Παρασκευή, 01 Ιανουαρίου 2016 10:51

Όλες οι αιτίες για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Γιατί κάποιοι αναπτύσσουν καρκίνο της ουροδόχου κύστεως

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Το καρκίνωμα της ουροδόχου κύστης είναι το δεύτερο σε συχνότητα καρκίνωμα του ουρογεννητικού στον άνθρωπο μετά από αυτό του προστάτη.

Η συχνότητα του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως είναι διπλάσια στους μαύρους.

Στον άνδρα αποτελεί τον 4ο κατά σειρά συχνότητας καρκίνο, μετά από αυτούς του προστάτη, του πνεύμονα και του παχέος εντέρου, ενώ στη γυναίκα τον 8ο.

Η αναλογία ανδρών προς γυναίκες μεταξύ των πασχόντων είναι περίπου 4:1.

Η συχνότητα της νόσου εμφανίζει σαφή αυξητική τάση, η οποία μεταξύ άλλων οφείλεται και στην αύξηση του μέσου όρου ζωής του ανθρώπου, δεδομένου ότι ο καρκίνος της κύστης προσβάλλουν κυρίως άτομα μεγάλης ηλικίας.

Η μέση ηλικία εμφάνισης είναι τα 69 έτη στους άνδρες και τα 71 στις γυναίκες, αλλά η νόσος μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε ηλικία ακόμη και σε παιδιά.

Ο καρκίνος της κύστης ευθύνεται για το 2,6% όλων των θανάτων από καρκίνο στους άνδρες και το 1,4% στις γυναίκες. Η θνητότητα των γυναικών θεωρείται δυσανάλογα μεγάλη, ιδίως όταν συγκριθεί με τις λοιπές παραμέτρους της νόσου.

Η επίπτωση στους άνδρες είναι 4 φορές μεγαλύτερη, περίπου από ότι στις γυναίκες και οι επιφανειακοί όγκοι της ουροδόχου κύστεως είναι συχνότεροι από τους διηθητικούς και μεταστατικούς.


Αιτιολογία καρκίνου ουροδόχου κύστεως

Πολλοί περιβαλλοντικοί παράγοντες ευθύνονται για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως ειδικά στις αστικές περιοχές.

Πολλά καρκινογόνα επιδρούν σε ειδικά σημεία του DNA και αλλάζουν το πεδίο του ουροθηλίου.

Το κάπνισμα είναι υπεύθυνο για τους μισούς καρκίνους της ουροδόχου κύστεως στους άντρες και για το 1/3 των καρκίνων της ουροδόχου κύστεως στις γυναίκες. Η ισχυρή σχέση του καπνίσματος με τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης έχει πλήρως επιβεβαιωθεί. Υπολογίζεται ότι το κάπνισμα ευθύνεται για το 25-60% των περιπτώσεων καρκίνου της κύστης. Ο κίνδυνος αυξάνει ανάλογα με την ποσότητα και τη διάρκεια του καπνίσματος. Οι καπνιστές διατρέχουν τετραπλάσιο κίνδυνο ανάπτυξης του καρκινώματος από τους μη καπνιστές, ο δε κίνδυνος φαίνεται ότι σχετίζεται με τον αριθμό των τσιγάρων, τη διάρκεια του καπνίσματος και το βαθμό εισπνοής του καπνού. Αν και η διακοπή καπνίσματος μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο, μεγαλύτερη επίπτωση καρκίνου της ουροδόχου κύστεως παρατηρείται σε όσους κάπνιζαν για τουλάχιστον 10 χρόνια, μετά τη διακοπή. Υπολογίζεται ότι χρειάζονται τουλάχιστον 20 χρόνια από τη διακοπή του καπνίσματος ώστε ο σχετικός κίνδυνος να μειωθεί στα επίπεδα του μη καπνιστή και η περίοδος αυτή είναι πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη για τον καρκίνο του πνεύμονα και τις καρδιαγγειακές νόσους. Το κάπνισμα και η αλλαγή του πεδίου του ουροθηλίου προδιαθέτουν στην ανάπτυξη καρκίνου σε διαφορετικά σημεία στην ουροδόχο κύστη και σε διαφορετικά πεδία (πολυχρονοτροπισμός). 

Οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες και οι αρωματικές αμίνες, όπως η 2-ναφθυλαμίνη, η 4-αμινοδιφαινύλη και η βενζιδίνη, λειτουργούν σαν καρκινογόνα πιθανόν μέσω μεταβολικής ενεργοποίησης των ηλεκτροφιλικών τους στοιχείων με Ν-υδροξυλίωση στο συκώτι.

Η φαινακετίνη, επίσης, ευθύνεται για όγκους στη νεφρική πύελο και στους ουρητήρες. 

Η μελαμίνη μπορεί να οδηγήσει σε αναπαραγωγική βλάβη, σε βλάβη στην ουροδόχο κύστη ή και πέτρες στα νεφρά, αλλά και σε καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Τα ούρα έχουν μειωμένο ειδικό βάρος, είναι αυξημένα σε ποσότητα, έχουν κρυστάλλους και αυξημένη πρωτεΐνη και αίμα λόγω του τραυματισμού από τους μικροκρυστάλλους.

Η επαγγελματική έκθεση σε χημικά καρκινογόνα υπολογίζεται ότι ευθύνεται για το 20% περίπου των καρκίνων της ουροδόχου κύστης. Αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση καρκίνου της κύστης έχουν οι εργάτες των βιομηχανιών πετρελαίου, ελαστικών, δέρματος, χημικών και βαφών, αλλά υπάρχουν μελέτες στις οποίες αναφέρεται αυξημένος κίνδυνος σε οδηγούς αυτοκινήτων, υδραυλικούς ή ακόμη και τηλεφωνητές. Η λανθάνουσα περίοδος από την έκθεση στον καρκινογόνο παράγοντα μέχρι την εμφάνιση της νόσου μπορεί να είναι πολύ μεγάλη (ακόμη και 30-50 έτη), γεγονός που υποδηλώνει ότι ο αιτιολογικός παράγοντας πρέπει να δράσει αθροιστικά για να προκληθεί νόσος.

Η κυκλοφωσφαμίδη είναι υπεύθυνη για καρκίνους του μεταβατικού επιθηλίου.

Οι χημικές βαφές μαλλιών: Οι χημικές ουσίες στις βαφές μαλλιών έχουν συνδεθεί με πολλές  βλαβερές συνέπειες. Οι μη φυσικές βαφές μαλλιών σχετίζονται με καρκίνο, με αλλεργικές αντιδράσεις, και με αναπνευστικές διαταραχές. Επίσης, πρέπει να είσαστε προσεκτικοί με τις βαφές μαλλιών που χαρακτηρίζονται ως "φυσικές" επειδή περιέχουν και αυτές επικίνδυνα χημικά, όπως η ρεσορκινόλη, η αμμωνία, το υπεροξείδιο, και το PPD. Το  PPD βλάπτει το DNA των ανθρώπινων κυττάρων και συχνά προκαλεί αλλεργικές αντιδράσεις. Όσοι χρησιμοποιούν βαφές μαλλιών είναι σε αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν λέμφωμα Hodgkin, πολλαπλούν μυέλωμα, λευχαιμία και καρκίνο ουροδόχου κύστεως.

