Παρασκευή, 06 Νοεμβρίου 2015 14:34

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(8 ψήφοι)

Καρκίνος ήπατος και χοληφόρων

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Οι πρωτοπαθείς ηπατοκυτταρικοί καρκίνοι είναι οι πιο συχνοί καρκίνοι συμπαγών οργάνων και περιλαμβάνουν τους καρκίνους του ήπατος, τα χολαγγειοκαρκινώματα και τους καρκίνους της χοληδόχου κύστεως.

Αν και δεν είναι συχνοί καρκίνοι στις δυτικές κοινωνίες αυτοί οι καρκίνοι και κυρίως οι καρκίνοι ήπατος αποτελούν τους συχνότερους καρκίνους συμπαγών οργάνων και είναι υπεύθυνοι για ένα εκατομμύριο θανάτους ετησίως.

  • Οι παράγοντες κινδύνου για ηπατοκυτταρικό καρκίνο
  • Ηπατίτιδα D & C
  • Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
  • Αυτοάνοση ηπατίτιδα
  • Πρωτοπαθής κίρρωση των χοληφόρων
  • Στερεοειδή ανδρογόνα
  • Αφλατοξίνες
  • Καπνός
  • Nιτροζυλιωμένοι παράγοντες
  • Θοροτράστ
  • Αιμοχρωμάτωση
  • Ανεπάρκεια α1 αντιθρυψίνης
  • Νόσος Wilson
  • Πορφυρία
  • Νόσος αποθήκευσης γλυκογόνου

Σε γενικές γραμμές η μόλυνση με ηπατίτιδα είναι περισσότερο υπεύθυνη για τη νόσο


Ηπατοκυτταρικός καρκίνος

Ο καρκίνος του ήπατος ταξινομείται σαν καλά, μέτρια και φτωχά διαφοροποιημένος. Η διάκριση ανάμεσα στον ινοελασματοειδή τύπο και στον παραδοσιακό ηπατοκυτταρικό καρκίνο είναι απαραίτητη.

Ο ινοελασματοειδής τύπος εμφανίζεται σε μικρότερη ηλικία, έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι εξαιρέσιμος και λιγότερο συχνά συνδέεται με λοίμωξη ή κίρρωση.

Ο ηπατοκυτταρικός καρκίνος, σε αντίθεση, παρατηρείται πιο συχνά, σε άντρες πάνω από 65 ετών και λιγότεροι από 25% των όγκων είναι εξαιρέσιμοι λόγω υποκείμενης νόσου του ήπατος και ανεπαρκές υγιές ηπατικό παρέγχυμα. Ο κύριος λόγος της αδυναμίας χειρουργικής εξαίρεσης είναι η πολυεστιακή νόσος στο συκώτι και η διάγνωση σε προχωρημένο στάδιο.

Οι ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο για τη νόσο, όπως όσοι έχουν χρόνια ηπατίτιδα, πρέπει να παρακολουθούνται με απεικονιστικές εξετάσεις, οι οποίες να τονιστεί ότι δύσκολα κάνουν διαφοροδιάγνωση ανάμεσα στον καρκίνο και την κίρρωση. Γι' αυτό οι καρκινικοί δείκτες, όπως η α-φετοπρωτεϊνη, χρησιμοποιούνται για τη διαφοροδιάγνωση της νόσου.

Η θεραπεία επιλογής σε καρκίνο του ήπατος είναι η χειρουργική εξαίρεση. Παρόλα αυτά δεν είναι δυνατή σε κάποιες περιπτώσεις. Οι προσπάθειες με συστηματική χημειοθεραπεία πριν το χειρουργείο είναι ανεπιτυχείς και χωρίς όφελος στην επιβίωση.

Οι ενδοηπατικές εγχύσεις χημειοθεραπευτικών φαρμάκων και ο εμβολισμός είναι πιο χρήσιμοι (έγχυση αλκοόλ, χημειοθεραπεία με τοπική έγχυση στο συκώτι και εμβολισμός). Το όφελος στην επιβίωση είναι πολύ καλύτερο από ότι της συστηματικής χημειοθεραπείας.

Η μεταμόσχευση ήπατος αποτελεί την εσχάτη τοπική θεραπεία για μη χειρουργήσιμο καρκίνο του ήπατος. Για ασθενείς με κίρρωση η μεταμόσχευση είναι η ιδανική επιλογή για πρώιμους όγκους του ήπατος με θεραπευτικό σκοπό τόσο για τον καρκίνο όσο και για την κίρρωση. Αν οι ασθενείς ξεπεράσουν την υψηλού ρίσκου περίοδο μεταμόσχευσης η πρόγνωση είναι ίδια με τους ασθενείς που έκαναν χειρουργική εξαίρεση. Οι ασθενείς με γνωστή εξωηπατική νόσο δεν είναι υποψήφιοι για μεταμόσχευση ήπατος.


Χολαγγειοκαρκίνωμα

Οι καρκίνοι των χολαγγείων και της χοληδόχου κύστεως είναι σπάνιοι. Επειδή είναι τοπικοί και είναι δύσκολο να εξαιρεθούν χειρουργικά και απαιτούν μεγάλη εξειδίκευση, δεν έχουν καλή πρόγνωση.

Το χολαγγειοκαρκίνωμα είναι συχνό σε ασθενείς άνω των 50 ετών και η επιβίωση εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της χειρουργικής θεραπείας.

Παράγοντες που συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο είναι η πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα, οι κύστεις χοληδόχων πόρων και οι ηπατικές μολύνσεις. Οι πέτρες, επίσης, αυξάνουν τον κίνδυνο.

Κλινικά τα χολαγγειοκαρκινώματα εμφανίζονται με ίκτερο με μια μάζα στη μαγνητική, στην αξονική ή τον υπέρηχο ή στην ενδοσκόπηση.

Σε πρώιμη νόσο η 5ετής επιβίωση είναι 60-70%, αλλά οι ασθενείς με πιο προχωρημένη νόσο έχουν 5ετή επιβίωση 10-25%. Μερικοί προτείνουν την προεγχειρητική και μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία ή χημειοακτινοθεραπεία, χωρίς, όμως όφελος στην επιβίωση. Συμπληρωματική θεραπεία γίνεται σε ασθενείς με θετικά όρια και με θετικούς λεμφαδένες. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται μόνη ή με συνδυασμούς φαρμάκων, βασίζεται στις φλουοπυριμιδίνες και έχει απογοητευτικά ποσοστά ανταπόκρισης.

Η τοποθέτηση στεντ από έμπειρο χειρουργό, σε οποιοδήποτε στάδιο παρατείνει την επιβίωση.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο ήπατος και χοληφόρων, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο στο συκώτι

Ο καφές εχθρός του καρκίνου

Οι νέες θεραπείες για την ηπατίτιδα

Καρκίνος ήπατος

Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

Μοριακός έλεγχος ιογενών ηπατίτιδων

Ηπατονεφρικό σύνδρομο

Νέα θεραπεία για την ηπατίτιδα C

Ο ακτινοεμβολισμός

Ιατρικές συνταγές με γαϊδουράγκαθο

Φάρμακο για την ηπατίτιδα Β

Ηπατίτιδα

Υπέρηχος με χρήση σκιαγραφικού

Σύγχρονη αντιμετώπιση του καρκίνου του ήπατος

Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

Αν έχετε κίνδυνο για καρκίνο στο συκώτι

Δίαιτα ηπατοπαθούς

Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

Χολερυθρίνη αίματος

Νεώτερες τεχνικές της χειρουργικής των όγκων ήπατος

Χολαγγειοκαρκίνωμα

Ο καρκινικός δείκτης άλφα-φετοπρωτεϊνη

Τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία θεραπεύουν τον καρκίνο ήπατος

Κινέζικη ιατρική και καρκίνος ήπατος

www.emedi.gr

 

 

 

 

Διαβάστηκε 2073 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 01 Ιουνίου 2021 22:08
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια συστηματική, φλεγμονώδης νόσος, άγνωστης αιτιολογίας, που προσβάλλει καθ' υπεροχής τις αρθρώσεις. Η αρθρική φλεγμονή μπορεί να παρουσιάσει ύφεση, αλλά αν συνεχιστεί, συνήθως, καταλήγει σε καταστροφή της αρθρώσεως και αναπηρία.

