Σάββατο, 07 Νοεμβρίου 2015 12:45

Καρκίνος πρωκτού

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του πρωκτού

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Ο καρκίνος του πρωκτού, ICD-10 C21, είναι ένας καρκίνος (κακοήθης όγκος) που προκύπτει από τον πρωκτό, το απομακρυσμένο άνοιγμα του γαστρεντερικού σωλήνα.

Πρόκειται για μια ξεχωριστή οντότητα από τον καρκίνο του παχέος εντέρου.

Το ορθό ή απευθυσμένο ή ευθύ έντερο (μήκους 11-16 εκ.) είναι η τελευταία μοίρα του παχέος εντέρου, όπου αποθηκεύονται τα κόπρανα μέχρι να αποβληθούν με την αφόδευση.

Το όριο μεταξύ ορθού και πρωκτικού σωλήνα ονομάζεται οδοντωτή γραμμή και εντοπίζεται περίπου 1.5 εκατοστό από την σχισμή του πρωκτού.

Εξωτερικά της γραμμής αυτής, το επιθήλιο που καλύπτει τον πρωκτικό σωλήνα μοιάζει με το δέρμα.

Εσωτερικά της γραμμής αυτής, το ορθό καλύπτεται από βλεννογόνο, πιο παχύ από το βλεννογόνο του παχέος εντέρου και πιο αγγειοβριθή.

Στην εσωτερική επιφάνεια του πρωκτικού σωλήνα διακρίνονται οι πρωκτικές στήλες του Morgani, οι οποίες προς τα κάτω συνδέονται μεταξύ τους με μηνοειδείς πτυχές, τις πρωκτικές βαλβίδες. Οι πρωκτικές κρύπτες ευνοούν την ανάπτυξη μικροοργανισμών και τη δημιουργία περιεδρικών αποστημάτων και συριγγίων.

Στο τοίχωμα του πρωκτικού σωλήνα διακρίνονται δύο μύες, που η φυσιολογική τους λειτουργία είναι η διατήρηση κλειστής της πρωκτικής σχισμής.

Ο έσω σφιγκτήρας του πρωκτού είναι μια κυκλοτερής πάχυνση της μυϊκής στιβάδας στο ύψος περίπου της οδοντωτής γραμμής. Είναι ένας μυς, που ελέγχεται από το αυτόνομο νευρικό σύστημα και δεν υπακούει στη βούλησή μας.

Ο έξω σφιγκτήρας του πρωκτού είναι ένας ισχυρός μυς και ελέγχεται από τη βούλησή μας. Η διαδικασία της αφόδευσης προϋποθέτει την ενεργητική χάλαση του έξω σφιγκτήρα του πρωκτού.

Ο ανελκτήρας του πρωκτού είναι ένας άλλος σημαντικός μυς, ο οποίος με τη σύσπαση του δημιουργεί γωνία μεταξύ ορθού και πρωκτικού σωλήνα.

Οι φλέβες του ορθού αρχίζουν από το αιμορροϊδικό φλεβικό πλέγμα. Η κιρσοειδής διάταση του πλέγματος αυτού είναι η αιτία για το σχηματισμό των αιμορροΐδων. Η αλήθεια είναι ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν αιμορροΐδες στην περιοχή του πρωκτού, δηλαδή αυτές αποτελούν φυσιολογικό ανατομικό στοιχείο της περιοχής αυτής. Είναι ουσιαστικά αιμοφόρα αγγεία, μικρές φλέβες και αρτηρίες, δηλαδή «σωληνάκια» που μεταφέρουν αίμα στην περιοχή του πρωκτού. Σχηματίζουν ένα σύμπλεγμα αγγείων, που ονομάζεται «αιμορροϊδικό πλέγμα». Επίσης κατά την διάρκεια της αφόδευσης δρουν σαν προστατευτικά μαξιλάρια, στην περιοχή που βρίσκεται ο σφιγκτήρας του πρωκτού, ο οποίος συγκρατεί τα κόπρανα μέσα στο τελευταίο μέρος του εντέρου, αλλά και επιτρέπει την δίοδό τους κατά την αφόδευση.

Η περιοχή του πρωκτού είναι εξαιρετικά ευαίσθητη, καθώς δέχεται πλουσιότατη, συμπαθητική και παρασυμπαθητική, αισθητική νεύρωση.

Ο καρκίνος του πρωκτού παρατηρείται σε ενήλικες, γύρω στα 60 έτη. Η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία εκτιμά ότι το 2014 υπήρχαν 7.060 νέες περιπτώσεις καρκίνου του πρωκτού (4.430 γυναίκες και 2.630 άνδρες) και εκτιμάται ότι περίπου 800-900 άνθρωποι πεθαίνουν από καρκίνο του πρωκτού ετησίως. 

Ο πρωκτικός καρκίνος αποτελεί 1% όλων των περιπτώσεων καρκίνου και θανάτων.

Το 90% οφείλεται στον ανθρώπινο ιό των θηλωμάτων HPV.

Υπάρχει μια αύξηση του καρκίνου του πρωκτού σε συγκεκριμένους πληθυσμούς, όπως νεαρούς άντρες, οι οποίοι έχουν γενετικές μολύνσεις με ιούς, όπως ο HPV.  Ο καρκίνος του πρωκτού συνδέεται με τα κονδυλώματα και στα δυο φύλλα αλλά και στους γκέι.

Οι γυναίκες με κονδυλώματα και πρωκτικό καρκίνο είναι οροθετικές και για τον ιό του έρπητα τύπου 1, αλλά και για τα χλαμύδια (Clamydia trachomatis). 

Ο καρκίνος του πρωκτού είναι καρκίνος εκ πλακωδών κυττάρων κοντά στην οδοντωτή γραμμή και συχνά συνδέεται με τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV).

Μπορεί να υπάρχει κερατινοποίηση (βασικοκυτταρικό) ή να μην υπάρχει κερατινοποίηση  (κλοακογενές).

Άλλοι τύποι καρκίνου του πρωκτού είναι το αδενοκαρκίνωμα, το λέμφωμα, το σάρκωμα και το μελάνωμα. 


Σημεία και συμπτώματα καρκίνου πρωκτού

Τα συμπτώματα του καρκίνου του πρωκτού μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο ή πίεση στον πρωκτό ή το ορθό, μια αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, πρωκτική αιμορραγία, κνησμό ή ακράτεια κοπράνων. Η αιμορραγία μπορεί να είναι σοβαρή.


Οι παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του πρωκτού

  • Ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων: Ένα υψηλό ποσοστό των καρκίνων του πρωκτού είναι θετικοί για τους τύπους του ιού HPV που συνδέονται, επίσης, με υψηλό κίνδυνο καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Ειδικότερα ο HPV-16, ανιχνεύεται σε 84 τοις εκατό των δειγμάτων των δειγμάτων των καρκίνων του πρωκτού. Το 90% των πρωκτικών καρκίνων οφείλονται στον ιό HPV. 
  • Σεξουαλική δραστηριότητα: Η πρωκτική συνουσία επταπλασιάζει την πιθανότητα καρκίνου λόγω HPV. Μάλιστα εκείνοι που έρχονται σε πρωκτική επαφή με πολλούς συντρόφους έχουν 17 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του πρωκτού από εκείνους που δεν το κάνουν.
  • Κάπνισμα: Οι καπνιστές έχουν  αρκετές φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του πρωκτού σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Το κάπνισμα φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου του πρωκτού και είναι ανεξάρτητος από άλλους παράγοντες κινδύνου, όπως η σεξουαλική δραστηριότητα. Περισσότεροι από τους μισούς από τους ασθενείς με καρκίνο του πρωκτού είναι καπνιστές κατά τη στιγμή της διάγνωσης ανεξάρτητα από το φύλο. Το κάπνισμα επιδρά στην απόπτωση ή στον προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο, που βοηθά το σώμα να απαλλαγεί από τα ανώμαλα κύτταρα που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε καρκινικά. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι το κάπνισμα καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, και αυτό μειώνει την ικανότητα του σώματος να καθαρίζει τις επίμονες μολύνσεις ή τα ανώμαλα κύτταρα.
  • Ανοσοκαταστολή: Σχετίζεται με τη λοίμωξη HIV
  • Καλοήθεις αλλοιώσεις του πρωκτού
  • Ιστορικό καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, του κόλπου ή του αιδοίου 

Παθολογία του καρκίνου του πρωκτού

Οι περισσότεροι καρκίνοι του πρωκτού είναι καρκινώματα εκ πλακωδών κυττάρων (επιδερμικά καρκινώματα), από το δέρμα κοντά στην οδοντωτή γραμμή. Μπορεί να είναι κερατινοποιημένο (βασικοκυτταρικό) ή μη κερατινοποιημένο (cloacogenic).

Το κλοακογενές καρκίνωμα είναι ένας σπάνιος όγκος της ορθοπρωκτικής περιοχής από απομεινάρια της επιχρισμάτων της μεμβράνης του εμβρύου (2-3% των καρκινωμάτων της ορθοπρωκτικής συμβολής και εμφανίζεται δύο φορές πιο συχνά στις γυναίκες).

Άλλοι τύποι καρκίνου του πρωκτού είναι το αδενοκαρκίνωμα, το λέμφωμα, το σάρκωμα και το μελάνωμα.

Οι περισσότεροι καρκίνοι πρωκτού είναι πλακώδεις ή κλοακογενείς, λίγα είναι τα αδενοκαρκινώματα και λίγα τα μελανώματα. 

Οι όγκοι επεκτείνονται τοπικά, αλλά δίνουν και μεταστάσεις (λεμφαδένες 63%).

Οι πιο δυνατοί προγνωστικοί παράγοντες είναι το μέγεθος του όγκου και η μετάσταση ή όχι στους λεμφαδένες.


Σταδιοποίηση του καρκίνου του πρωκτού

Το στάδιο του καρκίνου δείχνει πόσο ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί, για να αποφασισθούν οι θεραπευτικές επιλογές και η πρόγνωση. 

