
    • Εγκαύματα
    • Επαναλαμβανόμενο μϋικό τραύμα (ντέφι, βασανιστήρια)
    • Επιληψία
    • Λοιμώξεις 
    1. Ιογενής (γρίπη Α, ιός Epstein-Barr)
    2. Βακτηριακές 
    3. Σηψαιμία
    • Τοξικό τραύμα μυός
    1. Προκαλούμενο από αλκοόλ 
    2. Δηλητήριο φιδιού (δάγκωμα οχιάς)
    3. Έκθεση σε μονοξείδιο του άνθρακα
    • Προκαλούμενη από ναρκωτικά
    1. Σε καταχρήσεις ουσιών - κρακ-κοκκαΐνη, ηρωίνη, κατάχρηση αφεταμινών 
    • Υπερβολικές δόσεις φαρμάκων 
    1. Θεοφυλλίνη 
    2. Φάρμακα για την υπερλιπιδαιμία (κλοφιβράτη, gemfibtosil σε συνδυασμό με αναστολείς της HMG-CoA ρεδουκτάσης και κυκλοσπορίνη, η κυκλοσπορίνη μόνη της)
    3. Κάθε φάρμακο, που οδηγεί σε κακόηθες νευρολυπτικό σύνδρομο 
    • Καρκίνωμα - Οξεία νεκρωτική μυοπάθεια του καρκινώματος 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Υπερβολική στάση λιθοτομής για παρατεταμένες περιόδους (Η θέση λιθοτομής χρησιμοποιείται σε γυναικολογικές, ουρολογικές και σε επεμβάσεις γενικής χειρουργικής. Ο άρρωστος τοποθετείται σε αυτή τη θέση με τα κάτω άκρα να τοποθετούνται σε ειδικά υποστηρίγματα και την αφαίρεση του κάτω τμήματος του χειρουργικού τραπεζιού
    • Παρατεταμένες περίοδοι πίεσης μυών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΑΒΔΟΜΥΟΛΥΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Για οξεία νεφρική ανεπάρκεια με ραβδομυόλυση - κάθε νόσος που προκαλεί οξεία σωληναριακή νέκρωση, μπορεί να συγχυστεί με τη ραβδομυόλυση
    • Η χρώση του νεφρού από αιμοσφαιρίνη μοιάζει με αυτή από τη μυοσφαιρίνη 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξήσεις των μϋικών ενζύμων (κινάση κρεατινίνης, αλδολάση και γαλακτική δεϋδρογενάση)
    • Αξιοσημείωτες αυξήσεις καλίου και φωσφόρου από μϋικό τραύμα
    • Υπασβεστιαιμία κατά τη διάρκεια ολιγουρίας με υπερασβεστιαιμία περιστασιακά κατά τη φάση ανάρρωσης από την οξεία σωληναριακή νέκρωση (στην πραγματικότητα η υπερασβεστιαιμία κατά την ανάρρωση από οξεία σωληναριακή νέκρωση είναι σχεδόν διαγνωστική της ραβδομυόλυσης και του σωληνώδους τραύματος μυοσφαιρίνης)
    • Γενική ούρων - stick ούρων θετικό για αίμα χωρίς ερυθροκύτταρα σε ίζημα, υποδηλώνει κατά πολύ χρωστικό τραύμα, είτε από αιμοσφαιρίνη, είτε από μυοσφαιρίνη, τραχείς, κοκκιώδεις χρωματισμένοι κύλινδροι ούρων 
    • Τα επίπεδα μυοσφαιρίνης στα ούρα ή στον όρο, μπορεί να είναι βοηθητικά, αλλά τα φυσιολογικά επίπεδα δεν αποκλείουν το χρωστικό τραύμα
    • Υπερβολική υπεριρουχαιμία μπορεί να είναι παρούσα και όντως μπορεί να προκαλέσει οξεία ουρική νεφροπάθεια στα πλαίσια της ραβδομυόλυσης 
    • Όταν μετρούνται τα επίπεδα βιταμίνης D είναι μειωμένα στην ολιγουρική φάση της ραβδομυόλυσης 
    • Εμφανίζεται αντιστρέψιμη ηπατική δυσλειτουργία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νέκρωση μυών, νεφρικό τραύμα της μυοσφαιρίνης των νεφρών δείχνει σαν οξεία σωληναριακή νέκρωση από άλλες αιτίες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Η υπασβεστιαιμία κατά την ολιγουρική φάση βοηθαέι, αλλά δεν είναι διαγνωστική της ραβδομυόλυσης 
    • Υπερβολική υπερκαλιαιμία, υπερφωσφατιαιμία και υπερουριχαιμία, υποδεικνύει κατά πολύ τη ραβδομυόλυση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Κάθε νεφρική απεικόνιση είναι παρόμοια ως προς άλλες αιτιολογίες της οξείας σωληναριακής νέκρωσης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μία καλή ένδειξη κλινικής υποψίας με απόδειξη μϋικής βλάβης στην εξέταση ή σε εργαστηριακά τεστ, κάνουν πιθανή τη διάγνωση