    Συγκεκριμένες εξωαρθρικές εκδηλώσεις είναι χαρακτηριστικές, συμπεριλαμβανομένων των ρευματοειδών οζιδίων, αρτηρίτιδας, νευροπάθειας, σκληρίτιδας, περικαρδίτιδας και σπληνομεγαλίας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Η οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα αθροίζεται στις οικογένειες. Οι γενετικοί παράγοντες, ενάντια στις αλληλεπιδράσεις τους με περιβαλλοντικούς επιταχυντές δεν είναι ξεκάθαροι. Το HLA-DR4 εμφανίζεται στο 70% των Καυκασίων οροθετικών ασθενών σε σύγκριση με το 25% των μαρτύρων. Αυξημένος σχετικός κίνδυνος των 4-5 φορών για το DR4-θετικό άτομο, αν και μόνο μια μειονότητα επηρεάζεται.

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η με 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Γυναίκες > Άνδρες (ολική επίπτωση και επιπολασμός των αρθρικών εκδηλώσεων)
    • Άνδρες > Γυναίκες (εκδηλώνουν περισσότερο συστηματική νόσο)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Οίδημα αρθρώσεων
    • Πόνος σε παθητική κίνηση
    • Θερμότητα στην άρθρωση 
    • Τυπική αρθρική παραμόρφωση 
    • Κόπωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Κακουχία
    • Ανορεξία 
    • Ρευματοειδή οζίδια
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Σπληνομεγαλία 
    • Οφθαλμική προσβολή
    • Νευροπάθειες από παγίδευση νεύρων (στις οστικές αλλοιώσεις ή στο οίδημα)

    ΑΙΤΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρθριτογενή ερεθίσματα ενεργοποιούν και το χυμικό και το κυτταρικό ανοσολογικό σύστημα σε ευπαθείς δείκτες. Αντισώματα (IgG, IgM, IgA αντιανοσοσφαιρίνες) που παράγονται από Β κύτταρα και πλασματτοκύτταρα είναι σε συμπλέγματα και καθηλώνουν το συμπλήρωμα, καταλήγοντας σε μια φλεγμονώδη διαδικασία. Διήθηση από λεμφοκύτταρα, κυρίως. βοηθητικά CD4 κύτταρα. Λοιμώδης αιτιολογία δεν έχει αποδειχθεί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • HLA-DR4
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Γυναίκες φύλο, ηλικίας 20-50 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Σαρκοείδωση
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα
    • Οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Νόσος του Lyme
    • Σκληρόδερμα
    • Χρόνια λοίμωξη 
    • Αποφρακτική κακοήθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - ήπια αναιμία είναι συνήθης
    • Ταχύτητα καθιζήσεως (ΤΚΕ) - συνήθως αυξημένη, βοηθητικός προσδιορισμός στην παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου
    • Ρευματοειδής παράγοντας - τίτλος > 1:80 ανιχνεύσιμος σε 70-80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ - παρόν στο 20-30%
    • Συμπλήρωμα (CH50), C3, C4 - φυσιολογικό ή αυξημένο, πολύ χρησιμότερο να διακρίνονται άτομα με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα από αυτούς με πρώιμο λύκο, στους οποίους τα επίπεδα είναι μειωμένα 
    • Άλλα: ηλεκτρολύτες, κρεατινίνη, ηπατική λειτουργία
    • Αρθριτικό υγρό
    1. Κιτρινωπό - λευκό, θολό, χαμηλής γλοιότητας 
    2. Ο "θρόμβος βλεννίνης" είναι χαλαρός ή εύθραστος λόγω της εκφύλισης του υαλουρονικού οξέος από λυσοσωμικά ένζυμα
    3. Λευκά αιμοσφαίρια αρθρικού υγρού, αυξημένα (3500-50000)
    4. Αρθρικό CH50 είναι χαμηλότερο από αυτό του ορού
    5. Πρωτεΐνη αρθρικού υγρού - περίπου 4,2 g/dL (42 g/L)
    6. Διαφορά γλυκόζης ορού - άρθρωσης ≥ 30 mg/dL (≥ 1,67 mmol/L)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά μπορεί να δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διήθηση του αρθρικού υγρού από λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα και μακροφάγα 
    • Υπερτροφία και υπερπλασία κυττάρων αρθρικού υμένα
    • Τοπική παραγωγή IgG με χαρακτήρα ρευματοειδή παράγοντα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καμία, η βιοψία των οζιδίων δεν ενδείκνυνται στη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οι ακτινογραφίες σπάνια χρειάζονται στη διάγνωση, αλλά είναι χρήσιμες στην παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου 
    • Αρθρογραφία - για να καθοριστούν οι αρθρικές ανωμαλίες ή ο τραυματισμός σε μία υποστηρικτική δομή 
    • Σπινθηρογράφημα οστών - αν έχετε υποψία για άσηπτη νέκρωση (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - χρήσιμα σε ειδικές περιπτώσεις όπως συμπτώματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    4 από 7 πρέπει να είναι παρόντα. Τα κριτήρια 1 ως 4 πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες:

    • Πρωινή δυσκαμψία > 1 ώρας διάρκεια
    • Αρθρίτιδα τουλάχιστον σε 3 ομάδες αρθρώσεων με οίδημα μαλακού ιστού ή υγρό 
    • Αρθρίτιδα που προσβάλλει τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες ομάδες αρθρώσεων: κεντρικές ενδοφαλαγγικές, μετακαρπιοφαλαγγικές ή καρποί
    • Οίδημα συμμετρικών αρθρώσεων 
    • Υποδόρια οζίδια 
    • Θετική δοκιμασία ρευματοειδή παράγοντα
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις σύμφωνες με το ρευματοειδή παράγοντα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά ή ορθοπεδικές διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έμφαση στην άσκηση και την κινητικότητα, γενική φροντίδα υγιεινής 
    • Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στα εξής: μείωση του στρες στις αρθρώσεις, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ενθαρρύνετε πλήρη δραστηριότητα, αλλά αποφύγετε τις βαριές δουλειές και την έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια των ενεργών φάσεων, λόγω του κινδύνου της επίτασης της φλεγμονής της άρθρωσης 
    • Υδροθεραπεία ή ασκήσεις στο νερό είναι αποτελεσματικά και ανακουφιστικά 

     14

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την "πυραμίδα της θεραπείας" (που ξεκινάει με τα αντιφλεγμονώδη και προχωράει σε φάρμακα τροποποιητικά της νόσου) και σχετικά με τη χρήση θεραπευτικών συνδυασμών 

    • Πρώιμη νόσος ή οξεία/χρόνια φλεγμονή: ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ
    • Σοβαρή νόσος ή σαν ενδιάμεσα φάρμακα ύφεσης - έξαρσης: κορτικοστεροειδή (5-15 mg πρεδνιζόνης ή ισοδυνάμου κάθε μέρα). Για μικρής διάρκειας χρήσιμη μόνο
    • Εμμένουσα ενεργότητα νόσου (χρόνια αρθροθυλακίτιδα) - παράγοντες ύφεσης - έξαρσης:
    1. Αθελονοσιακά: υδροξυχλωροκίνη 400 mg κάθε ημέρα για 2-3 μήνες, μετά 200 mg την ημέρα, συνήθως δοκιμασία 6 μηνών για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα
    2. Χρυσός: δισκία από του στόματος 6-10 mg/ημέρα, επανεξέταση μετά από 4-6 μήνες ή 1 gr συνολική δόση. Ενέσιμος χρυσός δίνεται εβδομαδιαία μέχρι να δοθεί συνολική δόση 1 γραμμαρίου, μετά επανεξετάστε
    3. Σουλφασαλαζίνη: 50 mg/ημέρα, αυξάνοντας σε 2 g/ημέρα μέσα σε ένα μήνα, μέγιστη δοσολογία είναι 2-3 g/ημέρα, δοκιμασία 4-6 μηνών 
    4. D-πενικιλλαμίνη: 250 mg/ημέρα αρχικά, αυξάνοντας αργά μέχρι ένα μέγιστο των 750-1000 mg/ημέρα, δοκιμασία 6-9 μηνών με τουλάχιστον 8-12 εβδομάδων σε μέγιστη δοσολογία 
    5. Μεθοτρεξάτη: 5-15 mg/εβδομάδα από το στόμα, δοκιμασία 3-6 μηνών - για νόσο που εξαρτάται από στεροειδή ή εφόσον άλλα μέτρα είναι ανεπιτυχή ή ελάχιστα ανεκτά. Ο ρόλος της σε πρώιμη νόσο είναι υπό αμφισβήτηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων είναι πιο πιθανή όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς με φάρμακα γνωστά ως αντιρρευματικά φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).