Το σύστημα αυτό χρησιμοποιείται μόνο για όγκους στο πρωκτικό κανάλι.

Το σύστημα ΤΝΜ

T περιγράφει το μέγεθος του πρωτογενούς όγκου, μετρούμενο σε εκατοστά (cm), και εάν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε όργανα δίπλα στον όγκο.
Ν περιγράφει την έκταση της εξάπλωσης σε κοντινούς (περιφερειακούς) λεμφαδένες (συλλογές των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στους οποίους ο καρκίνος συχνά εξαπλώνεται).
M υποδεικνύει εάν ο καρκίνος έχει κάνει μετάσταση σε άλλα όργανα. (Τα πιο συνηθισμένα σημεία εξάπλωσης είναι το ήπαρ και οι πνεύμονες).

Κατηγορίες T για τον καρκίνο του πρωκτού

TX: Ο πρωτοπαθής όγκος δεν μπορεί να εκτιμηθεί

T0: Δεν υπαρχει κανένα στοιχείο του πρωτοπαθούς όγκου

Tis: Ο καρκίνος είναι μόνο στο βλεννογόνο (το ανώτερο στρώμα των κυττάρων που ευθυγραμμίζουν το εσωτερικό του πρωκτού). Δεν έχει αρχίσει αυξάνεται στα βαθύτερα στρώματα. Αυτό είναι, επίσης, γνωστό ως καρκίνωμα in situ (CIS).

Τ1: Ο όγκος είναι 2 εκατοστά ή μικρότερος

Τ2: Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 2 εκατοστά, αλλά όχι μεγαλύτερος από 5 cm 

T3: Ο όγκος είναι μεγαλύτερος από 5 cm 

T4: Ο όγκος είναι οποιουδήποτε μεγέθους επεκτείνεται σε κοντινό όργανο (-α), όπως ο κόλπος, η ουρήθρα (ο σωλήνας που μεταφέρει τα ούρα από την ουροδόχο κύστη), ο προστάτης αδένας, ή η ουροδόχος κύστη

Ν κατηγορίες για τον καρκίνο του πρωκτού

NX: Οι περιφερειακοί λεμφαδένες δεν μπορούν να εκτιμηθούν (σε μικρή απόσταση) 

N0: Δεν έχει εξαπλωθεί σε κοντινούς λεμφαδένες

Ν1: Έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο ορθό

N2: Έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη μία πλευρά της βουβωνικής χώρας ή / και της λεκάνης

N3: Έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες κοντά στο ορθό και στη βουβωνική χώρα ή τη λεκάνη, ή και στις δύο πλευρές της βουβωνικής χώρας ή της λεκάνης

Μ κατηγορίες για τον καρκίνο του πρωκτού

M0: Καμία μακρινή εξάπλωση

M1: Μακρινή εξάπλωση  σε εσωτερικά όργανα ή στους λεμφαδένες της κοιλιάς

Στάδια καρκίνου του πρωκτού

Ασθενείς με χαμηλότερα στάδια έχουν καλύτερη πρόγνωση

Στάδιο 0:

Τis, N0, M0

Eίναι πολύ πρώιμος καρκίνο και υπάρχει μόνο στο ανώτερο στρώμα του πρωκτικού ιστού. Αυτό το στάδιο είναι επίσης γνωστό ως καρκίνωμα in situ (CIS) ή νόσος Bowen.

Στάδιο Ι:

Τ1, N0, M0

Τα καρκινικά κύτταρα έχουν εξαπλωθεί πέρα ​​από το ανώτερο στρώμα του πρωκτικού ιστού. Ο όγκος είναι μικρότερος από 2 cm (Τ1). Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή απομακρυσμένες περιοχές (M0).

Στάδιο ΙΙ:

T2 ή T3, N0, M0

Ο καρκίνος είναι μεγαλύτερος από 2 εκατοστά, αλλά δεν έχει εξαπλωθεί σε κοντινά όργανα (Τ2 ή Τ3). Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0).

Στάδιο IIIA:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

T1-T3, N1, Μ0: Ο καρκίνος μπορεί να έχει οποιοδήποτε μέγεθος, αλλά δεν έχει εξαπλωθεί σε κοντινά όργανα (Τ1-Τ3). Έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες γύρω από το ορθό (Ν1). Δεν έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένα σημεία (M0).

Τ4, N0, Μ0: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε κοντινά όργανα, όπως ο κόλπος ή η κύστη (Τ4). Δεν έχει εξαπλωθεί στους γειτονικούς λεμφαδένες (N0) ή σε απομακρυσμένες περιοχές (M0).

Στάδιο ΙΙΙΒ:

Οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

Τ4, Ν1, Μ0: Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί σε κοντινά όργανα, όπως ο κόλπος ή η κύστη (Τ4), και έχει επίσης εξαπλωθεί σε λεμφαδένες γύρω από το ορθό (Ν1). Δεν έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένα σημεία (M0).

Κάθε Τ, N2 ή N3, M0: Ο καρκίνος μπορεί να είναι οποιουδήποτε μεγέθους και μπορεί ή δεν μπορεί να έχει εξαπλωθει σε κοντινά όργανα (οποιαδήποτε Τ). Έχει εξαπλωθεί στους λεμφαδένες στη βουβωνική χώρα ή την πύελο, με ή χωρίς εξάπλωση στους λεμφαδένες γύρω από το ορθό (N2 ή N3). Δεν έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένα σημεία (M0).

Στάδιο IV:

Κάθε Τ, κάθε Ν, Μ1

Ο καρκίνος μπορεί να είναι οποιουδήποτε μεγέθους και μπορεί ή δεν μπορεί να έχει εξαπλωθεί σε κοντινά όργανα (κάθε Τ). Μπορεί ή δεν μπορεί να έχει εξαπλωθεί σε γειτονικούς λεμφαδένες (οποιαδήποτε Ν). Έχει εξαπλωθεί σε απομακρυσμένα όργανα ή ιστούς (Μ1).


Πρόληψη του καρκίνου του πρωκτού

Επειδή οι περισσότεροι, πρωκτικοί καρκίνοι προέρχονται από μολύνσεις με τον HPV, και δεδομένου ότι το εμβόλιο HPV πριν από την έκθεση στον HPV προλαμβάνει τις μολύνσεις από ορισμένα στελέχη του ιού έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τη συχνότητα εμφάνισης των δυνητικά προκαρκινικών αλλοιώσεων, άρα ο HPV εμβολιασμός μπορεί να μειώσει τη συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου του πρωκτού. Το εμβόλιο Gardasil χρησιμοποιείται για την πρόληψη του καρκίνου του πρωκτού και τις προκαρκινικές βλάβες σε άνδρες και γυναίκες ηλικίας 9 έως 26 ετών. Το εμβόλιο χρησιμοποιείται και στην πρόληψη του τραχήλου της μήτρας, του αιδοίου, του κόλπου και του καρκίνου, και των συναφών βλαβών που προκαλούνται από τους τύπους HPV 6, 11, 16, και 18 στις γυναίκες. 


Διάγνωση και προσυμπτωματικος έλεγχος για καρκίνο του πρωκτού

Το πρωκτικό τεστ Παπ είναι παρόμοιο με εκείνο που χρησιμοποιούνται στην εξέταση για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την έγκαιρη ανίχνευση του πρωκτικού καρκίνου σε άτομα υψηλού κινδύνου. Απαιτείται  προσυμπτωματικός έλεγχος για καρκίνο του πρωκτού σε HIV-θετικά άτομα.

Σε θετικά τεστ Παπ πρωκτού σε άντρες και γυναίκες γίνεται πρωκτοσκόπηση.

Απεικονιστικός έλεγχος με μαγνητική ή PET CT SCAN γίνεται για έλεγχο για μεταστατική νόσο.


Θεραπεία καρκίνου του πρωκτού

Τοπική νόσος

Το καρκίνωμα-in-situ) είναι πρωκτική ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία και μπορεί να αφαιρεθεί με ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους όπως με φωτοπηξία. 

Ο καρκίνος του πρωκτού παλαιότερα θεραπευόταν με χειρουργική επέμβαση, και σε πρώιμο στάδιο της νόσου (δηλ, εντοπισμένο καρκίνο του πρωκτού χωρίς μετάσταση στους βουβωνικούς λεμφαδένες) και η χειρουργική επέμβαση ήταν συχνά θεραπευτική. Η δυσκολία με τη χειρουργική επέμβαση είναι η αναγκαιότητα της αφαίρεσης του εσωτερικού και εξωτερικού σφιγκτήρα του πρωκτού, με συνακόλουθη ακράτεια κοπράνων. Για το λόγο αυτό, πολλοί ασθενείς με καρκίνο του πρωκτού απαιτούσαν μόνιμη κολοστομία. Αυτή η χειρουργική επέμβαση με προσθιοπίσθια προσέγγιση ήταν θεραπευτική μόνο στο 50% των ασθενών και είχε υψηλή θνησιμότητα.

Σήμερα η τοπική εξαίρεση γίνεται σε ασθενείς με μικρούς όγκους καλά διαφοροποιημένους και γίνεται με χειρουργικές διαδικασίες όμοιες με της αιμορροϊδεκτομής.

Σήμερα γίνεται χημειοθεραπεία και ακτινοβολία θεραπεία για τη μείωση της αναγκαιότητας της χειρουργικής επέμβασης και τη διατήρηση του πρωκτικού σφιγκτήρα, και επομένως βελτίωση της ποιότητας της ζωής μετά την οριστική θεραπεία. Η επιβίωση και η θεραπεία  είναι εξαιρετικές, και πολλοί ασθενείς ζουν με έναν λειτουργικό σφιγκτήρα. Μερικοί ασθενείς αναπτύσσουν  ακράτεια κοπράνων μετά τη συνδυασμένη χημειοθεραπεία και ακτινοβολία. Οι συχνές βιοψίες για τεκμηρίωση της υποχώρησης της νόσου μετά από την χημειοθεραπεία και την ακτινοβολία δε συνιστώνται πια.

