Σάββατο, 16 Απριλίου 2016 12:33

Θεραπεία του καρκίνου με φυτικά ανοσοτροποποιητικά

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Η ανισορροπία του ανοσοποιητικού συστήματος προκαλεί καρκίνο

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Τα φυτικά ανοσοτροποποιητικά, όπως οι ενέσεις με εκχύλισμα γκι με καθορισμένη περιεκτικότητα σε λεύκωμα (λεκτίνη) Viscum (0,5 έως 1,0 ng / kg δύο φορές την εβδομάδα), μαζί με αραβοξυλάνη  (12 έως 45 mg / kg δύο φορές την εβδομάδα) και εκχύλισμα φύτρων σιταριού με μία σταθερή δόση (50 έως 80 mg / kg τέσσερις φορές την εβδομάδα) μπορούν να οδηγήσουν σε πλήρη ύφεση ακόμη και των ηπατικών μεταστάσεων.

Ο συνδυασμός αυτών των φυτικών ανοσορρυθμιστών για τη θεραπεία του καρκίνου βελτιώνει την ποιότητας ζωής των ασθενών που έχουν  προχωρημένο στάδιο κακοήθειας.

Η κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος έχει προγνωστική σημασία στις κακοήθειες.

Η μειωμένη δραστικότητα των φαγοκυττάρων και των φυσικών φονικών κυττάρων παίζουν μεγάλο ρόλο στην  εξέλιξη του καρκίνου. 

Τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος:

 (1) M1 μακροφάγα και CD1a + δενδριτικά κύτταρα (DC1) που παράγουν IL-12 και άλλες προφλεγμονώδεις κυτοκίνες που ενεργοποιούν κυτταροτοξικά κύτταρα, όπως φυσικούς φονείς (ΝΚ) και φυσικά κύτταρα φονείς Τ (ΝΚΤ) που είναι ισχυροί αναστολείς της ανάπτυξης του όγκου.

(2) M2 μακροφάγα που παράγουν IL-4 και IL-10, οι οποίες διευκολύνουν, την παραγωγή των κυττάρων Th2 ενώ αναστέλλουν τα κύτταρα Th1.

Η βασική λειτουργία των μακροφάγων τύπου Μ2 είναι να προκαλέσουν φλεγμονή και  προώθηση του πολλαπλασιασμού των κυττάρων, με την παραγωγή αυξητικών παραγόντων και μέσω έναρξης της οδού αργινάσης, προκαλούν νεοαγγειογένεση και επιδιόρθωση των ιστών.

Στην κακοήθεια, υπάρχουν υψηλά ποσοστά μακροφάγων M2 και αυτό φαίνεται να μεταβάλλει την ισορροπία του ανοσοποιητικού συστήματος. Στην πραγματικότητα, ενώ στα υγιή άτομα τα M2 μονοκύτταρα αποτελούν  μόνο το 10% του μονοκυτταρικού πληθυσμού, το ποσοστό αυτό σε ασθενείς με καρκίνο μπορεί να είναι 40% ή υψηλότερο. 

Σε κακοήθεια, τα φυσικά φονικά Τ κύτταρα (ΝΚΤ) μπορεί να έχουν μια προστατευτική επίδραση με την παραγωγή ιντερφερόνης γ, η οποία ενεργοποιεί και τα δύο είδη δενδριτικών κυττάρων Μ1 και DC1. Αυτά τα τελευταία κύτταρα εκκρίνουν IL-12, αυξάνοντας έτσι την αντικαρκινική δραστηριότητα. Από την άλλη πλευρά, τα ΝΚΤ-2 κύτταρα αναστέλλουν την ανοσία του όγκου. Αυτά τα αντίθετα αποτελέσματα των διαφορετικών ΝΚΤ κυτταρικών σειρών δείχνουν την πολυπλοκότητα της ανισορροπίας του ανοσοποιητικού σε ασθενείς με καρκίνο.

Τα κύτταρα  ΝΚ είναι βασικοί παράγοντες εξόντωσης των καρκινικών κυττάρων. Επιπλέον, η χορήγηση κυτταροκινών επάγουν τη φυσική αντίδραση των φονικών κυττάρων και προκαλούν επιβράδυνση της προόδου των όγκων και  βελτίωση της επιβίωσης.

Ένας σημαντικός μηχανισμός με τον οποίο η κακοήθεια επάγει την ανοσοκαταστολή είναι μέσω της επαγωγής του πολλαπλασιασμού των Treg κυττάρων καθώς και τον πολλαπλασιασμό άλλων κυτταρικών γραμμών, όπως τα τύπου 2 δενδριτικά κύτταρα, τα οποία αναστέλλουν την δραστηριότητα των ΝΚ κυττάρων με  μείωση της παραγωγής της  IL-12.

Η χημειοθεραπεία, αν και χρησιμοποιείται ευρέως σε διάφορους τύπους κακοήθειας επηρεάζει και τα υγιή κύτταρα μεταξύ των οποίων και τα ανοσοϊκανά κύτταρα. Φαίνεται, επομένως, ότι πολλά από τα κυτταροτοξικά φάρμακα μπορεί να μειώσουν τον πληθυσμό των κυττάρων ΝΚ, να μειώσουν την παραγωγή IL-2 και να μειώσουν την εξαρτώμενη από το αντίσωμα προκαλούμενη κυτταροτοξικότητα. Η καταστολή του ανοσοποιητικού κορυφώνεται σε 3-4 εβδομάδες και μερική αποκατάσταση της δραστηριότητας του ανοσοποιητικού παρατηρείται μετά από 5 έως 6 εβδομάδες.

Επίσης, η  ανοσοκατασταλτική δράση της χειρουργικής επέμβασης είναι ευρέως αναγνωρισμένη. Η μετεγχειρητική δραστικότητα των ΝΚ κυττάρων είναι σημαντικά χαμηλότερη σε σύγκριση με την προεγχειρητική  και αυτό το αποτέλεσμα διαρκεί μετεγχειρητικά για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η ανισορροπία της ανοσοαπόκρισης σε ασθενείς με καρκίνο συνδέεται με συμπτώματα, όπως η κόπωση και ο πόνος. 


Οι ανοσοτροποποιητικές βιολογικές θεραπείες

Η ανοσοτροποποιητική θεραπεία χρησιμοποιείται για την ενίσχυση της κυτταρικής ανοσίας έναντι της κακοήθειας.

Η θεραπεία με ιντερλευκίνη (IL) -2, με Lymphokine Activated Killer κύτταρα (LAK) φάνηκε να επιτυγχάνει μεγάλες υφέσεις στους όγκους, με ενεργοποίηση των κυττάρων ΝΚ. Τα κύτταρα ΝΚ είναι από τα πιο σημαντικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Δυστυχώς, η IL-2 είναι μια εξαιρετικά τοξική κυτοκίνη με μια σειρά από ανεπιθύμητες παρενέργειες. Επιπλέον, διαπιστώθηκε, επίσης, ότι η ενεργοποίηση των ΝΚ κυττάρων δεν συνοδεύεται πάντα από ενίσχυση της επίθεσης κατά του όγκου, όπως και στην θεραπεία με ιντερφερόνη γ. Ο ρόλος των κυττάρων ΝΚ στο, μάλλον, πολύπλοκο δίκτυο του ανοσοποιητικού συστήματος υπερτονίζεται και η πολυπλοκότητα της ανισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος είναι ανεπαρκώς κατανοητή. Είναι γνωστό ότι όταν ενεργοποιείται το ανοσοποιητικό σύστημα, τα ΝΚ και Th1 κύτταρα είναι σημαντικοί παραγωγοί ιντερφερόνης-γάμμα και με αυτό τον τρόπο επάγεται η αυξημένη έκφραση των ΜΗC-Ι αντιγόνων στην κυτταρική μεμβράνη των εμπύρηνων κυττάρων.

Οι ανοσοτροποποιητικές θεραπείες μπορεί να ενισχύσουν αυτό το αποτέλεσμα.

Ωστόσο, αν και η αυξημένη έκφραση MHC-I μπορεί να είναι ευνοϊκή για τις T ανοσολογικές αντιδράσεις με τη μεσολάβηση κυττάρων, μπορεί επίσης να προκαλέσουν δυσμενείς μηχανισμούς, αφού τα MHC-I αντιγόνα στα καρκινικά κύτταρα μπορεί να λειτουργήσουν ως υποδοχείς αναστολέων θανάτου (KIR). Αυξημένη έκφραση των υποδοχέων-KIR στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη αποτελεσματικότητα των φυσικών φονικών κυττάρων σε αυτές τις κυτταρικές γραμμές όγκου. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη  κατά τη θεραπεία της κακοήθειας σε πιο προχωρημένο στάδιο. 

Κατά συνέπεια, οι κυτταρικοί μηχανισμοί καταρράκτη έναντι των κυττάρων του όγκου θα είναι αποτελεσματικοί για μόνο για ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα και οι ανοσοτροποποιητικές θεραπείες πρέπει να δίνονται περιοδικά με διαλείμματα θεραπείας τουλάχιστον 72 ωρών, μεταξύ των αγωγών. 

Τα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα, με βιολογικά φάρμακα, όπως το Avastin (Αναστολέας VEGFR) μπορεί να προκαλέσουν  πλήρη ύφεση των ηπατικών μεταστάσεων. Τα μονοκλωνικά αντισώματα (MAbs) έχουν ένα κεντρικό ρόλο στην εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, καθώς ενεργοποιούν και / ή ενισχύουν τις ειδικές ανοσοαποκρίσεις. Φαίνεται ότι αυτά τα αντισώματα δρουν είτε διακόπτοντας τους εγγενείς καταρράκτες μεταγωγής σήματος μέσα στα κύτταρα του όγκου, ή παρέχουν ειδικές τοξίνες στα κακοήθη κύτταρα για να μπλοκάρουν την αλληλεπίδραση του όγκου με το στρώμα, αλλά είναι και ανοσορρυθμιστικά και μπορούν να ενεργοποιούν την έκκριση διαφόρων ουσιών που είναι κρίσιμες στην ανάπτυξη της ανοσοποιητικής απόκρισης.  Το Cetuximab, είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα, που συνδέεται με την εξωκυτταρική περιοχή του EGFR, που είναι ένα αντιγόνο που υπερεκφράζεται σε πολλούς διαφορετικούς τύπους ανθρώπινων καρκίνων (καρκίνος κεφαλής και τραχήλου και ορθοκολικός καρκίνος)  και αποτρέπει τον EGFR από την ενδογενή σύνδεση, μπλοκάροντας την εξαρτώμενη από τον υποδοχέα οδό μεταγωγής. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, επίθεση κατά του όγκου με διακοπή του κυτταρικού κύκλου, επαγωγή της απόπτωσης, αναστολή της αγγειογένεσης, αναστολή της μετάστασης, εσωτερίκευση και ρύθμιση προς τα κάτω του EGFR. Η δραστηριότητα αυτή δεν επηρεάζεται από την μεταλλακτική κατάσταση του μορίου K-RAS.  Ωστόσο, η αποτυχία του να προκαλέσει κλινική ύφεση σε ασθενείς με mCRC με μεταλλάξεις του K-RAS παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεξήγητη. Μάλλον, το χαμηλό ποσοστό των ΝΚ κυττάρων που διηθούν το CRCs και η χαμηλή λειτουργική ικανότητα αυτών των κυττάρων σε ασθενείς με καρκίνο είναι υπεύθυνα.