    Φάρμακα

    Οι τύποι φαρμάκων που συνιστά ο γιατρός σας θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας και από πόσο καιρό είχατε ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    • ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα μη αντισταθμιστικά ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη και νατριούχο ναπροξένη. Ισχυρότερα ΜΣΑΦ διατίθενται με ιατρική συνταγή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και νεφρική βλάβη.
    • Στεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη, μειώνουν τη φλεγμονή και τον πόνο και την αργή βλάβη των αρθρώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αραίωση οστών, αύξηση βάρους και διαβήτη. Οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν ένα κορτικοστεροειδές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γρήγορα, με στόχο τη σταδιακή μείωση του φαρμάκου.
    • DMARDs. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα συχνά DMARDs περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη  και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.
    • Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει: abatacept, adalimumab, anakinra, certolizumab, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, sarilumab και tocilizumab. Τα βιολογικά DMARDs είναι συνήθως πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με συμβατικό DMARD, όπως μεθοτρεξάτη. Αυτός ο τύπος φαρμάκου αυξάνει, επίσης,τον κίνδυνο λοιμώξεων.
    • Στοχευμένα συνθετικά DMARDs. Το Baricitinib, το tofacitinib και το upadacitinib μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν τα συμβατικά DMARDs και τα βιολογικά δεν ήταν αποτελεσματικά. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες, σοβαρών καρδιακών επεισοδίων και καρκίνου.

    Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν φυσιοθεραπευτή που μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις για να διατηρήσετε τις αρθρώσεις σας ευέλικτες. Ο θεραπευτής μπορεί επίσης να προτείνει νέους τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες που θα είναι ευκολότερες στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να παραλάβετε ένα αντικείμενο χρησιμοποιώντας τα αντιβράχια σας. Οι βοηθητικές συσκευές μπορούν να διευκολύνουν την αποφυγή καταπόνησης στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, ένα μαχαίρι κουζίνας εξοπλισμένο με χειρολαβή βοηθά στην προστασία των αρθρώσεων των δακτύλων και του καρπού σας. Ορισμένα εργαλεία, όπως κουμπιά, μπορούν να διευκολύνουν το ντύσιμο. Οι κατάλογοι και τα καταστήματα ιατρικών ειδών είναι καλά μέρη για να αναζητήσετε ιδέες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη βλάβη των αρθρώσεων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσετε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων αρθρώσεων. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ικανότητάς σας να χρησιμοποιείτε την άρθρωσή σας. Μπορεί επίσης να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργία.

    Η χειρουργική επέμβαση ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαδικασίες:

    • Συνοκτομή. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της φλεγμονώδους επένδυσης της άρθρωσης μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την ευελιξία της άρθρωσης.
    • Επισκευή τενόντων. Η φλεγμονή και η βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων γύρω από την άρθρωση. Ο χειρουργός σας μπορεί να είναι σε θέση να επισκευάσει τους τένοντες γύρω από την άρθρωση σας.
    • Επιδιόρθωση άρθρωσης. Η χειρουργική επιδιόρθωση μιας άρθρωσης μπορεί να συνιστάται για τη σταθεροποίηση ή την ευθυγράμμιση της άρθρωσης και για την ανακούφιση του πόνου όταν η αντικατάσταση της άρθρωσης δεν είναι επιλογή.
    • Ολική αντικατάσταση αρθρώσεων. Κατά τη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων, ο χειρουργός σας αφαιρεί τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης σας και εισάγει μια πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό. Η χειρουργική επέμβαση ενέχει κίνδυνο αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου. Συζητήστε τα οφέλη και τους κινδύνους με το γιατρό σας.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με ΜΣΑΦ:

    • Αντιόξινα: Μειώνουν το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης των ΜΣΑΦ, ποικίλο αποτέλεσμα
    • Αντιπηκτικά: Η φαινυλβουταζόνη και η οξυφαινυλβουταζόνη, επιταχύνουν τη δράση της βαρφαρίνης. Όλα τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε ασθενή που υφίσταται αντιπηκτική θεραπεία 
    • Αντιδιαβητικά από το στόμα: Η ασπιρίνη, φαινυλβουταζόνη και οξυφαινυλβουταζόνη, μπορεί να ενισχύουν τη δράση των αντιδιαβητικών
    • Αντιϋπερτασικά/διουρητικά: Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μετριάζουν τη δράση των διουρητικών β-αναστολέων, υδραλαζίνης, πραζοσίνης και αναστολείς ΜΕΑ
    • Λίθιο: Αύξηση των επιπέδων του λιθίου του πλάσματος μπορεί να συμβεί, ειδικά με την ινδομεθακίνη και τη δικλοφενάκη
    • Μεθοτρεξάτη: Το σαλικυλικό αναστέλλει τη νεφρική κάρθαση της μεθοτρεξάτης και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα
    • Φαινυτοΐνη: Η φαινυλβουταζόνη αναστέλλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης. Τα σαλικυλικά αποσυνδέουν τη φαινυτοΐνη από την αλβουμίνη και αυξάνουν τη συγκέντρωση του ελεύθερου φαρμάκου 
    • Προβενεσίδη: Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση πολλών ΜΣΑΦ
    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ: Αποφύγετέ τον

