Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016 08:44

Θεραπεία του καρκίνου του προστάτη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για την θεραπεία του καρκίνου του προστάτη

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Οι όγκοι που περιορίζονται στον προστάτη κλινικού σταδίου T1a, T1b, T1c, T2a, και Τ2b και N0 γενικά αντιμετωπίζονται με ριζική προστατεκτομή, ακτινοθεραπεία, βραχυθεραπεία, ογκοΥπερθερμία και άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές και σε πολλές περιπτώσεις με προσεκτική παρακολούθηση.

Η απόφαση για το είδος της θεραπείας πρέπει να βασίζεται στην εξασφάλιση μιας καλής ποιότητας ζωής.

Οι επιπλοκές της κάθε θεραπείας

Για τη ριζική προστατεκτομή η ανικανότητα κυμαίνεται από 25-89% και η ακράτεια από 2-47%. Τα ίδια ποσοστά αναφέρονται και για την ακτινοθεραπεία. Κάποιες διαφορές που παρατηρούνται στη βιβλιογραφία οφείλονται στον χρόνο καταγραφής τους. Για παράδειγμα, μετά το χειρουργείο η ανικανότητα είναι άμεση, αλλά βελτιώνεται με την πάροδο του χρόνου, ενώ με την ακτινοθεραπεία δεν είναι άμεση, αλλά επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.

Ριζική οπισθοηβική προστατεκτομή

Ο στόχος αυτής της χειρουργικής τεχνικής είναι να αφαιρέσει ολοκληρωτικά τον όγκο, αλλά και να διατηρηθεί ο έλεγχος των ούρων και η στυτική ικανότητα. Μετά την αφαίρεση όλου του προστάτη τα επίπεδα του PSA δεν πρέπει να ανιχνεύονται. Ο έλεγχος του καρκίνου εκτιμάται με τα επίπεδα PSA.

Η διατήρηση και των δύο αγγειονευρωματωδών δεματίων θεωρείται πια επιτακτική.

6% των ασθενών έχουν ελαφριά ακράτεια, 2% μέτρια και 0,3% σοβαρή και απαιτούν τεχνητό σφιγκτήρα στην ουρήθρα και το 92% δεν έχουν ακράτεια στον ένα χρόνο. Η στύση επανέρχεται σε 4-6 μήνες, ενώ αν διατηρηθεί το ένα αγγειονευρωματώδες δεμάτιο η στύση δεν επανέρχεται στο 50% των ασθενών. Έτσι, για ασθενείς στους οποίους θεωρείται απαραίτητη η αφαίρεση του ενός ή και των δύο δεματίων πρέπει να βρεθεί τρόπος διατήρησης της στύσης.

Η λαπαροσκοπική και η ρομποτική da Vinci προστατεκτομή έχει μικρότερα ποσοστά ακράτειας και ανικανότητας.

Ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές απαιτούνται για τη διατήρηση της ποιότητας της ζωής του ασθενούς.

Ακτινοθεραπεία

Ακτινοθεραπεία στον προστάτη γίνεται με εξωτερική ακτινοβολία, με ενθέματα ή ραδιενεργές εμφυτευόμενες πηγές ή με συνδυασμό και των δύο μεθόδων. Τα αποτελέσματα ποικίλλουν στην ελάττωση του PSA και απαιτούνται βιοψίες συχνές... Απαιτείται τρισδιάστατη σύμμορφη ακτινοθεραπεία για να εξασφαλιστεί η μέγιστη δόση στον όγκο και ταυτόχρονα να μειωθεί ο κίνδυνος ακτινοβόλησης των γύρω υγιών ιστών. Δυστυχώς, η ακτινοβολία του προστάτη προκαλεί προβλήματα στο έντερο, όπως διάρροια και χαλαρά κόπρανα.

Η χρήση διάμεσης ακτινοβόλησης ή η εμφύτευση ραδιενεργών εμφυτευμάτων βασίζονται στην αρχή ότι η εναπόθεση της ραδιενέργειας μειώνεται εκθετικά στο τετράγωνο συνάρτηση της απόστασης της νόσου από την πηγή ακτινοβολίας. Μπορεί να γίνει και εμφύτευση των πηγών δακτυλικά με τη χρήση υπολογιστών ώστε να γίνεται άμεση παρακολούθηση της περιοχής, ώστε να γίνεται καλύτερος έλεγχος του καρκίνου και να υπάρχει μικρότερη τοξικότητα. Με τα εμφυτεύματα αυξάνει η συχνότητα ούρησης, ενώ η ακράτεια είναι σπάνια και η ανικανότητα παρατηρείται στα ίδια ποσοστά με τη ριζική προστατεκτομή.

Το PSA κατεβαίνει στο 1 ng/mL μετά τη θεραπεία στο 95% των ασθενών με ασθενείς που είχαν τιμή 20 ή λιγότερο πριν από την ακτινοθεραπεία με 70,2 Gy και στο 73% με 64,8 έως 66,6 Gy. Η επιβίωση χωρίς υποτροπή της νόσου είναι 92% για νόσο T1c, 80% για νόσο T2a και 77% για νόσο T2b, 67% για νόσο Τ2c και 41% για νόσο T3. Σε γενικές γραμμές όσοι λαμβάνουν ακτινοθεραπεία και έχουν Τ3 νόσο κατά 47% είναι εν ζωή στα 10 έτη και κατά 27% στα 15 έτη, λόγω της υψηλής συχνότητας, αδιάγνωστης μικρομεταστατικής νόσου τη στιγμή της διάγνωσης.

Κρυοχειρουργική για τον καρκίνο του προστάτη

Γίνεται ενδοκυτταρική κρυοπηξία και καταστρέφονται τα καρκινικά κύτταρα. Θέλει προσοχή, ώστε να μην επηρεαστούν οι υγιείς ιστοί.

Προεγχειρητική ανδρογονική στέρηση

Λόγω των απογοητευτικών αποτελεσμάτων της χειρουργικής θεραπείας και της ακτινοθεραπείας σε όγκους Τ3 και Τ4 χορηγείται ορμονοθεραπεία πριν το χειρουργείο ή την ακτινοθεραπεία. Φαίνεται ότι πριν την ακτινοθεραπεία μειώνει τις πιθανότητες επιπλοκών και καθυστερεί την αύξηση του PSA. Πριν το χειρουργείο μειώνει τα ποσοστά θετικών χειρουργικών ορίων από 47% σε 22%. 

Η προσεκτική παρακολούθηση κερδίζει έδαφος

Η προσεκτική παρακολούθηση συνιστάται πια από πολλούς ογκολόγους μετά τη διάγνωση μέχρι να συμβεί πρόοδος της νόσου, όπως φαίνεται από τις αλλαγές στα επίπεδα PSA, την τοπική αύξηση του όγκου και την ανάπτυξη μεταστάσεων. Οι ηλικιωμένοι άνδρες έχουν καλά διαφοροποιημένους όγκους και πεθαίνουν τελικά από άλλες νόσους και όχι από τον καρκίνο του προστάτη. Με την ριζική προστατεκτομή 93% έχουν 10ετή επιβίωση, με την ακτινοθεραπεία 74% και με άλλες τεχνικές όπως και με την προσεκτική παρακολούθηση 84% και οι ασθενείς με βαθμού κακοήθειας 1 & 2 όγκους έχουν 13 % κίνδυνο θανάτου και 19% κίνδυνο μετάστασης μετά από 10 χρόνια και αντίστοιχα όσοι έχουν όγκους με βαθμό κακοήθειας 3, 63 & 74%.

Αν αντί για ριζική προστατεκτομή γίνει προσεκτική παρακολούθηση, θάνατος από καρκίνο του προστάτη θα συμβεί σε ποσοστό 9% σε σχέση με το 5% αυτών που θα χειρουργηθούν. Ίδια ποσοστά παρατηρούνται και στην πιθανότητα μεταστατικής νόσου. Με την προστατεκτομή, βέβαια τα ποσοστά της ακράτειας και της ανικανότητας είναι υψηλά ενώ τα αποφρακτικά φαινόμενα χαμηλά. 15% των ασθενών έχουν πολύ νωχελικούς καρκίνους που δεν θα τους δημιουργήσουν πρόβλημα κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Απαιτούνται πολύ αυστηρά κριτήρια για την επιλογή των ασθενών που θα κάνουν θεραπεία που επηρεάζει την ποιότητα ζωής τους και πολλοί ισχυρίζονται ότι δεν πρέπει να γίνεται βιοψία του προστάτη λόγω του ότι δεν προσφέρει ισχυρά προγνωστικά κριτήρια και μπορεί να συμβάλλει και στη διασπορά της νόσου, σε λανθασμένη επεμβατική τακτική και επανειλημμένες βιοψίες.

Και τι γίνεται αν τα επίπεδα του PSA αυξάνονται;

Όσοι δεν έχουν ευρήματα μετάστασης στο σπινθηρογράφημα των οστών και το PSA ανεβαίνει μετά τη ριζική προστατεκτομή, την ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς ορμονοθεραπεία πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι μπορεί να έχει συμβεί τοπική υποτροπή και μπορεί να απαιτείται επιπρόσθετη θεραπεία στον προστάτη. Η πιθανότητα μεταστατικής νόσου, επίσης, είναι μεγάλη και απαιτείται έλεγχος.

Για ασθενείς που έχουν κάνει ριζική χειρουργική εξαίρεση, η τοπική υποτροπή είναι πιο πιθανή, όταν το  PSA αυξάνεται για πρώτη φορά ένα έτος μετά το χειρουργείο, όταν η αύξηση είναι αργή (σε 10 μήνες) και το δείγμα της ριζικής προστατεκτομής έδειξε καρκίνο με χαμηλό σκορ Gleason (μικρότερο του 7) και δεν υπήρχε διήθηση των ορχικών αγγείων ή λεμφαδενική μετάσταση. Οι ασθενείς που έκαναν ριζική προστατεκτομή λαμβάνουν ακτινοθεραπεία και όσοι είχαν λάβει ακτινοθεραπεία κάνουν χειρουργική εξαίρεση και αν δεν έχουν μεταστατική νόσο έχουν μέση επιβίωση 20 έτη. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυξάνονται ακόμη περισσότερο τα ποσοστά ακράτειας και ανικανότητας.

Σε συστηματική υποτροπή και σε ασθενείς που το PSA αυξάνεται γίνεται ανδρογονικός αποκλεισμός.

Μεταστατική νόσος του προστάτη

-Μη ευνουχισμένοι ασθενείς

Μη ευνουχισμένοι ασθενείς είναι οι ασθενείς με μεταστατική νόσο ή πριν την τοπική θεραπεία ή μετά, που έχουν υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης. Θεωρείται τότε ότι ο κίνδυνος ένας ασθενής να πεθάνει από τον καρκίνο του προστάτη είναι μεγαλύτερος από το να πεθάνει από άλλη νόσο. Γι΄αυτό γίνεται ορμονοθεραπεία. Πάνω από 90% των ανδρικών ορμονών εκκρίνονται από τους όρχεις και το υπόλοιπο από τα επινεφρίδια που έχουν συμμετοχή 40% της ενεργούς δράσης στον προστάτη. Παλιά γινόταν αμφοτερόπλευρη ορχεκτομή.