Από την άλλη, υπάρχουν ουσίες, όπως η βιταμίνη Α και η β-καροτίνη, η βιταμίνη C και η ινοσιτόλη, οι οποίες θεωρούνται προστατευτικές έναντι του καρκίνου της κύστης. ʼΑτομα που προσλαμβάνουν με τις τροφές μικρές μόνο ποσότητες των ουσιών αυτών, έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου, ενώ έχει δειχθεί πειραματικά ότι η βιταμίνη Α μπορεί να αποτρέψει την ανάπτυξη του καρκίνου που προκαλείται από χημικά καρκινογόνα. Τα φρούτα και τα λαχανικά μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο για καρκίνο  της ουροδόχου κύστης. Οπωροκηπευτικά και κίτρινα-πορτοκαλί λαχανικά, ιδιαίτερα τα καρότα και εκείνα που περιέχουν σελήνιο, συνδέονται με μετρίως μειωμένο κίνδυνο καρκίνου της ουροδόχου κύστης. Τα εσπεριδοειδή και τα σταυρανθή λαχανικά, επίσης έχουν ενδεχομένως προστατευτική επίδραση. Η Σουλφοραφάνη και το μπρόκολο, επίσης, κάνουν επαγωγή της απόπτωσης και του κυτταρικού κύκλου σε καρκίνο της ουροδόχου κύστης.

Η χρόνια κυστίτιδα και άλλες λοιμώξεις μικροβιακές και μη, μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο.
  • Οι ασθενείς με μόνιμο καθετήρα έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκινώματος της κύστης.
  • Οι υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ουροποιητικού έχουν ενοχοποιηθεί ως αιτιολογικός παράγοντας στην ανάπτυξη του καρκίνου της κύστης, ιδίως σε γυναίκες. Η ουρολοίμωξη μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση
  • Οι λίθοι οι οποίοι παραμένουν στο ουροποιητικό για μεγάλο χρονικό διάστημα αναφέρεται ότι μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο της κύστης, πιθανόν επειδή προκαλούν τραυματισμό του ουροθηλίου
  • Διάφοροι ιοί (HPV, ρετροιοί, ιοί της ομάδας του απλού έρπητα, αδενοϊοί κ.'α) έχουν θεωρηθεί ως αιτιολογικοί παράγοντες της νόσου.
  • Το Schistosoma haematobium προκαλεί μόλυνση και αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο και πλακώδη και του μεταβατικού επιθηλίου.

Η ακτινοβολία της πυέλου: Γυναίκες που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας έχουν 4 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου της κύστης και μάλιστα χαμηλής διαφοροποίησης και τοπικά εκτεταμένου.

Κληρονομικότητα: Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις “οικογενούς” εμφάνισης καρκίνου της κύστης.

Φάρμακα: Πολλά φάρμακα είναι υπεύθυνα για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως (ibuprofen, κυκλοφωσφαμίδη, αναστολείς TNF, πιογλιταζόνη, dapagliflozin κ.ά).

Η κατακράτηση ούρων: Η κατακράτηση των ούρων για μεγάλο χρονικό διάστημα αυξάνει τον κίνδυνο για ανάπτυξης καρκίνου της ουροδόχου κύστης. Τα ούρα ήταν απόβλητα, και δεν θα πρέπει να παραμένουν στο σώμα περισσότερο από όσο χρειάζεται. Όταν τα ούρα παραμένουν στην κύστη για μεγάλο χρονικό διάστημα συμβαίνει εύκολα λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος. Και αν παλινδρομούν και προς τα νεφρά και τις περισσότερες φορές βλάπτουν και τα νεφρά. Για τους άνδρες, οι οποίοι έχουν υπερτροφία προστάτη, είναι πρόβλημα. Οι άνθρωποι πρέπει να μαθαίνουν να ουρούν, το συντομότερο δυνατόν, για να μην συμβεί μόλυνση ή πέτρες στην ουροδόχο κύστη ή ακόμα και στο νεφρό, ως αποτέλεσμα της απόφραξης στη ροή των ούρων. Επίσης, μπορεί να δημιουργηθεί εκκολπωμάτωση στην ουροδόχο κύστη και καρκίνος της ουροδόχου κύστης ή των νεφρών. Όσοι πίνουν τουλάχιστον 1,5 λίτρα νερού την ημέρα έχουν σημαντικά μειωμένη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου της ουροδόχου κύστης, γιατί ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης μπορεί να προκληθεί από την απευθείας επαφή της ουροδόχου κύστεως με καρκινογόνες ουσίες που απεκκρίνονται στα ούρα.

Τα προφυλακτικά: Ορισμένα προφυλακτικά περιέχουν χημικές ουσίες, οι οποίες μπορεί να μεταφερθούν στο ουροποιητικό σύστημα και να προκαλέσουν καρκίνο.


Προγνωστικοί και προβλεπτικοί παράγοντες για τον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως

Οι τρεις κατηγορίες της νόσου ο επιφανειακός, ο διηθητικός και ο μεταστατικός διαφέρουν στον κλινικό φαινότυπο, στην πρόγνωση και απαιτούν διαφορετική θεραπεία.

Για τους επιφανειακούς όγκους ο σκοπός είναι να αποφευχθεί η υποτροπή και η πρόοδος σε σταδιο μη θεραπεύσιμο.

Για τη διηθητική νόσο σκοπός είναι να προσδιορισθεί ποιοι ασθενείς μπορούν να θεραπευθούν χωρίς κυστεκτομή και χωρίς επικίνδυνη θεραπεία, ποιοι πρέπει να κάνουν κυστεκτομή μόνο και ποιοι απαιτούν συνδυασμένη θεραπεία για τον πρωτοπαθή όγκο και την μικρονεταστατική νόσο.

Η θεραπεία της μεταστατικής νόσου εξαρτάται από τους προγνωστικούς και προβλεπτικούς παράγοντες. Για μερικούς ασθενείς μακρά επιβίωση μπορεί να επιτευχθεί, ενώ για άλλους η θεραπεία η ίδια αυξάνει τη νοσηρότητα και θνησιμότητα. 

Η ουροδόχος κύστη είναι ένα κοίλο μυώδες όργανο που βρίσκεται στην ελάσσονα πύελο κάτω από την ηβική σύμφυση και η λειτουργία της είναι να αποθηκεύει τα ούρα για κάποιες ώρες έως ότου αποβληθούν δια μέσου της ουρήθρας.

Αποτελείται από τρεις χιτώνες, το βλεννογόνο το μυϊκό και τον ορογόνο το δε επιθήλιο που καλύπτει το βλεννογόνο λέγεται μεταβατικό.

-Παθολογία καρκίνου της ουροδόχου κύστεως

Το 92% των ουροθηλιακών καρκίνων εμφανίζονται στην ουροδόχο κύστη, 8% στη νεφρική πύελο και 2% στον ουρητήρα και την ουρήθρα. 

Η συχνότητα των υποτύπων ποικίλλει.

92% είναι, συνήθως από το μεταβατικό επιθήλιο, 3% είναι πλακώδη με κερατινοποίηση, 2% είναι αδενοκαρκινώματα και 1% μικροκυτταρικά με ή χωρίς παρανεοπλασματικά σύνδρομα. Οι τύποι με μεικτή ιστολογική εικόνα προέρχονται από το μεταβατικό επιθήλιο. Τα αδενοκαρκινώματα παρατηρούνται πρωταρχικά στο εμβρυϊκό υπόλειμμα του ουραχού στη θόλο της ουροδόχου κύστεως. Στην Αίγυπτο και σε άλλα σημεία της Αφρικής που η μόλυνση με το Schistosoma haematobium  είναι συχνή το 40% των όγκων είναι πλακώδη καρκινώματα.