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάρκεια πρωινής δυσκαμψίας 
    • Χρόνος έναρξης της κόπωσης 
    • Ανάγκη για ΜΣΑΦ/ημέρα
    • Δύναμη σφιξίματος χεριών 
    • Αριθμός αρθρώσεων που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες σε παθητικό εύρος κίνησης 
    • Βαθμός οιδήματος των προσβεβλημένων αρθρώσεων 
    • Ταχύτητα καθίζησης - συχνά η καλύτερη εργαστηριακή δοκιμασία για την ενεργότητα της νόσου
    • Άλλοι εργαστηριακοί έλεγχοι, όπως υποδεικνύεται, που εξαρτώνται από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και το βαθμό της εξέλιξης της νόσου 
    • Υδροξυχλωροκίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια - οφθαλμολογικός 'ελεγχος κάθε 6 μήνες 
    • Χρυσός από του στόματος - Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοκυττοπενία, κοκκιοκυττοπενία, πρωτεϊνουρία (σπάνια), γενική αίματος, αριθμός αιμοπεταλίων, γενική ούρων κάθε μήνα
    • Χρυσός ενδομυϊκά: Η κύρια τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, πρωτεϊνουρία - γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα 
    • D-πενικιλλαμίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, δυσανεξία από το γαστρεντερικό, πρωτεϊνουρία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία-γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα
    • Μεθοτρεξάτη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η ηπατική δυσλειτουργία, πιθανή τοξικότητα μυελού των οστών - γενική αίματος, αιμοπετάλια, ηπατική λειτουργία κάθε 1-3 μήνες, που εξαρτάται από τη δόση και την εμπειρία με το φάρμακο
    • Κορτικοστεροειδή: Σύνδρομο Cushing, οστεοπόρωση 
    • ΜΣΑΦ: προβλήματα από το γαστρεντερικό, ρόλος της μεθοτρεξάτης σε ταυτόχρονη χορήγηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πιθανή σχέση χρήσης αντισυλληπτικών από το στόμα με μειωμένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συγκεκριμένοι τύποι εμφανίζονται και συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, που προσβάλλονται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκφυλιστική αρθρίτιδα και καταστροφή αρθρώσεων 
    • Αγγειΐτιδα δέρματος
    • Περικαρδίτιδα
    • Ενδοκαρδιακά ρευματοειδή οζίδια, προκαλούν βαλβιδικές ανωμαλίες και ανωμαλίες αγωγιμότητας 
    • Πλευριτική συλλογή και πνευμονική συμμετοχή 
    • Διάμεση ίνωση
    • Πολλαπλή μονονευρίτιδα, παγίδευση μέσου νεύρου 
    • Σύνδρομο Sjogren, σκληρωτικά ρευματοειδικά οζίδια 
    • Σύνδρομο Felty (σπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοκυττοπενία, ουδετεροπενία) - σχεδόν τελείως περιορίζεται σε οροθετικούς ασθενείς με ενεργό αρθρίτιδα
    • Επιπλοκές που προκαλούνται από τη θεραπεία (π.χ. επιπλοκές από το γαστρεντερικό με ΜΣΑΦ, σύνδρομο Cushing με μακροχρόνια χρήση στεροειδών, ηπατικές ανωμαλίες με μεθοτρεξάτη, οφθαλμικές εκδηλώσεις με PLAQUENIL

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συνήθης πορεία μέχρι τώρα είναι η προοδευτική επιδείνωση της λειτουργίας, αυτό μπορεί να αλλάξει σημαντικά με κατάλληλες ιατρικές, χειρουργικές και φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο ελέγχου πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές της ζωής του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Felty

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Η έναρξη στο γηριατρικό πληθυσμό είναι λιγότερο συνήθης (20% των ατόμων πάνω από 60 χρονών έχουν τη νόσο)
    • Παρά τη βελτιωμένη θεραπεία, αναμείνετε αυξημένη συμβολή/αλληλεπίδραση άλλων συνοσηρών καταστάσεων που εξαρτώνται από την ηλικία. Συνηθέστερα στους ηλικιωμένους είναι η περικαρδίτιδα, η σηπτική αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren
    • Οι ηλικιωμένοι έχουν μικρότερη ανοχή στα φάρμακα, αυξημένη επίπτωση νόσου ωχράς κηλίδας, που σχετίζεται με την υδροξυχλωροκίνη ερυθήματος από D-πενικιλλαμίνη και έμετου και ναυτίας που προκαλούνται από σουλφασαλαζίνη. Η τοξικότητα του χρυσού παρεντερικά δεν σχετίζεται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ 

    • Η κύηση και ο τοκετός δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή νόσος μηχανικών αρθρώσεων (π.χ. ισχία)
    • Πάνω από 75% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που μένουν έγκυες βλέπουν βελτίωση, 50% κατά το πρώτο τρίμηνο, με τη μέγιστη βελτίωση να εμφανίζεται στο 3ο τρίμηνο, παρά τη διακοπή των φαρμάκων, όπως ο χρυσός και η μεθοτρεξάτη. Τυχαία τα πρώτα επεισόδια συμβαίνουν κατά την κύηση (αμφισβητούμενη σημασία). Δεν είναι ξεκάθαρη η αιτία της βελτίωσης. Υποτροπή μόνιμα εμφανίζεται μετά τον τοκετό (μέσα σε 6 μήνες)
    • Δεν έχει αναφερθεί αυξημένος αριθμός εμβρυϊκών ανωμαλιών λόγω αυτής καθαυτής της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Η παρουσία του συνδρόμου Sjogren και του αντι-Ro αντισώματος, σχετίζεται με συγγενή, πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό (δεν επηρεάζονται όλοι ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρονται είναι για μητέρες με λύκο)

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λειτουργική ικανότητα - γενική ταξινόμηση:

    • Τάξη Ι: όχι περιορισμός στην ικανότητα να γίνονται συνήθεις ασχολίες
    • Τάξη ΙΙ: Μέτριος περιορισμός, αλλά δυνατή η επιτέλεση των συνήθων ασχολιών
    • Τάξη ΙΙΙ: Σημαντικός περιορισμός, ανικανότητα να γίνουν οι περισσότερες συνήθεις ασχολίες ή αυτοεξυπηρέτηση ασθενούς
    • Τάξη IV: Ανικανότητα ή καθήλωση σε κρεβάτι ή αναπηρική πολυθρόνα

    Λειτουργική ικανότητα:

    • Να ντύνεται 
    • Να κάθεται και να σηκώνεται από το κρεβάτι 
    • Να τρώει και να πίνει με μαγειρικά σκεύη
    • Να περπατάει έξω σε επίπεδο χώμα
    • Να πλένει και να στεγνώνει όλο το σώμα
    • Να σκύβει και να μαζεύει ρούχα από το πάτωμα
    • Να ανοίγει και να κλείνει συνηθισμένες βρύσες 
    • Να μπαίνει και να βγαίνει σε αυτοκίνητο

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    PX0001CO PRESENTATION

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονική καρδία

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Περικαρδίτιδα

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Σύνδρομο Felty

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διαβάστε για τις εξετάσεις στα ρευματολογικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Ο υπερπαραθυρεοειδισμός αντιπροσωπεύει μία απώλεια των φυσιολογικών ρυθμιστικών λειτουργιών του σώματος που αφορούν τη λειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων με αποτέλεσμα απώλεια της ικανότητας τους να διατηρούν ένα φυσιολογικό επίπεδο ασβεστίου του ορού

    • Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - άμεση υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων είτε λόγω υπερπλασίας, είτε λόγω αδενώματος των παραθυρεοειδών 
    • Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - συνήθως παρατηρείται σε χρόνια νεφρική νόσο ή σε καταστάσεις ένδειας βιταμίνης D οι οποίες οδηγούν σε υπερπλασία και των τεσσάρων αδένων και συνακόλουθη αυξημένη δραστηριότητα 
    • Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (σύνδρομα πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας) - νοσολογικές καταστάσεις με πολλαπλές ενδοκρινικές δυσλειτουργίες, εκ των οποίων η υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων οδηγεί σε κλινικό υπερπαραθυρεοειδισμό 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - εξαιρετικά σπάνιο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία μεγαλύτερη από 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    "Επώδυνα οστά, νεφρικοί λίθοι, βογκητά της κοιλιάς και στεναγμός της ψυχής". Πρέπει να το σκεφτείτε για να το διαγνώσετε

    Νεφροί:

    • Νεφρολιθίαση 
    • Νεφρασβέστωση
    • Ελαττωμένη σπειραματική κάθαρση 
    • Δίψα 
    • Πολυδιψία 
    • Πολυουρία 

    Γαστρεντερικό:

    • Δυσφορία στην κοιλιά
    • Γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Παγκρεατικές ασβεστώσεις 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Έμετος 
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους 

    Σκελετικό:

    • Πόνοι και ευαισθησία οστών 
    • Κυστικές βλάβες οστών 
    • Αφαλάτωση σκελετού 
    • Αυτόματα κατάγματα 
    • Καθιζήσεις σπονδύλων 
    • Οστεοπόρωση 

    Διανοητικές λειτουργίες:

    • Αδιαθεσία
    • Απάθεια 
    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη 
    • Ψύχωση

    Νευρολογικό:

    • Υπνηλία
    • Κώμα
    • Διάχυτες ΗΕΓφικές ανωμαλίες 

    Νευρομυϊκό:

    • Μυϊκή αδυναμία 
    • Αδυναμία 
    • Υποτονία

    Καρδιαγγειακό:

    • Υπέρταση 
    • Βραχύ QT διάστημα 

    Αρθρώσεις/περιαρθρικοί ιστοί:

    • Αρθραλγίες 
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Περιαρθρικές ασβεστώσεις

    Οφθαλμός:

    • Ινώδης κερατοπάθεια 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Εναποθέσεις ασβεστίου στον επιπεφυκότα 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Οφείλονται σε υπερπλασία συνήθως ενός, αλλά μερικές φορές πολλαπλών παραθυρεοειδών αδένων ή αδενωματώδεις αλλοιώσεις που οδηγούν σε μία ανεξέλεγκτη αύξηση παραγωγής και απελευθέρωσης παραθορμόνης που ακολούθως οδηγεί σε αύξηση του ασβεστίου ορού

    Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Παρατηρείται πιο συχνά στη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω επίκτητης υπερπλασίας και υπερλειτουργίας των παραθυρεοειδών αδένων
    • Απώλεια νεφρικού παρεγχύματος που οδηγεί σε υπερφωσφαταιμία 
    • Επιδείνωση παραγωγής καλσιτριόλης που οδηγεί σε υπασβεστιαιμία 
    • Γενική σκελετική και νεφρική αντίσταση στη δράση της παραθορμόνης για λόγους άγνωστους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ηλικία πάνω από τα 50
    • Γυναίκες φύλο
    • Πιο συχνή εμφάνιση σε εύκρατα παρά σε τροπικά κλίματα 
    • Υψηλότερη συχνότητα σε άτομα εκτεθέντα σε θεραπευτική ακτινοβολία χαμηλής δόσης 

    Hyperparathyroidism

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρέπει να αποκλεισθούν άλλες αιτίες αυξημένου ασβεστίου ορού

    Οφειλόμενος σε αυξημένη PTH:

    • Έκτοπος υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Βρογχογενές καρκίνωμα 
    • Καρκίνος του νεφρού

    Μη παραθυρεοειδικές αιτίες:

    • Κακοήθεια - καρκίνωμα μαστού, πολλαπλούν μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία, καρκίνος προστάτη, νόσος του Paget
    • Κοκκιωματώδης νόσος - σαρκοείδωση, φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση
    • Φάρμακα - θειαζιδικά διουρητικά, φουρσεμίδη, τοξικότητα από βιταμίνη D, περίσσεια βιταμίνης Α, λίθιο σύνδρομο λήψεως αντιόνων, χορήγηση εξωγενούς ασβεστίου
    • Ενδοκρινικά - υπερθυρεοειδισμός, οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια, βίπωμα, φαιοχρωμοκύττωμα
    • Οικογενής υποασβεστιουρική υπερασβεστιαιμία
    • Ακινητοποίηση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ασβέστιο ορού, πάνω από 10,2 mg/dL (2,55 mmol/l) σε τρεις επιτυχείς μετρήσεις
    • Αυξημένα επίπεδα ανοσοδραστικής παραθορμόνης ορού 
    • Χαμηλά επίπεδα φωσφορικών του ορού, κάτω από 2,5 mg/dL (0,81 mmol/L)
    • Αυξημένα επίπεδα χλωρίου του ορού
    • Ελαττωμένο επίπεδο CO2 του ορού 
    • Υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση 
    • Αύξηση κυκλικού ΑΜΡ ούρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερπλασία παραθυρεοειδών - άλλοι παραθυρεοειδείς με κυτταρικές αλλαγές 
    • Αδένωμα παραθυρεοειδών - μόνο ένας αδένας συνήθως με κυτταρικές αλλοιώσεις 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - κυτταρικές αλλοιώσεις συμβατές με κακοήθεια, π.χ. κυτταρική ατυπία, αλλοιώσεις στους λεμφαδένες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανοσολογική μέθοδος με αντισώματα κατά ΡΤΗ (παραθορμόνης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία αυχένος 
    • Σπινθηρογράφημα θαλλίου, τεχνητίου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία παραθυρεοειδών αδένων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαδερμική δια βελόνης αναρρόφηση υλικού και προσδιορισμός παραθορμόνης
    • Ανοικτή χειρουργική αφαίρεση με διάγνωση μέσω ταχείας βιοψίας σε τομές ψυκτικού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής συνήθως. Νοσηλεία στο νοσοκομείο μόνο για χειρουργική αφαίρεση αδένων ή θεραπεία υποκείμενης νόσου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική αφαίρεση του νοσούντος αδένος είναι η μόνη αποδεδειγμένη θεραπεία για υπερπαραθυρεοειδισμό (υφολική αφαίρεση)
    • Λίγοι ασθενείς με ασυμπτωματική υπερασβεστιαιμία λόγω υπερπαραθυρεοειδισμού μπορεί να μην είναι υποψήφιοι για χειρουργική αφαίρεση αλλά να αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Αποφυγή αφυδάτωσης είναι το πιο σημαντικό τμήμα θεραπείας

    Χειρουργική θεραπεία:

    • Σε προεγχειρητικούς και αμέσως μετά την εγχείρηση ασθενείς, επιβάλλεται καλή ενυδάτωση για να αποφευχθεί η παραγωγή λίθων 
    • Η ενδεικνυόμενη μέθοδος είναι η χειρουργική διερεύνηση με ανοιχτό τράχηλο
    • Αφαίρεση του προφανώς νοσούντος αδένος με βιοψίες και των άλλων αδένων για να βεβαιωθείτε για τη βιωσιμότητα τους από φυσιολογικής (λειτουργικής) πλευράς (καλύτερα να μη γίνονται βιοψίες)
    • Ολική αφαίρεση και των τεσσάρων αδένων και μεταμόσχευση στο βραχίονα ενός υγιούς αδένος, συνιστάται από μερικούς ειδικούς 
    • Σοβαρή προσοχή κατά τη διερεύνηση του τραχήλου και την αφαίρεση των παραθυρεοειδών για την ύπαρξη έκτοπου αδένος στην περιοχή του αυχένα 
    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί ειδική φροντίδα για τη διατήρηση ανοικτών αεραγωγών και υπάρχει κίνδυνος για απόφραξη αεραγωγών 
    • Παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας πολύ στενά 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαιδεύστε τον σχετικά με τα φάρμακα
    • Σημαντική η περιοδική κλινική και εργαστηριακή εκτίμηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Διουρητικά του τύπου της φουροσεμίδης σε υπερασβεστιαιμικούς, αλλά καλά ενυδατωμένους ασθενείς 
    • Οιστρογόνα ενδείκνυνται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με υπερπαραθυρεοειδισμό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθησε στενά τη νεφρική λειτουργία
    • Πιθανή πτώση των επιπέδων ασβεστίου του ορού μπορεί να οδηγήσει σε παροδική τετανία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σκελετική βλάβη (παθολογικά κατάγματα)
    • Νεφρική βλάβη
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού 
    • "Παραθυρεοειδική δηλητηρίαση"
    • Υπέρταση

    Από την εγχείρηση:

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Υποτροπιάζουσα βλάβη λαρυγγικού νεύρου
    • Αιμορραγία
    • Λοίμωξη 
    • Ανεπιτυχής θεραπεία (χειρουργική) (5%)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί παρακολούθηση ασβεστίου ορού για επιβεβαίωση ότι η υπερπαραθυρεοειδική κατάσταση δεν θα ξαναναπτυχθεί
    • Η πρόγνωση είναι άριστη στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, με εξαφάνιση πολλών από τα προεγχειρητικά συμπτώματα 
    • Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός έχει φτωχή πρόγνωση λόγω της πρωτοπαθούς νόσου που έχει εγκαταστήσει χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Συχνό στο γήρας 
    • Πιο συχνό να υπάρχει υποκείμενη νόσος 
    • Μπορεί να προκαλεί σύγχυση και να εκλαμβάνεται και γεροντική άνοια

    ΚΥΗΣΗ 

    Σπάνια κατά την εγκυμοσύνη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές των παραθυρεοειδών αδένων