Χημειοθεραπεία γίνεται με συνεχή έγχυση 5-FU για τέσσερις ημέρες με bolus μιτομυκίνη που δίδεται ταυτόχρονα με την ακτινοβολία, με 5ετή επιβίωση 65%.

5-FU και σισπλατίνη συνιστώνται για τον μεταστατικό καρκίνο του πρωκτού.

Η μεταστατική νόσος ή η υποτροπιάζουσα του καρκίνου του πρωκτού

10 έως 20% των ασθενών που είναι σε θεραπεία για καρκίνο του πρωκτού θα αναπτύξουν μακρινό μεταστατική νόσο μετά τη θεραπεία. Ο μεταστατικός ή υποτροπιάζοντας καρκίνος του πρωκτού είναι δύσκολο να θεραπευθεί, και συνήθως, απαιτεί χημειοθεραπεία. Η ακτινοβολία χρησιμοποιείται, επίσης, για να μετριάσει τα συμπτώματα. Η χημειοθεραπεία που χρησιμοποιείται, συνήθως, είναι παρόμοια με αυτή που χρησιμοποιείται σε άλλα εκ πλακωδών κυττάρων επιθηλιακά νεοπλάσματα, όπως πλατίνα, ανθρακυκλίνες (δοξορουβικίνη), και αντιμεταβολίτες όπως 5-FU και capecitabine ή ταξόλη και καρμποπλατίνη, μαζί με 5-FU. Η διάμεση επιβίωση για τους ασθενείς με απομακρυσμένες μεταστάσεις κυμαίνεται από 8-34 μήνες. 

Σε ασθενείς με καρκίνο του πρωκτού και AIDS σε CD4 περισσότερα από 200/mm3 x 109/L γίνεται συνδυασμένη θεραπεία, εφόσον δεν έχουν συμπτώματα και σημεία της νόσου HIV, αλλιώς γίνονται μειωμένες δόσεις ακτινοβολίας και χημειοθεραπείας.

Περιστατικά πλήρους ίασης αναφέρονται μετά από τοπικές εγχύσεις 5-FU, και τοπική εφαρμογή ιμικουιμόδης - imiquimod που είναι ένας τοπικός ανοσοτροποποιητής (Immune Response Modifier – IRM) με έναν μοναδικό μηχανισμό δράσης. 

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο πρωκτού, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα

Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

Πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας

Πρόληψη καρκίνου του δέρματος

Νόσος του Bowen

Μυρμηγκιές

Εκστρατεία ενημέρωσης για τον HPV

Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

Κρέμα Aldara

Καρκίνος αιδοίου

Για όσους έχουν κονδυλώματα πρωκτού

Συνταγές για να απαλλαγείτε από τις κρεατοελιές

Οι υπότυποι του βασικοκυτταρικού καρκινώματος 

Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

Κνησμός πρωκτού

www.emedi.gr

 

 

 

 

Διαβάστηκε 4949 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 01 Ιουνίου 2021 19:58
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Είναι τελικά ασφαλές ο εμβολιασμός HPV; Είναι τελικά ασφαλές ο εμβολιασμός HPV;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το εμβόλιο HPV

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) είναι ένας μικρός σε μέγεθος DNA ιός με περισσότερους από 200 τύπους, από τους οποίους οι 40 περίπου μεταδίδονται, κυρίως, μέσω σεξουαλικής δραστηριότητας και ταξινομούνται σε χαμηλού και υψηλού κινδύνου, ανάλογα με τη συσχέτισή τους με την ανάπτυξη καρκίνου.

    Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί μέσω επαφής με το δέρμα ή μέσω σεξουαλικής δραστηριότητας.

    Αν και ο HPV συχνά υποχωρεί μόνος του, ορισμένοι τύποι μπορεί να προκαλέσουν από κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων έως καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

    Υψηλού κινδύνου θεωρούνται οι τύποι 16, 18, 31 κ.ά γιατί σχετίζονται με την εμφάνιση καρκίνου τραχήλου μήτρας, καρκίνου κόλπου, καρκίνου αιδοίου, καρκίνου πέους, καρκίνου πρωκτού, καρκίνου ουροδόχου κύστεως καρκίνου στοματοφάρυγγα, καρκίνου κεφαλής και τραχήλου, καρκίνου οισοφάγου, καρκίνου λάρυγγα και καρκίνου στοματικής κοιλότητας.

    Χαμηλού κινδύνου θεωρούνται οι τύποι 6, 11, 40, 42 κ.ά που σχετίζονται, κυρίως, με τα πρωκτογεννητικά κονδυλώματα και τα θηλώματα στο στόμα και στην ανώτερη αναπνευστική οδό.

    Το εμβόλιο HPV είναι ένα εμβόλιο που μπορεί είναι εγκεκριμένο για προστασία για παιδιά και ενήλικες από ασθένειες που σχετίζονται με τον HPV.

    Συνιστάται στους νέους να λαμβάνουν το εμβόλιο σε ηλικία περίπου 11 ή 12 ετών. Αυτό διασφαλίζει ότι προστατεύονται από τον HPV πριν είναι πιθανό να έχουν έκθεση στον ιό. Το εμβόλιο μπορεί να γίνει μέχρι την ηλικία των 45 ετών.

    Τα τελευταία 20 χρόνια για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη καρκίνου από HPV έχει αναπτυχθεί εκτός από εμβόλιο εναντίον της HPV μόλυνσης και το μοριακό test (HPV DNA test), που θεωρείται ότι προσφέρει μεγαλύτερη μακροχρόνια προστασία συγκριτικά με το τεστ ΠΑΠ (προσυμπτωματικός έλεγχος καρκίνου)

    Και τα αγόρια και οι άνδρες μπορούν να μολυνθούν από τον HPV και να εμφανίσουν κονδυλώματα, καρκίνο πρωκτού, καρκίνο πέους, καρκίνο ουροδόχου κύστεως, καρκίνο στοματοφάρυγγα, καρκίνο λάρυγγα, καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, και καρκίνο στοματικής κοιλότητας. Συνιστάται ο εμβολιασμός των αγοριών μέχρι την ηλικία 26 ετών και των ανδρών μέχρι την ηλικία των 45 ετών.

    Το εμβόλιο HPV μπορεί να προστατεύσει από τους τύπους HPV 16 και 18, και οι δύο μπορούν να οδηγήσουν σε ορισμένους καρκίνους.

    Ορισμένα εμβόλια μπορούν, επίσης, να προστατεύσουν από στελέχη που είναι γνωστό ότι προκαλούν κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.

    Τρία εμβόλια είναι γνωστά για την προστασία από τον HPV. Αυτά τα εμβόλια είναι τα Gardasil, Gardasil 9 και Cervarix. Κάθε ένα περιλαμβάνει μια σειρά από δύο ή τρεις ενέσεις σε έναν μυ σε διάστημα έξι μηνών, ανάλογα με την ηλικία.

    Από το 2016, το μόνο εμβόλιο που χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ είναι το Gardasil 9. Το Gardasil 9 στοχεύει στους περισσότερους τύπους HPV από τα τρία εμβόλια. Για να επωφεληθείτε πλήρως από το εμβόλιο, είναι απαραίτητο να λάβετε όλες τις ενέσεις.

    Κάθε ένα από αυτά τα εμβόλια προστατεύει από τους τύπους 16 και 18 του HPV. Αυτοί οι δύο τύποι θεωρούνται λοιμώξεις υψηλού κινδύνου επειδή μπορούν να οδηγήσουν σε καρκίνο.

    Το εμβόλιο Gardasil προστατεύει, επίσης, από τα στελέχη 6 και 11. Αυτά τα δύο στελέχη είναι γνωστό ότι προκαλούν κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.

    Βασικά, αυτά είναι τα κύρια πλεονεκτήματα του εμβολίου HPV: Μπορεί να προστατεύσει από καρκίνο και κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.

    HPV vaccine 2

    Έχει το εμβόλιο HPV παρενέργειες ή άλλα μειονεκτήματα;

    Μειονεκτήματα

    Το εμβόλιο HPV μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες.

    Το εμβόλιο HPV προστατεύει από ορισμένους τύπους καρκίνων που σχετίζονται με τον HPV, αλλά όχι όλους.

    Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν:

    Πόνος ή πρήξιμο στο σημείο της ένεσης

    Ελαφρύς πυρετός

    Πονοκέφαλος

    Κούραση

    Μυϊκοί πόνοι

    Πόνος στις αρθρώσεις

    Λιποθυμία

    Ναυτία

    Έμετος

    Πόνος στην κοιλιά

    Διάρροια

    Μπορεί να δημιουργήσει παρενέργειες μακροπρόθεσμο στη γονιμότητα και να αυξήσει τον κίνδυνο για έρπητα γεννητικών οργάνων

    Τα εμβόλια δεν προστατεύουν από άλλες σεξουαλικώς μεταδιδόμενες λοιμώξεις (ΣΜΝ) ούτε θεραπεύουν υπάρχουσες ασθένειες ή λοιμώξεις που σχετίζονται με τον HPV.

    Θα χρειαστεί ακόμα να χρησιμοποιήσετε προφυλακτικά ή άλλες μεθόδους φραγμού κατά τη διάρκεια του σεξ για να αποτρέψετε τη μόλυνση ή τη μετάδοση ΣΜΝ.

    HPV vaccine 3

    Διάφοροι παράγοντες που μπορούν να σας θέσουν σε αυξημένο κίνδυνο να προσβληθείτε από τον HPV

    Σεξ χωρίς προφυλακτικό ή άλλη μέθοδο φραγμού

    Πολλαπλοί σεξουαλικοί σύντροφοι

    Πληγές ή σκασμένο δέρμα

    Επαφή με μεταδοτικά κονδυλώματα

    Το κάπνισμα που αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα

    Το εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα

    Μια διατροφή χαμηλή σε σημαντικές βιταμίνες, μέταλλα και άλλα θρεπτικά συστατικά

    Ευτυχώς, πολλοί από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου μπορούν να ελεγχθούν, για όσους δεν θέλουν να κάνουν το εμβόλιο.