-Βιολογία του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως

Το μοριακό προφίλ των ουροθηλιακών όγκων δείχνει ότι υπάρχουν δύο ξεχωριστά μονοπάτια για την ανάπτυξη και πρόοδο της νόσου, που ανταποκρίνονται στους κλινικούς φαινότυπους των μη επιθετικών υποτροπιαζόντων επιφανειακών βλαβών και των επιθετικών διηθητικών και μεταστατικών βλαβών.

Οι ουροθηλιακοί καρκίνοι έχουν μη τυχαίες χρωμοσωμικές αλλαγές στα χρωμοσώματα 9p, 9q, 1, 7, 11, 16q και 17p.

-Η διαγραφή στο 9q συμβαίνει στα αρχικά στάδια του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως.

-Η απώλεια ετεροζυγωτίας στο 17p σχετίζεται με τον βαθμό κακοήθειας.

-Οι διαγραφές 17p (TP53 περιοχή), 18q (DCC γονιδιακή περιοχή) και το RB παρατηρούνται μόνο σε διηθητική νόσο, ενώ οι διαγραφές 3p και 11p παρατηρούνται και στους επιφανειακούς και στους διηθητικούς όγκους.

-Η πρόγνωση είναι χειρότερη για τους όγκους που είναι θετικοί στο ογκοκατασταλτικό γονίδιο του ρετινοβλαστώματος (RB θετικοί), ανεξάρτητα από το στάδιο.

-Παρόμοια όγκοι στους οποίους η πρωτεϊνη P53 ανευρίσκεται με ανοσοϊστοχημεία και σχετίζεται με μεταλλάξεις στο γονίδιο T53 έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να μεταπέσουν σε πιο προχωρημένο στάδιο και η θνησιμότητα σε όγκους Ta, T1, Tis είναι μεγαλύτερη και επίσης η διήθηση του μυ της ουροδόχου κύστεως παρατηρείται σε υψηλότερα ποσοστά.

-Η ανώμαλη έκφραση του P53 είναι μεγαλύτερη από 20% σε κύτταρα με μεγαλύτερη πιθανότητα υποτροπής.

-Γενικά συνδυαστικοί παράγοντες που σχετίζονται με την πολλαπλασιαστικότητα και την απόπτωση δείχνουν ότι η πρόγνωση στους ασθενείς με άθικτο MDM-2 (που ρυθμίζει το TP53), TP53 και BCL-2 είναι καλύτερη από την πρόγνωση των ασθενών με μεταλλάξεις σε αυτούς τους παράγοντες (10 χρόνια έναντι 1 έτους).

-Επίσης, αυξημένη έκφραση του HER2/neu παρατηρείται σε 80% των περιπτώσεων, αν και η μεγάλη υπερέκφραση δεν είναι συχνή.

-Έχει προταθεί ότι οι μεταλλάξεις στο HRAS, KRAS2, RB1, FGFR3 συνδέονται, σε ορισμένες περιπτώσεις, με καρκίνο της ουροδόχου κύστεως.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο ουροδόχου κύστεως, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου ή την Υγρή Βιοψία

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Ενδοσκοπική, Λαπαροσκοπική και Ρομποτική Ουρολογία

H ενδοκυστική ανοσοθεραπεία με BCG

Θεραπεία του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως με φυσικά μέσα

Φυτικές βαφές μαλλιών

Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

Νέα ουροδόχος κύστη στη θέση της παλιάς που είχε καρκίνο

Η σχιστοσωμίαση

Διάμεση κυστίτιδα

Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

Τι είναι η πυουρία

Οι βλαπτικές ουσίες του τσιγάρου

Αιματουρία

Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου

Καρκίνος ουροδόχου κύστεως

Ο καρκινικός δείκτης Cyfra 21-1

Ιντερφερόνες

Χρήσιμες πληροφορίες για το σελήνιο

Θεραπευτικό αιθέριο έλαιο λιβανιού

Οι ουρολοιμώξεις μπορεί να αντιμετωπισθούν με συμπληρώματα διατροφής

Είναι επικίνδυνη η μελαμίνη;

Τα οφέλη από το κουνουπίδι στην υγεία

Θεραπεία του καρκίνου με βιταμίνη C

Τα αιθέρια έλαια για τον καρκίνο

Θεραπεία του πόνου σε καρκίνο στα οστά

Η αντλία νατρίου και καλίου στη θεραπεία του καρκίνου

Η μαγειρική σόδα σαν φάρμακο

Το Actos αυξάνει την πιθανότητα για καρκίνο ουροδόχου κύστεως

Μπορεί η υπερθερμία να θεραπεύσει τον καρκίνο;

Bιταμίνη Α

Επαγγελματικοί καρκίνοι

 

 

 

 

Διαβάστηκε 1809 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 28 Μαΐου 2021 00:49
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σποροτρίχωση Σποροτρίχωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σποροτρίχωση

    Σποροτρίχωση είναι υποξεία ή χρόνια μυκητιασική λοίμωξη που εμφανίζεται σε 4 μορφές: δερματική, πνευμονική, οστεοαρθριτική ή διάχυτη και σπάνια μυοσκελετική (αρθρώσεις και τένοντες μετά από λύση συνέχειας δέρματος). Πιο συχνά συμβαίνει σε γεωργούς, κηπουρούς και horticulturists. Δερματικές αλλοιώσεις εμφανίζονται 20-90 ημέρες μετά τον ενοφθαλμισμό του δέρματος 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα, Αιμοποιητικά/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (λόγω επαγγελματικής έκθεσης)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    Δερματική ή λεμφοδερματική:

    • Χαρακτηριστικές αλλοιώσεις δέρματος που ξεκινούν σαν έλκος ενοφθαλμισμού ή ερυθυματώδεις πλάκες με δορυφόρες κινητές ανώδυνες βλατίδες και υποδόρια οζίδια σε γραμμοειδή διάταξη. Οι αλλοιώσεις αυτές προοδεύουν προς μεγαλύτερα οζίδια που μπορεί να εξελκωθούν και να παροχετευθούν. Προσβάλλει κύρια τα άνω άκρα
    • Επιπρόσθετες αλλοιώσεις κατανέμονται κατά μήκος των εγγύς λεμφικών αγγείων

    Πνευμονική μορφή:

    • Βήχας, συνήθως παραγωγικός
    • Πνευμονική νόσος με σχηματισμό σπηλαίων 
    • Διόγκωση πυλαίων λεμφαδένων 
    • Σημεία και συμπτώματα που δύσκολα ξεχωρίζουν από εκείνα των χρονίων πνευμονιών 

    Οστεοαρθριτική μορφή:

    • Υποξεία ή χρόνια φλεγμονώδης αρθρίτιδα, συχνά μονοαρθρική, μπορεί να επιμείνει για πολλά χρόνια 
    • Σημεία και συμπτώματα οστεομυελίτιδας
    • Γενικά απύρετος

    Διάχυτη μορφή:

    • Πολυεστιακές δερματικές αλλοιώσεις 
    • Πολυαρθρική αρθρίτιδα
    • Απώλεια βάρους
    • Χρόνια λεμφοκυτταρική μηνιγγίτιδα 

    ΑΙΤΙΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    Λοίμωξη με Sporothrix schenckii ένα μύκητα που ανευρίσκεται στο χώμα, κοπριά και φυτά σε αποσύνθεση. Η μόλυνση μπορεί να γίνει με άμεσο ενοφθαλμισμό (συνήθης) ή με εισπνοή (σπάνια)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    • Κηπουρική - επαφή με κοπριές, άχυρα, ξυλεία, αιχμηρούς θάμνους
    • Επαγγέλματα που έχουν σχέση με εργαλεία κηπουρικής
    • Συχνή επαφή με ζώα (μετάδοση από τα ζώα στον άνθρωπο ιδιαίτερα από γάτες έχει αναφερθεί)
    • Ανοσοκαταστολή (φάρμακα ή AIDS)
    • Αλκοολισμός (πνευμονική και διάχυτη μορφή)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Δερματική ή λεμφοδερματική μορφή:

    • Σποροτριχοειδής νοκαρδίωση 
    • Λεϊσμανίαση  
    • Χρωμομύκωση 
    • Άτυπη μυκοβακτηριακή λοίμωξη (M. marinum, M. chelonei, M. kansasii)
    • Τουλαραιμία
    • Πανώλη

    Πνευμονική μορφή:

    • Φυματίωση
    • Σαρκοείδωση
    • Χρόνια μυκητιασική πνευμονία
    • Νεοπλάσματα

    Οστεαρθριτική μορφή:

    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Βακτηριακή αρθρίτιδα/οστεομυελίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Καλλιέργεια του S. schenckii στα πτύελα, πύον ή παροχετεύσεις οστών 
    • Ο οργανισμός ανιχνεύεται δύσκολα με χρωστική RAS ή Gomori του δέρματος ή άλλων βιολογικών υλικών
    • Εξετάσεις για αντισώματα στον ορό μπορεί να αποβούν χρήσιμες σε περιπτώσεις εξωδερματικής νόσου

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμυκητιασικά φάρμακα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κοκκιώματα με κεντρική τήξη 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Ανοσοϊστοχημικές χρώσεις βιοψικού υλικού

    Sporothrix

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες θώρακος και οστών

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτικό ιστορικό 
    • Καλλιέργεια κάθε παροχετευόμενου από βλάβες υγρού
    • Καλλιέργεια φλεγμονώδους αρθρικού υγρού ή πτυέλων 
    • Βιοψία εάν δεν έχει επιβεβαιωθεί η διάγνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Πολλοί ασθενείς αντιμετωπίζονται σε εξωτερική βάση 
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για χειρουργική παρέμβαση ή έναρξη θεραπείας με αμφοτερικίνη Β

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Θερμά επιθέματα είναι χρήσιμα για τη δερματική μορφή νόσου
    • Διατήρηση των δερματικών αλλοιώσεων καθαρών
    • Μπορεί να χρειαστεί επανειλημμένη παροχέτευση φλεγμονώδους αρθρικού υγρού
    • Μπορεί να χρειαστεί υμενεκτομή στις προσβαλλόμενες αρθρώσεις
    • Χειρουργικός καθαρισμός σε περίπτωση οστεομυελίτιδας 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς να ενημερώνονται για τη φύση της λοίμωξης, της τοξικότητας που συσχετίζονται με θεραπεία και την ανάγκη για συνεχή θεραπεία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΠΟΡΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δερματική ή λεμφοδερματική μορφή:

    • Κεκορεσμένο διάλυμα ιωδιούχου καλίου (SSKI), αρχικά 10 σταγόνες ΡΟ, τρεις φορές την ημέρα, αυξανόμενο κατά 1 σταγόνα κάθε δόση μέχρι μέγιστης ανεκτής δόσης ή 120 σταγόνες/ημέρα. Διάλυση σε αναψυκτικό για να καλύπτεται η γεύση. Συνέχιση για 1-2 μήνες μέχρις ότου ιαθούν όλες οι αλλοιώσεις 
    • Ιτρακοναζόλη 100-200 mg/ημέρα ΡΟ, είναι εναλλακτική θεραπεία για τη δερματική μορφή της νόσου

    Εξωδερματική νόσος:

    • ΕΦ αμφοτερικίνη Β, 1,5-2,5 g ολική δόση
    • Ιτρακοναζόλη 200-400 mg/ημέρα ΡΟ, είναι εναλλακτική θεραπεία για τη δερματική μορφή της νόσου

    Αντενδείξεις: SSKI αντενδείκνυται στη φυματίωση

    Προφυλάξεις:

    • Η αμφοτερικίνη Β μπορεί να προκαλέσει πυρετό, ρίγη, ναυτία και εμέτους. Η δοσολογία ποικίλλει αναλόγως του φύλου και της ηλικίας. 
    • Το διάλυμα SSKI απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή εάν συνυπάρχει φυματίωση, νεφρική νόσος, νεφρική δυσλειτουργία ή υπερθυρεοειδισμός. Μπορεί να προκαλέσει θυλακίτιδα ή διόγκωση σιελογόνων αδένων

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    SSKI ταυτόχρονα με αμιλορίδη, σπιρονολακτόνη ή τριαμτερένη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κετοκοναζόλη 400 mg ΡΟ/ημέρα, είναι αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία σε ανοσοκατασταλμένα άτομα
    • Η φλουκοναζόλη 800 mg/ημέρα ΡΟ, ή ΕΦ είναι επίσης ένας υποσχόμενος εναλακτικός παράγοντας υπό μελέτη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος ασθενούς για συμμόρφωση σε μακρόχρονη θεραπεία (το SSKI συνεχίζεται για 1-2 μήνες μετά την ίαση των αλλοιώσεων)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή ενδημικών περιοχών 
    • Χρήση γαντιών κατά την εργασία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενής βακτηριακή λοίμωξη
    • Παραμορφώσεις οστών και αρθρώσεων από την οστεοαρθρική μορφή της νόσου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πρόγνωση είναι άριστη με πλήρη υποχώρηση των δερματικών και λεμφοδερματικών λοιμώξεων 
    • Οι άλλες μορφές της νόσου παρουσιάζουν μία χρόνια πορεία και έχουν ποικίλη ανταπόκριση στη θεραπεία

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Σπάνια οφθαλμική νόσος από ενοφθαλμισμό

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    12281 2013 140 Fig1 HTML

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τουλαραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Βλαστομύκωση

    Σύνδρομο Sweet

    www.emedi.gr

     

     

  • Νευροδερματίτιδα Νευροδερματίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νευροδερματίτιδα

    Νευροδερματίτιδα είναι μια χρόνια δερματίτιδα, προκύπτουσα από συνεχές επαναλαμβανόμενο τρίψιμο ή ξύσιμο μέρους του δέρματος 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    • Λειχηνοποιημένη, κνησμώδης, λεπιδώδης πλάκα σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος 
    • Η φυσιολογική γράμμωση του δέρματος γίνεται εντονότερη 
    • Επιφάνεια συχνά με εκδορές 
    • Φυσαλίδες και εκροή (εξίδρωση) υγρού σπάνια 
    • Μη ερυθηματώδης 
    • Μπορεί να υπάρχουν μεταφλεγμονώδεις αυξημένη ή ελαττωμένη μελάγχρωση 
    • Ουλοποίηση είναι σπάνια εκτός μετά από σοβαρές δευτεροπαθείς λοιμώξεις 
    • Περισσότερο συχνά ενέχονται ο αυχένας, το κατώτερο μέρος των ποδιών, οι αστράγαλοι, ο καρπός, η εξωτερική επιφάνεια του βραχίονα, το τριχωτό της κεφαλής, εξωτερικό ους ή η πρωκτογεννητική περιοχή
    • Πιο συχνά στους άντρες επηρεάζεται η περιοχή του περινέου 
    • Κοινωνικό άγχος ή ψυχαναγκαστικός/καταναγκαστικός τύπος προσωπικότητας μπορεί να παίξει ρόλο στην ανάπτυξη της νόσου