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους παραθυρεοειδείς αδένες

    primary hyperparathyroidism thumb

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Υπερασβεστιαιμία

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Ουρολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Καλσιτονίνη

    Υπερπαραθυρεοειδισμός

    Νεφρολιθίαση

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    www.emedi.gr

     

  • Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο πνεύμονα

    Τα πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα είναι πιο συχνοί καρκίνοι του πνεύμονα διαιρούνται σε δύο γενικές κατηγορίες:

    • Μη μικροκυτταρικός καρκίνος: περιλαμβάνονται το επιθηλιακό καρκίνωμα ή πλακώδες καρκίνωμα (το πιο συχνό), το αδενοκαρκίνωμα και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα 
    • Μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Τα υπόλοιπα κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα είναι πολυάριθμα, αλλά σπάνια (λέμφωμα, βλάστωμα, σάρκωμα, κλπ.)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 50-70 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    Μπορεί να είναι ασυμπτωματικός

    • Υπερτροφική πνευμονική οστεοαρθροπάθεια 
    • Βήχας 
    • Δύσπνοια
    • Αιμόπτυση 
    • Περιορισμός άσκησης 
    • Θωρακικό άλγος 
    • Βράγχος φωνής 
    • Συριγμός 
    • Έντονη αδυναμία
    • Άλγος ώμου/χεριού 
    • Δυσφαγία
    • Οστικά άλγη
    • Απώλεια βάρους
    • Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας 
    • Αναιμία

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    • Κάπνισμα (πάνω από 90%)
    • Έκθεση σε άσβεστο ή αμίαντο
    • Χρόνια διάμεση πνευμονίτιδα
    • Αιθέρες αλογόνων 
    • Ανόργανο αρσενικό
    • Ραδιοϊσότοπα
    • Ατμοσφαιρική ρύπανση
    • Άλλα μέταλλα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Μεταστατικός καρκίνος
    • Κοκκίωμα 
    • Αμάρτωμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • Βιοχημικός έλεγχος (διαταραχές Na, K, Ca και ηπατικών ενζύμων)
    • PT, PTT, αριθμός αιμοπεταλίων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τύπος καρκινικών κυττάρων σε θετική ιστολογική ή κυτταρολογική εξέταση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Δοκιμασίες αναπνευστικής λειτουργίας 
    • Δοκιμασία κοπώσεως 
    • Σπινθηρογράφημα με θάλλιο ή διπυριδαμόλη, καλύτερα να μη γίνεται

    lung cancer stages

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα, αξονική τομογραφία θώρακα, σπινθηρογράφημα αιματώσεως πνευμόνων (καλύτερα να μη γίνεται):

    • Πνευμονικός όζος, μάζα ή διήθηση 
    • Διεύρυνση μεσοθωρακίου (μεσοθωρακοσκόπηση)
    • Ατελεκτασία
    • Διόγκωση πυλών 
    • Πλευριτική συλλογή

    Μαγνητική τομογραφία άλλων οργάνων:

    • Εγκεφάλου, αν γίνεται
    • Κοιλίας 

    Σπινθηρογράφημα οστών:

    • Καλύτερα να μη γίνεται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση με οπτικές ίνες 
    • Μεσοθωρακοσκόπηση, αν γίνεται
    • Βιοψία με λεπτή βελόνα 
    • Βιοψία σκαληνού αδένα, αν γίνεται

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για χειρουργική αφαίρεση μη μικροκυτταρικού καρκίνου, αν είναι δυνατή
    • Εξωτερικός ασθενής για χημεία - ή ακτινοθεραπεία σε μικροκυτταρικό καρκίνο 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακτινοθεραπεία 
    • Ανοσοθεραπεία 
    • Αναλγησία 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική, προφορική ενημέρωση για τον καρκίνο του πνεύμονα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αναλγητικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Χειρουργήσιμος:

    • Τον πρώτο χρόνο κάθε 3 μήνες 
    • Τον δεύτερο χρόνο κάθε 6 μήνες 
    • Τον τρίτο μέχρι πέμπτο χρόνο μία φορά το χρόνο

    Ανεγχείρητος:

    • Ως ενδείκνυται για παρηγορητική θεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Αποφυγή άσβεστου 
    • Αποφυγή επαγγελματικής έκθεσης σε μέταλλα
    • Πιθανή προφύλαξη με ρετινοειδή όπως β-καροτένιο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μεταστατική νόσος 
    • Τοπική υποτροπή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Στάδιο Ι, μετά από χειρουργική αφαίρεση επιδερμικού/αδενο/μεγαλο-κυτταρικού καρκινώματος, 50% επιβίωση
    • Στάδιο ΙΙ, μετεγχειρητικά 33% επιβίωση σε επιδερμικό καρκίνο (στο στάδιο ΙΙ η μετεγχειρητική επιβίωση είναι 15% για επιδερμικό) και 20% σε αδενοκαρκίνωμα και μεγαλοκυτταρικό
    • Σημείωση: η προεγχειρητική σταδιοποίηση δεν είναι πολύ ακριβής, γι' αυτό τα ποσοστά επιβίωσης είναι χαμηλότερα
    • Αν ο καρκίνος είναι ανεγχείρητος η πρόγνωση είναι φτωχή με μέσο χρόνο επιβίωσης 8 με 14 μήνες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Πιο συχνός στους ηλικιωμένους 

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες αν πάσχετε από καρκίνο του πνεύμονα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    lung cancer

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν β καροτίνη

    Θεραπεία δευτεροπαθούς υπερτροφικής οστεοαρθροπάθειας

    Οι βλάβες που προκαλεί το κάπνισμα στο αναπνευστικό

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Μικροκυτταρικός Καρκίνος Πνεύμονα

    Στάδιο IV μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο ΙΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο 0 μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα 

    Στάδιο Ι και ΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα 

    Διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου του πνεύμονα

    Σταδιοποίηση καρκίνου του πνεύμονα

    Προεγχειρητική εκτίμηση σε καρκίνο του πνεύμονα 

    Προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο του πνεύμονα

    Υπάρχει τρόπος για έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα;

    Βιολογία του καρκίνου του πνεύμονα  

    Παθολογία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οι βιταμίνες για τους βλεννογόνους 

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα 

    Πρόληψη καρκίνου του πνεύμονα με διακοπή καπνίσματος 

    Πρόληψη καρκίνου πνεύμονος 

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλάμι  

    Η ακετυλοκυστεϊνη είναι ασφαλής;  

    Διατροφή για τον καρκίνο του πνεύμονα 

    Προσυμπτωματικός έλεγχος καρκίνου του πνεύμονα

    Θεραπεία πρώιμου καρκίνου του πνεύμονα χωρίς χειρουργείο  

    Πώς μπορείτε να μολυνθείτε από ραδόνιο  

    Γενετική του Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου Πνεύμονα

    Χημειοπροφύλαξη στον καρκίνο του πνεύμονα

    Διαφοροδιάγνωση πλευριτικών συλλογών με PET/CT scan

    Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου 

    Οι πνεύμονες μπορεί να αναγεννηθούν

    Διάγνωση του καρκίνου με σκύλους

    Ποτό για τον καρκίνο πνεύμονα 

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα 

    Η αμιάντωση 

    Ρομποτική ακτινοχειρουργική 

    Νευροενδοκρινείς όγκοι  

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Το ραδόνιο

    Επαγγελματικοί καρκίνοι  

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα  

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας 

    Νανοσωματίδια για τον καρκίνο του πνεύμονα 

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Έκφραση του κολλαγόνου σε καρκίνο του πνεύμονα 

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια 

    Το εμβόλιο Vaxira για τον καρκίνο 

    Το εμβόλιο για τον καρκίνο EGF

    Η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον των όγκων 

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Νευροενδοκρινείς όγκοι 

    Καρκινοειδείς όγκοι 

    Ειδική Νευρωνική Ενολάση

    Ο κόσμος θα φέρει την αλλαγή στην Ογκολογία

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία 

    Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο

    Η παθολογία του καρκίνου

    Σταδιοποίηση στον καρκίνο 

    Πρώιμη διάγνωση καρκίνου με PET-CT  

    Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

    Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Έκφραση του κολλαγόνου σε καρκίνο του πνεύμονα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή

    Πλευριτική συλλογή

    Πλευριτική συλλογή είναι η πρόσθετη συγκέντρωση υγρού στην υπεζωκοτική κοιλότητα, σχεδόν πάντα προκαλούμενη από υποκείμενη νόσο. Τα υγρά μπορεί να είναι διϊδρώματα (υγρά λόγω μη ισορροπίας μεταξύ υδροστατικής και κολλοειδωσμωτικής πίεσης, όπως αυτά που εμφανίζεται στη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή υπολευκωματιναιμία ή εξιδρώματα (υγρά που μπορεί να σχετίζονται με πολλές νόσους).