    lightbox b2074ec0c0ad11eab20f85e5a3738b2a USG

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΛΥΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση θα είναι απαραίτητες στη νεφρική ανεπάρκεια 
    • Προσοχή: διαγνώστε τα σύνδρομα διαμερίσματος (η ραβδομυόλυση του προσθίου διαμερίσματος, μπορεί να απαιτεί χειρουργική επέμβαση και ανακούφιση της πίεσης, για να σταματήσει η ραβομυόλυση)
    • Σοβαρή υπασβεστιαιμία με συμπτώματα (των Chvostek και Trousseau) κατά την ολιγουρική φάση, θα βελτιωθεί με ενδοφλέβια χορήγηση γλυκονικού ασβεστίου και βιταμίνης D

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Η φυσική κόπωση μπορεί να οδηγήσει σε ραβδομυόλυση και λιγότερη κόπωση είναι ανεκτή από άτομα με μεταβολικές μυασθένειες 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Όταν συμβεί οξεία νεφρική ανεπάρκεια από ραβδομυόλυση, είναι απαραίτητος ο περιορισμός πρωτεΐνης, για να μειωθεί η ουρία, περιορισμός καλίου για να μειωθεί το κάλιο και περιορισμός του όγκου σε ανουρία

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συγκεκριμένη για τα πιθανά αίτια 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΑΒΔΟΜΥΟΛΥΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Όταν αναγνωριστεί η ραβδομυόλυση, η κατάλληλη παρέμβαση μπορεί να προλάβει τη νεφρική ανεπάρκεια.

    • Η παρέμβαση πρέπει να περιλαμβάνει την αύξηση του όγκου, μαννιτόλη ενδοφλέβια. Η αλκαλοποίηση των ούρων μειώνει τη σωληνώδη κατακρήμνιση μυοσφαιρίνης. Αυξήστε την αποβολή ούρων σε περίπου 150 cc/ώρα (3 ml/kg/ώρα)
    • Όταν η νεφρική ανεπάρκεια προέρχεται από τη ραβδομυόλυση, η σοβαρή υπερκαλιαιμία μπορεί να απειλεί τη ζωή. Η θεραπεία βασίζεται στις ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλοιώσεις (επείγει η εμφάνιση κυμάτων U) ενδοφλέβια γλυκονικό ασβέστιο 1-2 αμπούλες (4 mg/kg/ώρα x 4 ώρες), διευρυμένα συμπλέγματα QRS συν/πλην γλυκονικό, αν υπάρχει οξέωση 1-2 αμπούλες (2-3 mg/kg) ινσουλίνης και γλυκόζης, οξύκορυφα κύματα Τ - η θεραπεία μοιάζει με αυτή της διερεύνησης του QRS. Η αιμοκάθαρση μπορεί να είναι απαραίτητη για να απομακρυνθεί το κάλιο (Ο - μπάνιο καλίου)
    • Βιταμίνη D και ασβέστιο 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τυχαία σε πρωτοπαθή νόσο. Ορισμένες περιπτώσεις (τραύμα σύγκρουσης) είναι τυχαίες και δεν θα ξανασυμβούν 
    • Τυχαία σε νόσο - βασική για μεταβολικές μυασθένειες 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή καταστάσεων, που οδηγούν σε ραβδομυόλυση προλαμβάνει το τραύμα 
    • Αποφυγή μεταβολικών καταστάσεων (υπερκαλιαιμία) και συνδυασμών φαρμάκων που οδηγούν σε ραβδομυόλυση είναι απαραίτητη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Θάνατος, ειδικά από υπερκαλιαιμία ή νεφρική ανεπάρκεια. Με αιμοκάθαρση και υποστηρικτική φροντίδα, η πρόγνωση είναι πολύ καλύτερη 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Τυχαία σε πρωτοπαθές αίτια της ραβδομυόλυσης και τυχαία σε ανάρρωση από οξεία νεφρική ανεπάρκεια χωρίς επιπλοκές (λοίμωξη, αιμορραγία από το γαστρεντερικό, ανακοπή από υπερκαλιαιμία)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Κληρονομικές μυοπάθειες και τραύμα συχνότερα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Website Wellness 7 e1620913597105

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Υποκαλιαιμία

    Υπερασβεστιαιμία

    Υπονατριαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Επιληπτική κατάσταση

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Θερμική εξάντληση και θερμοπληξία

    Τι σχέση έχει η χοληστερόλη με τον καρκίνο;

    Η μυοσίτιδα

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Οι επικίνδυνες κακώσεις μετά από τραυματισμό

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    Ποια είναι η καλύτερη στατίνη;

    Νευρογενής ανορεξία

    Κακοήθης υπερθερμία

    Υπασβεστιαιμία

    Ταινίες εξέτασης ούρων

    www.emedi.gr