Η βιολογική θεραπεία πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα, σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου.

 

Τα φυτικά ανοσορρυθμιστικά

Η επίδραση της ανοσοτροποποιητικής θεραπείας με γκι,  βασίζεται στην αλληλεπίδραση λεκτίνης-υδατανθράκων στην κυτταρική επιφάνεια της μεμβράνης πολλών ανοσοϊκανών κυττάτων του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα κοκκιοκύτταρα, τα μακροφάγα, τα δενδριτικά κύτταρα και τα φυσικά φονικά κύτταρα (ΝΚ) ενεργοποιούνται από τη μόλυνση και από τα καρκινικά κύτταρα, όταν οι υποδοχείς αναγνώρισής  τους (PRR) δεσμεύονται από τους συνδέτες του παθογόνου (PAMP). Υπάρχουν ενδείξεις ότι συσσωρεύονται λεκτίνες γκι (MLs) και μπορούν, επίσης, να δράσουν ως συνδέτες PAMP. Τα MLs είναι σε θέση να δεσμεύουν μόρια PRR σε φαγοκύτταρα.  Οι λεκτίνες γκι, επιδρούν στα μόρια γαγγλιοσίδης (CD75) ορισμένων φυσικών ανοσοκυττάρων. Μέσω αυτής της αλληλεπίδρασης, τα MLs είναι ικανά να προάγουν την αποκατάσταση του ανοσοποιητικού σε ασθενείς με όγκους. Η ενεργή (δηλαδή, με, υδατάνθρακες-δεσμευμένη)  λεκτίνη IscadorR Μ, μελετήθηκε σε ασθενείς με σάρκωμα που παρουσίασαν ύφεση των συμπτωμάτων τους (0,5 έως 1,0 ng / kg) υποδορίως δύο φορές την εβδομάδα και υπήρξε ύφεση μετά 15 μήνες.

Παρόμοια με το εκχύλισμα  γκι, η  τροποποιημένη αραβινοξυλάνη από πίτουρο ρυζιού (MGN-3 / BioBranR) διεγείρει τα τύπου-1 κύτταρα στο ανοσοποιητικό σύστημα και αυξάνει τη δραστικότητα των ΝΚ κυττάρων. Σε σάρκωμα εξαφανίζει ακόμη και τις πνευμονικές μεταστάσεις. Η Αραβινοξυλάνη είναι ένα φυτικό εκχύλισμα το οποίο, συνήθως, χρησιμοποιείται ως διαιτητικό συμπλήρωμα. Η σύνθεσή της είναι ημικυτταρίνη, ένας συνδυασμός σακχάρων τα οποία υπάρχουν τόσο στο πρωτοβάθμιο όσο και δευτεροβάθμιο κυτταρικό τοίχωμα πολλών δημητριακών, του ρυζιού (ή ακόμη και του ξύλου). Η Αραβινοξυλάνη είναι ένα από τα κύρια συστατικά των διαλυτών και αδιάλυτων διαιτητικών ινών οι οποίες φαίνονται να ασκούν διάφορα οφέλη στην υγεία. Πιστεύεται να ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και τον μεταβολισμό της γλυκόζης, γεγονός το οποίο ωφελεί τα άτομα τα οποία πάσχουν από διαβήτη τύπου 2. Αποτελεί ένα δομικό στοιχείο των διαιτητικών ινών απαραίτητο για την υγιή λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος. Από χημικής άποψης, είναι μια πολυμερής ένωση αποτελούμενη από αραβινόζη, και ξυλόζη (σε μερικά φυτά απαντάται και γαλακτόζη). Και τα δύο αυτά συστατικά είναι πεντόζες, σάκχαρα τα οποία βρίσκονται στο κυτταρικό τοίχωμα των φυτών. Βοηθούν δομικά στην ενίσχυση των φυτικών κυττάρων, ώστε να χρησιμεύσουν ως στοιχεία αποθήκευσης για φαινολικά οξέα, όπως το φερουλικό οξύ. Αυτά τα φαινολικά οξέα εξυπηρετούν διάφορες βιολογικές λειτουργίες στο κύτταρο συμπεριλαμβανομένης της άμυνας κατά των μυκητιασικών λοιμώξεων. Δομικά αποτελείται από ένα σχετικά μεγάλο μοριακό βάρος με αποτέλεσμα να μην μπορεί να απορροφηθεί από τον ανθρώπινο οργανισμό και να λειτουργεί σαν βοήθεια του γαστρεντερικού συστήματος. Ο μόνος τρόπος να επιτευχθεί πλήρης απορρόφησή της, είναι να διασπαστεί σε μικρότερα κομμάτια ώστε να εισέλθει στο αίμα και έτσι να μπορέσει να γίνει περισσότερο λειτουργική. Η αραβινοξυλάνη είναι διασπασμένη (με υδρόλυση) διαιτητική ίνα πίτουρου ρυζιού. Η διάσπασή της επιτυγχάνεται με επίδραση εκχυλίσματος ενζύμου από το μανιτάρι Shiitake, ώστε να μειωθεί το μοριακό της βάρος (άρα και το μέγεθός της) και έτσι να μπορεί να απορροφηθεί από το ανθρώπινο σώμα. Αυτός είναι ο λόγος όπου τα συστατικά του συμπλέγματος Αραβινοξυλάνης του BioBran έχουν τελικά μικρότερο μοριακό βάρος από τις φυσικές αραβινοξυλάνες, ώστε να επιτυγχάνεται η σταδιακή απορρόφησή τους από το λεπτό έντερο.

Η αυξημένη φαγοκυτταρική λειτουργία από τα μακροφάγα από τις λεκτίνες γκι και την τροποποιημένη αραβινοξυλάνη φαίνεται να έχει αθροιστική δράση,  λόγω της διεγερτικής δράσης της αραβινοξυλάνης σε διάφορες φυτικές λεκτίνες (Φυτοαιμαγλουτινίνη, Κονκαναβαλίνη-Α κ.ά).

Μια τρίτη ουσία που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό για ανοσοτροποποίηση είναι το εκχύλισμα φύτρων σιταριού-AvemarR, που έχει άμεση αντιμεταστατική επίδραση.

Ο συνδυασμός των ανοσορρυθμιστικών φυτών προκαλεί ρύθμιση προς τα κάτω των πρωτεϊνών της τάξης MHC Ι και  θανάτωση των αναστολέων των υποδοχέων (KIR) με αποτέλεσμα ενισχυμένη θανάτωση  με κύτταρα ΝΚ και ανασταλτική επίδραση επί των ηπατικών μεταστάσεων σε ασθενείς με καρκίνο παχέος εντέρου.

Ο συνδυασμός αυτός των φυτικών παρασκευασμάτων προκαλεί διέγερση της απόπτωσης,  αναστολή των  κυττάρων στη φάση S και δεν έχει παρενέργειες. Μόνο μια τοπική αντίδραση (ερύθημα στο σημείο της ένεσης μετά από 8 έως 10 ώρες) παρατηρήθηκε από το Iscador.

  • Iscador: 0,5 - 1,0 ng / kg δύο φορές την εβδομάδα υποδορίως
  • Biobran 12 - 45 mg / kg δύο φορές την εβδομάδα από το στόμα
  • Avemar 50 - 80 mg / kg τέσσερις φορές την εβδομάδα από το στόμα

Advancement in Medicinal Plant Research Vol 1(3), pp. 56-65, July 2013

Καλύτερα να γίνεται μοριακό προφίλ του όγκου για εξατομικευμένη θεραπεία.

Η ζωή είναι πολύτιμη.

Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Το γκι είναι πολύ καλή θεραπεία για τον καρκίνο

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη θεραπεία του καρκίνου

Ιατρικές συνταγές με το γκι

H θεραπεία του καρκίνου με αντινεοπλαστόνια

Θεραπεία του καρκίνου με Iscador

Viscum album

Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο 

Βότανα για την πρόληψη και τη θεραπεία του καρκίνου

Όλοι πρέπει να έχουν ένα αποχυμωτή στο σπίτι τους

Τα πικρά θεραπεύουν τον καρκίνο

Carnivora για τον καρκίνο

Σιταρόχορτο

Μειώστε τις πιθανότητες να πάθετε καρκίνο

Πώς το λεμφοίδημα προκαλεί καρκίνο

Πώς το ηλιακό φως θεραπεύει στον καρκίνο

Ο ρόλος της E-cadherin στον καρκίνο

Το μείγμα βοτάνων της EMEDI για τον καρκίνο

Όλα μπορούν να θεραπευθούν

Διατροφικές συμβουλές για την πρόληψη του καρκίνου

Φυτοθρεπτικά συστατικά που θεραπεύουν τον καρκίνο

Το Glycobloc θεραπεύει τον καρκίνο φυσικά

Αυτοθεραπεία με GcMAF

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 3884 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 13 Μαΐου 2021 22:47
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πνευμονία από Pneumoystis Carinii Πνευμονία από Pneumoystis Carinii

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από Pneumocystis Carinii

    Πνευμονία από Pneumocystis Cariniiί είναι μια μορφή πνευμονίας που εμφανίζεται σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα και προκαλείται από την Pneumocystis Carinii (PCP). Αυτή είναι μία από τις πιο συνήθεις ευκαιριακές λοιμώξεις, που εμφανίζεται σε ασθενείς με λοίμωξη από ιό ανοσοανεπάρκειας του ανθρώπου (HIV). Η λοίμωξη με Pneumocystis Carinii μπορεί να προκαλέσει προσβολή οργάνων και διάχυτη νόσο, όπως, επίσης και πνευμονία.