    Τα φυσιολογικά άτομα θα έχουν ένα μικρό ποσό εξωκυττάριου υγρού, που λιπαίνει τα πέταλα του υπεζωκότα. Οι περισσότεροι ασθενείς με υγρό θα παρουσιάζουν συμπτώματα που σχετίζονται με την υποκείμενη παθολογία

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    pleyritiki 5

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Κανένα σε μικρές ποσότητες υγρού
    • Πλευριτικός πόνος στο θώρακα 
    • Βήχας 
    • Ακινητοποίηση του θωρακικού τοιχώματος 
    • Ελαττωμένες φωνητικές δονήσεις 
    • Αμβλύτητα στην επίκρουση
    • Μειωμένοι ή απόντες αναπνευστικοί ήχοι πάνω από το υγρό
    • Μετατόπιση της τραχείας και της καρδιακής κορυφής προς την αντίθετη πλευρά 
    • Ήχος τριβής σε μικρής ποσότητα υγρού
    • Απώλεια βάρους 
    • Ρίγη
    • Αιμόπτυση
    • Νυχτερινή εφίδρωση

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Παραπνευμονική πλευρίτιδα
    • Εμπύημα: συχνά σχετίζεται με εξίδρωμα πνευμονίας, προκαλούμενο από πνευμονοκοκκικούς ή Gram (-) οργανισμούς σε ενήλικες, σε παιδιά, πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος ινφλουέντζας, χρυσίζων σταφυλόκοκκος και μυκόπλασμα. Μερικές φορές σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, μπορεί να είναι υπεύθυνα μυκοβακτηρίδιο ή μύκητας
    • Κακοήθεια: εξιδρώματα, πρωτοπαθής κακοήθεια υπεζωκότα σε αντίθεση με μεταστατική κακοήθεια. Κλίμακα συχνότητας - πνεύμονας > μαστός > λέμφωμα > άλλα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια: διϊδρωμα συχνά αμφοτερόπλευρο 
    • Νεφρικά: νεφρωσικό σύνδρομο, νεφρική ανεπάρκεια, διϊδρώματα συχνά αμφοτερόπλευρα 
    • Κίρρωση: διϊδρωμα, συνήθως, στη δεξιά πλευρά 
    • Ρευματική νόσος: εξίδρωμα (μικρό)
    • Πλευριτικό υγρό προκαλούμενο από φάρμακα: εξίδρωμα συχνά με ηωσινοφιλία 
    • Σύνδρομο Dressler (σύνδρομο μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, καρδιοτομή ή έμφραγμα του μυοκαρδίου): πλευριτική συλλογή συχνά σχετιζόμενη με περικαρδίτιδα
    • Ενδοκοιλιακό απόστημα: εξίδρωμα, υδραερικό επίπεδο, αυξημένη αμυλάση, ετερόπλευρο, τοξικό
    • Παγκρεατίτιδα: εξίδρωμα με αυξημένη αμυλάση, συχνά στην αριστερή πλευρά

    pleyritiki 1

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αναιμία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανάλυση πλευριτικού υγρού που αποκτήθηκε από παρακέντηση θώρακος:

    • Αριθμός κυττάρων και διαφοροδιάγνωση 
    • Γλυκόζη, συνήθως < 60 mg/dl σε εμπύημα και ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μπορεί επίσης να είναι τόσο χαμηλή σε φυματίωση και παραπνευμονικές πλευρίτιδες 
    • Πρωτεΐνη > 3 gr/dl με λόγο πλευριτικού ορού > 0,5 σε εξίδρωμα 
    • Γαλακτική αφυδρογονάση πλευριτικού υγρού (LDH) >  200 IU, με λόγο πλευριτικού υγρού 0,6 σε εξίδρωμα 
    • pH < 7,2 σε εμπύημα 
    • Αμυλάση, αυξημένη σε πλευριτική συλλογή, δευτεροπαθή σε παγκρεατίτιδα ή οισοφαγική διάτρηση 
    • Ερυθρά αιμοσφαίρια σε κακοήθεις τραυματικές ή πλευρίτιδες από πνευμονική εμβολή. Μεγάλος αριθμός ερυθρών αιμοσφαιρίων (> 100.000) ορίζει αιμορραγική πλευριτική συλλογή και μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί σε άλλες αιτίες 
    • Κυτταρολογία (καρκινικά κύτταρα)
    • Καλλιέργειες, χρώση Gram μικροβίων, μυκητιασικές, μυκοβακτηριδιακές

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος, προσθιοπίσθια (όρθια θέση) σε πλάγια κατακεκλιμένη θέση 
    • Υπερηχοτομογραφία θώρακος: υπερηχοϊκός χώρος λόγω εγκυστωμένου υγρού
    • Υπολογιστική τομογραφία, σπάνια απαιτείται  

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βιοψία υπεζωκότα σε επιλεγμένες περιπτώσεις (χρήσιμη σε διάγνωση καρκίνου ή φυματίωσης) 
    • Ενδοσκόπηση υπεζωκοτικής κοιλότητας σε επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Παρακέντηση θώρακος 

    pleyritiki 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υποστηρικτικά, οξυγόνο, ενυδάτωση, φυσιοθεραπεία θώρακα
    • Θεραπεύστε την κύρια διαταραχή 

    Εμπύημα:

    • Μόνο αντιβιοτικά με ενδοθωρακικό σωλήνα (αρχική θεραπεία σε ενήλικες) 
    • Αφαίρεση πλευράς σε περιπτώσεις "παγιδευμένου πνεύμονα"

    Κακόηθες πλευριτικό υγρό:

    • Θεραπεία της κύριας κακοήθειας 
    • Παρακέντηση θώρακα, παροχέτευση με ενδοθωρακικό σωλήνα για συμπτωματικό χειρισμό 
    • Χημική πλευρόδεση (σχηματισμός συνδέσμων μεταξύ τοιχωματικού και σπλαχνικού υπεζωκότα) σε μερικούς ασθενείς 

    Χυλοθώρακας:

    • Θεραπεία με ακτινοβολίες σε κακοήθη χυλοθώρακα
    • Χειρουργική απολίνωση του θωρακικού πόρου σε τραυματικό χυλοθώρακα

    Αιμοθώρακας:

    • Ο αιματοκρίτης του υγρού είναι ίδιος ή παρόμοιος με τον αιματοκρίτη του αίματος - σχεδόν πάντα προκαλείται μόνο από τραύμα 
    • Παροχέτευση με εισαγωγή ενδοθωρακικού σωλήνα διαμέσου θωρακοτομής 

    Αιμορραγική έγχυση:

    • Θεραπεία της κύριας νόσου (συνήθως, κακοήθεια)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο είναι ανεκτή 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιμικροβιακή θεραπεία αν είναι κατάλληλη
    • Χημική πλευρόδεση (χημική απόφραξη με συμφύσεις που δημιουργούνται) με δοξυκυκλίνη 500 mg ή μπλεομυκίνη 60 μονάδες σε μερικούς ασθενείς