    HPV VACCINE 5

    Άλλοι τρόποι πρόληψης του HPV εκτός από το εμβόλιο

    Χρησιμοποιήστε προφυλακτικά ή άλλες μεθόδους φραγμού κατά τη διάρκεια του σεξ. 

    Για τις γυναίκες: Πραγματοποιήστε συστηματικούς ελέγχους για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Οι γιατροί μπορούν να διαπιστώσουν μη φυσιολογικές κυτταρικές αλλαγές σε γυναίκες ηλικίας 21 έως  έως 65 ετών με τακτικές εξετάσεις καρκίνου του τραχήλου της μήτρας που γίνονται μέσω τεστ Παπανικολάου.

    Διατηρήστε μια υγιεινή διατροφή. Η ανεπάρκεια φυλλικού οξέος συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο από λοίμωξη από HPV. Η υψηλή πρόσληψη φυτικών θρεπτικών συστατικών (συμπεριλαμβανομένης της βιταμίνης C) συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο προκαρκινικών κυττάρων του τραχήλου της μήτρας.

    Αν και ο HPV γενικά εξαφανίζεται μόνος του, ορισμένα στελέχη του ιού μπορούν, πολύ σπάνια, να εξελιχθούν σε πιο σοβαρές καταστάσεις, όπως ο καρκίνος.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    HPV VACCINE 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ακροχορδώνες του πέλματος

    Θηλώματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Μπορούν τα εμβόλια να προκαλέσουν καρκίνο;

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα εμβόλια

    Κνησμός αιδοίου

    Αυξάνουν τα εμβόλια τον κίνδυνο για καρκίνο;

    Δευτερογενής πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο τραχήλου μήτρας

    Όλες οι αιτίες για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως

    Καρκίνος πρωκτού

    Καρκίνος οισοφάγου

    Διογκωμένος κακοήθης λεμφαδένας τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ρινοφάρυγγα

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Πότε πρέπει να κάνετε τεστ Παπ

    Προφυλακτικό που κάνει διάγνωση αφροδισίων νοσημάτων

    Καρκίνος του στόματος

    Απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας

    Τραχηλίτιδα

    Ερμηνεία των αποτελεσμάτων του τεστ παπ

    Τα μυστικά του στοματικού έρωτα

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας

    Η διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου μήτρας

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    Test Pap υγρής φάσης

    Cobas® 4800 HPV Τest

    Ασφαλές το εμβόλιο έναντι του ιού HPV

    Το εμβόλιο HPV

    Καρκίνος αιδοίου

    Για όσους έχουν κονδυλώματα πρωκτού

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    HPV εμβόλιο και σε ενεργές σεξουαλικά γυναίκες

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

    Κρέμα Aldara

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Όγκοι οισοφάγου Όγκοι οισοφάγου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους του οισοφάγου

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκοι οισοφάγου

    • Καρκινώματα - εξορμώμενα από τον οισοφάγο (πρωτοπαθή) που συνήθως εμφανίζονται στο κατώτερο τριτημόριο του οισοφάγου διηθώντας το θώρακα.

    Τύποι: επιδερμοειδές καρκίνωμα, αδενοκαρκίνωμα. Τη στιγμή της διάγνωσης, το 80% έχει μεταστάσεις στους λεμφαδένες του τραχήλου, στο μεσοθωράκιο ή στην κοιλιά 

    • Καλοήθη νεοπλάσματα - σπάνια.

    Τύποι: λειομύωμα (το πιο συχνό, μπορεί να είναι πολυεστιακό αλλά η πρόγνωση είναι άριστη), θήλωμα και ινοαγγειακοί πολύποδες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: > 50 χρόνων (μέγιστη συχνότητα στις ηλικίες 50-60)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    • Προοδευτική δυσφαγία στα στερεά τις τελευταίες εβδομάδες ή μήνες
    • Ταχεία απώλεια βάρους 
    • Ερυγές και εισροφήσεις συχνά (ειδικά τη νύχτα)
    • Καχεξία
    • Υπερκλείδια λεμφαδενοπάθεια 
    • Απόφραξη οισοφάγου 
    • Λόξυγγας
    • Βήχας 
    • Βραχνάδα
    • Πληκτροδακτυλία

    ΑΙΤΙΑ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Άγνωστα. Οι περισσότεροι καρκίνοι του οισοφάγου είναι πρωτοπαθείς αλλά μερικές φορές μεθίστανται εκεί από άλλες περιοχές του σώματος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Κάπνισμα 
    • Κατάχρηση οινοπνεύματος 
    • Όγκοι κεφαλής/αυχένα 
    • Αζωτούχες ενώσεις στις τροφές 
    • Ινώδεις δακτύλιοι 
    • Αχαλασία
    • Τύλωση 
    • Σύνδρομο Plummer-Vinson (αναιμία και οισοφαγική μεμβράνη)
    • Συνυπάρχουν καρκίνωμα στόματος/φάρυγγος
    • Μεταπλασία τύπου Barrett (αναπτύσσεται στο 10-40% των ασθενών με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση)
    • Δυσαπορρόφηση
    • Έκθεση σε ακτινοβολία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Καλοήθης καταστάσεις αχαλασίας-δυσφαγίας
    • Καλοήθεις όγκοι οισοφάγου 
    • Διαταραχές κινητικότητας του οισοφάγου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Βιοψία ή επίχρισμα κυττάρων του όγκου 
    • Αναιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Εντόπιση: 20% στο άνω τριτημόριο - 30% στο μέσο τριτημόριο, 50% στο κάτω τριτημόριο
    • Υπεγερμένες πλάκες 
    • Εξέλκωση 
    • Ουλές/συμφύσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Οισοφαγοσκόπηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Βαριούχο γεύμα - στενωτική βλάβη
    • Αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία - πολύτιμη για σταδιοποίηση της νόσου 
    • Ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείξει πνευμονίτιδα, πλευριτική συλλογή, απόστημα πνεύμονος
    • Ενδοσκοπική υπερηχοτομογραφία - σταδιοποίηση (περισσότερο ακριβής)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Οισοφαγοσκόπηση με βιοψία - για ακριβή ιστολογική διάγνωση. Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία
    • Κυτταρολογική επιχρίσματος ληφθέντος με ψήκτρα κατά την ενδοσκόπηση (> 95% θετική)
    • Βρογχοσκόπηση - διαταραχή της αρχιτεκτονικής του βρογχικού τοιχώματος, άμβλυνση του διχασμού των βρόγχων ή ενδοβρογχικός όγκος 
    • Όταν διαγνωσθεί ο όγκος, απαιτούνται εξετάσεις ηπατικών ενζύμων, υπερηχοτομογραφία/αξονική τομογραφία κοιλίας, για αναζήτηση ηπατικών μεταστάσεων 
    • Ενδοσκόπηση υπερηχοτομογραφία είναι περισσότερο ευαίσθητη για την εκτίμηση τοπικής επέκτασης του όγκου

    fc32da

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Νοσηλεία 
    • Νοσηλεία στο σπίτι ή υπηρεσίες αυξημένης φροντίδας μετά τη ριζική θεραπεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ανακουφιστικές θεραπευτικές προσεγγίσεις περιλαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα: χειρουργική αφαίρεση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία, φωτοπηξία laser, φωτοδυναμική θεραπεία, ογκοΥπερθερμία, διαστολές οισοφάγου, τοποθέτηση ενδοαυλικών προθέσεων τύπου δακτυλίου για διαστολή αυλού (stents) ή συνδυασμό αυτών των μεθόδων. Η ειδική επιλογή θα εξαρτηθεί από την έκταση του όγκου και τα συμπτώματα, καθώς και την κατάσταση υγείας του ασθενούς
    • Στην πλειοψηφία τους οι όγκοι είναι ανεγχείρητοι τη στιγμή της διάγνωσης
    • Σημαντική η σταδιοποίηση πριν σχεδιασθεί η θεραπευτική προσέγγιση 
    • Οι ουλώδεις στενώσεις πρέπει να διαστέλλονται 
    • Πριν από τη χειρουργική θεραπεία χρειάζεται διαιτητική και πνευμονολογική/αναπνευστική προετοιμασία, π.χ. σίτιση μέσω γαστρικού καθετήρα και αναπνευστική φυσιοθεραπεία
    • Οι ενδοαυλικές προσθέσεις του οισοφάγου θα προταθούν για τους ασθενείς στους οποίους άλλες ανακουφιστικές μέθοδοι θεραπείας έχουν αποτύχει

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάλογα με την ικανότητα του ασθενούς