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • Σε παιδιά μολυσμένα με HIV, η μέση ηλικία έναρξης είναι αυτή των 5 μηνών 
    • Σε ενήλικες μολυσμένους με HIV, η PCP μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    • Συνήθως, ύπουλη, αλλά μπορεί μερικές φορές να έχει αιφνίδια έναρξη 
    • Δύσπνοια προσπάθειας που εξελίσσεται σε συνεχή δύσπνοια 
    • Αδυναμία, κόπωση, κακουχία
    • Πυρετός, ρίγη 
    • Βήχας μη παραγωγικός ή παραγωγικός με αραιά λευκά ή διαυγή πτύελα 
    • Ταχύπνοια

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    Η πανταχού παρούσα Pneumocystis Carinii μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη σε φυσιολογικούς ξενιστές (65-100% των μικρών παιδιών έχουν θετική ορολογία), αλλά σπάνια θα προκαλέσει συμπτώματα σε μη ανοσοκατεσταλμένα άτομα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    Ανοσοανεπάρκεια (πρόωρα βρέφη, νεοπλασία, συγγενείς ή φαρμακοεπαγόμενες ανοσοανεπάρκειες)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Φυματίωση 
    • Mycobacterium anium intracellulare
    • Ιογενείς πνευμονίες 
    • Μυκητιασικές πνευμονίες 
    • Λεμφοειδής διάμεση πνευμονίτιδα (σε παιδιά)
    • Βακτηριακή πνευμονία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η LDH του ορού είναι συχνά ανεβασμένη (αύξηση κατά μέσο όρο 340 IU)
    • Τα αέρια του αρτηριακού αίματος αποκαλύπτουν υποξαιμία και αυξημένη κυψελιδική - αρτηριακή κλίση (ποικίλλει ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου)
    • Πτύελα που προκαλούνται με εισπνεόμενα 3-5% υπερτονικά αλατούχα, μπορεί να αποκαλύπτουν pneumocystis σε κυτταρολογική εκτίμηση χρησιμοποιώντας χρώσεις Παπανικολάου και Gomori (GMS) μεθεναμίνης - αργύρου. Μία τεχνική ενδογενούς παράγοντα (ανοσοφθορισμός) είναι επίσης διαθέσιμη (η ευασθησία μπορεί να φθάσει μέχρι και 78% σε εργαστήρια με έμπειρο προσωπικό)
    • Ο αριθμός κυττάρων CD4 - γενικά είναι κάτω από 200 σε ασθενείς μολυσμένους με HIV που πάσχουν από PCP.
    • PCR ή αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η εισπνεόμενη πενταμιδίνη που χρησιμοποιείται για να προλάβει την PCP μπορεί να αλλάξει την ακτινογραφική εικόνα σε διηθήματα κυρίως στη διάταξη του ανώτερου λοβού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πνευμονίτιδα προκαλείται από την παρουσία των μικροοργανισμών και φλεγμονώδους απάντησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έλεγχος των πνευμόνων με γάγγλιο είναι πολύ ευαίσθητος για PCP, αλλά δεν είναι πολύ ειδικός. Μπορεί να είναι χρήσιμος, όταν οι μελέτες των πτυέλων δεν καταλήγουν πουθενά και η βρογχοσκόπηση δεν είναι διαθέσιμη

    pcp

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Δείχνει αμφοτερόπλευρη διάμεση ή περιπυλαία διήθηση σε 75% των περιπτώσεων 
    • Μπορεί, επίσης, να δείξει μία φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος, ετερόπλευρη νόσο, πλευριτικά υγρά, αποστήματα ή κοιλότητες, πνευμοθώρακα και λοβώδεις πυκνώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση με βρογχοσκόπιο οπτικών ινών με βρογχοκυψελιδική έκπλυση ή διαβρογχική βιοψία, όταν τα πτύελα είναι αρνητικά
    • Ανοιχτή βιοψία πνεύμονα σπάνια απαιτείται (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής σε ήπιες περιπτώσεις, αλλιώς ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Θεραπεία με οξυγόνο συχνά είναι αναγκαία 

    pneumocystis pneumonia 14 638

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ ΑΠΟ PNEUMOCYSTIS CARINII

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη 10-20 mg/Kg/ημέρα τριμεθοπρίμης από του στόματος ή ενδοφλέβια διηρημένα κάθε 6 ώρες ημερησίως για 21 ημέρες
    • Μειώστε τη δόση της τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια 
    • Βοηθητική θεραπεία με κορτικοστεροειδές (πρεδνιζόνη) αρχόμενη μέσα σε 72ώρες από τη διάγνωση (βρέθηκε ότι ωφελεί τους ασθενείς με AIDS και με ήπια ως σοβαρή PCP) 

    Αντενδείξεις: Χρήση με προσοχή σε έγκυο ασθενή και νήπια μικρότερα των 2 μηνών 

    Προφυλάξεις:

    • Ιστορικό αλλεργίας στις σουλφοναμίδες
    • Ένα υψηλό ποσοστό ασθενών με AIDS θα αναπτύξουν δυσανεξία στο συνδυασμό τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης. Εξαιρετικά συνήθεις είναι οι περιπτώσεις δερματικών αντιδράσεων, αιματολογικής τοξικότητας ή πυρετού
    • Αποφύγετε έκθεση στον ήλιο

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φαινυτοΐνη, αντιπηκτικά από το στόμα, σουλφονυλουρίες από το στόμα, δακτυλίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Πενταμιδίνη 4 mg/Kg/ημέρα ΕΜ ή ΕΦ για 21 ημέρες 
    • Δαψόνη 100 mg PO, ημερησίως συν τριμεθοπρίμη 20 mg/Kg/ημέρα από του στόματος, σε 4 διηρημένες δόσεις. Ελέγξτε το επίπεδο της G6PD πριν ξεκινήσετε τη χορήγηση της δαψόνης, γιατί μπορεί να προκληθεί αιμόλυση 
    • Κλινδαμυκίνη 450 mg από του στόματος, 4 φορές την ημέρα συν πριμακίνη 15-30 mg από του στόματος, ημερησίως για 21 ημέρες 
    • Γλυκουρονική τριμετρεξάτη 45 mg/m2 ΕΦ τέσσερις φορές την ημέρα εγχεόμενη σε διάρκεια 60-90 λεπτών με λευκοβορίνη 20 mg/m2 ΕΦ ή από του στόματος κάθε 6 ώρες - συνεχίστε για 72 ώρες μετά την τελευταία δόση τριμετρεξάτης. Η συνιστώμενη διάρκεια θεραπείας είναι 21 ημέρες τριμετρεξάτης και 24 ημέρες λευκοβορίνης. Οι δόσεις απαντούν προσαρμογή σύμφωνα με την αιματολογική τοξικότητα - παρακολουθείστε τη γενική αίματος τον τύπο και τα αιμοπετάλια

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η LDH ορού, οι δοκιμασίες λειτουργίας των πνευμόνων και τα αέρια αρτηριακού αίματος, γενικά γίνονται φυσιολογικά με τη θεραπεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Όλοι οι ασθενείς με AIDS  και ιστορικό PCP (ή κύτταρα CD4 λιγότερα από 200) απαιτούν προφύλαξη εφ' όρου ζωής με ημερήσιες δόσεις ή 3 φορές την εβδομάδα, χορήγηση συνδυασμού τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης, δαψόνη ημερησίως ή μηνιαία, αερόλυμα πενταμιδίνης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αναπνευστική έκπτωση 
    • Πνευμοθώρακας (ακόμα και μετά από επιτυχή θεραπεία)
    • Εξωπνευμονική pneumocystis (ειδικά σε ασθενείς σε θεραπεία προφύλαξης με εισπνεόμενη πενταμιδίνη)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Προηγουμένως η θνησιμότητα από το πρώτο επεισόδιο PCP ήταν 30-40%. Έχει μειωθεί στο 10-15%. Με προφυλακτική θεραπεία, ο μέσος όρος επιβίωσης έχει αυξηθεί 
    • Περίπου το 11% των ασθενών με PCP αναπτύσσουν αναπνευστική ανεπάρκεια και 86% από αυτούς πεθαίνουν

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • AIDS
    • Λοίμωξη με HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Πρώιμη έναρξη (ηλικία 5 μηνών) και υψηλή θνησιμότητα (μέσος όρος ζωής 1 μήνας)
    • Είναι σημαντικό να ξεχωρίσετε από τη λεμφοειδική διάμεση πνευμονίτιδα, εφ' όσον η θεραπεία και η πρόγνωση διαφέρουν
    • Συνιστάται η προφύλαξη για PCP σε παιδιά με HIV

    ΚΥΗΣΗ

    Ο συνδυασμός τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης έχει χρησιμοποιηθεί για θεραπεία και προφύλαξη. Αποφύγετε την πενταμιδίνη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    20148 lungs iStock 000044501454 Double.jpg a9402a76 46c0 44ad acaa 456835bca2ea x2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Πνευμοθώρακας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Οι παράγοντες κινδύνου για τις παροξύνσεις στη χρόνια βρογχίτιδα

    Άτυπη πνευμονία

    Τεστ αναπνοής για τις λοιμώξεις του πνεύμονα

    Μηνιγγίτιδα

    Πολύμορφο ερύθημα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Περικαρδίτιδα

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Κοτριμοξαζόλη

    Πενταμιδίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια συστηματική, φλεγμονώδης νόσος, άγνωστης αιτιολογίας, που προσβάλλει καθ' υπεροχής τις αρθρώσεις. Η αρθρική φλεγμονή μπορεί να παρουσιάσει ύφεση, αλλά αν συνεχιστεί, συνήθως, καταλήγει σε καταστροφή της αρθρώσεως και αναπηρία.

    Συγκεκριμένες εξωαρθρικές εκδηλώσεις είναι χαρακτηριστικές, συμπεριλαμβανομένων των ρευματοειδών οζιδίων, αρτηρίτιδας, νευροπάθειας, σκληρίτιδας, περικαρδίτιδας και σπληνομεγαλίας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό, Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Η οροθετική ρευματοειδής αρθρίτιδα αθροίζεται στις οικογένειες. Οι γενετικοί παράγοντες, ενάντια στις αλληλεπιδράσεις τους με περιβαλλοντικούς επιταχυντές δεν είναι ξεκάθαροι. Το HLA-DR4 εμφανίζεται στο 70% των Καυκασίων οροθετικών ασθενών σε σύγκριση με το 25% των μαρτύρων. Αυξημένος σχετικός κίνδυνος των 4-5 φορών για το DR4-θετικό άτομο, αν και μόνο μια μειονότητα επηρεάζεται.