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος κάθε 3 μήνες μέχρι την επάνοδο στη φυσιολογική κατάσταση 
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας κάθε 3 μήνες μέχρι την επάνοδο στο φυσιολογικό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χρόνιο εμπύημα 
    • Παροχέτευση διαμέσου του θωρακικού τοιχώματος - υπεζωκοδερματικό συρίγγιο 
    • Βρογχοϋπεζωκοτικό συρίγγιο
    • Σύνδρομο τοξικού shock

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ποσοστό θνησιμότητας περίπου 20% σε εξιδρωματικές υπεζωκοτικές συλλογές υγρού σοβαρότερο σε ηλικιωμένους ασθενείς ή σε αυτούς με σοβαρές υποκείμενες καταστάσεις 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    pleyritiki 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονικό οίδημα

    Υποδιαφραγματικό απόστημα

    Περικαρδίτιδα

    Πνευμονικό απόστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Σύνδρομο Meigs

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Στάδιο IV μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο ΙΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Διαφορική διάγνωση πλευρίτιδας

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Πλευρίτιδα

    Σταδιοποίηση καρκίνου του πνεύμονα

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερπρολακτιναιμία Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερπρολακτιναιμία

    Υπερπρολακτιναιμία

    Υπερπρολακτιναιμία είναι μία μη φυσιολογική άνοδος του επιπέδου της προλακτίνης του ορού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικές ηλικίες (15-50)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    • Γαλακτόρροια (γαλακτώδης έκκριση από τη θηλή), ολιγομηνόρροια, αμηνόρροια, στειρότητα, ανδρική ανικανότητα
    • Μπορεί επίσης να υπάρχουν σημεία/συμπτώματα σχετικών καταστάσεων (π.χ. υποθυρεοειδισμού, νόσου του Cushing, ακρομεγαλίας, ινοκυστικής νόσου του μαστού)
    • Μπορεί επίσης να υπάρχουν σημεία/συμπτώματα διόγκωσης της υπόφυσης (π.χ. κεφαλαλγία, απώλεια οπτικού πεδίου)

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    • Φυσιολογικά (κύηση και μέχρι 6 μήνες μετά τον τοκετό ή μετά το σταμάτημα του θηλασμού)
    • Προλακτίνη που παράγεται από αδένωμα της υπόφυσης 
    • Φάρμακα (π.χ. οπιοειδή, τρικλυκικά αντικαταθλιπτικά, βεραπαμίλη, φαινοθειαζίνες, άλφα-μεθυλντόπα, ισονιαζίδη, οιστρογόνα, ρεζερπίνη, βουτυροφαινόνες)
    • Διακοπή αντισυλληπτικών χαπιών 
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Καταστάσεις του θωρακικού τοιχώματος (π.χ. έρπης ζωστήρας, μετά θωρακοτομή, ινοκυστικές αλλοιώσεις)
    • Μετεγχειρητική κατάσταση (οποιαδήποτε σοβαρή εγχείρηση, αλλά ειδικά ωοθηκεκτομή)
    • Ιδιοπαθή
    • Διάφορες αιτίες (π.χ. σαρκοειδές, νεφρική ανεπάρκεια, νόσος του Cushing, κίρρωση και τραύμα στο κεφάλι)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Εφ' όσον η υπερπρολακτιναιμία καθορίζεται από το μη φυσιολογικό εργαστηριακό αποτέλεσμα, η διαφορετική διάγνωση περιορίζεται σε εργαστηριακό λάθος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο επίπεδο προλακτίνης 
    • Εκτιμήστε τις θυρεοειδικές λειτουργίες σε όλους τους υπερπρολακτιναιμικούς ασθενείς. Ελέγξτε το λόγο FSH/LH, αν είναι επίσης αμηνορροϊκοί 
    • Ελέγξτε την αυξημένη ορμόνη και τα κορτικοστεροειδή αν υποψιάζεστε κλινικά ακρομεγαλία ή νόσο του Cushing

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έγκυρος έλεγχος οπτικών πεδίων, αν υποψιάζεστε αδένωμα της υπόφυσης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Μαγνητική τομογραφία υπόφυσης αν η προλακτίνη είναι ακόμα και ελάχιστα αυξημένη. Υπολογιστική τομογραφία μόνο αν η μαγνητική τομογραφία δεν είναι διαθέσιμη. Αποφύγετε τις απλές τομογραφίες της υπόφυσης, εφ' όσον είναι σχετικά μη ευαίσθητες  

     13

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, εκτός αν χρειάζεται εκτομή της υπόφυσης (πολύ σπάνια). Αντιμετωπίστε τις υποκείμενες αιτίες, όπως ενδείκνυται, η υπερπρολακτιναιμία αυτή καθ' αυτή είναι σπάνια επιζήμια. Άλλοι λόγοι θεραπείας περιλαμβάνουν τον έλεγχο των συμπτωμάτων (π.χ γαλακτόρροια που προκαλεί ανησυχία στον ασθενή) την αποκατάσταση της γονιμότητας (αν είναι αμηνορροϊκή), την καθυστέρηση της ανάπτυξης ή υποστροφή ενός αδενώματος της υπόφυσης, την πρόληψη της οστεοπόρωσης (αν υπάρχει έλλειμα οιστρογόνων). Η "επάγρυπνη αναμονή" είναι συχνά πιο κατάλληλη. Μεγάλα αδενώματα μπορεί να αντιμετωπίζονται με ακτινοθεραπεία (ποικίλη επιτυχία, 50% κίνδυνος υπερλειτουργίας όλης της υπόφυσης στα 5 χρόνια) ή σφηνοειδής εκτομή αδενώματος (90% επιτυχία, 5% βαριές eπιπλοκές)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Διακόψτε τα επιβλαβή φάρμακα, αν υπάρχουν 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συζήτηση για τη λογική βάση της θεραπείας και τους κινδύνους. Συζητήσιμη για τα συμπτώματα των επιπλοκών του αναπτυσσόμενου υποφυσιακού αδενώματος (π.χ. κεντρική κεφαλαλγία, απώλεια οπτικού πεδίου)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βρωμοκρυπτίνη. Ξεκινήστε από χαμηλά 2,5 mg την ημέρα, μετά αυξήστε όσο είναι ανεκτό μέσα σε μερικές εβδομάδες σε 2,5 mg 3 φορές την ημέρα 

    Αντενδείξεις: Μη ελεγχόμενη υπέρταση, ευαισθησία σε οποιαδήποτε αλκαλοειδές της εργοταμίνης, προεκλαμψία

    Προφυλάξεις:

    • Ναυτία
    • Ορθοστατική υπόταση 
    • Υπνηλία
    • Ζαλάδα και λιποθυμία (ή συγκοπή)
    • Υπέρταση (σπάνια)
    • Σπασμοί (σπάνια)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φαινοθειαζίνες, βουτυροφαινόνες, άλλα φάρμακα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βρωμοκρυπτίνη, ενδοκολπικά
    • Νέοι αγωνιστές ντοπαμίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από την αιτιολογία. Ελέγξτε το επίπεδο προλακτίνης κάθε 6 με 12 μήνες, έγκυρος έλεγχος οπτικών πεδίων κάθε χρόνο και μαγνητική τομογραφία κάθε 2 με 5 χρόνια, ανάλογα με την κλινική πορεία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Αν υπάρχει υποφυσιακό αδένωμα, κίνδυνος μόνιμης απώλειας του οπτικού πεδίου 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Τείνει να υποτροπιάζει μετά τη διακοπή της βρωμοκρυπτίνης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ

    Τα υποφυσιακά αδενώματα μπορεί να αναπτυχθούν δραματικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

    Prolactinaemia

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Γαλακτόρροια

    Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Υπερπρολακτιναιμία

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Σύνδρομο Laron

    Προλακτίνωμα

    Ντοπαμίνη

    Λυγαριά

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    Υπερτρίχωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γυναικομαστία

    Διαταραχές της στύσης

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Καρκίνος παχέος εντέρου Καρκίνος πρωκτού »