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μαλακή έως υγρή τροφή
    • Συμπληρώματα διατροφής υψηλής θερμιδικής αξίας (συνήθως υγρής μορφής)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Χημειοθεραπεία σε επιλεγμένα περιστατικά
    • Αναλγητικά
    • Αντιόξινα, ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων ή αναστολείς αντλίας πρωτονίων όταν συνυπάρχει συμπτωματολογία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης 
    • Μετοκλοπραμίδη ή σισαπρίδη εάν συνυπάρχει γαστροπάρεση (συχνά παρανεοπλασματικής αιτιολογίας)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξατομικεύεται, ώστε να παρακολουθείτε τα αποτελέσματα της προεγχειρητικής και της μετεγχειρητικής θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή καπνίσματος, κατάχρησης αλκοόλ, διαβρωτικών χημικών 
    • Ενδοσκοπική επισκόπηση των ατόμων υψηλού κινδύνου (αυτών με οισοφάγο τύπου Barrett ή με καρκίνους κεφαλής/τραχήλου)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μεταστάσεις σε πρόσθιους τραχηλικούς, υπερκλείδιους, υποδιαφραγματικούς λεμφαδένες, ήπαρ, πνεύμονες
    • Επιπλοκές από τις χειρουργικές επεμβάσεις (διαρροές αναστομώσεων, συρίγγια, εμπύημα, κακή σίτιση)
    • Οισοφαγική διάτρηση, συμφύσεις, συρίγγια, οισοφαγίτιδα, πνευμονίτιδα, μυελίτιδα και πνευμονική ίνωση μπορούν να συμβούν ως αποτέλεσμα της ακτινοθεραπείας
    • Τοξικότητα της χημειοθεραπείας - ναυτία, έμετος, αλωπεκία, γαστρεντερίτιδα, καταστολή αιμοποιητικού και ανοσολογικού συστήματος
    • Οι προσθετικοί σωλήνες μπορούν να αποφραχθούν ή να μετατοπισθούν 
    • Εισρόφηση από οισοφαγική απόφραξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνολικά 5ετής επιβίωση 5%. Στο επιδερμοειδές καρκίνωμα με μη προσβεβλημένους λεμφαδένες 15-20%
    • Η συχνότητα θανάτων μετά χειρουργική εκτομή ή παράκαμψη φτάνει το 10-15%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μεταπλασία Barrett
    • Καρκίνος κεφαλής/τραχήλου
    • Αχαλασία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Περισσότερο συχνοί σε άνδρες πάνω από 60 ετών

    Άλλα:

    • Ασύνηθες κάτω από τα 50
    • Η ηλικία δεν επηρεάζει τους τρόπους θεραπείας οι οποίοι είναι δεδομένοι
    • Η συμπτωματική θεραπεία απαιτεί διόρθωση των δόσεων για πολύ νέους και πολύ ηλικιωμένους

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις για τους όγκους οισοφάγου με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τους όγκους οισοφάγου, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Esophageal Cancer 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    ΟγκοΥπερθερμία

    Καρκίνος οισοφάγου

    Οισοφάγος Barrett

    Ενδοσκοπική υπερηχογραφία

    Γαστροσκόπηση

    www.emedi.gr

     

  • Αληθής πολυερυθραιμία Αληθής πολυερυθραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αληθή πολυερυθραιμία

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Αληθής πολυερυθραιμία ή αληθής πολυκυτταραιμία ή ερυθροκυττάρωση είναι μία αιματολογική κακοήθης διαταραχή ενός κυτταρικού κλώνου με υπερβολική αύξηση της παραγωγής της ερυθράς, της μυελώδους και της μεγακαρυωτικής σειράς στο μυελό των οστών.

    Είναι μια μυελοϋπερπλαστική διαταραχή 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία και μετά, μέσο όρος είναι τα 60 χρόνια (εύρος 15-90)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    • Τα πρώιμα στάδια μπορεί να μην παράγουν συμπτώματα
    • Κεφαλαλγίες
    • Εμβοές 
    • Ίλιγγος
    • Θαμπή όραση
    • Επίσταξη 
    • Αυξημένη γλοιότητα αίματος 
    • Αυτόματοι μώλωπες 
    • Αιμορραγία ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα 
    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Θρομβωτικά επεισόδια αρτηριών και φλεβών 
    • Κνησμός
    • Εφίδρωση 
    • Απώλεια βάρους 
    • "Πληθώρα" (κόκκινο βαθύ μπλε χρώμα σε πρόσωπο, χέρια, πόδια)
    • Σπληνομεγαλία
    • Υπεραιμία
    • Άλγος στα οστά (πλευρές και στέρνο)
    • Ευαισθησία στα οστά (πλευρές και στέρνο)

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    Άγνωστα, η καταγωγή και των τριών σειρών αιμοποιητικών κυττάρων είναι μονοκλωνική 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    • Εβραϊκή καταγωγή (μπορεί να έχει αυξημένη συχνότητα)
    • Οικογενειακό ιστορικό (σπάνια)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Δευτεροπαθείς πολυερυθραιμίες 
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες 
    • Σχετική πολυερυθραιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Δοκιμασίες που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της ιδιοπαθούς πολυερυθραιμίας:

    • Α1: αυξημένη ολική μάζα ερυθρών - γυναίκες ≥ 32 mL/kg, άνδρες ≥ 36 mL/kg
    • A2: φυσιολογικός κορεσμός Ο2 (≥ 92%)
    • Α3: σπληνομεγαλία
    • Β1: αιμοπετάλια > 400.000 μL
    • B2: Λευκοκυττάρωση > 12.000 μL
    • B3: Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση λευκοκυττάρων 
    • Β4: Αυξημένη Β12 ορού ή αυξημένη ικανότητα δέσμευσης ακόρεστης Β12 (UB12CB)

    Η διάγνωση είναι αποδεκτή με τους ακόλουθους συνδυασμούς:

    • Α1 + Α2 + Α3
    • Α1 + Α2 + οποιαδήποτε 2 από την κατηγορία Β (η σπληνομεγαλία είναι απούσα σε περίπου 25% των ασθενών)

    Άλλα εργαστηριακά ευρήματα:

    • Υπερουριχαιμία 
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Αυξημένο επίπεδο ισταμίνης του αίματος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα διουρητικά μπορεί να προκαλέσουν σχετική πολυερυθραιμία 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υπερβολική χρήση αλκοόλ ή καπνού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πληθωρική υπεραιμία σε όλα τα όργανα και τους ιστούς 
    • Τα μεγαλύτερα αγγεία περιέχουν παχύρρευστο, αυξημένης γλοιότητας αίμα 
    • Τα κολποειδή του σπλήνα είναι γεμάτα ερυθρά αιμοσφαίρια 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Αναρρόφηση μυελού των οστών (υπερπλασία ερυθροκυττάρων, κενές αποθήκες σιδήρου), και βιοψία (ίνωση κατά τη "φάση εξάντλησης" της νόσου)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπολογιστική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - σπληνομεγαλία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία μυελού των οστών - υπερπλασία και πολλαπλασιασμός όλων των κυτταρικών σειρών του μυελού

     21

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εξατομικευμένος χειρισμός είναι απαραίτητος. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - ηλικία, διάρκεια της νόσου, φαινότυπος της νόσου, επιπλοκές, δραστηριότητα της νόσου
    • Σήμερα η αφαίμαξη είναι το στήριγμα της θεραπείας. Πέρα απ' αυτό, διαφορές υπάρχουν, ανάμεσα στις αυθεντίες στο θέμα, σχετικά με τη χρήση και την αποτελεσματικότητα της μυελοκαταστολής 

    Αφαίμαξη:

    • Για να μειωθεί ο αιματοκρίτης περίπου στο 45%
    • Γίνεται με συχνότητα 2 ή 3 ημερών, μέχρι να επιτευχθεί φυσιολογικός αιματοκρίτης. Αφαιμάξεις των 250-500 m/L. Μείωση σε 250-350 m/L σε ηλικιωμένους ασθενείς ή ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο
    • Πιθανότητες σύγχρονης θεραπείας π.χ. κάποια μορφή καταστολής μυελού, ραδιενεργός φωσφόρος (σε ηλικιωμένους ασθενείς). Καλύτερα να μη γίνονται
    • Η αφαίμαξη επαναλαμβάνεται, όπως χρειάζεται για συντήρηση
    • Αν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχθεί την αφαίμαξη - χημειοθεραπεία (η υδροξυουρία είναι ο λιγότερο μεταλλαξιογόνος παράγοντας) ή θεραπεία με ακτινοβολίες. Καλύτερα να μη γίνονται

    Άλλη θεραπεία:

    • Ενυδάτωση 
    • Θεραπεία κνησμού 
    • Χειριστείτε τις θρομβωτικές ή αιμορραγικές επιπλοκές, το ίδιο όπως σε μη πολυερυθραιμικό ασθενή 
    • Θεραπεία μείωσης ουρικού οξέος 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Η δίαιτα για αφαίμαξη θα προκαλέσει παράλογη όρεξη, που θα οδηγήσει σε λαχτάρα για τραγανιστά πράσινα λαχανικά (μαρούλι, σέλινο) και πάγο.

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συντήρηση εφ' όρου ζωής 
    • Προσέξτε για επιπλοκές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βοηθητικά:

    • Αλλοπουρινόλη 300 mg/ημέρα για μείωση του ουρικού οξέως 
    • Κυπροεπταδίνη για τον κνησμό, 4-16 mg όπως χρειάζεται 
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων ή αντιόξινα για υπεροξύτητα γαστρεντερικού

    Καταστολή μυελού:

    • Ραδιενεργός φωσφόρος
    • Χλωραμβουκίλη ή βουσουλφάνη ή υδροξυουρία (αλκυλιωτικοί παράγοντες)
    • Η χρήση μικρής δόσης ασπιρίνης είναι αμφισβητούμενη λόγω του κινδύνου αιμορραγίας 
    • Ιντερφερόνη άλφα-2β 
    • Ruxolitinib 

    Καλύτερα να μη γίνεται καταστολή μυελού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συχνή κατά την αρχή της θεραπείας μέχρι να επιτευχθεί ικανοποιητικός αιματοκρίτης
    • Παρακολουθείτε συχνά τον αιματοκρίτη και κάντε αφαίμαξη, όταν χρειάζεται 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κανένα γνωστό προληπτικό μέτρο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λίθοι ουρικού οξέος 
    • Δευτεροπαθής ουρική αρθρίτιδα
    • Αγγειακές θρομβώσεις (κύρια αιτία θανάτου)
    • Μετάπτωση σε λευχαιμία
    • Αιμορραγία
    • Πεπτικό έλκος 
    • Αυξημένος κίνδυνος για επιπλοκές και θνησιμότητα σε χειρουργικές διαδικασίες. Εκτιμήστε τους κινδύνους - οφέλη και βεβαιώστε τον πλέον ευνοϊκό έλεγχο της διαταραχής πριν οποιαδήποτε προαιρετική χειρουργική διαδικασία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μέση επιβίωση χωρίς θεραπεία 6-18 μήνες μετά τη διάγνωση 
    • Επιβίωση ως 10 χρόνια με θεραπεία 
    • Μερικοί ασθενείς ζουν χωρίς συμπτώματα, για 20 ή περισσότερα χρόνια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Budd-Chiari
    • Θρόμβωση μεσεντέριας αρτηρίας 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνιο σ' αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Αφαιμάξεις και άλλες θεραπείες πρέπει να προσαρμοστούν σε ασθενείς πάνω από 70 χρονών

    ΚΥΗΣΗ

    Θεραπεύστε μόνο με αφαίμαξη 

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Polycythemia Vera

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θρομβοκυττάρωση

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μυελοσκλήρυνση

    Χολερυθρίνη αίματος

    Ουρικό οξύ αίματος

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρόωρη αποκόλληση πλακούντα

    Πρώιμη αποκόλληση του κατά τα άλλα φυσιολογικά εμφυτευμένου πλακούντα.