Σήμερα γίνεται ορμονοθεραπεία. Υπάρχει ορμονοθεραπεία που ελαττώνει τα επίπεδα της τεστοστερόνης, όπως αγωνιστές  της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών-GnRH, ανταγωνιστές και οιστρογόνα και τα αντιαδρογόνα που δεν ελαττώνουν τα ανδρογόνα αλλά τα μπλοκάρουν. Οι παράγοντες που ελαττώνουν τα επίπεδα της τεστοστερόνης σε επίπεδα ευνουχισμού έχουν αντικαρκινικά αποτελέσματα που εξαρτώνται από την έκταση της νόσου. Σε αντίθεση, οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση του θεραπευτικού αποτελέσματος βασίζεται στις επιδράσεις του καρκίνου στον ασθενή, όπως την αύξηση του PSA, τις λεμφαδενικές μεταστάσεις, τις μεταστάσεις στα οστά ή τη σπλαχνική μετανόσο. Τα συμπτώματα μπορεί να υπάρχουν ή όχι. Γι΄αυτό απαιτείται καλό ιστορικό και εξατομικευμένη εκτίμηση της νόσου. Περίπου 70% των ασθενών με παθολογικό PSA το ομαλοποιούν στα 4 ng/mL μετά τον ευνουχισμό, 50% των μαζών θα μειωθούν κατά 50% ή περισσότερο και 60% θα ανακουφιστούν από τα συμπτώματα και στο 40% θα βελτιωθεί και η οστική νόσος και οι υπόλοιποι θα έχουν σταθερή νόσο. Ο ορμονικός ευνουχισμός συνδέεται με γυναικομαστία, ανικανότητα, αδυναμία, κόπωση, εξάψεις, κατάθλιψη και οστεοπόρωση και γι΄αυτό απαιτείται θεραπεία με διφωσφονικά. Τα μη στερεοειδή ανδρογόνα όπως η φλουταμίδη, η βικαλουταμίδη και η νιλουταμίδη μπλοκάρουν τα ανδρογόνα στους υποδοχείς.

Τα ερωτήματα με την ορμονοθεραπεία

Τι γίνεται με την αρχική αύξηση στην τεστοστερόνη μετά τη έναρξη θεραπείας με αγωνιστή ή ανταγωνιστή της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών;

Πρέπει να γίνεται ταυτόχρονο μπλοκάρισμα των ορχικών και επινεφριδικών ανδρογόνων;

Η μονοθεραπεία με ορμόνη μπορεί να διατηρήσει τη στύση;

Η αρχική αύξηση στην τεστοστερόνη μετά τη θεραπεία με αγωνιστή ή αγωνιστή της εκλυτικής ορμόνης της γοναδοτροπίνης μπορεί να προκαλέσει κλινική έξαρση της νόσου. Αυτοί οι παράγοντες σχετικά αντενδείκνυται σαν μονοθεραπεία σε ασθενείς με σοβαρό πόνο, συμπτώματα από το ουροποιητικό ή πίεση του νωτιαίου μυελού. Τα αντιανδρογόνα είναι εγκεκριμένα για να μπλοκάρουν την έξαρση. 

Ο συνδυασμός ενός αντιαδρογόνου και ενός ανάλογου GnRH έχει το πλεονέκτημα να μπλοκάρει και τα αποτελέσματα των ανδρογόνων των επινεφριδίων που συνεισφέρουν από 5-45% των ανδρογόνων και πυροδοτούν τους όγκους όταν γίνεται χειρουργικός ευνουχισμός μόνο. 

Τώρα, τίθεται το ερώτημα αν τα αντικαρκινικά αποτελέσματα του μεικτού ανδρογονικού αποκλεισμού είναι καλύτερα από τον ευνουχισμό μόνο ή η θεραπεία με GnRH είναι αρκετή. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα αντιαδρογόνα δεν προσθέτουν αποτελεσματικότητα σε ασθενείς που έχουν κάνει χειρουργικό ευνουχισμό, αλλά έχουν μέτρια βελτίωση σε ασθενείς που θεραπεύονται με αγωνιστές και ανταγωνιστές GnRH. Εάν αυτό οφείλεται στο μπλοκάρισμα των ανδρογόνων των επινεφριδίων ή στο μπλοκάρισμα του αρνητικού αποτελέσματος όλων των ανδρογόνων, ως αποτέλεσμα του αρχικού κύματος αύξησης της GnRH είναι αβέβαιο. Η συγχορήγηση των αντιαδρογόνων θα πρέπει να γίνεται για μικρό χρονικό διάστημα έναν με τρεις μήνες. Άλλωστε, υπάρχουν ανταγωνιστές της εκλυτικής ορμόνης της γοναδοτροπίνης που κάνουν τον φαρμακευτικό ευνουχισμό πιο γρήγορα από ότι η συνδυασμένη θεραπεία και μπορεί να αποφευχθεί το τεστοσερονικό χαρακτηριστικό κύμα που προκαλούν οι αγωνιστές.

Άλλα είδη ορμονοθεραπείας είναι η υψηλή δόση βικαλουταμίδης (150mg), που συνδέεται με λιγότερες εξάψεις, λιγότερη μείωση της λίμπιντο, λιγότερη απώλεια μυϊκής μάζας, λιγότερες αλλαγές στην προσωπικότητα και μικρότερη απώλεια οστικής μάζας. Η γυναικομαστία παραμένει ένα πρόβλημα, αλλά μπορεί να ανακουφιστεί με ταμοξιφένη. Αν αυτή η προσέγγιση είναι ισοδύναμη με τις πιο παραδοσιακές θεραπείες που μειώνουν την τεστοστερόνη είναι ένα ερώτημα. Για ασθενείς, πάντως με μεταστατική νόσο η αντιαδρογονική μονοθεραπεία θεωρείται κατώτερη από την θεραπεία που μειώνει την τεστοστερόνη.

Άλλο σημαντικό ερώτημα είναι αν πρέπει η ορμονοθεραπεία να αρχίζει νωρίς ή όχι. Τα αποτελέσματα όλων των μελετών δεν δείχνουν καθαρό όφελος στην επιβίωση με την πρώιμη έναρξη της ορμονοθεραπείας.

-Ευνουχισμένοι ασθενείς

Σε ασθενείς που παίρνουν ορμονοθεραπεία, πρώτα πρώτα πρέπει να διερευνηθεί αν ο ασθενής είναι πράγματι φαρμακευτικά ευνουχισμένος και να εκτιμηθεί και η έκταση της νόσου. Κάποιοι ασθενείς θα έχουν νόσο που υποτροπιάζει με αύξηση του PSA μόνο και άλλοι θα έχουν αύξηση των οστικών μεταστάσεων και επέκταση της νόσου στους μαλακούς ιστούς. Νόσος που υποτροπιάζει δεν είναι απαραίτητα ανθεκτική στην ορμονοθεραπεία. Οι ασθενείς που παίρνουν ένα αντιαδρογόνο, πρέπει να το σταματήσουν και να γίνει παρακολούθηση, γιατί τα αντιαδρογόνα μπορεί να προκαλούν την ανάπτυξη του καρκίνου σε πιο προχωρημένα στάδια.  Μετά μια δεύτερη ορμόνη, όπως η κετοκοναζολη ή η υδροκορτιζόνη, μπορεί να χορηγηθεί, αλλά οι ανταποκρίσεις, όταν συμβαίνουν είναι μικρής διάρκειας (2-4 μήνες)

Για ασθενείς με φανερή μεταστατική νόσο κατά την έναρξη της ορμονοθεραπείας, η νόσος τυπικά υποτροπιάζει αρχικά με αύξηση των επιπέδων του PSA και ακολουθεί αύξηση των οστικών μεταστάσεων και μετά εμφανίζονται τα συμπτώματα. Η παρουσία πόνου στην πλάτη προειδοποιεί για επισκληρίδιο αποκλεισμό ή νόσο της ιππουρίδας και πρέπει να γίνεται μαγνητική τομογραφία. Για 10% των ασθενών η νόσος θα υποτροπιάσει τοπικά ή θα κάνει μετάσταση στα σπλάχνα με ή χωρίς οστική νόσο, ενώ το PSA θα είναι δυσανάλογα χαμηλό ανάλογα με το φορτίο της νόσου, γιατί ο όγκος θα έχει αποκτήσει νευροενδοκρινικό χαρακτήρα.

Τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται είναι η estramustine και οι ταξάνες, με 50% μείωση των μετρούμενων όγκων, 70% στην μείωση του PSA στο 50%, βελτίωση του σπινθηρογραφήματος που διαρκεί για 6 μήνες. Επίσης, χρησιμοποιείται και η mitoxadrone και η prednisone. Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί το όφελος από τη χημειοθεραπεία λόγω της δυσκολίας μέτρησης της επίδρασης της θεραπείας στις μεταστατικές εστίες των οστών.

Η θεραπεία με docetaxel έχει χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία για τον ανθεκτικό στον ευνουχισμό καρκίνο του προστάτη με διάμεσο όφελος επιβίωσης 2 έως 3 μήνες. Η χημειοθεραπεία δεύτερης γραμμής είναι η καμπαζιταξέλη. Γίνεται, επίσης,  bevacizumab, docetaxel, θαλιδομίδη και πρεδνιζόνη.

Η δεύτερης γραμμής ορμονική θεραπεία με αμπιρατερόνη αυξάνει την επιβίωση κατά 4,6 μήνες. Η Enzalutamide είναι και αυτή δεύτερης γραμμής ορμονικός παράγοντας με αύξηση της επιβίωσης 5 μήνες. Καλύτερα να δίνονται abiraterone και enzalutamide σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει προηγουμένως χημειοθεραπεία. Μόνο ένα σύνολο των κυττάρων ανταποκρίνονται στη θεραπεία και ορισμένα κύτταρα με χαρακτηριστικά που μοιάζουν με τα βλαστικά κύτταρα παραμένουν ανεπηρέαστα. Ως εκ τούτου απαιτείται στοχευμένο μπλοκάρισμα της σηματοδότησης των ανδρογόνων. 

Επιθετικός καρκίνος προστάτη

Η θεραπεία του επιθετικού καρκίνου του προστάτη μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση (π.χ. ριζική προστατεκτομή), βραχυθεραπεία (βραχυθεραπεία του προστάτη) και ακτινοθεραπεία με εξωτερική δέσμη ακτινοβολίας, υψηλής έντασης εστιασμένους υπέρηχους (HIFU), χημειοθεραπεία, κρυοχειρουργική, ορμονική θεραπεία, ή κάποιο συνδυασμό. 

Αν και η ευρεία χρήση του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) βοηθάει στη διάγνωση σε νεαρότερη ηλικία και σε μικρότερο στάδιο του καρκίνου, η συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων είναι άνδρες άνω των 65 ετών, και περίπου 25% των περιπτώσεων είναι άνδρες ηλικίας άνω των 75 ετών.

Αν το προσδόκιμο ζωής είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο από 10 χρόνια βοηθάει για τη λήψη της απόφασης για το είδος της θεραπείας. Πολλοί ηλικιωμένοι ασθενείς δεν προσφέρονται για θεραπευτικές επιλογές, όπως η ριζική προστατεκτομή ή ακτινοθεραπεία και αντ 'αυτού γίνεται ορμονική θεραπεία ή προσεκτική αναμονή. Η συνοσηρότητα και η διατήρηση μιας καλής ποιότητας ζωής εκτός από τον  καρκίνο του προστάτη και άλλοι ειδικοί παράγοντες κινδύνου, όπως η αύξηση PSA, το σκορ Gleason και το κλινικό στάδιο πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν. Καθώς ο μέσος όρος ζωής αυξάνεται λόγω της προόδου στην θεραπεία των καρδιαγγειακών, αναπνευστικών και άλλων χρόνιων παθήσεων, είναι πιθανό ότι οι περισσότεροι ηλικιωμένοι ασθενείς ζουν αρκετό καιρό κι έτσι έρχονται αντιμέτωποι με τον καρκίνο του προστάτη.

Αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί πέρα ​​από τον προστάτη γίνεται ορμονική θεραπεία και χημειοθεραπεία. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις: Η ακτινοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ορισμένους προχωρημένους όγκους, και η ορμονική θεραπεία χρησιμοποιείται για μερικούς όγκους σε πρώιμο στάδιο. Η κρυοθεραπεία, η ορμονική θεραπεία, και η χημειοθεραπεία, γίνεται αν η αρχική θεραπεία αποτύχει και ο καρκίνος εξελιχθεί.

Το Sipuleucel-Τ, είναι ένα εμβόλιο κατά του καρκίνου που έχει βρεθεί να έχει όφελος στην επιβίωση (αύξηση τεσσάρων μηνών στην επιβίωση) για τους άνδρες με μεταστατικό καρκίνο του προστάτη.