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    • Ιδιοπαθής σε αρκετές περιπτώσεις 
    • Μερικά αίτια επιφανούς ιδιοπαθούς νόσου μπορεί να είναι δευτεροπαθή σε μια προηγούμενη αδιάγνωστη δερματοπάθεια 
    • Δευτεροπαθείς μορφές μπορεί να ξεκινήσουν ως μια άλλη κνησμώδης δερματοπάθεια, η οποία εξελίσσεται σε νευροδερματίτιδα, μετά τη λύση της πρωτοπαθούς δερματίτιδας 
    • Πρωταρχικές δερματοπάθειες από τις οποίες μπορεί να αναπτυχθεί νευροδερματίτιδα συμπεριλαμβάνουν τον απλό λειχήνα, τη δερματίτιδα εκ στάσεως, την ατοπική δερματίτιδα, τη δερματοφυτία σώματος ή ψιλού δέρματος, τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, την ξηρότητα και το έκζεμα 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    • Οποιαδήποτε προϋπάρχουσα κνησμώδης δερματοπάθεια 
    • Καταναγκαστική - ψυχαναγκαστική προσωπικότητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ατοπική δερματίτιδα 
    • Δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Ομαλός λειχήνας 
    • Λειχηνοποιημένη ψωρίαση 
    • Δερματίτιδα εκ στάσεως 
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις
    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Στη βιοψία του δέρματος παρατηρείται πάχυνση όλων των στιβάδων της επιδερμίδας με ελάχιστη κυτταρική διήθηση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δέρματος

    e1c5bb31d2f4487aa1c0c947e3f7e4d8

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Πρωταρχικός σκοπός στη θεραπεία είναι να διακοπεί ο κύκλος κνησμού - ξεσμού
    • Επιπρόσθετα με τα φάρμακα που αναφέρονται, μπορεί να είναι υποβοηθητικός γιατ ην πρόληψη, ρουχισμός τέτοιος που να εμποδίζει το τρίψιμο - ξύσιμο των βλαβών 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Μπορεί να θέλουν να ενθαρρύνουν την άσκηση στις περιπτώσεις αυτές που το άγχος μπορεί να παίξει ρόλο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς πρέπει να καταλάβουν το αίτιο της νόσου και το ρόλο τους στη συμβολή της επίλυσης του προβλήματος. Ποικίλες τεχνικές ελάττωσης άγχους μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε αυτούς τους ασθενείς στους οποίους το άγχος παίζει ένα σημαντικό ρόλο

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΕΥΡΟΔΕΡΜΑΤΙΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Στεροειδη τοπικά:

    • Κυρίως αλοιφές υψηλής ισχύος μπορούν να διακόψουν τον κύκλο κνησμού - ξεσμού
    • Εάν είναι απαραίτητο, αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν αρχικά κάτω από κάλυμμα 
    • Μπορεί να χρησιμοποιηθούν για όχι περισσότερο από 2 εβδομάδες, μετά τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν χαμηλής ισχύος τοπικά στεροειδή, εάν χρειάζεται 

    Επιδερμικά συστήματα στεροειδών:

    • Προτιμήστε τη διήθηση
    • Προσδίδει κάποιο εμπόδιο σε περαιτέρω τραύμα

    Αντενδείξεις: Τοπικά στεροειδή υψηλής ισχύος αντενδείκνυνται για χρήση στο πρόσωπο και (περιοχές με) παράτριμμα

    Προφυλάξεις: Τοπική και ενδοδερμική θεραπεία με στεροειδή μπορεί να προκαλέσει επιδερμική και δερματική ατροφία, όπως και υποχρωματισμό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Τα σκευάσματα πίσσας είναι χρήσιμα, αλλά αισθητικά λιγότερο ελκυστικά 
    • Αντιϊσταμινικά από το στόμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για την ηρεμιστική και για την αντικνησμώδη δράση τους 
    • Σε ακραίες περιπτώσεις πρέπει να τεθεί υπό σκέψη η χορήγηση μίας θεραπείας πρεδνιζόνης από το στόμα, με σταδιακή ελάττωση της δόσης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά και τακτικά για την απόκριση στη θεραπεία και για την ανάπτυξη επιπλοκών από τη θεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε γνωστές κνησμώδεις ουσίες (έκθεση)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτεροπαθής λοίμωξη 
    • Επιπλοκές σχετιζόμενες με τη θεραπεία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Συχνά ακολουθεί μια πολύ χρόνια πορεία, ωστόσο η πρόγνωση είναι καλή γι΄αυτούς τους ασθενείς, στους οποίους μπορεί να διακοπεί ο κύκλος κνησμού - ξεσμού

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η οζώδης κνήφη είναι μια οζώδης ποικιλία της ίδιας διαδικασίας νόσου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια στην προ-εφηβεία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα δερματικά νοσήματα

    SH dermatite 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δερματίτιδα από στάση

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για το έλαιο ηρανθέμων

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων

    Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων είναι λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, έναν DNA ιό που ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών. Όλα τα είδη κυτταρομεγαλοϊού έχουν την τάση να μην προκαλούν κλινικά έκδηλη νόσο στον άνθρωπο. Δεν αναπαράγονται σε πειραματόζωα αλλά ούτε και στις περισσότερες κυτταροκαλλιέργειες

    • Η νόσος είναι παγκοσμίως διαδεδομένη και μπορεί να μεταδοθεί με ποικίλους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης και της καθημερινής ανθρώπινης επαφής. Περίπου 4 στους 5 ενήλικες άνω των 35 ετών έχουν μολυνθεί από κυτταρομεγαλϊό, συνήθως κατά την παιδική ηλικία ή την εφηβεία. Στους περισσότερους η νόσος διαδράμει ήπια και υποκλινικά 
    • Η μόλυνση με CMV κατά την κύηση μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για το έμβρυο και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο του εμβρύου, εγκεφαλική βλάβη, ανωμαλίες τοκετού ή σε σοβαρή νεογνική νόσο
    • Το όνομα της νόσου προέρχεται από τα προσβεβλημένα κύτταρα τα οποία είναι μεγάλα και εμφανίζουν ενδοπυρηνικά έγκλειστα
    • Μπορεί να προσβληθεί οποιοδήποτε όργανο, αλλά συνηθέστερα οι σιελογόνοι αδένες στα παιδιά και οι πνεύμονες στους ενήλικες.
    • Η λοίμωξη μπορεί να είναι συγγενής, νεογνική ή να γίνει σε οποιαδήποτε ηλικία 

    Η λοίμωξη με CMV διακρίνεται σε:

    • Συγγενή: η μορφή αυτή μπορεί να έχει ποικίλες εκδηλώσεις: από απλή ιαιμία σε φυσιολογικό βρέφος έως πρόκληση αυτόματης έκτρωσης, θνησιγένειας, μεταγεννητικού θανάτου από αιμορραγία, αναιμίας, βλάβης του ήπατος ή του ΚΝΣ
    • Οξεία λοίμωξη σε φυσιολογικό ξενιστή 
    • Λοίμωξη - συνήθως, πνευμονία - σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού οστών 
    • Λοίμωξη σε ασθενείς με AIDS - συνήθως αμφιβληστροειδίτιδα
    • Λοίμωξη σε άλλες κατηγορίες ανοσοκατασταλμένων ασθενών - πνευμονική, γαστρεντερική ή νεφρική εντόπιση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικό

    Γενετική: Μπορεί να μεταδοθεί από τη μητέρα στο έμβρυο

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες. Μεγαλύτερη συχνότητα < μηνών, 16-40 ετών και 40-75 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    Συγγενής:

    • Αποβολή 
    • Ασυμπτωματική ιαιμία
    • Αιμορραγία 
    • Αναιμία 
    • Ίκτερος 
    • Σημεία βλάβης ΚΝΣ 

    Επίκτητη: (οξεία λοίμωξη σε φυσιολογικό ή ανοσοκατασταλμένο ξενιστή)

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική 
    • Καταβολή
    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Οστικά άλγη 
    • Ρίγη 
    • Πυρετός 
    • Ίκτερος 
    • Διάρροια 
    • Ηπατομεγαλία 
    • Σπληνομεγαλία
    • Δύσπνοια

    Λοίμωξη σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού:

    • Πνευμονίτιδα με βήχα, πυρετό, ρίγη, θωρακικό άλγος 

    Λοίμωξη σε ασθενείς με AIDS:

    • Αμφιβληστροειδίτιδα
    • Οισοφαγικά, γαστρικά, εντερικά έλκη
    • Πνευμονίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    • Λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό 
    • Επανενεργοποίηση λανθάνουσας λοίμωξης σε ασθενείς που είναι ανοσοκατασταλμένοι

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    • Λοίμωξη με HIV
    • AIDS
    • Μεταμόσχευση οργάνων (50% προσβολή, εξαρτάται από την ανοσολογική κατάσταση)
    • Μετάγγιση αίματος. Σύνδρομο μετά τη μετάγγιση μπορεί να αναπτυχθεί σε 2 ή 4 εβδομάδες σε ασθενείς που έχουν δεχτεί μετάγγιση φρέσκου αίματος. Χαρακτηρίζεται από πυρετό που διαρκεί 2 με 3 εβδομάδες, ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο, άτυπη λεμφοκυττάρωση παρόμοια με αυτή της λοιμώδους μοπυρήνωσης και δερματικό εξάνθημα
    • Ανοσοκατασταλμένος ξενιστής
    • Συγχρωτισμός
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή 
    • Βρεφονηπιακοί σταθμοί ή γηροκομεία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συγγενής: βακτηριακή, ιογενής ή πρωτοζωϊκή λοίμωξη, όπως τοξοπλάσμωση, ερυθρά, σύφιλη
    • Επίκτητη, ιογενής ηπατίτιδα, λοιμώδης μονοπυρήνωση 

     25

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μπορεί να απομονωθεί ο ιός από τα ούρα, το αίμα, άλλα σωματικά υγρά ή ιστούς με ενοφθαλμισμό σε καλλιέργεια ανθρώπινων ινοβλαστών 
    • Λευκοπενία 
    • Θρομβοκυττοπενία 
    • Αύξηση λεμφοκυττάρων 
    • Ανίχνευση του CMV στις εκκρίσεις ή τους ιστούς με ανοσοφθορισμό με μονοκλωνικά αντισώματα διαθέσιμα στο εμπόριο ή με in situ υβριδισμό

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Γιγαντοκύτταρα με βασεόφιλα έγκλειστα σωμάτια

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Καλλιέργεια ανθρώπινων ινοβλαστών για την απομόνωση του ιού 
    • Τεχνικές ανοσοφθορισμού για την ανίχνευση του ιού 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία κρανίου - ενδοκράνιες αποτιτανώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού των οστών σε υποψία πνευμονίας από CMV
    • Καλλιέργεια φλεγμονώδους πλακούντα
    • Ενδοσκοπική βιοψία πεπτικού σωλήνα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή περίθαλψη για εκτεταμένες λοιμώξεις ή για σύνδρομο επανενεργοποίησης CMV

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Απομόνωση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • CMV ανοσοσφαιρίνη
    • Αντιϊκά φάρμακα όπως γκανσικλοβίρη (ο CMV είναι σχετικά ανθεκτικός στην ασυκλοβίρη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στενή παρακολούθηση σε ΜΕΘ (απομόνωση) κατά τη διάρκεια της διάχυτης λοίμωξης

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή ανοσοκαταστολής (όταν είναι δυνατό)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χοριοαμφιβληστροειδίτιδα
    • Εγκεφαλίτιδα
    • Μονοπυρήνωση 
    • Κολίτιδα
    • Κώφωση 
    • Διανοητική καθυστέρηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συστηματική λοίμωξη είναι συχνά θανατηφόρα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • AIDS
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή 
    • Λευχαιμία 
    • Λέμφωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η λοίμωξη μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    citomegalovirus 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων

    Όγκοι σιελογόνων αδένων

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκοι σιελογόνων αδένων είναι καλοήθη ή κακοήθη νεοπλάσματα των μεγάλων (παρωτίδα, υπογνάθιων, υπογλώσσιων) ή των μικρών (ενδοστοματικών, φαρυγγικών, ρινικών), σιελογόνων αδένων. Οι όγκοι τις περισσότερες φορές εμφανίζονται σαν αφοριζόμενες μάζες αν και μερικές φορές μπορεί να εκδηλωθούν σαν μια διάχυτη διόγκωση του αδένα ή υποβλεννογόνια διόγκωση μέσα στην στοματική κοιλότητα. Οι κακοήθεις όγκοι χαρακτηρίζονται από τοπική υποτροπή και περινευρική διήθηση (αδενοκυστικοί), ή από τοπική υποτροπή και λεμφαδενικές μεταστάσεις (βλεννοεπιδερμοειδείς, αδενοκαρκινώματα, καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα)

    Τύποι:

    • Πολυμορφικό αδένωμα (ο πιο συχνός όγκος) - 45% όλων των όγκων
    • Μονομορφικό αδένωμα - 12% όλων των όγκων 
    • Βλεννοεπιδερμοειδές καρκίνωμα - 12% όλων των όγκων 
    • Αδενοκυστικό - 6% όλων των όγκων 
    • Λιγότερο συχνοί όγκοι είναι - το αδενοκαρκίνωμα, τα καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα, κυψελοειδές καρκίνωμα, οξύφιλα αδενώματα, όγκος Warthin

    Κατανομή των νεοπλασμάτων 

    • Παρωτίδα (80% καλοήθη, 20% κακοήθη) - 70% είναι πολυμορφικά αδενώματα, 10% μονομορφικά αδενώματα, 12% βλεννοεπιδερμοειδή καρκινώματα, 5% αδενοκυστικά
    • Υπογνάθιοι (60% καλοήθη, 40% κακοήθη) - 40% είναι πολυμορφικά αδενώματα, 10% βλεννοεπιδερμοειδή καρκινώματα, 20% αδενοκυστικά καρκινώματα
    • Μικροί σιελογόνοι αδένες (40% καλοήθη, 60% κακοήθη) - 40% είναι πολυμορφικά αδενώματα, 25% βλεννοεπιδερμοειδή καρκινώματα, 25% αδενοκυστικά καρκινώματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό/Πεπτικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κακοήθη - ηλικία 55 χρόνων, καλοήθη - ηλικία 45 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΓΚΩΝ ΣΙΕΛΟΓΟΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ

    • Αφοριζόμενη μάζα σε ανατομική περιοχή - 96% (κακοήθης)
    • Ανύψωση του λοβού του αυτιού
    • Πόνος 12-25% (κακοήθης), 2,5% (καλοήθης) 
    • Παραισθησίες στην περιοχή κατανομής του τριδύμου 
    • Παράλυση ή δυσλειτουργία του προσωπικού νεύρου 8-26% (κακοήθη)
    • Καθήλωση στους μασητήρες και στα πτερύγια του τραχήλου 17% (κακοήθη)
    • Εξέλκωση δέρματος 9% (κακοήθη)
    • Μεταστάσεις στους τραχηλικούς λεμφαδένες 20% (κακοήθη)
    • Μάζα στον φάρυγγα (αντιπροσωπεύει στους όγκους του εν τω βάθει λοβού της παρωτίδας)

    ΑΙΤΙΑ ΟΓΚΩΝ ΣΙΕΛΟΓΟΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ

    • Άγνωστα
    • Πιθανολογείται η ιονίζουσα ακτινοβολία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΓΚΩΝ ΣΙΕΛΟΓΟΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Φλεγμονώδεις μάζες
    • Λεμφαδένες υπογνάθιοι και στην περιοχή της παρωτίδας
    • Σύνδρομο Mikulicz (MD), είναι μια νόσος σχετιζόμενη με την ανοσοσφαιρίνη IgG4 που χαρακτηρίζεται από επίμονη, συνήθως ανώδυνη, αμφοτερόπλευρη διεύρυνση του δακρυϊκού πόρου, της παρωτίδας και των υπογνάθιων αδένων. Σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα ανοσοσφαιρίνης ορού (Ig) G4, λεμφοκυττάρων και διήθηση από IgG4 - θετικών πλασματοκυττάρων. Κατά κύριο λόγο προκαλεί ξηρότητα του στόματος και των οφθαλμών, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει και άλλα όργανα, όπως τους πνεύμονες, το ήπαρ και τους νεφρούς, ενώ συνοδεύεται από επιπλοκές, όπως η αυτοάνοση παγκρεατίτιδα (AIP), η οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση, και η διάμεση νεφρίτιδα 
    • Λίθοι σιελογόνων αδένων
    • Οστέϊνο μόρφωμα υπερώας (των μικρών αδένων), (Torus palatinus)
    • Νεκρωτική αιελομεταπλασία (των μικρών αδένων)
    • Τραχηλικοί λεμφαδένες 
    • Σύνδρομο Sjogren 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανοσολογικός έλεγχος 
    • Κλάσματα αμυλάσης (φλεγμονή)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Από τους 100 όγκους παρωτίδας, 70 δε θα είναι νεοπλασματικοί, 21 θα είναι καλοήθη νεοπλάσματα και 9 θα είναι κακοήθη νεοπλάσματα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Τεχνήτιο-99 (όγκος Warthin) (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Υπερηχογράφημα (φλεγμονή ή κακοήθεια) 
    • Σιαλογραφία (για λίθους ή χρόνια παρωτίτιδα)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • CT/MRI. Και οι δύο παρέχουν ανατομικές και άλλες πληροφορίες που βοηθούν στη διάγνωση 
    • Ακτινογραφία θώρακος - Sjogren, μεταστάσεις

    hed25468 fig 0001 m

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βιοψία με βελόνα (δε συνιστάται αυτή η μέθοδος από το φόβο της διασποράς ενός κακοήθους όγκου)
    • Επιφανειακή λοβεκτομή

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΓΚΩΝ ΣΙΕΛΟΓΟΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διαδικασίες που αφορούν νοσηλευόμενο ασθενή με την συνήθη νοσηλευτική φροντίδα
    • Υποστήριξη του κεφαλιού ώστε να παροχετεύεται η παρωτίδα
    • Συνήθως νοσηλεία 2-4 ημερών 
    • Καλοήθεις όγκοι - επιφανειακή ή ολική συντηρητική (αφήνουμε το νεύρο παρωτιδεκτομή) ανάλογα με την θέση του όγκου 
    • Κακοήθεις όγκοι - ολική παρωτιδεκτομή ή εκτομή των σιελογόνων αδένων με μετεγχειρητική ακτινοβολία (καλύτερα να μη γίνεται) στην βάση της παρωτίδας στο κρανίο με/χωρίς να περιλαμβάνει τον τράχηλο ανάλογα με το ιστολογικό αποτέλεσμα. Διατήρηση του προσωπικού νεύρου εκτός και αν έχει διηθηθεί από τον όγκο 
    • Λεμφαδενικός καθαρισμός του τραχήλου (καλύτερα να μη γίνεται) εάν υπάρχουν ψηλαφητοί λεμφαδένες ή σε περίπτωση καρκινώματος από πλακώδη κύτταρα, βλενοειδερμοειδούς καρκινώματος υψηλής κακοήθειας εκλεκτική εκτομή τραχήλου
    • Ανύψωση της κεφαλής του κρεβατιού κατά τη μετεγχειρητική περίοδο
    • Αναρρόφηση των εκκρίσεων από την παροχέτευση για 1-2 ημέρες
    • Επάλειψη της τομής με αντιβιοτική αλοιφή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Μη διεγερτικά υγρά 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθηση του πρωτοπαθούς όγκου 
    • Υποτροπιάζουσες μάζες 
    • Συμπτωματολογία βλάβης τριδύμου 
    • Σύνδρομο Frey (ιδρώνει σε γευστικά ερεθίσματα)
    • Συμπτωματολογία βλάβης προσωπικού νεύρου (πάρεση)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για κακοήθη νεοπλάσματα - μια φορά κάθε 4 μήνες τον πρώτο χρόνο, τα επόμενα χρόνια μια φορά κάθε 6 μήνες και στην συνέχεια μια φορά τον χρόνο 
    • Για καλοήθη νεοπλάσματα - μια φορά τον χρόνο για 5 χρόνια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Το σύνδομο Frey (ιδρώνει σε γευστικά ερεθίσματα) εκδηλώνεται στο 20% περίπου των ασθενών που υποβάλλονται σε παρωτιδεκτομή 
    • Οι διαταραχές του προσωπικού νεύρου που παρατηρούνται μετά την επέμβαση θα πρέπει να υποχωρήσουν σε 6 μήνες, ακόμη και εάν εφαρμοσθεί μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία
    • Αισθητική δυσμορφία με μέτρια επιπέδωση του προσώπου στο σημείο της παρωτιδεκτομής 
    • Τραυματισμός του υπογλώσσιου ή γλωσσικού νεύρου κατά την εκτομή του υπογνάθιου αδένα 
    • Πιθανή υποτροπή του πολυμορφικού αδενώματος, εάν δεν γίνει πλήρης εκτομή γιατί έχει ψευδοπόδια σε όλο το μήκος του λοβού

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Το πολυμορφικό αδένωμα της παρωτίδας χωρίς θεραπεία θα εμφανίσει σε διάστημα 20 χρόνων κακοήθη εξαλλαγή σε ποσοστό 2-10%. Με την κατάλληλη αντιμετώπιση η συχνότητα υποτροπής του πολυμορφικού αδενώματος της παρωτίδας είναι 1,5%. Η πρόγνωση των κακοήθων νεοπλασμάτων εξαρτάται από το στάδιο
    • Αδενοκυστικό - παρωτίδας 73% 5ετής επιβίωση, 21% 15ετής
    • Αδενοκαρκίνωμα - 78% 5ετής επιβίωση, 41% 20ετής 
    • Βλεννοεπιδερμοειδές - χαμηλής κακοήθειας 81% 5ετής επιβίωση, 48% 15ετής , υψηλής κακοήθειας 46% 5ετής επιβίωση, 25% 15ετής 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά στο αιμαγγείωμα είναι ο πιο συχνός καλοήθης όγκος με δεύτερο σε συχνότητα το πολυμορφικό αδένωμα. Το βλεννοεπιδερμοειδές είναι ο πιο συχνός κακοήθης όγκος 

    ΚΥΗΣΗ

    Δεν επηρεάζεται

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Η εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου των σιελογόνων αδένων είναι μονόδρομος!