    Βαθμός Ι κατά Sher: ελάχιστη ή καθόλου αιμορραγία, ανιχνεύεται ως πήγμα όπισθεν του πλακούντα (οπισθοπλακουντιακό αιμάτωμα) μετά τη γέννηση βιώσιμου εμβρύου.

    Βαθμός ΙΙ κατά Sher: βιώσιμο έμβρυο με αιμορραγία και παθολογικά ευαίσθητη, ευερέθιστη μήτρα.

    Βαθμός ΙΙΙ κατά Sher: τύπος Α με νεκρό έμβρυο, χωρίς διαταραχές της πηκτικότητας, τύπος Β με νεκρό έμβρυο με διαταραχές της πηκτικότητας, τύπος Β με νεκρό έμβρυο με διαταραχές της πηκτικότητας (περίπου 30% του βαθμού ΙΙΙ)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό/Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες τεκνοποιΐας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Αιμορραγία 3ου τριμήνου από τον κόλπο, μεγαλύτερη από ένα ταμπόν την ώρα
    • Οσφυαλγία, κοιλιακό άλγος 
    • Μητρικές συσπάσεις, ευαισθησίες και/ή υπερτονία 
    • Η απώλεια αίματος μπορεί να αποκρυφθεί, κλινικά σημεία shock μπορεί να προεξάρχουν της εκτιμούμενης απώλειας αίματος
    • Εφ' όσον ο όγκος αίματος αυξάνεται κατά την κύηση, η απώλεια όγκου αίματος μπορεί να υπερβεί το 30% πριν εμφανιστούν σημεία shock ή υποβαλαιμίας. Τα ζωτικά σημεία μπορεί να διατηρηθούν ακόμη και σε σημαντική απώλεια 
    • Μικρή διαφορική πίεση, αυξημένη διαστολική, θετική δοκιμασία Tilt, ορθοστατικές αλλοιώσεις ή ταχυκαρδία, μπορεί να είναι ήπια, σημεία μείωσης του όγκου του αίματος
    • Δυσκολία στην ακρόαση των καρδιακών τόνων, ή ψηλάφησης του εμβρύου μέσω μιας μαλακής (ευαίσθητης), τεταμένης (σπαστικής), ευερέθιστης μήτρας με αιμορραγικό αμνιακό υγρό
    • Συχνά συνεχής πόνος με ή χωρίς συσπάσεις 
    • Σε πλήρη αποκόλληση μπορεί να βρεθεί παύση συστολών μη ευαίσθητης μήτρας 

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Τραύμα ποικίλης έκτασης (βαθμού σοβαρότητας) κυρίως αμβλύ κοιλιακό τραύμα με εξωτερική τοποθέτηση του πλακούντα στην κοιλιά, τα εξωτερικά σημεία του τραύματος μπορεί να είναι άσχετα (ανάρμοστα) με τον τραυματισμό του εμβρύου 
    • Αιφνίδια αποσυμπίεση της υπερδιατεταμένης μήτρας, όπως σε υδράμνιο ή δίδυμη κύηση
    • Χρήση και κατάχρηση κοκαΐνης 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Κάπνισμα μητέρας, κυρίως, πάνω από ένα πακέτο/ημέρα
    • Πολυτόκος 
    • Κατάχρηση οινοπνεύματος
    • Βραχεία ομφαλίδα 
    • Υπέρταση, της κύησης και χρόνια
    • Προηγούμενη αποκόλληση
    • Αυξημένος κίνδυνος εάν υπάρχει υπέρταση και τεκνοποιήσεις πάνω από τρεις
    • Πρόωρη ρήξη υμένων κυρίως αν η αιμορραγία εμφανίζεται κατά το μέσο της διάρκειας παρατήρησης - 5%
    • Κολπική αιμορραγία πριν την αυτόματη ρήξη μεμβρανών (απόρριψη υμένων) - 25%

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ρήξη μήτρας, πρόδρομος πλακούντας, πρόδρομα αγγεία, σημαντική αιμορραγία, δείχνουν αίτια από τον τράχηλο και τον κόλπο (π.χ. χλαμύδια ή γονόρροια με εύθρυπτο αιματηρό τράχηλο), μάζες, άλλες επώδυνες καταστάσεις (π.χ. σκωληκοειδίτιδα, πυελονεφρίτιδα και τοκετός)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τύπος αίματος Rh - Coombs
    • Γενική αίματος (Complete Blood Count) με αριθμό αιμοπεταλίων)
    • Χρόνος προθρομβίνης (PT)
    • Eπίπεδα ινωδογόνου
    • Διασταύρωση αίματος τουλάχιστον τρεις μονάδες 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Αυτά που επηρεάζουν τους παράγοντες πήξης
    • Αντι-Rh-σφαιρίνη λιγότερο από 12 εβδομάδες πριν, μπορεί να επηρεάσει τη δοκιμασία αντισωμάτων 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Επίπεδα ινωδογόνου, φτάνουν σε 350-550 mg/dL στο 3ο τρίμηνο και πρέπει να πέσουν σε 100-150 mg/dl πριν αυξηθεί ο ΡΤΤ
    • Προϊόντα διάσπασης ινώδους είναι αυξημένα στην κύηση και επομένως δεν είναι ιδιαίτερα βοηθητικά στον προσδιορισμό της διάχυτης ενδοαγγειακής πήξης

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Νορμοκυτταρική (νορμόχρωμη) αναιμία με οξεία αιμορραγία
    • Υψηλοί ΡΤ, ΡΤΤ επίπεδα ινωδιγόνου κάτω των 100-150 mg/dl, αιμοπετάλια 20.000-50.000 εάν υπάρχει ΔΕΠ
    • Θετική αντίδραση Kleinhauer-Betke εάν έχει γίνει εμβρυομητρική μετάγγιση 
    • Θετικά αντισώματα, εάν έχει συμβεί Rh απευαισθητοποίηση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Kleinhauer-Betke για εμβρυομητρική μετάγγιση 
    • Έλεγχος πηκτικότητας παρά την κλίνη της ασθενούς, με ερυθρή την κορυφή του σωλήνα με μητρικό αίμα μετά από 7-10 λεπτά - δείχνει διαταραχή πήξης 
    • Apt-test για την προέλευση του εμβρυϊκού αίματος: αναμείξτε κολπικό αίμα με μικρή ποσότητα νερού βρύσης για να προκαλέσετε αιμόλυση, φυγοκεντρείστε για μερικά λεπτά, αναμείξτε ρόδινη αιμοσφαιρίνη, που περιέχει υπερκείμενο υγρό με 1 cc 1% υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) για κάθε 5 cc υπερκείμενου υγρού, αποδίδοντας το χρώμα σε 2 λεπτά με την εμβρυϊκή Hgb να παραμένει ερυθρή και την Hgb ενηλίκου να γίνεται κίτρινη-καφέ
    • Χρώση Wright κολπικού αίματος, ψάξτε για εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως εμβρυϊκής αρχής (προέλευσης)
    • Λόγος Λεκιθίνης/Σφιγγομυελίνης αν υπάρχει περίπτωση καθυστέρησης τοκετού και η διάρκεια της κύησης είναι πρόωρη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αν και οι υπέρηχοι μπορεί να δείξουν σκιερό στους υπερήχους υποπλακουντιακό αιμάτωμα, στρογγυλεμένα όρια πλακούντα, συχνά δεν είναι καθοριστικό, ειδικά σε πρόσθια θέση ή ήπια αποκόλληση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Εξωτερική παρακολούθηση της μήτρας συχνά δείχνει πίεση πάνω από το μέσο όρο και συχνές μικρού εύρους συσπάσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή έως την σταθεροποίηση