Ο καρκίνος του προστάτη που είναι ανθεκτικός στον ευνουχισμό

Οι περισσότεροι καρκίνοι του προστάτη γίνονται ανθεκτικοί στη θεραπεία μετά από ένα έως τρία χρόνια. Παλαιότερα θεωρούνταν ως ορμονοανθεκτικοί ή ανεξάρτητοι από τα ανδρογόνα, αλλά τώρα χαρακτηρίζονται ως ανθεκτικοί στον ευνουχισμό, γιατί ενώ δεν ανταποκρίνονται σε θεραπεία ευνουχισμού (μείωση των διαθέσιμων ανδρογόνων / τεστοστερόνης / DHT με χημικά ή χειρουργικά μέσα), αυτοί οι καρκίνοι εξακολουθούν να εξαρτώνται από τις ορμόνες για την ενεργοποίηση του υποδοχέα ανδρογόνων. 


Παρηγορητική φροντίδα στον καρκίνο του προστάτη

Η παρηγορητική φροντίδα είναι η ιατρική περίθαλψη που επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, καθώς και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής.  Ένας από τους στόχους της θεραπείας στην παρηγορητική φροντίδα είναι ο έλεγχος των συμπτωμάτων και όχι η θεραπεία του υποκείμενου καρκίνου. Ο πόνος είναι συχνός σε μεταστατικό καρκίνο του προστάτη, και σχετίζονται με οστικές μεταστάσεις και μπορεί να αντιμετωπιστεί με διφωσφονικά, με φάρμακα όπως τα οπιοειδή και  ανακουφιστική θεραπεία με ακτινοβολία σε γνωστές μεταστάσεις. Η συμπίεση του νωτιαίου μυελού μπορεί να συμβεί από μεταστάσεις στη σπονδυλική στήλη, και μπορεί να αντιμετωπιστεί με στεροειδή, χειρουργική επέμβαση, ή ακτινοθεραπεία. Άλλα συμπτώματα που μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσω της παρηγορητικής φροντίδας είναι η κόπωση, το παραλήρημα, το λεμφοίδημα στο όσχεο ή το πέος, η ναυτία, ο έμετος και η απώλεια βάρους. 

Ανακουφιστική θεραπεία στον καρκίνο του προστάτη

Η ανακούφιση του πόνου έχει μεγάλη σημασία στον καρκίνο του προστάτη με οστικές μεταστάσεις. Ανακούφιση γίνεται με εξωτερική ακτινοβολία με εστιακές ή ημισωματικές τεχνικές. Ο συνδυασμός mitoxantrone και prednisone χρησιμοποιείται για την ανακούφιση του πόνου από τις οστικές μεταστάσεις.

Απαιτούνται στοχευμένες προσεγγίσεις, όπως με ανταγωνιστές της ενδοθηλίνης.

Το strontium-89 και samarium-153 ελαττώνουν τον πόνο σε σκελετικές μεταστάσεις, χωρίς όφελος στην επιβίωση, ενώ τα διφωσφονικά και η denosumab ανακουφίζουν από τα συμπτώματα και ελαττώνουν τον κίνδυνο καταγμάτων. Ο συνδυασμός strodium-89 και doxorubicin ελαττώνει  το ποσοστό των σκελετικών καταγμάτων, επίσης.

Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες αν πάσχετε από καρκίνο του προστάτη, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Διαβάστε, επίσης,

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του προστάτη

Η στείρωση στους άντρες

Όρχεις

Άντρες χωρίς όρχεις

Ρομποτική da Vinci προστατεκτομή για τον καρκίνο του προστάτη

Saw Palmetto

Θεραπεία του πόνου σε καρκίνο στα οστά

Ομάδα αίματος και καρκίνος του προστάτη

Προστατεκτομή με διουρηθρική εξάχνωση του προστάτη

Ντοματόσουπα για τον προστάτη

Συμπληρώματα διατροφής για προβλήματα του προστάτη

Αν έχετε καρκίνο του προστάτη

Καρκίνος προστάτη

Ιός καταπολεμάει τον καρκίνο προστάτη

Dasatinib

Νανοσωματίδια από τσάι κατά του καρκίνου του προστάτη

Τσιρότα οιστρογόνων για τον καρκίνο προστάτη

Η σεξουαλική ζωή σε χρόνιες ασθένειες

Ρομποτική Da Vinci προστατεκτομή

Πρέπει να γίνεται ριζική προστατεκτομή σε καρκίνο προστάτη;

Ρίγανη για τη θεραπεία καρκίνου του προστάτη

Η αναλογία δείκτη και παράμεσου αποκαλύπτει πολλά μυστικά

Τα καλύτερα βότανα για τον προστάτη

Οδηγίες για την πρόληψη καρκίνου του προστάτη

Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

Μάθετε να αξιολογείτε σωστά το PSA

Πρόληψη του καρκίνου του προστάτη

Η μπύρα για την πρόληψη του καρκίνου του προστάτη

Το πέρασμα στην εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου

Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

Εμπιστευθείτε το ογκολογικό συμβούλιο της EMEDI

ΟγκοΥπερθερμία

Το Glycobloc θεραπεύει τον καρκίνο φυσικά

Μοριακό προφίλ του όγκου

Αυτό είναι το χειρουργείο του μέλλοντος

www.emedi.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

Διαβάστηκε 4615 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 18 Μαΐου 2021 01:35
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Να αποφεύγετε τα τσιμπήματα κουνουπιών Να αποφεύγετε τα τσιμπήματα κουνουπιών

    Τι μπορείτε να πάθετε από τα τσιμπήματα κουνουπιών

     

    Το καλοκαίρι φέρνει πάντα μαζί του και τους ανεπιθύμητους επισκέπτες του, που δεν είναι άλλοι από τα κουνούπια.

    Τα κουνούπια είναι ενοχλητικά τόσο για τα σημάδια που αφήνουν στο δέρμα μας όσο και για τη φαγούρα που νιώθουμε όταν μας τσιμπήσουν.

    Τα τσιμπήματα των κουνουπιών προκαλούν τοπικά φαγούρα και κοκκινίλα στο δέρμα.

    Το σημαντικότερο όμως από όλα είναι ότι μπορούν να μεταφέρουν σοβαρές ασθένειες με το τσίμπημά τους.

    Μία από αυτές είναι και η ελονοσία. 

    Ακόμη μία ασθένεια που μπορεί να μεταδοθεί μέσω του τσιμπήματος των κουνουπιών είναι ο Δάγγειος πυρετός, ο οποίος δύναται να προκαλέσει αιμορραγία, ο ιός Chikungunya, που προέρχεται από τον Ινδικό Ωκεανό και προκαλεί έντονες αρθραλγίες και η εγκεφαλίτιδα που προκαλεί ο ιός του Δυτικού Νείλου.

    Ο κίτρινος πυρετός προκαλείται, επίσης, από τα τσιμπήματα κουνουπιών, όπως και ο ιός Ζίκα πoυ μπορεί, εκτός των άλλων να προκαλέσει και σοβαρές γενετικές ανωμαλίες στα έμβρυα.

    Επίσης, τα κουνούπια μπορούν να προκαλέσουν και λεϊσμανίαση.

    Τέλος, μπορεί να συμβεί επιμόλυνση της πληγής, αν κάποιος ξύνει το εξάνθημα.

    Τα κύρια συμπτώματα των πιο σοβαρών ασθενειών που προκαλούν τα τσιμπήματά των κουνουπιών είναι: ο έντονος πονοκέφαλος, οι πόνοι στις αρθρώσεις και στους μύες, τα εξανθήματα, ο πόνος στη μέση, η ανορεξία, η ναυτία και ο έμετος. Σε πιο σοβαρά περιστατικά μπορεί να προκληθεί και αιμορραγικό εξάνθημα.

    Ένα τσίμπημα κουνουπιού στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν είναι επικίνδυνο. Συνήθως, δημιουργεί απλώς κνησμό, ερυθρότητα και ελαφρύ οίδημα. Είναι μάλλον περισσότερο ενοχλητικό παρά επικίνδυνο, αφού σε λίγη ώρα τα συμπτώματα υποχωρούν, ειδικά αν δεν ξύσεις το εξάνθημα. Χρειάζεται όμως προσοχή για να μην ματώσεις το σημείο και προκαλέσεις επιμόλυνση της πληγής.

    koynoypia 5

    Απομακρύνετε τα κουνούπια με φυσικούς τρόπους

    Μη χρησιμοποιείτε χημικά εντομοαπωθητικά

    Αν θέλεις να αποφύγεις τα τσιμπήματα κουνουπιών, μπορείς να το κάνεις φτιάχνοντας φυσικά εντομοαπωθητικά. 

    -Αιθέριο έλαιο λεβάντας: Τα κουνούπια δεν αντέχουν τη λεβάντα. Ρίξτε λίγο έλαιο λεβάντας σε μερικές κορδέλες, κρεμάστε τις γύρω από εκεί που κάθεστε ή κοιμάστε. Αν θέλετε μπορείτε να εφαρμόσετε λίγες σταγόνες ακόμη και στο σώμα σας για να τα απωθήσετε.

    -Φτιάξε μόνοι σας φυσικό εντομοαπωθητικό σώματος:  Χρησιμοποιήστε αιθέριο έλαιο cintronella, λεμονόχορτο και ευκάλυπτο. Φτιάξε το μείγμα και ρίξε μερικές σταγόνες στο σώμα σας. Η μυρωδιά θα απωθήσει τα κουνούπια.

    -Ανάψτε κεριά citronella: Η μυρωδιά τους τα κρατά μακριά. Αν σας αρέσει να κάθεστε στο μπαλκόνι με φίλους, ανάψτε μερικά κεράκια από citronella.

    -Δεντρολίβανο: Αν το καλοκαίρι σας αρέσει να κάνετε barbeque στον κήπο ή στο μπαλκόνι και θέλετε να διώξετε τα κουνούπια που μαζεύονται, ρίξτε μερικά κλωνάρια δεντρολίβανου μέσα για να καούν. Με αυτό τον τρόπο και το φαγητό θα νοστιμίσει και τα κουνούπια θα εξαφανιστούν.

    -Τοποθέτηση πάγου. H φλεγμονή μπορεί να αντιμετωπιστεί με εφαρμογή πάγου. Η εφαρμογή πάγου σε ένα δάγκωμα κουνουπιών θα προκαλέσει επίσης μούδιασμα, μειώνοντας περαιτέρω την επιθυμία σας να ξυστείτε. Εφαρμόστε πάγο για έως και 20 λεπτά κάθε φορά. Τυλίξτε τον πάγο με μια πετσέτα. 

    -Τοποθετήστε βιολογική σόδα. Ανακατέψτε μια κουταλιά της σούπας σόδα με μια κουταλιά της σούπας νερό για να φτιάξετε μια πάστα. Εφαρμόστε αυτήν την πάστα σε οποιοδήποτε δάγκωμα κουνουπιών. Η μαγειρική σόδα θα καταπραΰνει το δέρμα σας, θα ηρεμήσει τη φαγούρα και σύντομα δεν θα θέλετε να γρατσουνιστείτε.

    -Χρησιμοποιήστε μια σταγόνα μελιού. Μια άλλη προσέγγιση είναι η εφαρμογή μελιού σε ένα δάγκωμα κουνουπιών. Το μέλι λειτουργεί σαν ένα φυσικό αντιισταμινικό. Απλώς τρίψτε μια μικρή κουταλιά γλυκού ωμό μέλι σε τυχόν τσιμπήματα κουνουπιών στο σώμα σας. Το καλύτερο μέλι που θα χρησιμοποιήσετε θα είναι τοπικό στην περιοχή σας και ωμό. 