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο των σιελογόνων, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Parotid tumor

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σημαντικές πληροφορίες για την παράλυση του Bell

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία στον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων

    Διογκωμένος κακοήθης λεμφαδένας τραχήλου

    Όγκοι σιελογόνων αδένων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ρινοφάρυγγα

    Είναι κατάλληλη η χημειοθεραπεία για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου;

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Οι αρχές της χειρουργικής θεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Οι βασικές αρχές της θεραπείας του καρκίνου κεφαλής και τραχήλου

    Συμπτώματα, διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Πρόληψη καρκίνου κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος του στόματος

    Τι περιέχει ένα τσιγάρο

    Το εμβόλιο για τον καρκίνο EGF

    Καρκίνος του λάρυγγα

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

    Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο 

    Σταδιοποίηση στον καρκίνο

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Πρώιμη διάγνωση καρκίνου με PET-CT 

    Μονοκλωνικά αντισώματα

    Μήπως έχετε βραχνάδα;

    Δυσγευσία 

    H βλεννογονίτιδα

    Προσυμπτωματικός έλεγχος καρκίνου του πνεύμονα 

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Συνθετικές φωνητικές χορδές

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Οι βλαπτικές ουσίες του τσιγάρου 

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Εκστρατεία ενημέρωσης για τον HPV

    Λεµφοεπιθηλιακό καρκίνωμα φάρυγγα

    TomoTherapy

    H διατροφή για την πρόληψη καρκίνου του στόματος 

    Καρκίνος της γλώσσας

    Θεραπεία καρκίνου λάρυγγα με χρήση λέιζερ

    Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

    Λευκοπλακία στόματος

    Τα μυστικά του στοματικού έρωτα

    Η ακετυλοκυστεϊνη είναι ασφαλής;  

    Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Καρκίνος αγνώστου πρωτοπαθούς

    Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο

     

  • Καλοήθης όγκος ωοθηκών Καλοήθης όγκος ωοθηκών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καλοήθη όγκο ωοθηκών

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Οι ωοθήκες αποτελούν εστία περισσότερων ειδών όγκων (καλοήθων και κακοήθων) από οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος.

    Οι καλοήθεις όγκοι της ωοθήκης δημιουργούν δυσκολίες στη διαφοροδιάγνωση, λόγω της αναγκαιότητας να αποκλειστεί η κακοήθεια. Οι όγκοι είναι συχνά κλινικά σιωπηροί, μέχρι να αναπτυχθούν πλήρως, μπορεί να είναι συμπαγείς, κυστικοί ή μικτοί,  μπορεί να είναι λειτουργικοί (παράγοντας στεροειδείς ορμόνες) ή μη λειτουργικοί 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Όλες οι ηλικίες 
    • Η πιθανότητα για κακοήθεια είναι μεγαλύτερη στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΟΓΚΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    • Συνήθως ασυμπτωματικός
    • Πόνος σχετιζόμενος με συστροφή, ενδομητρίωση ή ρήξη
    • Οίδημα στην κοιλιά ή την ουροδόχο κύστη
    • Συμπτώματα από πίεση του εντέρου ή της ουροδόχου κύστης 

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΟΓΚΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    • Ενδομητρίωση με εντοπισμένη, επαναλαμβανόμενη ωοθηκική αιμορραγία
    • Φυσιολογικές κύστεις 
    • Άγνωστη αιτιολογία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΟΓΚΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    Άγνωστοι

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Κακοήθειες 
    • Ινομυώματα μήτρας 
    • Κύστεις σκωληκοειδούς απόφυσης 
    • Εκκολπωματίτιδα και αποστήματα
    • Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου με σαλπιγγοωθηκικά απόστηματα
    • Διογκωμένη ουροδόχος κύστη

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Σχετικοί στον ορό καρκινικοί δείκτες:

    • Καρκινικό αντίγονο (Ca) 125
    • Α - φετοπρωτεΐνη (ΑFP)
    • Χοριακή γοναδοτροπίνη (βήτα - HCG)

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    CA 125:

    • Ενδρομητρίωση 
    • Περιτονίτιδα
    • Φλεγμονώδης νόσος πυέλου
    • Άλλοι καρκίνοι

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Καλοήθη:

    • Άλλες κύστεις 
    • Φυσιολογικές κύστεις
    • Ενδομητρίωμα
    • Επιθηλιακές κύστεις
    • Κοκκιοκυτταρικοί όγκοι του στρώματος
    • Ίνωμα
    • Κυστικό τεράτωμα

    fetchimage

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Η εξέταση πυέλου είναι η πιο σημαντική 
    • Προσεκτική κλινική εξέταση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Η μαγνητική τομογραφία και ο υπέρηχος μπορεί να διαφοροποιήσουν τους όγκους από άλλες πυελικές μάζες και να ταυτοποιήσει στοιχεία ενδεικτικά κακοήθειας, π.χ. συμπαγές μόρφωμα, θηλώματα, πολλαπλά διαφράγματα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΟΓΚΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, αν χρειάζεται χειρουργείο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Χειρουργική αφαίρεση του όγκου για να καθοριστεί η διάγνωση:

    • Προεμμηνοπαυσιακές κύστεις μεγαλύτερες από 5 cm ή αυτές που επιμένουν 
    • Μετεμμηνοπαυσιακές κύστεις 
    • Κύστεις με ύποπτα στοιχεία στους υπερήχους

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από την αιτιολογία, π.χ. ενδομητρίωση σε σύγκριση με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου ή φυσιολογικές κύστεις 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΛΟΗΘΟΥΣ ΟΓΚΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα αντισυλληπτικά από το στόμα μπορεί να βοηθήσουν σε προεμμηνοπαυσιακές ασθενείς, για την διαφοροδιάγνωση φυσιολογικών κύστεων. Η καταστολή του σχηματισμού νέων κύστεων με αυτή τη μέθοδο και η επανεκτίμηση μπορεί να λύσουν το πρόβλημα (καλύτερα να μη χορηγούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τις περισσότερες φορές απαιτούνται εξετάσεις μια φορά το χρόνο 
    • Ποικίλει ανάλογα με τη διάγνωση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Η χρήση αντισυλληπτικών από το στόμα, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Στις επιπλοκές αθεράπευτων δερμοειδών και βλεννωδών κύστεων, μπορεί να περιλαμβάνεται ψευδομύξωμα του περιτοναίου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Πλήρης ίαση 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η ανησυχία μήπως πρόκειται για κακοήθεια αυξάνει όταν διαπιστώνονται ωοθηκικές μάζες σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες 

    ΚΥΗΣΗ

    Σπάνια, μπορεί να ανιχνευθούν όγκοι κατά τη διάρκεια των εξετάσεων της κύησης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ωοθήκες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ωοθήκες

    3850378299001 6168348854001 6168348354001 vs

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Meigs

    www.emedi.gr