    Επικρατέστερη ηλικία: 3η με 6η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Γυναίκες > Άνδρες (ολική επίπτωση και επιπολασμός των αρθρικών εκδηλώσεων)
    • Άνδρες > Γυναίκες (εκδηλώνουν περισσότερο συστηματική νόσο)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Οίδημα αρθρώσεων
    • Πόνος σε παθητική κίνηση
    • Θερμότητα στην άρθρωση 
    • Τυπική αρθρική παραμόρφωση 
    • Κόπωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Κακουχία
    • Ανορεξία 
    • Ρευματοειδή οζίδια
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Σπληνομεγαλία 
    • Οφθαλμική προσβολή
    • Νευροπάθειες από παγίδευση νεύρων (στις οστικές αλλοιώσεις ή στο οίδημα)

    ΑΙΤΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Αρθριτογενή ερεθίσματα ενεργοποιούν και το χυμικό και το κυτταρικό ανοσολογικό σύστημα σε ευπαθείς δείκτες. Αντισώματα (IgG, IgM, IgA αντιανοσοσφαιρίνες) που παράγονται από Β κύτταρα και πλασματτοκύτταρα είναι σε συμπλέγματα και καθηλώνουν το συμπλήρωμα, καταλήγοντας σε μια φλεγμονώδη διαδικασία. Διήθηση από λεμφοκύτταρα, κυρίως. βοηθητικά CD4 κύτταρα. Λοιμώδης αιτιολογία δεν έχει αποδειχθεί

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • HLA-DR4
    • Οικογενειακό ιστορικό
    • Γυναίκες φύλο, ηλικίας 20-50 χρόνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Σαρκοείδωση
    • Πολυμυοσίτιδα
    • Διαβρωτική οστεοαρθρίτιδα
    • Οροαρνητική πολυαρθρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σύνδρομο Αδαμαντιάδη
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Νόσος του Lyme
    • Σκληρόδερμα
    • Χρόνια λοίμωξη 
    • Αποφρακτική κακοήθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - ήπια αναιμία είναι συνήθης
    • Ταχύτητα καθιζήσεως (ΤΚΕ) - συνήθως αυξημένη, βοηθητικός προσδιορισμός στην παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου
    • Ρευματοειδής παράγοντας - τίτλος > 1:80 ανιχνεύσιμος σε 70-80% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ - παρόν στο 20-30%
    • Συμπλήρωμα (CH50), C3, C4 - φυσιολογικό ή αυξημένο, πολύ χρησιμότερο να διακρίνονται άτομα με πρώιμη ρευματοειδή αρθρίτιδα από αυτούς με πρώιμο λύκο, στους οποίους τα επίπεδα είναι μειωμένα 
    • Άλλα: ηλεκτρολύτες, κρεατινίνη, ηπατική λειτουργία
    • Αρθριτικό υγρό
    1. Κιτρινωπό - λευκό, θολό, χαμηλής γλοιότητας 
    2. Ο "θρόμβος βλεννίνης" είναι χαλαρός ή εύθραστος λόγω της εκφύλισης του υαλουρονικού οξέος από λυσοσωμικά ένζυμα
    3. Λευκά αιμοσφαίρια αρθρικού υγρού, αυξημένα (3500-50000)
    4. Αρθρικό CH50 είναι χαμηλότερο από αυτό του ορού
    5. Πρωτεΐνη αρθρικού υγρού - περίπου 4,2 g/dL (42 g/L)
    6. Διαφορά γλυκόζης ορού - άρθρωσης ≥ 30 mg/dL (≥ 1,67 mmol/L)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Προηγούμενη θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά μπορεί να δείξει φυσιολογικά αποτελέσματα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Διήθηση του αρθρικού υγρού από λεμφοκύτταρα, πλασματοκύτταρα και μακροφάγα 
    • Υπερτροφία και υπερπλασία κυττάρων αρθρικού υμένα
    • Τοπική παραγωγή IgG με χαρακτήρα ρευματοειδή παράγοντα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καμία, η βιοψία των οζιδίων δεν ενδείκνυνται στη διάγνωση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Οι ακτινογραφίες σπάνια χρειάζονται στη διάγνωση, αλλά είναι χρήσιμες στην παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου 
    • Αρθρογραφία - για να καθοριστούν οι αρθρικές ανωμαλίες ή ο τραυματισμός σε μία υποστηρικτική δομή 
    • Σπινθηρογράφημα οστών - αν έχετε υποψία για άσηπτη νέκρωση (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - χρήσιμα σε ειδικές περιπτώσεις όπως συμπτώματα από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    4 από 7 πρέπει να είναι παρόντα. Τα κριτήρια 1 ως 4 πρέπει να είναι παρόντα για τουλάχιστον 6 εβδομάδες:

    • Πρωινή δυσκαμψία > 1 ώρας διάρκεια
    • Αρθρίτιδα τουλάχιστον σε 3 ομάδες αρθρώσεων με οίδημα μαλακού ιστού ή υγρό 
    • Αρθρίτιδα που προσβάλλει τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες ομάδες αρθρώσεων: κεντρικές ενδοφαλαγγικές, μετακαρπιοφαλαγγικές ή καρποί
    • Οίδημα συμμετρικών αρθρώσεων 
    • Υποδόρια οζίδια 
    • Θετική δοκιμασία ρευματοειδή παράγοντα
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις σύμφωνες με το ρευματοειδή παράγοντα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από επιλεγμένα επείγοντα περιστατικά ή ορθοπεδικές διεργασίες 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Έμφαση στην άσκηση και την κινητικότητα, γενική φροντίδα υγιεινής 
    • Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στα εξής: μείωση του στρες στις αρθρώσεις, φυσιοθεραπεία και εργασιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Ενθαρρύνετε πλήρη δραστηριότητα, αλλά αποφύγετε τις βαριές δουλειές και την έντονη άσκηση κατά τη διάρκεια των ενεργών φάσεων, λόγω του κινδύνου της επίτασης της φλεγμονής της άρθρωσης 
    • Υδροθεραπεία ή ασκήσεις στο νερό είναι αποτελεσματικά και ανακουφιστικά 

     14

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υπάρχει αμφισβήτηση σχετικά με την "πυραμίδα της θεραπείας" (που ξεκινάει με τα αντιφλεγμονώδη και προχωράει σε φάρμακα τροποποιητικά της νόσου) και σχετικά με τη χρήση θεραπευτικών συνδυασμών 

    • Πρώιμη νόσος ή οξεία/χρόνια φλεγμονή: ασπιρίνη ή άλλο ΜΣΑΦ
    • Σοβαρή νόσος ή σαν ενδιάμεσα φάρμακα ύφεσης - έξαρσης: κορτικοστεροειδή (5-15 mg πρεδνιζόνης ή ισοδυνάμου κάθε μέρα). Για μικρής διάρκειας χρήσιμη μόνο
    • Εμμένουσα ενεργότητα νόσου (χρόνια αρθροθυλακίτιδα) - παράγοντες ύφεσης - έξαρσης:
    1. Αθελονοσιακά: υδροξυχλωροκίνη 400 mg κάθε ημέρα για 2-3 μήνες, μετά 200 mg την ημέρα, συνήθως δοκιμασία 6 μηνών για να φανούν τα πρώτα αποτελέσματα
    2. Χρυσός: δισκία από του στόματος 6-10 mg/ημέρα, επανεξέταση μετά από 4-6 μήνες ή 1 gr συνολική δόση. Ενέσιμος χρυσός δίνεται εβδομαδιαία μέχρι να δοθεί συνολική δόση 1 γραμμαρίου, μετά επανεξετάστε
    3. Σουλφασαλαζίνη: 50 mg/ημέρα, αυξάνοντας σε 2 g/ημέρα μέσα σε ένα μήνα, μέγιστη δοσολογία είναι 2-3 g/ημέρα, δοκιμασία 4-6 μηνών 
    4. D-πενικιλλαμίνη: 250 mg/ημέρα αρχικά, αυξάνοντας αργά μέχρι ένα μέγιστο των 750-1000 mg/ημέρα, δοκιμασία 6-9 μηνών με τουλάχιστον 8-12 εβδομάδων σε μέγιστη δοσολογία 
    5. Μεθοτρεξάτη: 5-15 mg/εβδομάδα από το στόμα, δοκιμασία 3-6 μηνών - για νόσο που εξαρτάται από στεροειδή ή εφόσον άλλα μέτρα είναι ανεπιτυχή ή ελάχιστα ανεκτά. Ο ρόλος της σε πρώιμη νόσο είναι υπό αμφισβήτηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η ύφεση των συμπτωμάτων είναι πιο πιθανή όταν η θεραπεία ξεκινά νωρίς με φάρμακα γνωστά ως αντιρρευματικά φάρμακα που τροποποιούν τη νόσο (DMARDs).

    Φάρμακα

    Οι τύποι φαρμάκων που συνιστά ο γιατρός σας θα εξαρτηθούν από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων σας και από πόσο καιρό είχατε ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    • ΜΣΑΦ. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να μειώσουν τη φλεγμονή. Τα μη αντισταθμιστικά ΜΣΑΦ περιλαμβάνουν ιβουπροφαίνη και νατριούχο ναπροξένη. Ισχυρότερα ΜΣΑΦ διατίθενται με ιατρική συνταγή. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερεθισμό του στομάχου, καρδιακά προβλήματα και νεφρική βλάβη.
    • Στεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα, όπως η πρεδνιζόνη, μειώνουν τη φλεγμονή και τον πόνο και την αργή βλάβη των αρθρώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αραίωση οστών, αύξηση βάρους και διαβήτη. Οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν ένα κορτικοστεροειδές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων γρήγορα, με στόχο τη σταδιακή μείωση του φαρμάκου.
    • DMARDs. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και να σώσουν τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς από μόνιμη βλάβη. Τα συχνά DMARDs περιλαμβάνουν μεθοτρεξάτη, λεφλουνομίδη, υδροξυχλωροκίνη  και σουλφασαλαζίνη. Οι παρενέργειες ποικίλλουν, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν βλάβη στο ήπαρ και σοβαρές πνευμονικές λοιμώξεις.
    • Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία DMARDs περιλαμβάνει: abatacept, adalimumab, anakinra, certolizumab, etanercept, golimumab, infliximab, rituximab, sarilumab και tocilizumab. Τα βιολογικά DMARDs είναι συνήθως πιο αποτελεσματικά όταν συνδυάζονται με συμβατικό DMARD, όπως μεθοτρεξάτη. Αυτός ο τύπος φαρμάκου αυξάνει, επίσης,τον κίνδυνο λοιμώξεων.
    • Στοχευμένα συνθετικά DMARDs. Το Baricitinib, το tofacitinib και το upadacitinib μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν τα συμβατικά DMARDs και τα βιολογικά δεν ήταν αποτελεσματικά. Υψηλότερες δόσεις τοφασιτινίμπης μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβων αίματος στους πνεύμονες, σοβαρών καρδιακών επεισοδίων και καρκίνου.

    Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν φυσιοθεραπευτή που μπορεί να σας διδάξει ασκήσεις για να διατηρήσετε τις αρθρώσεις σας ευέλικτες. Ο θεραπευτής μπορεί επίσης να προτείνει νέους τρόπους για να κάνετε καθημερινές εργασίες που θα είναι ευκολότερες στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, μπορεί να θέλετε να παραλάβετε ένα αντικείμενο χρησιμοποιώντας τα αντιβράχια σας. Οι βοηθητικές συσκευές μπορούν να διευκολύνουν την αποφυγή καταπόνησης στις αρθρώσεις σας. Για παράδειγμα, ένα μαχαίρι κουζίνας εξοπλισμένο με χειρολαβή βοηθά στην προστασία των αρθρώσεων των δακτύλων και του καρπού σας. Ορισμένα εργαλεία, όπως κουμπιά, μπορούν να διευκολύνουν το ντύσιμο. Οι κατάλογοι και τα καταστήματα ιατρικών ειδών είναι καλά μέρη για να αναζητήσετε ιδέες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να αποτρέψουν ή να επιβραδύνουν τη βλάβη των αρθρώσεων, εσείς και ο γιατρός σας μπορεί να εξετάσετε το ενδεχόμενο χειρουργικής επέμβασης για την αποκατάσταση των κατεστραμμένων αρθρώσεων. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση της ικανότητάς σας να χρησιμοποιείτε την άρθρωσή σας. Μπορεί επίσης να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει τη λειτουργία.

    Η χειρουργική επέμβαση ρευματοειδούς αρθρίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες διαδικασίες:

    • Συνοκτομή. Η χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση της φλεγμονώδους επένδυσης της άρθρωσης μπορεί να μειώσει τον πόνο και να βελτιώσει την ευελιξία της άρθρωσης.
    • Επισκευή τενόντων. Η φλεγμονή και η βλάβη των αρθρώσεων μπορεί να προκαλέσουν χαλάρωση ή ρήξη των τενόντων γύρω από την άρθρωση. Ο χειρουργός σας μπορεί να είναι σε θέση να επισκευάσει τους τένοντες γύρω από την άρθρωση σας.
    • Επιδιόρθωση άρθρωσης. Η χειρουργική επιδιόρθωση μιας άρθρωσης μπορεί να συνιστάται για τη σταθεροποίηση ή την ευθυγράμμιση της άρθρωσης και για την ανακούφιση του πόνου όταν η αντικατάσταση της άρθρωσης δεν είναι επιλογή.
    • Ολική αντικατάσταση αρθρώσεων. Κατά τη χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης αρθρώσεων, ο χειρουργός σας αφαιρεί τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης σας και εισάγει μια πρόθεση από μέταλλο και πλαστικό. Η χειρουργική επέμβαση ενέχει κίνδυνο αιμορραγίας, λοίμωξης και πόνου. Συζητήστε τα οφέλη και τους κινδύνους με το γιατρό σας.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με ΜΣΑΦ:

    • Αντιόξινα: Μειώνουν το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης των ΜΣΑΦ, ποικίλο αποτέλεσμα
    • Αντιπηκτικά: Η φαινυλβουταζόνη και η οξυφαινυλβουταζόνη, επιταχύνουν τη δράση της βαρφαρίνης. Όλα τα ΜΣΑΦ αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας σε ασθενή που υφίσταται αντιπηκτική θεραπεία 
    • Αντιδιαβητικά από το στόμα: Η ασπιρίνη, φαινυλβουταζόνη και οξυφαινυλβουταζόνη, μπορεί να ενισχύουν τη δράση των αντιδιαβητικών
    • Αντιϋπερτασικά/διουρητικά: Τα ΜΣΑΦ μπορεί να μετριάζουν τη δράση των διουρητικών β-αναστολέων, υδραλαζίνης, πραζοσίνης και αναστολείς ΜΕΑ
    • Λίθιο: Αύξηση των επιπέδων του λιθίου του πλάσματος μπορεί να συμβεί, ειδικά με την ινδομεθακίνη και τη δικλοφενάκη
    • Μεθοτρεξάτη: Το σαλικυλικό αναστέλλει τη νεφρική κάρθαση της μεθοτρεξάτης και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα
    • Φαινυτοΐνη: Η φαινυλβουταζόνη αναστέλλει το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης. Τα σαλικυλικά αποσυνδέουν τη φαινυτοΐνη από την αλβουμίνη και αυξάνουν τη συγκέντρωση του ελεύθερου φαρμάκου 
    • Προβενεσίδη: Αναστέλλει τη νεφρική κάθαρση πολλών ΜΣΑΦ
    • Συνδυασμός ΜΣΑΦ: Αποφύγετέ τον

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάρκεια πρωινής δυσκαμψίας 
    • Χρόνος έναρξης της κόπωσης 
    • Ανάγκη για ΜΣΑΦ/ημέρα
    • Δύναμη σφιξίματος χεριών 
    • Αριθμός αρθρώσεων που είναι ευαίσθητες ή επώδυνες σε παθητικό εύρος κίνησης 
    • Βαθμός οιδήματος των προσβεβλημένων αρθρώσεων 
    • Ταχύτητα καθίζησης - συχνά η καλύτερη εργαστηριακή δοκιμασία για την ενεργότητα της νόσου
    • Άλλοι εργαστηριακοί έλεγχοι, όπως υποδεικνύεται, που εξαρτώνται από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και το βαθμό της εξέλιξης της νόσου 
    • Υδροξυχλωροκίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια - οφθαλμολογικός 'ελεγχος κάθε 6 μήνες 
    • Χρυσός από του στόματος - Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοκυττοπενία, κοκκιοκυττοπενία, πρωτεϊνουρία (σπάνια), γενική αίματος, αριθμός αιμοπεταλίων, γενική ούρων κάθε μήνα
    • Χρυσός ενδομυϊκά: Η κύρια τοξικότητα είναι ερύθημα, διάρροια, θρομβοπενία, ουδετεροπενία, πρωτεϊνουρία - γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα 
    • D-πενικιλλαμίνη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι ερύθημα, δυσανεξία από το γαστρεντερικό, πρωτεϊνουρία, θρομβοπενία, ουδετεροπενία-γενική αίματος, αιμοπετάλια, γενική ούρων κάθε 2 εβδομάδες για 6 μήνες, μετά κάθε μήνα
    • Μεθοτρεξάτη: Η κυριότερη τοξικότητα είναι η ηπατική δυσλειτουργία, πιθανή τοξικότητα μυελού των οστών - γενική αίματος, αιμοπετάλια, ηπατική λειτουργία κάθε 1-3 μήνες, που εξαρτάται από τη δόση και την εμπειρία με το φάρμακο
    • Κορτικοστεροειδή: Σύνδρομο Cushing, οστεοπόρωση 
    • ΜΣΑΦ: προβλήματα από το γαστρεντερικό, ρόλος της μεθοτρεξάτης σε ταυτόχρονη χορήγηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πιθανή σχέση χρήσης αντισυλληπτικών από το στόμα με μειωμένο κίνδυνο ρευματοειδούς αρθρίτιδας 
    • Συγκεκριμένοι τύποι εμφανίζονται και συγκεκριμένοι τύποι ατόμων, που προσβάλλονται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκφυλιστική αρθρίτιδα και καταστροφή αρθρώσεων 
    • Αγγειΐτιδα δέρματος
    • Περικαρδίτιδα
    • Ενδοκαρδιακά ρευματοειδή οζίδια, προκαλούν βαλβιδικές ανωμαλίες και ανωμαλίες αγωγιμότητας 
    • Πλευριτική συλλογή και πνευμονική συμμετοχή 
    • Διάμεση ίνωση
    • Πολλαπλή μονονευρίτιδα, παγίδευση μέσου νεύρου 
    • Σύνδρομο Sjogren, σκληρωτικά ρευματοειδικά οζίδια 
    • Σύνδρομο Felty (σπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοκυττοπενία, ουδετεροπενία) - σχεδόν τελείως περιορίζεται σε οροθετικούς ασθενείς με ενεργό αρθρίτιδα
    • Επιπλοκές που προκαλούνται από τη θεραπεία (π.χ. επιπλοκές από το γαστρεντερικό με ΜΣΑΦ, σύνδρομο Cushing με μακροχρόνια χρήση στεροειδών, ηπατικές ανωμαλίες με μεθοτρεξάτη, οφθαλμικές εκδηλώσεις με PLAQUENIL

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συνήθης πορεία μέχρι τώρα είναι η προοδευτική επιδείνωση της λειτουργίας, αυτό μπορεί να αλλάξει σημαντικά με κατάλληλες ιατρικές, χειρουργικές και φυσιοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Το σχέδιο ελέγχου πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις πλευρές της ζωής του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Sjogren
    • Felty

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Η έναρξη στο γηριατρικό πληθυσμό είναι λιγότερο συνήθης (20% των ατόμων πάνω από 60 χρονών έχουν τη νόσο)
    • Παρά τη βελτιωμένη θεραπεία, αναμείνετε αυξημένη συμβολή/αλληλεπίδραση άλλων συνοσηρών καταστάσεων που εξαρτώνται από την ηλικία. Συνηθέστερα στους ηλικιωμένους είναι η περικαρδίτιδα, η σηπτική αρθρίτιδα, το σύνδρομο Sjogren
    • Οι ηλικιωμένοι έχουν μικρότερη ανοχή στα φάρμακα, αυξημένη επίπτωση νόσου ωχράς κηλίδας, που σχετίζεται με την υδροξυχλωροκίνη ερυθήματος από D-πενικιλλαμίνη και έμετου και ναυτίας που προκαλούνται από σουλφασαλαζίνη. Η τοξικότητα του χρυσού παρεντερικά δεν σχετίζεται με την ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ 