    -Χρησιμοποιήστε αιθέριο έλαιο λάδι δέντρου τσαγιού. Οι αντισηπτικές ιδιότητες του λαδιού τσαγιού είναι εξαιρετικές για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δαγκωμάτων κουνουπιών. Τοποθετήστε λίγο αιθέριο έλαιο τσαγιού πάνω σε ένα βαμβάκι και απλώστε το στην πληγείσα περιοχή. Τα έλαια λεβάντας και μέντας είναι επίσης εξαιρετικές επιλογές. Εάν έχετε πολύ ευαίσθητο δέρμα, μπορείτε να αναμίξετε λίγη σταγόνα αιθέριο έλαιο με λάδι καρύδας και μετά να το εφαρμόσετε.
    Αυτό θα αραιώσει το λάδι αρκετά ώστε να το κάνει απαλό στο δέρμα σας.

    -Χρησιμοποιήστε λοσιόν καλαμίνης. Η λοσιόν καλαμίνης είναι διάσημη για τη θεραπεία των πληγών της ανεμοβλογιάς, αλλά μπορεί να έχει παρόμοια καταπραϋντική δράση για τα τσιμπήματα κουνουπιών. Χρησιμοποιήστε μια μπάλα από βαμβάκι για να εφαρμόσετε το ροζ υγρό σε οποιοδήποτε δάγκωμα κουνουπιών.  Η λοσιόν καλαμίνης είναι ασφαλής για μωρά.

    -Εφαρμόστε αλκοόλ τρίψιμο. Το αλκοόλ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σταματήσει ο κνησμός των δαγκωμάτων κουνουπιών. Το τρίψιμο με αλκοόλ βοηθά στην ανακούφιση της φλεγμονής και στην ηρεμία της φαγούρας. Επιπλέον, το τρίψιμο αλκοόλ μπορεί να απολυμάνει το δάγκωμα, μειώνοντας κάθε κίνδυνο μόλυνσης. Χρησιμοποιήστε ένα βαμβάκι για να εφαρμόσετε λίγο αλκοόλ με τρίψιμο σε οποιαδήποτε πληγείσα περιοχή.

    -Τοποθετήστε γλάστρες με αρωματικά φυτά: Είναι γνωστό ότι υπάρχουν κάποια φυτά που χρησιμοποιούνται και ως εντομοαπωθητικά, καθώς η μυρωδιά τους δεν αρέσει καθόλου στα κουνούπια. Μπορείτε, λοιπόν, να βάλετε περιμετρικά του μπαλκονιού σας γλαστράκια με βάλσαμο, δυόσμο, λεβάντα, δεντρολίβανο, μελισσόχορτο, κατιφέ ή καλέντουλα ή βασιλικό.

    -Μην αφήνετε λιμνάζοντα νερά: Τα κουνούπια αγαπούν πολύ τις παραθαλάσσιες περιοχές, αλλά και τις υγρές επιφάνειες. Γι’ αυτό, να αποφεύγετε να αφήνεις νερά στο μπαλκόνι ή στον κήπο, να αδειάζετε τα πιατάκια από τις γλάστρες και να αναποδογυρίζετε τους κουβάδες για να αδειάσουν καλά πριν τους αποθηκεύσετε.

    -Φτιάξτε φυσικές «ταμπλέτες» για να απομακρύνετε τα κουνούπια! Βάλτε σε μικρά τούλινα πουγκάκια μερικά φύλλα δάφνης και κρεμάστε τα, στη συνέχεια, σε παράθυρα ή στην πόρτα του δωματίου σας.

    koynoypia 2

    Μυστικά για να κρατήσετε τα κουνούπια μακριά από το χώρο σας

    Τοποθέτησε σίτες στα παράθυρα, στους φεγγίτες και στους αεραγωγούς.

    Αν έχετε μωρό, βάλτε κουνουπιέρα πάνω από το κρεβατάκι του, ώστε να κρατήσεις μακριά από εκεί τα κουνούπια.

    Αν στο σπίτι σας υπάρχει γρασίδι θα πρέπει να το κουρεύετε τακτικά, διότι διαφορετικά θα αποτελέσει εστία συγκέντρωσης κουνουπιών.

    Εξωτερικά του σπιτιού, στα μπαλκόνια και στον κήπο χρησιμοποίησε λάμπες κίτρινου χρώματος.

    Κάνε συχνά ντους, διότι τα κουνούπια έλκονται από τον ιδρώτα του σώματος.

    Να φοράτε φαρδιά και μακρυμάνικα ρούχα, ειδικά το βράδυ.

    Να ποτίζετε τα λουλούδια ή τον κήπο τις πρωινές ώρες.

    Άνοιξε το κλιματιστικό ή τον ανεμιστήρα οροφής, καθώς δεν είναι εύκολο να δράσουν τα κουνούπια.

    Τα καλύτερα προϊόντα για τα τσιμπήματα από κουνούπια

    Πρόληψη και θεραπεία των τσιμπημάτων κουνουπιών

    koynoypia 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Το κυπαρίσσι

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δεντρολίβανου

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο πορτοκαλιού

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Η αρωματοθεραπεία στη σύγχρονη θεραπεία ασθενειών

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιείται η αρωματοθεραπεία

    Φυσικό σπρέι για τα κατοικίδιά σας

    Τσικουνγκούνια

    Προστατευτείτε από τα κουνούπια

    Λάδι για τα κουνούπια για μεικτές και λιπαρές επιδερμίδες

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Το μασάζ για τους μυϊκούς πόνους

    Λεμονόχορτο

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Μελισσόχορτο

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Ένα σπρέι για όλα τα τσιμπήματα

    Καθαρίστε τον κήπο σας από τα έντομα χωρίς φυτοφάρμακα

    Ελονοσία

    Η αλλαγή του κλίματος και η επίπτωση στην υγεία μας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ιό Ζίκα

    Πώς να αποστάξετε αιθέρια έλαια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ευκάλυπτο

    Η λεβάντα

    Ο βασιλικός

    Αντιμετωπίστε τα τσιμπήματα το καλοκαίρι

    Λάδι για τα κουνούπια για ξηρές επιδερμίδες

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Ελονοσία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια συστηματική, φλεγμονώδης νόσος, άγνωστης αιτιολογίας, που προσβάλλει καθ' υπεροχής τις αρθρώσεις. Η αρθρική φλεγμονή μπορεί να παρουσιάσει ύφεση, αλλά αν συνεχιστεί, συνήθως, καταλήγει σε καταστροφή της αρθρώσεως και αναπηρία.

    Συγκεκριμένες εξωαρθρικές εκδηλώσεις είναι χαρακτηριστικές, συμπεριλαμβανομένων των ρευματοειδών οζιδίων, αρτηρίτιδας, νευροπάθειας, σκληρίτιδας, περικαρδίτιδας και σπληνομεγαλίας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Η οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα αθροίζεται στις οικογένειες. Οι γενετικοί παράγοντες, ενάντια στις αλληλεπιδράσεις τους με περιβαλλοντικούς επιταχυντές δεν είναι ξεκάθαροι. Το HLA-DR4 εμφανίζεται στο 70% των Καυκασίων οροθετικών ασθενών σε σύγκριση με το 25% των μαρτύρων. Αυξημένος σχετικός κίνδυνος των 4-5 φορών για το DR4-θετικό άτομο, αν και μόνο μια μειονότητα επηρεάζεται.

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η με 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Γυναίκες > Άνδρες (ολική επίπτωση και επιπολασμός των αρθρικών εκδηλώσεων)
    • Άνδρες > Γυναίκες (εκδηλώνουν περισσότερο συστηματική νόσο)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Οίδημα αρθρώσεων
    • Πόνος σε παθητική κίνηση
    • Θερμότητα στην άρθρωση 
    • Τυπική αρθρική παραμόρφωση 
    • Κόπωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Κακουχία
    • Ανορεξία 
    • Ρευματοειδή οζίδια
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Σπληνομεγαλία 
    • Οφθαλμική προσβολή
    • Νευροπάθειες από παγίδευση νεύρων (στις οστικές αλλοιώσεις ή στο οίδημα)

    ΑΙΤΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρθριτογενή ερεθίσματα ενεργοποιούν και το χυμικό και το κυτταρικό ανοσολογικό σύστημα σε ευπαθείς δείκτες. Αντισώματα (IgG, IgM, IgA αντιανοσοσφαιρίνες) που παράγονται από Β κύτταρα και πλασματτοκύτταρα είναι σε συμπλέγματα και καθηλώνουν το συμπλήρωμα, καταλήγοντας σε μια φλεγμονώδη διαδικασία. Διήθηση από λεμφοκύτταρα, κυρίως. βοηθητικά CD4 κύτταρα. Λοιμώδης αιτιολογία δεν έχει αποδειχθεί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • HLA-DR4
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Γυναίκες φύλο, ηλικίας 20-50 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Σαρκοείδωση
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα
    • Οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Νόσος του Lyme
    • Σκληρόδερμα
    • Χρόνια λοίμωξη 
    • Αποφρακτική κακοήθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - ήπια αναιμία είναι συνήθης
    • Ταχύτητα καθιζήσεως (ΤΚΕ) - συνήθως αυξημένη, βοηθητικός προσδιορισμός στην παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου
    • Ρευματοειδής παράγοντας - τίτλος > 1:80 ανιχνεύσιμος σε 70-80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ - παρόν στο 20-30%
    • Συμπλήρωμα (CH50), C3, C4 - φυσιολογικό ή αυξημένο, πολύ χρησιμότερο να διακρίνονται άτομα με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα από αυτούς με πρώιμο λύκο, στους οποίους τα επίπεδα είναι μειωμένα 
    • Άλλα: ηλεκτρολύτες, κρεατινίνη, ηπατική λειτουργία
    • Αρθριτικό υγρό
    1. Κιτρινωπό - λευκό, θολό, χαμηλής γλοιότητας 
    2. Ο "θρόμβος βλεννίνης" είναι χαλαρός ή εύθραστος λόγω της εκφύλισης του υαλουρονικού οξέος από λυσοσωμικά ένζυμα
    3. Λευκά αιμοσφαίρια αρθρικού υγρού, αυξημένα (3500-50000)
    4. Αρθρικό CH50 είναι χαμηλότερο από αυτό του ορού
    5. Πρωτεΐνη αρθρικού υγρού - περίπου 4,2 g/dL (42 g/L)
    6. Διαφορά γλυκόζης ορού - άρθρωσης ≥ 30 mg/dL (≥ 1,67 mmol/L)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά μπορεί να δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διήθηση του αρθρικού υγρού από λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα και μακροφάγα 
    • Υπερτροφία και υπερπλασία κυττάρων αρθρικού υμένα
    • Τοπική παραγωγή IgG με χαρακτήρα ρευματοειδή παράγοντα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καμία, η βιοψία των οζιδίων δεν ενδείκνυνται στη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οι ακτινογραφίες σπάνια χρειάζονται στη διάγνωση, αλλά είναι χρήσιμες στην παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου 
    • Αρθρογραφία - για να καθοριστούν οι αρθρικές ανωμαλίες ή ο τραυματισμός σε μία υποστηρικτική δομή 
    • Σπινθηρογράφημα οστών - αν έχετε υποψία για άσηπτη νέκρωση (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - χρήσιμα σε ειδικές περιπτώσεις όπως συμπτώματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    4 από 7 πρέπει να είναι παρόντα. Τα κριτήρια 1 ως 4 πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες:

    • Πρωινή δυσκαμψία > 1 ώρας διάρκεια
    • Αρθρίτιδα τουλάχιστον σε 3 ομάδες αρθρώσεων με οίδημα μαλακού ιστού ή υγρό 
    • Αρθρίτιδα που προσβάλλει τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες ομάδες αρθρώσεων: κεντρικές ενδοφαλαγγικές, μετακαρπιοφαλαγγικές ή καρποί
    • Οίδημα συμμετρικών αρθρώσεων 
    • Υποδόρια οζίδια 
    • Θετική δοκιμασία ρευματοειδή παράγοντα
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις σύμφωνες με το ρευματοειδή παράγοντα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά ή ορθοπεδικές διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έμφαση στην άσκηση και την κινητικότητα, γενική φροντίδα υγιεινής 
    • Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στα εξής: μείωση του στρες στις αρθρώσεις, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ενθαρρύνετε πλήρη δραστηριότητα, αλλά αποφύγετε τις βαριές δουλειές και την έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια των ενεργών φάσεων, λόγω του κινδύνου της επίτασης της φλεγμονής της άρθρωσης 
    • Υδροθεραπεία ή ασκήσεις στο νερό είναι αποτελεσματικά και ανακουφιστικά 