    management of placenta abruption1 l

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θυμηθείτε ένα καλό ιστορικό και φυσική εξέταση με προηγούμενο ιατρικό ιστορικό, υπερήχους προηγούμενους αυτής της κύησης, αλλεργίες και ώρα προηγούμενου γεύματος
    • Γενικά, σοβαρή απόρριψη πλακούντα καλύτερα να αντιμετωπίζεται με πρόκληση τοκετού 
    • Στάδιο Ι κατά Sher - σύνηθες πρωτόκολλο τοκετού
    • Στάδιο ΙΙ κατά Sher - ποικίλει ανάλογα με το επείγον της κατάστασης 
    • Στάδιο ΙΙΙ κατά Sher - προτιμότερη η πρόκληση τοκετού, αν η μητέρα είναι σταθερή 
    • Εάν συμβεί τραυματισμός, παρακολουθείστε την ασθενή εντός νοσοκομείου για τουλάχιστον 4 ώρες για στοιχεία εμβρυϊκής προσβολής, απόρριψης, εμβρυομητρικής μετάγγισης 
    • Πρώιμη αποκατάσταση της μητρικής φυσιολογίας για να προστατέψουμε τα μητρικά όργανα και το έμβρυο από μειωμένη εξίδρωση ΔΕΠ
    • Σταθεροποιήστε τα ζωτικά σημεία, διατηρείστε τον Ηt > 30, αποβολή ούρων > 30 cc/ώρα
    • Κλινήρης με εξωτερική παρακολούθηση (απεικόνιση) του εμβρύου και του τοκετού, εάν το έμβρυο είναι βιώσιμο
    • Κρυσταλλική έγχυση ενδοφλέβια με καθετήρα μεγάλου αυλού 16-18, τοποθέτηση κεντρικής γραμμής, μόνο εφ' όσον έχει επιτευχθεί σταθεροποίηση της κατάστασης πήξης 
    • Αν υποψιάζεστε οξείδωση, παρακολουθείστε στη βάση ABC (aspiration biopsy cutology) με αέρια αρτηριακού αίματος (ABG)
    • Παρακολουθείστε το λόγο αιμοσφαιρίνης/αιματοκρίτη (Η/Η) και την κατάσταση πηκτικότητας κάθε 1-2 ώρες 
    • Τοποθετείστε καθετήρα ενδομήτριας πίεσης εφ' όσον το έμβρυο κινδυνεύει λόγω της αυξημένης πίεσης 
    • Ο ρόλος της αμνιοτομής στην πρόληψη της εμβολής από αμνιακό υγρό είναι συζητήσιμος, αλλά θα επιταχύνει τον τοκετό
    • Η τοποθέτηση στην αριστερή πλευρά μπορεί να επαυξήσει τη φλεβική επάνοδο και την καρδιακή παροχή έως 30%
    • Οξυγόνο σε όλους τους ασθενείς εφ' όσον η κατανάλωση οξυγόνου είναι αυξημένη κατά 20% στην κύηση και το έμβρυο  είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο σε ανοξία
    • Εάν υπάρξει τραύμα χωρίς κίνδυνο για τη ζωή της μητέρας - εμβρύου, ή μικρή αποκόλληση ή προωρότητα, μπορεί να παρακολουθηθεί ως εξωτερική ασθενής, βοηθώντας στη μείωση των παραγόντων κινδύνου
    • Μπορεί να χρειαστεί καισαρική τομή μετά τη σταθεροποίηση της μητέρας εάν το έμβρυο είναι βιώσιμο και η κατάσταση επείγουσα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης έως ότου διαγνωσθεί σταθεροποίηση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα έως ότου η κατάσταση σταθεροποιηθεί και αποκλειστεί πιθανότητα καισαρικής τομής 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Σε πρόωρη μέτρια αποκόλληση μην αναγκάζετε τοκετό, ενημερώστε σχετικά με τους κινδύνους και τα αίτια

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΑΠΟΚΟΛΛΗΣΗΣ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οξυγόνο
    • Φυσιολογικός ορός ή διάλυμα Ringer με γαλακτικό οξύ
    • Πλήρες αίμα και συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια για διατήρηση του Ht > 30
    • Για επιτάχυνση του τοκετού μπορεί να χρησιμοποιηθεί ωκυτοκίνη
    • Τοκολυτικά όπως η τερμπουταλίνη ή η ριτοδρίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ήπια πρόωρη αποκόλληση πλακούντα χωρίς κίνδυνο για τη βιωσιμότητα της μητέρας και του εμβρύου 
    • Αντι-Rh-γ-σφαιρίνη σε Rh (-) μητέρες πριν τον τοκετό ή αν ενδείκνυται μετά τον τοκετό
    • Σε θετική δοκιμασία Kleinhauer-Betke, χορήγηση 300 mg αντι-Rh-γ-σφαιρίνης ανά 15 cc μεταγγισθέντος εμβρυϊκού αίματος 
    • Φρέσκο κρύο πλάσμα και αιμοπετάλια σε διαταραχές πήξης εάν ενδείκνυται με κρυοϊζήματα και ινωδογόνο

    Αντενδείξεις: Τα τοκολυτικά πρέπει να κατακρατηθούν σε πρόωρο τοκετό έως ότου αποκλειστεί αποκόλληση πλακούντα και προσδιοριστεί η κατάσταση του εμβρύου 

    • Κύηση 
    • Θρομβοεμβολική νόσος 
    • Προηγούμενη μυοκαρδιακή νόσος 
    • Οιστρογονοεξαρτώμενη κακοήθεια
    • Σοβαρή ηπατική διαταραχή ή νόσος

    Προφυλάξεις: 

    • Διάχυση αίματος μέσα στο μυομήτριο με εξασθένιση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ρήξης της μήτρας σε αυξανόμενες δόσεις ωκυτοκίνης 
    • Τα κρυοϊζήματα και το ινωδογόνο μπορεί να συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης λοίμωξης από μετάγγιση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εάν δεν προκληθεί τοκετός, παρακολουθείστε για ενδομήτρια καθυστέρηση ανάπτυξης 
    • Βλέπετε τακτικά και εκτιμήστε για πρόωρο τοκετό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ελαχιστοποιείστε τους παράγοντες κινδύνου όταν είναι δυνατό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κίνδυνοι μόλυνσης από μετάγγιση, ηπατίτιδα, λοίμωξη με κυτταρομεγαλοϊό, HIV και άλλους 
    • Ευαισθητοποίηση από τα προϊόντα μετάγγισης αίματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 0,5% έως 1% της εμβρυϊκής θνησιμότητας και 30-50% της περιγεννητικής θνησιμότητας 
    • Με τραυματισμό και απόρριψη - 1% μητρική και 30-50% εμβρυϊκή θνησιμότητα 
    • Ο τοκετός συνήθως γίνεται νωρίτερα, αλλά μπορεί να εμφανιστεί υπόταση (υποτοκία) από την έγχυση (διάχυση) αίματος

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Προεκλαμψία και άλλες μορφές υπέρτασης κύησης 
    • Υπέρταση από νόσους του κολλαγόνου όπως ερυθηματώδης λύκος 
    • Επιλόχειος αιμορραγία
    • Μητρική και εμβρυϊκή καταστροφή οργάνων από μειωμένη εξίδρωση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Πολυτόκος, μεγάλη ηλικία μητέρας - αυξημένος κίνδυνος

    Κύηση: Αυτό το πρόβλημα περιορίζεται κατά τη διάρκεια της κύησης

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Αυξημένη ροή από την πύελο της κύησης μπορεί να επαυξήσει την απώλεια αίματος 
    • Εμβολή αμνιακού υγρού είναι σπάνια αλλά πιθανά παρούσα με ΔΕΠ και σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια 
    • Αυξημένος κίνδυνος εμβρυομητρικής μετάγγισης σε τραυματισμό πρόσθιου πλακούντα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    ob021 placental abruption hero au

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον πρόωρο τοκετό

    Προδρομικός πλακούντας

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Η πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία (εξωγενής αλλεργική κυψελίτιδα) είναι μια διάχυτη φλεγμονώδης νόσος των πνευμόνων που προκαλείται από επαναλαμβανόμενη εισπνοή σκόνης, η οποία αποτελείται από πρωτεΐνες ζώων, φυτών ή ενεργές ανόργανες ουσίες.

    Ανεξάρτητα από τον αιτιολογικό παράγοντα, οι περισσότερες μορφές μοιράζονται τα εξής κοινά χαρακτηριστικά:

    • Συμμετοχή των περιφερικών αεροφόρων οδών, των κυψελίδων και του διαμέσου ιστού 
    • Διήθηση του διαμέσου ιστού από μονοπύρηνα κύτταρα και σχηματισμός κοκκιώματος, καθώς και αύξηση της δραστηριότητας των κυψελιδικών μακροφάγων 
    • Ιζηματίνες εναντίον της ενοχοποιούμενης σκόνης χωρίς ενεργοποίηση του συμπληρώματος 
    • Τα επίπεδα της IgE και των ηωσινοφίλων είναι φυσιολογικά στη χρόνια μορφή της νόσου.

    Μπορεί να εμφανιστεί ως οξεία ή υποξεία μορφή έως χρόνια ενεργός πνευμονίτις

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Προσβάλλονται όλες οι ηλικίες, υπάρχει, όμως η τάση να εμφανίζεται στους ενήλικες λόγω επαγγελματικής έκθεσης

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    Τα ακόλουθα συμβαίνουν μέσα σε 6 ώρες από την έκθεση στο ενοχοποιούμενο αντιγόνο και μπορεί να μιμούνται την οξεία λοιμώδη πνευμονία 

    • Πυρετός μέχρι 40 ℃ 
    • Βήχας
    • Δύσπνοια
    • Καταβολή 
    • Σωματικά άλγη
    • Σπανίως, απόχρεμψη ή αιμόπτυση 
    • Υποξία 
    • Σαφείς μεσο- προς τελο-εισπνευστικοί ρόγχοι

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Χρόνια ενεργός κατάσταση χωρίς οξεία έξαρση 
    • Χρόνιος βήχας
    • Δύσπνοια και ελάττωση της ικανότητας για άσκηση 
    • Ανορεξία και απώλεια βάρους 
    • Αδυναμία 
    • Προοδευτική υποξία και κυάνωση
    • Πληκτροδακτυλία 
    • Σαφείς μεσο- προς τελο-εισπνευστικοί υγροί ρόγχοι
    • Πνευμονική καρδία και δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Έκθεση σε σκόνη, ικανή να ελκύσει άνοση αντίδραση:

    • Πνεύμονας του γεωργού (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Πνεύμονας κλιματιστικών συσκευών (air-condition) (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Βαγάσσωση (θερμόφιλοι ακτινομύκητες)
    • Πνεύμονας του εκτροφέα πτηνών (πρωτεΐνες και αίμα των πτηνών)
    • Πνεύμονας του κυνηγού αρουραίων (ούρα και πρωτεΐνες αρουραίων)
    • Ισοκυανικός πνεύμονας 
    • Πνεύμονας των απορρυπαντικών (ένζυμα του βακτηριδίου του λεπτοτάτου)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Ένταση της έκθεσης 
    • Μέγεθος (σωματίδια διαμέτρου 1-5 μικρά, διεισδύουν βαθιά μέσα στους πνεύμονες)
    • Οι καπνιστές έχουν μικρότερο κίνδυνο από τους μη καπνιστές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Οξεία λοιμώδης πνευμονία 
    • Γρίπη 
    • Λοίμωξη από αδενοϊό
    • Λοίμωξη από μυκόπλασμα 
    • Λοίμωξη από πυογενή βακτηρίδια 
    • Λοίμωξη από πνευμοκύστη Carinii
    • Λοίμωξη από μύκητες 