    • Η κύηση και ο τοκετός δεν εμφανίζουν σοβαρά προβλήματα, εκτός αν υπάρχει σοβαρή νόσος μηχανικών αρθρώσεων (π.χ. ισχία)
    • Πάνω από 75% των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα, που μένουν έγκυες βλέπουν βελτίωση, 50% κατά το πρώτο τρίμηνο, με τη μέγιστη βελτίωση να εμφανίζεται στο 3ο τρίμηνο, παρά τη διακοπή των φαρμάκων, όπως ο χρυσός και η μεθοτρεξάτη. Τυχαία τα πρώτα επεισόδια συμβαίνουν κατά την κύηση (αμφισβητούμενη σημασία). Δεν είναι ξεκάθαρη η αιτία της βελτίωσης. Υποτροπή μόνιμα εμφανίζεται μετά τον τοκετό (μέσα σε 6 μήνες)
    • Δεν έχει αναφερθεί αυξημένος αριθμός εμβρυϊκών ανωμαλιών λόγω αυτής καθαυτής της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Η παρουσία του συνδρόμου Sjogren και του αντι-Ro αντισώματος, σχετίζεται με συγγενή, πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό (δεν επηρεάζονται όλοι ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις που αναφέρονται είναι για μητέρες με λύκο)

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Λειτουργική ικανότητα - γενική ταξινόμηση:

    • Τάξη Ι: όχι περιορισμός στην ικανότητα να γίνονται συνήθεις ασχολίες
    • Τάξη ΙΙ: Μέτριος περιορισμός, αλλά δυνατή η επιτέλεση των συνήθων ασχολιών
    • Τάξη ΙΙΙ: Σημαντικός περιορισμός, ανικανότητα να γίνουν οι περισσότερες συνήθεις ασχολίες ή αυτοεξυπηρέτηση ασθενούς
    • Τάξη IV: Ανικανότητα ή καθήλωση σε κρεβάτι ή αναπηρική πολυθρόνα

    Λειτουργική ικανότητα:

    • Να ντύνεται 
    • Να κάθεται και να σηκώνεται από το κρεβάτι 
    • Να τρώει και να πίνει με μαγειρικά σκεύη
    • Να περπατάει έξω σε επίπεδο χώμα
    • Να πλένει και να στεγνώνει όλο το σώμα
    • Να σκύβει και να μαζεύει ρούχα από το πάτωμα
    • Να ανοίγει και να κλείνει συνηθισμένες βρύσες 
    • Να μπαίνει και να βγαίνει σε αυτοκίνητο

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    PX0001CO PRESENTATION

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονική καρδία

    Ρευματικός πυρετός

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ρευματική πολυμυαλγία

    Περικαρδίτιδα

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Σύνδρομο Felty

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς να κάνετε σεξ αν έχετε αρθρίτιδα

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διαβάστε για τις εξετάσεις στα ρευματολογικά νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο πνεύμονα

    Τα πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα είναι πιο συχνοί καρκίνοι του πνεύμονα διαιρούνται σε δύο γενικές κατηγορίες:

    • Μη μικροκυτταρικός καρκίνος: περιλαμβάνονται το επιθηλιακό καρκίνωμα ή πλακώδες καρκίνωμα (το πιο συχνό), το αδενοκαρκίνωμα και το μεγαλοκυτταρικό καρκίνωμα 
    • Μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Τα υπόλοιπα κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα είναι πολυάριθμα, αλλά σπάνια (λέμφωμα, βλάστωμα, σάρκωμα, κλπ.)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 50-70 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    Μπορεί να είναι ασυμπτωματικός

    • Υπερτροφική πνευμονική οστεοαρθροπάθεια 
    • Βήχας 
    • Δύσπνοια
    • Αιμόπτυση 
    • Περιορισμός άσκησης 
    • Θωρακικό άλγος 
    • Βράγχος φωνής 
    • Συριγμός 
    • Έντονη αδυναμία
    • Άλγος ώμου/χεριού 
    • Δυσφαγία
    • Οστικά άλγη
    • Απώλεια βάρους
    • Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας 
    • Αναιμία

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    • Κάπνισμα (πάνω από 90%)
    • Έκθεση σε άσβεστο ή αμίαντο
    • Χρόνια διάμεση πνευμονίτιδα
    • Αιθέρες αλογόνων 
    • Ανόργανο αρσενικό
    • Ραδιοϊσότοπα
    • Ατμοσφαιρική ρύπανση
    • Άλλα μέταλλα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Μεταστατικός καρκίνος
    • Κοκκίωμα 
    • Αμάρτωμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • Βιοχημικός έλεγχος (διαταραχές Na, K, Ca και ηπατικών ενζύμων)
    • PT, PTT, αριθμός αιμοπεταλίων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Τύπος καρκινικών κυττάρων σε θετική ιστολογική ή κυτταρολογική εξέταση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Δοκιμασίες αναπνευστικής λειτουργίας 
    • Δοκιμασία κοπώσεως 
    • Σπινθηρογράφημα με θάλλιο ή διπυριδαμόλη, καλύτερα να μη γίνεται

    lung cancer stages

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα, αξονική τομογραφία θώρακα, σπινθηρογράφημα αιματώσεως πνευμόνων (καλύτερα να μη γίνεται):

    • Πνευμονικός όζος, μάζα ή διήθηση 
    • Διεύρυνση μεσοθωρακίου (μεσοθωρακοσκόπηση)
    • Ατελεκτασία
    • Διόγκωση πυλών 
    • Πλευριτική συλλογή

    Μαγνητική τομογραφία άλλων οργάνων:

    • Εγκεφάλου, αν γίνεται
    • Κοιλίας 

    Σπινθηρογράφημα οστών:

    • Καλύτερα να μη γίνεται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση με οπτικές ίνες 
    • Μεσοθωρακοσκόπηση, αν γίνεται
    • Βιοψία με λεπτή βελόνα 
    • Βιοψία σκαληνού αδένα, αν γίνεται

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο για χειρουργική αφαίρεση μη μικροκυτταρικού καρκίνου, αν είναι δυνατή
    • Εξωτερικός ασθενής για χημεία - ή ακτινοθεραπεία σε μικροκυτταρικό καρκίνο 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακτινοθεραπεία 
    • Ανοσοθεραπεία 
    • Αναλγησία 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική, προφορική ενημέρωση για τον καρκίνο του πνεύμονα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αναλγητικά 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Χειρουργήσιμος:

    • Τον πρώτο χρόνο κάθε 3 μήνες 
    • Τον δεύτερο χρόνο κάθε 6 μήνες 
    • Τον τρίτο μέχρι πέμπτο χρόνο μία φορά το χρόνο

    Ανεγχείρητος:

    • Ως ενδείκνυται για παρηγορητική θεραπεία 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Διακοπή καπνίσματος 
    • Αποφυγή άσβεστου 
    • Αποφυγή επαγγελματικής έκθεσης σε μέταλλα
    • Πιθανή προφύλαξη με ρετινοειδή όπως β-καροτένιο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μεταστατική νόσος 
    • Τοπική υποτροπή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Στάδιο Ι, μετά από χειρουργική αφαίρεση επιδερμικού/αδενο/μεγαλο-κυτταρικού καρκινώματος, 50% επιβίωση
    • Στάδιο ΙΙ, μετεγχειρητικά 33% επιβίωση σε επιδερμικό καρκίνο (στο στάδιο ΙΙ η μετεγχειρητική επιβίωση είναι 15% για επιδερμικό) και 20% σε αδενοκαρκίνωμα και μεγαλοκυτταρικό
    • Σημείωση: η προεγχειρητική σταδιοποίηση δεν είναι πολύ ακριβής, γι' αυτό τα ποσοστά επιβίωσης είναι χαμηλότερα
    • Αν ο καρκίνος είναι ανεγχείρητος η πρόγνωση είναι φτωχή με μέσο χρόνο επιβίωσης 8 με 14 μήνες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Πιο συχνός στους ηλικιωμένους 

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες αν πάσχετε από καρκίνο του πνεύμονα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    lung cancer

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν β καροτίνη

    Θεραπεία δευτεροπαθούς υπερτροφικής οστεοαρθροπάθειας

    Οι βλάβες που προκαλεί το κάπνισμα στο αναπνευστικό

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Μικροκυτταρικός Καρκίνος Πνεύμονα

    Στάδιο IV μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο ΙΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο 0 μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα 

    Στάδιο Ι και ΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα 

    Διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου του πνεύμονα

    Σταδιοποίηση καρκίνου του πνεύμονα

    Προεγχειρητική εκτίμηση σε καρκίνο του πνεύμονα 

    Προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο του πνεύμονα

    Υπάρχει τρόπος για έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα;

    Βιολογία του καρκίνου του πνεύμονα  

    Παθολογία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οι βιταμίνες για τους βλεννογόνους 

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα 

    Πρόληψη καρκίνου του πνεύμονα με διακοπή καπνίσματος 

    Πρόληψη καρκίνου πνεύμονος 

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλάμι  

    Η ακετυλοκυστεϊνη είναι ασφαλής;  

    Διατροφή για τον καρκίνο του πνεύμονα 

    Προσυμπτωματικός έλεγχος καρκίνου του πνεύμονα

    Θεραπεία πρώιμου καρκίνου του πνεύμονα χωρίς χειρουργείο  

    Πώς μπορείτε να μολυνθείτε από ραδόνιο  

    Γενετική του Μη Μικροκυτταρικού Καρκίνου Πνεύμονα

    Χημειοπροφύλαξη στον καρκίνο του πνεύμονα

    Διαφοροδιάγνωση πλευριτικών συλλογών με PET/CT scan

    Υψηλές δόσεις βιταμινών για τη θεραπεία καρκίνου 

    Οι πνεύμονες μπορεί να αναγεννηθούν

    Διάγνωση του καρκίνου με σκύλους

    Ποτό για τον καρκίνο πνεύμονα 

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα 

    Η αμιάντωση 

    Ρομποτική ακτινοχειρουργική 

    Νευροενδοκρινείς όγκοι  

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Το ραδόνιο

    Επαγγελματικοί καρκίνοι  

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα  

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας 

    Νανοσωματίδια για τον καρκίνο του πνεύμονα 

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Έκφραση του κολλαγόνου σε καρκίνο του πνεύμονα 

    Διάγνωση ασθενειών από τα χέρια 

    Το εμβόλιο Vaxira για τον καρκίνο 

    Το εμβόλιο για τον καρκίνο EGF

    Η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον των όγκων 

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Νευροενδοκρινείς όγκοι 

    Καρκινοειδείς όγκοι 

    Ειδική Νευρωνική Ενολάση

    Ο κόσμος θα φέρει την αλλαγή στην Ογκολογία

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία 

    Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο

    Η παθολογία του καρκίνου

    Σταδιοποίηση στον καρκίνο 

    Πρώιμη διάγνωση καρκίνου με PET-CT  

    Πώς η βιοψία και το χειρουργείο βοηθούν στην εξάπλωση του καρκίνου

    Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Έκφραση του κολλαγόνου σε καρκίνο του πνεύμονα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή

    Πλευριτική συλλογή

    Πλευριτική συλλογή είναι η πρόσθετη συγκέντρωση υγρού στην υπεζωκοτική κοιλότητα, σχεδόν πάντα προκαλούμενη από υποκείμενη νόσο. Τα υγρά μπορεί να είναι διϊδρώματα (υγρά λόγω μη ισορροπίας μεταξύ υδροστατικής και κολλοειδωσμωτικής πίεσης, όπως αυτά που εμφανίζεται στη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή υπολευκωματιναιμία ή εξιδρώματα (υγρά που μπορεί να σχετίζονται με πολλές νόσους).