     14

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την "πυραμίδα της θεραπείας" (που ξεκινάει με τα αντιφλεγμονώδη και προχωράει σε φάρμακα τροποποιητικά της νόσου) και σχετικά με τη χρήση θεραπευτικών συνδυασμών 

    • Πρώιμη νόσος ή οξεία/χρόνια φλεγμονή: ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ
    • Σοβαρή νόσος ή σαν ενδιάμεσα φάρμακα ύφεσης - έξαρσης: κορτικοστεροειδή (5-15 mg πρεδνιζόνης ή ισοδυνάμου κάθε μέρα). Για μικρής διάρκειας χρήσιμη μόνο
    • Εμμένουσα ενεργότητα νόσου (χρόνια αρθροθυλακίτιδα) - παράγοντες ύφεσης - έξαρσης:
    1. Αθελονοσιακά: υδροξυχλωροκίνη 400 mg κάθε ημέρα για 2-3 μήνες, μετά 200 mg την ημέρα, συνήθως δοκιμασία 6 μηνών για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα
    2. Χρυσός: δισκία από του στόματος 6-10 mg/ημέρα, επανεξέταση μετά από 4-6 μήνες ή 1 gr συνολική δόση. Ενέσιμος χρυσός δίνεται εβδομαδιαία μέχρι να δοθεί συνολική δόση 1 γραμμαρίου, μετά επανεξετάστε
    3. Σουλφασαλαζίνη: 50 mg/ημέρα, αυξάνοντας σε 2 g/ημέρα μέσα σε ένα μήνα, μέγιστη δοσολογία είναι 2-3 g/ημέρα, δοκιμασία 4-6 μηνών 
    4. D-πενικιλλαμίνη: 250 mg/ημέρα αρχικά, αυξάνοντας αργά μέχρι ένα μέγιστο των 750-1000 mg/ημέρα, δοκιμασία 6-9 μηνών με τουλάχιστον 8-12 εβδομάδων σε μέγιστη δοσολογία 
    5. Μεθοτρεξάτη: 5-15 mg/εβδομάδα από το στόμα, δοκιμασία 3-6 μηνών - για νόσο που εξαρτάται από στεροειδή ή εφόσον άλλα μέτρα είναι ανεπιτυχή ή ελάχιστα ανεκτά. Ο ρόλος της σε πρώιμη νόσο είναι υπό αμφισβήτηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων είναι πιο πιθανή όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς με φάρμακα γνωστά ως αντιρρευματικά φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).

    Φάρμακα

    Οι τύποι φαρμάκων που συνιστά ο γιατρός σας θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας και από πόσο καιρό είχατε ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    • ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα μη αντισταθμιστικά ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη και νατριούχο ναπροξένη. Ισχυρότερα ΜΣΑΦ διατίθενται με ιατρική συνταγή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και νεφρική βλάβη.
    • Στεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη, μειώνουν τη φλεγμονή και τον πόνο και την αργή βλάβη των αρθρώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αραίωση οστών, αύξηση βάρους και διαβήτη. Οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν ένα κορτικοστεροειδές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γρήγορα, με στόχο τη σταδιακή μείωση του φαρμάκου.
    • DMARDs. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα συχνά DMARDs περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη  και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.
    • Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει: abatacept, adalimumab, anakinra, certolizumab, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, sarilumab και tocilizumab. Τα βιολογικά DMARDs είναι συνήθως πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με συμβατικό DMARD, όπως μεθοτρεξάτη. Αυτός ο τύπος φαρμάκου αυξάνει, επίσης,τον κίνδυνο λοιμώξεων.
    • Στοχευμένα συνθετικά DMARDs. Το Baricitinib, το tofacitinib και το upadacitinib μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν τα συμβατικά DMARDs και τα βιολογικά δεν ήταν αποτελεσματικά. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες, σοβαρών καρδιακών επεισοδίων και καρκίνου.

    Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν φυσιοθεραπευτή που μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις για να διατηρήσετε τις αρθρώσεις σας ευέλικτες. Ο θεραπευτής μπορεί επίσης να προτείνει νέους τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες που θα είναι ευκολότερες στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να παραλάβετε ένα αντικείμενο χρησιμοποιώντας τα αντιβράχια σας. Οι βοηθητικές συσκευές μπορούν να διευκολύνουν την αποφυγή καταπόνησης στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, ένα μαχαίρι κουζίνας εξοπλισμένο με χειρολαβή βοηθά στην προστασία των αρθρώσεων των δακτύλων και του καρπού σας. Ορισμένα εργαλεία, όπως κουμπιά, μπορούν να διευκολύνουν το ντύσιμο. Οι κατάλογοι και τα καταστήματα ιατρικών ειδών είναι καλά μέρη για να αναζητήσετε ιδέες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη βλάβη των αρθρώσεων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσετε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων αρθρώσεων. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ικανότητάς σας να χρησιμοποιείτε την άρθρωσή σας. Μπορεί επίσης να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργία.

    Η χειρουργική επέμβαση ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαδικασίες:

    • Συνοκτομή. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της φλεγμονώδους επένδυσης της άρθρωσης μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την ευελιξία της άρθρωσης.
    • Επισκευή τενόντων. Η φλεγμονή και η βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων γύρω από την άρθρωση. Ο χειρουργός σας μπορεί να είναι σε θέση να επισκευάσει τους τένοντες γύρω από την άρθρωση σας.
    • Επιδιόρθωση άρθρωσης. Η χειρουργική επιδιόρθωση μιας άρθρωσης μπορεί να συνιστάται για τη σταθεροποίηση ή την ευθυγράμμιση της άρθρωσης και για την ανακούφιση του πόνου όταν η αντικατάσταση της άρθρωσης δεν είναι επιλογή.
    • Ολική αντικατάσταση αρθρώσεων. Κατά τη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων, ο χειρουργός σας αφαιρεί τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης σας και εισάγει μια πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό. Η χειρουργική επέμβαση ενέχει κίνδυνο αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου. Συζητήστε τα οφέλη και τους κινδύνους με το γιατρό σας.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με ΜΣΑΦ:

    • Αντιόξινα: Μειώνουν το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης των ΜΣΑΦ, ποικίλο αποτέλεσμα
    • Αντιπηκτικά: Η φαινυλβουταζόνη και η οξυφαινυλβουταζόνη, επιταχύνουν τη δράση της βαρφαρίνης. Όλα τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε ασθενή που υφίσταται αντιπηκτική θεραπεία 
    • Αντιδιαβητικά από το στόμα: Η ασπιρίνη, φαινυλβουταζόνη και οξυφαινυλβουταζόνη, μπορεί να ενισχύουν τη δράση των αντιδιαβητικών
    • Αντιϋπερτασικά/διουρητικά: Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μετριάζουν τη δράση των διουρητικών β-αναστολέων, υδραλαζίνης, πραζοσίνης και αναστολείς ΜΕΑ
    • Λίθιο: Αύξηση των επιπέδων του λιθίου του πλάσματος μπορεί να συμβεί, ειδικά με την ινδομεθακίνη και τη δικλοφενάκη
    • Μεθοτρεξάτη: Το σαλικυλικό αναστέλλει τη νεφρική κάρθαση της μεθοτρεξάτης και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα
    • Φαινυτοΐνη: Η φαινυλβουταζόνη αναστέλλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης. Τα σαλικυλικά αποσυνδέουν τη φαινυτοΐνη από την αλβουμίνη και αυξάνουν τη συγκέντρωση του ελεύθερου φαρμάκου 
    • Προβενεσίδη: Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση πολλών ΜΣΑΦ
    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ: Αποφύγετέ τον

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάρκεια πρωινής δυσκαμψίας 
    • Χρόνος έναρξης της κόπωσης 
    • Ανάγκη για ΜΣΑΦ/ημέρα
    • Δύναμη σφιξίματος χεριών 
    • Αριθμός αρθρώσεων που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες σε παθητικό εύρος κίνησης 
    • Βαθμός οιδήματος των προσβεβλημένων αρθρώσεων 
    • Ταχύτητα καθίζησης - συχνά η καλύτερη εργαστηριακή δοκιμασία για την ενεργότητα της νόσου
    • Άλλοι εργαστηριακοί έλεγχοι, όπως υποδεικνύεται, που εξαρτώνται από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και το βαθμό της εξέλιξης της νόσου 
    • Υδροξυχλωροκίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια - οφθαλμολογικός 'ελεγχος κάθε 6 μήνες 
    • Χρυσός από του στόματος - Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοκυττοπενία, κοκκιοκυττοπενία, πρωτεϊνουρία (σπάνια), γενική αίματος, αριθμός αιμοπεταλίων, γενική ούρων κάθε μήνα
    • Χρυσός ενδομυϊκά: Η κύρια τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, πρωτεϊνουρία - γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα 
    • D-πενικιλλαμίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, δυσανεξία από το γαστρεντερικό, πρωτεϊνουρία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία-γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα
    • Μεθοτρεξάτη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η ηπατική δυσλειτουργία, πιθανή τοξικότητα μυελού των οστών - γενική αίματος, αιμοπετάλια, ηπατική λειτουργία κάθε 1-3 μήνες, που εξαρτάται από τη δόση και την εμπειρία με το φάρμακο
    • Κορτικοστεροειδή: Σύνδρομο Cushing, οστεοπόρωση 
    • ΜΣΑΦ: προβλήματα από το γαστρεντερικό, ρόλος της μεθοτρεξάτης σε ταυτόχρονη χορήγηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πιθανή σχέση χρήσης αντισυλληπτικών από το στόμα με μειωμένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συγκεκριμένοι τύποι εμφανίζονται και συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, που προσβάλλονται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκφυλιστική αρθρίτιδα και καταστροφή αρθρώσεων 
    • Αγγειΐτιδα δέρματος
    • Περικαρδίτιδα
    • Ενδοκαρδιακά ρευματοειδή οζίδια, προκαλούν βαλβιδικές ανωμαλίες και ανωμαλίες αγωγιμότητας 
    • Πλευριτική συλλογή και πνευμονική συμμετοχή 
    • Διάμεση ίνωση
    • Πολλαπλή μονονευρίτιδα, παγίδευση μέσου νεύρου 
    • Σύνδρομο Sjogren, σκληρωτικά ρευματοειδικά οζίδια 
    • Σύνδρομο Felty (σπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοκυττοπενία, ουδετεροπενία) - σχεδόν τελείως περιορίζεται σε οροθετικούς ασθενείς με ενεργό αρθρίτιδα
    • Επιπλοκές που προκαλούνται από τη θεραπεία (π.χ. επιπλοκές από το γαστρεντερικό με ΜΣΑΦ, σύνδρομο Cushing με μακροχρόνια χρήση στεροειδών, ηπατικές ανωμαλίες με μεθοτρεξάτη, οφθαλμικές εκδηλώσεις με PLAQUENIL

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συνήθης πορεία μέχρι τώρα είναι η προοδευτική επιδείνωση της λειτουργίας, αυτό μπορεί να αλλάξει σημαντικά με κατάλληλες ιατρικές, χειρουργικές και φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο ελέγχου πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές της ζωής του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Felty