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Φυματίωση 
    • Σαρκοείδωση 
    • Πνευμονοκονίαση
    • Σκληρόδερμα 
    • Πνεύμονας της ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Ηωσινόφιλο κοκκίωμα 
    • Λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις 
    • Πνευμονία από Pneumokystis carinii
    • Αντίδραση σε φάρμακα 
    • Αιμοσιδήρωση 
    • Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Στην οξεία φάση, λευκοκυττάρωση και πολυμορφοπυρήνωση 
    • Μη ειδική ανύψωση των ανοσοσφαιρινών και της ΤΚΕ
    • Θετικές οι δοκιμασίες ρευματοειδούς παράγοντα και Mono-test
    • Αρνητικές καλλιέργειες αίματος, πτυέλων, φάρυγγα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα βρογχοδιασταλτικά τροποποιούν τις δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Το άσθμα ή η ατοπία μπορούν να προκαλέσουν ηωσινοφιλία ή αύξηση της IgE, δημιουργώντας σύγχυση

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Διήθηση του τοιχώματος των κυψελίδων από πολυμορφοπύρηνα, λεμφοκύτταρα, μακροφάγα και πλασματοκύτταρα 
    • Τα ηωσινόφιλα είναι σπάνια
    • Οι κυψελίδες εμφανίζουν οίδημα και πρωτεϊνικό εξίδρωμα 
    • Τα κυψελιδικά τριχοειδή περιέχουν θρόμβους ινικής/αιμοπεταλίων χωρίς, όμως, την εμφάνιση αγγειΐτιδας

    Χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Κυψελίτιδα και διάμεση φλεγμονή με λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα, ιστιοκύτταρα και μη τυροειδοποιημένα κοκκιώματα
    • Τοπική κοκκιωματώδης φλεγμονή των βρογχιολίων 
    • Διάμεση ίνωση και εμφάνιση "δίκην κυψέλης" σε βαριές περιπτώσεις

     20

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Ιζηματίνες IgG στον ορό κατά του ενόχου παράγοντα. Σημείωση: 40-50% των μη-υπερευαισθητοποιημένων ατόμων που έχουν υψηλή έκθεση, εμφανίζουν θετικές ιζηματίνες 
    • Δερμοαντιδράσεις: Δεν υπάρχουν πρότυποι παράγοντες και, επομένως, η χρήση τους είναι περιορισμένη 
    • Οι εισπνευστικές προκλητές δοκιμασίες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές αντιδράσεις και, επομένως, πρέπει να πραγματοποιούνται μόνο σε εξειδικευμένες, ενδονοσοκομειακές μονάδες 

    Οι δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας δείχνουν:

    • Ελάττωση του όγκου των πνευμόνων
    • Ελαττωμένη ανταλλαγή αερίων 
    • Ο εκπνευστικός όγκος προσπαθείας σε 1 sec (FEV1), η ζωτική χωρητικότητα προσπαθείας (FVC) και το κλάσμα FEV1/FVC μπορεί να είναι φυσιολογικά στα αρχικά στάδια, κατόπιν μειώνονται καθώς αναπτύσσεται χρόνια απόφραξη των αεροφόρων οδών 
    • Η εκπνευστική ροή προσπαθείας (FEF) 25-75 και οι ροές κοντά στον υπολειπόμενο όγκο μπορεί να είναι ελαττωμένες 
    • Ελάττωση της πνευμονικής ενδοτικότητας 

    Βρογχοκυψελιδική έκπλυση:

    • Στην οξεία μορφή εμφανίζονται ουδετερόφιλα και λεμφοκύτταρα
    • Στη χρόνια μορφή εμφανίζεται μεγάλος αριθμός λεμφοκυττάρων (60%), κυρίως Τ-κυττάρων τύπου CD-8
    • Διαφέρει από τη σαρκοείδωση στην οποία υπάρχουν κυρίως Τ-κύτταρα τύπου CD-4

    Βιοψία πνεύμονα:

    • Χρειάζεται σπάνια αν η αντιμετώπιση και η αποφυγή της έκθεσης οδηγήσουν σε βελτίωση. Καλύτερα να μη γίνεται  

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    Ακτινογραφία θώρακα σε οξεία πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Σε ποσοστό 30-40% είναι παθολογική 
    • Διάχυτη διάμεση διήθηση με θολερό περίγραμμα 
    • Σαφείς οζώδεις σκιάσεις μεγέθους 1-3 mm
    • Ευθείες γραμμώδεις σκιάσεις 
    • Μερικές φορές, πύκνωση των κατώτερων λοβών 
    • Υποστροφή των αλλοιώσεων μεταξύ των εξάρσεων της νόσου

    Ακτινογραφία θώρακα σε χρόνια πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας:

    • Δικτυοοζώδες πρότυπο
    • Οι γραμμωτές και οζώδεις σκιάσεις, από λείες και σαφείς, γίνονται ογκώδεις και κοκκιώδεις καθώς εξελίσσεται η νόσος
    • Δεν υπάρχει πυλαία λεμφαδενοπάθεια, πλευριτική συλλογή ή πνευμοθώρακας 
    • Κυριαρχία των άνω λοβών στο 40-50% των περιπτώσεων με δακτυλιοειδείς σκιάσεις και βρογχεκτασίες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    • Η βιοψία του πνεύμονα χρειάζεται σπάνια για τη διάγνωση. Καλύτερα να μη γίνεται
    • Αξονική τομογραφία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής εκτός από τις περιπτώσεις οξείας πνευμονίτιδας, εισαγωγή στο νοσοκομείο για διαγνωστική διερεύνηση (βρογχοκυψελιδική έκπλυση, βιοψία πνεύμονα, προκλητές δοκιμασίες)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Αποφυγή του ενοχοποιημένου αντιγόνου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης, εκτός από τις περιπτώσεις προχωρημένης νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εξηγείστε την παθογένεση και τη σημασία της αποφυγής των αλλεργιογόνων
    • Εξηγείστε τον κίνδυνο μη αναστρέψιμης βλάβης σε συνεχή έκθεση 
    • Επισημάνετε το γεγονός, ότι η χρόνια έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε ύφεση των οξέων συμπτωμάτων και έτσι ο ασθενής να μη μπορέσει να συσχετίσει την έκθεση με τα συμπτώματα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΤΙΔΑΣ ΕΞ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η αποφυγή είναι η κύρια θεραπεία 
    • Κορτικοστεροειδή: πρεδνιζόνη (2 mg/Kg/ημέρα ή 60 mg/m2/ημέρα) ή άλλη αντίστοιχη αγωγή με κορτικοστεροειδή. Αρχικό στάδιο θεραπείας μίας έως δύο εβδομάδων και, κατόπιν, προοδευτική διακοπή του φαρμάκου. Θεραπευτική χορήγηση κάθε δεύτερη ημέρα μπορεί να βοηθήσει αν είναι αδύνατη η αποφυγή της έκθεσης, δεν μπορεί όμως να σταματήσει την εξέλιξη της νόσου

    Προφυλάξεις: 

    Παρακολούθηση για τις εξής παρενέργειες:

    • Ανοσοκαταστολή 
    • Κατακράτηση άλατος και νερού 
    • Οστεοπόρωση 
    • Ακμή
    • Υπερτρίχωση
    • Διαταραχές της συμπεριφοράς
    • Αύξηση σωματικού βάρους/αύξηση της όρεξης 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή καρδιαγγειακή νόσο, θα πρέπει να χρησιμοποιείται το κορτικοστεροειδές με τη μικρότερη κατακράτηση νατρίου 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τα βρογχοδιασταλτικά μπορεί να βελτιώσουν τα συμπτώματα των ασθενών
    • Μπορεί να χρειαστεί οξυγόνο σε προχωρημένα στάδια της νόσου

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η αρχική παρακολούθηση θα πρέπει να περιλαμβάνει επανεξετάσεις κάθε εβδομάδα ή μήνα, ανάλογα με τη βαρύτητα και την πορεία της νόσου 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή αντιγόνων ώστε να σταματήσει η πρόοδος της νόσου 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προοδευτική διάμεση ίνωση και πνευμονοπάθεια τελικού σταδίου 
    • Πνευμονική καρδία και δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Άριστη πρόγνωση και υποστροφή των παθολογοανατομικών αλλοιώσεων με σωστή αντιμετώπιση των αρχικών σταδίων της νόσου 
    • Σταθεροποίηση της βαριάς, προχωρημένης μορφής της νόσου με αποφυγή των αιτιολογικών παραγόντων και αντιφλεγμονώδη φάρμακα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ

    Αποφυγή των αντιγόνων στα αρχικά στάδια της κύησης. Αποφυγή και φαρμακευτική αγωγή στα τελικά στάδια της κύησης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Στην οξεία φάση, σκεφτείτε άλλες τοξικές καταστάσεις, μη σχετιζόμενες με υπερευαισθησία, όπως ο πνεύμονας του εργάτη σιλό (silo-filler's disease -> νόσος των εργατών σε σιλό, άσθμα των εργατών σε σιλό, πνεύμονας των εργατών σε σιλό, νόσος του φορτωτή σιλό, ασθένεια των σιλό, νόσος των σιλό).

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    55249ca11d9874915e9a99ad77d5248c 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση

    Ρευματοειδής πνευμονοκονίαση

    Ιογενής πνευμονία

    Νόσος από ακτινοβολία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Βρογχιολίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    www.emedi.gr