    Τα φυσιολογικά άτομα θα έχουν ένα μικρό ποσό εξωκυττάριου υγρού, που λιπαίνει τα πέταλα του υπεζωκότα. Οι περισσότεροι ασθενείς με υγρό θα παρουσιάζουν συμπτώματα που σχετίζονται με την υποκείμενη παθολογία

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    pleyritiki 5

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Κανένα σε μικρές ποσότητες υγρού
    • Πλευριτικός πόνος στο θώρακα 
    • Βήχας 
    • Ακινητοποίηση του θωρακικού τοιχώματος 
    • Ελαττωμένες φωνητικές δονήσεις 
    • Αμβλύτητα στην επίκρουση
    • Μειωμένοι ή απόντες αναπνευστικοί ήχοι πάνω από το υγρό
    • Μετατόπιση της τραχείας και της καρδιακής κορυφής προς την αντίθετη πλευρά 
    • Ήχος τριβής σε μικρής ποσότητα υγρού
    • Απώλεια βάρους 
    • Ρίγη
    • Αιμόπτυση
    • Νυχτερινή εφίδρωση

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Παραπνευμονική πλευρίτιδα
    • Εμπύημα: συχνά σχετίζεται με εξίδρωμα πνευμονίας, προκαλούμενο από πνευμονοκοκκικούς ή Gram (-) οργανισμούς σε ενήλικες, σε παιδιά, πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος ινφλουέντζας, χρυσίζων σταφυλόκοκκος και μυκόπλασμα. Μερικές φορές σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, μπορεί να είναι υπεύθυνα μυκοβακτηρίδιο ή μύκητας
    • Κακοήθεια: εξιδρώματα, πρωτοπαθής κακοήθεια υπεζωκότα σε αντίθεση με μεταστατική κακοήθεια. Κλίμακα συχνότητας - πνεύμονας > μαστός > λέμφωμα > άλλα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια: διϊδρωμα συχνά αμφοτερόπλευρο 
    • Νεφρικά: νεφρωσικό σύνδρομο, νεφρική ανεπάρκεια, διϊδρώματα συχνά αμφοτερόπλευρα 
    • Κίρρωση: διϊδρωμα, συνήθως, στη δεξιά πλευρά 
    • Ρευματική νόσος: εξίδρωμα (μικρό)
    • Πλευριτικό υγρό προκαλούμενο από φάρμακα: εξίδρωμα συχνά με ηωσινοφιλία 
    • Σύνδρομο Dressler (σύνδρομο μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, καρδιοτομή ή έμφραγμα του μυοκαρδίου): πλευριτική συλλογή συχνά σχετιζόμενη με περικαρδίτιδα
    • Ενδοκοιλιακό απόστημα: εξίδρωμα, υδραερικό επίπεδο, αυξημένη αμυλάση, ετερόπλευρο, τοξικό
    • Παγκρεατίτιδα: εξίδρωμα με αυξημένη αμυλάση, συχνά στην αριστερή πλευρά

    pleyritiki 1

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αναιμία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανάλυση πλευριτικού υγρού που αποκτήθηκε από παρακέντηση θώρακος:

    • Αριθμός κυττάρων και διαφοροδιάγνωση 
    • Γλυκόζη, συνήθως < 60 mg/dl σε εμπύημα και ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μπορεί επίσης να είναι τόσο χαμηλή σε φυματίωση και παραπνευμονικές πλευρίτιδες 
    • Πρωτεΐνη > 3 gr/dl με λόγο πλευριτικού ορού > 0,5 σε εξίδρωμα 
    • Γαλακτική αφυδρογονάση πλευριτικού υγρού (LDH) >  200 IU, με λόγο πλευριτικού υγρού 0,6 σε εξίδρωμα 
    • pH < 7,2 σε εμπύημα 
    • Αμυλάση, αυξημένη σε πλευριτική συλλογή, δευτεροπαθή σε παγκρεατίτιδα ή οισοφαγική διάτρηση 
    • Ερυθρά αιμοσφαίρια σε κακοήθεις τραυματικές ή πλευρίτιδες από πνευμονική εμβολή. Μεγάλος αριθμός ερυθρών αιμοσφαιρίων (> 100.000) ορίζει αιμορραγική πλευριτική συλλογή και μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί σε άλλες αιτίες 
    • Κυτταρολογία (καρκινικά κύτταρα)
    • Καλλιέργειες, χρώση Gram μικροβίων, μυκητιασικές, μυκοβακτηριδιακές

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος, προσθιοπίσθια (όρθια θέση) σε πλάγια κατακεκλιμένη θέση 
    • Υπερηχοτομογραφία θώρακος: υπερηχοϊκός χώρος λόγω εγκυστωμένου υγρού
    • Υπολογιστική τομογραφία, σπάνια απαιτείται  

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βιοψία υπεζωκότα σε επιλεγμένες περιπτώσεις (χρήσιμη σε διάγνωση καρκίνου ή φυματίωσης) 
    • Ενδοσκόπηση υπεζωκοτικής κοιλότητας σε επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Παρακέντηση θώρακος 

    pleyritiki 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υποστηρικτικά, οξυγόνο, ενυδάτωση, φυσιοθεραπεία θώρακα
    • Θεραπεύστε την κύρια διαταραχή 

    Εμπύημα:

    • Μόνο αντιβιοτικά με ενδοθωρακικό σωλήνα (αρχική θεραπεία σε ενήλικες) 
    • Αφαίρεση πλευράς σε περιπτώσεις "παγιδευμένου πνεύμονα"

    Κακόηθες πλευριτικό υγρό:

    • Θεραπεία της κύριας κακοήθειας 
    • Παρακέντηση θώρακα, παροχέτευση με ενδοθωρακικό σωλήνα για συμπτωματικό χειρισμό 
    • Χημική πλευρόδεση (σχηματισμός συνδέσμων μεταξύ τοιχωματικού και σπλαχνικού υπεζωκότα) σε μερικούς ασθενείς 

    Χυλοθώρακας:

    • Θεραπεία με ακτινοβολίες σε κακοήθη χυλοθώρακα
    • Χειρουργική απολίνωση του θωρακικού πόρου σε τραυματικό χυλοθώρακα

    Αιμοθώρακας:

    • Ο αιματοκρίτης του υγρού είναι ίδιος ή παρόμοιος με τον αιματοκρίτη του αίματος - σχεδόν πάντα προκαλείται μόνο από τραύμα 
    • Παροχέτευση με εισαγωγή ενδοθωρακικού σωλήνα διαμέσου θωρακοτομής 

    Αιμορραγική έγχυση:

    • Θεραπεία της κύριας νόσου (συνήθως, κακοήθεια)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο είναι ανεκτή 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιμικροβιακή θεραπεία αν είναι κατάλληλη
    • Χημική πλευρόδεση (χημική απόφραξη με συμφύσεις που δημιουργούνται) με δοξυκυκλίνη 500 mg ή μπλεομυκίνη 60 μονάδες σε μερικούς ασθενείς

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος κάθε 3 μήνες μέχρι την επάνοδο στη φυσιολογική κατάσταση 
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας κάθε 3 μήνες μέχρι την επάνοδο στο φυσιολογικό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χρόνιο εμπύημα 
    • Παροχέτευση διαμέσου του θωρακικού τοιχώματος - υπεζωκοδερματικό συρίγγιο 
    • Βρογχοϋπεζωκοτικό συρίγγιο
    • Σύνδρομο τοξικού shock

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ποσοστό θνησιμότητας περίπου 20% σε εξιδρωματικές υπεζωκοτικές συλλογές υγρού σοβαρότερο σε ηλικιωμένους ασθενείς ή σε αυτούς με σοβαρές υποκείμενες καταστάσεις 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    pleyritiki 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονικό οίδημα

    Υποδιαφραγματικό απόστημα

    Περικαρδίτιδα

    Πνευμονικό απόστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Σύνδρομο Meigs

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Στάδιο IV μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο ΙΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Διαφορική διάγνωση πλευρίτιδας

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Πλευρίτιδα

    Σταδιοποίηση καρκίνου του πνεύμονα

    www.emedi.gr

     

     

  • Ψυχρά έλκη Ψυχρά έλκη

    Ψυχρά ή άτονα έλκη

     

    Τα ψυχρά ή άτονα έλκη είναι επιπολής εξελκώσεις που προκαλούνται από τον ερπητοϊό.

    Τα ψυχρά έλκη αρχίζουν σα μικροί, μαλακοί σβώλοι πάνω στα χείλη, τη γλώσσα, τον ουρανίσκο, τα ούλα ή τα εσωτερικά μάγουλα και συνήθως, προηγείται μια αίσθηση αιχμηρού πόνου ή τσουξίματος.

    Τα ψυχρά έλκη είναι ερυθρές, γεμάτες υγρό φυσαλίδες οι οποίες, συνήθως, σχηματίζουν συσσωματώματα και μπορεί να παραμείνουν για δύο εβδομάδες ή περισσότερο.