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Η έναρξη στο γηριατρικό πληθυσμό είναι λιγότερο συνήθης (20% των ατόμων πάνω από 60 χρονών έχουν τη νόσο)
    • Παρά τη βελτιωμένη θεραπεία, αναμείνετε αυξημένη συμβολή/αλληλεπίδραση άλλων συνοσηρών καταστάσεων που εξαρτώνται από την ηλικία. Συνηθέστερα στους ηλικιωμένους είναι η περικαρδίτιδα, η σηπτική αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren
    • Οι ηλικιωμένοι έχουν μικρότερη ανοχή στα φάρμακα, αυξημένη επίπτωση νόσου ωχράς κηλίδας, που σχετίζεται με την υδροξυχλωροκίνη ερυθήματος από D-πενικιλλαμίνη και έμετου και ναυτίας που προκαλούνται από σουλφασαλαζίνη. Η τοξικότητα του χρυσού παρεντερικά δεν σχετίζεται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ 

    • Η κύηση και ο τοκετός δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή νόσος μηχανικών αρθρώσεων (π.χ. ισχία)
    • Πάνω από 75% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που μένουν έγκυες βλέπουν βελτίωση, 50% κατά το πρώτο τρίμηνο, με τη μέγιστη βελτίωση να εμφανίζεται στο 3ο τρίμηνο, παρά τη διακοπή των φαρμάκων, όπως ο χρυσός και η μεθοτρεξάτη. Τυχαία τα πρώτα επεισόδια συμβαίνουν κατά την κύηση (αμφισβητούμενη σημασία). Δεν είναι ξεκάθαρη η αιτία της βελτίωσης. Υποτροπή μόνιμα εμφανίζεται μετά τον τοκετό (μέσα σε 6 μήνες)
    • Δεν έχει αναφερθεί αυξημένος αριθμός εμβρυϊκών ανωμαλιών λόγω αυτής καθαυτής της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Η παρουσία του συνδρόμου Sjogren και του αντι-Ro αντισώματος, σχετίζεται με συγγενή, πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό (δεν επηρεάζονται όλοι ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρονται είναι για μητέρες με λύκο)

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λειτουργική ικανότητα - γενική ταξινόμηση:

    • Τάξη Ι: όχι περιορισμός στην ικανότητα να γίνονται συνήθεις ασχολίες
    • Τάξη ΙΙ: Μέτριος περιορισμός, αλλά δυνατή η επιτέλεση των συνήθων ασχολιών
    • Τάξη ΙΙΙ: Σημαντικός περιορισμός, ανικανότητα να γίνουν οι περισσότερες συνήθεις ασχολίες ή αυτοεξυπηρέτηση ασθενούς
    • Τάξη IV: Ανικανότητα ή καθήλωση σε κρεβάτι ή αναπηρική πολυθρόνα

    Λειτουργική ικανότητα:

    • Να ντύνεται 
    • Να κάθεται και να σηκώνεται από το κρεβάτι 
    • Να τρώει και να πίνει με μαγειρικά σκεύη
    • Να περπατάει έξω σε επίπεδο χώμα
    • Να πλένει και να στεγνώνει όλο το σώμα
    • Να σκύβει και να μαζεύει ρούχα από το πάτωμα
    • Να ανοίγει και να κλείνει συνηθισμένες βρύσες 
    • Να μπαίνει και να βγαίνει σε αυτοκίνητο

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    PX0001CO PRESENTATION

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονική καρδία

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Περικαρδίτιδα

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Σύνδρομο Felty

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διαβάστε για τις εξετάσεις στα ρευματολογικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Διαβητική υπογλυκαιμία Διαβητική υπογλυκαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική υπογλυκαιμία είναι ανώμαλα χαμηλή συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα διαβητικού ασθενούς.

    Ανεπιθύμητη ενέργεια ινσουλίνης ή/και σουλφονυλουριών κατά τη διάρκεια αγωγής για σακχαρώδη διαβήτη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    Τα αδρενεργικά συμπτώματα και σημεία της υπογλυκαιμίας περιλαμβάνουν:

    • Ωχρότητα
    • Τρόμο
    • Άγχος/νευρικότητα
    • Ευερεθιστότητα
    • Ταχυκαρδία
    • Εφίδρωση 
    • Αδυναμία 

    Τα νευρολογικά συμπτώματα και σημεία της έλλειψης γλυκόζης περιλαμβάνουν:

    • Διπλωπία 
    • Λήθαργο
    • Αδυναμία στη μνήμη ή τη συγκέντρωση 
    • Σύγχυση
    • Διαταραχές συμπεριφοράς 
    • Παραισθήσεις 
    • Πείνα 
    • Σπασμούς 
    • Κώμα

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    • Απώλεια του ορμονικού-παλίνδρομου μηχανισμού ρύθμισης του μεταβολισμού της γλυκόζης 
    • Δίαιτα - πολύ λίγο φαγητό (υπερπήδηση γεύματος)
    • Δίαιτα - πολλή ινσουλίνη (ακατάλληλη δόση ή χρόνος χορήγησης)
    • Ιδιάζουσα απορρόφηση ινσουλίνης ή από του στόματος υπογλυκαιμικών φαρμάκων 
    • Παρενέργειες άλλων φαρμάκων 
    • Άσκηση - απογραμμάτιστη ή υπερβολική εξάσκηση 
    • Κατανάλωση αλκοόλ
    • Έμετοι ή διάρροια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    • Δύο ως τρεις φορές συχνότερη σε ασθενείς με "οριακό έλεγχο"
    • Διάρκεια σακχαρώδη διαβήτη άνω των 5 ετών 
    • Ηλικιωμένος ασθενής 
    • Νεφρική νόσος
    • Ηπατική νόσος 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Υπολειτουργία των επινεφριδίων 
    • Γατρεντερίτιδα
    • Νηστεία 
    • Αλκοολισμός 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Δυσλειτουργία του γαστρεντερικού που προκαλεί υπογλυκαιμία μετά τα γεύματα ή αντιδραστική στη λήψη τροφής υπογλυκαιμία
    • Καταστάσεις ορμονικής ανεπάρκειας (ορμονική αντιδραστική υπογλυκαιμία)
    • Ιδιοπαθής αντιδραστική υπογλυκαιμία
    • Υπογλυκαιμία της σηψαιμίας 
    • Όγκοι από κύτταρα νησιδίων του παγκρέατος 
    • Τεχνητή υπογλυκαιμία από κρυφή ένεση ινσουλίνης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γλυκόζη πλάσματος ≤ 45 mg/dL
    • "Ύποπτα" χαμηλή γλυκόζη όταν είναι μεταξύ 45 και 60 mg/dL
    • Στα παιδιά, γλυκόζη πλάσματος ≤ 40 mg/dL

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ένδειξη χρόνιας υπογλυκαιμίας αποτελούν τα χαμηλά επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό 
    • Κλινική εξέταση 
    • Γλυκόζη πλάσματος ή αίματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από την περίπτωση επείγουσων επιπλοκών (κώμα, άγνωστη αιτία, από του στόματος υπογλυκαιμία με μακρό χρόνο δράσης)

    Εισαγωγή του ασθενούς αν:

    • Υπάρχουν αμφιβολίες για την αιτία
    • Υπάρχει ενδεχόμενο παρατεταμένης υπογλυκαιμίας 
    • Υπάρχει αδυναμία του ασθενούς να πιεί 

    hypoglycemia symptoms

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η εκπαίδευση είναι το κύριο μέτρο πρόληψης 
    • Οποιοδήποτε σακχαρούχο φαγητό ή ποτό που απορροφάται ταχέως π.χ. χυμοί φρούτων χωρίς γλυκαντικά, χάπια γλυκόζης, σωτήρια γλυκίσματα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση μέχρι να επανέλθουν τα επίπεδα της γλυκόζης στα φυσιολογικά επίπεδα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή λήψης και άλλων θερμίδων πριν διορθωθεί η αιτία του προβλήματος - αποφυγή υπερβολικής ινσουλίνης ή από του στόματος υπογλυκαιμικών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Το πιο σημαντικό μέτρο είναι η πρόληψη 
    • Εκπαίδευση ασθενών, συγγενών και στενών φίλων 
    • Εκμάθηση της παρακολούθησης των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος στο σπίτι και ρύθμισης, από τον ίδιο τον ασθενή, της δόσης της ινσουλίνης, της δίαιτας και της εξάσκησης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Γενικά:

    • Από του στόματος χορήγηση μικρομοριακών σακχάρων (σακχαρόζη/γλυκόζη)
    • Χορηγούνται 60-90 θερμίδες κάθε 15 λεπτά έως ότου η γλυκόζη του αίματος να γίνει 100 mg/dL ή περισσότερο 
    • Χρειάζονται περίπου 15 λεπτά για την πέψη των υδατανθράκων και την είσοδο τους στην κυκλοφορία του αίματος ως γλυκόζη 

    Σε αναίσθητους ασθενείς στο σπίτι:

    • Χορήγηση γλυκαγόνης ενδομυϊκώς ή υποδορίως στον δελτοειδή μη ή στην πρόσθια επιφάνεια του μηρού
    • Αν ο ασθενής είναι μικρότερος των 5 ετών, 0,25 έως 0,50 mg
    • Αν πρόκειται για μεγαλύτερο παιδί (5-10 ετών), 0,50 έως 1 mg
    • Για άτομα μεγαλύτερα των 10 ετών, χορηγείστε 1 mg

    Αν υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό ή ο ασθενής νοσηλεύεται σε νοσοκομείο:

    • Χορήγηση μίας και μισής αμπούλας 50% δεξτρόζης κάθε 5-10 λεπτά, μέχρις ότου ο ασθενής ανακτήσει τις αισθήσεις του
    • Τότε χορηγείστε τροφή από του στόματος και/ή ενδοφλέβια δεξτρόζη 5% 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η ακαρμπόζη, ένας δραστικός αναστολέας της α-γλυκοσιδάσης, επιβραδύνει την απορρόφηση των διαιτητικών υδατανθράκων διαμέσου αναστρέψιμης συναγωνιστικής αναστολής της α-γλυκοσιδάσης, έτσι ελαττώνει την αύξηση του σακχάρου του αίματος, μετά τα γεύματα και την ανταπόκριση της ινσουλίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος κατ' οίκον 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εκπαίδευση ασθενών, οικογενείας και στενών φίλων 
    • Διατήρηση ενός προγράμματος ρουτίνας όσον αφορά τη δίαιτα, τα φάρμακα και την εξάσκηση 
    • Τακτική μέτρηση της γλυκόζης αίματος 
    • Ο ασθενής να φέρει ταυτότητα αναγνώρισης στο χέρι ή το λαιμό (περιλαίμιο ή βραχιόλι)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαβητική καταπληξία 
    • Μόνιμη νευρολογική βλάβη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η πλήρης αποκατάσταση είναι συνήθης και εξαρτάται από την ταχύτητα της διάγνωσης και της αντιμετώπισης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος 
    • Νευροπάθειες 
    • Καρδιομυοπάθειες 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η σημασία που μπορεί να έχει η υπογλυκαιμία βρεφών διαβητικών μητέρων δεν έχει αποσαφηνισθεί 

    Γηριατρικό: Η διάγνωση μπορεί να διαφύγει σε ηλικιωμένους ασθενείς 

    ΚΥΗΣΗ 

    Όταν υπάρχουν υπογλυκαιμικές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της κύησης, η πιθανότητα να γίνει το έμβρυο υπογλυκαιμικό είναι πολύ μικρή, λόγω της ενεργού μεταφοράς γλυκόζης διαμέσου του πλακούντα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Όσο πιο οριακός είναι ο έλεγχος του σακχαρώδη διαβήτη, τόσο μεγαλύτερη είναι η σημασία της παρακολούθησης της γλυκόζης του αίματος κατ' οίκον για την αποφυγή υπογλυκαιμίας 
    • Σε ασθενείς που λαμβάνουν β-αναστολείς, τα φάρμακα θα αποκρύψουν την ταχυκαρδία αλλά όχι και την εφίδρωση 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    blood sugar 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μη διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική κετοξέωση

    Ινσουλίνωμα

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Τα συμπτώματα για τη διάγνωση του διαβήτη

    Μπορείτε να κάνετε πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη με τη διατροφή