    Οι σβώλοι αυτοί, συνήθως, εξελίσσονται σε επώδυνες εξελκώσεις που σχηματίζουν κρούστα ή κάκαδο μέσα σε 1 εβδομάδα.

    Η ίαση απαιτεί ένα διάστημα μεταξύ δέκα ημερών και τριών εβδομάδων.

    Τα εν λόγω έλκη προκαλούνται από τον ιό του απλού έρπητα (herpes simplex virus). Μπορούν να μεταδοθούν από το ένα άτομο στο άλλο μέσω της επαφής, όπως το φιλί. Μάλιστα, είναι μεταδοτικά ακόμη κι αν δεν είναι ορατά.

    Τα στάδια στα ψυχρά ή άτονα έλκη

    Στάδιο 1: Φαγούρα και αίσθηση «μυρμηγκιάσματος», περίπου 24 ώρες πριν την εμφάνιση της φουσκάλας.

    Στάδιο 2: Το γεμάτο υγρό έλκος (ή έλκη) εμφανίζεται.

    Στάδιο 3: Η φουσκάλα διαρρηγνύεται, το υγρό βγαίνει από αυτή και σχηματίζει επώδυνες πληγές.

    Στάδιο 4: Το έλκος ξεραίνεται και δημιουργεί μία σκληρή επιφάνεια σαν κρούστα (εσχάρα), η οποία προκαλεί φαγούρα.

    Στάδιο 5: Η κρούστα αποπίπτει και το έλκος επουλώνεται.

    cold sore 1

    Προδιαθεσικοί παράγοντες για ψυχρά ή άτονα έλκη

    Πιστοποιείται η παρουσία HSV-1. 

    Οι παράγοντες κινδύνου που ενεργοποιούν τον ιό HSV-1

    Το άγχος ή η στενοχώρια

    Ένα σοβαρό έγκαυμα

    Μία μόλυνση, ένα κρυολόγημα ή ο πυρετός

    Το έκζεμα

    Η έκθεση στον ήλιο

    HIV/AIDS

    Το εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα

    Η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία

    Η έμμηνος ρύση

    Κάποια οδοντιατρική εργασία

    Οι ιατρικές μάσκες 

    Η επαφή με το υγρό μιας τέτοια πληγής μέσω φιλιού, κοινής χρήσης ποτών, τροφίμων ή ειδών προσωπικής υγιεινής, όπως οδοντόβουρτσες και ξυραφάκια. Αν έρθετε σε επαφή με το σάλιο ενός ατόμου το οποίο έχει τον ιό, μπορεί να μολυνθείτε από αυτόν, ακόμη κι αν δεν έχει ορατά έλκη.

    Αρχικά νιώθετε μία αίσθηση φαγούρας ή καψίματος στα χείλη ή το πρόσωπο αρκετές ημέρες πριν αναπτυχθεί ένα ψυχρό έλκος. Αυτή είναι η καλύτερη στιγμή να ξεκινήσετε θεραπεία.

    Όταν το έλκος σχηματιστεί, θα παρατηρήσετε μία ανυψωμένη κόκκινη φουσκάλα γεμάτη με υγρό, η οποία είναι επώδυνη και ευαίσθητη στην αφή. Μπορεί να εμφανιστούν περισσότερα από ένα έλκη ταυτόχρονα.

    Το ψυχρό έλκος θα παραμείνει έως δύο εβδομάδες και θα είναι μεταδοτικό έως ότου εξαφανιστεί η κρούστα που το καλύπτει στα τελευταία του στάδια. Το πρώτο ψυχρό έλκος μπορεί να χρειαστεί έως και 20 μέρες για να εμφανιστεί, από την στιγμή που μολυνθήκατε με τον ιό.

    Κατά τον σχηματισμό ενός ψυχρού έλκους μπορεί να αποκτήσετε:

    Λεμφαδενοπάθεια

    Πυρετό

    Μυϊκούς πόνους

    Μόνιμη απώλεια της όρασης αν προσβάλλουν το μάτι

    Αίτια των ψυχρών ελκών

    Τα ψυχρά έλκη προκαλούνται από τον ιό του απλού έρπητα (herpes simplex virus).

    Υπάρχουν δύο τύποι του συγκεκριμένου ιού. Ο τύπος 1 (HSV-1) συνήθως προκαλεί ψυχρά έλκη και ο τύπος 2 (HSV-2), συνήθως, προκαλεί έρπητα γεννητικών οργάνων. Ωστόσο, είναι πιθανό οι ρόλοι τους να αντιστραφούν, δηλαδή ο HSV-1 να προκαλέσει έρπητα γεννητικών οργάνων και ο HSV-2 ψυχρά έλκη. Οι δύο τύποι έρπητα μοιάζουν αρκετά στην εμφάνιση.

    Τα ορατά, αλλά και τα μη ορατά, ψυχρά έλκη είναι μεταδοτικά. Μπορείτε να μολυνθείτε από τον ιό του απλού έρπητα αν έρθετε σε επαφή με ένα ήδη προσβεβλημένο άτομο. Αυτή η επαφή περιλαμβάνει το φιλί και την κοινή χρήση καλλυντικών ή τροφίμων.

    Το στοματικό σεξ μπορεί να είναι η αιτία μετάδοσης τόσο των ψυχρών ελκών όσο και του έρπητα γεννητικών οργάνων.

    Όταν τα έλκη επουλωθούν, ο ιός παραμένει σε αδρανή κατάσταση στο σώμα. Αυτό σημαίνει ότι νέα έλκη μπορούν να επανεμφανιστούν ανά πάσα στιγμή όταν ο ιός επανενεργοποιηθεί. Ορισμένοι άνθρωποι αναφέρουν συχνότερη εμφάνιση ελκών όταν το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι εξασθενημένο, όπως για παράδειγμα κατά την διάρκεια μιας ασθένειας ή περιόδων άγχους.

    cold sore 2

    Θεραπεία ψυχρών ελκών

    Όταν το ψυχρό έλκος γίνει ενοχλητικό, μπορείτε να ανακουφίσετε τον πόνο και να προωθήσετε την επούλωση με αντιϊικές αλοιφές, όπως η πενσικλοβίρη ή docosanol. Αυτές οι αλοιφές τείνουν να είναι πιο αποτελεσματικές όταν εφαρμόζονται αμέσως μόλις εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια του ψυχρού έλκους. Χρειάζεται να εφαρμόζονται 4 με 5 φορές την ημέρα για 4 με 5 μέρες.

    Τα ψυχρά έλκη μπορούν να αντιμετωπιστούν με από του στόματος χορηγούμενα αντιϊικά, όπως η ακυκλοβίρη, η βαλακυκλοβίρη και η φαμκυκλοβίρη. Καλύτερα να μην τα λαμβάνετε. Έχουν πολλές παρενέργειες.

    Τα ψυχρά έλκη μπορούν να προληφθούν και να θεραπευθούν με συμπληρώματα ψευδαργύρου. 25 χλγρ στοιχειακού ψευδαργύρου την ημέρα είναι απαραίτητα για τη θεραπεία. Η βιταμίνη C 500 χλγρ την ημέρα βοηθάει, επίσης.

    Οι κρέμες ή οι αλοιφές με ψευδάργυρο τοποθετούνται απευθείας σε ένα ανεπτυγμένο έλκος κι επιταχύνουν τη θεραπεία , γιατί μπλοκάρουν την αναπαραγωγή του ιού και δρουν οι φυσικές θεραπείες.

    Τα συμπτώματα μπορούν να ανακουφιστούν αν τοποθετείτε πάγο ή πετσέτες εμποτισμένες σε παγωμένο νερό πάνω στα ψυχρά έλκη.

    Στις εναλλακτικές μεθόδους αντιμετώπισής τους περιλαμβάνεται η χρήση εκχυλίσματος λεμονιού.

    Επίσης, η τακτική λήψη συμπληρωμάτων λυσίνης συνδέεται με μικρότερη συχνότητα εμφάνισης των ψυχρών ελκών σε ορισμένους ανθρώπους.

    Η aloe vera, το καταπραϋντικό τζελ που βρίσκεται στο εσωτερικό των φύλλων του φυτού της αλόης, μπορεί να προσφέρει μια δροσερή αίσθηση ανακούφισης στο έλκος. Εφαρμόστε στην πληγή τζελ aloe vera πολλές φορές την ημέρα.

    Η αμαμελίδα είναι ένα φυσικό αιμοστατικό που βοηθά στην ξήρανση και την επούλωση των ψυχρών ελκών.

    Επιπλοκές ψυχρών ελκών

    Δύσπνοια ή δυσκαταποσία

    Υψηλό ή επίμονο πυρετό

    Κόκκινα, ερεθισμένα μάτια με ή χωρίς οφθαλμικές εκκρίσεις

    Πρόληψη ψυχρών ελκών

    Να πλένετε τα χέρια σας τακτικά και να αποφεύγετε την δερματική επαφή με άλλους ανθρώπους. Φροντίστε να μην μοιράζεστε πράγματα που αγγίζετε με το στόμα σας, όπως προϊόντα για τα χείλη και τρόφιμα, ενώ έχετε εμφανίσει έλκος. Μην αγγίζετε και μην ξύνετε τα έλκη σας. Η επαφή μεταφέρει τον ιό στα χέρια, επιτρέποντας την εξάπλωσή του στα δάχτυλα, στα μάτια και, φυσικά, σε άλλα άτομα.

    Μπορείτε να καταστείλετε την επανενεργοποίηση του ιού του απλού έρπητα λαμβάνοντας τα παρακάτω προληπτικά μέτρα:

    Εάν το ψυχρό έλκος εμφανίζεται κάθε φορά που αγχώνεστε, εξασκηθείτε σε πρακτικές διαχείρισης του άγχους, όπως ο διαλογισμός.

    Εάν το ψυχρό έλκος εμφανίζεται όταν εκτίθεστε στον ήλιο, εφαρμόστε φυσικό αντηλιακό με οξείδιο του ψευδαργύρου πριν από κάθε έκθεση.

    Αποφύγετε να φιλάτε οποιονδήποτε έχει ψυχρό έλκος και μην κάνετε στοματικό σεξ με κάποιον που έχει έρπητα γεννητικών οργάνων.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    cold sore 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Συμπλήρωμα διατροφής για τον έρπητα

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Απλός έρπητας

    Ερπητική κυνάγχη

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Σύνδρομο Sweet

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κνίδωση

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Πολύμορφο ερύθημα

    Έρπης της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    www.emedi.gr