    Θεραπεία του διαβήτη με προβιοτικά

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Η καλύτερη διατροφή για τους διαβητικούς

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Μωσαϊκό για διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Μετα-υπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Σάκχαρο αίματος

    Σακχαρώδης διαβήτης στα κατοικίδια

    Ινσουλίνη που αδυνατίζει για άτομα με διαβήτη

    Λιραγλουτίδη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Η σεξουαλική ζωή σε χρόνιες ασθένειες

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Τα μυστήρια της στύσης

    Πρόληψη του διαβήτη με την διατροφή

    Πόσο λίπος πρέπει να έχετε;

    Κόλπο για να μειώσετε την αύξηση του σακχάρου μετά το γεύμα

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Πηγή ασπίδας για τον διαβήτη οι ξηροί καρποί

    Οι ινκρετίνες στη θεραπεία του διαβήτη

    Νέα φάρμακα για τον διαβήτη

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη κινδυνεύουν από καρκίνο εντέρου

    Γιατί πρέπει να μασάτε πολλές φορές την τροφή σας

    Γιατί η κανέλα είναι κατάλληλη για τον διαβήτη

    Οι διαβητικοί δεν πρέπει να χρησιμοποιούν σκιαγραφικά

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Διαβητικό πόδι

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Δίαιτα max planck για τους διαβητικούς

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Βακτηριακή πνευμονία Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βακτηριακή πνευμονία

    Βακτηριακή πνευμονία είναι μία οξεία βακτηριακή λοίμωξη του πνευμονικού παρεγχύματος. Είναι περισσότερο συνήθης σε ενήλικες και πολύ λιγότερο συνήθης σε παιδιά από ότι η ιογενής πνευμονία. Η λοίμωξη μπορεί να είναι εξωνοσοκομειακά αποκτηθείσα ή ενδονοσοκομειακά (αποκτηθείσα σε νοσοκομείο από έναν ενδονοσοκομειακό ασθενή για τουλάχιστον 72 ώρες). Συνηθέστερα, η εξωνοσοκομειακά αποκτηθείσα νόσος προκαλείται από πνευμονιόκοκκο (streptococcus pneumoniae) ή αιμόφιλο ινφλουέντζας. Η ενδονοσομοκομειακή πνευμονία προέρχεται συνήθως από Gram (-) βακτήρια (60%), όπως ψευδομονάδα ή αν προέρχεται από Gram (+) από σταφυλόκοκκο (14,5%) 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Κύρια σημεία και συμπτώματα: 

    • Βήχας 
    • Πυρετός 
    • Θωρακικό άλγος
    • Ρίγος με αιφνίδια έναρξη
    • Σκούρα, παχύρευστα ή αιματηρά (σκωριόχροα) πτύελα

    Άλλα:

    • Κοιλιακή διάταση 
    • Κοιλιακό άλγος 
    • Ανορεξία
    • Άγχος 
    • Βρογχική αναπνοή
    • Αμβλύτητα στην επίκρουση στο θώρακα
    • Σύγχυση
    • Τρίζοντες (ρόγχοι)
    • Κυάνωση
    • Ελαττωμένοι αναπνευστικοί ήχοι
    • Αφυδάτωση 
    • Παραλήρημα
    • Εφίδρωση
    • Ανησυχία 
    • Δύσπνοια 
    • Αιγοφωνία 
    • Ερυθρότητα προσώπου
    • Πονοκέφαλος 
    • Αιμόπτυση 
    • Κακουχία
    • Μυαλγία
    • Πλευριτικός ήχος τριβής 
    • Πλευρίτιδα
    • Πλευριτικό άλγος
    • Κατάπτωση 
    • Νευρικότητα
    • Ρόγχοι 
    • Ρίγη
    • Πόνος στο λαιμό 
    • Εμβροντησία
    • Ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια
    • Φωνητικές δονήσεις
    • Αδυναμία
    • Άφωνος στηθολαλιά

    ΑΙΤΙΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    • Αιματογενής διασπορά του μικροοργανισμού 
    • Εισπνοή του μικροοργανισμού
    • Εισρόφηση του μολυσματικού παράγοντα από το στοματοφάρυγγα

    Παθογόνα βακτήρια:

    • Streptococcus pneumoniae (πνευμονιόκοκκος)
    • Αιμόφιλος ινφλουέντζας 
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος 
    • Lagionella pneumonophilla
    • Moraxella catarrhalis (Branhamella catarrhalis)
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας 
    • Klebsiella pneumoniae
    • Pseudomonas aeruginosa 
    • Escherichia coli

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    • Ιογενείς λοιμώξεις 
    • Παραμονή στο νοσοκομείο 
    • Οριακές ηλικίες 
    • Αλκοολισμός
    • AIDS ή άλλη ανοσοκαταστολή 
    • Κάπνισμα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Καρδιαγγειακή νόσος 
    • Λειτουργική ασπληνία
    • Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Κακή διατροφή 
    • Κακοήθεια 
    • Γενική αναισθησία
    • Μηχανικός αερισμός
    • Αλλαγή στο επίπεδο συνείδησης ή έμετος (π.χ. σπασμοί, ανακοπή, νευρομυϊκή νόσος κλπ.)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Άλλα αίτια λοιμώδους πνευμονίτιδας: Ιοί (αναπνευστικοί, συγκυτιακοί, αδενοϊοί, παραϊνφλουέντζας, ινφλουέντζας Α και Β, ανεμοβλογιάς, ιλαράς, ερυθράς, εντεροϊοί, Epstein-Barr), νοκάρδια, μύκητες (βλαστομύκητες, κρυπτόκοκκοι, ασπέργιλλοι, ιστοπλάσματα, coccidioides, pneumokystis carinii), πρωτόζωα (τοξόπλασμα), χλαμύδια (πνευμονίας, ψιττακώσεως, τραχώματος), ρικέτσια (coxiella burnetti - πυρετού Q). Επίσης φυματίωση, πνευμονική εμβολή με έμφρακτο, αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανωμένη πνευμονία, πνευμονική θλάση, πνευμονική αγγειΐτιδα, οξεία σαρκοείδωση, πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία, πνευμοθώρακας και άλλα αίτια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση με στροφή του τύπου προς τα αριστερά 
    • Αιμοσυμπύκνωση
    • Υπονατριαιμία 
    • Αύξηση τρανσαμινασών 
    • Πρωτεϊνουρία
    • Υποξαιμία
    • Υποκαπνία αρχικά, μετά υπερκαπνία
    • Καλλιέργεια αίματος - θετική σε 20-30% των ασθενών με εξωνοσοκομειακή πνευμονία
    • Ορός ή ούρα - πνευμονιοκοκκικό αντιγόνο
    • Βρογχοσκόπηση με χρήση προστατευμένου καθετήρα με ψήκτρα - σημαντική σε περισσότερους από ή 1.000 μικροοργανισμούς
    • Καλλιέργεια βρογχοσκοπικής βρογχοκυψελιδικής έκπλυσης - σημαντική σε περισσότερους από ή 10.000 μικροοργανισμούς

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πνεύμονας:

    • Θετική χρώση Gram για βακτήρια 
    • Υγρό οιδήματος
    • Ερυθρά ηπάτωση 
    • Φαία ηπάτωση
    • Τμηματική, λοβώδης ή πολυεστιακή περιβρογχική πύκνωση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Καλλιέργεια διατραχειακού εισροφήματος 
    • Καλλιέργεια βρογχοκυψελιδικής έκπλυσης 
    • Βρογχοσκόπηση με χρήση προστατευμένου καθετήρα με ψήκτρα
    • Ακτινογραφίες θώρακα σε οριζόντια θέση για έλεγχο παραπνευμονικής πλευριτικής συλλογής 
    • Καλλιέργεια πλευριτικού υγρού 
    • pH πλευριτικού υγρού (αεροστεγές δείγμα τοποθετημένο σε πάγο, στέλνεται στο εργαστήριο αερίων αίματος)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Αεροβρογχογράφημα 
    • Λοβώδης ή τμηματική πύκνωση 
    • Βρογχοπνευμονία 
    • Πλευριτικό υγρό

    Dy7ah7SWoAAGYln

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προκλητά πτύελα για καλλιέργεια (15 λεπτά, 3% σε άλας από εκνεφωτή, αφού ο ασθενής έχει ξεπλύνει το στόμα του)
    • Ρινοτραχειακή αναρρόφηση για καλλιέργεια
    • Βρογχοσκόπηση με βρογχοκυψελιδική έκπλυση ή βρογχοσκόπηση με χρήση προστατευμένου καθετήρα με ψήκτρα για καλλιέργεια 
    • Παρακέντηση θώρακα για μελέτη του πλευριτικού υγρού 
    • Διαθωρακική παρακέντηση με λεπτή βελόνα για καλλιέργεια 
    • Καλλιέργεια αίματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή προσβολή - εξωνοσοκοαντιβιομειακός ασθενής για ήπια περίπτωση, ενδονοσοκομειακός ασθενής για μέτρια ως σοβαρή κατάσταση, όπως πολυλοβώδης εμφάνιση, υποξαιμία, υπόταση, συνυπάρχουσα νόσο και οριακές ηλικίες 
    • Ενδονοσοκομειακή - ασθενείς ήδη βρίσκονται στο νοσοκομείο 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμικροβιακή θεραπεία για το πιο πιθανό παθογόνο
    • Λάβετε υπόψη το οξυγόνο, για ασθενείς με κυάνωση, υποξία, δύσπνοια, κυκλοφορικές διαταραχές ή παραλήρημα
    • Μηχανικός αερισμός για αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Φυσιοθεραπεία θώρακος 
    • Ενυδάτωση 
    • Ρινοτραχειακή αναρρόφηση
    • Αναλγησία για τον πόνο 
    • Διόρθωση ηλεκτρολυτών 
    • Απομόνωση του αναπνευστικού αν υπάρχει πιθανότητα φυματίωσης

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης και/ή μειωμένη δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Τίποτα από το στόμα αν υπάρχει αρχόμενη αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Συστήστε μαλακές τροφές, που είναι εύκολο να φαγωθούν

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αρχική θεραπεία:

    • Συνήθως εμπειρική για τα πιο πιθανά παθογόνα (αν έχει αναγνωριστεί ειδική αιτιολογία, μπορεί να προστεθεί αντιμικροβιακή θεραπεία)
    • Για τον κατά τα άλλα υγιή ενήλικα με εξωνοσοκομειακή πνευμονία - ερυθρομυκίνη 500 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες (θεραπεύει επαρκώς το μυκόπλασμα και τη Legionella)
    • Για ενδονοσοκομειακή πνευμονία - κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς (κεφοταξίμη ή κεφτιζοξίμη) μαζί με βανκομυκίνη. Αν υπάρχει ανησυχία για ψευδομονάδα, χρησιμοποιείστε πενικιλλίνη κατά της ψευδομονάδας (πιπερακιλλίνη, μεζλοκιλίνη ή τικαρκιλλίνη) ή κεφαλοσπορίνη (κεφταζιδίμη) συν μια αμινογλυκοσίδη
    • Αναλγητικά για πλευριτικό πόνο

    Θεραπεία για συγκεκριμένο οργανισμό:

    • S. pneumoniae - πενικιλλίνη G ή από το στόμα πενικιλλίνη V. Εάν υπάρχει υψηλή επίπτωση ανθεκτικού στην πενικιλλίνη S. pneumoniae σκεφτείτε τη βανκομυκίνη ή τη φθοριοκινολόνη (κιπροφλοξασίνη, οφλοξασίνη)
    • Η. influezae - αμπικιλλίνη ή αμοξυκιλλίνη. Για σοβαρές λοιμώξεις - κεφοταξίμη ή κεφτριαξόνη 
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος - ναφσικιλλίνη, βανκομυκίνη (αν υπάρχει μεγάλη επίπτωση ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη χρυσίζοντα σταφυλοκόκκου)
    • Είδη κλεμπσιέλλας - αμινογλυκοσίδης συν κεφαλοσπορίνη 
    • Ψευδομονάδα - αμινογλυκοσίδη συν πενικιλλίνη κατά της ψευδομονάδας ή κεφταζιδίμη 
    • Moraxella catarrhalis - κεφαλοσπιορίνη 2ης γενιάς (κεφακλόρη, κεφουροξίμη ακετυλική)
    • Chlamydia pneumoniae - τετρακυκλίνη
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας - ερυθρομυκίνη
    • Lagionella pneumonophilla - ερυθρομυκίνη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • S. pneumoniae - ερυθρομυκίνη, κεφαλοσπορίνη
    • Αιμόφιλος ινφλουέντζας - κεφουροξίμη, τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη, τετρακυκλίνη, χλωραμφενικόλη 
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος - κεφαλοσπορίνη 1ης γενιάς, βανκομυκίνη, κλινδαμυκίνη, κιπροφλοξασίνη 
    • Κλεμπσιέλλα - χλωραμφενικόλη, κιπροφλοξασίνη 
    • E. Coli - αμπικιλλίνη, κεφαλοσπορίνη, κιπροφλοξασίνη, χλωραμφενικόλη
    • Ψευδομονάδα - αμινογλυκοσίδη συν κεφταζιδίμη, κεφταζιδίμη, ιμιπενέμη 
    • Moraxella catarrhalis - αμοξυκιλλίνη με άλας κλαβουλανικού οξέος, τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη, τετρακυκλίνη, κλαριθρομυκίνη, αξιθρομυκίνη, κιπροφλοξασίνη, οφλοξασίνη
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας - κλαριθρομυκίνη, αζιθρομυκίνη, τετρακυκλίνη
    • Legionella pneymophila - κλαριθρομυκίνη, αζιθρομυκίνη, ρθφαμπικίνη, κιπροφλοξασίνη, οφλοξασίνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αν γίνεται εξωνοσοκομειακή θεραπεία, κάνετε καθημερινή εκτίμηση της προόδο του ασθενούς 
    • Ακτινογραφίες θώρακος παίρνουν χρόνο για να καθαρίσουν και μπορεί να μη δείξουν καθαρές, παρ' όλο που ο ασθενής βελτιώνεται. Επαναλάβετε τη μελέτη περίπου 6 εβδομάδες μετά την ανάρρωση για να επιβεβαιώσετε ότι η πνευμονία δεν προκλήθηκε από μία αποφρακτική ενδοβρογχική βλάβη
    • Επανάληψη των καλλιεργειών, εφ' όσον έχει αρχίσει η θεραπεία δεν είναι αναγκαία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πολυδύναμο πνευμονοκοκκικό εμβόλιο
    • Μειώστε τους παράγοντες κινδύνου όπου είναι δυνατόν
    • Αποφύγετε την αδιάκριτη χρήση αντιβιοτικών κατά τη διάρκεια λιγότερο σημαντικών ιογενών λοιμώξεων 
    • Ετήσιο εμβόλιο κατά της γρίπης για τα άτομα υψηλού κινδύνου
    • Κλινήρεις και μετεγχειρητικοί ασθενείς - ασκήσεις βαθιάς αναπνοής και βήχα, προλάβετε την αναρρόφηση κατά τη διάρκεια της θρέψης με ρινογαστρικό καθετήρα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εμπύημα 
    • Πνευμονικό απόστημα
    • Πυώδης περικαρδίτιδα
    • Πλευρίτιδα
    • Πλευριτικό υγρό 
    • Νέκρωση πνεύμονα 
    • Επιλοίμωξη ή ανθεκτική λοίμωξη 
    • Σύνδρομο πολλαπλής δυσλειτουργίας οργάνων
    • Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενήλικα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνήθως πορεία - οξεία. Σε κατά τα άλλα υγιές άτομο, η βελτίωση εμφανίζεται και ο πυρετός λύεται σε 1-3 ημέρες 
    • Ολική θνησιμότητα περίπου 5%
    • Φτωχότερη πρόγνωση - οριακές ηλικίες, θετικές καλλιέργειες αίματος, χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια, παρουσία σχετιζόμενης νόσου, ανοσοκαταστολή 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αλκοολισμός 
    • Κάπνισμα
    • Λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα σε παιδιά κάτω του ενός έτους 

    Γηριατρικό: 

    • Υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα αν ο ασθενής είναι πάνω από 70 ετών, ειδικά με σχετιζόμενη νόσο ή παράγοντα κινδύνου 
    • Για προφύλαξη - εμβολιασμός αν είναι 65 χρόνων ή μεγαλύτερος, ακόμα και αν είναι υγιής 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ο εμβολιασμός συνιστάται για παιδιά άνω των 2 ετών και ενήλικες με αυξημένο κίνδυνο: Χρόνια νόσος, σπληνική δυσλειτουργία ή ασπληνία, νόσος του Hodgkin, πολλαπλούν μυέλωμα, κίρρωση, αλκοολισμός, νεφρωσικό σύνδρομο, μεταμόσχευση οργάνου, ανοσοκαταστολή, νέφρωση, ηλικία άνω των 65 ετών

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Bacterial Pneumonia heart health

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Άτυπη πνευμονία

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    www.emedi.gr

     

     

  • Κακοήθης υπέρταση Κακοήθης υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την καακοήθη υπέρταση

    Κακοήθης υπέρταση είναι βαριά υπέρταση που χαρακτηρίζεται από αμφιβληστροειδοπάθεια, με ή χωρίς οίδημα της θηλής και σχετίζεται με νέκρωση μικρών αρτηριών και αρτηριολίων. Γενικά η διαστολική πίεση είναι υψηλότερη από 130 mm Hg

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Νεφροί

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία τα 40 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Κεφαλαλγία 40%
    • Θόλωση της όρασης 40%
    • Καρδιακά συμπτώματα (θωρακικό άλγος, δύσπνοια) 25%
    • Ναυτία και έμετοι 15%
    • Εστιακά νευρολογικά σημεία < 5%
    • Υπέρταση > 90%
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια, βαθμού ΙΙΙ ή IV (εξιδρώματα, αιμορραγίες) με ή χωρίς οίδημα της θηλής  > 90%
    • Πνευμονικό οίδημα 50-90%
    • Stupor ή κώμα 50-90%
    • Ανησυχία 50-90%
    • Σπασμοί 50-90%

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Υπέρταση - 10 φορές συχνότερη σε δευτεροπαθή παρά σε ιδιοπαθή υπέρταση 
    • Μη συμμόρφωση του ασθενούς με την αντιϋπερτασική αγωγή 
    • Η παθοφυσιολογία σχετίζεται με αδυναμία αυτορρύθμισης της αρτηριακής πίεσης όταν αυτή είναι πολύ υψηλή

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Αφρικανοί - Αμερικανοί
    • Κάπνισμα
    • Δευτεροπαθής υπέρταση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Βαριά υπέρταση χωρίς αμφιβληστροειδοπάθεια - σκεφτείτε φαιοχρωμοκύττωμα, διακοπή κλονιδίνης, βρώση τυραμίνης σε συνδυασμό με χρήση αναστολέων της μονοαμινοξειδάσης 
    • Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ερυθροκυτταρικοί κύλινδροι (90%)
    • Αιματουρία (90%)
    • Πρωτεϊνουρία (90%)
    • Αζωθαιμία (90%)
    • Μείωση της κάθαρσης κρεατινίνης (90%)
    • Υποκαλιαιμική αλκάλωση (90%)
    • Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία (50-90%)
    • Θρομβοκυτταροπενία (50-90%)
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (50-90%)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ινιδοειδής νέκρωση των αρτηριολίων (> 90%)
    • Αλλοιώσεις των σπειραμάτων σαν "φλοιός κρεμμυδιού" (50-90%)
    • Αποδόμηση των νεφρικών σωληναρίων (50-90%)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογράφημα νεφρών: μικροί νεφροί
    • Σπινθηρογράφημα νεφρών: ελάττωση της πρόσληψης του ιστοτόπου (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο, εντατική θεραπεία κάτω από συνεχή αιμοδυναμική παρακολούθηση, όπως ορίζεται από την κλινική κατάσταση

    High Blood Pressure Reasons And Prevention

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Σκοπός είναι η ύφεση των συμπτωμάτων, η μείωση της διαστολικής αρτηριακής πίεσης στα 100 mm Hg (ή της μέσης αρτηριακής πίεσης < 120 mm Hg) και η διατήρηση διούρησης άνω των 20 mL/ώρα. Απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να οδηγήσει σε ισχαιμία του εγκεφάλου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινοστατισμός

    ΔΙΑΙΤΑ

    Φτωχή σε νάτριο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Να δοθεί έμφαση στην ανάγκη συμμόρφωσης του ασθενούς με τη θεραπευτική αγωγή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιτροπρωσσικό νάτριο: 0,3 mcg/Kg/λεπτό  (25-50 mcg/λεπτό) ΕΦ έγχυση και τιτλοποίηση, μέσα σε πολύ λίγα λεπτά, μέχρι ένα μέγιστο 10 mcg/Kg/λεπτό. Άμεση δράση, ιδανικό για ασθενείς με ισχαιμία, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, διαχωρισμό της αορτής (σε συνδυασμό με ένα β-αποκλειστή) ή ενδοκρανιακή αιμορραγία. Αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Τριμεθαφάνη: 0,5-1 mg/λεπτό (500 mg/500mL D5W) και τιτλοποίηση. Άμεση δράση, φάρμακα δεύτερης σειράς, όταν δεν μπορεί να χορηγηθεί το νιτροπρωσσικό νάτριο
    • Λαβηταλόλη: αρχικά 20 mg ΕΦ μέσα σε 2 λεπτά, στη συνέχεια συνεχώς αυξανόμενες δόσεις (40-80 mg) σε μεσοδιάστημα 10 λεπτών, μέχρι να φτάσει η αρτηριακή πίεση στα επιθυμητά επίπεδα ή να έχουν χορηγηθεί συνολικά 300 mg. Η εμπειρία με το φάρμακο στην κακοήθη υπέρταση είναι μικρή, φαίνεται όμως, ότι ωφελεί λόγω συνδυασμού α- και β-ανασταλτικής δράσης. Να αποφεύγεται σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, άσθμα και κολποκοιλιακό αποκλεισμό
    • Διαζοξείδη: 1-3 mg υπογλώσσια, ενδιάμεση έναρξη δράσης, φάρμακο εκλογής όταν δεν απαιτείται επεμβατικός αιμοδυναμικός έλεγχος. Αντενδείκυται σε διαχωρισμό της αορτής 
    • Υδραλαζίνη: 5-15 mg ΕΦ. Επαναλάβετε τις ίδιες δόσεις ανάλογα με την ανάγκη. Η θεραπεία εκλογής για τις εγκύους 
    • Φαιντολαμίνη: 2-5 mg ΕΦ. Φάρμακο εκλογής σε υποψία φαιοχρωμοκυττώματος, διακοπής κλονιδίνης, τραύμα του ΚΝΣ ή κρίση αναστολέων της ΜΑΟ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης, της νεφρικής λειτουργίας και της γενικής εξέτασης ούρων

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Σωστή ρύθμιση της υπέρτασης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Εγκεφαλοπάθεια 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Με θεραπεία 5ετής επιβίωση > 70%, νεφρική ανεπάρκεια στο 50%
    • Χωρίς θεραπεία, θνητότητα > 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Νεφραγγειακή υπέρταση 
    • Οξεία σπειραματονεφρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα, νεφρική προσβολή
    • Φαιοχρωμοκύττωμα
    • Προεκλαμψία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η εγκεφαλοπάθεια μπορεί να προκληθεί από χαμηλότερα επίπεδα αρτηριακής πίεσης, σε σύγκριση με τους ενήλικες

    Γηριατρικό: Υψηλότερη θνητότητα

    ΚΥΗΣΗ

    Η υδραλαζίνη είναι το φάρμακο εκλογής. Αντιμετωπίστε την εκλαμψία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    iStock 859833110

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Αλδοστερόνη

    www.emedi.gr